1 Бу Худайың, якын вагтда болмалы затлары бенделерине гөркезмек үчин Иса Месихе берен ылхамыдыр. Худай перишдесини иберип, муны гулы Яхя аян этди.
2 Ол хем гөрен затларының барына, Худайың сөзүне, Иса Месихиң шаятлыгына гүвәлик эдйәр.
3 Бу пыгамберлик сөзлерини окан, онда языланлара гулак асып, олары берҗай эден багтыярдыр, чүнки гарашылан вагт якындыр!
4 -
5 -
6 Мен Яхядан Азия велаятындакы еди йыгнага салам! Хәзир бар Болан, гечмишде бар Болан ве Гелҗекден, Онуң тагтының өңүндәки еди рухдан, өлүмден илкинҗи дирелен, бүтин дүнйә патышаларының хөкүмдары, догручыл гүвә Иса Месихден сизе мерхемет хем парахатлык болсун!Шөхрат хем гудрат бизи сөййән, Өз ганы билен гүнәлеримизден азат эден, патышалыга етирип, бизи Атасы Худайың хызматында руханылар эден Месихиңки болсун! Омын.
7 Ине, Ол булутлар билен гелйәр. Хер бир гөз, Онуң беденини дешенлер хем Оны гөрер. Ер йүзүниң әхли халклары Онуң үчин яс тутар. Хава, омын!
8 Хәзир бар болан, гечмишде бар болан, гелҗек ве хер зада гүйҗи етйән Реб Худай диййәр: «Алфа ве Омега, башлангыч ве соң Мендирин».
9 Иса дегишли бири хөкмүнде мушакгатда, сабырда, патышалыкда шәрикдешиңиз болан мен, доганыңыз Яхя Худайың Сөзи, Исаның гүвәлиги себәпли Патмос диен адададым.
10 Реббиң гүнүнде Рухдакам еңсәмден сурнайыңкы ялы гаты бир сес эшитдим.
11 Ол сес: «Гөрйәнлериңи китаба яз-да, еди йыгнага, ягны Эфесе, Измире, Бергама, Тиятира, Сардисе, Филаделфия ве Лаодикия ёлла» дийди.
12 -
13 Мен өзүм билен геплешйәни гөрҗек болуп өврүлдим. Өврүлемде еди алтын шемдан, шемданларың ортасында болса эгниндәки лыбасы аякларына етип дуран, гөвсүне гызылдан гушак баглан ынсан оглуна меңзеш бирини гөрдүм.
14 Онуң башы, сачы йүң ялы ак, гар ялы чув акды. Гөзлери от ялны ялыды.
15 Аяклары күреде гызардылан парлак мисе меңзейәрди. Сеси улы сувуң шаггылдысы киминди.
16 Саг элинде еди йылдыз барды, агзындан ики йүзли кесгир гылыч чыкып дурды, йүзи бар гүйҗи билен ялдырап дуран Гүн ялыды.
17 Мен Оны гөрен бадыма, өли кимин аякларына йыкылдым. Ол саг элини депәме гоюп, шейле дийди: «Горкма! Илкинҗи хем иң соңкы Мендирин.
18 Дири болан Мендирин. Мен өлүдим, йөне, ине, эбедилик диридирин. Өлүмиң хем өлүлер диярының ачары Мендедир.
19 Мунуң үчин, гөрен затларыңы, шу вагт болян затлары, мундан бейләк болҗаклары яз.
20 Мениң саг элимде гөрйән еди йылдызың, еди алтын шемданың сыры шейле: еди йылдыз еди йыгнагың перишделери, еди шемдан хем еди йыгнакдыр».
1 Эфесдәки йыгнагың перишдесине яз: еди йылдызы саг элинде саклап дуран, еди алтын шемданың арасында гезйән шейле диййәр:
2 Сениң нәмелер эдениңи билйәрин. Көп зәхметлер чекениңи, сабырлыдыгыңы, яман адамлара чыдап билмейәниңи билйәрин. Сен, ресул болмасалар-да, өзлерине ресул диййәнлери сынадың, оларың яланчыдыгына гөз етирдиң.
3 Сениң сабрың бар. Мениң адым угрунда дерт чекдиң, ядамадың.
4 Эмма сенде оңламаян бир задым бар: сен башкы сөйгиңи ташладың.
5 Шонуң үчин, ниреде йыкыланыңы яда сал-да, тоба эт, озалкы эдйән ишлериңи ерине етир. Тоба этмесең, яныңа гелип, шемданыңы дуран еринден гозгарын.
6 Ене-де сениң пейдаңа болан бир зат бар. Сен николачыларың эдйән ишлерини йигренйәрсиң, Мен-де олары йигренйәрин.
7 Гулагы бар адам Рухуң йыгнаклара нәме диййәнини эшитсин. Еңене Худайың җеннетиндәки яшайыш агаҗының мивесинден ийме ыгтыярыны берерин».
8 Измирдәки йыгнагың перишдесине яз: Өлен хем Дирелен, Биринҗи хем Иң Соңкы шейле диййәр:
9 Сениң мушакгатларыңы, гарыплыгыңы билйәрин. Аслында, сен байсың! Өзлерине ехуды диййәнлериң дил етирйәнинден хем хабарым бар. Олар ехуды дәл-де, шейтаның синагогасыдыр.
10 Гөрҗек гөргүлериңден горкма! Ине, иблис сизи сынамак үчин, кәбириңизи туссага салдырар, сиз он гүнләп мушакгат чекерсиңиз. Өлйәнчәң, садык гал, Мен саңа яшайыш тәҗини берерин.
11 Гулагы бар адам Рухуң йыгнаклара нәме диййәнини эшитсин. Еңен икинҗи өлүмден зыян гөрмез».
12 Бергамадакы йыгнагың перишдесине яз: Ики йүзли кесгир гылычлы шейле диййәр:
13 Сениң ниреде яшаяныңы билйәрин, шейтаның хем тагты шол ердедир. Сен Мениң адымы берк саклаярсың. Араңызда шейтаның яшаян еринде өлдүрилен садык шаядым Антипас барка-да, сен Маңа болан иманыңдан дәнмәндиң.
14 Йөне сенде оңламаян бирнәче задым бар. Ол ерде Баламың таглыматына эерйәнлер бар. Бута хөдүрленен гурбанлары иймеклери, зына этмеклери үчин, Ысрайыл огулларына дузак гурмагы Балака Балам өвретди.
15 Шонуң ялы-да араңызда николачыларың таглыматына эерйәнлер хем бар.
16 Мунуң үчин тоба эт! Ёгса тиз яныңа гелип, агзымың гылыҗы билен олара гаршы уршарын.
17 Гулагы бар адам Рухуң йыгнаклара нәме диййәнини эшитсин. Еңене гизлин маннадан берерин. Ене-де оңа бир ак даш берерин. Бу дашың йүзүнде тәзе ат язылгыдыр. Оны дашы аландан башга хич ким билйән дәлдир».
18 Тиятирадакы йыгнагың перишдесине яз: Гөзлери одуң ялны ялы, аяклары гызардылан парлак мисе меңзеш Худайың Оглы шейле диййәр:
19 Мен сениң нәмелер эдениңи билйәрин. Сөйгиңи, иманыңы, хызматыңы, сабрыңы, соңра эденлериң озалкы эденлериңден көпдүгини билйәрин.
20 Эмма сенде оңламаян бир задым бар. Сен өзүни пыгамбер дийип ыглан эден Изебел атлы аяла ёл берйәрсиң. Бу аял Мениң бенделерими таглыматы билен аздырып, олара зынахорлук этдирҗек боляр, бута хөдүрленен гурбанлардан ийдирҗек боляр.
21 Мен оңа тоба этмәге вагт бердим, эмма ол зынахорлукдан тоба этмек ислемейәр.
22 Гөр, ине, Мен оны мушакгатдан долы дүшекде ятырарын, онуң билен зына эденлери-де, өз эден ишлеринден тоба этмеселер, улы мушакгатларың ичине ташларын.
23 Онуң огланларыны мерги билен өлдүрерин. Шонда бүтин йыгнаклар йүреклери хем гөвүнлери барлаяның Мендигими билер. Мен сизиң хер бириңизе эден ишлериңизиң хакыны берерин.
24 Эмма сизе, ягны Тиятирадакы бейлекилере, бу таглымата баглы дәллериң барына, оларың дийши ялы, „Шейтаның чуңлукларыны" билмейәнлериң барына айдярын: сизиң үстүңизе башга зат йүклемейәрин.
25 Йөне Мен гелйәнчәм, өзүңиздәкини саклаң.
26 Өзүмиң Атамдан ыгтыяр алшым ялы, Мен-де еңене, буйрукларымы соңуна ченли берҗай эдене миллетлер үстүнден ыгтыяр берерин.
27 Ол хем олары демир таяк билен бакар, тоюндан ясалан гаплар кимин дерби-дагын эдер.
28 Мен оңа даң йылдызыны берерин.
29 Гулагы бар адам Рухуң йыгнаклара нәме диййәнини эшитсин».
1 Сардисдәки йыгнагың перишдесине яз: Худайың еди рухуна, еди йылдыза эе Болан шейле диййәр: Мен сениң эденлериңи билйәрин. Саңа дири диййәрлер, йөне сен өлүсиң.
2 Оян! Галан ве өлҗек затлары гүйчлендир. Чүнки Мен Худайың өңүнде ишлериңи битирмәниңи гөрдүм.
3 Мунуң үчин, аланыңы, эшидениңи яда сал-да, берҗай эт, тоба гел. Оянмасаң, бир огры ялы гелерин, Мениң хайсы сагатда үстүңе гелҗегими-де билмән галарсың.
4 Эмма Сардисде сениң яныңда эгин-эшиклерини кирлетмедик бирнәче адам бар. Олар Мениң билен биле ак лыбаслар гейип гезер, себәби муңа лайыкдырлар.
5 Еңен ак эгин-эшиклер геер. Мен онуң адыны яшайыш китабындан өчүрмерин, Атамың хем Онуң перишделериниң өңүнде адыны ыкрар эдерин.
6 Гулагы бар адам Рухуң йыгнаклара нәме диййәнини эшитсин».
7 Филаделфиядакы йыгнагың перишдесине яз: Мукаддес хем чын болан, Давут ачарының эеси, ачаныны хич ким япып билмейән, япаныны хич ким ачып билмейән шейле диййәр:
8 Сениң нәмелер эдениңи билйәрин. Ине, өңүңде бир ачык гапы гойдум, хич ким оны япмагы башармаз. Сениң гүйҗүң аз, муңа гарамаздан, Мениң сөзүми берҗай этдиң, адымы инкәр этмедиң.
9 Ине, шейтаның синагогасындан боланлары, ехуды болмасалар-да, ялан сөзләп, өзлерине ехуды диййәнлери гелип, аягыңа йыкылмага меҗбур эдерин. Олар сени сөййәндигими билер.
10 Сөзүми берҗай эдип, сабыр билен чыданың үчин, ер йүзүнде яшаянлары сынама максады билен, бүтин дүнйәниң үстүне инҗек сынаг сагадындан сени горарын.
11 Мен басым гелерин. Тәҗиңи хич киме алдырмаҗак болуп, барыңы гайым сакла.
12 Еңени Худайымың ыбадатханасына дирег эдерин. Ол, артыкмач, ол ерден дашары чыкмаз. Онуң маңлайына Худайымың адыны, Худайымың шәхериниң адыны, ягны Гөкден, Худайымың хузурындан инен тәзе Иерусалимиң адыны, Өз тәзе адымы язарын.
13 Гулагы бар адам Рухуң йыгнаклара нәме диййәнини эшитсин».
14 Лаодикиядакы йыгнагың перишдесине яз: Омын, догручыл, чын гүвә, Худайың яраданларының башы шейле диййәр:
15 Сениң нәмелер эдениңи билйәрин. Сен не совук, не-де гызгынсың. Кәшгә совук я гызгын болсадың!
16 Не гызгын, не-де совук, йөне йылылыгың үчин, Мен сени агзымдан гусарын.
17 Сен: „Мен байдырын, барлыдырын, зада зар дәлдирин" дийип, бичәре, бетбагт, гарып, көр хем ялаңачдыгыңы билмейәрсиң.
18 Мен саңа баяр ялы, Менден от билен сапланан алтын гейнип, ялаңачлыгың айбыны өртер ялы ак эгин-эшик, гөрер ялы, гөзлериңе чалар ялы гөз дерманыны сатын алмагы маслахат берйәрин.
19 Мен сөййәнлеримиң хеммесине кәйәп, тербие берйәндирин. Шонуң үчин, ыхласлы бол-да тоба эт.
20 Ине, Мен ишикде дурун, гапыны какярын. Бири сесими эшидип, гапыны ачса, ичерик гирерин. Мен онуң билен, ол-да Мениң билен биле нахарланар.
21 Мен еңип, атам билен биле Онуң тагтында отуран болсам, еңене-де Мениң билен биле Өз тагтымда отурмага ыгтыяр берерин.
22 Гулагы бар адам Рухуң йыгнаклара нәме диййәнини эшитсин».
1 Мундан соң серетдим, ине, Гөкде ачык дуран бир гапы барды. Мениң билен геплешйәнини эшиден сесим, ягны сурнай сесине меңзеш озалкы сес: «Гел, бу ере чык, мундан соң болмалы затлары саңа гөркезейин» дийди.
2 Шол пурсат бирден Рухдадым. Ине, Гөкде бир тагт барды, тагтың үстүнде бири отырды.
3 Отураның гөрнүши яшма, гырмызы хакык дашына меңзейәрди, тагтың төверегинде зүмеррет гөрнүшли әлемгошар барды.
4 Тагтың даш-төверегинде йигрими дөрт саны башга тагт барды, бу тагтларың үстүнде башлары алтын тәчли, ак лыбаслы йигрими дөрт яшулы отырды.
5 Тагтдан йылдырымлар чакярды, батлы сеслер хем гөк гүррүлдиси эшидилйәрди. Тагтың өңүнде янып дуран еди чыра барды. Булар Худайың еди Рухудыр.
6 Тагтың гаршысында булгур кимин дуры, гөйә чүйшеден ясалан бир деңиз бар ялыды. Ортада, тагтың дөрт тарапында өңи хем арка тарапы гөзлерден долы дөрт саны җанлы махлук дурды.
7 Биринҗи махлук арслана меңзейәрди, икинҗи махлук өкүзе, үчүнҗи махлугың йүзи адам йүзи ялыды, дөрдүнҗи махлук учуп барян бүргүде меңзешди.
8 Җанлы дөрт махлугың хер бириниң алты ганаты барды. Төверек дашлары, ганатларының ашагы-да гөзлерден долуды. Олар гиҗе-гүндиз ызыны үзмән: «Мукаддесдир, мукаддесдир, мукаддесдир, гечмишде бар болан, хәзир бар болан ве гелҗек, хер зада гүйҗи етйән Реб Худай!» диййәрдилер.
9 -
10 Җанлы махлуклар тагтың үстүнде Отурана, эбедилик Яшаяна шөхрат, хормат хем шүкүр эденлеринде, йигрими дөрт яшулы-да эбедилик дири болуп, тагт үстүнде Отураның өңүнде ере йыкылып, Оңа сежде эдйәрдилер, тәчлерини тагтың өңүне зыңып, шейле диййәрдилер:
11 «Эй Реббимиз, Худайымыз! Сен шөхраты, хорматы хем гудраты алмага мынасыпсың. Чүнки хемме зады Сен яратдың. Әхлиси Сениң ислегиң билен дөреди, ярадылды».
1 Тагтың үстүнде Отураның саг элинде ичи-дашы язгылы, еди мөхүр билен мөхүрленен бир китап гөрдүм.
2 «Китабы ачмага, онуң мөхүрлерини дөвмәге ким мынасып?» дийип, гаты сес билен гыгырян бир гүйчли перишдәни хем гөрдүм.
3 Эмма китабы ачып, онуң ичине серетмеги башарҗак адам не Гөкде, не ер йүзүнде, не-де ер астында барды.
4 Мен көп агладым. Чүнки китабы ачмага, онуң ичине серетмәге мынасып хич ким тапылмады.
5 Шонда яшулулардан бири маңа шейле дийди: «Аглама! Ине, Яхуда тайпасындан, Давудың көкүнден болан Арслан еңди. Ол китабы ве китабың еди мөхүрини ачмагы башарар».
6 Мен тагтың ортасында, җанлы дөрт махлук билен яшулуларың арасында, дамагы чалнана меңзеш бир Гузы гөрдүм. Гузының еди шахы хем еди гөзи барды. Бу гөзлер Худайың бүтин дүнйә иберилен еди Рухудыр.
7 Гузы гелди-де, тагтың үстүнде Отураның саг элинден китабы алды.
8 Ол китабы аланда, җанлы дөрт махлук, йигрими дөрт яшулы Гузының өңүнде ере йыкылдылар. Оларың хер бириниң бир арфасы ве мукаддеслериң догалары болан бухурлардан долы алтын кәселери барды.
9 Олар бир тәзе айдым айдярдылар: «Сен китабы алмага, китабың мөхүрлерини ачмага мынасыпсың. Чүнки дамагың чалнып, Өз ганың билен бизи хер тайпадан, хер дилден, хер халк ве хер миллетден Худая сатын алдың.
10 Бизи Худайымызың хызматында патышалык ягдайына сокуп, руханы этдиң. Биз дүнйә үстүнден хөкүм сүрерис».
11 Онсоң серетдим, тагтың, җанлы махлукларың хем яшулуларың төверегинде бир топар перишдәниң сесини эшитдим. Оларың саны мүңлерче мүңлер, он мүңлерче он мүңлерди.
12 Олар батлы сес билен: «Дамагы чалнан Гузы гүйҗи, байлыгы, акылдарлыгы, гудраты, хорматы, шөхраты ве өвгини алмага мынасыпдыр» диййәрдилер.
13 Онсоң Гөкдәки, ер йүзүндәки, ер астындакы ве деңиздәки хер махлугың, әлемдәки бар задың: «Өвги, хормат, шөхрат ве гудрат эбедилик тагт үстүнде Отураныңкы хем Гузыныңкы болсун!» диенини эшитдим.
14 Җанлы дөрт махлук «Омын» диййәр, яшулулар-да ере йыкылып сежде эдйәрди.
1 Онсоң Гузының еди мөхүриң бирини ачаныны гөрдүм. Шонда җанлы дөрт махлугың бириниң гөк гүррүлдисине меңзеш сес билен «Гел» диенини эшитдим.
2 Серетдим, ине, өңүмде бир ак ат дурды. Атың үстүнде отураның яйы барды. Оңа бир тәч берилди ве еңсин дийип, еңип чыкды.
3 Гузы икинҗи мөхүри ачанда, икинҗи җанлы махлугың «Гел, серет» диенини эшитдим.
4 Шонда бир башга ат, бир чыпар ат гөрүнди. Онуң үстүнде отурана дүнйәден парахатчылыгы айырмага, адамлара бири-бирлерини өлдүртмәге ругсат эдилди. Оңа бир улы гылыч хем берилди.
5 Гузы үчүнҗи мөхүри ачанда, үчүнҗи җанлы махлугың «Гел, серет» диенини эшитдим. Серетдим, өңүмде бир гара ат дурды. Онуң үстүнде отураның элинде бир терези барды.
6 Җанлы дөрт махлугың ортасында гөйә бир сесиң: «Бир өлчег бугдай бир динара, үч өлчег арпа бир динара, йөне зейтун ягы билен шераба зыян берме!» диенини эшитдим.
7 Гузы дөрдүнҗи мөхүри ачанда, дөрдүнҗи махлугың «Гел, серет» диенини эшитдим.
8 Серетдим, ине өңүмде бир реңки өчүк ат дурды. Атың үстүнде отураның ады өлүмди, өлүлер дияры онуң ызындан гелйәрди. Оңа гылыч билен, ачлык билен, мерги билен, ер йүзүниң вагшы хайванлары билен ынсанлары өлдүрмәге ер йүзүниң дөртден бири барада ыгтыяр берилди.
9 Гузы бәшинҗи мөхүри ачанда, гурбанлык эдилйән ериң ашагында Худайың сөзи, оңа эден гүвәликлери үчин өлдүриленлериң җанларыны гөрдүм.
10 Олар батлы сес билен гыгырып шейле диййәрдилер: «Эй мукаддес, хакыкы Баяр! Сен хачана ченли ер йүзүнде яшаянлары хөкүм эдип, бизиң ганымызы олардан алҗак дәл?»
11 Оларың хер бирине бир ак дон берлип, өзлери кимин өлдүрилҗек ёлдашларының, доганларының саны тамамланянча, ене аз салым гарашмагы исленди.
12 Гузы алтынҗы мөхүри ачанда, ине, Ериң гаты чайкананыны гөрдүм. Гүн гара түйден эдилен җул кимин гаралып, бүтин Ай ган ялы болды.
13 Бир инҗир агаҗының гүйчли ел билен ыралып, чиг инҗирлерини дөкүши ялы, гөгүң йылдызлары-да ер йүзүне гачды.
14 Гөк хем дүйрленен кагыз кимин гөзден йитди. Әхли даг, ада еринден гозганды.
15 Дүнйәниң патышалары, улулары, серкерделери, байлары, гүйчлүлери, бүтин гул ве азат адамлары говакларда, дагларың гаяларында гизлендилер.
16 Олар даглара хем гаялара шейле дийдилер: «Бизиң үстүмизе йыкылың! Бизи тагт үстүнде Отураның йүзүнден, Гузының газабындан гизләң.
17 Чүнки Онуң газабының улы гүни гелди, Онуң өңүнде ким дуруп билер?»
1 Мундан соң, Ериң дөрт бурчунда дуран дөрт перишдәни гөрдүм. Булар ер йүзүне, деңзе я-да хич бир агаҗа өвүсмесин дийип, ериң дөрт елини саклап дурдылар.
2 Гүндогардан ёкары чыкып барян башга бир перишдәни-де гөрдүм. Онда дири Худайың мөхүри барды. Ол ере, деңзе зыян етирмәге өзлерине ругсат эдилен дөрт перишдә гаты сес билен гыгырып:
3 «Биз Худайымызың гулларының маңлайына мөхүр басянчак, ере, деңзе ве агачлара зыян етирмәң!» дийди.
4 Мөхүрлененлериң саныны эшитдим. Ысрайыл огулларының бүтин тайпаларындан йүз кырк дөрт мүң адам мөхүрленипди.
5 Яхуда тайпасындан он ики мүң адам мөхүрленипди, рубен тайпасындан он ики мүң, гад тайпасындан он ики мүң,
6 ашер тайпасындан он ики мүң, нафталы тайпасындан он ики мүң, менашше тайпасындан он ики мүң,
7 шимегон тайпасындан он ики мүң, леви тайпасындан он ики мүң, иссахар тайпасындан он ики мүң,
8 зебулун тайпасындан он ики мүң, юсуп тайпасындан он ики мүң, бенямын тайпасындан он ики мүң адам мөхүрленипди.
9 Мундан соң, хер миллетден, хер тайпадан, хер халкдан ве хер дилден болан, хич кимиң санап билмеҗек бир улы мәрекесиниң тагтың хем Гузының өңүнде дураныны гөрдүм. Булар ак дон гейнипди, эллеринде болса хурма агаҗының пүрлери барды.
10 Олар батлы сес билен гыгырып шейле диййәрдилер: «Халас этмек тагт үстүнде отуран Худайымыза ве Гуза махсусдыр!»
11 Хемме перишделер тагтың, яшулуларың ве дөрт җанлы махлугың дашыны алшып дурдулар. Олар тагтың өңүнде йыкылып, йүзлерини ере дирәп, Худая сежде эдип, шейле диййәрдилер:
12 «Омын. Өвги, шөхрат, акылдарлык, шүкүр, хормат, гүйч ве гудрат эбедилик Худайымызыңкы болсун. Омын!»
13 Онсоң яшулулардан бири сөзе башлап, менден: «Бу ак дон гейненлер ким, ниреден гелипдирлер?» дийип сорады.
14 Мен: «Муны сен билйәрсиң, агам!» дийдим. Ол маңа шейле дийди: «Булар шол агыр мушакгатдан чыкып геленлер. Булар донларыны Гузының ганы билен ювуп, чув ак этдилер.
15 Мунуң үчин олар Худайың тагтының өңүнде болуп, Онуң ыбадатханасында Оңа гиҗе-гүндиз хызмат эдйәрлер. Тагтда Отуран болса Өз чадырыны оларың үстүне бүрәр.
16 Олар инди аҗыкмаз, сувсамаз. Оларың үстүне не гүн, не-де башга бир җөвза дүшер.
17 Чүнки тагтың ортасындакы Гузы олары отарар, яшайыш сувуның чешмелерине элтер. Худай оларың гөзлеринден бүтин яшларыны сүпүрер».
1 Гузы единҗи мөхүри ачанда, Гөкде ярым сагада голай үмсүмлик болды.
2 Мен Худайың өңүнде дуран еди перишдәни гөрдүм. Олара еди сурнай берилди.
3 Башга бир перишде гелип, гурбанлык эдилйән ериң өңүнде дурды. Онуң элинде алтын бухурдан барды. Оңа тагтың өңүндәки алтын гурбанлык эдилйән ерде әхли мукаддеслериң догалары билен хөдүрлемеги үчин көп бухур берилди.
4 Мукаддеслериң догалары билен бирликде бухурың түссеси перишдәниң элинден Худайың хузурына ёкары гөтерилди.
5 Перишде бухурданы алып, гурбанлык эдилйән ериң одундан долдурды. Муны ериң йүзүне зыңанда, Гөк гүрләп, батлы сеслер чыкды, йылдырымлар чакып, ер титреди.
6 Онсоң еди перишде эллериндәки еди сурнайы чалмага тайярландылар.
7 Биринҗи перишде сурнай чалды. Ган гатышык долы хем от дөрәп, ер йүзүне дөкүлди. Ериң үчден бири, агачларың үчден бири, бүтин яшыл от янды.
8 Икинҗи перишде сурнай чалды. Одуң ичинде янян улы даг ялы бир зат деңзе зыңылды. Деңзиң үчден бири гана дөнди.
9 Деңизде яшаян җанлы махлукларың үчден бири өлди, гәмилериң хем үчден бири вейран болды.
10 Үчүнҗи перишде сурнай чалды. Гөкден чыра ялы янян бир улы йылдыз деряларың үчден бириниң үстүне, сув булакларының үстүне гачды.
11 Бу йылдызың ады Ёвшандыр. Сувларың үчден бири ёвшан ялы аҗады. Аҗан сувлардан ичен биртопар адам өлди.
12 Дөрдүнҗи перишде сурнай чалды. Гүнүң үчден бири, Айың үчден бири, йылдызларың үчден бири гаралсын ве гүндиз үчден бири, гиҗе-де, шонуң ялы, үчден бири ягты салмасын дийип урулдылар.
13 Онсоң серетдим, Гөгүң ортасында учуп йөрен бир перишдәниң батлы сес билен шейле диййәнини эшитдим: «Сурнай чалҗак бейлеки үч перишдәниң сурнайының сесинден ер йүзүнде яшаянларың гүнүне вай, вай, вай!»
1 Бәшинҗи перишде сурнай чалды. Мен Гөкден ере гачан бир йылдыз гөрдүм. Йылдыза дүйпсүз довзах гуюсының ачары берлипди.
2 Ол дүйпсүз гуйыны ачанда, гуюдан оҗагың түссеси ялы түссе чыкды. Гуйының түссесинден Гүн хем хова гаралды.
3 Түсседен ер йүзүне чекиртге ягды. Олара-да ер йүзүндәки ичянлара берлиши ялы, гудрат берлипди.
4 Олара ер йүзүниң отуна, хич бир гөк өсүмлиге, хич бир агаҗа дәл-де, диңе маңлайында Худайың мөхүри болмадык адамлара зыян етирмек буйрулды.
5 Олара хич кими өлдүрмән, бу адамлары бәш айлап гынамага ыгтыяр берилди. Гынайышлары бир ичяның адамы чаканда берйән ызасына меңзейәрди.
6 Ол гүнлерде ынсанлар өлүми агтарар, йөне оны тапып билмезлер. Өлүми күйсәр, йөне өлүм олардан гачар.
7 Чекиртгелериң гөрнүши сөвеше тайярланан атларыңка меңзейәрди. Башларында алтын тәч ялы башлыклар барды, йүзлери адамың йүзүне меңзешди.
8 Сачлары аялың сачы, дишлери-де арсланыңкы ялыды.
9 Оларың демир совутлар ялы, дөш совутлары барды. Ганатларының сеси сөвеше чапян көп санлы арабалы атларың чыкарян сесине меңзейәрди.
10 Ичянларыңка меңзеш гуйруклары, иңңелери барды. Адама бәш айлап зыян етирйән гудратлары гуйрукларындады.
11 Оларың үстүнден довзах гуюсының перишдеси патышалык эдйәрди. Бу перишдәниң ады еврейче Абаддон, грекче Аполиондыр.
12 Биринҗи «Вай» гечди, ине, мундан соң ене ики «Вай» гелйәр.
13 Алтынҗы перишде сурнай чалды. Мен Худайың өңүндәки алтындан гурбанлык эдилйән ериң дөрт шахындан бир сес эшитдим.
14 Сес эли сурнайлы алтынҗы перишдә: «Улы Евфрат дерясының янында даңылгы дуран дөрт перишдәни гойбер!» дийди.
15 Шейле, шол сагат, шол гүн, шол ай ве шол йыл үчин тайярланан дөрт перишде ынсанларың үчден бирини өлдүрсин дийип гойберилди.
16 Буларың атлы гошунының саны ики йүз миллионды; санларыны эшитдим.
17 Атлары, оларың үстүндәкилери шейле гөрнүшде гөрдүм: атлыларың от, гөк якут хем күкүрт реңкли совутлары барды. Атларың келлеси арсланың келлесине меңзейәрди, агызларындан болса от, түссе, күкүрт чыкярды.
18 Ынсанларың үчден бири оларың агзындан чыкян отдан, түсседен ве күкүртден - бу үч беладан өлди.
19 Чүнки атларың гудраты агзында хем гуйругындадыр. Себәби йылана меңзеш гуйрукларының башлары болуп, булар билен зыян берйәндирлер.
20 Галан ынсанлар, ягны бу белалардан өлмән галанлар җынлара, өз эллери билен ясан, гөрүп, эшидип ве йөрәп билмейән алтын, күмүш, мис, даш ве агач бутларына сежде этмекден эл чекип тоба этмедилер.
21 Олар адам өлдүрмеден, җадыгөйлүкден ве огрулыкдан тоба этмедилер.
1 Онсоң мен Гөкден ашак инип гелйән башга бир гүйчли перишдәни гөрдүм. Ол булуда бүренипди, депесинде әлемгошар барды, йүзи Гүне, аяклары болса от сүтүнине меңзейәрди.
2 Элинде бир ачык китапча барды. Ол саг аягыны деңзиң, сол аягыны-да ериң үстүнде җайлашдырды.
3 Арсланың аррылдысына меңзеш батлы сес билен гыгырды. Ол гыгыранда, еди гөк гүррүлдиси өз сеслери билен гүрледилер.
4 Еди гөк гүррүлдисиниң сес берип гүрлән вагты мен язҗак болдум, йөне Гөкден: «Еди гөк гүррүлдисиниң айданларыны мөхүрле, язма!» диен бир сес эшитдим.
5 Деңзиң ве ериң йүзүнде дураныны гөрен перишдәм саг элини Гөге галдырды.
6 Ол Гөги ве гөкдәкилери, Ери ве ердәкилери, деңзи ве деңиздәкилери Яраданың, эбеди Дириниң адындан ант ичип, шейле дийди: «Инди гиҗикме болмаз!
7 Йөне единҗи перишдәниң сурнайыны чалҗак гүнлеринде, Худай Өз гуллары, ягны пыгамберлере бушлайшы ялы, Онуң сыры тамамланар».
8 Гөкден эшиден сесим ене-де мениң билен геплешип: «Бар, деңзиң ве ериң йүзүнде дуран перишдәниң элиндәки ачык китапчаны ал!» дийди.
9 Мен перишдәниң янына барып, китапчаны маңа бермегини хайыш этдим. Ол маңа: «Ал, ий! Ол ичиңи аҗадар, йөне агзыңда бал ялы сүйҗи болар» дийди.
10 Мен китапчаны перишдәниң элинден алып ийдим. Ол агзымда бал ялы сүйҗүди, йөне оны ийип боланымда, ичим аҗады.
11 Онсоң ол маңа: «Сен биртопар халклар, миллетлер, диллер ве патышалар хакда ене-де велилик этмелисиң» дийди.
1 Маңа таяга меңзеш бир өлчег агаҗыны берип, шейле дийдилер: «Гит-де, Худайың ыбадатханасыны, гурбанлык эдилйән ери өлче, ол ерде сежде эдйәнлери сана.
2 Йөне ыбадатхананың дашкы ховлусыны ташла, оны өлчеме. Чүнки ол ер мукаддес шәхери кырк ики айлап депелеҗек миллетлере берилди.
3 Мен ики гүвәме гүйч берерин, олар җул гейнип, мүң ики йүз алтмыш гүнләп велилик эдер».
4 Дүнйәниң Реббиниң өңүнде дуран ики зейтун агаҗы, ики шемдан булардыр.
5 Бири олара зыян етирҗек болса, оларың агзындан чыкан от душманларыны ийип соңуна чыкар. Олара зелел берҗек болян адам шейле өлдүрилмелидир.
6 Велилик эден гүнлери ягыш ягмаз ялы, оларың Гөги багламага ыгтыяры болар. Олар сувлары гана өвүрмек, нәче ислеселер, шонча-да Ери хер хили бела билен урмак ыгтыярына эедир.
7 Олар гүвәликлерини тамамланларында, довзахдан чыкан җанавар олар билен уршуп, олары еңип өлдүрер.
8 Маслыклары Содом ве Мүсүр дийилйән улы шәхерлериң көчелеринде аламат хөкмүнде ятар. Ол ерде оларың Ребби хача чүйленипди.
9 Бүтин халклардан, тайпалардан, диллерден ве миллетлерден болан ынсанлар үч гүн ярым оларың маслыкларына середерлер, йөне маслыкларының җайланмагына ругсат бермезлер.
10 Ер йүзүнде яшаянлар оларың бу ягдайына бегенишип, байрам эдер, бири-бирлерине совгатлар ёллар. Чүнки бу ики пыгамбер ер йүзүнде яшаянлара көп сүтем этди.
11 Үч гүн ярымдан соң, Худайдан гелен яшайыш деми оларың беденине гиренде, олар аяк үстүне галдылар. Олары гөренлериң үстүне улы ховп абанды.
12 Ики пыгамбер Гөкден: «Ёкары, бу ере чыкың!» диен батлы сеси эшитдилер, душманларының гөзүниң алнында булутда ёкарык Гөге чыкдылар.
13 Шол сагат бир улы ертитреме болуп, шәхериң ондан бири йыкылды. Ертитремеде еди мүң адам өлди. Галанлар гаты горкуп, Гөкдәки Худайы шөхратландырдылар.
14 Икинҗи «Вай» гечди. Ине, басым үчүнҗи «Вай» гелйәр.
15 Единҗи перишде сурнай чалды. Гөкден батлы сеслер чыкып, шейле дийди: «Дүнйә патышалыгы Реббимизиңки ве Онуң Месихиниңки болды. Ол хем эбедилик хөкүм сүрер».
16 Худайың өңүнде йыкылып, өз тагтларында отуран йигрими дөрт яшулы йүзлерини ере бердилер-де, Худая сежде эдип дийдилер:
17 Эй, хемме зада гүйҗи етйән, хәзир бар болан, гечмишде бар болан ве гелҗек Реб Худай! Саңа шүкүр эдйәрис. Чүнки Сен бейик гудратыңы эле алып хөкүм сүрмәге башладың.
18 Миллетлер гахарланыпдылар. Инди болса Сениң гахарың гелди. Өлүлериң үстүнден хөкүм чыкармак, гулларың пыгамберлере, мукаддеслере, кичи болсун, улы болсун, адыңа хормат гоянлары сылагламак, ери даргаданлары даргатмак вагты гелди».
19 Худайың Гөкдәки ыбадатханасы ачылып, ыбадатханадан Онуң әхт сандыгы гөрүнди. Шол пурсат йылдырымлар чакды, батлы сеслер, гөк гүррүлдиси эшидилип, ер титрәп, гүйчли долы тупаны турды.
1 Гөкден бир улы аламат гөрүнди. Бу Гүни гейнен бир аялды. Онуң аякларының ашагында Ай, башында он ики йылдыздан ыбарат тәч барды.
2 Аял гөврелиди. Догурҗак болуп, бургусы тутуп гыгырярды.
3 Гөкден башга бир аламат гөрүнди. Бу болса еди башлы, он шахлы, башларында еди тәҗи болан гызыл реңкли улы аждархады.
4 Ол Гөкдәки йылдызларың үчден бирини гуйругы билен сүйрәп, ер йүзүне зыңды. Онсоң чага доган бадына оны ювутмак үчин, чага догурҗак болуп отуран аялың өңүнде дурды.
5 Аял бир огул - бүтин миллетлери демир таяк билен бакҗак бир оглан догурды. Онуң чагасыны алып, Худайың янына, Худайың тагтына элтдилер.
6 Аял чөле гачып гитди. Ол ерде мүң ики йүз алтмыш гүнләп иймитленер ялы, Худай тарапындан онуң үчин тайярланан бир ер барды.
7 Гөкде уруш турды. Микайыл ве онуң перишделери аждарха билен урушдылар. Аждарха-да өз перишделери билен гайтавул берди.
8 Йөне еңмәге гүйҗи етмән, Гөкдәки ерлерини элден бердилер.
9 Иблис я шейтан дийип атландырылан улы аждарха, бүтин дүнйәни аздырян көне йылан перишделери билен ер йүзүне зыңылды.
10 Онсоң мен Гөкден бир батлы сес эшитдим. Ол шейле дийди: «Худайымызың халас эдиши, гүйҗи, патышалыгы ве Онуң Месихиниң гудраты инди амала ашды. Чүнки доганларымызың айыплайҗысы, олары Худайымызың өңүнде гиҗе-гүндиз айыплаян ашак зыңылды.
11 Доганларымыз Гузының ганының саясында, эден гүвәликлериниң сөзүниң саясында оны еңдилер, өлүм дереҗесине ченли җан сөйгүсинден эл чекдилер.
12 Эй Гөк ве Гөкде яшаянлар, мунуң үчин бегениң! Ер ве деңиз, вай, сизиң халыңыза! Чүнки иблис вагтының азлыгыны билип, гахар-газаба мүнүп, сизиң үстүңизе гелди».
13 Аждарха өзүниң ер йүзүне зыңландыгыны гөренде, яңкы оглан догран аялы коваламага башлады.
14 Аяла, йыланың өңүнден чөле - үч ярым йыл иймитленҗек ерине учуп гачар ялы, улы бүргүдиң ики ганаты берилди.
15 Йылан аялы силе әкитдирҗек болуп, агзындан онуң ызындан деря ялы сув акдырды.
16 Эмма Ер агзыны ачып, аждарханың агзындан акдыран дерясыны ювдуп, аяла көмек этди.
17 Онсоң аждарха аяла гахарланды. Аялың неслинден галан ве Худайың буйрукларыны берҗай эдип, Иса шаятлык эдйәнлер билен урушмага гитди.
1 Онсоң деңиз кенарындакы чәгелериң үстүнде дуркам, он шахлы ве еди башлы бир вагшы хайваның деңизден чыкып гелйәнини гөрдүм. Онуң шахларының депесинде он тәҗи барды, башларында күпүрчиликли атлар язылгыды.
2 Гөрен җанаварым барса меңзейәрди. Аяклары айының аяклары ялы, агзы болса арсланың агзы ялыды. Аждарха оңа өз гүйҗүни, тагтыны ве улы ыгтыяр берди.
3 Җанаварың башларының бирине өлдүрйән яра дегене меңзейәрди. Йөне бу өлдүрйән яра битди. Бүтин дүнйә тәсин галып, җанаварың ызына дүшди.
4 Ынсанлар җанавара ыгтыяр берен аждарха сежде этдилер. «Җанавара меңзеш ким бар? Онуң билен сөвешмеги ким башарҗак?» дийип, җанавара-да сежде этдилер.
5 Оңа текепбир сөзлер хем күпүрчиликли сөзлер совурян бир агыз берилди. Шейле хем өз ыгтыярыны кырк ики айлап уланма ругсады берилди.
6 Ол Худая сөгмек, Онуң адына, месгенине, Гөкде месген тутанлара сөгмек үчин агзыны ачды.
7 Оңа мукаддеслер билен сөвешип, олары еңме ругсады берилди. Хер тайпаның, хер халкың, хер дилиң ве хер миллетиң үстүнден хөкүм сүрме ыгтыяры берилди.
8 Ер йүзүнде яшаянларың бары, дамагы чалнан Гузының яшайыш китабында дүнйә гурлалы бәри ады язылмадык хер ынсан оңа сежде эдер.
9 Гулагы бар адам эшитсин!
10 Бирини туссага салан туссага гидер, гылыч билен өлдүрен гылычдан өлмелидир. Мукаддеслериң чыдап, иман этмеги шу ерде герекдир.
11 Онсоң ерден чыкып гелйән бир җанавар гөрдүм. Онуң бир гузы кимин ики шахы барды, йөне аждарха ялы сес эдйәрди.
12 Ол өңки җанаварың бүтин ыгтыярыны онуң адындан уланып, ер йүзүни ве онда яшаянлары өлдүрйән ярасы битен өңки җанавара зор билен сежде этдирйәрди.
13 Ол улы аламатлар гөркезип, ынсанларың гөзлериниң алнында Гөкден Ере от хем ягдырярды.
14 Ол өңки җанаварың адындан дөретмегине ругсат эдилен аламатлары билен ер йүзүнде яшаянлары аздырды. Олара гылыч билен яраланып-да, саг галан җанаварың суратында бир бут ясамагы буюрды.
15 Оңа җанаварың буты геплесин, бу бута сежде этмейәнлериң хеммеси өлдүрилсин дийип, җанаварың бутуна яшайыш демини берме гүйҗи багыш эдилди.
16 Ол кичи хем улуларың, бай хем гарыпларың, азат хем гулларың, әхли ынсанларың саг элине я маңлайына тагма басдырды.
17 Бу тагма җанаварың ады я адының саны өзүнде болмадыклара хич бир зат сатын алдырмаярды хем-де сатдырмаярды.
18 Бу ерде акылдарлык герек. Аңы бар адам җанавара дегишли саны хасапласын, чүнки бу ынсан саныдыр. Онуң саны-да алты йүз алтмыш алтыдыр.
1 Онсоң гөрсем, Гузы Сион дагының үстүнде дурды. Онуң янында болса маңлайында Онуң ве Атасының ады язылгы йүз кырк дөрт мүң адам барды.
2 Гөкден улы сувуң шаггылдысы ялы, гаты гөк гүррүлдисиниң сеси ялы бир сес эшитдим. Эшиден сесим арфа чалянларың чыкарян сесине меңзейәрди.
3 Яңкы йүз кырк дөрт мүң адам тагтың өңүнде, җанлы дөрт махлугың ве яшулуларың өңүнде тәзе айдым айдярдылар. Ер йүзүнден сатын алнан бу адамлардан башга хич ким ол айдымы өвренип билмейәрди.
4 Булар өзлерини аяллар билен хапаламадыклардыр, чүнки булар пәкдир. Булар Гузы нирә гитсе, Онуң ызына дүшйәндир. Гутуланларың илкинҗи мивеси хөкмүнде Худая ве Гуза ынсанлар арасындан сатын алнанлар булардыр.
5 Буларың агызларындан ялан сөз чыкан дәлдир, Худайың тагты өңүнде мүйнсүздирлер.
6 Онсоң Гөгүң ортасында учуп йөрен башга бир перишдәни гөрдүм. Бу перишде ер йүзүнде яшаянлара, хер миллете ве тайпа, хер диле ве хер халка ыглан этҗек болуп, эбеди Хош Хабары гетирйәрди.
7 Ол батлы сес билен шейле диййәрди: «Худайдан горкуң! Оны шөхратландырың! Чүнки Онуң хөкүм сагады гелди. Гөги, Ери, деңзи ве сув булакларыны Ярадана сежде эдиң!»
8 Онуң ызындан гелен икинҗи перишде: «Йыкылды! Өз зына азгынлыгының шерабыны әхли миллетлере ичирен улы Бабыл йыкылды!» дийди.
9 -
10 Оларың ызындан гелен үчүнҗи бир перишде батлы сес билен шейле диййәрди: «Эгер бири җанавара ве онуң суратындакы бута сежде этсе, маңлайына я элине онуң тагмасыны кабул этсе, Худайың гахар кәсесинде хич бир гошантсыз тайярланан Худай газабының шерабындан ичер. Ол адам мукаддес перишделериң, Гузының өңүнде от, күкүрт билен гыналар.
11 Оларың гыналмагының түссеси эбеди түтәр. Җанавара, онуң бутуна сежде эденлер билен онуң адының тагмасыны кабул эденлериң гиҗе-гүндиз ынҗалыгы болмаз.
12 Худайың буйрукларыны берҗай эдип, Иса садык галанларың чыдамы шу ерде герекдир».
13 Гөкден эшиден бир сесим: «Муны яз: мундан бейләк, Реббе дегишли болуп өленлер багтлыдыр!» диййәрди. Рух: «Хава, олар ишлеринден дынч алар. Чүнки эденлериниң хасылыны өзлери билен әкидерлер» диййәр.
14 Онсоң середип, өңүмде бир ак булут гөрдүм. Булудың үстүнде башы алтын тәчли, эли кесгир ораклы ынсан оглуна меңзеш бири отырды.
15 Ыбадатханадан чыкан башга перишде булудың үстүнде отурана батлы сес билен шейле дийди: «Орагыңы узат-да, ор! Орма сагады гелди. Чүнки Ериң экини бишипдир».
16 Булудың үстүнде отуран орагыны ериң йүзүне ташлады ве Ериң экини орулды.
17 Гөкдәки ыбадатханадан башга бир перишде чыкды. Онуң-да кесгир орагы барды.
18 Одуң үстүнден хөкүм сүрйән башга бир перишде-де гурбанлык эдилйән ерден чыкып гелип, кесгир оракла батлы сес билен: «Сен-де кесгир орагыңы узат-да, Ериң үзүм шахасындан салкымларыны йыгна, чүнки үзүмлери бишипдир» дийди.
19 Перишде орагыны ериң йүзүне ташлады-да, Ериң үзүм шахасының хасылыны йыгнап, Худай газабының улы гысаҗына зыңды.
20 Гысачдакы үзүмлер шәхериң дашында сыкылды. Үзүм гысаҗындан чыкан ган мүң алты йүз ок атым аралыкда атларың уянына етди.
1 Мен Гөкде башга бир улы хем гең аламат гөрдүм: бу соңкы еди беланы гетирйән еди перишдеди. Худайың газабы бу белалар билен соңланярды.
2 От билен гарышык, чүйшеден ясалан деңиз ялы бир зат гөрдүм. Җанавары, онуң суратындакы буты, онуң адының саныны еңенлер Худайың берен арфаларыны эллерине алып, чүйшеден деңзиң үстүнде дурдулар.
3 Олар Худайың гулы Мусаның ве Гузының айдымыны айдып, шейле диййәрдилер: «Гүйҗи хер зада етйән Реб Худай, Сениң ишлериң улы хем геңдир. Эй, миллетлер патышасы, Сениң ёлларың догры хем хакдыр!
4 Я Реб, Сенден горкман, адыңы Шөхратландырмаҗак кимдир? Чүнки мукаддес диңе Сенсиң! Бүтин миллетлер гелип, Сениң өңүңде сежде эдер. Чүнки Сениң адыл ишлериң аян болды».
5 Мундан соң Гөкдәки ыбадатхананың, ягны гүвәлик чадырының ачыланыны гөрдүм.
6 Еди беланы гетирйән еди перишде тәмиз, парлак кетени гейнип, гурсакларына алтын гушак баглап, ыбадатханадан чыкдылар.
7 Җанлы дөрт махлугың бири еди перишдә эбедилик яшаян Худайың газабындан долы еди алтын кәсе берди.
8 Ыбадатхана Худайың шөхратының, гудратының түссесинден долды. Еди перишдәниң еди беласы гутарянча, хич ким ыбадатхана гирип билмеди.
1 Онсоң ыбадатханадан еди перишдә: «Гидиң-де, Худайың газабындан долы еди кәсәни ериң йүзүне дөкүң!» диен батлы сеси эшитдим.
2 Биринҗи перишде гидип, кәсесини ер йүзүне дөкди. Җанаварың тагмасы болан ве онуң суратындакы бута сежде эден адамларда эрбет хем гаты агырылы яралар пейда болды.
3 Икинҗи перишде кәсесини деңзе дөкди. Деңиз өлиниң ганына меңзеш гана дөнди, ичиндәки бүтин җандарлар өлди.
4 Үчүнҗи перишде кәсесини дерялара, сув булакларына дөкди. Олар-да гана дөнди.
5 Мен сувларың перишдесиниң шейле диенини эшитдим: «Хәзир бар болан хем гечмишде бар болан мукаддес Худай! Сен бу хөкүмлериңде адылсың. Чүнки Сен шейле хөкүм чыкардың.
6 Чүнки олар мукаддеслериң хем пыгамберлериң ганыны дөкдүлер. Сен-де олара ичмәге ган бердиң. Оларың алмыты буды».
7 Мен гурбанлык эдилйән ерден гелен бир сесиң: «Хава, хер зада гүйҗи етйән Реб Худай! Сениң хөкүмлериң догры хем адылдыр» диенини эшитдим.
8 Дөрдүнҗи перишде кәсесини Гүнүң үстүне дөкди. Гүне ынсанлары от билен якып-говурма гүйҗи берилди.
9 Ынсанлар гүйчли гызгын билен говрулдылар, йөне тоба эдип, бу белалара ыгтыяры болан Худайы шөхратландырмагың дерегине, Онуң адына сөгдүлер.
10 Бәшинҗи перишде кәсесини җанаварың тагтының үстүне дөкди. Җанаварың патышалыгы гараңкылыкда гөмүлди. Ынсанлар дертден яңа диллерини дишледилер.
11 Эден ишлерине тоба этмейишлери ялы, дерт хем яралары үчин, Гөкдәки Худая сөгдүлер.
12 Алтынҗы перишде кәсесини улы Евфрат дерясына дөкди. Гүндогардан гелен патышаларың ёлуның ачылмагы үчин, деряның сувы гурады.
13 Онсоң аждарханың агзындан, җанаварың агзындан ве ялан пыгамбериң агзындан гурбага меңзеш үч мурдар рухуң чыканыны гөрдүм.
14 Булар аламатлар дөредип билйән җынларың рухларыдыр. Булар әхли зада гүйҗи етйән Худайың улы гүнүнде болҗак сөвеш үчин, бүтин дүнйәниң патышаларыны үйшүрмәге баряр.
15 «Ине, огры ялы гелйәрин! Ялаңач гезип, уят ери гөрүнмез ялы, оя болуп, эшиклерини эгнинде саклан багтлыдыр!»
16 Патышалары еврейче Армагеддон диен ерде үйшүрдилер.
17 Единҗи перишде кәсесини хова дөкди. Ыбадатханадакы тагтдан чыкан батлы сес: «Болды!» дийди.
18 Шонда йылдырымлар чакды, батлы сеслер чыкып, Гөк гүрледи, гүйчли ертитреме болды. Ынсанлар ер йүзүнде болалы бәри Ер шейле гаты титремәнди.
19 Улы шәхер үч бөлек болды. Миллетлериң шәхерлери йыкылды. Улы Бабыл Худайың хузурында ятланды, Худайың отлы газап кәсеси оңа берилди.
20 Бүтин адалар йитирим болуп, даглар тапылмаз болды.
21 Ынсанларың үстүне Гөкден хер дамҗасының аграмы бир таланта голай гүйчли долы ягды. Ынсанлар ол долы беласы себәпли, Худая сөгдүлер. Чүнки ол бела гаты айылганчды.
1 Еди кәсели еди перишдәниң бири гелип, мениң билен геплешип, шейле дийди: «Гел, мен саңа көп сувларың йүзүнде отуран улы кемчиниң җезасыны гөркезейин.
2 Ер йүзүниң патышалары онуң билен зына этди, ер йүзүнде яшаянлар онуң зына шерабындан серхош болды».
3 Онсоң перишде мени Рухда чөле әкитди. Мен ол ерде еди башлы, он шахлы, эндамы күпүр атларындан долы гызыл җанаварың үстүнде отуран бир аялы гөрдүм.
4 Аял гоңур хем гырмызы эшиклер гейнип, алтын, гымматбаха дашлар, дүрлер билен безенипди. Элинде болса йигренҗи затлардан, зына чиркинден долы алтын кәсе барды.
5 Онуң маңлайында «Бейик Бабыл, дүнйә кемчинлериниң ве йигренҗилериниң энеси» диен сырлы ат язылгыды.
6 Онсоң аялың мукаддеслериң, Иса гүвәлик эденлериң ганындан серхош боланыны гөрдүм. Муны гөрүп, гаты геңиргендим.
7 Перишде маңа шейле дийди: «Нәмә геңиргендиң? Аялың, оны гөтерйән еди башлы, он шахлы җанаварың сырыны мен саңа айдайын.
8 Сениң гөрен җанаварың бир вагтлар барды, йөне инди ёк. Ол довзахдан чыкып, хеләк болмага гидер. Ер йүзүнде яшаянлар, ягны дүнйә гурлалы бәри атлары яшайыш китабында язылмадыклар җанавары гөренде геңиргенер, чүнки ол бир вагтлар барды, инди ёк, йөне ене гелер.
9 Бу ерде дүшүнмек үчин акылдарлык герек. Еди баш аялың үстүнде отуран еди дагыдыр. Олар хем патышалардыр.
10 Буларың бәшиси йыкылды, инди бири бар, ол бири энтек геленок. Геленде аз вагт галмалыдыр.
11 Бир вагтлар бар болуп, инди ёк җанавар болса секизинҗидир. Ол едилерден болуп, инди хеләк болмага баряр.
12 Сениң гөрен он шахың энтек патышалыга етмедик он патышадыр. Олара җанавар билен биле бир сагат патышалык этмәге ыгтыяр берлер.
13 Буларың максады бир болар, гүйчлерини хем ыгтыярларыны җанавара берерлер.
14 Гузы билен сөвешерлер, йөне Гузы олары еңер. Чүнки Гузы реблериң Ребби, патышаларың Патышасыдыр. Онуң янындакылар чагырылан, сайланан ве садык галанлардыр».
15 Ене перишде маңа шейле дийди: «Шу гөрен сувларың, ягны кемчиниң отуран сувлары халклар, мәрекелер, миллетлер хем диллердир.
16 Гөрен җанаварың ве он шах кемчини йигренип, дашыны чолардып, оны ялаңачлар. Онуң этини ийип, өзүни-де отлар.
17 Чүнки Худай Өз максадыны амала ашырма ислегини оларың йүрегине гуйды. Шейдип, Худайың сөзлери амала ашянча, өзлериниң патышалык ыгтыярыны җанавара бермекде пикирдеш боларлар.
18 Гөрен аялың дүнйә патышаларына патышалык эден улы шәхердир!»
1 Мундан соң улы ыгтыярлы башга бир перишдәниң Гөкден ашак иненини гөрдүм. Онуң дабарасындан ер йүзи ягтылды.
2 Перишде гүйчли сес билен гыгырып шейле дийди: «Йыкылды! Улы Бабыл йыкылды! Ол җынларың җайы, хер хили мурдар рухуң меканы, хер пис ве йигренҗи гушуң пенасы болды.
3 Чүнки хемме миллетлер онуң азгын зына шерабындан ичди. Дүнйәниң патышалары онуң билен зына этди. Дүнйәниң тәҗирлери онуң гүйчли айшы-эшретинден баяды».
4 Мен Гөкден башга бир сес эшитдим, сес шейле диййәрди: «Эй халкым! Онуң гүнәлерине шәрик болуп, онуң белаларына учрамазлык үчин, ол ерден чык.
5 Чүнки онуң гүнәлери күделенип гөге етди, Худай онуң гүнәлерини ятлады.
6 Ол нәме берен болса, сиз хем шонуң өвезини шейле бериң. Эденлериниң өвезини ики эссе эдип бериң. Тайярлан кәсесини оңа ики эссе долдурып бериң.
7 Ол өзүни нәче шөхратландырып, айшы-эшрет эден болса, шонча-да оңа дерт, гам-гусса бериң. Чүнки ол өз йүрегинден: „Мен мелике болуп отырын, мен дул дәл, асла гам-гусса йүзүни гөрмерин!" диййәр.
8 Шонуң үчин, оңа учраҗак белалар: өлүм, гам-гусса, ачлык бир гүнүң ичинде гелер, от оны якар. Чүнки оны хөкүм эден Реб Худай гүйчлүдир.
9 Онуң билен зына эден, онуң айшы-эшретинде яшан бу дүнйәниң патышалары оны якан одуң түссесини гөренлеринде, оңа аглашып, гурсакларына урарлар.
10 Олар онуң чекйән дердиниң горкусындан дашда дуруп: „Вай, вай! Улы шәхер, гүйчли шәхер Бабыл! Сениң хөкүмиң бир сагадың ичинде гелди!" диер.
11 Дүнйә тәҗирлери оңа аглап яс тутар. Чүнки инди оларың малларыны сатын алҗак ёк.
12 -
13 Алтыны, күмши, гымматбаха дашлары, дүрлери, непис кетенини, йүпек, гоңур ве гырмызы маталары, дүрли ыслы агаҗы, пил сүңкүнден ясалан дүрли гаплары, гымматбаха агачлардан, мис, демир ве мермерден ясалан дүрли харытлары, далчын ве бейлеки тагамлыклары, бухурлары, ыслы яг, ладан, шерап, зейтун ягы, кепексиз ун ве бугдайы, сыгырдыр гоюнлары, атлары, арабалары, гуллары, ягны ынсанларың җаныны сатын алҗак инди ёк.
14 Олар: „Җаның ислән мивелери йитип гитди. Бүтин болелинлигиң, гөз гамашдырыҗылыгың ём-ёк болды. Инди асла тапып билмерсиң" диер.
15 Ол шәхерде бу маллары сатып баян тәҗирлер онуң чекен дердинден горкуп, дашда дурар, аглап, яс тутуп:
16 Вай, вай непис кетени, гоңур ве гырмызы гейнен, алтын, гымматбаха дашлар, дүрлер билен безенен бейик шәхер!
17 -
18 Шейле улы байлык бир сагадың ичинде ёгалды!" диер. Әхли гәмичи, әхли деңиз ёлагчысы, деңизчилер, деңизден гүн гөрйәнлериң бары, оны якан одуң түссесини гөренлеринде, дашда дуруп, „Бейик шәхере меңзеш шәхер бармыды?" дийип гыгырышдылар.
19 Башларындан гум совруп, аглап яс тутдулар. „Вай, вай! Бейик шәхер!" дийип гыгырышдылар ве шейле дийдилер: „Деңизде гәмиси боланың хеммеси онуң гымматлы малларындан баяпды, йөне ол бир сагадың ичинде ёгалды".
20 Эй Гөк ве мукаддеслер, ресуллар ве пыгамберлер! Онуң ягдайына бегениң. Чүнки Худай оны хөкүм эдип сизиң хакыңызы алды».
21 Онсоң бир гүйчли перишде дегирмениң дашы ялы улы дашы галдырып, деңзе зыңды ве шейле дийди: «Бейик шәхер Бабыл, ине, шунуң ялы гүйч билен зыңлансоң тапылмаз.
22 Арфачыларың, багшыларың, түйдүкчи ве сурнайчыларың сеси инди сенден эшидилмез. Инди сенден хич бир сунгатың сунгатчысы тапылмаз. Сенден инди хич бир дегирмениң сеси эшидилмез.
23 Инди сенде бир чыраның-да ышыгы ягты салмаз, инди сенден гелинлердир йигитлериң сеси эшидилмез! Сениң тәҗирлериң дүнйәниң улуларыды. Бүтин миллетлер сениң җадың билен азашыпды.
24 Пыгамберлериң ганы, мукаддеслериң, ер йүзүнде өлдүриленлериң әхлисиниң ганы сенден тапылыпды».
1 Шондан соң Гөкден улы бир мәрекәниң сесине меңзеш батлы сеслер эшитдим. Олар шейле диййәрдилер: «Халелуя! Халас эдиш, шөхрат, гүйч Худайымызыңкыдыр!
2 Чүнки Онуң хөкүмлери догры ве адылдыр. Ол ер йүзүни зынасы билен аздыран улы кемчини хөкүм этди, гулларының ганыны ондан алды».
3 Икинҗи гезек шейле дийдилер: «Халелуя! Кемчиниң түссеси эбедилик түтәр».
4 Йигрими дөрт яшулы ве җанлы дөрт махлук ере йыкылып, «Омын! Халелуя!» дийип, тагт үстүнде отуран Худая сежде этдилер.
5 Онсоң тагтдан чыкан бир сес шейле дийди: «Эй, Худайымызың әхли бенделери! Кичилер ве улулар, Ондан горкянлар, Оңа алкыш окаң!»
6 Онсоң мен бир улы мәрекәниң сесине, улы сувуң шаггылдысына, гаты Гөк гүррүлдисине меңзеш сеслер эшитдим. Олар шейле диййәрдилер: «Халелуя! Чүнки хер зада гүйҗи етйән Реб Худайымыз хөкүм сүрйәр.
7 Бегенелиң, шатланалың! Оны шөхратландыралың! Гузының тойы башланяр. Онуң гелни тайярланды.
8 Гейсин дийип, оңа парлак, тәмиз ве непис кетени берилди». Непис кетени мукаддеслериң адыл ишлеридир.
9 Перишде маңа: «Муны яз: Гузының той ашына чагырыланлар багтлыдыр!» дийди. Маңа ене: «Булар чын сөзлердир, Худайың сөзлеридир» дийди.
10 Мен оңа сежде этҗек болуп аякларына йыкылдым. Эмма ол маңа шейле дийди: «Бейле зат эдәйме! Мен сениң ве Иса гүвәлик эдйән доганларың ёлдашыдырын, Худая сежде эт! Чүнки Иса гүвәлик пыгамберлик рухудыр».
11 Гөгүң ачылып, өңүмде бир ак атың дураныны гөрдүм. Онуң үстүнде отураның ады Догручыл ве Чындыр. Ол адалатлы хөкүм чыкарып сөвешйәндир.
12 Гөзлери одуң ялны ялыдыр. Башында биртопар тәч болуп, буларың үстүнде язылгы адыны Өзүнден башга хич ким билйән дәлдир.
13 Ол гана батырылан гейим гейнендир, Оңа «Худайың Сөзи» диен ат дакыландыр.
14 Ак, тәмиз ве непис кетени гейнен Гөкдәки гошунлар ак атлара мүнүп, Онуң ызындан гелйәрди.
15 Миллетлери урмак үчин, Онуң агзындан кесгир гылыч чыкяр. Онуң Өзи олары демир таяк билен бакар, хер зада гүйҗи етйән Худайың отлы газабының шерабыны өндүрйән үзүм гысаҗыны Өзи гысар.
16 Онуң гейиминде ве будунда «патышаларың Патышасы, реблериң Ребби» дийип язылан ады бардыр.
17 -
18 Онсоң Гүнде дуран бир перишде гөрдүм. Ол батлы сес билен гыгырып, гөгүң ортасында учуп йөрен гушлара шейле дийди: «Патышаларың, серкерделериң, гүйчли адамларың этини, атларың, оларың үстүндәкилериң этини, азатларың, гулларың, кичилериң, улуларың хеммесиниң этини иймек үчин үйшүп, Худайың улы зыяпатына гелиң!»
19 Мен җанавары, дүнйә патышаларыны ве оларың гошунларыны гөрдүм. Олар атың үстүнде Отуран ве Онуң гошунлары билен сөвешҗек болуп йыгнанышан экенлер.
20 Җанавар хем-де онуң өңүнде аламатлар дөредип, җанаварың тагмасыны алып-да, онуң бутуна сежде эденлери бу аламатлар билен алдаян ялан пыгамбер тутулды. Оларың икиси-де күкүрт билен янан от көлүне зыңылды.
21 Галанлар атың үстүнде Отураның агзындан чыкан гылыч билен өлдүрилдилер. Бүтин гушлар, ине, буларың этинден дойды.
1 Онсоң Гөкден ашак инен бир перишде гөрдүм. Онуң элинде довзахың ачары билен бир улы зынҗыр барды.
2 Перишде аждарханы, ягны иблис я шейтан дийлен ол көне йыланы тутуп, мүң йыллыгына баглады.
3 Мүң йыл долянча, икиленч миллетлери аздырмасын дийип, оны довзаха зыңды, баглап мөхүр басды. Мундан соң ол аз вагтлайын чөзүлмелидир.
4 Мен тагтлары, оларың үстүнде отуранлары гөрдүм. Олара хөкүм этме ыгтыяры берлипди. Иса эден гүвәликлери себәпли ве Худайың сөзи угрунда башлары кесиленлериң җанларыны гөрдүм. Булар җанавара, онуң бутуна сежде этмедик, маңлайлары ве эллерине онуң тагмасыны кабул этмедиклерди. Булар дирелип, Месих билен биле мүң йыл патышалык этдилер.
5 Илкинҗи дирелиш будур. Галан өлүлер мүң йыл долянча дирелмеди.
6 Илкинҗи дирелишде пайы болан багтлы, мукаддесдир. Икинҗи өлүмиң олара гүйҗи етмез. Олар Месихиң руханылары болуп, Онуң билен биле мүң йыл хөкүм сүрер. Шейтан от көлүне зыңыляр
7 Мүң йыл долансоң, шейтан туссагдан бошадылар.
8 Ол ер йүзүниң дөрт бурчундакы миллетлери, әҗит-мәҗиди аздырҗак, олары сөвеш үчин үйшүрҗек болуп, туссагдан чыкар. Үйшенлериң саны деңиз чәгелери киминдир.
9 Олар ер йүзүниң гиңишлигине чыкып, мукаддеслериң гошун дүшелгесини, сөйгүли шәхери гуршадылар. Эмма Гөкден Худай тарапын от ягып, олары якып күл этди.
10 Олары аздыран иблис болса от, күкүрт көлүне зыңылды. Җанавар билен ялан пыгамбер-де шол ердедир. Олар гиҗе-гүндиз эбедилик гыналар. Өлүлериң үстүнден хөкүм чыкарыляр
11 Мен бир улы ак тагт ве онуң үстүнде Отураны гөрдүм. Ер, Гөк Онуң өңүнден гачды, йөне гидере ерлери ёкды.
12 Тагтың өңүнде дуран улы, кичи өлүлери гөрдүм. Онсоң кәбир китаплар ачылды. Яшайыш китабы диен ене бир китап ачылды. Китапларда языланлара середилип, өлүлериң үстүнден эденлерине гөрә хөкүм чыкарылды.
13 Деңиз өзүндәки өлүлери, өлүм ве өлүлер дияры-да өзлериндәки өлүлери табшырдылар. Хер бирине этмишине гөрә хөкүм чыкарылды.
14 Өлүм ве өлүлер дияры от көлүне зыңылды. Ине, от көли икинҗи өлүмдир.
15 Атлары яшайыш китабында язылмадыкларың бары от көлүне зыңылды.
1 Мундан соң бир тәзе Гөк билен бир тәзе Ер гөрдүм. Чүнки өңки Гөк, өңки Ер арадан айрылыпды. Инди деңиз хем ёкды.
2 Онсоң мен өз адамсы үчин тайярланан безегли гелин ялы, Гөкден Худайың янындан ашак инип гелйән мукаддес шәхер тәзе Иерусалими гөрдүм.
3 Гөкден бир батлы сесиң шейле диенини эшитдим: «Худайың чадыры шинди ынсанларың арасында. Худай олар билен биле яшар. Олар Онуң халкы болар, Худайың Өзи-де оларың арасында болар.
4 Ол оларың гөзлеринден әхли яшларыны сүпүрер. Инди не өлүм, не яс, не агы, не-де агыры болар. Чүнки өңки затлар арадан айрылды».
5 Тагтың үстүнде Отуран: «Ине, әхли зады тәзелейәрин» дийди. Соңра маңа: «Булары яз! Чүнки бу сөзлер ыгтыбарлы, чындыр» дийди.
6 Маңа шейле дийди: «Болды! Алфа ве Омега, башлангыч ве соң Мендирин. Мен сувсана яшайыш сувуның чешмесинден мугт сув берерин.
7 Еңен, ине, булары мирас алар. Мен онуң Худайы, ол-да Мениң оглум болар.
8 Эмма горкагың, имансызың, йигренҗиниң, ганхорың, зынагәриң, җадыгөйүң, бутпаразың, бүтин яланчыларың соңы күкүрт билен янян от көлүдир. Икинҗи өлүм будур».
9 Соңкы еди бела билен долы еди кәсели еди перишдәниң бири гелип, мениң билен геплешди: «Гел, мен саңа Гуза аял болҗак гелни гөркезейин» дийди.
10 Перишде мени Рухда бир улы, белент дага әкитди. Ол ерден маңа Худайың шөхраты аркалы парлаян мукаддес шәхер Иерусалими Гөкден Худайың янындан инип гелйәркә гөркезди.
11 Онуң парлаклыгы бир җуда гыммат дашың, кристаллашан яшма дашының парлаклыгы киминди.
12 Улы хем белент диварлары барды, он ики дервезеси, дервезелери саклаян он ики перишдеси барды. Дервезелериң йүзүнде Ысрайыл огулларының он ики тайпасының ады язылгыды.
13 Гүндогарда үч дервезе, демиргазыкда үч дервезе, гүнортада үч дервезе, гүнбатарда үч дервезе барды.
14 Шәхер диварының он ики бинасы болуп, йүзүнде Гузының он ики ресулының ады язылгыды.
15 Мениң билен геплешен перишдәниң элинде шәхери, шәхериң дервезелери билен диварларыны өлчәр ялы алтындан өлчег агаҗы барды.
16 Шәхер дөрт бурчлук болуп, бойы билен ини деңди. Перишде шәхери өлчеди, бир яны он ики мүң ок атым чыкды. Бойы, ини, бейиклиги деңди.
17 Перишде диварлары-да өлчеди. Онуң уланян адам өлчеги боюнча бейиклиги йүз кырк дөрт арчын чыкды.
18 Диварлар яшмадан салныпды. Шәхер болса сап чүйшә меңзеш сап алтынданды.
19 -
20 Шәхер диварларының биналары хер хили гымматбаха дашлар билен безелипди. Биринҗи бина дашы яшма, икинҗиси гөк якут, үчүнҗиси хакык, дөрдүнҗиси зүмеррет, бәшинҗиси ак хакык, алтынҗысы гырмызы хакык, единҗиси сары якут, секизинҗиси гөк зүмеррет, докузынҗысы яшыл якут, онунҗысы сары зүмеррет, он биринҗиси Емен дашы, он икинҗиси гоңур якутды.
21 Он ики дервезе он ики дүрденди, ягны хер дервезе бир дүрден ясалыпды. Шәхериң көчеси дуры чүйше ялы сап алтынданды.
22 Бу шәхерде ыбадатхана гөрмедим. Чүнки хер зада гүйҗи етйән Реб Худай ве Гузы шәхериң ыбадатханасыдыр.
23 Шәхериң өзүни ягтыландырмагы үчин, Гүнүң я-да Айың гереги ёк. Чүнки Худайың ялкымы оны ягтыландыряр. Гузы хем онуң чырасыдыр.
24 Миллетлер шәхериң ышыгында гезер. Дүнйәниң патышалары шөхратларыны бу ере гетирер.
25 Шәхериң дервезелери гүнузын япылмаз. Хава, ол ерде гиҗе болмаз.
26 Миллетлер шөхрат хем байлыклары билен оңа гелер.
27 Оңа хич бир хапа зат, йигренҗи ве галп ишлер эдениң хич бири гирмез, диңе атлары Гузының яшайыш китабында языланлар гирер.
1 Перишде маңа шәхер көчесиниң ортасында Худайың ве Гузының тагтындан чыкян булгур ялы дуры яшайыш сувуның дерясыны гөркезди.
2 Деряның ики тарапында он ики хили миве өндүрйән, хер ай мивесини берйән яшайыш агаҗы барды. Агаҗың япраклары миллетлере шыпады.
3 Инди хич зат гаргыш астында галмаз. Худайың ве Гузының тагты шәхерде болар. Бенделери Оңа гуллук эдер.
4 Онуң йүзүни гөрер, маңлайларында Онуң ады болар.
5 Инди гиҗе болмаз. Не чыраның ышыгы, не-де Гүнүң нуры герек болар. Реб Худай олара ышык болуп, олар эбедилик хөкүм сүрер.
6 Перишде маңа шейле дийди: «Бу сөзлер ынамлыдыр, чындыр! Пыгамберлериң рухларының Худайы Реб, шу якында болҗак вакалары Өз гулларына билдирҗек болуп, перишдесини ёллады».
7 «Ине, басым гелйәрин! Бу китабың вели сөзлерини берҗай эден багтлыдыр!»
8 Бу затлары эшиден, гөрен мен, Яхя. Булары эшиден, гөрен махалым мен булары өзүме гөркезен перишдә сежде этҗек болуп, онуң аякларына йыкылдым.
9 Эмма ол маңа шейле дийди: «Бейле иш этме! Мен сениң, сениң пыгамбер доганларың билен бу китабың сөзлерини берҗай эдйәнлериң ёлдашыдырын. Худая сежде эт!»
10 Онсоң маңа шейле дийди: «Бу китабың вели сөзлерини мөхүрлеме. Чүнки гарашылан вагт якындыр.
11 Эрбетлик эден ене эрбетлик этсин, хапа болан хапалыгында галсын. Догры адам ене догрулык этсин. Мукаддес-де мукаддеслигине галсын».
12 Ине, басым гелйәрин! Берҗек сылагларым янымдадыр. Хер кесе этмишине гөрә хак берерин.
13 Алфа ве Омега, илкинҗи хем ахыркы, башлангыч ве соң Мендирин».
14 Яшайыш агаҗындан иймитленме хакыны алмак, дервезелерден гечип, шәхере гирмек үчин, Онуң табшырыкларыны берҗай эденлер багтлыдыр!
15 Итлер, ягны җадыгөйлер, зынагәрлер, ганхорлар, бутпаразлар, яланы сөйүп, ишлерини ялан билен йөреденлериң бары дашарда галар.
16 «Мен - Иса, иманлылар йыгнакларына дегишли болан бу гүвәлиги сизе етирсин дийип, Өз перишдәми ёлладым. Мен Давудың көкүнден ве неслинден болан парлак даң йылдызыдырын!»
17 Рух ве гелин: «Гел!» диййәр. Хер эшиден «Гел!» дийсин. Сувсан гелсин. Дилән гелип, яшайыш сувуны мугт алсын.
18 Бу китабың вели сөзлерини эшиден кишә дуйдурярын! Бири бу сөзлере бир зат гошса, Худай хем онуң җезасына бу китапда агзалан белалары гошар.
19 Эгер-де бири бу вели китабың сөзлеринден бир зады айырса, Худай хем бу китапда агзалан яшайыш агаҗындан, мукаддес шәхерден оңа етен пайы ызына алар.
20 Буларың әхлисине гүвәлик эдйән: «Хава, басым гелйәрин!» диййәр. Омын! Гел, я Реб Иса!
21 Реббимиз Исаның мерхемети әхлиңиз билен болсун. Омын!