1 Бу Худайың Оглы Иса Месих хакдакы Хош Хабарың башлангыҗыдыр.
2 Пыгамберлериң китабында шейле язылгы: «Ине, Мен Өз хабарчымы Сениң өңүңден иберйәрин. Ол Сениң ёлуңы тайярлар».
3 «Чөлде гыгыряның сеси: Реббиң ёлуны тайярлаң, Онуң ёдаларыны догрулаң диййәр».
4 Шейлеликде, Яхя пейда болды. Ол чөлде чокундырярды, гүнәлериң өтүлмеги үчин тоба эдип чокундырылмагы вагыз эдйәрди.
5 Бүтин Яхуда юрды, иерусалимлилериң бары онуң янына чозушярдылар. Олар гүнәлерини боюн алярды, Яхя хем олары Иордан дерясында чокундырярды.
6 Яхяның дүе йүңүнден гейими, билинде гайышдан гушагы барды ве чекиртге билен ябаны бал иерди.
7 Ол вагыз эдип: «Менден соң менден хас гүйчли Бири гелер. Мен эгилип, Онуң чарыгының багыны чөзмәге-де мынасып дәлдирин.
8 Мен сизи сув билен чокундырдым, эмма Ол сизи Мукаддес Рух билен чокундырар» диййәрди.
9 Шол гүнлерде Иса Җелиләниң Насыра шәхеринден гелди, Яхя Оны Иордан дерясында чокундырды.
10 Иса сувдан чыкып гелйәркә, Гөгүң ярылып ачыланыны, Рухуң кепдери кимин Өз үстүне инип гелйәнини гөрди.
11 Гөкден: «Сен Мениң сөйгүли Оглумсың, Мен Сенден көп разыдырын» диен оваз гелди.
12 Рух Исаны деррев чөле ёллады.
13 Ол кырк гүнләп чөлде болды; шейтан Оны сынады. Иса вагшы хайванларың арасында болды, перишделер Оңа хызмат этдилер.
14 Яхя тутуландан соң, Иса Худайың Патышалыгы барадакы хош хабары вагыз эдип, Җелилә гелди.
15 Ол: «Вагт долды, Худайың Патышалыгы голайлады. Тоба эдиң, Хош Хабара ынаның!» диййәрди.
16 Иса Җелиле көлүниң кенарындан гечип барярка, Симун билен онуң доганы Андреясың көле торларыны зыңып дуранларыны гөрди. Булар балыкчыдылар.
17 Иса олара: «Мениң ызыма дүшүң, Мен сизи ынсан тутян балыкчылар эдейин» дийди.
18 Олар-да деррев торларыны ташлап, Онуң ызына дүшдүлер.
19 Бираз йөрәнлеринден соң, Иса Зебедейиң огуллары Якуп билен онуң доганы Яхяны гөрди. Олар гайыгың ичинде торларыны беҗерип отырдылар.
20 Иса деррев олары чагырды. Олар-да какалары Зебедейи өз гүнлүкчилери билен гайыкда галдырып, Исаның ызына дүшдүлер.
21 Капернаума гелдилер. Сабат гүни Иса синагога барып, сапак бермәге дурды.
22 Онуң таглыматына хайран галдылар. Чүнки Иса олара канунчылар кимин дәл-де, эрк-ыгтыярлы бири ялы болуп сапак берйәрди.
23 Шол вагт оларың синагогасында арваха саташан бир адам барды. Ол:
24 «Бизиң билен Сениң нәме ишиң бар, эй, Насыралы Иса? Бизи хеләк этмәге гелдиңми? Мен Сениң кимдигиңи билйәрин, Сен Худайың Мукаддесисиң» дийип гыгырды.
25 Иса арваха кәйәп: «Сем бол-да, ондан чык!» дийди.
26 Арвах хем ол адамы сандыратды-да, багырып, ондан чыкды.
27 Хеммелер геңиргенишип, бири-бирлерине: «Бу нәме болдугы? Бу тәзе таглымат нәме? Ол ал-арвахлара-да ыгтыяр билен буйрук берйәр, олар-да айданына гулак асярлар!» дийишдилер.
28 Шейлеликде, Иса хакдакы гүррүңлер тиз Җелиләниң бүтин этрабына яйрады.
29 Синагогадан чыкан батларына, Якуп ве Яхя билен билеликде Симун ве Андреясың өйүне гитдилер.
30 Симуның гайыненеси гыззырма тутуп ятырды. Муны деррев Иса айтдылар.
31 Ол-да сыркавың янына барды, оны элинден тутуп галдырды. Аялың гыззырмасы айрылып, олара хызмат этмәге дурды.
32 Гүн яшып, агшам дүшенде, әхли сыркавлары, арвах-җын уран адамлары Онуң янына гетирдилер.
33 Бүтин шәхер халкы гапының агзына йыгнанышыпды.
34 Иса дүрли сыркавчылыклара ёлуган энчеме адамы сагалтды, энчеме җыны ковуп чыкарды. Ол җынлары геплетмейәрди, чүнки олар Онуң кимдигини билйәрдилер.
35 Эртир ирден, шапак энтек гызарманка, Иса туруп, дашарык чыкды, бир чола ере барып, дога этмәге дурды.
36 Симун билен янындакылар Оны гөзлемәге гитдилер.
37 Оны тапанларында: «Хер кес Сени гөзләп йөр» дийдилер.
38 Иса олара: «Башга ере, голайдакы шәхерлере гиделиң, Мен ол ерлерде-де вагыз этҗек, чүнки шонуң үчин гелдим» дийди.
39 Шейлеликде, синагогаларында вагыз эдип, җынлары ковуп, бүтин Җелиләни гезди.
40 Исаның янына хейвере кеселли бир адам гелди, дыза чөкүп: «Эгер ислесең, мени тәмиз эдип билерсиң» дийип, Оңа ялбарды.
41 Исаның йүреги авады, элини узатды-да: «Ислейәрин, тәмиз бол!» дийип, оңа элини дегирди.
42 Хейвере кесели ондан деррев айрылып, ол адам тәмиз болды.
43 Иса оңа берк табшырык берип, оны деррев уградып:
44 «Серет, хич киме айтма, йөне бар, өзүңи рухана гөркез-де, хеммелере гүвәлик болар ялы, тәмизлигиң үчин Мусаның табшыран гурбанларыны багыш эт» дийди.
45 Эмма ол адам чыкды, көп гүррүң берип, болан затлары яйратмага башлады. Шонуң үчин, Иса, артыкмач, хич бир шәхере ач-ачан гирип билмән, дашарда, чола ерлерде болярды. Халк хем хер тарапдан Онуң янына чозярды.
1 Бир нәче гүн соң ене Капернаума геленде, Исаның өйдедиги эшидилди.
2 Үйшүшен адамлар шейле бир көпди велин, гапының агзында-да ер ёкды. Иса олара Худайың сөзүни айдып дурды.
3 Шонда Онуң янына дөрт адам тарапындан гөтерилип гетирилен бир ысмазы алып гелдилер.
4 Мәреке зерарлы Исаның янына якынлашып билмән, Онуң дуран җайының үчегини ачып, ысмазы дүшеги билен дешикден ашак дүшүрдилер.
5 Иса оларың иманыны гөрүп, ысмаза: «Оглум, сениң гүнәлериң өтүлди» дийди.
6 Ол ерде отуран канунчыларың кәбири болса:
7 «Бу Адам нәме үчин бейле геплейәр? Ол Худая дил етирйәр! Гүнәлери ялңыз Худайдан башга ким өтүп билҗек?» дийип, ичлерини геплетдилер.
8 Иса деррев бейле ойланяндыкларыны рухунда сызып, олара шейле дийди: «Нәме ичиңизи бейле гепледйәрсиңиз?
9 Ысмаза хайсыны айтмак аңсат: „Гүнәлериң өтүлди" диймекми я-да „Тур, дүшегиңи ал-да йөре" диймек?
10 Эмма сиз Ынсан Оглуның ер йүзүнде гүнәлери өтмәге ыгтыярының барлыгыны билер ялы...» дийди-де, ысмаз болан адама:
11 «Саңа диййәрин: тур, дүшегиңи ал-да, өйүңе гит» дийди.
12 Ол хем ёкарык турды-да, деррев дүшегини алып, хеммелериң гөзүниң алнында чыкып гитди. Бары хайран галышып, Худайы шөхратландырып: «Биз бейле зады асла гөрмәндик» дийишдилер.
13 Иса чыкып, ене көлүң якасына гитди. Бүтин халайык Онуң янына гелди, Ол хем олара сапак берди.
14 Ол гечип барярка, гүмрүкханада отуран Алфайың оглы Левини гөрүп оңа: «Мениң ызыма дүш!» дийди. Ол хем туруп, Онуң ызына дүшди.
15 Ол Левиниң өйүнде сачак башында отырка, Иса ве Онуң шәгиртлери билен бирликде бирентек салгытчылар ве гүнәкәрлер-де отырдылар. Чүнки Онуң ызына дүшүп гиденлериң саны көпди.
16 Фарисейлер ве канунчылар Исаның гүнәкәрдир салгытчылар билен биле нахар ийип отураныны гөренлеринде, шәгиртлеринден: «Ол нәме үчин салгытчылар ве гүнәкәрлер билен биле ийип-ичйәр?» дийип сорадылар.
17 Иса муны эшиденинде олара: «Тебип саглара дәл-де, сыркавлара герекдир. Мен догры адамлары дәл, гүнәкәрлери тоба чагырмага гелдим» дийди.
18 Яхяның шәгиртлериниң ве фарисейлериң агызлары оразака, кәбир адамлар гелип, Оңа: «Нәме үчин Яхяның шәгиртлери, фарисейлериң шәгиртлери ораза тутярлар-да, Сениң шәгиртлериң ораза тутмаярлар?» дийдилер.
19 Иса олара шу гайтаргыны берди: «Гиев янларында барка, тойдакылар ораза тутуп билерми? Гиев янларындака, ораза тутуп билмезлер.
20 Эмма гиевиң олардан алынҗак гүнлери гелер, шонда, шол гүн олар ораза тутарлар.
21 Хич ким көне эшиге тәзе матадан яма салмаз. Ёгса, тәзе яма көне эшикден гопуп, йыртык хас хем эрбет болар.
22 Хич ким-де тәзе шерабы көне мешиклере гуймаз. Ёгса, шерап мешиклери ярып дөкүлер, мешиклер-де заяланар. Тәзе шерап тәзе мешиклере гуюляндыр».
23 Бир Сабат гүни Иса бугдайлыгың арасындан гечип барярды. Онуң шәгиртлери ёлда баряркалар, бугдай башларыны ёлмага башладылар.
24 Фарисейлер Иса: «Серет, нәме үчин Сабат гүни этмесиз зады эдйәрлер?» дийдилер.
25 Иса олара шейле гайтаргы берди: «Сиз өзи ве янындакылар ач хем мәтәч галанларында, Давудың нәме эденини асла окамадыңызмы?
26 Ол баш руханы Абиятарың заманында Худайың өйүне барды, Худая хөдүрленен, руханылардан башга хич кимиң иймели дәл чөреклерини алып ийди, янындакылара хем берди».
27 Ене олара: «Адам Сабат гүни үчин дәл, эйсем, Сабат гүни адам үчин дөредилди.
28 Шонуң үчин, Ынсан Оглы Сабат гүнүниң-де Реббидир» дийди.
1 Иса ене синагога барды. Ол ерде эли гурап инчелен бир адам барды.
2 Кәбирлери Исаны айыплаҗак болуп, «Сабат гүни шыпа эдермикә?» дийип аңтаярдылар.
3 Иса эли гурап инчелен адама: «Орта чык!» дийди.
4 Онсоң олардан сорады: «Сабат гүни хайсысы догры, ягшылык этмекми я яманлык этмек? Җан халас этмекми я өлдүрмек?» Олардан сес чыкмады.
5 Иса төверегиндәкилере гахар билен бакып, оларың доңйүрекдигине гынанып, яңкы адама: «Элиңи узат!» дийди. Ол хем элини узатды, эли сагалды.
6 Фарисейлер дашарык чыкып, Оны нәхили хеләк этмек барада Хиродесиң тарапдарлары билен маслахат гечирдилер.
7 Иса шәгиртлери билен биле көлүң якасына гитди. Җелиледен бир улы мәреке хем Онуң ызына дүшүп барярды.
8 Онуң эден әхли ишлерини эшидип, Яхудадан, Иерусалимден, Идумеядан, Иордан дерясының аңырсындан, Сур ве Сайда төвереклеринден-де улы мәреке янына чозушды.
9 Иса мәрекәниң ичинде гысылмазлык үчин, Өз шәгиртлерине бир гайыгы тайярлап гоймагы буюрды.
10 Бир топарларыны сагалданы үчин хемме сыркавлар Оңа эллерини дегирҗек болуп, янына итеклешип гелйәрдилер.
11 Ал-арвахлар Оны гөренлеринде, Өңүнде ере йыкылып: «Сен Худайың Оглусың!» дийип гыгырярдылар.
12 Эмма Ол Өзүниң кимдигини мәлим этмезлиги олара берк табшырды.
13 Онсоң Иса дага чыкып, Өз ислән адамларыны янына чагырды, олар-да Онуң янына бардылар.
14 -
15 -
16 Ол Өзи билен биле болар ялы он ики адамы белледи. Онуң вагыз этмәге иберен, сыркавлары сагалдып, җынлары ковмага ыгтыяр берен бу он ики адамы шулардыр:
17 -
18 -
19 Петрус лакамыны берени Симун, Бени-Регош, ягны «Гөк гүррүлдисиниң Огуллары» лакамыны берени Зебедейиң оглы Якуп билен онуң доганы Яхя, Андреас, Филипус, Бартоломеус, Матта, Томас, Алфеусың оглы Якуп, Таддеус, ватанчы Симун ве Иса хайынлык эден Иуда Искариот.
20 Онсоң бир өе бардылар. Ене шейле улы мәреке йыгнанды велин, Иса билен шәгиртлериниң нахар иймәге-де эли етмеди.
21 Исаның якынлары муны эшидип, Оны алып гайтмага бардылар. Чүнки Оңа үйтгәпдир диййәрдилер.
22 Иерусалимден гелен канунчылар болса: «Оны Беелзебул эеләпдир, Ол җынлары җынларың ханы аркалы ковуп чыкаряр» дийишйәрдилер.
23 Шонуң үчин Иса халкы янына чагырып, олара тымсал билен шейле дийди: «Шейтан шейтаны нәхили ковуп чыкарсын?
24 Бир патышалыгың ичинде бөлүнишик болса, ол патышалык берк дуруп билмез.
25 Бир өйүң ичинде бөлүнишик болса, ол өй берк дуруп билмез.
26 Шейтан өз-өзүне гаршы чыкып бөлүнсе, берк дуруп билмез, онуң соңуның гелдигидир.
27 Хич ким бир гүйчли адамың өйүне гирип, малыны талап билмез; өңүрти оны багламалы болар, онсоң өйүни талар.
28 Сизе догрусыны айдярын, ынсанларың хемме гүнәлери, хер бир зада дил етирмелери багышланар.
29 Эмма Мукаддес Руха дил етирене асла багышланма ёкдур. Ол эбеди хөкүме сезевар болар».
30 Иса муны: «Ол арвахлы» диенлери үчин айтды.
31 Онсоң Онуң эҗеси билен доганлары гелди. Дашарда дуруп, янына адам иберип, Оны чагырдылар.
32 Мәреке Исаның дашыны алып отырды. Оңа: «Эҗең билен доганларың, уяларың дашарда Сени сораярлар» дийдилер.
33 Иса олара җогап берип: «Мениң эҗем, доганларым ким?» дийди.
34 Онсоң дашыны алып отуранлара середип, шейле дийди: «Ине, Мениң эҗем, Мениң доганларым!
35 Худайың ислегини ким берҗай этсе, шол Мениң доганым, уям ве эҗемдир».
1 Иса ене-де көлүң якасында халка сапак бермәге башлады. Дашына үйшүшен мәреке шейле улуды велин, Ол көлдәки бир гайыга мүнүп отурды. Бүтин мәреке болса көлүң якасында, гуры ерде дурды.
2 Олара тымсаллар билен көп затлар өвретди.
3 Олара өвредип отырка, шейле дийди: «Гулак асың! Ине, бир дайхан экин экмәге гидйәр.
4 Экип йөркә, тохумларың бирнәчеси ёлуң кенарына дүшйәр. Гушлар хем гелип, оны иййәрлер.
5 Бирнәчеси топрагы аз, дашлык ере дүшүп, тиз гөгерип чыкяр, чүнки топрак чуң дәл экен.
6 Йөне олар Гүн галанда, көклериниң ёклугы зерарлы, янып, гурап гидйәр.
7 Бирнәче тохумлар тикенлериң арасына дүшйәр. Тикенлер өсүп, олары басяр. Шейлеликде, олар хасыл бермейәр.
8 Бирнәчеси болса говы ере дүшйәр. Өсүп, көпелип, кәбири отуз, кәбири алтмыш, кәбири хем йүз эссе хасыл берйәр».
9 Иса онсоң олара: «Гулагы барлар эшитсин!» дийди.
10 Ол еке галанда, Онкилер билен дашындакылар Ондан бу тымсалларың манысыны сорадылар.
11 Иса олара шейле дийди: «Худайың Патышалыгының сыры сизе берилди, йөне дашардакылара хемме зат тымсаллар билен айдыляр.
12 Бу болса гөзлейәнлер гөзлери билен середип гөрмесинлер, эшидйәнлер гулаклары билен эшидип дүшүнмесинлер дийлип эдилйәр. Бейле болмаса, Худая тарап өврүлип багышланарлар».
13 Иса олара шейле дийди: «Сиз бу тымсала дүшүнмейәрсиңизми? Онда бүтин тымсаллара нәхили дүшүнҗек?
14 Дайханың экйәни Худайың сөзүдир.
15 Сөзүң экилен еринде, ёлуң кенарындакылар сөзи эшиден, йөне йүреклерине экилен бу сөзи тиз шейтана алдыран адамлардыр.
16 Шонуң ялы-да, дашлык ере экиленлер сөзи эшидип, оны деррев шатлык билен гаршылан адамлардыр.
17 Эмма оларда көк ёкдур, чыдамсыздырлар. Бу сөз үчин мушакгат я-да ызарлама боланда, деррев йүз дөндерерлер.
18 Тикенлер арасына дүшен бейлекилер болса, сөзи эшиден адамлардыр.
19 Эмма дүнйәниң гайгылары, байлыгың алдавчылыгы, башга хөвеслер ара гирип, сөзи богяр, ол хасылсыз боляр.
20 Говы топрага экилен болса, сөзи эшидип, кабул эден, кәбири отуз, кәбири алтмыш, кәбири хем йүз эссе хасыл беренлердир».
21 Иса олара шейле дийди: «Чыра галла өлчегиниң я чарпаяның ашагында гоймак үчин гетирилйәрми? Чыраданың үстүнде гоймак үчин дәлми?
22 Гизлин болуп-да, белли болмаҗак зат ёкдур, яшырын болуп-да, үсти ачылмаҗак зат ёкдур.
23 Гулагы барлар эшитсин!»
24 Иса олара ене шейле дийди: «Эшидйәнлериңизе үнс бериң. Хайсы өлчег билен өлчесеңиз, сизе-де шол өлчег билен өлчелер. Сиз - үнс берйәнлер хатда көпрәк хем аларсыңыз.
25 Чүнки кимде бар болса, оңа берлер, кимде ёк болса, элиндәки хем ондан алнар».
26 Онсоң Иса шейле дийди: «Худайың Патышалыгы ере тохум сепйән адам ялыдыр.
27 Гиҗе-гүндиз ятар, турар; тохум битер, өсер. Ол мунуң нәхили боляныны билмез.
28 Топрак өз-өзүнден хасыл берер. Өңүрти балдагы, соңра башы, соңра-да башдакы долы дәнелери берер.
29 Хасыл бишенде, яңкы адам деррев орагы ише салар. Чүнки орак вагты гелендир».
30 Олара ене-де шейле дийди: «Худайың Патышалыгыны нәмә меңзедели я оны хайсы тымсал билен дүшүндирели?
31 -
32 Худайың Патышалыгы горчица тохумы ялыдыр. Ер йүзүнде топрага экилйән әхли тохумларың иң майдасы болан бу тохум экиленден соң өсүп, әхли өсүмликлерден белент боляр. Шейле улы шахалар чыкаряр велин, гөгүң гушлары көлегесинде хөвүртгеләп билйәрлер».
33 Иса сөзи олара эшидип билҗек мөчберлеринде шунуң ялы көп тымсаллар билен айдарды.
34 Олара тымсалсыз хич зат айтмаярды, йөне еке галанларында, Өз шәгиртлерине әхли зады дүшүндирерди.
35 Шол гүн, агшам боланда шәгиртлерине: «Бейлеки кенара гечелиң» дийди.
36 Мәрекәни уградып, Оны шол отурышына гайык билен алып гитдилер. Янында бейлеки гайыклар-да барды.
37 Бир гүйчли ел туруп, толкунлар гайыга шейле урды велин, гайык эййәм сувдан долуп уграды.
38 Ол болса гайыгың арткы тарапында бир яссыгы яссанып, уклап ятырды. Шәгиртлер Оны оярып: «Мугаллым, хеләкленип барярыс! Сениң первайыңа-да дәлми?» дийдилер.
39 Иса туруп, еле кәйәп, көле: «Сем бол, дек отур!» дийди. Шейлеликде, ел ятып, ими-салалык болды.
40 Иса шәгиртлере: «Нәме үчин горкярсыңыз? Нәме үчин иманыңыз ёк?» дийди.
41 Олар гаты горкушып, бири-бирлерине: «Бу ким? Ел-де, көл-де Онуң сөзүне гулак асяр!» дийишдилер.
1 Олар көлүң бейлеки кенарына, гадаралыларың юрдуна гелдилер.
2 Иса гайыкдан дүшен бадына, Оңа мазарлардан чыкан бир арвахлы адам габат гелди.
3 Бу адам мазарларың ичинде яшарды. Оны, артыкмач, хич ким зынҗыр билен-де баглап билмезди.
4 Телим гезек күнделенип зынҗырланыпды, йөне ол зынҗырлары гырып, күнделери бөлек-бөлек эдерди. Хич ким оны ёла гетирип билмезди.
5 Хемише - гиҗе-гүндиз мазарлар арасында, дагларда гыгырып, өзүни дашлар билен яралар йөрерди.
6 Ол Исаны узакдан гөрүп, ылгап гелди-де, Оңа сежде этди.
7 Батлы сес билен гыгырып: «Эй Иса! Хеммеден бейик болан Худайың Оглы, мениң билен нәме ишиң бар? Худайың хакы үчин Саңа ялбарярын, мени гынама!» дийди.
8 Чүнки Иса оңа: «Эй арвах, бу адамдан чык» дийипди.
9 Онсоң ондан: «Адың нәме?» дийип сорады. Ол хем: «Адым Легион, чүнки биз көпдүрис» дийип җогап берди.
10 Өзлерини ол юртдан ковуп гойбермезлиги үчин Иса көп ялбарды.
11 Шол ерде дагың этегинде бир улы доңуз сүрүси отлап йөрди.
12 Арвахлар: «Бизи бу доңузларың арасына гойбер, оларың ичине гирели» дийип, Иса ялбардылар.
13 Иса олара ругсат берди. Ал-арвахлар чыкып, доңузлара гирдилер. Ики мүңе голай доңуздан ыбарат бу сүри учутдан ашак көлүң ичине пайырдашып гарк болды.
14 Чопанлар болса гачып, шәхердир обалара бу ваканы хабар бердилер. Халайык хем нәме боланыны гөрмәге гелди.
15 Олар Исаның янына геленлеринде, бир легион җын тарапындан эеленен адамың эгин-эшикли отураныны, акылының хем ериндедигини гөрүп горкдулар.
16 Ваканы гөренлер җынларың эелән адамына хем доңузлара нәме боланыны олара айтдылар.
17 Онсоң халк өз үлкелеринден гитмеги үчин Иса ялбармага башлады.
18 Ол гайыга мүненде, җынлардан халас болан адам Онуң билен биле гитмек үчин Иса ялбарды.
19 Ол муңа ругсат бермән, ол адама: «Өйүңе, өзүңкилериң арасына гит, Реббиң саңа эденлериниң барыны, саңа нәхили рехим эденини олара айт» дийди.
20 Ол хем гидип, Исаның өзүне эденлериниң барыны Декаполисде җар этмәге башлады. Хемме адамлар муңа хайран галды.
21 Иса гайык билен ене бейлеки кенара геченде, дашына улы мәреке үйшди. Иса көлүң кенарындады.
22 Синагога башлыкларындан Яйрус атлы бир адам гелди. Исаны гөрүп, Онуң аягына йыкылды.
23 Оңа көп ялбарып: «Мениң гызҗагазым өлүм яссыгында ятыр. Гел-де, эллериңи онуң үстүнде гой, сагалсын, яшасын!» дийди.
24 Иса бу адам билен гитди. Улы мәреке-де ызына дүшүп, Оны хер яндан гысып-говруп барярды.
25 Шол ерде он ики йылдан бәри ган акмасы болан бир аял барды.
26 Ол энчеме тебибиң элинден көп эзъетлер чекип, бар-ёгуны харч эдипди, йөне хич бир пейда гөрмән, гайтам, халы хас эрбетлешипди.
27 Бу аял Иса хакда айдылян затлары эшидип, мәрекәниң ичи билен Онуң еңсесинден гелип, гейимине элини дегирди.
28 Чүнки ол өз ичинден: «Диңе гейимине элими дегирсем-де, сагаларын» диййәрди.
29 Шол бада-да ган акмасы кесилип, дердинден ачыландыгыны эндамында дуйды.
30 Иса Өзүнден бир гүйҗүң чыкандыгыны деррев аңып, мәрекәниң ичинде өврүлип: «Мениң гейимиме ким эл дегирди!» дийди.
31 Шәгиртлери Оңа: «Сен Өзүңи гысып-говруп гелйән мәрекәни гөрйәрсиң, ене-де: „Маңа ким эл дегирди?" диййәрсиң» дийдилер.
32 Эмма Иса муны эдени гөрҗек болуп, даш-төверегине середйәрди.
33 Яңкы аял өзүне нәме боландыгыны биленинден соң горкуп, титрәп гелди. Исаның өңүнде ере йыкылып, Оңа хемме задың догрусыны айтды.
34 Иса оңа: «Гызым, иманың саңа шыпа берди. Саг-аман гит-де, дердиңден ачыл» дийди.
35 Ол бу сөзлери айдып дурка, синагога башлыгының өйүнден бирнәче адам гелип: «Гызың айрылды. Нәме үчин Мугаллыма артыкмач зәхмет берйәрсиң?» дийдилер.
36 Иса муны эшиден бадына, синагога башлыгына: «Горкма, диңе иман эт!» дийди.
37 Иса Петрус, Якуп ве Якубың доганы Яхядан башга хич киме Өзи билен гитмәге ругсат этмеди.
38 Синагога башлыгының өйүне геленлеринде, Иса галмагалы, аглашып, дады-перят эдип отуранлары гөрди.
39 Ичерик гирип, олара: «Нәме үчин галмагал эдип, аглашып отырсыңыз? Чага өленок, ол диңе уклап ятыр» дийди.
40 Олар Оңа гүлүшдилер. Эмма Иса хеммесини дашарда гоюп, чаганың ата-энеси билен Өз янындакылары янына алып, чаганың ятан ерине барды.
41 Чаганың элинден тутуп, оңа: «Талита куми!» дийди. Бу болса «Гызҗагаз, саңа гал диййәрин» диймекдир.
42 Гыз деррев галып, йөрәп башлады. Ол он ики яшындады. Ол ердәкилериң әхлиси гаты гең галдылар.
43 Иса олара муны хич киме билдирмезлиги берк табшырып, гыза нахар берилмелидигини айтды.
1 Иса ол ери терк эдип, Өз өнүп-өсен меканына гитди. Шәгиртлери хем Онуң ызына дүшүп гитдилер.
2 Сабат гүни геленде, синагога барып, сапак бермәге дурды. Онуң айдянларыны эшиден көп адамлар геңиргенишип: «Бу Адам бу затлары ниреден алды? Муңа берлен бу акылдарлык нәме? Бейле мугҗызалары нәхили эдйәркә? дийдилер.
3 Бу агач уссасы дәлми? Бу Меръемиң оглы, Якуп, Иосес, Иуда ве Симуның доганы дәлми? Мунуң аял доганлары бизиң янымызда дәлми?» Шейлеликде, өйке-кине билен Оны рет этдилер.
4 Иса олара: «Пыгамбер өз юрдундан, гарындашларының арасындан, өз өйүнден башга хич ерде гадырсыз дәлдир» дийди.
5 Ол бирнәче сыркавы үстлерине эллерини гоюп сагалтмакдан башга ол ерде хич бир мугҗыза эдип билмеди.
6 Оларың имансыздыгына гең галды.Шондан соң Иса төверекдәки обалара айланып сапак берерди.
7 Ол Онкилери янына чагырып, олары ики-икиден ёлламага башлады, олара ал-арвахлары ковмага ыгтыяр берди.
8 Ёл үчин янларына бир таякдан башга хич бир зат алмазлыгы табшырды. Не чөрек, не торба, не-де гушакларында пул болмалыды.
9 Олар диңе чарык геймелидилер, ики көйнек геймели дәлдилер.
10 Иса олара шейле дийди: «Хайсы ерде бир өе барсаңыз, ол ерден гидйәнчәңиз шол өйде болуң.
11 Хайсы ер сизи кабул этмесе, сизи диңлемесе, ол ерден чыкып баряркаңыз, олара гаршы гүвәлик болар ялы, аякларыңызың тозуны какың».
12 Шунлук билен, олар ёла дүшүп, адамларың тоба этмек герекдигини вагыз этмәге башладылар.
13 Олар көп җынлары ковуп чыкардылар, көп сыркавлары яг чалып сагалтдылар.
14 Хиродес патыша-да болуп-гечйән затлары эшитди. Чүнки Исаның ат-овазасы ил арасына яйрапды. Хиродес хем: «Чокундырыҗы Яхя өлүмден дирелендир. Бу мугҗызаларың ондан чыкмагының себәби будур» диййәрди.
15 Бейлекилер болса: «Бу - Ыляс», кәбирлери-де: «Бу шол өңки пыгамберлериң бири ялы пыгамбердир» дийишйәрдилер.
16 Хиродес булары эшидип: «Мениң башыны кесен Яхям дирелипдир!» дийди.
17 -
18 Чүнки Хиродесиң өзи адам иберип Яхяны тутдурып, эл-аягыны багладып, оны зындана салдырыпды. Ол муны өз доганы Филипусың аялы Хиродияның хатырасына эдипди. Чүнки Хиродес бу аяла өйлененде, Яхя оңа: «Сениң өз доганыңың аялыны алмагың догры дәл» дийипди.
19 Шейлеликде, Хиродия Яхя гаршы йүрегинде кине саклап, оны өлдүрмек ислейәрди, йөне бу элинден гелмейәрди.
20 Чүнки Хиродес Яхяның догры хем мукаддес адамдыгыны билип, ондан хедер эдерди, оны горарды. Оны диңледигиче, ховсала дүшерди, муңа гарамаздан, гуванч билен Оны диңләрди.
21 Йөне велин Хиродес өз доглан гүни мынасыбетли көшк эмелдарларыны, мүңбашылары ве Җелиләниң улы адамларыны чагырып, той тутанда, аматлы пурсат хем гелип етди.
22 Хиродияның гызы ичерик гирип, танс эдип, Хиродесиң ве онуң мыхманларының гөвнүни чаглады. Патыша гыза: «Нәме дилесең диле, саңа берейин» дийди.
23 Оңа: «Менден нәме дилесең, патышалыгымың ярысы-да болса, саңа берерин» дийип ант ичди.
24 Гыз хем дашарык чыкып эҗесине: «Нәме диләйин?» дийди. Ол хем: «Чокундырыҗы Яхяның башыны» дийип җогап берди.
25 Гыз деррев патышаның янына ылгап гелди-де: «Хәзириң өзүнде Чокундырыҗы Яхяның башыны бир табакда гоюп, маңа бермегиңи ислейәрин» дийди.
26 Патыша гаты гамгын болды, йөне мыхманларың янында ант иченсоң, гызың дилегини ызына гайтармак ислемеди.
27 Деррев бир җеллады ёллап, Яхяның башыны гетирмеги буюрды. Җеллат-да барып, зынданда Яхяның башыны кесди.
28 Кесилен башы бир табакда гетирип, гыза берди. Гыз-да оны эҗесине берди.
29 Яхяның шәгиртлери муны эшидип гелдилер-де, онуң җеседини әкидип, бир мазарда җайладылар.
30 Ресуллар Исаның янына йыгнанып, өз эден ишлериниң, өвреден затларының барыны Оңа хабар бердилер.
31 Иса олара: «Сизиң еке өзүңиз бир чола ере гелиң-де, бираз дем-дынч алың» дийди. Чүнки гелип-гидйәнлериң көпдүгинден яңа, нахар эдинмәге-де эллери етмейәрди.
32 Олар-да еке өзлери гайыга мүнүп, бир чола ере гитдилер.
33 Гидип барянларыны гөренлеринде, көп адамлар олары танап, бүтин шәхерлерден пай-пыяда ылгашып, оларың өзлеринден өң ол ере бардылар ве Исаның өңүнден чыкдылар.
34 Иса гайыкдан дүшенде, улы мәрекәни гөрүп, олара хайпы гелди. Чүнки олар чопансыз гоюнлар ялыды. Шонуң үчин, олара көп затлары өвретмәге башлады.
35 Вагт гиҗигенден соң, шәгиртлери Онуң янына гелип, шейле дийдилер: «Бу бир чола ер, вагт хем гиҗикди.
36 Мәрекәни гойбер, төверекдәки экин мейданларына, обалара гидип, өзлерине иере зат сатын алсынлар».
37 Эмма Иса: «Олара сиз иере зат бериң» дийди. Оңа: «Биз гидип, ики йүз динара чөрек сатын алып-да, олара ийдирелими?» дийдилер.
38 Иса: «Нәче чөрегиңиз бар? Гидиң-де, гөрүң» дийди. Гөренлеринден соң: «Бәш чөрек билен ики балыгымыз бар» дийдилер.
39 Шонда олара халайыгы топар-топар эдип, гөк отуң үстүнде отуртмагы буюрды.
40 Шунлук билен, олар йүз-йүзден, элли-эллиден топар-топар болуп отурдылар.
41 Иса бәш чөрек билен ики балыгы алып, Гөге бакып шүкүр этди-де, мәрекәниң өңүнде гояр ялы, бөлүшдирип шәгиртлерине берди. Ики балыгы-да оларың хеммесине пайлады.
42 Хеммелер ийип дойдулар.
43 Шәгиртлер артып галан чөрегиң дөвүмлерини, балыкларың овнукларыны йыгнап, он ики себеди долдурдылар.
44 Чөреклери иенлер бәш мүң адамды.
45 Иса мәрекәни ургадып дурка, шәгиртлерине деррев гайыга мүнүп, Өзүнден өң бейлеки кенардакы Бетсайда гечмеги буюрды.
46 Мәреке билен хошлашанындан соң, Ол дога этмәге дага чыкды.
47 Агшам дүшенде, гайык көлүң ортасында, Ол болса, еке Өзи ердеди.
48 Иса оларың кынлык билен күрекләп баряндыкларыны гөрди. Чүнки ел оларың гаршысынданды. Гиҗәниң дөрдүнҗи нобаты учурларында көлүң йүзүнден йөрәп, олара тарап гелди ве янларындан гечип гитҗек болды.
49 Эмма олар Онуң көлүң йүзүнден йөрәп гелйәнини гөренлеринде, гөзлерине гөрүнйәндир өйдүп гыгырышдылар.
50 Чүнки хеммелер Оны гөрүп горкдулар. Эмма Иса деррев олара сөз гатып: «Батыр болуң! Бу - Мен, горкмаң!» дийди.
51 Онсоң оларың янына гайыга мүнди, ел хем ятды. Олар хас бетер геңиргенишип, хайран галдылар.
52 Чүнки чөрекли мугҗыза дүшүнмәндилер, себәби йүреклери гаташыпды.
53 Көлүң аңырсына геченсоң, Җенесарет юрдуна барып, ол ерде лабыр ташладылар.
54 Гайыкдан инен батларына халк Исаны танап,
55 Ылгашып шол җелегайлара учдантутма айландылар. Исаның ниредедигини эшиденлер сыркавлары дүшеклери билен биле шол ере гетирмәге башладылар.
56 Оба болсун, шәхер я дүз болсун, Ол нирә барса, сыркавлары базар еринде ятырып, диңе гейиминиң сыйнларына эллерини дегирмәге ругсат этсин дийип, Оңа ялбарярдылар. Эл дегренлериң хеммеси-де сагалды.
1 Иерусалимден гелен фарисейлер билен бирнәче канунчылар Онуң дашына үйшүшдилер.
2 Олар Онуң шәгиртлеринден кәбирлериниң хапа эли билен, ягны дини адат боюнча элини ювман, нахар иййәнини гөрдүлер.
3 Фарисейлер ве бүтин ехудылар ата-бабаларының адатларыны саклап, эллерини ягшы ювман нахар иймейәрлер.
4 Базардан геленлеринде ювунман, нахар иймейәрлер. Башга-да кәсе, гап-чанак, мис гаплары ювма ялы адатлары саклаярлар.
5 Фарисейлер билен канунчылар Оңа сораг берип: «Нәме үчин Сениң шәгиртлериң ата-бабаларың адатына гөрә гезмән, хапа эллери билен нахар иййәрлер?» дийдилер.
6 Иса олара шейле дийди: «„Бу халк дилинде Мени сылаяр, эмма йүреклери Менден узакдыр.
7 Бидерек ере Маңа сежде эдйәрлер, чүнки таглымат хөкмүнде өвредйәнлери ынсан буйруклары" дийип язылышы ялы, Ишая пыгамбер сиз икийүзлүлер хакда оңат велилик эдипдир.
8 Сиз Худайың табшырыкларыны терк эдйәрсиңиз, күйзедир кәсәни ювмак ялы көп затлары эдип, адамларың адатларыны берҗай эдйәрсиңиз».
9 Ене олара шейле дийди: «Өз адатларыңызы берҗай этмек үчин, Худайың буйрукларындан йүз дөндерйәрсиңиз!
10 Муса: „Атаңы, энеңи сыла", „Атасына я энесине ёкуш сөз айдан хөкман өлдүрилсин" дийип айдыпдыр.
11 Эмма сиз: Эгер бир адам атасына я энесине: „Менден гөрҗек пейдаң гурбандыр, Худая пешгешдир" дийсе,
12 сиз оңа артыкмач ата я энесине хич хили көмек этмәге ругсат этмейәрсиңиз.
13 Шейдип, несилден-несле галдырян адатларыңыз аркалы Худайың сөзүни бозярсыңыз. Шунуң ялы затлары көп эдйәрсиңиз».
14 Ол мәрекәни ене янына чагырып, олара шейле дийди: «Хеммәңиз Мени диңләң, дүшүниң:
15 адамың ичине дашардан гирип-де, оны мурдар эдип билҗек хич бир зат ёкдур, йөне адамы мурдар эдйән адамдан чыкян затлардыр.
16 Кимиң эшитмәге гулагы бар болса, эшитсин!»
17 Ол мәрекәниң янындан айрылып, өе гиренде, шәгиртлери Ондан бу тымсалың манысыны сорадылар.
18 Иса-да олара шейле җогап берди: «Эйсем сиз хем дүшүнеңзокмы? Адамың ичине дашардан гирен хич бир задың оны мурдар эдип билмеҗегине дүшүнмейәрсиңизми?
19 Булар адамың йүрегине дәл-де, гарнына гирйәр, ол ерден-де дашарык чыкяр». Шейлелик билен, Иса әхли иймитлериң тәмиздигини айдыпдыр.
20 Ол ене шейле дийди: «Адамы мурдар эдйән онуң өз ичинден чыкян затдыр.
21 -
22 Чүнки ичден, адамың йүрегинден эрбет пикирлер, зынахорлук, огрулык, адам өлдүрме, азгынлык, ачгөзлүлик, яманлык, хиле, ахлаксызлык, бахыллык, сөгүнч, текепбирлик ве акылсызлык чыкяр.
23 Бу эрбет затларың әхлиси ичден чыкып, адамы мурдар эдйәр».
24 Иса ол ерден айрылып, Сур ве Сайда этрабына гитди. Бу ерде бир өе барды. Ол муны хич кимиң билмегини ислемейәрди, йөне муны гизлин саклап билмеди.
25 Кичиҗик гызына арвах ёлуган бир аял Иса хакдакы хабарлары эшиден бадына гелип, Онуң аягына йыкылды.
26 Бу аял грек, сирия-финикиялыды. Ол гызындакы җыны ковуп чыкармагы үчин, Иса ялбарды.
27 Иса оңа: «Гой, өңүрти чагалар дойсун. Чагаларың чөрегини алып-да, итлере зыңмак догры дәлдир» дийди.
28 Аял хем: «Хава, я Реб! Йөне итлер хем сачагың ашагында чагаларың чөреклеринден гачан овунтыклары иййәндир» дийди.
29 Иса оңа: «Бу сөзүң үчин бар, гидибер, җын сениң гызыңдан чыкды» дийди.
30 Аял өйүне баранда, җын чыкып, гызы дүшегинде ятан экен.
31 Онсоң Иса Сур ве Сайда этрабындан гайдып, Декаполис себитлериниң үсти билен Җелиле көлүне гелди.
32 Онуң янына хем кер, хем пелтек адамы гетирип, онуң үстүнде элини гоймагы үчин Иса ялбардылар.
33 Иса ол адамы мәрекәниң ичинден бир чете чекип, бармакларыны онуң гулакларына сокды, түйкүрип, онуң дилине элини дегирди.
34 Онсоң Гөге бакып, ах чекди-де: «Эффата!», ягны: «Ачыл» дийди.
35 Яңкы адамың гулаклары деррев ачылып, дили догры геплемәге башлады.
36 Иса олара муны хич киме айтмазлыгы табшырды. Эмма ол нәче табшыран болса, олар хабары шонча көп яйратдылар.
37 Олар чакданаша геңиргенишип: «Ол хемме зады ягшы эдйәр. Керлериң гулагыны ачяр, дилсизлери гепледйәр» дийишйәрдилер.
1 Шол гүнлерде ене бир улы мәреке йыгнаныпды. Иймәге хич бир затлары болмансоң, Иса шәгиртлерини янына чагырып, олара шейле дийди:
2 Бу мәрекә хайпым гелйәр! Булар үч гүн бәри Мениң янымда, иймәге хем хич бир затлары ёк.
3 Булары өйлерине ач гойберсем, ёлда ысгындан гачарлар, чүнки кәбири узак ерден гелипдир».
4 Шәгиртлери: «Бу чола ерде бу адамлары дойрар ялы чөреги ниреден тапып болар?» дийип, Ондан сорадылар.
5 Иса: «Нәче чөрегиңиз бар?» дийип, оларың өзлеринден сорады. Олар: «Еди» дийип җогап бердилер.
6 Ол мәрекә ерде отурмагы буюрды. Еди чөреги алып, шүкүр эденинден соң, бөлүшдирди-де, пайласынлар дийип, шәгиртлерине берди. Олар хем мәрекә пайладылар.
7 Оларың бираз балыклары хем барды. Иса шүкүр эденинден соң, булары-да пайламагы буюрды.
8 Олар ийип дойдулар, артып галан дөвүмлери хем йыгнап, еди себеди долдурдылар.
9 Иенлер дөрт мүңе голай адамды. Онсоң Иса олары угратды.
10 Өзи болса деррев шәгиртлери билен гайыга мүнүп, Далманута этрабына гитди.
11 Фарисейлер гелип, Онуң билен җеделлешмәге башладылар. Оны сынаҗак болуп, Гөкден бир аламат гөркезмегини талап этдилер.
12 Ол хем рухундан ах чекип: «Нәме үчин бу несил аламат талап эдйәр? Сизе догрусыны айдярын, бу несле хич бир аламат гөркезилҗек дәлдир» дийди.
13 Иса олары ол ерде ташлады-да, гайыга мүнүп, бейлеки кенара гечди.
14 Шәгиртлери чөрек алмагы унудан экенлер. Гайыкда янларында диңе екеҗе чөрек барды.
15 «Сак болуң! Фарисейлериң хамырмаясындан, Хиродесиң хамырмаясындан әгә болуң» дийип, Иса олара дуйдурыш берди.
16 Олар болса өзара чекишип: «Чөрегимиз ёк» дийишйәрдилер.
17 Иса муны билип, олара шейле дийди: «Нәме үчин чөрегимиз ёк дийшип чекишйәрсиңиз? Энтек-де, акыл етирмейәрсиңизми, дүшүнмейәрсиңизми? Йүреклериңиз энтек-де гатымы?
18 Гөзли болуп, гөрмейәрсиңизми? Гулаклы болуп, эшитмейәрсиңизми? Болуп геченлер ядыңыза дүшмейәрми?
19 Мен бәш чөреги бәш мүң адама бөленимде, галан дөвүмлерден нәче себет долдурыпдыңыз?» Олар: «Он ики» дийдилер.
20 «Еди чөреги дөрт мүң адама бөленимде, галан дөвүмлерден нәче себет долдурыпдыңыз?» Олар: «Еди» дийдилер.
21 Иса: «Энтек хем дүшүнмейәрсиңизми?» дийди.
22 Онсоң Бетсайда гелдилер. Ол ерде бир көр адамы Онуң янына гетирип, оңа элини дегирсин дийип ялбардылар.
23 Иса көр адамың элинден тутуп, оны обаның дашына чыкарды. Онуң гөзлерине түйкүрип, эллерини үстүнде гоюп: «Бир зат гөрйәрсиңми?» дийип сорады.
24 Ол хем ёкарык середип: «Адамлары гөрйәрин, олар йөрәп барян агачлар ялы болуп гөрүнйәр» дийди.
25 Онсоң Иса ене-де эллерини онуң гөзлерине гойды. Көр чиңерилип серетди, шыпа тапып, бар зады айыл-сайыл гөрди.
26 Иса: «Оба барма, муны обада хич киме айтма» дийип, оны өйүне иберди.
27 Иса шәгиртлери билен Кайсария-Филипи этрабындакы обалара гитди. Ёлда шәгиртлеринден: «Адамлар Маңа ким диййәрлер?» дийип сорады.
28 Олар-да: «Чокундырыҗы Яхя, кәбири Ыляс, кәбири-де пыгамберлериң бири диййәрлер» дийип җогап бердилер.
29 Иса олардан: «Сиз Маңа ким диййәрсиңиз?» дийип сорады. Петрус: «Сен Месих» дийип җогап берди.
30 Онсоң Иса олара Өзи хакда хич киме хич зат айтмазлыгы табшырды.
31 Ынсан Оглуның көп гөрги гөрмелидиги, яшулулар, баш руханылар ве канунчылар тарапындан рет эдилмелидиги, өлдүрилмелидиги, үч гүнден соң дирелмелидиги хакда олара сапак бермәге башлады.
32 Ол бу сөзлери ачык айтды. Петрус болса Оны бир чете чекип, Онуң айданларына гаршы чыкмага башлады.
33 Эмма Иса өврүлип, шәгиртлерине середип: «Чекил өңүмден, шейтан! Сен Худай ишлерини дәл, ынсан ишлерини ойланярсың» дийип, Петруса кәеди.
34 Иса мәреке билен Өз шәгиртлерини янына чагырып, олара шейле дийди: «Ким Мениң ызыма эермек ислейән болса, өзүни инкәр этсин-де, хачыны алып ызыма дүшсүн.
35 Чүнки ким җаныны халас этмек ислесе, оны йитирер, йөне ким җаныны Мениң ве Хош Хабарың угрунда йитирсе, оны халас эдер.
36 Себәби бир адам бүтин дүнйәни газанып-да, өз җаныны ёгалтса, оңа нәме пейдасы бар?
37 Адам өз җанына дерек нәме берип билер?
38 Бу зынахор, гүнәкәр неслиң ичинде ким Менден ве Мениң сөзлеримден утанса, Ынсан Оглы-да мукаддес перишделери билен билеликде Атасының шөхраты билен гелен махалы ондан утанар».
1 Ол олара шейле дийди: «Сизе догрусыны айдярын, бу ерде дуранларың арасында Худайың Патышалыгының гудрат билен геленини гөрмезден өң өлүми датмаҗак кәбир адамлар бар».
2 Иса алты гүнден соң Петрусы, Якубы ве Яхяны янына алып, айратын олары бир бейик дагың үстүне чыкарды. Шол ерде оларың гөзлериниң алнында Онуң гөрнүши үйтгеди.
3 Эгин-эшиги ялдырап, шейле бир агарды велин, ер йүзүнде хич бир ювуҗының оны бейле агардып билҗек гүманы ёкды.
4 Олара Ыляс билен Муса гөрүнди. Олар Иса билен геплешип дурдулар.
5 Петрус Иса: «Мугаллым! Бизе бу ерде болмак говы, үч чадыр гуралы: бири Саңа, бири Муса, бири Ыляса» дийди.
6 Ол нәме дийҗегини билмейәрди, чүнки гаты горкупдылар.
7 Бир булут гелип, олара көлеге салды. Булутдан: «Бу Мениң сөйгүли оглум! Оны диңләң» диен оваз гелди.
8 Бирден, төвереклерине середенлеринде, янларында Исадан башга хич киме гөзлери дүшмеди.
9 Дагдан инип гелйәркәлер, Иса олара Ынсан Оглы өлүмден дирелйәнчә гөрен затларыны хич киме айтмазлыгы буюрды.
10 Олар бу сөзи йүреклеринде саклап, Онуң нәме диймек ислейәнини бири-бирлеринден сорашярдылар.
11 Олар Исадан: «Нәме үчин канунчылар өңүрти Ыляс гелмелидир диййәрлер?» дийип сорадылар.
12 Ол хем олара шейле дийди: «Догрудан-да, Ыляс өңүрти гелип, хемме зады дүзедер, йөне нәме үчин Ынсан Оглуның көп гөрги гөрүп-де, рет эдилмеги язылыпдыр?
13 Мен сизе айдярын: Ыляс гелди, ол хакда язылышы ялы, оңа халанларыны этдилер».
14 Бейлеки шәгиртлериң янларына геленлеринде, оларың дашыны алып дуран мәрекәни, олар билен җеделлешип дуран канунчылары гөрдүлер.
15 Исаны гөренде, мәреке гаты геңиргенди, хеммелер деррев ылгашып гелип, Оңа салам бердилер.
16 Иса олардан: «Булар билен нәме хакда җеделлешйәрсиңиз?» дийип сорады.
17 Мәрекәниң ичинден бири Оңа шейле җогап берди: «Мугаллым, Саңа оглумы гетирдим, оңа бир дилсиз рух ёлугыпдыр.
18 Оны тутан еринде ере уряр. Оглан агзыны көпүрҗикледип, дишлерини гыҗырдадып, гатап галяр. Сениң шәгиртлериңден рухы чыкармакларыны хайыш этдим, йөне олар башармадылар».
19 Иса олара: «Эй, имансыз несил, Мен хачана ченли сиз билен биле болайын? Хачана ченли сизе чыдайын? Огланы Мениң яныма гетириң» дийди.
20 Олар оны Исаның янына гетирдилер. Рух Исаны гөрен бадына, огланы гаты силтерледи. Оглан ере йыкылып, агзыны көпүрҗикледип, тогаланмага башлады.
21 Иса огланың какасындан: «Мунуң бейле боланына нәче вагт болды?» дийип сорады. Какасы: «Чагалыгындан бәри шейле.
22 Рух оны хеләклеҗек болуп, телим гезек ода, сува атды. Элиңден бир зат гелсе, бизе хайпың гелсин, көмек эт!» дийди.
23 Иса оңа: «Иманың бар болса, иман эдйән үчин хемме зат мүмкиндир!» дийди.
24 Шол бада огланың какасы аглап гыгырды: «Иман эдйәрин, имансыз болмазлыгым үчин маңа көмек эт!»
25 Иса мәрекәниң ылгашып гелйәнини гөрүп: «Эй, гүң хем лал рух! Саңа буюрярын, огландан чык, оңа гайдып гирме!» дийип, арваха кәеди.
26 Арвах-да гыгырып, огланы хас бетер силтерләп, дашына чыкды. Оглан өлене меңзейәрди, шонуң үчин мәрекәниң көпүси: «Ол өлди» дийишйәрди.
27 Эмма Иса онуң элинден тутуп галдырды, ол хем өр турды.
28 Иса өе гиренден соң, шәгиртлери өз-өзлерикә Ондан: «Биз нәме үчин рухы чыкарып билмедик?» дийип сорадылар.
29 Иса олара: «Бу хили рухлары догадан, оразадан башга хич бир зат билен чыкарып болян дәлдир» дийди.
30 Ол ерден чыкып, Җелиләниң үстүнден гечдилер. Иса муны хич кимиң билмегини ислемейәрди.
31 Ол шәгиртлерине сапак берйәркә шейле дийипди: «Ынсан Оглы ынсан элине берлер, Оны өлдүрерлер, йөне өлдүренлеринден үч гүн соң Ол дирелер».
32 Эмма олар бу сөзе дүшүнмедилер, сорамага-да чекиндилер.
33 Олар Капернаума бардылар. Өе гиренден соң, Иса олардан: «Ёлда нәме хакда җеделлешйәрдиңиз?» дийип сорады.
34 Эмма оларың хич биринден сес чыкмады. Чүнки ёлда бири-бирлери билен кимиң улудыгы хакда җеделлешйәрдилер.
35 Иса отурып, Онкилери янына чагырды. Олара: «Бири илкинҗи болмак ислейән болса, хеммәниң соңкусы, хеммәниң хызматкәри болмалыдыр» дийди.
36 Онсоң бир чаганы алып, оларың ортасында дурузды-да, оны гуҗаклап, олара шейле дийди:
37 «Ким шунуң ялы чагаларың бирини Мениң адымдан кабул этсе, Мени кабул этдигидир. Ким-де Мени кабул этсе, Мени дәл, Мени Ёлланы кабул эдер».
38 Яхя Оңа шейле дийди: «Мугаллым! Биз Сениң адың билен җынлары чыкарян, йөне бизиң ызымыза эермейән бир адамы гөрүп, оны бөкдедик, чүнки ол бизиң ызымыза эеренок».
39 Иса оңа шейле дийди: «Оны бөкдемәң! Чүнки Мениң адым билен мугҗыза эдип-де, деррев ызысүре Мени яманлап билҗек адам ёкдур.
40 Ким бизе гаршы болмаса, бизиң тарапдарымыздыр.
41 Сизе догрусыны айдярын, Месихе баглыдыгыңыз үчин, ким Мениң адым билен сизе бир кәсе сув берсе, ол асла сылагсыз галмаз».
42 Ким Маңа иман эден бу чагалардан бириниң гүнә этмегине себәп болса, бойнундан улы дегирмен дашы асылып, деңзе зыңылмак онуң үчин хас говы болар.
43 Элиң сениң гүнә этмегиңе себәп болса, оны кес. Саңа чолак болуп яшайша говушмак, ики элли болуп сөнмез ода, довзаха гитмекден говудыр.
44 Ол ерде оларың гурды өлйән дәлдир, оды сөнйән дәлдир.
45 Эгер аягың сениң гүнә этмегиңе себәп болса, оны кес. Саңа агсак болуп яшайша говушмак, ики аяклы болуп довзаха, сөнмез ода зыңылмакдан говудыр.
46 Ол ерде оларың гурды өлйән дәлдир, оды сөнйән дәлдир.
47 Гөзүң сениң гүнә этмегиңе себәп болса, оны оюп чыкар. Саңа еке гөзли болуп Худайың Патышалыгына гирмек, ики гөзли болуп довзаха зыңылмакдан говудыр.
48 Ол ерде оларың гурды өлйән дәлдир, оды сөнйән дәлдир.
49 Чүнки хеммелер от билен дузланар, хемме гурбанлар дуз билен дузланар.
50 Дуз говы затдыр, йөне дуз шорлугыны йитирсе, онда оңа нәме билен тагам берлер? Ичиңизде дуз болуп, араңызда парахатлык болсун».
1 Иса ол ерден гидип, Яхуда чәклерине, Иордан дерясының аңырсына барды. Онуң дашына ене-де бир топар мәреке йыгнанышып, Ол ене-де адаты боюнча олара сапак бермәге дурды.
2 Бирнәче фарисей гелип, Оны сынамак үчин: «Бир адамың аялыны айырмагы догрумыдыр?» дийип сорады.
3 «Муса сизе нәхили табшырык берипдир?» дийип, Иса оларың өзлеринден сорады.
4 Олар-да: «Муса талак хатыны язып, айырмага ыгтыяр берипдир» дийдилер.
5 Иса олара шейле дийди: «Муса бу табшырыгы сизиң доңйүрекдиңиз зерарлы язды.
6 Эмма ярадылышың башында Худай олары „эркек ве аял эдип яратды".
7 Шонуң үчин эркек адам ата-энесини терк эдип, аялына гошулар.
8 Онсоң икиси бир тен болар". Шунлук билен, олар инди ики дәл, бир тендир.
9 Шейлеликде, Худайың гошаныны адам айырмасын».
10 Шәгиртлери Оңа өйде бу барада ене сораг бердилер.
11 Иса олара: «Ким аялыны айрып, башга аяла өйленсе, оңа гаршы зына эдйәндир.
12 Аял-да әринден айрылып, башга эркеге барса, зына эдйәндир» дийип җогап берди.
13 Олара элини дегирсин дийип, чагалары Исаның янына гетирдилер. Шәгиртлери болса олары гетиренлере кәедилер.
14 Иса муны гөренде, гахарланып, олара шейле дийди: «Дегмәң, чагалар Мениң яныма гелсин, олары бөкдемәң, чүнки Худайың Патышалыгы шулар ялыларыңкыдыр.
15 Сизе догрусыны айдярын, ким Худайың Патышалыгыны бир чага ялы кабул этмесе, ол ере асла гирип билмез».
16 Ол чагалары гуҗаклап, элини үстлеринде гоюп, олара ак пата берди.
17 Иса ёла дүшүп барярка, бир адам ылгап гелди-де, өңүнде дыза чөкүп: «Эй, ягшы Мугаллым! Мен эбеди яшайшы мирас алар ялы нәме этмели?» дийип, Ондан сорады.
18 Иса оңа шейле җогап берди: «Нәме үчин Маңа ягшы диййәрсиң? Бир Худайдан башга хич ким ягшы дәлдир.
19 Сен табшырыклары билйәнсиң: „Адам өлдүрме, зына этме, огрулык этме, ялан гүвәлик берме, хич кими талама, атаңы, энеңи сыла"».
20 Яңкы адам Оңа: «Мен яшлыгымдан бәри буларың барыны берҗай эдип гелйәрин» дийди.
21 Иса оңа сөйги билен середип: «Сениң бир задың кем, бар, нәмәң бар болса сат-да, гарыплара бер, Гөкде хазынаң болар. Онсоң гел-де, Мениң ызыма дүш» дийди.
22 Бу сөзлере яңкы адамың мазасы гачып, ол ерден тукат болуп гитди. Чүнки онуң көп мал-мүлки барды.
23 Иса төверегине середип, шәгиртлерине: «Барлылара Худайың Патышалыгына гирмек нәхили четин!» дийди.
24 Шәгиртлер Онуң сөзлерине геңиргенишдилер. Иса ене олара шейле дийди: «Огланлар, байлыга бил баглаянлара Худайың Патышалыгына гирмек нәхили четин!
25 Бир дүйәниң иңңәниң гөзүнден гечмеги барлы адамың Худайың Патышалыгына гирмегинден аңсатдыр».
26 Шәгиртлер чакданаша геңиргенишип, бири-бирлерине: «Онда, ким халас болуп билер?» дийишдилер.
27 Иса олара середип: «Ынсанларың муңа мүмкинчилиги ёк, йөне Худай үчин бейле дәл - Худай үчин әхли зат мүмкин» дийди.
28 Петрус Оңа: «Ине, биз әхли задымызы ташлап, Сениң ызыңа дүшдүк» дийип башлады.
29 Иса шейле дийди: «Сизе догрусыны айдярын, Мениң хатырам үчин, Хош Хабарың хатырасы үчин өйүни, доганларыны, уяларыны, энесини, атасыны, оглан-ушагыны я ерлерини ташлап-да,
30 шинди, бу заманда чекҗек азаплары билен бирликде, йүз эссе эдип өйлер, доганлар, уялар, энелер, аталар, оглан-ушаклар, ерлер ве гелҗек дөвүрде эбеди яшайыш алмаҗак ёкдур.
31 Йөне көп илкинҗилер иң соңкулар, иң соңкулар хем илкинҗилер болар».
32 Олар ёла дүшүп, Иерусалиме бакан барярдылар. Иса өңлеринден йөрәп барярды. Шәгиртлер геңиргенишйәрди, ызына дүшүп барянлар хем горкы ичиндедилер. Ол ене-де Онкилери бир чете чекди-де, Өзүне нәме болҗагы хакда гүррүң бермәге башлап,
33 Шейле дийди: «Ине, Иерусалиме барярыс. Ынсан Оглы баш руханылара, канунчылара табшырылар. Оны өлүме хөкүм эдип, миллетлере табшырарлар.
34 Оңа гүлерлер, үстүне түйкүрерлер, Оны гамчылап, өлдүрерлер ве үчүнҗи гүнде Ол дирелер».
35 Зебедейиң огуллары Якуп билен Яхя Исаның янына барып, Оңа: «Мугаллым! Биз Сенден нәме дилесек, шоны ерине етирмегиңи ислейәрис» дийдилер.
36 «Сизиң үчин нәме этмегими ислейәрсиңиз?» дийип, Иса олардан сорады.
37 Олар хем: «Өз шөхратыңда биримизиң сагыңда, биримизиң чепиңде отурмагымыза ругсат эт» дийдилер.
38 Эмма Иса олара: «Сиз нәме дилейәниңизи билмейәрсиңиз. Сиз Мениң ичҗек кәсәмден ичип билерсиңизми? Я Мениң чокунышым билен чокунып билерсиңизми?» дийди.
39 Олар-да Оңа: «Муны эдип билерис» дийдилер. Иса олара шейле дийди: «Сиз Мениң ичҗек кәсәмден ичерсиңиз. Мениң чокунышым билен чокунарсыңыз.
40 Йөне сизе сагымда я чепимде отурмага ругсат бермек Мениң элимде дәл. Бу кимлер үчин тайынланан болса, шолар үчиндир».
41 Бейлеки он шәгирт муны эшидип, Якуп билен Яхя гахарланмага башладылар.
42 Иса олары янына чагырып, шейле дийди: «Өзүңиз билйәрсиңиз, миллетлериң арасында башлык сайылянлар олара агалык эдйәр, улулары-да олара ыгтыяр билен баштутанлык эдйәр.
43 Сизиң араңызда бейле болмасын. Араңызда ким улы болмак ислейән болса, бейлекилериң хызматкәри болсун.
44 Араңызда ким илкинҗи болмак ислейән болса, хеммәңизиң гулы болсун.
45 Чүнки Ынсан Оглы-да Өзүне хызмат эдилмеги үчин дәл, эйсем, хызмат этмек үчин, көплериң угрунда җаныны төлег хөкмүнде бермек үчин гелди».
46 Онсоң Эриха гелдилер. Иса шәгиртлери ве улы мәреке билен Эрихадан чыкып барярка, Тимай оглы Бартимай атлы бир көр ёлуң кенарында дилегчилик эдип отырды.
47 Ол бу гелйәниң насыралы Исадыгыны эшидип: «Эй, Давут Оглы Иса! Маңа рехим эт!» дийип, гыгырмага дурды.
48 Көп адамлар сесини чыкармасын дийип, оңа кәедилер, эмма ол өңкүден хем гаты сес билен: «Эй, Давут Оглы! Маңа рехим эт!» дийип гыгырды.
49 Иса аяк чекип: «Оны чагырың» дийди. Көри чагырып оңа: «Батыр бол, тур, сени чагыряр» дийдилер.
50 Ол хем донуны ташлап турды-да, Исаның янына гелди.
51 Иса ондан: «Сениң үчин нәме этмегими ислейәрсиң?» дийип сорады. Көр адам: «Уссат, гөзүм гөрсүн» дийди.
52 Иса хем оңа: «Бар, иманың саңа шыпа берди» дийди. Онуң гөзлери деррев гөрүп, ёл билен Исаның ызына дүшүп гидиберди.
1 Иерусалиме голайлап, Зейтун дагының этегиндәки Бейтфаҗы билен Бейтания гелип етенлеринде, Иса өз шәгиртлеринден икисини ёллап,
2 олара шейле дийди: «Өңүңиздәки оба барың. Обаның ичине гирен бадыңыза даңылгы дуран бир тайхар тапарсыңыз, үстүне шу вагта ченли хич ким мүнен дәлдир. Оны чөзүң-де, алып гелиң.
3 Эгер бири сизе: „Нәме үчин бейле эдйәрсиңиз?" дийсе, „Бу тайхар Реббе герек, ынха ызына иберер" дийип айдың».
4 Олар гитдилер. Көчеде бир гапының янында даңылгы дуран бир тайхары тапып, оны чөздүлер.
5 Ол ерде дуранларың кәбири олара: «Нәме үчин тайхары чөзйәрсиңиз?» дийдилер.
6 Олар-да Исаның айданыны айтдылар. Онсоң яңкы адамлар олары гойбердилер.
7 Тайхары Исаның янына гетирип, өз эгин-эшиклерини онуң үстүне атдылар. Иса-да тайхарың үстүне мүнди.
8 Көп адамлар эгин-эшиклерини, кәбирлери-де баглардакы агачлардан кесен шахаларыны ёла дүшедилер.
9 Өңден барянлар, ыздан гелйәнлер: «Хосанна! Реббиң адындан гелйән гутлы болсун!
10 Атамыз Давудың голайлап гелйән патышалыгы гутлы болсун! Иң ёкарларда хосанна!» дийип гыгырышярдылар.
11 Иса Иерусалиме барып, ыбадатхана гирди. Даш-төверегиндәки әхли затлара гөз айлашдырандан соң, вагт хем гиҗигени үчин, Онкилер билен билеликде Бейтания гитди.
12 Эртеси гүн Бейтаниядан чыканларында, Иса аҗыкды.
13 Узагракда япраклы бир инҗир агаҗына гөзи дүшенде, ондан бир зат тапмазмыкам дийип, агаҗа тарап гитди. Онуң янына геленде, япраклардан башга хич зат тапмады. Чүнки инҗириң вагты дәлди.
14 Иса агаҗа: «Мундан бейләк хич ким сенден асла иймиш иймесин!» дийди. Шәгиртлери хем муны эшитдилер.
15 Иерусалиме гелдилер. Иса ыбадатхана гирип, ичердәки сатыҗылары, алыҗылары ковмага дурды. Пул чалышянларың текҗелерини, кепдери сатянларың отургычларыны дүңдерди.
16 Хич кимиң ыбадатхананың ичинден гош гатнатмагына ругсат этмеди.
17 Олара сапак берип, шейле дийди: «„Мениң өйүме бүтин миллетлериң дога өйи дийлер" дийип язылгы дәлми? Эмма сиз муны гаракчыларың сүренине дөндердиңиз».
18 Баш руханылар ве канунчылар муны эшидип, Оны хеләк этмегиң күйүне дүшдүлер. Олар Исадан горкярдылар, чүнки бүтин халк Онуң таглыматына тәсин галярды.
19 Агшам дүшенде, Иса шәхерден чыкып гитди.
20 Эртир ир билен гечип баряркалар, инҗир агаҗының көки билен гурандыгыны гөрдүлер.
21 Петрус болуп гечени ятлап: «Мугаллым! Ине, Сениң гарган инҗир агаҗың гурапдыр» дийди.
22 Иса олара шейле җогап берди: «Худая иманыңыз болсун.
23 Сизе догрусыны айдярын, ким йүрегинде шүбхә ёл бермән, диййәниниң болҗакдыгына иман эдип, шу дага: „Гөтерил-де, деңзе зыңыл" дийсе-де, онуң диени болар.
24 Мунуң үчин сизе диййәрин: дога билен дилән әхли задыңызы алҗагыңыза иман эдиң, ол сизе берлер.
25 Гөкдәки Атаңыз сизиң языкларыңызы багышлар ялы, биринден өйке-кинәңиз бар болса, дога этмәге дуран махалыңыз сиз-де оны багышлаң.
26 Сиз багышламасаңыз, Гөкдәки Атаңыз хем сизиң языкларыңызы багышламаз».
27 Олар ене Иерусалиме гелдилер. Иса ыбадатханада гезмеләп йөркә, баш руханылар, канунчылар ве яшулулар янына гелип,
28 Оңа: «Сен хайсы ыгтыяр билен бу затлары эдйәрсиң? Я булары этмәге Саңа бу ыгтыяры ким берди?» дийдилер.
29 Иса-да олара шейле дийди: «Мен сизден бир зат сораҗак. Маңа җогап бериң, Мен-де сизе бу затлары хайсы ыгтыяр билен эдйәними айдайын:
30 Яхяның чокундырмасы Гөкденмиди я ынсандан?»
31 Олар-да өзара пикир алшып, шейле дийдилер: «Биз: „Гөкден" дийсек, Ол бизе: „Онда нәме үчин оңа иман гетирмедиңиз?" диер.
32 Эмма ынсандан дийсек...» Олар халкдан горкярдылар. Чүнки хеммелер Яхяны чын пыгамбер сайярды.
33 Олар Иса җогап берип: «Биз билмейәрис» дийдилер. Иса-да олара: «Менем сизе бу затлары хайсы ыгтыяр билен эдйәними айтмарын» дийди.
1 Иса олара тымсаллар билен гүррүң бермәге дурды: «Бир адам үзүм агачларыны отурдып, дашына хаят айлаяр. Үзүми сыкмак үчин бир чукур газяр, бир-де диң салып, үзүмлиги багбанлара экерине берйәр-де, узак ёла гидйәр.
2 Мөвсүми геленде, үзүмлигиң мивесинден алып гел дийип, бир хызматкәрини багбанлара иберйәр.
3 Эмма олар оны тутуп енҗип, бош ковуп гойберйәрлер.
4 Үзүмлигиң эеси ене башга бир хызматкәрини иберйәр. Олар онуң келлесини ярып, биабрай эдйәрлер.
5 Ене бирини иберйәр, муны өлдүрйәрлер. Ене көп хызматкәрини иберйәр. Буларың-да кәбирини енҗип, кәбирини хем өлдүрйәрлер.
6 Үзүмлигиң эесиниң ене бир адамы бар экен, ол-да өзүниң сөййән екеҗе оглы экен. „Оглумы сыларлар" дийип, иң соңы багбанлара оглуны иберйәр.
7 Эмма багбанлар бири-бирлерине: „Мирасдар шу, гелиң, шуны өлдүрелиң, мирас бизе галар" дийишйәрлер.
8 Оны тутуп өлдүрйәрлер-де, үзүмликден дашарык ташлаярлар.
9 Инди үзүмлигиң эеси нәме эдер? Ол гелип, бу багбанлары хеләк эдер-де, үзүмлиги башгаларына берер.
10 Сиз бу Язгыны окамадыңызмы? „Уссаларың рет эден дашы, бурчуң башы болды.
11 Бу Реббиң эдениди, бизиң гөзүмизе бир тәсинлик"».
12 Оны тутҗак болдулар, чүнки бу тымсалы өзлерине какдырып айданыны аңдылар. Йөне халкдан горкуп, Оны ташлап гитдилер.
13 Исаны гепде тутҗак болуп, фарисейлериң, хиродесчилериң бирнәчесини Онуң янына ибердилер.
14 Олар хем гелип, Оңа шейле дийдилер: «Мугаллым! Биз Сениң догручылдыгыңы, хич киме яранҗак болмаяндыгыңы билйәрис, чүнки Сен адамларың дереҗесине бакман, Худайың ёлуны хакыкат йүзүнден өвредйәрсиң. Кайсара салгыт төлемек догрумы я дәлми? Төләлими я төлемәлими?»
15 Иса оларың икийүзлүлигини билип, шейле дийди: «Мени нәме үчин сынаярсыңыз? Маңа бир динар гетириң, гөрейин».
16 Олар хем гетирдилер. Иса олара: «Бу сурат билен язгы кимиңки?» дийди. Олар-да Оңа: «Кайсарыңкы» дийдилер.
17 Иса олара: «Кайсарыңкыны кайсара, Худайыңкыны Худая бериң» дийди. Олар Оңа аңка-таңка болдулар.
18 Исаның янына өлүмден дирелме ёкдур диййән саддукейлер гелип, Оңа шейле сораг бердилер:
19 Мугаллым! Муса бизе, бир адамың доганы зүрятсыз өлүп, ызында аялы галса, доганы онуң аялыны алып, доганына несил етишдирмелидир дийип языпдыр.
20 Еди доган барды. Биринҗиси бир аял алды, йөне ызында несил галдырман өлди.
21 Икинҗиси шол аялы алды, ол хем ызында несил галдырман өлди. Оларың үчүнҗиси хем шейле болды.
22 Едиси-де несил галдырмады. Олардан соң аял хем өлди.
23 Өлүлериң дирелен махалы, олар диреленлеринде, ол хайсысының аялы болар? Чүнки едиси хем оны аял эдинипдилер».
24 Иса олара шейле җогап берди: «Сиз Мукаддес Язгылары ве Худайың гудратыны билмән ялңышмаярсыңызмы?
25 Чүнки өлүмден дирелен махаллары олар өйленмән, әре чыкман, Гөкдәки перишделер ялы боларлар.
26 Өлүлериң дирелишине геленимизде болса, Мусаның китабының янан чалы барадакы бабында сиз Худайың оңа: „Мен Ыбрайымың, Ысхагың, Якубың Худайыдырын" дийип язаныны окамадыңызмы?
27 Ол өлүлериң дәл, дирилериң Худайыдыр; сиз гаты ялңышярсыңыз».
28 Голая гелип, оларың чекишмелерини эшиден канунчылардан бири Исаның олара говы җогап беренини гөрүп, Ондан: «Хайсы табшырык әхли табшырыкларың биринҗисидир?» дийип сорады.
29 Иса шейле җогап берди: «Биринҗи табшырык шу: „Диңле, эй Ысрайыл! Худайымыз Реб ялңыз Ребдир.
30 Өз Худайың Ребби бүтин йүрегиң, бүтин җаның, бүтин дүшүнҗәң, бүтин гүйҗүң билен сөй!"
31 Икинҗиси шу: „Гоңшыңы өзүң ялы сөй!" Булардан улы табшырык болмаз».
32 Канунчы Оңа шейле дийди: «Эй, ягшы Мугаллым! Сен „Ол бирдир, Ондан башгасы ёкдур" дийип, догры айтдың.
33 Оны бүтин йүрек билен, бүтин дүшүнҗе билен, бүтин гүйч билен сөймеклик, гоңшыңы өзүң ялы сөймеклик якылян совгатларың, кесилйән гурбанларың хеммесинден артыкдыр».
34 Иса онуң пайхаслы җогап беренини гөрүп: «Сен Худайың Патышалыгындан узак дәлсиң» дийди. Шондан соң Ондан бир зат сорамага хич ким йүрек этмеди.
35 Иса ыбадатханада сапак берип отырка, шейле дийди: «Канунчылар нәхили Месих Давудың Оглудыр диййәрлер?
36 Давудың өзи Мукаддес Рухдан ылхам алып, шейле дийипдир: „Реб Мениң Реббиме дийди: Душманларыңы аякларың астында басганчак эдип гойянчам, Мениң сагымда отур".
37 Давудың өзи Оңа Реб диййәр. Ол нәхили онуң оглы боляр?» Улы мәреке Оны хезил эдип диңлейәрди.
38 Иса өвредип диййәрди: «Канунчылардан әгә болуң! Олар узын гейимлер гейнип гезмеги, базар еринде салам алмагы,
39 синагогаларда баш күрсүлери, зыяпатларда төри халаяндыр.
40 Олар дул хатынларың өйлерини талап, гөз үчин узын-узын догалар окан боляндырлар. Булар хас агыр җеза сезевар боларлар».
41 Иса хазынаның гаршысында хазына пул атян халкы сынлап отырды. Көп бай адамлар кән пул атдылар.
42 Бир гарып дул хатын гелип, хазына ики лепта, ягны бир кодрант атды.
43 Иса шәгиртлерини янына чагырып, олара шейле дийди: «Сизе догрусыны айдярын, шу гарып дул хатын хазына пул атянларың хеммесинден кән атды.
44 Чүнки оларың хеммеси өзлеринден артаны атдылар, йөне бу хатын гарыплыгына гарамаздан, бүтин элде барыны, бүтин чөрек пулуны атды».
1 Иса ыбадатханадан чыканда, шәгиртлериниң бири Оңа: «Мугаллым! Гөр, не аҗап дашлар, не аҗап җайлар!» дийди.
2 Иса оңа: «Бу улы җайлары гөрйәңми? Бу ерде даш үстүнде даш галмаз, хеммеси даргар» дийди.
3 Ол Зейтун дагында ыбадатхананың гаршысында отырка, Петрус, Якуп, Яхя ве Андреас дагы екеликде Ондан:
4 «Бизе айт, бу затлар хачан болар? Буларың әхлисиниң ерине етҗек махалы нәме аламат пейда болар?» дийип сорадылар.
5 Иса-да олара гүррүң бермәге дурды: «Хабардар болуң, сизи алдаймасынлар!
6 Көплер Мениң адым билен гелип: „Мен - Ол" диер. Олар көп адамы алдарлар.
7 Уруш сеслерини, уруш туранлыгы барада хабар эшидеңизде горкмаң. Булар болмалыдыр, йөне энтек дүнйәниң соңы дәлдир.
8 Чүнки миллет-миллете, патышалык-патышалыга гаршы чыкар. Айры-айры ерлерде ер титремелер, ачлыклар ве белалар йүзе чыкар. Бу вакалар бургуларың башлангыҗыдыр.
9 Эмма сиз өзүңизе хабардар болуң! Себәби сизи меҗлислере табшырарлар, синагогаларда енҗерлер. Олара гүвәлик үчин Мен себәпли сизи хөкүмдарларың, патышаларың алнында дурзарлар.
10 Өңүрти Хош Хабар бүтин миллетлере вагыз эдилмелидир.
11 Сизи суда табшырҗак болуп алып баряркалар, нәме дийҗегиңизи өңүнден гайгы этмәң, шол сагатда сизе нәме берилсе, шоны дийиң. Чүнки геплейән сиз дәл-де, Мукаддес Рухдур.
12 Доган - доганы, ата - чагасыны өлүме табшырар. Чагалар хем ата-энелерине гаршы болуп, олары өлдүрдерлер.
13 Мениң адым үчин хеммелер сизи йигренер, йөне соңуна ченли чыдан халас болар.
14 Вейранчылык гетирйән, Даниел пыгамбериң айдан йигренҗисиниң болмалы дәл еринде дураныны гөрениңизде, (окыҗы дүшүнсин) Яхудадакылар даглара гачсын.
15 Өйүң үчегиндәки ашак инип, бир зат алмак үчин, ичерик гирмесин.
16 Экин мейданындакы донуны алмак үчин, ызына өврүлмесин.
17 Ол гүнлерде гөврели, чага эмдирйән аялларың гүнүне вай!
18 Сиз бу вака гышда болмасын дийип дога эдиң.
19 Чүнки ол гүнлерде шейле бир мушакгат болар велин, бейле мушакгат Худайың бар эден ярадылышының башындан тә шу вагта ченли не боландыр, не-де болар.
20 Реб ол гүнлери гысгалтмадык болсады, онда хич ким халас болмазды. Эмма Ол сайлан сайлантгыларының хатырасына ол гүнлери гысгалтды.
21 Шонда бири сизе: „Ине, Месих шу ерде" я „Ине, ол ерде" дийсе, ынанмаң.
22 Чүнки ялан месихлер, ялан пыгамберлер дөрәп, мүмкин болдугыча сайлананлары-да аздырҗак болуп, аламатлар, мугҗызалар гөркезер.
23 Әгә болуң. Мен хемме зады сизе өңүнден айтдым».
24 Шол гүнлерде ол мушакгатдан соң, Гүн гаралар, Ай ышыгыны бермез.
25 Йылдызлар Гөкден гачар, Гөкдәки гүйчлер титрешер.
26 Шонда Ынсан Оглуның булутлар ичинде улы гудрат хем шөхрат билен гелйәнини гөрерлер.
27 Шонда Ол перишделерини ёллап, Өз сайланларыны дөрт тарапдан Ериң уҗундан тә Гөгүң уҗуна ченли йыгнар».
28 Инҗир агаҗындан сапак алың: онуң шахалары юмшап, япрак чыкаран махалы томсуң голайдыгыны билйәрсиңиз.
29 Шонуң ялы-да, бу затларың боляныны гөрениңизде, Ынсан Оглуның голайдыгыны, гапының агзындадыгыны билиң.
30 Сизе догрусыны айдярын, бүтин бу затлар болянча, бу несил дүнйәден өтмез.
31 Гөк хем ер өтер, йөне Мениң сөзлерим өтмез».
32 Эмма ол гүни хем ол сагады хич ким билйән дәлдир, не Гөкдәки перишделер, не-де Огул, диңе Ата билйәндир.
33 Әгә, оя болуң, дога эдиң! Чүнки сиз ол вагтың хачандыгыны билмейәрсиңиз.
34 Бу узак ёла чыкан адам киминдир. Ол өйүнден айрылып барярка, хызматкәрлерине ыгтыяр, хер хайсына-да өз ишини берип, гапының гаравулына-да оя болмагы табшыряндыр.
35 Шейлеликде, оя болуң, чүнки сиз өй эесиниң агшаммы, яры гиҗеми, хораз гыгырандамы, эртир ирденми - хачан гелҗегини билмейәрсиңиз.
36 Ол бирден гелип-де, укуда үстүңизи басаймасын.
37 Сизе айдянларымы хеммелере айдярын: оя болуң!»
1 Песаха - Петир байрамына ики гүн галыпды. Баш руханылар, канунчылар Исаны хиле билен тутуп өлдүрмегиң ёлуны агтарярдылар.
2 Йөне велин бири-бирлерине: «Байрам гүнлеринде дәл, халк галмагал турзаймасын» дийишйәрдилер.
3 Иса Бейтанияда хейвере кеселли Симуның өйүнде сачак башында отырка, бир аял ичи гымматбаха сап-арасса нард яглы ак мермер гап билен гелип, габы дөвди-де, ягы Онуң депесинден гуйды.
4 Кәбирлери гахарланып, бири-бирлерине: «Нәме үчин бу яг бейле исрип эдилди?
5 Бу ягы үч йүз динардан ёкара сатып, гарыплара-да пайлап боларды» дийшип, аяла игендилер.
6 Эмма Иса шейле дийди: «Оңа дегмәң, нәме үчин оны ынҗыдярсыңыз? Ол Маңа ягшылык этди.
7 Чүнки гарыплар хемише сизиң яныңызда, олара халан махалыңыз ягшылык эдип билйәрсиңиз, йөне Мен хемише яныңызда болмарын.
8 Ол элде барыны этди, җайланмагыма тайярлык хөкмүнде беденими өңүнден яглады.
9 Сизе догрусыны айдярын, Хош Хабар бүтин дүнйәниң ниресинде вагыз эдилсе, бу аялың эдени-де оны ятламак үчин айдылар».
10 Онсоң Онкилериң бири болан Иуда Искариот Иса дөнүклик этмек үчин, баш руханыларың янына барды.
11 Олар хем муны эшидип бегенишдилер, оңа пул бермәге сөз бердилер. Ол-да Исаны олара табшырмак үчин аматлы пурсат пейләп гезди.
12 Песах гурбанының кесилйән вагты болан Петир байрамының илкинҗи гүни шәгиртлери Иса: «Песах гурбанлыгыны иймегиң үчин, нирә барып тайярлык гөрмегимизи ислейәрсиң?» дийдилер.
13 Иса шәгиртлериниң икисини ёллап, олара шейле дийди: «Шәхере барың, күйзе билен сув алып барян бир адама саташарсыңыз, шонуң ызына дүшүп гидиң.
14 Ол барып нирә гирсе, шол өйүң эесине: „Мугаллым: 'Шәгиртлерим билен Песах байрамыны гечирер ялы, Мениң мыхман отагым ниреде?' дийип сораяр" дийиң.
15 Ол хем ёкаркы мертебеде дүшек дүшелги, тайяр гиң бир отагы гөркезер, шол ерде бизе тайярлык гөрүң».
16 Шәгиртлер ёла дүшүп, шәхере гелдилер, әхли зады Исаның өзлерине айдышы ялы, тапып, Песахы тайярладылар.
17 Агшам дүшенде, Иса Онкилер билен билеликде гелди.
18 Сачак башында нахар ийип отыркалар, Иса: «Сизе догрусыны айдярын: сизиң бириңиз - Мениң билен нахар ийип отуран бири Маңа хайынлык эдер» дийди.
19 Олар хем тукатланып, ызлы-ызына Оңа: «Менми?» диймәге башладылар.
20 Иса олара шейле дийди: «Онкилерден бири - Мениң билен табага чөрек батырып отураның бири.
21 Чүнки Ынсан Оглы Өзи хакда язылышы ялы баряр, йөне Ынсан Оглуна хайынлык эдениң гүнүне вай! Ол адам энеден догулмадык болса, онуң үчин хас оңат боларды».
22 Нахар ийип отыркалар, Иса чөрек алып, шүкүр этди-де, оны дөвүп шәгиртлере берди ве: «Алың, бу Мениң беденимдир» дийди.
23 Онсоң бир кәсе алып, шүкүр эденинден соң, олара берди, хеммеси ондан ичдилер.
24 Соңра Иса олара шейле дийди: «Бу Мениң ганым, Тәзе әхтиң көп адамлар үчин дөкүлен ганыдыр.
25 Сизе догрусыны айдярын, Худайың Патышалыгында тәзесини ичҗек гүнүме деңеч, үзүм ширесини гайтадан ичмерин».
26 Олар бир өвгүли айдым айдып боланларындан соң, Зейтун дагына чыкдылар.
27 Иса олара шейле дийди: «Сизиң хеммәңиз Менден йүз дөндерерсиңиз, чүнки: „Чопаны урарын, гоюнлар дагар" дийип язылгыдыр.
28 Эмма Мен өлүмден диреленимден соң, сизден өң Җелилә барарын».
29 Петрус Оңа: «Хеммелер Сенден йүз дөндерсе-де, мен дөндермерин» дийди.
30 Иса-да оңа: «Саңа догрусыны айдярын: шу гүн, шу гиҗе хораз ики гезек гыгырмазындан өң, сен Мени үч гезек инкәр эдерсиң» дийди.
31 Эмма Петрус җаныгып: «Мен Сениң билен өлмели болсам-да, Сени асла инкәр этмерин» дийди. Хеммеси-де шейле дийдилер.
32 Олар Гетсемани диен бир ере гелдилер. Иса шәгиртлерине: «Мен дога эдип болянчам, сиз шу ерде отурың» дийди.
33 Петрусы, Якубы ве Яхяны Өзи билен әкитди, улы галагоплуга дүшүп, гайгыланмага башлады.
34 Олара: «Мениң җаным өлер ялы тукат, сиз шу ерде галың-да, оя болуң» дийди.
35 Иса бираз өңе гидип, ере йыкылып: «Мүмкин болса, шу сагат Менден гечсин» дийип дога этди.
36 Ол: «Абба, Ата, Сениң үчин хемме зат мүмкин. Бу кәсәни Менден гечир, йөне Мениң ислегим дәл, Сениң ислегиң болсун» дийди.
37 Гайдып гелсе, шәгиртлери уклап ятан экен. Петруса шейле дийди: «Уклап ятырсыңмы? Бир сагат-да оя болуп билмедиңми?
38 Сынага дүшмез ялы, оя болуң, дога эдиң. Рух ислегли, йөне беден эҗиздир».
39 Иса ене гидип, шол өңки сөзлери айдып дога этди.
40 Ене геленде, шәгиртлери уклап ятан экен, чүнки оларың гөзлери гаты юмлуп гелйәрди. Оңа нәме дийҗеклерини билмедилер.
41 Үчүнҗи гезек гелип, олара шейле дийди: «Сиз энтек-де уклап ятырсыңызмы? Дынҗыңызы алярсыңызмы? Бу етерлик, сагат гелди, Ынсан Оглы гүнәкәрлериң элине берилйәр.
42 Туруң, гиделиң, ине, Маңа хайынлык эден голайлады».
43 Эдил шол пурсатда, Иса энтек гепләп дурка, Онкилериң бири болан Иуда ве онуң билен билеликде баш руханылардан, канунчылар ве яшулулар тарапындан гылычлы, таяклы бир мәреке гелди.
44 Оңа хайынлык эден Иуда олара: «Мен кими өпсем, Шолдур. Оны тутуң-да, сересап алып гидиң» дийип геплешипди.
45 Ол гелип, деррев Исаның янына барды-да: «Мугаллым» дийип, Оны өпди.
46 Олар хем эл уруп, Оны тутдулар.
47 Янында дуранларың бири гылыҗыны сырды, баш руханының хызматкәрини уруп, онуң гулагыны кесди.
48 Иса олара шейле дийди: «Бир талаңчының гаршысына чыкян ялы, Мени тутмак үчин гылыч хем таяк билен гелдиңизми?
49 Хер гүн ыбадатханада, сиз билен биле болуп сапак беренимде, Мени тутмандыңыз. Йөне, гой, Мукаддес Язгылар берҗай болсун».
50 Шәгиртлериниң бары Оны ташлап, гачып гитдилер.
51 Ялаңач беденини диңе бир кендир мата билен бүрән бир яш йигит Онуң ызына дүшди, оны хем тутдулар.
52 Эмма ол кендир матаны ташлап, ялаңач халда олардан гачып гитди.
53 Исаны баш руханының янына гетирдилер. Хемме баш руханылар, яшулулар ве канунчылар йыгнаныпдылар.
54 Петрус баш руханының ховлусына ченли гара гөрнүмден Исаның ызына дүшүп гитди, барып хем хызматкәрлер билен биле ода чоюнып отурды.
55 Баш руханылар ве бүтин меҗлис Иса өлүм җезасыны бермек үчин, Оңа гаршы гүвәлер агтардылар, йөне тапып билмедилер.
56 Көплер Оңа гаршы ялан гүвәлик берселер-де, оларың гүвәликлери бир чыкмады.
57 Кәбирлери туруп, Оңа гаршы ялан гүвәлик берип, шейле дийдилер:
58 «Биз Онуң: „Мен эл билен салнан шу ыбадатхананы йыкып, үч гүнүң ичинде, эл билен салынмадык башга бир ыбадатхана саларын" диенини эшитдик».
59 Барыбир, оларың гүвәликлери бир чыкмады.
60 Баш руханы меҗлисиң ортасында ёкарык галып, Иса сораг берип, шейле дийди: «Сен асла җогап берҗек дәлми? Бу адамларың Саңа гаршы берйән гүвәлиги нәме?»
61 Ол дымды, хич бир җогап бермеди. Баш руханы ене Ондан: «Мүбәрек Худайың Оглы Месих Сенми?» дийип сорады.
62 Иса: «Мендирин, сиз Ынсан Оглуның гудратлы Худайың сагында отураныны, Гөгүң булутлары билен гелйәнини гөрерсиңиз!» дийди.
63 Баш руханы шонда өз эгин-эшигини йыртып: «Бизе башга гүвә нәмә герек?
64 Онуң Худая дил етиренини өзүңиз эшитдиңиз. Нәме диййәрсиңиз?» дийди. Оларың хеммеси хөкүм эдип, Оны өлүме лайык билдилер.
65 Кәбирлери хем Онуң үстүне түйкүрип башладылар, йүзүни өртүп, Оны юмруклап: «Велилик эт!» дийишйәрдилер. Хызматкәрлер-де Оңа шапбат урярдылар.
66 Петрус ховлуда ашакда дурка, баш руханының кенизлеринден бири гелди.
67 Чоюнып отуран Петрусы гөренде, оңа середип: «Сен-де шо-о-л Насырадан дөрән Иса билен биледиң» дийди.
68 Эмма ол муны инкәр эдип: «Мен сениң нәме диййәниңи не билйәрин, не-де оңа дүшүнйәрин» дийип, дашарык, ховлының өң тарапына гитди. Шол вагт хем хораз гыгырды.
69 Оны гөрен кениз ол ерде дуранлара ене-де: «Бу шолардан» дийип башлады.
70 Эмма ол муны ене-де инкәр этди. Аз салымдан соң, ол ерде дуранлар Петруса ене-де: «Догрудан-да, сен хем шолардан, чүнки сен җелилели, геплейшиңден билдирип дур» дийдилер.
71 Эмма ол: «Мен сизиң айдян бу Адамыңызы танамаярын» дийип, ант ичип, авы яламага дурды.
72 Эдил шол вагт хораз икинҗи гезек гыгырды. Петрус Исаның өзүне: «Хораз ики гезек гыгырмазындан өң, сен Мени үч гезек инкәр эдерсиң» диен сөзүни ятлады-да, мөңңүрип аглады.
1 Эртир ирден баш руханылар, яшулулар, канунчылар ве бүтин меҗлис маслахат гечирип, Исаны даңып, Пилатуса элтип табшырдылар.
2 Пилатус Ондан: «Сен ехудыларың патышасымы?» дийип сорады. Ол җогап берди: «Сениң айдышың ялыдыр» дийип җогап берди.
3 Баш руханылар Оны көп затларда айыпладылар.
4 Пилатус ене-де Оңа: «Сен хич хили җогап берҗек дәлми? Гөр, нәче затларда Сени айыплаярлар» дийди.
5 Эмма Иса башга хич хили җогап бермеди. Пилатус гең галды.
6 Пилатус хер Песах байрамында халкың дилән туссагыны бошадарды.
7 Питнеде адам өлдүрен гозгалаңчылар билен биле туссага салнан Бараббас атлы бири барды.
8 Халк Пилатусдан хемишеки эдйән задыны өзлери үчин ерине етирмегини гыгырышып хайыш этди.
9 Пилатус болса олара: «Ехудыларың патышасыны бошатмагымы ислейәрсиңизми?» дийди.
10 Чүнки ол баш руханыларың Оны гөрипликден табшырандыкларыны билйәрди.
11 Эмма Мунуң ерине Бараббасы бошатмагыны талап эдиң дийип, баш руханылар халкы дүртгүледилер.
12 Пилатус ене олара: «Онда, мен сизиң ехудыларың патышасы диййән Адамыңызы нәме эдейин?» дийди.
13 Олар болса: «Оны хача чүйле!» дийип, ене гыгырышдылар.
14 Пилатус олара: «Ол нәме яман иш этди?» дийди. Эмма Олар: «Оны хача чүйле!» дийип, хас бетер гыгырышдылар.
15 Шонда Пилатус халкы канагатландырма карарына гелип, Бараббасы бошатды, Исаны болса гамчыладып, хача чүйлемәге берди.
16 Эсгерлер Оны Преториум диен хөкүмет көшгүне элтип, бүтин гошун бөлүмлерини чагырдылар.
17 Онуң эгнине гырмызы дон, башына хем тикенден тәч гейдирдилер.
18 «Салам, эй, ехудыларың патышасы» дийип, Оңа салам берен болдулар.
19 Башына таяк билен урдулар, үстүне түйкүрдилер, өңүнде дыза чөкүп, Оңа сежде эден болдулар.
20 Оны масгараланларындан соң, гырмызы доны эгнинден чыкардылар-да, Өз эгин-эшигини гейдирип, хача чүйлемәге әкитдилер.
21 Исгендер билен Руфусың какасы киренели Симун мейдандан гелшине, шол ерден гечип барярды. Оны Исаның хачыны гөтермәге меҗбур этдилер.
22 Исаны Голгата, ягны «Келлечанак» диен ере элтдилер.
23 Оңа мүр гатылан шерап бердилер, йөне Ол алмады.
24 Оны хача чүйледилер, ким нәме аларка дийип биҗе атышып, Онуң эгин-эшигини өзара пайлашдылар.
25 Оны хача чүйләнлеринде гүнортан болмага үч сагат вагт галыпды.
26 Депесиндәки этмиш язгысында болса: «ЕХУДЫЛАРЫҢ ПАТЫШАСЫ» дийип язылгыды.
27 Иса билен биле ики гаракчыны хача чүйледилер, оларың бири Онуң саг тарапында, бири-де чеп тарапындады.
28 Шейлелик билен, «ол шер иш эдйәнлерден сайылды» диен Язгы берҗай болды.
29 Гечип барянлар башларыны яйкап, Оңа сөгүп: «Пәхей-де велин, ыбадатхананы йыкып-да, үч гүнде салҗак Сен,
30 хачдан ашак ин-де, Өзүңи халас эт!» дийишйәрдилер.
31 Шонуң ялы, баш руханылар билен канунчылар-да Исаны масгаралап, бири-бирлерине: «Өзгелери халас этди, йөне Өзүни халас эдип билмейәр.
32 Биз гөрүп иман эдер ялы, Ысрайылың Патышасы Месих хәзир хачдан ашак инсин» дийишйәрдилер. Онуң билен биле хача чүйлененлер-де Оңа сөгйәрдилер.
33 Гүнортан бүтин юрда гараңкы дүшүп, үч сагатлап довам этди.
34 Өйлән сагат үчде Иса гаты сес билен гыгырып: «Элохи, Элохи! Лама сабактани?» ягны: «Худайым, Худайым! Нәме үчин Мени терк этдиң?» дийди.
35 Ол ерде дуранларың кәбири муны эшиденлеринде: «Ине, Ылясы чагыряр» дийишдилер.
36 Бири ылгап, бир губканы сиркеден долдурып, гамшың башына дакды-да, ичирҗек болуп, Иса узадып: «Дуруң гөрелиң, Ыляс Оны ашак индермәге гелермикә?» дийди.
37 Эмма Иса гаты гыгырып җан берди.
38 Ыбадатхананың тутусы ёкардан ашаклыгына йыртылып, икә бөлүнди.
39 Исаның гаршысында дуран йүзбашы Онуң шейле гыгырып җан беренини гөренде: «Бу Адам, догрудан хем, Худайың Оглы экен» дийди.
40 Ол ерде узакдан середишип дуран аяллар хем барды. Хем магдалалы Меръем хем-де кичи Якупдыр Иосесиң эҗеси Меръем ве Саломе оларың арасындады.
41 Булар Иса Җелиледекә ызына дүшүп, Оңа хызмат эдйәрдилер. Ол ерде Онуң билен биле Иерусалиме гелен башга көп аяллар хем барды.
42 Агшам дүшенде, Тайярлык гүни, ягны Сабатдан бир гүн өң боланы үчин,
43 Меҗлисиң сыланян агзасы, Худайың Патышалыгына гарашып йөрен ариматиялы Юсуп Пилатусың янына бармага батырлык эдип, ондан Исаның җеседини диледи.
44 Пилатус Онуң эййәм өленине гең галды, йүзбашыны чагырып: «Өленине көп вагт болдумы?» дийип сорады.
45 Муны йүзбашыдан биленсоң, җеседи Юсуба берди.
46 Ол хем кепен мата сатын алды, җеседи ашак индерип, кепене долады-да, гаяда оюлан бир мазарда җайлап, мазарың агзына хем бир даш тогалады.
47 Магдалалы Меръем билен Иосесиң эҗеси Меръем Онуң ниреде җайлананыны гөрдүлер.
1 Сабат гүни геченден соң, магдалалы Меръем, Якубың эҗеси Меръем ве Саломе дагылар гидип, Исаның мейидини ягламак үчин, якымлы ыслы яглар сатын алдылар.
2 Хепдәниң илкинҗи гүни даң билен, Гүн доганда, мазарың башына гелдилер.
3 Олар бири-бирлерине: «Дашы мазарың агзындан бизе ким айрып береркә?» дийишйәрдилер.
4 Габакларыны галдыранларында, дашың бир чете тогаланандыгыны гөрдүлер. Даш гаты улуды.
5 Мазара гиренлеринде болса, саг тарапда ак дон гейнип отуран бир яш йигиди гөрүп геңиргенишдилер.
6 Ол олара шейле дийди: «Геңиргенишмәң! Сиз хача чүйленен насыралы Исаны гөзлейәрсиңиз. Ол дирелди. Ол бу ерде дәл. Ине, Онуң җайланан ери.
7 Йөне барың-да, Онуң шәгиртлерине, Петруса: „Ол сизден өң Җелилә баряр, Өзүниң сизе айдышы ялы, Оны шол ерде гөрерсиңиз" дийиң».
8 Олар мазардан чыкып гачдылар. Олара сандырама хем алҗыраңңылык аралашыпды, хич киме-де хич зат айтмадылар, чүнки горкярдылар.
9 Иса хепдәниң илкинҗи гүни ир билен дирелип, илки магдалалы Меръеме гөрүнди. Иса онуң ичинден еди җыны ковуп чыкарыпды.
10 Ол хем муны Иса билен биле боланлара хабар берди. Олар яс тутуп, аглашып отырдылар.
11 Исаның диридигини, Меръеме гөрнендигини эшиденлеринде, Олар ынанмадылар.
12 Шондан соң Иса оларың икиси оба барярка, башга кешпде гөрүнди.
13 Олар-да ызларына өврүлип, бейлекилере хабар бердилер, йөне булара-да ынанмадылар.
14 Соңра Иса сачак башында отуран Онбирлериң өзлерине гөрнүп, имансыздыклары, йүреклериниң гатыдыгы үчин олары язгарды. Чүнки олар Онуң дирелендигини гөренлере ынанмандылар.
15 Олара шейле дийди: «Бүтин дүнйә айланың-да, Хош Хабары хемме адамлара вагыз эдиң.
16 Ким иман эдип чокундырылса, халас болар, йөне иман этмедиге хөкүм эдилер.
17 Шу аламатлар иман эдйәнлериң хемрасы болар: Мениң адым билен җынлары ковуп чыкарарлар, тәзе диллерде гепләрлер.
18 Йыланлары тутарлар, өлдүрйән зәхер ичселер-де, олара зыян етмез. Сыркавларың үстүне эллерини гоярлар, олар хем сагалар».
19 Реб олара гүррүң беренинден соң, Гөге алынды ве Худайың сагында отурды.
20 Олар-да чыкып, хемме ерде вагыз эдйәрдилер, Реб хем олар билен ишләп, олара хемралык эдйән аламатлар аркалы Өз сөзүни тассыклаярды. Омын.