1

¹ Паўла а Цімох, нявольнікі Ісуса Хрыста, да ўсіх сьвятых у Хрысту Ісусу, каторыя ў Піліпах, зь япіскапамі а дзяканамі:

² Ласка вам а супакой ад Бога, Айца нашага, а Спадара Ісуса Хрыста!

³ Дзякую Богу свайму пры кажным успаміне вас,

⁴ Заўсёды ў кажным маленьню сваім чынячы з радасьцяй малітву за ўсіх вас,

⁵ За ўзаем'е ваша ў Евангелі ад першага дня аж дагэтуль,

⁶ Маючы давер у тым, што тый, хто пачаў у вас добрую справу, сконча яе да дня Ісуса Хрыста;

⁷ Як справядліва імне думаць гэта праз усіх вас, бо я маю вас у сэрцу сваім; як у зялезах маіх, так і ў вабароне а ў пацьверджаньню Евангелі вы ўсі ўчасьнікі ў ласцы маёй.

⁸ Бо Бог сьветка імне, як тужу я па ўсіх вас любосьцяй нутра Хрыста Ісуса.

⁹ I малюся праз тое, каб міласьць ваша яшчэ балей а балей мнажылася ў супоўным знацьцю а ўсялякім разуменьню;

¹⁰ Каб вы маглі дазнаць розьніцы, каб вы маглі быць шчырымі а беззаганнымі на дзень Хрыстоў,

¹¹ Напоўненыя пладамі справядлівасьці Ісусам Хрыстом на славу а пахвалу Божую.

¹² Я хацеў бы, браты, каб вы ведалі, што акалічнасьці, у каторых я апынуўся, вышлі на дасьпех Евангелі;

¹³ Так што зялезы мае ў Хрысту сталі ведамнымі ўсёй прэторы а ўсім іншым;

¹⁴ I бальшыня з братоў у Спадару, асьмеліўшыся зялезамі маімі, адважна гукаюць слова Божае. бяз страху.

¹⁵ Некатрыя, праўда, із завідасьці а супарства, але некатрыя таксама з добрае волі абяшчаюць Хрыста.

¹⁶ Гэтыя запраўды зь міласьці, ведаючы, што я прызначаны да абароны Дабравесьці;

¹⁷ А гэныя дзеля супарства абяшчаюць Хрыста, ня ў чысьціні, думаючы, што прыдадуць атугі да зялезаў маіх.

¹⁸ Дык што? Якім бы парадкам абяшчалі Хрыста, прыдаючыся ці ў праўдзе, я з гэтага цешуся і буду цешыцца;

¹⁹ Бо я ведаю, што гэта будзе імне на спасеньне, вашай малітваю й даставаю Духа Ісуса Хрыста,

²⁰ Подле гарачага чаканьня а надзеі мае, што я ні ў чым ня буду паганбены, але з усёй адвагаю, як заўсёды, таксама цяпер Хрыстос будзе ўзьвялічаны ў целе маім, ці то жыцьцём, ці сьмерцяй.

²¹ Бо імне жыцьцё —Хрыстос, а сьмерць — прыдбаньне.

²² Але калі жыцьцё ў целе даець плодную працу імне, то што абраць, я яшчэ не пераканаўся.

²³ Цягне мяне адно й другое: маю зычэньне адыйсьці й быць із Хрыстом, бо гэта шмат ляпей;

²⁴ А заставацца ў целе патрабней дзеля вас.

²⁵ I, маючы пэўнасьць гэтага, я ведаю, што застануся й пабуду з вамі ўсімі дзеля дасьпеху вашага а радасьці веры,

²⁶ Каб пахвала ваша ў Хрысту Ісусу памнажылася перазь мяне прытомнасьцяй маёй ізноў у вас.

²⁷ Адно няхай паступак будзе годны дабравесьці Хрыстовае, каб, ці я прыйду і абачу вас, ці, няпрытомны, пачуў праз вас, што вы стаіце ў вадным духу, аднэй душою, разам сілуючыся за веру евангельскую,

²⁸ I не лякайцеся ні ў чым праціўнікаў; гэта ім ё довад загіны, а вам — спасеньня. I гэта ад Бога;

²⁹ Бо вам дана дзеля Хрыста ня толькі верыць у Яго, але й цярпець за Яго,

³⁰ Маючы тое самое змаганьне, што бачылі ў імне і цяпер чуеце празь мяне.

2

¹ Дык калі ё такое захочаньне ў Хрысту, калі якое пацяшэньне міласьцяй, калі якое ўзаем'е Духа, калі якая спагада а жаль,

² Дык напоўніце радасьць маю, каб вы думалі тое самае, мелі тую самую міласьць, задзіночыліся душою, праз адно думалі;

³ Няхай нічога ня будзе ў духу сьпіраньня альбо пустое славы, але ў пакоры адны адных за вышшых за сябе майце.

⁴ Не глядзі кажны толькі сябе, але кажны таксама іншых.

⁵ Бо няхай тая думка будзе ў вас, якая і ў Хрысту Ісусу,

⁶ Каторы, будучы ў хорме Божай, не ўважаў сабе за грабеж быць роўным із Богам;

⁷ Але паніжыў Сябе Самога, бяручы хорму нявольніка, стаўшы падобным да людзёў,

⁸ I з выгляду стаў як людзіна; паніжыўся, стаў паслухменым аж да сьмерці, і сьмерці крыжавой.

⁹ Затым і Бог высака ўзьняў Яго і даў Яму імя над кажнае імя,

¹⁰ Каб у імя Ісусава кажнае калена клякала на небе, і на зямлі, і пад зямлёю,

¹¹ I кажны язык вызнаваў, што Ісус Хрыстос ё Спадар на славу Бога Айца.

¹² Дык, любовыя мае, як вы заўсёды былі паслухменыя, ня толькі ў прытомнасьці маёй, але шмат балей цяпер у часе няпрытомнаеьці мае, із страхам а дрыготаю дзейце спасеньне свае,

¹³ Бо Бог дзее ў вас і хаценьне і дзеяньне, подле добрае волі Свае.

¹⁴ Усе рабіце без нараканьня а сьпярэчак,

¹⁵ Каб вы былі беззаганныя й простыя бязупічныя дзеці Божыя сярод непасьцівага а крутадушнага пакаленьня, памеж каторага вы, як сьветлы на сьвеце,

¹⁶ Дзержачы слова жыцьця, на пахвалу маю дня Хрыстовага, каб я не дарма бег ані дарма працаваў.

¹⁷ Але хоць бы я быў выліты як узьліваньне на аброк а паслугу веры вашае, я цешуся і цешуся супольна з усімі вамі.

¹⁸ Гэтак жа й вы цешчася і цешчася з імною.

¹⁹ Я ж спадзяюся ў Спадару Ісусу неўзабаве паслаць Цімоха да вас, каб і я пацешыўся, даведаўшыся праз вас.

²⁰ Бо я ня маю аднадумца, каторы бы так шчыра рупіўся праз тое, як вы маецеся;

²¹ Бо ўсі шукаюць свайго, а не таго, што Ісуса Хрыста,

²² А вы ведаеце ўзумеласьць ягоную, што, як дзяцё айцу, ён служыў імне ў Дабравесьці.

²³ Дык яго я спадзяюся без адвалокі паслаць, як толькі абачу, што будзе дзеяцца з імною.

²⁴ Але я спадзяюся ў Спадару, што я сам уборзьдзе прыйду да вас.

²⁵ Ано я ўважаў за патрэбнае паслаць да вас Епафродыта, брата а супрацаўня а сужаўнера майго, а вашага пасланца й слугачага ў патрэбе маёй,

²⁶ Бо ён тужыў па ўсіх вас і быў зьнемарашчаны з тога, што вы пачулі, што ён быў хворы.

²⁷ Бо запраўды ён быў хворы пры сьмерці, але Бог зьмілаваўся над ім і не над адным ім, але й над імною, каб я ня меў смутку да смутку.

²⁸ Затым я ахватней паслаў яго, каб вы, абачыўшы яго ізноў, усьцешыліся, і я быў меней смутны.

²⁹ Прыміце яго ў Спадару з усёй радасьцяй і майце такіх у сьці,

³⁰ Бо за справу Хрыстову ён быў блізка сьмерці, рызыкуючы жыцьцём сваім, каб запоўніць нястачу вашых паслугаў імне.

3

¹ Наапошку, браты мае, цешчася ў Спадару. Пісаць вам тое самае ня нудна імне, а вам бясьпечна.

² Сьцеражыцеся сабак, сьцеражыцеся благіх работнікаў, сьцеражыцеся калечаньня,

³ Бо мы — абразаньне, каторыя сьцім Бога Духам і хвалімся Хрыстом Ісусам, а не спадзяемся на цела;

⁴ Хоць я мог бы спадзявацца й на цела. Калі хто іншы думае спадзявацца на цела, дык пагатове я,

⁵ Абрэзаны восьмага дня, з роду Ізраелявага, пакаленьня Веняміновага, Гэбрэй із Гэбрэяў, подле Закону фарысэй,

⁶ Подле рупатлівасьці перасьледаваньнік Царквы, подле справядлівасьці законнай беззаганны.

⁷ Але што імне было прыдбаньням, тое дзеля Хрыста я замеў за страту.

⁸ Дый усе маю за страту дзеля пераважнага пазнаньня Хрыста Ісуса, Спадара свайго, дзеля Каторага я ўсе страціў, і ўсе маю за гной, каб прыдбаць Хрыста,

⁹ Знайсьціся ў Ім, ня маючы справядлівасьці свае, што із Закону, але тую, што зь веры Хрыстовае, справядлівасьць, што ад Бога вераю;

¹⁰ Каб пазнаць Яго, і магутнасьць ускрысеньня Ягонага, і мець узаем'е ў муках Ягоных, тарнуючыся да сьмерці Ягонае,

¹¹ Каб дясягчы ўскрысеньня зь мертвых.

¹² Не каб я ўжо дасяг альбо ўдасканальніўся; але імкнуся, ці не дасягну й я, як дасяг мяне Хрыстос.

¹³ Браты, я ня маю сябе за дасяглага, але адно — забываючыся задняе, прасьцягаючыся наперад,

¹⁴ Імкнуся да мэты, да нагароды высокага пагуканьня Божага ў Хрысту Ісусу.

¹⁵ Дык каторыя з нас дасканальныя, гэтак думайма; калі ж вы праз што-колечы накш думаеце, дык і гэта вам Бог аб'яве.

¹⁶ Чаго мы, адылі, дасяглі, хадзіма так.

¹⁷ Будзьце перайманьнікамі зь мяне, браты, і ўзірайцеся на тых, што ходзяць подле зразы, якую маеце ў нас.

¹⁸ Бо шмат хто, праз каторых я часта гукаў вам, а цяпер нават із плачам гукаю, што яны ё як непрыяцелі крыжа Хрыстовага;

¹⁹ Каторых канец — загуба, каторых бог — бруха, і слава іхная — у сораме; яны думаюць празь земнае;

²⁰ Бо грамадзянства наша ў небе, скуль мы жджэм і Спаса, Спадара Ісуса Хрыста,

²¹ Каторы адмене цела наша з паніжэньня ў згоднасьць ізь целам славы Свае, дзеяньням сілы, каторай Ён і паддаець Сабе ўсе.

4

¹ Дык, браты мае любовыя а жаданыя, радасьць а карона мая, стойце так моцна ў Спадару, умілаваныя.

² Захочую Еводу а Сынтыху быць тае самае думкі ў Спадару.

³ Але, і цябе прашу, праўдзівы сябру, памагай тым жанкам, каторыя ў Дабравесьці разам із імною змагаліся, і з Клімам і зь іншымі супрацаўнямі маімі, каторых імёны ў кнізе жыцьця.

⁴ Цешчася заўсёды ў Спадару, яшчэ кажу: цешчася.

⁵ Сьціпласьць ваша няхай будзе ведамная ўсім людзём. Спадар блізка.

⁶ Не парушайцеся празь нішто, але ў вусім малітваю а просьбаю а падзякаю няхай зычаньні вашы будуць учынены ведамныя Богу,

⁷ I супакой Божы, што пераходзе кажны розум, усьцеражэць сэрцы вашыя і думкі вашыя ў Хрысту Ісусу.

⁸ Наапошку, браты, што праўдзівае, што пасьцівае, што справядлівае, што чыстае, што любовае, што добрае славы, калі якая цнота і калі якая пахвала, гэта разважайце.

⁹ Чаго вы навучыліся а прынялі а чулі а бачылі ў імне, гэта рабіце, — і Бог супакою будзе з вамі.

¹⁰ Цяпер я вельмі ўсьцешыўся ў Спадару, што, наапошку, вы ізноў пачалі думаць празь мяне, хоць напэўна й думалі, але ня мелі прыгоды.

¹¹ Ня дзеля нястачы кажу, бо я навучыўся быць здаволены з тога, што маю:

¹² Ведаю, як быць паніжаным, ведаю, як быць і ў дастатку; навытырыўся да ўсяго і ў вусім: быць у сыці і галадаваць, быць у збытку і ў нястачы.

¹³ Да ўсяго я дуж у Тым, хто даець імне дужасьць.

¹⁴ Вы, адылі, добра зрабілі, узяўшы ўчасьце ў маёй атузе.

¹⁵ Ведаеце ж і вы, Піліпяне, што на пачатку Дабравесьці, як я вышаў з Макядоні, ні водная царква не ўдзяліла імне ані дару, ані прыйма, з выняткам вас адных;

¹⁶ Бо й да Салуня раз і ўдругарэдзь вы прыслалі імне на маю патрэбу.

¹⁷ Не каб я шукаў падарку, але я шукаю плоду, каторы расьцець на вашу карысьць.

¹⁸ Я маю ўсе і збыткую; маю поўна, адзяржаўшы ад Епафродыта пасланае вамі: духмяныя пахі, прыемны аброк, любы Богу.

¹⁹ Бог мой хай запоўне ўсялякую патрэбу вашу, подле багацьця Свайго ў славе, Хрыстом Ісусам.

²⁰ Богу ж а Айцу нашаму слава на векі вякоў! Амін.

²¹ Паздароўце кажнага сьвятога ў Хрысту Ісусу. Здароваюць вас браты, што з імною.

²² Здароваюць вас усі сьвятыя, асабліва тыя, што з дому цэсаравага.

²³ Ласка Спадара Ісуса Хрыста з духам вашым. Амін.