1 O kent ki, insan doluydu, Nasýl da tek baþýna kaldý þimdi! Büyüktü uluslar arasýnda, Dul kadýna döndü! Soyluydu iller arasýnda, Angarya altýna düþtü!
2 Geceleyin acý acý aðlýyor, Yanaklarýnda gözyaþý; Avutan tek kiþi bile yok Bunca oynaþý arasýnda. Dostlarý ona hainlik etti, Düþman oldu.
3 Yahuda acý çekip aðýr kölelik ettikten sonra Sürgün edildi, Uluslarýn arasýnda oturuyor, Ama rahat bulamýyor. O sýkýntýdayken ardýna düþenler ona yetiþti.
4 Siyon'a giden yollar yas tutuyor, Çünkü bayramlara gelen yok. Bütün kapýlarý ýssýz, kâhinleri* inliyor, Erden kýzlarý sýkýntýda, kendisi de acý çekiyor.
5 Hasýmlarý baþa geçti, düþmanlarý rahat içinde. Çok isyan ettiði için RAB ona acý çektiriyor, Yavrularý hasýmlarýnýn gözü önünde sürgüne gitti.
6 Siyon kýzýnýn* bütün güzelliði uçtu, Önderleri otlak bulamayan geyiklere döndü, Dermanlarý kesildi Kendilerini kovalayanlarýn önünde.
7 Yeruþalim sýkýntý içinde baþýboþ dolaþýrken Eski günlerdeki varlýðýný anýmsýyor. Halký hasmýnýn eline düþüp de Yardýmýna koþan çýkmayýnca, Hasýmlarý haline bakýp Yýkýlýþýna güldüler.
8 Yeruþalim büyük günah iþledi, Bu yüzden kirlendi. Ona saygý duyanlarýn hepsi Þimdi onu hor görüyor, Çünkü onu çýplak gördüler. O da inleyip öbür yana dönüyor.
9 Kirliliði eteklerindeydi, Sonunu düþünmedi; Bu yüzden düþüþü korkunç oldu, Avutaný yok. 'Ya RAB, düþkün halimi gör, Çünkü düþmaným kazandý!'
10 Deðerli her þeyine düþman el uzattý. Tapýnaðýna baþka uluslarýn girdiðini gördü, Topluluðuna girmesini yasakladýðýn uluslar.
11 Halký inleyip ekmek arýyor, Yeniden güçlerine kavuþmak için Deðerli neleri varsa ekmekle deðiþtiler; 'Bak da gör, ya RAB, ne kadar sefil oldum.'
12 'Ey sizler, yoldan geçenler, Sizin için önemi yok mu bunun*fa*? Bakýn da görün, baþýma gelen dert gibisi var mý? Öyle bir dert ki, RAB öfkesinin alevlendiði gün Baþýma yaðdýrdý onu.
13 Ateþ saldý yukarýdan, Kemiklerimin içine iþledi ateþ; Að serdi ayaklarýma, Geri çevirdi beni; Mahvetti, baygýn kaldým bütün gün.
14 Ýsyanlarým boyunduruða döndü, RAB'bin eliyle birbirine tutturulup Boynuma geçirildi, gücüm tükendi. Rab karþý duramadýðým Ýnsanlarýn eline verdi beni.
15 Hiçe saydý beni savunan yiðitleri, Gençlerimi kýrýp geçirmek için çaðrý yaptý ordulara, Rab erden Yahuda kýzýný Üzüm sýkma çukurunda çiðnedi adeta.
16 'Aðlýyorum bunlara, Gözlerimden yaþlar boþanýyor; Çünkü beni avutan, Canýmý tazeleyen benden uzak. Çocuklarým þaþkýna döndü, Çünkü düþmaným üstün çýktý.'
17 Siyon ellerini açmýþ, Ama onu avutan yok. RAB Yakup soyuna karþý buyruk verdi, Komþularý ona hasým olsun, dedi. Yeruþalim aralarýnda paçavraya döndü.
18 'RAB haklýdýr, çünkü buyruðuna karþý geldim. Þimdi dinleyin, ey halklar, çektiðim acýyý görün; Erden kýzlarým, gençlerim sürgüne gitti.
19 Oynaþlarýmý çaðýrdým, Ama aldattýlar beni. Yeniden güçlerine kavuþmak için yiyecek ararken Kâhinlerimle önderlerim kentte can verdi.
20 Gör, ya RAB, ne sýkýntýlar çektiðimi, Ýçim kanýyor, yüreðim buruk, Çünkü çok asilik ettim; Dýþarýda kýlýç beni çocuklarýmdan ayýrmakta, Ýçerdeyse ölüm kol gezmekte.
21 Ýnlediðimi duydular, Beni avutan olmadý. Bütün düþmanlarým baþýma gelen felaketi duydu, Sen yaptýn diye sevinçten coþtular. Ýlan ettiðin günü getir, Onlar da benim gibi olsunlar.
22 Yaptýklarý her kötülüðü anýmsa, Ýsyanlarýmdan ötürü bana ne yaptýnsa onlara da yap; Çünkü sürekli inliyor, baygýnlýk geçiriyorum.'
1 Rab öfkelenince Siyon kýzýný* nasýl bulutla kapladý! Ýsrail'in görkemini gökten yere fýrlattý, Öfkelendiði gün ayaðýnýn taburesini anýmsamadý.
2 Yakup soyunun yaþadýðý her yeri acýmadan yuttu, Yahuda kýzýnýn surlu kentlerini gazabýyla yýktý, Yerle bir etti onlarý, Krallýðýný ve önderlerini alçalttý.
3 Kýzgýn öfkesiyle Ýsrail'in gücünü*fb* kökünden kesti, Düþmanýn önünde sað elini onlarýn üstünden çekti, Çevresini yiyip bitiren alevli ateþ gibi Yakup soyunu yaktý.
4 Düþman gibi yayýný gerdi, Hasým gibi sað elini kaldýrdý, Göz zevkini okþayan herkesi öldürdü, Gazabýný Siyon kýzýnýn çadýrý üstüne ateþ gibi döktü.
5 Rab adeta bir düþman olup Ýsrail'i yuttu, Bütün saraylarýný yutup surlu kentlerini yýktý, Yahuda kýzýnýn feryadýný, figanýný arþa çýkardý.
6 Bahçe çardaðýný söker gibi kendi çardaðýný söküp attý, Buluþma yerini yok etti, RAB Siyon'da bayram ve Þabat* günlerini unutturdu, Þiddetli öfkesi yüzünden kralý da kâhini de reddetti.
7 Rab sunaðýný attý, Tapýnaðýný terk etti; Siyon saraylarýný çeviren surlarý düþman eline býraktý. Bayram gününde olduðu gibi, Düþman RAB'bin Tapýnaðý'nda sevinç çýðlýklarý attý.
8 RAB Siyon kýzýnýn surlarýný yýkmaya karar verdi, Ýpi gerdi ve yýkmaktan el çekmedi, Ýç ve dýþ surlara yas tutturdu, Ýkisinin de gücü tükendi.
9 Siyon'un kapýlarý yere battý, RAB kapý sürgülerini kýrýp yok etti, Kralýyla önderleri baþka uluslarýn arasýnda kaldý, Kutsal Yasa uygulanmaz oldu, Peygamberlerine RAB'den görüm gelmiyor artýk.
10 Siyon kýzýnýn ileri gelenleri suskun, yere oturmuþ, Baþlarýna toprak saçýp çul kuþanmýþlar, Yeruþalim'in erden kýzlarý yere eðmiþ baþlarýný.
11 Gözlerim tükenmekte aðlamaktan, Ýçim kanýyor; Halkýmýn yýkýmýndan Yüreðim sýzlýyor, Çünkü kent meydanlarýnda çocuklarla bebekler bayýlmakta.
12 Kent meydanlarýnda yaralýlar gibi bayýlýp Can çekiþirken annelerinin baðrýnda, 'Ekmekle þarap nerede?' diye soruyorlar annelerine.
13 Senin için ne diyeyim? Ey Yeruþalim kýzý*, seni neye benzeteyim? Ey Siyon'un erden kýzý, sana neyi örnek göstereyim de Seni avutayým? Sendeki gedik deniz kadar büyük, Kim sana þifa verebilir?
14 Peygamberlerin senin için boþ ve anlamsýz görümler gördüler. Suçunu ortaya çýkarsalardý, eski gönencine kavuþabilirdin; Oysa seni ayartacak boþ görümler gördüler.
15 Yoldan geçen herkes el çýrparak seninle alay ediyor, Yeruþalim kýzýna baþ sallayýp ýslýk çalarak, 'Bütün dünyanýn sevinci, güzellik simgesi dedikleri kent bu mu?' diyorlar.
16 Düþmanlarýnýn hepsi seninle alay etti, Islýk çalýp diþ gýcýrdatarak, 'Onu yuttuk' diyorlar, 'Ýþte beklediðimiz gün, sonunda gördük onu.'
17 RAB düþündüðünü yaptý, Geçmiþte söylediði sözü yerine getirdi, Yýktý, acýmadý, Düþmaný senin haline sevindirdi, Hasýmlarýný güçlü kýldý*fx*.
18 Halk Rab'be yürekten feryat ediyor. Ey Siyon kýzýnýn surlarý, Gece gündüz gözyaþýn sel gibi aksýn! Dinlenme, gözüne uyku girmesin!
19 Kalk, gece her nöbet baþýnda haykýr, Rab'bin huzurunda yüreðini su gibi dök! Her sokak baþýnda açlýktan bayýlan çocuklarýnýn baþý için O'na ellerini aç.
20 'Bak, ya RAB, gör! Kime böyle yaptýn? Kadýnlar çocuklarýný, sevgili yavrularýný mý yesin? Kâhinle peygamber Rab'bin Tapýnaðý'nda mý öldürülsün?
21 Gençler, yaþlýlar sokaklarda, yerlerde yatýyor, Kýlýçtan geçirildi erden kýzlarýmla gençlerim, Öfkelendiðin gün öldürdün onlarý, acýmadan boðazladýn.
22 Bir bayram günü davet eder gibi Beni dehþete düþürenleri davet ettin her yandan. RAB'bin öfkelendiði gün kaçýp kurtulan, Sað kalan olmadý. Sevgiyle büyüttüðüm çocuklarýmý Düþmaným yok etti.'
1 RAB'bin gazap deðneði altýnda acý çeken adam benim.
2 Beni güttü, Iþýkta deðil karanlýkta yürüttü.
3 Evet, dönüp dönüp bütün gün bana elini kaldýrýyor.
4 Etimi, derimi yýprattý, kemiklerimi kýrdý.
5 Beni kuþattý, Acý ve zahmetle sardý çevremi.
6 Çoktan ölmüþ ölüler gibi Beni karanlýkta yaþattý.
7 Çevreme duvar çekti, dýþarý çýkamýyorum, Zincirimi aðýrlaþtýrdý.
8 Feryat edip yardým isteyince de Duama set çekiyor.
9 Yontma taþlarla yollarýmý kesti, Dolaþtýrdý yollarýmý.
10 Benim için O pusuya yatmýþ bir ayý, Gizlenmiþ bir aslandýr.
11 Yollarýmý saptýrdý, paraladý, Mahvetti beni.
12 Yayýný gerdi, okunu savurmak için Beni niþangah olarak dikti.
13 Oklarýný böbreklerime sapladý.
14 Halkýmýn önünde gülünç düþtüm, Gün boyu alay konusu oldum türkülerine.
15 Beni acýya doyurdu, Bana doyasýya pelinsuyu içirdi.
16 Diþlerimi çakýl taþlarýyla kýrdý, Kül içinde diz çöktürdü bana.
17 Esenlik yüzü görmedi caným, Mutluluðu unuttum.
18 Bu yüzden diyorum ki, 'Dermaným tükendi, RAB'den umudum kesildi.'
19 Acýmý, baþýboþluðumu, Pelinotuyla ödü anýmsa!
20 Hâlâ onlarý düþünmekte Ve sýkýlmaktayým.
21 Ama þunu anýmsadýkça umutlanýyorum:
22 RAB'bin sevgisi hiç tükenmez*fc*, Merhameti asla son bulmaz;
23 Her sabah tazelenir onlar, Sadakatin büyüktür.
24 'Benim payýma düþen RAB'dir' diyor caným, 'Bu yüzden O'na umut baðlýyorum.'
25 RAB kendisini bekleyenler, O'nu arayan canlar için iyidir.
26 RAB'bin kurtarýþýný sessizce beklemek iyidir.
27 Ýnsan için boyunduruðu gençken taþýmak iyidir.
28 RAB insana boyunduruk takýnca, Ýnsan tek baþýna oturup susmalý;
29 Umudunu kesmeden yere kapanmalý,
30 Kendisine vurana yanaðýný dönüp Utanca doymalý;
31 Çünkü Rab kimseyi sonsuza dek geri çevirmez.
32 Dert verse de, Büyük sevgisinden ötürü yine merhamet eder;
33 Çünkü isteyerek acý çektirmez, Ýnsanlarý üzmez.
34 Ülkedeki bütün tutsaklarý ayak altýnda ezmeyi,
35 Yüceler Yücesi'nin huzurunda insan hakkýný saptýrmayý,
36 Davasýnda insana haksýzlýk etmeyi Rab doðru görmez.
37 Rab buyurmadýkça kim bir þey söyler de yerine gelir?
38 Ýyilikler gibi felaketler de Yüceler Yücesi'nin aðzýndan çýkmýyor mu?
39 Ýnsan, yaþayan insan Niçin günahlarýnýn cezasýndan yakýnýr?
40 Davranýþlarýmýzý sýnayýp gözden geçirelim, Yine RAB'be dönelim.
41 Ellerimizin yanýsýra yüreklerimizi de göklerdeki Tanrý'ya açalým:
42 'Biz karþý çýkýp baþkaldýrdýk, Sen baðýþlamadýn.
43 Öfkeyle örtünüp bizi kovaladýn, Acýmadan öldürdün.
44 Dualar sana eriþmesin diye Bulutlarý örtündün.
45 Uluslar arasýnda bizi pisliðe, süprüntüye çevirdin.
46 Düþmanlarýmýzýn hepsi bizimle alay etti.
47 Dehþet ve çukur, kýrgýn ve yýkým çýktý önümüze.'
48 Kýrýlan halkým yüzünden Gözlerimden sel gibi yaþlar akýyor.
49 Durup dinmeden yaþ boþanýyor gözümden,
50 RAB göklerden bakýp görünceye dek.
51 Kentimdeki kýzlarýn halini gördükçe Yüreðim sýzlýyor.
52 Boþ yere bana düþman olanlar bir kuþ gibi avladýlar beni.
53 Beni sarnýca atýp öldürmek istediler, Üzerime taþ attýlar.
54 Sular baþýmdan aþtý, 'Tükendim' dedim.
55 Sarnýcýn dibinden seni adýnla çaðýrdým, ya RAB;
56 Sesimi, 'Ahýma, çaðrýma kulaðýný kapama!' dediðimi duydun.
57 Seni çaðýrýnca yaklaþýp, 'Korkma!' dedin.
58 Davamý sen savundun, ya Rab, Canýmý kurtardýn.
59 Bana yapýlan haksýzlýðý gördün, ya RAB, Davamý sen gör.
60 Benden nasýl öç aldýklarýný, Bana nasýl dolap çevirdiklerini gördün.
61 Aþaðýlamalarýný, ya RAB, Çevirdikleri bütün dolaplarý, Bana saldýranlarýn dediklerini, Gün boyu söylendiklerini duydun.
62
63 Oturup kalkýþlarýna bak, Alay konusu oldum türkülerine.
64 Yaptýklarýnýn karþýlýðýný ver, ya RAB.
65 Ýnat etmelerini saðla, Lanetin üzerlerinden eksilmesin.
66 Göklerinin altýndan öfkeyle kovala, yok et onlarý, ya RAB.
1 Altýn nasýl donuklaþtý, Saf altýn nasýl deðiþti! Kutsal taþlar sokak baþlarýna daðýlmýþ.
2 Deðerleri saf altýnla ölçülen Siyon çocuklarý Nasýl çömlekçi iþi, toprak testi yerine sayýlýr oldu!
3 Çakallar bile meme verip yavrularýný emzirir, Ama halkým çöldeki devekuþlarý kadar acýmasýz oldu.
4 Susuzluktan emzikteki bebeklerin dili damaðýna yapýþýyor, Çocuklar ekmek istiyor, veren yok.
5 Onlar ki, yemeðin en iyisini yerlerdi, Sokaklarda periþan oldular; Onlar ki, al giysiler içinde büyüdüler, Çöp yýðýnlarýný kapýþýr oldular.
6 Halkýmýn suçu el deðmeden, bir anda yýkýlan Sodom'un günahýndan daha büyüktür.
7 Beyleri kardan temiz, sütten aktýlar, Bedence mercandan kýzýl, laciverttaþý kadar biçimliydiler.
8 Þimdiyse görünüþleri kömürden kara, Sokaklarda tanýnmaz oldular. Bir deri bir kemiðe döndüler, odun gibi kurudular.
9 Kýlýçla öldürülenler kýtlýktan ölenlerden mutludur, Çünkü kýtlýktan ölenler tarla ürününün yokluðundan yýpranarak erimekteler.
10 Merhametli kadýnlar çocuklarýný elleriyle piþirdiler, Halkým kýrýlýrken yiyecek oldu bu kendilerine.
11 RAB öfkesini boþalttý, kýzgýn öfkesini döktü, Temellerini yiyip bitiren ateþi Siyon'un içinde tutuþturdu.
12 Dünyadaki krallarýn ve insanlarýn hiçbiri Yeruþalim kapýlarýndan hasýmlarýn, düþmanlarýn gireceðine inanmazdý.
13 Peygamberlerinin günahý, kâhinlerinin suçu yüzündendi bu, Çünkü onlar kentin ortasýnda doðrularýn kanýný döktüler.
14 Sokaklarda körler gibi dolaþýyorlar, Kanla kirlendikleri için kimse giysilerine dokunamýyor.
15 'Çekilin! Kirliler!' diye baðýrdýlar onlara, 'Çekilin! Çekilin! Dokunmayýn!' Kaçýp baþýboþ dolaþtýklarýnda, Öteki uluslar, 'Artýk burada kalmasýnlar' dediler.
16 RAB kendisi daðýttý onlarý, Artýk yüzlerine bakmayacak. Kâhinleri saymadýlar, yaþlýlara acýmadýlar.
17 Boþ yere yardým beklemekten gözlerimizin feri sönüyor, Gözetleme kulesinde bizi kurtaramayacak bir ulusu bekledikçe bekledik.
18 Ýzlerimizi sürüyorlar, Sokaklarýmýzda gezemez olduk. Sonumuz yaklaþtý, günlerimiz tükendi, Çünkü sonumuz geldi.
19 Bizi kovalayanlar gökteki kartallardan çevikti, Daðlarýn üstünde kovaladýlar bizi, Çölde bize pusu kurdular.
20 Yaþam soluðumuz, RAB'bin meshettiði* kral onlarýn çukurunda yakalandý; Hani onun için, 'Uluslarýn arasýnda onun gölgesinde yaþayacaðýz' dediðimiz.
21 Ûs ülkesinde yaþayan Edom kýzý, sevin, coþ, Ancak kâse* sana da gelecek, sarhoþ olup soyunacaksýn.
22 Ey Siyon kýzý*, suçunun cezasý sona erdi, RAB bir daha seni sürgüne göndermeyecek. Ama, ey Edom kýzý, suçun yüzünden seni cezalandýrýp günahlarýný ortaya çýkaracak.
1 Anýmsa, ya RAB, baþýmýza geleni, Bak da utancýmýzý gör.
2 Mülkümüz yabancýlara geçti, Evlerimiz ellere.
3 Öksüz kaldýk, babasýz, Annelerimiz dul kadýnlara döndü.
4 Suyumuzu parayla içtik, Odunumuzu parayla almak zorunda kaldýk.
5 Bizi kovalayanlar ensemizde, Yorgun düþtük, rahatýmýz yok.
6 Ekmek için Mýsýr'a, Asur'a el açtýk.
7 Atalarýmýz günah iþledi, Ama artýk onlar yok; Suçlarýnýn cezasýný biz yüklendik.
8 Köleler üstümüzde saltanat sürüyor, Bizi ellerinden kurtaracak kimse yok.
9 Çöldeki kýlýçlý haydutlar yüzünden Ekmeðimizi canýmýz pahasýna kazanýyoruz.
10 Kýtlýðýn yakýcý sýcaðýndan Derimiz fýrýn gibi kýzardý.
11 Siyon'da kadýnlarýn, Yahuda kentlerinde erden kýzlarýn ýrzýna geçtiler.
12 Önderler ellerinden asýldý, Yaþlýlar saygý görmedi.
13 Deðirmen taþýný gençler çevirdi, Çocuklar odun yükü altýnda tökezledi.
14 Yaþlýlar kent kapýsýnda oturmaz oldu, Gençler saz çalmaz oldu.
15 Yüreðimizin sevinci durdu, Oyunumuz yasa döndü.
16 Taç düþtü baþýmýzdan, Vay baþýmýza! Çünkü günah iþledik.
17 Bu yüzden yüreðimiz baygýn, Bunlardan ötürü gözlerimiz karardý.
18 Viran olan Siyon Daðý'nýn üstünde Çakallar geziyor!
19 Ama sen, sonsuza dek tahtýnda oturursun, ya RAB, Egemenliðin kuþaklar boyu sürer.
20 Niçin bizi hep unutuyorsun, Neden bizi uzun süre terk ediyorsun?
21 Bizi kendine döndür, ya RAB, döneriz, Eski günlerimizi geri ver.
22 Bizi büsbütün attýysan, Bize çok öfkelenmiþ olmalýsýn.