1 Ne mutlu o insana ki, kötülerin öðüdüyle yürümez, Günahkârlarýn yolunda durmaz, Alaycýlarýn arasýnda oturmaz.
2 Ancak zevkini RAB'bin Yasasý'ndan alýr Ve gece gündüz onun üzerinde derin derin düþünür.
3 Böylesi akarsu kýyýlarýna dikilmiþ aðaca benzer, Meyvesini mevsiminde verir, Yapraðý hiç solmaz. Yaptýðý her iþi baþarýr.
4 Kötüler böyle deðil, Rüzgarýn savurduðu saman çöpüne benzerler.
5 Bu yüzden yargýlanýnca aklanamaz, Doðrular topluluðunda yer bulamaz günahkârlar.
6 Çünkü RAB doðrularýn yolunu gözetir, Kötülerin yolu ise ölüme götürür.
1 Nedir uluslar arasýndaki bu kargaþa, Neden boþ düzenler kurar bu halklar?
2 Dünyanýn krallarý saf baðlýyor, Hükümdarlar birleþiyor RAB'be ve meshettiði* krala*fa* karþý.
3 'Koparalým onlarýn kayýþlarýný' diyorlar, 'Atalým üzerimizden baðlarýný.'
4 Göklerde oturan Rab gülüyor, Onlarla eðleniyor.
5 Sonra öfkeyle uyarýyor onlarý, Gazabýyla dehþete düþürüyor
6 Ve, 'Ben kralýmý Kutsal daðým Siyon'a oturttum' diyor.
7 RAB'bin bildirisini ilan edeceðim: Bana, 'Sen benim oðlumsun' dedi, 'Bugün ben sana baba oldum.
8 Dile benden, miras olarak sana uluslarý, Mülk olarak yeryüzünün dört bucaðýný vereyim.
9 Demir çomakla kýracaksýn*fb* onlarý, Çömlek gibi parçalayacaksýn.'
10 Ey krallar, akýllý olun! Ey dünya önderleri, ders alýn!
11 RAB'be korkuyla hizmet edin, Titreyerek sevinin.
12 Oðulu öpün ki öfkelenmesin, Yoksa izlediðiniz yolda mahvolursunuz. Çünkü öfkesi bir anda alevleniverir. Ne mutlu O'na sýðýnanlara!
1 Ya RAB, düþmanlarým ne kadar çoðaldý, Hele bana karþý ayaklananlar!
2 Birçoðu benim için: 'Tanrý katýnda ona kurtuluþ yok!' diyor. |iSela*fc*
3 Ama sen, ya RAB, çevremde kalkansýn, Onurum, baþýmý yukarý kaldýran sensin.
4 RAB'be seslenirim, Yanýtlar beni kutsal daðýndan. |iSela
5 Yatar uyurum, Uyanýr kalkarým, RAB destektir bana.
6 Korkum yok Çevremi saran binlerce düþmandan.
7 Ya RAB, kalk, ey Tanrým, kurtar beni! Vur bütün düþmanlarýmýn çenesine, Kýr kötülerin diþlerini.
8 Kurtuluþ RAB'dedir, Halkýnýn üzerinde olsun bereketin! |iSela
1 Sana seslenince yanýtla beni, Ey adil Tanrým! Ferahlat beni sýkýntýya düþtüðümde, Lütfet bana, kulak ver duama.
2 Ey insanlar, ne zamana dek Onurumu utanca çevireceksiniz? Ne zamana dek boþ þeylere gönül verecek, Yalan peþinde koþacaksýnýz? |iSela*
3 Bilin ki, RAB sadýk kulunu kendine ayýrmýþtýr, Ne zaman seslensem, duyar beni.
4 Öfkelenebilirsiniz, ama günah iþlemeyin; Ýyi düþünün yataðýnýzda, susun. |iSela
5 Doðruluk kurbanlarý sunun RAB'be, O'na güvenin.
6 'Kim bize iyilik yapacak?' diyen çok. Ya RAB, yüzünün ýþýðýyla bizi aydýnlat!
7 Öyle bir sevinç verdin ki bana, Onlarýn bol tahýl ve yeni þaraptan aldýðý sevinçten fazla.
8 Esenlik içinde yatar uyurum, Çünkü yalnýz sen, ya RAB, Güvenlik içinde tutarsýn beni.
1 Sözlerime kulak ver, ya RAB, Ýniltilerimi iþit.
2 Feryadýmý dinle, ey Kralým ve Tanrým! Duam sanadýr.
3 Sabah sesimi duyarsýn, ya RAB, Her sabah sana duamý sunar, umutla beklerim.
4 Çünkü sen kötülükten hoþlanan Tanrý deðilsin, Kötülük senin yanýnda barýnmaz.
5 Böbürlenenler önünde duramaz, Bütün suç iþleyenlerden nefret duyar,
6 Yalan söyleyenleri yok edersin; Ya RAB, sen eli kanlýlardan, Aldatýcýlardan tiksinirsin.
7 Bense bol sevgin sayesinde Kutsal tapýnaðýna gireceðim; Oraya doðru saygýyla eðileceðim.
8 Yol göster bana doðruluðunla, ya RAB, Düþmanlarýma karþý! Yolunu önümde düzle.
9 Çünkü onlarýn sözüne güvenilmez, Yürekleri yýkým dolu. Aðýzlarý açýk birer mezardýr, Yaltaklanýr dururlar.
10 Ey Tanrý, onlarý suçlu çýkar! Kurduklarý düzen yýkýmlarýna yol açsýn. Kov onlarý sayýsýz isyanlarý yüzünden. Çünkü sana karþý ayaklandýlar.
11 Sevinsin sana sýðýnan herkes, Sevinç çýðlýklarý atsýn sürekli, Kanat ger üzerlerine; Sevinçle coþsun adýný sevenler sende.
12 Çünkü sen doðru kiþiyi kutsarsýn, ya RAB, Çevresini kalkan gibi lütfunla sararsýn.
1 Ya RAB, öfkeyle azarlama beni, Gazapla yola getirme.
2 Lütfet bana, ya RAB, bitkinim; Þifa ver bana, ya RAB, kemiklerim sýzlýyor,
3 Çok acý çekiyorum. Ah, ya RAB! Ne zamana dek sürecek bu?
4 Gel, ya RAB, kurtar beni, Yardým et sevginden dolayý.
5 Çünkü ölüler arasýnda kimse seni anmaz, Kim þükür sunar sana ölüler diyarýndan?
6 Ýnleye inleye bittim, Döþeðim su içinde bütün gece aðlamaktan, Yataðým sýrýlsýklam gözyaþlarýmdan.
7 Kederden gözlerimin feri sönüyor, Zayýflýyor gözlerim düþmanlarým yüzünden.
8 Ey kötülük yapanlar, Uzak durun benden, Çünkü RAB aðlayýþýmý iþitti.
9 Yalvarýþýmý duydu, Duamý kabul etti.
10 Bütün düþmanlarým utanacak, Hepsini dehþet saracak, Ansýzýn geri dönecekler utanç içinde.
1 Sana sýðýnýyorum, ya RAB Tanrým! Peþime düþenlerden kurtar beni, Özgür kýl.
2 Yoksa aslan gibi parçalayacaklar beni, Kurtaracak biri yok diye, Lime lime edecekler etimi.
3 Ya RAB Tanrým, eðer þunu yaptýysam: Birine haksýzlýk ettiysem,
4 Dostuma ihanet ettiysem, Düþmanýmý nedensiz soyduysam,
5 Ardýma düþsün düþman, Yakalasýn beni, Canýmý yerde çiðnesin, Ayak altýna alsýn onurumu. |iSela*
6 Öfkeyle kalk, ya RAB! Düþmanlarýmýn gazabýna karþý çýk! Benim için uyan! Buyur, adalet olsun.
7 Uluslar topluluðu çevreni sarsýn, Onlarý yüce katýndan yönet.
8 RAB halklarý yargýlar; Beni de yargýla, ya RAB, Doðruluðuma, dürüstlüðüme göre.
9 Ey adil Tanrým! Kötülerin kötülüðü son bulsun, Doðrular güvene kavuþsun, Sen ki akýllarý, gönülleri sýnarsýn.
10 Tanrý kalkan gibi yanýbaþýmda, Temiz yüreklileri O kurtarýr.
11 Tanrý adil bir yargýçtýr, Öyle bir Tanrý ki, her gün öfke saçar.
12 Kötüler yola gelmezse, Tanrý kýlýcýný biler, Yayýný gerip hedefine kurar.
13 Hazýr bekler ölümcül silahlarý, Alevli oklarý.
14 Ýþte kötü insan kötülük sancýlarý çekiyor, Fesada gebe kalmýþ, Yalan doðuruyor.
15 Bir kuyu açýp kazýyor, Kazdýðý kuyuya kendisi düþüyor.
16 Kötülüðü kendi baþýna gelecek, Zorbalýðý kendi tepesine inecek.
17 Þükredeyim doðruluðu için RAB'be, Yüce RAB'bin adýný ilahilerle öveyim.
1 Ey Egemenimiz RAB, Ne yüce adýn var yeryüzünün tümünde! Gökyüzünü görkeminle kapladýn.
2 Çocuklarýn, hatta emziktekilerin sesiyle Set çektin hasýmlarýna, Düþmaný, öç alaný yok etmek için.
3 Seyrederken ellerinin eseri olan gökleri, Oraya koyduðun ayý ve yýldýzlarý,
4 Soruyorum kendi kendime: 'Ýnsan ne ki, onu anasýn, Ya da insanoðlu ne ki, ona ilgi gösteresin?'
5 Nerdeyse bir tanrý yaptýn onu*ff*, Baþýna yücelik ve onur tacýný koydun.
6 Ellerinin yapýtlarý üzerine onu egemen kýldýn, Her þeyi ayaklarýnýn altýna serdin;
7 Davarlarý, sýðýrlarý, Yabanýl hayvanlarý,
8 Gökteki kuþlarý, denizdeki balýklarý, Denizde kýpýrdaþan bütün canlýlarý.
9 Ey Egemenimiz RAB, Ne yüce adýn var yeryüzünün tümünde!
1 Ya RAB, bütün yüreðimle sana þükredeceðim, Yaptýðýn harikalarýn hepsini anlatacaðým.
2 Sende sevinç bulacak, coþacaðým, Adýný ilahilerle öveceðim, ey Yüceler Yücesi!
3 Düþmanlarým geri çekilirken, Sendeleyip ölüyorlar senin önünde.
4 Çünkü hakkýmý, davamý sen savundun, Adil yargýç olarak tahta oturdun.
5 Uluslarý azarladýn, kötüleri yok ettin, Sonsuza dek adlarýný sildin.
6 Yok olup gitti düþmanlar sonsuza dek, Kökünden söktün kentlerini, Anýlarý bile silinip gitti.
7 Oysa RAB sonsuza dek egemenlik sürer, Yargý için kurmuþtur tahtýný;
8 O yönetir doðrulukla dünyayý, O yargýlar adaletle halklarý.
9 RAB ezilenler için bir sýðýnak, Sýkýntýlý günlerde bir kaledir.
10 Seni tanýyanlar sana güvenir, Çünkü sana yönelenleri hiç terk etmedin, ya RAB.
11 Siyon'da oturan RAB'bi ilahilerle övün! Yaptýklarýný halklar arasýnda duyurun!
12 Çünkü dökülen kanýn hesabýný soran anýmsar, Ezilenlerin feryadýný unutmaz.
13 Acý bana, ya RAB! Ey beni ölümün eþiðinden kurtaran, Benden nefret edenler yüzünden çektiðim sýkýntýya bak!
14 Öyle ki, övgüye deðer iþlerini anlatayým, Siyon Kenti'nin kapýlarýnda Saðladýðýn kurtuluþla sevineyim.
15 Uluslar kendi kazdýklarý kuyuya düþtü, Ayaklarý gizledikleri aða takýldý.
16 Adil yargýlarýyla RAB kendini gösterdi, Kötüler kendi kurduklarý tuzaða düþtü. |iHigayon*fh* |isela*
17 Kötüler ölüler diyarýna gidecek, Tanrý'yý unutan bütün uluslar...
18 Ama yoksul büsbütün unutulmayacak, Mazlumun umudu sonsuza dek kýrýlmayacak.
19 Kalk, ya RAB! Ýnsan galip çýkmasýn, Huzurunda yargýlansýn uluslar!
20 Onlara dehþet saç, ya RAB! Sadece insan olduklarýný bilsin uluslar. |iSela
1 Ya RAB, neden uzak duruyorsun, Sýkýntýlý günlerde kendini gizliyorsun?
2 Kötüler gururla mazlumlarý avlýyor, Mazlumlar kötülerin kurduðu tuzaða düþüyor.
3 Kötü insan içindeki isteklerle övünür, Açgözlü insan RAB'be lanet okur, O'nu hor görür.
4 Kendini beðenmiþ kötü insan Tanrý'ya yönelmez, Hep, 'Tanrý yok!' diye düþünür.
5 Kötülerin yollarý her zaman baþarýya götürür. Öyle yücedir ki senin yargýlarýn, Kötüler anlayamaz, düþmanýna burun kývýrýr.
6 Ýçinden, 'Ben sarsýlmam' der, 'Hiçbir zaman sýkýntýya düþmem.'
7 Aðzý lanet, hile ve zulüm dolu, Dilinin altýnda kötülük ve fesat saklý.
8 Köylerin çevresinde pusu kurar, Masumu gizli yerlerde öldürür, Çaresizi sinsice gözler.
9 Gizli yerlerde pusuya yatar Çalýlýktaki aslan gibi, Kapmak için mazlumu bekler Ve aðýna düþürüp yakalar.
10 Kurbanlarý çaresiz çöker, Saldýranýn üstün gücü altýnda ezilir.
11 Kötü insan içinden, 'Tanrý unuttu' der, 'Örttü yüzünü, asla göremez.'
12 Kalk, ya RAB, kaldýr elini, ey Tanrý! Mazlumlarý unutma!
13 Neden kötü insan seni hor görsün, Ýçinden, 'Tanrý hesap sormaz' desin?
14 Oysa sen sýkýntý ve acý çekenleri görürsün, Yardým etmek için onlarý izlersin; Çaresizler sana dayanýr, Öksüzün yardýmcýsý sensin.
15 Kötünün, haksýzýn kolunu kýr, Sormadýk hesap kalmasýn yaptýðý kötülükten.
16 RAB sonsuza dek kral kalacak, Uluslar O'nun ülkesinden temizlenecek.
17 Mazlumlarýn dileðini duyarsýn, ya RAB, Yüreklendirirsin onlarý, Kulaðýn hep üzerlerinde;
18 Öksüze, düþküne hakkýný vermek için, Bir daha dehþet saçmasýn ölümlü insan.
1 Ben RAB'be sýðýnýrým, Nasýl dersiniz bana, 'Kuþ gibi kaç daðlara.
2 Bak, kötüler yaylarýný geriyor, Temiz yürekli insanlarý Karanlýkta vurmak için Oklarýný kiriþine koyuyor.
3 Temeller yýkýlýrsa, Ne yapabilir doðru insan?'
4 RAB kutsal tapýnaðýndadýr, O'nun tahtý göklerdedir, Bütün insanlarý görür, Herkesi sýnar.
5 RAB doðru insaný sýnar, Kötüden, zorbalýðý sevenden tiksinir.
6 Kötülerin üzerine kýzgýn korlar ve kükürt yaðdýracak, Paylarýna düþen kâse* kavurucu rüzgar olacak.
7 Çünkü RAB doðrudur, doðrularý sever; Dürüst insanlar O'nun yüzünü görecek.
1 Kurtar beni, ya RAB, sadýk kulun kalmadý, Güvenilir insanlar yok oldu.
2 Herkes birbirine yalan söylüyor, Dalkavukluk, ikiyüzlülük ediyor.
3 Sustursun RAB dalkavuklarýn aðzýný, Büyüklenen dilleri.
4 Onlar ki, 'Dilimizle kazanýrýz, Dudaklarýmýz emrimizde, Kim bize efendilik edebilir?' derler.
5 'Þimdi kalkacaðým' diyor RAB, 'Çünkü mazlumlar eziliyor, Yoksullar inliyor, Özledikleri kurtuluþu vereceðim onlara.'
6 RAB'bin sözleri pak sözlerdir; Toprak ocakta eritilmiþ, Yedi kez arýtýlmýþ gümüþe benzer.
7 Sen onlarý koru, ya RAB, Bu kötü kuþaktan hep uzak tut!
8 Ýnsanlar arasýnda alçaklýk raðbet görünce, Kötüler her yanda dolaþýr oldu.
1 Ne zamana dek, ya RAB, Sonsuza dek mi beni unutacaksýn? Ne zamana dek yüzünü benden gizleyeceksin?
2 Ne zamana dek içimde tasa, Yüreðimde hep keder olacak? Ne zamana dek düþmaným bana üstün çýkacak?
3 Gör halimi, ya RAB, yanýtla Tanrým, Gözlerimi aç, ölüm uykusuna dalmayayým.
4 Düþmanlarým, 'Onu yendik!' demesin, Sarsýldýðýmda hasýmlarým sevinmesin.
5 Ben senin sevgine güveniyorum, Yüreðim kurtarýþýnla coþsun.
6 Ezgiler söyleyeceðim sana, ya RAB, Çünkü iyilik ettin bana.
1 Akýlsýz içinden, 'Tanrý yok!' der. Ýnsanlar bozuldu, iðrençlik aldý yürüdü, Ýyilik eden yok.
2 RAB göklerden bakar oldu insanlara, Akýllý, Tanrý'yý arayan biri var mý diye.
3 Hepsi saptý, Tümü yozlaþtý, Ýyilik eden yok, Bir kiþi bile!
4 Suç iþleyenlerin hiçbiri görmüyor mu? Halkýmý ekmek yer gibi yiyor, RAB'be yakarmýyorlar.
5 Dehþete düþecekler yeryüzünde, Çünkü Tanrý doðrularýn yanýndadýr.
6 Mazlumun tasarýlarýný boþa çýkarýrdýnýz, Ama RAB onun sýðýnaðýdýr.
7 Keþke Ýsrail'in kurtuluþu Siyon'dan gelse! RAB halkýný eski gönencine kavuþturunca, Yakup soyu sevinecek, Ýsrail halký coþacak.
1 Ya RAB, çadýrýna kim konuk olabilir? Kutsal daðýnda kim oturabilir?
2 Kusursuz yaþam süren, adil davranan, Yürekten gerçeði söyleyen.
3 Ýftira etmez, Dostuna zarar vermez, Komþusuna kara çalmaz böylesi.
4 Aþaðýlýk insanlarý hor görür, Ama RAB'den korkanlara saygý duyar. Kendi zararýna ant içse bile, dönmez andýndan.
5 Parasýný faize vermez, Suçsuza karþý rüþvet almaz. Böyle yaþayan asla sarsýlmayacak.
1 Koru beni, ey Tanrý, Çünkü sana sýðýnýyorum.
2 RAB'be dedim ki, 'Efendim sensin. Senden öte mutluluk yok benim için.'
3 Ülkedeki kutsallara gelince, Soyludur onlar, biricik zevkim onlardýr.
4 Baþka ilahlarýn ardýnca koþanlarýn derdi artacak. Onlarýn kan sunularýný dökmeyeceðim, Adlarýný aðzýma almayacaðým.
5 Benim payýma, Benim kâseme düþen sensin, ya RAB; Yaþamým senin ellerinde.
6 Payýma ne güzel yerler düþtü, Ne harika bir mirasým var!
7 Övgüler sunarým bana öðüt veren RAB'be, Geceleri bile vicdaným uyarýr beni.
8 Gözümü RAB'den ayýrmam, Saðýmda durduðu için sarsýlmam.
9 Bu nedenle içim sevinç dolu, yüreðim coþuyor, Bedenim güven içinde.
10 Çünkü sen beni ölüler diyarýna terk etmezsin, Sadýk kulunun çürümesine izin vermezsin*fj*.
11 Yaþam yolunu bana bildirirsin. Bol sevinç vardýr senin huzurunda, Sað elinden mutluluk eksilmez.
1 Haklý davamý dinle, ya RAB, Feryadýmý iþit! Hilesiz dudaklardan çýkan duama kulak ver!
2 Haklý çýkar beni, Çünkü sen gerçeði görürsün.
3 Yüreðimi yokladýn, Gece denedin, Sýnadýn beni, Kötü bir þey bulmadýn; Kararlýyým, aðzýmdan kötü söz çýkmaz,
4 Baþkalarýnýn yaptýklarýna gelince, Ben senin sözlerine uyarak Þiddet yollarýndan kaçýndým.
5 Sýký adýmlarla senin yollarýný tuttum, Kaymadý ayaklarým.
6 Sana yakarýyorum, ey Tanrý, Çünkü beni yanýtlarsýn; Kulak ver bana, dinle söylediklerimi!
7 Göster harika sevgini, Ey sana sýðýnanlarý saldýrganlardan sað eliyle kurtaran!
8 Koru beni gözbebeði gibi; Kanatlarýnýn gölgesine gizle
9 Kötülerin saldýrýsýndan, Çevremi saran ölümcül düþmanlarýmdan.
10 Yürekleri yað baðlamýþ, Aðýzlarý büyük laflar ediyor.
11 Ýzimi buldular, üzerime geliyorlar, Yere vurmak için gözetliyorlar.
12 Týpký parçalamak için sabýrsýzlanan bir aslan, Pusuya yatan genç bir aslan gibi.
13 Kalk, ya RAB, kes önlerini, eð baþlarýný! Kýlýcýnla kurtar canýmý kötülerden,
14 Elinle bu insanlardan, ya RAB, Yaþam payý bu dünyada olan insanlardan. Varsýn karýnlarý vereceðin cezalara doysun, Çocuklarý da yiyip doysun, Artaný torunlarýna kalsýn!
15 Ama ben doðruluk sayesinde yüzünü göreceðim senin, Uyanýnca suretini görmeye doyacaðým.
1 Seni seviyorum, gücüm sensin, ya RAB!
2 RAB benim kayam, sýðýnaðým, kurtarýcýmdýr, Tanrým, kayam, sýðýnacak yerimdir, Kalkaným, güçlü kurtarýcým, korunaðýmdýr!
3 Övgüye deðer RAB'be seslenir, Kurtulurum düþmanlarýmdan.
4 Ölüm iplerine dolanmýþtým, Yýkým selleri basmýþtý beni,
5 Ölüler diyarýnýn baðlarý sarmýþtý, Ölüm tuzaklarý çýkmýþtý karþýma.
6 Sýkýntý içinde RAB'be yakardým, Yardýma çaðýrdým Tanrým'ý. Tapýnaðýndan sesimi duydu, Haykýrýþým kulaklarýna ulaþtý.
7 O zaman yeryüzü sarsýlýp sallandý, Titreyip sarsýldý daðlarýn temelleri, Çünkü RAB öfkelenmiþti.
8 Burnundan duman yükseldi, Aðzýndan kavurucu ateþ Ve korlar fýþkýrdý.
9 Kara buluta basarak Gökleri yarýp indi.
10 Bir Keruv'a* binip uçtu, Rüzgar kanatlar takarak hýzla geldi.
11 Karanlýðý örtündü, Kara bulutlarý kendine çardak yaptý.
12 Varlýðýnýn parýltýsýndan, Bulutlardan dolu ve korlar savruluyordu.
13 RAB göklerden gürledi, Duyurdu sesini Yüceler Yücesi, Dolu ve alevli korlarla.
14 Savurup oklarýný düþmanlarýný daðýttý, Þimþek çaktýrarak onlarý þaþkýna çevirdi.
15 Denizin dibi göründü, Yeryüzünün temelleri açýða çýktý, ya RAB, Senin azarlamandan, Burnundan çýkan güçlü soluktan.
16 RAB yukarýdan elini uzatýp tuttu, Çýkardý beni derin sulardan.
17 Beni zorlu düþmanýmdan, Benden nefret edenlerden kurtardý, Çünkü onlar benden güçlüydü.
18 Felaket günümde karþýma dikildiler, Ama RAB bana destek oldu.
19 Beni huzura kavuþturdu, Kurtardý, çünkü benden hoþnut kaldý.
20 RAB doðruluðumun karþýlýðýný verdi, Beni temiz ellerime göre ödüllendirdi.
21 Çünkü RAB'bin yolunda yürüdüm, Tanrým'dan uzaklaþarak kötülük yapmadým.
22 O'nun bütün ilkelerini göz önünde tuttum, Kurallarýndan ayrýlmadým.
23 O'nun gözünde kusursuzdum, Suç iþlemekten sakýndým.
24 Bu yüzden RAB beni doðruluðuma Ve gözünde pak olan ellerime göre ödüllendirdi.
25 Sadýk kuluna sadakat gösterir, Kusursuz olana kusursuz davranýrsýn.
26 Pak olanla pak olur, Eðriye eðri davranýrsýn.
27 Alçakgönüllüleri kurtarýr, Gururlularýn baþýný eðersin.
28 Iþýðýmýn kaynaðý sensin, ya RAB, Tanrým! Karanlýðýmý aydýnlatýrsýn.
29 Desteðinle akýncýlara saldýrýr, Seninle surlarý aþarým, Tanrým.
30 Tanrý'nýn yolu kusursuzdur, RAB'bin sözü arýdýr. O kendisine sýðýnan herkesin kalkanýdýr.
31 Var mý RAB'den baþka tanrý? Tanrýmýz'dan baþka kaya var mý?
32 Tanrý beni güçle donatýr, Yolumu kusursuz kýlar.
33 Ayaklar verdi bana, geyiklerinki gibi, Doruklarda tutar beni.
34 Bana savaþmayý öðretti, Kollarýmla tunç* bir yayý gereyim diye.
35 Bana zafer kalkanýný baðýþlarsýn, Sað elin destekler, Alçakgönüllülüðün yüceltir beni.
36 Bastýðým yerleri geniþletirsin, Burkulmaz bileklerim.
37 Kovalayýp yetiþtim düþmanlarýma, Hepsi yok olmadan geri dönmedim.
38 Ezdim onlarý, kalkamaz oldular, Ayaklarýmýn altýna serildiler.
39 Savaþ için beni güçle donattýn, Bana baþkaldýranlarý önümde yere serdin.
40 Düþmanlarýmý kaçmak zorunda býraktýn, Benden nefret edenleri yok ettim.
41 Feryat ettiler, ama kurtaran çýkmadý; RAB'bi çaðýrdýlar, ama O yanýt vermedi.
42 Ezdim onlarý, rüzgarýn savurduðu toza döndüler, Sokak çamuru gibi savurup attým.
43 Halkýmýn çekiþmelerinden beni kurtardýn, Uluslarýn önderi yaptýn, Tanýmadýðým halklar bana kulluk ediyor.
44 Duyar duymaz sözümü dinlediler, Yabancýlar bana yaltaklandýlar.
45 Yabancýlarýn betleri benizleri attý, Titreyerek çýktýlar kalelerinden.
46 RAB yaþýyor! Kayam'a övgüler olsun! Yücelsin kurtarýcým Tanrý!
47 O'dur öcümü alan, Halklarý bana baðýmlý kýlan.
48 Düþmanlarýmdan kurtarýr, Baþkaldýranlardan üstün kýlar beni, Zorbalarýn elinden alýr.
49 Bunun için uluslar arasýnda sana þükredeceðim, ya RAB, Adýný ilahilerle öveceðim.
50 RAB kralýný büyük zaferlere ulaþtýrýr, Meshettiði* krala, Davut'a ve soyuna Sonsuza dek sevgi gösterir.
1 Gökler Tanrý'nýn görkemini açýklamakta, Gökkubbe ellerinin eserini duyurmakta.
2 Gün güne söz söyler, Gece geceye bilgi verir.
3 Ne söz geçer orada, ne de konuþma, Sesleri duyulmaz.
4 Ama sesleri yeryüzünü dolaþýr, Sözleri dünyanýn dört bucaðýna ulaþýr. Güneþ için göklerde çadýr kurdu Tanrý.
5 Gerdekten çýkan güveye benzer güneþ, Koþuya çýkacak atlet gibi sevinir.
6 Göðün bir ucundan çýkar, Öbür ucuna döner, Hiçbir þey gizlenmez sýcaklýðýndan.
7 RAB'bin yasasý yetkindir, cana can katar, RAB'bin buyruklarý güvenilirdir, Saf adama bilgelik verir,
8 RAB'bin kurallarý doðrudur, yüreði sevindirir, RAB'bin buyruklarý arýdýr, gözleri aydýnlatýr.
9 RAB korkusu paktýr, sonsuza dek kalýr, RAB'bin ilkeleri gerçek, tamamen adildir.
10 Onlara altýndan, bol miktarda saf altýndan çok istek duyulur, Onlar baldan, süzme petek balýndan tatlýdýr.
11 Uyarýrlar kulunu, Onlara uyanlarýn ödülü büyüktür.
12 Kim yanlýþlarýný görebilir? Baðýþla göremediðim kusurlarýmý,
13 Bilerek iþlenen günahlardan koru kulunu, Ýzin verme bana egemen olmalarýna! O zaman büyük isyandan uzak, Kusursuz olurum.
14 Aðzýmdan çýkan sözler, Yüreðimdeki düþünceler, Kabul görsün senin önünde, Ya RAB, kayam, kurtarýcým benim*fk*!
1 Sýkýntýlý gününde RAB seni yanýtlasýn, Yakup'un Tanrýsý'nýn adý seni korusun!
2 Yardým göndersin sana kutsal yerden, Siyon'dan destek versin.
3 Bütün tahýl sunularýný* anýmsasýn, Yakmalýk sunularýný* kabul etsin! |iSela*
4 Gönlünce versin sana, Bütün tasarýlarýný gerçekleþtirsin!
5 O zaman zaferini sevinç çýðlýklarýyla kutlayacaðýz, Tanrýmýz'ýn adýyla sancaklarýmýzý dikeceðiz. RAB senin bütün dileklerini yerine getirsin.
6 Þimdi anladým ki, RAB meshettiði* kralý kurtarýyor, Sað elinin kurtarýcý gücüyle Kutsal göklerinden ona yanýt veriyor.
7 Bazýlarý savaþ arabalarýna, Bazýlarý atlarýna güvenir, Bizse Tanrýmýz RAB'bin adýna güveniriz.
8 Onlar çöküyor, düþüyorlar; Bizse kalkýyor, dimdik duruyoruz.
9 Ya RAB, kralý kurtar! Yanýtla bizi sana yakardýðýmýz gün!
1 Ya RAB, kral seviniyor gösterdiðin güce. Sevinçten coþuyor verdiðin zaferle!
2 Gönlünün istediðini verdin, Aðzýndan çýkan dileði geri çevirmedin. |iSela*
3 Onu güzel armaðanlarla karþýladýn, Baþýna saf altýndan taç koydun.
4 Senden yaþam istedi, verdin ona: Uzun, sonsuz bir ömür.
5 Saðladýðýn zaferle büyük yüceliðe eriþti, Onu görkem ve büyüklükle donattýn.
6 Üzerine sürekli bereket yaðdýrdýn, Varlýðýnla onu sevince boðdun.
7 Çünkü kral RAB'be güvenir, Yüceler Yücesi'nin sevgisi sayesinde sarsýlmaz.
8 Elin bütün düþmanlarýna eriþecek, Sað elin senden nefret edenlere uzanacak.
9 Öfkelendiðin an, ya RAB, Kýzgýn fýrýna döndüreceksin onlarý; Gazapla yutacak, Ateþle tüketeceksin.
10 Yok edeceksin çocuklarýný yeryüzünden, Soylarýný insanlar arasýndan.
11 Düzenler kursalar sana, Aldatmaya çalýþsalar, Yine de baþarýlý olamazlar.
12 Çünkü sýrtlarýný döndüreceksin, Yayýný yüzlerine doðru gerince.
13 Yüceliðini göster, ya RAB, gücünle! Ezgiler söyleyip ilahilerle öveceðiz kudretini.
1 Tanrým, Tanrým, beni neden terk ettin? Niçin bana yardým etmekten, Haykýrýþýma kulak vermekten uzak duruyorsun?
2 Ey Tanrým, gündüz sesleniyorum, yanýt vermiyorsun, Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.
3 Oysa sen kutsalsýn, Ýsrail'in övgüleri üzerine taht kuran sensin.
4 Sana güvendiler atalarýmýz, Sana dayandýlar, onlarý kurtardýn.
5 Sana yakarýp kurtuldular, Sana güvendiler, aldanmadýlar.
6 Ama ben insan deðil, toprak kurduyum, Ýnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor.
7 Beni gören herkes alay ediyor, Sýrýtýp baþ sallayarak diyorlar ki,
8 'Sýrtýný RAB'be dayadý, kurtarsýn bakalým onu, Madem onu seviyor, yardým etsin!'
9 Oysa beni ana rahminden çýkaran, Ana kucaðýndayken sana güvenmeyi öðreten sensin.
10 Doðuþumdan beri sana teslim edildim, Ana rahminden beri Tanrým sensin.
11 Benden uzak durma! Çünkü sýkýntý yanýbaþýmda, Yardým edecek kimse yok.
12 Boðalar kuþatýyor beni, Azgýn Baþan boðalarý sarýyor çevremi.
13 Kükreyerek avýný parçalayan aslanlar gibi Aðýzlarýný açýyorlar bana.
14 Su gibi dökülüyorum, Bütün kemiklerim oynaklarýndan çýkýyor; Yüreðim balmumu gibi içimde eriyor.
15 Gücüm çömlek parçasý gibi kurudu, Dilim damaðýma yapýþýyor; Beni ölüm topraðýna yatýrdýn.
16 Köpekler kuþatýyor beni, Kötüler sürüsü çevremi sarýyor, Ellerimi, ayaklarýmý deliyorlar.
17 Bütün kemiklerimi sayar oldum, Gözlerini dikmiþ, bana bakýyorlar.
18 Giysilerimi aralarýnda paylaþýyor, Elbisem için kura çekiyorlar.
19 Ama sen, ya RAB, uzak durma; Ey gücüm benim, yardýmýma koþ!
20 Canýmý kýlýçtan, Biricik hayatýmý köpeðin pençesinden kurtar!
21 Kurtar beni aslanýn aðzýndan, Yaban öküzlerinin boynuzundan. Yanýt ver bana!
22 Adýný kardeþlerime duyurayým, Topluluðun ortasýnda sana övgüler sunayým:
23 Ey sizler, RAB'den korkanlar, O'na övgüler sunun! Ey Yakup soyu, O'nu yüceltin! Ey Ýsrail soyu, O'na saygý gösterin!
24 Çünkü O mazlumun çektiði sýkýntýyý hafife almadý, Ondan tiksinmedi, yüz çevirmedi; Kendisini yardýma çaðýrdýðýnda ona kulak verdi.
25 Övgü konum sen olacaksýn büyük toplulukta, Senden korkanlarýn önünde yerine getireceðim adaklarýmý.
26 Yoksullar yiyip doyacak, RAB'be yönelenler O'na övgü sunacak. Sonsuza dek ömrünüz tükenmesin!
27 Yeryüzünün dört bucaðý anýmsayýp RAB'be dönecek, Uluslarýn bütün soylarý O'nun önünde yere kapanacak.
28 Çünkü egemenlik RAB'bindir, Uluslarý O yönetir.
29 Yeryüzündeki bütün zenginler doyacak Ve O'nun önünde yere kapanacak, Topraða gidenler, Ölümlerine engel olamayanlar, Eðilecekler O'nun önünde.
30 Gelecek kuþaklar O'na kulluk edecek, Rab yeni kuþaklara anlatýlacak.
31 O'nun kurtarýþýný, 'Rab yaptý bunlarý' diyerek, Henüz doðmamýþ bir halka duyuracaklar.
1 RAB çobanýmdýr, Eksiðim olmaz.
2 Beni yemyeþil çayýrlarda yatýrýr, Sakin sularýn kýyýsýna götürür.
3 Ýçimi tazeler, Adý uðruna bana doðru yollarda öncülük eder.
4 Karanlýk ölüm vadisinden geçsem bile, Kötülükten korkmam. Çünkü sen benimlesin. Çomaðýn, deðneðin güven verir bana.
5 Düþmanlarýmýn önünde bana sofra kurarsýn, Baþýma yað sürersin, Kâsem taþýyor.
6 Ömrüm boyunca yalnýz iyilik ve sevgi izleyecek beni, Hep RAB'bin evinde oturacaðým.
1 RAB'bindir yeryüzü ve içindeki her þey, Dünya ve üzerinde yaþayanlar;
2 Çünkü O'dur denizler üzerinde onu kuran, Sular üzerinde durduran.
3 RAB'bin daðýna kim çýkabilir, Kutsal yerinde kim durabilir?
4 Elleri pak, yüreði temiz olan, Gönlünü putlara kaptýrmayan, Yalan yere ant içmeyen.
5 RAB kutsar böylesini, Kurtarýcýsý Tanrý aklar.
6 O'na yönelenler, Yakup'un Tanrýsý'nýn yüzünü arayanlar Ýþte böyledir. |iSela*
7 Kaldýrýn baþýnýzý, ey kapýlar! Açýlýn, ey eski kapýlar! Yüce Kral girsin içeri!
8 Kimdir bu Yüce Kral? O RAB'dir, güçlü ve yiðit, Savaþta yiðit olan RAB.
9 Kaldýrýn baþýnýzý, ey kapýlar! Açýlýn, ey eski kapýlar! Yüce Kral girsin içeri!
10 Kimdir bu Yüce Kral? Her Þeye Egemen RAB'dir bu Yüce Kral! |iSela
1 Ya RAB, bütün varlýðýmla sana yaklaþýyorum,
2 Ey Tanrým, sana güveniyorum, utandýrma beni, Düþmanlarým zafer kahkahasý atmasýn!
3 Sana umut baðlayan hiç kimse utanca düþmez; Nedensiz hainlik edenler utanýr.
4 Ya RAB, yollarýný bana öðret, Yönlerini bildir.
5 Bana gerçek yolunda öncülük et, eðit beni; Çünkü beni kurtaran Tanrý sensin. Bütün gün umudum sende.
6 Ya RAB, sevecenliðini ve sevgini anýmsa; Çünkü onlar öncesizlikten beri aynýdýr.
7 Gençlik günahlarýmý, isyanlarýmý anýmsama, Sevgine göre anýmsa beni, Çünkü sen iyisin, ya RAB.
8 RAB iyi ve doðrudur, Onun için günahkârlara yol gösterir.
9 Alçakgönüllülere adalet yolunda öncülük eder, Kendi yolunu öðretir onlara.
10 RAB'bin bütün yollarý sevgi ve sadakate dayanýr Antlaþmasýndaki buyruklara uyanlar için.
11 Ya RAB, adýn uðruna Suçumu baðýþla, çünkü suçum büyük.
12 Kim RAB'den korkarsa, RAB ona seçeceði yolu gösterir.
13 Gönenç içinde yaþayacak o insan, Soyu ülkeyi sahiplenecek.
14 RAB kendisinden korkanlarla paylaþýr sýrrýný, Onlara açýklar antlaþmasýný.
15 Gözlerim hep RAB'dedir, Çünkü ayaklarýmý aðdan O çýkarýr.
16 Halime bak, lütfet bana; Çünkü garip ve mazlumum.
17 Yüreðimdeki sýkýntýlar artýyor, Kurtar beni dertlerimden!
18 Üzüntüme, acýlarýma bak, Bütün günahlarýmý baðýþla!
19 Düþmanlarýma bak, ne kadar çoðaldýlar, Nasýl da benden nefret ediyorlar!
20 Canýmý koru, kurtar beni! Hayal kýrýklýðýna uðratma, çünkü sana sýðýnýyorum!
21 Dürüstlük, doðruluk korusun beni, Çünkü umudum sendedir.
22 Ey Tanrý, kurtar Ýsrail'i Bütün sýkýntýlarýndan!
1 Beni haklý çýkar, ya RAB, Çünkü dürüst bir yaþam sürdüm; Sarsýlmadan RAB'be güvendim.
2 Dene beni, ya RAB, sýna; Duygularýmý, düþüncelerimi yokla.
3 Çünkü sevgini hep göz önünde tutuyor, Senin gerçeðini yaþýyorum ben.
4 Yalancýlarla oturmam, Ýkiyüzlülerin suyuna gitmem.
5 Kötülük yapanlar topluluðundan nefret ederim, Fesatçýlarýn arasýna girmem.
6 Suçsuzluðumu göstermek için ellerimi yýkar, Sunaðýnýn çevresinde dönerim, ya RAB,
7 Yüksek sesle þükranýmý duyurmak Ve bütün harikalarýný anlatmak için.
8 Severim, ya RAB, yaþadýðýn evi, Görkeminin bulunduðu yeri.
9 Günahkârlarýn, Eli kanlý adamlarýn yanýsýra canýmý alma.
10 Onlarýn elleri kötülük aletidir, Sað elleri rüþvet doludur.
11 Ama ben dürüst yaþarým, Kurtar beni, lütfet bana!
12 Ayaðým emin yerde duruyor. Topluluk içinde sana övgüler sunacaðým, ya RAB.
1 RAB benim ýþýðým, kurtuluþumdur, Kimseden korkmam. RAB yaþamýmýn kalesidir, Kimseden yýlmam.
2 Hasýmlarým, düþmanlarým olan kötüler, Beni yutmak için üzerime gelirken Tökezleyip düþerler.
3 Karþýmda bir ordu konaklasa, Kýlým kýpýrdamaz, Bana karþý savaþ açýlsa, Yine güvenimi yitirmem.
4 RAB'den tek dileðim, tek isteðim þu: RAB'bin güzelliðini seyretmek, Tapýnaðýnda O'na hayran olmak için Ömrümün bütün günlerini O'nun evinde geçirmek.
5 Çünkü O kötü günde beni çardaðýnda gizleyecek, Çadýrýnýn emin yerinde saklayacak, Yüksek bir kaya üzerine çýkaracak beni.
6 O zaman çevremi saran düþmanlarýma karþý Baþým yukarý kalkacak, Sevinçle haykýrarak kurbanlar sunacaðým O'nun çadýrýnda, O'nu ezgilerle, ilahilerle öveceðim.
7 Sana yakarýyorum, ya RAB, kulak ver sesime, Lütfet, yanýtla beni!
8 Ya RAB, içimden bir ses duydum: 'Yüzümü ara!' dedin, Ýþte yüzünü arýyorum.
9 Yüzünü benden gizleme, Kulunu öfkeyle geri çevirme! Bana hep yardýmcý oldun; Býrakma, terk etme beni, Ey beni kurtaran Tanrý!
10 Annemle babam beni terk etseler bile, RAB beni kabul eder.
11 Ya RAB, yolunu öðret bana, Düþmanlarýma karþý Düz yolda bana öncülük et.
12 Beni hasýmlarýmýn keyfine býrakma, Çünkü yalancý tanýklar dikiliyor karþýma, Aðýzlarý þiddet saçýyor.
13 Yaþam diyarýnda RAB'bin iyiliðini göreceðimden kuþkum yok.
14 Umudunu RAB'be baðla, Güçlü ve yürekli ol; Umudunu RAB'be baðla!
1 Ya RAB, sana yakarýyorum, Kayam benim, kulak týkama sesime; Çünkü sen sessiz kalýrsan, Ölüm çukuruna inen ölülere dönerim ben.
2 Seni yardýma çaðýrdýðýmda, Ellerimi kutsal konutuna doðru açtýðýmda, Kulak ver yalvarýþlarýma.
3 Beni kötülerle, haksýzlýk yapanlarla Ayný kefeye koyup cezalandýrma. Onlar komþularýyla dostça konuþur, Ama yüreklerinde kötülük beslerler.
4 Eylemlerine, yaptýklarý kötülüklere göre onlarý yanýtla; Yaptýklarýnýn, hak ettiklerinin karþýlýðýný ver.
5 Onlar RAB'bin yaptýklarýna, Ellerinin eserine önem vermezler; Bu yüzden RAB onlarý yýkacak, Bir daha ayaða kaldýrmayacak.
6 RAB'be övgüler olsun! Çünkü yalvarýþýmý duydu.
7 RAB benim gücüm, kalkanýmdýr, O'na yürekten güveniyor ve yardým görüyorum. Yüreðim coþuyor, Ezgilerimle O'na þükrediyorum.
8 RAB halkýnýn gücüdür, Meshettiði* kralýn zafer kalesidir.
9 Halkýný kurtar, kendi halkýný kutsa; Çobanlýk et onlara, sürekli destek ol!
1 Ey ilahi varlýklar, RAB'bi övün, RAB'bin gücünü, yüceliðini övün,
2 RAB'bin görkemini adýna yaraþýr biçimde övün, Kutsal giysiler içinde RAB'be tapýnýn!
3 RAB'bin sesi sulara hükmediyor, Yüce Tanrý gürlüyor, RAB engin sulara hükmediyor.
4 RAB'bin sesi güçlüdür, RAB'bin sesi görkemlidir.
5 RAB'bin sesi sedir aðaçlarýný kýrar, Lübnan sedirlerini parçalar.
6 Lübnan'ý buzaðý gibi, Siryon Daðý'ný yabanýl öküz yavrusu gibi sýçratýr.
7 RAB'bin sesi þimþek gibi çakar,
8 RAB'bin sesi çölü titretir, RAB Kadeþ Çölü'nü sarsar.
9 RAB'bin sesi geyikleri doðurtur*fl*, Ormanlarý çýplak býrakýr. O'nun tapýnaðýnda herkes 'Yücesin!' diye haykýrýr.
10 RAB tufan üstünde taht kurdu, O sonsuza dek kral kalacak.
11 RAB halkýna güç verir, Halkýný esenlikle kutsar!
1 Seni yüceltmek istiyorum, ya RAB, Çünkü beni kurtardýn, Düþmanlarýmý bana güldürmedin.
2 Ya RAB Tanrým, Sana yakardým, bana þifa verdin.
3 Ya RAB, beni ölüler diyarýndan çýkardýn, Yaþam verdin bana, ölüm çukuruna düþürmedin.
4 Ey RAB'bin sadýk kullarý, O'nu ilahilerle övün, Kutsallýðýný anarak O'na þükredin.
5 Çünkü öfkesi bir an sürer, Lütfu ise bir ömür; Gözyaþlarýnýz belki bir gece akar, Ama sabahla sevinç doðar.
6 Huzur duyunca dedim ki, 'Asla sarsýlmayacaðým!'
7 Ya RAB, lütfunla beni güçlü bir dað gibi Sarsýlmaz kýldýn; Ama sen yüzünü gizleyince, Dehþete düþtüm.
8 Ya RAB, sana sesleniyorum, Rab'be yalvarýyorum:
9 'Ne yararý olur senin için dökülen kanýmýn, Ölüm çukuruna inersem? Toprak sana övgüler sunar mý, Senin sadakatini ilan eder mi?
10 Dinle, ya RAB, acý bana; Yardýmcým ol, ya RAB!'
11 Yasýmý þenliðe döndürdün, Çulumu çýkarýp beni sevinçle kuþattýn.
12 Öyle ki, gönlüm seni ilahilerle övsün, susmasýn! Ya RAB Tanrým, sana sürekli þükredeceðim.
1 Ya RAB, sana sýðýnýyorum. Utandýrma beni hiçbir zaman! Adaletinle kurtar beni!
2 Kulak ver bana, Çabuk yetiþ, kurtar beni; Bir kaya ol bana sýðýnmam için, Güçlü bir kale ol kurtulmam için!
3 Madem kayam ve kalem sensin, Öncülük et, yol göster bana Kendi adýn uðruna.
4 Bana kurduklarý tuzaktan uzak tut beni, Çünkü sýðýnaðým sensin.
5 Ruhumu ellerine býrakýyorum, Ya RAB, sadýk Tanrý, kurtar beni.
6 Deðersiz putlara bel baðlayanlardan tiksinirim, RAB'be güvenirim ben.
7 Sadakatinden ötürü sevinip coþacaðým, Çünkü düþkün halimi görüyor, Çektiðim sýkýntýlarý biliyorsun,
8 Beni düþman eline düþürmedin, Bastýðým yerleri geniþlettin.
9 Acý bana, ya RAB, sýkýntýdayým, Üzüntü gözümü, canýmý, içimi kemiriyor.
10 Ömrüm acýyla, Yýllarým iniltiyle tükeniyor, Suçumdan ötürü gücüm zayýflýyor, Kemiklerim eriyor.
11 Düþmanlarým yüzünden rezil oldum, Özellikle komþularýma. Tanýdýklarýma dehþet salar oldum; Beni sokakta görenler benden kaçar oldu.
12 Gönülden çýkmýþ bir ölü gibi unutuldum, Kýrýlmýþ bir çömleðe döndüm.
13 Birçoðunun fýsýldaþtýðýný duyuyorum, Her yer dehþet içinde, Bana karþý anlaþtýlar, Canýmý almak için düzen kurdular.
14 Ama ben sana güveniyorum, ya RAB, 'Tanrým sensin!' diyorum.
15 Hayatým senin elinde, Kurtar beni düþmanlarýmýn pençesinden, Ardýma düþenlerden.
16 Yüzün kulunu aydýnlatsýn, Sevgi göster, kurtar beni!
17 Utandýrma beni, ya RAB, sana sesleniyorum; Kötüler utansýn, ölüler diyarýnda sesleri kesilsin.
18 Sussun o yalancý dudaklar; Doðru insana karþý Gururla, tepeden bakarak, Küçümseyerek konuþan dudaklar.
19 Ýyiliðin ne büyüktür, ya RAB, Onu senden korkanlar için saklarsýn, \q2 Herkesin gözü önünde, Sana sýðýnanlara iyi davranýrsýn.
20 Ýnsanlarýn düzenlerine karþý, Koruyucu huzurunla üzerlerine kanat gerersin; Saldýrgan dillere karþý Onlarý çardaðýnda gizlersin.
21 RAB'be övgüler olsun, Kuþatýlmýþ bir kentte Sevgisini bana harika biçimde gösterdi.
22 Telaþ içinde demiþtim ki, 'Huzurundan atýldým!' Ama yardýma çaðýrýnca seni, Yalvarýþýmý iþittin.
23 RAB'bi sevin, ey O'nun sadýk kullarý! RAB kendisine baðlý olanlarý korur, Büyüklenenlerin ise tümüyle hakkýndan gelir.
24 Ey RAB'be umut baðlayanlar, Güçlü ve yürekli olun!
1 Ne mutlu isyaný baðýþlanan, Günahý örtülen insana!
2 Suçu RAB tarafýndan sayýlmayan, Ruhunda hile bulunmayan insana ne mutlu!
3 Sustuðum sürece Kemiklerim eridi, Gün boyu inlemekten.
4 Çünkü gece gündüz Elin üzerimde aðýrlaþtý. Dermaným tükendi yaz sýcaðýnda gibi. |iSela*
5 Günahýmý açýkladým sana, Suçumu gizlemedim. 'RAB'be isyanýmý itiraf edeceðim' deyince, Günahýmý, suçumu baðýþladýn. |iSela
6 Bu nedenle her sadýk kulun Ulaþýlýr olduðun zaman sana dua etsin. Engin sular taþsa bile ona eriþemez.
7 Sýðýnaðým sensin, Beni sýkýntýdan korur, Çevremi kurtuluþ ilahileriyle kuþatýrsýn. |iSela
8 Eðiteceðim seni, gideceðin yolu göstereceðim, Öðüt vereceðim sana, Gözüm sendedir.
9 At ya da katýr gibi anlayýþsýz olmayýn; Onlarý idare etmek için gem ve dizgin gerekir, Yoksa sana yaklaþmazlar.
10 Kötülerin acýsý çoktur, Ama RAB'be güvenenleri O'nun sevgisi kuþatýr.
11 Ey doðru insanlar, sevinç kaynaðýnýz RAB olsun, coþun; Ey yüreði temiz olanlar, Hepiniz sevinç çýðlýklarý atýn!
1 Ey doðru insanlar, RAB'be sevinçle haykýrýn! Dürüstlere O'nu övmek yaraþýr.
2 Lir çalarak RAB'be þükredin, On telli çenk eþliðinde O'nu ilahilerle övün.
3 O'na yeni bir ezgi söyleyin, Sevinç çýðlýklarýyla sazýnýzý konuþturun.
4 Çünkü RAB'bin sözü doðrudur, Her iþi sadakatle yapar.
5 Doðruluðu, adaleti sever, RAB'bin sevgisi yeryüzünü doldurur.
6 Gökler RAB'bin sözüyle, Gök cisimleri aðzýndan çýkan solukla yaratýldý.
7 Deniz sularýný bir araya toplar, Engin sularý ambarlara depolar.
8 Bütün yeryüzü RAB'den korksun, Dünyada yaþayan herkes O'na saygý duysun.
9 Çünkü O söyleyince, her þey var oldu; O buyurunca, her þey belirdi.
10 RAB uluslarýn planlarýný bozar, Halklarýn tasarýlarýný boþa çýkarýr.
11 Ama RAB'bin planlarý sonsuza dek sürer, Yüreðindeki tasarýlar kuþaklar boyunca deðiþmez.
12 Ne mutlu Tanrýsý RAB olan ulusa, Kendisi için seçtiði halka!
13 RAB göklerden bakar, Bütün insanlarý görür.
14 Oturduðu yerden, Yeryüzünde yaþayan herkesi gözler.
15 Herkesin yüreðini yaratan, Yaptýklarý her þeyi tartan O'dur.
16 Ne büyük ordularýyla zafer kazanan kral var, Ne de büyük gücüyle kurtulan yiðit.
17 Zafer için at boþ bir umuttur, Büyük gücüne karþýn kimseyi kurtaramaz.
18 Ama RAB'bin gözü kendisinden korkanlarýn, Sevgisine umut baðlayanlarýn üzerindedir;
19 Böylece onlarý ölümden kurtarýr, Kýtlýkta yaþamalarýný saðlar.
20 Umudumuz RAB'dedir, Yardýmcýmýz, kalkanýmýz O'dur.
21 O'nda sevinç bulur yüreðimiz, Çünkü O'nun kutsal adýna güveniriz.
22 Madem umudumuz sende, Sevgin üzerimizde olsun, ya RAB!
1 Her zaman RAB'be övgüler sunacaðým, Övgüsü dilimden düþmeyecek.
2 RAB'le övünürüm, Mazlumlar iþitip sevinsin!
3 Benimle birlikte RAB'bin büyüklüðünü duyurun, Adýný birlikte yüceltelim.
4 RAB'be yöneldim, yanýt verdi bana, Bütün korkularýmdan kurtardý beni.
5 O'na bakanlarýn yüzü ýþýl ýþýl parlar, Yüzleri utançtan kýzarmaz.
6 Bu mazlum yakardý, RAB duydu, Bütün sýkýntýlarýndan kurtardý onu.
7 RAB'bin meleði O'ndan korkanlarýn çevresine ordugah kurar, Kurtarýr onlarý.
8 Tadýn da görün, RAB ne iyidir, Ne mutlu O'na sýðýnan adama!
9 RAB'den korkun, ey O'nun kutsallarý, Çünkü O'ndan korkanýn eksiði olmaz.
10 Genç aslanlar bile aç ve muhtaç olur; Ama RAB'be yönelenlerden hiçbir iyilik esirgenmez.
11 Gelin, ey çocuklar, dinleyin beni: Size RAB korkusunu öðreteyim.
12 Kim yaþamdan zevk almak, Ýyi günler görmek istiyorsa,
13 Dilini kötülükten, Dudaklarýný yalandan uzak tutsun.
14 Kötülükten sakýnýn, iyilik yapýn; Esenliði amaçlayýn, ardýnca gidin.
15 RAB'bin gözleri doðru kiþilerin üzerindedir, Kulaklarý onlarýn yakarýþýna açýktýr.
16 RAB kötülük yapanlara karþýdýr, Onlarýn anýsýný yeryüzünden siler.
17 Doðrular yakarýr, RAB duyar; Bütün sýkýntýlarýndan kurtarýr onlarý.
18 RAB gönlü kýrýklara yakýndýr, Ruhu ezginleri kurtarýr.
19 Doðrunun dertleri çoktur, Ama RAB hepsinden kurtarýr onu.
20 Bütün kemiklerini korur, Hiçbiri kýrýlmaz.
21 Kötü insanýn sonu kötülükle biter, Cezasýný bulur doðrulardan nefret edenler.
22 RAB kullarýný kurtarýr, O'na sýðýnanlarýn hiçbiri ceza görmez.
1 Ya RAB, benimle uðraþanlarla sen uðraþ, Benimle savaþanlarla sen savaþ!
2 Al küçük kalkanla büyük kalkaný, Yardýmýma koþ!
3 Kaldýr mýzraðýný, kargýný beni kovalayanlara, 'Seni ben kurtarýrým' de bana!
4 Canýma kastedenler utanýp rezil olsun! Utançla geri çekilsin bana kötülük düþünenler!
5 Rüzgarýn sürüklediði saman çöpüne dönsünler, RAB'bin meleði artlarýna düþsün!
6 Karanlýk ve kaygan olsun yollarý, RAB'bin meleði kovalasýn onlarý!
7 Madem neden yokken bana gizli aðlar kurdular, Nedensiz çukur kazdýlar,
8 Baþlarýna habersiz felaket gelsin, Gizledikleri aða kendileri tutulsun, Felakete uðrasýnlar.
9 O zaman RAB'de sevinç bulacaðým, Beni kurtardýðý için coþacaðým.
10 Bütün varlýðýmla þöyle diyeceðim: 'Senin gibisi var mý, ya RAB, Mazlumu zorbanýn elinden, Mazlumu ve yoksulu soyguncudan kurtaran?'
11 Kötü niyetli tanýklar türüyor, Bilmediðim konularý soruyorlar.
12 Ýyiliðime karþý kötülük ediyor, Yalnýzlýða itiyorlar beni.
13 Oysa onlar hastalanýnca ben çula sarýnýr, Oruç* tutup alçakgönüllü olurdum. Duam yanýtsýz kalýnca, Bir dost, bir kardeþ yitirmiþ gibi dolaþýrdým. Kederden belim bükülürdü, Annesi için yas tutan biri gibi.
14
15 Ama ben sendeleyince toplanýp sevindiler, Toplandý bana karþý tanýmadýðým alçaklar, Durmadan didiklediler beni.
16 Tanrýtanýmaz, alaycý soytarýlar gibi, Diþ gýcýrdattýlar bana.
17 Ne zamana dek seyirci kalacaksýn, ya Rab? Kurtar canýmý bunlarýn saldýrýsýndan, Hayatýmý bu genç aslanlardan!
18 Büyük toplantýda sana þükürler sunacaðým, Kalabalýðýn ortasýnda sana övgüler dizeceðim.
19 Sevinmesin boþ yere bana düþman olanlar, Göz kýrpmasýnlar birbirlerine Nedensiz benden nefret edenler.
20 Çünkü barýþ sözünü etmez onlar, Kurnazca düzen kurarlar ülkenin sakin insanlarýna.
21 Beni suçlamak için aðýzlarýný ardýna kadar açtýlar: 'Oh! Oh!' diyorlar, 'Ýþte kendi gözümüzle gördük yaptýklarýný!'
22 Olup biteni sen de gördün, ya RAB, sessiz kalma, Ya Rab, benden uzak durma!
23 Uyan, kalk savun beni, Uðraþ hakkým için, ey Tanrým ve Rab'bim!
24 Adaletin uyarýnca haklý çýkar beni, ya RAB, Tanrým benim! Gülmesinler halime!
25 Demesinler içlerinden: 'Oh! Ýþte buydu dileðimiz!', Konuþmasýnlar ardýmdan: 'Yedik baþýný!' diye.
26 Utansýn kötü halime sevinenler, Kýzarsýn yüzleri hepsinin; Gururla karþýma dikilenler Utanca, rezalete bürünsün.
27 Benim haklý çýkmamý isteyenler, Sevinç çýðlýklarý atýp coþsunlar; Þöyle desinler sürekli: 'Kulunun esenliðinden hoþlanan RAB yücelsin!'
28 O zaman gün boyu adaletin, Övgülerin dilimden düþmeyecek.
1 Günah fýsýldar kötü insana, Yüreðinin dibinden: Tanrý korkusu yoktur onda.
2 Kendini öyle beðenmiþ ki, Suçunu görmez, ondan tiksinmez.
3 Aðzýndan kötülük ve yalan akar, Akýllanmaktan, iyilik yapmaktan vazgeçmiþ.
4 Yataðýnda bile fesat düþünür, Olumsuz yolda direnir, reddetmez kötülüðü.
5 Ya RAB, sevgin göklere, Sadakatin gökyüzüne eriþir.
6 Doðruluðun ulu daðlara benzer, Adaletin uçsuz bucaksýz enginlere. Ýnsaný da, hayvaný da koruyan sensin, ya RAB.
7 Sevgin ne deðerli, ey Tanrý! Kanatlarýnýn gölgesine sýðýnýr insanoðlu.
8 Evindeki bolluða doyarlar, Zevklerinin ýrmaðýndan içirirsin onlara.
9 Çünkü yaþam kaynaðý sensin, Senin ýþýðýnla aydýnlanýrýz.
10 Sürekli göster Seni tanýyanlara sevgini, Yüreði temiz olanlara doðruluðunu.
11 Gururlunun ayaðý bana varmasýn, Kötülerin eli beni kovmasýn.
12 Kötülük yapanlar oracýkta düþtüler, Yýkýldýlar, kalkamazlar artýk.
1 Kötülük edenlere kýzýp üzülme, Suç iþleyenlere özenme!
2 Çünkü onlar ot gibi hemen solacak, Yeþil bitki gibi kuruyup gidecek.
3 Sen RAB'be güven, iyilik yap, Ülkede otur, sadakatle çalýþ.
4 RAB'den zevk al, O senin içindeki istekleri yerine getirecektir.
5 Her þeyi RAB'be býrak, O'na güven, O gerekeni yapar.
6 O senin doðruluðunu ýþýk gibi, Hakkýný öðle güneþi gibi Aydýnlýða çýkarýr.
7 RAB'bin önünde sakin dur, sabýrla bekle; Kýzýp üzülme iþi yolunda olanlara, Kötü amaçlarýna kavuþanlara.
8 Kýzmaktan kaçýn, býrak öfkeyi, Üzülme, yalnýz kötülüðe sürükler bu seni.
9 Çünkü kötülerin kökü kazýnacak, Ama RAB'be umut baðlayanlar ülkeyi miras alacak.
10 Yakýnda kötünün sonu gelecek, Yerini arasan da bulunmayacak.
11 Ama alçakgönüllüler ülkeyi miras alacak, Derin bir huzurun zevkini tadacak.
12 Kötü insan doðru insana düzen kurar, Diþ gýcýrdatýr.
13 Ama Rab kötüye güler, Çünkü bilir onun sonunun geldiðini.
14 Kýlýç çekti kötüler, yaylarýný gerdi, Mazlumu, yoksulu yýkmak, Doðru yolda olanlarý öldürmek için.
15 Ama kýlýçlarý kendi yüreklerine saplanacak, Yaylarý kýrýlacak.
16 Doðrunun azýcýk varlýðý, Pek çok kötünün servetinden iyidir.
17 Çünkü kötülerin gücü kýrýlacak, Ama doðrulara RAB destek olacak.
18 RAB yetkinlerin her gününü gözetir, Onlarýn mirasý sonsuza dek sürecek.
19 Kötü günde utanmayacaklar, Kýtlýkta karýnlarý doyacak.
20 Ama kötüler yýkýma uðrayacak; RAB'bin düþmanlarý kýr çiçekleri gibi kuruyup gidecek, Duman gibi daðýlýp yok olacak.
21 Kötüler ödünç alýr, geri vermez; Doðrularsa cömertçe verir.
22 RAB'bin kutsadýðý insanlar ülkeyi miras alacak, Lanetlediði insanlarýn kökü kazýnacak.
23 RAB insana saðlam adým attýrýr, Ýnsanýn yolundan hoþnut olursa.
24 Düþse bile yýkýlmaz insan, Çünkü elinden tutan RAB'dir.
25 Gençtim, ömrüm tükendi, Ama hiç görmedim doðru insanýn terk edildiðini, Soyunun ekmek dilendiðini.
26 O hep cömertçe ödünç verir, Soyu kutsanýr.
27 Kötülükten kaç, iyilik yap; Sonsuz yaþama kavuþursun.
28 Çünkü RAB doðruyu sever, Sadýk kullarýný terk etmez. Onlar sonsuza dek korunacak, Kötülerinse kökü kazýnacak.
29 Doðrular ülkeyi miras alacak, Orada sonsuza dek yaþayacak.
30 Doðrunun aðzýndan bilgelik akar, Dilinden adalet damlar.
31 Tanrýsý'nýn yasasý yüreðindedir, Ayaklarý kaymaz.
32 Kötü, doðruya pusu kurar, Onu öldürmeye çalýþýr.
33 Ama RAB onu kötünün eline düþürmez, Yargýlanýrken mahkûm etmez.
34 RAB'be umut baðla, O'nun yolunu tut, Ülkeyi miras almak üzere seni yükseltecektir. Kötülerin kökünün kazýndýðýný göreceksin.
35 Kötü ve acýmasýz adamý gördüm, Ýlk dikildiði toprakta yeþeren aðaç gibi Dal budak salýyordu;
36 Geçip gitti, yok oldu, Aradým, bulunmaz oldu.
37 Yetkin adamý gözle, doðru adama bak, Çünkü yarýnlar barýþseverindir.
38 Ama baþkaldýranlarýn hepsi yok olacak, Kötülerin kökü kazýnacak.
39 Doðrularýn kurtuluþu RAB'den gelir, Sýkýntýlý günde onlara kale olur.
40 RAB onlara yardým eder, kurtarýr onlarý, Kötülerin elinden alýp özgür kýlar, Çünkü kendisine sýðýnýrlar.
1 Ya RAB, öfkelenip azarlama beni, Gazapla yola getirme!
2 Oklarýn içime saplandý, Elin üzerime indi.
3 Öfken yüzünden saðlýðým bozuldu, Günahým yüzünden rahatým kaçtý.
4 Çünkü suçlarým baþýmdan aþtý, Taþýnmaz bir yük gibi sýrtýmda aðýrlaþtý.
5 Akýlsýzlýðým yüzünden Yaralarým iðrenç, irinli.
6 Eðildim, iki büklüm oldum, Gün boyu yaslý dolaþýyorum.
7 Çünkü belim ateþ içinde, Saðlýðým bozuk.
8 Tükendim, ezildim alabildiðine, Ýnliyorum yüreðimin acýsýndan.
9 Ya Rab, bütün özlemlerimi bilirsin, Ýniltilerim senden gizli deðil.
10 Yüreðim çarpýyor, gücüm tükeniyor, Gözlerimin feri bile söndü.
11 Eþim dostum kaçar oldu derdimden, Yakýnlarým uzak duruyor benden.
12 Canýma susayanlar bana tuzak kuruyor, Zararýmý isteyenler kuyumu kazýyor, Gün boyu hileler düþünüyorlar.
13 Ama ben bir saðýr gibi duymuyorum, Bir dilsiz gibi aðzýmý açmýyorum;
14 Duymaz, Aðzýnda yanýt bulunmaz bir adama döndüm.
15 Umudum sende, ya RAB, Sen yanýtlayacaksýn, ya Rab, Tanrým benim!
16 Çünkü dua ediyorum: 'Halime sevinmesinler, Ayaðým kayýnca böbürlenmesinler!'
17 Düþmek üzereyim, Acým hep içimde.
18 Suçumu itiraf ediyorum, Günahým yüzünden kaygýlanýyorum.
19 Ama düþmanlarým güçlü ve dinç, Yok yere benden nefret edenler çok.
20 Ýyiliðe karþý kötülük yapanlar bana karþý çýkar, Ýyiliðin peþinde olduðum için.
21 Beni terk etme, ya RAB! Ey Tanrým, benden uzak durma!
22 Yardýmýma koþ, Ya Rab, kurtuluþum benim!
1 Karar verdim: 'Adýmlarýma dikkat edeceðim, Dilimi günahtan sakýnacaðým; Karþýmda kötü biri oldukça, Aðzýma gem vuracaðým.'
2 Dilimi tutup sustum, Hep kaçýndým konuþmaktan, yararý olsa bile. Acým alevlendi,
3 Yüreðim tutuþtu içimde, Ateþ aldý derin derin düþünürken, Þu sözler döküldü dilimden:
4 'Bildir bana, ya RAB, sonumu, Sayýlý günlerimi; Bileyim ömrümün ne kadar kýsa olduðunu!
5 Yalnýz bir karýþ ömür verdin bana, Hiç kalýr hayatým senin önünde. Her insan bir soluktur sadece, En güçlü çaðýnda bile. |iSela*
6 'Bir gölge gibi dolaþýr insan, Boþ yere çýrpýnýr, Mal biriktirir, kime kalacaðýný bilmeden.
7 'Ne bekleyebilirim þimdi, ya Rab? Umudum sende.
8 Kurtar beni bütün isyanlarýmdan, Aptallarýn hakaretine izin verme.
9 Sustum, açmayacaðým aðzýmý; Çünkü sensin bunu yapan.
10 Uzaklaþtýr üzerimden yumruklarýný, Tokadýnýn altýnda mahvoldum.
11 Sen insaný suçundan ötürü Azarlayarak yola getirirsin, Güve gibi tüketirsin sevdiði þeyleri. Her insan bir soluktur sadece. |iSela
12 'Duamý iþit, ya RAB, Kulak ver yakarýþýma, Gözyaþlarýma kayýtsýz kalma! Çünkü ben bir garibim senin yanýnda, Bir yabancý, atalarým gibi.
13 Uzaklaþtýr üzerimden bakýþlarýný, Göçüp yok olmadan mutlu olayým!'
1 RAB'bi sabýrla bekledim; Bana yönelip yakarýþýmý duydu.
2 Ölüm çukurundan, Balçýktan çýkardý beni, Ayaklarýmý kaya üzerinde tuttu, Kaymayayým diye.
3 Aðzýma yeni bir ezgi, Tanrýmýz'a bir övgü ilahisi koydu. Çoklarý görüp korkacak Ve RAB'be güvenecekler.
4 Ne mutlu RAB'be güvenen insana, Gururluya, yalana sapana ilgi duymayana.
5 Ya RAB, Tanrým, Harikalarýn, düþüncelerin ne çoktur bizim için; Sana eþ koþulmaz! Duyurmak, anlatmak istesem yaptýklarýný, Saymakla bitmez.
6 Kurbandan, sunudan hoþnut olmadýn, Ama kulaklarýmý açtýn. Yakmalýk sunu*, günah sunusu* da istemedin.
7 O zaman þöyle dedim: 'Ýþte geldim; Kutsal Yazý tomarýnda benim için yazýlmýþtýr. Ey Tanrým, senin isteðini yapmaktan zevk alýrým ben, Yasan yüreðimin derinliðindedir.'
8
9 Büyük toplantýda müjdelerim senin zaferini, Sözümü esirgemem, Ya RAB, bildiðin gibi!
10 Zaferini içimde gizlemem, Baðlýlýðýný ve kurtarýþýný duyururum, Sevgini, sadakatini saklamam büyük topluluktan.
11 Ya RAB, esirgeme sevecenliðini benden! Sevgin, sadakatin hep korusun beni!
12 Sayýsýz belalar çevremi sardý, Suçlarým bana yetiþti, önümü göremiyorum; Baþýmdaki saçlardan daha çoklar, Çaresiz kaldým.
13 Ne olur, ya RAB, kurtar beni! Yardýmýma koþ, ya RAB!
14 Utansýn canýmý almaya çalýþanlar, Yüzleri kýzarsýn! Geri dönsün zararýmý isteyenler, Rezil olsunlar!
15 Bana, 'Oh! Oh!' çekenler Dehþete düþsün utançlarýndan!
16 Sende neþe ve sevinç bulsun Bütün sana yönelenler! 'RAB yücedir!' desin hep Senin kurtarýþýný özleyenler!
17 Bense mazlum ve yoksulum, Düþün beni, ya Rab. Yardýmcým ve kurtarýcým sensin, Geç kalma, ey Tanrým!
1 Ne mutlu yoksulu düþünene! RAB kurtarýr onu kötü günde.
2 Korur RAB, yaþatýr onu, Ülkede mutlu kýlar, Terk etmez düþmanlarýnýn eline.
3 Destek olur RAB ona Yataða düþünce; Hastalandýðýnda saðlýða kavuþturur onu.
4 'Acý bana, ya RAB!' dedim, 'Þifa ver bana, çünkü sana karþý günah iþledim!'
5 Kötü konuþuyor düþmanlarým ardýmdan: 'Ne zaman ölecek adý batasý?' diyorlar.
6 Biri beni görmeye geldi mi, boþ laf ediyor, Fesat topluyor içinde, Sonra dýþarý çýkýp fesadý yayýyor.
7 Benden nefret edenlerin hepsi Fýsýldaþýyor aralarýnda bana karþý, Zararýmý düþünüyorlar,
8 'Baþýna öyle kötü bir þey geldi ki' diyorlar, 'Yataðýndan kalkamaz artýk.'
9 Ekmeðimi yiyen, güvendiðim yakýn dostum bile Ýhanet etti bana.
10 Bari sen acý bana, ya RAB, kaldýr beni. Bunlarýn hakkýndan geleyim.
11 Düþmaným zafer çýðlýðý atmazsa, O zaman anlarým benden hoþnut kaldýðýný.
12 Dürüstlüðümden ötürü bana destek olur, Sonsuza dek beni huzurunda tutarsýn.
13 Öncesizlikten sonsuza dek, Övgüler olsun Ýsrail'in Tanrýsý RAB'be! Amin! Amin!
1 Geyik akarsularý nasýl özlerse, Caným da seni öyle özler, ey Tanrý!
2 Caným Tanrý'ya, yaþayan Tanrý'ya susadý; Ne zaman görmeye gideceðim Tanrý'nýn yüzünü?
3 Gözyaþlarým ekmeðim oldu gece gündüz, Gün boyu, 'Nerede senin Tanrýn?' dedikleri için.
4 Anýmsayýnca içim içimi yiyor, Nasýl toplulukla birlikte yürür, Tanrý'nýn evine kadar alaya öncülük ederdim, Sevinç ve þükran sesleri arasýnda, Bayram eden bir kalabalýkla birlikte.
5 Neden üzgünsün, ey gönlüm, Neden içim huzursuz? Tanrý'ya umut baðla, Çünkü O'na yine övgüler sunacaðým; O benim kurtarýcým ve Tanrým'dýr.
6 Gönlüm üzgün, Bu yüzden seni anýmsýyorum, ey Tanrým. Þeria yöresinde, Hermon ve Misar daðlarýnda Çaðlayanlarýn gümbürdeyince, Enginler birbirine sesleniyor, Bütün dalgalarýn, sellerin üzerimden geçiyor.
7
8 Gündüz RAB sevgisini gösterir, Gece ilahi söyler, dua ederim Yaþamýmýn Tanrýsý'na.
9 Kayam olan Tanrým'a diyorum ki, 'Neden beni unuttun? Niçin düþmanlarýmýn baskýsý altýnda Yaslý gezeyim?'
10 Gün boyu hasýmlarým: 'Nerede senin Tanrýn?' diyerek Bana sataþtýkça, Kemiklerim kýrýlýyor sanki.
11 Neden üzgünsün, ey gönlüm, Neden içim huzursuz? Tanrý'ya umut baðla, Çünkü O'na yine övgüler sunacaðým; O benim kurtarýcým ve Tanrým'dýr.
1 Hakkýmý ara, ey Tanrý, Savun beni vefasýz ulusa karþý, Kurtar hileci, haksýz insandan.
2 Çünkü sen Tanrým, kalemsin; Neden beni reddettin? Niçin düþmanlarýmýn baskýsý altýnda Yaslý gezeyim?
3 Gönder ýþýðýný, gerçeðini, Yol göstersinler bana, Senin kutsal daðýna, konutuna götürsünler beni.
4 O zaman Tanrý'nýn sunaðýna, Neþe, sevinç kaynaðým Tanrý'ya gideceðim Ve sana, ey Tanrý, Tanrým benim, Lirle þükredeceðim.
5 Neden üzgünsün, ey gönlüm, Neden içim huzursuz? Tanrý'ya umut baðla, Çünkü O'na yine övgüler sunacaðým; O benim kurtarýcým ve Tanrým'dýr.
1 Ey Tanrý, kulaklarýmýzla duyduk, Atalarýmýz anlattý bize, Neler yaptýðýný onlarýn gününde, eski günlerde.
2 Elinle uluslarý kovdun, Ama atalarýmýza yer verdin; Halklarý kýrdýn, Ama atalarýmýzýn yayýlmasýný saðladýn.
3 Onlar ülkeyi kýlýçla kazanmadýlar, Kendi bilekleriyle zafere ulaþmadýlar. Senin sað elin, bileðin, yüzünün ýþýðý sayesinde oldu bu; Çünkü sen onlarý sevdin.
4 Ey Tanrý, kralým sensin, Buyruk ver de Yakup soyu kazansýn!
5 Senin sayende düþmanlarýmýzý püskürteceðiz, Senin adýnla karþýtlarýmýzý ezeceðiz.
6 Çünkü ben yayýma güvenmem, Kýlýcým da beni kurtarmaz;
7 Ancak sensin bizi düþmanlarýmýzdan kurtaran, Bizden nefret edenleri utanca boðan.
8 Her gün Tanrý'yla övünür, Sonsuza dek adýna þükran sunarýz. |iSela*
9 Ne var ki, reddettin bizi, aþaðýladýn, Artýk ordularýmýzla savaþa çýkmýyorsun.
10 Düþman karþýsýnda bizi gerilettin, Bizden tiksinenler bizi soydu.
11 Kasaplýk koyuna çevirdin bizi, Uluslarýn arasýna daðýttýn.
12 Yok pahasýna sattýn halkýný, Üstelik satýþtan hiçbir þey kazanmadan.
13 Bizi komþularýmýzýn yüzkarasý, Çevremizdekilerin eðlencesi, alay konusu ettin.
14 Uluslarýn diline düþürdün bizi, Gülüyor halklar halimize.
15 Rezilliðim gün boyu karþýmda, Utancýmdan yerin dibine geçtim
16 Hakaret ve sövgü duya duya, Öç almak isteyen düþman karþýsýnda.
17 Bütün bunlar baþýmýza geldi, Yine de seni unutmadýk, Antlaþmana ihanet etmedik,
18 Döneklik etmedik, Adýmlarýmýz senin yolundan sapmadý.
19 Oysa sen bizi ezdin, ülkemizi çakallarýn uðraðý ettin, Üstümüzü koyu karanlýkla örttün.
20 Eðer Tanrýmýz'ýn adýný unutsaydýk, Yabancý bir ilaha ellerimizi açsaydýk,
21 Tanrý bunu ortaya çýkarmaz mýydý? Çünkü O yürekteki gizleri bilir.
22 Senin uðruna her gün öldürülüyoruz, Kasaplýk koyun sayýlýyoruz.
23 Uyan, ya Rab! Niçin uyuyorsun? Kalk! Sonsuza dek terk etme bizi!
24 Niçin yüzünü gizliyorsun? Neden mazlum halimizi, üzerimizdeki baskýyý unutuyorsun?
25 Çünkü yere serildik, Bedenimiz topraða yapýþtý.
26 Kalk, yardým et bize! Kurtar bizi sevgin uðruna!
1 Yüreðimden güzel sözler taþýyor, Kral için söylüyorum þiirlerimi, Dilim usta bir yazarýn kalemi gibi olsun.
2 Sen insanlarýn en güzelisin, Lütuf saçýlmýþ dudaklarýna. Çünkü Tanrý seni sonsuza dek kutsamýþ.
3 Ey yiðit savaþçý, kuþan kýlýcýný beline, Görkemine, yüceliðine bürün.
4 At sýrtýnda görkeminle, zaferle ilerle, Gerçek ve adalet uðruna*fo* Sað elin korkunç iþler göstersin.
5 Oklarýn sivridir, Kral düþmanlarýnýn yüreðine saplanýr, Halklar ayaklarýnýn altýna serilir.
6 Ey Tanrý, tahtýn sonsuzluklar boyunca kalýcýdýr*fö*, Krallýðýnýn asasý adalet asasýdýr.
7 Doðruluðu sever, kötülükten nefret edersin. Bunun için Tanrý, senin Tanrýn, Seni sevinç yaðýyla Arkadaþlarýndan daha çok meshetti*.
8 Giysilerinin tümü mür*, öd, tarçýn kokuyor; Fildiþi saraylardan gelen çalgý sesleri seni eðlendiriyor!
9 Kral kýzlarý senin saygýn kadýnlarýn arasýnda, Kraliçe, Ofir altýnlarý içinde senin saðýnda duruyor.
10 Dinle, ey kral kýzý, bak, kulak ver, Halkýný, baba evini unut.
11 Kral senin güzelliðine vuruldu, Efendin olduðu için önünde eðil.
12 Sur halký armaðan getirecek, Halkýn zenginleri lütfunu kazanmak isteyecek.
13 Kral kýzý odasýnda ýþýl ýþýl parýldýyor, Giysisi altýnla dokunmuþ.
14 Ýþlemeli giysiler içinde kralýn önüne çýkarýlacak, Arkadaþlarý, ona eþlik eden kýzlar sana getirilecek.
15 Sevinç ve coþkuyla götürülecek, Kralýn sarayýna girecekler.
16 Atalarýnýn yerini oðullarýn alacak, Onlarý önder yapacaksýn bütün ülkeye.
17 Adýný kuþaklar boyunca yaþatacaðým, Böylece halklar sonsuza dek övecek seni.
1 Tanrý sýðýnaðýmýz ve gücümüzdür, Sýkýntýda hep yardýma hazýrdýr.
2 Bu yüzden korkmayýz yeryüzü altüst olsa, Daðlar denizlerin baðrýna devrilse,
3 Sular kükreyip köpürse, Kabaran deniz daðlarý titretse bile. |iSela*
4 Bir ýrmak var ki, sularý sevinç getirir Tanrý kentine, Yüceler Yücesi'nin kutsal konutuna.
5 Tanrý onun ortasýndadýr, Sarsýlmaz o kent. Gün doðarken Tanrý ona yardým eder.
6 Uluslar kükrüyor, krallýklar sarsýlýyor, Tanrý gürleyince yeryüzü eriyip gidiyor.
7 Her Þeye Egemen RAB bizimledir, Yakup'un Tanrýsý kalemizdir. |iSela
8 Gelin, görün RAB'bin yaptýklarýný, Yeryüzüne getirdiði yýkýmlarý.
9 Savaþlarý durdurur yeryüzünün dört bucaðýnda, Yaylarý kýrar, mýzraklarý parçalar, Kalkanlarý*fr* yakar.
10 'Sakin olun, bilin ki, Tanrý benim! Uluslar arasýnda yüceleceðim, Yeryüzünde yüceleceðim!'
11 Her Þeye Egemen RAB bizimledir, Yakup'un Tanrýsý kalemizdir. |iSela
1 Ey bütün uluslar, el çýrpýn! Sevinç çýðlýklarý atýn Tanrý'nýn onuruna!
2 Ne müthiþtir yüce RAB, Bütün dünyanýn ulu Kralý.
3 Halklarý altýmýza, Uluslarý ayaklarýmýzýn dibine serer.
4 Sevdiði Yakup'un gururu olan mirasýmýzý O seçti bizim için. |iSela*
5 RAB Tanrý sevinç çýðlýklarý, Boru sesleri arasýnda yükseldi.
6 Ezgiler sunun Tanrý'ya, ezgiler; Ezgiler sunun Kralýmýz'a, ezgiler!
7 Çünkü Tanrý bütün dünyanýn kralýdýr, Maskil*fs* sunun!
8 Tanrý kutsal tahtýna oturmuþ, Krallýk eder uluslara.
9 Uluslarýn önderleri Ýbrahim'in Tanrýsý'nýn halkýyla bir araya gelmiþ; Çünkü Tanrý'ya aittir yeryüzü krallarý. O çok yücedir.
1 RAB büyüktür ve yalnýz O övülmeye deðer Tanrýmýz'ýn kentinde, kutsal daðýnda.
2 Yükselir zarafetle, Bütün yeryüzünün sevinci Siyon Daðý, Safon'un*fþ* doruðu, ulu Kral'ýn kenti.
3 Tanrý onun kalelerinde Saðlam kule olarak gösterdi kendini.
4 Krallar toplandý, Birlikte Siyon'un üzerine yürüdüler.
5 Ama onu görünce þaþkýna döndüler, Dehþete düþüp kaçtýlar.
6 Doðum sancýsý tutan kadýn gibi, Bir titreme aldý onlarý orada.
7 Doðu rüzgarýnýn parçaladýðý ticaret gemileri gibi Yok ettin onlarý.
8 Her Þeye Egemen RAB'bin kentinde, Tanrýmýz'ýn kentinde, Nasýl duyduksa, öyle gördük. Tanrý onu sonsuza dek güvenlik içinde tutacak. |iSela*
9 Ey Tanrý, tapýnaðýnda, Ne kadar vefalý olduðunu düþünüyoruz.
10 Adýn gibi, ey Tanrý, övgün de Dünyanýn dört bucaðýna varýyor. Sað elin zafer dolu.
11 Sevinsin Siyon Daðý, Coþsun Yahuda beldeleri Senin yargýlarýnla!
12 Siyon'un çevresini gezip dolanýn, Kulelerini sayýn,
13 Surlarýna dikkatle bakýn, Kalelerini yoklayýn ki, Gelecek kuþaða anlatasýnýz:
14 Bu Tanrý sonsuza dek bizim Tanrýmýz olacak, Bize hep yol gösterecektir.
1 Ey bütün halklar, dinleyin! Kulak verin hepiniz, ey dünyada yaþayanlar,
2 Halk çocuklarý, bey çocuklarý, Zenginler, yoksullar!
3 Bilgelik dökülecek aðzýmdan, Anlayýþ saðlayacak içimdeki düþünceler,
4 Kulak vereceðim özdeyiþlere, Lirle yorumlayacaðým bilmecemi.
5 Niçin korkayým kötü günlerde Niyeti bozuk düþmanlarým çevremi sarýnca?
6 Onlar varlýklarýna güvenir, Büyük servetleriyle böbürlenirler.
7 Kimse kimsenin hayatýnýn bedelini ödeyemez, Tanrý'ya fidye veremez.
8 Çünkü hayatýn fidyesi büyüktür, Kimse ödemeye yeltenmemeli.
9 Böyle olmasa, Sonsuza dek yaþar insan, Mezar yüzü görmez.
10 Kuþkusuz herkes biliyor bilgelerin öldüðünü, Aptallarla budalalarýn yok olduðunu. Mallarýný baþkalarýna býrakýyorlar.
11 Mezarlarý, sonsuza dek evleri, Kuþaklar boyu konutlarý olacak*ft*, Topraklarýna kendi adlarýný verseler bile.
12 Bütün gösteriþine karþýn geçicidir insan, Ölüp giden hayvanlar gibi.
13 Budalalarýn yolu, Onlarýn sözünü onaylayanlarýn sonu budur. |iSela*
14 Sürü gibi ölüler diyarýna sürülecekler, Ölüm güdecek onlarý. Tan aðarýnca doðrular onlara egemen olacak, Cesetleri çürüyecek, Ölüler diyarý onlara konut olacak.
15 Ama Tanrý beni Ölüler diyarýnýn pençesinden kurtaracak Ve yanýna alacak. |iSela
16 Korkma biri zenginleþirse, Evinin görkemi artarsa.
17 Çünkü ölünce hiçbir þey götüremez, Görkemi onunla mezara gitmez.
18 Yaþarken kendini mutlu saysa bile, Baþarýlý olunca övülse bile.
19 Atalarýnýn kuþaðýna katýlacak, Onlar ki asla ýþýk yüzü görmeyecekler.
20 Bütün gösteriþine karþýn anlayýþsýzdýr insan, Ölüp giden hayvanlar gibi.
1 Güçlü olan Tanrý, RAB konuþuyor; Güneþin doðduðu yerden battýðý yere kadar Yeryüzünün tümüne sesleniyor.
2 Güzelliðin doruðu Siyon'dan Parýldýyor Tanrý.
3 Tanrýmýz geliyor, sessiz kalmayacak, Önünde yanan ateþ her þeyi kül ediyor, Çevresinde þiddetli bir fýrtýna esiyor.
4 Halkýný yargýlamak için Yere göðe sesleniyor:
5 'Toplayýn önüme sadýk kullarýmý, Kurban keserek benimle antlaþma yapanlarý.'
6 Gökler O'nun doðruluðunu duyuruyor, Çünkü yargýç Tanrý'nýn kendisidir. |iSela*
7 'Ey halkým, dinle de konuþayým, Ey Ýsrail, sana karþý tanýklýk edeyim: Ben Tanrý'yým, senin Tanrýn'ým!
8 Kurbanlarýndan ötürü seni azarlamýyorum, Yakmalýk sunularýn* sürekli önümde.
9 Ne evinden bir boða, Ne de aðýllarýndan bir teke alacaðým.
10 Çünkü bütün orman yaratýklarý, Daðlardaki bütün hayvanlar benimdir.
11 Daðlardaki bütün kuþlarý korurum, Kýrlardaki bütün yabanýl hayvanlar benimdir.
12 Acýksam sana söylemezdim, Çünkü bütün dünya ve içindekiler benimdir.
13 Ben boða eti yer miyim? Ya da keçi kaný içer miyim?
14 Tanrý'ya þükran kurbaný sun, Yüceler Yücesi'ne adadýðýn adaklarý yerine getir.
15 Sýkýntýlý gününde seslen bana, Seni kurtarýrým, sen de beni yüceltirsin.
16 Ama Tanrý kötüye þöyle diyor: 'Kurallarýmý ezbere okumaya Ya da antlaþmamý aðzýna almaya ne hakkýn var?
17 Çünkü yola getirilmekten nefret ediyor, Sözlerimi arkana atýyorsun.
18 Hýrsýz görünce onunla dost oluyor, Zina edenlere ortak oluyorsun.
19 Aðzýný kötülük için kullanýyor, Dilini yalana koþuyorsun.
20 Oturup kardeþine karþý konuþur, Annenin oðluna kara çalarsýn.
21 Sen bunlarý yaptýn, ben sustum, Beni kendin gibi sandýn. Seni azarlýyorum, Suçlarýný gözünün önüne seriyorum.
22 'Dikkate alýn bunu, ey Tanrý'yý unutan sizler! Yoksa parçalarým sizi, kurtaran olmaz.
23 Kim þükran kurbaný sunarsa beni yüceltir; Yolunu düzeltene kurtarýþýmý göstereceðim.'
1 Ey Tanrý, lütfet bana, Sevgin uðruna; Sil isyanlarýmý, Sýnýrsýz merhametin uðruna.
2 Tümüyle yýka beni suçumdan, Arýt beni günahýmdan.
3 Çünkü biliyorum isyanlarýmý, Günahým sürekli karþýmda.
4 Sana karþý, yalnýz sana karþý günah iþledim, Senin gözünde kötü olaný yaptým. Öyle ki, konuþurken haklý, Yargýlarken adil olasýn.
5 Nitekim suç içinde doðdum ben, Günah içinde annem bana hamile kaldý.
6 Madem sen gönülde sadakat istiyorsun, Bilgelik öðret bana yüreðimin derinliklerinde.
7 Beni mercanköþkotuyla arýt, paklanayým, Yýka beni, kardan beyaz olayým.
8 Neþe, sevinç sesini duyur bana, Bayram etsin ezdiðin kemikler.
9 Bakma günahlarýma, Sil bütün suçlarýmý.
10 Ey Tanrý, temiz bir yürek yarat, Yeniden kararlý bir ruh var et içimde.
11 Beni huzurundan atma, Kutsal Ruhun'u benden alma.
12 Geri ver bana saðladýðýn kurtuluþ sevincini, Bana destek ol, istekli bir ruh ver.
13 Baþkaldýranlara senin yollarýný öðreteyim, Günahkârlar geri dönsün sana.
14 Kurtar beni kan dökme suçundan, Ey Tanrý, beni kurtaran Tanrý, Dilim senin kurtarýþýný ilahilerle övsün.
15 Ya Rab, aç dudaklarýmý, Aðzým senin övgülerini duyursun.
16 Çünkü sen kurbandan hoþlanmazsýn, Yoksa sunardým sana, Yakmalýk sunudan* hoþnut kalmazsýn.
17 Senin kabul ettiðin kurban alçakgönüllü bir ruhtur, Alçakgönüllü ve piþman bir yüreði hor görmezsin, ey Tanrý.
18 Lütfet, Siyon'a iyilik yap, Yeruþalim'in surlarýný onar.
19 O zaman doðru sunulan kurbanlar, Yakmalýk sunular, tümüyle yakmalýk sunular, Seni hoþnut kýlar; O zaman sunaðýnda boðalar sunulur.
1 Niçin kötülüðünle böbürlenirsin, ey kabadayý, Tanrý'nýn sadýk kullarýna karþý Bütün gün dilin yýkým tasarlar Keskin ustura gibi, ey hilekâr.
2
3 Ýyilikten çok kötülüðü, Doðru konuþmaktan çok yalaný seversin. |iSela*
4 Seni hileli dil seni! Her yýkýcý sözü seversin.
5 Ama Tanrý seni sonsuza dek yýkacak, Seni kapýp çadýrýndan fýrlatacak, Yaþam diyarýndan kökünü sökecek. |iSela
6 Doðrular bunu görünce korkacak, Gülerek þöyle diyecekler:
7 'Ýþte bu adam, Tanrý'ya sýðýnmak istemedi, Servetinin bolluðuna güvendi, Baþkalarýný yýkarak güçlendi!'
8 Ama ben Tanrý'nýn evinde yeþeren zeytin aðacý gibiyim, Sonsuza dek Tanrý'nýn sevgisine güvenirim.
9 Sürekli sana þükrederim yaptýklarýn için, Sadýk kullarýnýn önünde umut baðlarým, Çünkü adýn iyidir.
1 Akýlsýz içinden, 'Tanrý yok!' der. Ýnsanlar bozuldu, iðrençlik aldý yürüdü, Ýyilik eden yok.
2 Tanrý göklerden bakar oldu insanlara, Akýllý, Tanrý'ya yönelen biri var mý diye.
3 Hepsi saptý, Tümü yozlaþtý, Ýyilik eden yok, Bir kiþi bile!
4 Suç iþleyenler görmüyor mu? Halkýmý ekmek yer gibi yiyor, Tanrý'ya yakarmýyorlar.
5 Ama korkulmayacak yerde korkacaklar, Çünkü Tanrý seni kuþatanlarýn kemiklerini daðýtacak, Onlarý reddettiði için hepsini utandýracak.
6 Keþke Ýsrail'in kurtuluþu Siyon'dan gelse! Tanrý halkýný eski gönencine kavuþturunca, Yakup soyu sevinecek, Ýsrail halký coþacak.
1 Ey Tanrý, beni adýnla kurtar, Gücünle akla beni!
2 Ey Tanrý, duamý dinle, Kulak ver aðzýmdan çýkan sözlere.
3 Çünkü küstahlar bana saldýrýyor, Zorbalar canýmý almak istiyor, Tanrý'ya aldýrmýyorlar. |iSela*
4 Ýþte Tanrý benim yardýmcýmdýr, Tek desteðim Rab'dir.
5 Düþmanlarým yaptýklarý kötülüðün cezasýný bulsun, Sadakatin uyarýnca yok et onlarý.
6 Ya RAB, sana gönülden bir kurban sunacaðým, Adýna þükredeceðim, çünkü adýn iyidir.
7 Beni bütün sýkýntýlarýmdan kurtardýn, Gözlerim düþmanlarýmýn yok oluþunu gördü.
1 Ey Tanrý, kulak ver duama, Sýrt çevirme yalvarýþýma!
2 Dikkatini çevir, yanýt ver bana. Düþüncelerim beni rahatsýz ediyor, þaþkýným
3 Düþman sesinden, kötünün baskýsýndan; Çünkü sýkýntýya sokuyorlar beni, Öfkeyle üstüme üstüme geliyorlar.
4 Yüreðim sýzlýyor içimde, Ölüm dehþeti çöktü üzerime.
5 Korku ve titreme sardý beni, Ürperti kapladý içimi.
6 'Keþke güvercin gibi kanatlarým olsaydý!' Dedim kendi kendime, 'Uçar, rahatlardým.
7 Uzaklara kaçar, Çöllerde konaklardým. |iSela*
8 Sert rüzgara, kasýrgaya karþý Hemen bir barýnak bulurdum.'
9 Þaþkýna çevir kötüleri, ya Rab, karýþtýr dillerini, Çünkü kentte þiddet ve çatýþma görüyorum.
10 Gece gündüz kent surlarý üzerinde dolaþýrlar, Haksýzlýk, fesat dolu kentin içi.
11 Yýkýcýlýk kentin göbeðinde, Zorbalýk, hile eksilmez meydanýndan.
12 Beni aþaðýlayan bir düþman olsaydý, Katlanabilirdim; Bana küstahlýk eden bir hasým olsaydý, Gizlenebilirdim.
13 Ama sensin, bana denk, Yoldaþým, yakýn arkadaþým.
14 Birlikte tatlý tatlý yarenlik eder, Toplulukla Tanrý'nýn evine giderdik.
15 Ölüm yakalasýn düþmanlarýmý ansýzýn, Diri diri ölüler diyarýna insinler; Çünkü içleri ve evleri kötülük dolu.
16 Bense Tanrý'ya seslenirim, RAB kurtarýr beni.
17 Sabah, öðlen, akþam kederimden feryat ederim, O iþitir sesimi.
18 Bana karþý giriþilen savaþtan Esenlikle kurtarýr canýmý, Sayýsý çok da olsa karþýtlarýmýn.
19 Öncesizlikten bu yana tahtýnda oturan Tanrý, Duyacak ve ezecek onlarý. |iSela Çünkü hiç deðiþmiyor Ve Tanrý'dan korkmuyorlar.
20 Yoldaþým dostlarýna saldýrarak Yaptýðý antlaþmayý bozdu.
21 Aðzýndan bal damlar, Ama yüreðinde savaþ var. Sözleri yaðdan yumuþak, Ama yalýn birer kýlýçtýr.
22 Yükünü RAB'be býrak, O sana destek olur. Asla izin vermez Doðru insanýn sarsýlmasýna.
23 Ama sen, ey Tanrý, ölüm çukuruna atacaksýn kötüleri, Günlerinin yarýsýný görmeyecek katillerle hainler; Bense sana güveniyorum.
1 Acý bana, ey Tanrý, Çünkü ayak altýnda çiðniyor insanlar beni, Gün boyu saldýrýp eziyorlar.
2 Düþmanlarým ayak altýnda çiðniyor beni her gün, Küstahça saldýrýyor çoðu.
3 Sana güvenirim korktuðum zaman.
4 Tanrý'ya, sözünü övdüðüm Tanrý'ya Güvenirim ben, korkmam. Ýnsan bana ne yapabilir?
5 Gün boyu sözlerimi çarpýtýyorlar, Hakkýmda hep kötülük tasarlýyorlar.
6 Fesatlýk için uðraþýyor, pusuya yatýyor, Adýmlarýmý gözlüyor, canýmý almak istiyorlar.
7 Kötülüklerinin cezasýndan kurtulacaklar mý? Ey Tanrý, halklarý öfkeyle yere çal!
8 Çektiðim acýlarý kaydettin, Gözyaþlarýmý tulumunda biriktirdin! Bunlar defterinde yazýlý deðil mi?
9 Seslendiðim zaman, Düþmanlarým geri çekilecek. Biliyorum, Tanrý benden yana.
10 Sözünü övdüðüm Tanrý'ya, Sözünü övdüðüm RAB'be,
11 Tanrý'ya güvenirim ben, korkmam; Ýnsan bana ne yapabilir?
12 Ey Tanrý, sana adaklar adamýþtým, Þükran kurbanlarý sunmalýyým þimdi.
13 Çünkü canýmý ölümden kurtardýn, Ayaklarýmý tökezlemekten korudun; Ýþte yaþam ýþýðýnda, Tanrý huzurunda yürüyorum.
1 Acý bana, ey Tanrý, acý, Çünkü sana sýðýnýyorum; Felaket geçinceye kadar, Kanatlarýnýn gölgesine sýðýnacaðým.
2 Yüce Tanrý'ya, Benim için her þeyi yapan Tanrý'ya sesleniyorum.
3 Gökten gönderip beni kurtaracak, Beni ezmek isteyenleri azarlayacak, |iSela* Sevgisini, sadakatini gösterecektir.
4 Aslanlarýn arasýndayým, Alev kusan insanlar arasýnda yatarým, Mýzrak gibi, ok gibi diþleri, Keskin kýlýç gibi dilleri.
5 Yüceliðini göster göklerin üstünde, ey Tanrý, Görkemin bütün yeryüzünü kaplasýn!
6 Ayaklarým için að serdiler, Çöktüm; Yoluma çukur kazdýlar, Ýçine kendileri düþtüler. |iSela
7 Kararlýyým, ey Tanrý, kararlýyým, Ezgiler, ilahiler söyleyeceðim.
8 Uyan, ey caným, Uyan, ey lir, ey çenk, Seheri ben uyandýrayým!
9 Halklarýn arasýnda sana þükürler sunayým, ya Rab, Uluslarýn arasýnda seni ilahilerle öveyim.
10 Çünkü sevgin göklere eriþir, Sadakatin gökyüzüne ulaþýr.
11 Yüceliðini göster göklerin üstünde, ey Tanrý, Görkemin bütün yeryüzünü kaplasýn!
1 Ey yöneticiler*fü*, gerçekten adil mi karar verirsiniz? Doðru mu yargýlarsýnýz insanlarý?
2 Hayýr! Hep haksýzlýk tasarlarsýnýz içinizde, Zorbalýk saçar elleriniz yeryüzüne.
3 Kötüler daha ana rahmindeyken yoldan çýkar, Doðdu doðalý yalan söyleyerek sapar.
4 Zehirleri yýlan zehiri gibidir. Kulaklarý týkalý bir kobrayý andýrýrlar,
5 Usta büyücülerin, Afsuncularýn sesini duymak istemeyen bir kobrayý.
6 Ey Tanrý, kýr onlarýn aðzýnda diþlerini, Sök genç aslanlarýn azý diþlerini, ya RAB!
7 Akýp giden su gibi yok olsunlar. Yaylarýný gerince oklarýnýn ucu kýrýlsýn.
8 Süründükçe eriyen sümüklüböceðe dönsünler. Düþük çocuk gibi güneþ yüzü görmesinler.
9 Kazanlarýnýz diken ateþini daha duymadan, Yaþý da kurusu da kasýrgayla savrulacak kötülerin.
10 Doðru adam alýnan öcü görünce sevinecek Ve ayaklarýný kötünün kanýnda yýkayacak.
11 O zaman insanlar, 'Gerçekten doðrulara ödül var' diyecek, 'Gerçekten dünyayý yargýlayan bir Tanrý var.'
1 Kurtar beni düþmanlarýmdan, ey Tanrým, Kalem ol hasýmlarýma karþý.
2 Kurtar beni suç iþleyenlerden, Uzak tut kanlý katillerden.
3 Bak, canýmý almak için pusu kuruyorlar, Güçlüler bana karþý birleþiyorlar, Oysa baþkaldýrmadým, günahým yok, ya RAB.
4 Suç iþlemediðim halde, Koþuþup hazýrlanýyorlar. Kalk bana yardým etmek için, halime bak!
5 Sen, ya RAB, Her Þeye Egemen Tanrý, Ýsrail'in Tanrýsý, Uyan bütün uluslarý cezalandýrmak için, Acýma bu suçlu hainlere! |iSela*
6 Akþam döner, köpek gibi hýrlayýp Sinsi sinsi kenti dolaþýrlar.
7 Bak, neler dökülür aðýzlarýndan, Kýlýç çýkar dudaklarýndan. 'Kim duyacak?' derler.
8 Ama sen onlara gülersin, ya RAB, Bütün uluslarla eðlenirsin.
9 Gücüm sensin, seni gözlüyorum, Çünkü kalemsin, ey Tanrý.
10 Tanrým sevgisiyle karþýlar beni, Bana düþmanlarýmýn yýkýmýný gösterir.
11 Onlarý öldürme, yoksa halkým unutur, Gücünle daðýt ve alçalt onlarý, Ya Rab, kalkanýmýz bizim.
12 Aðýzlarýnýn günahý, dudaklarýndan çýkan söz yüzünden, Gururlarýnýn tuzaðýna düþsünler. Okuduklarý lanet, söyledikleri yalan yüzünden
13 Yok et onlarý gazabýnla, yok et, tükensinler; Bilsinler ki, Tanrý'nýn egemenliði Yakup soyundan Yeryüzünün ucuna kadar ulaþýr. |iSela
14 Akþam döner, köpek gibi hýrlayýp Sinsi sinsi kenti dolaþýrlar.
15 Yiyecek bulmak için gezerler, Doymazlarsa ulurlar.
16 Bense gücün için sabah ezgiler söyleyecek, Sevgini sevinçle dile getireceðim. Çünkü sen bana kale, Sýkýntýlý günümde sýðýnak oldun.
17 Gücüm sensin, seni ilahilerle öveceðim, Çünkü kalem, beni seven Tanrý sensin.
1 Bizi reddettin, parladýn bize karþý, ey Tanrý, Öfkelendin; eski halimize döndür bizi!
2 Salladýn yeri, yarýklar açtýn; Onar çatlaklarýný, çünkü yer sarsýlýyor.
3 Halkýna sýkýntý çektirdin, Sersemletici bir þarap içirdin bize.
4 Sancak verdin senden korkanlara, Okçulara karþý*fv* açsýnlar diye. |iSela*
5 Kurtar bizi sað elinle, yardým et, Sevdiklerin özgürlüðe kavuþsun diye!
6 Tanrý þöyle konuþtu kutsal yerinde: 'Þekem'i sevinçle bölüþtürecek, Sukkot Vadisi'ni ölçeceðim.
7 Gilat benimdir, Manaþþe de benim, Efrayim miðferim, Yahuda asam.
8 Moav yýkanma leðenim, Edom'un üzerine çarýðýmý fýrlatacaðým*fy*, Filist'e zaferle haykýracaðým.'
9 Kim beni surlu kente götürecek? Kim bana Edom'a kadar yol gösterecek?
10 Ey Tanrý, sen bizi reddetmedin mi? Ordularýmýza öncülük etmiyor musun artýk?
11 Yardým et bize düþmana karþý, Çünkü boþtur insan yardýmý.
12 Tanrý'yla zafer kazanýrýz, O çiðner düþmanlarýmýzý.
1 Ey Tanrý, yakarýþýmý iþit, Duama kulak ver!
2 Sana seslenirim yeryüzünün öbür ucundan, Yüreðime hüzün çökünce. Eriþemeyeceðim yüksek bir kayaya çýkar beni,
3 Çünkü sen benim için sýðýnak, Düþmana karþý güçlü bir kule oldun.
4 Çadýrýnda sonsuza dek oturmak Ve kanatlarýnýn gölgesine sýðýnmak isterim. |iSela*
5 Çünkü sen, ey Tanrý, adaklarýmý duydun, Adýndan korkanlarýn mirasýný bana verdin.
6 Kralýn günlerine gün kat, Yýllarý yüzyýllar olsun!
7 Tanrý'nýn huzurunda sonsuza dek tahtýnda otursun; Onu sevgin ve sadakatinle koru!
8 O zaman adýný hep ilahilerle öveceðim, Her gün adaklarýmý yerine getireceðim.
1 Caným yalnýz Tanrý'da huzur bulur, Kurtuluþum O'ndan gelir.
2 Tek kayam, kurtuluþum, Kalem O'dur, asla sarsýlmam.
3 Birini ezmek için daha ne vakte kadar Hep birlikte üstüne saldýracaksýnýz, Eðri bir duvara, Yerinden oynamýþ bir çite saldýrýr gibi?
4 Tek düþünceleri onu doruktan indirmektir. Yalandan zevk alýrlar. Aðýzlarýyla hayýrdua ederken, Ýçlerinden lanet okurlar. |iSela*
5 Ey caným, yalnýz Tanrý'da huzur bul, Çünkü umudum O'ndadýr.
6 Tek kayam, kurtuluþum, Kalem O'dur, sarsýlmam.
7 Kurtuluþum ve onurum Tanrý'ya baðlýdýr, Güçlü kayam, sýðýnaðým O'dur.
8 Ey halkým, her zaman O'na güven, Ýçini dök O'na, Çünkü Tanrý sýðýnaðýmýzdýr. |iSela
9 Sýradan insan ancak bir soluk, Soylu insansa bir yalandýr. Tartýya konduðunda ikisi birlikte soluktan hafiftir.
10 Zorbalýða güvenmeyin, yaðma malla övünmeyin; Varlýðýnýz artsa bile, ona gönül baðlamayýn.
11 Tanrý bir þey söyledi, Ben iki þey duydum: Güç Tanrý'nýndýr,
12 Sevgi de senin, ya Rab! Çünkü sen herkese, yaptýðýnýn karþýlýðýný verirsin.
1 Ey Tanrý, sensin benim Tanrým, Seni çok özlüyorum, Caným sana susamýþ, Kurak, yorucu, susuz bir diyarda, Bütün varlýðýmla seni arýyorum.
2 Kutsal yerde baktým sana, Gücünü, görkemini görmek için.
3 Senin sevgin yaþamdan iyidir, Bu yüzden dudaklarým seni yüceltir.
4 Ömrümce sana övgüler sunacaðým, Senin adýnla ellerimi kaldýracaðým.
5 Zengin yiyeceklere doyarcasýna doyacaðým sana, Þakýyan dudaklarla aðzým sana övgüler sunacak.
6 Yataðýma uzanýnca seni anarým, Gece boyunca derin derin seni düþünürüm.
7 Çünkü sen bana yardýmcý oldun, Kanatlarýnýn gölgesinde sevincimi dile getiririm.
8 Caným sana sýmsýký sarýlýr, Sað elin bana destek olur.
9 Ama canýmý almak isteyenler, Yerin derinliklerine inecek,
10 Kýlýcýn aðzýna atýlacak, Çakallara yem olacak.
11 Kralsa Tanrý'da sevinç bulacak. Tanrý'nýn adýyla ant içenlerin hepsi övünecek, Yalancýlarýn aðzýysa kapanacak.
1 Ey Tanrý, kulak ver sesime yakýndýðým zaman, Hayatýmý düþman korkusundan koru.
2 Kötülerin gizli tasarýlarýndan, O suçlu güruhun þamatasýndan esirge beni.
3 Onlar dillerini kýlýç gibi bilemiþ, Acý sözlerini ok gibi hedefe yöneltmiþler,
4 Pusularýndan masum insanýn üzerine atmak için. Ansýzýn vururlar, hiç çekinmeden.
5 Birbirlerini kötülük yapmaya iter, Gizli tuzaklar tasarlarken, 'Kim görecek?' derler.
6 Haksýzlýk yapmayý düþünür, 'Kusursuz bir plan yaptýk!' derler. Ýnsanýn içi ve yüreði derin bir sýrdýr, bilinmez.
7 Ama Tanrý onlara ok atacak, Ansýzýn yaralanacaklar.
8 Dilleri yüzünden yýkýma uðrayacaklar, Hallerini gören herkes alayla baþ sallayacak.
9 Bütün insanlar korkuya kapýlacak, Tanrý'nýn iþini duyuracak, O'nun yaptýklarý üzerinde düþünecekler.
10 Doðru insan RAB'de sevinç bulacak, O'na sýðýnacak, Bütün temiz yürekliler O'nu övecek.
1 Ey Tanrý, Siyon'da seni övgü bekliyor*fz*, Yerine getirilecek sana adanan adaklar.
2 Ey sen, dualarý iþiten, Bütün insanlar sana gelecek.
3 Suçlarýmýzýn altýnda ezildik, Ama sen isyanlarýmýzý baðýþlarsýn.
4 Ne mutlu avlularýnda otursun diye Seçip kendine yaklaþtýrdýðýn kiþiye! Evinin, kutsal tapýnaðýnýn Nimetlerine doyacaðýz.
5 Ey bizi kurtaran Tanrý, Müthiþ iþler yaparak Zaferle yanýtlarsýn bizi. Sen yeryüzünün dört bucaðýnda, Uzak denizlerdekilerin umudusun;
6 Kudret kuþanan, Gücüyle daðlarý kuran,
7 Denizlerin kükremesini, Dalgalarýn gümbürtüsünü, Halklarýn kargaþasýný yatýþtýran sensin.
8 Dünyanýn öbür ucunda yaþayanlar Korkuya kapýlýr senin belirtilerin karþýsýnda. Doðudan batýya kadar insanlara Sevinç çýðlýklarý attýrýrsýn.
9 Topraða bakar, çok verimli kýlarsýn, Onu zenginliðe boðarsýn. Ey Tanrý, ýrmaklarýn suyla doludur, Ýnsanlara tahýl saðlarsýn, Çünkü sen topraðý þöyle hazýrlarsýn:
10 Sabanýn açtýðý yarýklarý bolca sular, Sýrtlarýný düzlersin. Yaðmurla topraðý yumuþatýr, Ürünlerine bereket katarsýn.
11 Ýyiliklerinle yýlý taçlandýrýrsýn, Arabalarýnýn geçtiði yollardan bolluk akar,
12 Otlaklar yeþillenir, Tepeler sevince bürünür,
13 Çayýrlar sürülerle bezenir, Vadiler ekinle örtünür, Sevinçten haykýrýr, ezgi söylerler.
1 Ey yeryüzündeki bütün insanlar, Tanrý'ya sevinç çýðlýklarý atýn!
2 Adýnýn yüceliðine ilahiler söyleyin, O'na görkemli övgüler sunun!
3 'Ne müthiþ iþlerin var!' deyin Tanrý'ya, 'Öyle büyük gücün var ki, Düþmanlarýn eðiliyor önünde.
4 Bütün yeryüzü sana tapýnýyor, Ýlahiler okuyor, adýný ilahilerle övüyor.' |iSela*
5 Gelin, bakýn Tanrý'nýn neler yaptýðýna! Ne müthiþ iþler yaptý insanlar arasýnda:
6 Denizi karaya çevirdi, Atalarýmýz yaya geçtiler ýrmaktan. Yaptýðýna sevindik orada.
7 Kudretiyle sonsuza dek egemenlik sürer, Gözleri uluslarý süzer; Baþkaldýranlar gurura kapýlmasýn! |iSela
8 Ey halklar, Tanrýmýz'a þükredin, Övgülerini duyurun.
9 Hayatýmýzý koruyan, Ayaklarýmýzýn kaymasýna izin vermeyen O'dur.
10 Sen bizi sýnadýn, ey Tanrý, Gümüþ arýtýr gibi arýttýn.
11 Aða düþürdün bizi, Sýrtýmýza aðýr yük vurdun.
12 Ýnsanlarý baþýmýza çýkardýn, Ateþten, sudan geçtik. Ama sonra bizi bolluða kavuþturdun.
13 Yakmalýk sunularla* evine gireceðim, Adaklarýmý yerine getireceðim,
14 Sýkýntý içindeyken dudaklarýmdan dökülen, Aðzýmdan çýkan adaklarý.
15 Yakýlan koçlarýn dumanýyla semiz hayvanlardan Sana yakmalýk sunular sunacaðým, Tekeler, sýðýrlar kurban edeceðim. |iSela
16 Gelin, dinleyin, ey sizler, Tanrý'dan korkanlar, Benim için neler yaptýðýný size anlatayým.
17 Aðzýmla O'na yakardým, Övgüsü dilimden düþmedi.
18 Yüreðimde kötülüðe yer verseydim, Rab beni dinlemezdi.
19 Oysa Tanrý dinledi beni, Kulak verdi duamýn sesine.
20 Övgüler olsun Tanrý'ya, Çünkü duamý geri çevirmedi, Sevgisini benden esirgemedi.
1 Tanrý bize lütfetsin, bolluk versin, Yüzünün ýþýðý üzerimize parlasýn. |iSela*
2 Öyle ki, yeryüzünde yolun, Bütün uluslar arasýnda kurtarýcý gücün bilinsin.
3 Halklar sana þükretsin, ey Tanrý, Bütün halklar sana þükretsin!
4 Uluslar sevinsin, sevinçten çýðlýk atsýn, Çünkü sen halklarý adaletle yargýlarsýn, Yeryüzündeki uluslara yol gösterirsin. |iSela
5 Halklar sana þükretsin, ey Tanrý, Bütün halklar sana þükretsin!
6 Toprak ürününü verdi, Tanrý, Tanrýmýz, bizi bolluða kavuþtursun.
7 Tanrý bize bolluk versin, Dünyanýn dört bucaðýndakiler O'ndan korksun!
1 Kalksýn Tanrý, daðýlsýn düþmanlarý, Kaçsýn önünden O'ndan nefret edenler!
2 Daðýtsýn onlarý daðýlan duman gibi; Ateþin karþýsýnda eriyen balmumu gibi Yok olsun kötüler Tanrý'nýn önünde!
3 Ancak doðrular sevinsin, Bayram etsinler Tanrý'nýn önünde, Neþeyle coþsunlar.
4 Tanrý'ya ezgiler söyleyin, adýný ilahilerle övün, Çölleri geçecek biniciye yol hazýrlayýn*fa*; O'nun adý RAB'dir, bayram edin önünde!
5 Kutsal konutundaki Tanrý, Öksüzlerin babasý, dul kadýnlarýn savunucusudur.
6 Tanrý kimsesizlere ev verir, Tutsaklarý özgürlüðe ve gönence kavuþturur, Ama baþkaldýranlar kurak yerde oturur.
7 Ey Tanrý, sen halkýna öncülük ettiðinde, Çölde yürüdüðünde, |iSela*
8 Yer sarsýldý, Göklerden yaðmur boþandý Tanrý'nýn önünde, Sina Daðý sarsýldý Tanrý'nýn, Ýsrail'in Tanrýsý'nýn önünde.
9 Bol yaðmurlar yaðdýrdýn, ey Tanrý, Canlandýrdýn yorgun düþen yurdunu.
10 Halkýn oraya yerleþti, Ýyiliðinle mazlumlarýn geçimini saðladýn, ey Tanrý.
11 Rab buyruk verdi, Büyük bir kadýn topluluðu duyurdu müjdeyi:
12 'Kaçýyor, kaçýyor ordularýn krallarý! Evi bekleyen kadýnlar ganimeti paylaþýyor.
13 Aðýllarýn arasýnda uyurken, Kanatlarý gümüþ, tüyleri pýrýl pýrýl altýnla kaplý Bir güvercine benzersiniz.'
14 Her Þeye Gücü Yeten, krallarý daðýtýrken, Sanki Salmon Daðý'na kar yaðýyordu.
15 Ey Baþan Daðý, Tanrý Daðý! Ey Baþan Daðý, doruklarý ulu dað!
16 Ey ulu daðlar, niçin yan gözle bakýyorsunuz Tanrý'nýn yerleþmek için seçtiði daða? Evet, RAB orada sonsuza dek oturacaktýr.
17 Tanrý'nýn savaþ arabalarý sayýsýzdýr, Rab kutsallýk içinde Sina'dan geldi.
18 Sen yükseðe çýktýn, tutsaklarý peþine taktýn, Ýnsanlardan, baþkaldýranlardan bile armaðanlar aldýn, Oraya yerleþmek için, ya RAB Tanrý.
19 Her gün yükümüzü taþýyan Rab'be, Bizi kurtaran Tanrý'ya övgüler olsun. |iSela
20 Tanrýmýz kurtarýcý bir Tanrý'dýr, Ölümden kurtarýþ yalnýz Egemen RAB'be özgüdür.
21 Kuþkusuz Tanrý düþmanlarýnýn baþýný, Suçlu yaþayanlarýn kýllý kafasýný ezer.
22 Rab, 'Onlarý Baþan'dan, Denizin derinliklerinden geri getireceðim' der,
23 'Öyle ki, ayaklarýný düþmanlarýnýn kanýna batýrasýn, Köpeklerinin dili de onlardan payýný alsýn.'
24 Ey Tanrý, senin zafer alayýný, Tanrým'ýn, Kralým'ýn kutsal yere törenle geliþini gördüler:
25 Baþta okuyucular, arkada çalgýcýlar, Ortada tef çalan genç kýzlar.
26 'Ey sizler, Ýsrail soyundan gelenler, Toplantýlarýnýzda Tanrý'ya, RAB'be övgüler sunun!'
27 Önde en küçük oymak Benyamin, Kalabalýk halinde Yahuda önderleri, Zevulun ve Naftali önderleri oradalar!
28 Ey Tanrý, Yeruþalim'deki tapýnaðýndan göster gücünü, Bizim için kullandýðýn gücünü, ey Tanrý. Krallar sana armaðanlar sunacak.
29
30 Azarla kamýþlar arasýnda yaþayan hayvaný, Halklarýn buzaðýlarýyla boðalar sürüsünü*fb*, Çiðne ayaklarýnla gümüþe gönül verenleri, Daðýt savaþtan zevk alan halklarý!
31 Mýsýr'dan elçiler gelecek, Kûþlular* ellerini Tanrý'ya doðru kaldýrýverecek.
32 Ey yeryüzünün krallýklarý, Tanrý'ya ezgiler söyleyin, Ýlahilerle övün Rab'bi, |iSela
33 Göklere, kadim göklere binmiþ olaný. Ýþte sesiyle, güçlü sesiyle gürlüyor!
34 Tanrý'nýn gücünü tanýyýn; O'nun yüceliði Ýsrail'in üzerinde, Gücü göklerdedir.
35 Ne heybetlisin, ey Tanrý, tapýnaðýnda! Ýsrail'in Tanrýsý'na, Halkýna güç, kudret veren Tanrý'ya övgüler olsun!
1 Kurtar beni, ey Tanrý, Sular boyuma ulaþtý.
2 Dipsiz bataða gömülüyorum, Basacak yer yok. Derin sulara battým, Sellere kapýldým.
3 Tükendim feryat etmekten, Boðazým kurudu; Gözlerimin feri sönüyor Tanrým'ý beklemekten.
4 Yok yere benden nefret edenler Saçlarýmdan daha çok. Kalabalýktýr canýma kasteden haksýz düþmanlarým. Çalmadýðým malý nasýl geri verebilirim?
5 Akýlsýzlýðýmý biliyorsun, ey Tanrý, Suçlarým senden gizli deðil.
6 Ya Rab, Her Þeye Egemen RAB, Utanmasýn sana umut baðlayanlar benim yüzümden! Ey Ýsrail'in Tanrýsý, Benim yüzümden sana yönelenler rezil olmasýn!
7 Senin uðruna hakarete katlandým, Utanç kapladý yüzümü.
8 Kardeþlerime yabancý, Annemin öz oðullarýna uzak kaldým.
9 Çünkü evin için gösterdiðim gayret beni yiyip bitirdi, Sana edilen hakaretlere ben uðradým.
10 Oruç* tutup aðlayýnca, Yine hakarete uðradým.
11 Çula büründüðüm zaman Alay konusu oldum.
12 Kent kapýsýnda oturanlar beni çekiþtiriyor, Sarhoþlarýn türküsü oldum.
13 Ama benim duam sanadýr, ya RAB. Ey Tanrý, sevginin bolluðuyla, Güvenilir kurtarýþýnla uygun gördüðünde Yanýtla beni.
14 Beni çamurdan kurtar, Ýzin verme batmama; Benden nefret edenlerden, Derin sulardan kurtulayým.
15 Seller beni sürüklemesin, Engin beni yutmasýn, Ölüm çukuru aðzýný üstüme kapamasýn.
16 Yanýt ver bana, ya RAB, Çünkü sevgin iyidir. Yüzünü çevir bana büyük merhametinle!
17 Kulundan yüzünü gizleme, Çünkü sýkýntýdayým, hemen yanýtla beni!
18 Yaklaþ bana, kurtar canýmý, Al baþýmdan düþmanlarýmý.
19 Bana nasýl hakaret edildiðini, Utandýðýmý, rezil olduðumu biliyorsun; Düþmanlarýmýn hepsi senin önünde.
20 Hakaret kalbimi kýrdý, dertliyim, Acýlarýmý paylaþacak birini bekledim, çýkmadý, Avutacak birini aradým, bulamadým.
21 Yiyeceðime zehir kattýlar, Sirke içirdiler susadýðýmda.
22 Önlerindeki sofra tuzak olsun onlara, Yandaþlarý için kapan olsun!
23 Gözleri kararsýn, göremesinler! Bellerini hep bükük tut!
24 Gazabýný yaðdýr üzerlerine, Öfkenin ateþi yapýþsýn yakalarýna!
25 Issýz kalsýn konaklarý, Çadýrlarýnda oturan olmasýn!
26 Çünkü senin vurduðun insanlara zulmediyor, Yaraladýðýn insanlarýn acýsýný konuþuyorlar.
27 Ceza yaðdýr baþlarýna, Senin tarafýndan aklanmasýnlar!
28 Yaþam kitabýndan silinsin adlarý, Doðrularla yan yana yazýlmasýnlar!
29 Bense ezilmiþ ve kederliyim, Senin kurtarýþýn, ey Tanrý, bana bir kale olsun!
30 Tanrý'nýn adýný ezgilerle öveceðim, Þükranlarýmla O'nu yücelteceðim.
31 RAB'bi bir öküzden, Boynuzlu, týrnaklý bir boðadan Daha çok hoþnut eder bu.
32 Mazlumlar bunu görünce sevinsin, Ey Tanrý'ya yönelen sizler, yüreðiniz canlansýn.
33 Çünkü RAB yoksullarý iþitir, Kendi tutsak halkýný hor görmez.
34 O'na övgüler sunun, ey yer, gök, Denizler ve onlardaki bütün canlýlar!
35 Çünkü Tanrý Siyon'u kurtaracak, Yahuda kentlerini onaracak; Halk oraya yerleþip sahibi olacak.
36 Kullarýnýn çocuklarý orayý miras alacak, O'nun adýný sevenler orada oturacak.
1 Ey Tanrý, kurtar beni! Yardýmýma koþ, ya RAB!
2 Utansýn canýmý almaya çalýþanlar, Yüzleri kýzarsýn! Geri dönsün zararýmý isteyenler, Rezil olsunlar!
3 Bana, 'Oh! Oh!' çekenler Geri çekilsin utançlarýndan!
4 Sende neþe ve sevinç bulsun Bütün sana yönelenler! 'Tanrý yücedir!' desin hep Senin kurtarýþýný özleyenler!
5 Bense, mazlum ve yoksulum, Ey Tanrý, yardýmýma koþ! Yardýmcým ve kurtarýcým sensin, Geç kalma, ya RAB!
1 Ya RAB, sana sýðýnýyorum, Utandýrma beni hiçbir zaman!
2 Adaletinle kurtar beni, tehlikeden uzaklaþtýr, Kulak ver bana, kurtar beni!
3 Sýðýnacak kayam ol, Her zaman baþvurabileceðim; Buyruk ver, kurtulayým, Çünkü kayam ve kalem sensin.
4 Ey Tanrým, kurtar beni Kötünün elinden, haksýzýn, gaddarýn pençesinden!
5 Çünkü umudum sensin, ey Egemen RAB, Gençliðimden beri dayanaðým sensin.
6 Doðduðum günden beri sana güveniyorum, Beni ana rahminden çýkaran sensin. Övgülerim hep sanadýr.
7 Birçoklarý için iyi bir örnek oldum, Çünkü sen güçlü sýðýnaðýmsýn.
8 Aðzýmdan sana övgü eksilmez, Gün boyu yüceliðini anarým.
9 Yaþlandýðýmda beni reddetme, Gücüm tükendiðinde beni terk etme!
10 Çünkü düþmanlarým benden söz ediyor, Beni öldürmek isteyenler birbirine danýþýyor,
11 'Tanrý onu terk etti' diyorlar, 'Kovalayýp yakalayýn, Kurtaracak kimsesi yok!'
12 Ey Tanrý, benden uzak durma, Tanrým, yardýmýma koþ!
13 Utansýn, yok olsun beni suçlayanlar, Utanca, rezalete bürünsün kötülüðümü isteyenler.
14 Ama ben her zaman umutluyum, Sana övgü üstüne övgü dizeceðim.
15 Gün boyu senin zaferini, Kurtarýþýný anlatacaðým, Ölçüsünü bilmesem de.
16 Ey Egemen RAB, gelip yiðitliklerini, Senin, yalnýz senin zaferini duyuracaðým.
17 Ey Tanrý, çocukluðumdan beri beni sen yetiþtirdin, Senin harikalarýný hâlâ anlatýyorum.
18 Yaþlanýp saçlarýma ak düþse bile Terk etme beni, ey Tanrý, Gücünü gelecek kuþaða, Kudretini sonrakilere anlatana dek.
19 Ey Tanrý, doðruluðun göklere eriþiyor, Büyük iþler yaptýn, Senin gibisi var mý, ey Tanrý?
20 Sen ki, bana birçok kötü sýkýntý gösterdin, Bana yeniden yaþam verecek, Beni topraðýn derinliklerinden çýkaracaksýn.
21 Saygýnlýðýmý artýracak, Yine beni avutacaksýn.
22 Ben de seni, Senin sadakatini çenkle öveceðim, ey Tanrým, Lir çalarak seni ilahilerle öveceðim, Ey Ýsrail'in Kutsalý!
23 Seni ilahilerle överken, Dudaklarýmla, varlýðýmla sevincimi dile getireceðim, Çünkü sen beni kurtardýn.
24 Dilim gün boyu senin zaferinden söz edecek, Çünkü kötülüðümü isteyenler Utanýp rezil oldu.
1 Ey Tanrý, adaletini krala, Doðruluðunu kral oðluna armaðan et.
2 Senin halkýný doðrulukla, Mazlum kullarýný adilce yargýlasýn!
3 Daðlar, tepeler, Halka adilce gönenç getirsin!
4 Mazlumlara hakkýný versin, Yoksullarýn çocuklarýný kurtarsýn, Zalimleriyse ezsin!
5 Güneþ ve ay durdukça, Kral kuþaklar boyunca yaþasýn*fc*;
6 Yeni biçilmiþ çayýra düþen yaðmur gibi, Topraðý sulayan bereketli yaðmurlar gibi olsun!
7 Onun günlerinde doðruluk serpilip geliþsin, Ay ýþýdýðý sürece esenlik artsýn!
8 Egemenlik sürsün denizden denize, Fýrat'tan yeryüzünün ucuna dek!
9 Çöl kabileleri diz çöksün önünde, Düþmanlarý toz yalasýn.
10 Tarþiþ'in ve kýyý ülkelerinin krallarý Ona haraç getirsin, Saba ve Seva krallarý armaðanlar sunsun!
11 Bütün krallar önünde yere kapansýn, Bütün uluslar ona kulluk etsin!
12 Çünkü yardým isteyen yoksulu, Dayanaðý olmayan düþkünü o kurtarýr.
13 Yoksula, düþküne acýr, Düþkünlerin canýný kurtarýr.
14 Baskýdan, zorbalýktan özgür kýlar onlarý, Çünkü onun gözünde onlarýn kaný deðerlidir.
15 Yaþasýn kral! Ona Saba altýný versinler; Durmadan dua etsinler onun için, Gün boyu onu övsünler!
16 Ülkede bol buðday olsun, Dað baþlarýnda dalgalansýn! Baþaklarý Lübnan gibi verimli olsun, Kent halký ot gibi serpilip çoðalsýn!
17 Kralýn adý sonsuza dek yaþasýn, Güneþ durdukça adý var olsun, Onun aracýlýðýyla insanlar kutsansýn, Bütün uluslar 'Ne mutlu ona' desin!
18 RAB Tanrý'ya, Ýsrail'in Tanrýsý'na övgüler olsun, Harikalar yaratan yalnýz O'dur.
19 Yüce adýna sonsuza dek övgüler olsun, Bütün yeryüzü O'nun yüceliðiyle dolsun! Amin! Amin!
20 Ýþay oðlu Davut'un dualarý burada bitiyor.
1 Tanrý gerçekten Ýsrail'e, Yüreði temiz olanlara karþý iyidir.
2 Ama benim ayaklarým neredeyse tökezlemiþ, Adýmlarým az kalsýn kaymýþtý.
3 Çünkü kötülerin gönencini gördükçe, Küstahlarý kýskanýyordum.
4 Onlar acý nedir bilmezler, Bedenleri saðlýklý ve semizdir*fç*.
5 Baþkalarýnýn derdini bilmez, Onlar gibi çile çekmezler.
6 Bu yüzden gurur onlarýn gerdanlýðý, Zorbalýk onlarý örten bir giysi gibidir.
7 Þiþmanlýktan gözleri dýþarý fýrlar, Ýçleri kötülük kazaný gibi kaynar.
8 Ýnsanlarla eðlenir, kötü niyetle konuþur, Tepeden bakar, baskýyla tehdit ederler.
9 Göklere karþý aðýzlarýný açarlar, Boþ sözleri yeryüzünü dolaþýr.
10 Bu yüzden halk onlardan yana döner, Sözlerini aðzý açýk dinler.
11 Derler ki, 'Tanrý nasýl bilir? Bilgisi var mý Yüceler Yücesi'nin?'
12 Ýþte böyledir kötüler, Hep tasasýz, sürekli varlýklarýný artýrýrlar.
13 Anlaþýlan boþ yere yüreðimi temiz tutmuþum, Ellerimi yýkamýþým suçsuzum diye.
14 Gün boyu içim içimi yiyor, Her sabah azap çekiyorum.
15 'Ben de onlar gibi konuþayým' deseydim, Senin çocuklarýna ihanet etmiþ olurdum.
16 Bunu anlamak için düþündüðümde, Zor geldi bana,
17 Tanrý'nýn Tapýnaðý'na girene dek; O zaman anladým sonlarýnýn ne olacaðýný.
18 Gerçekten onlarý kaygan yere koyuyor, Yýkýma sürüklüyorsun.
19 Nasýl da bir anda yok oluyor, Siliniveriyorlar dehþet içinde!
20 Uyanan birisi için rüya nasýlsa, Sen de uyanýnca, ya Rab, Hor göreceksin onlarýn görüntüsünü.
21 Kalbim kýrýldýðýnda, Ýçim acý dolduðunda,
22 Akýlsýz ve bilgisizdim, Karþýnda bir hayvan gibi.
23 Yine de sürekli seninleyim, Sað elimden tutarsýn beni.
24 Öðütlerinle yol gösterir, Beni sonunda yüceliðe eriþtirirsin.
25 Senden baþka kimim var göklerde? Ýstemem senden baþkasýný yeryüzünde.
26 Bedenim ve yüreðim tükenebilir, Ama Tanrý yüreðimde güç, Bana düþen paydýr sonsuza dek.
27 Kuþkusuz yok olacak senden uzak duranlar, Ortadan kaldýracaksýn sana vefasýzlýk edenleri.
28 Ama benim için en iyisi Tanrý'ya yakýn olmaktýr; Bütün iþlerini duyurayým diye Sýðýnak yaptým Egemen RAB'bi kendime.
1 Ey Tanrý, neden bizi sonsuza dek reddettin? Niçin otlaðýnýn koyunlarýna karþý öfken tütmekte?
2 Anýmsa geçmiþte sahiplendiðin topluluðu, Kendi halkýn olsun diye kurtardýðýn oymaðý Ve üzerine konut kurduðun Siyon Daðý'ný.
3 Yönelt adýmlarýný þu onarýlmaz yýkýntýlara doðru, Düþman kutsal yerdeki her þeyi yýktý.
4 Düþmanlarýn bizimle buluþtuðun yerde kükredi, Zafer simgesi olarak kendi bayraklarýný dikti.
5 Gür bir ormana Baltayla dalar gibiydiler.
6 Baltayla, balyozla kýrdýlar, Bütün oymalarý.
7 Ateþe verdiler tapýnaðýný, Yerle bir edip kutsallýðýný bozdular Adýnýn yaþadýðý konutun.
8 Ýçlerinden, 'Hepsini ezelim!' dediler. Ülkede Tanrý'yla buluþma yerlerinin tümünü yaktýlar.
9 Artýk kutsal simgelerimizi görmüyoruz, Peygamberler de yok oldu, Ýçimizden kimse bilmiyor ne zamana dek...
10 Ey Tanrý, ne zamana dek düþman sana sövecek, Hasmýn senin adýný hor görecek?
11 Niçin geri çekiyorsun elini? Çýkar sað elini baðrýndan, yok et onlarý!
12 Ama geçmiþten bu yana kralým sensin, ey Tanrý, Yeryüzünde kurtuluþ saðladýn.
13 Gücünle denizi yardýn, Canavarlarýn kafasýný sularda parçaladýn.
14 Livyatan'ýn* baþlarýný ezdin, Çölde yaþayanlara onu yem ettin.
15 Kaynaklar, dereler fýþkýrttýn, Sürekli akan ýrmaklarý kuruttun.
16 Gün senindir, gece de senin, Ay*fd* ve güneþi sen yerleþtirdin,
17 Yeryüzünün bütün sýnýrlarýný sen saptadýn, Yazý da kýþý da yaratan sensin.
18 Anýmsa, ya RAB, düþmanýn sana nasýl sövdüðünü, Akýlsýz bir halkýn, adýný nasýl hor gördüðünü.
19 Canavara teslim etme kumrunun canýný, Asla unutma düþkün kullarýnýn yaþamýný.
20 Yaptýðýn antlaþmayý gözönüne al, Çünkü ülkenin her karanlýk köþesi Zorbalarýn inleriyle dolmuþ.
21 Düþkünler boynu bükük geri çevrilmesin, Mazlumlar, yoksullar adýna övgüler dizsin.
22 Kalk, ey Tanrý, davaný savun! Anýmsa akýlsýzlarýn gün boyu sana nasýl sövdüðünü!
23 Unutma hasýmlarýnýn yaygarasýný, Sana baþkaldýranlarýn durmadan yükselen patýrtýsýný!
1 Sana þükrederiz, ey Tanrý, Þükrederiz, çünkü sen yakýnsýn*fe*, Harikalarýn bunu gösterir.
2 'Belirlediðim zaman gelince, Doðrulukla yargýlayacaðým' diyor Tanrý,
3 'Yeryüzü altüst olunca üzerindekilerle, Ben pekiþtireceðim onun direklerini. |iSela*
4 Övünenlere, <Övünmeyin artýk!> dedim; Kötülere, 6 Çünkü ne doðudan, ne batýdan, Ne de çöldeki daðlardan doðar yargý.
7 Yargýç ancak Tanrý'dýr, Birini alçaltýr, birini yükseltir.
8 RAB elinde dolu bir kâse* tutuyor, Köpüklü, baharat karýþtýrýlmýþ þarap döküyor; Yeryüzünün bütün kötüleri Tortusuna dek yalayýp onu içiyor.
9 Bense sürekli duyuracaðým bunu, Yakup'un Tanrýsý'ný ilahilerle öveceðim:
10 'Kýracaðým kötülerin bütün gücünü, Doðrularýn gücüyse yükseltilecek.'
1 Yahuda'da Tanrý bilinir, Ýsrail'de adý uludur;
2 Konutu Þalem'dedir*fg*, Yaþadýðý yer Siyon'da.
3 Orada kýrdý alevli oklarý, Kalkaný, kýlýcý, savaþ silahlarýný. |iSela*
4 Iþýl ýþýl parýldýyorsun, Avý bol daðlardan daha görkemli.
5 Yaðmaya uðradý yiðitler, Uykularýna daldýlar, En güçlüleri bile elini kýpýrdatamaz oldu.
6 Ey Yakup'un Tanrýsý, sen kükreyince, Atlarla atlýlar son uykularýna daldýlar.
7 Yalnýz sensin korkulmasý gereken, Öfkelenince kim durabilir karþýnda?
8 Yargýný göklerden açýkladýn, Yeryüzü korkup sessizliðe büründü,
9 Ey Tanrý, sen yargýlamaya, Ülkedeki mazlumlarý kurtarmaya kalkýnca. |iSela
10 Ýnsanlarýn gazabý bile sana övgüler doðuruyor, Gazabýndan kurtulanlarý çevrene topluyorsun.
11 Adaklar adayýn Tanrý'nýz RAB'be, Yerine getirin adaklarýnýzý, Armaðanlar sunun korkulmasý gereken Tanrý'ya, Bütün çevresindekiler.
12 RAB önderlerin soluðunu keser, Korku salar yeryüzü krallarýna.
1 Yüksek sesle Tanrý'ya yakarýyorum, Haykýrýyorum beni duysun diye.
2 Sýkýntýlý günümde Rab'be yönelir, Gece hiç durmadan ellerimi açarým, Gönlüm avunmaz bir türlü.
3 Tanrý'yý anýmsayýnca inlerim, Düþündükçe içim daralýr. |iSela*
4 Açýk tutuyorsun göz kapaklarýmý, Sýkýntýdan konuþamýyorum.
5 Geçmiþ günleri, Yýllar öncesini düþünüyorum.
6 Gece ilahilerimi anacaðým, Kendi kendimle konuþacaðým, Ýnceden inceye soracaðým:
7 'Rab sonsuza dek mi bizi reddedecek? Lütfunu bir daha göstermeyecek mi?
8 Sevgisi sonsuza dek mi yok oldu? Sözü geçerli deðil mi artýk?
9 Tanrý unuttu mu acýmayý? Sevecenliðinin yerini öfke mi aldý?' |iSela
10 Sonra kendi kendime, 'Ýþte benim derdim bu!' dedim, 'Yüceler Yücesi gücünü göstermiyor artýk.'
11 RAB'bin iþlerini anacaðým, Evet, geçmiþteki harikalarýný anacaðým.
12 Yaptýklarý üzerinde derin derin düþüneceðim, Bütün iþlerinin üzerinde dikkatle duracaðým.
13 Ey Tanrý, yolun kutsaldýr! Hangi ilah Tanrý kadar uludur?
14 Harikalar yaratan Tanrý sensin, Halklar arasýnda gücünü gösterdin.
15 Güçlü bileðinle kendi halkýný, Yakup ve Yusuf oðullarýný kurtardýn. |iSela
16 Sular seni görünce, ey Tanrý, Sular seni görünce çalkalandý, Enginler titredi.
17 Bulutlar suyunu boþalttý, Gökler gürledi, Her yanda oklarýn uçuþtu.
18 Kasýrgada gürleyiþin duyuldu, Þimþekler dünyayý aydýnlattý, Yer titreyip sarsýldý.
19 Kendine denizde, Derin sularda yollar açtýn, Ama ayak izlerin belli deðildi.
20 Musa ve Harun'un eliyle Halkýný bir sürü gibi güttün.
1 Dinle, ey halkým, öðrettiklerimi, Kulak ver aðzýmdan çýkan sözlere.
2 Özdeyiþlerle söze baþlayacaðým, Eski sýrlarý anlatacaðým,
3 Duyduðumuzu, bildiðimizi, Atalarýmýzýn bize anlattýðýný.
4 Torunlarýndan bunlarý gizlemeyeceðiz; RAB'bin övgüye deðer iþlerini, Gücünü, yaptýðý harikalarý Gelecek kuþaða duyuracaðýz.
5 RAB Yakup soyuna koþullar bildirdi, Ýsrail'e yasa koydu. Bunlarý çocuklarýna öðretsinler diye Atalarýmýza buyruk verdi.
6 Öyle ki, gelecek kuþak, yeni doðacak çocuklar bilsinler, Onlar da kendi çocuklarýna anlatsýnlar,
7 Tanrý'ya güven duysunlar, Tanrý'nýn yaptýklarýný unutmasýnlar, O'nun buyruklarýný yerine getirsinler;
8 Atalarý gibi inatçý, baþkaldýrýcý, Yüreði kararsýz, Tanrý'ya sadakatsiz bir kuþak olmasýnlar.
9 Oklarla, yaylarla kuþanmýþ Efrayimoðullarý Savaþ günü sýrtlarýný döndüler.
10 Tanrý'nýn antlaþmasýna uymadýlar, O'nun yasasýna göre yaþamayý reddettiler.
11 Unuttular O'nun iþlerini, Kendilerine gösterdiði harikalarý.
12 Mýsýr'da, Soan*fh* bölgesinde Tanrý harikalar yapmýþtý atalarýnýn önünde.
13 Denizi yarýp geçirmiþti onlarý, Bir duvar gibi ayakta tutmuþtu sularý.
14 Gündüz bulutla, Gece ateþ ýþýðýyla onlara yol göstermiþti.
15 Çölde kayalarý yarmýþ, Sanki dipsiz kaynaklardan Onlara kana kana su içirmiþti.
16 Kayadan akarsular fýþkýrtmýþ, Sularý ýrmak gibi akýtmýþtý.
17 Ama onlar çölde Yüceler Yücesi'ne baþkaldýrarak Günah iþlemeye devam ettiler.
18 Canlarýnýn çektiði yiyeceði isteyerek Ýçlerinde Tanrý'yý denediler.
19 'Tanrý çölde sofra kurabilir mi?' diyerek, Tanrý'ya karþý konuþtular.
20 'Bak, kayaya vurunca sular fýþkýrdý, Dereler taþtý. Peki, ekmek de verebilir mi, Et saðlayabilir mi halkýna?'
21 RAB bunu duyunca çok öfkelendi, Yakup'a ateþ püskürdü, Öfkesi týrmandý Ýsrail'e karþý;
22 Çünkü Tanrý'ya inanmýyorlardý, O'nun kurtarýcýlýðýna güvenmiyorlardý.
23 Yine de RAB buyruk verdi bulutlara, Kapaklarýný açtý göklerin;
24 Man* yaðdýrdý onlarý beslemek için, Göksel tahýl verdi onlara.
25 Meleklerin*fý* ekmeðini yedi her biri, Doyasýya yiyecek gönderdi onlara.
26 Doðu rüzgarýný estirdi göklerde, Gücüyle güney rüzgarýna yol gösterdi.
27 Toz gibi et yaðdýrdý baþlarýna, Deniz kumu kadar kuþ;
28 Ordugahlarýnýn ortasýna, Konakladýklarý yerin çevresine düþürdü.
29 Yediler, týka basa doydular, Ýsteklerini yerine getirdi Tanrý.
30 Ancak onlar isteklerine doymadan, Daha aðýzlarý doluyken,
31 Tanrý'nýn öfkesi parladý üzerlerine. En güçlülerini öldürdü, Yere serdi Ýsrail yiðitlerini.
32 Yine de günah iþlemeye devam ettiler, O'nun harikalarýna inanmadýlar.
33 Bu yüzden Tanrý onlarýn günlerini boþluk, Yýllarýný dehþet içinde bitirdi.
34 Tanrý onlarý öldürdükçe O'na yönelmeye, Ýstekle O'nu yeniden aramaya baþlýyorlardý.
35 Tanrý'nýn kayalarý olduðunu, Yüce Tanrý'nýn kurtarýcýlarý olduðunu anýmsýyorlardý.
36 Oysa aðýzlarýyla O'na yaltaklanýyor, Dilleriyle yalan söylüyorlardý.
37 O'na yürekten baðlý deðillerdi, Antlaþmasýna sadýk kalmadýlar.
38 Yine de Tanrý sevecendi, Suçlarýný baðýþlýyor, onlarý yok etmiyordu; Çok kez öfkesini tuttu, Bütün gazabýný göstermedi.
39 Onlarýn yalnýzca insan olduðunu anýmsadý, Geçip giden, dönmeyen bir rüzgar gibi.
40 Çölde kaç kez O'na baþkaldýrdýlar, Issýz yerlerde O'nu gücendirdiler!
41 Defalarca denediler Tanrý'yý, Ýncittiler Ýsrail'in Kutsalý'ný.
42 Anýmsamadýlar O'nun güçlü elini, Kendilerini düþmandan kurtardýðý günü,
43 Mýsýr'da gösterdiði belirtileri, Soan bölgesinde yaptýðý þaþýlasý iþleri.
44 Mýsýr'ýn kanallarýný kana çevirdi, Sularýný içemediler.
45 Gönderdiði at sinekleri yedi halký, Gönderdiði kurbaðalar yok etti ülkeyi.
46 Ekinlerini týrtýllara, Emeklerinin ürününü çekirgelere verdi.
47 Asmalarýný doluyla, Yabanýl incir aðaçlarýný iri dolu taneleriyle yok etti.
48 Büyükbaþ hayvanlarýný kýrgýna, Küçükbaþ hayvanlarýný yýldýrýma teslim etti.
49 Üzerlerine kýzgýn öfkesini, Gazap, hýþým, bela Ve bir alay kötülük meleði gönderdi.
50 Yol verdi öfkesine, Canlarýný ölümden esirgemedi, Onlarý salgýn hastalýðýn pençesine düþürdü.
51 Mýsýr'da bütün ilk doðanlarý, Ham'ýn çadýrlarýnda bütün ilk çocuklarý vurdu.
52 Kendi halkýný davar gibi götürdü, Çölde onlarý bir sürü gibi güttü.
53 Onlara güvenlik içinde yol gösterdi, korkmadýlar; Düþmanlarýnýysa deniz yuttu.
54 Böylece onlarý kendi kutsal topraklarýnýn sýnýrýna, Sað elinin kazandýðý daðlýk bölgeye getirdi.
55 Önlerinden uluslarý kovdu, Mülk olarak topraklarýný Ýsrail oymaklarý arasýnda bölüþtürdü. Halkýný konutlarýna yerleþtirdi.
56 Ama onlar yüce Tanrý'yý denediler, O'na baþkaldýrdýlar, Koþullarýna uymadýlar.
57 Döneklik edip atalarý gibi ihanet ettiler, Güvenilmez bir yay gibi bozuk çýktýlar.
58 Puta taptýklarý yerlerle O'nu kýzdýrdýlar, Putlarýyla O'nu kýskandýrdýlar.
59 Tanrý bunlarý duyunca çok öfkelendi, Ýsrail'i büsbütün reddetti.
60 Ýnsanlar arasýnda kurduðu çadýrý, Þilo'daki konutunu terk etti.
61 Kudretini*fi* tutsaklýða, Görkemini*fi* düþman eline teslim etti.
62 Halkýný kýlýç önüne sürdü, Öfkesini kendi halkýndan çýkardý.
63 Gençlerini ateþ yuttu, Kýzlarýna düðün türküsü söylenmez oldu.
64 Kâhinleri* kýlýç altýnda öldü, Dul kadýnlarý aðlayamadý.
65 O zaman Rab uykudan uyanýr gibi, Þarabýn rehavetinden ayýlan bir yiðit gibi oldu.
66 Düþmanlarýný püskürttü, Onlarý sonsuz utanca boðdu.
67 Tanrý Yusuf soyunu reddetti, Efrayim oymaðýný seçmedi;
68 Ancak Yahuda oymaðýný, Sevdiði Siyon Daðý'ný seçti.
69 Tapýnaðýný doruklar gibi, Sonsuzluk için kurduðu yeryüzü gibi yaptý.
70 Kulu Davut'u seçti, Onu koyun aðýlýndan aldý.
71 Halký Yakup'u, kendi halký Ýsrail'i gütmek için, Onu yavru kuzularýn ardýndan getirdi.
72 Böylece Davut onlara dürüstçe çobanlýk etti, Becerikli elleriyle onlara yol gösterdi.
1 Ey Tanrý, uluslar senin yurduna saldýrdý, Kutsal tapýnaðýný kirletti, Yeruþalim'i taþ yýðýnýna çevirdi.
2 Kullarýnýn ölülerini yem olarak yýrtýcý kuþlara, Sadýk kullarýnýn etini yabanýl hayvanlara verdiler.
3 Kanlarýný su gibi akýttýlar Yeruþalim'in çevresine, Onlarý gömecek kimse yok.
4 Komþularýmýza yüzkarasý, Çevremizdekilere eðlence ve oyuncak olduk.
5 Ne zamana dek, ya RAB? Sonsuza dek mi sürecek öfken, Alev gibi yanan kýskançlýðýn?
6 Öfkeni seni tanýmayan uluslarýn, Adýný anmayan ülkelerin üzerine dök.
7 Çünkü onlar Yakup soyunu yiyip bitirdiler, Yurdunu viraneye çevirdiler.
8 Atalarýmýzýn suçlarýný artýk önümüze sürme, Sevecenliðini hemen göster bize, Çünkü tükendikçe tükendik.
9 Yardým et bize yüce adýn uðruna, ey bizi kurtaran Tanrý, Kurtar bizi adýn uðruna, baðýþla günahlarýmýzý!
10 Niçin uluslar, 'Nerede onlarýn Tanrýsý?' diye konuþsun, Kullarýnýn dökülen kanýnýn öcünü alacaðýný bilsinler, Gözlerimizle bunu görelim!
11 Tutsaklarýn iniltisi senin katýna eriþsin, Koru büyük gücünle ölüme mahkûm olanlarý.
12 Komþularýmýzýn sana ettikleri hakareti Yedi kat iade et baðýrlarýna, ya Rab!
13 Bizler, kendi halkýn, otlaðýnýn koyunlarý Sonsuza dek þükredeceðiz sana, Kuþaklar boyunca övgülerini dilimizden düþürmeyeceðiz.
1 Kulak ver, ey Ýsrail'in çobaný, Ey Yusuf'u bir sürü gibi güden, Keruvlar* arasýnda taht kuran, Saç ýþýðýný,
2 Efrayim, Benyamin, Manaþþe önünde Uyandýr gücünü, Gel, kurtar bizi!
3 Bizi eski halimize kavuþtur, ey Tanrý, Yüzünün ýþýðýyla aydýnlat, kurtulalým!
4 Ya RAB, Her Þeye Egemen Tanrý, Ne zamana dek halkýnýn dualarýna ateþ püsküreceksin?
5 Onlara ekmek yerine gözyaþý verdin, Ölçekler dolusu gözyaþý içirdin.
6 Kavga nedeni ettin bizi komþularýmýza, Düþmanlarýmýz alay ediyor bizimle.
7 Bizi eski halimize kavuþtur, Ey Her Þeye Egemen Tanrý, Yüzünün ýþýðýyla aydýnlat, kurtulalým!
8 Mýsýr'dan bir asma çubuðu getirdin, Uluslarý kovup onu diktin.
9 Onun için topraðý hazýrladýn, Kök saldý, bütün ülkeye yayýldý.
10 Gölgesi daðlarý, Dallarý koca sedir aðaçlarýný kapladý.
11 Sürgünleri Akdeniz'e, Filizleri Fýrat'a dek uzandý.
12 Niçin yýktýn baðýn duvarlarýný? Yoldan geçen herkes üzümünü koparýyor,
13 Orman domuzlarý onu yoluyor, Yabanýl hayvanlar onunla besleniyor.
14 Ey Her Þeye Egemen Tanrý, ne olur, dön bize! Göklerden bak ve gör, Ýlgilen bu asmayla.
15 Ýlgilen sað elinin diktiði filizle, Kendine seçtiðin oðulla!
16 Asman kesilmiþ, yakýlmýþ, Öfkeli bakýþlarýn yok etsin düþmanlarýný!
17 Elin, sað kolun olan adamýn üzerinde, Kendine seçtiðin insanýn üzerinde olsun!
18 O zaman senden asla ayrýlmayacaðýz; Yaþam ver bize, adýný analým!
19 Ya RAB, ey Her Þeye Egemen Tanrý, Bizi eski halimize kavuþtur, Yüzünün ýþýðýyla aydýnlat, kurtulalým!
1 Sevincinizi dile getirin gücümüz olan Tanrý'ya, Sevinç çýðlýklarý atýn Yakup'un Tanrýsý'na!
2 Çalgýya baþlayýn, tef çalýn, Tatlý sesli lir ve çenk çýnlatýn.
3 Yeni Ay'da, dolunayda, Boru çalýn bayram günümüzde.
4 Çünkü bu Ýsrail için bir kuraldýr, Yakup'un Tanrýsý'nýn ilkesidir.
5 Tanrý Mýsýr'a karþý yürüdüðünde, Yusuf soyuna koydu bu koþulu. Orada tanýmadýðým bir ses iþittim:
6 'Sýrtýndaki yükü kaldýrdým, Ellerin küfeden kurtuldu' diyordu,
7 'Sýkýntýya düþünce seslendin, seni kurtardým, Gök gürlemesinin ardýndan sana yanýt verdim, Meriva*fj* sularýnda seni sýnadým. |iSela*
8 'Dinle, ey halkým, seni uyarýyorum; Ey Ýsrail, keþke beni dinlesen!
9 Aranýzda yabancý ilah olmasýn, Baþka bir ilaha tapmayýn!
10 Seni Mýsýr'dan çýkaran Tanrýn RAB benim. Aðzýný iyice aç, doldurayým!
11 'Ama halkým sesimi dinlemedi, Ýsrail bana boyun eðmek istemedi.
12 Ben de onlarý inatçý yürekleriyle baþ baþa býraktým, Bildikleri gibi yaþasýnlar diye.
13 Keþke halkým beni dinleseydi, Ýsrail yollarýmda yürüseydi!
14 Düþmanlarýný hemen yere serer, Hasýmlarýna el kaldýrýrdým!
15 Benden nefret edenler bana boyun eðerdi, Bu böyle sonsuza dek sürerdi.
16 Oysa sizleri en iyi buðdayla besler, Kayadan akan balla doyururdum.'
1 Tanrý yerini aldý tanrýsal kurulda*fk*, Yargýsýný açýklýyor ilahlarýn ortasýnda:
2 'Ne zamana dek haksýz karar verecek, Kötüleri kayýracaksýnýz? |iSela*
3 Zayýfýn, öksüzün davasýný savunun, Mazlumun, yoksulun hakkýný arayýn.
4 Zayýfý, düþkünü kurtarýn, Onlarý kötülerin elinden özgür kýlýn.'
5 Bilmiyor, anlamýyorlar, Karanlýkta dolaþýyorlar. Yeryüzünün temelleri sarsýlýyor.
6 ' 7 Yine de insanlar gibi öleceksiniz, Sýradan bir önder gibi düþeceksiniz!'
8 Kalk, ey Tanrý, yargýla yeryüzünü! Çünkü bütün uluslar senindir.
1 Ey Tanrý, susma, Sessiz, hareketsiz kalma!
2 Bak, düþmanlarýn kargaþa çýkarýyor, Senden nefret edenler boy gösteriyor.
3 Halkýna karþý kurnazlýk peþindeler, Koruduðun insanlara dolap çeviriyorlar.
4 'Gelin, bu ulusun kökünü kazýyalým' diyorlar, 'Ýsrail'in adý bir daha anýlmasýn!'
5 Hepsi sözbirliði etmiþ, düzen kuruyor, Sana karþý anlaþmaya vardý:
6 Edomlular, Ýsmaililer, Moavlýlar, Hacerliler,
7 Geval, Ammon, Amalek, Filist ve Sur halký.
8 Asur da onlara katýldý, Lutoðullarý'na güç verdiler. |iSela*
9 Onlara Midyan'a, Kiþon Vadisi'nde Sisera'ya ve Yavin'e yaptýðýný yap:
10 Onlar Eyn-Dor'da yok oldular, Toprak için gübreye döndüler.
11 Onlarýn soylularýna Orev ve Zeev'e yaptýðýný, Beylerine Zevah ve Salmunna'ya yaptýðýný yap.
12 Onlar: 'Gelin, sahiplenelim Tanrý'nýn otlaklarýný' demiþlerdi.
13 Ey Tanrým, savrulan toza, Rüzgarýn sürüklediði saman çöpüne çevir onlarý!
14 Orman yangýný gibi, Daðlarý tutuþturan alev gibi,
15 Fýrtýnanla kovala, Kasýrganla dehþete düþür onlarý!
16 Utançla kapla yüzlerini, Sana yönelsinler, ya RAB.
17 Sonsuza dek utanç ve dehþet içinde kalsýnlar, Rezil olup yok olsunlar.
18 Senin adýn RAB'dir, Anlasýnlar yalnýz senin yeryüzüne egemen en yüce Tanrý olduðunu.
1 Ey Her Þeye Egemen RAB, Ne kadar severim konutunu!
2 Caným senin avlularýný özlüyor, Ýçim çekiyor, Yüreðim, bütün varlýðým Sana, yaþayan Tanrý'ya sevinçle haykýrýyor.
3 Kuþlar bile bir yuva, Kýrlangýç, yavrularýný koyacak bir yer buldu Senin sunaklarýnýn yanýnda, Ey Her Þeye Egemen RAB, Kralým ve Tanrým!
4 Ne mutlu senin evinde oturanlara, Seni sürekli överler! |iSela*
5 Ne mutlu gücünü senden alan insana! Aklý hep Siyon'u ziyaret etmekte.
6 Baka Vadisi'nden geçerken, Pýnar baþýna çevirirler orayý, Ýlk yaðmurlar orayý berekete boðar.
7 Gittikçe güçlenir, Siyon'da Tanrý'nýn huzuruna çýkarlar.
8 Ya RAB, Her Þeye Egemen Tanrý, duamý dinle, Kulak ver, ey Yakup'un Tanrýsý! |iSela
9 Ey Tanrý, kalkanýmýza bak, Meshettiðin* krala lütfet!
10 Senin avlularýnda bir gün, Baþka yerdeki bin günden iyidir; Kötülerin çadýrýnda yaþamaktansa, Tanrým'ýn evinin eþiðinde durmayý yeðlerim.
11 Çünkü RAB Tanrý bir güneþ, bir kalkandýr. Lütuf ve yücelik saðlar; Dürüstçe yaþayanlardan hiçbir iyiliði esirgemez.
12 Ey Her Þeye Egemen RAB, Ne mutlu sana güvenen insana!
1 Ya RAB, ülkenden hoþnut kaldýn, Yakup soyunu eski gönencine kavuþturdun.
2 Halkýnýn suçlarýný baðýþladýn, Bütün günahlarýný yok saydýn. |iSela*
3 Bütün gazabýný bir yana koydun, Kýzgýn öfkenden vazgeçtin.
4 Ey bizi kurtaran Tanrý, bizi eski halimize getir, Bize karþý öfkeni dindir!
5 Sonsuza dek mi öfkeleneceksin bize? Kuþaktan kuþaða mý sürdüreceksin öfkeni?
6 Halkýn sende sevinç bulsun diye Bize yeniden yaþam vermeyecek misin?
7 Ya RAB, sevgini göster bize, Kurtarýþýný baðýþla!
8 Kulak vereceðim RAB Tanrý'nýn ne diyeceðine; Halkýna, sadýk kullarýna esenlik sözü verecek, Yeter ki, bir daha akýlsýzlýk etmesinler.
9 Evet, O kendisinden korkanlarý kurtarmak üzeredir, Görkemi ülkemizde yaþasýn diye.
10 Sevgiyle sadakat buluþacak, Doðrulukla esenlik öpüþecek.
11 Sadakat yerden bitecek, Doðruluk gökten bakacak.
12 Ve RAB iyi olan neyse, onu verecek, Topraðýmýzdan ürün fýþkýracak.
13 Doðruluk önüsýra yürüyecek, Adýmlarý için yol yapacak.
1 Kulak ver, ya RAB, yanýtla beni, Çünkü mazlum ve yoksulum.
2 Koru canýmý, çünkü senin sadýk kulunum. Ey Tanrým, kurtar sana güvenen kulunu!
3 Acý bana, ya Rab, Çünkü gün boyu sana yakarýyorum.
4 Sevindir kulunu, ya Rab, Çünkü dualarýmý sana yükseltiyorum.
5 Sen iyi ve baðýþlayýcýsýn, ya Rab, Sana yakaran herkese bol sevgi gösterirsin.
6 Kulak ver duama, ya RAB, Yalvarýþlarýmý dikkate al!
7 Sýkýntýlý günümde sana yakarýrým, Çünkü yanýtlarsýn beni.
8 Ýlahlar arasýnda senin gibisi yok, ya Rab, Eþsizdir iþlerin.
9 Yarattýðýn bütün uluslar gelip Sana tapýnacaklar, ya Rab, Adýný yüceltecekler.
10 Çünkü sen ulusun, harikalar yaratýrsýn, Tek Tanrý sensin.
11 Ya RAB, yolunu bana öðret, Senin gerçeðine göre yürüyeyim, Kararlý kýl beni, yalnýz senin adýndan korkayým.
12 Ya Rab Tanrým, bütün yüreðimle sana þükredeceðim, Adýný sonsuza dek yücelteceðim.
13 Çünkü bana sevgin büyüktür, Canýmý ölüler diyarýnýn derinliklerinden sen kurtardýn.
14 Ey Tanrý, küstahlar bana saldýrýyor, Zorbalar sürüsü, sana aldýrmayanlar Canýmý almak istiyor,
15 Oysa sen, ya Rab, Sevecen, lütfeden, tez öfkelenmeyen, Sevgisi ve sadakati bol bir Tanrý'sýn.
16 Yönel bana, acý halime, Kuluna kendi gücünü ver, Kurtar hizmetçinin oðlunu.
17 Ýyiliðinin bir belirtisini göster bana; Benden nefret edenler görüp utansýn; Çünkü sen, ya RAB, bana yardým ettin, Beni avuttun.
1 RAB Siyon'u kutsal daðlar üzerine kurdu.
2 Siyon'un kapýlarýný Yakup soyunun bütün konutlarýndan daha çok sever.
3 Ey Tanrý kenti, senin için ne yüce sözler söylenir: |iSela*
4 'Beni tanýyanlar arasýnda Rahav*fl* ve Babil'i anacaðým, Filist'i, Sur'u, Kûþ'u* da; 5 Evet, Siyon için þöyle denecek: 'Þu da orada doðmuþ, bu da, Yüceler Yücesi onu sarsýlmaz kýlacak.'
6 RAB halklarý kaydederken, 'Bu da Siyon'da doðmuþ' diye yazacak. |iSela
7 Okuyucular, kavalcýlar, 'Bütün kaynaklarým sendedir!' diyecek.
1 Ya RAB, beni kurtaran Tanrý, Gece gündüz sana yakarýyorum.
2 Duam sana eriþsin, Kulak ver yakarýþýma.
3 Çünkü sýkýntýya doydum, Caným ölüler diyarýna yaklaþtý.
4 Ölüm çukuruna inenler arasýnda sayýlýyorum, Tükenmiþ gibiyim;
5 Ölüler arasýna atýlmýþ, Artýk anýmsamadýðýn, Ýlginden yoksun, Mezarda yatan cesetler gibiyim.
6 Beni çukurun dibine, Karanlýklara, derinliklere attýn.
7 Öfken üzerime çöktü, Dalga dalga kýzgýnlýðýnla beni ezdin. |iSela*
8 Yakýnlarýmý benden uzaklaþtýrdýn, Ýðrenç kýldýn beni gözlerinde. Kapalý kaldým, çýkamýyorum.
9 Üzüntüden gözlerimin feri sönüyor, Her gün sana yakarýyorum, ya RAB, Ellerimi sana açýyorum.
10 Harikalarýný ölülere mi göstereceksin? Ölüler mi kalkýp seni övecek? |iSela
11 Sevgin mezarda, Sadakatin yýkým diyarýnda duyurulur mu?
12 Karanlýklarda harikalarýn, Unutulmuþluk diyarýnda doðruluðun bilinir mi?
13 Ama ben, ya RAB, yardýma çaðýrýyorum seni, Sabah duam sana varýyor.
14 Niçin beni reddediyorsun, ya RAB, Neden yüzünü benden gizliyorsun?
15 Düþkünüm, gençliðimden beri ölümle burun burunayým, Dehþetlerinin altýnda tükendim.
16 Þiddetli gazabýn üzerimden geçti, Saçtýðýn dehþet beni yedi bitirdi.
17 Bütün gün su gibi kuþattýlar beni, Çevremi tümüyle sardýlar.
18 Eþi dostu benden uzaklaþtýrdýn, Tek dostum karanlýk kaldý.
1 RAB'bin sevgisini sonsuza dek ezgilerle öveceðim, Sadakatini bütün kuþaklara bildireceðim.
2 Sevgin sonsuza dek ayakta kalýr diyeceðim, Sadakatini gökler kadar kalýcý kýldýn.
3 Dedin ki, 'Seçtiðim adamla antlaþma yaptým, Kulum Davut'a þöyle ant içtim:
4 5 Ya RAB, gökler över harikalarýný, Kutsallar topluluðunda övülür sadakatin.
6 Çünkü göklerde RAB'be kim eþ koþulur? Kim benzer RAB'be ilahi varlýklar arasýnda?
7 Kutsallar topluluðunda Tanrý korku uyandýrýr, Çevresindekilerin hepsinden ulu ve müthiþtir.
8 Ya RAB, Her Þeye Egemen Tanrý, Senin gibi güçlü RAB var mý? Sadakatin çevreni sarar.
9 Sen kudurmuþ denizler üzerinde egemenlik sürer, Dalgalar kabardýkça onlarý dindirirsin.
10 Sen Rahav'ý*fm* leþ ezer gibi ezdin, Güçlü kolunla düþmanlarýný daðýttýn.
11 Gökler senindir, yeryüzü de senin; Dünyanýn ve içindeki her þeyin temelini sen attýn.
12 Kuzeyi, güneyi sen yarattýn, Tavor ve Hermon daðlarý Sana sevincini dile getiriyor.
13 Kolun güçlüdür, Elin kudretli, sað elin yüce.
14 Tahtýn adalet ve doðruluk üzerine kurulu, Sevgi ve sadakat önünsýra gider.
15 Ne mutlu sevinç çýðlýklarý atmasýný bilen halka, ya RAB! Yüzünün ýþýðýnda yürürler.
16 Gün boyu senin adýnla sevinir, Doðruluðunla yücelirler.
17 Çünkü sen onlarýn gücü ve yüceliðisin, Lütfun sayesinde gücümüz artar.
18 Kalkanýmýz RAB'be, Kralýmýz Ýsrail'in Kutsalý'na aittir.
19 Geçmiþte bir görüm aracýlýðýyla, Sadýk kullarýna þöyle dedin: 'Bir yiðide yardým ettim, Halkýn içinden bir genci yükselttim.
20 Kulum Davut'u buldum, Kutsal yaðýmla onu meshettim*.
21 Elim ona destek olacak, Kolum güç verecek.
22 Düþman onu haraca baðlayamayacak*fn*, Kötüler onu ezmeyecek.
23 Düþmanlarýný onun önünde kýracaðým, Ondan nefret edenleri vuracaðým.
24 Sadakatim, sevgim ona destek olacak, Benim adýmla gücü yükselecek.
25 Sað elini denizin, Irmaklarýn üzerine egemen kýlacaðým.
26 27 Ben de onu ilk oðlum, Dünyadaki krallarýn en yücesi kýlacaðým.
28 Sonsuza dek ona sevgi göstereceðim, Onunla yaptýðým antlaþma hiç bozulmayacak.
29 Soyunu sonsuza dek, Tahtýný gökler durduðu sürece sürdüreceðim.
30 'Çocuklarý yasamdan ayrýlýr, Ýlkelerime göre yaþamazsa;
31 Kurallarýmý bozar, Buyruklarýma uymazsa,
32 Ýsyanlarýný sopayla, Suçlarýný dayakla cezalandýracaðým.
33 Ama onu sevmekten vazgeçmeyecek, Sadakatime sýrt çevirmeyeceðim.
34 Antlaþmamý bozmayacak, Aðzýmdan çýkan sözü deðiþtirmeyeceðim.
35 Bir kez kutsallýðým üstüne ant içtim, Davut'a yalan söylemeyeceðim.
36 Onun soyu sonsuza dek sürecek, Tahtý karþýmda güneþ gibi duracak,
37 Göklerde güvenilir bir tanýk olan ay gibi Sonsuza dek kalacak.' |iSela
38 Ama sen reddettin, sýrt çevirdin, Çok öfkelendin meshettiðin* krala.
39 Kulunla yaptýðýn antlaþmadan vazgeçtin, Onun tacýný yere atýp kirlettin.
40 Yýktýn bütün surlarýný, Viran ettin kalelerini.
41 Yoldan geçen herkes onu yaðmaladý, Yüzkarasý oldu komþularýna.
42 Hasýmlarýnýn sað elini onun üstüne kaldýrdýn, Bütün düþmanlarýný sevindirdin.
43 Kýlýcýnýn aðzýný baþka yöne çevirdin, Savaþta ona yan çýkmadýn.
44 Görkemine son verdin, Tahtýný yere çaldýn.
45 Gençlik günlerini kýsalttýn, Onu utanca boðdun. |iSela
46 Ne zamana dek, ya RAB? Sonsuza dek mi gizleneceksin? Ne zamana dek öfken alev alev yanacak?
47 Anýmsa ömrümün ne çabuk geçtiðini, Ne boþ yaratmýþsýn insanoðlunu!
48 Var mý yaþayýp da ölümü görmeyen, Ölüler diyarýnýn pençesinden canýný kurtaran? |iSela
49 Ya Rab, nerede o eski sevgin? Davut'a göstereceðine ant içtiðin o sadýk sevgin!
50 Anýmsa, ya Rab, kullarýnýn nasýl rezil olduðunu, Bütün halklarýn hakaretini baðrýmda nasýl taþýdýðýmý, Düþmanlarýnýn hakaretini, ya RAB, Meshettiðin kralýn attýðý adýma edilen hakaretleri.
51
52 Sonsuza dek övgüler olsun RAB'be! Amin! Amin!
1 Ya Rab, barýnak oldun bize Kuþaklar boyunca.
2 Daðlar var olmadan, Daha evreni ve dünyayý yaratmadan, Öncesizlikten sonsuzluða dek Tanrý sensin.
3 Ýnsaný topraða döndürürsün, 'Ey insanoðullarý, topraða dönün!' diyerek.
4 Çünkü senin gözünde bin yýl Geçmiþ bir gün, dün gibi, Bir gece nöbeti gibidir.
5 Ýnsanlarý bir düþ gibi siler, süpürürsün, Sabah biten ot misali:
6 Sabah filizlenir, büyür, Akþam solar, kurur.
7 Eriyip bitiyoruz senin öfkenden, Kýzgýnlýðýndan dehþete düþüyoruz.
8 Suçlarýmýzý önüne, Gizli günahlarýmýzý yüzünün ýþýðýna çýkardýn.
9 Gazabýndan kýsalýyor günlerimiz, Bir soluk gibi tükeniyor yýllarýmýz.
10 Ömrümüz yetmiþ yýl sürüyor, Bilemedin seksen, o da saðlýklýysak; En güzel yýllar da zahmetle, kederle geçiyor, Çabucak bitiyor, uçup gidiyoruz.
11 Kim bilir gazabýnýn gücünü? Çünkü öfken sana duyulan korku kadar güçlüdür.
12 Bu yüzden günlerimizi saymayý bize öðret ki, Bilgelik kazanalým.
13 Vazgeç, ya RAB! Öfken ne zamana dek sürecek? Acý kullarýna!
14 Sabah bizi sevginle doyur, Ömrümüz boyunca sevinçle haykýralým.
15 Kaç gün bizi sýkýntýya soktunsa, Kaç yýl çile çektirdinse, O kadar sevindir bizi.
16 Yaptýklarýn kullarýna, Görkemin onlarýn çocuklarýna görünsün.
17 Tanrýmýz Rab bizden hoþnut kalsýn. Ellerimizin emeðini boþa çýkarma. Evet, ellerimizin emeðini boþa çýkarma.
1 Yüceler Yücesi'nin barýnaðýnda oturan, Her Þeye Gücü Yeten'in gölgesinde barýnýr.
2 'O benim sýðýnaðým, kalemdir' derim RAB için, 'Tanrým'dýr, O'na güvenirim.'
3 Çünkü O seni avcý tuzaðýndan, Ölümcül hastalýktan kurtarýr.
4 Seni kanatlarýnýn altýna alýr, Onlarýn altýna sýðýnýrsýn. O'nun sadakati senin kalkanýn, siperin olur.
5 Ne gecenin dehþetinden korkarsýn, Ne gündüz uçan oktan, Ne karanlýkta dolaþan hastalýktan, Ne de öðleyin yok eden kýrgýndan.
6
7 Yanýnda bin kiþi, Saðýnda on bin kiþi kýrýlsa bile, Sana dokunmaz.
8 Sen yalnýz kendi gözlerinle seyredecek, Kötülerin cezasýný göreceksin.
9 Sen RAB'bi kendine sýðýnak, Yüceler Yücesi'ni konut edindiðin için,
10 Baþýna kötülük gelmeyecek, Çadýrýna felaket yaklaþmayacak.
11 Çünkü Tanrý meleklerine buyruk verecek, Gideceðin her yerde seni korusunlar diye.
12 Elleri üzerinde taþýyacaklar seni, Ayaðýn bir taþa çarpmasýn diye.
13 Aslanýn, kobranýn üzerine basýp geçeceksin, Genç aslaný, yýlaný çiðneyeceksin.
14 'Beni sevdiði için Onu kurtaracaðým' diyor RAB, 'Beni iyi tanýdýðý için Ona kale olacaðým.
15 Bana seslenince onu yanýtlayacaðým, Sýkýntýda onun yanýnda olacaðým, Kurtarýp yücelteceðim onu.
16 Onu uzun ömürle doyuracak, Ona kurtarýþýmý göstereceðim.'
1 Ya RAB, sana þükretmek, Ey Yüceler Yücesi, adýný ilahilerle övmek, Sabah sevgini, Gece sadakatini, On telli sazla, çenk ve lirle duyurmak ne güzel!
2
3
4 Çünkü yaptýklarýnla beni sevindirdin, ya RAB, Ellerinin iþi karþýsýnda sevinç ilahileri okuyorum.
5 Yaptýklarýn ne büyüktür, ya RAB, Düþüncelerin ne derin!
6 Aptal insan bilemez, Budala akýl erdiremez:
7 Kötüler mantar gibi bitse, Suçlular pýtrak gibi açsa bile, Bu onlarýn sonsuza dek yok oluþu demektir.
8 Ama sen sonsuza dek yücesin, ya RAB.
9 Ya RAB, düþmanlarýn kesinlikle, Evet, kesinlikle yok olacak, Suç iþleyen herkes daðýlacak.
10 Beni yaban öküzü kadar güçlü kýldýn, Taze zeytinyaðýný baþýma döktün.
11 Gözlerim düþmanlarýmýn bozgununu gördü, Kulaklarým bana saldýran kötülerin sonunu duydu.
12 Doðru insan hurma aðacý gibi serpilecek, Lübnan sediri gibi yükselecek.
13 RAB'bin evinde dikilmiþ, Tanrýmýz'ýn avlularýnda serpilecek.
14 Böyleleri yaþlanýnca da meyve verecek, Taptaze ve yeþil kalacaklar.
15 'RAB doðrudur! Kayamdýr benim! O'nda haksýzlýk bulunmaz!' diye duyuracaklar.
1 RAB egemenlik sürüyor, görkeme bürünmüþ, Kudret giyinip kuþanmýþ. Dünya saðlam kurulmuþ, sarsýlmaz.
2 Ya RAB, tahtýn öteden beri kurulmuþ, Varlýðýn öncesizliðe uzanýr.
3 Denizler gürlüyor, ya RAB, Denizler gümbür gümbür gürlüyor, Denizler dalgalarýný çýnlatýyor.
4 Yücelerdeki RAB engin sularýn gürleyiþinden, Denizlerin azgýn dalgalarýndan Daha güçlüdür.
5 Koþullarýn hep geçerlidir; Tapýnaðýna kutsallýk yaraþýr Sonsuza dek, ya RAB.
1 Ya RAB, öç alýcý Tanrý, Saç ýþýðýný, ey öç alýcý Tanrý!
2 Kalk, ey yeryüzünün yargýcý, Küstahlara hak ettikleri cezayý ver!
3 Kötüler ne zamana dek, ya RAB, Ne zamana dek sevinip coþacak?
4 Aðýzlarýndan küstahlýk dökülüyor, Suç iþleyen herkes övünüyor.
5 Halkýný eziyorlar, ya RAB, Kendi halkýna eziyet ediyorlar.
6 Dulu, garibi boðazlýyor, Öksüzleri öldürüyorlar.
7 'RAB görmez' diyorlar, 'Yakup'un Tanrýsý dikkat etmez.'
8 Ey halkýn içindeki budalalar, dikkat edin; Ey aptallar, ne zaman akýllanacaksýnýz?
9 Kulaðý yaratan iþitmez mi? Göze biçim veren görmez mi?
10 Uluslarý yola getiren yargýlamaz mý? Ýnsaný eðiten bilmez mi?
11 RAB insanýn düþüncelerinin Boþ olduðunu bilir.
12 Ne mutlu, ya RAB, yola getirdiðin, Yasaný öðrettiðin insana!
13 Kötüler için çukur kazýlýncaya dek, Onu sýkýntýlý günlerden kurtarýp rahatlatýrsýn.
14 Çünkü RAB halkýný reddetmez, Kendi halkýný terk etmez.
15 Adalet yine doðruluk üzerine kurulacak, Yüreði temiz olan herkes ona uyacak.
16 Kötülere karþý beni kim savunacak? Kim benim için suçlulara karþý duracak?
17 RAB yardýmcým olmasaydý, Þimdiye dek sessizlik diyarýna göçmüþtüm bile.
18 'Ayaðým kayýyor' dediðimde, Sevgin ayakta tutar beni, ya RAB.
19 Kaygýlar içimi sarýnca, Senin avutmalarýn gönlümü sevindirir.
20 Yasaya dayanarak haksýzlýk yapan koltuk sahibi Seninle baðdaþýr mý?
21 Onlar doðruya karþý birleþiyor, Suçsuzu ölüme mahkûm ediyorlar.
22 Ama RAB bana kale oldu, Tanrým sýðýndýðým kaya oldu.
23 Tanrýmýz RAB yaptýklarý kötülüðü Kendi baþlarýna getirecek, Kötülükleri yüzünden köklerini kurutacak, Evet, köklerini kurutacak.
1 Gelin, RAB'be sevinçle haykýralým, Bizi kurtaran kayaya sevinç çýðlýklarý atalým,
2 Þükranla huzuruna çýkalým, O'na sevinç ilahileri yükseltelim!
3 Çünkü RAB ulu Tanrý'dýr, Bütün ilahlarýn üstünde ulu kraldýr.
4 Yerin derinlikleri O'nun elindedir, Daðlarýn doruklarý da O'nun.
5 Deniz O'nundur, çünkü O yarattý, Karaya da O'nun elleri biçim verdi.
6 Gelin, tapýnalým, eðilelim, Bizi yaratan RAB'bin önünde diz çökelim.
7 Çünkü O Tanrýmýz'dýr, Bizse O'nun otlaðýnýn halký, Elinin altýndaki koyunlarýz. Bugün sesini duyarsanýz,
8 Meriva'da*fo*, o gün çölde, Massa'da*fö* olduðu gibi, Yüreklerinizi nasýrlaþtýrmayýn.
9 Yaptýklarýmý görmelerine karþýn, Atalarýnýz orada beni sýnayýp denediler.
10 Kýrk yýl o kuþaktan hep iðrendim, 'Yüreði kötü yola sapan bir halktýr' dedim, 'Yollarýmý bilmiyorlar.'
11 Bu yüzden öfkeyle ant içtim: 'Huzur diyarýma*fp* asla girmeyecekler!'
1 Yeni bir ezgi söyleyin RAB'be! Ey bütün dünya, RAB'be ezgiler söyleyin!
2 Ezgi söyleyin, RAB'bin adýný övün, Her gün duyurun kurtarýþýný!
3 Görkemini uluslara, Harikalarýný bütün halklara anlatýn!
4 Çünkü RAB uludur, yalnýz O övgüye deðer, Ýlahlardan çok O'ndan korkulur.
5 Halklarýn bütün ilahlarý bir hiçtir, Oysa gökleri yaratan RAB'dir.
6 Yücelik, ululuk O'nun huzurundadýr, Güç ve güzellik O'nun tapýnaðýndadýr.
7 Ey bütün halklar, RAB'bi övün, RAB'bin gücünü, yüceliðini övün,
8 RAB'bin görkemini adýna yaraþýr biçimde övün, Sunular getirip avlularýna girin!
9 Kutsal giysiler içinde RAB'be tapýnýn! Titreyin O'nun önünde, ey bütün yeryüzündekiler!
10 Uluslara, 'RAB egemenlik sürüyor' deyin. Dünya saðlam kurulmuþ, sarsýlmaz. O halklarý adaletle yargýlar.
11 Sevinsin gökler, coþsun yeryüzü! Gürlesin deniz içindekilerle birlikte!
12 Bayram etsin kýrlar ve üzerindekiler! O zaman RAB'bin önünde bütün orman aðaçlarý Sevinçle haykýracak. Çünkü O geliyor! Yeryüzünü yargýlamaya geliyor. Dünyayý adaletle, Halklarý kendi gerçeðiyle yönetecek.
1 RAB egemenlik sürüyor, coþsun yeryüzü, Bütün kýyý halklarý sevinsin!
2 Bulut ve zifiri karanlýk sarmýþ çevresini, Doðruluk ve adalettir tahtýnýn temeli.
3 Ateþ yürüyor O'nun önünde, Düþmanlarýný yakýyor çevrede.
4 Þimþekleri dünyayý aydýnlatýr, Yeryüzü görüp titrer.
5 Daðlar balmumu gibi erir, RAB'bin, bütün yeryüzünün Rab'bi önünde.
6 Gökler O'nun doðruluðunu duyurur, Bütün halklar görkemini görür.
7 Utansýn puta tapanlar, Deðersiz putlarla övünenler! RAB'be tapýn, ey bütün ilahlar!
8 Siyon seviniyor yargýlarýný duyunca, ya RAB, Yahuda kentleri coþuyor.
9 Çünkü sensin, ya RAB, bütün yeryüzünün en yücesi, Bütün ilahlarýn üstündesin, çok ulusun.
10 Ey sizler, RAB'bi sevenler, kötülükten tiksinin. O sadýk kullarýnýn canýný korur, Onlarý kötülerin elinden kurtarýr.
11 Doðrulara ýþýk, Temiz yüreklilere sevinç saçar.
12 Ey doðrular, RAB'de sevinç bulun, Kutsallýðýný anarak O'na þükredin!
1 Yeni bir ezgi söyleyin RAB'be. Çünkü harikalar yaptý, Zaferler kazandý sað eli ve kutsal koluyla.
2 RAB uluslarýn gözü önüne serdi kurtarýþýný, Zaferini bildirdi.
3 Ýsrail halkýna sevgisini, Sadakatini anýmsadý; Tanrýmýz'ýn zaferini gördü dünyanýn dört bucaðý.
4 Sevinç çýðlýklarý yükseltin RAB'be, ey yeryüzündekiler! Sevinç ilahileriyle yeri göðü çýnlatýn!
5 Lirle ezgiler sunun RAB'be, Lir ve müzik eþliðinde!
6 Boru ve borazan eþliðinde Sevinç çýðlýklarý atýn Kral olan RAB'bin önünde.
7 Gürlesin deniz ve içindekiler, Gürlesin yeryüzü ve üzerindekiler.
8 El çýrpsýn ýrmaklar, Sevinçle haykýrsýn daðlar RAB'bin önünde! Çünkü O geliyor Yeryüzünü yönetmeye. Dünyayý adaletle, Halklarý doðrulukla yönetecek.
1 RAB egemenlik sürüyor, titresin halklar! Keruvlar* arasýnda tahtýna oturmuþ, Sarsýlsýn yeryüzü!
2 RAB Siyon'da uludur, Yücedir O, bütün halklara egemendir.
3 Övsünler büyük, müthiþ adýný! O kutsaldýr.
4 Ey adaleti seven güçlü kral, Eþitliði sen saðladýn, Yakup soyunda doðru ve adil olaný sen yaptýn.
5 Yüceltin Tanrýmýz RAB'bi, Ayaklarýnýn taburesi önünde tapýnýn! O kutsaldýr.
6 Musa'yla Harun O'nun kâhinlerindendi, Samuel de O'nu adýyla çaðýranlar arasýndaydý. RAB'be seslenirlerdi, O da yanýtlardý.
7 Bulut sütunu içinden onlarla konuþtu, Uydular O'nun buyruklarýna, Kendilerine verdiði kurallara.
8 Ya RAB Tanrýmýz, yanýt verdin onlara; Baðýþlayýcý bir Tanrý oldun, Ama yaptýklarý kötülüðü cezasýz býrakmadýn.
9 Tanrýmýz RAB'bi yüceltin, Tapýnýn O'na kutsal daðýnda! Çünkü Tanrýmýz RAB kutsaldýr.
1 Ey bütün dünya, RAB'be sevinç çýðlýklarý yükseltin!
2 O'na neþeyle kulluk edin, Sevinç ezgileriyle çýkýn huzuruna!
3 Bilin ki RAB Tanrý'dýr. Bizi yaratan O'dur, biz de O'nunuz*fr*, O'nun halký, otlaðýnýn koyunlarýyýz.
4 Kapýlarýna þükranla, Avlularýna övgüyle girin! Þükredin O'na, adýna övgüler sunun!
5 Çünkü RAB iyidir, Sevgisi sonsuzdur. Sadakati kuþaklar boyunca sürer.
1 Sevgini ve adaletini ezgilerle anacaðým, Seni ilahilerle öveceðim, ya RAB.
2 Dürüst davranmaya özen göstereceðim, Ne zaman geleceksin bana? Temiz bir yaþam süreceðim evimde,
3 Önümde alçaklýða izin vermeyeceðim. Tiksinirim döneklerin iþinden, Etkilemez beni.
4 Uzak olsun benden sapýklýk, Tanýmak istemem kötülüðü.
5 Yok ederim dostunu gizlice çekiþtireni, Katlanamam tepeden bakan, gururlu insana.
6 Gözüm ülkenin sadýk insanlarý üzerinde olacak, Yanýmda oturmalarýný isterim; Bana dürüst yaþayan kiþi hizmet edecek.
7 Dolap çeviren evimde oturmayacak, Yalan söyleyen gözümün önünde durmayacak.
8 Her sabah ülkedeki kötüleri yok ederek Bütün haksýzlarý RAB'bin kentinden söküp atacaðým.
1 Ya RAB, duamý iþit, Yakarýþým sana eriþsin.
2 Sýkýntýlý günümde yüzünü benden gizleme, Kulak ver sesime, Seslenince yanýt ver bana hemen.
3 Çünkü günlerim duman gibi yok oluyor, Kemiklerim ateþ gibi yanýyor.
4 Yüreðim kýrgýn yemiþ ot gibi kurudu, Ekmek yemeyi bile unuttum.
5 Bir deri bir kemiðe döndüm Acý acý inlemekten.
6 Issýz yerlerdeki ishakkuþunu andýrýyorum, Viranelerdeki kukumav gibiyim.
7 Gözüme uyku girmiyor, Damda yalnýz kalmýþ bir kuþ gibiyim.
8 Düþmanlarým bütün gün bana hakaret ediyor, Bana dil uzatanlar adýmý lanet için kullanýyor.
9 Kýzýp öfkelendiðin için Külü ekmek gibi yiyor, Ýçeceðime gözyaþý katýyorum. Beni kaldýrýp bir yana attýn.
10
11 Günlerim akþam uzayan gölge gibi yitmekte, Ot gibi sararmaktayým.
12 Ama sen, sonsuza dek tahtýnda oturursun, ya RAB, Ünün kuþaklar boyu sürer.
13 Kalkýp Siyon'a sevecenlik göstereceksin, Çünkü onu kayýrmanýn zamanýdýr, beklenen zaman geldi.
14 Kullarýn onun taþlarýndan hoþlanýr, Tozunu bile severler.
15 Uluslar RAB'bin adýndan, Yeryüzü krallarý görkeminden korkacak.
16 Çünkü RAB Siyon'u yeniden kuracak, Görkem içinde görünecek.
17 Yoksullarýn duasýna kulak verecek, Yalvarýþlarýný asla hor görmeyecek.
18 Bunlar gelecek kuþak için yazýlsýn, Öyle ki, henüz doðmamýþ insanlar RAB'be övgüler sunsun.
19 RAB yücelerdeki kutsal katýndan aþaðý baktý, Göklerden yeryüzünü gözetledi,
20 Tutsaklarýn iniltisini duymak, Ölüm mahkûmlarýný kurtarmak için.
21 Böylece halklar ve krallýklar RAB'be tapýnmak için toplanýnca, O'nun adý Siyon'da, Övgüsü Yeruþalim'de duyurulacak.
22
23 RAB gücümü kýrdý yaþam yolunda, Ömrümü kýsalttý.
24 'Ey Tanrým, ömrümün ortasýnda canýmý alma!' dedim. 'Senin yýllarýn kuþaklar boyu sürer!
25 'Çok önceden attýn dünyanýn temellerini, Gökler de senin ellerinin yapýtýdýr.
26 Onlar yok olacak, ama sen kalýcýsýn. Hepsi bir giysi gibi eskiyecek. Onlarý bir kaftan gibi deðiþtireceksin, Geçip gidecekler.
27 Ama sen hep aynýsýn, Yýllarýn tükenmeyecek.
28 Gözetiminde yaþayacak kullarýnýn çocuklarý, Senin önünde duracak soylarý.'
1 RAB'be övgüler sun, ey gönlüm! O'nun kutsal adýna övgüler sun, ey bütün varlýðým!
2 RAB'be övgüler sun, ey caným! Ýyiliklerinin hiçbirini unutma!
3 Bütün suçlarýný baðýþlayan, Bütün hastalýklarýný iyileþtiren,
4 Canýný ölüm çukurundan kurtaran, Sana sevgi ve sevecenlik tacý giydiren,
5 Yaþam boyu seni iyiliklerle doyuran O'dur, Bu nedenle gençliðin kartalýnki gibi tazelenir.
6 RAB bütün düþkünlere Hak ve adalet saðlar.
7 Kendi yöntemlerini Musa'ya, Ýþlerini Ýsrailliler'e açýkladý.
8 RAB sevecen ve lütfedendir, Tez öfkelenmez, sevgisi engindir.
9 Sürekli suçlamaz, Öfkesini sonsuza dek sürdürmez.
10 Bize günahlarýmýza göre davranmaz, Suçlarýmýzýn karþýlýðýný vermez.
11 Çünkü gökler yeryüzünden ne kadar yüksekse, Kendisinden korkanlara karþý sevgisi de o kadar büyüktür.
12 Doðu batýdan ne kadar uzaksa, O kadar uzaklaþtýrdý bizden isyanlarýmýzý.
13 Bir baba çocuklarýna nasýl sevecen davranýrsa, RAB de kendisinden korkanlara öyle sevecen davranýr.
14 Çünkü mayamýzý bilir, Toprak olduðumuzu anýmsar.
15 Ýnsana gelince, ota benzer ömrü, Kýr çiçeði gibi serpilir;
16 Rüzgar üzerine esince yok olur gider, Bulunduðu yer onu tanýmaz.
17 Ama RAB kendisinden korkanlarý sonsuza dek sever, Antlaþmasýna uyan Ve buyruklarýna uymayý anýmsayan soylarýna adil davranýr.
18
19 RAB tahtýný göklere kurmuþtur, O'nun egemenliði her yeri kapsar.
20 RAB'be övgüler sunun, ey sizler, O'nun melekleri, O'nun sözünü dinleyen, Söylediklerini yerine getiren güç sahipleri!
21 RAB'be övgüler sunun, ey sizler, O'nun bütün göksel ordularý, Ýsteðini yerine getiren kullarý!
22 RAB'be övgüler sunun, Ey O'nun egemen olduðu yerlerdeki bütün yaratýklar! RAB'be övgüler sun, ey gönlüm!
1 RAB'be övgüler sun, ey gönlüm! Ya RAB Tanrým, ne ulusun! Görkem ve yücelik kuþanmýþsýn,
2 Bir kaftana bürünür gibi ýþýða bürünmüþsün. Gökleri bir çadýr gibi geren,
3 Evini yukarýdaki sular üzerine kuran, Bulutlarý kendine savaþ arabasý yapan, Rüzgarýn kanatlarý üzerinde gezen,
4 Rüzgarlarý kendine haberci, Yýldýrýmlarý hizmetkâr eden sensin*fs*.
5 Yeryüzünü temeller üzerine kurdun, Asla sarsýlmasýn diye.
6 Engini ona bir giysi gibi giydirdin, Sular daðlarýn üzerinde durdu.
7 Sen kükreyince sular kaçtý, Göðü gürletince hemen çekildi.
8 Daðlarý aþýp derelere aktý, Onlar için belirlediðin yerlere doðru.
9 Bir sýnýr koydun önlerine, Geçmesinler, gelip yeryüzünü bir daha kaplamasýnlar diye.
10 Vadilerde fýþkýrttýðýn pýnarlar, Daðlarýn arasýndan akar.
11 Bütün kýr hayvanlarýný suvarýr, Yaban eþeklerinin susuzluðunu giderirler.
12 Kuþlar yanlarýnda yuva kurar, Dallarýn arasýnda ötüþürler.
13 Gökteki evinden daðlarý sularsýn, Yeryüzü iþlerinin meyvesine doyar.
14 Hayvanlar için ot, Ýnsanlarýn yararý için bitkiler yetiþtirirsin; Ýnsanlar ekmeðini topraktan çýkarsýn diye,
15 Yüreklerini sevindiren þarabý, Yüzlerini güldüren zeytinyaðýný, Güçlerini artýran ekmeði hep sen verirsin.
16 RAB'bin aðaçlarý, Kendi diktiði Lübnan sedirleri suya doyar.
17 Kuþlar orada yuva yapar, Leyleðin evi ise çamlardadýr.
18 Yüksek daðlar dað keçilerinin uðraðý, Kayalar kaya tavþanlarýnýn* sýðýnaðýdýr.
19 Mevsimleri göstersin diye ayý, Batacaðý zamaný bilen güneþi yarattýn.
20 Karartýrsýn ortalýðý, gece olur, Baþlar kýpýrdamaya orman hayvanlarý.
21 Genç aslan av peþinde kükrer, Tanrý'dan yiyecek ister.
22 Güneþ doðunca Ýnlerine çekilir, yatarlar.
23 Ýnsan iþine gider, Akþama dek çalýþmak için.
24 Ya RAB, ne çok eserin var! Hepsini bilgece yaptýn; Yeryüzü yarattýklarýnla dolu.
25 Ýþte uçsuz bucaksýz denizler, Ýçinde kaynaþan sayýsýz canlýlar, Büyük küçük yaratýklar.
26 Orada gemiler dolaþýr, Ýçinde oynaþsýn diye yarattýðýn Livyatan* da orada.
27 Hepsi seni bekliyor, Yiyeceklerini zamanýnda veresin diye.
28 Sen verince onlar toplar, Sen elini açýnca onlar iyiliðe doyar.
29 Yüzünü gizleyince dehþete kapýlýrlar, Soluklarýný kesince ölüp toprak olurlar.
30 Ruhun'u gönderince var olurlar, Yeryüzüne yeni yaþam verirsin.
31 RAB'bin görkemi sonsuza dek sürsün! Sevinsin RAB yaptýklarýyla!
32 O bakýnca yeryüzü titrer, O dokununca daðlar tüter.
33 Ömrümce RAB'be ezgiler söyleyecek, Var oldukça Tanrým'ý ilahilerle öveceðim.
34 Düþüncem ona hoþ görünsün, Sevincim RAB olsun!
35 Tükensin dünyadaki günahlýlar, Yok olsun artýk kötüler! RAB'be övgüler sun, ey gönlüm! RAB'be övgüler sunun!
1 RAB'be þükredin, O'nu adýyla çaðýrýn, Halklara duyurun yaptýklarýný!
2 O'nu ezgilerle, ilahilerle övün, Bütün harikalarýný anlatýn!
3 Kutsal adýyla övünün, Sevinsin RAB'be yönelenler!
4 RAB'be ve O'nun gücüne bakýn, Durmadan O'nun yüzünü arayýn!
5 Ey sizler, kulu Ýbrahim'in soyu, Seçtiði Yakupoðullarý, O'nun yaptýðý harikalarý, Olaðanüstü iþlerini Ve aðzýndan çýkan yargýlarý anýmsayýn!
6
7 Tanrýmýz RAB O'dur, Yargýlarý bütün yeryüzünü kapsar.
8 O antlaþmasýný, Bin kuþak için verdiði sözü, Ýbrahim'le yaptýðý antlaþmayý, Ýshak için içtiði andý sonsuza dek anýmsar.
9
10 'Hakkýnýza düþen mülk olarak Kenan ülkesini size vereceðim' diyerek, Bunu Yakup için bir kural, Ýsrail'le sonsuza dek geçerli bir antlaþma yaptý.
11
12 O zaman bir avuç insandýlar, Sayýca az ve ülkeye yabancýydýlar.
13 Bir ulustan öbürüne, Bir ülkeden ötekine dolaþýp durdular.
14 RAB kimsenin onlarý ezmesine izin vermedi, Onlar için krallarý bile payladý:
15 'Meshettiklerime* dokunmayýn, Peygamberlerime kötülük etmeyin!' dedi.
16 Ülkeye kýtlýk gönderdi, Bütün yiyeceklerini yok etti.
17 Önlerinden bir adam göndermiþti, Köle olarak satýlan Yusuf'tu bu.
18 Zincir vurup incittiler ayaklarýný, Demir halka geçirdiler boynuna,
19 Söyledikleri gerçekleþinceye dek, RAB'bin sözü onu sýnadý.
20 Kral adam gönderip Yusuf'u salýverdi, Halklara egemen olan onu özgür kýldý.
21 Onu kendi sarayýnýn efendisi, Bütün varlýðýnýn sorumlusu yaptý;
22 Önderlerini istediði gibi eðitsin, Ýleri gelenlerine akýl versin diye.
23 O zaman Ýsrail Mýsýr'a gitti, Yakup Ham ülkesine yerleþti.
24 RAB halkýný alabildiðine çoðalttý, Düþmanlarýndan sayýca artýrdý onlarý.
25 Sonunda tutumunu deðiþtirdi düþmanlarýnýn: Halkýndan tiksindiler, Kullarýna kurnazca davrandýlar.
26 Kulu Musa'yý, Seçtiði Harun'u gönderdi aralarýna.
27 Onlar gösterdiler RAB'bin belirtilerini, Ham ülkesinde þaþýlasý iþlerini.
28 Karanlýk gönderip ülkeyi karanlýða bürüdü RAB, Çünkü Mýsýrlýlar O'nun sözlerine karþý gelmiþti.
29 Kana çevirdi sularýný, Öldürdü balýklarýný.
30 Ülkede kurbaðalar kaynaþtý Krallarýnýn odalarýna kadar.
31 RAB buyurunca sinek sürüleri, Sivrisinekler üþüþtü ülkenin her yanýna.
32 Dolu yaðdýrdý yaðmur yerine, Þimþekler çaktýrdý ülkelerinde.
33 Baðlarýný, incir aðaçlarýný vurdu, Parçaladý ülkenin aðaçlarýný.
34 O buyurunca çekirgeler, Sayýsýz yavrular kaynadý.
35 Ülkenin bütün bitkilerini yediler, Topraðýn ürününü yiyip bitirdiler.
36 RAB ülkede ilk doðanlarýn hepsini, Ýlk çocuklarýný öldürdü.
37 Ýsrailliler'i ülkeden altýn ve gümüþle çýkardý, Oymaklarýndan tek kiþi bile tökezlemedi.
38 Onlar gidince Mýsýr sevindi, Çünkü Ýsrail korkusu çökmüþtü Mýsýr'ýn üzerine.
39 RAB bulutu bir örtü gibi yaydý üzerlerine, Gece ateþ verdi yollarýný aydýnlatsýn diye.
40 Ýstediler, býldýrcýn gönderdi, Göksel ekmekle doyurdu karýnlarýný.
41 Kayayý yardý, sular fýþkýrdý, Çorak topraklarda bir ýrmak gibi aktý.
42 Çünkü kutsal sözünü, Kulu Ýbrahim'e verdiði sözü anýmsadý.
43 Halkýný sevinç içinde, Seçtiklerini sevinç çýðlýklarýyla ülkeden çýkardý.
44 Uluslarýn topraklarýný verdi onlara. Halklarýn emeðini miras aldýlar;
45 Kurallarýný yerine getirsinler, Yasalarýna uysunlar diye. RAB'be övgüler sunun!
1 Övgüler sunun, RAB'be! RAB'be þükredin, çünkü O iyidir, Sevgisi sonsuzdur.
2 RAB'bin büyük iþlerini kim anlatabilir, Kim O'na yeterince övgü sunabilir?
3 Ne mutlu adalete uyanlara, Sürekli doðru olaný yapanlara!
4 Ya RAB, halkýna lütfettiðinde anýmsa beni, Onlarý kurtardýðýnda ilgilen benimle.
5 Öyle ki, seçtiklerinin gönencini göreyim, Ulusunun sevincini, Kendi halkýnýn kývancýný paylaþayým.
6 Atalarýmýz gibi biz de günah iþledik, Suç iþledik, kötülük ettik.
7 Atalarýmýz Mýsýr'dayken Yaptýðýn harikalarý anlamadý, Çok kez gösterdiðin sevgiyi anýmsamadý, Denizde, Kýzýldeniz'de* baþkaldýrdýlar.
8 Buna karþýn RAB gücünü göstermek için, Adý uðruna kurtardý onlarý.
9 Kýzýldeniz'i azarladý, kurudu deniz, Yürüdüler enginde O'nun öncülüðünde, Çölde yürür gibi.
10 Kendilerinden nefret edenlerin elinden aldý onlarý, Düþmanlarýnýn pençesinden kurtardý.
11 Sular yuttu hasýmlarýný, Hiçbiri kurtulmadý.
12 O zaman atalarýmýz O'nun sözlerine inandýlar, Ezgiler söyleyerek O'nu övdüler.
13 Ne var ki, RAB'bin yaptýklarýný çabucak unuttular, Öðüt vermesini beklemediler.
14 Özlemle kývrandýlar çölde, Tanrý'yý denediler ýssýz yerlerde.
15 Tanrý onlara istediklerini verdi, Ama üzerlerine yýpratýcý bir hastalýk gönderdi.
16 Onlar ordugahlarýnda Musa'yý, RAB'bin kutsal kulu Harun'u kýskanýnca,
17 Yer yarýldý ve Datan'ý yuttu, Aviram'la yandaþlarýnýn üzerine kapandý.
18 Ateþ kavurdu onlarý izleyenleri, Alev yaktý kötüleri.
19 Bir buzaðý heykeli yaptýlar Horev'de, Dökme bir puta tapýndýlar.
20 Tanrý'nýn yüceliðini, Ot yiyen öküz putuna deðiþtirdiler.
21 Unuttular kendilerini kurtaran Tanrý'yý, Mýsýr'da yaptýðý büyük iþleri,
22 Ham ülkesinde yarattýðý harikalarý, Kýzýldeniz kýyýsýnda yaptýðý müthiþ iþleri.
23 Bu yüzden onlarý yok edeceðini söyledi Tanrý, Ama seçkin kulu Musa O'nun önündeki gedikte durarak, Yok edici öfkesinden vazgeçirdi O'nu.
24 Ardýndan hor gördüler güzelim ülkeyi, Tanrý'nýn verdiði söze inanmadýlar.
25 Çadýrlarýnda söylendiler, Dinlemediler RAB'bin sesini.
26 Bu yüzden RAB elini kaldýrdý Ve çölde onlarý yere sereceðine, Soylarýný uluslarýn arasýna saçacaðýna, Onlarý öteki ülkelere daðýtacaðýna ant içti.
27
28 Sonra Baal-Peor'a bel baðladýlar, Ölülere sunulan kurbanlarý yediler.
29 Öfkelendirdiler RAB'bi yaptýklarýyla, Salgýn hastalýk çýktý aralarýnda.
30 Ama Pinehas kalkýp araya girdi, Felaketi önledi.
31 Bu doðruluk sayýldý ona, Kuþaklar boyu, sonsuza dek sürecek bu.
32 Yine RAB'bi öfkelendirdiler Meriva sularý yanýnda, Musa'nýn baþýna dert açýldý onlar yüzünden;
33 Çünkü onu sinirlendirdiler, O da düþünmeden konuþtu.
34 RAB'bin onlara buyurduðu gibi Yok etmediler halklarý,
35 Tersine öteki uluslara karýþtýlar, Onlarýn törelerini öðrendiler.
36 Putlarýna taptýlar, Bu da onlara tuzak oldu.
37 Oðullarýný, kýzlarýný Cinlere kurban ettiler.
38 Kenan putlarýna kurban olsun diye Oðullarýnýn, kýzlarýnýn kanýný, Suçsuzlarýn kanýný döktüler; Ülke onlarýn kanýyla kirlendi.
39 Böylece yaptýklarýyla kirli sayýldýlar, Vefasýz duruma düþtüler töreleriyle.
40 RAB'bin öfkesi parladý halkýna karþý, Tiksindi kendi halkýndan.
41 Onlarý uluslarýn eline teslim etti. Onlardan nefret edenler onlara egemen oldu.
42 Düþmanlarý onlarý ezdi, Boyun eðdirdi hepsine.
43 RAB onlarý birçok kez kurtardý, Ama akýllarý fikirleri baþkaldýrmaktaydý Ve alçaltýldýlar suçlarý yüzünden.
44 RAB yine de ilgilendi sýkýntýlarýyla Yakarýþlarýný duyunca.
45 Antlaþmasýný anýmsadý onlar uðruna, Eþsiz sevgisinden ötürü vazgeçti yapacaklarýndan.
46 Merhamet koydu onlarý tutsak alanlarýn yüreðine.
47 Kurtar bizi, ey Tanrýmýz RAB, Topla bizi uluslarýn arasýndan. Kutsal adýna þükredelim, Yüceliðinle övünelim.
48 Öncesizlikten sonsuza dek, Ýsrail'in Tanrýsý RAB'be övgüler olsun! Bütün halk, 'Amin!' desin. RAB'be övgüler olsun!
1 RAB'be þükredin, çünkü O iyidir, Sevgisi sonsuzdur.
2 Böyle desin RAB'bin kurtardýklarý, Düþman pençesinden özgür kýldýklarý,
3 Doðudan, batýdan, kuzeyden, güneyden*fþ*, Bütün ülkelerden topladýklarý.
4 Issýz çöllerde dolaþtýlar, Yerleþecekleri kente giden bir yol bulamadýlar.
5 Aç, susuz, Sefil oldular.
6 O zaman sýkýntý içinde RAB'be yakardýlar, RAB kurtardý onlarý dertlerinden.
7 Yerleþecekleri bir kente varýncaya dek, Onlara doðru yolda öncülük etti.
8 Þükretsinler RAB'be sevgisi için, Ýnsanlar yararýna yaptýðý harikalar için.
9 Çünkü O susamýþ canýn susuzluðunu giderir, Aç caný iyiliklerle doyurur.
10 Zincire vurulmuþ, acýyla kývranan tutsaklar, Karanlýkta, zifiri karanlýkta oturmuþtu.
11 Çünkü Tanrý'nýn buyruklarýna karþý çýkmýþlardý, Küçümsemiþlerdi Yüceler Yücesi'nin öðüdünü.
12 Aðýr iþlerle hayatý onlara zehir etti, Çöktüler, yardým eden olmadý.
13 O zaman sýkýntý içinde RAB'be yakardýlar, RAB kurtardý onlarý dertlerinden;
14 Çýkardý karanlýktan, zifiri karanlýktan, Kopardý zincirlerini.
15 Þükretsinler RAB'be sevgisi için, Ýnsanlar yararýna yaptýðý harikalar için!
16 Çünkü tunç* kapýlarý kýrdý, Demir kapý kollarýný parçaladý O.
17 Cezalarýný buldu aptallar, Suçlarý, isyanlarý yüzünden.
18 Ýðrenir olmuþlardý bütün yemeklerden, Ölümün kapýlarýna yaklaþmýþlardý.
19 O zaman sýkýntý içinde RAB'be yakardýlar, RAB kurtardý onlarý dertlerinden.
20 Sözünü gönderip iyileþtirdi onlarý, Kurtardý ölüm çukurundan.
21 Þükretsinler RAB'be sevgisi için, Ýnsanlar yararýna yaptýðý harikalar için!
22 Þükran kurbanlarý sunsunlar Ve sevinç çýðlýklarýyla duyursunlar O'nun yaptýklarýný!
23 Gemilerle denize açýlanlar, Okyanuslarda iþ yapanlar,
24 RAB'bin iþlerini, Derinliklerde yaptýðý harikalarý gördüler.
25 Çünkü O buyurunca þiddetli bir fýrtýna koptu, Dalgalar þaha kalktý.
26 Göklere yükselip diplere indi gemiler, Sýkýntýdan canlarý burunlarýna geldi gemicilerin,
27 Sarhoþ gibi sallanýp sendelediler, Ustalýklarý iþe yaramadý.
28 O zaman sýkýntý içinde RAB'be yakardýlar, RAB kurtardý onlarý dertlerinden.
29 Fýrtýnayý limanlýða çevirdi, Yatýþtý dalgalar;
30 Rahatlayýnca sevindiler, Diledikleri limana götürdü RAB onlarý.
31 Þükretsinler RAB'be sevgisi için, Ýnsanlar yararýna yaptýðý harikalar için!
32 Yüceltsinler O'nu halk topluluðunda, Övgüler sunsunlar ileri gelenlerin toplantýsýnda.
33 Irmaklarý çöle çevirir, Pýnarlarý kurak topraða,
34 Verimli topraðý çorak alana, Orada yaþayanlarýn kötülüðü yüzünden.
35 Çölü su birikintisine çevirir, Kuru topraðý pýnara.
36 Açlarý yerleþtirir oraya; Oturacak bir kent kursunlar,
37 Tarlalar ekip baðlar diksinler, Bol ürün alsýnlar diye.
38 RAB'bin kutsamasýyla, Çoðaldýlar alabildiðine, Eksiltmedi hayvanlarýný.
39 Sonra azaldýlar, alçaldýlar, Baský, sýkýntý ve acý yüzünden.
40 RAB rezalet saçtý soylular üzerine, Yolu izi belirsiz bir çölde dolaþtýrdý onlarý.
41 Ama yoksulu sefaletten kurtardý, Davar sürüsü gibi çoðalttý ailelerini.
42 Doðru insanlar görüp sevinecek, Kötülerse aðzýný kapayacak.
43 Aklý olan bunlarý göz önünde tutsun, RAB'bin sevgisini dikkate alsýn.
1 Kararlýyým, ey Tanrý, Bütün varlýðýmla sana ezgiler, ilahiler söyleyeceðim!
2 Uyan, ey lir, ey çenk, Seheri ben uyandýrayým!
3 Halklarýn arasýnda sana þükürler sunayým, ya RAB, Uluslarýn arasýnda seni ilahilerle öveyim.
4 Çünkü sevgin göklere eriþir, Sadakatin gökyüzüne ulaþýr.
5 Yüceliðini göster göklerin üstünde, ey Tanrý, Görkemin bütün yeryüzünü kaplasýn!
6 Kurtar bizi sað elinle, yardým et, Sevdiklerin özgürlüðe kavuþsun diye!
7 Tanrý þöyle konuþtu kutsal yerinde: 'Þekem'i sevinçle bölüþtürecek, Sukkot Vadisi'ni ölçeceðim.
8 Gilat benimdir, Manaþþe de benim, Efrayim miðferim, Yahuda asam.
9 Moav yýkanma leðenim, Edom'un üzerine çarýðýmý fýrlatacaðým*ft*, Filist'e zaferle haykýracaðým.'
10 Kim beni surlu kente götürecek? Kim bana Edom'a kadar yol gösterecek?
11 Ey Tanrý, sen bizi reddetmedin mi? Ordularýmýza öncülük etmiyor musun artýk?
12 Yardým et bize düþmana karþý, Çünkü boþtur insan yardýmý.
13 Tanrý'yla zafer kazanýrýz, O çiðner düþmanlarýmýzý.
1 Ey övgüler sunduðum Tanrý, Sessiz kalma!
2 Çünkü kötüler, yalancýlar Bana karþý aðzýný açtý, Karalýyorlar beni.
3 Nefret dolu sözlerle beni kuþatýp Yok yere bana savaþ açtýlar.
4 Sevgime karþýlýk bana düþman oldular, Bense dua etmekteyim.
5 Ýyiliðime kötülük, Sevgime nefretle karþýlýk verdiler.
6 Kötü bir adam koy düþmanýn baþýna, Saðýnda onu suçlayan biri dursun!
7 Yargýlanýnca suçlu çýksýn, Duasý bile günah sayýlsýn!
8 Ömrü kýsa olsun, Görevini bir baþkasý üstlensin!
9 Çocuklarý öksüz, Karýsý dul kalsýn!
10 Çocuklarý avare gezip dilensin, Yýkýk evlerinden uzakta yiyecek arasýn!
11 Bütün mallarý tefecinin aðýna düþsün, Emeðini yabancýlar yaðmalasýn!
12 Kimse ona sevgi göstermesin, Öksüzlerine acýyan olmasýn!
13 Soyu kurusun, Bir kuþak sonra adý silinsin!
14 Atalarýnýn suçlarý RAB'bin önünde anýlsýn, Annesinin günahý silinmesin!
15 Günahlarý hep RAB'bin önünde dursun, RAB anýlarýný yok etsin yeryüzünden!
16 Çünkü düþmaným sevgi göstermeyi düþünmedi, Ölesiye baský yaptý mazluma, yoksula, Yüreði kýrýk insana.
17 Sevdiði lanet baþýna gelsin! Madem kutsamaktan hoþlanmýyor, Uzak olsun ondan kutsamak!
18 Laneti bir giysi gibi giydi, Su gibi içine, yað gibi kemiklerine iþlesin lanet!
19 Bir giysi gibi onu örtünsün, Bir kuþak gibi hep onu sarsýn!*fu*
20 Düþmanlarýma, beni kötüleyenlere, RAB böyle karþýlýk versin!
21 Ama sen, ey Egemen RAB, Adýn uðruna bana ilgi göster; Kurtar beni, iyiliðin, sevgin uðruna!
22 Çünkü düþkün ve yoksulum, Yüreðim yaralý içimde.
23 Batan güneþ gibi geçip gidiyorum, Çekirge gibi silkilip atýlýyorum.
24 Dizlerim titriyor oruç* tutmaktan; Bir deri bir kemiðe döndüm.
25 Düþmanlarýma yüzkarasý oldum; Beni görünce kafalarýný sallýyorlar!
26 Yardým et bana, ya RAB Tanrým; Kurtar beni sevgin uðruna!
27 Bilsinler bu iþte senin elin olduðunu, Bunu senin yaptýðýný, ya RAB!
28 Varsýn lanet etsin onlar, sen kutsa beni, Bana saldýranlar utanacak, Ben kulunsa sevineceðim.
29 Rezilliðe bürünsün beni suçlayanlar, Kaftan giyer gibi utançlarýyla örtünsünler!
30 RAB'be çok þükredeceðim, Kalabalýðýn arasýnda O'na övgüler dizeceðim;
31 Çünkü O yoksulun saðýnda durur, Onu yargýlayanlardan kurtarmak için.
1 RAB efendime: 'Ben düþmanlarýný ayaklarýnýn altýna serinceye dek*fü* Saðýmda otur' diyor.
2 RAB Siyon'dan uzatacak kudret asaný, Düþmanlarýnýn ortasýnda egemenlik sür!
3 Savaþacaðýn gün Gönüllü gidecek askerlerin. Seherin baðrýndan doðan çiy gibi Kutsal giysiler içinde Sana gelecek gençlerin.
4 RAB ant içti, kararýndan dönmez: 'Melkisedek düzeni uyarýnca Sonsuza dek kâhinsin sen!' dedi.
5 Rab senin saðýndadýr, Krallarý ezecek öfkelendiði gün.
6 Uluslarý yargýlayacak, ortalýðý cesetler dolduracak, Dünyanýn dört bucaðýnda baþlarý ezecek.
7 Yol kenarýndaki dereden su içecek; Bu yüzden baþýný dik tutacak.
1 Övgüler sunun RAB'be! Doðru insanlarýn toplantýsýnda, Topluluk içinde, Bütün yüreðimle RAB'be þükredeceðim.
2 RAB'bin iþleri büyüktür, Onlardan zevk alanlar hep onlarý düþünür.
3 O'nun yaptýklarý yüce ve görkemlidir, Doðruluðu sonsuza dek sürer.
4 RAB unutulmayacak harikalar yaptý, O sevecen ve lütfedendir.
5 Kendisinden korkanlarý besler, Antlaþmasýný sonsuza dek anýmsar.
6 Uluslarýn topraklarýný kendi halkýna vermekle Gösterdi onlara iþlerinin gücünü.
7 Yaptýðý her iþte sadýk ve adildir, Bütün koþullarý güvenilirdir;
8 Sonsuza dek sürer, Sadakat ve doðrulukla yapýlýr.
9 O halkýnýn kurtuluþunu saðladý, Antlaþmasýný sonsuza dek geçerli kýldý. Adý kutsal ve müthiþtir.
10 Bilgeliðin temeli RAB korkusudur, O'nun kurallarýný yerine getiren herkes Saðduyu sahibi olur. O'na sonsuza dek övgü sunulur!
1 Övgüler sunun RAB'be! Ne mutlu RAB'den korkan insana, O'nun buyruklarýndan büyük zevk alana!
2 Soyu yeryüzünde güç kazanacak, Doðrularýn kuþaðý kutsanacak.
3 Bolluk ve zenginlik eksilmez evinden, Sonsuza dek sürer doðruluðu.
4 Karanlýkta ýþýk doðar dürüstler için, Lütfeden, sevecen, doðru insanlar için.
5 Ne mutlu eli açýk olan, ödünç veren, Ýþlerini adaletle yürüten insana!
6 Asla sarsýlmaz, Sonsuza dek anýlýr doðru insan.
7 Kötü haberden korkmaz, Yüreði sarsýlmaz, RAB'be güvenir.
8 Gözü pektir, korku nedir bilmez, Sonunda düþmanlarýnýn yenilgisini görür.
9 Armaðanlar daðýttý, yoksullara verdi; Doðruluðu sonsuza dek kalýcýdýr, Gücü ve saygýnlýðý artar.
10 Kötü kiþi bunu görünce kudurur, Diþlerini gýcýrdatýr, kendi kendini yer, bitirir. Kötülerin dileði boþa çýkar.
1 Övgüler sunun RAB'be! Övgüler sunun, ey RAB'bin kullarý, RAB'bin adýna övgüler sunun!
2 Þimdiden sonsuza dek RAB'bin adýna þükürler olsun!
3 Güneþin doðduðu yerden battýðý yere kadar RAB'bin adýna övgüler sunulmalý!
4 RAB bütün uluslara egemendir, Görkemi gökleri aþar.
5 Var mý Tanrýmýz RAB gibi, Yücelerde oturan,
6 Göklerde ve yeryüzünde olanlara Bakmak için eðilen?
7 Düþkünü yerden kaldýrýr, Yoksulu çöplükten çýkarýr;
8 Soylularla, Halkýnýn soylularýyla birlikte oturtsun diye.
9 Kýsýr kadýný evde oturtur, Çocuk sahibi mutlu bir anne kýlar. RAB'be övgüler sunun!
1 Ýsrail Mýsýr'dan çýktýðýnda, Yakup'un soyu yabancý dil konuþan bir halktan ayrýldýðýnda,
2 Yahuda Rab'bin kutsal yeri oldu, Ýsrail de O'nun krallýðý.
3 Deniz olaný görüp geri çekildi, Þeria Irmaðý tersine aktý.
4 Daðlar koç gibi, Tepeler kuzu gibi sýçradý.
5 Ey deniz, sana ne oldu da kaçtýn? Ey Þeria, neden tersine aktýn?
6 Ey daðlar, niçin koç gibi, Ey tepeler, niçin kuzu gibi sýçradýnýz?
7 Titre, ey yeryüzü, Kayayý havuza, Çakmaktaþýný pýnara çeviren Rab'bin önünde, Yakup'un Tanrýsý'nýn huzurunda.
1 Bizi deðil, ya RAB, bizi deðil, Sevgin ve sadakatin uðruna, Kendi adýný yücelt!
2 Niçin uluslar: 'Hani, nerede onlarýn Tanrýsý?' desin.
3 Bizim Tanrýmýz göklerdedir, Ne isterse yapar.
4 Oysa onlarýn putlarý altýn ve gümüþten yapýlmýþ, Ýnsan elinin eseridir.
5 Aðýzlarý var, konuþmazlar, Gözleri var, görmezler,
6 Kulaklarý var, duymazlar, Burunlarý var, koku almazlar,
7 Elleri var, hissetmezler, Ayaklarý var, yürümezler, Boðazlarýndan ses çýkmaz.
8 Onlarý yapan, onlara güvenen herkes Onlar gibi olacak!
9 Ey Ýsrail halký, RAB'be güven, O'dur yardýmcýnýz ve kalkanýnýz!
10 Ey Harun soyu, RAB'be güven, O'dur yardýmcýnýz ve kalkanýnýz!
11 Ey RAB'den korkanlar, RAB'be güvenin, O'dur yardýmcýnýz ve kalkanýnýz!
12 RAB bizi anýmsayýp kutsayacak, Ýsrail halkýný, Harun soyunu kutsayacak.
13 Küçük, büyük, Kendisinden korkan herkesi kutsayacak.
14 RAB sizi, Sizi ve çocuklarýnýzý çoðaltsýn!
15 Yeri göðü yaratan RAB Sizleri kutsasýn.
16 Göklerin öteleri RAB'bindir, Ama yeryüzünü insanlara vermiþtir.
17 Ölüler, sessizlik diyarýna inenler, RAB'be övgüler sunmaz;
18 Biziz RAB'bi öven, Þimdiden sonsuza dek. RAB'be övgüler sunun!
1 RAB'bi seviyorum, Çünkü O feryadýmý duyar.
2 Bana kulak verdiði için, Yaþadýðým sürece O'na sesleneceðim.
3 Ölüm iplerine dolaþmýþtým, Ölüler diyarýnýn kâbusu yakama yapýþmýþtý, Sýkýntýya, acýya gömülmüþtüm.
4 O zaman RAB'bi adýyla çaðýrdým, 'Aman, ya RAB, kurtar canýmý!' dedim.
5 RAB lütufkâr ve adildir, Sevecendir Tanrýmýz.
6 RAB saf insanlarý korur, Tükendiðim zaman beni kurtardý.
7 Ey caným, yine huzura kavuþ, Çünkü RAB sana iyilik etti.
8 Sen, ya RAB, canýmý ölümden, Gözlerimi yaþtan, Ayaklarýmý sürçmekten kurtardýn.
9 Yaþayanlarýn diyarýnda, RAB'bin huzurunda yürüyeceðim.
10 Ýman ettim, 'Büyük acý çekiyorum' dediðim zaman bile*fv*.
11 Þaþkýnlýk içinde, 'Bütün insanlar yalancý' dedim.
12 Ne karþýlýk verebilirim RAB'be, Bana yaptýðý onca iyilik için?
13 Kurtuluþ sunusu olarak kadeh kaldýrýp RAB'bi adýyla çaðýracaðým.
14 Bütün halkýnýn önünde, RAB'be adadýklarýmý yerine getireceðim.
15 RAB'bin gözünde deðerlidir*fy* Sadýk kullarýnýn ölümü.
16 Ya RAB, ben gerçekten senin kulunum; Kulun, hizmetçinin oðluyum, Sen çözdün baðlarýmý.
17 Ya RAB, seni adýnla çaðýrýp Þükran kurbaný sunacaðým.
18 RAB'be adadýklarýmý yerine getireceðim Bütün halkýnýn önünde,
19 RAB'bin Tapýnaðý'nýn avlularýnda, Senin orta yerinde, ey Yeruþalim! RAB'be övgüler sunun!
1 Ey bütün uluslar, RAB'be övgüler sunun! Ey bütün halklar, O'nu yüceltin!
2 Çünkü bize beslediði sevgi büyüktür, RAB'bin sadakati sonsuza dek sürer. RAB'be övgüler sunun!
1 RAB'be þükredin, çünkü O iyidir, Sevgisi sonsuzdur.
2 'Sonsuzdur sevgisi!' desin Ýsrail halký.
3 'Sonsuzdur sevgisi!' desin Harun'un soyu.
4 'Sonsuzdur sevgisi!' desin RAB'den korkanlar.
5 Sýkýntý içinde RAB'be seslendim; Yanýtladý, rahata kavuþturdu beni.
6 RAB benden yana, korkmam; Ýnsan bana ne yapabilir?
7 RAB benden yana, benim yardýmcým, Benden nefret edenlerin sonuna zaferle bakacaðým.
8 RAB'be sýðýnmak Ýnsana güvenmekten iyidir.
9 RAB'be sýðýnmak Soylulara güvenmekten iyidir.
10 Bütün uluslar beni kuþattý, RAB'bin adýyla püskürttüm onlarý.
11 Kuþattýlar, sardýlar beni, RAB'bin adýyla püskürttüm onlarý.
12 Arýlar gibi sardýlar beni, Ama diken ateþi gibi sönüverdiler; RAB'bin adýyla püskürttüm onlarý.
13 Ýtilip kakýldým*fz*, düþmek üzereydim, Ama RAB yardým etti bana.
14 RAB gücüm ve ezgimdir, O kurtardý beni.
15 Sevinç ve zafer çýðlýklarý Çýnlýyor doðrularýn çadýrlarýnda: 'RAB'bin sað eli güçlü iþler yapar!
16 RAB'bin sað eli üstündür, RAB'bin sað eli güçlü iþler yapar!'
17 Ölmeyecek, yaþayacaðým, RAB'bin yaptýklarýný duyuracaðým.
18 RAB beni þiddetle yola getirdi, Ama ölüme terk etmedi.
19 Açýn bana adalet kapýlarýný, Girip RAB'be þükredeyim.
20 Ýþte budur RAB'bin kapýsý! Doðrular girebilir oradan.
21 Sana þükrederim, çünkü bana yanýt verdin, Kurtarýcým oldun.
22 Yapýcýlarýn reddettiði taþ, Köþenin baþ taþý oldu.
23 RAB'bin iþidir bu, Gözümüzde harika bir iþ!
24 Bugün RAB'bin yarattýðý gündür, Onun için sevinip coþalým!
25 Ne olur, ya RAB, kurtar bizi, Ne olur, baþarýlý kýl bizi!
26 Kutsansýn RAB'bin adýyla gelen! Kutsuyoruz sizi RAB'bin evinden.
27 RAB Tanrý'dýr, aydýnlattý bizi. Ýplerle baðlayýn bayram kurbanýný*fa*, Ýlerleyin sunaðýn boynuzlarýna kadar.
28 Tanrým sensin, þükrederim sana, Tanrým sensin, yüceltirim seni.
29 RAB'be þükredin, çünkü O iyidir, Sevgisi sonsuzdur.
1 Ne mutlu yollarý temiz olanlara, RAB'bin yasasýna göre yaþayanlara!
2 Ne mutlu O'nun öðütlerine uyanlara, Bütün yüreðiyle O'na yönelenlere!
3 Hiç haksýzlýk etmezler, O'nun yolunda yürürler.
4 Koyduðun koþullara Dikkatle uyulmasýný buyurdun.
5 Keþke kararlý olsam Senin kurallarýna uymakta!
6 Hiç utanmayacaðým, Bütün buyruklarýný izledikçe.
7 Þükredeceðim sana temiz yürekle, Adil hükümlerini öðrendikçe.
8 Kurallarýný yerine getireceðim, Býrakma beni hiçbir zaman!
9 Genç insan yolunu nasýl temiz tutar? Senin sözünü tutmakla.
10 Bütün yüreðimle sana yöneliyorum, Ýzin verme buyruklarýndan sapmama!
11 Aklýmdan çýkarmam sözünü, Sana karþý günah iþlememek için.
12 Övgüler olsun sana, ya RAB, Bana kurallarýný öðret.
13 Aðzýndan çýkan bütün hükümleri Dudaklarýmla yineliyorum.
14 Sevinç duyuyorum öðütlerini izlerken, Sanki benim oluyor bütün hazineler.
15 Koþullarýný derin derin düþünüyorum, Yollarýný izlerken.
16 Zevk alýyorum kurallarýndan, Sözünü unutmayacaðým.
17 Ben kuluna iyilik et ki yaþayayým, Sözüne uyayým.
18 Gözlerimi aç, Yasandaki harikalarý göreyim.
19 Garibim bu dünyada, Buyruklarýný benden gizleme!
20 Ýçim tükeniyor, Her an hükümlerini özlemekten.
21 Buyruklarýndan sapan Lanetli küstahlarý azarlarsýn.
22 Uzaklaþtýr benden küçümsemeleri, hakaretleri, Çünkü öðütlerini tutuyorum.
23 Önderler toplanýp beni kötüleseler bile, Ben kulun senin kurallarýný derin derin düþüneceðim.
24 Öðütlerin benim zevkimdir, Bana akýl verirler.
25 Toza topraða serildim, Sözün uyarýnca yaþam ver bana.
26 Yaptýklarýmý açýkladým, beni yanýtladýn; Kurallarýný öðret bana!
27 Koþullarýný anlamamý saðla ki, Harikalarýnýn üzerinde düþüneyim.
28 Ýçim eriyor kederden, Sözün uyarýnca güçlendir beni!
29 Yalan yoldan uzaklaþtýr, Yasan uyarýnca lütfet bana.
30 Ben sadakat yolunu seçtim, Hükümlerini uygun gördüm.
31 Öðütlerine dört elle sarýldým, ya RAB, Utandýrma beni!
32 Ýçime huzur verdiðin için Buyruklarýn doðrultusunda koþacaðým.
33 Kurallarýný nasýl izleyeceðimi öðret bana, ya RAB, Öyle ki, onlarý sonuna kadar izleyeyim.
34 Anlamamý saðla, yasana uyayým, Bütün yüreðimle onu yerine getireyim.
35 Buyruklarýn doðrultusunda yol göster bana, Çünkü yolundan zevk alýrým.
36 Yüreðimi haksýz kazanca deðil, Kendi öðütlerine yönelt.
37 Gözlerimi boþ þeylerden*fc* çevir, Beni kendi yolunda yaþat.
38 Senden korkulmasý için Ben kuluna verdiðin sözü yerine getir.
39 Korktuðum hakaretten uzak tut beni, Çünkü senin ilkelerin iyidir.
40 Çok özlüyorum senin koþullarýný! Beni doðruluðunun içinde yaþat!
41 Bana sevgini göster, ya RAB, Sözün uyarýnca kurtar beni!
42 O zaman beni aþaðýlayanlara Gereken yanýtý verebilirim, Çünkü senin sözüne güvenirim.
43 Gerçeðini aðzýmdan düþürme, Çünkü senin hükümlerine umut baðladým.
44 Yasana sürekli, Sonsuza dek uyacaðým.
45 Özgürce yürüyeceðim, Çünkü senin koþullarýna yöneldim ben.
46 Krallarýn önünde senin öðütlerinden söz edecek, Utanç duymayacaðým.
47 Senin buyruklarýndan zevk alýyor, Onlarý seviyorum.
48 Saygý ve sevgi duyuyorum buyruklarýna, Derin derin düþünüyorum kurallarýný.
49 Kuluna verdiðin sözü anýmsa, Bununla umut verdin bana.
50 Acý çektiðimde beni avutan budur, Sözün bana yaþam verir.
51 Çok eðlendiler küstahlar benimle, Yine de yasandan þaþmadým.
52 Geçmiþte verdiðin hükümleri anýmsayýnca, Avundum, ya RAB.
53 Çileden çýkýyorum, Yasaný terk eden kötüler yüzünden.
54 Senin kurallarýndýr ezgilerimin konusu, Konuk olduðum bu dünyada.
55 Gece adýný anarým, ya RAB, Yasana uyarým.
56 Tek yaptýðým, Senin koþullarýna uymak.
57 Benim payýma düþen sensin, ya RAB, Sözlerini yerine getireceðim, dedim.
58 Bütün yüreðimle sana yakardým. Lütfet bana, sözün uyarýnca.
59 Tuttuðum yollarý düþündüm, Senin öðütlerine göre adým attým.
60 Buyruklarýna uymak için Elimi çabuk tuttum, oyalanmadým.
61 Kötülerin ipleri beni sardý, Yasaný unutmadým.
62 Doðru hükümlerin için Gece yarýsý kalkýp sana þükrederim.
63 Dostuyum bütün senden korkanlarýn, Koþullarýna uyanlarýn.
64 Yeryüzü sevginle dolu, ya RAB, Kurallarýný öðret bana!
65 Ya RAB, iyilik ettin kuluna, Sözünü tuttun.
66 Bana saðduyu ve bilgi ver, Çünkü inanýyorum buyruklarýna.
67 Acý çekmeden önce yoldan sapardým, Ama þimdi sözüne uyuyorum.
68 Sen iyisin, iyilik edersin; Bana kurallarýný öðret.
69 Küstahlar yalanlarla beni lekeledi, Ama ben bütün yüreðimle senin koþullarýna uyarým.
70 Onlarýn yüreði yað baðladý, Bense zevk alýrým yasandan.
71 Ýyi oldu acý çekmem; Çünkü kurallarýný öðreniyorum.
72 Aðzýndan çýkan yasa benim için Binlerce altýn ve gümüþten daha deðerlidir.
73 Senin ellerin beni yarattý, biçimlendirdi. Anlamamý saðla ki buyruklarýný öðreneyim.
74 Senden korkanlar beni görünce sevinsin, Çünkü senin sözüne umut baðladým.
75 Biliyorum, ya RAB, hükümlerin adildir; Bana acý çektirirken bile sadýksýn.
76 Ben kuluna verdiðin söz uyarýnca, Sevgin beni avutsun.
77 Sevecenlik göster bana, yaþayayým, Çünkü yasandan zevk alýyorum.
78 Utansýn küstahlar beni yalan yere suçladýklarý için. Bense senin koþullarýný düþünüyorum.
79 Bana dönsün senden korkanlar, Öðütlerini bilenler.
80 Yüreðim kusursuz uysun kurallarýna, Öyle ki, utanç duymayayým.
81 Ýçim tükeniyor senin kurtarýþýný özlerken, Senin sözüne umut baðladým ben.
82 Gözümün feri sönüyor söz verdiklerini beklemekten, 'Ne zaman avutacaksýn beni?' diye soruyorum.
83 Dumandan kararmýþ tuluma döndüm, Yine de unutmuyorum kurallarýný.
84 Daha ne kadar bekleyecek kulun? Ne zaman yargýlayacaksýn bana zulmedenleri?
85 Çukur kazdýlar benim için Yasana uymayan küstahlar.
86 Bütün buyruklarýn güvenilirdir; Haksýz yere zulmediyorlar, yardým et bana!
87 Nerdeyse sileceklerdi beni yeryüzünden, Ama ben senin koþullarýndan ayrýlmadým.
88 Koru canýmý sevgin uyarýnca, Tutayým aðzýndan çýkan öðütleri.
89 Ya RAB, sözün Göklerde sonsuza dek duruyor.
90 Sadakatin kuþaklar boyu sürüyor, Kurduðun yeryüzü sapasaðlam duruyor.
91 Bugün hükümlerin uyarýnca ayakta duran her þey Sana kulluk ediyor.
92 Eðer yasan zevk kaynaðým olmasaydý, Çektiðim acýlardan yok olurdum.
93 Koþullarýný asla unutmayacaðým, Çünkü onlarla bana yaþam verdin.
94 Kurtar beni, çünkü seninim, Senin koþullarýna yöneldim.
95 Kötüler beni yok etmeyi beklerken, Ben senin öðütlerini inceliyorum.
96 Kusursuz olan her þeyin bir sonu olduðunu gördüm, Ama senin buyruðun sýnýr tanýmaz.
97 Ne kadar severim yasaný! Bütün gün düþünürüm onun üzerinde.
98 Buyruklarýn beni düþmanlarýmdan bilge kýlar, Çünkü her zaman aklýmdadýr onlar.
99 Bütün öðretmenlerimden daha akýllýyým, Çünkü öðütlerin üzerinde düþünüyorum.
100 Yaþlýlardan daha bilgeyim, Çünkü senin koþullarýna uyuyorum.
101 Sakýnýrým her kötü yoldan, Senin sözünü tutmak için.
102 Ayrýlmam hükümlerinden, Çünkü bana sen öðrettin.
103 Ne tatlý geliyor verdiðin sözler damaðýma, Baldan tatlý geliyor aðzýma!
104 Senin koþullarýna uymakla bilgelik kazanýyorum, Bu yüzden nefret ediyorum her yanlýþ yoldan.
105 Sözün adýmlarým için çýra, Yolum için ýþýktýr.
106 Adil hükümlerini izleyeceðime ant içtim, Andýmý tutacaðým.
107 Çok sýkýntý çektim, ya RAB; Koru hayatýmý sözün uyarýnca.
108 Aðzýmdan çýkan içten övgüleri Kabul et, ya RAB, Bana hükümlerini öðret.
109 Hayatým her an tehlikede, Yine de unutmam yasaný.
110 Kötüler tuzak kurdu bana, Yine de sapmadým senin koþullarýndan.
111 Öðütlerin sonsuza dek mirasýmdýr, Yüreðimin sevincidir onlar.
112 Kararlýyým Sonuna kadar senin kurallarýna uymaya.
113 Döneklerden tiksinir, Senin yasaný severim.
114 Sýðýnaðým ve kalkaným sensin, Senin sözüne umut baðlarým.
115 Ey kötüler, benden uzak durun, Tanrým'ýn buyruklarýný yerine getireyim.
116 Sözün uyarýnca destek ol bana, yaþam bulayým; Umudumu boþa çýkarma!
117 Sýký tut beni, kurtulayým, Her zaman kurallarýný dikkate alayým.
118 Kurallarýndan sapan herkesi reddedersin, Çünkü onlarýn hileleri boþtur.
119 Dünyadaki kötüleri cüruf gibi atarsýn, Bu yüzden severim senin öðütlerini.
120 Bedenim ürperiyor dehþetinden, Korkuyorum hükümlerinden.
121 Adil ve doðru olaný yaptým, Gaddarlarýn eline býrakma beni!
122 Güven altýna al kulunun mutluluðunu, Baský yapmasýn bana küstahlar.
123 Gözümün feri sönüyor, Beni kurtarmaný, Adil sözünü yerine getirmeni beklemekten.
124 Kuluna sevgin uyarýnca davran, Bana kurallarýný öðret.
125 Ben senin kulunum, bana akýl ver ki, Öðütlerini anlayabileyim.
126 Ya RAB, harekete geçmenin zamanýdýr, Yasaný çiðniyorlar.
127 Bu yüzden senin buyruklarýný, Altýndan, saf altýndan daha çok seviyorum;
128 Koyduðun koþullarýn hepsini doðru buluyorum, Her yanlýþ yoldan tiksiniyorum.
129 Harika öðütlerin var, Bu yüzden onlara candan uyuyorum.
130 Sözlerinin açýklanýþý aydýnlýk saçar, Saf insanlara akýl verir.
131 Aðzým açýk, soluk soluðayým, Çünkü buyruklarýný özlüyorum.
132 Bana lütufla bak, Adýný sevenlere her zaman yaptýðýn gibi.
133 Adýmlarýmý pekiþtir verdiðin söz uyarýnca, Hiçbir suç bana egemen olmasýn.
134 Kurtar beni insan baskýsýndan, Koþullarýna uyabileyim.
135 Yüzün aydýnlýk saçsýn kulunun üzerine, Kurallarýný öðret bana.
136 Oluk oluk yaþ akýyor gözlerimden, Çünkü uymuyorlar yasana.
137 Sen adilsin, ya RAB, Hükümlerin doðrudur.
138 Buyurduðun öðütler doðru Ve tam güvenilirdir.
139 Gayretim beni tüketti, Çünkü düþmanlarým unuttu senin sözlerini.
140 Sözün çok güvenilirdir, Kulun onu sever.
141 Önemsiz ve horlanan biriyim ben, Ama koþullarýný unutmuyorum.
142 Adaletin sonsuza dek doðrudur, Yasan gerçektir.
143 Sýkýntýya, darlýða düþtüm, Ama buyruklarýn benim zevkimdir.
144 Öðütlerin sonsuza dek doðrudur; Bana akýl ver ki, yaþayayým.
145 Bütün yüreðimle haykýrýyorum, Yanýtla beni, ya RAB! Senin kurallarýna uyacaðým.
146 Sana sesleniyorum, Kurtar beni, Öðütlerine uyayým.
147 Gün doðmadan kalkýp yardým dilerim, Senin sözüne umut baðladým.
148 Verdiðin söz üzerinde düþüneyim diye, Gece boyunca uyku girmiyor gözüme.
149 Sevgin uyarýnca sesime kulak ver, Hükümlerin uyarýnca, ya RAB, yaþam ver bana!
150 Yaklaþýyor kötülük ardýnca koþanlar, Yasandan uzaklaþýyorlar.
151 Oysa sen yakýnsýn, ya RAB, Bütün buyruklarýn gerçektir.
152 Çoktan beri anladým Öðütlerini sonsuza dek verdiðini.
153 Çektiðim sýkýntýyý gör, kurtar beni, Çünkü yasaný unutmadým.
154 Davamý savun, özgür kýl beni, Sözün uyarýnca koru canýmý.
155 Kurtuluþ kötülerden uzaktýr, Çünkü senin kurallarýna yönelmiyorlar.
156 Çok sevecensin, ya RAB, Hükümlerin uyarýnca koru canýmý.
157 Bana zulmedenler, düþmanlarým çok, Yine de sapmadým senin öðütlerinden.
158 Tiksinerek bakýyorum hainlere, Çünkü uymuyorlar senin sözüne.
159 Bak, ne kadar seviyorum koþullarýný, Sevgin uyarýnca, ya RAB, koru canýmý.
160 Sözlerinin temeli gerçektir, Doðru hükümlerinin tümü sonsuza dek sürecektir.
161 Yok yere zulmediyor bana önderler, Oysa yüreðim senin sözünle titrer.
162 Ganimet bulan biri gibi Verdiðin sözlerde sevinç bulurum.
163 Tiksinir, iðrenirim yalandan, Ama senin yasaný severim.
164 Doðru hükümlerin için Seni günde yedi kez överim.
165 Yasaný sevenler büyük esenlik bulur, Hiçbir þey sendeletmez onlarý.
166 Ya RAB, kurtarýþýna umut baðlar, Buyruklarýný yerine getiririm.
167 Öðütlerine candan uyar, Onlarý çok severim.
168 Öðütlerini, koþullarýný uygularým, Çünkü bütün davranýþlarýmý görürsün sen.
169 Feryadým sana eriþsin, ya RAB, Sözün uyarýnca akýl ver bana!
170 Yalvarýþým sana ulaþsýn; Verdiðin söz uyarýnca kurtar beni!
171 Dudaklarýmdan övgüler aksýn, Çünkü bana kurallarýný öðretiyorsun.
172 Dilimde sözün ezgilere dönüþsün, Çünkü bütün buyruklarýn doðrudur.
173 Elin bana yardýma hazýr olsun, Çünkü senin koþullarýný seçtim ben.
174 Kurtarýþýný özlüyorum, ya RAB, Yasan zevk kaynaðýmdýr.
175 Beni yaþat ki, sana övgüler sunayým, Hükümlerin bana yardýmcý olsun.
176 Kaybolmuþ koyun gibi avare dolaþýyordum; Kulunu ara, Çünkü buyruklarýný unutmadým ben.
1 Sýkýntýya düþünce RAB'be seslendim; Yanýtladý beni.
2 Ya RAB, kurtar canýmý yalancý dudaklardan, Aldatýcý dillerden!
3 Ey aldatýcý dil, RAB ne verecek sana, Daha ne verecek?
4 Yiðidin sivri oklarýyla Retem çalýsýndan alevli korlar!
5 Vay bana, Meþek'te garip kaldým sanki, Kedar çadýrlarý arasýnda oturdum.
6 Fazla kaldým Barýþtan nefret edenler arasýnda.
7 Ben barýþ yanlýsýyým, Ama söze baþladýðýmda, Onlar savaþa kalkýyor!
1 Gözlerimi daðlara kaldýrýyorum, Nereden yardým gelecek?
2 Yeri göðü yaratan RAB'den gelecek yardým.
3 O ayaklarýnýn kaymasýna izin vermez, Seni koruyan uyuklamaz.
4 Ýsrail'in koruyucusu ne uyur ne uyuklar.
5 Senin koruyucun RAB'dir, O sað yanýnda sana gölgedir.
6 Gündüz güneþ, Gece ay sana zarar vermez.
7 RAB her kötülükten seni korur, Esirger canýný.
8 Þimdiden sonsuza dek RAB koruyacak gidiþini, geliþini.
1 Bana: 'RAB'bin evine gidelim' dendikçe Sevinirim.
2 Ayaklarýmýz senin kapýlarýnda, Ey Yeruþalim!
3 Bitiþik nizamda kurulmuþ bir kenttir Yeruþalim!
4 Oymaklar çýkar oraya, RAB'bin oymaklarý, Ýsrail'e verilen öðüt uyarýnca, RAB'bin adýna þükretmek için.
5 Çünkü orada yargý tahtlarý, Davut soyunun tahtlarý kurulmuþtur.
6 Esenlik dileyin Yeruþalim'e: 'Huzur bulsun seni sevenler!
7 Surlarýna esenlik, Saraylarýna huzur egemen olsun!'
8 Kardeþlerim, dostlarým için, 'Esenlik olsun sana!' derim.
9 Tanrýmýz RAB'bin evi için Ýyilik dilerim sana.
1 Gözlerimi sana kaldýrýyorum, Ey göklerde taht kuran!
2 Nasýl kullarýn gözleri efendilerinin, Hizmetçinin gözleri hanýmýnýn eline bakarsa, Bizim gözlerimiz de RAB Tanrýmýz'a öyle bakar, O bize acýyýncaya dek.
3 Acý bize, ya RAB, acý; Gördüðümüz hakaret yeter de artar.
4 Rahat yaþayanlarýn alaylarý, Küstahlarýn hakareti Canýmýza yetti.
1 RAB bizden yana olmasaydý, Desin þimdi Ýsrail:
2 RAB bizden yana olmasaydý, Ýnsanlar bize saldýrdýðýnda,
3 Diri diri yutarlardý bizi, Öfkeleri bize karþý alevlenince.
4 Sular silip süpürürdü bizleri, Seller geçerdi üzerimizden.
5 Kabaran sular Aþardý baþýmýzdan.
6 Övgüler olsun Bizi onlarýn aðzýna yem etmeyen RAB'be!
7 Bir kuþ gibi Kurtuldu canýmýz avcýnýn tuzaðýndan, Kýrýldý tuzak, kurtulduk.
8 Yeri göðü yaratan RAB'bin adý yardýmcýmýzdýr.
1 RAB'be güvenenler Siyon Daðý'na benzer, Sarsýlmaz, sonsuza dek durur.
2 Daðlar Yeruþalim'i nasýl kuþatmýþsa, RAB de halkýný öyle kuþatmýþtýr, Þimdiden sonsuza dek.
3 Kalmayacak kötülerin asasý, Doðrularýn payýna düþen toprakta, Yoksa doðrular haksýzlýða el uzatabilir.
4 Ýyilik et, ya RAB, Ýyilere, yüreði temiz olanlara.
5 Ama kendi halkýndan eðri yollara sapanlarý, RAB kötü uluslarla birlikte kovacak. Ýsrail'e esenlik olsun!
1 RAB sürgünleri Siyon'a geri getirince*fd*, Rüya gibi geldi bize.
2 Aðzýmýz gülüþlerle, Dilimiz sevinç çýðlýklarýyla doldu. 'RAB onlar için büyük iþler yaptý' Diye konuþuldu uluslar arasýnda.
3 RAB bizim için büyük iþler yaptý, Sevinç doldu içimiz.
4 Ya RAB, eski gönencimize kavuþtur bizi, Negev'de suya kavuþan vadiler gibi.
5 Gözyaþlarý içinde ekenler, Sevinç çýðlýklarýyla biçecek;
6 Aðlayarak tohum çuvalýný taþýyýp dolaþan, Sevinç çýðlýklarý atarak demetlerle dönecek.
1 Evi RAB yapmazsa, Yapýcýlar boþuna didinir. Kenti RAB korumazsa, Bekçi boþuna bekler.
2 Boþuna erken kalkýp Geç yatýyorsunuz. Ey zahmetle kazanýlan ekmeði yiyenler, RAB sevdiklerinin rahat uyumasýný saðlar.
3 Çocuklar RAB'bin verdiði bir armaðandýr, Rahmin ürünü bir ödüldür.
4 Yiðidin elinde nasýlsa oklar, Öyledir gençlikte doðan çocuklar.
5 Ne mutlu ok kýlýfý onlarla dolu insana! Kent kapýsýnda*fe* hasýmlarýyla tartýþýrken Utanç duymayacaklar.
1 Ne mutlu RAB'den korkana, O'nun yolunda yürüyene!
2 Emeðinin ürününü yiyeceksin, Mutlu ve baþarýlý olacaksýn.
3 Eþin evinde verimli bir asma gibi olacak; Çocuklarýn zeytin filizleri gibi sofranýn çevresinde.
4 Ýþte RAB'den korkan kiþi Böyle kutsanacak.
5 RAB seni Siyon'dan kutsasýn! Yeruþalim'in gönencini göresin, Bütün yaþamýn boyunca!
6 Çocuklarýnýn çocuklarýný göresin! Ýsrail'e esenlik olsun!
1 Gençliðimden beri bana sýk sýk saldýrdýlar; Þimdi söylesin Ýsrail:
2 'Gençliðimden beri bana sýk sýk saldýrdýlar, Ama yenemediler beni.
3 Çiftçiler saban sürdüler sýrtýmda, Upuzun iz býraktýlar.'
4 Ama RAB adildir, Kesti kötülerin baðlarýný.
5 Siyon'dan nefret eden herkes Utanç içinde geri çekilsin.
6 Damlardaki ota, Büyümeden kuruyan ota dönsünler.
7 Orakçý avucunu, Demetçi kucaðýný dolduramaz onunla.
8 Yoldan geçenler de, 'RAB sizi kutsasýn, RAB'bin adýyla sizi kutsarýz' demezler.
1 Derinliklerden sana sesleniyorum, ya RAB,
2 Sesimi iþit, ya Rab, Yalvarýþýma iyi kulak ver!
3 Ya RAB, sen suçlarýn hesabýný tutsan, Kim ayakta kalabilir, ya Rab?
4 Ama sen baðýþlayýcýsýn, Öyle ki senden korkulsun.
5 RAB'bi gözlüyorum, Caným RAB'bi gözlüyor, Umut baðlýyorum O'nun sözüne.
6 Sabahý gözleyenlerden, Evet, sabahý gözleyenlerden daha çok, Caným Rab'bi gözlüyor.
7 Ey Ýsrail, RAB'be umut baðla! Çünkü RAB'de sevgi, Tam kurtuluþ vardýr.
8 Ýsrail'i bütün suçlarýndan Fidyeyle O kurtaracaktýr.
1 Ya RAB, yüreðimde gurur yok, Gözüm yükseklerde deðil. Büyük iþlerle, Kendimi aþan harika iþlerle uðraþmýyorum.
2 Tersine, ana kucaðýnda sütten kesilmiþ çocuk gibi, Kendimi yatýþtýrýp huzur buldum, Sütten kesilmiþ çocuða döndüm.
3 Ey Ýsrail, RAB'be umut baðla Þimdiden sonsuza dek!
1 Ya RAB, Davut'un hatýrý için, Çektiði bütün zorluklarý, Sana nasýl ant içtiðini, Yakup'un güçlü Tanrýsý'na adak adadýðýný anýmsa:
2
3 'Evime gitmeyeceðim, Yataðýma uzanmayacaðým,
4 Gözlerime uyku girmeyecek, Göz kapaklarým kapanmayacak,
5 RAB'be bir yer, Yakup'un güçlü Tanrýsý'na bir konut buluncaya dek.'
6 Antlaþma Sandýðý'nýn* Efrata'da olduðunu duyduk, Onu Yaar kýrlarýnda bulduk.
7 'RAB'bin konutuna gidelim, Ayaðýnýn taburesi önünde tapýnalým' dedik.
8 Çýk, ya RAB, yaþayacaðýn yere, Gücünü simgeleyen sandýkla birlikte.
9 Kâhinlerin doðruluðu kuþansýn, Sadýk kullarýn sevinç çýðlýklarý atsýn.
10 Kulun Davut'un hatýrý için, Meshettiðin* krala yüz çevirme.
11 RAB Davut'a kesin ant içti, Andýndan dönmez: 'Senin soyundan birini tahtýna oturtacaðým.
12 Eðer oðullarýn antlaþmama, Vereceðim öðütlere uyarlarsa, Onlarýn oðullarý da sonsuza dek Senin tahtýna oturacak.'
13 Çünkü RAB Siyon'u seçti, Onu konut edinmek istedi.
14 'Sonsuza dek yaþayacaðým yer budur' dedi, 'Burada oturacaðým, çünkü bunu kendim istedim.
15 Çok bereketli kýlacaðým erzaðýný, Yiyecekle doyuracaðým yoksullarýný.
16 Kurtuluþla donatacaðým kâhinlerini; Hep sevinç ezgileri söyleyecek sadýk kullarý.
17 Burada Davut soyundan güçlü bir kral çýkaracaðým, Meshettiðim kralýn soyunu Iþýk olarak sürdüreceðim.
18 Düþmanlarýný utanca bürüyeceðim, Ama onun baþýndaki taç parýldayacak.'
1 Ne iyi, ne güzeldir, Birlik içinde kardeþçe yaþamak!
2 Baþa sürülen deðerli yað gibi, Sakaldan, Harun'un sakalýndan Kaftanýnýn yakasýna dek inen yað gibi.
3 Hermon Daðý'na yaðan çiy Siyon daðlarýna yaðýyor sanki. Çünkü RAB orada bereketi, Sonsuz yaþamý buyurdu.
1 Ey sizler, RAB'bin bütün kullarý, RAB'bin Tapýnaðý'nda gece hizmet edenler, O'na övgüler sunun!
2 Ellerinizi kutsal yere doðru kaldýrýp RAB'be övgüler sunun!
3 Yeri göðü yaratan RAB kutsasýn sizi Siyon'dan.
1 RAB'be övgüler sunun! RAB'bin adýna övgüler sunun, Ey RAB'bin kullarý! Ey sizler, RAB'bin Tapýnaðý'nda, Tanrýmýz'ýn Tapýnaðý'nýn avlularýnda hizmet edenler, Övgüler sunun!
2
3 RAB'be övgüler sunun, Çünkü RAB iyidir. Adýný ilahilerle övün, Çünkü hoþtur bu.
4 RAB kendine Yakup soyunu, Öz halký olarak Ýsrail'i seçti.
5 Biliyorum, RAB büyüktür, Rabbimiz bütün ilahlardan üstündür.
6 RAB ne isterse yapar, Göklerde, yeryüzünde, Denizlerde, bütün derinliklerde.
7 Yeryüzünün dört bucaðýndan bulutlar yükseltir, Yaðmur için þimþek çaktýrýr, Ambarlarýndan rüzgar estirir.
8 Ýnsanlardan hayvanlara dek Mýsýr'da ilk doðanlarý öldürdü.
9 Ey Mýsýr, senin orta yerinde, Firavunla bütün görevlilerine Belirtiler, þaþýlasý iþler gösterdi.
10 Birçok ulusu bozguna uðrattý, Güçlü krallarý öldürdü:
11 Amorlu kral Sihon'u, Baþan Kralý Og'u, Bütün Kenan krallarýný.
12 Topraklarýný mülk, Evet, mülk olarak halký Ýsrail'e verdi.
13 Ya RAB, adýn sonsuza dek sürecek, Bütün kuþaklar seni anacak.
14 RAB halkýný haklý çýkarýr, Kullarýna acýr.
15 Uluslarýn putlarý altýn ve gümüþten yapýlmýþ, Ýnsan elinin eseridir.
16 Aðýzlarý var, konuþmazlar, Gözleri var, görmezler,
17 Kulaklarý var, duymazlar, Soluk alýp vermezler.
18 Onlarý yapan, onlara güvenen herkes Onlar gibi olacak!
19 Ey Ýsrail halký, RAB'be övgüler sun! Ey Harun soyu, RAB'be övgüler sun!
20 Ey Levi soyu, RAB'be övgüler sun! RAB'be övgüler sunun, ey RAB'den korkanlar!
21 Yeruþalim'de oturan RAB'be Siyon'dan övgüler sunulsun! RAB'be övgüler sunun!
1 Þükredin RAB'be, çünkü O iyidir, |iSevgisi sonsuzdur;
2 Þükredin tanrýlar Tanrýsý'na, |iSevgisi sonsuzdur;
3 Þükredin rabler Rabbi'ne, |iSevgisi sonsuzdur;
4 Büyük harikalar yapan tek varlýða, |iSevgisi sonsuzdur;
5 Gökleri bilgece yaratana, |iSevgisi sonsuzdur;
6 Yeri sular üzerine yayana, |iSevgisi sonsuzdur;
7 Büyük ýþýklar yaratana, |iSevgisi sonsuzdur;
8 Gündüze egemen olsun diye güneþi, |iSevgisi sonsuzdur;
9 Geceye egemen olsun diye ayý ve yýldýzlarý yaratana, |iSevgisi sonsuzdur;
10 Mýsýr'da ilk doðanlarý öldürene, |iSevgisi sonsuzdur;
11 Güçlü eli, kudretli koluyla |iSevgisi sonsuzdur; Ýsrail'i Mýsýr'dan çýkarana, |iSevgisi sonsuzdur;
12
13 Kýzýldeniz'i* ikiye bölene, |iSevgisi sonsuzdur;
14 Ýsrail'i ortasýndan geçirene, |iSevgisi sonsuzdur;
15 Firavunla ordusunu Kýzýldeniz'e dökene, |iSevgisi sonsuzdur;
16 Kendi halkýný çölde yürütene, |iSevgisi sonsuzdur;
17 Büyük krallarý vurana, |iSevgisi sonsuzdur;
18 Güçlü krallarý öldürene, |iSevgisi sonsuzdur;
19 Amorlu kral Sihon'u, |iSevgisi sonsuzdur;
20 Baþan Kralý Og'u öldürene, |iSevgisi sonsuzdur;
21 Topraklarýný mülk olarak, |iSevgisi sonsuzdur; Kulu Ýsrail'e mülk verene, |iSevgisi sonsuzdur;
22
23 Düþkün günlerimizde bizi anýmsayana, |iSevgisi sonsuzdur;
24 Düþmanlarýmýzdan bizi kurtarana, |iSevgisi sonsuzdur;
25 Bütün canlýlara yiyecek verene, |iSevgisi sonsuzdur;
26 Þükredin Göklerin Tanrýsý'na, |iSevgisi sonsuzdur.
1 Babil ýrmaklarý kýyýsýnda oturup Siyon'u andýkça aðladýk;
2 Çevredeki kavaklara Lirlerimizi astýk.
3 Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler, Bize zulmedenler bizden þenlik istiyor, 'Siyon ezgilerinden birini okuyun bize!' diyorlardý.
4 Nasýl okuyabiliriz RAB'bin ezgisini El topraðýnda?
5 Ey Yeruþalim, seni unutursam, Sað elim kurusun.
6 Seni anmaz, Yeruþalim'i en büyük sevincimden üstün tutmazsam, Dilim damaðýma yapýþsýn!
7 Yeruþalim'in düþtüðü gün, 'Yýkýn onu, yýkýn temellerine kadar!' Diyen Edomlular'ýn tavrýný anýmsa, ya RAB.
8 Ey sen, yýkýlasý Babil kýzý, Bize yaptýklarýný Sana ödetecek olana ne mutlu!
9 Ne mutlu senin yavrularýný tutup Kayalarda parçalayacak insana!
1 Bütün yüreðimle sana þükrederim, ya RAB, Ýlahlar önünde seni ilahilerle överim.
2 Kutsal tapýnaðýna doðru eðilir, Adýna þükrederim, Sevgin, sadakatin için. Çünkü adýný ve sözünü her þeyden üstün tuttun.
3 Seslendiðim gün bana yanýt verdin, Ýçime güç koydun, beni yüreklendirdin.
4 Þükretsin sana, ya RAB, yeryüzü krallarýnýn tümü, Çünkü aðzýndan çýkan sözleri iþittiler.
5 Yaptýðýn iþleri ezgilerle övsünler, ya RAB, Çünkü çok yücesin.
6 RAB yüksekse de, Alçakgönüllüleri gözetir, Küstahlarý uzaktan tanýr.
7 Sýkýntýya düþersem, canýmý korur, Düþmanlarýmýn öfkesine karþý el kaldýrýrsýn, Sað elin beni kurtarýr.
8 Ya RAB, her þeyi yaparsýn benim için. Sevgin sonsuzdur, ya RAB, Elinin eserini býrakma!
1 Ya RAB, sýnayýp tanýdýn beni.
2 Oturup kalkýþýmý bilirsin, Niyetimi uzaktan anlarsýn.
3 Gittiðim yolu, yattýðým yeri inceden inceye elersin, Bütün yaptýklarýmdan haberin var.
4 Daha sözü aðzýma almadan, Söyleyeceðim her þeyi bilirsin, ya RAB.
5 Beni çepeçevre kuþattýn, Elini üzerime koydun.
6 Kaldýramam böylesi bir bilgiyi, Baþa çýkamam, eriþemem.
7 Nereye gidebilirim senin Ruhun'dan, Nereye kaçabilirim huzurundan?
8 Göklere çýksam, oradasýn, Ölüler diyarýna yatak sersem, yine oradasýn.
9 Seherin kanatlarýný alýp uçsam, Denizin ötesine konsam,
10 Orada bile elin yol gösterir bana, Sað elin tutar beni.
11 Desem ki, 'Karanlýk beni kaplasýn, Çevremdeki aydýnlýk geceye dönsün.'
12 Karanlýk bile karanlýk sayýlmaz senin için, Gece, gündüz gibi ýþýldar, Karanlýkla aydýnlýk birdir senin için.
13 Ýç varlýðýmý sen yarattýn, Annemin rahminde beni sen ördün.
14 Sana övgüler sunarým, Çünkü müthiþ ve harika yaratýlmýþým. Ne harika iþlerin var! Bunu çok iyi bilirim.
15 Gizli yerde yaratýldýðýmda, Yerin derinliklerinde örüldüðümde, Bedenim senden gizli deðildi.
16 Henüz döl yataðýndayken gözlerin gördü beni; Bana ayrýlan günlerin hiçbiri gelmeden, Hepsi senin kitabýna yazýlmýþtý.
17 Hakkýmdaki düþüncelerin ne deðerli, ey Tanrý, Sayýlarý ne çok!
18 Kum tanelerinden fazladýr saymaya kalksam. Uyanýyorum, hâlâ seninleyim.
19 Ey Tanrý, keþke kötüleri öldürsen! Ey eli kanlý insanlar, uzaklaþýn benden!
20 Çünkü senin için kötü konuþuyorlar, Adýný kötüye kullanýyor düþmanlarýn.
21 Ya RAB, nasýl tiksinmem senden tiksinenlerden? Nasýl iðrenmem sana baþkaldýranlardan?
22 Onlardan tümüyle nefret ediyor, Onlarý düþman sayýyorum.
23 Ey Tanrý, yokla beni, taný yüreðimi, Sýna beni, öðren kaygýlarýmý.
24 Bak, seni gücendiren bir yönüm var mý, Öncülük et bana sonsuz yaþam yolunda!
1 Ya RAB, kurtar beni kötü insandan, Koru beni zorbadan.
2 Onlar yüreklerinde kötülük tasarlar, Savaþý sürekli körükler,
3 Yýlan gibi dillerini bilerler, Engerek zehiri var dudaklarýnýn altýnda. |iSela*
4 Ya RAB, sakýn beni kötünün elinden, Koru beni zorbadan; Bana çelme takmayý tasarlýyorlar.
5 Küstahlar benim için tuzak kurdu, Haydutlar að gerdi; Yol kenarýna kapan koydular benim için. |iSela
6 Sana diyorum, ya RAB: 'Tanrým sensin.' Yalvarýþýma kulak ver, ya RAB.
7 Ey Egemen RAB, güçlü kurtarýcým, Savaþ gününde baþýmý korudun.
8 Kötülerin dileklerini yerine getirme, ya RAB, Tasarýlarýný ileri götürme! Yoksa gurura kapýlýrlar. |iSela
9 Beni kuþatanlarýn baþýný, Dudaklarýndan dökülen fesat kaplasýn.
10 Kýzgýn korlar yaðsýn üzerlerine! Ateþe, dipsiz çukurlara atýlsýnlar, Bir daha kalkamasýnlar.
11 Ýftiracýlara ülkede hayat kalmasýn, Felaket zorbalarý amansýzca avlasýn.
12 Biliyorum, RAB mazlumun davasýný savunur, Yoksullarý haklý çýkarýr.
13 Kuþkusuz doðrular senin adýna þükredecek, Dürüstler senin huzurunda oturacak.
1 Seni çaðýrýyorum, ya RAB, yardýmýma koþ! Sana yakarýnca sesime kulak ver!
2 Duam önünde yükselen buhur gibi, El açýþým akþam sunusu gibi kabul görsün!
3 Ya RAB, aðzýma bekçi koy, Dudaklarýmýn kapýsýný koru!
4 Yüreðim kötülüðe eðilim göstermesin, Suç iþleyenlerin fesadýna bulaþmayayým; Onlarýn nefis yemeklerini tatmayayým.
5 Doðru insan bana vursa, iyilik sayýlýr, Azarlasa, baþa sürülen yað gibidir, Baþým reddetmez onu. Çünkü duam hep kötülere karþýdýr.
6 Önderleri kayalardan aþaðý atýlýnca, Dinleyecekler tatlý sözlerimi.
7 Sabanla sürülüp yarýlmýþ toprak gibi, Saçýlmýþ kemiklerimiz ölüler diyarýnýn aðzýna.
8 Ancak gözlerim sende, ey Egemen RAB, Sana sýðýnýyorum, beni savunmasýz býrakma!
9 Koru beni kurduklarý tuzaktan, Suç iþleyenlerin kapanlarýndan.
10 Ben güvenlik içinde geçip giderken, Kendi aðlarýna düþsün kötüler.
1 Yüksek sesle yakarýyorum RAB'be, Yüksek sesle RAB'be yalvarýyorum.
2 Önüne döküyorum yakýnmalarýmý, Önünde anlatýyorum sýkýntýlarýmý.
3 Bunalýma düþtüðümde, Gideceðim yolu sen bilirsin. Tuzak kurdular yürüdüðüm yola.
4 Saðýma bak da gör, Kimse saymýyor beni, Sýðýnacak yerim kalmadý, Kimse aramýyor beni.
5 Sana haykýrýyorum, ya RAB: 'Sýðýnaðým, Yaþadýðýmýz bu dünyada nasibim sensin' diyorum.
6 Haykýrýþýma kulak ver, Çünkü çok çaresizim; Kurtar beni ardýma düþenlerden, Çünkü benden güçlüler.
7 Çýkar beni zindandan, Adýna þükredeyim. O zaman doðrular çevremi saracak, Bana iyilik ettiðin için.
1 Duamý iþit, ya RAB, Yalvarýþlarýma kulak ver! Sadakatinle, doðruluðunla yanýtla beni!
2 Kulunla yargýya girme, Çünkü hiçbir canlý senin karþýnda aklanmaz.
3 Düþman beni kovalýyor, Ezip yere seriyor. Çoktan ölmüþ olanlar gibi, Beni karanlýklarda oturtuyor.
4 Bu yüzden bunalýma düþtüm, Yüreðim periþan.
5 Geçmiþ günleri anýyor, Bütün yaptýklarýný derin derin düþünüyor, Ellerinin iþine bakýp dalýyorum.
6 Ellerimi sana açýyorum, Caným kurak toprak gibi sana susamýþ. |iSela*
7 Çabuk yanýtla beni, ya RAB, Tükeniyorum. Çevirme benden yüzünü, Yoksa ölüm çukuruna inen ölülere dönerim.
8 Sabahlarý duyur bana sevgini, Çünkü sana güveniyorum; Bana gideceðim yolu bildir, Çünkü duam sanadýr.
9 Düþmanlarýmdan kurtar beni, ya RAB; Sana sýðýnýyorum.
10 Bana istemini yapmayý öðret, Çünkü Tanrým'sýn benim. Senin iyi Ruhun Düz yolda bana öncülük etsin!
11 Ya RAB, adýn uðruna yaþam ver bana, Doðruluðunla kurtar beni sýkýntýdan.
12 Sevginden ötürü, Öldür düþmanlarýmý, Yok et bütün hasýmlarýmý, Çünkü senin kulunum ben.
1 Ellerime vuruþmayý, Parmaklarýma savaþmayý öðreten Kayam RAB'be övgüler olsun!
2 O'dur benim vefalý dostum, kalem, Kurtarýcým, kulem, Kalkaným, O'na sýðýnýrým; O'dur halklarý bana boyun eðdiren!
3 Ya RAB, insan ne ki, onu gözetesin, Ýnsan soyu ne ki, onu düþünesin?
4 Ýnsan bir soluðu andýrýr, Günleri geçici bir gölge gibidir.
5 Ya RAB, gökleri yar, aþaðýya in, Dokun daðlara, tütsünler.
6 Þimþek çaktýr, daðýt düþmaný, Savur oklarýný, þaþkýna çevir onlarý.
7 Yukarýdan elini uzat, kurtar beni; Çýkar derin sulardan, Al eloðlunun elinden.
8 Onlarýn aðzý yalan saçar, Sað ellerini kaldýrýr, yalan yere ant içerler.
9 Ey Tanrý, sana yeni bir ezgi söyleyeyim, Seni on telli çenkle, ilahilerle öveyim.
10 Sensin krallarý zafere ulaþtýran, Kulun Davut'u kötülük kýlýcýndan kurtaran.
11 Kurtar beni, özgür kýl Eloðlunun elinden. Onlarýn aðzý yalan saçar, Sað ellerini kaldýrýr, yalan yere ant içerler.
12 O zaman gençliðinde Saðlýklý yetiþen fidan gibi olacak oðullarýmýz, Sarayýn oymalý sütunlarý gibi olacak kýzlarýmýz.
13 Her türlü ürünle dolup taþacak ambarlarýmýz; Binlerce, on binlerce yavrulayacak Çayýrlarda davarlarýmýz.
14 Semiz olacak sýðýrlarýmýz; Surlarýmýza gedik açýlmayacak, Ýnsanlarýmýz sürgün edilmeyecek, Meydanlarýmýzda feryat duyulmayacak!
15 Ne mutlu bunlara sahip olan halka! Ne mutlu Tanrýsý RAB olan halka!
1 Ey Tanrým, ey Kral, seni yücelteceðim, Adýný sonsuza dek öveceðim.
2 Seni her gün övecek, Adýný sonsuza dek yücelteceðim.
3 RAB büyüktür, yalnýz O övgüye yaraþýktýr, Akýl ermez büyüklüðüne.
4 Yaptýklarýn kuþaktan kuþaða þükranla anýlacak, Güçlü iþlerin duyurulacak.
5 Düþüneceðim harika iþlerini, Ýnsanlar büyüklüðünü, yüce görkemini konuþacak.
6 Yaptýðýn müthiþ iþlerin gücünden söz edecekler, Ben de senin büyüklüðünü duyuracaðým.
7 Eþsiz iyiliðinin anýlarýný kutlayacak, Sevinç ezgileriyle övecekler doðruluðunu.
8 RAB lütufkâr ve sevecendir, Tez öfkelenmez, sevgisi engindir.
9 RAB herkese iyi davranýr, Sevecenliði bütün yapýtlarýný kapsar.
10 Bütün yapýtlarýn sana þükreder, ya RAB, Sadýk kullarýn sana övgüler sunar.
11 Krallýðýnýn yüceliðini anlatýr, Kudretini konuþur;
12 Herkes senin gücünü, Krallýðýnýn yüce görkemini bilsin diye.
13 Senin krallýðýn ebedi krallýktýr, Egemenliðin kuþaklar boyunca sürer. RAB verdiði bütün sözleri tutar, Her davranýþý sadýktýr.
14 RAB her düþene destek olur, Ýki büklüm olanlarý doðrultur.
15 Herkesin umudu sende, Onlara yiyeceklerini zamanýnda veren sensin.
16 Elini açar, Bütün canlýlarý doyurursun dilediklerince.
17 RAB bütün davranýþlarýnda adil, Yaptýðý bütün iþlerde sevecendir.
18 RAB kendisine yakaran, Ýçtenlikle yakaran herkese yakýndýr.
19 Dileðini yerine getirir kendisinden korkanlarýn, Feryatlarýný iþitir, onlarý kurtarýr.
20 RAB korur kendisini seven herkesi, Yok eder kötülerin hepsini.
21 RAB'be övgüler sunsun aðzým! Bütün canlýlar O'nun kutsal adýna, Sonsuza dek övgüler dizsin.
1 RAB'be övgüler sunun! Ey gönlüm, RAB'be övgüler sun.
2 Yaþadýkça RAB'be övgüler sunacak, Var oldukça Tanrým'a ilahiler söyleyeceðim.
3 Önderlere, Sizi kurtaramayacak insanlara güvenmeyin.
4 O son soluðunu verince topraða döner, O gün tasarýlarý da biter.
5 Ne mutlu yardýmcýsý Yakup'un Tanrýsý olan insana, Umudu Tanrýsý RAB'de olana!
6 Yeri göðü, Denizi ve içindeki her þeyi yaratan, Sonsuza dek sadýk kalan,
7 Ezilenlerin hakkýný alan, Açlara yiyecek saðlayan O'dur. RAB tutsaklarý özgür kýlar,
8 Körlerin gözünü açar, Ýki büklüm olanlarý doðrultur, Doðrularý sever.
9 RAB garipleri korur, Öksüze, dul kadýna yardým eder, Kötülerin yolunuysa saptýrýr.
10 RAB Tanrýn sonsuza dek, ey Siyon, Kuþaklar boyunca egemenlik sürecek. RAB'be övgüler sunun!
1 RAB'be övgüler sunun! Ne güzel, ne hoþ Tanrýmýz'ý ilahilerle övmek! O'na övgü yaraþýr.
2 RAB yeniden kuruyor Yeruþalim'i, Bir araya topluyor Ýsrail'in sürgünlerini.
3 O kýrýk kalplileri iyileþtirir, Yaralarýný sarar.
4 Yýldýzlarýn sayýsýný belirler, Her birini adýyla çaðýrýr.
5 Rabbimiz büyük ve çok güçlüdür, Sýnýrsýzdýr anlayýþý.
6 RAB mazlumlara yardým eder, Kötüleri yere çalar.
7 RAB'be þükran ezgileri okuyun, Tanrýmýz'ý lirle, ilahilerle övün.
8 O'dur gökleri bulutlarla kaplayan, Yeryüzüne yaðmur saðlayan, Daðlarda ot bitiren.
9 O yiyecek saðlar hayvanlara, Baðrýþan kuzgun yavrularýna.
10 Ne atýn gücünden zevk alýr, Ne de insanýn yiðitliðinden*fg* hoþlanýr.
11 RAB kendisinden korkanlardan, Sevgisine umut baðlayanlardan hoþlanýr.
12 RAB'bi yücelt, ey Yeruþalim! Tanrýn'a övgüler sun, ey Siyon!
13 Çünkü senin kapýlarýnýn kol demirlerine güç katar, Ýçindeki halký kutsar.
14 Sýnýrlarýný esenlik içinde tutar, Seni en iyi buðdayla doyurur.
15 Yeryüzüne buyruðunu gönderir, Sözü çarçabuk yayýlýr.
16 Yapaðý gibi kar yaðdýrýr, Kýraðýyý kül gibi saçar.
17 Aþaðýya iri iri dolu savurur, Kim dayanabilir soðuðuna?
18 Buyruk verir, eritir buzlarý, Rüzgarýný estirir, sular akmaya baþlar.
19 Sözünü Yakup soyuna, Kurallarýný, ilkelerini Ýsrail'e bildirir.
20 Baþka hiçbir ulus için yapmadý bunu, Onlar O'nun ilkelerini bilmezler. RAB'be övgüler sunun!
1 RAB'be övgüler sunun! Göklerden RAB'be övgüler sunun, Yücelerde O'na övgüler sunun!
2 Ey bütün melekleri, O'na övgüler sunun, Övgüler sunun O'na, ey bütün göksel ordularý!
3 Ey güneþ, ay, O'na övgüler sunun, Övgüler sunun O'na, ey ýþýldayan bütün yýldýzlar!
4 Ey göklerin gökleri Ve göklerin üstündeki sular, O'na övgüler sunun!
5 RAB'bin adýna övgüler sunsunlar, Çünkü O buyruk verince, var oldular;
6 Bozulmayacak bir kural koyarak, Onlarý sonsuza dek yerlerine oturttu.
7 Yeryüzünden RAB'be övgüler sunun, Ey deniz canavarlarý, bütün enginler,
8 Þimþek, dolu, kar, bulutlar, O'nun buyruðuna uyan fýrtýnalar,
9 Daðlar, bütün tepeler, Meyve aðaçlarý, sedir aðaçlarý,
10 Yabanýl ve evcil hayvanlar, Sürüngenler*, uçan kuþlar,
11 Yeryüzünün krallarý, bütün halklar, Önderler, yeryüzünün bütün yöneticileri,
12 Delikanlýlar, genç kýzlar, Yaþlýlar, çocuklar!
13 RAB'bin adýna övgüler sunsunlar, Çünkü yalnýz O'nun adý yücedir. O'nun yüceliði yerin göðün üstündedir.
14 RAB kendi halkýný güçlü kýldý, Bütün sadýk kullarýna, Kendisine yakýn olan halka, Ýsrailliler'e ün kazandýrdý. RAB'be övgüler sunun!
1 RAB'be övgüler sunun! RAB'be yeni bir ezgi söyleyin, Sadýk kullarýnýn toplantýsýnda O'nu ezgilerle övün!
2 Ýsrail Yaratýcýsý'nda sevinç bulsun, Siyon halký Krallarý'yla coþsun!
3 Dans ederek övgüler sunsunlar O'nun adýna, Tef ve lir çalarak O'nu ilahilerle övsünler!
4 Çünkü RAB halkýndan hoþlanýr, Alçakgönüllüleri zafer tacýyla süsler.
5 Bu onurla mutlu olsun sadýk kullarý, Sevinç ezgileri okusunlar yataklarýnda!
6 Aðýzlarýnda Tanrý'ya yüce övgüler, Ellerinde iki aðýzlý kýlýçla
7 Uluslardan öç alsýnlar, Halklarý cezalandýrsýnlar,
8 Krallarýný zincire, Soylularýný prangaya vursunlar!
9 Yazýlan kararý onlara uygulasýnlar! Bütün sadýk kullarý için onurdur bu. RAB'be övgüler sunun!
1 RAB'be övgüler sunun! Kutsal yerde Tanrý'ya övgüler sunun! Gücünü gösteren göklerde övgüler sunun O'na!
2 Övgüler sunun O'na güçlü iþleri için! Övgüler sunun O'na eþsiz büyüklüðüne yaraþýr biçimde!
3 Boru çalarak O'na övgüler sunun! Çenkle ve lirle O'na övgüler sunun!
4 Tef ve dansla O'na övgüler sunun! Saz ve neyle O'na övgüler sunun!
5 Zillerle O'na övgüler sunun! Çýnlayan zillerle O'na övgüler sunun!
6 Bütün canlý varlýklar RAB'be övgüler sunsun! RAB'be övgüler sunun!
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150