1 Ûs ülkesinde Eyüp adýnda bir adam yaþardý. Kusursuz, doðru bir adamdý. Tanrý'dan korkar, kötülükten kaçýnýrdý.
2 Yedi oðlu, üç kýzý vardý.
3 Yedi bin koyuna, üç bin deveye, beþ yüz çift öküze, beþ yüz çift eþeðe ve pek çok köleye sahipti. Doðudaki insanlarýn en zengini oydu.
4 Oðullarý sýrayla evlerinde þölen verir, birlikte yiyip içmek için üç kýzkardeþlerini de çaðýrýrlardý.
5 Bu þölen dönemi bitince Eyüp onlarý çaðýrtýp kutsardý. Sabah erkenden kalkar, 'Çocuklarým günah iþlemiþ, içlerinden Tanrý'ya sövmüþ olabilirler' diyerek her biri için yakmalýk sunu* sunardý. Eyüp hep böyle yapardý.
6 Bir gün ilahi varlýklar*fa* RAB'bin huzuruna çýkmak için geldiklerinde, Þeytan da onlarla geldi.
7 RAB Þeytan'a, 'Nereden geliyorsun?' dedi.
8 RAB, 'Kulum Eyüp'e bakýp da düþündün mü?' dedi, 'Çünkü dünyada onun gibisi yoktur. Kusursuz, doðru bir adamdýr. Tanrý'dan korkar, kötülükten kaçýnýr.'
9 Þeytan, 'Eyüp Tanrý'dan boþuna mý korkuyor?' diye yanýtladý.
10 'Onu, ev halkýný, sahip olduðu her þeyi sen çitle çevirip korumadýn mý? Elleriyle yaptýðý her þeyi bereketli kýldýn. Sürüleri bütün ülkeye yayýldý.
11 Ama elini uzatýr da sahip olduðu her þeyi yok edersen, yüzüne karþý sövecektir.'
12 RAB Þeytan'a, 'Peki' dedi, 'Sahip olduðu her þeyi senin eline býrakýyorum, yalnýz kendisine dokunma.' Böylece Þeytan RAB'bin huzurundan ayrýldý.
13 Bir gün Eyüp'ün oðullarýyla kýzlarý aðabeylerinin evinde yemek yiyip þarap içerken
14 bir ulak gelip Eyüp'e þöyle dedi: 'Öküzler çift sürüyor, eþekler onlarýn yanýnda otluyordu.
15 Sabalýlar baskýn yaptý, hepsini alýp götürdü. Uþaklarý kýlýçtan geçirdiler. Yalnýz ben kaçýp kurtuldum sana durumu bildirmek için.'
16 O daha sözünü bitirmeden baþka bir ulak gelip, 'Tanrý ateþ yaðdýrdý' dedi, 'Koyunlarla uþaklarý yakýp küle çevirdi. Yalnýzca ben kaçýp kurtuldum durumu sana bildirmek için.'
17 O daha sözünü bitirmeden baþka bir ulak gelip, 'Kildaniler* üç bölük halinde develere saldýrdý' dedi, 'Hepsini alýp götürdüler, uþaklarý kýlýçtan geçirdiler. Yalnýzca ben kurtuldum durumu sana bildirmek için.'
18 O daha sözünü bitirmeden baþka bir ulak gelip, 'Oðullarýnla kýzlarýn aðabeylerinin evinde yemek yiyip þarap içerken
19 ansýzýn çölden þiddetli bir rüzgar esti' dedi, 'Evin dört köþesine çarptý; ev gençlerin üzerine yýkýldý, hepsi öldü. Yalnýz ben kurtuldum durumu sana bildirmek için.'
20 Bunun üzerine Eyüp kalktý, kaftanýný yýrtýp saçýný sakalýný kesti, yere kapanýp tapýndý.
21 Dedi ki, 'Bu dünyaya çýplak geldim, çýplak gideceðim. RAB verdi, RAB aldý, RAB'bin adýna övgüler olsun!'
22 Bütün bu olaylara karþýn Eyüp günah iþlemedi ve Tanrý'yý suçlamadý.
1 Baþka bir gün ilahi varlýklar RAB'bin huzuruna çýkmak için geldiklerinde Þeytan da RAB'bin huzuruna çýkmak için onlarla gelmiþti.
2 RAB Þeytan'a, 'Nereden geliyorsun?' dedi.
3 RAB, 'Kulum Eyüp'e bakýp da düþündün mü?' dedi, 'Çünkü dünyada onun gibisi yoktur. Kusursuz, doðru bir adamdýr. Tanrý'dan korkar, kötülükten kaçýnýr. Onu boþ yere yok etmek için beni kýþkýrttýn, ama o doðruluðunu hâlâ sürdürüyor.'
4 'Cana can!' diye yanýtladý Þeytan, 'Ýnsan caný için her þeyini verir.
5 Elini uzat da, onun etine, kemiðine dokun, yüzüne karþý sövecektir.'
6 RAB, 'Peki' dedi, 'Onu senin eline býrakýyorum. Yalnýz canýna dokunma.'
7 Böylece Þeytan RAB'bin huzurundan ayrýldý. Eyüp'ün bedeninde tepeden týrnaða kadar kötü çýbanlar çýkardý.
8 Eyüp çýbanlarýný kaþýmak için bir çömlek parçasý aldý. Kül içinde oturuyordu.
9 Karýsý, 'Hâlâ doðruluðunu sürdürüyor musun?' dedi, 'Tanrý'ya söv de öl bari!'
10 Eyüp, 'Aptal kadýnlar gibi konuþuyorsun' diye karþýlýk verdi, 'Nasýl olur? Tanrý'dan gelen iyiliði kabul edelim de kötülüðü kabul etmeyelim mi?'
11 Eyüp'ün üç dostu -Temanlý Elifaz, Þuahlý Bildat, Naamalý Sofar- Eyüp'ün baþýna gelen bunca kötülüðü duyunca kalkýp bir araya geldiler. Acýsýný paylaþmak, onu avutmak için yanýna gitmek üzere anlaþtýlar.
12 Uzaktan onu tanýyamadýlar; yüksek sesle aðlayýp kaftanlarýný yýrtarak baþlarýna toprak saçtýlar.
13 Yedi gün yedi gece onunla birlikte yere oturdular. Kimse aðzýný açmadý, çünkü ne denli acý çektiðini görüyorlardý.
1 Sonunda Eyüp aðzýný açtý ve doðduðu güne lanet edip þöyle dedi:
2
3 'Doðduðum gün yok olsun, 4 Karanlýða bürünsün o gün, Yüce Tanrý onunla ilgilenmesin, Üzerine ýþýk doðmasýn.
5 Karanlýk ve ölüm gölgesi sahip çýksýn o güne, Bulut çöksün üzerine; Iþýðýný karanlýk söndürsün.
6 Zifiri karanlýk yutsun o geceyi, Yýlýn günleri arasýnda sayýlmasýn, Aylardan hiçbirine girmesin.
7 Kýsýr olsun o gece, Sevinç sesi duyulmasýn içinde.
8 Günleri lanetleyenler, Livyatan'ý* uyandýrmaya hazýr olanlar, O günü lanetlesin.
9 Akþamýnýn yýldýzlarý kararsýn, Boþ yere aydýnlýðý beklesin, Tan atýþýný görmesin.
10 Çünkü sýkýntý yüzü görmemem için Anamýn rahminin kapýlarýný üstüme kapamadý.
11 'Neden doðarken ölmedim, Rahimden çýkarken son soluðumu vermedim?
12 Neden beni dizler, Emeyim diye memeler karþýladý?
13 Çünkü þimdi huzur içinde yatmýþ, Uyuyup dinlenmiþ olurdum;
14 Yaptýrdýklarý kentler þimdi viran olan Dünya krallarý ve danýþmanlarýyla birlikte,
15 Evlerini gümüþle dolduran Altýn sahibi önderlerle birlikte.
16 Neden düþük bir çocuk gibi, Gün yüzü görmemiþ yavrular gibi topraða gömülmedim?
17 Orada kötüler kargaþayý býrakýr, Yorgunlar rahat eder.
18 Tutsaklar huzur içinde yaþar, Angaryacýnýn sesini duymazlar.
19 Küçük de büyük de oradadýr, Köle efendisinden özgürdür.
20 'Niçin sýkýntý çekenlere ýþýk, Acý içindekilere yaþam verilir?
21 Oysa onlar gelmeyen ölümü özler, Onu define arar gibi ararlar;
22 Mezara kavuþunca Neþeden coþar, sevinç bulurlar.
23 Neden yaþam verilir nereye gideceðini bilmeyen insana, Çevresini Tanrý'nýn çitle çevirdiði kiþiye?
24 Çünkü iniltim ekmekten önce geliyor, Su gibi dökülmekte feryadým.
25 Korktuðum, Çekindiðim baþýma geldi.
26 Huzur yok, sükûnet yok, rahat yok, Yalnýz kargaþa var.'
1 Temanlý Elifaz þöyle yanýtladý:
2 'Biri sana bir þey söylemeye çalýþsa gücenir misin? Kim konuþmadan durabilir?
3 Evet, pek çoklarýna sen ders verdin, Zayýf elleri güçlendirdin,
4 Tökezleyeni senin sözlerin ayakta tuttu, Titreyen dizleri sen pekiþtirdin.
5 Ama þimdi senin baþýna gelince gücüne gidiyor, Sana dokununca yýlgýnlýða düþüyorsun.
6 Senin güvendiðin Tanrý'dan korkun deðil mi, Umudun kusursuz yaþamýnda deðil mi?
7 'Düþün biraz: Hangi suçsuz yok oldu, Nerede doðrular yýkýma uðradý?
8 Benim gördüðüm kadarýyla, fesat sürenler, Kötülük tohumu ekenler ektiklerini biçiyor.
9 Tanrý'nýn soluðuyla yok oluyor, Öfkesinin rüzgarýyla tükeniyorlar.
10 Aslanýn kükremesi, homurtusu kesildi, Diþleri kýrýldý genç aslanlarýn.
11 Aslan av bulamadýðý için yok oluyor, Diþi aslanýn yavrularý daðýlýyor.
12 'Bir söz gizlice eriþti bana, Fýsýltýsý kulaðýma ulaþtý.
13 Gece rüyalarýn doðurduðu düþünceler içinde, Ýnsanlarý aðýr uyku bastýðý zaman,
14 Beni dehþet ve titreme aldý, Bütün kemiklerimi sarstý.
15 Önümden bir ruh geçti, Tüylerim ürperdi.
16 Durdu, ama ne olduðunu seçemedim. Bir suret duruyordu gözümün önünde, Çýt çýkmazken bir ses duydum:
17 19 Çamur evlerde oturanlara, Mayasý toprak olanlara, Güveden kolay ezilenlere mi güvenir?
20 Ömürleri sabahtan akþama varmaz, Kimse farkýna varmadan sonsuza dek yok olurlar.
21 Ýçlerindeki çadýr ipleri çekilince, Bilgelikten yoksun olarak ölüp giderler.>
1 'Haydi çaðýr, seni yanýtlayan çýkacak mý? Meleklerin hangisine yöneleceksin?
2 Aptalý üzüntü öldürür, Budalayý kýskançlýk bitirir.
3 Ben aptalýn kök saldýðýný görünce, Hemen yurduna lanet ettim.
4 Çocuklarý güvenlikten uzak, Mahkeme kapýsýnda ezilir, Savunan çýkmaz.
5 Ürününü açlar yer, Dikenler arasýndakini bile toplarlar; Mallarýný susamýþlar*fb* yutmak ister.
6 Çünkü dert topraktan çýkmaz, Sýkýntý yerden bitmez.
7 Havaya uçuþan kývýlcýmlar gibi Sýkýntý çekmek için doðar insan.
8 'Oysa ben Tanrý'ya yönelir, Davamý O'na býrakýrdým.
9 Anlayamadýðýmýz büyük iþler, Sayýsýz þaþýlasý iþler yapan O'dur.
10 Yeryüzüne yaðmur yaðdýrýr, Tarlalara sular gönderir.
11 Düþkünleri yükseltir, Yaslýlarý esenliðe çýkarýr.
12 Kurnazlarýn oyununu bozar, Düzenlerini gerçekleþtiremesinler diye.
13 Bilgeleri kurnazlýklarýnda yakalar, Düzenbazlarýn oyunu son bulur.
14 Gündüz karanlýða toslar, Öðlen, geceymiþ gibi el yordamýyla ararlar.
15 Yoksulu onlarýn kýlýç gibi aðzýndan Ve güçlünün elinden O kurtarýr.
16 Yoksul umutlanýr, Haksýzlýk aðzýný kapar.
17 'Ýþte, ne mutlu Tanrý'nýn eðittiði insana! Bu yüzden Her Þeye Gücü Yeten'in yola getiriþini küçümseme.
18 Çünkü O hem yaralar hem sarar, O incitir, ama elleri saðaltýr.
19 Altý kez sýkýntýya düþsen seni kurtarýr, Yedinci kez de sana zarar vermez.
20 Kýtlýkta ölümden, Savaþta kýlýçtan seni O koruyacak.
21 Kamçýlayan dillerden uzak kalacak, Yýkým gelince korkmayacaksýn.
22 Yýkýma, açlýða gülüp geçecek, Yabanýl hayvanlardan ürkmeyeceksin.
23 Çünkü tarladaki taþlarla anlaþacaksýn, Yabanýl hayvanlar seninle barýþacak.
24 Çadýrýnýn güvenlik içinde olduðunu bilecek, Yurdunu yoklayýnca eksik bulmayacaksýn.
25 Çocuklarýnýn çoðalacaðýný bileceksin, Soyun ot gibi bitecek.
26 Zamanýnda toplanan demetler gibi, Mezara dinç gireceksin.
27 'Ýþte araþtýrdýk, doðrudur, Onun için bunu dinle ve belle.'
1 Eyüp þöyle yanýtladý:
2 'Keþke üzüntüm tartýlabilse, Acým teraziye konabilseydi!
3 Denizlerin kumundan aðýr gelirdi, Bu yüzden abuk sabuk konuþtum.
4 Çünkü Her Þeye Gücü Yeten'in oklarý içimde, Ruhum onlarýn zehirini içiyor, Tanrý'nýn dehþetleri karþýma dizildi.
5 Otu olan yaban eþeði anýrýr mý, Yemi olan öküz böðürür mü?
6 Tatsýz bir þey tuzsuz yenir mi, Yumurta akýnda tat bulunur mu?
7 Böyle yiyeceklere dokunmak istemiyorum, Beni hasta ediyorlar.
8 'Keþke dileðim yerine gelse, Tanrý özlediðimi bana verse!
9 Kerem edip beni ezse, Elini çabuk tutup yaþam baðýmý kesse!
10 Yine avunur, Amansýz derdime karþýn sevinirdim, Çünkü Kutsal Olan'ýn sözlerini yadsýmadým.
11 Gücüm nedir ki, bekleyeyim? Sonum nedir ki, sabredeyim?
12 Taþ kadar güçlü müyüm, Etim tunçtan* mý?
13 Çaresiz kalýnca Kendimi kurtaracak gücüm mü olur?
14 'Kederli insana dost sevgisi gerekir, Her Þeye Gücü Yeten'den korkmaktan vaz geçse bile.
15 Kardeþlerim kuru bir dere gibi beni aldattý; Hani gürül gürül akan dereler vardýr,
16 Eriyen buzlarla taþan, Kar sularýyla beslenen,
17 Ama kurak mevsimde akmayan, Sýcakta yataklarýnda tükenen dereler... Ýþte öyle aldattýlar beni.
18 O dereler için kervanlar yolundan sapar, Çöle çýkýp yok olurlar. Tema'nýn kervanlarý su arar, Saba'dan gelen yolcular umutla bakar.
19
20 Ama oraya varýnca umut baðladýklarý için utanýr, Hayal kýrýklýðýna uðrarlar.
21 Artýk siz de bir hiç oldunuz, Dehþete kapýlýp korkuyorsunuz.
22 23
24 'Bana öðretin, susayým, Yanlýþýmý gösterin.
25 Doðru söz acýdýr! Ama tartýþmalarýnýz neyi kanýtlýyor?
26 Sözlerimi düzeltmek mi istiyorsunuz? Çaresizin sözlerini boþ laf mý sayýyorsunuz?
27 Öksüzün üzerine kura çeker, Arkadaþýnýzýn üzerine pazarlýk ederdiniz.
28 'Þimdi lütfedip bana bakýn, Yüzünüze karþý yalan söyleyecek deðilim ya.
29 Býrakýn artýk, haksýzlýk etmeyin, Bir daha düþünün, davamda haklýyým.
30 Aðzýmdan haksýz bir söz çýkýyor mu, Damaðým kötü niyeti ayýrt edemiyor mu?
1 'Yeryüzünde insan yaþamý savaþý andýrmýyor mu, Günleri gündelikçinin günlerinden farklý mý?
2 Gölgeyi özleyen köle, Ücretini bekleyen gündelikçi gibi,
3 Miras olarak bana boþ aylar verildi, Payýma sýkýntýlý geceler düþtü.
4 Yatarken, 5 Bedenimi kurt, kabuk kaplamýþ, Çatlayan derimden irin akýyor.
6 'Günlerim dokumacýnýn mekiðinden hýzlý, Umutsuz tükenmekte.
7 Ey Tanrý, yaþamýmýn bir soluk olduðunu anýmsa, Gözüm bir daha mutluluk yüzü görmeyecek.
8 Þu anda bana bakan gözler bir daha beni görmeyecek, Senin gözlerin üzerimde olacak, Ama ben yok olacaðým.
9 Bir bulutun daðýlýp gitmesi gibi, Ölüler diyarýna inen bir daha çýkmaz.
10 Bir daha evine dönmez, Bulunduðu yer artýk onu tanýmaz.
11 'Bu yüzden sessiz kalmayacak, Ýçimdeki sýkýntýyý dile getireceðim; Canýmýn acýsýyla yakýnacaðým.
12 Ben deniz ya da deniz canavarý mýyým ki, Baþýma bekçi koydun?
13 Yataðým beni rahatlatýr, Döþeðim acýlarýmý dindirir diye düþündüðümde,
14 Beni düþlerle korkutuyor, Görümlerle yýldýrýyorsun.
15 Öyle ki, boðulmayý, Ölmeyi þu yaþama yeðliyorum.
16 Yaþamýmdan tiksiniyor, Sonsuza dek yaþamak istemiyorum; Çek elini benden, çünkü günlerimin anlamý kalmadý.
17 'Ýnsan ne ki, onu büyütesin, Üzerinde kafa yorasýn,
18 Her sabah onu yoklayasýn, Her an onu sýnayasýn?
19 Gözünü üzerimden hiç ayýrmayacak mýsýn, Tükürüðümü yutacak kadar bile beni rahat býrakmayacak mýsýn?
20 Günah iþledimse, ne yaptým sana, Ey insan gözcüsü? Niçin beni kendine hedef seçtin? Sana yük mü oldum?
21 Niçin isyanýmý baðýþlamaz, Suçumu affetmezsin? Çünkü yakýnda topraða gireceðim, Beni çok arayacaksýn, ama ben artýk olmayacaðým.'
1 Þuahlý Bildat þöyle yanýtladý:
2 'Ne zamana dek böyle konuþacaksýn? Sözlerin sert rüzgar gibi.
3 Tanrý adaleti saptýrýr mý, Her Þeye Gücü Yeten doðru olaný çarpýtýr mý?
4 Oðullarýn ona karþý günah iþlediyse, Ýsyanlarýnýn cezasýný vermiþtir.
5 Ama sen gayretle Tanrý'yý arar, Her Þeye Gücü Yeten'e yalvarýrsan,
6 Temiz ve doðruysan, O þimdi bile senin için kollarý sývayýp Seni hak ettiðin yere geri getirecektir.
7 Baþlangýcýn küçük olsa da, Sonun büyük olacak.
8 'Lütfen, önceki kuþaklara sor, Atalarýnýn neler öðrendiðini iyice araþtýr.
9 Çünkü biz daha dün doðduk, bir þey bilmeyiz, Yeryüzündeki günlerimiz sadece bir gölge.
10 Onlar sana anlatýp öðretmeyecek, Ýçlerindeki sözleri dile getirmeyecek mi?
11 'Bataklýk olmayan yerde kamýþ biter mi? Susuz yerde saz büyür mü?
12 Henüz yeþilken, kesilmeden, Otlardan önce kururlar.
13 Tanrý'yý unutan herkesin sonu böyledir, Tanrýsýz insanýn umudu böyle yok olur.
14 Onun güvendiði þey kýrýlýr, Dayanaðý ise bir örümcek aðýdýr.
15 Örümcek aðýna yaslanýr, ama að çöker, Ona tutunur, ama að taþýmaz.
16 Tanrýsýzlar güneþte iyi sulanmýþ bitkiyi andýrýr, Dallarý bahçenin üzerinden aþar;
17 Kökleri taþ yýðýnýna sarýlýr, Çakýllarýn arasýnda yer aranýr.
18 Ama yerinden sökülürse, Yeri, 19 Ýþte sevinci böyle son bulur, Yerinde baþka bitkiler biter.
20 'Tanrý kusursuz insaný reddetmez, Kötülük edenlerin elinden tutmaz.
21 O senin aðzýný yine gülüþle, Dudaklarýný sevinç haykýrýþýyla dolduracaktýr.
22 Düþmanlarýný utanç kaplayacak, Kötülerin çadýrý yok olacaktýr.'
1 Eyüp þöyle yanýtladý:
2 'Biliyorum, gerçekten öyledir, Ama Tanrý'nýn önünde insan nasýl haklý çýkabilir?
3 Biri O'nunla tartýþmak istese, Binde bir bile O'na yanýt veremez.
4 O'nun bilgisi derin, gücü eþsizdir, Kim O'na direndi de ayakta kaldý?
5 O daðlarý yerinden oynatýr da, Daðlar farkýna varmaz, Öfkeyle altüst eder onlarý.
6 Dünyayý yerinden oynatýr, Direklerini titretir.
7 Güneþe buyruk verir, doðmaz güneþ, Yýldýzlarý mühürler.
8 O'dur tek baþýna gökleri geren, Denizin dalgalarý üzerinde yürüyen.
9 Büyük Ayý'yý, Oryon'u, Ülker'i, Güney takýmyýldýzlarýný yaratan O'dur.
10 Anlayamadýðýmýz büyük iþler, Sayýsýz þaþýlasý iþler yapan O'dur.
11 Ýþte, yanýmdan geçer, O'nu göremem, Geçip gider, farkýna bile varmam.
12 Evet, O avýný kaparsa, kim O'nu durdurabilir? Kim O'na, 13 Tanrý öfkesini dizginlemez, Rahav'ýn*fc* yardýmcýlarý bile O'nun ayaðýna kapanýr.
14 'Nerde kaldý ki, ben O'na yanýt vereyim, O'nunla tartýþmak için söz bulayým?
15 Haklý olsam da O'na yanýt veremez, Merhamet etmesi için yargýcýma yalvarýrdým ancak.
16 O'nu çaðýrsam, O da bana yanýt verseydi, Yine de inanmazdým sesime kulak verdiðine.
17 O beni kasýrgayla eziyor, Nedensiz yaralarýmý çoðaltýyor.
18 Soluk almama izin vermiyor, Ancak beni acýya doyuruyor.
19 Sorun güç sorunuysa, O güçlüdür! Adalet sorunuysa, kim O'nu mahkemeye çaðýrabilir?
20 Suçsuz olsam aðzým beni suçlar, Kusursuz olsam beni suçlu çýkarýr.
21 'Kusursuz olsam da kendime aldýrdýðým yok, Yaþamýmý hor görüyorum.
22 Hepsi bir, bu yüzden diyorum ki, 23 Kýrbaç ansýzýn ölüm saçýnca, O suçsuzlarýn sýkýntýsýyla eðlenir.
24 Dünya kötülerin eline verilmiþ, Yargýçlarýn gözünü kapayan O'dur. O deðilse, kimdir?
25 'Günlerim koþucudan çabuk, Ýyilik görmeden geçmekte.
26 Kamýþ sandal gibi kayýp gidiyor, Avýnýn üstüne süzülen kartal gibi.
27 28 Bütün dertlerimden yýlarým, Çünkü beni suçsuz saymayacaðýný biliyorum.
29 Madem suçlanacaðým, Neden boþ yere uðraþayým?
30 Sabun otuyla yýkansam, Ellerimi kül suyuyla temizlesem,
31 Beni yine pisliðe batýrýrsýn, Giysilerim bile benden tiksinir.
32 O benim gibi bir insan deðil ki, O'na yanýt vereyim, Birlikte mahkemeye gideyim.
33 Keþke aramýzda bir hakem olsa da, Elini ikimizin üstüne koysa!
34 Tanrý sopasýný üzerimden kaldýrsýn, Dehþeti beni yýldýrmasýn.
35 O zaman konuþur, O'ndan korkmazdým, Ama bu durumda bir þey yapamam.
1 'Yaþamýmdan usandým, Özgürce yakýnacak, Ýçimdeki acýyla konuþacaðým.
2 Tanrý'ya: Beni suçlama diyeceðim, Ama söyle, niçin benimle çekiþiyorsun.
3 Hoþuna mý gidiyor gaddarlýk etmek, Kendi ellerinin emeðini reddedip Kötülerin tasarýlarýný onaylamak?
4 Sende insan gözü mü var? Ýnsanýn gördüðü gibi mi görüyorsun?
5 Günlerin ölümlü birinin günleri gibi, Yýllarýn insanýn yýllarý gibi mi ki,
6 Suçumu arýyor, Günahýmý araþtýrýyorsun?
7 Kötü olmadýðýmý, Senin elinden beni kimsenin kurtaramayacaðýný biliyorsun.
8 'Senin ellerin bana biçim verdi, beni yarattý, Þimdi dönüp beni yok mu edeceksin?
9 Lütfen anýmsa, balçýk gibi bana sen biçim verdin, Beni yine topraða mý döndüreceksin?
10 Beni süt gibi dökmedin mi, Peynir gibi katýlaþtýrmadýn mý?
11 Bana et ve deri giydirdin, Beni kemiklerle, sinirlerle ördün.
12 Bana yaþam verdin, sevgi gösterdin, Ýlgin ruhumu korudu.
13 'Ama bunlarý yüreðinde gizledin, Biliyorum aklýndakini:
14 Günah iþleseydim, beni gözlerdin, Suçumu cezasýz býrakmazdýn.
15 Suçluysam, vay baþýma! Suçsuzken bile baþýmý kaldýramýyorum, Çünkü utanç doluyum, çaresizim.
16 Baþýmý kaldýrsam, aslan gibi beni avlar, Þaþýlasý gücünü yine gösterirsin üstümde.
17 Bana karþý yeni tanýklar çýkarýr, Öfkeni artýrýrsýn. Ordularýn dalga dalga üzerime geliyor.
18 'Niçin doðmama izin verdin? Keþke ölseydim, hiçbir göz beni görmeden!
19 Hiç var olmamýþ olurdum, Rahimden mezara taþýnýrdým.
20 Birkaç günlük ömrüm kalmadý mý? Beni rahat býrak da biraz yüzüm gülsün;
21 Dönüþü olmayan yere gitmeden önce, Karanlýk ve ölüm gölgesi diyarýna,
22 Zifiri karanlýk diyarýna, Ölüm gölgesi, kargaþa diyarýna, Aydýnlýðýn karanlýðý andýrdýðý yere.'
1 Naamalý Sofar þöyle yanýtladý:
2 'Bunca söz yanýtsýz mý kalsýn? Çok konuþan haklý mý sayýlsýn?
3 Saçmalýklarýn karþýsýnda sussun mu insanlar? Sen alay edince kimse seni utandýrmasýn mý?
4 Tanrý'ya, <Ýnancým arýdýr> diyorsun, 5 Ama keþke Tanrý konuþsa, Sana karþý aðzýný açsa da,
6 Bilgeliðin sýrlarýný bildirse! Çünkü bilgelik çok yönlüdür. Bil ki, Tanrý günahlarýndan bazýlarýný unuttu bile.
7 'Tanrý'nýn derin sýrlarýný anlayabilir misin? Her Þeye Gücü Yeten'in sýnýrlarýna ulaþabilir misin?
8 Onlar gökler kadar yüksektir, ne yapabilirsin? Ölüler diyarýndan derindir, nasýl anlayabilirsin?
9 Ölçüleri yeryüzünden uzun, Denizden geniþtir.
10 'Gelip seni hapsetse, mahkemeye çaðýrsa, Kim O'na engel olabilir?
11 Çünkü O yalancýlarý tanýr, Kötülüðü görür de dikkate almaz mý?
12 Ne zaman yaban eþeði insan doðurursa, Aptal da o zaman saðduyulu olur.
13 'O'na yüreðini adar, Ellerini açarsan,
14 Ýþlediðin günahý kendinden uzaklaþtýrýr, Çadýrýnda haksýzlýða yer vermezsen,
15 Utanmadan baþýný kaldýrýr, Saðlam ve korkusuz olabilirsin.
16 Sýkýntýlarýný unutur, Akýp gitmiþ sular gibi anarsýn onlarý.
17 Yaþamýn öðlen güneþinden daha parlak olur, Karanlýk sabaha döner.
18 Güven duyarsýn, çünkü umudun olur, Çevrene bakýp güvenlik içinde yatarsýn.
19 Uzanýrsýn, korkutan olmaz, Birçoklarý senden lütuf diler.
20 Ama kötülerin gözlerinin feri sönecek, Kaçacak yer bulamayacaklar, Tek umutlarý son soluklarýný vermek olacak.'
1 Eyüp þöyle yanýtladý:
2 'Kendinizi birþey sandýðýnýz belli, Ama bilgelik de sizinle birlikte ölecek!
3 Sizin kadar benim de aklým var, Sizden aþaðý kalmam. Kim bilmez bunlarý?
4 'Gülünç oldum dostlarýma, Ben ki, Tanrý'ya yakarýrdým, yanýtlardý beni. Doðru ve kusursuz adam gülünç oldu.
5 Kaygýsýzlar felaketi küçümser, Ayaðý kayaný umursamaz.
6 Soyguncularýn çadýrlarýnda rahatlýk var, Tanrý'yý gazaba getirenler güvenlik içinde, Tanrý'ya deðil, kendi bileklerine güveniyorlar.
7 'Ama þimdi sor hayvanlara, sana öðretsinler, Gökte uçan kuþlara sor, sana anlatsýnlar,
8 Topraða söyle, sana öðretsin, Denizdeki balýklara sor, sana bilgi versinler.
9 Hangisi bilmez Bunu RAB'bin yaptýðýný?
10 Her yaratýðýn caný, Bütün insanlýðýn soluðu O'nun elindedir.
11 Damaðýn yemeði tattýðý gibi Kulak da sözleri denemez mi?
12 Bilgelik yaþlýlarda, Akýl uzun yaþamdadýr.
13 'Bilgelik ve güç Tanrý'ya özgüdür, O'ndadýr öðüt ve akýl.
14 O'nun yýktýðý onarýlamaz, O'nun hapsettiði kiþi özgür olamaz.
15 Sularý tutarsa, kuraklýk olur, Salýverirse dünyayý sel götürür.
16 Güç ve zafer O'na aittir, Aldanan da aldatan da O'nundur.
17 Danýþmanlarý çaresiz kýlar, Yargýçlarý çýldýrtýr.
18 Krallarýn baðladýðý baðý çözer, Bellerine kuþak baðlar.
19 Kâhinleri* çaresiz kýlar, Koltuklarýnda yýllananlarý devirir.
20 Güvenilir danýþmanlarý susturur, Yaþlýlarýn aklýný alýr.
21 Rezalet saçar soylular üzerine, Güçlülerin kuþaðýný gevþetir.
22 Karanlýklarýn derin sýrlarýný açar, Ölüm gölgesini aydýnlýða çýkarýr.
23 Uluslarý büyütür, uluslarý yok eder, Uluslarý geniþletir, uluslarý sürgün eder.
24 Dünya önderlerinin aklýný baþýndan alýr, Yolu izi belirsiz bir çölde dolaþtýrýr onlarý.
25 Karanlýkta el yordamýyla yürür, ýþýk yüzü görmezler; Sarhoþ gibi dolaþtýrýr onlarý.
1 'Ýþte, gözlerim her þeyi gördü, Kulaðým duydu, anladý.
2 Sizin bildiðinizi ben de biliyorum, Sizden aþaðý kalmam.
3 Ama ben Her Þeye Gücü Yeten'le konuþmak, Davamý Tanrý'yla tartýþmak istiyorum.
4 Sizlerse yalan düzüyorsunuz, Hepiniz deðersiz hekimlersiniz.
5 Keþke büsbütün sussanýz! Sizin için bilgelik olurdu bu.
6 Þimdi davamý dinleyin, Yakýnmama kulak verin.
7 Tanrý adýna haksýzlýk mý edeceksiniz? O'nun adýna yalan mý söyleyeceksiniz?
8 O'nun tarafýný mý tutacaksýnýz? Tanrý'nýn davasýný mý savunacaksýnýz?
9 Sizi sorguya çekerse, iyi mi olur? Ýnsanlarý aldattýðýnýz gibi O'nu da mý aldatacaksýnýz?
10 Gizlice O'nun tarafýný tutarsanýz, Kuþkusuz sizi azarlar.
11 O'nun görkemi sizi yýldýrmaz mý? Dehþeti üzerinize düþmez mi?
12 Anlattýklarýnýz kül kadar deðersizdir, Savunduklarýnýzsa çamurdan farksýz.
13 'Susun, býrakýn ben konuþayým, Baþýma ne gelirse gelsin.
14 Hayatým tehlikeye girecekse girsin, Caným zora düþecekse düþsün.
15 Beni öldürecek, umudum kalmadý*fç*, Hiç olmazsa yürüdüðüm yolun doðruluðunu yüzüne karþý savunayým.
16 Aslýnda bu benim kurtuluþum olacak, Çünkü tanrýsýz bir adam O'nun karþýsýna çýkamaz.
17 Sözlerimi iyi dinleyin, Kulaklarýnýzdan çýkmasýn söyleyeceklerim.
18 Ýþte davamý hazýrladým, Haklý çýkacaðýmý biliyorum.
19 Kim suçlayacak beni? Biri varsa susar, son soluðumu veririm.
20 'Yalnýz þu iki þeyi lütfet, Tanrým, O zaman kendimi senden gizlemeyeceðim:
21 Elini üstümden çek Ve dehþetinle beni yýldýrma.
22 Sonra beni çaðýr, yanýtlayayým, Ya da býrak ben konuþayým, sen yanýtla.
23 Suçlarým, günahlarým ne kadar? Bana suçumu, günahýmý göster.
24 Niçin yüzünü gizliyorsun, Beni düþman*fd* gibi görüyorsun?
25 Rüzgarýn sürüklediði yapraða dönmüþüm, Beni mi korkutacaksýn? Kuru samaný mý kovalayacaksýn?
26 Çünkü hakkýmda acý þeyler yazýyor, Gençliðimde iþlediðim günahlarý bana miras veriyorsun.
27 Ayaklarýmý tomruða vuruyor, Yollarýmý gözetliyor, Ýzimi sürüyorsun.
28 'Oysa insan telef olmuþ, çürük bir þey, Güve yemiþ giysi gibidir.
1 'Ýnsaný kadýn doðurur, Günleri sayýlý ve sýkýntý doludur.
2 Çiçek gibi açýp solar, Gölge gibi gelip geçer.
3 Gözlerini böyle birine mi dikiyorsun, Yargýlamak için önüne çaðýrýyorsun?
4 Kim temizi kirliden çýkarabilir? Hiç kimse!
5 Madem insanýn günleri belirlenmiþ, Aylarýnýn sayýsý saptanmýþ, Sýnýr koymuþsun, öteye geçemez;
6 Gözünü ondan ayýr da, Çalýþma saatini dolduran gündelikçi gibi rahat etsin.
7 'Oysa bir aðaç için umut vardýr, Kesilse, yeniden sürgün verir, Eksilmez filizleri.
8 Kökü yerde kocasa, Kütüðü toprakta ölse bile,
9 Su kokusu alýr almaz filizlenir, Bir fidan gibi dal budak salar.
10 Ýnsan ise ölüp yok olur, Son soluðunu verir ve her þey biter.
11 Suyu akýp giden göl Ya da kuruyan ýrmak nasýl çöle dönerse,
12 Ýnsan da öyle, yatar, bir daha kalkmaz, Gökler yok oluncaya dek uyanmaz, Uyandýrýlmaz.
13 'Keþke beni ölüler diyarýna gizlesen, Öfken geçinceye dek saklasan, Bana bir süre versen de, beni sonra anýmsasan.
14 Ýnsan ölür de dirilir mi? Baþka biri nöbetimi devralýncaya dek Savaþ boyunca umutla beklerdim.
15 Sen çaðýrýrdýn, ben yanýtlardým, Ellerinle yaptýðýn yaratýðý özlerdin.
16 O zaman adýmlarýmý sayar, Günahýmýn hesabýný tutmazdýn.
17 Ýsyanýmý torbaya koyup mühürler, Suçumu örterdin.
18 'Ama daðýn yýkýlýp çöktüðü, Kayanýn yerinden taþýndýðý,
19 Suyun taþý aþýndýrdýðý, Selin topraðý sürükleyip götürdüðü gibi, Ýnsanýn umudunu yok ediyorsun.
20 Onu hep yenersin, yok olup gider, Çehresini deðiþtirir, uzaða gönderirsin.
21 Oðullarý saygý görür, onun haberi olmaz, Aþaðýlanýrlar, anlamaz.
22 Ancak kendi canýnýn acýsýný duyar, Yalnýz kendisi için yas tutar.'
1 Temanlý Elifaz þöyle yanýtladý:
2 'Bilge kiþi boþ sözlerle yanýtlar mý, Karnýný doðu rüzgarýyla doldurur mu?
3 Boþ sözlerle tartýþýr, Yararsýz söylevler verir mi?
4 Tanrý korkusunu bile ortadan kaldýrýyor, Tanrý'nýn huzurunda düþünmeyi engelliyorsun.
5 Çünkü suçun aðzýný kýþkýrtýyor, Hilekârlarýn diliyle konuþuyorsun.
6 Kendi aðzýn seni suçluyor, ben deðil, Dudaklarýn sana karþý tanýklýk ediyor.
7 'Ýlk doðan insan sen misin? Yoksa daðlardan önce mi var oldun?
8 Tanrý'nýn sýrrýný mý dinledin de, Yalnýz kendini bilge görüyorsun?
9 Senin bildiðin ne ki, biz bilmeyelim? Senin anladýðýn ne ki, bizde olmasýn?
10 Bizde ak saçlý da yaþlý da var, Babandan bile yaþlý.
11 Az mý geliyor Tanrý'nýn avutmasý sana, Söylediði yumuþak sözler?
12 Niçin yüreðin seni sürüklüyor, Gözlerin parýldýyor,
13 Tanrý'ya öfkeni gösteriyorsun, Aðzýndan böyle sözler dökülüyor?
14 'Ýnsan gerçekten temiz olabilir mi? Kadýndan doðan biri doðru olabilir mi?
15 Tanrý meleklerine güvenmiyorsa, Gökler bile O'nun gözünde temiz deðilse,
16 Haksýzlýðý su gibi içen Ýðrenç, bozuk insana mý güvenecek?
17 'Dinle beni, sana açýklayayým, Gördüðümü anlatayým,
18 Bilgelerin atalarýndan öðrenip bildirdiði, Gizlemediði gerçekleri;
19 O atalar ki, ülke yalnýz onlara verilmiþti, Aralarýna henüz yabancý girmemiþti.
20 Kötü insan yaþamý boyunca kývranýr, Zorbaya ayrýlan yýllar sayýlýdýr.
21 Dehþet sesleri kulaðýndan eksilmez, Esenlik içindeyken soyguncunun saldýrýsýna uðrar.
22 Karanlýktan kurtulabileceðine inanmaz, Kýlýç onu gözler.
23 24 Acý ve sýkýntý onu yýldýrýr, Savaþa hazýr bir kral gibi onu yener.
25 Çünkü Tanrý'ya el kaldýrmýþ, Her Þeye Gücü Yeten'e meydan okumuþ,
26 Kalýn, yumrulu kalkanýyla O'na inatla saldýrmýþtý.
27 'Yüzü semirdiði, Göbeði yað baðladýðý halde,
28 Yýkýlmýþ kentlerde, Taþ yýðýnýna dönmüþ oturulmaz evlerde oturacak,
29 Zengin olmayacak, serveti tükenecek, Mallarý ülkeye yayýlmayacaktýr.
30 Karanlýktan kaçamayacak, Filizlerini alev kurutacak, Tanrý'nýn aðzýndan çýkan solukla yok olacaktýr.
31 Boþ þeye güvenerek kendini aldatmasýn, Çünkü ödülü boþluk olacaktýr.
32 Gününden önce iþi tamamlanacak, Dalý yeþermeyecektir.
33 Asma gibi koruðunu dökecek, Zeytin aðacý gibi çiçeðini daðýtacaktýr.
34 Çünkü tanrýsýzlar sürüsü kýsýr olur, Rüþvetçilerin çadýrlarýný ateþ yakýp yok eder.
35 Fesada gebe kalýp kötülük doðururlar, Ýçleri yalan doludur.'
1 Eyüp þöyle yanýtladý:
2 'Buna benzer çok þey duydum, Oysa siz avutmuyor, sýkýntý veriyorsunuz.
3 Boþ sözleriniz hiç sona ermeyecek mi? Nedir derdiniz, boyuna karþýlýk veriyorsunuz?
4 Yerimde siz olsaydýnýz, Ben de sizin gibi konuþabilirdim; Size karþý güzel sözler dizer, Baþýmý sallayabilirdim.
5 Aðzýmdan çýkan sözlerle yüreklendirir, Dudaklarýmdan dökülen avutucu sözlerle yatýþtýrýrdým sizi.
6 'Konuþsam bile acým dinmez, Sussam ne deðiþir?
7 Ey Tanrý, beni tükettin, Bütün ev halkýmý daðýttýn.
8 Beni sýkýp buruþturdun, bana karþý tanýk oldu bu; Zayýflýðým kalkmýþ tanýklýk ediyor bana karþý.
9 Tanrý öfkeyle saldýrýp parçalýyor beni, Diþlerini gýcýrdatýyor bana, Düþmaným gözlerini üzerime dikiyor.
10 Ýnsanlar bana dudak büküyor, Aþaðýlayarak tokat atýyor, Birleþiyorlar bana karþý.
11 Tanrý haksýzlara teslim ediyor beni, Kötülerin kucaðýna atýyor.
12 Ben rahat yaþýyordum, ama Tanrý paraladý beni, Boynumdan tutup yere çaldý. Beni hedef yaptý kendine.
13 Okçularý beni kuþatýyor, Acýmadan böbreklerimi deþiyor, Ödümü yerlere döküyor.
14 Bedenimde gedik üstüne gedik açýyor, Dev gibi üzerime saldýrýyor.
15 'Giymek için çul diktim, Gururumu ayak altýna aldým.
16 Aðlamaktan yüzüm kýzardý, Gözlerimin altý morardý.
17 Yine de ellerim þiddetten uzak, Duam içtendir.
18 'Ey toprak, kanýmý örtme, Feryadým asla dinmesin.
19 Daha þimdiden tanýðým göklerde, Beni savunan yücelerdedir.
20 Dostlarým benimle eðleniyor, Gözlerim Tanrý'ya yaþ döküyor;
21 Tanrý kendisiyle insan arasýnda Ýnsanoðluyla komþusu arasýnda hak arasýn diye.
22 'Çünkü birkaç yýl sonra, Dönüþü olmayan yolculuða çýkacaðým.
1 'Yaþama gücüm tükendi, günlerim kýsaldý, Mezar gözlüyor beni.
2 Çevremi alaycýlar kuþatmýþ, Gözümü onlarýn aþaðýlamasýyla açýp kapýyorum.
3 'Ey Tanrý, kefilim ol kendine karþý, Baþka kim var bana güvence verecek?
4 Çünkü onlarýn aklýný anlayýþa kapadýn, Bu yüzden onlarý zafere kavuþturmayacaksýn.
5 Para için dostlarýný satan adamýn Çocuklarýnýn gözünün feri söner.
6 'Tanrý beni insanlarýn diline düþürdü, Yüzüme tükürmekteler.
7 Kederden gözümün feri söndü, Kollarým bacaklarým çýrpý gibi.
8 Dürüst insanlar buna þaþýyor, Suçsuzlar tanrýsýzlara saldýrýyor.
9 Doðrular kendi yolunu tutuyor, Elleri temiz olanlar gittikçe güçleniyor.
10 'Ama siz, hepiniz gelin yine deneyin! Aranýzda bir bilge bulamayacaðým.
11 Günlerim geçti, tasarýlarým, Dileklerim suya düþtü.
12 Bu insanlar geceyi gündüze çeviriyorlar, Karanlýða 13 Ölüler diyarýný evim diye gözlüyorsam, Yataðýmý karanlýða seriyorsam,
14 Çukura 15 Umudum nerede? Kim benim için umut görebilir?
16 Umut benimle ölüler diyarýna mý inecek? Topraða birlikte mi gireceðiz?'
1 Þuahlý Bildat þöyle yanýtladý:
2 'Ne zaman bitecek bu sözler? Biraz anlayýþlý olun da konuþalým.
3 Niçin hayvan yerine konuyoruz, Gözünüzde aptal sayýlýyoruz?
4 Sen kendini öfkenle paralýyorsun, Senin uðruna dünyadan vaz mý geçilecek? Kayalar yerini mi deðiþtirecek?
5 'Evet, kötünün ýþýðý sönecek, Ateþinin alevi parlamayacak.
6 Çadýrýndaki ýþýk karanlýða dönecek, Yanýndaki kandil sönecek.
7 Adýmlarýnýn gücü zayýflayacak, Kurduðu düzene kendi düþecek.
8 Ayaklarý onu aða götürecek, Kendi ayaðýyla tuzaða basacak.
9 Topuðu kapana girecek, Tuzak onu kapacak.
10 Topraða gizlenmiþ bir ilmek, Yoluna koyulmuþ bir kapan bekliyor onu.
11 Dehþet saracak onu her yandan, Her adýmýnda onu kovalayacak.
12 Gücünü kýtlýk kemirecek, Tökezleyince, felaket yanýnda bitiverecek.
13 Derisini hastalýk yiyecek, Kollarýyla bacaklarýný ölüm yutacak.
14 Güvenli çadýrýndan atýlacak, Dehþet kralýnýn önüne sürüklenecek.
15 Çadýrýnda ateþ oturacak*fe*, Yurdunun üzerine kükürt saçýlacak.
16 Kökleri dipten kuruyacak, Dallarý üstten solacak.
17 Ülkede anýsý yok olacak, Adý dünyadan silinecek.
18 Iþýktan karanlýða sürülecek, Dünyadan kovulacak.
19 Ne çocuðu ne torunu kalacak halký arasýnda, Yaþadýðý yerde kimsesi kalmayacak.
20 Batýdakiler onun yýkýmýna þaþacak, Doðudakiler dehþet içinde bakacak.
21 Evet, kötülerin yaþamý iþte böyle son bulur, Tanrý'yý tanýmayanlarýn varacaðý yer budur.'
1 Eyüp þöyle yanýtladý:
2 'Ne zamana dek beni üzecek, Sözlerinizle ezeceksiniz?
3 On kez oldu beni aþaðýlýyor, Hiç utanmadan saldýrýyorsunuz.
4 Yanlýþ yola sapmýþsam, Bu benim suçum.
5 Kendinizi gerçekten benden üstün görüyor, Utancýmý bana karþý kullanýyorsanýz,
6 Bilin ki, Tanrý bana haksýzlýk yaptý, Beni aðýyla kuþattý.
7 'Ýþte, 8 Yoluma set çekti, geçemiyorum, Yollarýmý karanlýða boðdu.
9 Üzerimden onurumu soydu, Baþýmdaki tacý kaldýrdý.
10 Her yandan yýktý beni, tükendim, Umudumu bir aðaç gibi kökünden söktü.
11 Öfkesi bana karþý alev alev yanýyor, Beni hasým sayýyor.
12 Ordularý üstüme üstüme geliyor, Bana karþý rampalar yapýyor, Çadýrýmýn çevresinde ordugah kuruyorlar.
13 'Kardeþlerimi benden uzaklaþtýrdý, Tanýdýklarým bana büsbütün yabancýlaþtý.
14 Akrabalarým uðramaz oldu, Yakýn dostlarým beni unuttu.
15 Evimdeki konuklarla hizmetçiler Beni yabancý sayýyor, Garip oldum gözlerinde.
16 Kölemi çaðýrýyorum, yanýtlamýyor, Dil döksem bile.
17 Soluðum karýmý tiksindiriyor, Kardeþlerim benden iðreniyor.
18 Çocuklar bile beni küçümsüyor, Ayaða kalksam benimle eðleniyorlar.
19 Bütün yakýn dostlarým benden iðreniyor, Sevdiklerim yüz çeviriyor.
20 Bir deri bir kemiðe döndüm, Ölümün eþiðine geldim.
21 'Ey dostlarým, acýyýn bana, siz acýyýn, Çünkü Tanrý'nýn eli vurdu bana.
22 Neden Tanrý gibi siz de beni kovalýyor, Etime doymuyorsunuz?
23 'Keþke þimdi sözlerim yazýlsa, Kitaba geçseydi,
24 Demir kalemle, kurþunla Sonsuza dek kalsýn diye kayaya kazýlsaydý!
25 Oysa ben kurtarýcýmýn yaþadýðýný, Sonunda yeryüzüne geleceðini biliyorum.
26 Derim yok olduktan sonra, Yeni bedenimle*ff* Tanrý'yý göreceðim.
27 O'nu kendim göreceðim, Kendi gözlerimle, baþkasý deðil. Yüreðim bayýlýyor baðrýmda!
28 Eðer, 29 Kýlýçtan korkmalýsýnýz, Çünkü kýlýç cezasý öfkeli olur, O zaman adaletin var olduðunu göreceksiniz.'
1 Naamalý Sofar þöyle yanýtladý:
2 'Sýkýntýlý düþüncelerim beni yanýt vermeye zorluyor, Bu yüzden çok heyecanlýyým.
3 Beni utandýran bir azar iþitiyorum, Anlayýþým yanýt vermemi gerektiriyor.
4 'Bilmiyor musun eskiden beri, Ýnsan dünyaya geldiðinden beri,
5 Kötünün zafer çýðlýðý kýsadýr, Tanrýsýzýn sevinciyse bir anlýktýr.
6 Boyu göklere eriþse, Baþý bulutlara deðse bile,
7 Sonsuza dek yok olacak, kendi pisliði gibi; Onu görmüþ olanlar, 8 Düþ gibi uçacak, bir daha bulunamayacak, Gece görümü gibi yok olacak.
9 Kendisini görmüþ olan gözler bir daha onu görmeyecek, Yaþadýðý yerde artýk görünmeyecektir.
10 Çocuklarý yoksullarýn lütfunu dileyecek, Malýný kendi eliyle geri verecektir.
11 Kemiklerini dolduran gençlik ateþi Kendisiyle birlikte toprakta yatacak.
12 'Kötülük aðzýnda tatlý gözükse, Onu dilinin altýna gizlese bile,
13 Tutsa, býrakmasa, Damaðýnýn altýna saklasa bile,
14 Yediði yiyecek midesinde ekþiyecek, Ýçinde kobra zehirine dönüþecek.
15 Yuttuðu servetleri kusacak, Tanrý onlarý midesinden çýkaracak.
16 Kobra zehiri emecek, Engereðin zehir diþi onu öldürecek.
17 Akarsularýn, bal ve ayran akan derelerin Sefasýný süremeyecek.
18 Zahmetle kazandýðýný Yemeden geri verecek, Elde ettiði kazancýn tadýný çýkaramayacak.
19 Çünkü yoksullarý ezip yüzüstü býraktý, Kendi yapmadýðý evi zorla aldý.
20 'Hýrsý yüzünden rahat nedir bilmedi, Serveti onu kurtaramayacak.
21 Yediðinden artakalan olmadý, Bu yüzden bolluðu uzun sürmeyecek.
22 Varlýk içinde yokluk çekecek, Sýkýntý tepesine binecek.
23 Karnýný týka basa doyurduðunda, Tanrý kýzgýn öfkesini ondan çýkaracak, Üzerine gazap yaðdýracak.
24 Demir silahtan kaçacak olsa, Tunç* ok onu delip geçecek.
25 Çekilince ok sýrtýndan, Parýldayan ucu ödünden çýkacak, Dehþet çökecek üzerine.
26 Koyu karanlýk onun hazinelerini gözlüyor. Körüklenmemiþ ateþ onu yiyip bitirecek, Çadýrýnda artakalaný tüketecek.
27 Suçunu gökler açýða çýkaracak, Yeryüzü ona karþý ayaklanacak.
28 Varlýðýný seller, Azgýn sular götürecek Tanrý'nýn öfkelendiði gün.
29 Budur kötünün Tanrý'dan aldýðý pay, Budur Tanrý'nýn ona verdiði miras.'
1 Eyüp þöyle yanýtladý:
2 'Sözümü dikkatle dinleyin, Bana verdiðiniz avuntu bu olsun.
3 Býrakýn ben de konuþayým, Ben konuþtuktan sonra alay edin.
4 'Yakýnmam insana mý karþý? Niçin sabýrsýzlanmayayým?
5 Bana bakýn da þaþýn, Elinizi aðzýnýza koyun.
6 Bunu düþündükçe içimi korku sarýyor, Bedenimi titreme alýyor.
7 Kötüler niçin yaþýyor, Yaþlandýkça güçleri artýyor?
8 Çocuklarý sapasaðlam çevrelerinde, Soylarý gözlerinin önünde.
9 Evleri güvenlik içinde, korkudan uzak, Tanrý'nýn sopasý onlara dokunmuyor.
10 Boðalarýnýn çiftleþmesi hiç boþa çýkmaz, Ýnekleri hep doðurur, hiç düþük yapmaz.
11 Çocuklarýný sürü gibi salýverirler, Yavrularý oynaþýr.
12 Tef ve lir eþliðinde þarký söyler, Ney sesiyle eðlenirler.
13 Ömürlerini bolluk içinde geçirir, Esenlik içinde ölüler diyarýna inerler.
14 Tanrý'ya, 16 Ama zenginlikleri kendi ellerinde deðil. Kötülerin öðüdü benden uzak olsun.
17 'Kaç kez kötülerin kandili söndü, Baþlarýna felaket geldi, Tanrý öfkelendiðinde paylarýna düþen kederi verdi?
18 Kaç kez rüzgarýn sürüklediði saman gibi, Kasýrganýn uçurduðu saman çöpü gibi oldular?
19 20 Yýkýmlarýný kendi gözleriyle görsünler, Her Þeye Gücü Yeten'in gazabýný içsinler.
21 Çünkü sayýlý aylarý sona erince Geride býraktýklarý aileleri için niye kaygý çeksinler?
22 'En yüksektekileri bile yargýlayan Tanrý'ya Kim akýl öðretebilir?
23 Biri gücünün doruðunda ölür, Büsbütün rahat ve kaygýsýz.
24 Bedeni iyi beslenmiþ, Ýlikleri dolu.
25 Ötekiyse acý içinde ölür, Ýyilik nedir hiç tatmamýþtýr.
26 Toprakta birlikte yatarlar, Üzerlerini kurt kaplar.
27 'Bakýn, düþüncelerinizi, Bana zarar vermek için kurduðunuz düzenleri biliyorum.
28 29 Yolculara hiç sormadýnýz mý? Anlattýklarýna kulak asmadýnýz mý?
30 Felaket günü kötü insan esirgenir, Gazap günü ona kurtuluþ yolu gösterilir.
31 Kim davranýþýný onun yüzüne vurur? Kim yaptýðýnýn karþýlýðýný ona ödetir?
32 Mezarlýða taþýnýr, Kabri baþýnda nöbet tutulur.
33 Vadi topraðý tatlý gelir ona, Herkes ardýndan gider, Önüsýra gidenlerse sayýsýzdýr.
34 'Boþ laflarla beni nasýl avutursunuz? Yanýtlarýnýzdan çýkan tek sonuç yalandýr.'
1 Temanlý Elifaz þöyle yanýtladý:
2 'Ýnsan Tanrý'ya yararlý olabilir mi? Bilge kiþinin bile O'na yararý dokunabilir mi?
3 Doðruluðun Her Þeye Gücü Yeten'e ne zevk verebilir, Kusursuz yaþamýn O'na ne kazanç saðlayabilir?
4 Seni azarlamasý, dava etmesi O'ndan korktuðun için mi?
5 Kötülüðün büyük, Günahlarýn sonsuz deðil mi?
6 Çünkü kardeþlerinden nedensiz rehin alýyor, Onlarý soyuyordun.
7 Yorguna su içirmedin, Açtan ekmeði esirgedin;
8 Ülkeye bileðinle sahip oldun, Saygýn biri olarak orada yaþadýn.
9 Dul kadýnlarý eli boþ çevirdin, Öksüzlerin kolunu kanadýný kýrdýn.
10 Bu yüzden her yanýn tuzaklarla çevrili, Ansýzýn gelen korkuyla yýlýyorsun,
11 Her þey kararýyor, göremez oluyorsun, Seller altýna alýyor seni.
12 'Tanrý göklerin yükseklerinde deðil mi? Yýldýzlara bak, ne kadar yüksekteler!
13 Sen ise, 15 Kötülerin yürüdüðü Eski yolu mu tutacaksýn?
16 Onlar ki, vakitleri gelmeden çekilip alýndýlar, Temellerini sel bastý.
17 Tanrý'ya, 18 Ama onlarýn evlerini iyilikle dolduran O'ydu. Bunun için kötülerin öðüdü benden uzak olsun.
19 'Doðrular onlarýn yýkýmýný görüp sevinir, Suçsuzlar þöyle diyerek eðlenir:
20 21 'Tanrý'yla dost ol, barýþ ki, Bolluða eresin.
22 Aðzýndan çýkan öðretiyi benimse, Sözlerini yüreðinde tut.
23 Her Þeye Gücü Yeten'e dönersen, eski haline kavuþursun. Kötülüðü çadýrýndan uzak tutar,
24 Altýnýný yere, Ofir altýnýný vadideki çakýllarýn arasýna atarsan,
25 Her Þeye Gücü Yeten senin altýnýn, Deðerli gümüþün olur.
26 O zaman Her Þeye Gücü Yeten'den zevk alýr, Yüzünü Tanrý'ya kaldýrýrsýn.
27 O'na dua edersin, dinler seni, Adaklarýný yerine getirirsin.
28 Neye karar verirsen yapýlýr, Yollarýný ýþýk aydýnlatýr.
29 Ýnsanlar seni alçaltýnca, güvenini yitirme, Çünkü Tanrý alçakgönüllüleri kurtarýr.
30 O suçsuz olmayaný bile kurtarýr, Senin ellerinin temizliði sayesinde kurtulur suçlu.'
1 Eyüp þöyle yanýtladý:
2 'Bugün de acý acý yakýnacaðým, Ýniltime karþýn Tanrý'nýn üzerimdeki eli aðýrdýr.
3 Keþke O'nu nerede bulacaðýmý bilseydim, Tahtýna varabilseydim!
4 Davamý önünde dile getirir, Kanýtlarýmý art arda sýralardým.
5 Bana vereceði yanýtý öðrenir, Ne diyeceðini anlardým.
6 Eþsiz gücüyle bana karþý mý çýkardý? Hayýr, yalnýzca dinlerdi beni.
7 Haklý kiþi davasýný oraya, O'nun önüne getirebilirdi, Ben de yargýlanmaktan sonsuza dek kurtulurdum.
8 'Doðuya gitsem orada deðil, Batýya gitsem O'nu bulamýyorum.
9 Kuzeyde iþ görse O'nu seçemiyorum, Güneye dönse O'nu göremiyorum.
10 Ama O tuttuðum yolu biliyor, Beni sýnadýðýnda altýn gibi çýkacaðým.
11 Adýmlarýný yakýndan izledim, Sapmadan yolunu tuttum.
12 Aðzýndan çýkan buyruklardan ayrýlmadým, Günlük ekmeðimden çok aðzýndan çýkan sözlere deðer verdim.
13 'O tek baþýnadýr, kim O'nu caydýrabilir? Caný ne isterse onu yapar.
14 Benimle ilgili kararýný yerine getirir, Daha nice tasarýsý vardýr.
15 Bu yüzden dehþete düþerim huzurunda, Düþündükçe korkarým O'ndan.
16 Tanrý cesaretimi kýrdý, Her Þeye Gücü Yeten beni yýldýrdý.
17 Karanlýk beni susturamadý, Yüzümü örten koyu karanlýk.
1 'Niçin Her Þeye Gücü Yeten yargý için vakit saptamýyor? Neden O'nu tanýyanlar bu günleri görmesin?
2 Ýnsanlar sýnýr taþlarýný kaldýrýyor, Çaldýklarý sürüleri otlatýyorlar.
3 Öksüzlerin eþeðini kovuyor, Dul kadýnýn öküzünü rehin alýyorlar.
4 Yoksullarý yoldan saptýrýyor, Ülkenin düþkünlerini gizlenmeye zorluyorlar.
5 Bakýn, yoksullar çöldeki yaban eþekleri gibi Yiyecek bulmak için erkenden iþe çýkýyorlar, Çocuklarýna yiyeceði kýrlar saðlýyor.
6 Yemlerini tarlalardan topluyor, Kötülerin baðýndaki artýklarý eþeliyorlar.
7 Geceyi giysisiz, çýplak geçiriyorlar, Örtünecek þeyleri yok soðukta.
8 Daðlara yaðan saðanaktan ýslanýyor, Sýðýnaklarý olmadýðý için kayalara sarýlýyorlar.
9 Öksüz memeden uzaklaþtýrýlýyor, Düþkünün bebeði rehin alýnýyor.
10 Giysisiz, çýplak dolaþýyor, Aç karnýna demet taþýyorlar.
11 Teraslar arasýnda zeytin eziyor, Susuzluktan kavrulurken Þarap için üzüm sýkýyorlar.
12 Kentlerden insan iniltileri yükseliyor, Yaralý canlar feryat ediyor, Ama Tanrý haksýzlýðý önemsemiyor.
13 'Bunlar ýþýða baþkaldýranlardýr; Onun yolunu tanýmaz, Ýzinde yürümezler.
14 Gün kararýnca*fg* katil kalkar, Düþkünü, yoksulu öldürür, Hýrsýz gibi sývýþýr geceleyin.
15 Zina edenin gözü alaca karanlýktadýr, 16 Hýrsýzlar karanlýkta evleri deler, Gündüz gizlenir, ýþýk nedir bilmezler.
17 Çünkü zifiri karanlýk, sabahýdýr onlarýn, Karanlýðýn dehþetiyle dostturlar.
18 'Diyorsunuz ki, 20 Rahim onlarý unutacak, Kurtlara yem olacak, Bir daha anýlmayacaklar. Haksýzlýk bir aðaç gibi kýrýlacak.
21 Onlar çocuðu olmayan kýsýr kadýnlarý yolar, Dul kadýna iyilik etmezler.
22 Tanrý, gücüyle zorbalarý yok eder, Harekete geçince zorbalarýn yaþama umudu kalmaz.
23 Tanrý onlara güven verir, O'na güvenirler, Ama gözü yürüdükleri yoldadýr.
24 Kýsa süre yükselir, sonra yok olurlar, Düþerler, týpký ötekiler gibi alýnýp götürülür, Baþak baþý gibi kesilirler.>
25 'Böyle deðilse, kim beni yalancý çýkarabilir, Söylediklerimin boþ olduðunu gösterebilir?'
1 Þuahlý Bildat þöyle yanýtladý:
2 'Egemenlik ve heybet Tanrý'ya özgüdür, Yüce göklerde düzen kuran O'dur.
3 Ordularý sayýlabilir mi? Iþýðý kimin üzerine doðmaz?
4 Ýnsan Tanrý'nýn önünde nasýl doðru olabilir? Kadýndan doðan biri nasýl temiz olabilir?
5 O'nun gözünde ay parlak, Yýldýzlar temiz deðilse,
6 Nerede kaldý bir kurtçuk olan insan, Bir böcek olan insanoðlu!'
1 Eyüp þöyle yanýtladý:
2 'Çaresize nasýl yardým ettin! Güçsüz pazýyý nasýl kurtardýn!
3 Bilge olmayana ne öðütler verdin! Saðlam bilgiyi pek güzel öðrettin!
4 Bu sözleri kime söyledin? Senin aðzýndan konuþan ruh kimin?
5 'Sularýn ve sularda yaþayanlarýn altýnda Ölüler titriyor.
6 Tanrý'nýn önünde ölüler diyarý çýplaktýr, Yýkým diyarý örtüsüz.
7 O boþluðun üzerine kuzey göklerini yayar, Hiçliðin üzerine dünyayý asar.
8 Bulutlarýn içine sularý sarar, Bulutlar yýrtýlmaz onlarýn aðýrlýðý altýnda.
9 Dolunayýn yüzünü örter, Üstüne bulutlarýný serper.
10 Sularýn yüzeyine sýnýr çizer Iþýkla karanlýðýn ayrýldýðý yerde.
11 Göklerin direkleri sarsýlýr, Þaþkýna dönerler O azarlayýnca.
12 Gücüyle denizi çalkalar, Ustaca Rahav'ý*fh* vurur.
13 Gökler O'nun soluðuyla açýlýr, O'nun eli parçalar kaçan yýlaný.
14 Bunlar yaptýklarýnýn küçücük parçalarý, O'ndan duyduðumuz hafif bir fýsýltýdýr. Gürleyen gücünü kim anlayabilir?'*fý*
1 Eyüp anlatmaya devam etti:
2 'Hakkýmý elimden alan Tanrý'nýn varlýðý hakký için, Bana acý çektiren Her Þeye Gücü Yeten'in hakký için,
3 Ýçimde yaþam belirtisi olduðu sürece, Tanrý'nýn soluðu burnumda olduðu sürece,
4 Aðzýmdan kötü söz çýkmayacak, Dilimden yalan dökülmeyecek.
5 Size asla hak vermeyecek, Son soluðumu verene dek suçsuz olduðumu söyleyeceðim.
6 Doðruluðuma sarýlacak, onu býrakmayacaðým, Yaþadýðým sürece vicdaným beni suçlamayacak.
7 'Düþmanlarým kötüler gibi, Bana saldýranlar haksýzlar gibi cezalandýrýlsýn.
8 Tanrýsýz insanýn umudu nedir Tanrý onu yok ettiðinde, canýný aldýðýnda?
9 Baþýna sýkýntý geldiðinde, Tanrý feryadýný duyar mý?
10 Her Þeye Gücü Yeten'den zevk alýr mý? Her zaman Tanrý'ya yakarýr mý?
11 'Tanrý'nýn gücünü size öðreteceðim, Her Þeye Gücü Yeten'in tasarýsýný gizlemeyeceðim.
12 Aslýnda siz, hepiniz gördünüz bunu, Öyleyse ne diye boþ boþ konuþuyorsunuz?
13 'Kötünün Tanrý'dan alacaðý pay, Zorbanýn Her Þeye Gücü Yeten'den alacaðý miras þudur:
14 Çocuklarý ne kadar çok olursa olsun, kýlýçla öldürülecek, Soyu yeterince ekmek bulamayacaktýr.
15 Sað kalanlar hastalýktan ölüp gömülecek, Dul karýlarý aðlamayacaktýr.
16 Kötü insan kum gibi gümüþ yýðsa, Yýðýnla giysi biriktirse,
17 Onun biriktirdiðini doðru insan giyecek, Gümüþü suçsuz paylaþacak.
18 Evini güve kozasý gibi inþa eder, Bekçinin kurduðu çardak gibi.
19 Zengin olarak yatar, ama bu öyle sürmez, Gözlerini açtýðýnda hepsi yok olup gitmiþtir.
20 Dehþet onu sel gibi basar, Kasýrga gece kapar götürür.
21 Doðu rüzgarý onu uçurup götürür, Yerinden silip süpürür.
22 Acýmasýzca üzerine eser, Elinden kaçmaya çalýþýrken.
23 Onunla alay ederek el çýrpar, Yerinden ýslýk çalar.'*fi*
1 Gümüþ maden ocaðýndan elde edilir, Altýný arýtmak için de bir yer vardýr.
2 Demir topraktan çýkarýlýr, Bakýrsa taþtan.
3 Ýnsan karanlýða son verir, Koyu karanlýðýn, ölüm gölgesinin taþlarýný Son sýnýrýna kadar araþtýrýr.
4 Maden kuyusunu insanlarýn oturduðu yerden uzakta açar, Ýnsan ayaðýnýn unuttuðu yerlerde, Herkesten uzak iplere sarýlýp sallanýr.
5 Ekmek topraktan çýkar, Topraðýn altý ise yanmýþ, altüst olmuþtur.
6 Kayalarýndan laciverttaþý çýkar, Yüzeyi altýn tozunu andýrýr.
7 Yýrtýcý kuþ yolu bilmez, Doðanýn gözü onu görmemiþtir.
8 Güçlü hayvanlar oraya ayak basmamýþ, Aslan oradan geçmemiþtir.
9 Madenci elini çakmak taþýna uzatýr, Daðlarý kökünden altüst eder.
10 Kayalarýn içinden tüneller açar, Gözleri deðerli ne varsa görür.
11 Irmaklarýn kaynaðýný týkar, Gizli olaný ýþýða çýkarýr.
12 Ama bilgelik nerede bulunur? Aklýn yeri neresi?
13 Ýnsan onun deðerini bilmez, Yaþayanlar diyarýnda ona rastlanmaz.
14 Engin, 'Bende deðil' der, Deniz, 'Yanýmda deðil.'
15 Onun bedeli saf altýnla ödenmez, Deðeri gümüþle ölçülmez.
16 Ona Ofir altýnýyla, deðerli oniksle, Laciverttaþýyla deðer biçilmez.
17 Ne altýn ne cam onunla karþýlaþtýrýlabilir, Saf altýn kaplara deðiþilmez.
18 Yanýnda mercanla billurun sözü edilmez, Bilgeliðin deðeri mücevherden üstündür.
19 Kûþ* topazý onunla denk sayýlmaz, Saf altýnla ona deðer biçilmez.
20 Öyleyse bilgelik nereden geliyor? Aklýn yeri neresi?
21 O bütün canlýlarýn gözünden uzaktýr, Gökte uçan kuþlardan bile saklýdýr.
22 Yýkým'la Ölüm: 'Kulaklarýmýz ancak fýsýltýsýný duydu' der.
23 Onun yolunu Tanrý anlar, Yerini bilen O'dur.
24 Çünkü O yeryüzünün uçlarýna kadar bakar, Göklerin altýndaki her þeyi görür.
25 Rüzgara güç verdiði, Sularý ölçtüðü,
26 Yaðmura kural koyduðu, Yýldýrýma yol açtýðý zaman,
27 Bilgeliði görüp deðerini biçti, Onu onaylayýp araþtýrdý.
28 Ýnsana, 'Ýþte Rab korkusu, bilgelik budur' dedi, 'Kötülükten kaçýnmak akýllýlýktýr.'
1 Eyüp yine anlatmaya baþladý:
2 'Keþke geçen aylar geri gelseydi, Tanrý'nýn beni kolladýðý,
3 Kandilinin baþýmýn üstünde parladýðý, Iþýðýyla karanlýkta yürüdüðüm günler,
4 Keþke olgunluk günlerim geri gelseydi, Tanrý'nýn çadýrýmý dostça koruduðu,
5 Her Þeye Gücü Yeten'in henüz benimle olduðu, Çocuklarýmýn çevremde bulunduðu,
6 Yollarýmýn sütle yýkandýðý, Yanýmdaki kayanýn zeytinyaðý akýttýðý günler!
7 'Kent kapýsýna gidip Kürsümü meydana koyduðumda,
8 Gençler beni görüp gizlenir, Yaþlýlar kalkýp ayakta dururlardý;
9 Önderler konuþmaktan çekinir, Elleriyle aðýzlarýný kaparlardý;
10 Soylularýn sesi kesilir, Dilleri damaklarýna yapýþýrdý.
11 Beni duyan kutlar, Beni gören överdi;
12 Çünkü yardým isteyen yoksulu, Desteði olmayan öksüzü kurtarýrdým.
13 Ölmekte olanýn hayýr duasýný alýr, Dul kadýnýn yüreðini sevinçten coþtururdum.
14 Doðruluðu giysi gibi giyindim, Adalet kaftaným ve sarýðýmdý sanki.
15 Körlere göz, Topallara ayaktým.
16 Yoksullara babalýk eder, Garibin davasýný üstlenirdim.
17 Haksýzýn çenesini kýrar, Avýný diþlerinin arasýndan kapardým.
18 ' 20 Aldýðým övgüler tazelenecek, Elimdeki yay yenilenecek.>
21 'Ýnsanlar beni saygýyla dinler, Öðüdümü sessizce beklerlerdi.
22 Ben konuþtuktan sonra onlar konuþmazdý, Sözlerim üzerlerine damlardý.
23 Yaðmuru beklercesine beni bekler, Son yaðmurlarý içercesine sözlerimi içerlerdi.
24 Kendilerine gülümsediðimde gözlerine inanmazlardý, Güler yüzlülüðüm onlara cesaret verirdi.
25 Onlarýn yolunu ben seçer, baþlarýnda dururdum, Askerlerinin ortasýnda kral gibi otururdum, Yaslýlarý avutan biri gibiydim.
1 'Ama þimdi, yaþý benden küçük olanlar Benimle alay etmekte, Oysa babalarýný sürümün köpeklerinin Yanýna koymaya tenezzül etmezdim.
2 Çünkü güçleri tükenmiþti, Bileklerinin gücü ne iþime yarardý?
3 Yoksulluktan, açlýktan bitkindiler, Akþam çölde, ýssýz çorak yerlerde kök kemiriyorlardý.
4 Çalýlýklarda karapazý topluyor, Retem kökü yiyorlardý.
5 Toplumdan kovuluyorlardý, Ýnsanlar hýrsýzmýþlar gibi onlara baðýrýyordu.
6 Korkunç vadilerde, yerdeki deliklerde, Kaya kovuklarýnda yaþýyorlardý.
7 Çalýlarýn arasýnda anýrýr, Çalý altýnda birbirine sokulurlardý.
8 Aptallarýn, adý saný belirsiz insanlarýn çocuklarýydýlar, Ülkeden kovulmuþlardý.
9 'Þimdiyse destan oldum dillerine, Aðýzlarýna doladýlar beni.
10 Benden tiksiniyor, uzak duruyorlar, Yüzüme tükürmekten çekinmiyorlar.
11 Tanrý ipimi çözüp beni alçalttýðý için Dizginsiz davranmaya baþladýlar bana.
12 Saðýmdaki ayak takýmý üzerime yürüyor, Ayaklarýmý kaydýrýyor, Bana karþý rampalar kuruyorlar.
13 Yolumu kesiyor, Kimseden yardým görmeden Beni yok etmeye çalýþýyorlar.
14 Koca bir gedikten girer gibi ilerliyor, Yýkýntýlar arasýndan üzerime yuvarlanýyorlar.
15 Dehþet çöktü üzerime, Onurum rüzgara kapýlmýþ gibi uçtu, Mutluluðum bulut gibi geçip gitti.
16 'Þimdi tükeniyorum, Acý günler beni ele geçirdi.
17 Geceleri kemiklerim sýzlýyor, Beni kemiren acýlar hiç durmuyor.
18 Tanrý'nýn þiddeti Üzerimdeki giysiye dönüþtü, Gömleðimin yakasý gibi beni sýkýyor.
19 Beni çamura fýrlattý, Toza, küle döndüm.
20 'Sana yakarýyorum, ama yanýt vermiyorsun, Ayaða kalktýðýmda gözünü bana dikiyorsun.
21 Bana acýmasýz davranýyor, Bileðinin gücüyle beni eziyorsun.
22 Beni kaldýrýp rüzgara bindiriyorsun, Fýrtýnanýn içinde darma duman ediyorsun.
23 Biliyorum, beni ölüme, Bütün canlýlarýn toplanacaðý yere götüreceksin.
24 'Kuþkusuz düþenin dostu olmaz, Felakete uðrayýp yardým istediðinde.
25 Sýkýntýya düþenler için aðlamaz mýydým? Yoksullar için üzülmez miydim?
26 Ama ben iyilik beklerken kötülük geldi, Iþýk umarken karanlýk geldi.
27 Ýçim kaynýyor, rahatým yok, Önümde acý günler var.
28 Yaslý yaslý dolaþýyorum, güneþ yok, Topluluk içinde kalkýp feryat ediyorum.
29 Çakallarla kardeþ, Baykuþlarla arkadaþ oldum.
30 Derim karardý, soyuluyor, Kemiklerim ateþten yanýyor.
31 Lirimin sesi yas feryadýna, Neyimin sesi aðlayanlarýn sesine döndü.
1 'Gözlerimle antlaþma yaptým Þehvetle bir kýza bakmamak için.
2 Çünkü insanýn yukarýdan, Tanrý'dan payý nedir, Yücelerden, Her Þeye Gücü Yeten'den mirasý ne?
3 Kötüler için felaket, Haksýzlýk yapanlar için bela deðil mi?
4 Yürüdüðüm yollarý görmüyor mu, Attýðým her adýmý saymýyor mu?
5 'Eðer yalan yolunda yürüdümse, Ayaðým hileye seðirttiyse,
6 -Tanrý beni doðru teraziyle tartsýn, Kusursuz olduðumu görsün-
7 Adýmým yoldan saptýysa, Yüreðim gözümü izlediyse, Ellerim pisliðe bulaþtýysa,
8 Ektiðimi baþkalarý yesin, Ekinlerim kökünden sökülsün.
9 'Eðer gönlümü bir kadýna kaptýrdýysam, Komþumun kapýsýnda pusuya yattýysam,
10 Karým baþkasýnýn buðdayýný öðütsün, Onunla baþka erkekler yatsýn.
11 Çünkü bu utanç verici, Yargýlanmasý gereken bir suç olurdu.
12 Yýkým diyarýna dek yakan bir ateþtir o, Bütün ürünümü kökünden kavururdu.
13 'Benimle ters düþtüklerinde Kölemin ve hizmetçimin hakkýný yemiþsem,
14 Tanrý yargýladýðýnda ne yaparým? Hesap sorduðunda ne yanýt veririm?
15 Beni ana karnýnda yaratan onu da yaratmadý mý? Rahimde bize biçim veren O deðil mi?
16 'Eðer yoksullarýn dileðini geri çevirdimse, Dul kadýnýn umudunu kýrdýmsa,
17 Ekmeðimi yalnýz yedim, Öksüzle paylaþmadýmsa,
18 Gençliðimden beri öksüzü baba gibi büyütmedimse, Doðduðumdan beri dul kadýna yol göstermedimse,
19 Giysisi olmadýðý için can çekiþen birini Ya da örtüsü olmayan bir yoksulu gördüm de,
20 Koyunlarýmýn yünüyle ýsýtmadýysam, O da içinden beni kutsamadýysa,
21 Mahkemede sözümün geçtiðini bilerek Öksüze el kaldýrdýmsa,
22 Kolum omuzumdan düþsün, Kol kemiðim kýrýlsýn.
23 Çünkü Tanrý'dan gelecek beladan korkarým, O'nun görkeminden ötürü böyle bir þey yapamam.
24 'Eðer umudumu altýna baðladýmsa, Saf altýna, 25 Servetim çok, Varlýðýmý bileðimle kazandým diye sevindimse,
26 Iþýldayan güneþe, Parýldayarak hareket eden aya bakýp da,
27 Ýçimden ayartýldýmsa, Elim onlara taptýðýmý gösteren bir öpücük yolladýysa,
28 Bu da yargýlanacak bir suç olurdu, Çünkü yücelerdeki Tanrý'yý yadsýmýþ olurdum.
29 'Eðer düþmanýmýn yýkýmýna sevindim, Baþýna kötülük geldi diye keyiflendimse,
30 -Kimsenin canýna lanet ederek Aðzýmýn günah iþlemesine izin vermedim-
31 Evimdeki insanlar, 32 -Hiçbir yabancý geceyi sokakta geçirmezdi, Çünkü kapým her zaman yolculara açýktý-
33 Kalabalýktan çok korktuðum, Boylarýn aþaðýlamasýndan yýldýðým, Susup dýþarý çýkmadýðým için Suçumu baðrýmda gizleyip Adem gibi isyanýmý örttümse,
34
35 -'Keþke beni dinleyen biri olsa! Ýþte savunmamý imzalýyorum, Her Þeye Gücü Yeten bana yanýt versin! Hasmýmýn yazdýðý tomar elimde olsa,
36 Kuþkusuz onu omuzumda taþýr, Taç gibi baþýma koyardým.
37 Attýðým her adýmý ona bildirir, Kendisine bir önder gibi yaklaþýrdým.-
38 'Topraðým bana feryat ediyorsa, Sabanýn açtýðý yarýklar bir aðýzdan aðlýyorsa,
39 Ürününü para ödemeden yedimse Ya da üzerinde oturanlarýn kalbini kýrdýmsa,
40 Orada buðday yerine diken, Arpa yerine delice bitsin.' Eyüp'ün konuþmasý sona erdi.
1 Böylece bu üç kiþi Eyüp'e yanýt vermekten vaz geçti, çünkü Eyüp kendi doðruluðundan emindi.
2 Ram ailesinden Bûzlu Barakel oðlu Elihu Eyüp'e çok öfkelendi. Çünkü Eyüp kendini Tanrý'dan haklý görüyordu.
3 Elihu Eyüp'ün üç arkadaþýna da öfkelendi, çünkü Eyüp'ü*fj* suçlamalarýna karþýn saðlam bir yanýt bulamamýþlardý.
4 Elihu Eyüp'le konuþmak için sýrasýný beklemiþti, çünkü ötekiler yaþça kendisinden büyüktü.
5 Bu üç kiþinin baþka bir þey söyleyemeyeceðini görünce öfkesi alevlendi.
6 Bûzlu Barakel oðlu Elihu þöyle konuþtu: 'Ben yaþça küçüðüm, sizse yaþlýsýnýz. Bu yüzden çekindim, bildiðimi söylemekten korktum.
7 <Çok gün görenler konuþsun> dedim, <Çok yýl yaþayanlar bilgeliði öðretsin.>
8 Oysa insana ruh, Her Þeye Gücü Yeten'in soluðu akýl verir.
9 Akýl yaþta deðil baþtadýr. Adaleti anlamak yaþa bakmaz.
10 'Bu yüzden, 11 Siz konuþurken ben bekledim, Siz ne diyeceðinizi araþtýrýrken Düþüncelerinizi dinledim.
12 Bütün dikkatimi size çevirdim. Ama hiçbiriniz Eyüp'ün haksýzlýðýný kanýtlayamadý, Onun söylediklerine karþýlýk veremedi.
13 14 Ama Eyüp'ün sözlerinin hedefi ben deðildim, Bu yüzden onu sizin sözlerinizle yanýtlamayacaðým.
15 'Onlar yýldý, yanýt veremiyorlar artýk, Söyleyecek þeyleri kalmadý.
16 Onlar konuþmuyor diye ben beklemeli miyim, Duruyor, yanýt vermiyorlar diye?
17 Benim de söyleyecek sözüm var, Ben de bildiðimi söyleyeceðim.
18 Çünkü içim dolu, Ýçimdeki ruh beni zorluyor.
19 Ýçim açýlmamýþ þarap gibi, Yeni þarap tulumlarý gibi patlamak üzere.
20 Konuþup rahatlamalýyým, Aðzýmý açýp yanýtlamalýyým.
21 Kimseye ayrýcalýk göstermeyecek, Kimseye yaltaklanmayacaðým.
22 Çünkü yaltaklanmayý bilsem, Yaratýcým beni hemen yok ederdi.
1 'Ama þimdi lütfen sözümü dinle, Eyüp, Söyleyeceðim her þeye kulak ver.
2 Aðzýmý açtým açacaðým, Söyleyeceklerim dilimin ucunda.
3 Sözlerim temiz bir yürekten çýkýyor, Dudaklarým bildiklerini içtenlikle söylüyor.
4 Beni Tanrý'nýn Ruhu yarattý, Her Þeye Gücü Yeten'in soluðu yaþam veriyor bana.
5 Elinden gelirse beni yanýtla, Kendini hazýrla, karþýmda dur.
6 Tanrý'nýn önünde ben de týpký senin gibiyim, Ben de balçýktan yaratýldým.
7 Onun için dehþetim seni yýldýrmasýn, Baským sana aðýr gelmesin.
8 'Sesin hâlâ kulaklarýmda, Þöyle demiþtin:
9 11 Ayaklarýmý tomruða vuruyor, Yollarýmý gözetliyor.>
12 'Ama sana þunu söyleyeyim, Bu konuda haksýzsýn. Çünkü Tanrý insandan büyüktür.
13 Ýnsanýn hiçbir sözünü yanýtlamýyor diye Niçin O'nunla çekiþiyorsun?
14 Çünkü insan anlamasa da, Tanrý þu ya da bu yolla konuþur.
15 Rüyada, geceleyin görümde, Ýnsanlarý aðýr uyku basýnca, Yatakta yatarlarken,
16 Kulaklarýna konuþur, Uyarýsýyla onlarý korkutur;
17 Onlarý yaptýklarý kötülükten döndürmek, Gururdan uzak tutmak,
18 Canlarýný çukurdan, Hayatlarýný ölümden kurtarmak için.
19 Ýnsan yataðýnda acýlarla, Kemiklerinde dinmez sýzýlarla yola getirilir.
20 Öyle ki, içi yemek kaldýrmaz, En lezzetli yiyecekten tiksinir.
21 Eti erir, görünmez olur, Gözükmeyen kemikleri ortaya çýkar.
22 Caný çukura, Hayatý ölüm meleklerine yaklaþýr.
23 'Yine de insana doðruyu bildirmek için Yanýnda bir melek, bin melekten biri Arabulucu olarak bulunursa,
24 Ona lütfeder de, 25 Eti çocuk eti gibi yenilenir, Gençlik günlerine döner.
26 Dua ettiðinde Tanrý ondan hoþnut kalýr, O da Tanrý'nýn yüzünü görüp sevinir. Tanrý onun durumunu düzeltir.
27 Sonra insanlarýn önünde türkü çaðýrýr: 29 'Ýþte, insanýn canýný çukurdan çýkarmak, Onu yaþam ýþýðýyla aydýnlatmak için Tanrý bütün bunlarý iki kez, Hatta üç kez yapar.
30
31 'Ýyi dinle, Eyüp, kulak ver, Sen sus, ben konuþacaðým.
32 Söyleyeceðin bir þey varsa söyle, Çünkü seni haklý çýkarmak isterim.
33 Yoksa, beni dinle, Sus da sana bilgelik öðreteyim.'
1 Elihu konuþmasýna þöyle devam etti:
2 'Ey bilgeler, sözlerimi dinleyin, Kulak verin bana, ey bilgi sahipleri.
3 Çünkü damak nasýl yemeði tadarsa, Kulak da sözleri sýnar.
4 Gelin, doðruyu seçelim, Ýyiyi birlikte öðrenelim.
5 'Çünkü Eyüp, 7 Eyüp gibisi var mý? Alayý su gibi içiyor!
8 Kötülük yapanlarla dostluk edip geziyor, Kötülerle ayný yolda yürüyor.
9 Çünkü, 10 'Bu yüzden, ey saðduyulu insanlar, beni dinleyin! Tanrý kötülük yapar mý, Her Þeye Gücü Yeten haksýzlýk eder mi? Asla!
11 Çünkü O herkese yaptýðýnýn karþýlýðýný öder, Hak ettiðini baþýna getirir.
12 Tanrý kesinlikle kötülük etmez, Her Þeye Gücü Yeten adaleti saptýrmaz.
13 Kim yeryüzünü O'na emanet etti? Kim O'nu bütün dünyanýn baþýna atadý?
14 Eðer niyet eder de Ruhunu ve soluðunu geri çekerse,
15 Bütün insanlýk bir anda yok olur, Ýnsan yine topraða döner.
16 'Aklýn varsa dinle, Kulak ver sözlerime.
17 Adaletten nefret eden hiç hüküm sürebilir mi? Adil ve güçlü olaný suçlayacak mýsýn?
18 Krallara, 19 Önderlere ayrýcalýk tanýmayan, Zengini yoksuldan çok önemsemeyen O deðil mi? Çünkü hepsi O'nun ellerinin iþidir.
20 Gece yarýsý bir anda ölürler, Herkes sarsýlýr, ölüp gider, Güçlüler de insan eli deðmeden alýnýp götürülür.
21 'Tanrý'nýn gözleri insanlarýn yolundan ayrýlmaz, Attýklarý her adýmý görür.
22 Kötülük yapanlarýn gizlenebileceði Ne karanlýk bir yer vardýr, ne de ölüm gölgesi.
23 Yargýlanmak için önüne gelsinler diye, Tanrý insanlarý sorgulamaya pek gerek duymaz.
24 Araþtýrmadan güçlü insanlarý kýrar, Onlarýn yerine baþkalarýný diker.
25 Çünkü ne yaptýklarýný bilir, Gece onlarý deviriverir, ezilirler.
26 Herkesin gözü önünde Kötülükleri yüzünden onlarý cezalandýrýr;
27 Artýk O'nun ardýndan gitmedikleri, Yollarýnýn hiçbirini dikkate almadýklarý için.
28 Yoksulun feryadýný O'na duyurdular; Düþkünlerin feryadýný iþitti.
29 Ama Tanrý sessiz kalýrsa kim O'nu suçlayabilir? Yüzünü gizlerse kim O'nu görebilir? Bir ulusa karþý da bir insana karþý da O hep aynýdýr,
30 Tanrýsýz insan krallýk etmesin, Halka tuzak kurmasýn diye.
31 'Kimse Tanrý'ya, 32 33 O'nu reddettiðin halde, Senin keyfince mi seni ödüllendirmeli? Çünkü karar verecek olan sensin, ben deðil, Öyleyse anlat bana bildiðini.
34 'Saðduyulu insanlar, Beni dinleyen bilgeler diyecekler ki,
35 36 Kötü biri gibi yanýtladýðý için Keþke Eyüp'ün sýnanmasý sonsuza dek sürse!
37 Çünkü günahýna isyan da ekliyor, Önümüzde alay edercesine el çýrpýyor, Tanrý'ya karþý konuþtukça konuþuyor.'
1 Elihu konuþmasýna þöyle devam etti:
2 ' 3 Ama hâlâ, 4 'Ben yanýtlayayým seni Ve arkadaþlarýný.
5 Göklere bak da gör, Üzerinde yükselen bulutlara göz gezdir.
6 Günah iþlersen, Tanrý'ya ne zararý olur? Ýsyanlarýn çoksa ne olur O'na?
7 Doðruysan, O'na verdiðin nedir, Ya da ne alýr O senin elinden?
8 Kötülüðün ancak senin gibi birine zarar verir, Doðruluðun ise yalnýz insanoðlu içindir.
9 'Ýnsanlar aðýr baský altýnda feryat ediyor, Güçlülere karþý yardým istiyor.
10 Ama kimse, 11 Yeryüzündeki hayvanlardan çok bize öðretir Ve bizi gökteki kuþlardan daha bilge kýlar.
12 Kötülerin gururu yüzünden insanlar feryat ediyor, Ama yanýtlayan yok.
13 Gerçek þu ki, Tanrý boþ feryadý dinlemez, Her Þeye Gücü Yeten bunu önemsemez.
14 O'nu görmediðini söylediðin zaman bile Davan O'nun önündedir, bekle;
15 Madem bu öfkeyle þimdi cezalandýrmadý, Ýsyana da pek aldýrmaz diyorsun.
16 Bu yüzden Eyüp aðzýný boþ yere açýyor, Bilgisizce konuþtukça konuþuyor.'
1 Elihu konuþmasýna þöyle devam etti:
2 'Biraz bekle, sana açýklayayým, Çünkü Tanrý için söylenecek daha çok söz var.
3 Bilgimi geniþ kaynaklardan toplayacaðým, Yaratýcýma hak vereceðim.
4 Kuþkusuz söylediðim hiçbir þey yalan deðil, Karþýnda bilgide yetkin biri var.
5 'Tanrý güçlüdür, ama kimseyi hor görmez, Güçlü ve amacýnda kararlý.
6 Kötüleri yaþatmaz, Ezilenin hakkýný verir.
7 Gözlerini doðru kiþiden ayýrmaz, Onu krallarla birlikte tahta oturtur, Sonsuza dek yükseltir.
8 Ama insanlar zincire vurulur, Baský altýnda tutulurlarsa,
9 Onlara yaptýklarýný, Gurura kapýlýp isyan ettiklerini bildirir.
10 Öðüdünü dinletir, Kötülükten dönmelerini buyurur.
11 Eðer dinler ve O'na kulluk ederlerse, Kalan günlerini bolluk, Yýllarýný rahatlýk içinde geçirirler.
12 Ama dinlemezlerse ölür, Ders almadan yok olurlar.
13 'Tanrýsýzlar öfkelerini içlerinde gizler, Kendilerini baðladýðýnda Tanrý'dan yardým istemezler.
14 Genç yaþta ölüp giderler, Yaþamlarý putperest tapýnaklarýnda fuhþu iþ edinmiþ erkekler arasýnda sona erer.
15 Ama Tanrý acý çekenleri acý çektikleri için kurtarýr, Düþkünlere kendini dinletir.
16 'Evet, seni sýkýntýdan çeker çýkarýrdý; Darlýðýn olmadýðý geniþ bir yere, Zengin yiyeceklerle bezenmiþ bir sofraya.
17 Oysa þimdi kötülerin hak ettiði cezayý çekiyorsun, Yargý ve adalet yakalamýþ seni.
18 Dikkat et, para seni baþtan çýkarmasýn, Büyük bir rüþvet seni saptýrmasýn.
19 Zenginliðin ya da bütün gücün yeter mi Sýkýntý çekmeni önlemeye?
20 Halklarýn yeryüzünden Yok edildiði geceyi özleme.
21 Dikkat et, kötülüðe dönme, Çünkü sen onu düþkünlüðe yeðledin.
22 'Ýþte Tanrý gücüyle yükselir, O'nun gibi öðretmen var mý?
23 Kim O'na ne yapmasý gerektiðini söyleyebilir? Kim O'na, 24 O'nun iþlerini yüceltmelisin, anýmsa bunu, Ýnsanlarýn ezgilerle övdüðü iþlerini.
25 Bütün insanlar bunlarý görmüþtür, Herkes onlarý uzaktan izler.
26 Evet, Tanrý öyle büyüktür ki, O'nu anlayamayýz, Varlýðýnýn süresi hesaplanamaz.
27 'Su damlalarýný yukarý çeker, Buharýndan yaðmur damlatýr.
28 Bulutlar nemini döker, Ýnsanlarýn üzerine bol yaðmur yaðdýrýr.
29 Bulutlarý nasýl yaydýðýný, Göksel konutundan nasýl gürlediðini kim anlayabilir?
30 Þimþekleri çevresine nasýl yaydýðýna, Denizin dibine dek nasýl ulaþtýrdýðýna bakýn.
31 Tanrý halklarý böyle yönetir, Bol yiyecek saðlar.
32 Þimþeði elleriyle tutar, Hedefine vurmasýný buyurur.
33 O'nun gürleyiþi fýrtýnayý haber verir, Sýðýrlar bile fýrtýna kopacaðýný bildirir.
1 'Yüreðim titrer buna, Yerinden oynar.
2 Dinleyin, gürleyen sesini dinleyin, Aðzýndan çýkan sesi!
3 Þimþeðini göðün altýndaki her yere, Yeryüzünün dört bucaðýna salar.
4 Ardýndan bir ses gümbürder, Görkemli sesiyle gürler. Sesi duyulunca þimþekleri alýkoymaz.
5 Tanrý'nýn sesi þaþýlacak biçimde gürler, O, anlayýþýmýzýn ötesinde büyük iþler yapar.
6 Çünkü kara, 7 Yarattýðý bütün insanlar ne yaptýðýný bilsin diye, Herkese iþini býraktýrýr.
8 Hayvanlar kovuklarýna girer, Ýnlerinde otururlar.
9 Kasýrga yuvasýndan kopar, Soðuk saçýlan rüzgarlardan.
10 Tanrý'nýn soluðu sularý dondurur, Geniþ sular buz tutar.
11 Bulutlara nem yükler, Þimþeðini her yana yayar.
12 Yeryüzünde ne buyurursa yapmak üzere Bulutlar O'nun istediði yönde döner durur.
13 Ya insanlarý cezalandýrmak Ya da yeryüzünü sulayýp sevgisini göstermek için Yaðmur gönderir.
14 'Dinle, Eyüp, Dur da düþün Tanrý'nýn þaþýlasý iþlerini.
15 Tanrý'nýn bulutlarý nasýl düzenlediðini, Þimþeðini nasýl çaktýrdýðýný biliyor musun?
16 Bulutlarýn dengesini, Bilgisi kusursuz olanýn þaþýlasý iþlerini biliyor musun?
17 Dünyanýn soluðu kesildiðinde Güneyin kavurucu rüzgarý altýnda Giysilerin seni terletmez mi?
18 Dökme tunç* bir ayna kadar sert olan gökkubbeyi O'nunla birlikte yayabilir misin?
19 'O'na ne söyleyeceðimizi öðret bize, Çünkü karanlýk yüzünden sözümüze düzen veremiyoruz.
20 Konuþmak istediðim O'na söylenebilir mi? Kimse yutulmak ister mi?
21 Rüzgar geçip göðü temizlediðinde Gökte parýldayan ýþýða kimse bakamaz.
22 Altýn parýltýsý geliyor kuzeyden, Tanrý korkunç görkeme bürünmüþ.
23 Her Þeye Gücü Yeten'e biz ulaþamayýz. Gücü yücedir, Adaleti ve eþsiz doðruluðuyla kimseyi ezmez.
24 Bu yüzden insanlar O'na saygý duyar, Çünkü O, bilgeleri dikkate almaz.'
1 RAB kasýrganýn içinden Eyüp'ü þöyle yanýtladý:
2 'Bilgisizce sözlerle Tasarýmý karartan bu adam kim?
3 Þimdi erkek gibi kuþaðýný beline vur da, Ben sorayým, sen anlat.
4 'Ben dünyanýn temelini atarken sen neredeydin? Anlýyorsan söyle.
5 Kim saptadý onun ölçülerini? Kuþkusuz biliyorsun! Kim çekti ipi üzerine?
6 Neyin üstüne yapýldý temelleri? Kim koydu köþe taþýný,
7 Sabah yýldýzlarý birlikte þarký söylerken, Ýlahi varlýklar*fk* sevinçle çýðrýþýrken?
8 'Denizin ardýndan kapýlarý kim kapadý, Ana rahminden fýþkýrdýðý zaman;
9 Ona bulutlarý giysi, Koyu karanlýðý kundak yaptýðým,
10 Sýnýrýný koyduðum, Kapýlarýyla sürgülerini yerleþtirdiðim,
11 12 'Sen ömründe sabaha buyruk verdin mi, Þafaða yerini gösterdin mi;
13 Yeryüzünün uçlarýný tutsun, Oradaki kötüler silkilip atýlsýn diye?
14 Mühür basýlan balçýk gibi biçim deðiþtirir yeryüzü, Giysi kývrýmlarý gibi göze çarpar.
15 Kötülerin ýþýklarý alýnýr, Kalkan kollarý kýrýlýr.
16 'Denizin kaynaklarýna vardýn mý, Gezdin mi enginin diplerinde?
17 Ölüm kapýlarý sana gösterildi mi? Gördün mü ölüm gölgesinin kapýlarýný?
18 Dünyanýn geniþliðini kavradýn mý? Anlat bana, bütün bunlarý biliyorsan.
19 'Iþýðýn bulunduðu yerin yolu nerede? Ya karanlýk, onun yeri neresi?
20 Onlarý yerlerine götürebilir misin? Evlerinin yolunu biliyor musun?
21 Bilmediðin þey yok zaten, Çünkü onlarla ayný zamanda doðmuþtun! O kadar yaþlýsýn!
22 'Karýn ambarlarýna girdin mi, Dolunun ambarlarýný gördün mü?
23 Ben onlarý sýkýntýlý günler için, Kavga ve savaþ günleri için saklýyorum.
24 Nerede ýþýðýn daðýtýldýðý, Doðu rüzgarýnýn yeryüzüne saçýldýðý yere giden yol?
25 Kim sellere kanal, Yýldýrýmlara yol açtý;
26 Kimsenin yaþamadýðý topraklarý, Ýnsanýn bulunmadýðý çölü sulasýn diye;
27 Kurak ve ýssýz yeri doyursun, Ot bitirsin diye?
28 Yaðmurun babasý var mý? Çiy damlalarýný kim yarattý?
29 Buz kimin rahminden çýktý? Göklerden düþen kýraðýyý kim doðurdu,
30 Sular taþ gibi katýlaþýp Enginin yüzü donunca?
31 'Ülker yýldýzlarýný baðlayabilir misin? Oryon'un baðlarýný çözebilir misin?
32 Mevsimlerinde çýkartabilir misin takýmyýldýzlarý? Büyük ve Küçük Ayý'ya yol gösterebilir misin?
33 Biliyor musun göklerin yasalarýný? Tanrý'nýn yönetimini yeryüzünde kurabilir misin?
34 'Baþýna bol yaðmur yaðsýn diye Bulutlara sesini duyurabilir misin?
35 Varýp da, 36 Kim mýsýrturnasýna*fl* bilgelik, Horoza*fl* anlayýþ verdi?
37 Kimin bulutlarý sayacak bilgisi var? Kim göklerin tulumlarýný boþaltabilir,
38 Toprak sertleþip Parçalarý birbirine yapýþýnca?
39 'Diþi aslanlar için sen avlanabilir misin, Genç aslanlarýn karnýný doyurabilir misin,
40 Ýnlerine sindikleri, Çalýlýkta pusuya yattýklarý zaman?
41 Kuzguna yiyeceðini kim saðlýyor, Yavrularý Tanrý'ya feryat edip Açlýktan kývrandýðý zaman?
1 'Dað keçilerinin ne zaman doðurduðunu biliyor musun? Geyiklerin yavruladýðý zamaný sen mi gözlüyorsun?
2 Sen mi sayýyorsun doðuruncaya dek geçirdikleri aylarý? Doðurduklarý zamaný biliyor musun?
3 Çöküp yavrularýný doðurur, Kurtulurlar sancýlarýndan.
4 Güçlenir, kýrda büyür yavrular, Gider, bir daha dönmezler.
5 'Kim yaban eþeðini baþý boþ gönderdi, Kim baðlarýný çözdü?
6 Yurt olarak ona bozkýrý, Barýnak olarak tuzlayý verdim.
7 Kentteki kargaþaya güler o, Sürücünün baðýrdýðýný duymaz.
8 Otlamak için tepeleri dolaþýr, Yeþillik arar.
9 'Yaban öküzü sana kulluk etmek ister mi? Geceyi senin yemliðinin yanýnda geçirir mi?
10 Sabanla yarýk açsýn diye ona bað vurabilir misin? Arkanda, ovalarda týrmýk çeker mi?
11 Çok güçlü diye ona bel baðlayabilir misin? Aðýr iþini ona býrakabilir misin?
12 Ekinini getireceðine, Buðdayýný harman yerinde toplayacaðýna güvenir misin?
13 'Devekuþunun kanatlarý sevinçle dalgalanýr, Ama leyleðin kanatlarý ve tüyleriyle kýyaslanamaz.
14 Devekuþu yumurtalarýný yere býrakýr, Onlarý kumda ýsýtýr,
15 Ayak altýnda ezilebileceklerini, Yabanýl hayvanlarca çiðnenebileceklerini düþünmez.
16 Yavrularýna sert davranýr, kendinin deðilmiþ gibi, Çektiði zahmetin boþa gideceðine üzülmez.
17 Çünkü Tanrý ona bilgelik baðýþlamamýþ, Anlayýþtan pay vermemiþtir.
18 Yine de koþmak için kabarýnca Ata ve binicisine güler.
19 'Sen mi ata güç verdin, Dalgalanan yeleyi boynuna giydirdin?
20 Sen misin onu çekirge gibi sýçratan, Gururlu kiþnemesiyle korku saçtýran?
21 Ayaklarý topraðý þiddetle eþer, Gücünden ötürü sevinçle coþar, Savaþçýnýn üstüne yürür.
22 Korkuya güler, hiçbir þeyden yýlmaz, Kýlýç önünde geri adým atmaz.
23 Ok kýlýfý, parýldayan mýzrak ve pala Üzerinde takýrdar atýn.
24 Coþku ve heyecanla uzaklýklarý yutar, Boru çalýnca duramaz yerinde.
25 Boru çaldýkça, 26 'Atmaca senin bilgeliðinle mi süzülüyor, Kanatlarýný güneye doðru açýyor?
27 Kartal senin buyruðunla mý yükseliyor, Yuvasýný yükseklere kuruyor?
28 Uçurum kenarlarýnda konaklýyor, Sivri kayalar onun kalesi.
29 Oradan gözetliyor yiyeceðini, Gözleri avýný uzaktan seçiyor.
30 Onun yavrularý kanla beslenir, Leþler neredeyse, o da oradadýr.'
1 RAB Eyüp'e þöyle dedi:
2 'Her Þeye Gücü Yeten'le çatýþan O'nu yola getirebilir mi? Tanrý'yý suçlayan yanýtlasýn.'
3 O zaman Eyüp RAB'bi þöyle yanýtladý:
4 'Bak, ben deðersiz biriyim, Sana nasýl yanýt verebilirim? Aðzýmý elimle kapýyorum.
5 Bir kez konuþtum, yanýt almadým, Ýkinci kez konuþamam artýk.'
6 RAB kasýrganýn içinden Eyüp'ü þöyle yanýtladý:
7 'Þimdi erkek gibi kuþaðýný beline vur da, Ben sorayým, sen anlat.
8 'Adaletimi boþa mý çýkaracaksýn? Kendini haklý çýkarmak için beni mi suçlayacaksýn?
9 Sende Tanrý'nýn bileði gibi bilek var mý? Sesin O'nunki gibi gürleyebilir mi?
10 Öyleyse þan ve þerefe bürün, Görkem ve yücelik kuþan.
11 Gazabýnýn ateþini saç, Gururluya bakýp onu alçalt.
12 Gururluya bakýp onu çökert, Kötüleri bulunduklarý yerde ez.
13 Hepsini birlikte topraða göm, Mezarda yüzlerini kefenle sar.
14 O zaman sað kolunun seni kurtarabileceðini Ben de kabul ederim.
15 'Seninle birlikte yarattýðým Behemot'a*fm* bak, Sýðýr gibi ot yiyor.
16 Bak, ne güç var belinde, Karnýnýn kaslarý ne güçlü!
17 Kuyruðunu sedir aðacý gibi sallýyor, Sýmsýkýdýr uyluk lifleri.
18 Kemikleri tunç* borular, Kaburgalarý demir çubuklar gibidir.
19 Tanrý'nýn yapýtlarý arasýnda ilk sýrayý alýr, Yalnýz Yaratýcýsý ona kýlýçla yaklaþýr.
20 Tepeler ürünlerini ona getirir, Bütün yabanýl hayvanlar yanýnda oynaþýr.
21 Hünnap çalýlarý altýnda, Kamýþlarla örtülü bir bataklýkta yatar.
22 Hünnaplar onu gölgelerinde saklar, Vadideki kavaklar kuþatýr.
23 Irmak coþsa bile o ürkmez, Güvenlik içindedir, Þeria Irmaðý boðazýna dayansa bile.
24 Gözleri açýkken kim onu tutabilir, Kim kancayla burnunu delebilir?
1 'Livyatan'ý*fn* çengelle çekebilir misin, Dilini halatla baðlayabilir misin?
2 Burnuna sazdan ip takabilir misin, Kancayla çenesini delebilir misin?
3 Yalvarýp yakarýr mý sana, Tatlý tatlý konuþur mu?
4 Seninle antlaþma yapar mý, Onu ömür boyu köle edesin diye?
5 Kuþla oynar gibi onunla oynayabilir misin, Hizmetçilerin eðlensin diye ona tasma takabilir misin?
6 Balýkçýlar onun üzerine pazarlýk eder mi? Tüccarlar aralarýnda onu böler mi?
7 Derisini zýpkýnlarla, Baþýný mýzraklarla doldurabilir misin?
8 Elini üzerine koy da, çýkacak çýngarý gör, Bir daha yapmayacaksýn bunu.
9 Onu yakalamak için umutlanma, Görünüþü bile insanýn ödünü patlatýr.
10 Onu uyandýracak kadar yürekli adam yoktur. Öyleyse benim karþýmda kim durabilir?
11 Kim benden hesap vermemi isteyebilir? Göklerin altýnda ne varsa bana aittir.
12 'Onun kollarý, bacaklarý, Zorlu gücü, güzel yapýsý hakkýnda Konuþmadan edemeyeceðim.
13 Onun giysisinin önünü kim açabilir? Kim onun iki katlý zýrhýný delebilir*fo*?
14 Aðzýnýn kapýlarýný açmaya kim yeltenebilir, Dehþet verici diþleri karþýsýnda?
15 Sýmsýký kenetlenmiþtir Sýrtýndaki*fö* sýra sýra pullar,
16 Öyle yakýndýr ki birbirine Aralarýndan hava bile geçmez.
17 Birbirlerine geçmiþler, Yapýþmýþ, ayrýlmazlar.
18 Aksýrmasý ýþýk saçar, Gözleri þafak gibi parýldar.
19 Aðzýndan alevler fýþkýrýr, Kývýlcýmlar saçýlýr.
20 Kaynayan kazandan, Yanan sazdan çýkan duman gibi Burnundan duman tüter.
21 Soluðu kömürleri tutuþturur, Alev çýkar aðzýndan.
22 Boynu güçlüdür, Dehþet önü sýra gider.
23 Etinin katmerleri birbirine yapýþmýþ, Sertleþmiþ üzerinde, kýmýldamazlar.
24 Göðsü taþ gibi serttir, Deðirmenin alt taþý gibi sert.
25 Ayaða kalktý mý güçlüler dehþete düþer, Çýkardýðý gürültüden ödleri patlar.
26 Üzerine gidildi mi ne kýlýç iþler, Ne mýzrak, ne cirit, ne de kargý.
27 Demir saman gibi gelir ona, Tunç* çürük odun gibi.
28 Oklar onu kaçýrmaz, Anýz gibi gelir ona sapan taþlarý.
29 Anýz sayýlýr onun için topuzlar, Výnlayan palaya güler.
30 Keskin çömlek parçalarý gibidir karnýnýn altý, Döven gibi uzanýr çamura.
31 Derin sularý kaynayan kazan gibi fokurdatýr, Denizi merhem çömleði gibi karýþtýrýr.
32 Ardýnda parlak bir iz býrakýr, Ýnsan enginin saçlarý aðarmýþ sanýr.
33 Yeryüzünde bir eþi daha yoktur, Korkusuz bir yaratýktýr.
34 Kendini büyük gören her varlýðý aþaðýlar, Gururlu her varlýðýn kralý odur.'
1 O zaman Eyüp RAB'bi þöyle yanýtladý:
2 'Senin her þeyi yapabileceðini biliyorum, Hiçbir amacýna engel olunmaz.
3 4 ' 5 Kulaktan duymaydý bildiklerim senin hakkýnda, Þimdiyse gözlerimle gördüm seni.
6 Bu yüzden kendimi hor görüyor, Toz ve kül içinde tövbe ediyorum.'
7 RAB Eyüp'le konuþtuktan sonra, Temanlý Elifaz'a: 'Sana ve iki dostuna karþý öfkem alevlendi' dedi, 'Çünkü kulum Eyüp gibi hakkýmda doðruyu konuþmadýnýz.
8 Þimdi yedi boða, yedi koç alýp kulum Eyüp'ün yanýna gidin, kendiniz için yakmalýk sunu* sunun. Kulum Eyüp sizin için dua etsin. Çünkü onun duasýný kabul eder, aptallýðýnýzýn karþýlýðýný vermem. Kulum Eyüp gibi hakkýmda doðruyu konuþmadýnýz.'
9 Temanlý Elifaz, Þuahlý Bildat, Naamalý Sofar gidip RAB'bin söylediðini yaptýlar. RAB de Eyüp'ün duasýný kabul etti.
10 Eyüp dostlarý için dua ettikten sonra, RAB onu eski gönencine kavuþturup ona önceki varlýðýnýn iki katýný verdi.
11 Bütün erkek ve kýz kardeþleri, eski tanýdýklarýnýn hepsi Eyüp'ün yanýna gelip evinde onunla birlikte yemek yediler. Acýsýný paylaþýp RAB'bin baþýna getirmiþ olduðu felaketlerden ötürü onu avuttular. Her biri ona bir parça gümüþ*fp*, bir de altýn halka verdi.
12 RAB Eyüp'ün sonunu baþýndan bereketli kýldý. On dört bin koyuna, altý bin deveye, bin çift öküze, bin eþeðe sahip oldu.
13 Yedi oðlu, üç kýzý oldu.
14 Ýlk kýzýnýn adýný Yemima, ikincisinin Kesia, üçüncüsünün Keren-Happuk koydu.
15 Ülkenin hiçbir yerinde Eyüp'ün kýzlarý kadar güzel kýzlar yoktu. Babalarý, kardeþlerinin yanýsýra onlara da miras verdi.
16 Bundan sonra Eyüp yüz kýrk yýl daha yaþadý, oðullarýný, dört göbek torunlarýný gördü.
17 Kocayýp yaþama doyarak öldü.
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42