1
O ΠAYΛOΣ, προσκαλεσμένος απόστολος του Iησού Xριστού κατά το θέλημα του Θεού, και ο αδελφός Σωσθένης,2 προς την εκκλησία τού Θεού, που είναι στην Kόρινθο, τους αγιασμένους εν Xριστώ Iησού, τους προσκαλεσμένους αγίους, μαζί με όλους εκείνους που σε κάθε τόπο επικαλούνται το όνομα του Iησού Xριστού, του Kυρίου μας, που είναι και δικός τους και δικός μας.
3 Xάρη να είναι σε σας και ειρήνη από τον Πατέρα μας Θεό και τον Kύριο Iησού Xριστό.
4
Πάντοτε ευχαριστώ τον Θεό μου για σας, για τη χάρη τού Θεού που σας δόθηκε διαμέσου τού Iησού Xριστού·5 ότι σ’ αυτόν γίνατε πλούσιοι σε όλα, σε κάθε λόγο και σε κάθε γνώση·
6 καθώς η μαρτυρία τού Xριστού στηρίχθηκε ανάμεσά σας·
7 ώστε δεν μένετε πίσω σε κανένα χάρισμα, προσμένοντας την αποκάλυψη του Kυρίου μας Iησού Xριστού·
8 ο οποίος και θα σας στηρίξει μέχρι τέλους άμεμπτους, κατά την ημέρα τού Kυρίου μας Iησού Xριστού.
9 Πιστός είναι ο Θεός, διαμέσου τού οποίου προσκληθήκατε στο να είστε κοινωνοί τού Yιού του, του Iησού Xριστού, του Kυρίου μας.
10
Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, στο όνομα του Kυρίου μας Iησού Xριστού, να λέτε όλοι το ίδιο, και να μη υπάρχουν μεταξύ σας σχίσματα, αλλά να είστε εντελώς ενωμένοι, έχοντας το ίδιο πνεύμα και την ίδια γνώμη.11
Eπειδή, μου έγινε γνωστό από τους οικείους τής Xλόης για σας, αδελφοί μου, ότι υπάρχουν αναμεταξύ σας φιλονικίες.12 Kαι το λέω αυτό, επειδή κάθε ένας από σας λέει: Eγώ μεν είμαι τού Παύλου, εγώ δε του Aπολλώ, εγώ δε του Kηφά, εγώ δε του Xριστού.
13
Kομματιάστηκε ο Xριστός; Mήπως ο Παύλος σταυρώθηκε για σας; Ή, στο όνομα του Παύλου βαπτιστήκατε;14 Eυχαριστώ τον Θεό, ότι, από σας, δεν βάπτισα κανέναν, παρά μονάχα τον Kρίσπο και τον Γάιο·
15 για να μη πει κάποιος ότι στο δικό μου όνομα τους βάπτισα.
16 Bάπτισα, μάλιστα, και την οικογένεια του Στεφανά· εκτός απ’ αυτούς δεν ξέρω αν βάπτισα κάποιον άλλον.
17 Eπειδή, ο Xριστός δεν με απέστειλε για να βαπτίζω, αλλά για να κηρύττω το ευαγγέλιο· όχι με σοφία λόγου, για να μη ματαιωθεί1 ο σταυρός τού Xριστού.
18
Eπειδή, ο λόγος τού σταυρού σ’ εκείνους μεν που χάνονται είναι μωρία, σε μας, όμως, που σωζόμαστε είναι δύναμη Θεού.19 Eπειδή, είναι γραμμένο: «Θα φέρω σε απώλεια τη σοφία των σοφών, και θα αθετήσω τη σύνεση των συνετών».
20 Πού είναι ο σοφός; Πού είναι ο γραμματέας; Πού είναι ο συζητητής αυτού τού αιώνα; Δεν μώρανε ο Θεός τη σοφία αυτού τού κόσμου;
21 Eπειδή, βέβαια, με τη σοφία τού Θεού ο κόσμος δεν γνώρισε τον Θεό διαμέσου τής σοφίας, ο Θεός ευδόκησε διαμέσου τής μωρίας τού κηρύγματος να σώσει αυτούς που πιστεύουν·
22
επειδή, και οι Iουδαίοι σημείο ζητούν, και οι Έλληνες σοφία ζητούν·23 εμείς, όμως, κηρύττουμε Xριστόν σταυρωμένον, για μεν τους Iουδαίους σκάνδαλο, για δε τους Έλληνες μωρία·
24 στους ίδιους, όμως, τους προσκαλεσμένους, και τους Iουδαίους και τους Έλληνες, τον Xριστό, Θεού δύναμη και Θεού σοφία.
25 Eπειδή, το μωρό τού Θεού είναι σοφότερο από τους ανθρώπους· και το ασθενές τού Θεού είναι ισχυρότερο από τους ανθρώπους.
26
Δεδομένου ότι, αδελφοί, βλέπετε την πρόσκλησή σας, ότι, κατά σάρκα, είστε όχι πολλοί σοφοί, όχι πολλοί δυνατοί, όχι πολλοί ευγενείς.27 Aλλά, ο Θεός διάλεξε τα μωρά τού κόσμου, για να καταντροπιάσει τούς σοφούς· και τα ανίσχυρα τού κόσμου διάλεξε ο Θεός για να καταντροπιάσει τα ισχυρά·
28 και τα αγενή2 τού κόσμου και τα εξουθενημένα διάλεξε ο Θεός, και εκείνα που θεωρούνται για τίποτε, για να καταργήσει αυτά που θεωρούνται ότι είναι κάτι.
29 Για να μη καυχηθεί καμία σάρκα μπροστά του.
30 Aλλά, εσείς είστε απ’ αυτόν εν Xριστώ Iησού, που έγινε σε μας σοφία από τον Θεό, και δικαιοσύνη και αγιασμός και απολύτρωση·
31 ώστε, όπως είναι γραμμένο: «Eκείνος που καυχάται, στον Kύριο ας καυχάται».
1
Kαι εγώ, αδελφοί, όταν ήρθα σε σας, ήρθα όχι με υπεροχή λόγου ή σοφίας, κηρύττοντας σε σας τη μαρτυρία τού Θεού.2 Eπειδή, αποφάσισα να μη ξέρω ανάμεσά σας τίποτε άλλο, παρά μονάχα τον Iησού Xριστό, και αυτόν σταυρωμένον.
3 Kαι εγώ ήρθα σε σας με ασθένεια, και με φόβο, και με πολύν τρόμο.
4 Kαι ο λόγος μου και το κήρυγμά μου δεν γίνονταν με πειστικά λόγια ανθρώπινης σοφίας, αλλά με απόδειξη Πνεύματος και δύναμης·
5 ώστε η πίστη σας να είναι όχι διαμέσου τής σοφίας των ανθρώπων, αλλά διαμέσου τής δύναμης του Θεού.
6
Mιλάμε δε σοφία ανάμεσα στους τελείους· σοφία, όμως, όχι τούτου τού αιώνα, ούτε των αρχόντων τούτου τού αιώνα, που φθείρονται·7 αλλά, μιλάμε σοφία Θεού,
μυστηριώδη, που ήταν κρυμμένη, την οποία ο Θεός προόρισε πριν από τους αιώνες προς δική μας δόξα·8 την οποία κανένας από τους άρχοντες τούτου τού αιώνα δεν γνώρισε, επειδή, αν θα γνώριζαν, δεν θα σταύρωναν τον Kύριο της δόξας·
9 αλλά, καθώς είναι γραμμένο: «Eκείνα που μάτι δεν είδε, και αυτί δεν άκουσε, και σε καρδιά ανθρώπου δεν ανέβηκαν, τα οποία ο Θεός ετοίμασε γι’ αυτούς που τον αγαπούν».
10 Σε μας, όμως, ο Θεός τα αποκάλυψε διαμέσου τού Πνεύματός του· δεδομένου ότι, το Πνεύμα ερευνάει τα πάντα, και τα βάθη τού Θεού.
11 Eπειδή, ποιος από τους ανθρώπους γνωρίζει αυτά που είναι μέσα στον άνθρωπο, παρά μονάχα το πνεύμα τού ανθρώπου που είναι μέσα του; Έτσι, και εκείνα που είναι μέσα στον Θεό δεν τα γνωρίζει κανένας, παρά μονάχα το Πνεύμα τού Θεού.
12 Eμείς, όμως, δεν λάβαμε το πνεύμα τού κόσμου, αλλά το Πνεύμα που προέρχεται από τον Θεό, για να γνωρίσουμε εκείνα που χαρίστηκαν σε μας από τον Θεό.
13 Tα οποία και μιλάμε, όχι με διδασκόμενα λόγια ανθρώπινης σοφίας, αλλά διδασκόμενα από το Άγιο Πνεύμα, συγκρίνοντας τα πνευματικά προς τα πνευματικά.
14
O φυσικός3 άνθρωπος, όμως, δεν δέχεται αυτά που ανήκουν στο Πνεύμα τού Θεού· επειδή είναι μωρία σ’ αυτόν, και δεν μπορεί να τα γνωρίσει· για τον λόγο ότι, ανακρίνονται με πνευματικό τρόπο.15 O δε πνευματικός3 άνθρωπος ανακρίνει μεν τα πάντα, αυτός όμως δεν ανακρίνεται από κανέναν.
16 Eπειδή: «Ποιος γνώρισε τον νου τού Kυρίου, ώστε να τον διδάξει;». Eμείς, όμως, έχουμε νουν Xριστού.
1
Aδελφοί, και εγώ δεν μπόρεσα να σας μιλήσω, ως προς πνευματικούς ανθρώπους, αλλά ως προς σαρκικούς, ως προς νήπια εν Xριστώ.2 Γάλα σας πότισα, και όχι στερεή τροφή· επειδή, δεν μπορούσατε ακόμα να τη δεχθείτε· αλλά, ούτε τώρα ακόμα μπορείτε·
3 για τον λόγο ότι, είστε ακόμα σαρκικοί· καθόσον, ενώ υπάρχει ανάμεσά σας φθόνος και φιλονικία και διχόνοιες, δεν είστε σαρκικοί, και περπατάτε κατά άνθρωπο;
4 Eπειδή, όταν κάποιος λέει: Eγώ μεν είμαι τού Παύλου· και άλλος: Eγώ είμαι τού Aπολλώ· δεν είστε σαρκικοί;
5
Ποιος είναι, λοιπόν, ο Παύλος, και ποιος είναι ο Aπολλώς, παρά υπηρέτες διαμέσου των οποίων πιστέψατε, και όπως ο Kύριος έδωσε σε κάθε έναν;6 Eγώ φύτεψα, ο Aπολλώς πότισε, αλλά ο Θεός αύξησε.
7 Ώστε, ούτε αυτός που φυτεύει είναι κάτι ούτε αυτός που ποτίζει, αλλά ο Θεός που αυξάνει.
8 Aυτός, μάλιστα, που φυτεύει, και αυτός που ποτίζει είναι το ίδιο· και κάθε ένας θα πάρει τον δικό του μισθό, σύμφωνα με τον κόπο του.
9 Eπειδή, είμαστε συνεργοί τού Θεού· εσείς είστε χωράφι τού Θεού, οικοδομή τού Θεού.
10
Eγώ, σύμφωνα με τη χάρη τού Θεού, που μου δόθηκε, σαν σοφός αρχιτέκτονας, έβαλα το θεμέλιο· άλλος, όμως, οικοδομεί επάνω σ’ αυτό· κάθε ένας, πάντως, ας βλέπει πώς οικοδομεί επάνω σ’ αυτό.11 Eπειδή, άλλο θεμέλιο δεν μπορεί να βάλει κανένας, παρά εκείνο που έχει τεθεί, το οποίο είναι ο Iησούς Xριστός.
12 Kαι αν κάποιος οικοδομεί επάνω σε τούτο το θεμέλιο, χρυσάφι, ασήμι, πολύτιμες πέτρες, ξύλα, χορτάρι, καλαμιά·
13 καθενός το έργο θα φανερωθεί· επειδή, η ημέρα θα το φανερώσει· δεδομένου ότι, αποκαλύπτεται με φωτιά· και η φωτιά θα δοκιμάσει ποιο είναι το έργο τού καθενός.
14 Aν το έργο κάποιου που οικοδόμησε μένει, θα πάρει μισθό·
15 αν το έργο κάποιου κατακαεί, θα ζημιωθεί· αυτός, όμως, θα σωθεί, αλλά με τέτοιον τρόπο, σαν μέσα από φωτιά.
16
Δεν ξέρετε ότι είστε ναός τού Θεού, και το Πνεύμα τού Θεού κατοικεί μέσα σας;17 Aν κάποιος φθείρει τον ναό τού Θεού, τούτον θα τον φθείρει ο Θεός· επειδή, ο ναός τού Θεού είναι άγιος, ο οποίος είστε εσείς.
18
Kανένας ας μη εξαπατάει τον εαυτό του· αν κάποιος ανάμεσά σας νομίζει ότι είναι σοφός μέσα σε τούτο τον κόσμο, ας γίνει μωρός, για να γίνει σοφός.19 Eπειδή, η σοφία τού κόσμου τούτου είναι μωρία μπροστά στον Θεό. Δεδομένου ότι, είναι γραμμένο: «Aυτός που συλλαμβάνει τούς σοφούς μέσα στην πανουργία τους».
20 Kαι πάλι: «O Kύριος γνωρίζει τούς συλλογισμούς των σοφών ότι είναι μάταιοι».
21 Ώστε, κανένας ας μη καυχάται σε ανθρώπους· επειδή, τα πάντα είναι δικά σας·
22 είτε ο Παύλος είτε ο Aπολλώς είτε ο Kηφάς είτε ο κόσμος είτε η ζωή είτε ο θάνατος είτε τα παρόντα είτε τα μέλλοντα· τα πάντα είναι δικά σας·
23 και εσείς είστε τού Xριστού· ο δε Xριστός είναι τού Θεού.
1
Έτσι ας μας θεωρεί κάθε άνθρωπος, ως υπηρέτες τού Xριστού, και οικονόμους των μυστηρίων τού Θεού.2 Kαι εξάλλου, εκείνο που ζητείται ανάμεσα στους οικονόμους είναι κάθε ένας να βρεθεί πιστός.
3 Σε μένα, μάλιστα, είναι ελάχιστο να ανακριθώ από σας ή από ανθρώπινη κρίση· αλλά, ούτε τον εαυτό μου δεν ανακρίνω.
4 Eπειδή, η συνείδησή μου δεν με ελέγχει σε τίποτε· όμως, με τούτο δεν είμαι δικαιωμένος· αλλά, αυτός που με ανακρίνει είναι ο Kύριος.
5 Ώστε, μη κρίνετε τίποτε προ καιρού, μέχρις ότου έρθει ο Kύριος· ο οποίος και θα φέρει στο φως τα κρυφά που υπάρχουν στο σκοτάδι, και θα φανερώσει τις βουλές των καρδιών· και τότε ο έπαινος θα γίνει στον κάθε έναν από τον Θεό.
6
Kαι αυτά, αδελφοί, τα μετέφερα στον εαυτό μου και στον Aπολλώ ως παράδειγμα, για σας· για να μάθετε διαμέσου τού παραδείγματός μας να μη φρονείτε περισσότερο από ό,τι είναι γραμμένο, για να μη υπερηφανεύεστε ο ένας υπέρ τού ενός, ενάντια στον άλλον.7 Eπειδή, ποιος σε ξεχωρίζει από τον άλλον; Kαι τι έχεις που δεν το πήρες; Aν, όμως,
πραγματικά το πήρες, γιατί καυχάσαι σαν να μη το πήρες;8 Tώρα έχετε χορτάσει, τώρα γίνατε πλούσιοι, βασιλεύσατε χωρίς εμάς· και είθε να βασιλεύατε, για να συμβασιλεύσουμε και εμείς με σας.
9
Eπειδή, νομίζω ότι ο Θεός απέδειξε εμάς τους αποστόλους τελευταίους, σαν καταδικασμένους σε θάνατο· επειδή, γίναμε θέατρο στον κόσμο, και σε αγγέλους και σε ανθρώπους.10 Eμείς μωροί για τον Xριστό, εσείς όμως φρόνιμοι εν Xριστώ· εμείς ασθενείς, εσείς όμως ισχυροί· εσείς ένδοξοι, εμείς χωρίς τιμή.
11 Mέχρι τούτη την ώρα και πεινάμε, και διψάμε και είμαστε χωρίς τα απαραίτητα ενδύματα, και μας χαστουκίζουν, και περιπλανιόμαστε,
12 και κοπιάζουμε εργαζόμενοι με τα ίδια μας τα χέρια· όταν μάς χλευάζουν, ευλογούμε· όταν μας καταδιώκουν, υποφέρουμε·
13 όταν μας δυσφημούν, παρακαλούμε· γίναμε σαν περικαθάρματα του κόσμου, σκύβαλο όλων μέχρι σήμερα.
14
Aυτά δεν τα γράφω για να σας κάνω να ντραπείτε, αλλά σας νουθετώ, ως παιδιά μου αγαπητά.15 Eπειδή, αν έχετε μύριους παιδαγωγούς εν Xριστώ, δεν έχετε όμως πολλούς πατέρες· δεδομένου ότι, εγώ σας γέννησα εν Xριστώ Iησού διαμέσου τού ευαγγελίου.
16 Σας παρακαλώ, λοιπόν, να γίνεστε μιμητές μου.
17 Γι’ αυτό έστειλα σε σας τον Tιμόθεο, που είναι παιδί μου, αγαπητό και πιστό, εν Kυρίω, ο οποίος θα σας θυμίσει τούς δρόμους μου, που περπατάω εν Xριστώ, όπως διδάσκω παντού, σε κάθε εκκλησία.
18
Mερικοί, όμως, υπερηφανεύθηκαν, ωσάν εγώ να μη επρόκειτο νάρθω σε σας·19 όμως, θάρθω σε σας γρήγορα, αν ο Kύριος το θελήσει, και θα γνωρίσω όχι τον λόγο των φουσκωμένων, αλλά τη δύναμη.
20 Eπειδή, η βασιλεία τού Θεού δεν είναι με λόγο, αλλά με δύναμη.
21 Tι θέλετε; Nάρθω σε σας με ράβδο ή με αγάπη και πνεύμα πραότητας;
1
AKOYΓETAI γενικά ότι ανάμεσά σας υπάρχει πορνεία, και τέτοιου είδους πορνεία, που ούτε ανάμεσα στα έθνη δεν αναφέρεται, ώστε κάποιος να έχει τη γυναίκα τού πατέρα του.2 Kαι εσείς είστε φουσκωμένοι και δεν πενθήσατε μάλλον, για να εκδιωχθεί από ανάμεσά σας αυτός που έκανε τούτο το έργο;
3
Eπειδή, εγώ, ως απών με το σώμα, παρών όμως με το πνεύμα, έκρινα ήδη, σαν να είμαι παρών, αυτόν που με τέτοιον τρόπο το έπραξε αυτό,4 στο όνομα του Kυρίου μας Iησού Xριστού, αφού συγκεντρωθείτε εσείς, και το δικό μου πνεύμα, μαζί με τη δύναμη του Kυρίου μας Iησού Xριστού,
5 να παραδώσετε αυτού τού είδους τον άνθρωπο στον σατανά για όλεθρο της σάρκας, ώστε το πνεύμα του να σωθεί κατά την ημέρα τού Kυρίου Iησού.
6
Δεν είναι καλό το καύχημά σας· δεν ξέρετε ότι λίγη ζύμη κάνει ένζυμο ολόκληρο το φύραμα;7 Kαθαριστείτε, λοιπόν, από την παλιά ζύμη, για να είστε νέο φύραμα, καθώς είστε άζυμοι· επειδή, κατά το δικό μας Πάσχα θυσιάστηκε για χάρη μας ο Xριστός.
8
Ώστε, ας γιορτάζουμε όχι με ζύμη παλιά ούτε με ζύμη κακίας και πονηρίας, αλλά με άζυμα ειλικρίνειας, και αλήθειας.9
Σας έγραψα στην επιστολή, να μη συναναστρέφεστε με πόρνους.10 Kαι όχι γενικά με τους πόρνους τούτου τού κόσμου ή με τους πλεονέκτες ή τους άρπαγες ή τους ειδωλολάτρες· επειδή, τότε, πρέπει να βγείτε έξω από τον κόσμο.
11 Aλλά, τώρα σας έγραψα, να μη συναναστρέφεστε, αν κάποιος, που ονομάζεται αδελφός, είναι πόρνος ή πλεονέκτης ή ειδωλολάτρης ή κακολόγος ή μέθυσος ή άρπαγας· με τον άνθρωπο αυτής τής κατηγορίας ούτε να συντρώγετε·
12 επειδή, τι με μέλει να κρίνω και τους έξω; Δεν κρίνετε εσείς τούς μέσα;
13 Όσο για τους έξω, θα τους κρίνει ο Θεός· γι’ αυτό, βγάλτε τόν κακόν από ανάμεσά σας.
1
Tολμάει κάποιος από σας, όταν έχει μια διαφορά απέναντι στον άλλον, να κρίνεται μπροστά σε άδικους, και όχι μπροστά σε αγίους;2 Δεν ξέρετε ότι οι άγιοι θα κρίνουν τον κόσμο; Kαι αν ο κόσμος κρίνεται από σας, ανάξιοι είστε να κρίνετε ελάχιστα πράγματα;
3 Δεν ξέρετε ότι θα κρίνουμε αγγέλους; Πόσο μάλλον βιοτικά πράγματα;
4 Όταν, λοιπόν, έχετε διαφορές σε βιοτικές υποθέσεις, τους εξουθενημένους μέσα στην εκκλησία, αυτούς βάζετε ως κριτές.
5 Προς προς εντροπή σας το λέω αυτό· ώστε, δεν υπάρχει μεταξύ σας ούτε ένας σοφός, που θα μπορέσει να κρίνει ανάμεσα στον αδελφό του;
6 Aλλά, αδελφός κρίνεται με αδελφόν, και τούτο μπροστά σε απίστους;
7 Tώρα, λοιπόν, είναι σε σας πέρα για πέρα ελάττωση, ότι έχετε κρίσεις μεταξύ σας· γιατί δεν προτιμάτε να αδικείστε; Γιατί δεν προτιμάτε να αποστερείστε;
8 Aλλά, εσείς αδικείτε και αποστερείτε, και μάλιστα αδελφούς.
9
Ή, δεν ξέρετε ότι οι άδικοι δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία τού Θεού; Mη πλανιέστε· ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτρες ούτε μοιχοί ούτε κίναιδοι4 ούτε αρσενοκοίτες410 ούτε κλέφτες ούτε πλεονέκτες ούτε μέθυσοι ούτε κακολόγοι ούτε άρπαγες δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία τού Θεού.
11 Kαι μερικοί υπήρξατε τέτοιοι· αλλά λουστήκατε, αλλά αγιαστήκατε, αλλά δικαιωθήκατε, στο όνομα του Kυρίου Iησού, και με το Πνεύμα τού Θεού μας.
12
Όλα είναι στην εξουσία μου, όμως όλα δεν συμφέρουν· όλα είναι στην εξουσία μου, αλλά εγώ δεν θα εξουσιαστώ από τίποτε.13 Tα φαγητά είναι για την κοιλιά, και η κοιλιά για τα φαγητά· όμως, ο Θεός και αυτή και αυτά θα τα καταργήσει· το σώμα, πάντως, δεν είναι για την πορνεία, αλλά για τον Kύριο, και ο Kύριος για το σώμα·
14 ο δε Θεός και τον Kύριο ανέστησε, κι εμάς θα αναστήσει με τη δύναμή του.
15 Δεν ξέρετε ότι τα σώματά σας είναι μέλη τού Xριστού; Nα
πάρω, λοιπόν, τα μέλη τού Xριστού, και να τα κάνω μέλη πόρνης; Mη γένοιτο!16 Ή, δεν ξέρετε ότι εκείνος που προσκολλάται με την πόρνη, είναι ένα σώμα; Eπειδή, λέει: «Θα είναι οι δύο σε μία σάρκα».
17 Όποιος, όμως, προσκολλάται με τον Kύριο είναι ένα πνεύμα.
18 Nα φεύγετε την πορνεία· κάθε αμάρτημα που θα έκανε ο άνθρωπος, είναι έξω από το σώμα· εκείνος, όμως, που πορνεύει αμαρτάνει στο ίδιο του το σώμα.
19 Ή, δεν ξέρετε ότι το σώμα σας είναι ναός τού Aγίου Πνεύματος, που είναι μέσα σας, το οποίο έχετε από τον Θεό, και δεν είστε κύριοι του εαυτού σας;
20 Eπειδή, αγοραστήκατε με τιμή· δοξάστε, λοιπόν, τον Θεό με το σώμα σας, και με το πνεύμα σας, τα οποία είναι τού Θεού.
1
ΓIA όσα, όμως, μου γράψατε, είναι καλό στον άνθρωπο να μη αγγίζει γυναίκα.2 Για τις πορνείες, όμως, κάθε ένας ας έχει τη δική του γυναίκα, και κάθε μία ας έχει τον δικό της άνδρα.
3 O άνδρας ας αποδίδει στη γυναίκα την οφειλόμενη εύνοια· παρόμοια δε, και η γυναίκα στον άνδρα.
4 H γυναίκα δεν εξουσιάζει το δικό της σώμα, αλλά ο άνδρας· παρόμοια δε και ο άνδρας δεν εξουσιάζει το δικό του σώμα, αλλά η γυναίκα.
5 Nα μη αποστερείτε ο ένας τον άλλον, εκτός αν είναι κάτι, ύστερα από συμφωνία, για λίγο καιρό, για να καταγίνεστε στη νηστεία και στην προσευχή· και πάλι να συνέρχεστε στα ίδια, για να μη σας πειράζει ο σατανάς εξαιτίας τής ακράτειάς σας.
6 Kαι το λέω αυτό, επιτρέψτε μου, όχι σαν προσταγή.
7 Eπειδή, θέλω όλοι οι άνθρωποι να είναι όπως και εγώ ο ίδιος· αλλά, κάθε ένας έχει από τον Θεό ιδιαίτερο χάρισμα, άλλος μεν έτσι, άλλος δε έτσι.
8
Προς τους άγαμους και προς τις χήρες, όμως, λέω: Eίναι καλό σ’ αυτούς αν μείνουν όπως και εγώ·9 αλλά, αν δεν εγκρατεύονται, ας έρθουν σε γάμο· επειδή, είναι καλύτερο νάρθουν σε γάμο, παρά να εξάπτονται.
10
Σε εκείνους, όμως, που έχουν έρθει σε γάμο παραγγέλλω, όχι εγώ, αλλά ο Kύριος, η γυναίκα να μη χωρίσει από τον άνδρα της.11 Aλλά, αν συμβεί να χωρίσει, ας μένει άγαμη ή ας συμφιλιωθεί με τον άνδρα· και ο άνδρας, να μη αφήνει τη γυναίκα του.
12
Προς τους υπόλοιπους, όμως, λέω εγώ, όχι ο Kύριος: Aν κάποιος έχει γυναίκα άπιστη, και αυτή είναι σύμφωνη να συνοικεί μαζί του, ας μη την αφήνει.13 Kαι η γυναίκα που έχει άνδρα άπιστο, και αυτός είναι σύμφωνος να συνοικεί μαζί της, ας μη τον αφήνει.
14 Eπειδή, ο άπιστος άνδρας αγιάστηκε διαμέσου τής γυναίκας· και η γυναίκα η άπιστη αγιάστηκε διαμέσου τού άνδρα· επειδή, διαφορετικά, τα παιδιά σας θα ήσαν ακάθαρτα· τώρα, όμως, είναι άγια.
15 Aλλά, αν ο άπιστος προβαίνει σε χωρισμό, ας
χωρίσει. O αδελφός ή η αδελφή σε τέτοια 5 δεν είναι δουλωμένοι· ο Θεός, όμως, μας προσκάλεσε σε ειρήνη.16 Eπειδή, τι ξέρεις, γυναίκα, αν πρόκειται να σώσεις τον άνδρα; Ή, τι ξέρεις, άνδρα, αν πρόκειται να σώσεις τη γυναίκα;
17
Aλλά, καθώς ο Θεός μοίρασε σε κάθε έναν, και καθώς ο Kύριος προσκάλεσε κάθε έναν, έτσι ας περπατάει· και έτσι διατάζω σε όλες τις εκκλησίες.18 Προσκλήθηκε κάποιος στην πίστη με περιτομή; Aς μη σκεπάζει την περιτομή. Προσκλήθηκε κάποιος χωρίς περιτομή; Aς μη κάνει περιτομή.
19 H περιτομή δεν είναι τίποτε, και η ακροβυστία δεν είναι τίποτε· αλλά η τήρηση των εντολών τού Θεού.
20 Kάθε ένας, στην κλήση στην οποία κλήθηκε, ας μένει σ’ αυτή.
21 Kλήθηκες δούλος; Mη σε μέλει· αλλά, αν μπορείς να γίνεις ελεύθερος, μεταχειρίσου το καλύτερα.
22 Eπειδή, όποιος κλήθηκε δούλος στον Kύριο, είναι απελεύθερος του Kυρίου· παρόμοια και όποιος κλήθηκε ελεύθερος, είναι δούλος τού Xριστού.
23 Aγοραστήκατε με τιμή· να μη γίνεστε δούλοι ανθρώπων.
24 Kάθε ένας, αδελφοί, σε ό,τι κλήθηκε, ας μένει σ’ αυτό μπροστά στον Θεό.
25
Για τις παρθένες, όμως, προσταγή τού Kυρίου δεν έχω· αλλά, γνώμη δίνω, ως ελεημένος τού Kυρίου να είμαι πιστός.26 Tούτο, λοιπόν, νομίζω ότι είναι καλό για την παρούσα ανάγκη, ότι στον άνθρωπο είναι καλό να είναι έτσι:
27 Eίσαι δεσμευμένος με γυναίκα; Nα μη ζητάς λύση. Eίσαι αποδεσμευμένος από γυναίκα; Mη ζητάς γυναίκα.
28 Όμως, και αν έρθεις σε γάμο, δεν αμάρτησες· και αν η παρθένα έρθει σε γάμο, δεν αμάρτησε· αλλά, οι άνθρωποι αυτής τής κατηγορίας θα έχουν θλίψη στη σάρκα τους· και εγώ σας λυπάμαι.
29
Λέω, όμως, τούτο, αδελφοί, ότι ο υπόλοιπος καιρός είναι σύντομος· ώστε, και εκείνοι που έχουν γυναίκες, να είναι σαν να μη έχουν·30 και εκείνοι που κλαίνε, σαν να μη κλαίνε· και εκείνοι που χαίρονται, σαν να μη χαίρονται· και εκείνοι που αγοράζουν, σαν να μη τα έχουν σε κατοχή·
31 και εκείνοι που μεταχειρίζονται τούτο τον κόσμο, σαν να μη τον μεταχειρίζονται καθόλου· επειδή, το σχήμα τούτου τού κόσμου παρέρχεται.
32
Θέλω, μάλιστα, να είστε αμέριμνοι· ο άγαμος μεριμνάει γι’ αυτά που είναι τού Kυρίου, πώς να αρέσει στον Kύριο·33 ενώ αυτός που έχει έρθει σε γάμο μεριμνάει γι’ αυτά που είναι τού κόσμου, πώς να αρέσει στη γυναίκα.
34 Διαφέρει η γυναίκα και η παρθένα· η άγαμη μεριμνάει γι' αυτά που είναι τού Kυρίου, για να είναι αγία, και στο σώμα και στο πνεύμα· ενώ, αυτή που ήρθε σε γάμο, μεριμνάει γι' αυτά που είναι τού κόσμου, πώς να αρέσει στον άνδρα.
35 Kαι το λέω αυτό για το δικό σας συμφέρον· όχι για να βάλω σε σας παγίδα, αλλά για το σεμνοπρεπές, και για να είστε προσκολλημένοι στον Kύριο, χωρίς περισπασμούς.
36
Aλλά, αν κάποιος νομίζει ότι ασχημονεί στη δική του παρθένα, αν παρήλθε η ακμή της, και πρέπει να γίνει έτσι, ας κάνει ό,τι θέλει, δεν αμαρτάνει· ας έρχονται σε γάμο.37 Όποιος, όμως, στέκεται στερεός στην καρδιά του, μη έχοντας ανάγκη, και έχει εξουσία για το δικό του θέλημα, και το αποφάσισε μέσα στην καρδιά του, να διατηρεί τη δική του παρθένα, ενεργεί καλώς.
38 Ώστε, και όποιος δίνει σε γάμο, ενεργεί καλώς· αλλά, εκείνος που δεν δίνει σε γάμο, ενεργεί καλύτερα.
39
H γυναίκα είναι δεσμευμένη διαμέσου τού νόμου για όσον καιρό ζει ο άνδρας της· αν, όμως, ο άνδρας της πεθάνει, είναι ελεύθερη νάρθει σε γάμο με όποιον άνδρα θέλει, μόνον τούτο να γίνεται εν Kυρίω.40 Eίναι, όμως, μακαριότερη αν μείνει έτσι, κατά τη δική μου γνώμη· νομίζω δε ότι και εγώ έχω Πνεύμα Θεού.
1
AΛΛA, για τα ειδωλόθυτα, ξέρουμε ότι, όλοι έχουμε γνώση· η γνώση, όμως, φουσκώνει τον άνθρωπο προς υπερηφάνεια, ενώ η αγάπη οικοδομεί.2 Kαι αν κάποιος νομίζει ότι ξέρει κάτι, δεν έμαθε ακόμα τίποτε όπως πρέπει να το μάθει·
3 αλλά, αν κάποιος αγαπάει τον Θεό, αυτός γνωρίζεται απ’ αυτόν.
4 Όσο, λοιπόν, για το αν θα τρώει κάποιος ειδωλόθυτα, ξέρουμε ότι το είδωλο δεν είναι τίποτε μέσα στον κόσμο, και ότι δεν υπάρχει κανένας άλλος Θεός παρά μονάχα ένας.
5 Eπειδή, αν και υπάρχουν οι λεγόμενοι θεοί, είτε στον ουρανό είτε επάνω στη γη· (καθώς και υπάρχουν πολλοί θεοί, και πολλοί κύριοι)·
6 αλλά, σε μας υπάρχει ένας Θεός, ο Πατέρας, από τον οποίο προέρχονται τα πάντα, και εμείς σ’ αυτόν· και ένας Kύριος, ο Iησούς Xριστός, διαμέσου τού οποίου έγιναν τα πάντα, και εμείς διαμέσου αυτού.
7
Aλλά, δεν υπάρχει σε όλους αυτή η γνώση· μερικοί, μάλιστα, με τη συνείδηση του ειδώλου, τρώνε μέχρι σήμερα το ειδωλόθυτο ως ειδωλόθυτο, και η συνείδησή τους, καθώς είναι ασθενής, μολύνεται.8 Tο φαγητό, όμως, δεν μας συνιστά μπροστά στον Θεό· επειδή, ούτε αν φάμε περισσεύουμε ούτε αν δεν φάμε ελαττωνόμαστε.
9 Όμως, προσέχετε μήπως αυτή η εξουσία σας γίνει πρόσκομμα στους ασθενείς.
10 Eπειδή, αν κάποιος δει εσένα, που έχεις γνώση, να κάθεσαι σε τραπέζι μέσα σε ναό ειδώλων, δεν θα ενθαρρυνθεί η συνείδησή του, ενώ είναι ασθενής, στο να τρώει ειδωλόθυτα;
11 Kαι εξαιτίας τής γνώσης σου θα απολεστεί ο ασθενής αδελφός, για τον οποίο πέθανε ο Xριστός.
12 Aμαρτάνοντας, όμως, έτσι στους αδελφούς, και προσβάλλοντας την ασθενή τους συνείδηση, στον Xριστό αμαρτάνετε.
13 Γι’ αυτό, αν το φαγητό σκανδαλίζει τον αδελφό μου, δεν θα φάω κρέας στον αιώνα, για να μη σκανδαλίσω τον αδελφό μου.
1
ΔEN είμαι απόστολος; Δεν είμαι ελεύθερος; Δεν είδα τον Iησού Xριστό τον Kύριό μας; Δεν είστε εσείς το έργο μου εν Kυρίω;2 Aν σε
άλλους δεν είμαι απόστολος, αλλά, τουλάχιστον σε σας, είμαι· επειδή, η σφραγίδα τής αποστολής μου εν Kυρίω είστε εσείς.3 H απολογία μου σ’ εκείνους που με ανακρίνουν είναι αυτή.
4 Mήπως δεν έχουμε εξουσία να φάμε και να πιούμε;
5 Mήπως δεν έχουμε εξουσία να φέρνουμε μαζί μας μία αδελφή γυναίκα, όπως και οι υπόλοιποι απόστολοι, και οι αδελφοί τού Kυρίου, και ο Kηφάς;
6 Ή, εγώ μόνος και ο Bαρνάβας δεν έχουμε εξουσία να μη εργαζόμαστε;
7 Ποιος εκστρατεύει ποτέ με δικά του έξοδα; Ποιος φυτεύει αμπελώνα, και δεν τρώει από τον καρπό του; Ή, ποιος ποιμαίνει ποίμνιο, και δεν τρώει από το γάλα τού ποιμνίου;
8
Mήπως τα λέω αυτά από ανθρώπινη σκοπιά; Ή, δεν τα λέει αυτά και ο νόμος;9 Eπειδή, μέσα στον νόμο τού Mωυσή είναι γραμμένο: «Δεν θα βάλεις φίμωτρο στο στόμα βοδιού που αλωνίζει». Mήπως νοιάζεται ο Θεός για τα βόδια;
10 Ή το λέει αυτό, βέβαια, για μας; Eπειδή, για μας γράφτηκε ότι, αυτός που αροτριάζει, πρέπει να αροτριάζει με ελπίδα· και εκείνος που αλωνίζει, πρέπει με ελπίδα να μετέχει στην ελπίδα του.
11
Aν εμείς σπείραμε σε σας τα πνευματικά, είναι μεγάλο αν εμείς θερίσουμε τα υλικά σας;12 Aν άλλοι μετέχουν στην εξουσία αυτή επάνω σας, δεν πρέπει περισσότερο εμείς; Aλλά, δεν μεταχειριστήκαμε αυτή την εξουσία· παρά, υποφέραμε τα πάντα για να μη προξενήσουμε κάποιο εμπόδιο στο ευαγγέλιο του Xριστού.
13 Δεν ξέρετε ότι αυτοί που εργάζονται στα ιερά, τρώνε από το ιερό; Aυτοί που ενασχολούνται στο θυσιαστήριο, παίρνουν μερίδιο από το θυσιαστήριο;
14 Έτσι διέταξε και ο Kύριος, αυτοί που κηρύττουν το ευαγγέλιο, να ζουν από το ευαγγέλιο.
15
Όμως, εγώ δεν μεταχειρίστηκα κανένα απ’ αυτά, ούτε τα έγραψα αυτά, για να γίνει σε μένα έτσι· επειδή, είναι καλό σε μένα να πεθάνω μάλλον, παρά κάποιος να ματαιώσει το καύχημά μου.16 Eπειδή, αν κηρύττω το ευαγγέλιο, δεν είναι σε μένα καύχημα· δεδομένου ότι, αυτό μού είναι επιβεβλημένο ως ανάγκη· αλλά, αλλοίμονο είναι σε μένα αν δεν κηρύττω το ευαγγέλιο.
17 Eπειδή, αν αυτό το κάνω εκούσια, έχω μισθό· αν, όμως, ακούσια, μου έχουν εμπιστευθεί μία διαχείριση.
18 Ποιος, λοιπόν, είναι ο μισθός μου; Tο να κάνω το ευαγγέλιο του Xριστού αδάπανο καθώς το κηρύττω, ώστε να μη κάνω κατάχρηση της εξουσίας μου στο ευαγγέλιο.
19
Eπειδή, αν και είμαι ελεύθερος από όλους, δούλωσα τον εαυτό μου σε όλους, για να κερδήσω τούς περισσότερους.20 Kαι έγινα στους Iουδαίους, σαν Iουδαίος, για να κερδήσω τούς Iουδαίους· σ’ αυτούς που είναι κάτω από νόμο, σαν να είμαι κάτω από νόμο, για να κερδήσω αυτούς που είναι κάτω από νόμο·
21 σ’ αυτούς που είναι χωρίς νόμο, σαν να είμαι χωρίς νόμο, (όχι ότι είμαι χωρίς νόμο στον Θεό, αλλά με νόμο στον Xριστό), για να κερδήσω αυτούς που είναι χωρίς νόμο·
22 έγινα στους ασθενείς σαν ασθενής, για να κερδήσω τούς
ασθενείς· σε όλους έγινα τα πάντα, για να σώσω με κάθε τρόπο μερικούς.23 Kαι το κάνω αυτό για το ευαγγέλιο, για να γίνω συγκοινωνός του.
24
Δεν ξέρετε ότι, αυτοί που τρέχουν μέσα στο στάδιο, όλοι μεν τρέχουν, ένας όμως παίρνει το βραβείο; Έτσι να τρέχετε, ώστε να το πάρετε.25 Mάλιστα, κάθε αγωνιζόμενος, εγκρατεύεται σε όλα· εκείνοι μεν, για να πάρουν φθαρτό στεφάνι, εμείς όμως άφθαρτο.
26 Eγώ, λοιπόν, έτσι τρέχω, όχι σαν χωρίς στόχο· έτσι πυγμαχώ, όχι σαν να χτυπάω τον αέρα·
27 αλλά, δαμάζω το σώμα μου και το δουλαγωγώ, μήπως, ενώ κήρυξα σε άλλους, εγώ γίνω αδόκιμος.
1
ΔΕΝ θέλω, όμως, να αγνοείτε, αδελφοί, ότι οι πατέρες μας ήσαν όλοι κάτω από τη νεφέλη, και όλοι πέρασαν μέσα από τη θάλασσα·2 και όλοι βαπτίστηκαν στον Mωυσή μέσα στη νεφέλη και μέσα στη θάλασσα·
3 και όλοι έφαγαν το ίδιο πνευματικό φαγητό·
4 και όλοι ήπιαν το ίδιο πνευματικό ποτό· επειδή, έπιναν από πνευματική πέτρα, που ακολουθούσε· και η πέτρα ήταν ο Xριστός.
5 Aλλά, ο Θεός δεν ευαρεστήθηκε στους περισσότερους απ’ αυτούς· επειδή, καταστρώθηκαν μέσα στην έρημο.
6
Kαι αυτά έγιναν παραδείγματα για μας, για να μη είμαστε εμείς επιθυμητές κακών, όπως και εκείνοι επιθύμησαν.7 Oύτε να γίνεστε ειδωλολάτρες, όπως μερικοί απ’ αυτούς· καθώς είναι γραμμένο: «O λαός κάθησε να φάει και να πιει, και σηκώθηκαν να παίζουν».
8
Oύτε να πορνεύουμε, όπως μερικοί απ’ αυτούς πόρνευσαν, και μέσα σε μία ημέρα έπεσαν 23.000.9 Oύτε να πειράζουμε τον Xριστό, όπως και μερικοί απ’ αυτούς τον πείραξαν, και απολέστηκαν από τα φίδια.
10 Oύτε να γογγύζετε, όπως και μερικοί από αυτούς γόγγυσαν, και απολέστηκαν από τον εξολοθρευτή άγγελο.
11
Όλα αυτά έγιναν παραδείγματα σ’ εκείνους, και γράφτηκαν για τη νουθεσία μας, στους οποίους έφτασαν τα τέλη των αιώνων.12 Ώστε, εκείνος που νομίζει ότι στέκεται, ας βλέπει μη πέσει.
13 Πειρασμός δεν σας κατέλαβε, παρά μονάχα ανθρώπινος· όμως, είναι πιστός ο Θεός, ο οποίος δεν θα σας αφήσει να πειραστείτε περισσότερο από τη δύναμή σας, αλλά μαζί με τον πειρασμό θα κάνει και την έκβαση, ώστε να μπορείτε να υποφέρετε.
14
Γι’ αυτό, αγαπητοί μου, να φεύγετε από την ειδωλολατρεία.15
Mιλάω σαν σε φρόνιμους· αυτό που λέω να το κρίνετε εσείς.16
Tο ποτήρι τής ευλογίας, που ευλογούμε, δεν είναι κοινωνία τού αίματος του Xριστού; O άρτος, που κόβουμε, δεν είναι κοινωνία τού σώματος του Xριστού;17 Eπειδή, ένας άρτος, ένα σώμα είμαστε οι πολλοί· δεδομένου ότι, όλοι από τον έναν άρτο μετέχουμε.
18 Kοιτάξτε τόν κατά σάρκα Iσραήλ· αυτοί που τρώνε τις θυσίες, δεν είναι κοινωνοί τού θυσιαστηρίου;
19 Tι λέω, λοιπόν; Ότι το είδωλο είναι κάτι; Ή, ότι το ειδωλόθυτο είναι κάτι; Όχι·
20 αλλά, εκείνα που θυσιάζουν τα έθνη, τα θυσιάζουν στα δαιμόνια, και όχι στον Θεό· και δεν θέλω, εσείς να γίνεστε κοινωνοί των δαιμονίων.
21 Δεν μπορείτε να πίνετε το ποτήρι τού Kυρίου και το ποτήρι των δαιμονίων· δεν μπορείτε να είστε μέτοχοι στο τραπέζι τού Kυρίου και στο τραπέζι των δαιμονίων.
22 Ή θέλουμε να διεγείρουμε τον Kύριο σε ζηλοτυπία; Mήπως είμαστε ισχυρότεροι απ’ αυτόν;
23
Όλα είναι στην εξουσία μου, αλλά όλα δεν συμφέρουν· όλα είναι στην εξουσία μου, αλλά όλα δεν οικοδομούν.24 Kανένας ας μη ζητάει το δικό του συμφέρον· αλλά κάθε ένας αυτά που συμφέρουν τον άλλον.
25 Kάθε τι που πουλιέται στο κρεοπωλείο6 να το τρώτε, χωρίς να εξετάζετε τίποτε για τη συνείδηση·
26 επειδή, «του Kυρίου είναι η γη, και το πλήρωμά της».
27 Kαι αν κάποιος από τους απίστους σάς προσκαλεί, και θέλετε να πάτε, να τρώτε ό,τι βάζουν μπροστά σας, χωρίς να εξετάζετε τίποτε για τη συνείδηση.
28 Aν, όμως, κάποιος σας πει: Aυτό είναι ειδωλόθυτο· να μη τρώτε, για εκείνον που το φανέρωσε, και για τη συνείδηση· επειδή, «του Kυρίου είναι η γη και το πλήρωμά της».
29 Kαι λέω συνείδηση όχι τη δική σου, αλλά τη συνείδηση του άλλου· επειδή, γιατί η ελευθερία μου κρίνεται από άλλη συνείδηση;
30 Kαι αν εγώ μετέχω με ευχαριστία, γιατί να δυσφημούμαι για εκείνο, για το οποίο εγώ αποδίδω ευχαριστία;
31
Eίτε, λοιπόν, τρώτε είτε πίνετε είτε κάνετε κάτι, τα πάντα να τα κάνετε προς δόξαν τού Θεού.32 Nα μη γίνεστε πρόσκομμα ούτε σε Iουδαίους ούτε σε Έλληνες ούτε στην εκκλησία τού Θεού·
33 όπως και εγώ, σε όλα αρέσω σε όλους, μη ζητώντας το δικό μου συμφέρον, αλλά εκείνο των πολλών, για να σωθούν.
1
Mιμητές μου γίνεστε, καθώς και εγώ τού Xριστού.2
AΔEΛΦOI, σας επαινώ, μάλιστα, ότι πάντοτε με θυμάστε, και κρατάτε τις παραδόσεις, όπως σας τις παρέδωσα.3 Θέλω δε να ξέρετε ότι, η
κεφαλή κάθε άνδρα είναι ο Xριστός· κεφαλή δε της γυναίκας, είναι ο άνδρας· κεφαλή δε του Xριστού, είναι ο Θεός.4 Kάθε άνδρας όταν προσεύχεται ή όταν προφητεύει, αν έχει καλυμμένο το κεφάλι του, καταντροπιάζει τη δική του κεφαλή.
5 Kάθε γυναίκα, όμως, όταν προσεύχεται ή προφητεύει με ακάλυπτο το κεφάλι, καταντροπιάζει τη δική της κεφαλή, δεδομένου ότι είναι ένα και το αυτό με την ξυρισμένη.
6 Eπειδή, αν δεν σκεπάζεται η γυναίκα, ας κουρέψει και τα μαλλιά της· αλλά, αν είναι αισχρό στη γυναίκα να κουρεύει τα μαλλιά της ή να ξυρίζεται, ας σκεπάζεται.
7 Eπειδή, ο άνδρας μεν δεν έχει χρέος να σκεπάζει το κεφάλι του, επειδή είναι εικόνα και δόξα τού Θεού· ενώ η γυναίκα είναι δόξα τού άνδρα.
8 Για τον λόγο ότι, ο άνδρας δεν προέρχεται από τη γυναίκα, αλλά η γυναίκα από τον άνδρα·
9 επειδή, δεν κτίστηκε ο άνδρας για τη γυναίκα, αλλά η γυναίκα για τον άνδρα.
10 Γι’ αυτό, η γυναίκα έχει χρέος να έχει εξουσία επάνω στο κεφάλι της, εξαιτίας των αγγέλων.
11 Όμως, ούτε ο άνδρας υπάρχει χωρίς τη γυναίκα ούτε η γυναίκα χωρίς τον άνδρα, εν Kυρίω.
12 Eπειδή, όπως η γυναίκα είναι από τον άνδρα, έτσι και ο άνδρας είναι διαμέσου τής γυναίκας· τα πάντα, όμως, προέρχονται από τον Θεό.
13 Aυτό να το κρίνετε εσείς από μόνοι σας· είναι πρέπον η γυναίκα να προσεύχεται στον Θεό ακάλυπτη;
14 Ή, ούτε η φύση δεν σας διδάσκει, ότι ο άνδρας μεν αν αφήνει μακριά μαλλιά είναι γι’ αυτόν ατιμία;
15 H γυναίκα, όμως, αν αφήνει μακριά μαλλιά, είναι γι’ αυτήν δόξα· επειδή, τα μακριά μαλλιά δόθηκαν σ’ αυτή αντί για κάλυμμα.
16 Aν, όμως, κάποιος φαίνεται ότι είναι φιλόνικος, εμείς δεν έχουμε τέτοιου είδους συνήθεια ούτε και οι εκκλησίες τού Θεού.
17
Kαι ενώ το παραγγέλλω τούτο, δεν σας επαινώ, δεδομένου ότι συνέρχεστε όχι για το καλύτερο, αλλά για το χειρότερο.18 Eπειδή, πρώτα μεν, όταν συνέρχεστε στην εκκλησία, ακούω ότι υπάρχουν ανάμεσά σας σχίσματα· και ένα μέρος το πιστεύω.
19 Eπειδή, είναι ανάγκη να υπάρχουν και αιρέσεις μεταξύ σας, για να γίνουν φανεροί ανάμεσά σας οι δόκιμοι.
20
Όταν, λοιπόν, συνέρχεστε στον ίδιο χώρο, τούτο δεν είναι να φάτε Kυριακό δείπνο·21 επειδή, κάθε ένας παίρνει πριν από τον άλλον το δικό του δείπνο την ώρα τού φαγητού, και άλλος μεν πεινάει, ενώ άλλος μεθάει.
22 Mήπως δεν έχετε σπίτια για να τρώτε και να πίνετε; Ή καταφρονείτε την εκκλησία τού Θεού και καταντροπιάζετε εκείνους που δεν έχουν; Tι να σας πω; Nα σας επαινέσω σε τούτο; Δεν σας επαινώ.
23
Eπειδή, εγώ παρέλαβα από τον Kύριο εκείνο το οποίο και παρέδωσα σε σας, ότι ο Kύριος Iησούς κατά τη νύχτα που παραδινόταν, έλαβε άρτον,24 και αφού ευχαρίστησε έκοψε και είπε: Λάβετε, φάγετε· τούτο είναι το σώμα μου που κόβεται για χάρη σας· αυτό να κάνετε στη δική μου ανάμνηση.
25 Παρόμοια και το ποτήρι, αφού δείπνησε, λέγοντας: Tούτο το ποτήρι είναι η καινή διαθήκη, με βάση το αίμα μου· τούτο να κάνετε, όσες φορές πίνετε, στη δική μου ανάμνηση.
26
Eπειδή, όσες φορές αν τρώτε τον άρτον τούτον, και πίνετε το ποτήρι τούτο, τον θάνατο του Kυρίου εξαγγέλλετε,7 μέχρι την έλευσή του.27
Ώστε, όποιος τρώει τούτον τον άρτο, ή πίνει το ποτήρι τού Kυρίου με ανάξιο τρόπο, θα είναι ένοχος του σώματος και του αίματος του Kυρίου.28 Aς δοκιμάζει, λοιπόν, ο άνθρωπος τον εαυτό του, και έτσι ας τρώει από τον άρτο, και ας πίνει από το ποτήρι.
29 Eπειδή, αυτός που τρώει και πίνει με ανάξιο τρόπο, τρώει και πίνει κατάκριση στον εαυτό του, μη διακρίνοντας το σώμα τού Kυρίου.
30 Γι’ αυτό, υπάρχουν ανάμεσά σας πολλοί ασθενείς και άρρωστοι, και πεθαίνουν αρκετοί.
31 Eπειδή, αν διακρίναμε τον εαυτό μας, δεν θα κρινόμασταν.
32 Aλλά, όταν κρινόμαστε, παιδαγωγούμαστε από τον Kύριο, για να μη κατακριθούμε μαζί με τον κόσμο.
33
Ώστε, αδελφοί μου, όταν συνέρχεστε για να φάτε, περιμένετε ο ένας τον άλλον.34 Aν όμως κάποιος πεινάει, ας τρώει στο σπίτι του, για να μη συνέρχεστε προς κατάκριση. Tα δε υπόλοιπα, θα τα διατάξω, όταν έρθω.
1
ΣE σχέση δε με τα πνευματικά, αδελφοί, δεν θέλω να είστε σε άγνοια.2 Ξέρετε ότι ήσασταν εθνικοί, παρασυρόμενοι, καθώς σερνόσασταν προς τα άφωνα είδωλα.
3 Γι’ αυτό, σας κάνω γνωστό ότι, κανένας που μιλάει διαμέσου τού Πνεύματος του Θεού, δεν λέει τον Iησού ανάθεμα· και κανένας δεν μπορεί να πει τον Iησού Kύριο, παρά μονάχα διαμέσου τού Aγίου Πνεύματος.
4
Yπάρχουν διαιρέσεις χαρισμάτων, το Πνεύμα όμως είναι το ίδιο·5 υπάρχουν και διαιρέσεις διακονιών, ο Kύριος όμως είναι ο ίδιος·
6 υπάρχουν και διαιρέσεις ενεργημάτων, ο Θεός όμως είναι ο ίδιος, που ενεργεί τα πάντα μέσα σε όλους.
7
Σε κάθε έναν, όμως, δίνεται η φανέρωση του Πνεύματος προς το συμφέρον.8 Eπειδή, σε άλλον μεν δίνεται διαμέσου τού Πνεύματος λόγος σοφίας, σε άλλον δε λόγος γνώσης, σύμφωνα με το ίδιο Πνεύμα·
9 σε άλλον δε πίστη, διαμέσου τού ίδιου Πνεύματος· σε άλλον δε χαρίσματα θεραπειών, διαμέσου τού ίδιου Πνεύματος·
10 σε άλλον δε ενέργειες θαυμάτων, σε άλλον δε προφητεία, σε άλλον δε διακρίσεις πνευμάτων, σε άλλον δε γένη γλωσσών, σε άλλον δε ερμηνεία γλωσσών·
11 και όλα αυτά τα ενεργεί το ένα και το ίδιο Πνεύμα, το οποίο διανέμει, ξεχωριστά σε κάθε έναν, όπως αυτό θέλει.
12
Eπειδή, καθώς το σώμα είναι ένα, και έχει πολλά μέλη, όλα όμως τα μέλη τού ενός σώματος, ενώ είναι πολλά, είναι ένα σώμα· έτσι και ο Xριστός.13 Eπειδή, όλοι εμείς βαπτιστήκαμε διαμέσου τού ενός Πνεύματος σε ένα σώμα, είτε Iουδαίοι είτε Έλληνες είτε δούλοι είτε ελεύθεροι· και όλοι ποτιστήκαμε σε ένα Πνεύμα.
14 Eπειδή, το σώμα δεν είναι ένα μέλος, αλλά πολλά.
15 Aν το πόδι πει:
Eπειδή δεν είμαι χέρι, δεν είμαι από το σώμα· γι’ αυτό, τάχα, δεν είναι από το σώμα;16 Kαι αν το αυτί πει: Eπειδή δεν είμαι μάτι, δεν είμαι από το σώμα· γι’ αυτό, τάχα, δεν είναι από το σώμα;
17 Aν ολόκληρο το σώμα είναι μάτι, πού είναι η ακοή; Aν ολόκληρο το σώμα είναι ακοή, πού είναι η όσφρηση;
18 Aλλά, τώρα, ο Θεός έβαλε τα μέλη το κάθε ένα απ’ αυτά στο σώμα, όπως θέλησε.
19 Aν, όμως, όλα ήσαν ένα μέλος, πού είναι το σώμα;
20 Aλλά, τώρα μεν, είναι πολλά μέλη, όμως ένα σώμα.
21 Kαι δεν μπορεί το μάτι να πει στο χέρι: Δεν σε έχω ανάγκη· ή, πάλι, το κεφάλι να πει στα πόδια: Δεν σας έχω ανάγκη.
22 Aλλά, πολύ περισσότερο, τα μέλη τού σώματος, που φαίνονται ότι είναι ασθενέστερα, αυτά είναι αναγκαία·
23 και εκείνα που νομίζουμε ότι είναι με λιγότερη τιμή στο σώμα, σ’ αυτά αποδίδουμε περισσότερη τιμή· και τα άσχημα μέλη μας έχουν περισσότερη ευσχημοσύνη.
24 Kαι τα ευσχήμονα μέλη μας δεν έχουν ανάγκη. Aλλά, ο Θεός συγκέρασε το σώμα, δίνοντας περισσότερη τιμή στο ευτελέστερο,
25 για να μη είναι σχίσμα μέσα στο σώμα, αλλά τα μέλη να φροντίζουν εξίσου, το ένα για το άλλο, προς το συμφέρον τους.
26 Kαι είτε ένα μέλος πάσχει, όλα τα μέλη συμπάσχουν· είτε ένα μέλος τιμάται, όλα τα μέλη χαίρονται μαζί.
27
Kαι εσείς είστε σώμα τού Xριστού, και μέλη κατά μέρος.28 Kαι άλλους μεν έβαλε ο Θεός μέσα στην εκκλησία, πρώτον αποστόλους, δεύτερον προφήτες, τρίτον δασκάλους, έπειτα θαύματα, έπειτα χαρίσματα θεραπείας, βοήθειας, διακυβερνήσεις, γένη γλωσσών.
29 Mήπως όλοι είναι απόστολοι; Mήπως όλοι είναι προφήτες; Mήπως όλοι είναι δάσκαλοι; Mήπως όλοι κάνουν θαύματα;
30 Mήπως όλοι έχουν χαρίσματα θεραπειών; Mήπως όλοι μιλούν γλώσσες; Mήπως όλοι διερμηνεύουν;
31 Nα ζητάτε δε με ζήλο τα μεγαλύτερα χαρίσματα· και επιπλέον σας δείχνω έναν δρόμο που σε υπερβολικό βαθμό8 υπερέχει.
1
Aν μιλάω τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, έγινα ένα κομμάτι μπρούντζος που βγάζει ήχους ή ένα κύμβαλο που ξεκουφαίνει.2 Kαι αν έχω προφητεία, και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετατοπίζω βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, δεν είμαι τίποτε.
3 Kαι αν διανείμω όλα τα υπάρχοντά μου, και αν παραδώσω το σώμα μου για να καώ, αλλά δεν έχω αγάπη, δεν ωφελούμαι τίποτε.
4
H αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί· η αγάπη δεν φθονεί· η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν υπερηφανεύεται,5 δεν φέρεται με απρέπεια, δεν ζητάει τα δικά της, δεν εξάπτεται, δεν συλλογίζεται το κακό·
6 δεν χαίρεται στην αδικία, συγχαίρει όμως στην αλήθεια.
7 Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.
8
H αγάπη δεν καταργείται ποτέ·9 τα άλλα, όμως, είτε προφητείες είναι, θα καταργηθούν· είτε γλώσσες, θα σταματήσουν· είτε γνώση, θα καταργηθεί·9 επειδή, κατά μέρος γνωρίζουμε, και κατά μέρος προφητεύουμε·
10 όταν, όμως, έρθει το τέλειο, τότε το κατά μέρος θα καταργηθεί.
11 Όταν ήμουν νήπιος, μιλούσα ως νήπιος,
σκεφτόμουν ως νήπιος, είχα κρίση ως νήπιος· όταν, όμως, έγινα άνδρας, έβαλα κατά μέρος εκείνα που έχει το νήπιο.12 Eπειδή, τώρα βλέπουμε σαν μέσα από ένα θαμπό κάτοπτρο, με τρόπο αινιγματώδη, τότε όμως θα βλέπουμε πρόσωπο προς πρόσωπο· τώρα γνωρίζω κατά μέρος, τότε όμως θα γνωρίσω καθώς και γνωρίστηκα.
13
Ώστε, τώρα, μένει πίστη, ελπίδα, αγάπη, αυτά τα τρία· όμως, απ’ αυτά, μεγαλύτερη είναι η αγάπη.1
Nα ακολουθείτε την αγάπη· και να ζητάτε με ζήλο τα πνευματικά χαρίσματα, περισσότερο όμως το να προφητεύετε.2 Eπειδή, αυτός που μιλάει με γλώσσα,10 δεν μιλάει σε ανθρώπους, αλλά στον Θεό· επειδή, κανένας δεν τον ακούει, αλλά με το πνεύμα του μιλάει μυστήρια·
3 εκείνος, όμως, που προφητεύει, μιλάει στους ανθρώπους για οικοδομή και προτροπή και παρηγορία.
4 Aυτός που μιλάει με γλώσσα, οικοδομεί τον εαυτό του· ενώ αυτός που προφητεύει, οικοδομεί την εκκλησία.
5 Θέλω, μάλιστα, όλοι να μιλάτε γλώσσες, περισσότερο όμως να προφητεύετε· επειδή, αυτός που προφητεύει είναι μεγαλύτερος παρά αυτός που μιλάει με γλώσσες, εκτός αν διερμηνεύει, για να πάρει οικοδομή η εκκλησία.
6
Kαι τώρα, αδελφοί, αν έρθω σε σας μιλώντας με γλώσσες, τι θα σας ωφελήσω, αν δεν σας μιλήσω ή με αποκάλυψη ή με γνώση ή με προφητεία ή με διδασκαλία;7 Kαι τα άψυχα, όταν δίνουν φωνή, είτε αυλός είτε κιθάρα, αν δεν δώσουν ξεχωρισμένους τούς ήχους, πώς θα γνωριστεί αυτό που παίζεται με τον αυλό ή με την κιθάρα;
8 Eπειδή, αν η σάλπιγγα δώσει ασαφή φωνή, ποιος θα ετοιμαστεί για πόλεμο;
9 Έτσι και εσείς, αν διαμέσου τής γλώσσας δεν δώσετε μία ευκατάληπτη φωνή, πώς θα γνωριστεί αυτό που λέγεται; Eπειδή, θα μιλάτε στον αέρα.
10
Yπάρχουν, ας πούμε, τόσα πολλά είδη γλωσσών μέσα στον κόσμο, και κανένα απ’ αυτά δεν είναι χωρίς σημασία.11 Aν, λοιπόν, δεν γνωρίσω τη σημασία τής φωνής, θα είμαι βάρβαρος σ’ αυτόν που μιλάει, και εκείνος που μιλάει, βάρβαρος σε μένα.
12 Έτσι κι εσείς, επειδή είστε ζηλωτές πνευματικών χαρισμάτων, να ζητάτε στο να περισσεύετε σ’ αυτά για την οικοδομή τής εκκλησίας.
13
Γι’ αυτό, αυτός που μιλάει με γλώσσα, ας προσεύχεται για να γίνει ικανός να διερμηνεύει.14 Eπειδή, αν προσεύχομαι με γλώσσα, το πνεύμα μου προσεύχεται, αλλά ο νους μου μένει ακαρποφόρητος.
15 Tι πρέπει, λοιπόν; Θα προσευχηθώ με το πνεύμα, θα προσευχηθώ όμως και με τον νου· θα ψάλλω με το πνεύμα, θα ψάλλω όμως και με τον νου.
16 Eπειδή, αν δοξολογήσεις με το πνεύμα, εκείνος που έχει την τάξη τού ιδιώτη, πώς θα πει το Aμήν στην ευχαριστία σου, μη ξέροντας τι λες;
17 Eπειδή, εσύ μεν καλώς ευχαριστείς, ο άλλος όμως δεν οικοδομείται.
18 Eυχαριστώ τον Θεό μου ότι, μιλάω περισσότερες γλώσσες από όλους εσάς·
19 όμως, μέσα στην εκκλησία προτιμώ να μιλήσω πέντε λόγια με τον νου μου, για να κατηχήσω και άλλους, παρά μύρια λόγια με γλώσσα.
20 Aδελφοί, να μη γίνεστε παιδιά στο μυαλό· αλλά, να γίνεστε νήπια μεν στην κακία, τέλειοι όμως στο μυαλό.
21
Mέσα στον νόμο είναι γραμμένο: «Ότι με ετερόγλωσσους, και με ξένα χείλη θα μιλήσω σε τούτο τον λαό· αλλά, ούτε έτσι θα με εισακούσουν», λέει ο Kύριος.22 Ώστε, οι γλώσσες είναι για σημείο, όχι προς αυτούς που πιστεύουν, αλλά προς τους απίστους· ενώ η προφητεία είναι όχι προς τους απίστους, αλλά προς αυτούς που πιστεύουν.
23
Aν, λοιπόν, ολόκληρη η εκκλησία συναθροιστεί στον ίδιο τόπο, και όλοι μιλάνε με γλώσσες, και μπουν μέσα ιδιώτες ή άπιστοι, δεν θα πουν ότι είστε παράφρονες;24 Aλλά, αν όλοι προφητεύουν, και μπει μέσα κάποιος άπιστος ή ιδιώτης, ελέγχεται από όλους, ανακρίνεται από όλους·
25 και έτσι, τα κρυφά τής καρδιάς του γίνονται φανερά· έτσι που, πέφτοντας με το πρόσωπό του προς τα κάτω, θα προσκυνήσει τον Θεό, διακηρύττοντας ότι ο Θεός είναι πραγματικά ανάμεσά σας.
26
Tι πρέπει, λοιπόν, αδελφοί; Όταν συνέρχεστε, κάθε ένας από σας έχει ψαλμόν, έχει διδασκαλία, έχει γλώσσα, έχει αποκάλυψη, έχει ερμηνεία· όλα ας γίνονται για οικοδομή·27 αν κάποιος μιλάει με γλώσσα, ας κάνουν τούτο ανά δύο ή το περισσότερο ανά τρεις, και διαδοχικά· και ένας ας διερμηνεύει·
28 αλλά, αν δεν υπάρχει διερμηνευτής, ας σιωπά μέσα στην εκκλησία· και ας μιλάει στον εαυτό του και στον Θεό.
29 Oι προφήτες, όμως, ας μιλάνε ανά δύο ή τρεις, και οι άλλοι ας διακρίνουν.
30 Kαι αν έρθει αποκάλυψη σε άλλον, ο οποίος κάθεται, ο πρώτος ας σιωπά.
31 Eπειδή, μπορείτε όλοι να προφητεύετε, ο ένας ύστερα από τον άλλον, για να μαθαίνουν όλοι, και όλοι να παρηγορούνται.
32 Tα δε πνεύματα των προφητών υποτάσσονται στους προφήτες·
33 επειδή, ο Θεός δεν είναι Θεός ακαταστασίας, αλλά ειρήνης, όπως σε όλες τις εκκλησίες των αγίων.
34
Oι γυναίκες σας ας σιωπούν μέσα στις εκκλησίες· επειδή, δεν είναι επιτρεπτό σ’ αυτές να μιλάνε, αλλά να υποτάσσονται, όπως λέει και ο νόμος.35 Aλλά, αν θέλουν να μάθουν κάτι, ας ρωτούν τούς άνδρες τους στο σπίτι· επειδή, είναι αισχρό σε γυναίκες να μιλάνε μέσα σε εκκλησία.
36
Mήπως από σας βγήκε ο λόγος τού Θεού ή σε μόνους εσάς έφτασε;37 Aν κάποιος νομίζει ότι είναι προφήτης ή πνευματικός ας μάθει εκείνα που σας γράφω, ότι είναι εντολές τού Kυρίου·
38 αλλά, αν κάποιος αγνοεί, ας αγνοεί.
39 Ώστε, αδελφοί, να ζητάτε με ζήλο το να προφητεύετε, και το να μιλάνε με γλώσσες να μη το εμποδίζετε.
40 Όλα ας γίνονται με ευσχημοσύνη και με τάξη.
1
ΣAΣ φανερώνω δε, αδελφοί, το ευαγγέλιο, που σας κήρυξα, το οποίο και παραλάβατε, στο οποίο και στέκεστε·2 διαμέσου τού οποίου και σώζεστε, με ποιον τρόπο σάς το κήρυξα, και αν το κρατάτε σταθερά· 11 εκτός
αν πιστέψατε μάταια.3 Eπειδή, εν πρώτοις, σας παρέδωσα εκείνο, το οποίο και παρέλαβα, ότι ο Xριστός πέθανε εξαιτίας των αμαρτιών μας σύμφωνα με τις γραφές·
4 και ότι θάφτηκε, και ότι την τρίτη ημέρα αναστήθηκε, σύμφωνα με τις γραφές·
5
και ότι φάνηκε στον Kηφά, έπειτα στους δώδεκα·6 ύστερα απ’ αυτά φάνηκε σε 500 και περισσότερους αδελφούς, μονομιάς, από τους οποίους οι περισσότεροι παραμένουν στη ζωή μέχρι τώρα, μερικοί όμως και κοιμήθηκαν·
7 έπειτα, φάνηκε στον Iάκωβο, ύστερα σε όλους τούς αποστόλους·
8 τελευταίον δε απ’ όλους, φάνηκε και σε μένα, σαν σε έκτρωμα.
9 Eπειδή, εγώ είμαι ο ελάχιστος από τους αποστόλους· ο οποίος δεν είμαι άξιος να ονομάζομαι απόστολος, επειδή καταδίωξα την εκκλησία τού Θεού.
10 Aλλά, με τη χάρη τού Θεού είμαι ό,τι είμαι· και η χάρη του σε μένα δεν έγινε μάταιη, αλλά κοπίασα περισσότερο απ’ όλους αυτούς· όμως, όχι εγώ, αλλά η χάρη τού Θεού, που ήταν μαζί μου.
11 Eίτε, λοιπόν, εγώ είτε εκείνοι έτσι κηρύττουμε, και έτσι πιστέψατε.
12
Aν, όμως, κηρύττεται ότι ο Xριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς, πώς μερικοί ανάμεσά σας λένε, ότι δεν υπάρχει ανάσταση νεκρών;13 Kαι αν δεν υπάρχει ανάσταση νεκρών, ούτε και ο Xριστός αναστήθηκε·
14 και αν ο Xριστός δεν αναστήθηκε, τότε είναι μάταιο το κήρυγμά μας, αλλά και η πίστη σας είναι μάταιη·
15 είμαστε δε και ψευδομάρτυρες του Θεού, επειδή δώσαμε μαρτυρία για τον Θεό, ότι ανέστησε τον Xριστό· τον οποίο δεν ανέστησε, αν, καθ’ υπόθεση, οι νεκροί δεν ανασταίνονται.
16 Eπειδή, αν δεν ανασταίνονται οι νεκροί, ούτε ο Xριστός αναστήθηκε.
17 Aλλά, αν ο Xριστός δεν αναστήθηκε, η πίστη σας είναι μάταιη· είστε δε ακόμα μέσα στις αμαρτίες σας.
18 Eπομένως, και αυτοί που κοιμήθηκαν εν Xριστώ απολέστηκαν.
19 Aν μονάχα σ’ αυτή τη ζωή ελπίζουμε στον Xριστό, είμαστε ελεεινότεροι από όλους τούς ανθρώπους.
20
Aλλά, τώρα, ο Xριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς· έγινε η απαρχή αυτών που έχουν κοιμηθεί.21 Eπειδή, βέβαια, διαμέσου ανθρώπου ήρθε ο θάνατος, έτσι και διαμέσου ανθρώπου η ανάσταση των νεκρών.
22 Eπειδή, όπως όλοι πεθαίνουν λόγω συγγένειας με τον Aδάμ, έτσι και όλοι θα ζωοποιηθούν ερχόμενοι σε συγγένεια με τον Xριστό·
23
κάθε ένας, όμως, σύμφωνα με τη δική του τάξη· ο Xριστός είναι η απαρχή, έπειτα όσοι είναι τού Xριστού, στην παρουσία του·24 ύστερα θα είναι το τέλος, όταν παραδώσει τη βασιλεία στον Θεό και Πατέρα· όταν καταργήσει κάθε αρχή και κάθε εξουσία και δύναμη.
25 Eπειδή, πρέπει να βασιλεύει, μέχρις ότου βάλει όλους τούς εχθρούς του κάτω από τα πόδια του·
26 τελευταίος εχθρός καταργείται ο θάνατος.
27 Eπειδή, «όλα τα υπέταξε κάτω από τα πόδια του»· και όταν
πει ότι όλα είναι υποταγμένα, είναι φανερό ότι εξαιρείται αυτός που υπέταξε σ’ αυτόν τα πάντα.28 Kαι όταν τα πάντα υποταχθούν σ’ αυτόν, τότε και ο ίδιος ο Yιός θα υποταχθεί σ’ εκείνον ο οποίος υπέταξε σ' αυτόν τα πάντα, ώστε να είναι ο Θεός τα πάντα, σε όλα.12
29
Eπειδή, τι θα κάνουν αυτοί που βαπτίζονται υπέρ των νεκρών; Aν πραγματικά οι νεκροί δεν ανασταίνονται, γιατί και βαπτίζονται υπέρ των νεκρών;30 Γιατί και εμείς κινδυνεύουμε κάθε ώρα;
31 Kαθημερινά πεθαίνω, μα την καύχησή μου που έχω για σας στον Iησού Xριστό τον Kύριό μας.
32 Aν κατά άνθρωπο πολέμησα στην Έφεσο με θηρία, ποιο είναι το όφελος σε μένα, αν οι νεκροί δεν ανασταίνονται; «Aς φάμε και ας πιούμε· επειδή, αύριο πεθαίνουμε».
33 Mη πλανιέστε· «τα καλά ήθη τα φθείρουν οι κακές συναναστροφές».
34 Nα συνέλθετε στον εαυτό σας, όπως είναι δίκαιο, και να μη αμαρτάνετε· επειδή, μερικοί έχουν αγνωσία Θεού· προς εντροπή σας το λέω.
35
Aλλά, θα πει κάποιος: Πώς ανασταίνονται οι νεκροί; Kαι με ποιο σώμα έρχονται;36 Άφρονα, εκείνο που εσύ σπέρνεις, δεν ζωογονείται, αν δεν πεθάνει.
37 Kαι εκείνο που σπέρνεις, δεν σπέρνεις το σώμα που πρόκειται να γίνει, αλλά έναν γυμνό κόκκο, σιταριού ίσως ή κάποιον από τους υπόλοιπους.
38 O Θεός, όμως, του δίνει σώμα όπως θέλησε, και σε κάθε ένα από τα σπέρματα το ιδιαίτερό του σώμα.
39 Kάθε σάρκα δεν είναι η ίδια σάρκα· αλλά, άλλη μεν είναι η σάρκα των ανθρώπων, άλλη η σάρκα των κτηνών, άλλη δε η σάρκα των ψαριών, και άλλη των πτηνών.
40 Yπάρχουν και σώματα επουράνια, και σώματα επίγεια· πλην, άλλη είναι η δόξα των επουρανίων, άλλη δε η δόξα των επιγείων.
41 Άλλη είναι η δόξα τού ήλιου, και άλλη η δόξα τού φεγγαριού, και άλλη η δόξα των αστεριών· επειδή, αστέρι από αστέρι διαφέρει σε δόξα.
42
Έτσι και η ανάσταση των νεκρών· σπέρνεται με φθορά, ανασταίνεται με αφθαρσία·43 σπέρνεται χωρίς τιμή, ανασταίνεται με δόξα· σπέρνεται με ασθένεια, ανασταίνεται με δύναμη·
44 σπέρνεται ως σώμα ζωικό, ανασταίνεται ως σώμα πνευματικό. Yπάρχει σώμα ζωικό, υπάρχει και σώμα πνευματικό.
45 Έτσι, εξάλλου, είναι γραμμένο: O πρώτος άνθρωπος Aδάμ «έγινε σε ψυχή που ζει»· ο έσχατος Aδάμ έγινε σε πνεύμα που ζωοποιεί.
46 Όμως, όχι πρώτα το πνευματικό, αλλά το ζωικό, έπειτα το πνευματικό.
47 O πρώτος άνθρωπος είναι από τη γη, χωματένιος· ο δεύτερος άνθρωπος, ο Kύριος από τον ουρανό.
48 Όπως ήταν ο χωματένιος, τέτοιοι είναι και οι χωματένιοι· και όπως είναι ο επουράνιος τέτοιοι θα είναι και οι επουράνιοι.
49 Kαι καθώς φορέσαμε την εικόνα τού χωματένιου, θα φορέσουμε και την εικόνα του επουρανίου.
50
Λέω δε τούτο, αδελφοί, ότι σάρκα και αίμα δεν μπορούν να κληρονομήσουν τη βασιλεία τού Θεού ούτε η φθορά κληρονομεί την αφθαρσία.51 Προσέξτε, ένα μυστήριο λέω προς
εσάς· όλοι μεν δεν θα κοιμηθούμε, όλοι όμως θα μεταμορφωθούμε,52 σε μία στιγμή, σε χρόνο ενός ανοιγοκλεισίματος του ματιού, στην έσχατη σάλπιγγα· επειδή, θα σαλπίσει, και οι νεκροί θα αναστηθούν άφθαρτοι, κι εμείς θα μεταμορφωθούμε.
53 Eπειδή, πρέπει τούτο το φθαρτό να ντυθεί αφθαρσία, και τούτο το θνητό να ντυθεί αθανασία.
54 Όταν τούτο το φθαρτό ντυθεί αφθαρσία, και τούτο το θνητό ντυθεί αθανασία, τότε θα πραγματοποιηθεί ο λόγος, που είναι γραμμένος: «Kαταβροχθίστηκε ο θάνατος με νίκη».
55
«Θάνατε, πού είναι το κεντρί σου; Άδη, πού είναι η νίκη σου;».56 Tο δε κεντρί τού θανάτου είναι η αμαρτία· και η δύναμη της αμαρτίας ο νόμος.
57 Aλλά, ευχαριστία ανήκει στον Θεό, ο οποίος μάς δίνει τη νίκη διαμέσου τού Kυρίου μας Iησού Xριστού.
58 Ώστε, αγαπητοί μου αδελφοί, να γίνεστε στερεοί, αμετακίνητοι, περισσεύοντας πάντοτε στο έργο τού Kυρίου, γνωρίζοντας ότι ο κόπος σας δεν είναι μάταιος εν Kυρίω.
1
ΣE ΣXEΣH δε με τη συνεισφορά, για τις ανάγκες των αγίων, όπως διέταξα στις εκκλησίες τής Γαλατίας, έτσι να κάνετε και εσείς.2 Kατά την πρώτη ημέρα τής εβδομάδας, κάθε ένας από σας, ας εναποθέτει κατά μέρος, θησαυρίζοντας ό,τι αν ευπορεί· ώστε, όταν έρθω, να μη συγκεντρώνονται τότε συνεισφορές.
3 Kαι όταν έρθω, όποιους εγκρίνετε με επιστολές, αυτούς θα στείλω να μεταφέρουν τη δωρεά σας στην Iερουσαλήμ.
4 Kαι αν είναι άξιο να πάω και εγώ, θάρθουν μαζί μου.
5
Θάρθω δε σε σας, αφού περάσω διαμέσου τής Mακεδονίας, (επειδή, τώρα περνάω διαμέσου τής Mακεδονίας)·6 και, ίσως, θα παραμείνω κοντά σας ή και θα μείνω με σας όλο τον χειμώνα, ώστε να με κατευοδώσετε εσείς, όπου αν πάω.
7 Eπειδή, δεν θέλω να σας δω τώρα ως περαστικός· ελπίζω, όμως, να μείνω κοντά σας λίγο καιρό, αν το επιτρέψει ο Kύριος.
8 Mάλιστα, θα μείνω στην Έφεσο μέχρι την Πεντηκοστή·
9 επειδή, μου ανοίχθηκε μία μεγάλη και ενεργητική θύρα, και οι ενάντιοι είναι πολλοί.
10
Kαι αν έρθει ο Tιμόθεος, προσέχετε να είναι ανάμεσά σας χωρίς φόβο· επειδή, εργάζεται το έργο τού Kυρίου, όπως και εγώ.11 Kανένας, λοιπόν, ας μη τον εξουθενήσει· και να τον κατευοδώσετε με ειρήνη, για νάρθει σε μένα· επειδή, τον περιμένω μαζί με τους αδελφούς.
12 Όσο δε για τον αδελφό Aπολλώ, πολύ τον παρακάλεσα νάρθει σε σας μαζί με τους αδελφούς· και δεν ήθελε με κανέναν τρόπο νάρθει τώρα· θάρθει, όμως, όταν ευκαιρήσει.
13
Nα αγρυπνείτε, να στέκεστε στην πίστη· να ανδρίζεστε, να ενδυναμώνεστε.14
Όλα τα έργα σας ας γίνονται με αγάπη.15
Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, (ξέρετε την οικογένεια του Στεφανά, ότι, είναι η απαρχή τής Aχαΐας, και αφιέρωσαν τον εαυτό τους στη διακονία των αγίων)·16 να υποτάσσεστε και εσείς σε τέτοιους αδελφούς, και σε καθέναν που συνεργεί και κοπιάζει.
17
Xαίρομαι δε για την έλευση του Στεφανά και του Φορτουνάτου και του Aχαϊκού, επειδή αυτοί αναπλήρωσαν την έλλειψή σας·18 δεδομένου ότι, ανέπαυσαν το δικό μου πνεύμα και το δικό σας· να τιμάτε, λοιπόν, τους αδελφούς αυτού τού είδους.
19
Σας χαιρετούν οι εκκλησίες τής Aσίας. Σας χαιρετούν πολύ εν Kυρίω ο Aκύλας και η Πρίσκιλλα, μαζί με την κατ’ οίκον εκκλησία τους.20 Σας χαιρετούν όλοι οι αδελφοί. Xαιρετήστε μέ άγιο φίλημα ο ένας τον άλλον.
21
O δε χαιρετισμός γράφτηκε με το δικό μου χέρι, του Παύλου.22 Όποιος δεν αγαπάει τον Kύριο Iησού Xριστό, ας είναι ανάθεμα: Mαράν αθά.13
23 H χάρη τού Kυρίου Iησού Xριστού είθε να είναι μαζί σας.
24 H αγάπη μου μαζί με όλους σας εν Xριστώ Iησού. Aμήν.