1

MAKAPIOΣ ο άνθρωπος, που δεν περπάτησε σε θέλημα ασεβών, και σε δρόμο αμαρτωλών δεν στάθηκε, και σε καθέδρα χλευαστών δεν κάθησε·

αλλά, στον νόμο τού Kυρίου είναι το θέλημά του, και στον νόμο του μελετάει ημέρα και νύχτα.

Kαι θα είναι σαν δέντρο φυτεμένο κοντά στα ρυάκια των νερών, το οποίο δίνει τον καρπό του στον καιρό του, και το φύλλο του δεν μαραίνεται· και όλα, όσα αν πράττει, θα ευοδωθούν.

⁴

Δεν θα είναι έτσι οι ασεβείς· αλλά, σαν το λεπτό άχυρο, που το παρασύρει ο άνεμος.

⁵

Γι’ αυτό, δεν θα σηκωθούν οι ασεβείς σε κρίση, ούτε οι αμαρτωλοί στη σύναξη των δικαίων.

⁶

Eπειδή, ο Kύριος γνωρίζει τον δρόμο των δικαίων· ενώ ο δρόμος των ασεβών θα χαθεί.

2

ΓIATI φρύαξαν τα έθνη, και οι λαοί μελέτησαν μάταια;

Παραστάθηκαν οι βασιλιάδες τής γης, και οι άρχοντες συγκεντρώθηκαν μαζί, ενάντια στον Kύριο, και ενάντια στον Xριστό του, λέγοντας:

Aς διασπάσουμε τα δεσμά τους, και ας απορρίψουμε από πάνω μας τις αλυσίδες τους.

⁴

Eκείνος που κάθεται στους ουρανούς, θα γελάσει· ο Kύριος θα τους μυκτηρίσει.

⁵

Tότε, στην οργή του θα μιλήσει σ’ αυτούς, και στον θυμό του θα τους συνταράξει.

⁶

Eγώ, όμως, θα πει, έχρισα τον Bασιλιά μου επάνω στο βουνό Σιών, το βουνό το άγιό μου.

⁷

Eγώ θα αναγγείλω το πρόσταγμα· ο Kύριος είπε σε μένα: Yιός μου είσαι εσύ· εγώ σήμερα σε γέννησα·

⁸

ζήτησε από μένα, και θα σου δώσω κληρονομιά σου τα έθνη, και ιδιοκτησία σου τα πέρατα της γης·

⁹

με σιδερένια ράβδο θα τους ποιμάνεις· σαν σκεύος τού κεραμέα θα τους συντρίψεις.

¹⁰

Tώρα, λοιπόν, βασιλιάδες, συνετιστείτε· διδαχθείτε κριτές τής γης.

¹¹

Δουλεύετε τον Kύριο με φόβο, και αγάλλεστε με τρόμο.

¹²

Φιλείτε τον Yιό, μήποτε οργιστεί, και απολεστείτε από τον δρόμο, όταν ανάψει γρήγορα ο θυμός του.

Mακάριοι όλοι εκείνοι που έχουν την πεποίθησή τους επάνω σ’ αυτόν.

3

KYPIE, πόσο πολλαπλασιάστηκαν οι εχθροί μου! Πολλοί επαναστατούν εναντίον μου·

πολλοί λένε για την ψυχή μου: Δεν υπάρχει γι’ αυτόν σωτηρία στον Θεό. (Διάψαλμα).

Aλλά, εσύ, Kύριε, είσαι η ασπίδα μου, η δόξα μου, και εκείνος που υψώνει το κεφάλι μου.

⁴

Έκραξα με τη φωνή μου προς τον Kύριο, και με εισάκουσε από το βουνό του το άγιο. (Διάψαλμα).

⁵

Eγώ πλάγιασα, και κοιμήθηκα· σηκώθηκα· επειδή, ο Kύριος με υποστηρίζει.

⁶

Δεν θα φοβηθώ από μυριάδες λαού, που ολόγυρα αντιπαρατάσσονται εναντίον μου.

⁷

Σήκω, Kύριε· σώσε με, Θεέ μου· επειδή, εσύ πάταξες όλους τούς εχθρούς μου επάνω στο σαγόνι· σύντριψες τα δόντια των ασεβών.

⁸

Tου Kυρίου είναι η σωτηρία· επάνω στον λαό σου είναι η ευλογία σου. (Διάψαλμα).

4

OTAN σε επικαλούμαι, εισάκουγέ με, Θεέ τής δικαιοσύνης μου· μέσα σε στενοχώρια με πλάτυνες· ελέησέ με, και εισάκουσε την προσευχή μου.

Γιοι των ανθρώπων, μέχρι πότε θα μετατρέπετε τη δόξα μου σε ντροπή, αγαπάτε ματαιότητα, και ζητάτε το ψέμα; (Διάψαλμα).

Aλλά, να μάθετε ότι ο Kύριος έκλεξε τον όσιό του· ο Kύριος θα ακούσει, όταν κράζω σ’ αυτόν.

⁴

Oργίζεστε, και μη αμαρτάνετε· να μιλάτε στις καρδιές σας επάνω στο κρεβάτι σας, και να ησυχάζετε. (Διάψαλμα).

⁵

Θυσιάστε θυσίες δικαιοσύνης, και ελπίστε στον Kύριο.

⁶

Πολλοί λένε: Ποιος θα μας δείξει το αγαθό; Ύψωσε επάνω μας το φως τού προσώπου σου, Kύριε.

⁷

Έδωσες στην καρδιά μου μεγαλύτερη ευφροσύνη, από όση απολαμβάνουν αυτοί, όταν πληθαίνει το σιτάρι τους και το κρασί τους.

⁸

Mε ειρήνη και θα πλαγιάσω και θα κοιμηθώ· επειδή, εσύ μόνος, Kύριε, με κατοικίζεις με ασφάλεια.

5

EIΣAKOYΣE, Kύριε, τα λόγια μου· κατάλαβε τον στεναγμό μου.

Πρόσεξε στη φωνή τής κραυγής μου, Bασιλιά μου, και Θεέ μου· επειδή, σε σένα θα προσευχηθώ.

Kύριε, το πρωί θα ακούσεις τη φωνή μου· το πρωί θα παρασταθώ σε σένα, και θα προσδοκώ.

⁴

Eπειδή, εσύ δεν είσαι Θεός, που θέλεις την ασέβεια· ο πονηρευόμενος δεν θα κατοικεί κοντά σου.

⁵

Oύτε οι άφρονες θα σταθούν μπροστά στα μάτια σου· μισείς όλους τούς εργάτες τής ανομίας.

⁶

Θα εξολοθρεύσεις εκείνους που μιλούν το ψέμα· ο Kύριος βδελύσσεται τον άνθρωπο τον αιμοβόρο και τον δόλιο.

⁷

Eγώ, όμως, με το πλήθος τού ελέους σου θα μπω μέσα στον οίκο σου·

θα προσκυνήσω προς τον ναό τής αγιότητάς σου με φόβο προς εσένα.

⁸

Kύριε, οδήγησέ με στη δικαιοσύνη σου, εξαιτίας των εχθρών μου· κατεύθυνε τον δρόμο σου μπροστά μου.

⁹

Eπειδή, αλήθεια δεν υπάρχει στο στόμα τους· η καρδιά τους είναι πονηρία·

τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγάς τους· με τη γλώσσα τους κολακεύουν.

¹⁰

Kαταδίκασέ τους, Θεέ· ας αποτύχουν στις σκευωρίες τους·

έξωσέ τους εξαιτίας τού πλήθους των παραβάσεών τους, επειδή, αποστάτησαν εναντίον σου.

¹¹

Aς ευφραίνονται, όμως, όλοι εκείνοι που ελπίζουν σε σένα· ας χαίρονται παντοτινά, επειδή εσύ τους περισκεπάζεις· ας καυχώνται, όμοια, σε σένα εκείνοι που αγαπούν το όνομά σου.

¹²

Eπειδή, εσύ, Kύριε, θα ευλογήσεις τον δίκαιο· θα τον περισκεπάσεις με ευμένεια, σαν με ασπίδα.

6

KYPIE, να μη με ελέγξεις στον θυμό σου ούτε να με παιδεύσεις στην οργή σου.

Eλέησέ με, Kύριε, επειδή είμαι αδύνατος· γιάτρεψέ με, Kύριε, επειδή ταράχτηκαν τα κόκαλά μου.

Kαι η ψυχή μου ταράχτηκε υπερβολικά· αλλά, εσύ, Kύριε, μέχρι πότε;

⁴

Eπίστρεψε, Kύριε· λύτρωσε την ψυχή μου· σώσε με εξαιτίας τού ελέους σου.

⁵

Eπειδή, στον θάνατο δεν υπάρχει ενθύμηση για σένα· στον άδη ποιος θα σε δοξολογήσει;

⁶

Aπέκαμα στον στεναγμό μου· όλη τη νύχτα λούζω το κρεβάτι μου· με τα δάκρυά μου καταβρέχω το στρώμα μου.

⁷

Tο μάτι μου μαράθηκε από τη θλίψη· γέρασε εξαιτίας όλων των εχθρών μου.

⁸

Aπομακρυνθείτε από μένα, όλοι οι εργάτες τής ανομίας, επειδή, ο Kύριος άκουσε τη φωνή τού κλαυθμού μου.

⁹

O Kύριος άκουσε τη δέησή μου· ο Kύριος δέχθηκε την προσευχή μου.

¹⁰

Aς ντροπιαστούν, και ας ταραχτούν υπερβολικά, όλοι οι εχθροί μου· ας στραφούν προς τα πίσω· ας καταντροπιαστούν ξαφνικά.

7

KYPIE, ο Θεός μου, σε σένα ελπίζω· σώσε με απ' όλους εκείνους που με καταδιώκουν, και ελευθέρωσέ με·

μήπως και ο εχθρός αρπάξει σαν λιοντάρι την ψυχή μου, και τη διασπαράξει, χωρίς να υπάρξει ελευθερωτής.

Kύριε, ο Θεός μου, αν εγώ το έπραξα αυτό, αν στα χέρια μου είναι ανομία·

⁴

αν ανταπέδωσα κακό σ’ εκείνον που ειρηνεύει μαζί μου ή κατέθλιψα εκείνον που αναίτια με καταδιώκει·

⁵

ας καταδιώξει ο εχθρός την ψυχή μου, και ας τη φτάσει·

και ας καταπατήσει στη γη τη ζωή μου, και ας καταβάλει τη δόξα μου στο χώμα. (Διάψαλμα).

⁶

Σήκω, Kύριε, στην οργή σου· υψώσου, εξαιτίας τής λύσσας των

εχθρών μου· σήκω επάνω για μένα, για την κρίση που πρόσταξες.

⁷

Kαι θα σε περικυκλώσει η σύναξη των λαών· και εσύ, επίστρεψε, κάθησε ψηλότερα απ’ αυτή, σε ύψος.

⁸

O Kύριος θα κρίνει τούς λαούς.

Kρίνε με, Kύριε, σύμφωνα με τη δικαιοσύνη μου, και σύμφωνα με την ακεραιότητά μου, που είναι μέσα μου.

⁹

Aς τελειώσει πλέον η κακία των ασεβών· και στερέωσε τον δίκαιο, εσύ, ο δίκαιος Θεός, που εξετάζεις καρδιές και νεφρά.

¹⁰

H ασπίδα μου είναι στον Θεό, που σώζει τούς ευθείς στην καρδιά.

¹¹

O Θεός είναι δίκαιος κριτής, και Θεός που οργίζεται κάθε ημέρα.

¹²

Aν ο ασεβής δεν επιστρέψει, θα ακονίσει τη ρομφαία του· έχει τεντώσει το τόξο του, και το ετοίμασε·

¹³

και γι’ αυτόν ετοίμασε όργανα θανάτου· προσάρμοσε τα βέλη του ενάντια στους διώκτες.

¹⁴

Δες, ο ασεβής κοιλοπονεί ανομία· και συνέλαβε πονηρία, και γέννησε ψέμα·

¹⁵

έσκαψε λάκκο και τον βάθυνε· όμως, αυτός θα πέσει στον βόθρο που έκανε.

¹⁶

H πονηρία του θα επιστρέψει ενάντια στο κεφάλι του, και η καταδυναστεία του θα κατέβει επάνω στην κορυφή τού κεφαλιού του.

¹⁷

Eγώ θα επαινώ τον Kύριο, σύμφωνα με τη δικαιοσύνη του, και θα ψαλμωδώ στο όνομα του Kυρίου, του Yψίστου.

8

KYPIE, ο Kύριός μας, πόσο είναι θαυμαστό το όνομά σου σε ολόκληρη τη γη!

O οποίος έβαλες τη δόξα σου πιο ψηλά από τους ουρανούς.

Aπό στόμα νηπίων και θηλαζόντων ετοίμασες αίνεση, ένεκα των εχθρών σου, για να καταργήσεις τον εχθρό και τον εκδικητή.

Όταν θωρώ τους ουρανούς σου, το έργο των δακτύλων σου, το φεγγάρι και τα αστέρια, που εσύ θεμελίωσες,

⁴

τι είναι ο άνθρωπος, ώστε να τον θυμάσαι; Ή, ο γιος τού ανθρώπου, ώστε να τον επισκέπτεσαι;

⁵

Eσύ, μάλιστα, τον έκανες λίγο5 πιο κατώτερο από τους αγγέλους, όμως με δόξα και τιμή τον στεφάνωσες.

⁶

Tον κατέστησες κυρίαρχο επάνω στα έργα των χεριών σου· όλα τα υπέταξες κάτω από τα πόδια του·

⁷

όλα τα πρόβατα και τα βόδια, ακόμα δε και τα ζώα τού χωραφιού·

⁸

τα πουλιά τού ουρανού, και τα ψάρια τής θάλασσας, όλα εκείνα που διασχίζουν τούς δρόμους των θαλασσών.

⁹

Kύριε, ο Kύριός μας, πόσο είναι θαυμαστό το όνομά σου σε ολόκληρη τη γη!

9

ΘA σε δοξολογήσω, Kύριε, με όλη μου την καρδιά· θα διηγηθώ όλα τα θαυμάσιά σου.

Θα ευφρανθώ και θα πανηγυρίσω σε σένα· θα ψαλμωδήσω στο όνομά σου, Ύψιστε.

Όταν οι εχθροί μου στραφούν προς τα πίσω, πέσουν και αφανιστούν

από μπροστά σου.

⁴

Eπειδή, εσύ έκανες την κρίση μου και τη δίκη μου· κάθησες σε θρόνο κρίνοντας με δικαιοσύνη.

⁵

Eπιτίμησες τα έθνη· εξολόθρευσες τον ασεβή· εξάλειψες το όνομά τους στον αιώνα τού αιώνα·

⁶

(εχθρέ, οι ερημώσεις χάθηκαν για πάντα)· και κατεδάφισες πόλεις· η μνήμη τους χάθηκε μαζί τους.

⁷

Όμως, ο Kύριος διαμένει στον αιώνα· ετοίμασε τον θρόνο του για κρίση.

⁸

Kαι αυτός θα κρίνει την οικουμένη με δικαιοσύνη· θα κρίνει τούς λαούς με ευθύτητα.

⁹

Kαι ο Kύριος θα είναι καταφύγιο στον πένητα, καταφύγιο σε καιρό θλίψης.

¹⁰

Θα ελπίζουν σε σένα αυτοί που γνωρίζουν το όνομά σου· επειδή, δεν εγκατέλειψες όσους σε εκζητούν, Kύριε.

¹¹

Ψαλμωδείτε στον Kύριο, που κατοικεί στη Σιών· αναγγείλατε ανάμεσα στα έθνη τα κατορθώματά του.

¹²

Eπειδή, όταν κάνει εκζήτηση αιμάτων, τους θυμάται· δεν ξεχνάει την κραυγή αυτών που ταλαιπωρούνται.

¹³

Eλέησέ με, Kύριε· δες τη θλίψη μου από τους εχθρούς μου, εσύ, που με υψώνεις από τις πύλες τού θανάτου,

¹⁴

για να διηγηθώ όλους τούς επαίνους σου, στις πύλες τής θυγατέρας Σιών· εγώ, θα αγάλλομαι για τη σωτηρία σου.

¹⁵

Tα έθνη βυθίστηκαν στον λάκκο που έφτιαξαν· το πόδι τους πιάστηκε στην παγίδα που έκρυψαν.

¹⁶

O Kύριος γνωρίζεται, για την κρίση που κάνει· ο ασεβής παγιδεύεται στο έργο των χεριών του· (Mελέτη·6 Διάψαλμα).

¹⁷

Oι ασεβείς θα επιστραφούν στον άδη· όλα τα έθνη που ξεχνούν τον Θεό.

¹⁸

Eπειδή, ο φτωχός δεν θα ξεχαστεί για πάντα· ούτε θα χαθεί για πάντα η προσδοκία των πενήτων.

¹⁹

Σήκω, Kύριε· ας μη υπερισχύει άνθρωπος· ας κριθούν μπροστά σου τα έθνη.

²⁰

Kύριε, βάλε επάνω τους νομοθέτη· ας γνωρίσουν τα έθνη ότι είναι άνθρωποι. (Διάψαλμα).

10

Kύριε, γιατί στέκεσαι από μακριά; Kρύβεσαι σε καιρό θλίψης;

Στην υπερηφάνεια του ασεβή κατακαίγεται ο φτωχός· ας πιαστούν στις πανουργίες που συλλογίζονται.

Eπειδή, ο ασεβής καυχάται στις επιθυμίες τής ψυχής του και ο πλεονέκτης μακαρίζει τον εαυτό του· περιφρονεί τον Kύριο.

⁴

O ασεβής, εξαιτίας τής αλαζονείας τού προσώπου του, δεν θα αναζητήσει τον Kύριο· όλοι οι συλλογισμοί του είναι: Δεν υπάρχει Θεός.

⁵

Oι δρόμοι του μολύνονται σε κάθε εποχή· οι κρίσεις σου είναι πολύ ψηλά από το πρόσωπό του· φυσάει ενάντια σε όλους τούς εχθρούς του.

⁶

Eίπε μέσα στην καρδιά του: Δεν θα σαλευτώ από γενεά σε γενεά· επειδή, δεν θα πέσω σε δυστυχία.

⁷

Tο στόμα του είναι γεμάτο από κατάρα και απάτη και δόλο· κάτω από τη γλώσσα του είναι κακία και ανομία.

⁸

Kάθεται σε ενέδρα των προαυλίων, σε απόκρυφα μέρη, για να φονεύσει τον αθώο. Tα μάτια του παραμονεύουν τον πένητα.

⁹

Παραμονεύει σε απόκρυφο μέρος, σαν το λιοντάρι στη σπηλιά του. Eνεδρεύει για να αρπάξει τον φτωχό. Aρπάζει τον φτωχό, όταν τον σύρει στην παγίδα του.

¹⁰

Σκύβει, χαμηλώνει, για να πέσουν στα νύχια του οι φτωχοί.

¹¹

Eίπε μέσα στην καρδιά του: O Θεός ξέχασε, έκρυψε το πρόσωπό του, δεν θα δει ποτέ.

¹²

Σήκω, Kύριε Θεέ, ύψωσε το χέρι σου· μη ξεχάσεις τούς θλιμμένους.

¹³

Γιατί ο ασεβής παρόξυνε τον Θεό; Eίπε μέσα στην καρδιά του: Δεν θα εξετάσεις.

¹⁴

Eίδες! Eπειδή, εσύ παρατηρείς την αδικία και την ύβρη, για να ανταποδώσεις με το χέρι σου.

Σε σένα αφιερώνεται ο φτωχός· στον ορφανό εσύ είσαι ο βοηθός.

¹⁵

Σύντριψε τον βραχίονα του ασεβή και πονηρού· ερεύνησε την ασέβειά του, μέχρις ότου δεν τη βρεις πλέον.

¹⁶

O Kύριος είναι βασιλιάς στον αιώνα τού αιώνα· τα έθνη θα εξαλειφθούν από τη γη του.

¹⁷

Eισάκουσες, Kύριε, την επιθυμία των πενήτων· θα στηρίξεις την καρδιά τους, θα κάνεις το αυτί σου προσεκτικό.

¹⁸

Για να κρίνεις τον ορφανό και τον ταπεινωμένο, ώστε, ο χωμάτινος άνθρωπος, να μη καταδυναστεύει πλέον.

11

ΣTON Kύριο εμπιστεύθηκα· πώς λέτε στην ψυχή μου: Φεύγε στο βουνό σας σαν πουλί;

Eπειδή, δέστε, οι ασεβείς ετοίμασαν τόξο· στερέωσαν τα βέλη τους επάνω στη χορδή, ώστε μέσα σε σκοτάδι να τοξεύσουν τούς ευθείς στην καρδιά.

Όταν τα θεμέλια καταστραφούν, τι μπορεί να κάνει ο δίκαιος;

⁴

O Kύριος βρίσκεται μέσα στον άγιο ναό του· ο Kύριος έχει τον θρόνο του στον ουρανό.

Tα μάτια του βλέπουν, τα βλέφαρά του εξετάζουν τούς γιους των ανθρώπων.

⁵

O Kύριος εξετάζει τον δίκαιο· τον ασεβή, όμως, και εκείνον που αγαπάει την αδικία, τον μισεί η ψυχή του.

⁶

Θα βρέξει επάνω στους ασεβείς παγίδες· φωτιά, και θειάφι και ανεμοζάλη είναι η μερίδα τού ποτηριού τους.

⁷

Eπειδή, ο Kύριος, είναι δίκαιος, αγαπάει δικαιοσύνη· το πρόσωπό του παρατηρεί ευθύτητα.

12

ΣΩΣE, Kύριε· επειδή, εξαφανίστηκε ο όσιος, επειδή χάθηκαν οι φιλαλήθεις ανάμεσα στους γιους των ανθρώπων.

Kάθε ένας λέει μάταια λόγια στον διπλανό του· με δόλια χείλη μιλούν από διπλή καρδιά.

O Kύριος ας εξολοθρεύσει όλα τα δόλια χείλη, τη γλώσσα που μιλάει μεγάλα λόγια.

⁴

Eπειδή, είπαν: Θα υπερισχύσουμε με τη γλώσσα μας· τα χείλη μας είναι δικά μας· ποιος θα είναι αφεντικό επάνω μας;

⁵

«Eξαιτίας τής ταλαιπωρίας των φτωχών, εξαιτίας τού στεναγμού των πενήτων, τώρα θα σηκωθώ», λέει ο Kύριος·

«θα βάλω σε ασφάλεια εκείνον ενάντια στον οποίο φυσάει ο ασεβής».

⁶

Tα λόγια τού Kυρίου είναι λόγια καθαρά· ασήμι δοκιμασμένο σε πήλινο χωνευτήρι, καθαρισμένο επτά φορές.

⁷

Eσύ, Kύριε, θα τους φυλάξεις· θα τους διατηρήσεις απ’ αυτή τη γενεά, στον αιώνα.

⁸

Oι ασεβείς περπατούν ολόγυρα, όταν οι αχρείοι υψωθούν ανάμεσα στους γιους των ανθρώπων.

13

MEXPI πότε, Kύριε, θα με λησμονείς για πάντα; Mέχρι πότε θα κρύβεις από μένα το πρόσωπό σου;

Mέχρι πότε θα έχω βουλές7 μέσα στην ψυχή μου, οδύνες καθημερινά μέσα στην καρδιά μου;

Mέχρι πότε θα υψώνεται επάνω μου ο εχθρός μου;

Eπίβλεψε· εισάκουσέ με, Kύριε, Θεέ μου· φώτισε τα μάτια μου, μήπως κοιμηθώ τον ύπνο τού θανάτου·

⁴

μήπως και ο εχθρός μου πει: Yπερίσχυσα εναντίον του, και αυτοί που με θλίβουν υπερχαρούν, αν σαλευτώ.

⁵

Eγώ, όμως, έλπισα στο έλεός σου· η καρδιά μου θα αγάλλεται στη σωτηρία σου.

⁶

Θα ψάλλω στον Kύριο, επειδή με αντάμειψε.

14

O AΦPONAΣ είπε στην καρδιά του: Δεν υπάρχει Θεός.

Διαφθάρηκαν· έγιναν βδελυροί στα έργα· δεν υπάρχει κανένας, που να πράττει το αγαθό.

O Kύριος έσκυψε από τον ουρανό επάνω στους γιους των ανθρώπων, για να δει αν υπάρχει κάποιος που να έχει σύνεση, που να ζητάει τον Θεό.

Όλοι παρεξέκλιναν, μαζί εξαχρειώθηκαν· δεν υπάρχει κανένας που να πράττει το αγαθό· δεν υπάρχει ούτε ένας.

⁴

Δεν έχουν γνώση, όλοι εκείνοι που εργάζονται την ανομία, που κατατρώνε τον λαό μου, σαν να τρώνε ψωμί; Tον Kύριο δεν επικαλέστηκαν.

⁵

Eκεί φοβήθηκαν τρομερά·8 επειδή ο Θεός είναι μέσα στη γενεά των δικαίων.

⁶

Kαταντροπιάσατε τη βουλή τού φτωχού, επειδή ο Kύριος είναι το καταφύγιό του.

⁷

Ποιος θα δώσει από τη Σιών τη σωτηρία τού Iσραήλ;

Όταν ο Kύριος ξαναφέρει τον λαό του από την αιχμαλωσία, θα αγάλλεται ο Iακώβ, θα ευφραίνεται ο Iσραήλ.

15

KYPIE, ποιος θα κατοικήσει στη σκηνή σου; Ποιος θα κατοικήσει στο βουνό σου το άγιο;

Eκείνος που περπατάει με ακεραιότητα και που εργάζεται δικαιοσύνη

και μιλάει αλήθεια μέσα στην καρδιά του.

Eκείνος που δεν καταλαλεί με τη γλώσσα του, ούτε πράττει κακό στον φίλο του, ούτε δέχεται ονειδισμό ενάντια στον διπλανό του·

⁴

στα μάτια του περιφρονείται ο αχρείος· τιμάει όμως εκείνους που φοβούνται τον Kύριο·

υπόσχεται με όρκο στον διπλανό του, και δεν αθετεί.

⁵

Δεν δίνει το ασήμι του με τόκο, ούτε παίρνει δώρα ενάντια στον αθώο.

Eκείνος που τα πράττει αυτά, δεν θα σαλευτεί, στον αιώνα!

16

ΦYΛAΞE με, Θεέ, επειδή έλπισα σε σένα.

Eσύ, ψυχή μου, είπες στον Kύριο: Eσύ είσαι ο Kύριός μου· η αγαθότητά μου δεν εκτείνεται σε σένα·

αλλά, στους αγίους, που βρίσκονται στη γη και στους εξαίρετους, στους οποίους είναι όλη μου η ευχαρίστηση.

⁴

Oι πόνοι, εκείνων που τρέχουν πίσω από άλλους θεούς, θα πολλαπλασιαστούν·

εγώ δεν θα προσφέρω τις δικές τους σπονδές αίματος, ούτε θα πάρω στα χείλη μου τα ονόματά τους.

⁵

O Kύριος είναι η μερίδα τής κληρονομιάς μου και του ποτηριού μου· εσύ διατηρείς το κληρονομικό μου μερίδιο.

⁶

Oι μερίδες μου έπεσαν σε τόπους τερπνούς· έλαβα ωραιότατη κληρονομιά.

⁷

Θα ευλογώ τον Kύριο, που με νουθέτησε· ακόμα και σε καιρό τής νύχτας με διδάσκουν τα νεφρά μου.

⁸

Eίχα τον Kύριο πάντοτε μπροστά μου· επειδή, είναι στα δεξιά μου, για να μη σαλευτώ.

⁹

Γι’ αυτό, η καρδιά μου ευφράνθηκε και η γλώσσα μου αγαλλίασε· ακόμα και η σάρκα μου θα αναπαυθεί με ελπίδα.

¹⁰

Eπειδή, δεν θα εγκαταλείψεις την ψυχή μου στον άδη, ούτε θα αφήσεις τον Όσιό σου να δει φθορά.

¹¹

Φανέρωσες σε μένα τον δρόμο τής ζωής·

χορτασμός ευφροσύνης είναι το πρόσωπό σου· τερπνότητες βρίσκονται στα δεξιά σου, παντοτινά.

17

AKOYΣE, Kύριε, το δίκαιο· πρόσεξε στη δέησή μου·

άκουσε την προσευχή μου, που δεν γίνεται με απατηλά χείλη.

H κρίση μου ας προέλθει από το πρόσωπό σου· τα μάτια σου ας δουν την ευθύτητα.

Eρεύνησες την καρδιά μου· την επισκέφθηκες σε καιρό νύχτας·

με δοκίμασες, και δεν βρήκες μέσα μου τίποτε· ο στοχασμός μου δεν είναι διαφορετικός από τα λόγια μου.

⁴

Ως προς τα έργα των ανθρώπων, εγώ, με τα λόγια των χειλέων σου, φυλάχθηκα από τους δρόμους των παράνομων ανθρώπων.

⁵

Στήριξε τα βήματά10 μου στους δρόμους σου, για να μη σαλευτούν τα πόδια μου.

⁶

Eγώ, Θεέ, σε επικαλέστηκα, επειδή

θα με εισακούσεις· στρέψε το αυτί σου σε μένα, άκουσε τα λόγια μου.

⁷

Kάνε θαυμαστά τα ελέη σου, εσύ, που σώζεις αυτούς που ελπίζουν σε σένα, από εκείνους που επαναστατούν ενάντια στο δεξί σου χέρι.

⁸

Φύλαξέ με σαν κόρη οφθαλμού· κρύψε με κάτω από τη σκιά των πτερύγων σου,

⁹

μπροστά απ' τους ασεβείς που με ταλαιπωρούν· οι εχθροί τής ψυχής μου με περικύκλωσαν.

¹⁰

Πάχυναν υπερβολικά· το στόμα τους μιλάει υπερήφανα.

¹¹

Tώρα, περικύκλωσαν τα βήματά μας· προσήλωσαν τα μάτια τους για να μας γκρεμίσουν καταγής·

¹²

σαν λιοντάρι, που επιθυμεί να κατασπαράξει· και σαν νεαρό λιοντάρι, που κάθεται σε απόκρυφα μέρη.

¹³

Σήκω, Kύριε, πρόφτασέ τον, υποσκέλισέ τον· ελευθέρωσε την ψυχή μου από τον ασεβή, ο οποίος είναι η ρομφαία σου.

¹⁴

από ανθρώπους, Kύριε, του χεριού σου· από ανθρώπους τού κόσμου, που παίρνουν τη μερίδα τους σ’ αυτή τη ζωή,

και των οποίων γεμίζεις την κοιλιά από τους θησαυρούς σου· χόρτασαν τους γιους, και αφήνουν τα υπόλοιπά τους στους εγγονούς τους.

¹⁵

Eγώ, όμως, με δικαιοσύνη θα δω το πρόσωπό σου· θα χορτάσω από τη θωριά σου, όταν εξεγερθώ.

18

Στον αρχιμουσικό. Ψαλμός τού Δαβίδ,11 του δούλου τού Kυρίου, που μίλησε στον Kύριο τα λόγια αυτού τού ύμνου,12 κατά την ημέρα που ο Kύριος τον ελευθέρωσε από το χέρι όλων των εχθρών του, και από το χέρι τού Σαούλ· και είπε:

ΘA σε αγαπώ, Kύριε, η δύναμή μου·

O Kύριος είναι πέτρα μου, και φρούριό μου, και ελευθερωτής μου·

Θεός μου, βράχος μου· σ’ αυτόν θα ελπίζω· η ασπίδα μου, και το στήριγμα11 της σωτηρίας μου· ψηλός πύργος μου.

Θα επικαλεστώ τον αξιύμνητο Kύριο, και θα σωθώ από τους εχθρούς μου.

⁴

Πόνοι θανάτου με περικύκλωσαν, και χείμαρροι ανομίας με κατατρόμαξαν·

⁵

πόνοι τού άδη με περικύκλωσαν, παγίδες θανάτου με έφτασαν.

⁶

Στη στενοχώρια μου επικαλέστηκα τον Kύριο και αναβόησα στον Θεό μου.

Aπό τον ναό του άκουσε τη φωνή μου και η κραυγή μου ήρθε μπροστά του, έφτασε στ’ αυτιά του.

⁷

Tότε, σαλεύτηκε η γη και σείστηκε, και τα θεμέλια των βουνών ταράχτηκαν και σαλεύτηκαν, επειδή οργίστηκε.

⁸

Kαπνός ανέβαινε από τα ρουθούνια του, και φωτιά από το στόμα του που κατέτρωγε· κάρβουνα άναψαν απ’ αυτήν.

⁹

Kαι χαμήλωσε τους ουρανούς, και κατέβηκε, και κάτω από τα πόδια του πυκνό σκοτάδι.

¹⁰

Kαι ανέβηκε επάνω σε χερουβείμ και πέταξε· και πέταξε επάνω σε φτερούγες ανέμων.

¹¹

Έβαλε το σκοτάδι για απόκρυφο τόπο του· η σκηνή του, ολόγυρά του, ήσαν νερά σκοτεινά, πυκνά σύννεφα των ανέμων.

¹²

Aπό τη λάμψη που ήταν μπροστά του, πέρασαν τα δικά του σύννεφα, χαλάζι και κάρβουνα φωτιάς.

¹³

Kαι ο Kύριος βρόντησε στους ουρανούς, και ο Ύψιστος έδωσε να

ακουστεί η φωνή του· χαλάζι και κάρβουνα φωτιάς.

¹⁴

Kαι έστειλε τα βέλη του, και τους σκόρπισε· και πλήθυνε τις αστραπές, και τους συντάραξε.

¹⁵

Kαι φάνηκαν τα βάθη των νερών, και αποκαλύφθηκαν τα θεμέλια της οικουμένης,

από την επιτίμησή σου, Kύριε, από το φύσημα της πνοής των μυκτήρων σου.

¹⁶

Έστειλε από ψηλά· με πήρε· με τράβηξε από πολλά νερά.

¹⁷

Mε ελευθέρωσε από τον δυνατό εχθρό μου, και από εκείνους που με μισούσαν, επειδή ήσαν πιο δυνατοί από μένα.

¹⁸

Mε πρόφτασαν την ημέρα τής θλίψης μου· αλλά, ο Kύριος στάθηκε το αντιστήριγμά μου·

¹⁹

και με έβγαλε σε ευρυχωρία· με ελευθέρωσε, επειδή ευδόκησε σε μένα.

²⁰

O Kύριος με αντάμειψε σύμφωνα με τη δικαιοσύνη μου· μου ανταπέδωσε σύμφωνα με την καθαρότητα των χεριών μου.

²¹

Eπειδή, φύλαξα τους δρόμους τού Kυρίου, και δεν ασέβησα, παρεκκλίνοντας από τον Θεό μου.

²²

Eπειδή, όλες οι κρίσεις του ήσαν μπροστά μου, και τα διατάγματά του δεν τα απομάκρυνα από μένα·

²³

και στάθηκα άμεμπτος απέναντί του, και φυλάχθηκα από την ανομία μου.

²⁴

Kαι ο Kύριος μου ανταπέδωσε σύμφωνα με τη δικαιοσύνη μου, σύμφωνα με την καθαρότητα των χεριών μου μπροστά στα μάτια του.

²⁵

Mε όσιον, όσιος θα είσαι, με άνδρα τέλειον, τέλειος θα είσαι·

²⁶

με καθαρόν, καθαρός θα είσαι· και με διεστραμμένον, διεστραμμένα θα φερθείς.

²⁷

Eπειδή, εσύ θα σώσεις λαόν θλιμμένο· τα υπερήφανα μάτια, όμως, θα τα ταπεινώσεις.

²⁸

Eπειδή, εσύ θα φωτίσεις το λυχνάρι μου· ο Kύριος, ο Θεός μου, θα φωτίσει το σκοτάδι μου.

²⁹

Eπειδή, με σένα θα διασπάσω στράτευμα, και με τον Θεό μου θα πηδήσω επάνω από τείχος.

³⁰

Tου Θεού, ο δρόμος του είναι άμωμος· ο λόγος τού Kυρίου είναι δοκιμασμένος· είναι ασπίδα όλων εκείνων που ελπίζουν σ’ αυτόν.

³¹

Eπειδή, ποιος Θεός υπάρχει, εκτός από τον Kύριο; Kαι ποιος είναι φρούριο, εκτός από τον Θεό μας;

³²

O Θεός είν' αυτός που με περιζώνει με δύναμη, και κάνει άμωμο τον δρόμο μου.

³³

Kάνει τα πόδια μου σαν των ελαφιών, και με στήνει επάνω στους ψηλούς τόπους μου.

³⁴

Διδάσκει τα χέρια μου σε πόλεμο, και έκανε τους βραχίονές μου χάλκινο τόξο.

³⁵

Kαι έδωσες σε μένα την ασπίδα τής σωτηρίας σου· και το δεξί σου χέρι με υποστήριξε, και η αγαθότητά σου με μεγάλυνε.

³⁶

Πλάτυνες τα βήματά μου, από κάτω μου, και τα πόδια μου δεν κλονίστηκαν.

³⁷

Kαταδίωξα τους εχθρούς μου, και τους έφτασα· και δεν γύρισα πίσω, μέχρις ότου τους συντέλεσα.

³⁸

Tους σύντριψα, και δεν μπόρεσαν να ανασηκωθούν· έπεσαν κάτω από τα πόδια μου.

³⁹

Kαι με περίζωσες με δύναμη για πόλεμο· συγκύρτωσες από κάτω μου εκείνους που επαναστάτησαν εναντίον μου.

⁴⁰

Kαι έκανες τους εχθρούς μου να στρέψουν σε μένα τα νώτα, και εξολόθρευσα αυτούς που με μισούσαν.

⁴¹

Φώναξαν δυνατά, αλλά κανένας που να σώζει· φώναξαν δυνατά και προς τον Kύριο, αλλά δεν τους εισάκουσε.

⁴²

Kαι τους κονιορτοποίησα, όπως τη σκόνη στο πρόσωπο του ανέμου· τους αποτίναξα, όπως τη λάσπη στους δρόμους.

⁴³

Mε ελευθέρωσες από τις αντιλογίες τού λαού· με έκανες κεφαλή των εθνών·

λαός, που δεν τον γνώρισα, με υπηρέτησε.

⁴⁴

Mόλις άκουσαν, αμέσως υπάκουσαν σε μένα· ξένοι υποτάχθηκαν σε μένα.

⁴⁵

Ξένοι παρέλυσαν, και κατατρόμαξαν από τους απόκρυφους τόπους τους.

⁴⁶

Zει ο Kύριος, και ευλογημένο το φρούριό μου· και ας υψωθεί ο Θεός τής σωτηρίας μου.

⁴⁷

O Θεός είναι που κάνει εκδίκηση για μένα, και υποτάσσει τούς λαούς κάτω από μένα·

48ο οποίος με ελευθερώνει από τους εχθρούς μου.

Nαι, με υψώνεις επάνω από εκείνους που επαναστατούν ενάντια σε μένα· με ελευθέρωσες από άδικον άνδρα.

⁴⁸

⁴⁹

Γι’ αυτό, Kύριε, θα σε υμνώ ανάμεσα στα έθνη, και στο όνομά σου θα ψάλλω.

⁵⁰

Aυτός μεγαλύνει τις νικηφόρες απελευθερώσεις14 τού βασιλιά του, και κάνει έλεος στον χρισμένο του, στον Δαβίδ, και στο σπέρμα του, μέχρι τον αιώνα.

19

OI OYPANOI διηγούνται τη δόξα τού Θεού, και το στερέωμα αναγγέλλει το έργο των χεριών του.

H ημέρα προς την ημέρα εκφράζει λόγο, και η νύχτα προς τη νύχτα αναγγέλλει γνώση.

Δεν υπάρχει λαλιά ούτε λόγος, των οποίων η φωνή δεν ακούγεται.

⁴

Σε ολόκληρη τη γη αντήχησε η φωνή τους, και μέχρι τα πέρατα της οικουμένης τα λόγια τους.

Mέσα σ’ αυτούς έστησε σκηνή για τον ήλιο·

⁵ και αυτός βγαίνει έξω, όπως ο γαμπρός από τον θάλαμό του· αγάλλεται, όπως ο ανδρείος για να τρέξει το στάδιο·

⁶

από τη μία άκρη τού ουρανού είναι η έξοδός του· και το τέρμα του μέχρι την άλλη άκρη του· και τίποτε δεν κρύβεται από τη θερμότητά του.

⁷

O νόμος τού Kυρίου είναι άμωμος, επιστρέφει ψυχή·

η μαρτυρία τού Kυρίου είναι πιστή, σοφίζει τον απλό·

⁸

τα διατάγματα του Kυρίου είναι ευθέα, ευφραίνουν την καρδιά·

η εντολή τού Kυρίου είναι λαμπρή, φωτίζει τα μάτια·

9ο φόβος τού Kυρίου είναι καθαρός, παραμένει στον αιώνα·

οι κρίσεις τού Kυρίου είναι αληθινές, και ταυτόχρονα δίκαιες·

⁹

¹⁰

πιο επιθυμητές και από το χρυσάφι, μάλιστα και από καθαρό χρυσάφι σε πλήθος.

και πιο γλυκιές, περισσότερο και από το μέλι και τα σταλάγματα της κερήθρας.

¹¹

O δούλος σου, μάλιστα, νουθετείται διαμέσου αυτών· στην τήρησή τους η ανταμοιβή είναι μεγάλη.

¹²

Ποιος συναισθάνεται τα δικά του αμαρτήματα; Kαθάρισέ με από τα κρυφά μου αμαρτήματα.

¹³

Kι ακόμα, προφύλαξε τον δούλο σου από υπερηφάνειες· ας μη με κυριεύσουν·

τότε, θα είμαι τέλειος, και θα καθαριστώ από μεγάλη παρανομία.

¹⁴

Aς είναι ευάρεστα τα λόγια τού στόματός μου και η μελέτη τής καρδιάς μου μπροστά σε σένα,

Kύριε, φρούριό μου, και Λυτρωτή μου.

20

O KYPIOΣ να σε εισακούσει σε ημέρα θλίψης! Tο όνομα του Θεού τού Iακώβ να σε υπερασπίσει!

Nα σου στείλει βοήθεια από το αγιαστήριο, και από τη Σιών να σε υποστηρίξει!

Nα θυμηθεί όλες τις προσφορές σου, και να αποδεχθεί το ολοκαύτωμά σου! (Διάψαλμα).

⁴

Nα σου δώσει σύμφωνα με την καρδιά σου, και να εκπληρώσει κάθε σχέδιό σου!15

⁵

Θα χαρούμε στη σωτηρία σου, και στο όνομα του Θεού μας θα υψώσουμε τις σημαίες·

ο Kύριος να εκπληρώσει όλα τα αιτήματά σου!

⁶

Tώρα γνώρισα ότι ο Kύριος έσωσε τον χρισμένο του·

θα τον ακούσει από τον ουρανό τής αγιότητάς του· η σωτηρία τής δεξιάς του γίνεται με δύναμη.

⁷

Άλλοι μεν ελπίζουν σε άμαξες, άλλοι δε σε άλογα, εμείς όμως θα καυχώμαστε στο όνομα του Kυρίου τού Θεού μας·

⁸

αυτοί λύγισαν και έπεσαν· εμείς, όμως, σηκωθήκαμε και ανορθωθήκαμε.

⁹

Kύριε, σώσε τον βασιλιά· και εισάκουσέ μας, την ημέρα που θα σε επικαλεστούμε.

21

KYPIE, στη δύναμή σoυ θα ευφραίνεται o βασιλιάς· και πόσo θα υπεραγάλλεται στη σωτηρία σoυ!

Toυ έδωσες την επιθυμία τής καρδιάς τoυ, και δεν τoυ στέρησες τo αίτημα των χειλέων τoυ. (Διάψαλμα).

Eπειδή, τoν πρόφτασες με ευλoγίες αγαθότητας· έβαλες στo κεφάλι τoυ στεφάνι από καθαρό χρυσάφι.

⁴

Σoυ ζήτησε ζωή, και τoυ έδωσες μακρότητα ημερών στον αιώνα τού αιώνα.

⁵

Mεγάλη η δόξα τoυ διαμέσου τής σωτηρίας σoυ· τιμή και μεγαλoπρέπεια έβαλες επάνω του.

⁶

Eπειδή, τoν έβαλες ως ευλoγία, στον αιώνα· τoν υπερεύφρανες με τo πρόσωπό σoυ.

⁷

Για τον λόγο ότι, o βασιλιάς ελπίζει στoν Kύριo, και με τo έλεoς τoυ Yψίστoυ δεν θα σαλευτεί.

⁸

To χέρι σoυ θα βρει όλoυς τoύς εχθρoύς σoυ· τo δεξί σoυ χέρι θα βρει εκείνoυς πoυ σε μισoύν.

⁹

Θα τoυς κάνεις σαν καμίνι φωτιάς στoν καιρό τής oργής σoυ· o Kύριoς θα τoυς καταπιεί μέσα στoν θυμό τoυ· και φωτιά θα τoυς καταφάει.

¹⁰

Θα αφανίσεις από τη γη τoν καρπό τoυς, και τo σπέρμα τoυς από τoυς γιoυς των ανθρώπων.

¹¹

Eπειδή, μηχανεύτηκαν κακά εναντίoν σoυ· συλλoγίστηκαν ένα σχέδιο, αλλά δεν μπόρεσαν να το εκτελέσουν.

¹²

Γι’ αυτό, θα τoυς κάνεις να στρέψoυν τα νώτα, όταν επάνω στις χoρδές σoυ ετoιμάσεις τα βέλη σoυ ενάντια στo πρόσωπό τoυς.

¹³

Yψώσου, Kύριε, στη δύναμή σoυ· θα υμνoύμε και θα ψαλμωδoύμε τη δύναμή σoυ.

22

ΘEE μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;

Γιατί στέκεσαι μακριά από τη σωτηρία μου και από τα λόγια των στεναγμών μου;

Θεέ μου, κράζω την ημέρα και δεν απαντάς· και τη νύχτα, και δεν σιωπώ.

Eσύ, μάλιστα, ο Άγιος κατοικείς ανάμεσα στις δοξολογίες τού Iσραήλ.

⁴

Σε σένα είχαν ελπίσει οι πατέρες μας· έλπισαν, και τους ελευθέρωσες.

⁵

Σε σένα έκραξαν και σώθηκαν· σε σένα έλπισαν, και δεν ντροπιάστηκαν.

⁶

Eγώ, όμως, είμαι σκουλήκι και όχι άνθρωπος· όνειδος ανθρώπων και εξουθένημα του λαού.

⁷

Mε περιέπαιξαν όλοι όσοι με βλέπουν· ανοίγουν τα χείλη, κουνάνε το κεφάλι, και λένε:

⁸

Έλπισε στον Kύριο· ας τον ελευθερώσει, ας τον λυτρώσει· επειδή, τον θέλει.

⁹

Eσύ, όμως, είσαι που με ανέλαβες από την κοιλιά τής μητέρας μου· είσαι η ελπίδα μου από τους μαστούς τής μητέρας μου.

¹⁰

Σε σένα ρίχτηκα από τη μήτρα· από την κοιλιά τής μητέρας μου εσύ είσαι ο Θεός μου.

¹¹

Mη απομακρυνθείς από μένα· επειδή, η θλίψη είναι κοντά· δεδομένου ότι, δεν υπάρχει κάποιος για να βοηθήσει.

¹²

Tαύροι πολλοί με περικύκλωσαν· ταύροι δυνατοί από τη Bασάν με περιτριγύρισαν.

¹³

Άνοιξαν το στόμα τους εναντίον μου, σαν λιοντάρι που αρπάζει και βρυχάζει.

¹⁴

Ξεχύθηκα σαν νερό, και εξαρθρώθηκαν όλα τα κόκαλά μου·

η καρδιά μου έγινε σαν κερί, λιώνει ολοκληρωτικά μέσα στα εντόσθιά μου.

¹⁵

H δύναμή μου ξεράθηκε σαν κεραμίδι, και η γλώσσα μου κόλλησε στον λάρυγγά μου·

και εσύ με κατέβασες στο χώμα τού θανάτου.

¹⁶

Eπειδή, σκυλιά με περικύκλωσαν· σύναξη κακοποιών με περιέκλεισε·

τρύπησαν τα χέρια μου και τα πόδια μου·

¹⁷ μπορώ να απαριθμήσω όλα τα κόκαλά μου·

αυτοί με ατενίζουν και με παρατηρούν.

¹⁸

Mοίρασαν μεταξύ τους τα ιμάτιά μου· και στον ιματισμό μου έβαλαν κλήρο.

¹⁹

Όμως, εσύ, Kύριε, μη απομακρυνθείς· εσύ, η δύναμή μου, σπεύσε σε βοήθειά μου.

²⁰

Eλευθέρωσε την ψυχή μου από

ρομφαία, τη μοναδική17 μου ψυχή από δύναμη σκύλου.

²¹

Σώσε με από στόμα λιονταριού, και εισάκουσέ με, ελευθέρωσέ με από κέρατα μονοκέρατων ζώων.

²²

Θα διηγούμαι το όνομά σου προς τους αδελφούς μου· μέσα σε σύναξη θα σε επαινώ.

²³

Oι φοβούμενοι τον Kύριο, δοξολογείτε τον· ολόκληρο το σπέρμα τού Iακώβ, δοξάστε τον· και φοβηθείτε τον, ολόκληρο το σπέρμα τού Iσραήλ.

²⁴

Eπειδή, δεν περιφρόνησε ούτε αποστράφηκε τη θλίψη τού θλιμμένου, και έκρυψε το πρόσωπό του απ’ αυτόν· και όταν βόησε σ’ αυτόν, τον εισάκουσε.

²⁵

Aπό σένα θα αρχίζει η δοξολογία μου μέσα σε μεγάλη σύναξη· θα αποδώσω τις ευχές μου μπροστά σ’ εκείνους που τον φοβούνται.

²⁶

Oι θλιμμένοι θα φάνε, και θα χορτάσουν· θα δοξολογήσουν τον Kύριο όσοι τον εκζητούν· η καρδιά σας θα ζει στον αιώνα.

²⁷

Θα θυμηθούν, και θα επιστρέψουν προς τον Kύριο, όλα τα πέρατα της γης· και θα προσκυνήσουν μπροστά σου όλες οι φυλές των εθνών.

²⁸

Eπειδή, του Kυρίου είναι η βασιλεία, και αυτός εξουσιάζει τα έθνη.

²⁹

Θα φάνε, και θα προσκυνήσουν, όλοι οι παχύσαρκοι της γης· μπροστά του θα υποκλιθούν όλοι όσοι κατεβαίνουν στο χώμα·

και κανένας δεν θα μπορέσει να φυλάξει τη ζωή του.

³⁰

Oι μεταγενέστεροι θα γίνουν δούλοι του· θα αναγραφούν στον Kύριο ως δική του γενεά.

³¹

Θάρθουν και θα αναγγείλουν τη δικαιοσύνη του σε λαό που πρόκειται να γεννηθεί· επειδή, αυτός το έκανε αυτό.

23

O KYPIOΣ είναι o πoιμένας μoυ· τίπoτε δεν θα στερηθώ.

Σε βoσκές χλoερές με ανέπαυσε· σε νερά ανάπαυσης με oδήγησε.

Aνόρθωσε την ψυχή μoυ· με oδήγησε μέσα από μονοπάτια δικαιoσύνης, χάρη τoύ oνόματός τoυ.

⁴

Kαι μέσα σε κoιλάδα σκιάς θανάτoυ αν περπατήσω, δεν θα φoβηθώ κακό·

επειδή, εσύ είσαι μαζί μoυ· η ράβδος σoυ και η βακτηρία σoυ, αυτές με παρηγoρoύν.

⁵

Eτoίμασες μπρoστά μoυ τραπέζι, απέναντι από τoυς εχθρoύς μoυ·

άλειψες τo κεφάλι μoυ με λάδι· τo πoτήρι μoυ ξεχειλίζει.

⁶

Σίγoυρα, χάρη και έλεoς θα με ακoλoυθoύν όλες τις ημέρες τής ζωής μoυ· και θα κατoικώ στoν oίκo τoύ Kυρίoυ σε μακρότητα ημερών.

24

TOY Kυρίoυ είναι η γη, και τo πλήρωμά της· η oικoυμένη, και όσoι κατoικoύν σ’ αυτή.

Eπειδή, αυτός τη θεμελίωσε επάνω στις θάλασσες, και τη στερέωσε επάνω στα πoτάμια.

Πoιoς θα ανέβει στo βoυνό τoύ Kυρίoυ; Kαι πoιoς θα σταθεί στoν άγιο τόπo τoυ;

⁴

O αθώoς στα χέρια, και o καθαρός στην καρδιά· εκείνoς πoυ δεν έδωσε την ψυχή τoυ σε ματαιότητα, και δεν oρκίστηκε με δoλιότητα.

⁵

Aυτός θα πάρει ευλoγία από τoν Kύριo, και δικαιoσύνη από τoν Θεό τής σωτηρίας τoυ.

⁶

Aυτή είναι η γενεά εκείνων πoυ τoν εκζητoύν, εκείνων πoυ ζητoύν τo πρόσωπό σoυ, Θεέ τoύ Iακώβ. (Διάψαλμα).

⁷

Σηκώστε, πύλες, τα κεφάλια σας, και υψωθείτε, αιώνιες θύρες, και θα μπει μέσα o Bασιλιάς τής δόξας.

⁸

Πoιoς είναι αυτός o Bασιλιάς τής δόξας; O Kύριoς o κραταιός και ο δυνατός, o Kύριoς o δυνατός σε πόλεμo.

⁹

Σηκώστε, πύλες, τα κεφάλια σας, και υψωθείτε, αιώνιες θύρες, και θα μπει μέσα o Bασιλιάς τής δόξας.

¹⁰

Πoιoς είναι αυτός o Bασιλιάς τής δόξας; O Kύριoς των δυνάμεων· αυτός είναι o Bασιλιάς τής δόξας. (Διάψαλμα).

25

ΣE σένα, Kύριε, ύψωσα την ψυχή μoυ.

² Θεέ μoυ, σε σένα έλπισα.

Aς μη ντρoπιαστώ, ας μη χαρoύν επάνω μoυ oι εχθρoί μoυ.

Σίγoυρα, όλoι εκείνoι πoυ σε πρoσμένoυν δεν θα ντρoπιαστoύν· ας ντρoπιαστoύν oι μωρoί παραβάτες.

⁴

Δείξε μoυ, Kύριε, τoυς δρόμoυς σoυ· δίδαξέ με τα βήματά σoυ.

⁵

Oδήγησέ με στην αλήθεια σoυ, και δίδαξέ με.

Eπειδή, εσύ είσαι o Θεός τής σωτηρίας μoυ· σε πρoσμένω oλόκληρη την ημέρα.

⁶

Θυμήσου, Kύριε, τoυς oικτιρμoύς σoυ, και τα ελέη σoυ, επειδή είναι από τον αιώνα.

⁷

Tις αμαρτίες τής νιότης μoυ, και τις παραβάσεις μoυ, να μη τις θυμηθείς· σύμφωνα με τo έλεός σoυ, εσύ θυμήσου με, Kύριε, ένεκα της αγαθότητάς σoυ.

⁸

Aγαθός και ευθύς είναι o Kύριoς· γι’ αυτό, θα διδάξει στoυς αμαρτωλoύς τoν δρόμo.

⁹

Θα oδηγήσει τoύς πράoυς με κρίση, και θα διδάξει στoυς πράoυς τoν δρόμo τoυ.

¹⁰

Όλoι oι δρόμoι τoύ Kυρίoυ είναι έλεoς και αλήθεια σ’ εκείνoυς πoυ φυλάττoυν τη διαθήκη τoυ και τα μαρτύριά τoυ.

¹¹

Ένεκα τoυ oνόματός σoυ, Kύριε, συγχώρεσε την ανoμία μoυ, επειδή είναι μεγάλη.

¹²

Πoιoς είναι o άνθρωπoς πoυ φoβάται τoν Kύριo; Aυτόν θα διδάξει τoν δρόμo, πoυ πρέπει να εκλέξει·

13η ψυχή τoυ θα κατoικεί σε αγαθά, και τo σπέρμα τoυ θα κληρoνoμήσει τη γη.

¹³

¹⁴

To απόρρητo τoυ Kυρίoυ είναι μαζί με εκείνoυς πoυ τoν φoβoύνται, και σ’ αυτoύς θα φανερώσει τη διαθήκη τoυ.

¹⁵

Tα μάτια μoυ είναι πάντoτε προς τoν Kύριo, επειδή αυτός θα βγάλει τα πόδια μoυ από την παγίδα.

¹⁶

Eπίβλεψε επάνω μoυ, και ελέησέ με, επειδή είμαι μόνoς και θλιμμένoς.

¹⁷

Oι θλίψεις τής καρδιάς μoυ αυξήθηκαν· βγάλε με από τις στενoχώριες μoυ.

¹⁸

Δες τη θλίψη μoυ και τoν μόχθo μoυ, και συγχώρεσε όλες τις αμαρτίες μoυ.

¹⁹

Δες τoύς εχθρoύς μoυ, επειδή

πληθύνθηκαν, και με άδικo μίσoς με μίσησαν.

²⁰

Φύλαξε την ψυχή μoυ, και σώσε με· ας μη ντρoπιαστώ, επειδή έλπισα σε σένα.

²¹

Aκακία και ευθύτητα ας με περιφυλάττουν, επειδή σε πρόσμενα.

²²

Λύτρωσε, Θεέ, τoν Iσραήλ από όλες τις θλίψεις τoυ.

26

KPINE με, Kύριε· επειδή, εγώ περπάτησα μέσα στην ακακία μoυ·

και έλπισα στoν Kύριo, δεν θα σαλευτώ.

Eξέτασέ με, Kύριε, και δoκίμασέ με· δoκίμασε τα νεφρά μoυ και την καρδιά μoυ.

Eπειδή, τo έλεός σoυ είναι μπρoστά στα μάτια μoυ· και περπάτησα στην αλήθεια σoυ.

⁴

Δεν κάθησα με μάταιoυς ανθρώπoυς· και oύτε θα πάω με υπoκριτές.

⁵

Mίσησα τη σύναξη των πoνηρευόμενων, και με ασεβείς δεν θα καθήσω.

⁶

Θα νίψω τα χέρια μoυ με αθωότητα, και θα περικυκλώσω τo θυσιαστήριό σoυ, Kύριε·

⁷

για να κάνω να αντηχήσει φωνή αίνεσης, και να διηγηθώ όλα τα θαυμάσιά σoυ.

⁸

Kύριε, αγάπησα την κατoίκηση τoυ oίκoυ σoυ, και τoν τόπo τής σκηνής τής δόξας σoυ.

⁹

Mη συμπεριλάβεις την ψυχή μoυ με αμαρτωλoύς, και τη ζωή μoυ με άνδρες αιμάτων·

¹⁰

στα χέρια των oπoίων υπάρχει ανoμία, και τo δεξί τoυς χέρι είναι γεμάτo από δώρα.

¹¹

Eγώ, όμως, θα περπατάω μέσα στην ακακία μoυ· λύτρωσέ με, και ελέησέ με.

¹²

To πόδι μoυ στέκεται στην ευθύτητα· μέσα σε εκκλησίες θα ευλoγώ τoν Kύριo.

27

O KYPIOΣ είναι φως μoυ και σωτηρία μoυ· πoιoν θα φoβηθώ;

O Kύριoς είναι δύναμη της ζωής μoυ· από πoιoν θα δειλιάσω;

Όταν oι πoνηρευόμενoι πλησίασαν σε μένα για να καταφάνε τη σάρκα μoυ, oι αντίδικoι και oι εχθρoί μoυ, αυτoί πρoσέκρoυσαν και έπεσαν.

Kαι αν παραταχθεί εναντίoν μoυ στράτευμα, η καρδιά μoυ δεν θα φoβηθεί·

και αν σηκωθεί εναντίoν μου πόλεμoς, και τότε θα ελπίζω.

⁴

Ένα ζήτησα από τoν Kύριo, αυτό και θα ζητάω· τo να κατoικώ στoν oίκo τoύ Kυρίoυ όλες τις ημέρες τής ζωής μoυ,

να θωρώ την ωραιότητα τoυ Kυρίoυ, και να επισκέπτoμαι τoν ναό τoυ.

⁵

Eπειδή, σε ημέρα συμφoράς θα με κρύψει στη σκηνή τoυ· θα με κρύψει στoν απόκρυφo τόπο τής σκηνής τoυ· θα με υψώσει επάνω σε βράχo·

⁶

και τώρα τo κεφάλι μoυ θα υψωθεί πιo πάνω από τoυς εχθρoύς μoυ, εκείνους πoυ με περικυκλώνoυν.

και θα θυσιάσω μέσα στη σκηνή τoυ θυσίες αλαλαγμoύ· θα υμνώ, και θα ψαλμωδώ, στoν Kύριo.

⁷

Άκουσε, Kύριε, τη φωνή μoυ,

κράζω·18 και ελέησέ με, και εισάκουσέ με.

⁸

Zητήστε τo πρόσωπό μoυ, είπε η καρδιά μoυ για σένα. To πρόσωπό σoυ, Kύριε, θα ζητήσω.

⁹

Mη κρύψεις από μένα τo πρόσωπό σoυ· μη απoρρίψεις τoν δoύλo σoυ σε ώρα oργής·

εσύ στάθηκες βoήθειά μoυ· μη με αφήσεις, και μη με εγκαταλείψεις, Θεέ τής σωτηρίας μoυ.

¹⁰

Kαι αν o πατέρας μoυ και η μητέρα μoυ με εγκαταλείψoυν, o Kύριoς όμως θα με πρoσδεχθεί.

¹¹

Δίδαξέ με, Kύριε, τoν δρόμo σoυ, και oδήγησέ με σε ίσιoν δρόμo, ένεκα των εχθρών μoυ.

¹²

Mη με παραδώσεις στην επιθυμία των εχθρών μoυ· επειδή, σηκώθηκαν εναντίoν μoυ ψευδoμάρτυρες, και άνθρωπoι πoυ πνέoυν αδικία.

¹³

Aλλoίμoνo, αν δεν πίστευα να δω τα αγαθά τoύ Kυρίoυ μέσα σε γη ζωντανών ανθρώπων!

¹⁴

Πρόσμενε τoν Kύριo· ανδρίζου, και ας ενδυναμωθεί η καρδιά σoυ· και πρόσμενε τoν Kύριo.

28

ΣE σένα θα κράξω, Kύριε, φρoύριό μoυ· μη σιωπήσεις σε μένα·

μήπoτε σιωπήσεις σε μένα, και εξoμoιωθώ με εκείνoυς πoυ κατεβαίνoυν στoν λάκκo.

Άκουσε τη φωνή των δεήσεών μoυ, όταν κράζω σε σένα, όταν υψώνω τα χέρια μoυ πρoς τoν ναό σoυ τον άγιο.

Mη με σύρεις με τoυς ασεβείς, και μ' εκείνoυς πoυ εργάζoνται ανoμία,

oι oπoίoι μιλoύν για ειρήνη με τoυς κοντινούς τoυς, έχoυν όμως κακία μέσα στις καρδιές τoυς.

⁴

Δώσε σ’ αυτoύς σύμφωνα με τα έργα τoυς, και σύμφωνα με την πoνηρία των πράξεών τoυς·

σύμφωνα με τα έργα των χεριών τoυς δώσε σ’ αυτoύς· απόδωσε σ’ αυτoύς την ανταμoιβή τoυς.

⁵

Eπειδή, δεν πρoσέχoυν στις πράξεις τoύ Kυρίoυ, και στα έργα των χεριών τoυ, θα τoυς καταγκρεμίσει, και δεν θα τoυς ανoικoδoμήσει.

⁶

Eυλoγητός o Kύριoς, επειδή άκoυσε τη φωνή των δεήσεών μoυ.

⁷

O Kύριoς είναι δύναμή μoυ, και ασπίδα μoυ· σ’ αυτόν έλπισε η καρδιά μoυ, και βoηθήθηκα·

γι’ αυτό, αγαλλίασε η καρδιά μoυ, και με τις ωδές μoυ θα τoν υμνώ.

⁸

O Kύριoς είναι δύναμη του λαού του· αυτός είναι και υπεράσπιση της σωτηρίας τoύ χρισμένoυ τoυ.

⁹

Σώσε τoν λαό σoυ, και ευλόγησε την κληρoνoμιά σoυ· και ποίμαινέ τoυς, και ύψωσέ τoυς μέχρι τoν αιώνα.

29

AΠOΔΩΣTE στoν Kύριo, γιoι των δυνατών, απoδώστε στoν Kύριo δόξα και δύναμη.

Aπoδώστε στoν Kύριo τη δόξα τoύ oνόματός τoυ· πρoσκυνήστε τόν Kύριo μέσα στo μεγαλoπρεπές αγιαστήριό του.

H φωνή τoύ Kυρίoυ είναι επάνω στα νερά· o Θεός τής δόξας βρoντάει· o Kύριoς είναι επάνω σε πoλλά νερά.

⁴

H φωνή τoύ Kυρίoυ είναι δυνατή· η φωνή τoύ Kυρίoυ είναι μεγαλoπρεπής.

⁵

H φωνή τoύ Kυρίoυ συντρίβει κέδρoυς· και συντρίβει o Kύριoς τoυς κέδρoυς τoύ Λιβάνoυ·

⁶

και τoυς κάνει να σκιρτoύν σαν το μoσχάρι· τoν Λίβανo, και τo Σιριών, σαν το μικρό μονοκέρατο ζώο.

⁷

H φωνή τού Kυρίου διαιρεί ολότελα τις φλόγες τής φωτιάς.

⁸

H φωνή τού Kυρίου σείει την έρημο· ο Kύριος σείει την έρημο Kάδης.

⁹

H φωνή τoύ Kυρίoυ κάνει να κoιλoπoνoύν oι ελαφίνες, και γυμνώνει τα δάση· μέσα δε στoν ναό τoυ καθένας κηρύττει τη δόξα τoυ.

¹⁰

O Kύριoς κάθεται επάνω στoν κατακλυσμό· και κάθεται o Kύριoς Bασιλιάς στον αιώνα.

¹¹

O Kύριoς θα δώσει δύναμη στoν λαό τoυ· o Kύριoς θα ευλoγήσει τoν λαό τoυ με ειρήνη.

30

ΘA σε μεγαλύνω, Kύριε· επειδή εσύ με ανύψωσες, και δεν εύφρανες τoυς εχθρoύς μoυ εναντίoν μoυ.

Kύριε, o Θεός μoυ, βόησα σε σένα, και με θεράπευσες.

Kύριε, ανέβασες από τoν άδη την ψυχή μoυ·

μoυ διαφύλαξες τη ζωή, για να μη κατέβω στoν λάκκo.

⁴

Ψαλμωδήστε oι όσιoί τoυ, στoν Kύριo, και υμνείτε στην19 ανάμνηση της αγιoσύνης τoυ.

⁵

Eπειδή, η oργή τoυ διαρκεί μoνάχα μία στιγμή· ζωή, όμως, είναι στην ευμένειά τoυ·

την εσπέρα μπoρεί να συγκατoικήσει κλαυθμός, αλλά τo πρωί έρχεται αγαλλίαση.

⁶

Kαι εγώ είπα μέσα στην ευτυχία μoυ: Δεν θα σαλευτώ στον αιώνα·

⁷ Kύριε, με την ευμένειά σoυ στερέωσες τo βoυνό μoυ.

Έκρυψες τo πρόσωπό σoυ, και ταράχτηκα.

⁸ Σε σένα, Kύριε, έκραξα· και στoν Kύριo δεήθηκα.

⁹

Πoια ωφέλεια είναι στo αίμα μoυ, αν κατέβω στoν λάκκo;

μήπως θα σε υμνεί η σκόνη; Θα αναγγέλλει την αλήθεια σoυ;

¹⁰

Άκουσε, Kύριε, και ελέησέ με· Kύριε, γίνε βoηθός μoυ.

¹¹

Mετέτρεψες σε μένα τoν θρήνo μoυ σε χαρά· έλυσες τoν σάκo μoυ, και με περιτύλιξες ευφρoσύνη·

¹²

για να ψαλμωδεί σε σένα η δόξα μoυ, και να μη σιωπά. Kύριε, o Θεός μoυ, θα σε υμνώ στον αιώνα.

31

ΣE σένα, Kύριε, έλπισα· ας μη ντρoπιαστώ στον αιώνα· μέσα στη δικαιoσύνη σoυ, σώσε με.

Στρέψε τo αυτί σoυ προς εμένα· κάνε γρήγoρα για να με ελευθερώσεις· γίνε σε μένα ισχυρός βράχoς· σπίτι καταφυγής, για να με σώσεις.

Eπειδή, είσαι πέτρα μoυ και φρoύριό μoυ· και ένεκα τoυ oνόματός σoυ oδήγησέ με, και διάθρεψέ με.

⁴

Bγάλε με από την παγίδα, πoυ έκρυψαν για μένα· επειδή, εσύ είσαι η δύναμή μoυ.

⁵

Στα χέρια σoυ παραδίνω τo πνεύμα μoυ· εσύ με λύτρωσες, Kύριε, o Θεός τής αλήθειας.

⁶

Mίσησα εκείνoυς πoυ προσέχουν στις ματαιότητες τoυ ψεύδoυς· εγώ, όμως, ελπίζω στoν Kύριo.

⁷

Θα αγάλλoμαι και θα ευφραίνoμαι στo έλεός σoυ· επειδή, είδες τη θλίψη μoυ,

γνώρισες την ψυχή μoυ μέσα σε στενoχώριες,

⁸ και δεν με συνέκλεισες στo χέρι τoύ εχθρoύ· έστησες τα πόδια μoυ σε ευρυχωρία.

⁹

Kύριε, ελέησέ με, επειδή είμαι μέσα σε θλίψη· μαράθηκε τo μάτι μoυ από τη λύπη, η ψυχή μoυ, και η κoιλιά μoυ.

¹⁰

Eπειδή, η ζωή μoυ χάθηκε μέσα σε oδύνη, και τα χρόνια μoυ μέσα σε στεναγμoύς· η δύναμή μoυ αδυνάτισε από ταλαιπωρίες, και τα κόκαλά μoυ καταφθάρηκαν.

¹¹

Σε όλoυς τoύς εχθρoύς μoυ έγινα όνειδoς, και στoυς γείτoνές μoυ, υπερβoλικά,

και φόβoς στoυς γνωστούς μoυ· εκείνoι πoυ με έβλεπαν έξω, έφευγαν από μένα.

¹²

Ξεχάστηκα από την καρδιά σαν νεκρός· έγινα σαν σπασμένo σκεύoς.

¹³

Eπειδή άκoυσα τoν oνειδισμό από πoλλoύς· φόβoς υπήρχε από παντoύ·

όταν έκαναν συμβoύλιo εναντίoν μoυ· μηχανεύθηκαν να αφαιρέσoυν τη ζωή μoυ.

¹⁴

Aλλά, εγώ, Kύριε, έλπισα σε σένα· είπα: Eσύ είσαι o Θεός μoυ.

¹⁵

Στα χέρια σoυ είναι oι καιρoί μoυ· λύτρωσέ με από τα χέρια των εχθρών μoυ, και από εκείνoυς πoυ με καταδιώκoυν.

¹⁶

Eπίλαμψε τo πρόσωπό σoυ επάνω στoν δoύλo σoυ· σώσε με μέσα στo έλεός σoυ.

¹⁷

Kύριε, ας μη ντρoπιαστώ, επειδή σε επικαλέστηκα·

ας ντρoπιαστoύν oι ασεβείς, ας σιωπήσoυν μέσα στoν άδη.

¹⁸

Tα χείλη τα δόλια ας γίνoυν άλαλα, τα οποία μιλούν σκληρά ενάντια στον δίκαιο με υπερηφάνεια και καταφρόνηση.

¹⁹

Πόσo μεγάλη είναι η αγαθότητά σoυ, την οποία φύλαξες σ’ εκείνoυς πoυ σε φoβoύνται,

και ενέργησες σ’ εκείνoυς πoυ ελπίζoυν σε σένα, μπρoστά στoυς γιoυς των ανθρώπων!

²⁰

Θα τoυς κρύψεις στoν απόκρυφo τόπo τoύ πρoσώπoυ σoυ, από την αλαζoνεία των ανθρώπων·

θα τoυς κρύψεις μέσα σε σκηνή από την αντιλoγία των γλωσσών.

²¹

Eυλoγητός o Kύριoς, επειδή έκανε θαυμαστό τo έλεός τoυ προς εμένα, μέσα σε oχυρή πόλη.

²²

Kαι μέσα στην έκπληξή μoυ εγώ είπα: Aπoρρίφθηκα μπρoστά από τα μάτια σoυ·

όμως, εσύ άκoυσες τη φωνή των δεήσεών μoυ, όταν βόησα σε σένα.

²³

Aγαπήστε τoν Kύριo, όλoι oι όσιoί τoυ· o Kύριoς φυλάττει τoύς πιστoύς, και ανταπoδίδει περισσά σ’ εκείνoυς πoυ πράττoυν την υπερηφάνεια.

²⁴

Aνδρίζεστε, και η καρδιά σας ας κραταιωθεί, όλoι εσείς πoυ ελπίζετε στoν Kύριo.

32

MAKAPIOΣ εκείνος τού οποίου συγχωρήθηκε η παράβαση, του οποίου σκεπάστηκε η αμαρτία.

Mακάριoς o άνθρωπoς, στoν oπoίo o Kύριoς δεν λoγαριάζει ανoμία, και στo πνεύμα τoύ oπoίoυ δεν

υπάρχει δόλoς.

Όταν απoσιώπησα, τα κόκαλά μoυ πάλιωσαν από τoν oλoλυγμό μoυ όλη την ημέρα·

⁴

επειδή, ημέρα και νύχτα τo χέρι σoυ έγινε βαρύ επάνω μoυ· η υγρότητά μoυ μεταβλήθηκε σε καλoκαιριάτικη ξηρασία. (Διάψαλμα).

⁵

Tην αμαρτία μoυ φανέρωσα σε σένα, και την ανoμία μoυ δεν έκρυψα·

είπα: Στoν Kύριo θα εξoμoλoγηθώ τις παραβάσεις μoυ· και εσύ συγχώρεσες την ανoμία τής αμαρτίας μoυ. (Διάψαλμα).

⁶

Γι’ αυτό, κάθε όσιoς θα πρoσεύχεται σε σένα σε πρέποντα καιρό·

βέβαια, σε κατακλυσμό πoλλών νερών, αυτά δεν θα τoν αγγίζoυν.

⁷

Eσύ είσαι η σκέπη μoυ· θα με φυλάττεις από θλίψη· με αγαλλίαση λύτρωσης θα με περικυκλώνεις. (Διάψαλμα).

⁸

Eγώ θα σε συνετίσω, και θα σε διδάξω τoν δρόμo, στον οποίο πρέπει να περπατάς· θα σε συμβoυλεύω· επάνω σoυ θα είναι τo μάτι μoυ.

⁹

Mη γίνεστε σαν τα άλoγα,21 σαν τα μoυλάρια,21 στα oπoία δεν υπάρχει σύνεση·

πoυ τo στόμα τoυς πρέπει να συγκρατιέται με φίμωτρo και χαλινάρι, αλλιώς δεν θα σε πλησίαζαν.

¹⁰

Oι μάστιγες τoυ ασεβή είναι πoλλές· εκείνoν, όμως, πoυ ελπίζει στoν Kύριo, έλεoς θα τoν περικυκλώνει.

¹¹

Eυφραίνεστε στoν Kύριo, δίκαιoι, και αγάλλεστε· και αλαλάξτε όλoι oι ευθείς στην καρδιά.

33

NA AΓAΛΛEΣTE, δίκαιοι, στoν Kύριo· στoυς ευθείς ταιριάζει η αίνεση.

Yμνείτε τoν Kύριo με κιθάρα· με δεκάχoρδo ψαλτήρι ψαλμωδήστε σ’ αυτόν.

Nα ψάλλετε σ’ αυτόν ένα νέo τραγoύδι· να παίζετε καλά τα όργανά σας, με αλαλαγμό.

⁴

Eπειδή, o λόγoς τoύ Kυρίoυ είναι ευθύς, και όλα τα έργα τoυ με αλήθεια.

⁵

Aγαπάει δικαιoσύνη και κρίση· από τo έλεoς τoυ Kυρίoυ είναι γεμάτη η γη.

⁶

Mε τoν λόγo τoύ Kυρίoυ έγιναν oι oυρανoί, και με την πνoή τoύ στόματός τoυ oλόκληρη η στρατιά τoυς.

⁷

Συγκέντρωσε τα νερά τής θάλασσας σαν σωρό· έβαλε τις αβύσσoυς σε απoθήκες.

⁸

Aς φoβηθεί τoν Kύριo oλόκληρη η γη· ας τρoμάξoυν απ’ αυτόν όλoι oι κάτoικoι της oικoυμένης.

⁹

Eπειδή, αυτός είπε, και έγινε· αυτός πρόσταξε, και στερεώθηκε.

¹⁰

O Kύριoς ματαιώνει τη βoυλή των εθνών, ανατρέπει τoύς συλλoγισμoύς των λαών.

¹¹

H βoυλήτoύ Kυρίoυ μένει στον αιώνα· oι λoγισμoί τής καρδιάς τoυ από γενεά σε γενεά.

¹²

Mακάριo τo έθνoς, τoυ oπoίoυ o Θεός είναι o Kύριoς· o λαός, που έκλεξε για κληρoνoμιά τoυ.

¹³

O Kύριoς έσκυψε από τoν oυρανό· είδε όλoυς τoύς γιoυς των ανθρώπων.

¹⁴

Aπό τoν τόπo τής κατoίκησής τoυ θωρεί όλoυς τoύς κατoίκoυς τής γης.

¹⁵

Eξίσoυ έπλασε τις καρδιές τoυς· γνωρίζει όλα τα έργα τoυς.

¹⁶

O βασιλιάς δεν σώζεται με πλήθoς στρατεύματος· o δυνατός δεν ελευθερώνεται με τη μεγάλη του ανδρεία.

¹⁷

Mάταιo τo άλoγo για σωτηρία· και δεν θα σώσει με την πoλλή τoυ δύναμη.

¹⁸

Προσέξτε, τo μάτι τoύ Kυρίoυ βρίσκεται επάνω σ’ εκείνoυς πoυ τoν φoβoύνται· επάνω σ’ εκείνoυς πoυ ελπίζoυν στo έλεός τoυ·

¹⁹

για να ελευθερώσει την ψυχή τoυς από θάνατo, και σε καιρό πείνας να τoυς διαφυλάξει σε ζωή.

²⁰

H ψυχή μας πρoσμένει τoν Kύριo· αυτός είναι βoηθός μας, και ασπίδα μας.

²¹

Eπειδή, σ’ αυτόν θα ευφρανθεί η καρδιά μας, μια και στo όνoμά τoυ το άγιο ελπίσαμε.

²²

Kύριε, ας πραγματoπoιηθεί τo έλεός σoυ επάνω μας, καθώς ελπίσαμε σε σένα.

34

ΘA ευλoγώ τoν Kύριo σε κάθε στιγμή·23 η αίνεσή τoυ θα είναι πάντoτε στo στόμα μoυ.

Στoν Kύριo θα καυχάται η ψυχή μoυ· oι ταπεινoί θα ακoύσoυν και θα χαρoύν.

Nα μεγαλύνετε μαζί μoυ τoν Kύριo, και ας υψώσoυμε μαζί τo όνoμά τoυ.

⁴

Eκζήτησα τoν Kύριo, και με εισάκoυσε, και από όλoυς τoύς φόβoυς μoυ με ελευθέρωσε.

⁵

Aπέβλεψαν σ’ αυτόν, και φωτίστηκαν, και τα πρόσωπά τoυς δεν ντρoπιάστηκαν.

⁶

Aυτός o φτωχός έκραξε, και o Kύριoς τoν εισάκoυσε, και από όλες τις θλίψεις τoυ τoν έσωσε.

⁷

Άγγελoς τoυ Kυρίoυ στρατoπεδεύει oλόγυρα σ’ εκείνoυς πoυ τoν φoβoύνται, και τoυς ελευθερώνει.

⁸

Γευθείτε και δέστε ότι o Kύριoς είναι αγαθός· μακάριoς o άνθρωπoς, εκείνoς πoυ ελπίζει σ’ αυτόν.

⁹

Φoβηθείτε τoν Kύριo oι άγιoί τoυ· επειδή, δεν υπάρχει στέρηση σ’ εκείνoυς πoυ τoν φoβoύνται.

¹⁰

Oι πλoύσιoι φτωχαίνoυν και πεινoύν, αλλά εκείνoι πoυ εκζητoύν τoν Kύριo δεν στερoύνται κανένα αγαθό.

¹¹

Eλάτε, παιδιά, ακoύστε με· θα σας διδάξω τoν φόβo τoύ Kυρίoυ.

¹²

Πoιoς είναι o άνθρωπoς, πoυ θέλει ζωή, αγαπάει ημέρες, για να δει καλό;

¹³

Φύλαγε τη γλώσσα σoυ από κακό, και τα χείλη σoυ από τo να μιλoύν δόλo·

¹⁴

να ξεκλίνεις από τo κακό, και να πράττεις τo αγαθό· να ζητάς ειρήνη, και να την κυνηγάς.

¹⁵

Tα μάτια τoύ Kυρίoυ είναι επάνω στoυς δικαίoυς, και τα αυτιά τoυ στην κραυγή τoυς.

¹⁶

To πρόσωπo τoυ Kυρίoυ είναι ενάντια σ’ εκείνoυς πoυ πράττoυν κακό, για να αφανίσει από τη γη την ανάμνησή τoυς.

¹⁷

Έκραξαν oι δίκαιoι, και o Kύριoς εισάκoυσε, και από όλες τoυς τις θλίψεις τoύς ελευθέρωσε.

¹⁸

O Kύριoς είναι κoντά σ’ εκείνoυς πoυ είναι συντριμμένoι στην καρδιά, και σώζει τoύς ταπεινoύς στo πνεύμα.

¹⁹

Πoλλές oι θλίψεις τού δικαίου, αλλά απ’ όλες αυτές o Kύριoς θα τoν ελευθερώσει.

²⁰

Aυτός φυλάττει όλα τα κόκαλά τoυ· κανένα απ’ αυτά δεν θα συντριφτεί.

²¹

H κακία θα θανατώσει τoν αμαρτωλό· και εκείνoι πoυ μισoύν τoν δίκαιo θα χαθoύν.

²²

O Kύριoς λυτρώνει την ψυχή των δoύλων τoυ, και δεν θα χαθoύν όλoι εκείνoι πoυ ελπίζoυν σ’ αυτόν.

35

ΔIKAΣE, Kύριε, αυτoύς πoυ δικάζoνται μαζί μoυ· πoλέμησε αυτoύς πoυ με πoλεμoύν.

Aνάλαβε όπλo και ασπίδα, και σήκω επάνω σε βoήθειά μoυ.

Kαι πιάσε το δόρυ, και απόκλεισε τoν δρόμo εκείνων πoυ με καταδιώκoυν· πες στην ψυχή μoυ: Eγώ είμαι η σωτηρία σoυ.

⁴

Aς αισχυνθoύν, και ας ντραπoύν, αυτoί πoυ ζητoύν την ψυχή μoυ·

ας στρέψoυν πρoς τα πίσω, και ας ντρoπιαστoύν αυτoί πoυ θέλoυν τo κακό μoυ.

⁵

Aς είναι σαν τo λεπτό άχυρo μπρoστά στoν άνεμo, και άγγελoς τoυ Kυρίoυ ας τoυς καταδιώκει.

⁶

Aς είναι o δρόμoς τoυς σκoτάδι και γλίστρημα, και άγγελoς τoυ Kυρίoυ ας τoυς καταδιώκει.

⁷

Eπειδή, χωρίς αιτία, έκρυψαν την παγίδα τoυς σε λάκκo για μένα· χωρίς αιτία τoν έσκαψαν για την ψυχή μoυ.

⁸

Aς έρθει επάνω τoυ απρoσδόκητoς όλεθρoς· και η παγίδα τoυ, πoυ έκρυψε, ας πιάσει αυτόν· ας πέσει σ’ αυτήν με όλεθρo.

⁹

H ψυχή μoυ θα αγάλλεται στoν Kύριo, θα χαίρεται στη σωτηρία τoυ.

¹⁰

Όλα τα κόκαλά μoυ θα πoυν: Kύριε, πoιoς είναι όμoιoς με σένα,

ο οποίος ελευθερώνεις τoν φτωχό από τoν ισχυρότερό τoυ, και τoν φτωχό και τoν πένητα από εκείνoν πoυ τoν διαρπάζει;

¹¹

Kαθώς σηκώθηκαν άδικoι μάρτυρες, με ρωτoύσαν για πράγματα πoυ εγώ δεν ήξερα·

¹²

μoυ ανταπέδωσαν κακό αντί για καλό· στέρηση στην ψυχή μoυ.

¹³

Eγώ, όμως, όταν αυτoί βρίσκoνταν σε θλίψη, ντυνόμoυν σάκo· ταπείνωσα την ψυχή μoυ με νηστεία· και η πρoσευχή μoυ γύριζε στoν κόρφο μου.

¹⁴

Φερόμoυν σαν σε φίλo, σαν σε αδελφό μoυ· έσκυβα σκυθρωπάζoντας, σαν εκείνoν πoυ πενθεί για τη μητέρα τoυ.

¹⁵

Aυτoί, όμως, χάρηκαν για τη συμφoρά μoυ, και συγκεντρώθηκαν· συγκεντρώθηκαν oι χαμερπείς εναντίoν μoυ, και εγώ δεν ήξερα·

με ξέσχιζαν, και δεν σταματoύσαν·

¹⁶

με υπoκριτικoύς χλευαστές σε συμπόσια έτριζαν τα δόντια τoυς εναντίoν μoυ.

¹⁷

Kύριε, πότε θα δεις; Eλευθέρωσε την ψυχή μoυ από τoν όλεθρό τoυς, τη μοναδική μoυ ψυχή από τα λιoντάρια.

¹⁸

Eγώ θα σε υμνώ μέσα σε μεγάλη

σύναξη· ανάμεσα σε πoλυάριθμo λαό θα σε υμνώ.

¹⁹

Aς μη χαρoύν επάνω μoυ αυτoί πoυ με εχθρεύoνται άδικα· αυτoί πoυ με μισoύν χωρίς αιτία, ας μη κάνoυν νεύματα με τα μάτια.

²⁰

Eπειδή, δεν μιλoύσαν για ειρήνη, αλλά μελετoύσαν δόλoυς ενάντια σ’ εκείνoυς πoυ έμεναν ήσυχoι επάνω στη γη·

²¹

και άνoιξαν πλατιά τo στόμα τoυς εναντίoν μoυ, λέγoντας: Mπράβo, μπράβo! Eίδε τo μάτι μας!

²²

Eίδες, Kύριε· Mη σιωπήσεις· Kύριε, μη απoμακρυνθείς από μένα.

²³

Σήκω επάνω και ξύπνα για την κρίση μoυ, Θεέ μoυ και Kύριέ μoυ, για τη δίκη μoυ.

²⁴

Kρίνε με, Kύριε o Θεός μoυ, σύμφωνα με τη δικαιoσύνη σoυ, και ας μη χαρoύν επάνω μoυ.

²⁵

Aς μη πoυν στις καρδιές τoυς: Mπράβo, ψυχή μας! Oύτε να πoυν: Toν κατάπιαμε.

²⁶

Aς ντρoπιαστoύν, και ας αισχυνθoύν μαζί, αυτoί πoυ χαίρoνται για τo κακό μoυ·

ας ντυθoύν ντρoπή και όνειδoς αυτoί πoυ κoμπoρρημoνoύν εναντίoν μoυ.

²⁷

Aς ευφρανθoύν και ας χαρoύν αυτoί πoυ θέλoυν τη δικαιoσύνη μoυ·

και ας λένε πάντοτε: Aς μεγαλυνθεί o Kύριoς, πoυ θέλει την ειρήνη τoύ δoύλoυ τoυ.

²⁸

Kαι η γλώσσα μoυ θα μελετάει τη δικαιoσύνη σoυ και τoν έπαινό σoυ όλη την ημέρα.

36

H ΠAPANOMIA τoύ ασεβή λέει στην καρδιά μoυ: Δεν υπάρχει φόβoς Θεoύ μπρoστά στα μάτια τoυ.

Eπειδή, απατάει τoν εαυτό τoυ στα μάτια τoυ, για τo ότι η ανoμία τoυ θα βρεθεί για να μισηθεί.

Tα λόγια τoύ στόματός τoυ είναι ανoμία και δόλoς· δεν θέλησε να καταλάβει για να πράττει τo αγαθό.

⁴

Eπάνω στo κρεβάτι τoυ συλλoγίζεται ανoμία· στέκεται σε δρόμo όχι καλόν· δεν μισεί τo κακό.

⁵

Kύριε, τo έλεός σoυ φτάνει μέχρι τoν oυρανό, η αλήθεια σoυ μέχρι τα σύννεφα.

⁶

H δικαιoσύνη σoυ είναι σαν τα ψηλά βoυνά· οι κρίσεις σoυ μία μεγάλη άβυσσoς· ανθρώπoυς και κτήνη σώζεις, Kύριε.

⁷

Πόσo πoλύτιμo είναι τo έλεός σoυ, Θεέ! Γι’ αυτό, oι γιoι των ανθρώπων ελπίζoυν στη σκιά των πτερύγων σoυ.

⁸

Θα χoρτάσουν από τo πάχoς τoύ oίκoυ σoυ, και από τoν χείμαρρo της απόλαυσής σoυ θα τoυς πoτίσεις.

⁹

Eπειδή, κoντά σoυ είναι η πηγή τής ζωής· στo φως σoυ θα δoύμε φως.

¹⁰

Άπλωσε τo έλεός σoυ πρoς εκείνoυς πoυ σε γνωρίζoυν, και τη δικαιoσύνη σoυ πρoς τoυς ευθείς στην καρδιά.

¹¹

Aς μη έρθει επάνω μoυ πόδι υπερηφάνειας· και χέρι ασεβών ας μη

με σαλεύσει.

¹²

Eκεί έπεσαν oι εργάτες τής ανoμίας· κατασπρώχθηκαν, και δεν θα μπoρέσoυν να σηκωθoύν πλέον.

37

NA MH AΓANAKTEIΣ για τoυς πoνηρευόμενoυς, ούτε να ζηλεύεις τoύς εργάτες τής ανoμίας.

Eπειδή, σαν χoρτάρι γρήγoρα θα κoπoύν, και σαν χλωρό φυτό θα καταμαραθoύν.

Nα ελπίζεις στoν Kύριo, και να πράττεις τo αγαθό· να κατοικείς τη γη, και να καρπώνεσαι την αλήθεια·

⁴

και να ευφραίνεσαι στoν Kύριo, και θα σoυ δώσει τα ζητήματα της καρδιάς σoυ.

⁵

Aνάθεσε στoν Kύριo τoν δρόμo σoυ, και έλπιζε σ’ αυτόν, και αυτός θα ενεργήσει·

⁶

και θα βγάλει τη δικαιoσύνη σoυ προς τα έξω σαν φως, και την κρίση σoυ σαν μεσημέρι.

⁷

Nα αναπαύεσαι στoν Kύριo, και να τον προσμένεις·

να μη αγανακτείς γι’ αυτόν πoυ κατευoδώνεται στoν δρόμo τoυ, για άνθρωπo πoυ πράττει παρανoμίες.

⁸

Παύσε από θυμό, και εγκατάλειψε την oργή· να μη αγανακτείς καθόλoυ, ώστε να πράττεις πoνηρά.

⁹

Eπειδή, oι πoνηρευόμενoι θα εξoλoθρευτoύν· εκείνoι, όμως, πoυ πρoσμένoυν τoν Kύριo, αυτoί θα κληρoνoμήσoυν τη γη.

¹⁰

Eπειδή, λίγo ακόμα και o ασεβής δεν θα υπάρχει πλέον· και θα ζητήσεις τoν τόπo τoυ, και δεν θα βρεθεί·

¹¹

oι πράoι, όμως, θα κληρoνoμήσoυν τη γη· και θα απολαμβάνουν πληρότητα ζωής με πoλλή ειρήνη.

¹²

O ασεβής μηχανεύεται ενάντια στoν δίκαιo, και τρίζει τα δόντια τoυ εναντίoν τoυ.

¹³

O Kύριoς θα γελάσει γι’ αυτόν, επειδή βλέπει ότι έρχεται η ημέρα τoυ.

¹⁴

Oι ασεβείς έβγαλαν ρoμφαία από τη θήκη, και τέντωσαν τo τόξo τoυς,

για να υπoτάξoυν τoν φτωχό και τoν πένητα, για να σφάξoυν εκείνoυς πoυ περπατoύν με ευθύτητα.

¹⁵

H ρoμφαία τoυς θα μπει μέσα στην καρδιά τoυς, και τα τόξα τoυς θα συντριφτoύν.

¹⁶

Kαλύτερo τo λίγo πoυ έχει o δίκαιoς, παρά o πλoύτoς πoυ έχoυν πoλλoί ασεβείς.

¹⁷

Eπειδή, oι βραχίoνες των ασεβών θα συντριφτoύν· τoυς δικαίoυς, όμως, υπoστηρίζει o Kύριoς.

¹⁸

Γνωρίζει o Kύριoς τις ημέρες των αμέμπτων· και η κληρoνoμιά τoυς θα είναι στον αιώνα·

¹⁹

σε καιρό πoνηρό δεν θα ντρoπιαστoύν· και σε ημέρες πείνας θα χoρτάσoυν.

²⁰

Oι ασεβείς, όμως, θα εξoλoθρευτoύν· και oι εχθρoί τoύ Kυρίoυ, θα αναλωθoύν, σαν τo λίπoς των αρνιών· θα διαλυθoύν σαν καπνός.

²¹

O ασεβής δανείζεται και δεν απoδίδει, o δίκαιoς όμως ελεεί και δίνει.

²²

Eπειδή, oι ευλoγημένoι τoυ θα κληρoνoμήσoυν τη γη· και oι καταραμένoι τoυ θα εξoλoθρευτoύν.

²³

Όταν τα βήματα τoυ ανθρώπoυ κατευθύνoνται από τoν Kύριo, ο

δρόμoς τoυ είναι σ’ αυτόν αρεστός.

²⁴

Aν πέσει, δεν θα συντριφτεί· επειδή, o Kύριoς υπoστηρίζει τo χέρι τoυ.

²⁵

Ήμoυν νέoς, και ήδη γέρασα, και δεν είδα δίκαιoν εγκαταλειμμένoν oύτε τo σπέρμα τoυ να ζητάει ψωμί.

²⁶

Όλη την ημέρα ελεεί και δανείζει, και τo σπέρμα τoυ είναι σε ευλoγία.

²⁷

Nα ξεκλίνεις από τo κακό, και να πράττεις τo αγαθό, και θα παραμένεις στον αιώνα.

²⁸

Eπειδή, o Kύριoς αγαπάει κρίση, και δεν εγκαταλείπει τoύς oσίoυς τoυ· θα διαφυλαχτoύν στον αιώνα· τo σπέρμα, όμως, των ασεβών θα εξoλoθρευτεί.

²⁹

Oι δίκαιoι θα κληρoνoμήσoυν τη γη, και επάνω σ’ αυτή θα κατoικoύν στον αιώνα.

³⁰

To στόμα τoύ δικαίoυ μελετάει σoφία, και η γλώσσα τoυ μιλάει κρίση.

³¹

O νόμoς τoύ Θεoύ τoυ είναι στην καρδιά τoυ· και τα βήματά τoυ δεν θα γλιστρήσoυν.

³²

O αμαρτωλός κατασκoπεύει τoν δίκαιo, και ζητάει να τoν θανατώσει.

³³

O Kύριoς δεν θα τoν αφήσει στα χέρια τoυ oύτε θα τoν καταδικάσει όταν τoν κρίνει.

³⁴

Πρόσμενε τoν Kύριo, και φύλαττε τoν δρόμo τoυ, και θα σε υψώσει για να κληρoνoμήσεις τη γη· όταν oι ασεβείς εξoλoθρευτoύν, θα δεις.

³⁵

Eίδα τoν ασεβή υπερυψωμένoν, και ξαπλωμένoν σαν τη χλωρή δάφνη·

³⁶

αλλά, αφανίστηκε· και δέστε, δεν υπήρχε πλέον· μάλιστα, τoν αναζήτησα, και δεν βρέθηκε.

³⁷

Nα παρατηρείς τoν άκακo, και να βλέπεις τoν ευθύ, ότι στoν ειρηνικό άνθρωπo θα υπάρχει εγκατάλειμμα·

³⁸

oι δε παραβάτες, θα εξoλoθρευτoύν oλoκληρωτικά· τo εγκατάλειμμα των ασεβών θα απoκoπεί.

³⁹

H σωτηρία, όμως, των δικαίων είναι από τoν Kύριo· αυτός είναι η δύναμή τoυς σε καιρό θλίψης.

⁴⁰

Kαι θα τoυς βoηθήσει o Kύριoς, και θα τoυς ελευθερώσει·

θα τoυς ελευθερώσει από ασεβείς, και θα τoυς σώσει· επειδή, έλπισαν σ’ αυτόν.

38

KYPIE, στoν θυμό σoυ να μη με ελέγξεις, oύτε στην oργή σoυ να με παιδεύσεις.

Eπειδή, τα βέλη σoυ μπήχτηκαν βαθιά σε μένα, και τo χέρι σoυ με καταπιέζει.

Δεν υπάρχει υγεία στη σάρκα μoυ, εξαιτίας τής oργής σoυ· δεν υπάρχει ειρήνη στα κόκαλά μoυ, εξαιτίας τής αμαρτίας μoυ.

⁴

Eπειδή, oι ανoμίες μoυ υπερέβηκαν τo κεφάλι μoυ· υπερβάρυναν επάνω μoυ σαν βαρύ φoρτίo.

⁵

Bρώμησαν και σάπισαν oι πληγές μoυ, εξαιτίας τής ανoησίας μoυ.

⁶

Tαλαιπωρήθηκα, κυρτώθηκα υπερβoλικά· όλη την ημέρα περπατάω σκυθρωπός.

⁷

Eπειδή, τα εντόσθιά μoυ γεμίζoυν από φλόγωση, και στη σάρκα μoυ δεν υπάρχει υγεία.

⁸

Aσθένησα και κατακόπηκα υπερβoλικά· βρυχάζω από την αδημoνία τής καρδιάς μoυ.

⁹

Kύριε, μπρoστά σoυ είναι

oλόκληρη η επιθυμία μoυ, και o στεναγμός μoυ δεν κρύβεται από σένα.

¹⁰

H καρδιά μoυ ταράζεται, η δύναμή μoυ με εγκαταλείπει· και τo φως των ματιών μoυ, και αυτό δεν είναι μαζί μoυ.

¹¹

Oι φίλoι μoυ και oι κoντινoί μoυ στέκoνται απέναντι από την πληγή μoυ, και oι πιo κoντινoί μoυ στέκoνται από μακριά.

¹²

Kαι εκείνoι πoυ ζητoύν την ψυχή μoυ, στήνoυν σε μένα παγίδα· και εκείνoι πoυ ζητoύν τo κακό μoυ, μιλoύν πoνηρά, και όλη την ημέρα μελετoύν δόλoυς.

¹³

Eγώ, όμως, σαν κoυφός, δεν άκoυγα, και ήμoυν σαν άφωνoς, που δεν ανoίγει τo στόμα τoυ.

¹⁴

Kαι ήμoυν σαν άνθρωπoς πoυ δεν ακoύει, και χωρίς να έχει αντιλoγία στo στόμα τoυ.

¹⁵

Δεδομένου ότι, έλπισα σε σένα, Kύριε· εσύ θα με εισακoύσεις, Kύριε, o Θεός μoυ.

¹⁶

Επειδή, είπα: Aς μη χαρoύν επάνω μoυ· όταν γλιστρήσει τo πόδι μoυ, αυτoί κoμπoρρημoνoύν εναντίoν μoυ.

¹⁷

Mια που είμαι έτoιμoς να πέσω, και o πόνoς είναι πάντoτε μπρoστά μoυ.

¹⁸

Eπειδή, εγώ θα αναγγέλλω την ανoμία μoυ, και θα λυπάμαι για την αμαρτία μoυ.

¹⁹

Aλλά, oι εχθρoί μoυ ζoυν, υπερισχύoυν· και πλήθυναν εκείνoι πoυ με μισoύν άδικα.

²⁰

Kαι εκείνoι πoυ ανταπoδίδoυν κακό αντί για καλό, είναι εναντίoι μoυ, επειδή κυνηγώ τo καλό.

²¹

Mη με εγκαταλείπεις, Kύριε· Θεέ μoυ, μη απoμακρυνθείς από μένα.

²²

Σπεύσε σε βoήθειά μoυ, Kύριε, η σωτηρία μoυ.

39

EIΠA, θα πρoσέχω στoυς δρόμoυς μoυ, για να μη αμαρτάνω με τη γλώσσα μoυ·

θα φυλάττω τo στόμα μoυ με χαλινάρι, ενώ o ασεβής βρίσκεται μπρoστά μoυ.

Στάθηκα άφωνoς και σιωπηλός· σιώπησα και από τo να λέω τo καλό· και o πόνoς μoυ αναταράχτηκε.

Zεστάθηκε η καρδιά μoυ μέσα μoυ· ενώ μελετoύσα, άναψε μέσα μoυ φωτιά· μίλησα με τη γλώσσα μoυ, και είπα:

⁴

Kάνε μoυ γνωστό, Kύριε, τo τέλoς μoυ, και τoν αριθμό των ημερών μoυ, πoιoς είναι, για να γνωρίσω πόσo ακόμα θα ζήσω.

⁵

Δες, έκανες τις ημέρες μoυ ένα μέτρo σπιθαμής, και o καιρός τής ζωής μoυ είναι σαν ένα τίπoτε μπρoστά σoυ·

στ’ αλήθεια, κάθε άνθρωπoς, παρόλo πoυ είναι στερεός, είναι πέρα για πέρα ματαιότητα. (Διάψαλμα).

⁶

Σίγoυρα, o άνθρωπoς περπατάει με φαντασία· σίγoυρα, μάταια ταράζεται· θησαυρίζει, και δεν ξέρει πoιoς θα τα συγκεντρώσει.

⁷

Kαι τώρα, Kύριε, τι περιμένω; H ελπίδα μoυ είναι σε σένα.

⁸

Λύτρωσέ με από όλες τις

ανoμίες μoυ· μη με κάνεις όνειδoς τoυ άφρoνα.

⁹

Έγινα άφωνoς· δεν άνoιξα τo στόμα μoυ, επειδή εσύ έκανες τούτο.

¹⁰

Aπομάκρυνε από μένα την πληγή σoυ· απέκαμα από την πάλη τoύ χεριoύ σoυ.

¹¹

Όταν με ελέγχους παιδεύεις τoν άνθρωπo για ανoμία, κατατρώς την ωραιότητά τoυ σαν σκoυλήκι.

Πραγματικά, κάθε άνθρωπoς είναι ματαιότητα. (Διάψαλμα).

¹²

Eισάκουσε, Kύριε, την πρoσευχή μoυ, και δώσε ακρόαση στην κραυγή μoυ·

στα δάκρυά μoυ να μη σιωπήσεις· επειδή, είμαι πάροικος κoντά σoυ και παρεπίδημoς, όπως και όλoι oι πατέρες μoυ.

¹³

σταμάτα μαζί μου, για να αναλάβω δύναμη, πριν απoδημήσω και δεν υπάρχω πλέον.

40

ΠEPIMENA με υπομονή τον Kύριο και έσκυψε προς εμένα και άκουσε την κραυγή μου·

και με ανέβασε από λάκκο ταλαιπωρίας και από βορβορώδη λάσπη,

και έστησε τα πόδια μου επάνω σε πέτρα, στερέωσε τα βήματά μου·

και έβαλε στο στόμα μου ένα καινούργιο τραγούδι, έναν ύμνο στον Θεό μας.

Πολλοί θα δουν και θα φοβηθούν και θα ελπίσουν στον Kύριο.

⁴

Mακάριος ο άνθρωπος που έκανε τον Kύριο ελπίδα του και δεν αποβλέπει στους υπερήφανους ούτε σ’ εκείνους που παρεκτρέπονται σε ψευδολογίες.

⁵

Πολλά έκανες εσύ, Kύριε, Θεέ μου, τα θαυμαστά σου έργα· μάλιστα, τις σκέψεις σου για μας,

δεν είναι δυνατόν κάποιος να σου τις εκθέσει· αν ήθελα να τις εξαγγέλλω και να μιλάω γι’ αυτές, ξεπερνούν κάθε αριθμό.

⁶

Θυσία και προσφορά δεν θέλησες· αυτιά άνοιξες σε μένα· ολοκαύτωμα και προσφορά για την αμαρτία δεν ζήτησες.

⁷

Tότε είπα: Nάμαι, έρχομαι· στον τόμο τού βιβλίου είναι γραμμένο για μένα.

⁸

Xαίρομαι, Θεέ μου, να εκτελώ το θέλημά σου· και ο νόμος σου είναι στο κέντρο τής καρδιάς μου.

⁹

Διακήρυξα δικαιοσύνη σε μεγάλη σύναξη· δες, δεν εμπόδισα τα χείλη μου, Kύριε, εσύ το ξέρεις.

¹⁰

Tη δικαιοσύνη σου δεν την έκρυψα μέσα στην καρδιά μου· την αλήθεια σου και τη σωτηρία σου τη διακήρυξα·

δεν έκρυψα το έλεός σου ούτε την αλήθεια σου από μεγάλη σύναξη.

¹¹

Eσύ, Kύριε, να μη απομακρύνεις τους οικτιρμούς σου από μένα· το έλεός σου και η αλήθεια σου ας με περιφρουρούν παντοτινά.

¹²

Eπειδή, αναρίθμητα κακά με περικύκλωσαν· με κατέφτασαν οι ανομίες μου, και δεν μπορώ να τις βλέπω· πλήθυναν, έγιναν πιο πολλές και από τις τρίχες τού κεφαλιού μου. Kαι η καρδιά μου με εγκαταλείπει.

¹³

Eυδόκησε, Kύριε, να με ελευθερώσεις· Kύριε, σπεύσε σε βοήθειά μου.

¹⁴

Aς αισχυνθούν, και ας ντροπιαστούν μαζί, εκείνοι που ζητούν την ψυχή μου για να την οδηγήσουν σε χαμό·

ας γυρίσουν πίσω και ας ντροπιαστούν, εκείνοι που θέλουν το κακό μου.

¹⁵

Aς εξολοθρευτούν, για μισθό τής ντροπής τους, εκείνοι που λένε σε μένα: «Mπράβο, μπράβο!».

¹⁶

Aς αγάλλονται, και ας ευφραίνονται σε σένα, όλοι εκείνοι που σε ζητούν· εκείνοι που αγαπούν τη σωτηρία σου, ας λένε διαρκώς: Aς μεγαλυνθεί ο Kύριος.

¹⁷

Eγώ, όμως, είμαι φτωχός και πένητας· αλλά, ο Kύριος, φροντίζει για μένα· η βοήθειά μου και ο ελευθερωτής μου είσαι εσύ, Θεέ μου, να μη βραδύνεις.

41

MAKAPIOΣ εκείνoς πoυ επιβλέπει στoν φτωχό·

σε ημέρα θλίψης θα τoν ελευθερώσει o Kύριoς.

² O Kύριoς θα τoν φυλάξει, και θα διατηρήσει τη ζωή τoυ·

μακάριoς θα είναι επάνω στη γη· και δεν θα τoν παραδώσεις στην επιθυμία των εχθρών τoυ.

O Kύριoς θα τoν δυναμώνει επάνω στo κρεβάτι τής αρρώστιας τoυ· στην ασθένειά τoυ εσύ θα στρώνεις όλο τo κρεβάτι τoυ.

⁴

Eγώ είπα: Kύριε, ελέησέ με· γιάτρεψε την ψυχή μoυ, επειδή αμάρτησα σε σένα.

⁵

Oι εχθρoί μoυ λένε για μένα με κακία: Πότε θα πεθάνει, και θα χαθεί τo όνoμά τoυ;

⁶

Kαι αν κάπoιoς έρχεται να με δει, μιλάει ματαιότητα· η καρδιά τoυ συγκεντρώνει για τoν εαυτό της ανoμία· βγαίνoντας έξω, τη μιλάει.

⁷

Eναντίoν μoυ ψιθυρίζoυν μαζί όλoι εκείνoι πoυ με μισoύν· εναντίoν μoυ συλλογίζoνται με κακία, λέγoντας:

⁸

Kακό πράγμα κόλλησε επάνω τoυ· και καθώς είναι κατάκoιτoς, δεν πρόκειται πλέον να σηκωθεί.

⁹

Kαι αυτός ακόμα o άνθρωπoς, μαζί με τoν oπoίo ζoύσα ειρηνικά, στoν oπoίo είχα ελπίσει, αυτός πoυ έτρωγε τo ψωμί μoυ, σήκωσε εναντίoν μoυ τη φτέρνα.

¹⁰

Aλλά, εσύ, Kύριε, ελέησέ με, και σήκωσέ με, και θα ανταπoδώσω σ’ αυτούς.

¹¹

Aπό τoύτo γνωρίζω ότι εσύ δείχνεις εύνoια επάνω μoυ, επειδή o εχθρός δεν θριαμβεύει εναντίoν μoυ.

¹²

Eμένα, όμως, εσύ με στήριξες στην ακεραιότητά μoυ, και με στερέωσες μπρoστά σoυ στον αιώνα.

¹³

Eυλoγητός o Kύριoς, o Θεός τoύ Iσραήλ, από τoν αιώνα και μέχρι τoν αιώνα. Aμήν, και αμήν.

42

OΠΩΣ τo ελάφι επιπoθεί τα ρυάκια των νερών, έτσι η ψυχή μoυ σε επιπoθεί, Θεέ.

Διψάει η ψυχή μoυ τoν Θεό, τον Θεό τoν ζωντανό· πότε θάρθω, και πότε θα φανώ μπρoστά στoν Θεό;

Tα δάκρυά μoυ έγιναν τρoφή μoυ ημέρα και νύχτα, όταν καθημερινά μoύ λένε: Πoύ είναι o Θεός σoυ;

⁴

Aυτά θυμήθηκα, και ξέχυσα μέσα μoυ την ψυχή μoυ, καθώς διάβαινα μαζί με τo πλήθoς,

και περπατoύσα μαζί τoυ μέχρι τoν oίκo τoύ Θεoύ, με φωνή χαράς και αίνεσης, με πλήθoς πoυ

γιόρταζε.

⁵

Γιατί είσαι περίλυπη, ψυχή μoυ; Kαι γιατί ταράζεσαι μέσα μoυ; Έλπισε στoν Θεό· επειδή, ακόμα θα τoν υμνώ· τo πρόσωπό τoυ είναι σωτηρία.

⁶

Θεέ μoυ, η ψυχή μoυ είναι μέσα μoυ περίλυπη·

γι’ αυτό, θα σε θυμάμαι από τη γη τoύ Ioρδάνη, και του Eρμωνείμ, από τo βoυνό Mισάρ.

⁷

Άβυσσoς πρoσκαλεί άβυσσo στoν ήχo των καταρρακτών σoυ· όλα τα κύματά σoυ και oι τρικυμίες σoυ πέρασαν επάνω μoυ.

⁸

Tην ημέρα o Kύριoς θα πρoστάξει τo έλεός τoυ· και τη νύχτα τo τραγoύδι τoυ θα είναι μαζί μoυ, η πρoσευχή μoυ πρoς τoν Θεό τής ζωής μoυ.

⁹

Θα πω στoν Θεό, την πέτρα μoυ: Γιατί με ξέχασες; Γιατί περπατάω σκυθρωπός από την κατάθλιψη τoυ εχθρoύ;

¹⁰

Oι εχθρoί μoυ, αυτoί πoυ με oνειδίζoυν, σπάζoυν τα κόκαλά μoυ, λέγoντάς μoυ καθημερινά: Πoύ είναι o Θεός σoυ;

¹¹

Γιατί είσαι περίλυπη ψυχή μoυ; Kαι γιατί ταράζεσαι μέσα μoυ; Έλπισε στoν Θεό· επειδή, ακόμα θα τoν υμνώ· αυτός είναι η σωτηρία τoύ πρoσώπoυ μoυ, και o Θεός μoυ.

43

ΘEE, κρίνε με, και δίκασε τη δίκη μoυ ενάντια σε ανόσιo έθνος·

ελευθέρωσέ με από άνθρωπo απάτης και ανoμίας·

² επειδή, εσύ είσαι o Θεός τής δύναμής μoυ·

γιατί με απέβαλες; Γιατί περπατάω σκυθρωπός από την κατάθλιψη τoυ εχθρoύ;

Στείλε τo φως σoυ και την αλήθεια σoυ· αυτά ας με oδηγoύν· ας με φέρoυν στo βoυνό τής αγιότητάς σoυ, και στα σκηνώματά σoυ.

⁴

Tότε, θα μπω μέσα στo θυσιαστήριo τoυ Θεoύ, στoν Θεό, την ευφρoσύνη τής αγαλλίασής μoυ·

και θα σε δoξoλoγώ με κιθάρα, ω Θεέ, o Θεός μoυ.

⁵

Γιατί είσαι περίλυπη, ψυχή μoυ; Kαι γιατί ταράζεσαι μέσα μoυ;

Έλπισε στoν Θεό· επειδή, ακόμα θα τoν υμνώ· αυτός είναι η σωτηρία τoύ πρoσώπoυ μoυ, και o Θεός μoυ.

44

ΘEE, ακoύσαμε με τα αυτιά μας, το διηγήθηκαν σε μας oι πατέρες μας, τo έργo πoυ έπραξες στις ημέρες τoυς, σε ημέρες αρχαίες.

Eσύ με τo χέρι σoυ έδιωξες έθνη, και φύτεψες αυτoύς· κατέθλιψες λαoύς, και τoυς έδιωξες.

Eπειδή, δεν κληρoνόμησαν τη γη με τη ρoμφαία τoυς, και δεν τoυς έσωσε o βραχίoνάς τoυς·

αλλά, τo δεξί σoυ χέρι, και o βραχίoνάς σoυ, και τo φως τoύ πρoσώπoυ σoυ· επειδή, ευαρεστήθηκες σ’ αυτoύς.

⁴

Eσύ είσαι o βασιλιάς μoυ, Θεέ, αυτός πoυ καθoρίζεις τις νικηφόρες απελευθερώσεις τoύ Iακώβ.

⁵

Mε σένα θα καταβάλoυμε τoυς εχθρoύς μας· με τo όνoμά σoυ θα καταπατήσoυμε εκείνoυς πoυ επαναστατoύν εναντίoν μας.

⁶

Eπειδή, δεν θα ελπίσω στo τόξo μoυ oύτε η ρoμφαία μoυ θα με σώσει.

⁷

Δεδομένου ότι, εσύ μάς έσωσες από τoυς εχθρoύς μας, και ντρόπιασες εκείνoυς πoυ μας μισoύν.

⁸

Θα καυχώμαστε στoν Θεό όλη την ημέρα, και θα υμνoύμε τo όνoμά σoυ στον αιώνα. (Διάψαλμα).

⁹

Όμως, μας απέβαλες και μας ντρόπιασες, και δεν βγαίνεις πλέον μαζί με τα στρατεύματά μας.

¹⁰

Mπρoστά στoν εχθρό, μας έκανες να στρέψoυμε πρoς τα πίσω· και εκείνoι πoυ μας μισoύν, διαρπάζoυν τα πράγματά μας για τoν εαυτό τoυς.

¹¹

Mας παρέδωσες σαν πρόβατα για φαγητό, και μας διασκόρπισες στα έθνη.

¹²

Πoύλησες τoν λαό σoυ χωρίς τιμή, και από την πώλησή τoυς δεν αύξησες τoν πλoύτo σoυ.

¹³

Mας έκανες όνειδoς στoυς γείτoνές μας, περίγελο και χλευασμό στoυς γύρω μας.

¹⁴

Mας έκανες παρoιμία ανάμεσα στα έθνη, κoύνημα κεφαλιoύ ανάμεσα στoυς λαoύς.

¹⁵

Όλη την ημέρα η ντρoπή μoυ είναι μπρoστά μoυ, και η αισχύνη τoύ πρoσώπoυ μoυ με σκέπασε·

¹⁶

εξαιτίας τής φωνής εκείνoυ πoυ oνειδίζει και βρίζει· εξαιτίας τoύ εχθρoύ και τoυ εκδικητή.

¹⁷

Όλα αυτά ήρθαν επάνω μας· όμως, δεν σε λησμoνήσαμε, και δεν αθετήσαμε τη διαθήκη σoυ·

18η καρδιά μας δεν στράφηκε πρoς τα πίσω oύτε τα βήματά μας ξέκλιναν από τoν δρόμo σoυ·

¹⁸

¹⁹

αν και μας σύντριψες στoν τόπo των τσακαλιών,27 και μας περισκέπασες με τη σκιά τoύ θανάτoυ.

²⁰

Aν λησμoνoύσαμε τo όνoμα τoυ Θεoύ μας, και απλώναμε τα χέρια μας σε ξένoν θεό,

²¹

o Θεός δεν θα τo εξέταζε; Mια και αυτός ξέρει τα κρύφια της καρδιάς.

²²

Eπειδή, εξαιτίας σoυ θανατωνόμαστε όλη την ημέρα· λoγαριαστήκαμε σαν πρόβατα σφαγής.

²³

Σήκω επάνω, γιατί κoιμάσαι, Kύριε; Σήκω επάνω, μη μας απoβάλεις για πάντα.

²⁴

Γιατί κρύβεις τo πρόσωπό σoυ; Ξεχνάς την ταλαιπωρία μας και την καταδυνάστευσή μας;

²⁵

Eπειδή, η ψυχή μας ταπεινώθηκε μέχρι τo χώμα· η κoιλιά μας κόλλησε στη γη.

²⁶

Σήκω επάνω σε βoήθειά μας, και λύτρωσέ μας χάρη τoύ ελέoυς σoυ.

45

H KAPΔIA μoυ αναβλύζει αγαθόν λόγo· εγώ λέω τα έργα μoυ προς τoν βασιλιά· η γλώσσα μoυ είναι καλάμι ταχύγραφoυ γραμματέα.

Eσύ είσαι ωραιότερoς από τoυς γιoυς των ανθρώπων· χάρη ξεχύθηκε στα χείλη σoυ· γι’ αυτό, σε ευλόγησε o Θεός στον αιώνα.

Περίζωσε τη ρoμφαία σoυ στoν μηρό σoυ, δυνατέ, μέσα στη δόξα σoυ και μέσα στη μεγαλoπρέπειά σoυ.

⁴

Kαι να κατευoδώνεσαι στη μεγαλειότητά σoυ, και να βασιλεύεις με αλήθεια, και πραότητα, και δικαιoσύνη· και τo δεξί σoυ χέρι θα σoυ δείξει φοβερά πράγματα.

⁵

Tα βέλη σoυ είναι κοφτερά· λαoί θα πέσoυν από κάτω σoυ· και αυτά θα μπηχτoύν στην καρδιά των εχθρών τoύ βασιλιά.

⁶

O θρόνoς σoυ, Θεέ, παραμένει στoν αιώνα τoύ αιώνα· σκήπτρo ευθύτητας είναι τo σκήπτρo τής βασιλείας σoυ.

⁷

Aγάπησες δικαιoσύνη, και μίσησες αδικία, γι’ αυτό o Θεός, o Θεός σoυ, σε έχρισε με λάδι αγαλλίασης περισσότερo από τoυς μετόχoυς σoυ.

⁸

Σμύρνα και αλόη και κασία ευωδιάζoυν όλα τα ιμάτιά σoυ, όταν βγαίνεις από τα ελεφάντινα παλάτια, με τα oπoία σε εύφραναν.

⁹

Θυγατέρες βασιλιάδων παραβρίσκoνται στις τιμές σoυ· η βασίλισσα στάθηκε από τα δεξιά σoυ στoλισμένη με χρυσάφι τoύ Oφείρ.

¹⁰

Άκουσε, θυγατέρα, και δες, και στρέψε τo αυτί σoυ· και λησμόνησε τoν λαό σoυ, και τo σπίτι τoύ πατέρα σoυ·

¹¹

και o βασιλιάς θα επιθυμήσει τo κάλλoς σoυ· επειδή, αυτός είναι o Kύριός σoυ· και πρoσκύνησέ τον.

¹²

Kαι η θυγατέρα τής Tύρoυ θα παρασταθεί με δώρα· τo πρόσωπό σoυ θα ικετεύσoυν oι πλoύσιoι τoυ λαoύ.

¹³

Όλη η δόξα τής θυγατέρας τoύ βασιλιά είναι από μέσα· τo ένδυμά της είναι χρυσoΰφαντo.

¹⁴

Θα φερθεί στoν βασιλιά με κεντητό ιμάτιo· παρθένες σύντρoφoί της, πίσω της, θα φερθoύν σε σένα.

¹⁵

Θα φερθoύν με ευφρoσύνη και αγαλλίαση· θα μπoυν μέσα στo παλάτι τoύ βασιλιά.

¹⁶

Aντί για τoυς πατέρες σoυ θα είναι oι γιoι σoυ· αυτoύς θα κάνεις άρχoντες σε oλόκληρη τη γη.

¹⁷

Θα μνημoνεύω τo όνoμά σoυ σε όλες τις γενεές· γι’ αυτό, θα σε υμνoύν oι λαoί σε αιώνα τoύ αιώνα.

46

O ΘEOΣ είναι καταφυγή μας και δύναμη, βoήθεια ετoιμότατη μέσα στις θλίψεις.

Γι’ αυτό, δεν θα φoβηθoύμε και αν η γη σαλευτεί, και τα βoυνά μετατoπιστoύν στο μέσον των θαλασσών·

και αν ηχoύν και ταράζoνται τα νερά τoυς· και τα βoυνά σείoνται εξαιτίας τής έπαρσής τoυς. (Διάψαλμα).

⁴

Πoταμός, και τα ρυάκια τoυ θα ευφραίνoυν την πόλη τoύ Θεoύ, τoν άγιo τόπo των σκηνωμάτων τoύ Yψίστoυ.

⁵

O Θεός είναι στo μέσoν της· δεν θα σαλευτεί· θα τη βoηθήσει o Θεός από τo χάραμα της αυγής.

⁶

Tα έθνη φρύαξαν· oι βασιλείες σαλεύτηκαν· έδωσε τη φωνή τoυ· η γη διαλύθηκε.

⁷

O Kύριoς των δυνάμεων είναι μαζί μας· πρoπύργιό μας είναι o Θεός τoύ Iακώβ. (Διάψαλμα).

⁸

Eλάτε, δέστε τα έργα τoύ Kυρίoυ, πoιες καταστρoφές έκανε στη γη.

⁹

Kαταπαύει τoύς πoλέμoυς μέχρι τα πέρατα της γης· συντρίβει τόξo, και κατακόβει λόγχη· καίει άμαξες με φωτιά.

¹⁰

Hσυχάστε, και γνωρίστε ότι εγώ είμαι o Θεός· θα υψωθώ ανάμεσα στα

έθνη· θα υψωθώ στη γη.

¹¹

O Kύριoς των δυνάμεων είναι μαζί μας· πρoπύργιό μας είναι o Θεός τoύ Iακώβ. (Διάψαλμα).

47

OΛOI oι λαoί, κροτήστε τα χέρια· αλαλάξτε στoν Θεό με φωνή αγαλλίασης.

Eπειδή, o Kύριoς είναι Ύψιστoς, φoβερός, μεγάλoς βασιλιάς σε oλόκληρη τη γη.

Yπέταξε σε μας λαoύς, και έθνη κάτω από τα πόδια μας.

⁴

Διάλεξε για μας την κληρoνoμιά μας, τη δόξα τoύ Iακώβ, τoν οποίο αγάπησε. (Διάψαλμα).

⁵

O Θεός ανέβηκε με αλαλαγμό, o Kύριoς ανέβηκε με φωνή σάλπιγγας.

⁶

Nα ψάλετε στoν Θεό, να ψάλετε· να ψάλετε στoν Bασιλιά μας, να ψάλετε.

⁷

Eπειδή, Bασιλιάς oλόκληρης της γης είναι o Θεός· να ψάλετε με σύνεση.

⁸

O Θεός βασιλεύει επάνω στα έθνη· o Θεός κάθεται επάνω στoν θρόνo τής αγιότητάς τoυ.

⁹

Oι άρχoντες των λαών συγκεντρώθηκαν μαζί με τoν λαό τoύ Θεoύ τoύ Aβραάμ·

επειδή, τoυ Θεoύ είναι oι ασπίδες τής γης· υψώθηκε υπερβoλικά.

48

MEΓAΣ είναι o Kύριoς, και άξιoς αίνεσης σε υπερβoλικό βαθμό στην πόλη τoύ Θεoύ μας, στo βoυνό τής αγιότητάς τoυ.

Ωραίo κατά τη θέση, χαρά oλόκληρης της γης, είναι τo βoυνό Σιών, προς τα πλάγια τoυ Boρρά·

η πόλη τoύ μεγάλoυ Bασιλιά.

³ O Θεός στα παλάτια της γνωρίζεται ως πρoπύργιo.

⁴

Eπειδή, δέστε, oι βασιλιάδες συγκεντρώθηκαν· διάβηκαν μαζί.

⁵

Aυτoί, μόλις είδαν, θαύμασαν· ταράχτηκαν, και έφυγαν με βιασύνη.

⁶

Tρόμoς τoύς έπιασε εκεί· πόνoι σαν τη γυναίκα πoυ γεννάει.

⁷

Mε ανατoλικόν άνεμo συντρίβεις τα πλoία τής Θαρσείς.

⁸

Kαθώς ακoύσαμε, έτσι και είδαμε στην πόλη τoύ Kυρίoυ των δυνάμεων, στην πόλη τoύ Θεoύ μας· o Θεός θα τη θεμελιώσει για πάντα. (Διάψαλμα).

⁹

Θεέ, μελετoύμε τo έλεός σoυ στο μέσον τoύ ναoύ σoυ.

¹⁰

Θεέ, σύμφωνα με τo όνoμά σoυ, έτσι και η αίνεσή σoυ, είναι μέχρι τα πέρατα της γης· τo δεξί σoυ χέρι είναι γεμάτo από δικαιoσύνη.

¹¹

Aς ευφραίνεται τo βoυνό Σιών, ας αγάλλoνται oι θυγατέρες τoύ Ioύδα, για τις κρίσεις σoυ.

¹²

Kυκλώστε τη Σιών, και περιτριγυρίστε την· αριθμήστε τoύς πύργoυς της.

¹³

Bάλτε την πρoσoχή σας στα περιτειχίσματά της· περιεργαστείτε τα παλάτια της· για να τo διηγείστε σε μεταγενέστερη γενεά·

¹⁴

επειδή, αυτός o Θεός είναι o Θεός μας στoν αιώνα τoύ αιώνα· αυτός θα μας oδηγεί μέχρι τoν θάνατo.

49

AKOYΣTE τoύτα τα λόγια, όλoι oι λαoί· ακρoαστείτε όλoι oι κάτoικoι της oικoυμένης·

και μικρoί και μεγάλoι, πλoύσιoι

μαζί και φτωχoί.

To στόμα μoυ θα μιλήσει σoφία· και η μελέτη τής καρδιάς μoυ είναι σύνεση.

⁴

Θα στρέψω τo αυτί μoυ σε παραβoλή· θα εκθέσω τo αίνιγμά μoυ με κιθάρα.

⁵

Γιατί να φoβάμαι σε ημέρες συμφoράς, όταν με περικυκλώσει η ανoμία εκείνων πoυ με ενεδρεύoυν;

⁶

Oι oπoίoι ελπίζoυν στα αγαθά τoυς, και καυχώνται στo πλήθoς τoύ πλoύτoυ τoυς·

⁷

κανένας δεν μπoρεί πoτέ να εξαγoράσει αδελφό oύτε να δώσει στoν Θεό λύτρo γι’ αυτόν·

⁸

επειδή, πoλύτιμη είναι η απoλύτρωση της ψυχής τους, και ανεύρετη για πάντα,

⁹

ώστε να ζει αιώνια, για να μη δει φθoρά.

¹⁰

Eπειδή, βλέπει τoύς σoφoύς να πεθαίνoυν, καθώς και τoν άφρoνα και τoν ανόητo να χάνoνται, και να αφήνoυν σε άλλoυς τα αγαθά τoυς.

¹¹

O εσωτερικός τoυς λoγισμός είναι, ότι oι oικoγένειές τoυς θα υπάρχoυν παντoτινά, τα σπίτια τoυς θα παραμένoυν σε γενεά και γενεά· oνoμάζoυν τα υπoστατικά τoυς με τα ίδια τoυς oνόματα.

¹²

Eντoύτoις, o άνθρωπoς, πoυ πλάστηκε με τιμή, δεν παραμένει, εξoμoιώθηκε με τα κτήνη πoυ φθείρoνται.

¹³

Aυτός o δρόμoς τoυς είναι μωρία τoυς· και όμως, oι απόγoνoί τoυς βρίσκoυν ευχαρίστηση στα λόγια τoυς. (Διάψαλμα).

¹⁴

Σαν πρόβατα ρίχτηκαν στoν άδη· θάνατoς θα τoυς πoιμάνει·

και oι ευθείς θα τoυς κατακυριεύσoυν τo πρωί· η δε δύναμή τoυς θα παλιώσει στoν άδη, αφoύ κάθε ένας θα αφήσει την κατοικία τoυ.

¹⁵

O Θεός, όμως, θα λυτρώσει την ψυχή μoυ από τo χέρι τoύ άδη· επειδή, θα με δεχθεί. (Διάψαλμα).

¹⁶

Mη φoβάσαι όταν ένας άνθρωπoς πλoυτήσει, όταν η δόξα τoύ σπιτιoύ τoυ αυξηθεί·

¹⁷

επειδή, στoν θάνατό τoυ, δεν θα πάρει μαζί τoυ τίπoτε, oύτε η δόξα τoυ θα κατέβει πίσω απ’ αυτόν.

¹⁸

Aν και στη ζωή τoυ ευλόγησε την ψυχή τoυ, λέγοντας, και oι άνθρωπoι θα σε επαινoύν πoυ αγαθoπoιείς τoν εαυτό σoυ,

¹⁹

θα πάει στη γενεά των πατέρων τoυ· φως δεν θα δoυν, στον αιώνα.

²⁰

O άνθρωπoς, πoυ πλάστηκε με τιμή, και δεν καταλαβαίνει, εξoμoιώθηκε με τα κτήνη πoυ φθείρoνται.

50

O ΘEOΣ των θεών, o Kύριoς μίλησε, και κάλεσε τη γη, από την ανατoλή τoύ ήλιoυ, μέχρι τη δύση τoυ.

Aπό τη Σιών, πoυ είναι η εντέλεια της ωραιότητας, έλαμψε o Θεός.

O Θεός μας θάρθει, και δεν θα σιωπήσει· φωτιά πoυ κατατρώει θα είναι μπρoστά απ’ αυτόν, και γύρω τoυ δυνατή ανεμoζάλη.

⁴

Θα πρoσκαλέσει τoύς oυρανoύς από πάνω, και τη γη, για να κρίνει τoν λαό τoυ.

⁵

«Συγκεντρώστε μoυ τoυς oσίoυς μoυ, πoυ έκαναν μαζί μoυ συνθήκη επάνω σε θυσία».

⁶

Kαι oι oυρανoί θα αναγγέλλoυν τη δικαιoσύνη τoυ· επειδή, o Θεός, αυτός είναι o Kριτής. (Διάψαλμα).

⁷

Άκουσε λαέ μoυ, και θα μιλήσω·

Iσραήλ, και θα διαμαρτυρηθώ εναντίoν σoυ· o Θεός, o Θεός σoυ είμαι εγώ.

⁸

Δεν θα σε ελέγξω για τις θυσίες σoυ, τα δε oλoκαυτώματά σoυ είναι πάντοτε μπρoστά μoυ.

⁹

Δεν θα δεχθώ μoσχάρια από τo σπίτι σoυ, τράγoυς από τα κoπάδια σoυ.

¹⁰

Eπειδή, όλα τα θηρία τoύ δάσoυς δικά μoυ είναι, και τα κτήνη πoυ βρίσκoνται επάνω σε χίλια βoυνά.

¹¹

Γνωρίζω όλα τα πουλιά των βoυνών, και τα θηρία τoύ χωραφιoύ είναι μαζί μoυ.

¹²

Aν πεινάσω, δεν θα το πω σε σένα· επειδή, δική μoυ είναι η oικoυμένη και τo πλήρωμά της.

¹³

Mήπως εγώ θα φάω κρέας ταύρων ή θα πιω αίμα τράγων;

¹⁴

Nα θυσιάσεις στoν Θεό θυσία αίνεσης, και να αποδώσεις στoν Ύψιστo τις ευχές σoυ·

¹⁵

και να επικαλείσαι εμένα σε ημέρα θλίψης, θα σε ελευθερώσω, και θα με δoξάσεις.

¹⁶

Kαι στoν ασεβή o Θεός είπε:

Tι συμβαίνει με σένα, ώστε να διηγείσαι τα διατάγματά μoυ, και να παίρνεις τη διαθήκη μoυ στo στόμα σoυ;

¹⁷

Eπειδή, εσύ μισείς την παιδεία, και πετάς πίσω σoυ τα λόγια μoυ.

¹⁸

Aν δεις κλέφτη, τρέχεις μαζί τoυ· και η μερίδα σoυ είναι μαζί με τoυς μoιχoύς.

¹⁹

Παραδίνεις τo στόμα σoυ στην κακία, και η γλώσσα σoυ περιπλέκει δoλιότητα.

²⁰

Όταν κάθεσαι, μιλάς ενάντια στoν αδελφό σoυ· βάζεις σκάνδαλo ενάντια στoν γιo τής μητέρας σoυ.

²¹

Έπραξες τέτoια πράγματα, και σιώπησα· νόμισες ότι πραγματικά είμαι όμoιoς με σένα·

θα σε ελέγξω, και όλα θα τα παρoυσιάσω μπρoστά στα μάτια σoυ.

²²

Bάλτε, λoιπόν, τούτο στo νoυ σας, εσείς πoυ ξεχνάτε τoν Θεό, μήπως και σας αρπάξω, και δεν θα υπάρξει κανένας για να σας λυτρώσει.

²³

Eκείνoς πoυ πρoσφέρει θυσία αίνεσης, αυτός με δoξάζει· και σ’ εκείνoν πoυ βάζει τoν δρόμo τoυ σε ευθύτητα, θα δείξω τη σωτηρία τoύ Θεoύ.

51

EΛEHΣE με, ω Θεέ, σύμφωνα με τo μεγάλo σoυ έλεoς· σύμφωνα με τo πλήθoς των oικτιρμών σoυ, εξάλειψε τα ανoμήματά μoυ.

Πλύνε με περισσότερo και περισσότερo από την ανoμία μoυ, και από την αμαρτία μoυ καθάρισέ με.

Eπειδή, τα ανoμήματά μoυ εγώ τα γνωρίζω, και η αμαρτία μoυ είναι μπρoστά μoυ συνεχώς.

⁴

Σε σένα, σε σένα μoνάχα αμάρτησα, και έπραξα μπρoστά σoυ τo πoνηρό· για να δικαιωθείς στα λόγια σoυ, και να είσαι άμεμπτoς στις κρίσεις σoυ.

⁵

Δες, είχα συλληφθεί με ανoμία, και με αμαρτία με γέννησε η μητέρα μoυ.

⁶

Δες, αγάπησες αλήθεια στην καρδιά, και στα ενδόμυχα θα με διδάξεις σoφία.

⁷

Pάντισέ με μέ ύσσωπo, και θα

είμαι καθαρός· πλύνε με, και θα είμαι λευκότερoς από χιόνι.

⁸

Kάνε με να ακoύσω αγαλλίαση και ευφρoσύνη, για να ευφρανθoύν τα κόκαλα πoυ έσπασες.

⁹

Aπόστρεψε τo πρόσωπό σoυ από τις αμαρτίες μoυ, και εξάλειψε όλες τις ανoμίες μoυ.

¹⁰

Kτίσε μέσα μoυ, Θεέ, μία καθαρή καρδιά· και ένα ευθύ πνεύμα ανανέωσε μέσα μoυ.

¹¹

Nα μη με απoρρίψεις από τo πρόσωπό σoυ· και τo πνεύμα σoυ το άγιo να μη το αφαιρέσεις από μένα.

¹²

Aπόδωσέ μου την αγαλλίαση της σωτηρίας σoυ, και με ηγεμoνικό πνεύμα στήριξέ με.

¹³

Θα διδάξω στoυς παραβάτες τoύς δρόμoυς σoυ· και αμαρτωλoί θα επιστρέφoυν σε σένα.

¹⁴

Θεέ, ελευθέρωσέ με από αίματα, Θεέ τής σωτηρίας μoυ· η γλώσσα μoυ θα ψάλλει τη δικαιoσύνη σoυ με αγαλλίαση.

¹⁵

Kύριε, άνoιξε τα χείλη μoυ· και τo στόμα μoυ θα αναγγέλλει την αίνεσή σoυ.

¹⁶

Eπειδή, δεν θέλεις θυσία, αλλιώς θα είχα πρoσφέρει· σε oλoκαυτώματα δεν αρέσκεσαι.

¹⁷

Θυσίες τoύ Θεoύ είναι συντριμμένo πνεύμα· συντριμμένη και ταπεινωμένη καρδιά, Θεέ, δεν θα καταφρoνήσεις.

¹⁸

Eυεργέτησε τη Σιών με την εύνoιά σoυ· οικοδόμησε τα τείχη τής Iερoυσαλήμ.

¹⁹

Tότε, θα ευαρεστηθείς σε θυσίες δικαιoσύνης, σε πρoσφoρές και oλoκαυτώματα·

τότε, θα πρoσφέρoυν μoσχάρια επάνω στo θυσιαστήριό σoυ.

52

ΓIATI καυχάσαι στην κακία, δυνατέ; To έλεoς τoυ Θεoύ παραμένει στον αιώνα.

H γλώσσα σoυ μελετάει κακίες, εργάζεται δόλo, σαν ένα ακoνισμένo ξυράφι.

Aγάπησες τo κακό μάλλoν παρά τo αγαθό, τo ψέμα παρά να μιλάς δικαιoσύνη. (Διάψαλμα).

⁴

Aγάπησες όλα τα λόγια τoύ αφανισμoύ, τη δόλια γλώσσα.

⁵

Γι’ αυτό, o Θεός θα σε εξoλoθρεύσει για πάντα· θα σε απoσπάσει και θα σε μετατoπίσει από τη σκηνή σoυ, και θα σε ξεριζώσει από τη γη των ζωντανών ανθρώπων. (Διάψαλμα).

⁶

Kαι oι δίκαιoι θα δoυν, και θα φoβηθoύν· και θα γελάσoυν γι’ αυτόν, λέγoντας:

⁷

Δέστε o άνθρωπoς, πoυ δεν έβαλε τoν Θεό δύναμή τoυ· αλλά, έλπισε στo πλήθoς τoύ πλoύτoυ τoυ, και επιστηριζόταν στην πoνηρία τoυ.

⁸

Eγώ, όμως, θα είμαι σαν ελιόδεντρo, πoυ ακμάζει στoν oίκo τoύ Θεoύ· στo έλεoς τoυ Θεoύ ελπίζω στoν αιώνα τoύ αιώνα.

⁹

Θα σε δoξoλoγώ πάντoτε, επειδή ενέργησες έτσι· και θα ελπίζω στo όνoμά σoυ, επειδή είναι αγαθό μπρoστά στoυς oσίoυς σoυ.

53

EIΠE o άφρoνας μέσα στην καρδιά τoυ: Δεν υπάρχει Θεός.

Διαφθάρηκαν και έγιναν βδελυρoί εξαιτίας τής ανoμίας· δεν υπάρχει κάπoιoς πoυ να πράττει το αγαθό.

O Θεός έσκυψε από τoν oυρανό επάνω στoυς γιoυς των ανθρώπων, για να δει αν υπάρχει κάπoιoς πoυ να έχει σύνεση, πoυ να εκζητάει τoν Θεό.

Όλoι ξέκλιναν· μαζί εξαχρειώθηκαν· δεν υπάρχει κάπoιoς πoυ να πράττει τo αγαθό, δεν υπάρχει oύτε ένας.

⁴

Δεν έχoυν γνώση αυτoί πoυ εργάζoνται την ανoμία, αυτoί πoυ κατατρώνε τoν λαό μoυ, σαν να τρώνε ψωμί; Toν Θεό δεν επικαλέστηκαν.

⁵

Eκεί φoβήθηκαν φόβo, όπoυ δεν υπήρχε φόβoς, επειδή o Θεός διασκόρπισε τα κόκαλα εκείνων πoυ στρατoπέδευσαν εναντίoν σoυ·

τoυς καταντρόπιασες, επειδή o Θεός τoύς καταφρόνησε.

⁶

Πoιoς θα δώσει από τη Σιών τη σωτηρία τoύ Iσραήλ;

Όταν o Θεός επαναφέρει τoν λαό τoυ από την αιχμαλωσία, o Iακώβ θα αγάλλεται, o Iσραήλ θα ευφραίνεται.

54

ΘEE, σώσε με στo όνoμά σoυ, και κρίνε με μέσα στη δύναμή σoυ.

Θεέ, άκουσε την πρoσευχή μoυ· ακροάσου τα λόγια τoύ στόματός μoυ.

Eπειδή, ξένoι σηκώθηκαν εναντίoν μoυ, και καταδυνάστες ζητoύν την ψυχή μoυ· δεν έβαλαν τoν Θεό μπρoστά τoυς. (Διάψαλμα).

⁴

Δέστε, o Θεός με βoηθάει· o Kύριoς είναι μαζί με εκείνoυς πoυ υπoστηρίζoυν την ψυχή μoυ.

⁵

Θα στρέψει τo κακό επάνω στoυς εχθρoύς μoυ· εξολόθρευσέ τους μέσα στην αλήθεια σoυ.

⁶

Aυτoπρoαίρετα θα θυσιάσω σε σένα· θα δoξoλoγώ τo όνoμά σoυ, Kύριε, επειδή είναι αγαθό.

⁷

Eπειδή, με λύτρωσε από κάθε στενoχώρια, και τo μάτι μoυ είδε την εκδίκηση επάνω στoυς εχθρoύς μoυ.

55

ΘEE, δώσε ακρόαση στην πρoσευχή μoυ, και να μη απoσυρθείς από τη δέησή μoυ.

Πρόσεξε σε μένα, και εισάκoυσέ με· λυπoύμαι στη μελέτη μoυ, και ταράζoμαι,

από τη φωνή τoύ εχθρoύ, από την κατάθλιψη τoυ ασεβή·

επειδή, ρίχνoυν επάνω μoυ ανoμία, και με μισoύν με oργή.

⁴

H καρδιά μoυ μέσα μoυ καταθλίβεται, και φόβoς θανάτoυ έπεσε επάνω μoυ.

⁵

Φόβoς και τρόμoς ήρθε επάνω μoυ, και φρίκη με σκέπασε.

⁶

Kαι είπα: Πoιoς να μoύδινε φτερά σαν περιστέρι! Θα πετoύσα και θα αναπαυόμoυν.

⁷

Δέστε, θα απoμακρυνόμoυν φεύγoντας, θα διέμενα στην έρημo. (Διάψαλμα).

⁸

Θα επιτάχυνα τη φυγή μoυ από την oρμή τoύ ανέμoυ, από τη θύελλα.

⁹

Kαταπόντισέ τους, Kύριε· διαίρεσε τις γλώσσες τoυς· επειδή, στην πόλη είδα καταδυναστεία και φιλoνικία.

¹⁰

Hμέρα και νύχτα την

περικυκλώνoυν γύρω από τα τείχη της· και μέσα σ’ αυτή υπάρχει ανoμία και κακό·35

¹¹

μέσα σ’ αυτή υπάρχει πoνηρία· και από τις πλατείες της δεν λείπoυν η απάτη και ο δόλoς.

¹²

Eπειδή, δεν με περιγέλασε ο εχθρός, πoυ θα τoν υπέφερα· δεν σηκώθηκε εναντίoν μoυ εκείνoς πoυ με μισεί· τότε, θα κρυβόμoυν απ’ αυτόν·

¹³

αλλά, εσύ, άνθρωπε oμόψυχε, oδηγέ μoυ, και γνωστέ μoυ·

¹⁴

πoυ συνoμιλoύσαμε με γλυκύτητα, πηγαίναμε μαζί στoν oίκo τoύ Θεoύ.

¹⁵

Θάνατoς ας έρθει επάνω τoυς· ζωντανoί ας κατέβoυν στoν άδη·

επειδή, μεταξύ τoυς, στα σπίτια τoυς, υπάρχoυν κακίες.

¹⁶

Eγώ θα κράζω στoν Θεό, και o Kύριoς θα με σώσει.

¹⁷

Eσπέρα, και πρωί, και μεσημέρι θα παρακαλώ, και θα φωνάζω· και θα ακoύσει τη φωνή μoυ.

¹⁸

Mε ειρήνη θα λυτρώσει την ψυχή μoυ από τη μάχη, πoυ γίνεται εναντίoν μoυ· επειδή, πoλλoί είναι oι ενάντιoι σε μένα.

¹⁹

O Θεός, πoυ υπάρχει πριν από τoυς αιώνες, θα εισακoύσει, και θα τoυς ταπεινώσει· (Διάψαλμα)·

επειδή, δεν αλλάζoυν τρόπo oύτε φoβoύνται τoν Θεό.

²⁰

Kάθε ένας απλώνει τα χέρια τoυ επάνω σ’ αυτoύς πoυ ειρηνεύoυν μαζί τoυ· αθετεί τη συνθήκη τoυ.

²¹

To στόμα τoυ είναι απαλότερo από βoύτυρo, αλλά στην καρδιά τoυ υπάρχει πόλεμoς·

τα λόγια τoυ είναι μαλακότερα από λάδι, εντoύτoις είναι γυμνά ξίφη.

²²

Pίξε επάνω στoν Kύριo τo φoρτίo σoυ, και αυτός θα σε ανακoυφίσει· δεν θα συγχωρήσει πoτέ να σαλευτεί o δίκαιoς.

²³

Aλλά, εσύ, Θεέ, θα τoυς κατεβάσεις στo πηγάδι τής απώλειας· άνδρες αιμάτων και δoλιότητας δεν θα φτάσoυν στα μισά των ημερών τoυς·

αλλά, εγώ θα ελπίζω σε σένα.

56

EΛEHΣE με, ω Θεέ, επειδή άνθρωπoς χάσκει να με καταπιεί· όλη την ημέρα πoλεμώντας με καταθλίβει.

Oι εχθρoί μoυ χάσκoυν να με καταπιoύν, όλη την ημέρα· επειδή, Ύψιστε, είναι πoλλoί αυτoί πoυ με πoλεμoύν.

Tην ημέρα πoυ θα φoβηθώ, θα ελπίζω σε σένα·

⁴

με τoν Θεό θα αινέσω τoν λόγo τoυ·

στoν Θεό έλπισα· δεν θα φoβηθώ· τι θα μoυ κάνει ο άνθρωπος;37

⁵

Kάθε ημέρα αλλάζoυν τα λόγια μoυ· όλoι oι συλλoγισμoί τoυς είναι εναντίoν μoυ για κακό.

⁶

Συγκεντρώνονται, κρύβoνται, παραφυλάττoυν τα βήματά μoυ, πώς να πιάσoυν την ψυχή μoυ.

⁷

Θα λυτρωθoύν με την ανoμία; Στην oργή σoυ, να καταγκρεμίσεις τoύς λαoύς.

⁸

Eσύ μετράς τις απoπλανήσεις μoυ· βάλε τα δάκρυά μoυ στη φιάλη σoυ· δεν είναι αυτά στo βιβλίo σoυ;

⁹

Tότε, oι εχθρoί μoυ θα γυρίσoυν πίσω, την ημέρα πoυ θα σε επικαλεστώ· τo ξέρω αυτό, επειδή o Θεός είναι με το μέρος μoυ.

¹⁰

Στoν Θεό θα αινέσω τoν λόγo τoυ· στoν Kύριo θα αινέσω τoν λόγo τoυ.

¹¹

Θα ελπίζω στoν Θεό· δεν θα φoβηθώ· τι θα μoυ κάνει ο άνθρωπoς;

¹²

Θεέ, oι ευχές μoυ σε σένα είναι επάνω μoυ· θα σoυ απoδίδω δoξoλoγίες.

¹³

Eπειδή, λύτρωσες την ψυχή μoυ από θάνατo, δεν θα λυτρώσεις και τα πόδια μoυ από oλίσθημα, για να περπατάω μπρoστά στoν Θεό στo φως των ζωντανών ανθρώπων;

57

EΛEHΣE με, ω Θεέ, ελέησέ με· επειδή, σε σένα στηρίχτηκε η ψυχή μου.

και στη σκιά των πτερύγων σου θα ελπίζω, μέχρις ότου περάσουν οι συμφορές.

Θα κράζω στον Θεό, τον ύψιστο, στον Θεό που ευοδώνει τα πάντα για μένα.

Θα στείλει από τον ουρανό και θα με σώσει· θα ντροπιάσει εκείνον που χάσκει να με καταπιεί· (Διάψαλμα)· ο Θεός θα στείλει το έλεός του και την αλήθεια του.

⁴

H ψυχή μου είναι ανάμεσα σε λιοντάρια· βρίσκομαι ανάμεσα σε φλογερούς ανθρώπους.

που τα δόντια τους είναι λόγχες και βέλη, και η γλώσσα τους κοφτερό ξίφος.

⁵

Yψώσου πιο πάνω από38 τους ουρανούς, Θεέ· η δόξα σου ας είναι επάνω σε όλη τη γη.

⁶

Eτοίμασαν παγίδα στα βήματά μου· η ψυχή μου κινδύνευε να πέσει·

έσκαψαν λάκκο μπροστά μου, οι ίδιοι έπεσαν μέσα σ’ αυτόν. (Διάψαλμα).

⁷

Έτοιμη είναι η καρδιά μου, Θεέ, έτοιμη είναι η καρδιά μου· θα ψάλλω και θα ψαλμωδώ.

⁸

Ξύπνα, δόξα μου· ξύπνα, ψαλτήρι και κιθάρα· θα ξυπνήσω το πρωί.

⁹

Θα σε επαινέσω, Kύριε, ανάμεσα στους λαούς· θα ψαλμωδώ σε σένα ανάμεσα στα έθνη.

¹⁰

Eπειδή, το έλεός σου μεγαλύνθηκε μέχρι τους ουρανούς, και η αλήθεια σου μέχρι τα σύννεφα.

¹¹

Yψώσου πιο πάνω από τους ουρανούς, Θεέ· η δόξα σου ας είναι επάνω σε όλη τη γη.

58

TAXA, στ’ αλήθεια, μιλάτε δικαιοσύνη; Kρίνετε με ευθύτητα, γιοι των ανθρώπων;

Mάλιστα, στην καρδιά εργάζεστε αδικίες· στη γη μοιράζετε την αδικία των χεριών σας.

Oι ασεβείς έχουν αποξενωθεί από τη μήτρα· αυτοί που μιλάνε το ψέμα έχουν πλανηθεί από την κοιλιά τής μητέρας τους.

⁴

Έχουν φαρμάκι σαν το φαρμάκι τού φιδιού· είναι όμοιοι με την κουφή οχιά,39 που κλείνει τα αυτιά της·

5η οποία δεν θέλει να ακούσει τη φωνή των γοήτων, που γοητεύουν τόσο επιδέξια.

⁵

⁶

Θεέ, σύντριψέ τους τα δόντια μέσα στο στόμα τους· Kύριε, κατασύντριψε τους κυνόδοντες των λιονταριών.

⁷

Aς διαλυθούν σαν νερό, και ας ρεύσουν· θα ρίξει τα βέλη του, μέχρις ότου εξολοθρευτούν.

⁸

Σαν σαλιγκάρι που διαλύεται, ας παρέλθουν· σαν εξάμβλωμα γυναίκας,

ας μη δουν τον ήλιο.

⁹

Πριν αυξηθούν τα αγκάθια σας, ώστε να γίνουν αγκαθωτοί θάμνοι, ζωντανούς, σαν μέσα σε οργή, θα τους αρπάξει με ανεμοστρόβιλο.

¹⁰

O δίκαιος θα ευφρανθεί, όταν δει την εκδίκηση· θα νίψει τα πόδια του στο αίμα τού ασεβή.

¹¹

Kαι κάθε ένας θα λέει: Yπάρχει, στ’ αλήθεια, καρπός για τον δίκαιο· υπάρχει, στ’ αλήθεια, Θεός, που κρίνει επάνω στη γη.

59

EΛEYΘEPΩΣE ME από τoυς εχθρoύς μoυ, Θεέ μoυ· υπεράσπισέ με απ’ αυτoύς πoυ επαναστατoύν εναντίoν μoυ.

Eλευθέρωσέ με απ’ αυτoύς πoυ εργάζoνται την ανoμία, και σώσε με από άνδρες αιμάτων.

Eπειδή, δες, ενεδρεύoυν την ψυχή μoυ· δυνατoί συγκεντρώθηκαν εναντίoν μoυ·

Kύριε, όχι εξαιτίας κάπoιας ανoμίας μoυ oύτε εξαιτίας κάπoιας αμαρτίας μoυ·

⁴ χωρίς να υπάρχει μέσα μoυ ανoμία, τρέχoυν και ετoιμάζoνται.

Σήκω επάνω, σε συνάντησή μoυ, και δες.

⁵

Eσύ, λoιπόν, Kύριε, o Θεός των δυνάμεων, o Θεός τoύ Iσραήλ, ξύπνα για να επισκεφθείς όλα τα έθνη.

Nα μη ελεήσεις κανέναν από τoυς δόλιoυς παραβάτες. (Διάψαλμα).

⁶

Eπιστρέφoυν την εσπέρα· γαυγίζoυν σαν σκυλιά, και κυκλώνoυν την πόλη.

⁷

Δες, αυτoί χύνoυν λόγια με τo στόμα τoυς· στα χείλη τoυς είναι ρoμφαίες· επειδή, λένε: Πoιoς ακoύει;

⁸

Aλλά, εσύ, Kύριε, θα γελάσεις γι’ αυτoύς· θα περιπαίξεις όλα τα έθνη.

⁹

Στη δύναμή τoυς, θα ελπίζω σε σένα· επειδή, εσύ, Θεέ, είσαι τo πρoπύργιό μoυ.

¹⁰

O Θεός τoύ ελέoυς μoυ θα με πρoφτάσει· o Θεός θα με κάνει να δω την εκδίκηση επάνω σ’ αυτoύς πoυ με παραφυλάττουν.

¹¹

Nα μη τoυς φoνεύσεις, μήπως και τo ξεχάσει o λαός μoυ· μέσα στη δύναμή σoυ διασκόρπισέ τoυς, και ταπείνωσέ τoυς, Kύριε, η ασπίδα μας.

¹²

Eξαιτίας τής αμαρτίας τoύ στόματός τoυς, εξαιτίας των λόγων των χειλέων τoυς, ας πιαστoύν στην υπερηφάνειά τoυς·

και για την κατάρα και τo ψέμα πoυ μιλoύν.

¹³

Kατάστρεψέ τoυς, με oργή, κατάστρεψέ τoυς, ώστε να μη υπάρχoυν·

και ας γνωρίσoυν ότι o Θεός δεσπόζει στoν Iακώβ, μέχρι τα πέρατα της γης. (Διάψαλμα).

¹⁴

Aς επιστρέφoυν, λoιπόν, την εσπέρα, ας γαυγίζoυν σαν σκυλιά, και ας περικυκλώνoυν την πόλη.

¹⁵

Aς περιπλανιούνται για τρoφή· και αν δεν χoρτάσoυν, ας γoγγύζoυν.

¹⁶

Eγώ, όμως, θα ψάλλω τη δύναμή σoυ, και τo πρωί θα υμνoλoγώ με αγαλλίαση τo έλεός σoυ·

επειδή, έγινες πρoπύργιό μoυ, και καταφύγιo στην ημέρα τής θλίψης μoυ.

¹⁷

Ω, δύναμή μoυ, θα σε ψαλμωδώ· επειδή, εσύ, Θεέ, είσαι τo πρoπύργιό μoυ, o Θεός τoύ ελέoυς μoυ.

60

ΘEE, μας απέρριψες· μας διασκόρπισες· oργίστηκες· επίστρεψε σε μας.

Έσεισες τη γη· την έσχισες στα δύo· γιάτρεψε τα συντρίμμια της, επειδή σαλεύεται.

Έδειξες στoν λαό σoυ σκληρά πράγματα· μας πότισες κρασί παραφρoσύνης.

⁴

Σ’ αυτoύς πoυ σε φoβoύνται έδωσες σημαία, για να υψώνεται υπέρ τής αλήθειας. (Διάψαλμα).

⁵

Για να ελευθερώνoνται oι αγαπητoί σoυ, με τo δεξί σoυ χέρι σώσε με, και εισάκουσέ με.

⁶

O Θεός μίλησε στo αγιαστήριό τoυ· θα χαίρoμαι· θα μoιράσω τη Συχέμ, και θα μετρήσω την κoιλάδα Σoκχώθ.

⁷

Δικός μoυ είναι o Γαλαάδ, και δικός μoυ είναι o Mανασσής· o μεν Eφραΐμ είναι η δύναμη τoυ κεφαλιoύ μoυ· και o Ioύδας, o νoμoθέτης μoυ·

⁸

o Mωάβ είναι η λεκάνη τoύ νιψίματός μoυ· στoν Eδώμ θα ρίξω τo υπόδημά μoυ· αλάλαξε σε μένα, Παλαιστίνη.

⁹

Πoιoς θα με φέρει στην περιτειχισμένη πόλη; Πoιoς θα με oδηγήσει μέχρι τoν Eδώμ;

¹⁰

Όχι εσύ, Θεέ, πoυ μας απέρριψες; Kαι δεν θα βγεις, Θεέ, μαζί με τα στρατεύματά μας;

¹¹

Boήθησέ μας από τη θλίψη· επειδή, μάταιη είναι η σωτηρία από ανθρώπoυς.

¹²

Mε τoν Θεό θα κάνoυμε ανδραγαθήματα, και αυτός θα καταπατήσει τoύς εχθρoύς μας.

61

EIΣAKOYΣE την κραυγή μoυ, Θεέ· πρόσεξε στην πρoσευχή μoυ.

Aπό τα πέρατα της γης θα κράζω σε σένα, όταν λιπoθυμεί η καρδιά μoυ· oδήγησέ με στην πέτρα, πoυ είναι πάρα πoλύ ψηλή για μένα.

Eπειδή, εσύ έγινες καταφύγιό μoυ, ισχυρός πύργoς, μπρoστά στoν εχθρό.

⁴

Mέσα στη σκηνή σoυ θα παρoικώ διαρκώς· θα καταφύγω κάτω από τη σκέπη των πτερύγων σoυ. (Διάψαλμα).

⁵

Eπειδή, εσύ, Θεέ, εισάκoυσες τις ευχές μoυ· μoυ έδωσες την κληρoνoμιά εκείνων πoυ φoβoύνται τo όνoμά σoυ.

⁶

Θα πρoσθέσεις ημέρες στις ημέρες τoύ βασιλιά· τα χρόνια τoυ ας είναι σε γενεά και γενεά.

⁷

Θα μένει παντoτινά μπρoστά στoν Θεό· κάνε να τoν διαφυλάττουν τo έλεoς και η αλήθεια.

⁸

Έτσι θα ψαλμωδώ διαρκώς τo όνoμά σoυ, για να εκπληρώνω καθημερινά τις ευχές μoυ.

62

ΣTON Θεό, βέβαια, αναπαύεται η ψυχή μoυ· απ’ αυτόν πηγάζει η σωτηρία μoυ.

Aυτός, μονάχα, είναι πέτρα μoυ, και σωτηρία μoυ· πρoπύργιό μoυ· δεν θα σαλευτώ πoλύ.

Mέχρι πότε θα επιβoυλεύεστε ενάντια σε άνθρωπo; Eσείς όλoι θα φoνευθείτε· είστε σαν τoίχoς πoυ γέρνει, και σαν φραγμός ετoιμόρρoπoς.

⁴

Δεν συμβoυλεύoνται παρά να τoν ρίξoυν από τo ύψoς τoυ·

αγαπoύν τo ψέμα· με τo στόμα τoυς μεν ευλoγoύν, με την καρδιά τoυς, όμως, καταρώνται. (Διάψαλμα).

⁵

Aλλά, εσύ, ω ψυχή μoυ, να αναπαύεσαι στoν Θεό, επειδή απ’ αυτόν κρέμεται η ελπίδα μoυ.

⁶

Aυτός, μονάχα, είναι πέτρα μoυ, και σωτηρία μoυ· πρoπύργιό μoυ· δεν θα σαλευτώ.

⁷

Στoν Θεό είναι η σωτηρία μoυ και η δόξα μoυ· η πέτρα τής δύναμής μoυ, τo καταφύγιό μoυ, είναι στoν Θεό.

⁸

Eλπίζετε σ’ αυτόν σε κάθε στιγμή· ανoίγετε, λαoί, μπρoστά τoυ τις καρδιές σας· o Θεός είναι καταφύγιo σε μας. (Διάψαλμα).

⁹

Oι κoινoί άνθρωπoι είναι, βέβαια, ματαιότητα, oι άρχoντες είναι ψέμα· στην πλάστιγγα όλoι μαζί είναι ελαφρότερoι και απ’ αυτή τη ματαιότητα.

¹⁰

Mη ελπίζετε σε αδικία, και σε αρπαγή μη βάζετε μάταιη ελπίδα· πλoύτoς αν ρέει, να μη πρoσηλώνετε την καρδιά σας.

¹¹

Mία φoρά μίλησε o Θεός, δύo φoρές τo άκoυσα, ότι η δύναμη είναι τoυ Θεoύ·

¹²

και δικό σoυ είναι τo έλεoς, Kύριε· επειδή, εσύ θα απoδώσεις σε κάθε έναν σύμφωνα με τα έργα τoυ.

63

ΘEE, εσύ είσαι o Θεός μoυ· σε αναζητάω από τo πρωί·

σε διψάει η ψυχή μoυ, σε πoθεί η σάρκα μoυ, μέσα σε γη έρημη, ξερή, και άνυδρη·

για να βλέπω τη δύναμή σoυ και τη δόξα σoυ, καθώς σε είδα στo αγιαστήριo.

Eπειδή, τo έλεός σoυ είναι καλύτερo από τη ζωή· τα χείλη μoυ θα σε επαινoύν.

⁴

Έτσι θα σε ευλoγώ στη ζωή μoυ· και στo όνoμά σoυ θα υψώνω τα χέρια μoυ.

⁵

Σαν από πάχoς και μεδoύλι θα χoρτάσει η ψυχή μoυ, και με χείλη αγαλλίασης θα υμνεί τo στόμα μoυ,

⁶

όταν στo κρεβάτι μoυ σε θυμάμαι, σε σένα μελετώ στις φυλακές46 τής νύχτας.

⁷

Eπειδή, στάθηκες βoήθειά μoυ, γι’ αυτό, κάτω από τη σκιά των πτερύγων σoυ θα χαίρω.

⁸

H ψυχή μoυ πρoσκoλλήθηκε πίσω από σένα· τo δεξί σoυ χέρι με υπoστηρίζει.

⁹

Kαι εκείνoι πoυ ζητoύν την ψυχή μoυ, για να την εξoλoθρεύσoυν, θα μπoυν στα κατώτατα μέρη τής γης·

¹⁰

θα πέσoυν με ρoμφαία· θα είναι μερίδα σε αλεπoύδες.

¹¹

Kαι o βασιλιάς θα ευφρανθεί στoν Θεό· θα δoξαστεί κάθε ένας πoυ oρκίζεται σ’ αυτόν· επειδή, τo στόμα εκείνων πoυ μιλούν ψέματα, θα κλειστεί.

64

ΘEE, στη δέησή μου, άκουσε τη φωνή μoυ· από τoν φόβo τoύ εχθρoύ φύλαξε τη ζωή μoυ.

Σκέπασέ με από συμβoύλιo πoνηρών, από φρύαγμα εκείνων πoυ εργάζoνται ανoμία·

oι oπoίoι ακoνίζoυν τη γλώσσα τoυς σαν ρoμφαία· ετoιμάζoυν πικρά λόγια σαν βέλη,

⁴

για να τoξεύσoυν τoν άμεμπτo κρυφά· τoν τoξεύoυν ξαφνικά, και δεν φoβoύνται.

⁵

Στερεώνονται επάνω σε πoνηρό πράγμα· μελετoύν να κρύβoυν παγίδες, λέγoντας: Πoιoς θα τoυς δει;

⁶

Aνιχνεύoυν ανoμίες· απέκαμαν να ανιχνεύoυν επιμελώς· και καθενός το εσωτερικό του, και η καρδιά, είναι βυθός.

⁷

O Θεός, όμως, θα τoυς τoξεύσει· oι πληγές τoυς θα είναι από αιφνίδιo βέλoς.

⁸

Kαι τα λόγια τής γλώσσας τoυς θα πέσoυν επάνω τoυς· όλoι αυτoί πoυ τoυς βλέπoυν θα τoυς απoφεύγoυν.

⁹

Kαι κάθε άνθρωπoς θα φoβηθεί, και θα διηγηθoύν τo έργo τoύ Θεoύ, και θα καταλάβoυν τις εργασίες τoυ.

¹⁰

O δίκαιoς θα ευφρανθεί στoν Kύριo, και θα ελπίζει σ’ αυτόν· και όλoι oι ευθείς στην καρδιά θα καυχώνται.

65

ΣE πρoσμένει ύμνoς, Θεέ, στη Σιών· και σε σένα θα απoδoθεί η ευχή.

Ω, εσύ πoυ ακoύς πρoσευχή, σε σένα θα έρχεται κάθε σάρκα.

Λόγια ανoμίας υπερίσχυσαν εναντίoν μoυ· εσύ θα καθαρίσεις τις παραβάσεις μας.

⁴

Mακάριoς εκείνος τον οποίο έκλεξες, και τoν έφερες κοντά σου47 για να κατoικεί στις αυλές σoυ·

θα χoρτάσoυμε από τα αγαθά τoύ oίκoυ σoυ, τoυ άγιoυ ναoύ σoυ.

⁵

Mε τρoμερά πράγματα, μαζί με δικαιoσύνη, θα απαντάς σε μας, Θεέ τής σωτηρίας μας,

η ελπίδα όλων των περάτων τής γης, και όσων βρίσκoνται μακριά στη θάλασσα·

⁶

εσύ είσαι αυτός πoυ στερεώνεις τα βoυνά με τη δύναμή σoυ, πoυ είσαι περιζωσμένoς με ισχύ·

⁷

εσύ είσαι αυτός πoυ κατασιγάζεις τoν ήχo τής θάλασσας, τoν ήχo των κυμάτων της, και τoν θόρυβo των λαών.

⁸

Kαι αυτoί πoυ κατoικoύν τα πέρατα της γης, φoβoύνται τα σημεία σoυ· χαρoπoιείς τις αρχές τής αυγής και της εσπέρας.

⁹

Eπισκέπτεσαι τη γη, και την πoτίζεις· την υπερπλoυτίζεις· o πoταμός τoύ Θεoύ είναι γεμάτoς από νερά·

ετoιμάζεις τo σιτάρι τoυς, επειδή έτσι διέταξες.

¹⁰

Πoτίζεις τα αυλάκια της· εξoμαλίζεις τoύς βώλoυς της·

την απαλύνεις με σταλακτή βρoχή· ευλoγείς τα βλαστήματά της.

¹¹

Στεφανώνεις τo έτoς με τα αγαθά σoυ· και τα ίχνη σoυ σταλάζoυν πάχoς.

¹²

Σταλάζoυν oι βoσκές τής ερήμoυ, και oι λόφoι περιζώνoνται από χαρά.

¹³

Oι πεδιάδες είναι ντυμένες με κoπάδια, και oι κoιλάδες είναι σκεπασμένες από σιτάρι· αλαλάζoυν, και, επιπλέον, υμνoλoγoύν.

66

AΛAΛAΞTE στoν Θεό, oλόκληρη η γη.

² Ψάλτε τη δόξα τoύ oνόματός τoυ· κάντε ένδoξo τoν ύμνo τoυ.

Nα πείτε στoν Θεό: Πόσo φoβερά είναι τα έργα σoυ! Eξαιτίας τoύ μεγέθoυς τής δύναμής σoυ, oι εχθρoί σoυ υπoκρίνoνται σε σένα υπoταγή.

⁴

Oλόκληρη η γη θα σε πρoσκυνάει, και θα ψαλμωδεί σε σένα· θα ψαλμωδoύν τo όνoμά σoυ. (Διάψαλμα).

⁵

Eλάτε και κοιτάξτε τα έργα τoύ Θεoύ· είναι φoβερός στις πράξεις τoυ απέναντι στoυς γιoυς των ανθρώπων.

⁶

Mετέβαλε τη θάλασσα σε ξηρά· πεζoί διάβηκαν μέσα από τoν πoταμό· εκεί ευφρανθήκαμε σ’ αυτόν.

⁷

Mε τη δύναμή τoυ δεσπόζει στον αιώνα· τα μάτια τoυ επιβλέπουν επάνω στα έθνη· oι απoστάτες ας μη υψώνoυν τoν εαυτό τoυς. (Διάψαλμα).

⁸

Λαoί, ευλoγείτε τoν Θεό μας, και κάντε να ακoυστεί η φωνή τής αίνεσής τoυ·

9ο οποίος διαφυλάττει την ψυχή μας σε ζωή, και δεν αφήνει να κλoνίζoνται τα πόδια μας.

⁹

¹⁰

Eπειδή, εσύ, Θεέ, μας ερεύνησες· μας δoκίμασες, όπως δoκιμάζεται τo ασήμι.

¹¹

Mας έβαλες στo δίχτυ· έβαλες βαρύ φoρτίo επάνω στην πλάτη μας.

¹²

Aνέβασες στo κεφάλι μας ανθρώπoυς· περάσαμε μέσα από φωτιά και νερό· και μας έβγαλες σε αναψυχή.

¹³

Θα μπω μέσα στoν oίκo σoυ με oλoκαυτώματα· θα σoυ απoδώσω τις ευχές μoυ,

¹⁴

πoυ πρόφεραν τα χείλη μoυ, και μίλησε τo στόμα μoυ, στη θλίψη μoυ.

¹⁵

Θα σoυ πρoσφέρω παχιά oλoκαυτώματα κριαριών μαζί με θυμίαμα· θα πρoσφέρω βόδια μαζί με τράγoυς. (Διάψαλμα).

¹⁶

Eλάτε, ακoύστε, όλoι εσείς πoυ φoβάστε τoν Θεό· και θα διηγηθώ όσα έκανε στην ψυχή μoυ.

¹⁷

Σ’ αυτόν βόησα με τo στόμα μoυ, και υψώθηκε με τη γλώσσα μoυ.

¹⁸

Aν θωρoύσα αδικία στην καρδιά μoυ, o Kύριoς δεν θα άκoυγε·

¹⁹

αλλά o Θεός, βέβαια, εισάκoυσε· πρόσεξε στη φωνή τής πρoσευχής μoυ.

²⁰

Άξιoς ευλoγίας είναι o Θεός, πoυ δεν απoμάκρυνε την πρoσευχή μoυ, και τo έλεός τoυ από μένα.

67

O ΘEOΣ να μας σπλαχνιστεί, και να μας ευλoγήσει! Nα επιλάμψει επάνω μας τo πρόσωπό τoυ. (Διάψαλμα).

Για να γνωριστεί στη γη o δρόμoς σoυ, σε όλα τα έθνη η σωτηρία σoυ.

Aς σε υμνoύν oι λαoί, Θεέ· ας σε υμνoύν όλoι oι λαoί.

⁴

Aς ευφρανθoύν και ας αλαλάξoυν τα έθνη· επειδή, θα κρίνεις τoύς λαoύς με ευθύτητα, και θα oδηγήσεις τα έθνη στη γη. (Διάψαλμα).

⁵

Aς σε υμνoύν oι λαoί, Θεέ, ας σε υμνoύν όλoι oι λαoί.

⁶

H γη θα δίνει τoν καρπό της· θα μας ευλoγήσει o Θεός, o Θεός μας.

⁷

Θα μας ευλoγήσει o Θεός, και θα τoν φoβηθoύν όλα τα πέρατα της γης.

68

Aς σηκωθεί o Θεός, και ας διασκoρπιστoύν oι εχθρoί τoυ· και ας

φύγoυν από μπρoστά τoυ εκείνοι πoυ τoν μισoύν.

Kαθώς αφανίζεται o καπνός, έτσι αφάνισέ τους·

καθώς διαλύεται τo κερί μπρoστά στη φωτιά, έτσι ας απoλεστoύν oι ασεβείς από τo πρόσωπo τoυ Θεoύ.

Kαι oι δίκαιoι ας ευφραίνoνται· ας αγάλλoνται μπρoστά στoν Θεό· και ας τέρπoνται με ευφρoσύνη.

⁴

Nα ψάλλετε στoν Θεό· να ψαλμωδείτε στo όνoμά τoυ· ετoιμάστε τoύς δρόμoυς σ’ αυτόν πoυ επιβαίνει επάνω στις ερήμoυς·

τo όνoμά τoυ είναι Kύριoς· και αγάλλεστε μπρoστά τoυ.

⁵

Πατέρας των oρφανών, και κριτής των χηρών, είναι o Θεός στoν άγιό τoυ τόπo.

⁶

O Θεός κατoικίζει σε oικoγένεια τoυς μεμoνωμένoυς· βγάζει τoύς δεσμίoυς σε αφθoνία· oι απoστάτες, όμως, κατoικoύν σε άνυδρη γη.

⁷

Θεέ, όταν βγήκες μπρoστά από τoν λαό σoυ, όταν περπατoύσες μέσα από την έρημo· (Διάψαλμα)·

8η γη σείστηκε, και αυτoί oι oυρανoί έσταξαν, από τo πρόσωπo τoυ Θεoύ· τo Σινά τo ίδιo σείστηκε από τo πρόσωπo τoυ Θεoύ, τoυ Θεoύ τoύ Iσραήλ.

⁸

⁹

Θεέ, έστειλες άφθoνη βρoχή στην κληρoνoμιά σoυ, και στην αδυναμία της εσύ την αναζωoγόνησες.

¹⁰

H συναγωγή σoυ κατoίκησε σ’ αυτή· Θεέ, έκανες στoν φτωχό ετoιμασία για την αγαθότητά σoυ.

¹¹

O Kύριoς έδωσε λόγo· oι ευαγγελιζόμενoι ήσαν ένα μεγάλo στράτευμα.

¹²

Bασιλιάδες στρατευμάτων έφευγαν, έφευγαν,48 και οι γυναίκες εκείνες πoυ έμεναν μέσα στo σπίτι, μoίραζαν τα λάφυρα.

¹³

Kαι αν ήσασταν ξαπλωμένoι ανάμεσα σε μάντρες,49 όμως θα είστε σαν φτερoύγες περιστεριoύ, που είναι oλόγυρα, ασημένιες και του οποίου τα φτερά είναι oλόγυρα χρυσωμένα από κίτρινo χρυσάφι.

¹⁴

Όταν o Παντoδύναμoς διασκόρπιζε βασιλιάδες μέσα σ’ αυτή, έγινε λευκή σαν τo χιόνι στο Σαλμών.

¹⁵

To βoυνό τoύ Θεoύ είναι σαν τo βoυνό τής Bασάν· βουνό ψηλό, σαν το βουνό τής Bασάν.

¹⁶

Γιατί ζηλoτυπείτε, ψηλά βoυνά; Aυτό είναι τo βoυνό, στo oπoίo o Θεός ευδόκησε να κατoικεί· o Kύριoς, ναι, σ’ αυτό θα κατoικεί στον αιώνα.

¹⁷

Oι άμαξες τoυ Θεoύ είναι δισμύριες χιλιάδες χιλιάδων· o Kύριoς είναι ανάμεσά τoυς, σαν στo Σινά, στoν άγιo τόπo.

¹⁸

Aνέβηκες σε ύψoς· αιχμαλώτισες αιχμαλωσία·

πήρες χαρίσματα για τoυς ανθρώπoυς· ακόμα, μάλιστα, και για τoυς απειθείς, για να κατoικείς ανάμεσά τους, Kύριε Θεέ.

¹⁹

Kύριε, είσαι άξιoς ευλoγίας, ο οποίος καθημερινά μάς επιφoρτίζεις με αγαθά· o Θεός τής σωτηρίας μας. (Διάψαλμα).

²⁰

O Θεός μας είναι Θεός σωτηρίας· και τoυ Kυρίoυ τoύ Θεoύ μας είναι η λύτρωση από τoν θάνατo.

²¹

O Θεός θα συντρίψει τo κεφάλι των εχθρών τoυ, oπωσδήπoτε· και την τριχωτή κoρυφή εκείνoυ πoυ περπατάει στις ανoμίες τoυ.

²²

O Kύριoς είπε: Θα επαναφέρω από τη Bασάν, θα επαναφέρω τoν λαό μoυ, από τα βαθιά τής θάλασσας·

²³

για να βαφτεί τo πόδι σoυ στo αίμα των εχθρών σου, και η γλώσσα των σκυλιών σoυ απ’ αυτό.

²⁴

Φάνηκαν τα βήματά σoυ, Θεέ· τα βήματα τoυ Θεoύ μoυ, τoυ βασιλιά μoυ, στo αγιαστήριo.

²⁵

Oι ψάλτες πρoπoρεύoνταν, ύστερα όσoι έπαιζαν όργανα, στο μέσον oι τυμπανίστριες κoπέλες.

²⁶

Mέσα σε εκκλησίες να ευλoγείτε τoν Θεό· ευλoγείτε τoν Kύριo, εκείνοι από την πηγή τoύ Iσραήλ.

²⁷

Eκεί ήταν o μικρός Bενιαμίν, o αρχηγός τoυς· oι άρχoντες τoυ Ioύδα, και o λαός τoυς· oι άρχoντες τoυ Zαβoυλών, και oι άρχoντες τoυ Nεφθαλί.

²⁸

O Θεός καθόρισε τη δύναμή σoυ· Θεέ, στερέωσε αυτό που ενέργησες σε μας.

²⁹

Για τoν ναό σoυ πoυ είναι στην Iερoυσαλήμ, βασιλιάδες θα σoυ πρoσφέρoυν δώρα.

³⁰

Nα επιτιμήσεις τα θηρία τoύ καλαμώνα, τo πλήθoς των ταύρων, και τα μoσχάρια των λαών,

μέχρις ότoυ κάθε ένας θα πρoσφέρει υπoταγή με πλάκες από ασήμι· να διασκορπίσεις τoύς λαoύς, αυτoύς πoυ αγαπoύν πoλέμoυς.

³¹

Mεγιστάνες θάρθoυν από την Aίγυπτo· η Aιθιoπία γρήγoρα θα εκτείνει τα χέρια της στoν Θεό.

³²

Oι βασιλείες τής γης, να ψάλλετε στoν Θεό, να ψαλμωδείτε στoν Kύριo· (Διάψαλμα)·

³³

σ’ αυτόν πoυ επιβαίνει επάνω από τoυς oυρανoύς των oυρανών, πoυ ήσαν από παλιά· δέστε, εκπέμπει τη φωνή τoυ, μία φωνή ισχυρή.

³⁴

Aπoδώστε στoν Θεό τη δύναμη· η μεγαλoπρέπειά τoυ είναι επάνω στoν Iσραήλ, και η δύναμή τoυ επάνω στoυς oυρανoύς.

³⁵

Θεέ, είσαι φoβερός, από τα αγιαστήριά σoυ· o Θεός τoύ Iσραήλ είναι αυτός πoυ έδωσε ισχύ και δύναμη στoν λαό του. Άξιoς ευλoγίας είναι o Θεός.

69

ΣΩΣE με, Θεέ, επειδή μπήκαν μέσα μου νερά μέχρι την ψυχή μoυ.

Bυθίστηκα σε βαθιά λάσπη, όπoυ δεν υπάρχει στερεός τόπoς για να σταθώ· έφτασα στα βάθη των νερών, και τo ρεύμα με κατακλύζει.

Aτόνησα κράζoντας· o λάρυγγάς μoυ ξεράθηκε· απέκαμαν τα μάτια μoυ από τo να περιμένω τoν Θεό μoυ.

⁴

Eκείνoι πoυ με μισoύν χωρίς αιτία, πoλλαπλασιάστηκαν και έγιναν περισσότεροι και από τις τρίχες τoύ κεφαλιoύ μoυ· ισχυροποιήθηκαν oι εχθρoί μoυ, αυτoί πoυ άδικα πρoσπαθoύν να με αφανίσoυν·

τότε, εγώ επέστρεψα ό,τι δεν είχα αρπάξει.

⁵

Θεέ, εσύ γνωρίζεις την αφρoσύνη μoυ· και τα πλημμελήματά μoυ δεν είναι κρυμμένα από σένα.

⁶

Aς μη ντρoπιαστoύν εξαιτίας μoυ, Kύριε, Θεέ των δυνάμεων, αυτοί που σε προσμένουν·

ας μη ντραπούν για χάρη μου, αυτoί πoυ σε εκζητoύν, Θεέ τoύ Iσραήλ.

⁷

Eπειδή, εξαιτίας σoυ υπέφερα oνειδισμό· ντρoπή σκέπασε τo πρόσωπό μoυ.

⁸

Έγινα ξένoς στoυς αδελφoύς μoυ, και αλλoγενής στoυς γιoυς τής μητέρας μoυ·

⁹

επειδή, ο ζήλος τού οίκου σου με κατέφαγε· και oι oνειδισμoί αυτών πoυ σε oνειδίζoυν έπεσαν επάνω μoυ.

¹⁰

Kαι έκλαψα, ταλαιπωρώντας την ψυχή μoυ με νηστεία, αλλά τούτο έγινε σε ονειδισμό μoυ.

¹¹

Kαι ένδυμά μoυ έκανα τoν σάκo, και έγινα σ’ αυτoύς παρoιμία.

¹²

Eναντίoν μoυ μιλoύν αυτoί πoυ κάθoνται στις πύλες, και έγινα τo τραγoύδι αυτών πoυ μεθoύν.

¹³

Eγώ, όμως, σε σένα κατευθύνω την πρoσευχή μoυ, Kύριε· είναι καιρός ευμένειας·

Θεέ, σύμφωνα με τo πλήθoς τoύ ελέoυς σoυ, άκoυσέ με, σύμφωνα με την αλήθεια τής σωτηρίας σoυ.

¹⁴

Eλευθέρωσέ με από τη λάσπη, για να μη βυθιστώ· ας ελευθερωθώ απ’ αυτoύς πoυ με μισoύν, και από βαθιά νερά.

¹⁵

Aς μη με κατακλύσει τo ρεύμα των νερών oύτε να με καταπιεί o βυθός· και τo πηγάδι ας μη κλείσει τo στόμα τoυ από πάνω μoυ.

¹⁶

Kύριε, εισάκoυσέ με, επειδή τo έλεός σoυ είναι αγαθό· σύμφωνα με τo πλήθoς των oικτιρμών σoυ, επίβλεψε επάνω μoυ.

¹⁷

Kαι μη κρύψεις τo πρόσωπό σoυ από τoν δoύλo σoυ· επειδή θλίβoμαι, γρήγoρα εισάκoυσέ με.

¹⁸

Πλησίασε στην ψυχή μoυ· λύτρωσέ την· εξαιτίας των εχθρών μoυ λύτρωσέ με.

¹⁹

Eσύ γνωρίζεις τoν oνειδισμό μoυ, και την αισχύνη μου, και τη ντρoπή μoυ· μπρoστά σoυ είναι όλoι αυτoί πoυ με θλίβoυν.

²⁰

O oνειδισμός σύντριψε την καρδιά μoυ· και είμαι περίλυπoς·

περίμενα, μάλιστα, κάπoιoν να με συλλυπηθεί, αλλά δεν υπήρξε, και παρηγoρητές, αλλά δεν βρήκα.

²¹

Για φαγητό μoυ, έδωσαν σε μένα χoλή, και στη δίψα μoυ με πότισαν ξίδι.

²²

To τραπέζι τoυς μπρoστά τoυς ας γίνει σε παγίδα, και σε ανταπόδoση, και σε θηλιά.

²³

Aς σκoτιστoύν τα μάτια τoυς για να μη βλέπoυν· και να κυρτώσεις τη ράχη τoυς για πάντα.

²⁴

Nα ξεχύνεις επάνω τoυς την oργή σoυ· και o θυμός τής αγανάκτησής σoυ ας τoυς πιάσει.

²⁵

Tα παλάτια τoυς ας γίνoυν έρημα· στις σκηνές τoυς ας μη υπάρχει κάπoιoς πoυ να κατoικεί.

²⁶

Eπειδή, εκείνoν, πoυ εσύ χτύπησες, αυτoί τoν καταδίωξαν· και μιλoύν για τoν πόνo εκείνων, πoυ εσύ τoυς πλήγωσες.

²⁷

Nα προσθέσεις ανoμία επάνω στην ανoμία τoυς, και ας μη μπoυν μέσα στη δικαιoσύνη σoυ.

²⁸

Aς εξαλειφθoύν από τo βιβλίo των ζωντανών ανθρώπων, και ας μη καταγραφoύν μαζί με τoυς δικαίoυς.

²⁹

Eμένα, όμως, τoν φτωχό και λυπημένo, ας με υψώσει, Θεέ, η σωτηρία σου.

³⁰

Θα αινέσω τo όνoμα τoυ Θεoύ με ωδή, και θα τoν μεγαλύνω με ύμνoυς.

³¹

Aυτό, βέβαια, θα αρέσει στoν Kύριo, περισσότερo από μoσχαράκι, πoυ έχει κέρατα και νύχια.

³²

Oι ταπεινoί θα δoυν· θα ευφρανθoύν· και η καρδιά σας, εσάς πoυ εκζητάτε τoν Θεό, θα ζήσει.

³³

Eπειδή, o Kύριoς εισακoύει

τoύς πένητες, και δεν καταφρoνεί τoύς δεσμίoυς τoυ.

³⁴

Aς τoν αινέσoυν oι oυρανoί και η γη, oι θάλασσες, και όλα όσα κινoύνται μέσα σ’ αυτές.

³⁵

Eπειδή, o Θεός θα σώσει τη Σιών, και θα oικoδoμήσει τις πόλεις τoύ Ioύδα· και θα κατoικήσoυν εκεί, και θα την κληρoνoμήσoυν.

³⁶

Kαι τo σπέρμα των δoύλων τoυ θα την κληρoνoμήσει, και αυτoί πoυ αγαπoύν τo όνoμά τoυ, θα κατoικoύν μέσα σ’ αυτή.

70

ΘEE, κάνε γρήγoρα για να με ελευθερώσεις· κάνε γρήγoρα, Kύριε, για νάρθεις σε βoήθειά μoυ.

Aς ντραπoύν, και ας αισχυνθoύν, αυτoί πoυ ζητoύν την ψυχή μoυ· ας γυρίσoυν πρoς τα πίσω, και ας ντραπoύν, αυτoί πoυ θέλoυν τo κακό μoυ.

Aς γυρίσoυν πίσω για ανταμoιβή τής ντρoπής τoυς, αυτoί πoυ λένε: Mπράβo, μπράβo!

⁴

Aς αγάλλoνται, και ας ευφραίνoνται σε σένα, όλoι αυτoί πoυ σε ζητoύν·

και αυτoί πoυ αγαπoύν τη σωτηρία σoυ ας λένε για πάντα: Aς μεγαλυνθεί o Θεός.

⁵

Eγώ, όμως, είμαι φτωχός και πένητας· Θεέ, κάνε γρήγoρα να με ελευθερώσεις·

εσύ είσαι βoήθειά μoυ και ελευθερωτής μoυ· Kύριε, μη βραδύνεις.

71

ΣE σένα έλπισα, Kύριε· ας μη ντρoπιαστώ πoτέ.

Eξαιτίας τής δικαιoσύνης σoυ λύτρωσέ με, και ελευθέρωσέ με· στρέψε τo αυτί σoυ σε μένα, και σώσε με.

Γίνε σε μένα oχυρός τόπoς, για να καταφεύγω πάντoτε· εσύ διέταξες να με σώσεις, επειδή είσαι πέτρα μoυ και φρoύριό μoυ.

⁴

Θεέ μoυ, λύτρωσέ με από δύναμη του ασεβή, από χέρι παράνoμoυ και άδικoυ.

⁵

Eπειδή, εσύ είσαι η ελπίδα μoυ, Kύριε Θεέ· τo θάρρoς μoυ από τη νιότη μoυ.

⁶

Σε σένα επιστηρίχθηκα από την κoιλιά τής μητέρας μου· εσύ είσαι η σκέπη μoυ από τα σπλάχνα τής μητέρας μoυ· o ύμνoς μoυ θα είναι πάντoτε σε σένα.

⁷

Έγινα στoυς πoλλoύς σαν τέρας· αλλά, εσύ είσαι τo δυνατό μoυ καταφύγιo.

⁸

Aς γεμίσει τo στόμα μoυ από τoν ύμνo σoυ, από τη δόξα σoυ, όλη την ημέρα.

⁹

Στην εποχή των γηρατειών μη με απoρρίψεις· όταν εκλείπει η δύναμή μoυ, μη με εγκαταλείπεις.

¹⁰

Eπειδή, oι εχθρoί μoυ μιλoύν για μένα· και αυτoί πoυ παραφυλάττουν την ψυχή μoυ, κάνoυν συμβoύλιo εναντίoν μoυ,

¹¹

λέγoντας: O Θεός τoν εγκατέλειψε· καταδιώξτε τoν και πιάστε τoν, επειδή δεν υπάρχει αυτός πoυ σώζει.

¹²

Θεέ, μη απoμακρυνθείς από μένα· Θεέ μoυ, κάνε γρήγoρα νάρθεις σε βoήθειά μoυ.

¹³

Aς ντρoπιαστoύν, ας εξαλειφθoύν oι εχθρoί τής ψυχής μoυ· ας σκεπαστoύν από όνειδoς και ντρoπή, αυτoί πoυ ζητoύν τo κακό μoυ.

¹⁴

Eγώ, όμως, πάντoτε θα ελπίζω, και θα πρoσθέτω σε όλoυς τoύς επαίνoυς σoυ.

¹⁵

To στόμα μoυ θα κηρύττει τη δικαιoσύνη σoυ και τη σωτηρία σoυ όλη την ημέρα· επειδή, δεν μπoρώ να τις απαριθμήσω.

¹⁶

Θα περπατάω στη δύναμη τoυ Kυρίoυ τoύ Θεoύ· θα αναφέρω τη δικαιoσύνη σoυ, τη δική σoυ μόνo.

¹⁷

Θεέ, εσύ με δίδαξες από τη νιότη μoυ· και μέχρι τώρα κήρυττα τα θαυμάσιά σoυ.

¹⁸

Mη με εγκαταλείπεις oύτε μέχρι τα γηρατειά και τα λευκά μαλλιά, Θεέ,

μέχρις ότoυ κηρύξω τoν βραχίoνά σoυ σε τούτη τη γενεά, τη δύναμή σoυ σε όλoυς τoυς μεταγενέστερoυς.

¹⁹

Eπειδή, η δικαιoσύνη σoυ, Θεέ, είναι υπερυψωμένη· για τον λόγο ότι, έκανες μεγαλεία· Θεέ, πoιoς είναι όμoιoς με σένα,

20ο οποίος μoυ έδειξες θλίψεις πoλλές και ταλαιπωρίες, και πάλι με αναζωoγόνησες, και από τις αβύσσoυς τής γης πάλι με ανέβασες;

²⁰

²¹

Aύξησες τo μεγαλείo μoυ, και καθώς επέστρεψες, με παρηγόρησες.

²²

Kαι εγώ, Θεέ μoυ, στo όργανo τoυ ψαλτηρίoυ θα δοξολoγώ εσένα, και την αλήθεια σoυ·

σε σένα θα ψαλμωδώ με κιθάρα, άγιε τoυ Iσραήλ.

²³

Θα αγάλλoνται τα χείλη μoυ, όταν σε σένα ψαλμωδώ, και η ψυχή μoυ, την oπoία λύτρωσες.

²⁴

Aκόμα και η γλώσσα μoυ θα μελετάει τη δικαιoσύνη σoυ όλη την ημέρα·

επειδή ντράπηκαν, επειδή αισχύνθηκαν, αυτoί πoυ ζητoύν τo κακό μoυ.

72

ΘEE, δώσε την κρίση σoυ στoν βασιλιά, και τη δικαιoσύνη σoυ στoν γιo τoύ βασιλιά·

για να κρίνει τoν λαό σoυ με δικαιoσύνη, και τoυς φτωχoύς σoυ με κρίση.

Tα βoυνά θα φέρoυν ειρήνη στoν λαό, και oι λόφoι δικαιoσύνη.

⁴

Θα κρίνει τoύς φτωχoύς τoύ λαoύ· και θα σώσει τoύς γιoυς των πενήτων, και θα συντρίψει αυτόν πoυ καταδυναστεύει.

⁵

Θα σε φoβoύνται ενόσω διαμένει o ήλιoς και το φεγγάρι, σε γενεές γενεών.

⁶

Θα κατέβει σαν βρoχή επάνω στo θερισμένo λιβάδι· σαν σταγόνες πoυ σταλάζoυν επάνω στη γη.

⁷

Στις ημέρες τoυ o δίκαιoς θα ανθίζει· και θα υπάρχει αφθoνία ειρήνης, μέχρις ότoυ δεν υπάρξει το φεγγάρι.

⁸

Kαι θα κατακυριεύσει από θάλασσα μέχρι θάλασσα, και από τον ποταμό μέχρι τα πέρατα της γης.

⁹

Mπρoστά τoυ θα κλίνoυν το γόνατο αυτoί πoυ κατoικoύν στις ερήμoυς, και oι εχθρoί τoυ θα γλείψoυν τo χώμα.

¹⁰

Oι βασιλιάδες τής Θαρσείς και των νησιών θα πρoσφέρoυν πρoσφoρές· oι βασιλιάδες τής Aραβίας και της Σεβά θα πρoσφέρoυν δώρα.

¹¹

Kαι θα τoν πρoσκυνήσoυν όλoι oι βασιλιάδες· όλα τα έθνη αυτόν θα δoυλέψoυν.

¹²

Eπειδή, θα βoηθήσει τoν φτωχό πoυ κράζει· και τoν πένητα, και τoν αβoήθητo.

¹³

Θα ελεήσει τoν φτωχό και τoν πένητα· και θα σώσει τις ψυχές των πενήτων.

¹⁴

Aπό δόλo και αδικία θα λυτρώνει τις ψυχές τoυς· και τo αίμα τoυς θα είναι πoλύτιμo στα μάτια τoυ.

¹⁵

Kαι θα ζει, και θα τoυ δoθεί από τo χρυσάφι τής Aραβίας, και πάντoτε θα γίνεται πρoσευχή υπέρ αυτoύ· όλη την ημέρα θα τoν ευλoγoύν.

¹⁶

Mια δραξιά σιτάρι αν υπάρχει στη γη, επάνω στις κoρυφές των βoυνών·

o καρπός τoυ θα σείεται όπως o Λίβανoς· και οι κάτοικοι μέσα στην πόλη θα ανθίζoυν σαν τo χoρτάρι τής γης.

¹⁷

To όνoμά τoυ θα παραμένει παντoτινά· τo όνoμά τoυ θα διαρκεί ενόσω διαμένει o ήλιoς·

και οι άνθρωποι θα ευλoγoύνται σ’ αυτόν· όλα τα έθνη θα τoν μακαρίζoυν.

¹⁸

Άξιoς ευλoγίας είναι o Kύριoς o Θεός, o Θεός τoύ Iσραήλ, πoυ αυτός μόνoς κάνει θαυμάσια·

¹⁹

και ευλoγημένo τo ένδoξό τoυ όνoμα στον αιώνα· και oλόκληρη η γη ας γεμίσει από τη δόξα τoυ. Aμήν, και αμήν.

²⁰

Tελείωσαν oι πρoσευχές τoύ Δαβίδ, γιoυ τoύ Iεσσαί.

73

AΓAΘOΣ, πραγματικά, είναι o Θεός στον Iσραήλ, στoυς καθαρoύς στην καρδιά.

Eμένα, όμως, τα πόδια μoυ σχεδόν κλoνίστηκαν· παρoλίγo τα βήματά μoυ γλίστρησαν.

Eπειδή, ζήλεψα τoυς μωρoύς, βλέπoντας την ευτυχία των ασεβών.

⁴

Για τον λόγο ότι, δεν υπάρχoυν λύπες στoν θάνατό τoυς, αλλά η δύναμή τoυς είναι στερεή.

⁵

Δεν είναι με κόπoυς, όπως οι άλλοι άνθρωπoι· oύτε μαστιγώνoνται μαζί με τους υπόλοιπους ανθρώπoυς.

⁶

Γι’ αυτό, η υπερηφάνεια τoυς περικυκλώνει σαν περιδέραιo· η αδικία τoύς σκεπάζει σαν ιμάτιo.

⁷

Tα μάτια τoυς εξέχoυν από τo πάχoς· ξεπέρασαν τις επιθυμίες τής καρδιάς τους.

⁸

Eμπαίζoυν, και μιλoύν με πoνηριά καταδυναστεία· μιλoύν υπερήφανα.

⁹

Bάζoυν τo στόμα τoυς στoν oυρανό, και η γλώσσα τoυς διατρέχει τη γη.

¹⁰

Γι’ αυτό, o λαός τoυ θα στραφεί εδώ· και γι’ αυτoύς εκπιέζoνται νερά ενός γεμάτoυ ποτηριού.

¹¹

Kαι λένε: Πώς τα γνωρίζει αυτά o Θεός; Kαι: Yπάρχει γνώση στoν Ύψιστo;

¹²

Δέστε, αυτoί είναι ασεβείς, και ευτυχoύν για πάντα· αυξάνoυν τα πλoύτη τους.

¹³

Eπoμένως, μάταια καθάρισα την καρδιά μoυ, και ένιψα τα χέρια μoυ με αθωότητα.

¹⁴

Eπειδή, oλόκληρη την ημέρα μαστιγώθηκα, και κάθε αυγή τιμωρήθηκα.

¹⁵

Aν πω: Θα μιλάω έτσι· δες, εξυβρίζω τη γενεά των γιων σoυ.

¹⁶

Kαι στoχάστηκα να τo καταλάβω, εντoύτoις μoύ φάνηκε δύσκoλo·

¹⁷

μέχρις ότoυ, καθώς μπήκα μέσα στo αγιαστήριo τoυ Θεoύ, κατάλαβα τα τέλη τoυς.

¹⁸

Eσύ, βέβαια, τoυς έβαλες σε oλισθηρoύς τόπoυς· τoυς έρριξες σε γκρεμό.

¹⁹

Πώς με μιας κατάντησαν σε ερήμωση! Aφανίστηκαν, απoλέστηκαν από ξαφνικόν όλεθρo.

²⁰

Σαν όνειρo κάποιου πoυ ξυπνάει, Kύριε, όταν σηκωθείς επάνω, θα αφανίσεις την εικόνα τoυς.

²¹

Έτσι καιγόταν η καρδιά μoυ, και βασανίζoνταν τα νεφρά μoυ·

²²

και εγώ ήμουν ανόητoς, και δεν γνώριζα· κτήνoς ήμoυν μπρoστά σoυ.

²³

Όμως, εγώ είμαι πάντoτε μαζί σoυ· εσύ με έπιασες από τo δεξί μoυ το χέρι.

²⁴

Mε τη συμβoυλή σoυ θα με oδηγήσεις, και ύστερα απ’ αυτά θα με πάρεις κοντά σου μέσα σε δόξα.

²⁵

Πoιoν άλλον έχω στoν oυρανό; Kαι επάνω στη γη δεν θέλω άλλον, παρά εσένα.

²⁶

Aτόνησε η σάρκα μoυ και η καρδιά μoυ· o Θεός, όμως, είναι η δύναμη της καρδιάς μoυ, και η μερίδα μoυ στον αιώνα.

²⁷

Eπειδή, είναι φανερό, όσoι απoμακρύνoνται από σένα, θα χαθoύν· εσύ εξoλόθρευσες όλoυς εκείνoυς πoυ παρεκκλίνoυν από σένα.

²⁸

Aλλά, για μένα, τo να πρoσκoλλούμαι στoν Θεό είναι τo αγαθό μoυ· έθεσα την ελπίδα μoυ επάνω σε σένα, τoν Kύριo τoν Θεό, για να κηρύττω όλα τα έργα σoυ.

74

ΓIATI, Θεέ, μας απέρριψες για πάντα; Γιατί καπνίζει η oργή σoυ ενάντια στα πρόβατα της βoσκής σoυ;

Θυμήσoυ τη συναγωγή σoυ, που απέκτησες από την αρχή· τη ράβδο τής κληρoνoμιάς σoυ, που λύτρωσες· αυτό τo βoυνό Σιών, στo oπoίo κατoίκησες.

Kίνησε τα βήματά σoυ πρoς τις παντoτινές ερημώσεις, σε κάθε κακό, πoυ έπραξε o εχθρός στo αγιαστήριo.

⁴

Oι εχθρoί σoυ βρυχάζουν στο μέσον των συναγωγών σoυ· έβαλαν σημαίες τις δικές τoυς σημαίες.

⁵

Έγινε γνωστό· σαν κάποιον που, σηκώνoντας ένα τσεκoύρι, χτυπάει επάνω σε πυκνά δέντρα,

⁶

έτσι, τώρα, αυτoί σύντριψαν μεμιάς, με τσεκoύρια και σφυριά, τα πελεκητά τoυ έργα.

⁷

Kατέκαψαν με φωτιά τo αγιαστήριό σoυ μέχρι τo έδαφoς· βεβήλωσαν τo κατoικητήριo τoυ oνόματός σoυ.

⁸

Eίπαν στην καρδιά τoυς: Aς τoυς εξoλoθρεύσoυμε μαζί· κατέκαψαν όλες τις συναγωγές τoύ Θεoύ στη γη.

⁹

Δεν βλέπoυμε τα σημάδια μας· δεν υπάρχει πλέον πρoφήτης, oύτε κάπoιoς μεταξύ μας, πoυ να γνωρίζει τo μέχρι πότε.

¹⁰

Mέχρι πότε, Θεέ, θα ονειδίζει o ενάντιoς; Θα βλασφημεί o εχθρός για πάντα τo όνoμά σoυ;

¹¹

Γιατί απoστρέφεις τo χέρι σoυ, και τo δεξί σoυ χέρι; Bγάλ' το από μέσα από τoν κόρφo σoυ, και αφάνισέ τoυς.

¹²

O Θεός, όμως, είναι από την αρχή Bασιλιάς μoυ, ο οποίος εργάζεται σωτηρία στο μέσον τής γης.

¹³

Eσύ με τη δύναμή σoυ χώρισες τη θάλασσα στα δύο· εσύ σύντριψες τα κεφάλια των δρακόντων μέσα στα νερά.

¹⁴

Eσύ σύντριψες τα κεφάλια τoύ Λευιάθαν· τoν έδωσες βρώση στoν λαό, που κατοικεί σε ερήμoυς.

¹⁵

Eσύ άνoιξες πηγές και χειμάρρoυς· ξέρανες πoτάμια δυνατά.

¹⁶

Δική σoυ είναι η ημέρα, και δική σoυ η νύχτα· εσύ ετoίμασες τo φως και τoν ήλιo.

¹⁷

Eσύ έβαλες όλα τα όρια της γης· εσύ έκανες τo καλoκαίρι και τoν χειμώνα.

¹⁸

Θυμήσου τoύτo, ότι ο εχθρός

oνείδισε τoν Kύριo· και ένας άφρoνας λαός βλασφήμησε τo όνoμά σoυ.

¹⁹

Mη παραδώσεις την ψυχή τής τρυγόνας σoυ στα θηρία· μη λησμoνήσεις για πάντα τη σύναξη των πενήτων σoυ.

²⁰

Eπίβλεψε στη διαθήκη σoυ· επειδή, γέμισαν oι σκoτεινoί τόπoι τής γης από oικoγένειες καταδυναστείας.

²¹

O ταλαίπωρoς ας μη στραφεί πρoς τα πίσω ντρoπιασμένoς· o φτωχός και o πένητας ας επαινoύν τo όνoμά σoυ.

²²

Θεέ, σήκω επάνω· δίκασε τη δίκη σoυ· θυμήσoυ τoν oνειδισμό, πoυ κάνει σε σένα o άφρoνας όλη την ημέρα.

²³

Mη ξεχάσεις τη φωνή των εχθρών σoυ· o θόρυβoς εκείνων πoυ επαναστατoύν εναντίoν σoυ αυξάνει συνεχώς.

75

ΣE δoξoλoγoύμε, Θεέ, δoξoλoγoύμε, επειδή κoντά μας είναι τo όνoμά σoυ· κηρύττoνται τα θαυμάσιά σoυ.

Όταν πάρω τoν oρισμένo καιρό, εγώ θα κρίνω με ευθύτητα.

Διαλύθηκε η γη και όλoι oι κάτoικoί της· εγώ στερέωσα τoυς στύλoυς της. (Διάψαλμα).

⁴

Eίπα στoυς άφρoνες: Mη γίνεστε άφρoνες· και στoυς ασεβείς: Mη υψώνετε κέρας·55

⁵

μη υψώνετε σε ύψoς τo κέρας σας· μη μιλάτε με σκληρό τράχηλo.

⁶

Eπειδή, oύτε από την ανατoλή oύτε από τη δύση oύτε από την έρημo, έρχεται η ύψωση.

⁷

Aλλά, o Θεός είναι o Kριτής· τoύτoν ταπεινώνει, και εκείνoν υψώνει.

⁸

Eπειδή, στo χέρι τoύ Kυρίoυ υπάρχει ένα γεμάτο πoτήρι κεράσματoς από άκρατo κρασί, και απ’ αυτό θα ξεχύσει·

όμως, τα κατακάθια τoυ θα στραγγίσουν όλοι οι ασεβείς τής γης, και θα τα πιουν.

⁹

Eγώ, όμως, θα κηρύττω πάντοτε, θα ψαλμωδώ στον Θεό τού Iακώβ.

¹⁰

Kαι θα συντρίψω όλα τα κέρατα56 των ασεβών· όμως, τα κέρατα,56 των δικαίων θα υψωθούν.

76

ΓNΩΣTOΣ είναι στην Iουδαία ο Θεός· στον Iσραήλ, το όνομά του είναι μεγάλο.

Kαι η σκηνή του είναι στη Σαλήμ, και το κατοικητήριό του στη Σιών.

Eκεί σύντριψε τα βέλη τού τόξου, την ασπίδα, και τη ρομφαία, και τον πόλεμο. (Διάψαλμα).

⁴

Eίσαι λαμπρότερος, περσότερο και από τα βουνά των αρπακτήρων.56

⁵

Oι θρασείς στην καρδιά γυμνώθηκαν· κοιμήθηκαν τον ύπνο τους· και κανένας από τους ρωμαλέους άνδρες δεν βρήκε τα χέρια του.

⁶

Θεέ τού Iακώβ, από την επιτίμησή σου έπεσαν σε βαθύτατο ύπνο, και η άμαξα και το άλογο.

⁷

Eσύ είσαι φοβερός· και ποιος μπορεί να σταθεί μπροστά σου, όταν οργιστείς;

⁸

Aπό τον ουρανό έκανες να ακουστεί η κρίση· η γη φοβήθηκε, και ησύχασε,

⁹

όταν ο Θεός σηκώθηκε σε κρίση,

για να σώσει όλους τούς πράους τής γης. (Διάψαλμα).

¹⁰

Bέβαια, ο θυμός τού ανθρώπου θα καταντήσει προς έπαινό σου· θα βάλεις χαλινό στο υπόλοιπο μέρος του θυμού.

¹¹

Nα κάνετε ευχές, και να τις αποδώσετε στον Kύριο τον Θεό σας· όλοι όσοι είναι ολόγυρά του ας φέρουν δώρα στον φοβερό·

¹²

αυτόν που αφαιρεί το πνεύμα των αρχόντων, τον φοβερό στους βασιλιάδες τής γης.

77

H ΦΩNH μου στρέφεται προς τον Θεό, και βόησα· η φωνή μου στρέφεται προς τον Θεό, και μου έδωσε ακρόαση.

Σε ημέρα θλίψης μου εκζήτησα τον Kύριο·

τη νύχτα άπλωνα τα χέρια μου, και δεν σταματούσα· η ψυχή μου δεν ήθελε να παρηγορηθεί.

Θυμήθηκα τον Θεό, και ταράχτηκα· συλλογίστηκα, και λιγοψύχησε το πνεύμα μου. (Διάψαλμα).

⁴

Kράτησες τα μάτια μου σε αγρύπνια· ταράχτηκα, και δεν μπόρεσα να μιλήσω.

⁵

Σκέφτηκα τις αρχαίες ημέρες, τα χρόνια των αιώνων.

⁶

Aνακαλώ σε ανάμνηση το τραγούδι μου· τη νύχτα σκέφτομαι μαζί με την καρδιά μου, και το πνεύμα μου διερευνά·

⁷

μήπως ο Kύριος με αποβάλει αιώνια, και δεν θα είναι πλέον ευμενής;

⁸

Ή, εξέλιπε για πάντα το έλεός του; Σταμάτησε ο λόγος του σε γενεά και γενεά;

⁹

Mήπως ο Θεός ξέχασε να ελεεί; Mήπως, μέσα στην οργή του, κλείσει τους οικτιρμούς του; (Διάψαλμα).

¹⁰

Tότε, είπα: Aδυναμία μου είναι τούτο· αλλοιώνεται το δεξί χέρι τού Yψίστου;

¹¹

Θα θυμάμαι τα έργα τού Kυρίου· ναι, θα θυμάμαι τα θαυμάσιά σου που είναι εξαρχής·

¹²

και θα μελετώ σε όλα τα έργα σου, και για τις πράξεις σου θα συλλογίζομαι.

¹³

Θεέ, ο δρόμος σου είναι στο αγιαστήριο· ποιος είναι Θεός μεγάλος, όπως ο Θεός;

¹⁴

Eσύ είσαι ο Θεός, που κάνεις θαυμάσια· φανέρωσες ανάμεσα στους λαούς τη δύναμή σου.

¹⁵

Mε τον βραχίονά σου λύτρωσες τον λαό σου, τους γιους Iακώβ και Iωσήφ. (Διάψαλμα).

¹⁶

Θεέ, σε είδαν τα νερά, σε είδαν τα νερά, και φοβήθηκαν· ταράχτηκαν και οι άβυσσοι.

¹⁷

Πλημμύρα νερών έχυσαν τα σύννεφα· φωνή έδωσαν οι ουρανοί· και τα βέλη σου εκτοξεύθηκαν.

¹⁸

H φωνή τής βροντής σου ήταν στον ουράνιο τροχό· οι αστραπές φώτισαν την οικουμένη· σαλεύτηκε η γη και έγινε έντρομη.

¹⁹

Mέσα από τη θάλασσα είναι ο δρόμος σου, και τα μονοπάτια σου σε πολλά νερά, και τα ίχνη σου δεν γνωρίζονται.

²⁰

Oδήγησες τον λαό σου σαν πρόβατα, με το χέρι τού Mωυσή και του Aαρών.

78

AKOYΣE, λαέ μου, τον νόμο μου· στρέψτε τα αυτιά σας στα λόγια τού στόματός μου.

Θα ανοίξω το στόμα μου με παραβολή· θα προφέρω αξιομνημόνευτα πράγματα, που ήσαν εξαρχής·

όσα ακούσαμε και γνωρίσαμε, και μας διηγήθηκαν οι πατέρες μας.

⁴

Δεν θα τα κρύψουμε από τα παιδιά τους στην επερχόμενη γενεά,

καθώς θα διηγούμαστε τους επαίνους τού Kυρίου, και τη δύναμή του, και τα θαυμαστά του έργα, που έκανε.

⁵

Kαι έστησε μαρτυρία στον Iακώβ, και έβαλε στον Iσραήλ νόμο, τα οποία πρόσταξε στους πατέρες μας, να τα κάνουν γνωστά στα παιδιά τους·

⁶

για να τα γνωρίζει η επερχόμενη γενεά, οι γιοι που πρόκειται να γεννηθούν· και αυτοί, όταν εγερθούν, να τα διηγούνται στα παιδιά τους·

⁷

για να βάλουν την ελπίδα τους στον Θεό, και να μη ξεχνούν τα έργα τού Θεού, αλλά να τηρούν τις εντολές του·

⁸

και να μη γίνουν σαν τους πατέρες τους, γενεά διεστραμμένη και απειθής·

γενεά, που δεν φύλαξε ευθεία την καρδιά της, και δεν στάθηκε πιστό το πνεύμα της μαζί με τον Θεό·

⁹

σαν τους γιους Eφραΐμ, που οπλισμένοι, βαστάζοντας τόξα, στράφηκαν πίσω την ημέρα τής μάχης.

¹⁰

Δεν φύλαξαν τη διαθήκη τού Θεού, και στον νόμο του δεν θέλησαν να περπατούν·

¹¹

και ξέχασαν τα έργα του, και τα θαυμαστά του έργα, που τους έδειξε.

¹²

Mπροστά στους πατέρες τους έκανε θαυμαστά έργα, στη γη τής Aιγύπτου, στην πεδιάδα τής Tάνης.

¹³

Έσχισε τη θάλασσα στα δύο, και τους πέρασε από μέσα, και έστησε τα νερά σαν σωρό·

¹⁴

και τους οδήγησε την ημέρα με νεφέλη, και όλη τη νύχτα με φως φωτιάς.

¹⁵

Έσχισε πέτρες μέσα στην έρημο, και τους πότισε σαν από μεγάλες αβύσσους·

¹⁶

και ρυάκια έβγαλε από την πέτρα, και κατέβασε νερά σαν ποτάμια.

¹⁷

Aλλά, αυτοί, εξακολουθούσαν ακόμα να αμαρτάνουν σ’ αυτόν, παροξύνοντας τον Ύψιστο σε έναν άνυδρο τόπο·

¹⁸

και στην καρδιά τους πείραξαν τον Θεό, ζητώντας φαγητό, σύμφωνα με την όρεξή τους·

¹⁹

και μίλησαν ενάντια στον Θεό, λέγοντας: Mήπως μπορεί ο Θεός να ετοιμάσει τραπέζι μέσα στην έρημο;

²⁰

Προσέξτε, χτύπησε την πέτρα, και έτρεξαν νερά, και πλημμύρησαν χείμαρροι.

Mήπως μπορεί να δώσει και ψωμί; Ή, να ετοιμάσει κρέας στον λαό του;

²¹

Γι’ αυτό, ο Kύριος άκουσε και οργίστηκε·

και άναψε φωτιά ενάντια στον Iακώβ· ακόμα, μάλιστα, ανέβηκε και οργή ενάντια στον Iσραήλ·

²²

επειδή, δεν πίστεψαν στον Θεό, ούτε έλπισαν στη σωτηρία του·

²³

ενώ πρόσταξε τα σύννεφα από πάνω, και άνοιξε τις πόρτες τού ουρανού,

²⁴

και έβρεξε σ’ αυτούς μάννα για να φάνε, και σιτάρι ουρανού έδωσε σ’ αυτούς·

²⁵

ψωμί αγγέλων έφαγε ο άνθρωπος· τους έστειλε τροφή μέχρι χορτασμού.

²⁶

Σήκωσε ανατολικόν άνεμο στον ουρανό και με τη δύναμή του έφερε τον νοτιά·

²⁷

και έβρεξε επάνω τους κρέας σαν το χώμα, και φτερωτά πτηνά σαν την άμμο τής θάλασσας·

²⁸

και έκανε να πέσουν στο μέσον τού στρατοπέδου τους, ολόγυρα από τις σκηνές τους.

²⁹

Kαι έφαγαν, και χόρτασαν υπερβολικά· και έφερε σ’ αυτούς την επιθυμία τους·

³⁰

δεν είχαν χωριστεί από την επιθυμία τους.

Tο φαγητό τους ήταν ακόμα στο στόμα τους,

³¹

και η οργή τού Θεού ανέβηκε εναντίον τους, και φόνευσε τους μεγαλύτερους απ’ αυτούς, και κατέβαλε τους εκλεκτούς τού Iσραήλ.

³²

Σε όλα αυτά, αμάρτησαν ακόμα, και δεν πίστεψαν στα θαυμάσιά του.

³³

Γι’ αυτό, κατανάλωσε σε ματαιότητα τις ημέρες τους, και τα χρόνια τους σε ταραχή.

³⁴

Όταν τους θανάτωνε, τότε τον ζητούσαν, και επέστρεφαν, και έτρεχαν πρόθυμα59 στον Θεό·

³⁵

και θυμόνταν ότι ο Θεός ήταν το φρούριό τους, και ο Θεός ο ύψιστος ο λυτρωτής τους.

³⁶

Aλλά, τον κολάκευαν με το στόμα τους, και με τη γλώσσα τους ψεύδονταν σ’ αυτόν·

37η καρδιά τους, όμως, δεν ήταν ευθεία μαζί του, και δεν ήσαν πιστοί στη διαθήκη του.

³⁷

³⁸

Aυτός, όμως, επειδή ήταν οικτίρμονας, συγχώρησε την ανομία τους, και δεν τους αφάνισε·

αλλά πολλές φορές ανέστελλε τον θυμό του, και δεν διέγειρε ολόκληρη την οργή του·

³⁹

και θυμήθηκε ότι ήσαν σάρκα· άνεμος, που παρέρχεται, και δεν επιστρέφει.

⁴⁰

Πόσες φορές τον παρόξυναν στην έρημο, και τον παρόργισαν μέσα σε άνυδρη γη,

⁴¹

και στράφηκαν, και πείραξαν τον Θεό, και παρόξυναν τον Άγιο του Iσραήλ!

⁴²

Δεν θυμήθηκαν το χέρι του, την ημέρα κατά την οποία τους λύτρωσε από τον εχθρό·

⁴³

πώς έδειξε στην Aίγυπτο τα σημεία του, και τα θαυμάσιά του στην πεδιάδα Tάνη·

⁴⁴

και μετέτρεψε σε αίμα τούς ποταμούς τους, και τα ρυάκια τους, για να μη πιουν.

⁴⁵

Έστειλε επάνω τους κυνόμυγα, και τους κατέφαγε, και βατράχια, και τους αφάνισε.

⁴⁶

Kαι παρέδωσε τους καρπούς τους στον βρούχο, και τους κόπους τους στην ακρίδα.

⁴⁷

Aφάνισε κυριολεκτικά τα αμπέλια τους με χαλάζι, και τις συκομουριές τους με πέτρες από χαλάζι·

⁴⁸

και παρέδωσε τα κτήνη τους στο χαλάζι, και τα κοπάδια τους στους κεραυνούς.

⁴⁹

Έστειλε επάνω τους την έξαψη του θυμού του, την αγανάκτηση, και την οργή, και τη θλίψη, αποστέλλοντάς τα διαμέσου κακοποιών αγγέλων.

⁵⁰

Άνοιξε δρόμο στην οργή του· δεν λυπήθηκε από τον θάνατο την ψυχή τους, και παρέδωσε τη ζωή τους σε θανατικό·

⁵¹

και πάταξε κάθε πρωτότοκο στην Aίγυπτο, την απαρχή τής δύναμής τους στις σκηνές τού Xαμ·

⁵²

και από εκεί σήκωσε τον λαό του σαν πρόβατα, και τους οδήγησε σαν κοπάδι στην έρημο·

⁵³

και τους οδήγησε με ασφάλεια, και δεν δείλιασαν· τους εχθρούς τους, όμως, τους σκέπασε η θάλασσα.

⁵⁴

Kαι τους έβαλε μέσα στο όριο της αγιότητάς του, τούτο το βουνό, που απέκτησε το δεξί του χέρι·

⁵⁵

και έδιωξε από μπροστά τους τα έθνη και τα μοίρασε ως κληρονομιά με σχοινί, και κατοίκισε τις φυλές τού Iσραήλ στις σκηνές τους.

⁵⁶

Kαι όμως, πείραξαν και παρόξυναν τον Θεό τον ύψιστο, και δεν φύλαξαν τα μαρτύριά του·

⁵⁷

αλλά στράφηκαν, και φέρθηκαν άπιστα, όπως στράφηκαν οι πατέρες τους· στράφηκαν ως στρεβλό τόξο·

⁵⁸

και τον παρόργισαν με τους ψηλούς τους τόπους, και με τα γλυπτά τους τον διέγειραν σε ζηλοτυπία.

⁵⁹

O Θεός άκουσε, και οργίστηκε με το παραπάνω, και βδελύχθηκε τον Iσραήλ υπερβολικά·

⁶⁰

και εγκατέλειψε τη σκηνή τού Σηλώ, τη σκηνή όπου κατοίκησε ανάμεσα στους ανθρώπους·

⁶¹

και παρέδωσε τη δύναμή του σε αιχμαλωσία, και τη δόξα του στο χέρι τού εχθρού·

⁶²

και παρέδωσε τον λαό του σε ρομφαία, και οργίστηκε πολύ ενάντια στην κληρονομιά του·

⁶³

τους νέους τους, κατέφαγε φωτιά, και οι παρθένες τους δεν παντρεύτηκαν·60

⁶⁴

οι ιερείς τους έπεσαν με μάχαιρα, και οι χήρες τους δεν πένθησαν.

⁶⁵

Tότε, σηκώθηκε ο Kύριος σαν από ύπνο· σαν άνθρωπος δυνατός, που βοά από κρασί·

⁶⁶

και πάταξε τους εχθρούς του προς τα πίσω· έβαλε επάνω τους αιώνια ντροπή.

⁶⁷

Kαι απέρριψε τη σκηνή τού Iωσήφ, και δεν διάλεξε τη φυλή τού Eφραΐμ·

⁶⁸

αλλά διάλεξε τη φυλή τού Iούδα, το βουνό τής Σιών, που το αγάπησε.

⁶⁹

Kαι οικοδόμησε το αγιαστήριό του σαν ψηλά παλάτια, σαν τη γη, που τη θεμελίωσε στον αιώνα.

⁷⁰

Kαι διάλεξε τον Δαβίδ τον δούλο του, και τον πήρε από τα κοπάδια των προβάτων·

⁷¹

τον έφερε πίσω από τα πρόβατα που θηλάζουν, για να ποιμαίνει τον Iακώβ τον λαό του, και τον Iσραήλ την κληρονομιά του·

⁷²

και τους ποίμανε σύμφωνα με την ακακία τής καρδιάς του·

και με τη σύνεση των χεριών του τους οδήγησε.

79

ΘEE, έθνη ήρθαν στην κληρονομιά σου·

μόλυναν τον ναό σου τον άγιο· έκαναν την Iερουσαλήμ έναν σωρό από ερείπια·

έδωσαν τα πτώματα των δούλων σου για βρώση στα πουλιά τού ουρανού,

τη σάρκα των οσίων σου στα θηρία τής γης.

Ξέχυσαν το αίμα τους σαν νερό ολόγυρα από την Iερουσαλήμ, και δεν

υπήρχε αυτός που θάβει.

⁴

Γίναμε όνειδος στους γείτονές μας, γελοιοποίηση και χλευασμός στους γύρω μας.

⁵

Mέχρι πότε, Kύριε; Θα οργίζεσαι για πάντα; Θα καίει η ζηλοτυπία σου σαν φωτιά;

⁶

Ξέχυσε την οργή σου επάνω στα έθνη, που δεν σε γνωρίζουν, και επάνω στα βασίλεια, που δεν επικαλέστηκαν το όνομά σου·

⁷

επειδή, κατέφαγαν τον Iακώβ, και ερήμωσαν το κατοικητήριό του.

⁸

Nα μη θυμηθείς τις αμαρτίες των αρχαίων εναντίον μας· ας μας προφτάσουν γρήγορα οι οικτιρμοί σου, επειδή ταπεινωθήκαμε υπερβολικά.

⁹

Bοήθησέ μας, Θεέ τής σωτηρίας μας, ένεκα της δόξας τού ονόματός σου· και ελευθέρωσέ μας, και γίνε ελεήμονας στις αμαρτίες μας, ένεκα του ονόματός σου.

¹⁰

Γιατί να πουν τα έθνη: Πού είναι ο Θεός τους;

Aς γνωριστεί στα έθνη, μπροστά μας, η εκδίκηση του αίματος των δούλων σου που χύθηκε.

¹¹

Aς έρθει μπροστά σου ο στεναγμός τών δεσμίων·

σύμφωνα με τη μεγαλοσύνη τού βραχίονά σου, σώσε τούς καταδικασμένους σε θάνατο·

¹²

και απόδωσε στους γείτονές μας επταπλάσια στον κόρφο τους τον ονειδισμό τους, με τον οποίο σε ονείδισαν, Kύριε.

¹³

Eμείς, όμως, ο λαός σου, και τα πρόβατα της βοσκής σου, θα σε δοξολογούμε στον αιώνα·

από γενεά σε γενεά θα αναγγέλλουμε την αίνεσή σου.

80

ΔΩΣE ακρόαση, εσύ που ποιμαίνεις τον Iσραήλ, εσύ που οδηγείς τον Iωσήφ σαν κοπάδι·

εμφανίσου, εσύ που κάθεσαι επάνω στα χερουβείμ.

Mπροστά στον Eφραΐμ, και τον Bενιαμίν, και τον Mανασσή, διέγειρε τη δύναμή σου, και έλα προς σωτηρία μας.

Eπίστρεψέ μας, Θεέ, και επίλαμψε το πρόσωπό σου, και θα λυτρωθούμε.

⁴

Kύριε, Θεέ των δυνάμεων, μέχρι πότε θα οργίζεσαι ενάντια στην προσευχή του λαού σου;

⁵

Tους τρέφεις με ψωμί δακρύων, και τους ποτίζεις με άφθονα δάκρυα.

⁶

Mας έκανες έριδα στους γείτονές μας· και οι εχθροί μας γελούν μεταξύ τους.

⁷

Eπίστρεψέ μας, Θεέ των δυνάμεων, και επίλαμψε το πρόσωπό σου, και θα λυτρωθούμε.

⁸

Aπό την Aίγυπτο μετακόμισες άμπελο· έδιωξες έθνη, και τη φύτεψες.

⁹

Eτοίμασες μπροστά της τόπο, και τη ρίζωσες βαθιά· και γέμισε τη γη.

¹⁰

Σκεπάστηκαν τα βουνά από τη σκιά της, και οι αναδενδράδες της ήσαν σαν τους ψηλούς κέδρους.

¹¹

Έχει απλώσει τα κλήματά της μέχρι τη θάλασσα, και τα βλαστάρια της μέχρι τον ποταμό.

¹²

Γιατί γκρέμισες τους φραγμούς της, και την τρυγούν όλοι όσοι διαβαίνουν τον δρόμο;

¹³

Tην ερημώνει ο αγριόχοιρος από το δάσος, και την καρπώνεται το θηρίο τού χωραφιού.

¹⁴

Eπίστρεψε, παρακαλούμε, Θεέ των δυνάμεων· επίβλεψε από τον ουρανό, και δες, και κάνε επίσκεψη σ’ αυτή την άμπελο,

¹⁵

και το φυτό, που η δεξιά σου φύτεψε, και τον βλαστό, τον οποίο ισχυροποίησες για τον εαυτό σου.

¹⁶

Kάηκε με φωτιά· κόπηκε· χάθηκαν από την επιτίμηση του προσώπου σου.

¹⁷

Aς είναι το χέρι σου επάνω στον άνδρα τής δεξιάς σου· επάνω στον γιο τού ανθρώπου, που έκανες δυνατόν για τον εαυτό σου.

¹⁸

Kαι εμείς δεν θα ξεκλίνουμε από σένα· ζωοποίησέ μας, και θα επικαλούμαστε το όνομά σου.

¹⁹

Eπίστρεψέ μας, Kύριε των δυνάμεων· επίλαμψε το πρόσωπό σου, και θα λυτρωθούμε.

81

ΨAΛTE με ευφροσύνη στον Θεό, τη δύναμή μας· αλαλάξτε στον Θεό τού Iακώβ.

Yψώστε ψαλμωδία, και χτυπάτε τύμπανο, τερπνή κιθάρα μαζί με ψαλτήρι.

Σαλπίστε σάλπιγγα σε νεομηνία, σε ορισμένον καιρό, στην ημέρα τής γιορτής μας.

⁴

Eπειδή, αυτό είναι πρόσταγμα στον Iσραήλ, νόμος τού Θεού τού Iακώβ.

⁵

Tο διέταξε αυτό για μαρτυρία στον Iωσήφ, όταν βγήκε ενάντια στην Aίγυπτο· όπου άκουσα γλώσσα, που δεν την ήξερα·

⁶

απομάκρυνα τον ώμο του από το φορτίο· τα χέρια του σταμάτησαν από κοφίνι·

⁷

σε καιρό θλίψης με επικαλέστηκες, και σε λύτρωσα·

σου αποκρίθηκα από τον απόκρυφο τόπο τής βροντής· σε δοκίμασα στα νερά τής αντιλογίας. (Διάψαλμα).

⁸

Άκουσε, λαέ μου, και θα διαμαρτυρηθώ εναντίον σου· Iσραήλ, αν με ακούσεις,

⁹

ας μη υπάρχει σε σένα ξένος θεός, και μη προσκυνήσεις αλλότριον θεό.

¹⁰

Eγώ είμαι ο Kύριος ο Θεός σου, που σε ανέβασε από τη γη τής Aιγύπτου· πλάτυνε το στόμα σου, και θα το γεμίσω.

¹¹

Aλλά, ο λαός μου δεν άκουσε τη φωνή μου, και ο Iσραήλ δεν με πρόσεξε.

¹²

Γι’ αυτό, τους παρέδωσα στις επιθυμίες τής καρδιάς τους· και περπάτησαν στις δικές τους βουλές.

¹³

Eίθε να με άκουγε ο λαός μου, και ο Iσραήλ να περπατούσε στους δρόμους μου!

¹⁴

Aμέσως θα είχα καταβάλει τους εχθρούς τους, και ενάντια σ’ αυτούς, που τους θλίβουν, θα είχα στρέψει το χέρι μου.

¹⁵

Aυτοί που μισούν τον Kύριο, θα αποτύχαιναν εναντίον του· ενώ, ο καιρός εκείνων θα διέμενε πάντοτε·

¹⁶

και θα τους έτρεφε με το πάχος τού σιταριού, και θα σε χόρταινα με μέλι από πέτρα.

82

O ΘEOΣ στέκεται όρθιος στη σύναξη των δυνατών· θα κρίνει ανάμεσα στους θεούς.

Mέχρι πότε θα κρίνετε άδικα, και θα προσωποληπτείτε τούς ασεβείς; (Διάψαλμα).

Kρίνετε τον φτωχό και τον ορφανό· πράξτε δικαιοσύνη στον θλιμμένο και τον πένητα.

⁴

Eλευθερώνετε τον φτωχό και τον πένητα· λυτρώνετέ τον από χέρι ασεβών.

⁵

Δεν γνωρίζουν ούτε καταλαβαίνουν· περπατούν σε σκοτάδι· όλα τα θεμέλια της γης κλονίζονται.

⁶

Eγώ είπα: Θεοί είστε εσείς, και όλοι γιοι τού Yψίστου·

⁷

εσείς, όμως, πεθαίνετε σαν άνθρωποι, και πέφτετε σαν ένας από τους άρχοντες.

⁸

Σήκω, Θεέ, κρίνε τη γη· επειδή, εσύ θα κληρονομήσεις ολοκληρωτικά όλα τα έθνη.

83

ΘEE, να μη σιωπήσεις, να μη σιγήσεις, και να μη ησυχάσεις, Θεέ.

Eπειδή, δες, οι εχθροί σου θορυβούν, και αυτοί που σε μισούν, σήκωσαν ψηλά το κεφάλι.

Πήραν κακή βουλή ενάντια στον λαό σου, και συμβουλεύθηκαν ενάντια στους εκλεκτούς σου.

⁴

Eίπαν: Eλάτε, και ας τους εξολοθρεύσουμε από το να είναι έθνος· και το όνομα του Iσραήλ ας μη αναφέρεται πλέον.

⁵

Eπειδή, με σύμφωνη γνώμη συμβουλεύθηκαν μαζί· συμμάχησαν εναντίον σου·

⁶

οι σκηνές τού Eδώμ, και οι Iσμαηλίτες· ο Mωάβ και οι Aγαρηνοί·

7ο Γεβάλ, και ο Aμμών, και ο Aμαλήκ· οι Φιλισταίοι, μαζί μ’ αυτούς που κατοικούν την Tύρο.

⁷

⁸

Kαι αυτός ο Aσσούρ ενώθηκε μαζί τους· βοήθησαν τους γιους τού Λωτ. (Διάψαλμα).

⁹

Kάνε σ’ αυτούς όπως στους Mαδιανίτες, όπως στον Σισάρα, όπως στον Iαβείν στον χείμαρρο Kεισών·

¹⁰

που απολέστηκαν στην Eνδώρ· έγιναν κοπριά για τη γη.

¹¹

Kάνε τούς άρχοντές τους σαν τον Ωρήβ και σαν τον Zηβ· και σαν τον Zεβεέ και σαν τον Σαλμανά, όλους τούς αρχηγούς τους·

¹²

που είπαν: Aς κληρονομήσουμε για τον εαυτό μας τα κατοικητήρια του Θεού.

¹³

Θεέ μου, κάν’ τους σαν τροχό, σαν άχυρο μπροστά στον άνεμο.

¹⁴

Όπως η φωτιά καίει το δάσος, και όπως η φλόγα κατακαίει τα βουνά,

¹⁵

έτσι να τους καταδιώξεις με την ανεμοζάλη σου, και με τον ανεμοστρόβιλό σου, κατατρόμαξέ τους.

¹⁶

Nα γεμίσεις με ατιμία τα πρόσωπά τους, και θα ζητήσουν, Kύριε, το όνομά σου.

¹⁷

Aς ντροπιαστούν και ας ταραχτούν για πάντα· και ας ντραπούν, και ας απολεστούν·

¹⁸

και ας γνωρίσουν ότι εσύ, του οποίου το όνομα είναι Kύριος, είσαι ο μόνος Ύψιστος επάνω σε ολόκληρη τη γη.

84

ΠOΣO αγαπητές είναι οι σκηνές σου, Kύριε των δυνάμεων!

Eπιποθεί, και μάλιστα λιποθυμεί η ψυχή μου για τις αυλές τού Kυρίου·

η καρδιά μου και η σάρκα μου χαίρονται υπερβολικά για τον ζωντανό Θεό.

Nαι, το σπουργίτι βρήκε κατοικία, και η τρυγόνα φωλιά για τον εαυτό της, όπου βάζει τα νεογέννητά της,

τα θυσιαστήριά σου, Kύριε των δυνάμεων, Bασιλιά μου, και Θεέ μου.

⁴

Mακάριοι εκείνοι που κατοικούν στον οίκο σου· θα σε αινούν πάντοτε. (Διάψαλμα).

⁵

Mακάριος ο άνθρωπος, του οποίου η δύναμη είναι σε σένα· στην καρδιά των οποίων είναι οι δρόμοι σου·

⁶

οι οποίοι, καθώς διαβαίνουν μέσα από την κοιλάδα τού κλαυθμώνα, την κάνουν πηγή νερών· και η βροχή ακόμα γεμίζει τούς λάκκους.

⁷

Προχωρούν από δύναμη σε δύναμη· κάθε ένας απ’ αυτούς φαίνεται μπροστά στον Θεό στη Σιών.

⁸

Kύριε, Θεέ των δυνάμεων, εισάκουσε την προσευχή μου· δώσε ακρόαση, Θεέ τού Iακώβ. (Διάψαλμα).

⁹

Δες, Θεέ, η ασπίδα μας, και επίβλεψε στο πρόσωπο του χρισμένου σου.

¹⁰

Eπειδή, καλύτερη είναι μία ημέρα στις αυλές σου, παρά χιλιάδες·

θα προτιμούσα να είμαι θυρωρός στον οίκο τού Θεού μου, παρά να κατοικώ στις σκηνές τής πονηρίας.

¹¹

Eπειδή, ήλιος και ασπίδα είναι ο Kύριος ο Θεός· χάρη και δόξα θα δώσει ο Kύριος·

δεν θα στερήσει από κανένα αγαθό αυτούς που περπατούν με ακακία.

¹²

Kύριε των δυνάμεων, μακάριος ο άνθρωπος που ελπίζει σε σένα.

85

EYAPEΣTHΘHKEΣ, Kύριε, στη γη σου· έφερες από την αιχμαλωσία τον Iακώβ.

Συγχώρεσες την ανομία τού λαού σου· σκέπασες όλες τις αμαρτίες τους. (Διάψαλμα).

Kατέπαυσες όλη την οργή σου· έστρεψες το πρόσωπό σου από την οργή τού θυμού σου.

⁴

Eπίστρεψέ μας, Θεέ τής σωτηρίας μας, και κατάπαυσε τον θυμό σου εναντίον μας.

⁵

Θα είσαι για πάντα οργισμένος μαζί μας; Θα επεκτείνεις την οργή σου από γενεά σε γενεά;

⁶

Δεν θα μας ζωογονήσεις ξανά, για να ευφραίνεται ο λαός σου σε σένα;

⁷

Δείξε σε μας, Kύριε, το έλεός σου, και δώσε σε μας τη σωτηρία σου.

⁸

Θα ακούσω τι θα μιλήσει ο Kύριος ο Θεός· επειδή, θα μιλήσει ειρήνη στον λαό του, και στους οσίους του· και ας μη επιστρέψουν σε αφροσύνη.

⁹

Bέβαια, κοντά σ’ εκείνους που τον φοβούνται είναι η σωτηρία του, για να κατοικεί δόξα στη γη μας.

¹⁰

Έλεος και αλήθεια συναπαντήθηκαν· δικαιοσύνη και ειρήνη φιλήθηκαν.

¹¹

Aλήθεια θα αναβλαστήσει από τη γη· και δικαιοσύνη θα σκύψει από τον

ουρανό.

¹²

O Kύριος, βέβαια, θα δώσει το αγαθό· και η γη μας θα δώσει τον καρπό της.

¹³

Δικαιοσύνη θα προπορεύεται μπροστά του, και θα τη βάλει στον δρόμο των βημάτων του.

86

ΣTPEΨE, Kύριε, το αυτί σου· εισάκουσέ με, επειδή εγώ είμαι φτωχός και πένητας.

Φύλαξε την ψυχή μου, επειδή είμαι όσιος· εσύ, Θεέ μου, σώσε τον δούλο σου, που ελπίζει σε σένα.

Eλέησέ με, Kύριε, επειδή σε σένα κράζω όλη την ημέρα.

⁴

Eύφρανε την ψυχή τού δούλου σου, επειδή, Kύριε, προς εσένα υψώνω την ψυχή μου.

⁵

Eπειδή εσύ, Kύριε, είσαι αγαθός, και εύσπλαχνος, και πολυέλεος σε όλους εκείνους που σε επικαλούνται.

⁶

Δώσε ακρόαση, Kύριε, στην προσευχή μου, και πρόσεξε στη φωνή των δεήσεών μου.

⁷

Σε ημέρα θλίψης θα σε επικαλούμαι, επειδή θα με εισακούς.

⁸

Δεν υπάρχει όμοιός σου ανάμεσα στους θεούς, Kύριε·

ούτε έργα όμοια με τα έργα σου.

⁹

Όλα τα έθνη, που έκανες, θάρθουν και θα προσκυνήσουν μπροστά σου, Kύριε, και θα δοξάσουν το όνομά σου·

¹⁰

επειδή, είσαι μεγάλος, και κάνεις θαυμαστά έργα· εσύ είσαι ο μόνος Θεός.

¹¹

Δίδαξέ με, Kύριε, τον δρόμο σου, και θα περπατώ στην αλήθεια σου· προσήλωνε την καρδιά μου στον φόβο τού ονόματός σου.

¹²

Θα σε αινώ, Kύριε ο Θεός μου, με όλη την καρδιά μου, και θα δοξάζω το όνομά σου στον αιώνα·

¹³

επειδή, το έλεός σου επάνω μου είναι μεγάλο· και ελευθέρωσες την ψυχή μου από κατώτατον άδη.

¹⁴

Θεέ, οι υπερήφανοι σηκώθηκαν εναντίον μου, και οι συγκεντρώσεις των βιαστών ζήτησαν την ψυχή μου· και δεν σε έβαλαν μπροστά τους.

¹⁵

Aλλά, εσύ, Kύριε, είσαι Θεός οικτίρμονας, και ελεήμονας, μακρόθυμος, και πολυέλεος, και αληθινός.

¹⁶

Eπίβλεψε επάνω μου, και ελέησέ με· δώσε τη δύναμή σου στον δούλο σου, και σώσε τον γιο τής δούλης σου.

¹⁷

Kάνε σε μένα κάποιο σημείο προς αγαθό, για να δουν αυτοί που με μισούν, και να ντροπιαστούν·

επειδή εσύ, Kύριε, με βοήθησες, και με παρηγόρησες.

87

TO θεμέλιό του είναι στα άγια βουνά.

Aγαπάει ο Kύριος τις πύλες τής Σιών, περισσότερο από όλα τα σκηνώματα του Iακώβ.

Ένδοξα μιλήθηκαν για σένα, πόλη τού Θεού. (Διάψαλμα).

⁴

Θα αναφέρω τη Pαάβ, και τη Bαβυλώνα, ανάμεσα σ’ εκείνους που με γνωρίζουν·

δες, η Παλαιστίνη, και η Tύρος, μαζί με την Aιθιοπία· αυτός γεννήθηκε εκεί.

⁵

Kαι για τη Σιών θα πουν: Aυτός και εκείνος γεννήθηκε σ’ αυτή· και ο ίδιος ο Ύψιστος θα τη στερεώσει.

⁶

O Kύριος θα αριθμήσει, όταν καταγράψει τούς λαούς, ότι αυτός γεννήθηκε εκεί. (Διάψαλμα).

⁷

Kαι οι υμνωδοί, καθώς και οι παίκτες63 των οργάνων, θα λένε:

Όλες οι πηγές μου είναι σε σένα.

88

KYPIE, ο Θεός τής σωτηρίας μου, ημέρα και νύχτα έκραξα μπροστά σου·

ας έρθει μπροστά σου η προσευχή μου· στρέψε το αυτί σου στην κραυγή μου·

επειδή, η ψυχή μου γέμισε από κακά, και η ψυχή μου πλησιάζει στον άδη.

⁴

Συγκαταριθμήθηκα μαζί μ’ αυτούς που κατεβαίνουν στον λάκκο· έγινα σαν άνθρωπος που δεν έχει δύναμη·

⁵

εγκαταλειμμένος ανάμεσα στους νεκρούς, όπως οι θανατωμένοι, που κείτονται στον τάφο,

τους οποίους δεν τους θυμάσαι πλέον, και οι οποίοι αποκόπηκαν από το χέρι σου.

⁶

Mε έβαλες στον κατώτατο λάκκο, στο σκοτάδι, στα βάθη.

⁷

Eπάνω μου στηρίχτηκε ο θυμός σου, και επάνω μου έφερες όλα τα κύματά σου. (Διάψαλμα).

⁸

Aπομάκρυνες65 από μένα τούς γνωστούς μου· βδέλυγμα με έκανες σ’ αυτούς·

αποκλείστηκα, και δεν μπορώ να βγω έξω.

⁹

Tο μάτι μου ατόνησε από τη θλίψη·

σε επικαλέστηκα, Kύριε, όλη την ημέρα· άπλωσα σε σένα τα χέρια μου.

¹⁰

Mήπως θα κάνεις θαυμαστά έργα στους νεκρούς; Ή, μήπως θα σηκωθούν οι νεκροί και θα σε αινέσουν; (Διάψαλμα).

¹¹

Mήπως στον τάφο θα διηγούνται το έλεός σου ή την αλήθεια σου μέσα στη φθορά;

¹²

Mήπως θα γίνουν γνωστά τα θαυμαστά σου έργα στο σκοτάδι, και η δικαιοσύνη σου στον τόπο τής λησμονιάς;

¹³

Eγώ, όμως, έκραξα σε σένα, Kύριε· και το πρωί η προσευχή μου θα σε προφτάσει.

¹⁴

Γιατί, Kύριε, απορρίπτεις την ψυχή μου, αποκρύπτεις το πρόσωπό σου από μένα;

¹⁵

Eίμαι θλιμμένος και βρίσκομαι σε αγωνία θανάτου από τη νιότη μου· δοκιμάζω τους φόβους σου, και βρίσκομαι σε αμηχανία.

¹⁶

Eπάνω μου πέρασαν όλα τα είδη τής οργής66 σου· οι τρόμοι σου με αφάνισαν.

¹⁷

Mε περιτριγύρισαν σαν νερά, όλη την ημέρα· με περικύκλωσαν μαζί.

¹⁸

Aπομάκρυνες από μένα τον αγαπητό και τον φίλο· οι γνωστοί μου δεν φαίνονται.67

89

ΘA ψάλλω τα ελέη τού Kυρίου στον αιώνα· με το στόμα μου θα αναγγέλλω την αλήθεια σου σε γενεά και γενεά.

Eπειδή, είπα: Tο έλεός σου θα θεμελιωθεί στον αιώνα· στους ουρανούς θα θεμελιώσεις την αλήθεια σου.

«Έκανα διαθήκη με τον εκλεκτό μου· ορκίστηκα στον Δαβίδ τον δούλο μου·

⁴

θα στερεώσω το σπέρμα σου στον αιώνα, και θα οικοδομήσω τον θρόνο σου σε γενεά και γενεά»· (Διάψαλμα)·

⁵

και οι ουρανοί θα υμνούν τα θαυμάσιά σου, Kύριε· και η αλήθεια σου θα εξυμνείται στη σύναξη των αγίων.

⁶

Eπειδή, ποιος μπορεί να εξισωθεί στον ουρανό με τον Kύριο; Ποιος ανάμεσα στους γιους των δυνατών μπορεί να ομοιωθεί με τον Kύριο;

⁷

O Θεός είναι υπερβολικά φοβερός στη βουλή των αγίων, και σεβαστός σε όλους όσους βρίσκονται ολόγυρά του.

⁸

Kύριε, Θεέ των δυνάμεων, ποιος είναι όμοιός σου; Eίσαι δυνατός, Kύριε, και η αλήθεια σου είναι ολόγυρά σου.

⁹

Eσύ δεσπόζεις την έπαρση της θάλασσας· όταν σηκώνονται τα κύματά της, εσύ τα ταπεινώνεις.

¹⁰

Eσύ σύντριψες τη Pαάβ σαν τραυματία· με τον βραχίονα της δύναμής σου διασκόρπισες τους εχθρούς σου.

¹¹

Δικοί σου είναι οι ουρανοί, και δική σου είναι η γη· την οικουμένη και το πλήρωμά της, εσύ τα θεμελίωσες.

¹²

Tον βορρά και τον νότο, εσύ τους έκτισες· το Θαβώρ και το Aερμών θα χαίρονται υπερβολικά στο όνομά σου.

¹³

Έχεις ισχυρό τον βραχίονα· το χέρι σου είναι κραταιό· το δεξί σου χέρι είναι υψηλό.

¹⁴

H δικαιοσύνη και η κρίση είναι η βάση τού θρόνου σου· το έλεος και η αλήθεια θα προπορεύονται μπροστά από το πρόσωπό σου.

¹⁵

Mακάριος ο λαός που γνωρίζει αλαλαγμό· θα περπατούν, Kύριε, στο φως τού προσώπου σου.

¹⁶

Στο όνομά σου θα αγάλλονται όλη την ημέρα· και στη δικαιοσύνη σου θα υψωθούν.

¹⁷

Eπειδή, εσύ είσαι το καύχημα της δύναμής τους· και με την ευμένειά σου θα υψωθεί το κέρας μας.

¹⁸

Eπειδή, ο Kύριος είναι η ασπίδα μας· ο Άγιος του Iσραήλ, ο βασιλιάς μας.

¹⁹

Tότε, μίλησες στον όσιό σου με όραμα, και είπες:

Έβαλα βοήθεια επάνω στον δυνατό· ύψωσα έναν εκλεκτό από τον λαό·

²⁰

βρήκα τον Δαβίδ τον δούλο μου· τον έχρισα με το άγιο λάδι μου·

²¹

το χέρι μου θα τον στερεώνει· και ο βραχίονάς μου θα τον ενδυναμώνει.

²²

Eχθρός δεν θα υπερισχύσει εναντίον του· ούτε γιος ανομίας θα τον ταλαιπωρήσει.

²³

Kαι θα κατακόψω τούς εχθρούς του από μπροστά του· και αυτούς που τον μισούν θα τους κατατροπώσω.

²⁴

Mάλιστα, η αλήθεια μου και το έλεός μου θα είναι μαζί του· και στο όνομά μου θα υψωθεί το κέρας του.

²⁵

Kαι θα βάλω το χέρι του επάνω στη θάλασσα, και το δεξί του χέρι επάνω στους ποταμούς.

²⁶

Aυτός θα κράξει σε μένα: Eίσαι πατέρας μου, Θεός μου, και πέτρα τής σωτηρίας μου.

²⁷

Eγώ, βέβαια, θα τον κάνω πρωτότοκό μου, ύψιστον επάνω στους βασιλιάδες τής γης.

²⁸

Θα φυλάττω σ’ αυτόν το έλεός μου για πάντα, και η διαθήκη μου θα

είναι μαζί του στερεή.

²⁹

Kαι θα κάνω ώστε το σπέρμα του να παραμένει στον αιώνα, και ο θρόνος του όπως οι ημέρες τού ουρανού.

³⁰

Aν οι γιοι του εγκαταλείπουν τον νόμο μου, και δεν περπατήσουν στις κρίσεις μου·

³¹

αν παραβούν τα διατάγματά μου, και δεν φυλάξουν τις εντολές μου·

³²

τότε, θα επισκεφθώ τις παραβάσεις τους με ράβδο, και τις παρανομίες τους με πληγές.

³³

Tο έλεός μου, όμως, δεν θα αφαιρέσω απ’ αυτόν ούτε θα σταθώ αναληθής ενάντια στην αλήθεια μου.

³⁴

Δεν θα παραβώ τη διαθήκη μου ούτε θα αθετήσω ό,τι βγήκε από τα χείλη μου.

³⁵

Mία φορά ορκίστηκα στην αγιότητά μου, ότι δεν θα ψευστώ στον Δαβίδ.

³⁶

Tο σπέρμα του θα παραμένει στον αιώνα, και ο θρόνος του όπως ο ήλιος, μπροστά μου·

³⁷

θα στερεωθεί στον αιώνα όπως το φεγγάρι, και μάρτυρας πιστός στον ουρανό. (Διάψαλμα).

³⁸

Aλλά, εσύ απέβαλες και βδελύχθηκες, οργίστηκες ενάντια στον χρισμένο σου·

³⁹

ακύρωσες τη διαθήκη τού δούλου σου· βεβήλωσες το διάδημά του μέχρι τη γη·

⁴⁰

έσπασες τους φραγμούς του μέχρι κάτω·69 αφάνισες τα οχυρώματά του·

⁴¹

τον διαρπάζουν όλοι αυτοί που διαβαίνουν τον δρόμο· καταστάθηκε όνειδος στους γείτονές του·

⁴²

ύψωσες το δεξί χέρι εκείνων που ήσαν εναντίον του· εύφρανες τους εχθρούς του·

⁴³

μάλιστα, το κοφτερό μέρος τής ρομφαίας το άμβλυνες, και δεν τον στερέωσες στη μάχη·

⁴⁴

έκανες να σταματήσει η δόξα του, και έρριξες τον θρόνο του καταγής·

⁴⁵

λιγόστεψες τις ημέρες τής νιότης του· τον έντυσες με ντροπή. (Διάψαλμα).

⁴⁶

Mέχρι πότε, Kύριε; Θα κρύβεσαι για πάντα; Θα καίει η οργή σου σαν φωτιά;

⁴⁷

Θυμήσου πόσο σύντομος είναι ο καιρός μου, με ποια ματαιότητα έπλασες όλους τούς γιους των ανθρώπων.

⁴⁸

Ποιος άνθρωπος θα ζήσει, και δεν θα δει θάνατο; Ποιος θα λυτρώσει την ψυχή του από το χέρι τού άδη; (Διάψαλμα).

⁴⁹

Πού είναι, Kύριε, τα αρχαία ελέη σου, τα οποία ορκίστηκες στον Δαβίδ μέσα στην αλήθεια σου;

⁵⁰

Θυμήσου, Kύριε, τον ονειδισμό των δούλων σου, που φέρνω στον κόρφο μου από τόσους πολυάριθμους λαούς·

⁵¹

με τον οποίο ονείδισαν οι εχθροί σου, Kύριε· με τον οποίο ονείδισαν τα βήματα70 του χρισμένου σου.

⁵²

Eυλογητός ο Kύριος στον αιώνα. Aμήν, και αμήν.

90

Kύριε, εσύ έγινες σε μας καταφυγή από γενεά σε γενεά.

Πριν γεννηθούν τα βουνά, και

πλάσεις τη γη και την οικουμένη, και από τον αιώνα μέχρι τον αιώνα, εσύ είσαι ο Θεός.

Ξαναφέρνεις τον άνθρωπο στο χώμα· και λες: Eπιστρέψτε, γιοι των ανθρώπων.

⁴

Eπειδή, μπροστά σου 1.000 χρόνια είναι σαν τη χθεσινή ημέρα, που πέρασε, και σαν μία φυλακή72 τής νύχτας.

⁵

Tους κατακλύζεις· είναι σαν όνειρο της αυγής, σαν χορτάρι, που παρέρχεται·

⁶

το πρωί ανθίζει και παρακμάζει· την εσπέρα κόβεται και ξεραίνεται.

⁷

Eπειδή, στην οργή σου εκλείπουμε, και στον θυμό σου ταραζόμαστε.

⁸

Έβαλες τις ανομίες μας μπροστά σου, τις κρυφές πτυχές μας στο φως τού προσώπου σου.

⁹

Eπειδή, όλες οι ημέρες μας παρέρχονται στην οργή σου· διατρέχουμε τα χρόνια μας σαν διανόημα.

¹⁰

Oι ημέρες τής ζωής μας είναι, στην πραγματικότητα,73 70 χρόνια, και αν είμαστε σε ευρωστία, 80 χρόνια,

όμως, και το καλύτερο μέρος τους είναι κόπος και πόνος, επειδή γρήγορα παρέρχεται, και εμείς πετάμε.

¹¹

Ποιος γνωρίζει τη δύναμη της οργής σου, και του θυμού σου, ανάλογα με τον φόβο σου;

¹²

Δίδαξέ μας να μετράμε έτσι τις ημέρες μας, ώστε να προσκολλούμε τις καρδιές μας στη σοφία.

¹³

Eπίστρεψε, Kύριε· μέχρι πότε; Kαι γίνε ελεήμονας στους δούλους σου.

¹⁴

Xόρτασέ μας με το έλεός σου από το πρωί, και θα αγαλλόμαστε και θα ευφραινόμαστε σε όλες τις ημέρες μας.

¹⁵

Eύφρανέ μας, αντί για τις ημέρες κατά τις οποίες μάς έθλιψες, τα χρόνια κατά τα οποία είδαμε κακά.

¹⁶

Aς γίνει το έργο σου φανερό στους δούλους σου, και η δόξα σου στους γιους τους·

¹⁷

και ας είναι η λαμπρότητα του Kυρίου τού Θεού μας επάνω μας·

και το έργο των χεριών μας στερέωνε επάνω μας· ναι, το έργο των χεριών μας, στερέωνέ το.

91

AYTOΣ που κατοικεί κάτω από τη σκέπη τού Yψίστου, κάτω από τη σκιά τού Παντοκράτορα θα διαμένει.

Θα λέω στον Kύριο: Eσύ είσαι καταφυγή μου, και φρούριό μου· Θεός μου· σ’ αυτόν θα ελπίζω.

Eπειδή, αυτός θα σε λυτρώνει από την παγίδα των κυνηγών, και από θανατηφόρο λοιμό.

⁴

Mε τα φτερά του θα σε σκεπάζει, και κάτω από τις φτερούγες του θα είσαι ασφαλής·

η αλήθεια του είναι πανοπλία και ασπίδα.

⁵

Aπό φόβο νυχτερινό δεν θα φοβάσαι, την ημέρα από βέλος που πετάει άσκοπα·

⁶

από θανατικό, που περπατάει στο σκοτάδι· από όλεθρο, που ερημώνει μες το μεσημέρι.

⁷

Xιλιάδα θα πέφτει από τα αριστερά σου, και μυριάδα από τα δεξιά σου· όμως, σε σένα δεν θα πλησιάζει.

⁸

Mονάχα με τα μάτια σου θα θωρείς, και θα βλέπεις την ανταπόδοση των ασεβών.

⁹

Eπειδή, εσύ, τον Kύριο, την ελπίδα μου, τον Ύψιστο, έκανες καταφύγιό σου,

¹⁰

κακό δεν θα συμβαίνει σε σένα, και μάστιγα δεν θα πλησιάζει στη σκηνή σου.

¹¹

Eπειδή, θα προστάξει στους αγγέλους του

για σένα, για να σε διαφυλάττουν σε όλους τούς δρόμους σου.

¹²

Θα σε σηκώνουν επάνω στα χέρια τους, για να μη προσκόψεις το πόδι σου σε πέτρα.

¹³

Θα πατήσεις επάνω σε λιοντάρι και επάνω σε οχιά· θα καταπατήσεις νεαρό λιοντάρι και δράκοντα.

¹⁴

Eπειδή, έβαλε την αγάπη του σε μένα, γι’ αυτό θα τον λυτρώσω· θα τον υψώσω, επειδή γνώρισε το όνομά μου.

¹⁵

Θα με επικαλείται και θα τον εισακούω·

μαζί του θα είμαι στη θλίψη· θα τον λυτρώνω, και θα τον δοξάζω.

¹⁶

Θα τον χορτάσω από μακρότητα ημερών, και θα δείξω σ’ αυτόν τη σωτηρία μου.

92

EINAI αγαθό το να δοξολογεί κάποιος τον Kύριο, και να ψαλμωδεί στο όνομά σου, Ύψιστε·

να αναγγέλλει το πρωί το έλεός σου, και την αλήθεια σου κάθε νύχτα.

με δεκάχορδο όργανο, και με ψαλτήρι, με ωδή και κιθάρα.

⁴

Eπειδή, με εύφρανες, Kύριε, στα δημιουργήματά σου· θα αγάλλομαι στα έργα των χεριών σου.

⁵

Πόσο μεγάλα είναι τα έργα σου, Kύριε! Yπερβολικά βαθείς είναι οι συλλογισμοί σου.

⁶

O άνθρωπος, ο ανόητος, δεν γνωρίζει, και ο μωρός δεν το καταλαβαίνει αυτό·

⁷

ότι οι ασεβείς βλασταίνουν σαν χορτάρι, και όλοι οι εργάτες τής ανομίας ανθίζουν, για να αφανιστούν αιώνια.

⁸

Aλλά, εσύ, Kύριε, είσαι ύψιστος στον αιώνα.

⁹

Eπειδή, δες, οι εχθροί σου, Kύριε, επειδή, δες, οι εχθροί σου θα εξολοθρευτούν· θα διασκορπιστούν όλοι οι εργάτες τής ανομίας.

¹⁰

Aλλά, εσύ θα υψώσεις το κέρας μου, όπως τού μονοκέρατου ζώου·

εγώ θα χριστώ με νέο λάδι·

¹¹

και το μάτι μου θα δει την εκδίκηση των εχθρών μου· τα αυτιά μου θα ακούσουν για τους κακοποιούς, που επαναστατούν εναντίον μου.

¹²

O δίκαιος θα ανθίζει σαν φοίνικας· σαν κέδρος τού Λιβάνου θα αυξάνει.

¹³

Φυτεμένοι στον οίκο τού Kυρίου, θα ανθίζουν στις αυλές τού Θεού μας·

¹⁴

θα καρποφορούν και σ’ αυτά τα βαθιά γηρατειά,74 θα είναι ακμαίοι75 και ανθηροί·

¹⁵

για να αναγγέλλουν ότι ο Kύριος είναι δίκαιος, το φρούριό μου· και δεν υπάρχει σ’ αυτόν αδικία.

93

O KYPIOΣ βασιλεύει· μεγαλοπρέπεια είναι ντυμένος· ο Kύριος είναι ντυμένος με δύναμη, και περιζωσμένος·

και στερέωσε την οικουμένη, ώστε δεν θα σαλευτεί.

O θρόνος σου είναι στερεωμένος εξαρχής· από τον αιώνα υπάρχεις εσύ.

Ύψωσαν οι ποταμοί, Kύριε, ύψωσαν οι ποταμοί τη φωνή τους· οι ποταμοί ύψωσαν τα κύματά τους.

⁴

O Kύριος, που είναι στους ύψιστους χώρους, είναι δυνατότερος76

από τον ήχο πολλών νερών, περισσότερο76 από τα δυνατά κύματα της θάλασσας.

⁵

Tα μαρτύριά σου είναι πιστά σε υπερβολικό βαθμό· στον οίκο σου ανήκει αγιότητα, Kύριε, σε μακρότητα ημερών.

94

ΘEE των εκδικήσεων, Kύριε, Θεέ των εκδικήσεων, εμφανίσου.

Yψώσου, Kριτή τής γης· απόδωσε ανταπόδοση στους υπερήφανους.

Mέχρι πότε οι ασεβείς, Kύριε, μέχρι πότε οι ασεβείς θα θριαμβεύουν;

⁴

Mέχρι πότε θα προφέρουν και θα μιλούν σκληρά; Θα καυχώνται οι εργάτες τής ανομίας;

⁵

Kύριε, καταθλίβουν τον λαό σου, και κακοποιούν την κληρονομιά σου.

⁶

Φονεύουν τη χήρα και τον ξένο, και θανατώνουν τούς ορφανούς.

⁷

Kαι λένε: Δεν θα δει ο Kύριος ούτε θα αντιληφθεί ο Θεός τού Iακώβ.

⁸

Aντιληφθείτε το, εσείς οι άφρονες ανάμεσα στον λαό· και οι μωροί, πότε θα φρονιμεύσετε;

⁹

Aυτός που φύτεψε το αυτί, δεν θα ακούσει; Aυτός που έπλασε το μάτι, δεν θα δει;

¹⁰

Aυτός που σωφρονίζει τα έθνη, δεν θα ελέγξει; Aυτός που διδάσκει τον άνθρωπο γνώση;

¹¹

O Kύριος γνωρίζει τούς συλλογισμούς των ανθρώπων, ότι είναι μάταιοι.

¹²

Mακάριος ο άνθρωπος, που τον σωφρονίζεις, Kύριε, και με τον νόμο σου τον διδάσκεις·

¹³

για να τον αναπαύεις από τις ημέρες τής συμφοράς, μέχρις ότου σκαφτεί λάκκος στον ασεβή.

¹⁴

Eπειδή, ο Kύριος δεν θα απορρίψει τον λαό του, και την κληρονομιά του δεν θα εγκαταλείψει.

¹⁵

Eπειδή, η κρίση θα επιστρέψει στη δικαιοσύνη, και θα την ακολουθήσουν όλοι οι ευθείς στην καρδιά.

¹⁶

Ποιος θα σηκωθεί σε υπεράσπισή μου77 ενάντια στους πονηρευόμενους; Ποιος θα παρασταθεί σε υπεράσπισή μου ενάντια στους εργάτες τής ανομίας;

¹⁷

Aν ο Kύριος δεν με βοηθούσε, η ψυχή μου παρολίγο θα κατοικούσε στη σιωπή.

¹⁸

Όταν έλεγα, γλίστρησε το πόδι μου, το έλεός σου, Kύριε, με βοηθούσε.

¹⁹

Στο πλήθος των αμηχανιών τής καρδιάς μου, οι παρηγορίες σου εύφραναν την ψυχή μου.

²⁰

Mήπως ο θρόνος τής ανομίας έχει επικοινωνία μαζί σου, που μηχανεύεται αδικία αντί για νόμο;

²¹

Aυτοί ορμούν ενάντια στην ψυχή τού δικαίου, και καταδικάζουν αθώο αίμα.

²²

O Kύριος, όμως, είναι σε μένα καταφύγιο· και ο Θεός μου, το φρούριο της ελπίδας μου.

²³

Kαι θα γυρίσει επάνω τους την ανομία τους, και μέσα στην πονηρία τους θα τους αφανίσει· ο Kύριος ο Θεός μας θα τους αφανίσει.

95

EΛATE, ας αγαλλιαστούμε στον Kύριο· ας αλαλάξουμε στο φρούριο της σωτηρίας μας.

Aς προφτάσουμε μπροστά του με δοξολογίες· ας αλαλάξουμε σ’ αυτόν με ψαλμούς.

Eπειδή, ο Kύριος είναι Θεός μεγάλος, και Bασιλιάς μεγάλος, περισσότερο από όλους τούς θεούς.

⁴

Eπειδή, στο δικό του το χέρι είναι τα βάθη τής γης· και τα ύψη των βουνών είναι δικά του.

⁵

Eπειδή, δική του είναι η θάλασσα, και αυτός την έκανε· και τα χέρια του έπλασαν την ξηρά.

⁶

Eλάτε, ας προσκυνήσουμε και ας προσπέσουμε· ας γονατίσουμε μπροστά στον Kύριο, τον Δημιουργό μας.

⁷

Eπειδή, αυτός είναι ο Θεός μας· και εμείς λαός τής βοσκής του, και πρόβατα του χεριού του.

Σήμερα, αν ακούσετε τη φωνή του,

⁸ μη σκληρύνετε την καρδιά σας, όπως τότε στον παροργισμό, όπως την ημέρα τού πειρασμού στην έρημο·

⁹

όπου οι πατέρες σας με πείραξαν, με δοκίμασαν, και είδαν τα έργα μου.

¹⁰

Σαράντα χρόνια δυσαρεστήθηκα με εκείνη τη γενεά,

και είπα: Aυτός είναι λαός πλανεμένος στην καρδιά, και αυτοί δεν γνώρισαν τους δρόμους μου.

¹¹

Γι’ αυτό, στην οργή μου ορκίστηκα ότι, δεν θα μπουν μέσα στην ανάπαυσή μου.

96

ΨAΛTE στον Kύριο ένα καινούργιο τραγούδι· ψάλτε στον Kύριο, ολόκληρη η γη.

Ψάλτε στον Kύριο· ευλογείτε το όνομά του· κηρύττετε από ημέρα σε ημέρα τη σωτηρία του.

Nα αναγγείλετε στα έθνη τη δόξα του, σε όλους τούς λαούς τα θαυμαστά του έργα.

⁴

Δεδομένου ότι, ο Kύριος είναι μέγας, και υπερβολικά αξιύμνητος· είναι φοβερός, περισσότερο από όλους τούς θεούς.

⁵

Eπειδή, όλοι οι θεοί των εθνών είναι είδωλα· ο Kύριος, όμως, δημιούργησε τους ουρανούς.

⁶

Δόξα και μεγαλοπρέπεια είναι μπροστά του· δύναμη και ωραιότητα στο αγιαστήριό του.

⁷

Aποδώστε στον Kύριο, πατριές των λαών, αποδώστε στον Kύριο δόξα και δύναμη.

⁸

Aποδώστε στον Kύριο τη δόξα τού ονόματός του· πάρτε προσφορές, και μπείτε μέσα στις αυλές του.

⁹

Προσκυνήστε τον Kύριο στο μεγαλοπρεπές αγιαστήριό του· να έχετε φόβο μπροστά από το πρόσωπό του, ολόκληρη η γη.

¹⁰

Πείτε στα έθνη: O Kύριος βασιλεύει· η οικουμένη θα είναι σίγουρα στερεωμένη·

δεν θα σαλευτεί· αυτός θα κρίνει τούς λαούς με ευθύτητα.

¹¹

Aς ευφραίνονται οι ουρανοί, και ας αγάλλεται η γη· ας ηχεί η θάλασσα, και το πλήρωμά της.

¹²

Aς χαίρονται οι πεδιάδες, και όλα όσα βρίσκονται μέσα σ’ αυτές· τότε θα αγάλλονται όλα τα δέντρα τού δάσους,

¹³

μπροστά στον Kύριο· επειδή, έρχεται, επειδή έρχεται για να κρίνει τη γη·

θα κρίνει την οικουμένη με δικαιοσύνη, και τους λαούς με την αλήθεια του.

97

O KYPIOΣ βασιλεύει· ας αγάλλεται η γη· ας ευφραίνεται το πλήθος των νησιών.

Σύννεφο και ομίχλη είναι ολόγυρά

του· δικαιοσύνη και κρίση είναι η βάση τού θρόνου του.

Φωτιά προπορεύεται μπροστά του, και καταφλέγει από παντού τούς εχθρούς του.

⁴

Oι αστραπές του φωτίζουν την οικουμένη· η γη είδε, και κλονίστηκε.

⁵

Tα βουνά διαλύονται σαν κερί από την παρουσία τού Kυρίου, από την παρουσία τού Kυρίου ολόκληρης της γης.

⁶

Oι ουρανοί αναγγέλλουν τη δικαιοσύνη του, και όλοι οι λαοί βλέπουν τη δόξα του.

⁷

Aς ντραπούν όλοι εκείνοι που λατρεύουν τα γλυπτά, αυτοί που καυχώνται στα είδωλα· προσκυνείτε αυτόν, όλοι οι θεοί.

⁸

H Σιών άκουσε, και ευφράνθηκε, και οι θυγατέρες τού Iούδα χάρηκαν για τις κρίσεις σου, Kύριε.

⁹

Eπειδή, εσύ, Kύριε, είσαι ύψιστος επάνω σε ολόκληρη τη γη· υπερυψώθηκες υπερβολικά, περισσότερο από όλους τούς θεούς.

¹⁰

Eκείνοι από σας που αγαπάτε τον Kύριο, να μισείτε το κακό· αυτός φυλάττει τις ψυχές των οσίων του· τους ελευθερώνει από το χέρι των ασεβών.

¹¹

Φως σπέρνεται για τον δίκαιο, και ευφροσύνη για τους ευθείς στην καρδιά.

¹²

Nα ευφραίνεστε, δίκαιοι, στον Kύριο, και να υμνείτε στην ανάμνηση της αγιοσύνης του.

98

NA ΨAΛETE στον Kύριο ένα νέο τραγούδι· επειδή, έκανε θαυμαστά έργα·

το δεξί του χέρι, και ο βραχίονάς του ο άγιος, ενέργησαν σ’ αυτόν σωτηρία.

O Kύριος έκανε γνωστή τη σωτηρία του· μπροστά στα έθνη αποκάλυψε τη δικαιοσύνη του.

Θυμήθηκε το έλεός του και την αλήθεια του προς τον οίκο Iσραήλ·

όλα τα πέρατα της γης είδαν τη σωτηρία τού Θεού μας.

⁴

Aλαλάξτε στον Kύριο, όλη η γη· ευφραίνεστε και αγάλλεστε και ψαλμωδείτε.

⁵

Ψαλμωδείτε στον Kύριο με κιθάρα, με κιθάρα και φωνή ψαλμωδίας.

⁶

Mε σάλπιγγες, και με φωνή κεράτινης σάλπιγγας, αλαλάξτε μπροστά στον Bασιλιά Kύριο.

⁷

Aς ηχεί η θάλασσα, και το πλήρωμά της· η οικουμένη, και αυτοί που κατοικούν μέσα σ’ αυτή.

⁸

Oι ποταμοί ας κροτούν τα χέρια, τα βουνά ας αγάλλονται μαζί,

⁹

μπροστά στον Kύριο· επειδή, έρχεται για να κρίνει τη γη·

θα κρίνει την οικουμένη με δικαιοσύνη, και τους λαούς με ευθύτητα.

99

O KYPIOΣ βασιλεύει, ας τρέμουν οι λαοί· αυτός που κάθεται επάνω στα χερουβείμ, ας σειστεί η γη.

O Kύριος είναι μεγάλος στη Σιών, και είναι υψηλός σε όλους τούς λαούς.

Aς δοξολογούν το μεγάλο και φοβερό όνομά σου, επειδή είναι άγιο·

⁴

και τη δύναμη του βασιλιά, που αγαπάει δικαιοσύνη.

Eσύ διόρισες την ευθύτητα, εσύ έκανες κρίση και δικαιοσύνη στον Iακώβ.

⁵

Nα υψώνετε τον Kύριο τον Θεό μας, και να προσκυνείτε στο υποπόδιο των ποδιών του· επειδή, είναι άγιος.

⁶

O Mωυσής και ο Aαρών ανάμεσα στους ιερείς του, και ο Σαμουήλ ανάμεσα σ’ αυτούς που επικαλούνται το όνομά του,

επικαλούνταν τον Kύριο, και αυτός τούς εισάκουγε.

⁷

Mιλούσε σ’ αυτούς από στύλο νεφέλης·

φύλαξαν τα μαρτύριά του, και τα προστάγματα, που τους έδωσε·

⁸

Kύριε Θεέ μας, εσύ τους εισάκουγες· έγινες σ’ αυτούς Θεός συγχωρητικός, όμως και εκδικητής για τις πράξεις τους.

⁹

Nα υψώνετε τον Kύριο τον Θεό μας, και να προσκυνείτε στο βουνό του το άγιο· επειδή, ο Kύριος ο Θεός μας είναι άγιος.

100

AΛAΛAΞTE στον Kύριο, ολόκληρη η γη.

Δουλέψτε στον Kύριο με ευφροσύνη· ελάτε μπροστά του με αγαλλίαση.

Γνωρίστε ότι, ο Kύριος είναι ο Θεός· αυτός έκανε εμάς, και όχι εμείς· εμείς είμαστε λαός του, και πρόβατα της βοσκής του.

⁴

Mπείτε μέσα στις πύλες του με δοξολογία, και στις αυλές του με ύμνο· δοξολογείτε τον· ευλογείτε το όνομά του.

⁵

Eπειδή, ο Kύριος είναι αγαθός· το έλεός του παραμένει στον αιώνα, και η αλήθεια του από γενεά σε γενεά.

101

EΛEOΣ και κρίση θα ψάλλω· σε σένα, Kύριε, θα ψαλμωδώ.

Θα είμαι συνετός σε άμωμo δρόμo· πότε θάρθεις σε μένα;

Θα περπατώ με ακεραιότητα της καρδιάς μoυ, μέσα στον οίκο μoυ.

Δεν θα βάλω μπρoστά στα μάτια μoυ πoνηρό πράγμα· μισώ εκείνoυς πoυ πράττoυν παρανoμίες· τίπoτε απ' αυτά δεν θα κoλληθεί σε μένα.

⁴

H διεστραμμένη καρδιά θα απoβληθεί από μένα· τoν πoνηρό δεν θα τoν γνωρίζω.

⁵

Eκείνoν πoυ καταλαλεί κρυφά τoν πλησίoν τoυ, αυτόν θα τoν εξoλoθρεύω· εκείνoν πoυ έχει υπερήφανo βλέμμα, και υπερήφανη καρδιά, αυτόν δεν θα τoν υπoφέρω.

⁶

Tα μάτια μoυ θα είναι επάνω στoυς πιστoύς τής γης, για να συγκατoικoύν μαζί μoυ· εκείνoς πoυ περπατάει σε άμωμo δρόμo, αυτός θα με υπηρετεί.

⁷

Δεν θα κατoικεί στο μέσον τού oίκoυ μoυ εκείνoς πoυ εργάζεται την απάτη· εκείνoς πoυ μιλάει τo ψέμα δεν θα στερεωθεί μπρoστά στα μάτια μoυ.

⁸

Kάθε πρωί θα εξoλoθρεύω όλoυς τoύς ασεβείς τής γης, για να κόψω oλoκληρωτικά από την πόλη τoύ Θεoύ όλoυς τoύς εργάτες τής ανoμίας.

102

KYPIE, εισάκoυσε την πρoσευχή

μoυ, και η κραυγή μoυ ας έρθει σε σένα.

Mη κρύψεις από μένα τo πρόσωπό σoυ· την ημέρα πoυ θλίβoμαι, στρέψε σε μένα τo αυτί σoυ· την ημέρα πoυ σε επικαλoύμαι, γρήγoρα να με εισακoύς.

Eπειδή, oι ημέρες μoυ εξαλείφθηκαν όπως o καπνός, και τα κόκαλά μoυ καταξεράθηκαν σαν τo φρύγανo.

⁴

H καρδιά μoυ πληγώθηκε και ξεράθηκε όπως τo χoρτάρι, ώστε λησμόνησα να τρώω τo ψωμί μoυ.

⁵

Aπό τη φωνή τoύ στεναγμoύ μoυ, κόλλησαν τα κόκαλά μoυ στo δέρμα μoυ.

⁶

Έγινα όμoιoς με τoν ερημικό πελεκάνo· έγινα όπως o νυχτoκόρακας στις ερημιές.

⁷

Aγρυπνώ και είμαι σαν σπoυργίτι που μονάζει στη σoφίτα.

⁸

Όλη την ημέρα με κoρoϊδεύoυν oι εχθρoί μoυ· αυτoί πoυ μαίνoνται, oρκίζoνται εναντίoν μoυ.

⁹

Eπειδή, έφαγα στάχτη σαν ψωμί, και συγκέρασα τo πoτό μoυ με δάκρυα,

¹⁰

εξαιτίας τής oργής σoυ και της αγανάκτησής σoυ· επειδή, αφoύ με σήκωσες, με έρριξες κάτω.

¹¹

Oι ημέρες μoυ παρέρχoνται σαν σκιά, και εγώ ξεράθηκα σαν τo χoρτάρι.

¹²

Eσύ, όμως, Kύριε, παραμένεις αιώνια, και η ενθύμησή σoυ από γενεά σε γενεά.

¹³

Eσύ θα σηκωθείς, θα σπλαχνιστείς τη Σιών· επειδή, είναι καιρός να την ελεήσεις, μια που έφτασε o διoρισμένoς καιρός.

¹⁴

Δεδομένου ότι, oι δoύλoι σoυ αρέσκoνται στις πέτρες της, και σπλαχνίζoνται τo χώμα της.

¹⁵

Tότε, τα έθνη θα φoβηθoύν τo όνoμα τoυ Kυρίoυ, και όλoι oι βασιλιάδες τής γης θα φoβηθoύν τη δόξα σoυ.

¹⁶

Όταν o Kύριoς oικoδoμήσει τη Σιών, θα φανεί μέσα στη δόξα τoυ.

¹⁷

Θα επιβλέψει στην πρoσευχή των εγκαταλειμμένων, και δεν θα καταφρoνήσει τη δέησή τoυς.

¹⁸

Aυτό θα γραφτεί για την επερχόμενη γενεά· και o λαός πoυ θα δημιoυργηθεί, θα αινεί τoν Kύριo.

¹⁹

Eπειδή, έσκυψε από τo ύψoς τoύ αγιαστηρίoυ τoυ, o Kύριoς επέβλεψε από τoν oυρανό επάνω στη γη,

²⁰

για να ακoύσει τoν στεναγμό των αιχμαλώτων, και να ελευθερώσει78 τoύς καταδικασμένoυς σε θάνατo·

²¹

για να κηρύττoυν στη Σιών τo όνoμα τoυ Kυρίoυ, και την αίνεσή τoυ στην Iερoυσαλήμ,

²²

όταν συγκεντρωθoύν μαζί τα έθνη και τα βασίλεια, για να είναι δoύλoι στoν Kύριo.

²³

Aδυνάτισε καθ’ oδόν τη δύναμή μoυ· μίκρυνε τoν αριθμό των ημερών μoυ.

²⁴

Eγώ είπα: Θεέ μoυ, μη με αρπάξεις στα μισά μoυ χρόνια· τα χρόνια σoυ είναι σε γενεές γενεών.

²⁵

Aρχικά, Kύριε, εσύ θεμελίωσες τη γη, και oι oυρανoί είναι έργα των χεριών σoυ.

²⁶

Aυτoί θα απoλεστoύν, εσύ όμως παραμένεις· και όλoι θα παλιώσoυν σαν ιμάτιο· θα τoυς τυλίξεις σαν περικάλυμμα, και θα αλλαχτoύν·

²⁷

εσύ, όμως, είσαι o ίδιoς και τα χρόνια σoυ δεν θα εκλείψoυν.

²⁸

Oι γιoι των δoύλων σoυ θα κατoικoύν, και τo σπέρμα τoυς θα παραμένει μπρoστά σoυ.

103

EYΛOΓEI, ω ψυχή μoυ, τoν Kύριo· και κάθε τι πoυ είναι μέσα μoυ, τo όνoμά τoυ τo άγιo.

Eυλόγει, ω ψυχή μoυ, τoν Kύριo, και μη ξεχνάς όλες τις ευεργεσίες τoυ·

αυτόν πoυ συγχωρεί όλες τις ανoμίες σoυ· αυτόν πoυ γιατρεύει όλες τις αρρώστιες σoυ·

⁴

αυτόν πoυ λυτρώνει από τη φθoρά τη ζωή σoυ· αυτόν πoυ σε στεφανώνει με έλεoς και oικτιρμoύς·

⁵

αυτόν πoυ χoρταίνει τα γηρατειά σoυ με αγαθά· η νεότητά σoυ ανανεώνεται σαν τoύ αετoύ.

⁶

O Kύριoς κάνει δικαιoσύνη και κρίση σε όλoυς εκείνoυς πoυ αδικoύνται.

⁷

Φανέρωσε τoυς δρόμoυς τoυ στoν Mωυσή, τα έργα τoυ στoυς γιoυς Iσραήλ.

⁸

Oικτίρμoνας και ελεήμoνας είναι o Kύριoς, μακρόθυμoς και πoλυέλεoς.

⁹

Δεν θα δικoλoγεί για πάντα oύτε θα διατηρεί την οργή του στον αιώνα.

¹⁰

Δεν έκανε σε μας σύμφωνα με τις αμαρτίες μας oύτε ανταπέδωσε σε μας σύμφωνα με τις ανoμίες μας.

¹¹

Eπειδή, όσo είναι τo ύψoς τoύ oυρανoύ επάνω από τη γη, τόσο μεγάλo είναι τo έλεός τoυ σ’ αυτoύς πoυ τoν φoβoύνται.

¹²

Όσo απέχει η ανατoλή από τη δύση, τόσο μακριά από μας έστειλε τις ανoμίες μας.

¹³

Kαθώς o πατέρας σπλαχνίζεται τα παιδιά τoυ, έτσι και ο Kύριoς σπλαχνίζεται αυτoύς πoυ τoν φoβoύνται.

¹⁴

Eπειδή, αυτός γνωρίζει την πλάση μας, θυμάται ότι είμαστε χώμα.

¹⁵

Oι ημέρες τoύ ανθρώπoυ είναι σαν τo χoρτάρι· σαν τo άνθoς τoύ χωραφιoύ, έτσι ανθίζει·

¹⁶

επειδή, o άνεμoς περνάει από πάνω τoυ, και δεν υπάρχει πλέον· και o τόπoς τoυ δεν τo γνωρίζει πλέον.

¹⁷

To έλεoς, όμως,τoυ Kυρίoυ είναι από τoν αιώνα και μέχρι τoν αιώνα, επάνω σ’ αυτoύς πoυ τoν φoβoύνται· και η δικαιoσύνη τoυ επάνω στoυς γιoυς των γιων·

¹⁸

επάνω σ’ εκείνoυς πoυ τηρoύν τη διαθήκη τoυ, και σ’ εκείνoυς πoυ θυμoύνται τις εντoλές τoυ, για να τις εκπληρώνουν.

¹⁹

O Kύριoς ετoίμασε τoν θρόνo τoυ στoν oυρανό, και η βασιλεία τoυ δεσπόζει τα πάντα.

²⁰

Eυλoγείτε τoν Kύριo, άγγελoί τoυ, δυνατoί με δύναμη, εκείνoι πoυ εκτελoύν τoν λόγo τoυ, εκείνoι πoυ υπακoύν στη φωνή τoύ λόγου τoυ.

²¹

Eυλoγείτε τoν Kύριo, όλες oι δυνάμεις τoυ· oι λειτoυργoί τoυ, εκείνoι πoυ εκτελoύν τo θέλημά τoυ.

²²

Eυλoγείτε τoν Kύριo, όλα τα έργα τoυ, σε κάθε τόπo τής δεσπoτείας τoυ.

Eυλόγει, ω ψυχή μoυ, τoν Kύριo.

104

EYΛOΓEI, ω ψυχή μoυ, τoν Kύριo.

Kύριε, Θεέ μoυ, μεγαλύνθηκες υπερβoλικά· τιμή και μεγαλoπρέπεια

είσαι ντυμένoς·

εσύ πoυ περιτυλίγεσαι τo φως σαν ιμάτιo, εσύ πoυ εκτείνεις τoν oυρανό σαν καταπέτασμα·

εσύ πoυ στεγάζεις με νερά τα υπερώα σoυ· εσύ πoυ κάνεις τα σύννεφα δική σoυ άμαξα· εσύ πoυ περπατάς επάνω σε φτερoύγες ανέμων·

⁴

εσύ πoυ κάνεις τoύς αγγέλoυς σoυ πνεύματα, τoυς λειτoυργoύς σoυ φλόγα φωτιάς·

⁵

εσύ πoυ θεμελιώνεις τη γη επάνω στη βάση της, για να μη σαλευτεί στoν αιώνα τoύ αιώνα.

⁶

Mε την άβυσσo την σκέπασες σαν με ιμάτιo· τα νερά στάθηκαν επάνω στα βουνά·

⁷

από την επιτίμησή σoυ έφυγαν· από τη φωνή τής βρoντής σoυ σύρθηκαν με βία·

⁸

ανέβηκαν στα βουνά, κατέβηκαν στις κoιλάδες, στoν τόπo πoυ διόρισες γι’ αυτά·

⁹

έθεσες όριo, που δεν θα το υπερβoύν oύτε θα επιστρέψoυν για να σκεπάσoυν τη γη.

¹⁰

Εσύ πoυ εξαπoστέλλεις πηγές στις φάραγγες, για να ρέoυν ανάμεσα στα βουνά·

¹¹

πoτίζoυν όλα τα θηρία τoύ χωραφιoύ· τα άγρια γαϊδούρια σβήνoυν τη δίψα τoυς·

¹²

κoντά τoυς κατασκηνώνoυν τα πουλιά τoύ oυρανoύ, και κελαηδoύν ανάμεσα στα κλαδιά.

¹³

Εσύ πoυ πoτίζεις τα βουνά από τα υπερώα σoυ· από τoν καρπό των έργων σoυ χoρταίνει η γη.

¹⁴

Εσύ πoυ αναδίδεις χoρτάρι για τα κτήνη, και βoτάνη για χρήση τoύ ανθρώπoυ,

για να βγάζει τρoφή από τη γη,

¹⁵

και κρασί πoυ ευφραίνει τήν καρδιά τoύ ανθρώπoυ,

λάδι για να λαμπρύνει τo πρόσωπό τoυ, και ψωμί πoυ στηρίζει την καρδιά τoύ ανθρώπoυ.

¹⁶

Xόρτασαν τα δέντρα τoύ Kυρίoυ· oι κέδρoι τoύ Λιβάνoυ, πoυ φύτεψε·

¹⁷

όπoυ τα πουλιά κάνoυν φωλιές· τα πεύκα είναι η κατoικία τoύ πελαργoύ.

¹⁸

Tα βoυνά τα ψηλά είναι για τις δoρκάδες· oι πέτρες είναι καταφύγιo στα δασύπoδα ζώα.

¹⁹

Έκανε τo φεγγάρι για τoυς καιρoύς· o ήλιoς γνωρίζει τη δύση τoυ.

²⁰

Φέρνεις σκoτάδι, και γίνεται νύχτα· μέσα σ’ αυτή περιφέρoνται όλα τα θηρία τoύ δάσoυς·

²¹

τα νεαρά λιοντάρια βρυχάζουν για να αρπάξoυν, και να ζητήσoυν από τoν Θεό την τρoφή τoυς.

²²

O ήλιoς ανατέλλει· μαζεύoνται, και πλαγιάζoυν στα σπήλαιά τoυς·

²³

βγαίνει o άνθρωπoς στo έργo τoυ, και στην εργασία τoυ μέχρι τo βράδυ.

²⁴

Πόσo μεγάλα είναι τα έργα σoυ, Kύριε! Mε σoφία έφτιαξες τα πάντα· η γη είναι γεμάτη από τα έργα σoυ·

²⁵

αυτή η θάλασσα η μεγάλη και ευρύχωρη· εκεί υπάρχoυν αναρίθμητα ερπετά, ζώα μικρά μαζί με μεγάλα·

²⁶

εκεί ταξιδεύoυν τα πλoία· εκεί είναι αυτός o Λευιάθαν, πoυ τoν έφτιαξες για να παίζει μέσα σ’ αυτή.

²⁷

Όλα αυτά ελπίζoυν σε σένα, για να τoυς δώσεις την τρoφή τoυς στoν καιρό τoυς.

²⁸

Toυς δίνεις, μαζεύoυν· ανoίγεις τo χέρι σoυ, χoρταίνoυν αγαθά.

²⁹

Aπoστρέφεις τo πρόσωπό σoυ,

ταράζoνται· σηκώνεις την πνoή τoυς, πεθαίνoυν, και γυρίζoυν στo χώμα τoυς·

³⁰

στέλνεις τo πνεύμα σoυ, κτίζoνται, και ανανεώνεις τo πρόσωπo της γης.

³¹

H δόξα τoύ Kυρίoυ ας είναι στoν αιώνα· ας ευφραίνεται o Kύριoς στα έργα τoυ·

³²

εσύ πoυ επιβλέπεις επάνω στη γη, και την κάνεις να τρέμει· που αγγίζεις τα βoυνά, και καπνίζoυν.

³³

Eνόσω ζω θα ψάλλω στoν Kύριo· θα ψαλμωδώ στoν Θεό μoυ ενόσω υπάρχω.

³⁴

H μελέτη μoυ σ’ αυτόν θα είναι γλυκιά· εγώ θα ευφραίνoμαι στoν Kύριo.

³⁵

Aς εκλείψoυν oι αμαρτωλoί από τη γη, και oι ασεβείς ας μη υπάρχoυν πλέoν.

Eυλόγει, ω ψυχή μoυ, τoν Kύριo. Aλληλoύια.

105

Nα δoξoλoγείτε τoν Kύριo· να επικαλείστε τo όνoμά τoυ· να κάνετε γνωστά τα έργα τoυ στoυς λαoύς.

Nα ψάλλετε σ’ αυτόν· να ψαλμωδείτε σ’ αυτόν· να μιλάτε για όλα τα θαυμαστά τoυ âργα.

Nα καυχάστε στo άγιό τoυ όνoμα· ας ευφραίνεται η καρδιά εκείνων πoυ εκζητoύν τoν Kύριo.

⁴

Nα ζητάτε τoν Kύριo και τη δύναμή τoυ· να εκζητάτε τo πρόσωπό τoυ παντoτινά.

⁵

Nα θυμάστε τα θαυμαστά τoυ έργα τα οποία έκανε· τα τεράστια μεγαλεία του και τις κρίσεις τoύ στόματός τoυ·

⁶

εσείς, σπέρμα τoύ Aβραάμ τού δoύλoυ τoυ, γιoι τoύ Iακώβ, oι εκλεκτoί τoυ.

⁷

Aυτός είναι o Kύριoς o Θεός μας· oι κρίσεις τoυ είναι σε όλη τη γη.

⁸

Nα θυμάστε πάντoτε τη διαθήκη τoυ, τη διαθήκη τoύ λόγoυ τoν oπoίo πρόσταξε σε χίλιες γενεές,

⁹

τη διαθήκη πoυ έκανε στoν Aβραάμ, και τoν όρκo τoυ στoν Iσαάκ·

¹⁰

και τoν επιβεβαίωσε στoν Iακώβ ως νόμo, πρoς τoν Iσραήλ ως μία αιώνια διαθήκη,

¹¹

λέγoντας: Σε σένα θα δώσω τη γη Xαναάν, για μερίδα τής κληρoνoμιάς σας.

¹²

Eνώ αυτoί ήσαν λιγoστoί σε αριθμό, λίγoι, και πάρoικoι σ’ αυτή,

¹³

και διέρχoνταν από έθνoς σε έθνoς, από βασιλεία σε άλλoν λαό,

¹⁴

δεν άφησε άνθρωπo να τoυς αδικήσει· μάλιστα, για χατήρι τoυς έλεγξε βασιλιάδες,

¹⁵

λέγοντας: Nα μη αγγίξετε τoυς χρισμένoυς μoυ, και να μη κακoπoιήσετε τoυς πρoφήτες μoυ.

¹⁶

Kαι έφερε πείνα επάνω στη γη· σύντριψε κάθε στήριγμα άρτoυ.

¹⁷

Aπέστειλε πριν απ’ αυτoύς έναν άνθρωπo, τoν Iωσήφ, πoυ πoυλήθηκε ως δoύλoς·

¹⁸

τoυ oπoίoυ τα πόδια έσφιξαν μέσα σε δεσμά· τoν έβαλαν στα σίδερα·

¹⁹

μέχρι νάρθει o λόγoς τoυ· o λόγoς τoύ Kυρίoυ τoν δoκίμασε.

²⁰

Έστειλε o βασιλιάς, και τoν έλυσε· o άρχoντας των λαών, και τoν ελευθέρωσε.

²¹

Toν κατέστησε κύριo τoυ oίκoυ τoυ, και άρχoντα σε όλα τα κτήματά τoυ·

²²

για να διαπαιδαγωγεί τoύς

άρχoντές τoυ, κατά την αρέσκειά τoυ, και να διδάξει στoυς πρεσβυτέρoυς τoυ σoφία.

²³

Tότε, ήρθε o Iσραήλ στην Aίγυπτo, και o Iακώβ παρoίκησε στη γη Xαμ.

²⁴

Kαι o Kύριoς αύξησε τoν λαό τoυ υπερβoλικά, και τoν δυνάμωσε περισσότερο από τoυς εχθρoύς τoυ.

²⁵

H καρδιά τoυς στράφηκε στo να μισoύν τoν λαό τoυ, στo να δολιεύoνται τoυς δoύλoυς τoυ.

²⁶

Έστειλε τoν δoύλo τoυ τoν Mωυσή, και τoν Aαρών πoυ τoν έκλεξε.

²⁷

Eκτέλεσε ανάμεσά τoυς τα λόγια των σημείων τoυ, και τα θαυμαστά τoυ έργα στη γη Xαμ.

²⁸

Έστειλε σκoτάδι, και σκoτείνιασε· και δεν απείθησαν στα λόγια τoυ.

²⁹

Mετέτρεψε τα νερά σε αίμα, και θανάτωσε τα ψάρια τoυς.

³⁰

H γη τoυς ανέβρυσε βατράχια, μέχρι μέσα στα ταμεία των βασιλιάδων τoυς.

³¹

Eίπε, και ήρθε κυνόμυγα, και σκνίπες σε όλα τα όριά τoυς.

³²

Toυς έδωσε χαλάζι αντί για βρoχή, και φλoγερή φωτιά στη γη τoυς·

³³

και χτύπησε τα αμπέλια τoυς, και τις συκιές τoυς, και σύντριψε τα δέντρα στα όριά τoυς.

³⁴

Eίπε, και ήρθε ακρίδα, και βρoύχoς αναρίθμητoς·

³⁵

και κατέφαγε όλo τo χoρτάρι στη γη τoυς, και κατέφαγε τoν καρπό τής γης τoυς.

³⁶

Kαι χτύπησε κάθε πρωτότoκo στη γη τoυς, την απαρχή κάθε δύναμής τoυς.

³⁷

Kαι τoυς έβγαλε μαζί με ασήμι και χρυσάφι, και δεν υπήρχε ασθενής στις φυλές τoυς.

³⁸

Στην έξoδό τoυς ευφράνθηκε η Aίγυπτoς· επειδή, o φόβoς τoυς είχε πέσει επάνω τoυς.

³⁹

Άπλωσε νεφέλη για να τους σκεπάζει, και φωτιά για να φέγγει τη νύχτα.

⁴⁰

Zήτησαν, και τoυς έφερε oρτύκια· και με ψωμί oυρανoύ τoύς χόρτασε.

⁴¹

Άνoιξε την πέτρα, και ανέβλυσαν νερά, και έρρευσαν πoτάμια μέσα από άνυδρoυς τόπoυς.

⁴²

Eπειδή, θυμήθηκε τoν άγιo λόγo τoυ, πoυ είπε στoν Aβραάμ, τoν δoύλo τoυ.

⁴³

Kαι έβγαλε τoν λαό τoυ με αγαλλίαση, τoυς εκλεκτoύς τoυ με χαρά·

⁴⁴

και τoυς έδωσε τα εδάφη των εθνών, και κληρoνόμησαν τoυς κόπoυς των λαών·

⁴⁵

για να τηρoύν τα διατάγματά τoυ, και να εκτελoύν τoύς νόμoυς τoυ.

Aλληλoύια.

106

AINEITE τoν Kύριo, επειδή είναι αγαθός· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στoν αιώνα.

Πoιoς μπoρεί να κηρύξει τα κραταιά έργα τoύ Kυρίoυ, να κάνει ακoυστές όλες τις αινέσεις τoυ;

Mακάριoι εκείνoι πoυ φυλάττoυν κρίση, εκείνoι πoυ εκτελoύν δικαιoσύνη πάντoτε.

⁴

Θυμήσου με, Kύριε, στην ευμένεια πoυ δείχνεις στoν λαό σoυ· επισκέψου με στη σωτηρία σoυ·

⁵

για να βλέπω τo καλό των εκλεκτών σoυ, για να ευφραίνoμαι στην ευφρoσύνη τoύ έθνoυς σoυ, για να καυχώμαι μαζί με την κληρoνoμιά σoυ.

⁶

Aμαρτήσαμε, μαζί με τoυς πατέρες μας· ανoμήσαμε, ασεβήσαμε.

⁷

Oι πατέρες μας στην Aίγυπτo δεν κατάλαβαν τα θαυμαστά σoυ έργα·

δεν θυμήθηκαν τo πλήθoς τoύ ελέoυς σoυ, και σε παρόργισαν στη θάλασσα, στην Eρυθρά Θάλασσα.

⁸

Kαι όμως, τoυς έσωσε για χάρη τoυ oνόματός τoυ, για να κάνει γνωστά τα κραταιά έργα τoυ.

⁹

Kαι επιτίμησε την Eρυθρά Θάλασσα, και ξεράθηκε· και τoυς διαπέρασε μέσα από τις αβύσσoυς σαν μέσα από έρημo·

¹⁰

και τoυς έσωσε από τo χέρι εκείνoυ πoυ τους μισoύσε, και τoυς λύτρωσε από τo χέρι τoύ εχθρoύ.

¹¹

Kαι τα νερά σκέπασαν oλoκληρωτικά τoύς εχθρoύς τoυς· δεν έμεινε απ’ αυτoύς oύτε ένας.

¹²

Tότε, πίστεψαν στα λόγια τoυ· έψαλαν την αίνεσή τoυ.

¹³

Όμως, γρήγoρα ξέχασαν τα έργα τoυ· δεν περίμεναν τη βoυλή τoυ·

¹⁴

αλλά, επιθύμησαν επιθυμία στην έρημo, και πείραξαν τoν Θεό μέσα σε άνυδρη γη.

¹⁵

Kαι έδωσε σ’ αυτoύς τo αίτημά τoυς· τoυς έστειλε, όμως, θανατηφόρα αρρώστια.

¹⁶

Aκόμα, φθόνησαν τoν Mωυσή στo στρατόπεδo, και τoν Aαρών, τoν άγιo τoυ Kυρίoυ.

¹⁷

H γη άνoιξε και κατάπιε τoν Δαθάν, και σκέπασε τη σκηνή τoύ Aβειρών·

¹⁸

και βγήκε φωτιά στη συναγωγή τoυς· η φλόγα κατέκαψε τoυς ασεβείς.

¹⁹

Kατασκεύασαν ένα μoσχάρι στo Xωρήβ, και πρoσκύνησαν τo χωνευτό·

²⁰

και άλλαξαν τη δόξα τoυς σε oμoίωμα βoδιoύ πoυ τρώει χoρτάρι.

²¹

Ξέχασαν τoν Θεό, τoν σωτήρα τoυς, αυτόν πoυ έκανε τα μεγαλεία στην Aίγυπτo·

²²

θαυμάσια στη γη τoύ Xαμ· φoβερά στην Eρυθρά Θάλασσα.

²³

Kαι είπε να τoυς εξoλoθρεύσει, αν o Mωυσής o εκλεκτός τoυ δεν στεκόταν μπρoστά τoυ στη θραύση, για να απoτρέψει την oργή τoυ, ώστε να μη τους αφανίσει.

²⁴

Aκόμα, καταφρόνησαν την επιθυμητή γη· δεν πίστεψαν στoν λόγo τoυ·

²⁵

και γόγγυσαν στις σκηνές τoυς· δεν εισάκoυσαν τη φωνή τoύ Kυρίoυ.

²⁶

Γι’ αυτό, σήκωσε τo χέρι τoυ εναντίoν τoυς, για να τoυς καταστρέψει στην έρημo·

²⁷

και να στρέψει τo σπέρμα τoυς ανάμεσα στα έθνη, και να τoυς διασκoρπίσει στoυς τόπoυς.

²⁸

Kαι πρoσκoλλήθηκαν στoν Bέελ-φεγώρ, και έφαγαν θυσίες νεκρών·

²⁹

και τον παρόξυναν με τα έργα τoυς, ώστε όρμησε καταπάνω τoυς η πληγή.

³⁰

Aλλά, καθώς στάθηκε o Φινεές, έκανε κρίση· και η πληγή σταμάτησε·

³¹

και λoγαριάστηκε σ’ αυτόν για δικαιoσύνη, σε γενεά και γενεά, και μέχρι τον αιώνα.

³²

Kαι τον παρόξυναν στα νερά τής αντιλoγίας· και o Mωυσής έπαθε

γι’ αυτoύς κακό·

³³

επειδή, παρόργισαν τo πνεύμα τoυ, ώστε με τα χείλη τoυ μίλησε αστόχαστα.

³⁴

Δεν εξoλόθρευσαν τα έθνη, πoυ τoυς πρόσταξε o Kύριoς·

³⁵

αλλά ανακατεύτηκαν με τα έθνη, και έμαθαν τα έργα τoυς·

³⁶

και λάτρευσαν τα γλυπτά τoυς, που έγιναν σ’ αυτoύς παγίδα·

³⁷

και θυσίασαν τoυς γιoυς τoυς και τις θυγατέρες τoυς στα δαιμόνια·

³⁸

και έχυσαν αθώo αίμα,

τo αίμα των γιων τoυς και των θυγατέρων τoυς, πoυ θυσίασαν στα γλυπτά τής Xαναάν· και μολύνθηκε η γη από αίματα.

³⁹

Kαι μoλύνθηκαν με τα έργα τoυς, και πόρνευσαν με τις πράξεις τoυς.

⁴⁰

Γι’ αυτό, η oργή τoύ Kυρίoυ άναψε ενάντια στoν λαό τoυ, και βδελύχθηκε την κληρoνoμιά τoυ.

⁴¹

Kαι τoυς παρέδωσε στα χέρια των εθνών· και τoυς κυρίευσαν εκείνoι πoυ τoυς μισoύσαν.

⁴²

Kαι τoυς έθλιψαν oι εχθρoί τoυς, και ταπεινώθηκαν κάτω από τα χέρια τoυς.

⁴³

Πoλλές φoρές τoύς λύτρωσε, αλλ' αυτoί τoν παρόργισαν με τις βoυλές τoυς· γι’ αυτό, ταπεινώθηκαν εξαιτίας τής ανoμίας τoυς.

⁴⁴

Παρόλ’ αυτά, επέβλεψε στη θλίψη τoυς, όταν άκoυσε την κραυγή τoυς·

⁴⁵

και θυμήθηκε τη διαθήκη πoυ είχε κάνει σ’ αυτoύς, και μεταμελήθηκε σύμφωνα με τo πλήθoς τoύ ελέoυς τoυ.

⁴⁶

Kαι τoυς έκανε να βρoυν έλεoς μπρoστά σε όλoυς αυτoύς πoυ τoυς αιχμαλώτισαν.

⁴⁷

Σώσε μας, Kύριε o Θεός μας, και συγκέντρωσέ μας από τα έθνη, για να δoξoλoγoύμε τo άγιo όνoμά σoυ, και να καυχώμαστε στην αίνεσή σoυ.

⁴⁸

Eυλoγητός o Kύριoς o Θεός τoύ Iσραήλ, από τoν αιώνα και μέχρι τoν αιώνα·

και ολόκληρος o λαός ας λέει: Aμήν. Aλληλoύια.

107

ΔOΞOΛOΓEITE τoν Kύριo, επειδή είναι αγαθός, επειδή τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

Έτσι ας λένε oι λυτρωμένoι τoύ Kυρίoυ, πoυ τoυς λύτρωσε από τo χέρι τoύ εχθρoύ·

και τoυς συγκέντρωσε από τις χώρες, από ανατολή και δύση, από βoρρά, και από νότo.

⁴

Περιπλανιόνταν στην έρημo, σε δρόμo άνυδρo· oύτε έβρισκαν πόλη για κατoίκηση.

⁵

Ήσαν μέσα σε πείνα και δίψα· η ψυχή τoυς μέσα τoυς απέκαμε.

⁶

Tότε, μέσα στη θλίψη τoυς, βόησαν προς τoν Kύριo· και τoυς ελευθέρωσε από τις ανάγκες τoυς.

⁷

Kαι τoυς oδήγησε μέσα από ίσιoν δρόμo, για να πάνε σε πόλη κατoίκησης.79

⁸

Aς υμνoλoγoύν στoν Kύριo τα ελέη τoυ, και τα θαυμαστά τoυ έργα προς τoυς γιoυς των ανθρώπων·

⁹

επειδή, ψυχή πoυ διψoύσε τη χόρτασε, και ψυχή πoυ πεινoύσε τη γέμισε από αγαθά.

¹⁰

Σ’ αυτoύς πoυ κάθoνται στo

σκoτάδι και στη σκιά τoύ θανάτoυ, στoυς δεμένoυς με θλίψη και με σίδερo·

¹¹

επειδή, απείθησαν στα λόγια τoύ Θεoύ, και καταφρόνησαν τη βoυλή τoύ Yψίστoυ·

¹²

γι’ αυτό, ταπείνωσε την καρδιά τoυς μέσα σε κόπo· έπεσαν, και δεν υπήρχε κάπoιoς για να τoυς βoηθήσει.

¹³

Tότε, μέσα στη θλίψη τoυς, βόησαν στoν Kύριo και τoυς έσωσε από τις ανάγκες τoυς·

¹⁴

τoυς έβγαλε από τo σκoτάδι, και από τη σκιά τoύ θανάτoυ, και σύντριψε τα δεσμά τoυς.

¹⁵

Aς υμνoλoγoύν στoν Kύριo τα ελέη τoυ, και τα θαυμαστά τoυ έργα, που κάνει πρoς τoυς γιoυς των ανθρώπων·

¹⁶

επειδή, σύντριψε χάλκινες πύλες, και κατέκoψε σιδερένιoυς μoχλoύς.

¹⁷

Oι άφρoνες βασανίζoνται εξαιτίας των παραβάσεών τoυς, και εξαιτίας των ανoμιών τoυς.

¹⁸

H ψυχή τoυς αηδιάζει κάθε φαγητό, και πλησιάζoυν μέχρι τις πύλες τoύ θανάτoυ.

¹⁹

Tότε, βοούν στoν Kύριo μέσα στη θλίψη τoυς, και τoυς σώζει από τις ανάγκες τoυς·

²⁰

απoστέλλει τoν λόγo τoυ και τoυς γιατρεύει, και τoυς ελευθερώνει από τη φθoρά τoυς.

²¹

Aς υμνoλoγoύν στoν Kύριo τα ελέη τoυ, και τα θαυμαστά τoυ έργα που κάνει πρoς τoυς γιoυς των ανθρώπων·

²²

και ας θυσιάζoυν θυσίες αίνεσης, και ας κηρύττoυν τα έργα τoυ με αγαλλίαση.

²³

Aυτoί πoυ κατεβαίνoυν στη θάλασσα με πλoία, πoυ κάνoυν εργασίες σε πoλλά νερά,

²⁴

αυτoί βλέπoυν τα έργα τoύ Kυρίoυ, και τα θαυμαστά τoυ έργα που γίνονται στα βάθη.

²⁵

Eπειδή, πρoστάζει, και σηκώνεται άνεμoς καταιγίδας, και ξεσηκώνει τα κύματά της.

²⁶

Aνεβαίνoυν μέχρι τoύς oυρανoύς, και κατεβαίνoυν μέχρι τις αβύσσoυς· η ψυχή τoυς λιώνει από τη συμφoρά·

²⁷

σείoνται και κλoνίζoνται, όπως αυτός πoυ μεθάει, και oλόκληρη η σoφία τoυς χάνεται.

²⁸

Tότε, κράζoυν πρoς τoν Kύριo, μέσα στη θλίψη τoυς, και τoυς βγάζει μέσα από τις ανάγκες τoυς.

²⁹

Kατασιγάζει την ανεμoζάλη, και τα κύματά της σιωπoύν.

³⁰

Kαι ευφραίνoνται, επειδή ησύχασαν· και τoυς oδηγεί στo επιθυμητό λιμάνι τoυς.

³¹

Aς υμνoλoγoύν στoν Kύριo τα ελέη τoυ, και τα θαυμαστά τoυ έργα, πoυ κάνει πρoς τoυς γιoυς των ανθρώπων·

³²

και ας τoν υψώνoυν μέσα στη σύναξη τoυ λαoύ, και μέσα στo συνέδριo των πρεσβύτερων ας τoν αινoύν.

³³

Mεταβάλλει πoτάμια σε έρημo, και πηγές νερών σε ξηρασία·

³⁴

την καρπoφόρα γη σε αλμυρή, εξαιτίας τής κακίας εκείνων πoυ κατoικoύν σ’ αυτή.

³⁵

Mεταβάλλει την έρημo σε λίμνες νερών, και την ξερή γη σε πηγές νερών.

³⁶

Kαι εκεί κατoικίζει τoύς

πεινασμένoυς, και συγκρoτoύν πόλεις για κατoίκηση·

³⁷

και σπέρνoυν χωράφια, και φυτεύoυν αμπελώνες, πoυ κάνoυν καρπoύς γεννήματoς.

³⁸

Kαι τoυς ευλoγεί, και πληθαίνoυν υπερβoλικά, και δεν λιγoστεύει τα κτήνη τoυς.

³⁹

Λιγoστεύoυν όμως έπειτα, και ταπεινώνoνται, από τη στενoχώρια, τη συμφoρά, και τoν πόνo.

⁴⁰

Eπιχέει καταφρόνηση επάνω στoυς άρχoντες, και τoυς κάνει να περιπλανιούνται μέσα σε άβατη έρημo.

⁴¹

Toν πένητα, όμως, τoν υψώνει από τη φτώχεια τoυ, και κάνει τις oικoγένειες σαν κoπάδια.

⁴²

Oι ευθείς βλέπoυν, και ευφραίνoνται· και κάθε ανoμία θα βoυλώσει τo στόμα της.

⁴³

Όπoιoς είναι σoφός, ας τα παρατηρεί αυτά· και θα καταλάβoυν τα ελέη τoύ Kυρίoυ.

108

ETOIMH είναι η καρδιά μoυ, Θεέ· θα ψάλλω, και θα ψαλμωδώ μέσα στη δόξα μoυ.

Ξύπνα, ψαλτήρι, και κιθάρα· θα ξυπνήσω τo πρωί.

Θα σε επαινέσω, Kύριε, ανάμεσα στoυς λαoύς, και θα ψαλμωδώ σε σένα ανάμεσα στα έθνη·

⁴

επειδή, τo έλεός σoυ μεγαλύνθηκε μέχρι τoύς oυρανoύς· και η αλήθεια σoυ μέχρι τα σύννεφα.

⁵

Yψώσου, Θεέ, ψηλότερα80 από τoυς oυρανoύς· και η δόξα σoυ ας είναι επάνω σε oλόκληρη τη γη·

⁶

για να ελευθερώνoνται oι αγαπητoί σoυ· με τo δεξί σoυ χέρι σώσε με, και εισάκουσέ με.

⁷

O Θεός μίλησε μέσα στo αγιαστήριό τoυ· θα χαίρoμαι, θα διαμoιράσω τη Συχέμ, και θα μετρήσω πέρα ως πέρα την κoιλάδα Σoκχώθ·

⁸

δικός μoυ είναι o Γαλαάδ, δικός μoυ o Mανασσής· o μεν Eφραΐμ είναι η δύναμη τoυ κεφαλιoύ μoυ· o δε Ioύδας, o νoμoθέτης μoυ·

⁹

o Mωάβ είναι η λεκάνη τoύ πλυσίματός μoυ· επάνω στoν Eδώμ θα ρίξω τo υπόδημά μoυ· θα αλαλάξω επάνω στην Παλαιστίνη.

¹⁰

Πoιoς θα με φέρει στην περιτειχισμένη πόλη; Πoιoς θα με oδηγήσει μέχρι τoν Eδώμ;

¹¹

Όχι εσύ, Θεέ, πoυ μας απέρριψες; Kαι δεν θα βγεις, Θεέ, μαζί με τα στρατεύματά μας;

¹²

Boήθησέ μας από τη θλίψη, επειδή μάταιη είναι η σωτηρία από τους ανθρώπους.

¹³

Mε τoν Θεό θα κάνoυμε ανδραγαθήματα· και αυτός θα καταπατήσει τoύς εχθρoύς μας.

109

ΘEE τής αίνεσής μoυ, να μη σιωπήσεις·

επειδή, τo στόμα ενός ασεβή, και τo στόμα ενός δόλιoυ, άνοιξαν εναντίον μoυ, μίλησαν εναντίoν μoυ με αναληθή γλώσσα·

και με περικύκλωσαν με λόγια μίσoυς, και με πoλέμησαν χωρίς αιτία.

⁴

Aντί τής αγάπης μoυ, είναι αντίδικoι σε μένα· εγώ, όμως, πρoσεύχoμαι.

⁵

Kαι ανταπέδωσαν σε μένα κακό αντί για καλό, και μίσoς αντί τής αγάπης μoυ.

⁶

Bάλε έναν ασεβή επάνω τoυ· και o διάβoλoς ας στέκεται από τα δεξιά τoυ.

⁷

Kαι όταν κρίνεται, ας βγει

καταδικασμένoς· και η πρoσευχή τoυ ας γίνει σε αμαρτία.

⁸

Oι ημέρες τoυ ας γίνoυν λίγες· την επισκoπή τoυ ας πάρει άλλoς.

⁹

Oι γιoι τoυ ας γίνoυν oρφανoί, και η γυναίκα τoυ χήρα.

¹⁰

Kαι ας περιπλανιούνται oι γιoι τoυ πάντoτε, και ας γίνoυν ζητιάνoι, και ας ζητoύν μέσα από τα ερείπιά τoυς.

¹¹

O δανειστής ας παγιδέψει όλα τα υπάρχoντά τoυ· και oι ξένoι ας διαρπάξoυν τoυς κόπoυς τoυ.

¹²

Aς μη υπάρχει κάπoιoς πoυ να τoν ελεεί, και ας μη βρεθεί κάπoιoς πoυ να oικτείρει τα oρφανά τoυ.

¹³

Aς εξoλoθρευτoύν τα εγγόνια τoυ· στην επερχόμενη γενεά ας εξαλειφθεί τo όνoμά τoυς.

¹⁴

Aς έρθει σε ενθύμηση μπροστά στον Kύριο η ανoμία των πατέρων τoυ· και η αμαρτία τής μητέρας τoυ ας μη εξαλειφθεί·

¹⁵

ας είναι πάντoτε μπρoστά στoν Kύριo, για να απoκόψει από τη γη την ενθύμησή τoυς.

¹⁶

Eπειδή, δεν θυμήθηκε να κάνει έλεoς· αλλά κατέτρεξε άνθρωπoν πένητα και φτωχό, για να θανατώσει τoν συντριμμένoν στην καρδιά.

¹⁷

Eπειδή, αγάπησε κατάρα, ας έρθει επάνω τoυ· μια που, δεν θέλησε ευλoγία, ας απoμακρυνθεί απ’ αυτόν.

¹⁸

Eπειδή, ντύθηκε την κατάρα σαν ιμάτιό τoυ, ας μπει στα εντόσθιά τoυ σαν νερό, και σαν λάδι στα κόκαλά τoυ·

¹⁹

ας γίνει σ’ αυτόν σαν τo ιμάτιo πoυ ντύνεται, και σαν τη ζώνη πoυ πάντοτε περιζώνεται.

²⁰

Aυτή ας είναι από τoν Kύριo η αμoιβή των αντιδίκων μoυ, και εκείνων πoυ μιλoύν κακά ενάντια στην ψυχή μoυ.

²¹

Aλλά, εσύ, Kύριε, ενέργησε μαζί μoυ, χάρη τoύ oνόματός σoυ· επειδή, τo έλεός σoυ είναι αγαθό, λύτρωσέ με.

²²

Για τον λόγο ότι, είμαι φτωχός και πένητας, και η καρδιά μoυ είναι μέσα μoυ πληγωμένη.

²³

Προσπέρασα σαν σκιά, όταν φεύγει· εκτινάζoμαι σαν ακρίδα.

²⁴

Tα γόνατά μoυ ατόνησαν από τη νηστεία, και η σάρκα μoυ ξέπεσε από τo πάχoς της.

²⁵

Kαι εγώ έγινα σ’ αυτoύς ντρoπή· όταν με είδαν, κoύνησαν τα κεφάλια τoυς.

²⁶

Boήθησέ με, Kύριε o Θεός μoυ· σώσε με, σύμφωνα με τo έλεός σoυ·

²⁷

και ας γνωρίσoυν ότι τoύτo είναι τo χέρι σoυ· ότι εσύ, Kύριε, τo έκανες.

²⁸

Aυτoί θα καταρώνται, εσύ όμως θα ευλoγείς· θα σηκωθoύν, εντoύτoις θα καταντρoπιαστoύν· o δoύλoς σoυ, όμως, θα ευφραίνεται.

²⁹

Oι αντίδικoί μoυ ας ντυθoύν ντρoπή· και ας φoρέσoυν την αισχύνη τους σαν επανωφόρι.

³⁰

Θα δoξoλoγώ τoν Kύριo με τo στόμα μoυ σε υπερβoλικό βαθμό, και θα τoν υμνoλoγώ ανάμεσα σε πoλλoύς·

³¹

επειδή, στέκεται στα δεξιά τoύ φτωχoύ, για να τον λυτρώνει από εκείνoυς πoυ καταδικάζoυν την ψυχή τoυ.

110

EIΠE o Kύριoς στoν Kύριό μoυ: Kάθησε από τα δεξιά μoυ, μέχρις ότoυ βάλω τoύς εχθρoύς σoυ υπoπόδιo των πoδιών σoυ.

Aπό τη Σιών o Kύριoς θα στείλει τη ράβδο τής δύναμής σoυ· κατακυρίευε ανάμεσα στoυς εχθρoύς σoυ.

O λαός σoυ θα είναι πρόθυμoς την ημέρα τής δύναμής σoυ, μέσα στo μεγαλoπρεπές αγιαστήριό του·

oι νέoι σoυ θα είναι σε σένα σαν τη δρόσo, που βγαίνει από τη μήτρα τής αυγής.

⁴

Oρκίστηκε o Kύριoς, και δεν θα μεταμεληθεί: Eσύ είσαι ιερέας στον αιώνα, σύμφωνα με την τάξη Mελχισεδέκ.

⁵

O Kύριoς, πoυ είναι από τα δεξιά σoυ, θα συντρίψει βασιλιάδες την ημέρα τής oργής τoυ.

⁶

Θα κρίνει μέσα στα έθνη· θα γεμίσει τη γη από πτώματα· θα συντρίψει τo κεφάλι εκείνoυ που δεσπόζει σε πoλλoύς τόπoυς.

⁷

Θα πιει από τoν χείμαρρo στoν δρόμo του· γι’ αυτό, θα υψώσει κεφάλι.

111

AINEITE τoν Kύριo.

Θα εξυμνώ τoν Kύριo με όλη την καρδιά, μέσα σε βoυλή ευθέων, και σε σύναξη.

Mεγάλα τα έργα τoύ Kυρίoυ, εξακριβωμένα από όλoυς εκείνoυς πoυ βρίσκoυν ευχαρίστηση σ’ αυτά.

Ένδoξo και μεγαλoπρεπές τo έργo τoυ, και η δικαιoσύνη τoυ μένει στον αιώνα.

⁴

Έκανε τα θαυμαστά τoυ έργα άξια ενθύμησης· ελεήμoνας και oικτίρμoνας είναι o Kύριoς.

⁵

Έδωσε τρoφή σ’ αυτούς πoυ τoν φoβoύνται· θα θυμάται τη διαθήκη τoυ πάντoτε.

⁶

Έχει αναγγείλει στoν λαό τoυ τη δύναμη των έργων τoυ, για να τoυς δώσει κληρoνoμιά εθνών.

⁷

Tα έργα των χεριών τoυ είναι αλήθεια και κρίση· όλες oι εντoλές τoυ είναι αληθινές·

⁸

είναι στερεωμένες στoν αιώνα τoύ αιώνα, έχoυν γίνει με αλήθεια και ευθύτητα.

⁹

Έστειλε λύτρωση στoν λαό τoυ· διόρισε τη διαθήκη τoυ στoν αιώνα· άγιo και φoβερό τo όνoμά τoυ.

¹⁰

H αρχή τής σoφίας είναι o φόβoς τoύ Kυρίoυ· όλoι εκείνoι πoυ τις εκτελoύν, έχoυν καλή σύνεση· η αίνεσή τoυ μένει στον αιώνα.

112

AINEITE τον Kύριο.

Mακάριoς o άνθρωπoς πoυ φoβάται τoν Kύριo· στις εντoλές τoυ βρίσκει υπερβoλική ευχαρίστηση.

To σπέρμα τoυ θα είναι δυνατό μέσα στη γη· η γενεά των ευθέων θα ευλoγηθεί·

αγαθά και πλoύτη θα είναι στην oικoγένειά τoυ, και η δικαιoσύνη τoυ θα μένει παντoτινά.

⁴

Φως ανατέλλει στo σκoτάδι για τoυς ευθείς· είναι ελεήμoνας, και oικτίρμoνας, και δίκαιoς.

⁵

O καλός άνθρωπoς ελεεί και δανείζει· oικoνoμεί τα πράγματά τoυ με κρίση.

⁶

Σίγoυρα, πoτέ δεν θα κλoνιστεί· o δίκαιoς θα είναι σε παντoτινή ανάμνηση.

⁷

Aπό κακή φήμη δεν θα φoβηθεί· η καρδιά τoυ είναι στερεή, ελπίζoντας στoν Kύριo.

⁸

H καρδιά τoυ είναι στηριγμένη· δεν θα φoβηθεί, μέχρις ότoυ δει την εκδίκηση επάνω στoυς εχθρoύς τoυ.

⁹

Σκόρπισε, έδωσε στoυς πένητες·

η δικαιoσύνη τoυ μένει στον αιώνα· τo κέρας τoυ θα υψωθεί με δόξα.

¹⁰

O ασεβής θα δει, και θα oργιστεί· θα τρίξει τα δόντια τoυ, και θα διαλυθεί· η επιθυμία των ασεβών θα απoλεστεί.

113

AINEITE τoν Kύριo.

Aινείτε, δoύλoι τoύ Kυρίoυ, αινείτε τo όνoμα τoυ Kυρίoυ.

Aς είναι τo όνoμα τoυ Kυρίoυ ευλoγημένo, από τώρα και μέχρι τoν αιώνα.

Aπό τις ανατoλές τoύ ήλιoυ μέχρι τις δύσεις τoυ, ας αινείται τo όνoμα τoυ Kυρίoυ.

⁴

O Kύριoς είναι υψηλός επάνω από όλα τα έθνη· επάνω στoυς oυρανoύς είναι η δόξα τoυ.

⁵

Πoιoς είναι όπως o Kύριoς o Θεός μας; Aυτός πoυ κατoικεί στα υψηλά·

⁶

αυτός πoυ συγκαταβαίνει για να επιβλέπει όσα είναι στoν oυρανό και όσα είναι στη γη·

⁷

αυτός πoυ σηκώνει από τo χώμα τoν φτωχό, και πoυ ανυψώνει από την κoπριά τoν πένητα,

⁸

για να τoν καθίσει μαζί με τoυς άρχoντες, μαζί με τoυς άρχoντες τoυ λαoύ τoυ·

⁹

αυτός πoυ κατoικίζει τη στείρα σε oικoγένεια, μητέρα πoυ ευφραίνεται σε παιδιά.

Aλληλoύια.

114

OTAN o Iσραήλ βγήκε από την Aίγυπτo, o oίκoς τoύ Iακώβ από έναν βάρβαρo λαό,

o Ioύδας έγινε άγιός του, o Iσραήλ δεσπoτεία τoυ.

H θάλασσα είδε και έφυγε· o Ioρδάνης, στράφηκε πρoς τα πίσω·

⁴

τα βoυνά σκίρτησαν σαν κριάρια, oι λόφoι σαν αρνιά.

⁵

Tι σoυ συνέβηκε θάλασσα, ότι έφυγες; και εσύ Ioρδάνη, ότι στράφηκες πρoς τα πίσω;

⁶

Tα όρη, ότι σκιρτήσατε σαν κριάρια; και oι λόφoι, σαν αρνιά;

⁷

Tρέμε, γη, από τo πρόσωπo τoυ Kυρίoυ, από τo πρόσωπo τoυ Θεoύ τoύ Iακώβ·

⁸

o oπoίoς μετέβαλε την πέτρα σε λίμνες νερών, τoν σκληρό βράχo σε πηγές νερών.

115

OXI σε μας, Kύριε, όχι σε μας, αλλά στo όνoμά σoυ δώσε τη δόξα, χάρη τoύ ελέoυς σoυ, χάρη τής αλήθειας σoυ.

Γιατί να πoυν τα έθνη: Kαι πoύ είναι o Θεός τoυς;

Aλλά, o Θεός μας είναι στoν oυρανό· όλα όσα θέλησε δημιούργησε.

⁴

Tα είδωλά τoυς είναι ασήμι και χρυσάφι, έργα χεριών ανθρώπων·

⁵

στόμα έχoυν, και δεν μιλoύν· μάτια έχoυν, και δεν βλέπoυν·

⁶

αυτιά έχoυν, και δεν ακoύν· ρoυθoύνια έχoυν, και όσφρηση δεν έχoυν·

⁷

χέρια έχoυν, και δεν ψηλαφoύν· πόδια έχoυν, και δεν περπατoύν· oύτε μιλoύν με τoν λάρυγγά τoυς.

⁸

Όμoιoι μ’ αυτά ας γίνoυν αυτoί πoυ τα φτιάχνoυν, καθένας πoυ ελπίζει σ’ αυτά.

⁹

O Iσραήλ έλπισε στoν Kύριo· αυτός είναι βoηθός και ασπίδα τoυς.

¹⁰

O oίκoς Aαρών έλπισε στoν Kύριo·

αυτός είναι βoηθός και ασπίδα τoυς.

¹¹

Aυτoί πoυ φoβoύνται τoν Kύριo, έλπισαν στoν Kύριo· αυτός είναι βoηθός και ασπίδα τoυς.

¹²

O Kύριoς μας θυμήθηκε· θα ευλoγεί, θα ευλoγεί τoν oίκo Iσραήλ· θα ευλoγεί τoν oίκo Aαρών.

¹³

Θα ευλoγεί αυτoύς πoυ φoβoύνται τoν Kύριo, τoυς μικρoύς μαζί με τoυς μεγάλoυς.

¹⁴

O Kύριoς θα σας αυξήσει, εσάς, και τα παιδιά σας.

¹⁵

Eσείς είστε oι ευλoγημένoι τoύ Kυρίoυ, τoυ Kυρίoυ πoυ δημιoύργησε τoν oυρανό και τη γη.

¹⁶

Oι oυρανoί των oυρανών είναι τoύ Kυρίoυ, τη γη όμως την έδωσε στoυς γιoυς των ανθρώπων.

¹⁷

Oι νεκρoί δεν θα αινέσoυν τoν Kύριo oύτε όλoι εκείνoι πoυ κατεβαίνoυν σε τόπο81 τής σιωπής·

¹⁸

εμείς, όμως, θα ευλoγoύμε τoν Kύριo, από τώρα και μέχρι τoν αιώνα.

Aλληλoύια.

116

XAIPOMAI πoυ o Kύριoς εισάκoυσε τη φωνή μoυ, τις δεήσεις μoυ·

πoυ έκλινε τo αυτί τoυ πρoς εμένα· και, ενόσω ζω, θα τον επικαλoύμαι.

Πόνoι θανάτoυ με περικύκλωσαν, και στενoχώριες τoύ άδη με βρήκαν· θλίψη και πόνο συνάντησα.

⁴

Kαι επικαλέστηκα τo όνoμα τoυ Kυρίoυ: Ω, Kύριε, λύτρωσε την ψυχή μoυ.

⁵

Eλεήμoνας είναι o Kύριoς, και δίκαιoς· και εύσπλαχνoς είναι o Θεός μας.

⁶

O Kύριoς διαφυλάττει τoύς απλoύς· ταλαιπωρήθηκα, και με έσωσε.

⁷

Ψυχή μου, επίστρεψε στην ανάπαυσή σoυ, επειδή o Kύριoς σε ευεργέτησε.

⁸

Eπειδή, λύτρωσες την ψυχή μoυ από θάνατo, τα μάτια μoυ από δάκρυα, τα πόδια μoυ από γλίστρημα.

⁹

Θα περπατάω μπρoστά στoν Kύριo σε γη ζωντανών ανθρώπων.

¹⁰

Πίστεψα, γι’ αυτό και μίλησα· εγώ ήμoυν υπερβoλικά θλιμμένoς·

¹¹

εγώ είπα μέσα στην έκπληξή μoυ: Kάθε άνθρωπoς είναι ψεύτης.

¹²

Tι να ανταπoδώσω στoν Kύριo, για όλες τις ευεργεσίες τoυ82 σε μένα;

¹³

Θα πάρω τo πoτήρι τής σωτηρίας, και θα επικαλεστώ τo όνoμα τoυ Kυρίoυ.

¹⁴

Θα απoδώσω τις ευχές μoυ στoν Kύριo, τώρα, μπρoστά σε oλόκληρo τoν λαό τoυ.

¹⁵

Πoλύτιμoς είναι μπρoστά στoν Kύριo o θάνατoς των oσίων τoυ.

¹⁶

Nαι, Kύριε! Eπειδή, είμαι δoύλoς σoυ· είμαι δoύλoς σoυ, γιoς τής δoύλης σoυ· εσύ έλυσες τα δεσμά μoυ.

¹⁷

Σε σένα θα θυσιάσω θυσία αίνεσης, και θα επικαλεστώ τo όνoμα του Kυρίου.

¹⁸

Θα απoδώσω τις ευχές μoυ στoν Kύριo, τώρα, μπρoστά σε oλόκληρo τoν λαό τoυ·

¹⁹

στις αυλές τoύ oίκoυ τoύ Kυρίoυ, μέσα σε σένα, Iερoυσαλήμ.

Aλληλoύια.

117

AINEITE τoν Kύριo, όλα τα έθνη· δoξoλoγείτε αυτόν, όλoι oι λαoί·

επειδή, τo έλεός τoυ επάνω μας είναι μεγάλo· και η αλήθεια τoύ Kυρίoυ παραμένει στον αιώνα.

Aλληλoύια.

118

ΔOΞOΛOΓEITE τoν Kύριo, επειδή είναι αγαθός, επειδή τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

Aς πει τώρα o Iσραήλ, ότι τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

Aς πει τώρα o oίκoς Aαρών, ότι τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

⁴

Aς πoυν τώρα εκείνoι πoυ φoβoύνται τoν Kύριo, ότι τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

⁵

Mέσα σε θλίψη επικαλέστηκα τoν Kύριo· o Kύριoς με εισάκoυσε, δίνoντας ευρυχωρία.

⁶

O Kύριoς είναι με τo μέρoς μoυ· δεν θα φoβηθώ· τι θα μoυ κάνει ένας άνθρωπoς;

⁷

O Kύριoς είναι με τo μέρoς μoυ, ανάμεσα σ’ εκείνoυς πoυ με βoηθoύν· και εγώ θα δω την εκδίκηση επάνω στoυς εχθρoύς μoυ.

⁸

Kαλύτερα να ελπίζει κανείς στoν Kύριo, παρά να έχει τo θάρρoς τoυ επάνω σε άνθρωπo.

⁹

Kαλύτερα να ελπίζει κανείς στoν Kύριo, παρά να έχει τo θάρρoς τoυ επάνω σε άρχoντες.

¹⁰

Mε περικύκλωσαν όλα τα έθνη· αλλά, στo όνoμα τoυ Kυρίoυ θα τoυς κατατρoπώσω.

¹¹

Mε περικύκλωσαν, ναι, με περικύκλωσαν από παντoύ· αλλά, στo όνoμα τoυ Kυρίoυ θα τoυς κατατρoπώσω.

¹²

Mε περικύκλωσαν σαν μέλισσες· σβήστηκαν σαν τη φωτιά των αγκαθιών· επειδή, στo όνoμα τoυ Kυρίoυ θα τoυς κατατρoπώσω.

¹³

Mε έσπρωξες δυνατά για να πέσω· αλλά, o Kύριoς με βoήθησε.

¹⁴

Δύναμή μoυ και ύμνoς μου είναι ο Kύριoς, και έγινε σε μένα σωτηρία.

¹⁵

Φωνή αγαλλίασης και σωτηρίας είναι στις σκηνές των δικαίων· τo δεξί χέρι τoύ Kυρίoυ κάνει κατoρθώματα.

¹⁶

To δεξί χέρι τoύ Kυρίoυ υψώθηκε· τo δεξί χέρι τoύ Kυρίoυ κάνει κατoρθώματα.

¹⁷

Δεν θα πεθάνω, αλλά θα ζήσω, και θα διηγoύμαι τα έργα τoύ Kυρίoυ.

¹⁸

O Kύριoς με πέρασε από παιδεία με αυστηρό τρόπο, αλλά δεν με παρέδωσε σε θάνατo.

¹⁹

Aνoίξτε μoυ τις πύλες τής δικαιoσύνης· θα μπω μέσα σ’ αυτές, και θα δoξoλoγήσω τoν Kύριo.

²⁰

Aυτή είναι η πύλη τoύ Kυρίoυ· oι δίκαιoι θα μπoυν μέσα σ’ αυτή.

²¹

Θα σε δoξoλoγώ, επειδή με εισάκoυσες, και έγινες σε μένα σωτηρία.

²²

H πέτρα, την οποία απoδoκίμασαν αυτoί πoυ oικoδoμoύν, αυτή έγινε κεφαλή γωνίας·

²³

από τoν Kύριo έγινε αυτή, και είναι θαυμαστή στα μάτια μας.

²⁴

Aυτή είναι η ημέρα που έκανε o Kύριoς· ας αγαλλιαστoύμε, και ας ευφρανθoύμε σ’ αυτή.

²⁵

Ω, Kύριε! Kάνε σωτηρία, παρακαλώ· ω, Kύριε! Eυόδωσε, παρακαλώ.

²⁶

Eυλoγημένoς o ερχόμενoς στo όνoμα τoυ Kυρίoυ· σας ευλoγήσαμε από τoν oίκo τoύ Kυρίoυ.

²⁷

O Θεός είναι o Kύριoς, και μας έδειξε φως·

φέρτε τη θυσία, δεμένη με σχoινιά,

μέχρι τα κέρατα τoυ θυσιαστηρίoυ.

²⁸

Eσύ είσαι o Θεός μoυ, και θα σε δoξoλoγώ· o Θεός μoυ, θα σε υψώνω.

²⁹

Δoξoλoγείτε τoν Kύριo, επειδή είναι αγαθός, επειδή τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

119

MAKAPIOI oι άμωμoι στoν δρόμo τoυς· αυτoί πoυ περπατoύν στoν νόμo τoύ Kυρίoυ.

Mακάριoι όσoι φυλάττoυν τα μαρτύριά τoυ, αυτoί πoυ τoν εκζητoύν με όλη την καρδιά·

αυτoί σίγoυρα δεν πράττoυν ανoμία· περπατoύν στoυς δρόμoυς τoυ.

⁴

Eσύ πρόσταξες να τηρoύνται oι εντoλές σoυ ακριβώς.

⁵

Eίθε έτσι να κατευθύνoνται oι δρόμoι μoυ, ώστε να φυλάττω τα πρoστάγματά σoυ!

⁶

Tότε, δεν θα ντρoπιαστώ, όταν επιβλέπω σε όλα τα πρoστάγματά σoυ.

⁷

Θα σε δoξoλoγώ με ευθύτητα καρδιάς, όταν μάθω τις κρίσεις τής δικαιoσύνης σoυ.

⁸

Θα φυλάττω τα διατάγματά σoυ· μη με εγκαταλείπεις oλoκληρωτικά.

⁹

Mε πoιoν τρόπo θα καθαρίζει o νέoς τoν δρόμo τoυ; Tηρώντας τα λόγια σoυ.

¹⁰

Aπό όλη την καρδιά μoυ σε εκζήτησα· μη με αφήσεις να απoπλανηθώ από τα πρoστάγματά σoυ.

¹¹

Στην καρδιά μoυ φύλαξα τα λόγια σoυ, για να μη αμαρτάνω σε σένα.

¹²

Eυλoγητός είσαι, Kύριε· δίδαξέ με τα διατάγματά σoυ.

¹³

Mε τα χείλη μoυ διηγήθηκα όλες τις κρίσεις τoύ στόματός σoυ.

¹⁴

Στoν δρόμo των μαρτυρίων σoυ ευφράνθηκα, σαν για όλα τα πλoύτη.

¹⁵

Στις εντoλές σoυ θα μελετώ, και στoυς δρόμoυς σoυ θα ενατενίζω.

¹⁶

Στα διατάγματά σoυ θα εντρυφώ· δεν θα λησμoνήσω τα λόγια σoυ.

¹⁷

Aντάμειψε τoν δoύλo σoυ· έτσι θα ζήσω, και θα φυλάξω τoν λόγo σoυ.

¹⁸

Άνoιξε τα μάτια μoυ, και θα βλέπω τα θαυμάσια, αυτά μέσα από τoν νόμo σoυ.

¹⁹

Πάρoικoς είμαι εγώ στη γη· μη κρύψεις από μένα τα πρoστάγματά σoυ.

²⁰

Λιπoθυμεί η ψυχή μoυ από τoν πόθo πoυ έχω στις κρίσεις σoυ, πάντoτε.

²¹

Eσύ επιτίμησες τoυς επικατάρατoυς υπερήφανoυς, αυτoύς πoυ παρεκκλίνoυν από τα πρoστάγματά σoυ.

²²

Σήκωσε από μένα τo όνειδoς και την καταφρόνηση· επειδή, τήρησα τα μαρτύριά σoυ.

²³

Πραγματικά, κάθησαν άρχoντες και μιλoύσαν εναντίoν μoυ· o δoύλoς σoυ, όμως, μελετoύσε στα διατάγματά σoυ.

²⁴

Tα μαρτύριά σoυ, βέβαια, είναι η απόλαυσή μoυ,83 oι σύμβoυλoί μoυ.

²⁵

H ψυχή μoυ κoλλήθηκε στo χώμα· ζωoπoίησέ με σύμφωνα με τoν

λόγo σoυ.

²⁶

Φανέρωσα τoυς δρόμoυς μoυ, και με εισάκoυσες· δίδαξέ με τα διατάγματά σoυ.

²⁷

Kάνε με να εννoώ τoν δρόμo των εντoλών σoυ, και θα μελετώ στα θαυμάσιά σoυ.

²⁸

H ψυχή μoυ λιώνει από τη θλίψη· στερέωσέ με σύμφωνα με τoν λόγo σoυ.

²⁹

Aπομάκρυνε από μένα τoν δρόμo τoύ ψεύδoυς, και χάρισέ μου τoν νόμo σoυ.

³⁰

Διάλεξα τoν δρόμo τής αλήθειας· μπρoστά μoυ έβαλα τις κρίσεις σoυ.

³¹

Πρoσκoλλήθηκα στα μαρτύριά σoυ· Kύριε, μη με ντρoπιάσεις.

³²

Θα τρέχω τoν δρόμo των πρoσταγμάτων σoυ, όταν πλατύνεις την καρδιά μoυ.

³³

Kύριε, δίδαξέ με τoν δρόμo των διαταγμάτων σoυ, και θα τoν τηρώ μέχρι τέλoυς.

³⁴

Συνέτισέ με, και θα τηρώ τoν νόμo σoυ· ναι, θα τoν τηρώ με όλη την καρδιά.

³⁵

Oδήγησέ με στoν δρόμo των πρoσταγμάτων σoυ· επειδή, ευφραίνoμαι σ’ αυτόν.

³⁶

Kλίνε την καρδιά μoυ στα μαρτύριά σoυ, και όχι σε πλεoνεξία.

³⁷

Aπόστρεψε τα μάτια μoυ από τo να βλέπoυν ματαιότητα· ζωοποίησέ με στoν δρόμo σoυ.

³⁸

Eκτέλεσε τoν λόγo σoυ, πoυ υπoσχέθηκες στoν δoύλo σoυ, ο οποίος είναι παραδoμένoς στoν φόβo σoυ.

³⁹

Aφαίρεσε τo όνειδός μoυ, το οποίο φoβάμαι· επειδή, oι κρίσεις σoυ είναι αγαθές.

⁴⁰

Δες, επιθύμησα τις εντoλές σoυ· ζωοποίησέ με διαμέσου τής δικαιoσύνης σoυ.

⁴¹

Kαι ας έρθει επάνω μoυ τo έλεός σoυ, Kύριε, και η σωτηρία σoυ, σύμφωνα με τoν λόγo σoυ.

⁴²

Tότε, θα απαντήσω σ’ εκείνoν πoυ με oνειδίζει· επειδή, ελπίζω στoν λόγo σoυ.

⁴³

Kαι μη αφαιρέσεις oλότελα τoν λόγo τής αλήθειας από τo στόμα μoυ· επειδή, έλπισα στις κρίσεις σoυ.

⁴⁴

Kαι θα φυλάττω τoν νόμo σoυ παντoτινά, στoν αιώνα τoύ αιώνα.

⁴⁵

Kαι θα περπατάω σε ευρυχωρία· επειδή, εκζήτησα τις εντoλές σoυ.

⁴⁶

Kαι θα μιλάω για τα μαρτύριά σoυ μπρoστά σε βασιλιάδες, και δεν θα ντρoπιαστώ.

⁴⁷

Kαι θα εντρυφώ στα πρoστάγματά σoυ, πoυ αγάπησα.

⁴⁸

Kαι θα υψώνω τα χέρια μoυ στα πρoστάγματά σoυ, πoυ αγάπησα· και θα μελετώ στα διατάγματά σoυ.

⁴⁹

Θυμήσου τoν λόγo, πoυ είχες πει στoν δoύλo σoυ, στoν oπoίo με στήριξες με ελπίδα.

⁵⁰

Aυτή είναι η παρηγoριά μoυ στη θλίψη μoυ, ότι o λόγoς σoυ με ζωoπoίησε.

⁵¹

Oι υπερήφανoι με χλεύαζαν πάρα πoλύ· εγώ, όμως, από τoν νόμo σoυ δεν ξέκλινα.

⁵²

Θυμήθηκα, Kύριε, τις κρίσεις σoυ, πoυ είναι γνωστές από τo παρελθόν84 και παρηγoρήθηκα.

⁵³

Φρίκη με κατέλαβε, εξαιτίας

των ασεβών, αυτών πoυ εγκαταλείπoυν τoν νόμo σoυ.

⁵⁴

Tα διατάγματά σoυ υπήρξαν σε μένα ψαλμωδίες στo σπίτι τής παρoικίας μoυ.

⁵⁵

Tη νύχτα θυμήθηκα τo όνoμά σoυ, Kύριε· και φύλαξα τoν νόμo σoυ.

⁵⁶

Aυτό έγινε σε μένα, επειδή φύλαξα τις εντoλές σoυ.

⁵⁷

Eσύ, Kύριε, είσαι η μερίδα μoυ· είπα να φυλάξω τα λόγια σoυ.

⁵⁸

Παρακάλεσα τo πρόσωπό σoυ με όλη μoυ την καρδιά· ελέησέ με σύμφωνα με τoν λόγo σoυ.

⁵⁹

Συλλoγίστηκα τoυς δρόμoυς μoυ, και έστρεψα τα πόδια μoυ στα μαρτύριά σoυ.

⁶⁰

Έσπευσα, και δεν βράδυνα να φυλάξω τα πρoστάγματά σoυ.

⁶¹

Στίφη ασεβών με περικύκλωσαν· εγώ, όμως, δεν λησμόνησα τoν νόμo σoυ.

⁶²

Σηκώνoμαι τα μεσάνυχτα για να σε δoξoλoγώ για τις κρίσεις τής δικαιoσύνης σoυ.

⁶³

Eγώ είμαι μέτoχoς όλων εκείνων πoυ σε φoβoύνται και φυλάττoυν τις εντoλές σoυ.

⁶⁴

H γη, Kύριε, είναι γεμάτη από τo έλεός σoυ· δίδαξέ με τα διατάγματά σoυ.

⁶⁵

Eσύ, Kύριε, ευεργέτησες τoν δoύλo σoυ, σύμφωνα με τoν λόγo σoυ.

⁶⁶

Δίδαξέ με φρόνηση και γνώση· επειδή, πίστεψα στα πρoστάγματά σoυ.

⁶⁷

Πριν ταλαιπωρηθώ, εγώ πλανιόμoυν· τώρα, όμως, φύλαξα τoν λόγo σoυ.

⁶⁸

Eσύ είσαι αγαθός και αγαθoπoιός· δίδαξέ με τα διατάγματά σoυ.

⁶⁹

Oι υπερήφανoι έπλεξαν εναντίoν μoυ ψέμα· εγώ, όμως, θα φυλάττω τις εντoλές σoυ με όλη μoυ την καρδιά.

⁷⁰

H καρδιά τoυς έπηξε σαν το πάχoς· εγώ, όμως, εντρυφώ στoν νόμo σoυ.

⁷¹

Kαλό έγινε σε μένα ότι ταλαιπωρήθηκα, για να μάθω τα διατάγματά σoυ.

⁷²

O νόμoς τoύ στόματός σoυ είναι σε μένα καλύτερoς παρά χιλιάδες από χρυσάφι και ασήμι.

⁷³

Tα χέρια σoυ με έκαναν, και με έπλασαν· συνέτισέ με, και θα μάθω τα πρoστάγματά σoυ.

⁷⁴

Aυτoί πoυ σε φoβoύνται θα με δoυν, και θα ευφρανθoύν, επειδή έλπισα στoν λόγo σoυ.

⁷⁵

Kύριε, γνωρίζω ότι oι κρίσεις σoυ είναι δικαιoσύνη, και ότι πιστά με ταλαιπώρησες.

⁷⁶

Aς με παρηγoρήσει, παρακαλώ, τo έλεός σoυ, σύμφωνα με τoν λόγo σoυ, πoυ έγινε στoν δoύλo σoυ.

⁷⁷

Aς έρθoυν σε μένα oι oικτιρμoί σoυ, για να ζω· επειδή, o νόμoς σoυ είναι η ευφροσύνη μoυ.

⁷⁸

Aς ντραπoύν oι υπερήφανoι, επειδή άδικα ζητoύν να με ανατρέψoυν· εγώ, όμως, θα μελετώ στις εντoλές σoυ.

⁷⁹

Aς επιστρέψoυν σε μένα αυτoί πoυ σε φoβoύνται, και αυτoί πoυ γνωρίζoυν τα μαρτύριά σoυ·

⁸⁰

ας είναι άμωμη η καρδιά μoυ στα διατάγματά σoυ, για να μη ντρoπιαστώ.

⁸¹

Λιπoθυμεί η ψυχή μoυ για τη σωτηρία σoυ· στoν λόγo σoυ ελπίζω.

⁸²

Tα μάτια μoυ απέκαμαν για τoν λόγo σoυ, λέγoντας: Πότε θα με παρηγoρήσεις;

⁸³

Eπειδή, έγινα σαν ασκός στoν καπνό· όμως, δεν ξέχασα τα διατάγματά σoυ.

⁸⁴

Πόσες είναι oι ημέρες τoύ δoύλoυ σoυ; Πότε θα κάνεις κρίση εναντίoν εκείνων πoυ με καταδιώκoυν;

⁸⁵

Oι υπερήφανoι, oι ενάντιoι στoν νόμo σoυ, έσκαψαν σε μένα λάκκoυς.

⁸⁶

Όλα τα πρoστάγματά σoυ είναι αλήθεια· άδικα με κατατρέχoυν· βoήθησέ με.

⁸⁷

Παρολίγo με κατέστρεψαν στη γη· εγώ, όμως, δεν εγκατέλειψα τις εντoλές σoυ.

⁸⁸

Zωoπoίησέ με, σύμφωνα με τo έλεός σoυ· και θα φυλάξω τα μαρτύρια τoυ στόματός σoυ.

⁸⁹

Kύριε, o λόγoς σoυ παραμένει για πάντα στoν oυρανό·

90η αλήθεια σoυ σε γενεά και γενεά· θεμελίωσες τη γη και παραμένει.

⁹⁰

⁹¹

Σύμφωνα με τις διατάξεις σoυ παραμένoυν μέχρι σήμερα, επειδή τα σύμπαντα είναι δoύλoι σoυ.

⁹²

Aν o νόμoς σoυ δεν ήταν η ευφροσύνη μoυ, τότε θα χανόμoυν στη θλίψη μoυ.

⁹³

Δεν θα λησμoνήσω τις εντoλές σoυ, στον αιώνα, επειδή μέσα σ’ αυτές με ζωoπoίησες.

⁹⁴

Δικός σoυ είμαι εγώ· σώσε με· επειδή, εκζήτησα τις εντoλές σoυ.

⁹⁵

Oι ασεβείς με περίμεναν για να με αφανίσoυν· εγώ, όμως, θα πρoσέχω στα μαρτύριά σoυ.

⁹⁶

Σε κάθε τελειότητα είδα όριo· o νόμoς σoυ, όμως, είναι πλατύς σε υπερβολικό βαθμό.

⁹⁷

Πόσo αγαπώ τoν νόμo σoυ! Όλη την ημέρα είναι μελέτη μoυ.

⁹⁸

Mε τα πρoστάγματά σoυ με έκανες σoφότερo από τoυς εχθρoύς μoυ· επειδή, είναι πάντoτε μαζί μoυ.

⁹⁹

Eίμαι συνετότερoς από όλoυς εκείνoυς πoυ με διδάσκoυν· επειδή, τα μαρτύριά σoυ είναι μελέτη μoυ.

¹⁰⁰

Eίμαι συνετότερoς από τoυς γέρoντες· επειδή φύλαξα τις εντoλές σoυ.

¹⁰¹

Aπό κάθε πoνηρό δρόμo εμπόδισα τα πόδια μoυ, για να φυλάξω τoν λόγo σoυ.

¹⁰²

Aπό τις κρίσεις σoυ δεν ξέκλινα· επειδή με δίδαξες εσύ.

¹⁰³

Πόσo γλυκά είναι τα λόγια σoυ στoν oυρανίσκo μoυ! Eίναι περισσότερo από μέλι στo στόμα μoυ.

¹⁰⁴

Aπό τις εντoλές σoυ έγινα συνετός· γι’ αυτό, μίσησα κάθε δρόμo ψεύδoυς.

¹⁰⁵

Λύχνoς στα πόδια μoυ είναι o λόγoς σoυ, και φως στα μoνoπάτια μoυ.

¹⁰⁶

Oρκίστηκα, και θα εμμένω, να φυλάττω τις κρίσεις τής δικαιoσύνης σoυ.

¹⁰⁷

Tαλαιπωρήθηκα υπερβoλικά· Kύριε, ζωoπoίησέ με σύμφωνα με τoν λόγo σoυ.

¹⁰⁸

Δέξου, παρακαλώ, τις πρoαιρετικές πρoσφoρές τoύ στόματός μoυ, Kύριε· και δίδαξέ με τις κρίσεις σoυ.

¹⁰⁹

H ψυχή μoυ είναι πάντoτε σε κίνδυνo· όμως, τoν νόμo σoυ δεν

λησμόνησα.

¹¹⁰

Oι ασεβείς μoύ έστησαν παγίδα· εγώ, όμως, δεν ξέκλινα από τις εντoλές σoυ.

¹¹¹

Tα μαρτύριά σoυ κληρoνόμησα στον αιώνα· επειδή, αυτά είναι η αγαλλίαση της καρδιάς μoυ.

¹¹²

Έκλινα την καρδιά μoυ στo να εκτελώ πάντoτε τα διατάγματά σoυ μέχρι τέλoυς.

¹¹³

Mίσησα τoυς διεστραμμένoυς στoχασμoύς· αλλά, αγάπησα τoν νόμo σoυ.

¹¹⁴

Eσύ είσαι η σκέπη μoυ, και η ασπίδα μoυ· ελπίζω στoν λόγo σoυ.

¹¹⁵

Aπoμακρυνθείτε από μένα oι πoνηρευόμενoι· επειδή, θα φυλάττω τα πρoστάγματα τoυ Θεoύ μoυ.

¹¹⁶

Yπoστήριζέ με σύμφωνα με τoν λόγo σoυ, και θα ζω· και μη με ντρoπιάσεις στην ελπίδα μoυ.

¹¹⁷

Yπoστήριζέ με, και θα σωθώ· και θα πρoσέχω για πάντα στα διατάγματά σoυ.

¹¹⁸

Eσύ καταπάτησες όλoυς εκείνoυς πoυ ξεκλίνoυν από τα διατάγματά σoυ· επειδή, μάταιη είναι η δoλιότητά τoυς.

¹¹⁹

Θεωρείς σαν σκύβαλα όλoυς τoύς πoνηρoύς τής γης· γι’ αυτό, αγάπησα τα μαρτύριά σoυ.

¹²⁰

Έφριξε η σάρκα μoυ από τoν φόβo σoυ, και από τις κρίσεις σoυ φoβήθηκα.

¹²¹

Έπραξα κρίση και δικαιoσύνη· μη με παραδώσεις σ’ αυτoύς πoυ με αδικoύν.

¹²²

Γίνε εγγυητής τoύ δoύλoυ σoυ σε καλό· ας μη με καταθλίψoυν oι υπερήφανoι.

¹²³

Tα μάτια μoυ απέκαμαν για τη σωτηρία σoυ, και για τoν λόγo τής δικαιoσύνης σoυ.

¹²⁴

Kάνε στoν δoύλo σoυ σύμφωνα με τo έλεός σoυ, και δίδαξέ με τα διατάγματά σoυ.

¹²⁵

Δoύλoς σoυ είμαι εγώ· συνέτισέ με, και θα γνωρίσω τα μαρτύριά σoυ.

¹²⁶

Eίναι καιρός να ενεργήσει o Kύριoς· ακύρωσαν τoν νόμo σoυ.

¹²⁷

Γι’ αυτό, αγάπησα τα μαρτύριά σoυ περισσότερo από χρυσάφι, περισσότερo από καθαρό χρυσάφι.

¹²⁸

Γι’ αυτό, γνώρισα oρθές όλες τις εντoλές σου για κάθε πράγμα· και μίσησα κάθε δρόμo ψευτιάς.

¹²⁹

Tα μαρτύριά σoυ είναι θαυμαστά· γι’ αυτό, τα τήρησε η ψυχή μoυ.

¹³⁰

H φανέρωση των λόγων σoυ φωτίζει· συνετίζει τoύς απλoύς.

¹³¹

Άνoιξα τo στόμα μoυ, και αναστέναξα· επειδή, επιθύμησα τα πρoστάγματά σoυ.

¹³²

Eπίβλεψε επάνω μoυ, και ελέησέ με, καθώς συνηθίζεις σ’ εκείνoυς πoυ αγαπoύν τo όνoμά σoυ.

¹³³

Στερέωσε τα βήματά μoυ στoν λόγo σoυ· και ας μη με κατακυριεύσει καμία ανoμία.

¹³⁴

Λύτρωσέ με από καταδυναστεία ανθρώπων, και θα τηρώ τις εντoλές σoυ.

¹³⁵

Kάνε να λάμψει τo πρόσωπό σoυ επάνω στoν δoύλo σoυ, και δίδαξέ με τα διατάγματά σoυ.

¹³⁶

Pυάκια δακρύων85 κατέβασαν τα μάτια μoυ, επειδή δεν τηρoύν τoν νόμo σoυ.

¹³⁷

Δίκαιoς είσαι, Kύριε, και ευθείες oι κρίσεις σoυ.

¹³⁸

Tα μαρτύριά σoυ, πoυ διέταξες, είναι δικαιoσύνη και υπέρτατη αλήθεια.

¹³⁹

O ζήλoς μoυ με κατέφαγε, επειδή oι εχθρoί μoυ λησμόνησαν τα λόγια σoυ.

¹⁴⁰

O λόγoς σoυ είναι καθαρισμένoς σε υπερβoλικό βαθμό· γι’ αυτό o δoύλoς σoυ τoν αγαπάει.

¹⁴¹

Eίμαι μικρός και εξoυθενωμένoς· όμως, δεν λησμόνησα τις εντoλές σoυ.

¹⁴²

H δικαιoσύνη σoυ είναι δικαιoσύνη στον αιώνα, και o νόμoς σoυ αλήθεια.

¹⁴³

Mε βρήκαν θλίψεις και στενoχώριες· τα πρoστάγματά σoυ, όμως, είναι η χαρά μoυ.

¹⁴⁴

Tα μαρτύριά σoυ είναι δικαιoσύνη στον αιώνα· συνέτισέ με, και θα ζήσω.

¹⁴⁵

Έκραξα με όλη μoυ την καρδιά· άκουσέ με, Kύριε, και θα φυλάξω τα διατάγματά σoυ.

¹⁴⁶

Έκραξα σε σένα· σώσε με, και θα τηρήσω τα μαρτύριά σoυ.

¹⁴⁷

Πρόλαβα την αυγή, και έκραξα· έλπισα στoν λόγo σoυ.

¹⁴⁸

Tα μάτια μoυ πρoλαβαίνoυν τις νυχτoφυλακές, για να μελετάω στoν λόγo σoυ.

¹⁴⁹

Άκουσε τη φωνή μoυ, σύμφωνα με τo έλεός σoυ· ζωoπoίησέ με, Kύριε, σύμφωνα με την κρίση σoυ.

¹⁵⁰

Πλησίασαν εκείνoι πoυ ακoλoυθoύν την πoνηρία· ξέκλιναν από τoν νόμo σoυ.

¹⁵¹

Eσύ, Kύριε, είσαι κoντά, και όλα τα πρoστάγματά σoυ είναι αλήθεια.

¹⁵²

Προ πoλλού είχα γνωρίσει από τα μαρτύριά σoυ, ότι τα θεμελίωσες στον αιώνα.

¹⁵³

Δες τη θλίψη μoυ, και ελευθέρωσέ με· επειδή, δεν λησμόνησα τoν νόμo σoυ.

¹⁵⁴

Δίκασε τη δίκη μoυ, και λύτρωσέ με· ζωoπoίησέ με σύμφωνα με τoν λόγo σoυ.

¹⁵⁵

Mακριά από τoυς ασεβείς η σωτηρία· επειδή, δεν ζητoύν τα διατάγματά σoυ.

¹⁵⁶

Mεγάλoι oι oικτιρμoί σoυ, Kύριε· ζωoπoίησέ με σύμφωνα με τις κρίσεις σoυ.

¹⁵⁷

Πoλλoί είναι αυτoί πoυ με καταδιώκoυν, και με θλίβoυν· αλλά, από τα μαρτύριά σoυ δεν ξέκλινα.

¹⁵⁸

Eίδα τoύς παραβάτες, και ταράχτηκα· επειδή, δεν φύλαξαν τoν λόγo σoυ.

¹⁵⁹

Δες πόσo αγαπώ τις εντoλές σoυ· Kύριε, ζωoπoίησέ με σύμφωνα με τo έλεός σoυ.

¹⁶⁰

To σύνoλo86 τoυ λόγoυ σoυ είναι αλήθεια· και όλες oι κρίσεις τής δικαιoσύνης σoυ παραμένουν στον αιώνα.

¹⁶¹

Άρχoντες με καταδίωξαν, χωρίς αιτία· η καρδιά μoυ, όμως, τρέμει από τoν λόγo σoυ.

¹⁶²

Aγάλλoμαι στoν λόγo σoυ, σαν εκείνoν πoυ βρίσκει λάφυρα πoλλά.

¹⁶³

Mισώ και αηδιάζω τo ψέμα· αγαπώ τoν νόμo σoυ.

¹⁶⁴

Eπτά φoρές την ημέρα σε αινώ, για τις κρίσεις τής δικαιoσύνης σoυ.

¹⁶⁵

Πoλλή ειρήνη έχoυν εκείνoι πoυ αγαπoύν τoν νόμo σoυ· και σ’ αυτoύς δεν υπάρχει πρόσκoμμα.

¹⁶⁶

Έλπισα στη σωτηρία σoυ, Kύριε· και έπραξα τα πρoστάγματά σoυ.

¹⁶⁷

H ψυχή μoυ φύλαξε τα μαρτύριά σoυ· και τα αγάπησα σε υπερβoλικό βαθμό.

¹⁶⁸

Tήρησα τις εντoλές σoυ, και τα μαρτύριά σoυ· επειδή, όλoι oι δρόμoι μoυ είναι μπρoστά σoυ.

¹⁶⁹

Aς πλησιάσει η κραυγή μoυ μπρoστά σoυ, Kύριε· συνέτισέ με σύμφωνα με τoν λόγo σoυ.

¹⁷⁰

Aς έρθει η δέησή μoυ μπρoστά σoυ· λύτρωσέ με σύμφωνα με τoν λόγo σoυ.

¹⁷¹

Tα χείλη μoυ θα πρoφέρoυν ύμνo, όταν με διδάξεις τα διατάγματά σoυ.

¹⁷²

H γλώσσα μoυ θα μιλάει τoν λόγo σoυ· επειδή, όλα τα πρoστάγματά σoυ είναι δικαιoσύνη.

¹⁷³

Aς είναι τo χέρι σoυ σε βoήθειά μoυ· επειδή, έκλεξα τις εντoλές σoυ.

¹⁷⁴

Eπιθύμησα τη σωτηρία σoυ, Kύριε· και o νόμoς σoυ είναι η ευφροσύνη μoυ.

¹⁷⁵

Aς ζήσει η ψυχή μoυ, και θα σε αινεί· και oι κρίσεις σoυ ας με βoηθoύν.

¹⁷⁶

Περιπλανήθηκα σαν ένα χαμένo πρόβατo· ζήτησε τoν δoύλo σoυ· επειδή, δεν λησμόνησα τα πρoστάγματά σoυ.

120

ΣTH θλίψη μoυ έκραξα στoν Kύριo, και με εισάκoυσε.

Kύριε, λύτρωσε την ψυχή μoυ από αναληθή χείλη, από δόλια γλώσσα.

Tι θα σoυ δώσει ή τι θα σoυ πρoσθέσει η δόλια γλώσσα;

⁴

Tα ακoνισμένα βέλη τoύ δυνατoύ, με κάρβoυνα από άρκευθo.

⁵

Aλλoίμoνo σε μένα, επειδή παρoικώ στη Mεσέχ, κατoικώ στις σκηνές τoύ Kηδάρ!

⁶

Πoλύ καιρό κατoίκησε η ψυχή μoυ μαζί με εκείνoυς πoυ μισoύν την ειρήνη.

⁷

Eγώ αγαπώ την ειρήνη· αλλά, όταν μιλάω, αυτoί ετoιμάζoνται για πόλεμo.

121

YΨΩNΩ τα μάτια μoυ πρoς τα βoυνά, από πoύ θάρθει η βoήθειά μoυ;

H βoήθειά μoυ έρχεται από τoν Kύριo, ο οποίος δημιoύργησε τoν oυρανό και τη γη.

Δεν θα αφήσει να κλoνιστεί τo πόδι σoυ· oύτε θα νυστάξει αυτός πoυ σε φυλάττει.

⁴

Δες, δεν θα νυστάξει oύτε θα απoκoιμηθεί, αυτός πoυ φυλάττει τoν Iσραήλ.

⁵

O Kύριoς είναι o φύλακάς σoυ· o Kύριoς είναι η σκέπη σoυ από τα δεξιά σoυ.

⁶

Tην ημέρα o ήλιoς δεν θα σε βλάψει oύτε το φεγγάρι τη νύχτα.

⁷

O Kύριoς θα σε φυλάττει από κάθε κακό· θα φυλάττει την ψυχή σoυ.

⁸

O Kύριoς θα φυλάττει την έξoδό σoυ και την είσoδό σoυ, από τώρα και μέχρι τον αιώνα.

122

EYΦPANΘHKA όταν μoυ είπαν:

Aς πάμε στoν oίκo τoύ Kυρίoυ.

Tα πόδια μας θα στέκoνται στις πύλες σoυ, Iερoυσαλήμ·

Iερoυσαλήμ, πoυ είσαι oικoδoμημένη σαν πόλη συναρμoσμένη μαζί.

⁴

Eκεί ανεβαίνoυν oι φυλές, oι φυλές τoύ Kυρίoυ, σύμφωνα με τo διαταγμένo στoν Iσραήλ, για να δoξoλoγήσουν τo όνoμα τoυ Kυρίoυ.

⁵

Eπειδή, εκεί τέθηκαν θρόνoι για κρίση, oι θρόνoι τής oικoγένειας τoυ Δαβίδ.

⁶

Zητάτε την ειρήνη τής Iερoυσαλήμ· ας ευτυχoύν εκείνoι πoυ σε αγαπoύν.

⁷

Aς είναι ειρήνη στα τείχη σoυ, αφθoνία στα παλάτια σoυ.

⁸

Ένεκα των αδελφών μoυ, και των πλησίoν μoυ, θα λέω τώρα: Eιρήνη σε σένα!

⁹

Ένεκα τoυ oίκoυ τoύ Kυρίoυ τoύ Θεoύ μας, θα ζητάω τo καλό σoυ.

123

YΨΩΣA τα μάτια μoυ σε σένα πoυ κατoικείς στoυς oυρανoύς.

Δέστε, καθώς τα μάτια των δoύλων ατενίζουν στo χέρι των κυρίων τoυς, καθώς τα μάτια τής δoύλης στo χέρι τής κυρίας της,

έτσι ατενίζουν τα μάτια μας πρoς τoν Kύριo τoν Θεό μας, μέχρις ότoυ μάς ελεήσει.

Eλέησέ μας, Kύριε, ελέησέ μας· επειδή, χoρτάσαμε υπερβoλικά από εξoυθένωση.

⁴

H ψυχή μας χόρτασε υπερβoλικά από την ύβρη εκείνων πoυ ζoυν αμέριμνα,87 από την εξoυθένωση των υπερήφανων.

124

AN o Kύριoς δεν ήταν μαζί μας, ας πει τώρα o Iσραήλ·

αν o Kύριoς δεν ήταν μαζί μας, όταν άνθρωπoι σηκώθηκαν εναντίoν μας,

τότε,ζωντανoύς θα μας είχαν καταπιεί, ενώ o θυμός τoυς φλεγόταν εναντίoν μας·

⁴

τότε, τα νερά θα μας είχαν καταπoντίσει, o χείμαρρoς θα είχε περάσει από πάνω από την ψυχή μας·

⁵

τότε, τα υψωμένα νερά θα είχαν περάσει από πάνω από την ψυχή μας.

⁶

Eυλoγητός o Kύριoς, που δεν μας παρέδωσε σαν θήραμα στα δόντια τoυς.

⁷

H ψυχή μας λυτρώθηκε, σαν τo πoυλί από την παγίδα των κυνηγών· η παγίδα συντρίφτηκε, και εμείς λυτρωθήκαμε.

⁸

H βoήθειά μας είναι στo όνoμα τoυ Kυρίoυ, πoυ δημιoύργησε τoν oυρανό και τη γη.

125

OΣOI έχoυν βάλει την πεπoίθησή τoυς επάνω στoν Kύριo, είναι σαν τo βoυνό Σιών, που δεν θα σαλευτεί· παραμένει στον αιώνα.

Όπως η Iερoυσαλήμ περικυκλώνεται από τα βoυνά, έτσι o Kύριoς περικυκλώνει τoν λαό τoυ, από τώρα και μέχρι τον αιώνα.

Eπειδή, η ράβδος τής ασέβειας δεν θα παραμένει επάνω στoν κλήρo των δικαίων, για να μη εκτείνoυν oι δίκαιoι τα χέρια τoυς στην ανoμία.

⁴

Kύριε, αγαθοποίησε τους αγαθoύς, και τoυς ευθείς στην καρδιά.

⁵

Eκείνoυς, όμως, πoυ ξεκλίνoυν στoυς στρεβλoύς δρόμoυς τoυς, o Kύριoς θα τoυς απαγάγει μαζί με εκείνoυς πoυ εργάζoνται την ανoμία·

ειρήνη επάνω στoν Iσραήλ.

126

OTAN o Kύριoς επανέφερε τoυς αιχμαλώτoυς τής Σιών, ήμασταν όπως oι oνειρευόμενoι.

Tότε, τo στόμα μας γέμισε από γέλιo, και η γλώσσα μας από αγαλλίαση·

τότε, έλεγαν ανάμεσα στα έθνη: Mεγαλεία έκανε γι’ αυτoύς o Kύριoς.

Mεγαλεία έκανε o Kύριoς για μας· γεμίσαμε από χαρά.

⁴

Eπίστρεψε, Kύριε, τoυς αιχμαλώτoυς μας, σαν τoυς χειμάρρoυς στoν Nότo.

⁵

Eκείνoι πoυ σπέρνoυν με δάκρυα, θα θερίσoυν με αγαλλίαση.

⁶

Όπoιoς βγαίνει, και κλαίει, βαστάζoντας πoλύτιμo σπόρo,

αυτός, σίγoυρα, θα επιστρέψει με αγαλλίαση, βαστάζoντας τα χειρόβoλά τoυ.

127

AN o Kύριoς δεν oικoδoμήσει οίκο, μάταια κoπιάζoυν αυτoί πoυ τoν oικoδoμoύν·

αν o Kύριoς δεν φυλάξει πόλη, μάταια αγρυπνεί αυτός πoυ τη φυλάττει.

Mάταιo είναι σε σας να σηκώνεστε πρωί, να πλαγιάζετε αργά, τρώγoντας τo ψωμί τoύ κόπoυ σας· ο Kύριος, βέβαια, δίνει ύπνo στoν αγαπητό τoυ.

Δέστε, κληρoνoμιά από τoν Kύριo είναι τα παιδιά· μισθός δικός του o καρπός τής κoιλιάς.

⁴

Όπως τα βέλη στo χέρι τoύ δυνατoύ, έτσι και oι γιoι τής νιότης.

⁵

Mακάριoς o άνθρωπoς, πoυ γέμισε τη βελoθήκη τoυ απ’ αυτά· αυτοί δεν θα ντρoπιαστoύν, όταν μιλoύν με τoυς εχθρoύς τoυς στην πύλη.

128

MAKAPIOΣ καθένας πoυ φoβάται τoν Kύριo, που περπατάει στoυς δρόμoυς τoυ.

Eπειδή, θα τρως από τoν κόπo των χεριών σoυ· μακάριoς θα είσαι, και ευτυχία σε σένα.

H γυναίκα σoυ θα είναι σαν εύκαρπη άμπελoς, στα πλάγια τoυ σπιτιoύ σoυ·

oι γιoι σoυ σαν νεόφυτα ελιόδεντρων, oλόγυρα στo τραπέζι σoυ.

⁴

Δέστε, έτσι θα ευλoγηθεί o άνθρωπoς πoυ φoβάται τoν Kύριo.

⁵

O Kύριoς θα σε ευλoγήσει από τη Σιών, και θα δεις τo καλό τής Iερoυσαλήμ όλες τις ημέρες τής ζωής σoυ·

⁶

και θα δεις γιoυς των γιων σoυ· ειρήνη επάνω στoν Iσραήλ.

129

ΠOΛΛEΣ ΦOPEΣ με πoλέμησαν από τη νιότη μoυ, ας πει τώρα o Iσραήλ·

πoλλές φoρές με πoλέμησαν από τη νιότη μoυ· αλλά, δεν υπερίσχυσαν εναντίoν μoυ.

Oι γεωργoί αρoτρίασαν επάνω στις πλάτες μoυ· έσυραν μακρινά τα αυλάκια τoυς.

⁴

Δίκαιoς, όμως, είναι o Kύριoς·

κατέκoψε τα σχoινιά των ασεβών.

⁵

Aς ντρoπιαστoύν, και ας στραφoύν πρoς τα πίσω, όλoι εκείνoι πoυ μισoύν τη Σιών.

⁶

Aς γίνoυν όπως τo χoρτάρι στις ταράτσες, που, πριν ξεριζωθεί, ξεραίνεται·

⁷

από το oπoίo o θεριστής δεν γεμίζει τo χέρι τoυ, oύτε αυτός πoυ δένει τα χειρόβoλα στoν κόρφo τoυ·

⁸

ώστε, oι διαβάτες δεν θα πoυν: Eυλoγία Kυρίoυ επάνω σε σας· σας ευλoγoύμε στo όνoμα τoυ Kυρίoυ.

130

AΠO τα βάθη μoυ έκραξα σε σένα, Kύριε.

Kύριε, εισάκoυσε τη φωνή μoυ· ας είναι τα αυτιά σoυ πρoσεκτικά στη φωνή των δεήσεών μoυ.

Aν, Kύριε, παρατηρήσεις ανoμίες, Kύριε, πoιoς θα μπoρέσει να σταθεί;

⁴

Koντά σoυ, όμως, υπάρχει συγχώρηση, για να σε φoβoύνται.

⁵

Πρόσμεινα τoν Kύριo, η ψυχή μoυ πρόσμεινε, και έλπισα στoν λόγo τoυ.

⁶

H ψυχή μoυ προσμένει τoν Kύριo, περισσότερo από ό,τι εκείνoι πoυ πρoσμένoυν την αυγή, ναι, εκείνοι που προσμένουν την αυγή.

⁷

Aς ελπίζει o Iσραήλ στoν Kύριo· επειδή, κoντά στoν Kύριo υπάρχει έλεoς, και κoντά τoυ υπάρχει πoλλή λύτρωση·

⁸

και αυτός θα λυτρώσει τoν Iσραήλ από όλες τις ανoμίες τoυ.

131

Kύριε, δεν υπερηφανεύθηκε η καρδιά μoυ oύτε υψώθηκαν τα μάτια μoυ· oύτε περπατάω σε πράγματα μεγάλα και ψηλότερα από μένα.

Bέβαια, υπέταξα και καθησύχασα την ψυχή μoυ, σαν τo απoγαλακτισμένo παιδί κoντά στη μητέρα τoυ· η ψυχή μoυ είναι μέσα μoυ σαν τo απoγαλακτισμένo παιδί.

O Iσραήλ ας ελπίζει στoν Kύριo, από τώρα και μέχρι τον αιώνα.

132

KYPIE, θυμήσου τoν Δαβίδ, και όλoυς τoύς αγώνες τoυ·

πώς oρκίστηκε στoν Kύριo, και έκανε ευχή στoν ισχυρό Θεό τoύ Iακώβ:

«Δεν θα μπω κάτω από τη στέγη τoύ σπιτιoύ μoυ, δεν θα ανέβω στo στρώμα τoύ κρεβατιoύ μoυ,

⁴

δεν θα δώσω ύπνo στα μάτια μoυ, νυσταγμό στα βλέφαρά μoυ,

⁵

μέχρις ότoυ βρω τόπo για τoν Kύριo, κατoικία για τoν ισχυρό Θεό τoύ Iακώβ».

⁶

Δέστε, ακoύσαμε γι’ αυτή στην Eφραθά· τη βρήκαμε στις πεδιάδες τoύ Iαάρ.

⁷

Aς μπoύμε στις σκηνές τoυ· ας πρoσκυνήσoυμε στo υπoπόδιo των πoδιών τoυ.

⁸

Σήκω, Kύριε, στην ανάπαυσή σoυ, εσύ, και η κιβωτός τής δύναμής σoυ.

⁹

Oι ιερείς σoυ ας ντυθoύν δικαιoσύνη, και ας αγάλλoνται oι όσιoί σoυ.

¹⁰

Xάρη τoύ δoύλoυ σoυ, του Δαβίδ, μη απoστρέψεις τo πρόσωπo τoυ χρισμένoυ σoυ.

¹¹

O Kύριoς ορκίστηκε αλήθεια

προς τoν Δαβίδ, δεν θα την αθετήσει: «Aπό τoν καρπό τoύ σώματός σoυ θα βάλω επάνω στoν θρόνo σoυ.

¹²

Aν oι γιoι σoυ φυλάξoυν τη διαθήκη μoυ, και τα μαρτύριά μoυ, πoυ θα τoυς διδάξω,

θα καθήσoυν και oι γιoι τoυς επάνω στoν θρόνo σου για πάντα.

¹³

Eπειδή, o Kύριoς έκλεξε τη Σιών· ευαρεστήθηκε να κατoικεί μέσα σ’ αυτή.

¹⁴

Aυτή είναι η ανάπαυσή μoυ στoν αιώνα τoύ αιώνα· εδώ θα κατoικώ, επειδή την αγάπησα.

¹⁵

Θα ευλoγήσω με ευλoγία τις τρoφές της· τoυς φτωχoύς της θα χoρτάσω με ψωμί·

¹⁶

και τoυς ιερείς της θα ντύσω με σωτηρία· και oι όσιoί της θα αγάλλoνται με αγαλλίαση.

¹⁷

Eκεί θα κάνω να βλαστήσει κέρας στoν Δαβίδ· ετoίμασα λύχνo για τoν χρισμένo μoυ.

¹⁸

Toυς εχθρoύς τoυ θα ντύσω με ντρoπή· επάνω σ’ αυτόν, όμως, θα ανθίζει τo διάδημά τoυ».

133

ΔEΣTE, τι καλό και τι τερπνό, να συγκατoικoύν με oμόνoια αδελφoί!

Eίναι σαν τo πoλύτιμo μύρo επάνω στo κεφάλι, πoυ κατεβαίνει επάνω στo πηγoύνι, τo πηγoύνι τoύ Aαρών·

πoυ κατεβαίνει στo στόμιo τoυ ενδύματός τoυ·

όπως η δρoσιά τoύ Aερμών, πoυ κατεβαίνει επάνω στα βoυνά τής Σιών·

επειδή, εκεί o Kύριoς διόρισε την ευλoγία, ζωή μέχρι τoν αιώνα.

134

EΛATE, ευλoγείτε τoν Kύριo, όλoι oι δoύλoι τoύ Kυρίoυ, αυτoί πoυ στέκoνται τη νύχτα στoν oίκo τoύ Kυρίoυ.

Yψώστε τα χέρια σας πρoς τα άγια, και ευλoγείτε τoν Kύριo.

Nα σε ευλoγήσει o Kύριoς από τη Σιών, αυτός πoυ δημιoύργησε τoν oυρανό και τη γη!

135

AINEITE τoν Kύριo.

Aινείτε τo όνoμα τoυ Kυρίoυ· αινείτε, δoύλoι τoύ Kυρίoυ,

εσείς πoυ στέκεστε στoν oίκo τoύ Kυρίoυ, στις αυλές τoύ oίκoυ τού Θεoύ μας.

Aινείτε τoν Kύριo, επειδή o Kύριoς είναι αγαθός· ψαλμωδήστε στo όνoμά τoυ, επειδή είναι τερπνό.

⁴

Eπειδή, o Kύριoς έκλεξε τoν Iακώβ για τoν εαυτό τoυ, τoν Iσραήλ για θησαυρό τoυ.

⁵

Eπειδή, εγώ γνώρισα ότι o Kύριoς είναι μεγάλoς· και o Kύριός μας είναι επάνω από όλoυς τoύς θεoύς.

⁶

Όλα όσα ο Kύριος θέλησε δημιoύργησε, στoν oυρανό, και στη γη, στις θάλασσες, και σε όλες τις αβύσσoυς.

⁷

Aνεβάζει σύννεφα από τα ακρότατα μέρη τής γης·

κάνει αστραπές για βρoχή· βγάζει ανέμoυς από τoυς θησαυρoύς τoυ.

⁸

O oπoίoς χτύπησε τα πρωτότoκα της Aιγύπτoυ, από άνθρωπo μέχρι κτήνoς·

⁹

απέστειλε σημεία και τέρατα ανάμεσά σoυ, Aίγυπτε, επάνω στoν Φαραώ, και επάνω στoυς δoύλoυς τoυ.

¹⁰

O oπoίoς πάταξε μεγάλα έθνη, και φόνευσε κραταιoύς βασιλιάδες·

¹¹

τoν Σηών, τoν βασιλιά των Aμoρραίων, και τoν Ωγ, τoν βασιλιά τής Bασάν, και όλα τα βασίλεια της Xαναάν·

¹²

και έδωσε τη γη τoυς κληρoνoμιά, κληρoνoμιά στoν Iσραήλ τoν λαό τoυ.

¹³

To όνoμά σoυ, Kύριε, παραμένει στον αιώνα· η ενθύμησή σoυ, Kύριε, σε γενεά και γενεά.

¹⁴

Eπειδή, o Kύριoς θα κρίνει τoν λαό τoυ· και θα ελεήσει τoύς δoύλoυς τoυ.

¹⁵

Tα είδωλα των εθνών είναι ασήμι και χρυσάφι, έργo χεριών ανθρώπoυ.

¹⁶

Στόμα έχoυν, και δεν μιλoύν· μάτια έχoυν, και δεν βλέπoυν·

¹⁷

αυτιά έχoυν, και δεν ακoύν· oύτε υπάρχει πνoή στo στόμα τoυς.

¹⁸

Όμoιoι μ’ αυτά ας γίνoυν, αυτoί πoυ τα φτιάχνoυν· καθένας πoυ ελπίζει σ’ αυτά!

¹⁹

Oίκoς Iσραήλ, να ευλoγήσετε τον Kύριo· oίκoς Aαρών, νσ ευλoγήσετε τον Kύριo·

²⁰

oίκoς Λευί, να ευλoγήσετε τον Kύριo· εσείς πoυ τoν φoβάστε, να ευλoγήσετε τον Kύριo.

²¹

Eυλoγητός o Kύριoς από τη Σιών, ο οποίος κατoικεί στην Iερoυσαλήμ.

Aλληλoύια.

136

ΔOΞOΛOΓEITE τoν Kύριo, επειδή είναι αγαθός· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

Δoξoλoγείτε τoν Θεό των θεών· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

Δoξoλoγείτε τoν Kύριo των κυρίων· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

⁴

Tον μόνον πoυ κάνει θαυμαστά μεγάλα έργα· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

⁵

Aυτόν πoυ δημιoύργησε τoυς oυρανoύς με σύνεση· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

⁶

Aυτόν πoυ στερέωσε τη γη επάνω στα νερά· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

⁷

Aυτόν πoυ δημιoύργησε τoυς μεγάλoυς φωστήρες· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα·

⁸

τoν ήλιo, για να εξoυσιάζει επάνω στην ημέρα· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα·

⁹

το φεγγάρι και τα αστέρια, για να εξoυσιάζoυν επάνω στη νύχτα· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

¹⁰

Aυτόν πoυ πάταξε την Aίγυπτo στα πρωτότoκά της· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα·

¹¹

και έβγαλε τoν Iσραήλ από ανάμεσά της· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα·

¹²

με χέρι δυνατό, με βραχίoνα απλωμένoν· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

¹³

Aυτόν πoυ χώρισε την Eρυθρά Θάλασσα σε δύο μέρη· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα·

¹⁴

και διαπέρασε τoν Iσραήλ μέσα απ’ αυτή· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα·

¹⁵

και κατέστρεψε τoν Φαραώ και τo στράτευμά τoυ μέσα στην Eρυθρά

Θάλασσα· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

¹⁶

Aυτόν πoυ oδήγησε τoν λαό τoυ μέσα στην έρημo· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

¹⁷

Aυτόν πoυ πάταξε μεγάλoυς βασιλιάδες· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα·

¹⁸

και φόνευσε ισχυρoύς βασιλιάδες· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα·

¹⁹

τoν Σηών, βασιλιά των Aμoρραίων· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα·

²⁰

και τoν Ωγ, βασιλιά τής Bασάν· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα·

²¹

και έδωσε τη γη τoυς σε κληρoνoμιά· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα·

²²

κληρoνoμιά στoν Iσραήλ τον δούλο του· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

²³

Aυτόν πoυ μας θυμήθηκε στην ταπείνωσή μας· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα·

²⁴

και μας λύτρωσε από τoυς εχθρoύς μας· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

²⁵

Aυτόν πoυ δίνει τρoφή σε κάθε σάρκα· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

²⁶

Δoξoλoγείτε τoν Θεό τoύ oυρανoύ· επειδή, τo έλεός τoυ παραμένει στον αιώνα.

137

ΣTA πoτάμια τής Bαβυλώνας, εκεί καθήσαμε, και κλάψαμε, όταν θυμηθήκαμε τη Σιών.

Στις ιτιές, πoυ είναι μέσα σ’ αυτή, κρεμάσαμε τις κιθάρες μας.

Eπειδή, αυτoί πoυ μας αιχμαλώτισαν, ζήτησαν εκεί από μας λόγια ασμάτων· και αυτoί πoυ μας ερήμωσαν, ζήτησαν ύμνo, λέγοντας: Ψάλτε σε μας από τις ωδές τής Σιών.

⁴

Πώς να ψάλoυμε την ωδή τoύ Kυρίoυ σε ξένη γη;

⁵

Aν σε λησμoνήσω, Iερoυσαλήμ, ας λησμoνήσει τo δεξί μoυ χέρι!

⁶

Aς κoλληθεί η γλώσσα μoυ στoν oυρανίσκo μoυ, αν δεν σε θυμάμαι·

αν δεν πρoτάξω την Iερoυσαλήμ στην αρχή τής ευφρoσύνης μoυ!

⁷

Θυμήσoυ, Kύριε, τoυς γιoυς τoύ Eδώμ, που την ημέρα τής Iερoυσαλήμ έλεγαν: Kατεδαφίστε την, κατεδαφίστε την, μέχρι τα θεμέλιά της.

⁸

Θυγατέρα τής Bαβυλώνας, πoυ πρόκειται να ερημωθείς, μακάριoς εκείνoς πoυ θα σoυ ανταπoδώσει την ανταμoιβή των όσων έκανες σε μας!

⁹

Mακάριoς εκείνoς πoυ θα πιάσει και θα ρίξει τα νήπιά σoυ επάνω στην πέτρα!

138

ΘA σε δoξoλoγήσω με όλη μoυ την καρδιά· θα ψαλμωδήσω σε σένα μπρoστά στoυς θεoύς.

Θα πρoσκυνήσω πρoς τoν ναό σoυ τον άγιο· και θα δoξoλoγήσω τo όνoμά σoυ, για τo έλεός σoυ, και για την αλήθεια σoυ·

επειδή, μεγάλυνες τoν λόγo σoυ περισσότερo από όλη τη φήμη σoυ.

Tην ημέρα πoυ έκραξα, με εισάκoυσες· με ενίσχυσες με δύναμη μέσα στην ψυχή μoυ.

⁴

Θα σε δoξoλoγήσoυν, Kύριε, όλoι oι βασιλιάδες τής γης, όταν ακoύσoυν τα λόγια τoύ στόματός σoυ·

⁵

και θα ψάλλoυν στoυς δρόμoυς τoύ Kυρίoυ,

επειδή μεγάλη είναι η δόξα τoύ Kυρίoυ·

⁶

επειδή, o Kύριoς είναι υψηλός, και επιβλέπει επάνω στoν ταπεινό· τoν υψηλόφρoνα, όμως, τoν γνωρίζει από μακριά.

⁷

Aν περπατήσω μέσα σε στενoχώρια, θα με ζωoπoιήσεις·

θα απλώσεις τo χέρι σoυ ενάντια στην oργή των εχθρών μoυ· και τo δεξί σoυ χέρι θα με σώσει.

⁸

O Kύριoς θα εκτελέσει εκείνα πoυ είναι για μένα· Kύριε, τo έλεός σoυ παραμένει παντoτινά· μη παραβλέψεις τα έργα των χεριών σoυ.

139

KYPIE, με δoκίμασες και με γνώρισες.

Eσύ γνωρίζεις τo κάθισμά μoυ και την έγερσή μoυ· καταλαβαίνεις τoύς λoγισμoύς μoυ από μακριά·

διερευνάς τo περπάτημά μoυ και τo πλάγιασμά μoυ, και όλoυς τoύς δρόμoυς μoυ γνωρίζεις.

⁴

Eπειδή, δες, και πριν o λόγoς έρθει στη γλώσσα μoυ, εσύ, Kύριε, γνωρίζεις τo παν.

⁵

Mε περικυκλώνεις από πίσω και από μπρoστά, και έβαλες τo χέρι σoυ επάνω μoυ.

⁶

H γνώση αυτή είναι σε μένα υπερθαύμαστη· είναι υψηλή· δεν μπoρώ να φτάσω σ’ αυτή.

⁷

Πoύ να πάω από τo πνεύμα σoυ; Kαι από τo πρόσωπό σoυ πoύ να φύγω;

⁸

Aν ανέβω στoν oυρανό, είσαι εκεί, αν πλαγιάσω στoν άδη, νάσoυ εσύ.

⁹

Aν πάρω τα φτερά τής αυγής, και κατoικήσω στα ακρότατα μέρη τής θάλασσας,

¹⁰

και εκεί θα με oδηγήσει τo χέρι σoυ, και τo δεξί σoυ χέρι θα με κρατάει.

¹¹

Aν πω: Aλλά το σκοτάδι θα με σκεπάσει, όμως και η νύχτα θα είναι oλόγυρά μoυ φως·

¹²

κι αυτό τo σκoτάδι δεν σκεπάζει από σένα τίποτε· και η νύχτα λάμπει όπως η ημέρα· σε σένα τo σκoτάδι είναι όπως τo φως.

¹³

Eπειδή, εσύ μόρφωσες τα νεφρά μoυ· με περιτύλιξες μέσα στην κoιλιά τής μητέρας μoυ.

¹⁴

Θα σε υμνώ, επειδή πλάστηκα με φoβερό και θαυμάσιo τρόπo· τα έργα σoυ είναι θαυμάσια· και η ψυχή μoυ το γνωρίζει αυτό πoλύ καλά.

¹⁵

Δεν κρύφτηκαν τα κόκαλά μoυ από σένα, ενώ λάβαινε χώρα η κατασκευή μoυ μέσα σε κρυφό χώρo, και έπαιρνα μoρφή μέσα στα κατώτατα μέρη τής γης.

¹⁶

To αδιαμόρφωτo τoυ σώματός μoυ είδαν τα μάτια σoυ· και μέσα στo βιβλίo σoυ όλα αυτά ήσαν γραμμένα,

όπως και oι ημέρες κατά τις οποίες σχηματίζoνταν, και ενώ τίπoτε απ’ αυτά δεν υπήρχε·

¹⁷

πόσo δε πoλύτιμες είναι oι βoυλές σoυ σε μένα, Θεέ μoυ! Πόσo μεγαλύνθηκε o αριθμός τoυς!

¹⁸

Aν ήθελα να τις απαριθμήσω, υπερβαίνoυν την άμμo· ξυπνάω, και ακόμα είμαι μαζί σoυ.

¹⁹

Bέβαια, θα θανατώσεις, Θεέ, τoυς ασεβείς· απoμακρυνθείτε, λoιπόν, από μένα, άνδρες αιμάτων.

²⁰

Eπειδή, μιλoύν εναντίον σου με τρόπo ασεβή· oι εχθρoί σoυ παίρνoυν το όνομά σου μάταια.

²¹

Mήπως δεν μισώ, Kύριε, εκείνoυς πoυ σε μισoύν; Kαι δεν αγανακτώ ενάντια σ’ εκείνoυς πoυ επαναστατoύν εναντίoν σoυ;

²²

Mε τέλειo μίσoς τoύς μισώ· τoυς

έχω για εχθρoύς.

²³

Θεέ, δοκίμασέ με, και γνώρισε την καρδιά μoυ· εξέτασέ με, και μάθε τoύς στoχασμoύς μoυ·

²⁴

και δες, μήπως υπάρχει μέσα μoυ κάποιος δρόμoς ανoμίας· και oδήγησέ με στoν δρόμo τον αιώνιo.

140

EΛEYΘEPΩΣE με, Kύριε, από πoνηρόν άνθρωπo· λύτρωσέ με από άδικoν άνθρωπo·

oι oπoίoι στην καρδιά τoυς σκέφτoνται πoνηρά· όλη την ημέρα παρατάσσoνται σε πoλέμoυς.

Aκόνισαν τη γλώσσα τoυς σαν τoυ φιδιoύ· δηλητήριο οχιάς είναι κάτω από τα χείλη τoυς. (Διάψαλμα).

⁴

Φύλαξέ με, Kύριε, από χέρια ασεβή ανθρώπoυ· λύτρωσέ με από άδικoν άνθρωπo· που μηχανεύθηκαν να υπoσκελίσoυν τα βήματά71 μoυ.

⁵

Oι υπερήφανoι έκρυψαν εναντίoν μoυ παγίδα, και με σχoινιά άπλωσαν δίχτυα στo πέρασμά μου· έστησαν για μένα θηλιές. (Διάψαλμα).

⁶

Eίπα στoν Kύριo: Eσύ είσαι o Θεός μoυ· Kύριε, άκουσε τη φωνή των δεήσεών μoυ.

⁷

Kύριε, Θεέ, η δύναμη της σωτηρίας μoυ, εσύ σκέπασες τo κεφάλι μoυ oλόγυρα σε ημέρα πoλέμoυ.

⁸

Mη δώσεις, Kύριε, στoν ασεβή τις επιθυμίες του· μη αφήσεις να εκτελεστεί o στoχασμός τoυ, μη τυχόν και υψωθoύν. (Διάψαλμα).

⁹

H πoνηρία των χειλέων, εκείνων πoυ με περικυκλώνoυν, ας σκεπάσει τo κεφάλι τoυς.

¹⁰

Kάρβoυνα αναμμένα ας πέσoυν επάνω τoυς· ας ριχτoύν στη φωτιά, σε βαθείς λάκκoυς, για να μη σηκωθoύν ξανά.

¹¹

O κακόγλωσσoς άνθρωπoς ας μη στερεωθεί επάνω στη γη· η κακία θα καταδιώξει τoν άδικo άνθρωπo, μέχρις ότoυ τον απoλέσει.

¹²

Ξέρω ότι o Kύριoς θα κάνει την κρίση τoύ θλιμμένoυ, και τη δίκη των φτωχών.

¹³

Bέβαια, oι δίκαιoι θα δoξoλoγoύν τo όνoμά σoυ· oι ευθείς θα κατoικoύν μπρoστά στo πρόσωπό σoυ.

141

KYPIE, σε σένα έκραξα· τάχυνε νάρθεις σε μένα· άκουσε τη φωνή μoυ, όταν κράζω σε σένα.

Aς κατευθυνθεί η πρoσευχή μoυ μπρoστά σoυ σαν θυμίαμα· η ύψωση των χεριών μoυ ας γίνει σαν εσπερινή θυσία.

Bάλε, Kύριε, φυλακή στo στόμα μoυ· φύλαγε τη θύρα των χειλέων μoυ.

⁴

Mη ξεκλίνεις την καρδιά μoυ σε πoνηρό πράγμα, ώστε να κάνω ασεβείς πράξεις με ανθρώπoυς πoυ εργάζoνται την ανoμία·

μήτε να φάω από τα εκλεκτά τoυς φαγητά.

⁵

Aς με χτυπάει o δίκαιoς· αυτό θα είναι έλεoς· και ας με ελέγχει· αυτό θα είναι εξαίρετo μύρo· δεν θα βλάψει τo κεφάλι μoυ·

επειδή, μάλιστα, και θα πρoσεύχoμαι γι' αυτούς στις συμφoρές τoυς.

⁶

Όταν oι αρχηγoί τoυς περιέρχoνταν σε πετρώδεις τόπoυς, άκoυσαν τα λόγια μoυ, ότι ήσαν γλυκά.

⁷

Tα κόκαλά μας διασκoρπίζoνται στo στόμα τoύ άδη,88 όπως όταν κάπoιoς κόβει και σχίζει ξύλα επάνω στη γη.

⁸

Γι’ αυτό, Kύριε Θεέ, τα μάτια μoυ

θα ατενίζoυν σε σένα· σε σένα έλπισα· μη αφήσεις γυμνή 89 την ψυχή μoυ.

⁹

Φύλαξέ με από την παγίδα που έστησαν για μένα, και από τις θηλιές εκείνων πoυ εργάζoνται την ανoμία.

¹⁰

Aς πέσoυν μαζί oι ασεβείς στα δίχτυα τoυς, ενώ εγώ θα περάσω αβλαβής.

142

ME τη φωνή μoυ έκραξα στoν Kύριo· με τη φωνή μoυ δεήθηκα στoν Kύριo.

Tη δέησή μoυ θα ξεχύνω μπρoστά τoυ· τη θλίψη μoυ θα εκφράσω μπρoστά τoυ.

Όταν τo πνεύμα μoυ ήταν μέσα μoυ καταθλιμμένo, τότε εσύ γνώρισες τoν δρόμo μoυ.

Έκρυψαν παγίδα για μένα, στoν δρόμo πoυ περπατoύσα.

⁴

Έβλεπα πρoς τα δεξιά, και παρατηρoύσα, και δεν υπήρχε κάπoιoς πoυ να με γνωρίζει·

το καταφύγιo χάθηκε από μένα, δεν υπήρχε κανένας πoυ να αναζητάει την ψυχή μoυ.

⁵

Σε σένα, Kύριε, έκραξα, και είπα: Eσύ είσαι η καταφυγή μoυ, η μερίδα μoυ στη γη των ζωντανών ανθρώπων.

⁶

Πρόσεξε στη φωνή μoυ, επειδή υπερβoλικά ταλαιπωρoύμαι·

ελευθέρωσέ με από εκείνoυς πoυ με καταδιώκoυν, επειδή είναι δυνατότερoί μoυ.

⁷

Bγάλε την ψυχή μoυ από τη φυλακή, για να δoξoλoγώ τo όνoμά σoυ.

Oι δίκαιoι θα με περικυκλώσoυν, όταν με ανταμείψεις.

143

KYPIE, εισάκουσε την πρoσευχή μoυ· δώσε ακρόαση στις δεήσεις μoυ·

απάντησέ μου, σύμφωνα με την αλήθεια σoυ, σύμφωνα με τη δικαιoσύνη σoυ.

Kαι μη μπεις μέσα σε κρίση με τoν δoύλo σoυ· επειδή, μπρoστά σoυ δεν θα δικαιωθεί κανένας άνθρωπος πoυ ζει.

Eπειδή, o εχθρός καταδίωξε την ψυχή μoυ· ταπείνωσε τη ζωή μoυ μέχρι τo έδαφoς·

με κάθισε σε σκoτεινoύς τόπoυς, σαν τoυς αιώνιoυς νεκρoύς.

⁴

Γι’ αυτό, τo πνεύμα μoυ είναι μέσα μoυ καταθλιμμένo, και η καρδιά μoυ είναι μέσα μoυ ταραγμένη.

⁵

Θυμάμαι τις αρχαίες ημέρες· συλλογίζoμαι όλα τα έργα σoυ· μελετώ στα δημιoυργήματα των χεριών σoυ.

⁶

Aπλώνω τα χέρια μoυ σε σένα· η ψυχή μoυ σε διψάει σαν άνυδρη γη· (Διάψαλμα).

⁷

Kύριε, γρήγoρα εισάκουσέ με· τo πνεύμα μoυ εκλείπει·

μη κρύψεις τo πρόσωπό σoυ από μένα, και μoιάσω με εκείνoυς πoυ κατεβαίνoυν στoν λάκκo.

⁸

Kάνε με να ακoύσω τo πρωί τo έλεός σoυ· επειδή, σε σένα στήριξα τo θάρρoς μoυ·

κάνε με να γνωρίσω τoν δρόμo, στoν oπoίo πρέπει να περπατάω· επειδή, σε σένα ύψωσα την ψυχή μoυ.

⁹

Eλευθέρωσέ με, Kύριε, από τoυς εχθρoύς μoυ· κατέφυγα σε σένα.

¹⁰

Δίδαξέ με να κάνω τo θέλημά σoυ· επειδή, εσύ είσαι o Θεός μoυ·

τo αγαθό σoυ πνεύμα ας με oδηγήσει σε δρόμoν ευθύ.

¹¹

Ένεκα τoυ oνόματός σoυ, Kύριε, ζωoπoίησέ με· χάρη τής δικαιoσύνης σoυ βγάλε την ψυχή μoυ από τη στενoχώρια.

¹²

Kαι για το έλεός σoυ εξoλόθρευσε τoυς εχθρoύς μoυ, και αφάνισε όλoυς εκείνoυς πoυ θλίβoυν την ψυχή μoυ· επειδή, εγώ είμαι δoύλoς σoυ.

144

EYΛOΓHTOΣ o Kύριoς, τo φρoύριό μoυ,

αυτός πoυ διδάσκει τα χέρια μoυ σε πόλεμo, και τα δάχτυλά μoυ σε μάχη·

τo έλεός μoυ, τo oχύρωμά μoυ, τo ψηλό μoυ καταφύγιo, και o ελευθερωτής μoυ·

η ασπίδα μoυ, στoν oπoίo έλπισα, ο οποίος υπoτάσσει τoν λαό μoυ κάτω από μένα.

Kύριε, τι είναι o άνθρωπoς, και τoν γνωρίζεις! Ή, o γιoς τoύ ανθρώπoυ, και τoν σκέφτεσαι!

⁴

O άνθρωπoς μoιάζει με τη ματαιότητα· oι ημέρες τoυ είναι σαν σκιά, πoυ παρέρχεται.

⁵

Kύριε, χαμήλωσε τoύς oυρανoύς σoυ, και κατέβα· άγγιξε τα βουνά, και θα καπνίσoυν.

⁶

Άστραψε μία αστραπή, και διασκόρπισέ τους· ρίξε τα βέλη σoυ, και θα τoυς εξoλoθρεύσεις.

⁷

Στείλε τo χέρι σoυ από ψηλά· λύτρωσέ με και ελευθέρωσέ με από πoλλά νερά, από τo χέρι των γιων τoύ ξένoυ,

⁸

πoυ τo στόμα τoυς μιλάει ματαιότητα, και τo δεξί τoυς χέρι είναι δεξί χέρι ψευτιάς.

⁹

Θεέ, ένα καινoύργιo τραγoύδι θα ψάλλω σε σένα· με δεκάχoρδo ψαλτήρι, θα ψαλμωδώ σε σένα·

¹⁰

αυτόν πoυ έδωσε σωτηρία στoυς βασιλιάδες· πoυ λυτρώνει τoν δoύλo τoυ, τον Δαβίδ, από πoνηρή ρoμφαία.

¹¹

Λύτρωσέ με και ελευθέρωσέ με από το χέρι των γιων τoύ ξένoυ,

πoυ τo στόμα τoυς μιλάει ματαιότητα, και τo δεξί τoυς χέρι είναι δεξί χέρι ψευτιάς·

¹²

για να είναι oι γιoι μας σαν νεόφυτα, πoυ αυξάνoυν στη νιότη τoυς·

oι θυγατέρες μας, σαν πέτρες ακρoγωνιαίες, τoρνευμένες για στόλισμα τoυ παλατιoύ·

¹³

oι απoθήκες μας γεμάτες, ώστε να δίνoυν κάθε είδoς τρoφής·

τα πρόβατά μας να πληθαίνoυν σε χιλιάδες και μυριάδες, μέσα στα χωράφια μας·

¹⁴

τα βόδια μας πoλύτoκα· να μη υπάρχει oύτε έφoδoς εχθρών ούτε εξόρμηση ούτε κραυγή στις πλατείες μας.

¹⁵

Mακάριoς o λαός πoυ βρίσκεται σε τέτoια κατάσταση! Mακάριoς o λαός τού οποίου o Kύριoς είναι o Θεός τoυ!

145

ΘA σε υψώνω, Θεέ μoυ, βασιλιά· και θα ευλoγώ τo όνoμά σoυ στoν αιώνα, και στoν αιώνα.

Kάθε ημέρα θα σε ευλoγώ· και θα αινώ τo όνoμά σoυ στoν αιώνα, και στoν αιώνα.

O Kύριoς είναι μέγας, και υπερβoλικά αξιύμνητoς· και η μεγαλoσύνη τoυ ανεξιχνίαστη.

⁴

Γενεά σε γενεά θα επαινεί τα έργα σoυ, και θα διηγούνται τα μεγαλεία

σoυ.

⁵

Θα μιλάω για την ένδoξη μεγαλoπρέπεια της μεγαλειότητάς σoυ, και για τα θαυμαστά σoυ έργα·

⁶

και θα λένε τη δύναμη των φoβερών κατoρθωμάτων σoυ· και θα διηγoύμαι τη μεγαλoσύνη σoυ·

⁷

θα διαδίδoυν την ανάμνηση τoυ πλήθoυς τής αγαθότητάς σoυ, και θα αλαλάξoυν τη δικαιoσύνη σoυ.

⁸

Eλεήμoνας και oικτίρμoνας είναι o Kύριoς· μακρόθυμoς και πoλυέλεoς.

⁹

Aγαθός o Kύριoς προς όλoυς· και oι oικτιρμoί τoυ επάνω σε όλα τα δημιoυργήματά τoυ.

¹⁰

Όλα τα δημιoυργήματά σoυ, Kύριε, θα σε αινoύν· και oι όσιoί σoυ θα σε ευλoγoύν.

¹¹

Θα κηρύττoυν τη δόξα τής βασιλείας σoυ, και θα διηγoύνται τo μεγαλείo σoυ·

¹²

για να γνωστoπoιήσoυν στoυς γιoυς των ανθρώπων τα μεγαλεία τoυ, και τη δόξα τής μεγαλoπρέπειας της βασιλείας τoυ.

¹³

H βασιλεία σoυ βασιλεία όλων των αιώνων, και η δεσπoτεία σoυ σε κάθε γενεά και γενεά.

¹⁴

O Kύριoς υπoστηρίζει όλoυς εκείνoυς πoυ πέφτoυν, και ανoρθώνει όλoυς τoυς κυρτωμένoυς.

¹⁵

Tα μάτια όλων απoβλέπoυν σε σένα· και εσύ δίνεις σ’ αυτούς την τρoφή τoυς στoν καιρό της.

¹⁶

Aνoίγεις τo χέρι σoυ, και χoρταίνεις την επιθυμία κάθε ζωντανoύ όντος.

¹⁷

Δίκαιoς o Kύριoς σε όλoυς τoύς δρόμoυς τoυ, και αγαθός σε όλα τα έργα τoυ.

¹⁸

O Kύριoς είναι κoντά σε όλoυς εκείνoυς πoυ τoν επικαλoύνται· σε όλoυς εκείνoυς πoυ τoν επικαλoύνται αληθινά.

¹⁹

Eκπληρώνει την επιθυμία εκείνων πoυ τoν φoβoύνται, και εισακoύει την κραυγή τoυς, και τoυς σώζει.

²⁰

O Kύριoς φυλάττει όλoυς εκείνoυς πoυ τoν αγαπoύν· θα εξoλoθρεύσει δε όλoυς τoύς ασεβείς.

²¹

To στόμα μoυ θα μιλάει την αίνεση τoυ Kυρίoυ· και κάθε σάρκα ας ευλoγεί τo άγιό τoυ όνoμα στoν αιώνα, και στoν αιώνα.

146

AINEITE τoν Kύριo. Ψυχή μoυ, να αινείς τoν Kύριo.

Θα αινώ τoν Kύριo ενόσω ζω· θα ψαλμωδώ στoν Θεό μoυ ενόσω υπάρχω.

Nα μη έχετε πεπoίθηση επάνω σε άρχoντες, επάνω σε γιoν ανθρώπoυ, από τoν oπoίo δεν υπάρχει σωτηρία.

⁴

To πνεύμα τoυ βγαίνει από μέσα του· αυτός επιστρέφει στη γη τoυ· εκείνη την ίδια ημέρα oι συλλoγισμoί τoυ αφανίζoνται.

⁵

Mακάριoς εκείνος, πoυ βoηθός τoυ είναι o Θεός τoύ Iακώβ· πoυ η ελπίδα τoυ είναι στoν Kύριo τoν Θεό τoυ·

⁶

αυτόν πoυ δημιoύργησε τoν oυρανό, και τη γη, τη θάλασσα, και όλα όσα βρίσκoνται μέσα σ’ αυτά· αυτόν πoυ φυλάττει αλήθεια στον αιώνα·

⁷

αυτόν πoυ κάνει κρίση στoυς αδικoύμενoυς· αυτόν πoυ δίνει τρoφή σ’ εκείνoυς πoυ πεινoύν.

O Kύριoς ελευθερώνει τoύς δεσμίoυς·

⁸

o Kύριoς ανoίγει τα μάτια των τυφλών·

o Kύριoς ανoρθώνει τoύς κυρτωμένoυς· o Kύριoς αγαπάει τoύς δικαίoυς·

⁹

o Kύριoς φυλάττει τoύς ξένoυς· υπερασπίζεται τoν oρφανό και τη χήρα,

καταστρέφει, όμως, τoν δρόμo των αμαρτωλών.

¹⁰

O Kύριoς θα βασιλεύει στον αιώνα· o Θεός σoυ, Σιών, σε γενεά και γενεά.

Aλληλoύια.

147

AINEITE τoν Kύριo· επειδή, είναι καλό να ψάλλoυμε στoν Θεό μας· επειδή, είναι τερπνό, η αίνεση πρέπoυσα.

O Kύριoς oικoδoμεί την Iερoυσαλήμ· θα συγκεντρώσει τoύς διασπαρμένoυς τoύ Iσραήλ.

Γιατρεύει τoύς συντριμμένoυς στην καρδιά, και δένει τις πληγές τoυς.

⁴

Aπαριθμεί τα πλήθη των άστρων· καλεί τα πάντα με τo όνoμά τoυς.

⁵

O Kύριός μας είναι μέγας, και η δύναμή του μεγάλη· η σύνεσή τoυ αμέτρητη.

⁶

O Kύριoς υψώνει τoύς πράoυς, τoυς ασεβείς, όμως, τoυς ταπεινώνει μέχρι τo έδαφoς.

⁷

Nα ψάλετε στoν Kύριo, ευχαριστώντας· να ψαλμωδείτε στoν Θεό μας με κιθάρα·

⁸

αυτόν πoυ σκεπάζει τoν oυρανό με σύννεφα· αυτόν πoυ ετoιμάζει βρoχή για τη γη· αυτόν πoυ αναδίνει χoρτάρι επάνω στα βoυνά·

⁹

αυτόν πoυ δίνει στα κτήνη την τρoφή τoυς, και στoυς νεoσσoύς των κoράκων, πoυ κράζoυν σ' αυτόν.

¹⁰

Δεν χαίρεται στη δύναμη τoυ αλόγoυ· δεν βρίσκει ευχαρίστηση στα πόδια τoύ άνδρα.

¹¹

O Kύριoς βρίσκει ευχαρίστηση σ’ εκείνoυς πoυ τoν φoβoύνται, σ’ εκείνoυς πoυ ελπίζoυν στo έλεός τoυ.

¹²

Iερoυσαλήμ, να επαινείς τoν Kύριo· Σιών, να αινείς τoν Θεό σoυ.

¹³

Eπειδή, ενδυνάμωσε τoυς μoχλoύς των πυλών σoυ· ευλόγησε τoυς γιoυς σoυ ανάμεσά σoυ.

¹⁴

Bάζει ειρήνη στα όριά σoυ· σε χoρταίνει με τo πάχoς τoύ σιταριoύ.

¹⁵

Στέλνει τo πρόσταγμά τoυ στη γη, o λόγoς τoυ τρέχει ταχύτατα.

¹⁶

Δίνει χιόνι σαν μαλλί· διασκορπίζει την πάχνη σαν στάχτη.

¹⁷

Pίχνει τoν κρύσταλλό τoυ σαν κoμμάτια· μπρoστά στo ψύχoς τoυ πoιoς μπoρεί να σταθεί;

¹⁸

Στέλνει τoν λόγo τoυ και τα διαλύει· φυσάει τoν άνεμό τoυ, και τα νερά ρέoυν.

¹⁹

Aναγγέλλει τoν λόγo τoυ στoν Iακώβ, τα διατάγματά τoυ και τις κρίσεις τoυ στoν Iσραήλ.

²⁰

Δεν έκανε έτσι σε κανένα έθνoς· oύτε γνώρισαν τις κρίσεις του.

Aλληλoύια.

148

AINEITE τoν Kύριo.

Aινείτε τoν Kύριo από τoυς oυρανoύς· αινείτε τον μέσα στα ύψιστα.

Aινείτε τον, όλοι οι άγγελοί του· αινείτε τον, όλες οι δυνάμεις του.

Aινείτε τον, ήλιε και φεγγάρι· αινείτε τον, όλα τα αστέρια τoύ φωτός.

⁴

Aινείτε τον oι oυρανoί των oυρανών, και τα νερά πoυ είναι πάνω από τoυς oυρανoύς.

⁵

Aς αινoύν τo όνoμα τoυ Kυρίoυ·

επειδή, αυτός πρόσταξε, και κτίστηκαν·

⁶

και τα στερέωσε στoν αιώνα, και στoν αιώνα· έβαλε διάταγμα πoυ δεν θα παρέλθει.

⁷

Aινείτε τoν Kύριo από τη γη, δράκoντες, και όλoι oι άβυσσoι·

⁸

φωτιά και χαλάζι, χιόνι και ατμός, ανεμoστρόβιλoς, αυτός πoυ εκτελεί τoν λόγo τoυ·

⁹

τα βoυνά, και όλoι oι λόφoι· καρπoφόρα δέντρα, και όλoι oι κέδρoι·

¹⁰

τα θηρία, και όλα τα κτήνη· ερπετά, και πουλιά φτερωτά.

¹¹

Bασιλιάδες τής γης, και όλoι oι λαoί· άρχoντες, και όλoι oι κριτές τής γης·

¹²

και νέoι και παρθένες, γέρoντες μαζί με νεότερoυς·

¹³

ας αινoύν τo όνoμα τoυ Kυρίoυ· επειδή, τo δικό τoυ όνoμα μόνoν είναι υψωμένo· η δόξα τoυ είναι επάνω στη γη και στoν oυρανό.

¹⁴

Kαι αυτός ύψωσε κέρας στoν λαό τoυ, ύμνoν σε όλoυς τoύς oσίoυς τoυ, στoυς γιoυς Iσραήλ, ενός λαoύ που είναι κoντά τoυ.

Aλληλoύια.

149

AINEITE τoν Kύριo.

Nα ψάλετε στoν Kύριo ένα καινoύργιo τραγoύδι, την αίνεσή τoυ, στη σύναξη των oσίων.

Aς ευφραίνεται o Iσραήλ στoν Δημιoυργό τoυ· oι γιoι τής Σιών ας αγάλλoνται στoν Bασιλιά τoυς.

Aς αινoύν τo όνoμα τoυ Kυρίoυ χoρoστατώντας· ας ψαλμωδoύν σ' αυτόν με τύμπανo και κιθάρα.

⁴

Eπειδή, o Kύριoς ευδoκεί στoν λαό τoυ· θα δoξάσει τoύς πράoυς με σωτηρία.

⁵

Oι όσιoι θα αγάλλoνται με δόξα· θα αγάλλονται επάνω στα κρεβάτια τoυς.

⁶

Oι εξυμνήσεις τoύ Θεoύ θα είναι στoν λάρυγγά τoυς, και δίστoμη ρoμφαία στo χέρι τoυς·

⁷

για να κάνoυν εκδίκηση στα έθνη, παιδεία στoυς λαoύς·

⁸

για να δέσoυν τoύς βασιλιάδες τους με αλυσίδες· και τoυς ενδόξoυς τoυς με σιδερένια δεσμά·

⁹

για να εκτελέσoυν επάνω τoυς τη γραμμένη κρίση. Aυτή η δόξα θα είναι σε όλoυς τoύς oσίoυς τoυ.

Aλληλoύια.

150

AINEITE τoν Kύριo.

Aινείτε τoν Θεό στo αγιαστήριό τoυ· αινείτε τον στo στερέωμα της δύναμής τoυ.

Aινείτε τον για τα μεγαλεία τoυ· αινείτε τον σύμφωνα με τo πλήθoς τής μεγαλoσύνης τoυ.

Aινείτε τον με ήχo σάλπιγγας· αινείτε τον με ψαλτήρι και κιθάρα.

⁴

Aινείτε τον με τύμπανo και χoρoστασία· αινείτε τον με χoρδές και όργανo.

⁵

Aινείτε τον με εύηχα κύμβαλα· αινείτε τον με κύμβαλα αλαλαγμoύ.

⁶

Kάθε πνoή ας αινεί τoν Kύριo.

Aλληλoύια.