1 Παῦλος, δοῦλος Θεοῦ, ἀπόστολος δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ τὴν πίστιν τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας τῆς κατ᾿ εὐσέβειαν
2 ἐπ᾿ ἐλπίδι ζωῆς αἰωνίου, τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθη ὁ ἀψευδής Θεὸς πρὸ χρόνων αἰωνίων,
3 ἐφανέρωσε δὲ ἐν καιροῖς ὡρισμένοις τὸν λόγον αὑτοῦ διὰ τοῦ κηρύγματος, τὸ ὁποῖον ἐνεπιστεύθην ἐγὼ κατ᾿ ἐπιταγήν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ,
4 πρὸς Τίτον, γνήσιον τέκνον κατὰ κοινήν ἡμῶν πίστιν· εἴη χάρις, ἔλεος, εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν.
5 Διὰ τοῦτο σὲ ἀφῆκα ἐν Κρήτῃ, διὰ νὰ διορθώσῃς τὰ ἐλλείποντα καὶ νὰ καταστήσῃς ἐν πάσῃ πόλει πρεσβυτέρους, καθὼς ἐγὼ σε διέταξα,
6 ὅστις εἶναι ἀνέγκλητος, μιᾶς γυναικὸς ἀνήρ, ἔχων τέκνα πιστά, μή κατηγορούμενα ὡς ἄσωτα ἤ ἀνυπότακτα.
7 Διότι πρέπει ὁ ἐπίσκοπος νὰ ἦναι ἀνέγκλητος, ὡς οἰκονόμος Θεοῦ, μή αὐθάδης, μή ὀργίλος, μή μέθυσος, μή πλήκτης, μή αἰσχροκερδής,
8 ἀλλὰ φιλόξενος, φιλάγαθος, σώφρων, δίκαιος, ὄσιος, ἐγκρατής,
9 προσκεκολλημένος εἰς τὸν πιστὸν λόγον τῆς διδασκαλίας, διὰ νὰ ἦναι δυνατὸς καὶ νὰ προτρέπῃ διὰ τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας καὶ νὰ ἐξελέγχῃ τοὺς ἀντιλέγοντας.
10 Διότι ὑπάρχουσι πολλοὶ καὶ ἀνυπότακτοι ματαιολόγοι καὶ φρενοπλάνοι, μάλιστα οἱ ἐκ τῆς περιτομῆς,
11 τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ἀποστομόνωμεν, οἵτινες ἀνατρέπουσιν ὁλοκλήρους οἴκους, διδάσκοντες ὅσα δὲν πρέπει, χάριν αἰσχροῦ κέρδους.
12 Εἶπέ τις αὐτῶν προφήτης ἴδιος αὐτῶν· Οἱ Κρῆτες εἶναι πάντοτε ψεῦσται, κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργαί.
13 Ἡ μαρτυρία αὕτη εἶναι ἀληθινή. Διὰ τὴν ὁποίαν αἰτίαν ἔλεγχε αὐτοὺς ἀποτόμως, διὰ νὰ ὑγιαίνωσιν ἐν τῇ πίστει,
14 καὶ νὰ μή προσέχωσιν εἰς Ἰουδαϊκοὺς μύθους καὶ ἐντολὰς ἀνθρώπων ἀποστρεφομένων τὴν ἀλήθειαν.
15 Εἰς μὲν τοὺς καθαροὺς πάντα εἶναι καθαρά· εἰς δὲ τούς μεμιασμένους καὶ ἀπίστους οὐδὲν καθαρόν, ἀλλὰ καὶ ὁ νοῦς αὐτῶν καὶ ἡ συνείδησις εἶναι μεμιασμένα.
16 Ὁμολογοῦσιν ὅτι γνωρίζουσι τὸν Θεόν, μὲ τὰ ἔργα ὅμως ἀρνοῦνται, βδελυκτοὶ ὄντες καὶ ἀπειθεῖς καὶ εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἀδόκιμοι.
1 Σὺ ὅμως λάλει ὅσα πρέπουσιν εἰς τὴν ὑγιαίνουσαν διδασκαλίαν.
2 Οἱ γέροντες νὰ ἦναι ἄγρυπνοι, σεμνοί, σώφρονες, ὑγιαίνοντες ἐν τῇ πίστει, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ.
3 Αἱ γραῖαι ὡσαύτως νὰ ἔχωσι τρόπον ἱεροπρεπῆ, μή κατάλαλοι, μή δεδουλωμέναι εἰς πολλήν οἰνοποσίαν, νὰ ἦναι διδάσκαλοι τῶν καλῶν,
4 διὰ νὰ νουθετῶσι τὰς νέας νὰ ἦναι φίλανδροι, φιλότεκνοι,
5 σώφρονες, καθαραί, οἰκοφύλακες, ἀγαθαί, εὐπειθεῖς εἰς τοὺς ἰδίους αὑτῶν ἄνδρας, διὰ νὰ μή βλασφημῆται ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ.
6 Τοὺς νεωτέρους ὡσαύτως νουθέτει νὰ σωφρονῶσι,
7 δεικνύων κατὰ πάντα σεαυτὸν τύπον τῶν καλῶν ἔργων, φυλάττων ἐν τῇ διδασκαλίᾳ ἀδιαφθορίαν, σεμνότητα,
8 λόγον ὑγιῆ καὶ ἀκατάκριτον, διὰ νὰ ἐντραπῇ ὁ ἐναντίος, μή ἔχων νὰ λέγῃ διὰ σᾶς μηδὲν κακόν.
9 Τοὺς δούλους νὰ ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς ἑαυτῶν δεσπότας, νὰ εὐαρεστῶσιν εἰς αὐτοὺς κατὰ πάντα, νὰ μή ἀντιλέγωσι,
10 νὰ μή σφετερίζωνται τὰ ἀλλότρια, ἀλλὰ νὰ δεικνύωσι πᾶσαν πίστιν ἀγαθήν, διὰ νὰ στολίζωσι κατὰ πάντα τὴν διδασκαλίαν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ.
11 Διότι ἐφανερώθη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος εἰς πάντας ἀνθρώπους,
12 διδάσκουσα ἡμᾶς νὰ ἀρνηθῶμεν τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας καὶ νὰ ζήσωμεν σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ἐν τῷ παρόντι αἰῶνι,
13 προσμένοντες τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,
14 ὅστις ἔδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν, διὰ νὰ μᾶς λυτρώσῃ ἀπὸ πάσης ἀνομίας καὶ νὰ μᾶς καθαρίσῃ εἰς ἑαυτὸν λαὸν ἐκλεκτόν, ζηλωτήν καλῶν ἔργων.
15 Ταῦτα λάλει καὶ πρότρεπε καὶ ἔλεγχε μετὰ πάσης ἐξουσίας· ἄς μή σὲ περιφρονῇ μηδείς.
1 Ὑπενθύμιζε αὐτοὺς νὰ ὑποτάσσωνται εἰς τὰς ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας, νὰ πειθαρχῶσι, νὰ ἦναι ἕτοιμοι εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν,
2 νὰ μή βλασφημῶσι μηδένα, νὰ ἦναι ἄμαχοι, συμβιβαστικοί, νὰ δεικνύωσι πρὸς πάντας ἀνθρώπους πᾶσαν πραότητα.
3 Διότι ἤμεθά ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνόητοι, ἀπειθεῖς, πλανώμενοι, δουλεύοντες εἰς διαφόρους ἐπιθυμίας καὶ ἠδονάς, ζῶντες ἐν κακίᾳ καὶ φθόνῳ, μισητοὶ καὶ μισοῦντες ἀλλήλους.
4 Ἀλλ᾿ ὅτε ἐφανερώθη ἡ χρηστότης καὶ ἡ φιλανθρωπία τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ,
5 οὐχὶ ἐξ ἔργων δικαιοσύνης τὰ ὁποῖα ἐπράξαμεν ἡμεῖς, ἀλλὰ κατὰ τὸ ἔλεος αὑτοῦ ἔσωσεν ἡμᾶς διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας καὶ ἀνακαινίσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,
6 τὸ ὁποῖον ἐξέχεε πλουσίως ἐφ᾿ ἡμᾶς διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν,
7 ἵνα δικαιωθέντες διὰ τῆς χάριτος ἐκείνου, γείνωμεν κληρονόμοι κατὰ τὴν ἐλπίδα τῆς αἰωνίου ζωῆς.
8 Πιστὸς ὁ λόγος, καὶ θέλω ταῦτα νὰ διαβεβαιοῖς, διὰ νὰ φροντίζωσιν οἱ πιστεύσαντες εἰς τὸν Θεὸν νὰ προΐστανται καλῶν ἔργων. Ταῦτα εἶναι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα εἰς τοὺς ἀνθρώπους·
9 μωρὰς δὲ φιλονεικίας καὶ γενεαλογίας καὶ ἔριδας καὶ μάχας νομικὰς φεῦγε, διότι εἶναι ἀνωφελεῖς καὶ μάταιαι.
10 Αἰρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ,
11 ἐξεύρων ὅτι διεφθάρη ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει, ὤν αὐτοκατάκριτος.
12 Ὅταν πέμψω πρὸς σὲ τὸν Ἀρτεμᾶν ἤ τὸν Τυχικόν, σπούδασον νὰ ἔλθῃς πρὸς μὲ εἰς Νικόπολιν· διότι ἐκεῖ ἀπεφάσισα νὰ παραχειμάσω.
13 Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ τὸν Ἀπολλὼ πρόπεμψον ἐπιμελῶς, διὰ νὰ μή λείπῃ εἰς αὐτοὺς μηδέν.
14 Ἄς μανθάνωσι δὲ καὶ οἱ ἡμέτεροι νὰ προΐστανται καλῶν ἔργων εἰς τὰς ἀναγκαίας χρείας, διὰ νὰ μή ἦναι ἄκαρποι.
15 Ἀσπάζονταὶ σε πάντες οἱ μετ᾿ ἐμοῦ ἀσπάσθητι τοὺς ἀγαπῶντας ἡμᾶς ἐν πίστει. Ἡ χάρις εἴη μετὰ πάντων ὑμῶν. Ἀμήν.