1 Παῦλος, προσκεκλημένος ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Σωσθένης ὁ ἀδελφός,
2 πρὸς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ τὴν οσαν ἐν Κορίνθῳ, τοὺς ἡγιασμένους ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, τοὺς προσκεκλημένους ἁγίους, μετὰ πάντων τῶν ἐπικαλουμένων ἐν παντὶ τόπῳ τὸ ὄνομα Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, αὐτῶν τε καὶ ἡμῶν·
3 χάρις εἴη ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.
4 Εὐχαριστῶ πάντοτε εἰς τὸν Θεὸν μου διὰ σᾶς, διὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσαν εἰς ἐσᾶς διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ
5 ὅτι κατὰ πάντα ἐπλουτίσθητε δι᾿ αὐτοῦ, κατὰ πάντα λόγον καὶ πᾶσαν γνῶσιν,
6 καθὼς ἡ μαρτυρία τοῦ Χριστοῦ ἐστηρίχθη μεταξὺ σας,
7 ὥστε δὲν μένετε ὀπίσω εἰς οὐδὲν χάρισμα, προσμένοντες τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
8 ὅστις καὶ θέλει σᾶς στηρίξει ἕως τέλους ἀμέμπτους ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
9 Πιστὸς ὁ Θεός, διὰ τοῦ ὁποίου προσεκλήθητε εἰς τὸ νὰ ἦσθε συγκοινωνοὶ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.
10 Σᾶς παρακαλῶ δέ, ἀδελφοί, διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, νὰ λέγητε πάντες τὸ αὐτό, καὶ νὰ μή ἦναι σχίσματα μεταξὺ σας, ἀλλὰ νὰ ἦσθε ἐντελῶς ἡνωμένοι ἔχοντες τὸ αὐτὸ πνεῦμα καὶ τὴν αὐτήν γνώμην.
11 Διότι ἐφανερώθη εἰς ἐμὲ παρὰ τῶν ἐκ τῆς οἰκογενείας τῆς Χλόης, περὶ ὑμῶν, ἀδελφοὶ μου, ὅτι εἶναι ἔριδες μεταξὺ σας
12 λέγω δὲ τοῦτο, διότι ἕκαστος ἀπὸ σᾶς λέγει Ἐγὼ μὲν εἶμαι τοῦ Παύλου, ἐγὼ δὲ τοῦ Ἀπολλώ, ἐγὼ δὲ τοῦ Κηφᾶ, ἐγὼ δὲ τοῦ Χριστοῦ.
13 Διεμερίσθη ὁ Χριστός; μήπως ὁ Παῦλος ἐσταυρώθη διὰ σᾶς; ἤ εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Παύλου ἐβαπτίσθητε;
14 Εὐχαριστῶ εἰς τὸν Θεὸν ὅτι οὐδένα ἀπὸ σᾶς ἐβάπτισα, εἰμή Κρίσπον καὶ Γάϊον,
15 διὰ νὰ μή εἴπῃ τις ὅτι εἰς τὸ ὄνομά μου ἐβάπτισα.
16 Ἐβάπτισα δὲ καὶ τὸν οἶκον τοῦ Στεφανᾶ ἐκτὸς τούτων δὲν ἐξεύρω ἐὰν ἐβάπτισα ἄλλον τινά.
17 Διότι δὲν μὲ ἀπέστειλεν ὁ Χριστὸς διὰ νὰ βαπτίζω, ἀλλὰ διὰ νὰ κηρύττω τὸ εὐαγγέλιον, οὐχὶ ἐν σοφίᾳ λόγου, διὰ νὰ μή ματαιωθῇ ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ.
18 Διότι ὁ λόγος τοῦ σταυροῦ εἰς μὲν τοὺς ἀπολλυμένους εἶναι μωρία, εἰς ἡμᾶς δὲ τοὺς σωζομένους εἶναι δύναμις Θεοῦ.
19 Ἐπειδή εἶναι γεγραμμένον Θέλω ἀπολέσει τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν, καὶ θέλω ἀθετήσει τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν.
20 Ποῦ ὁ σοφός; ποῦ ὁ γραμματεύς; ποῦ ὁ συζητητής τοῦ αἰῶνος τούτου; δὲν ἐμώρανεν ὁ Θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου τούτου;
21 Διότι ἐπειδή ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ ὁ κόσμος δὲν ἐγνώρισε τὸν Θεὸν διὰ τῆς σοφίας, ηὐδόκησεν ὁ Θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος νὰ σώσῃ τοὺς πιστεύοντας.
22 Ἐπειδή καὶ οἱ Ἰουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι καὶ οἱ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν,
23 ἡμεῖς δὲ κηρύττομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, εἰς μὲν τοὺς Ἰουδαίους σκάνδαλον, εἰς δὲ τοὺς Ἕλληνας μωρίαν,
24 εἰς αὐτοὺς ὅμως τοὺς προσκεκλημένους, Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας, Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν
25 διότι τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ εἶναι σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων, καὶ τὸ ἀσθενὲς τοῦ Θεοῦ εἶναι ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων.
26 Ἐπειδή βλέπετε τὴν πρόσκλησίν σας, ἀδελφοί, ὅτι εἶσθε οὐ πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα, οὐ πολλοὶ δυνατοί, οὐ πολλοὶ εὐγενεῖς.
27 Ἀλλὰ τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξέλεξεν ὁ Θεὸς διὰ νὰ καταισχύνῃ τοὺς σοφούς, καὶ τὰ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξέλεξεν ὁ Θεὸς διὰ νὰ καταισχύνῃ τὰ ἰσχυρά,
28 καὶ τὰ ἀγενῆ τοῦ κόσμου καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξέλεξεν ὁ Θεός, καὶ τὰ μή ὄντα, διὰ νὰ καταργήσῃ τὰ ὄντα,
29 διὰ νὰ μή καυχηθῇ οὐδεμία σὰρξ ἐνώπιον αὐτοῦ.
30 Ἀλλὰ σεῖς εἶσθε ἐξ αὐτοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὅστις ἐγενήθη εἰς ἡμᾶς σοφία ἀπὸ Θεοῦ, δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις
31 ὥστε, καθὼς εἶναι γεγραμμένον, Ὁ καυχώμενος ἐν Κυρίῳ ἄς καυχᾶται.
1 Καὶ ἐγώ, ἀδελφοί, ὅτε ἦλθον πρὸς ἐσᾶς, ἦλθον οὐχὶ μὲ ὑπεροχήν λόγου ἤ σοφίας κηρύττων εἰς ἐσᾶς τὴν μαρτυρίαν τοῦ Θεοῦ.
2 Διότι ἀπεφάσισα νὰ μή ἐξεύρω μεταξὺ σας ἄλλο τι εἰμή Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον.
3 Καὶ ἐγὼ ἦλθον πρὸς ἐσᾶς μὲ ἀσθένειαν καὶ μὲ φόβον καὶ μὲ τρόμον πολύν,
4 καὶ ὁ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου δὲν ἐγίνοντο μὲ καταπειστικοὺς λόγους ἀνθρωπίνης σοφίας, ἀλλὰ μὲ ἀπόδειξιν Πνεύματος καὶ δυνάμεως,
5 διὰ νὰ ἦναι ἡ πίστις σας οὐχὶ διὰ τῆς σοφίας τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ.
6 Λαλοῦμεν δὲ σοφίαν μεταξὺ τῶν τελείων, σοφίαν ὅμως οὐχὶ τοῦ αἰῶνος τούτου, οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου, τῶν φθειρομένων
7 ἀλλὰ λαλοῦμεν σοφίαν Θεοῦ μυστηριώδη, τὴν ἀποκεκρυμμένην, τὴν ὁποίαν προώρισεν ὁ Θεὸς πρὸ τῶν αἰώνων εἰς δόξαν ἡμῶν,
8 τὴν ὁποίαν οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου ἐγνώρισε διότι ἄν ἤθελον γνωρίσει, δὲν ἤθελον σταυρώσει τὸν Κύριον τῆς δόξης
9 ἀλλὰ καθὼς εἶναι γεγραμμένον, Ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὀφθαλμὸς δὲν εἶδε καὶ τίον δὲν ἤκουσε καὶ εἰς καρδίαν ἀνθρώπου δὲν ἀνέβησαν, τὰ ὁποῖα ὁ Θεὸς ἡτοίμασεν εἰς τοὺς ἀγαπῶντας αὐτόν.
10 Εἰς ἡμᾶς δὲ ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψεν αὐτὰ διὰ τοῦ Πνεύματος αὑτοῦ ἐπειδή τὸ Πνεῦμα ἐρευνᾷ τὰ πάντα καὶ τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ.
11 Διότι τίς τῶν ἀνθρώπων γινώσκει τὰ τοῦ ἀνθρώπου, εἰμή τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ; Οὕτω καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ οὐδεὶς γινώσκει εἰμή τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ.
12 Ἀλλ᾿ ἡμεῖς δὲν ἐλάβομεν τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου, ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἐκ τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ γνωρίσωμεν τὰ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ χαρισθέντα εἰς ἡμᾶς.
13 Τὰ ὁποῖα καὶ λαλοῦμεν οὐχὶ μὲ διδακτοὺς λόγους ἀνθρωπίνης σοφίας, ἀλλὰ μὲ διδακτοὺς τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου, συγκρίνοντες τὰ πνευματικὰ πρὸς τὰ πνευματικά.
14 Ὁ φυσικὸς ὅμως ἄνθρωπος δὲν δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ διότι εἶναι μωρία εἰς αὐτόν, καὶ δὲν δύναται νὰ γνωρίσῃ αὐτά, διότι πνευματικῶς ἀνακρίνονται.
15 Ὁ δὲ πνευματικὸς ἀνακρίνει μὲν πάντα, αὐτὸς δὲ ὑπ᾿ οὐδενὸς ἀνακρίνεται.
16 Διότι τίς ἐγνώρισε τὸν νοῦν τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ διδάξῃ αὐτόν; ἡμεῖς ὅμως ἔχομεν νοῦν Χριστοῦ.
1 Καὶ ἐγώ, ἀδελφοί, δὲν ἠδυνήθην νὰ λαλήσω πρὸς ἐσᾶς ὡς πρὸς πνευματικούς, ἀλλ᾿ ὡς πρὸς σαρκικούς, ὡς πρὸς νήπια ἐν Χριστῷ.
2 Γάλα σᾶς ἐπότισα καὶ οὐχὶ στερεὰν τροφήν διότι δὲν ἠδύνασθε ἔτι νὰ δεχθῆτε αὐτήν. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τώρα δύνασθε ἔτι
3 ἐπειδή ἔτι σαρκικοὶ εἶσθε. Διότι ἐνῷ εἶναι μεταξὺ σας φθόνος καὶ ἔρις καὶ διχόνοιαι, δὲν εἶσθε σαρκικοὶ καὶ περιπατεῖτε κατὰ ἄνθρωπον;
4 Διότι ὅταν λέγῃ τις, Ἐγὼ μὲν εἶμαι τοῦ Παύλου, ἄλλος δέ, Ἐγὼ τοῦ Ἀπολλώ δὲν εἶσθε σαρκικοί;
5 Τίς λοιπὸν εἶναι ὁ Παῦλος, καὶ τίς ὁ Ἀπολλώς, παρὰ ὑπηρέται, διὰ τῶν ὁποίων ἐπιστεύσατε καί, ὅπως ὁ Κύριος ἔδωκεν εἰς ἕκαστον;
6 Ἐγὼ ἐφύτευσα, ὁ Ἀπολλὼς ἐπότισεν, ἀλλ᾿ ὁ Θεὸς ηὔξησεν
7 ὥστε οὔτε ὁ φυτεύων εἶναί τι οὔτε ὁ ποτίζων, ἀλλ᾿ ὁ Θεὸς ὁ αὐξάνων.
8 Ὁ φυτεύων δὲ καὶ ὁ ποτίζων εἶναι ἕν καὶ ἕκαστος θέλει λάβει τὸν ἑαυτοῦ μισθὸν κατὰ τὸν κόπον αὑτοῦ.
9 Διότι τοῦ Θεοῦ εἴμεθα συνεργοί σεῖς εἶσθε τοῦ Θεοῦ ἀγρός, τοῦ Θεοῦ οἰκοδομή.
10 Ἐγὼ κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσαν εἰς ἐμὲ ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον ἔθεσα, ἄλλος δὲ ἐποικοδομεῖ ἕκαστος ὅμως ἄς βλέπῃ πῶς ἐποικοδομεῖ
11 διότι θεμέλιον ἄλλο οὐδεὶς δύναται νὰ θέσῃ παρὰ τὸ τεθέν, τὸ ὁποῖον εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός.
12 Ἐὰν δὲ τις ἐποικοδομῇ ἐπὶ τὸ θεμέλιον τοῦτο χρυσόν, ἄργυρον, λίθους τιμίους, ξύλα, χόρτον, καλάμην
13 ἑκάστου τὸ ἔργον θέλει φανερωθῆ διότι ἡ ἡμέρα θέλει φανερώσει αὐτό, ἐπειδή διὰ πυρὸς ἀνακαλύπτεται καὶ τὸ πῦρ θέλει δοκιμάσει τὸ ἔργον ἑκάστου ὁποῖον εἶναι.
14 Ἐὰν τὸ ἔργον τινός, τὸ ὁποῖον ἐπῳκοδόμησε μένῃ, θέλει λάβει μισθόν
15 ἐὰν τὸ ἔργον τινὸς κατακαῇ, θέλει ζημιωθῆ, αὐτὸς ὅμως θέλει σωθῆ, πλήν οὕτως ὡς διὰ πυρός.
16 Δὲν ἐξεύρετε ὅτι εἶσθε ναὸς Θεοῦ καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ κατοικεῖ ἐν ὑμῖν;
17 Ἐὰν τις φθείρῃ τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ, τοῦτον θέλει φθείρει ὁ Θεός διότι ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ εἶναι ἅγιος, ὅστις εἶσθε σεῖς.
18 Μηδεὶς ἄς μή ἐξαπατᾷ ἑαυτόν ἐὰν τις μεταξὺ σας νομίζῃ ὅτι εἶναι σοφὸς ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, ἄς γείνῃ μωρὸς διὰ νὰ γείνῃ σοφός.
19 Διότι ἡ σοφία τοῦ κόσμου τούτου εἶναι μωρία παρὰ τῷ Θεῷ. Ἐπειδή εἶναι γεγραμμένον Ὅστις συλλαμβάνει τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν
20 καὶ πάλιν Ὁ Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν, ὅτι εἶναι μάταιοι.
21 Ὥστε μηδεὶς ἄς μή καυχᾶται εἰς ἀνθρώπους διότι τὰ πάντα εἶναι ὑμῶν,
22 εἴτε Παῦλος εἴτε Ἀπολλὼς εἴτε Κηφᾶς εἴτε κόσμος εἴτε ζωή εἴτε θάνατος εἴτε παρόντα εἴτε μέλλοντα, τὰ πάντα εἶναι ὑμῶν,
23 σεῖς δὲ τοῦ Χριστοῦ, ὁ δὲ Χριστὸς τοῦ Θεοῦ.
1 Οὕτως ἄς μᾶς θεωρῇ πᾶς ἄνθρωπος ὡς ὑπηρέτας τοῦ Χριστοῦ καὶ οἰκονόμους τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ.
2 Τὸ δὲ ἐπίλοιπον ζητεῖται μεταξὺ τῶν οἰκονόμων, νὰ εὑρεθῇ ἕκαστος πιστός.
3 Εἰς ἐμὲ δὲ ἐλάχιστον εἶναι νὰ ἀνακριθῶ ὑφ᾿ ὑμῶν ἤ ὑπὸ ἀνθρωπίνης κρίσεως ἀλλ᾿ οὐδὲ ἀνακρίνω ἐμαυτόν.
4 Διότι ἡ συνείδησίς μου δὲν μὲ ἐλέγχει εἰς οὐδέν πλήν μὲ τοῦτο δὲν εἶμαι δεδικαιωμένος ἀλλ᾿ ὁ ἀνακρίνων με εἶναι ὁ Κύριος.
5 Ὥστε μή κρίνετε μηδὲν πρὸ καιροῦ, ἕως ἄν ἔλθῃ ὁ Κύριος, ὅστις καὶ θέλει φέρει εἰς τὸ φῶς τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους καὶ θέλει φανερώσει τὰς βουλὰς τῶν καρδιῶν, καὶ τότε ὁ ἔπαινος θέλει γείνει εἰς ἕκαστον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ.
6 Ταῦτα δέ, ἀδελφοί, μετέφερα παραδειγματικῶς εἰς ἐμαυτὸν καὶ εἰς τὸν Ἀπολλὼ διὰ σᾶς, διὰ νὰ μάθητε διὰ τοῦ παραδείγματος ἡμῶν νὰ μή φρονῆτε ὑπὲρ ὅ, τι εἶναι γεγραμμένον, διὰ νὰ μή ἐπαίρησθε εἷς ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς κατὰ τοῦ ἄλλου.
7 Διότι τίς σὲ διακρίνει ἀπὸ τοῦ ἄλλου; καὶ τί ἔχεις, τὸ ὁποῖον δὲν ἔλαβες, ἐὰν δὲ καὶ ἔλαβες, τί καυχᾶσαι ὡς μή λαβών;
8 Τώρα εἶσθε κεχορτασμένοι, τώρα ἐπλουτήσατε, ἐβασιλεύσατε χωρὶς ἡμῶν καὶ εἴθε νὰ ἐβασιλεύητε, διὰ νὰ συμβασιλεύσωμεν καὶ ἡμεῖς μὲ σᾶς.
9 Διότι νομίζω ὅτι ὁ Θεὸς ἀπέδειξεν ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ὡς καταδεδικασμένους εἰς θάνατον διότι ἐγείναμεν θέατρον εἰς τὸν κόσμον, καὶ εἰς ἀγγέλους καὶ εἰς ἀνθρώπους.
10 Ἡμεῖς μωροὶ διὰ τὸν Χριστόν, σεῖς δὲ φρόνιμοι ἐν Χριστῷ ἡμεῖς ἀσθενεῖς, σεῖς δὲ ἰσχυροί σεῖς ἔνδοξοι, ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι.
11 Ἕως τῆς παρούσης ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ ῥαπιζόμεθα καὶ περιπλανώμεθα
12 καὶ κοπιῶμεν, ἐργαζόμενοι μὲ τὰς ἰδίας ἡμῶν χεῖρας λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν, διωκόμενοι ὑποφέρομεν,
13 βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγείναμεν, σκύβαλον πάντων ἕως τῆς σήμερον.
14 Δὲν γράφω ταῦτα πρὸς ἐντροπήν σας, ἀλλ᾿ ὡς τέκνα μου ἀγαπητὰ νουθετῶ.
15 Διότι ἐὰν ἔχητε μυρίους παιδαγωγοὺς ἐν Χριστῷ, δὲν ἔχετε ὅμως πολλοὺς πατέρας ἐπειδή ἐγὼ σᾶς ἐγέννησα ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου.
16 Σᾶς παρακαλῶ, λοιπόν, γίνεσθε μιμηταὶ μου.
17 Διὰ τοῦτο σᾶς ἔπεμψα τὸν Τιμόθεον, ὅστις εἶναι τέκνον μου ἀγαπητὸν καὶ πιστὸν ἐν Κυρίῳ, ὅστις θέλει σᾶς ἐνθυμίσει τὰς ὁδοὺς μου τὰς ἐν Χριστῷ, καθὼς διδάσκω πανταχοῦ ἐν πάσῃ ἐκκλησίᾳ.
18 Τινὲς ὅμως ἐφυσιώθησαν, ὡς ἐὰν ἐγὼ δὲν ἔμελλον νὰ ἔλθω πρὸς ἐσᾶς
19 πλήν θέλω ἐλθεῖ ταχέως πρὸς ἐσᾶς, ἐὰν ὁ Κύριος θελήσῃ, καὶ θέλω γνωρίσει οὐχὶ τὸν λόγον τῶν πεφυσιωμένων, ἀλλὰ τὴν δύναμιν
20 διότι ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι ἐν λόγῳ, ἀλλ᾿ ἐν δυνάμει.
21 Τί θέλετε; μὲ ῥάβδον νὰ ἔλθω πρὸς ἐσᾶς, ἤ μὲ ἀγάπην καὶ μὲ πνεῦμα πραότητος;
1 Γενικῶς ἀκούεται ὅτι εἶναι μεταξὺ σας πορνεία, καὶ τοιαύτη πορνεία, ἥτις οὐδὲ μεταξὺ τῶν ἐθνῶν ὀνομάζεται, ὥστε νὰ ἔχῃ τις τὴν γυναῖκα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ.
2 Καὶ σεῖς εἶσθε πεφυσιωμένοι, καὶ δὲν ἐπενθήσατε μᾶλλον, διὰ νὰ ἐκβληθῇ ἐκ μέσου ὑμῶν ὁ πράξας τὸ ἔργον τοῦτο.
3 Διότι ἐγὼ ὡς ἀπὼν κατὰ τὸ σῶμα, παρὼν ὅμως κατὰ τὸ πνεῦμα, ἔκρινα ἤδη ὡς παρὼν τὸν οὕτω πράξαντα τοῦτο,
4 ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀφοῦ συναχθῆτε σεῖς καὶ τὸ ἐμὸν πνεῦμα μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
5 νὰ παραδώσητε τὸν τοιοῦτον εἰς τὸν Σατανᾶν πρὸς ὄλεθρον τῆς σαρκός, διὰ νὰ σωθῇ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.
6 Δὲν εἶναι καλὸν τὸ καύχημά σας. Δὲν ἐξεύρετε ὅτι ὀλίγη ζύμη κάμνει ὅλον τὸ φύραμα ἔνζυμον;
7 Καθαρίσθητε λοιπὸν ἀπὸ τῆς παλαιᾶς ζύμης, διὰ νὰ ἦσθε νέον φύραμα, καθὼς εἶσθε ἄζυμοι. Διότι τὸ πάσχα ἡμῶν ἐθυσιάσθη ὑπὲρ ἡμῶν, ὁ Χριστός
8 ὥστε ἄς ἑορτάζωμεν οὐχὶ μὲ ζύμην παλαιάν, οὐδὲ μὲ ζύμην κακίας καὶ πονηρίας, ἀλλὰ μὲ ἄζυμα εἰλικρινείας καὶ ἀληθείας.
9 Σᾶς ἔγραψα ἐν τῇ ἐπιστολῇ νὰ μή συναναστρέφησθε μὲ πόρνους,
10 καὶ οὐχὶ διόλου μὲ τοὺς πόρνους τοῦ κόσμου τούτου ἤ μὲ τοὺς πλεονέκτας ἤ ἅρπαγας ἤ εἰδωλολάτρας ἐπειδή τότε πρέπει νὰ ἐξέλθητε ἀπὸ τοῦ κόσμου.
11 Ἀλλὰ τώρα σᾶς ἔγραψα νὰ μή συναναστρέφησθε, ἐὰν τις ἀδελφὸς ὀνομαζόμενος ἦναι πόρνος ἤ πλεονέκτης ἤ εἰδωλολάτρης ἤ λοίδορος ἤ μέθυσος ἤ ἅρπαξ μὲ τὸν τοιοῦτον μηδὲ νὰ συντρώγητε.
12 Διότι τί μὲ μέλει νὰ κρίνω καὶ τοὺς ἔξω; δὲν κρίνετε σεῖς τοὺς ἔσω;
13 Τοὺς δὲ ἔξω ὁ Θεὸς θέλει κρίνει. Ὅθεν ἐκβάλετε τὸν κακὸν ἐκ μέσου ὑμῶν.
1 Τολμᾷ τις ἀπὸ σᾶς, ὅταν ἔχῃ διαφορὰν πρὸς τὸν ἄλλον, νὰ κρίνηται ἐνώπιον τῶν ἀδίκων καὶ οὐχὶ ἐνώπιον τῶν ἁγίων;
2 Δὲν ἐξεύρετε ὅτι οἱ ἅγιοι θέλουσι κρίνει τὸν κόσμον; καὶ ἐὰν ὁ κόσμος κρίνηται ἀπὸ σᾶς, ἀνάξιοι εἶσθε νὰ κρίνητε ἐλάχιστα πράγματα;
3 Δὲν ἐξεύρετε ὅτι ἀγγέλους θέλομεν κρίνει; πόσῳ μᾶλλον βιωτικά;
4 Βιωτικὰς λοιπὸν κρίσεις ἐὰν ἔχητε, τοὺς ἐξουθενημένους ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τούτους καθίζετε κριτάς.
5 Πρὸς ἐντροπήν σας λέγω τοῦτο. Οὕτω δὲν ὑπάρχει μεταξὺ σας οὐδὲ εἷς σοφός, ὅστις θέλει δυνηθῇ νὰ κρίνῃ ἀνὰ μέσον τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ,
6 ἀλλὰ ἀδελφὸς κρίνεται μὲ ἀδελφόν, καὶ τοῦτο ἐνώπιον ἀπίστων;
7 Τώρα λοιπὸν εἶναι διόλου ἐλάττωμα εἰς ἐσᾶς ὅτι ἔχετε κρίσεις μεταξὺ σας. Διὰ τί μᾶλλον δὲν ἀδικεῖσθε; διὰ τί μᾶλλον δὲν ἀποστερεῖσθε;
8 Ἀλλὰ σεῖς ἀδικεῖτε καὶ ἀποστερεῖτε, καὶ μάλιστα ἀδελφούς.
9 Ἤ δὲν ἐξεύρετε ὅτι οἱ ἄδικοι δὲν θέλουσι κληρονομήσει τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ; Μή πλανᾶσθε οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται
10 οὔτε κλέπται οὔτε πλεονέκται οὔτε μέθυσοι οὔτε λοίδοροι οὔτε ἅρπαγες θέλουσι κληρονομήσει τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.
11 Καὶ τοιοῦτοι ὑπήρχετέ τινες ἀλλὰ ἀπελούσθητε, ἀλλὰ ἡγιάσθητε, ἀλλ᾿ ἐδικαιώθητε διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ καὶ διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
12 Πάντα εἶναι εἰς τὴν ἐξουσίαν μου, πλήν πάντα δὲν συμφέρουσι πάντα εἶναι εἰς τὴν ἐξουσίαν μου, ἀλλ᾿ ἐγὼ δὲν θέλω ἐξουσιασθῆ ὑπ᾿ οὐδενός.
13 Τὰ φαγητὰ εἶναι διὰ τὴν κοιλίαν καὶ ἡ κοιλία διὰ τὰ φαγητά πλήν ὁ Θεὸς καὶ ταύτην καὶ ταῦτα θέλει καταργήσει τὸ δὲ σῶμα δὲν εἶναι διὰ τὴν πορνείαν, ἀλλὰ διὰ τὸν Κύριον, καὶ ὁ Κύριος διὰ τὸ σῶμα
14 ὁ δὲ Θεὸς καὶ τὸν Κύριον ἀνέστησε καὶ ἡμᾶς θέλει ἀναστήσει διὰ τῆς δυνάμεως αὑτοῦ.
15 Δὲν ἐξεύρετε ὅτι τὰ σώματά σας εἶναι μέλη τοῦ Χριστοῦ; νὰ λάβω λοιπὸν τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ κάμω αὐτὰ μέλη πόρνης; Μή γένοιτο.
16 Ἤ δὲν ἐξεύρετε ὅτι ὁ προσκολλώμενος μὲ τὴν πόρνην εἶναι ἕν σῶμα; διότι θέλουσιν εἶσθαι, λέγει, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν
17 ὅστις ὅμως προσκολλᾶται μὲ τὸν Κύριον εἶναι ἕν πνεῦμα.
18 Φεύγετε τὴν πορνείαν. Πᾶν ἁμάρτημα, τὸ ὁποῖον ἤθελε πράξει ὁ ἄνθρωπος, εἶναι ἐκτὸς τοῦ σώματος ὁ πορνεύων ὅμως ἁμαρτάνει εἰς τὸ ἴδιον αὑτοῦ σῶμα.
19 Ἤ δὲν ἐξεύρετε ὅτι τὸ σῶμά σας εἶναι ναὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τοῦ ἐν ὑμῖν, τὸ ὁποῖον ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ δὲν εἶσθε κύριοι ἑαυτῶν;
20 Διότι ἠγοράσθητε διὰ τιμῆς δοξάσατε λοιπὸν τὸν Θεὸν διὰ τοῦ σώματός σας καὶ διὰ τοῦ πνεύματός σας, τὰ ὁποῖα εἶναι τοῦ Θεοῦ.
1 Περὶ δὲ τῶν ὅσων μοι ἐγράψατε, καλὸν εἶναι εἰς τὸν ἄνθρωπον νὰ μή ἐγγίσῃ εἰς γυναῖκα
2 διὰ τὰς πορνείας ὅμως ἄς ἔχῃ ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα, καὶ ἑκάστη ἄς ἔχῃ τὸν ἑαυτῆς ἄνδρα.
3 Ὁ ἀνήρ ἄς ἀποδίδῃ εἰς τὴν γυναῖκα τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν ὁμοίως δὲ καὶ ἡ γυνή εἰς τὸν ἄνδρα.
4 Ἡ γυνή δὲν ἐξουσιάζει τὸ ἑαυτῆς σῶμα, ἀλλ᾿ ὁ ἀνήρ ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀνήρ δὲν ἐξουσιάζει τὸ ἑαυτοῦ σῶμα, ἀλλ᾿ ἡ γυνή.
5 Μή ἀποστερεῖτε ἀλλήλους, ἐκτὸς ἐὰν ἦναι τι ἐκ συμφώνου πρὸς καιρόν, διὰ νὰ καταγίνησθε εἰς τὴν νηστείαν καὶ εἰς τὴν προσευχήν καὶ πάλιν συνέρχεσθε ἐπὶ τὸ αὐτό, διὰ νὰ μή σᾶς πειράζῃ ὁ Σατανᾶς διὰ τὴν ἀκράτειάν σας.
6 Λέγω δὲ τοῦτο κατὰ συγγνώμην, οὐχὶ κατὰ προσταγήν.
7 Διότι θέλω πάντας τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἦναι καθὼς καὶ ἐμαυτόν ἀλλ᾿ ἕκαστος ἔχει ἰδιαίτερον χάρισμα ἐκ Θεοῦ, ἄλλος μὲν οὕτως, ἄλλος δὲ οὕτως.
8 Λέγω δὲ πρὸς τοὺς ἀγάμους καὶ πρὸς τὰς χήρας, καλὸν εἶναι εἰς αὐτοὺς ἐὰν μείνωσι καθὼς καὶ ἐγώ.
9 Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἐγκρατεύωνται, ἄς νυμφευθῶσι διότι καλήτερον εἶναι νὰ νυμφευθῶσι παρὰ νὰ ἐξάπτωνται.
10 Εἰς δὲ τοὺς νενυμφευμένους παραγγέλλω, οὐχὶ ἐγὼ ἀλλ᾿ ὁ Κύριος, νὰ μή χωρισθῇ ἡ γυνή ἀπὸ τοῦ ἀνδρὸς αὑτῆς
11 ἀλλ᾿ ἐὰν καὶ χωρισθῇ, ἄς μένῃ ἄγαμος ἤ ἄς συνδιαλλαγῇ μὲ τὸν ἄνδρα καὶ ὁ ἀνήρ νὰ μή ἀφίνῃ τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα.
12 Πρὸς δὲ τοὺς λοιποὺς ἐγὼ λέγω, οὐχὶ ὁ Κύριος Ἐὰν τις ἀδελφὸς ἔχῃ γυναῖκα ἄπιστον, καὶ αὐτή συγκατανεύῃ νὰ συνοικῇ μετ᾿ αὐτοῦ, ἄς μή ἀφίνῃ αὐτήν
13 καὶ γυνή ἥτις ἔχει ἄνδρα ἄπιστον, καὶ αὐτὸς συγκατανεύει νὰ συνοικῇ μετ᾿ αὐτῆς, ἄς μή ἀφίνῃ αὐτόν.
14 Διότι ὁ ἀνήρ ὁ ἄπιστος ἡγιάσθη διὰ τῆς γυναικός, καὶ ἡ γυνή ἡ ἄπιστος ἡγιάσθη διὰ τοῦ ἀνδρός ἐπειδή ἄλλως τὰ τέκνα σας ἤθελον εἶσθαι ἀκάθαρτα, ἀλλὰ τώρα εἶναι ἅγια.
15 Ἐὰν δὲ ὁ ἄπιστος χωρίζηται, ἄς χωρισθῇ. Ὁ ἀδελφὸς ὅμως ἤ ἀδελφή δὲν εἶναι δεδουλωμένοι εἰς τὰ τοιαῦτα ὁ Θεὸς ὅμως προσεκάλεσεν ἡμᾶς εἰς εἰρήνην.
16 Διότι τί ἐξεύρεις, γύναι, ἄν μέλλῃς νὰ σώσῃς τὸν ἄνδρα; ἤ τί ἐξεύρεις, ἄνερ, ἄν μέλλῃς νὰ σώσῃς τὴν γυναῖκα;
17 Ἀλλὰ καθὼς ὁ Θεὸς ἐμοίρασεν εἰς ἕκαστον, καὶ καθὼς ὁ Κύριος προσεκάλεσεν ἕκαστον, οὕτως ἄς περιπατῇ. Καὶ οὕτω διατάττω εἰς πάσας τὰς ἐκκλησίας.
18 Προσεκλήθη τις εἰς τὴν πίστιν περιτετμημένος; Ἄς μή καλύπτῃ τὴν περιτομήν. Προσεκλήθη τις ἀπερίτμητος; Ἄς μή περιτέμνηται.
19 Ἡ περιτομή εἶναι οὐδέν, καὶ ἡ ἀκροβυστία εἶναι οὐδέν, ἀλλ᾿ ἡ τήρησις τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ.
20 Ἕκαστος ἐν τῇ κλήσει, καθ᾿ ἥν ἐκλήθη, ἐν ταύτῃ ἄς μένῃ.
21 Ἐκλήθης δοῦλος; μή σὲ μέλῃ ἀλλ᾿ ἐὰν δύνασαι νὰ γείνῃς ἐλεύθερος, μεταχειρίσου τοῦτο καλήτερα.
22 Διότι ὅστις δοῦλος ἐκλήθη εἰς τὸν Κύριον, εἶναι ἀπελεύθερος τοῦ Κυρίου ὁμοίως καὶ ὅστις ἐλεύθερος ἐκλήθη, δοῦλος εἶναι τοῦ Χριστοῦ.
23 Διὰ τιμῆς ἠγοράσθητε μή γίνεσθε δοῦλοι ἀνθρώπων.
24 Ἕκαστος, ἀδελφοί, εἰς ὅ, τι ἐκλήθη, ἐν τούτῳ ἄς μένῃ παρὰ τῷ Θεῷ.
25 Περὶ δὲ τῶν παρθένων προσταγήν τοῦ Κυρίου δὲν ἔχω ἀλλὰ γνώμην δίδω ὡς ἠλεημένος ὑπὸ τοῦ Κυρίου νὰ ἦμαι πιστός.
26 Τοῦτο λοιπὸν νομίζω ὅτι εἶναι καλὸν διὰ τὴν παροῦσαν ἀνάγκην, ὅτι καλὸν εἶναι εἰς τὸν ἄνθρωπον νὰ ἦναι οὕτως.
27 Εἶσαι δεδεμένος μὲ γυναῖκα; μή ζήτει λύσιν. Εἶσαι λελυμένος ἀπὸ γυναικός; μή ζήτει γυναῖκα.
28 Πλήν καὶ ἐὰν νυμφευθῇς, δὲν ἡμάρτησας καὶ ἐὰν ἡ παρθένος νυμφευθῇ, δὲν ἡμάρτησεν ἀλλ᾿ οἱ τοιοῦτοι θέλουσιν ἔχει θλῖψιν ἐν τῇ σαρκί ἐγὼ δὲ σᾶς φείδομαι.
29 Λέγω δὲ τοῦτο, ἀδελφοί, ὅτι ὁ ἐπίλοιπος καιρὸς εἶναι σύντομος, ὥστε καὶ οἱ ἔχοντες γυναῖκας νὰ ἦναι ὡς μή ἔχοντες,
30 καὶ οἱ κλαίοντες ὡς μή κλαίοντες, καὶ οἱ χαίροντες ὡς μή χαίροντες, καὶ οἱ ἀγοράζοντες ὡς μή ἔχοντες κατοχήν,
31 καὶ οἱ μεταχειριζόμενοι τὸν κόσμον τοῦτον ὡς μηδόλως μεταχειριζόμενοι διότι τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου παρέρχεται.
32 Θέλω δὲ νὰ ἦσθε ἀμέριμνοι. Ὁ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ Κυρίου, πῶς νὰ ἀρέσῃ εἰς τὸν Κύριον
33 ὁ δὲ νενυμφευμένος μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου, πῶς νὰ ἀρέσῃ εἰς τὴν γυναῖκα.
34 Διαφέρει ἡ γυνή καὶ ἡ παρθένος. Ἡ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ ἦναι ἁγία καὶ τὸ σῶμα καὶ τὸ πνεῦμα ἡ δὲ νενυμφευμένη μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου, πῶς νὰ ἀρέσῃ εἰς τὸν ἄνδρα.
35 Λέγω δὲ τοῦτο διὰ τὸ συμφέρον ὑμῶν αὐτῶν, οὐχὶ διὰ νὰ βάλω εἰς ἐσᾶς παγίδα, ἀλλὰ διὰ τὸ σεμνοπρεπές, καὶ διὰ νὰ ἦσθε προσκεκολλημένοι εἰς τὸν Κύριον χωρὶς περισπασμούς.
36 Ἀλλ᾿ ἐὰν τις νομίζῃ ὅτι ἀσχημονεῖ πρὸς τὴν παρθένον αὑτοῦ, ἄν παρῆλθεν ἡ ἀκμή αὐτῆς, καὶ πρέπῃ νὰ γείνῃ οὕτως, ἄς κάμῃ ὅ, τι θέλει δὲν ἁμαρτάνει ἄς ὑπανδρεύωνται.
37 Ὅστις ὅμως στέκει στερεὸς ἐν τῇ καρδίᾳ, μή ἔχων ἀνάγκην, ἔχει ὅμως ἐξουσίαν περὶ τοῦ ἰδίου αὑτοῦ θελήματος, καὶ ἀπεφάσισε τοῦτο ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ, νὰ φυλάττῃ τὴν ἑαυτοῦ παρθένον, πράττει καλῶς.
38 Ὥστε καὶ ὅστις ὑπανδρεύει πράττει καλῶς, ἀλλ᾿ ὁ μή ὑπανδρεύων πράττει καλήτερα.
39 Ἡ γυνή εἶναι δεδεμένη διὰ τοῦ νόμου ἐφ᾿ ὅσον καιρὸν ζῇ ὁ ἀνήρ αὐτῆς ἐὰν δὲ ὁ ἀνήρ αὐτῆς ἀποθάνῃ, εἶναι ἐλευθέρα νὰ ὑπανδρευθῇ μὲ ὅντινα θέλει, μόνον νὰ γίνηται τοῦτο ἐν Κυρίῳ.
40 Μακαριωτέρα ὅμως εἶναι ἐὰν μείνῃ οὕτω, κατὰ τὴν ἐμήν γνώμην νομίζω δὲ ὅτι καὶ ἐγὼ ἔχω Πνεῦμα Θεοῦ.
1 Περὶ δὲ τῶν εἰδωλοθύτων, ἐξεύρομεν ὅτι πάντες ἔχομεν γνῶσιν, ἡ γνῶσις ὅμως φυσιοῖ, ἡ δὲ ἀγάπη οἰκοδομεῖ.
2 Καὶ ἐὰν τις νομίζῃ ὅτι ἐξεύρει τι, δὲν ἔμαθεν ἔτι οὐδὲν καθὼς πρέπει νὰ μάθῃ
3 ἀλλ᾿ ἐὰν τις ἀγαπᾷ τὸν Θεόν, οὗτος γνωρίζεται ὑπ᾿ αὐτοῦ.
4 Περὶ τῆς βρώσεως λοιπὸν τῶν εἰδωλοθύτων, ἐξεύρομεν ὅτι τὸ εἴδωλον εἶναι οὐδὲν ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἄλλος Θεὸς εἰμή εἷς.
5 Διότι ἄν καὶ ἦναι λεγόμενοι θεοὶ εἴτε ἐν τῷ οὐρανῷ εἴτε ἐπὶ τῆς γῆς, καθὼς καὶ εἶναι θεοὶ πολλοὶ καὶ κύριοι πολλοί,
6 ἀλλ᾿ εἰς ἡμᾶς εἶναι εἷς Θεὸς ὁ Πατήρ, ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν, καὶ εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, δι᾿ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς δι᾿ αὐτοῦ.
7 Ἀλλὰ δὲν εἶναι εἰς πάντας ἡ γνῶσις αὕτη τινὲς δὲ διὰ τὴν συνείδησιν τοῦ εἰδώλου ἕως σήμερον τρώγουσι τὸ εἰδωλόθυτον ὡς εἰδωλόθυτον, καὶ ἡ συνείδησις αὐτῶν ἀσθενής οσα μολύνεται.
8 Τὸ φαγητὸν ὅμως δὲν συνιστᾷ ἡμᾶς εἰς τὸν Θεόν διότι οὔτε ἐὰν φάγωμεν περισσεύομεν, οὔτε ἐὰν δὲν φάγωμεν ἐλαττούμεθα.
9 Πλήν προσέχετε μήπως αὕτη ἡ ἐξουσία σας γείνῃ πρόσκομμα εἰς τοὺς ἀσθενεῖς.
10 Διότι ἐὰν τις ἴδῃ σέ, τὸν ἔχοντα γνῶσιν, ὅτι κάθησαι εἰς τράπεζαν ἐντὸς ναοῦ εἰδώλων, δὲν θέλει ἐνθαρρυνθῆ ἡ συνείδησις αὐτοῦ, ἀσθενοῦντος, εἰς τὸ νὰ τρώγῃ τὰ εἰδωλόθυτα;
11 Καὶ διὰ τὴν γνῶσίν σου θέλει ἀπολεσθῆ ὁ ἀσθενής ἀδελφός, διὰ τὸν ὁποῖον ὁ Χριστὸς ἀπέθανεν.
12 Ἁμαρτάνοντες δὲ οὕτως εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ προσβάλλοντες τὴν ἀσθενῆ συνείδησιν αὐτῶν, εἰς τὸν Χριστὸν ἁμαρτάνετε.
13 Διὰ τοῦτο, ἐὰν τὸ φαγητὸν σκανδαλίζῃ τὸν ἀδελφὸν μου, δὲν θέλω φάγει κρέας εἰς τὸν αἰῶνα, διὰ νὰ μή σκανδαλίσω τὸν ἀδελφὸν μου.
1 Δὲν εἶμαι ἀπόστολος; δὲν εἶμαι ἐλεύθερος; δὲν εἶδον τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν Κύριον ἡμῶν; δὲν εἶσθε σεῖς τὸ ἔργον μου ἐν Κυρίῳ;
2 Ἄν δὲν ἦμαι εἰς ἄλλους ἀπόστολος, ἀλλ᾿ εἰς ἐσᾶς τοὐλάχιστον εἶμαι διότι ἡ σφραγὶς τῆς ἀποστολῆς μου σεῖς εἶσθε ἐν Κυρίῳ.
3 Ἡ ἀπολογία μου εἰς τοὺς ἀνακρίνοντάς με εἶναι αὕτη
4 μή δὲν ἔχομεν ἐξουσίαν νὰ φάγωμεν καὶ νὰ πίωμεν;
5 μή δὲν ἔχομεν ἐξουσίαν νὰ συμπεριφέρωμεν ἀδελφήν γυναῖκα, ὡς καὶ οἱ λοιποὶ ἀπόστολοι καὶ οἱ ἀδελφοὶ τοῦ Κυρίου καὶ ὁ Κηφᾶς;
6 ἤ μόνος ἐγὼ καὶ ὁ Βαρνάβας δὲν ἔχομεν ἐξουσίαν νὰ μή ἐργαζώμεθα;
7 Τίς ποτε ἐκστρατεύει μὲ ἴδια αὑτοῦ ἔξοδα; Τίς φυτεύει ἀμπελῶνα καὶ δὲν τρώγει ἐκ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ; ἤ τίς ποιμαίνει ποίμνιον καὶ δὲν τρώγει ἐκ τοῦ γάλακτος τοῦ ποιμνίου;
8 Μήπως κατὰ ἄνθρωπον λαλῶ ταῦτα; ἤ δὲν λέγει ταῦτα καὶ ὁ νόμος;
9 διότι ἐν τῷ νόμῳ τοῦ Μωϋσέως εἶναι γεγραμμένον Δὲν θέλεις ἐμφράξει τὸ στόμα βοὸς ἁλωνίζοντος. Μήπως μέλει τὸν Θεὸν περὶ τῶν βοῶν;
10 ἤ δι᾿ ἡμᾶς βεβαίως λέγει τοῦτο; διότι δι᾿ ἡμᾶς ἐγράφη, ὅτι ὁ ἀροτριῶν μὲ ἐλπίδα πρέπει νὰ ἀροτριᾶ, καὶ ὁ ἁλωνίζων μὲ ἐλπίδα νὰ μετέχῃ τῆς ἐλπίδος αὑτοῦ.
11 Ἐὰν ἡμεῖς ἐσπείραμεν εἰς ἐσᾶς τὰ πνευματικά, μέγα εἶναι ἐὰν ἡμεῖς θερίσωμεν τὰ σαρκικὰ σας;
12 Ἐὰν ἄλλοι μετέχωσι τῆς ἐφ᾿ ὑμᾶς ἐξουσίας, δὲν πρέπει μᾶλλον ἡμεῖς; Ἀλλὰ δὲν μετεχειρίσθημεν τὴν ἐξουσίαν ταύτην, ἀλλ᾿ ὑποφέρομεν πάντα, διὰ νὰ μή προξενήσωμεν ἐμπόδιόν τι εἰς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ.
13 Δὲν ἐξεύρετε ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι τὰ ἱερὰ ἐκ τοῦ ἱεροῦ τρώγουσιν, οἱ ἐνασχολούμενοι εἰς τὸ θυσιαστήριον μετὰ τοῦ θυσιαστηρίου λαμβάνουσι μερίδιον;
14 Οὕτω καὶ ὁ Κύριος διέταξεν, οἱ κηρύττοντες τὸ εὐαγγέλιον νὰ ζῶσιν ἐκ τοῦ εὐαγγελίου.
15 Πλήν ἐγὼ οὐδὲν τούτων μετεχειρίσθην. Οὐδὲ ἔγραψα ταῦτα διὰ νὰ γείνῃ οὕτως εἰς ἐμέ διότι καλὸν εἶναι εἰς ἐμὲ νὰ ἀποθάνω μᾶλλον παρὰ νὰ ματαιώσῃ τις τὸ καύχημά μου.
16 Διότι ἐὰν κηρύττω τὸ εὐαγγέλιον, δὲν εἶναι εἰς ἐμὲ καύχημα ἐπειδή ἀνάγκη ἐπίκειται εἰς ἐμέ οὐαὶ δὲ εἶναι εἰς ἐμὲ ἐὰν δὲν κηρύττω
17 ἐπειδή ἐὰν κάμνω τοῦτο ἐκουσίως, ἔχω μισθόν ἐὰν δὲ ἀκουσίως, εἶμαι ἐμπεπιστευμένος οἰκονομίαν.
18 Τίς λοιπὸν εἶναι ὁ μισθὸς μου; τὸ νὰ κάμω ἀδάπανον τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ διὰ τῆς κηρύξεώς μου, ὥστε νὰ μή κάμνω κατάχρησιν τῆς ἐξουσίας μου ἐν τῷ εὐαγγελίῳ.
19 Διότι ἐλεύθερος ὤν πάντων εἰς πάντας ἐδούλωσα ἐμαυτόν, διὰ νὰ κερδήσω τοὺς πλειοτέρους
20 καὶ ἔγεινα εἰς τοὺς Ἰουδαίους ὡς Ἰουδαῖος, διὰ νὰ κερδήσω τοὺς Ἰουδαίους εἰς τοὺς ὑπὸ νόμον ὡς ὑπὸ νόμον, διὰ νὰ κερδήσω τοὺς ὑπὸ νόμον
21 εἰς τοὺς ἀνόμους ὡς ἄνομος, μή ὤν ἄνομος εἰς τὸν Θεόν, ἀλλ᾿ ἔννομος εἰς τὸν Χριστόν, διὰ νὰ κερδήσω ἀνόμους
22 ἔγεινα εἰς τοὺς ἀσθενεῖς ὡς ἀσθενής, διὰ νὰ κερδήσω τοὺς ἀσθενεῖς εἰς πάντας ἔγεινα τὰ πάντα, διὰ νὰ σώσω παντὶ τρόπῳ τινάς.
23 Κάμνω δὲ τοῦτο διὰ τὸ εὐαγγέλιον, διὰ νὰ γείνω συγκοινωνὸς αὐτοῦ.-
24 Δὲν ἐξεύρετε ὅτι οἱ τρέχοντες ἐν τῷ σταδίῳ πάντες μὲν τρέχουσιν, εἷς ὅμως λαμβάνει τὸ βραβεῖον; οὕτω τρέχετε, ὥστε νὰ λάβητε αὐτό.
25 Πᾶς δὲ ὁ ἀγωνιζόμενος εἰς πάντα ἐγκρατεύεται, ἐκεῖνοι μὲν διὰ νὰ λάβωσι φθαρτὸν στέφανον, ἡμεῖς δὲ ἄφθαρτον.
26 Ἐγὼ λοιπὸν οὕτω τρέχω, οὐχὶ ὡς ἀβεβαίως, οὕτω πυγμαχῶ, οὐχὶ ὡς κτυπῶν τὸν ἀέρα,
27 ἀλλὰ δαμάζω τὸ σῶμά μου καὶ δουλαγωγῶ, μήπως εἰς ἄλλους κηρύξας ἐγὼ γείνω ἀδόκιμος.
1 Δὲν θέλω δὲ νὰ ἀγνοῆτε, ἀδελφοί, ὅτι οἱ πατέρες ἡμῶν ἦσαν πάντες ὑπὸ τὴν νεφέλην, καὶ πάντες διὰ τῆς θαλάσσης διῆλθον,
2 καὶ πάντες εἰς τὸν Μωϋσῆν ἐβαπτίσθησαν ἐν τῇ νεφέλῃ καὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ,
3 καὶ πάντες τὴν αὐτήν πνευματικήν βρῶσιν ἔφαγον,
4 καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πνευματικὸν ποτὸν ἔπιον διότι ἔπινον ἀπὸ πνευματικῆς πέτρας ἀκολουθούσης, ἡ δὲ πέτρα ἦτο ὁ Χριστός
5 ἀλλὰ δὲν εὐηρεστήθη ὁ Θεὸς εἰς τοὺς πλειοτέρους ἐξ αὐτῶν διότι κατεστρώθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ.
6 Ταῦτα δὲ ἔγειναν παραδείγματα ἡμῶν, διὰ νὰ μή ἤμεθα ἡμεῖς ἐπιθυμηταὶ κακῶν, καθὼς καὶ ἐκεῖνοι ἐπεθύμησαν.
7 Μηδὲ γίνεσθε εἰδωλολάτραι, καθὼς τινὲς ἐξ αὐτῶν, ὡς εἶναι γεγραμμένον Ἐκάθησεν ὁ λαὸς διὰ νὰ φάγῃ καὶ νὰ πίῃ, καὶ ἐσηκώθησαν νὰ παίζωσι.
8 Μηδὲ ἄς πορνεύωμεν, καθὼς τινές αὐτῶν ἐπόρνευσαν καὶ ἔπεσον ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ εἰκοσιτρεῖς χιλιάδες.
9 Μηδὲ ἄς πειράζωμεν τὸν Χριστόν, καθὼς καὶ τινὲς αὐτῶν ἐπείρασαν καὶ ἀπωλέσθησαν ὑπὸ τῶν ὄφεων.
10 Μηδὲ γογγύζετε, καθὼς καὶ τινὲς αὐτῶν ἐγόγγυσαν, καὶ ἀπωλέσθησαν ὑπὸ τοῦ ἐξολοθρευτοῦ.
11 Ταῦτα δὲ πάντα ἐγίνοντο εἰς ἐκείνους παραδείγματα, καὶ ἐγράφησαν πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν, εἰς τοὺς ὁποίους τὰ τέλη τῶν αἰώνων ἔφθασαν.
12 Ὥστε ὁ νομίζων ὅτι ἵσταται ἄς βλέπῃ μή πέσῃ.
13 Πειρασμὸς δὲν σᾶς κατέλαβεν εἰμή ἀνθρώπινος πιστὸς ὅμως εἶναι ὁ Θεός, ὅστις δὲν θέλει σᾶς ἀφήσει νὰ πειρασθῆτε ὑπὲρ τὴν δύναμίν σας, ἀλλὰ μετὰ τοῦ πειρασμοῦ θέλει κάμει καὶ τὴν ἔκβασιν, ὥστε νὰ δύνασθε νὰ ὑποφέρητε.
14 Διὰ τοῦτο, ἀγαπητοὶ μου, φεύγετε ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρείας.
15 Λέγω ὡς πρὸς φρονίμους κρίνατε σεῖς τοῦτο τὸ ὁποῖον λέγω
16 Τὸ ποτήριον τῆς εὐλογίας, τὸ ὁποῖον εὐλογοῦμεν, δὲν εἶναι κοινωνία τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ; Ὁ ἄρτος, τὸν ὁποῖον κόπτομεν, δὲν εἶναι κοινωνία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ;
17 διότι εἷς ἄρτος, ἕν σῶμα εἴμεθα οἱ πολλοί ἐπειδή πάντες ἐκ τοῦ ἑνὸς ἄρτου μετέχομεν.
18 Βλέπετε τὸν Ἰσραήλ κατὰ σάρκα οἱ τρώγοντες τὰς θυσίας δὲν εἶναι κοινωνοὶ τοῦ θυσιαστηρίου;
19 Τί λοιπὸν λέγω; ὅτι τὸ εἴδωλον εἶναί τι; ἤ ὅτι τὸ εἰδωλόθυτον εἶναί τι; οὐχί
20 ἀλλ᾿ ὅτι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θυσιάζουσι τὰ ἔθνη, εἰς τὰ δαιμόνια θυσιάζουσι καὶ οὐχὶ εἰς τὸν Θεόν καὶ δὲν θέλω σεῖς νὰ γίνησθε κοινωνοὶ τῶν δαιμονίων.
21 Δὲν δύνασθε νὰ πίνητε τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου καὶ τὸ ποτήριον τῶν δαιμονίων δὲν δύνασθε νὰ ἦσθε μέτοχοι τῆς τραπέζης τοῦ Κυρίου καὶ τῆς τραπέζης τῶν δαιμονίων.
22 Ἤ τὸν Κύριον θέλομεν νὰ διεγείρωμεν εἰς ζηλοτυπίαν; μήπως εἴμεθα ἰσχυρότεροι αὐτοῦ;
23 Πάντα εἶναι εἰς τὴν ἐξουσίαν μου ἀλλὰ πάντα δὲν συμφέρουσι πάντα εἶναι εἰς τὴν ἐξουσίαν μου, ἀλλὰ πάντα δὲν οἰκοδομοῦσι.
24 Μηδεὶς ἄς ζητῇ τὸ ἑαυτοῦ συμφέρον, ἀλλ᾿ ἕκαστος τὰ τοῦ ἄλλου.
25 Πᾶν τὸ πωλούμενον ἐν τῷ μακελλίῳ τρώγετε, μηδὲν ἐξετάζοντες διὰ τὴν συνείδησιν
26 διότι τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς.
27 Καὶ ἐὰν τις τῶν ἀπίστων σᾶς προσκαλῇ καὶ θέλετε νὰ ὑπάγητε, τρώγετε ὅ, τι βάλλεται ἔμπροσθέν σας, μηδὲν ἐξετάζοντες διὰ τὴν συνείδησιν.
28 Ἐὰν δὲ τίς σᾶς εἴπῃ, Τοῦτο εἶναι εἰδωλόθυτον, μή τρώγετε δι᾿ ἐκεῖνον τὸν φανερώσαντα καὶ διὰ τὴν συνείδησιν διότι τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς.
29 Συνείδησιν δὲ λέγω οὐχὶ τὴν ἰδικήν σου, ἀλλὰ τὴν τοῦ ἄλλου. Ἐπειδή διὰ τί ἡ ἐλευθερία μου κρίνεται ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως;
30 Καὶ ἐὰν ἐγὼ μετ᾿ εὐχαριστίας μετέχω, διὰ τί βλασφημοῦμαι δι᾿ ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον ἐγὼ εὐχαριστῶ;
31 Εἴτε λοιπὸν τρώγετε εἴτε πίνετε εἴτε πράττετέ τι, πάντα πράττετε εἰς δόξαν Θεοῦ.
32 Μή γίνεσθε πρόσκομμα μήτε εἰς Ἰουδαίους μήτε εἰς Ἕλληνας μήτε εἰς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ,
33 καθὼς καὶ ἐγὼ κατὰ πάντα ἀρέσκω εἰς πάντας, μή ζητῶν τὸ ἰδικὸν μου συμφέρον, ἀλλὰ τὸ τῶν πολλῶν, διὰ νὰ σωθῶσι.
1 Μιμηταὶ μου γίνεσθε, καθὼς καὶ ἐγὼ τοῦ Χριστοῦ.
2 Σᾶς ἐπαινῶ δέ, ἀδελφοί, ὅτι εἰς πάντα μὲ ἐνθυμεῖσθε, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις, καθὼς παρέδωκα εἰς ἐσᾶς.
3 Θέλω δὲ νὰ ἐξεύρητε, ὅτι ἡ κεφαλή παντὸς ἀνδρὸς εἶναι ὁ Χριστός, κεφαλή δὲ τῆς γυναικὸς ὁ ἀνήρ, κεφαλή δὲ τοῦ Χριστοῦ ὁ Θεός.
4 Πᾶς ἀνήρ προσευχόμενος ἤ προφητεύων, ἐὰν ἔχῃ κεκαλυμμένην τὴν κεφαλήν, καταισχύνει τὴν κεφαλήν αὑτοῦ.
5 Πᾶσα δὲ γυνή προσευχομένη ἤ προφητεύουσα μὲ τὴν κεφαλήν ἀσκεπῆ καταισχύνει τὴν κεφαλήν ἑαυτῆς διότι ἕν καὶ τὸ αὐτὸ εἶναι μὲ τὴν ἐξυρισμένην.
6 Ἐπειδή ἄν δὲν καλύπτηται ἡ γυνή, ἄς κουρεύσῃ καὶ τὰ μαλλία αὑτῆς ἀλλ᾿ ἐὰν ἦναι αἰσχρὸν εἰς γυναῖκα νὰ κουρεύῃ τὰ μαλλία αὑτῆς ἤ νὰ ξυρίζηται, ἄς καλύπτηται.
7 Διότι ὁ μὲν ἀνήρ δὲν χρεωστεῖ νὰ καλύπτῃ τὴν κεφαλήν αὑτοῦ, ἐπειδή εἶναι εἰκὼν καὶ δόξα τοῦ Θεοῦ ἡ δὲ γυνή εἶναι δόξα τοῦ ἀνδρός.
8 Διότι ὁ ἀνήρ δὲν εἶναι ἐκ τῆς γυναικός, ἀλλ᾿ ἡ γυνή ἐκ τοῦ ἀνδρός
9 ἐπειδή δὲν ἐκτίσθη ὁ ἀνήρ διὰ τὴν γυναῖκα, ἀλλ᾿ ἡ γυνή διὰ τὸν ἄνδρα.
10 Διὰ τοῦτο ἡ γυνή χρεωστεῖ νὰ ἔχῃ ἐξουσίαν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς διὰ τοὺς ἀγγέλους.
11 Πλήν οὔτε ὁ ἀνήρ χωρὶς τῆς γυναικὸς οὔτε ἡ γυνή χωρὶς τοῦ ἀνδρὸς ὑπάρχει ἐν Κυρίῳ.
12 Διότι καθὼς ἡ γυνή εἶναι ἐκ τοῦ ἀνδρός, οὕτω καὶ ὁ ἀνήρ εἶναι διὰ τῆς γυναικός, τὰ πάντα δὲ ἐκ τοῦ Θεοῦ.
13 Κρίνατε σεῖς καθ᾿ ἑαυτούς εἶναι πρέπον γυνή νὰ προσεύχηται εἰς τὸν Θεὸν ἀσκεπής;
14 Ἤ οὐδὲ αὐτή ἡ φύσις δὲν σᾶς διδάσκει, ὅτι ἀνήρ μὲν ἐὰν ἔχῃ κόμην εἶναι εἰς αὐτὸν ἀτιμία,
15 γυνή δὲ ἐὰν ἔχῃ κόμην, εἶναι δόξα εἰς αὐτήν; διότι ἡ κόμη ἐδόθη εἰς αὐτήν ἀντὶ καλύμματος.
16 Ἐὰν τίς ὅμως φαίνηται ὅτι εἶναι φιλόνεικος, ἡμεῖς τοιαύτην συνήθειαν δὲν ἔχομεν, οὐδὲ αἱ ἐκκλησίαι τοῦ Θεοῦ.
17 Ἐνῷ δὲ παραγγέλλω τοῦτο, δὲν ἐπαινῶ ὅτι συνέρχεσθε οὐχὶ διὰ τὸ καλήτερον ἀλλὰ διὰ τὸ χειρότερον.
18 Διότι πρῶτον μὲν ὅταν συνέρχησθε εἰς τὴν ἐκκλησίαν, ἀκούω ὅτι ὑπάρχουσι σχίσματα μεταξὺ σας, καὶ μέρος τι πιστεύω
19 διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρχωσι καὶ αἰρέσεις μεταξὺ σας, διὰ νὰ γείνωσι φανεροὶ μεταξὺ σας οἱ δόκιμοι.
20 Ὅταν λοιπὸν συνέρχησθε ἐπὶ τὸ αὐτό, τοῦτο δὲν εἶναι νὰ φάγητε Κυριακὸν δεῖπνον
21 διότι ἕκαστος λαμβάνει πρὸ τοῦ ἄλλου τὸ ἴδιον ἑαυτοῦ δεῖπνον ἐν τῷ καιρῷ τοῦ τρώγειν, καὶ ἄλλος μὲν πεινᾷ, ἄλλος δὲ μεθύει.
22 Μή δὲν ἔχετε οἰκίας διὰ νὰ τρώγητε καὶ νὰ πίνητε; ἤ τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ καταφρονεῖτε, καὶ καταισχύνετε τοὺς μή ἔχοντας; τί νὰ σᾶς εἴπω; νὰ σᾶς ἐπαινέσω εἰς τοῦτο; δὲν σᾶς ἐπαινῶ.
23 Διότι ἐγὼ παρέλαβον ἀπὸ τοῦ Κυρίου ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ παρέδωκα εἰς ἐσᾶς, ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτὶ καθ᾿ ἥν παρεδίδετο ἔλαβεν ἄρτον,
24 καὶ εὐχαριστήσας ἔκοψε καὶ εἶπε Λάβετε, φάγετε τοῦτο εἶναι τὸ σῶμά μου τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον τοῦτο κάμνετε εἰς τὴν ἀνάμνησίν μου.
25 Ὁμοίως καὶ τὸ ποτήριον, ἀφοῦ ἐδείπνησε, λέγων Τοῦτο τὸ ποτήριον εἶναι ἡ καινή διαθήκη ἐν τῷ αἵματί μου τοῦτο κάμνετε, ὁσάκις πίνητε, εἰς τὴν ἀνάμνησίν μου.
26 Διότι ὁσάκις ἄν τρώγητε τὸν ἄρτον τοῦτον καὶ πίνητε τὸ ποτήριον τοῦτο, τὸν θάνατον τοῦ Κυρίου καταγγέλλετε, μέχρι τῆς ἐλεύσεως αὐτοῦ.
27 Ὥστε ὅστις τρώγῃ τὸν ἄρτον τοῦτον ἤ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος θέλει εἶσθαι τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου.
28 Ἄς δοκιμάζῃ δὲ ἑαυτὸν ὁ ἄνθρωπος, καὶ οὕτως ἄς τρώγῃ ἐκ τοῦ ἄρτου καὶ ἄς πίνῃ ἐκ τοῦ ποτηρίου
29 διότι ὁ τρώγων καὶ πίνων ἀναξίως τρώγει καὶ πίνει κατάκρισιν εἰς ἑαυτόν, μή διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου.
30 Διὰ τοῦτο ὑπάρχουσι μεταξὺ σας πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι, καὶ ἀποθνήσκουσιν ἱκανοί.
31 Διότι ἐὰν διεκρίνομεν ἑαυτούς, δὲν ἤθέλομεν κρίνεσθαι
32 ἀλλ᾿ ὅταν κρινώμεθα, παιδευόμεθα ὑπὸ τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ μή κατακριθῶμεν μετὰ τοῦ κόσμου.
33 Ὥστε ἀδελφοὶ μου, ὅταν συνέρχησθε διὰ νὰ φάγητε, περιμένετε ἀλλήλους
34 ἐὰν δὲ τις πεινᾷ, ἄς τρώγῃ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὑτοῦ, διὰ νὰ μή συνέρχησθε πρὸς κατάκρισιν. Τὰ δὲ λοιπά, ὅταν ἔλθω, θέλω διατάξει.
1 Περὶ δὲ τῶν πνευματικῶν, ἀδελφοί, δὲν θέλω νὰ ἀγνοῆτε.
2 Ἐξεύρετε ὅτι ἦσθε ἐθνικοί, συρόμενοι ὅπως ἐσύρεσθε πρὸς τὰ εἴδωλα τὰ ἄφωνα.
3 Διὰ τοῦτο σᾶς γνωστοποιῶ ὅτι οὐδεὶς λαλῶν διὰ Πνεύματος Θεοῦ λέγει ἀνάθεμα τὸν Ἰησοῦν, καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ εἴπῃ Κύριον Ἰησοῦν, εἰμή διὰ Πνεύματος Ἁγίου.
4 Εἶναι δὲ διαιρέσεις χαρισμάτων, τὸ Πνεῦμα ὅμως τὸ αὐτό
5 εἶναι καὶ διαιρέσεις διακονιῶν, ὁ Κύριος ὅμως ὁ αὐτός
6 εἶναι καὶ διαιρέσεις ἐνεργημάτων, ὁ Θεὸς ὅμως εἶναι ὁ αὐτός, ὁ ἐνεργῶν τὰ πάντα ἐν πᾶσι.
7 Δίδεται δὲ εἰς ἕκαστον ἡ φανέρωσις τοῦ Πνεύματος πρὸς τὸ συμφέρον.
8 Διότι εἰς ἄλλον μὲν δίδεται διὰ τοῦ Πνεύματος λόγος σοφίας, εἰς ἄλλον δὲ λόγος γνώσεως κατὰ τὸ αὐτὸ Πνεῦμα,
9 εἰς ἄλλον δὲ πίστις διὰ τοῦ αὐτοῦ Πνεύματος, εἰς ἄλλον δὲ χαρίσματα ἰαμάτων διὰ τοῦ αὐτοῦ Πνεύματος,
10 εἰς ἄλλον δὲ ἐνέργειαι θαυμάτων, εἰς ἄλλον δὲ προφητεία, εἰς ἄλλον δὲ διακρίσεις πνευμάτων, εἰς ἄλλον δὲ εἴδη γλωσσῶν, εἰς ἄλλον δὲ ἑρμηνεία γλωσσῶν.
11 Πάντα δὲ ταῦτα ἐνεργεῖ τὸ ἕν καὶ τὸ αὐτὸ Πνεῦμα, διάνεμον ἰδίᾳ εἰς ἕκαστον καθὼς θέλει.
12 Διότι καθὼς τὸ σῶμα εἶναι ἕν καὶ ἔχει μέλη πολλά, πάντα δὲ τὰ μέλη τοῦ σώματος τοῦ ἑνός, πολλὰ ὄντα, εἶναι ἕν σῶμα, οὕτω καὶ ὁ Χριστός
13 διότι ἡμεῖς πάντες διὰ τοῦ ἑνὸς Πνεύματος ἐβαπτίσθημεν εἰς ἕν σῶμα, εἴτε Ἰουδαῖοι εἴτε Ἕλληνες, εἴτε δοῦλοι εἴτε ἐλεύθεροι, καὶ πάντες εἰς ἕν Πνεῦμα ἐποτίσθημεν.
14 Διότι τὸ σῶμα δὲν εἶναι ἕν μέλος, ἀλλὰ πολλά.
15 Ἐὰν εἴπῃ ὁ ποῦς, Ἐπειδή δὲν εἶμαι χείρ, δὲν εἶμαι ἐκ τοῦ σώματος, διὰ τοῦτο τάχα δὲν εἶναι ἐκ τοῦ σώματος;
16 Καὶ ἐὰν εἴπῃ τὸ τίον, Ἐπειδή δὲν εἶμαι ὀφθαλμός, δὲν εἶμαι ἐκ τοῦ σώματος, διὰ τοῦτο δὲν εἶναι τάχα ἐκ τοῦ σώματος;
17 Ἐὰν ὅλον τὸ σῶμα ἦναι ὀφθαλμός, ποῦ ἡ ἀκοή; Ἐὰν ὅλον ἀκοή, ποῦ ἡ ὄσφρησις;
18 Ἀλλὰ τώρα ὁ Θεὸς ἔθεσε τὰ μέλη ἕν ἕκαστον αὐτῶν εἰς τὸ σῶμα καθὼς ἠθέλησεν.
19 Ἐὰν ὅμως πάντα ἦσαν ἕν μέλος, ποῦ τὸ σῶμα;
20 Ἀλλὰ τώρα εἶναι μὲν πολλὰ μέλη, ἕν ὅμως σῶμα.
21 Καὶ δὲν δύναται ὁ ὀφθαλμὸς νὰ εἴπῃ πρὸς τὴν χεῖρα Δὲν ἔχω χρείαν σου ἤ πάλιν ἡ κεφαλή πρὸς τοὺς πόδας Δὲν ἔχω χρείαν ὑμῶν.
22 Ἀλλὰ πολὺ περισσότερον τὰ μέλη τοῦ σώματος, τὰ ὁποῖα φαίνονται ὅτι εἶναι ἀσθενέστερα, ταῦτα εἶναι ἀναγκαῖα,
23 καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα νομίζομεν ὅτι εἶναι τὰ ἀτιμότερα τοῦ σώματος, εἰς ταῦτα ἀποδίδομεν τιμήν περισσοτέραν, καὶ τὰ ἄσχημα ἡμῶν ἔχουσι περισσοτέραν εὐσχημοσύνην
24 τὰ δὲ εὐσχήμονα ἡμῶν δὲν ἔχουσι χρείαν. Ἀλλ᾿ ὁ Θεὸς συνεκέρασε τὸ σῶμα, δώσας περισσοτέραν τιμήν εἰς τὸ εὐτελέστερον,
25 διὰ νὰ μή ἦναι σχίσμα ἐν τῷ σώματι, ἀλλὰ νὰ φροντίζωσι τὰ μέλη τὸ αὐτὸ ὑπὲρ ἀλλήλων.
26 Καὶ εἴτε πάσχει ἕν μέλος, πάντα τὰ μέλη συμπάσχουσιν εἴτε τιμᾶται ἕν μέλος, πάντα τὰ μέλη συγχαίρουσι.
27 Καὶ σεῖς εἶσθε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη κατὰ μέρος.
28 Καὶ ἄλλους μὲν ἔθεσεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, ἔπειτα θαύματα, ἔπειτα χαρίσματα ἰαμάτων, βοηθείας, κυβερνήσεις, εἴδη γλωσσῶν.
29 Μή πάντες εἶναι ἀπόστολοι; μή πάντες προφῆται; μή πάντες διδάσκαλοι; μή πάντες ἐνεργοῦσι θαύματα;
30 μή πάντες ἔχουσι χαρίσματα ἰαμάτων; μή πάντες λαλοῦσι γλώσσας; μή πάντες διερμηνεύουσι;
31 Ζητεῖτε δὲ μετὰ ζήλου τὰ καλήτερα χαρίσματα. Καὶ ἔτι πολὺ ὑπερέχουσαν ὁδὸν σᾶς δεικνύω.
1 Ἐὰν λαλῶ τὰς γλώσσας τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μή ἔχω, ἔγεινα χαλκὸς ἠχῶν ἤ κύμβαλον ἀλαλάζον.
2 Καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ ἐξεύρω πάντα τὰ μυστήρια καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε νὰ μετατοπίζω ὄρη, ἀγάπην δὲ μή ἔχω, εἶμαι οὐδέν.
3 Καὶ ἐὰν πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου διανείμω, καὶ ἐὰν παραδώσω τὸ σῶμά μου διὰ νὰ καυθῶ, ἀγάπην δὲ μή ἔχω, οὐδὲν φελοῦμαι.
4 Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, ἀγαθοποιεῖ, ἡ ἀγάπη δὲν φθονεῖ, ἡ ἀγάπη δὲν αὐθαδιάζει, δὲν ἐπαίρεται,
5 δὲν ἀσχημονεῖ, δὲν ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, δὲν παροξύνεται, δὲν διαλογίζεται τὸ κακόν,
6 δὲν χαίρει εἰς τὴν ἀδικίαν, συγχαίρει δὲ εἰς τὴν ἀλήθειαν
7 πάντα ἀνέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.
8 Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει τὰ ἄλλα ὅμως, εἴτε προφητεῖαι εἶναι, θέλουσι καταργηθῆ εἴτε γλῶσσαι, θέλουσι παύσει εἴτε γνῶσις, θέλει καταργηθῆ.
9 Διότι κατὰ μέρος γινώσκομεν καὶ κατὰ μέρος προφητεύομεν
10 ὅταν ὅμως ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ κατὰ μέρος θέλει καταργηθῆ.
11 Ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐσυλλογιζόμην ὅτε ὅμως ἔγεινα ἀνήρ, κατήργησα τὰ τοῦ νηπίου.
12 Διότι τώρα βλέπομεν διὰ κατόπτρου αἰνιγματωδῶς, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον τώρα γνωρίζω κατὰ μέρος, τότε δὲ θέλω γνωρίσει καθὼς καὶ ἐγνωρίσθην.
13 Τώρα δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα. μεγαλητέρα δὲ τούτων εἶναι ἡ ἀγάπη.
1 Ἀκολουθεῖτε τὴν ἀγάπην καὶ ζητεῖτε μετὰ ζήλου τὰ πνευματικά, μᾶλλον δὲ τὸ νὰ προφητεύητε.
2 Διότι ὁ λαλῶν γλῶσσαν ἀγνώριστον δὲν λαλεῖ πρὸς ἀνθρώπους, ἀλλὰ πρὸς τὸν Θεόν διότι οὐδεὶς ἀκούει αὐτόν, ἀλλὰ μὲ τὸ πνεῦμα αὑτοῦ λαλεῖ μυστήρια
3 ὁ δὲ προφητεύων λαλεῖ πρὸς ἀνθρώπους εἰς οἰκοδομήν καὶ προτροπήν καὶ παρηγορίαν.
4 Ὁ λαλῶν γλῶσσαν ἀγνώριστον ἑαυτὸν οἰκοδομεῖ, ὁ δὲ προφητεύων τὴν ἐκκλησίαν οἰκοδομεῖ.
5 Θέλω δὲ πάντες νὰ λαλῆτε γλώσσας, μᾶλλον δὲ νὰ προφητεύητε διότι ὁ προφητεύων εἶναι μεγαλήτερος παρὰ ὁ λαλῶν γλώσσας, ἐκτὸς ἐὰν διερμηνεύῃ, διὰ νὰ λάβῃ οἰκοδομήν ἡ ἐκκλησία.
6 Καὶ τώρα, ἀδελφοί, ἐὰν ἔλθω πρὸς ἐσᾶς λαλῶν γλώσσας, τί θέλω σᾶς φελήσει, ἐὰν δὲν σᾶς λαλήσω ἤ μὲ ἀποκάλυψιν ἤ μὲ γνῶσιν ἤ μὲ προφητείαν ἤ μὲ διδαχήν;
7 Καὶ τὰ ἄψυχα, ὅσα δίδουσι φωνήν, εἴτε αὐλὸς εἴτε κιθάρα, ἐὰν δὲν δώσωσι διακεκριμένους τοὺς φθόγγους, πῶς θέλει γνωρισθῆ τὸ αὐλούμενον ἤ τὸ κιθαριζόμενον;
8 Διότι ἐὰν ἡ σάλπιγξ δώσῃ φωνήν ἀσαφῆ, τίς θέλει ἑτοιμασθῆ εἰς πόλεμον;
9 Οὕτω καὶ σεῖς, ἐὰν δὲν δώσητε διὰ τῆς γλώσσης φωνήν εὐκατάληπτον, πῶς θέλει γνωρισθῆ τὸ λαλούμενον; διότι θέλετε λαλεῖ εἰς τὸν ἀέρα.
10 Τόσα εἴδη φωνῶν εἶναι τυχὸν ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ οὐδὲν ἐξ αὐτῶν εἶναι ἀσήμαντον.
11 Ἐὰν λοιπὸν δὲν γνωρίσω τὴν σημασίαν τῆς φωνῆς, θέλω εἶσθαι πρὸς τὸν λαλοῦντα βάρβαρος καὶ ὁ λαλῶν βάρβαρος πρὸς ἐμέ.
12 Οὕτω καὶ σεῖς, ἐπειδή εἶσθε ζηλωταὶ πνευματικῶν, ζητεῖτε νὰ περισσεύητε ἐν αὐτοῖς πρὸς τὴν οἰκοδομήν τῆς ἐκκλησίας.
13 Διὰ τοῦτο ὁ λαλῶν γλῶσσαν ἀγνώριστον ἄς προσεύχηται διὰ νὰ γείνῃ ἱκανὸς νὰ διερμηνεύῃ,
14 διότι ἐὰν προσεύχωμαι μὲ γλῶσσαν ἀγνώριστον, τὸ πνεῦμά μου προσεύχεται, ἀλλ᾿ ὁ νοῦς μου εἶναι ἀκαρποφόρητος.
15 Τί πρέπει λοιπόν; Θέλω προσευχηθῆ μὲ τὸ πνεῦμα, θέλω δὲ προσευχηθῆ καὶ μὲ τὸν νοῦν. Θέλω ψάλλει μὲ τὸ πνεῦμα, θέλω δὲ ψάλλει καὶ μὲ τὸν νοῦν.
16 Διότι ἐὰν δοξολογήσῃς μὲ τὸ πνεῦμα, ἐκεῖνος ὅστις ἔχει τάξιν ἰδιώτου πῶς θέλει εἰπεῖ τὸ ἀμήν εἰς τὴν εὐχαριστίαν σου, μή ἐξεύρων τί λέγεις;
17 Διότι σὺ μὲν καλῶς εὐχαριστεῖς, ὁ ἄλλος ὅμως δὲν οἰκοδομεῖται.
18 Εὐχαριστῶ εἰς τὸν Θεὸν μου ὅτι λαλῶ πλειοτέρας γλώσσας παρὰ πάντας ὑμᾶς
19 πλήν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πέντε λόγους προτιμῶ νὰ λαλήσω διὰ τοῦ νοὸς μου, διὰ νὰ κατηχήσω καὶ ἄλλους, παρὰ μυρίους λόγους μὲ γλῶσσαν ἀγνώριστον.
20 Ἀδελφοί, μή γίνεσθε παιδία κατὰ τὰς φρένας, ἀλλὰ γίνεσθε νήπια μὲν εἰς τὴν κακίαν, τέλειοι ὅμως εἰς τὰς φρένας.
21 Ἐν τῷ νόμῳ εἶναι γεγραμμένον ὅτι δι᾿ ἑτερογλώσσων καὶ διὰ ξένων χειλέων θέλω λαλήσει πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ οὐδὲ οὕτω θέλουσι μὲ εἰσακούσει, λέγει Κύριος.
22 Ὥστε αἱ γλῶσσαι εἶναι διὰ σημεῖον οὐχὶ πρὸς τοὺς πιστεύοντας, ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἀπίστους ἡ προφητεία ὅμως εἶναι οὐχὶ πρὸς τοὺς ἀπίστους, ἀλλὰ πρὸς τοὺς πιστεύοντας.
23 Ἐὰν λοιπὸν συνέλθῃ ἡ ἐκκλησία ὅλη ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ λαλῶσι πάντες γλώσσας ἀγνωρίστους, εἰσέλθωσι δὲ ἰδιῶται ἤ ἄπιστοι, δὲν θέλουσιν εἰπεῖ ὅτι εἶσθε μαινόμενοι;
24 Ἀλλ᾿ ἐὰν πάντες προφητεύωσιν, εἰσέλθῃ δὲ τις ἄπιστος ἡ ἰδιώτης, ἐλέγχεται ὑπὸ πάντων, ἀνακρίνεται ὑπὸ πάντων,
25 καὶ οὕτω τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ γίνονται φανερά καὶ οὕτω πεσὼν κατὰ πρόσωπον θέλει προσκυνήσει τὸν Θεόν, κηρύττων ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι τῳόντι ἐν μέσῳ ὑμῶν.
26 Τί πρέπει λοιπόν, ἀδελφοί; Ὅταν συνέρχησθε, ἕκαστος ὑμῶν ψαλμὸν ἔχει, διδαχήν ἔχει, γλῶσσαν ἔχει, ἀποκάλυψιν ἔχει, ἑρμηνείαν ἔχει πάντα ἄς γίνωνται πρὸς οἰκοδομήν.
27 Ἐὰν τις λαλῇ γλῶσσαν ἀγνώριστον, ἄς κάμωσι τοῦτο ἀνὰ δύο ἤ τὸ περισσότερον ἀνὰ τρεῖς καὶ ἐκ διαδοχῆς, καὶ εἷς ἄς διερμηνεύῃ
28 ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἦναι διερμηνευτής, ἄς σιωπᾷ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἄς λαλῇ δὲ πρὸς ἑαυτὸν καὶ πρὸς τὸν Θεόν.
29 Προφῆται δὲ ἄς λαλῶσι δύο ἤ τρεῖς, καὶ οἱ ἄλλοι ἄς διακρίνωσιν
30 ἐὰν δὲ ἔλθῃ ἀποκάλυψις εἰς ἄλλον καθήμενον, ὁ πρῶτος ἄς σιωπᾷ.
31 Διότι δύνασθε ὁ εἷς μετὰ τὸν ἄλλον νὰ προφητεύητε πάντες, διὰ νὰ μανθάνωσι πάντες καὶ πάντες νὰ παρηγορῶνται
32 καὶ τὰ πνεύματα τῶν προφητῶν ὑποτάσσονται εἰς τοὺς προφήτας
33 διότι ὁ Θεὸς δὲν εἶναι ἀκαταστασίας, ἀλλ᾿ εἰρήνης. Καθὼς ἐν πάσαις ταῖς ἐκκλησίαις τῶν ἁγίων.
34 Αἱ γυναῖκές σας ἄς σιωπῶσιν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις διότι δὲν εἶναι συγκεχωρημένον εἰς αὐτὰς νὰ λαλῶσιν, ἀλλὰ νὰ ὑποτάσσωνται, καθὼς καὶ ὁ νόμος λέγει.
35 Ἀλλ᾿ ἐὰν θέλωσι νὰ μάθωσί τι, ἄς ἐρωτῶσιν ἐν τῷ οἴκῳ τοὺς ἄνδρας αὑτῶν διότι αἰσχρὸν εἶναι εἰς γυναῖκας νὰ λαλῶσιν ἐν ἐκκλησίᾳ.
36 Μήπως ἀπὸ σᾶς ἐξῆλθεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ἤ εἰς σᾶς μόνους κατήντησεν;
37 Ἐὰν τις νομίζῃ ὅτι εἶναι προφήτης ἤ πνευματικός, ἄς μάθῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα γράφω πρὸς ἐσᾶς, ὅτι εἶναι ἐντολαὶ τοῦ Κυρίου
38 ἀλλ᾿ ἐὰν τις ἀγνοῇ, ἄς ἀγνοῇ.
39 Ὥστε, ἀδελφοί, ζητεῖτε μετὰ ζήλου τὸ προφητεύειν, καὶ τὸ λαλεῖν γλώσσας μή ἐμποδίζετε
40 πάντα ἄς γίνωνται εὐσχημόνως καὶ κατὰ τάξιν.
1 Σᾶς φανερόνω δέ, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον ἐκήρυξα πρὸς ἐσᾶς, τὸ ὁποῖον καὶ παρελάβετε, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἵστασθε,
2 διὰ τοῦ ὁποίου καὶ σώζεσθε, τίνι τρόπῳ σᾶς ἐκήρυξα αὐτό, ἄν φυλάττητε αὐτό, ἐκτὸς ἐὰν ἐπιστεύσατε ματαίως.
3 Διότι παρέδωκα εἰς ἐσᾶς ἐν πρώτοις ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ παρέλαβον, ὅτι ὁ Χριστὸς ἀπέθανε διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν κατὰ τὰς γραφάς,
4 καὶ ὅτι ἐτάφη, καὶ ὅτι ἀνέστη τὴν τρίτην ἡμέραν κατὰ τὰς γραφάς,
5 καὶ ὅτι ἐφάνη εἰς τὸν Κηφᾶν, ἔπειτα εἰς τοὺς δώδεκα
6 μετὰ ταῦτα ἐφάνη εἰς πεντακοσίους καὶ ἐπέκεινα ἀδελφοὺς διὰ μιᾶς, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ πλειότεροι μένουσιν ἕως τώρα, τινὲς δὲ καὶ ἐκοιμήθησαν
7 ἔπειτα ἐφάνη εἰς τὸν Ἰάκωβον, ἔπειτα εἰς πάντας τοὺς ἀποστόλους
8 τελευταῖον δὲ πάντων ἐφάνη καὶ εἰς ἐμὲ ὡς εἰς ἔκτρωμα.
9 Διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ ἐλάχιστος τῶν ἀποστόλων, ὅστις δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ ὀνομάζωμαι ἀπόστολος, διότι κατεδίωξα τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ
10 ἀλλὰ χάριτι Θεοῦ εἶμαι ὅτι εἶμαι καὶ ἡ εἰς ἐμὲ χάρις αὐτοῦ δὲν ἔγεινε ματαία, ἀλλὰ περισσότερον αὐτῶν πάντων ἐκοπίασα, πλήν οὐχὶ ἐγώ, ἀλλ᾿ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ μετ᾿ ἐμοῦ.
11 Εἴτε λοιπὸν ἐγὼ εἴτε ἐκεῖνοι, οὕτω κηρύττομεν καὶ οὕτως ἐπιστεύσατε.
12 Ἐὰν δὲ ὁ Χριστὸς κηρύττηται ὅτι ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, πῶς τινὲς μεταξὺ σας λέγουσιν ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν δὲν εἶναι;
13 Καὶ ἐὰν ἀνάστασις νεκρῶν δὲν ἦναι, οὐδ᾿ ὁ Χριστὸς ἀνέστη
14 καὶ ἄν ὁ Χριστὸς δὲν ἀνέστη, μάταιον ἄρα εἶναι τὸ κήρυγμα ἡμῶν, ματαία δὲ καὶ ἡ πίστις σας.
15 Εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ Θεοῦ, διότι ἐμαρτυρήσαμεν περὶ τοῦ Θεοῦ ὅτι ἀνέστησε τὸν Χριστόν, τὸν ὁποῖον δὲν ἀνέστησεν, ἐὰν καθ᾿ ὑπόθεσιν δὲν ἀνασταίνωνται νεκροί.
16 Διότι ἐὰν δὲν ἀνασταίνωνται νεκροί, οὐδ᾿ ὁ Χριστὸς ἀνέστη
17 ἀλλ᾿ ἐὰν ὁ Χριστὸς δὲν ἀνέστῃ, ματαία ἡ πίστις σας ἔτι εἶσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν.
18 Ἄρα καὶ οἱ κοιμηθέντες ἐν Χριστῷ ἀπωλέσθησαν.
19 Ἐὰν ἐν ταύτῃ τῇ ζωῇ μόνον ἐλπίζωμεν εἰς τὸν Χριστόν, εἴμεθα ἐλεεινότεροι πάντων τῶν ἀνθρώπων.
20 Ἀλλὰ τώρα ὁ Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, ἔγεινεν ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων.
21 Διότι ἐπειδή ὁ θάνατος ἦλθε δι᾿ ἀνθρώπου, οὕτω καὶ δι᾿ ἀνθρώπου ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν.
22 Ἐπειδή καθὼς πάντες ἀποθνήσκουσιν ἐν τῷ Ἀδάμ, οὕτω καὶ πάντες θέλουσι ζωοποιηθῆ ἐν τῷ Χριστῷ.
23 Ἕκαστος ὅμως κατὰ τὴν ἰδίαν αὑτοῦ τάξιν ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ ἀπαρχή, ἔπειτα ὅσοι εἶναι τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ
24 Ὕστερον θέλει εἶσθαι τὸ τέλος, ὅταν παραδώσῃ τὴν βασιλείαν εἰς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα, ὅταν καταργήσῃ πᾶσαν ἀρχήν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν.
25 Διότι πρέπει νὰ βασιλεύῃ ἑωσοῦ θέσῃ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὑτοῦ.
26 Ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος
27 διότι πάντα ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ. Ὅταν δὲ εἴπῃ ὅτι πάντα εἶναι ὑποτεταγμένα, φανερὸν ὅτι ἐξαιρεῖται ὁ ὑποτάξας εἰς αὐτὸν τὰ πάντα.
28 Ὅταν δὲ ὑποταχθῶσιν εἰς αὐτὸν τὰ πάντα, τότε καὶ αὐτὸς ὁ Υἱὸς θέλει ὑποταχθῆ εἰς τὸν ὑποτάξαντα εἰς αὐτὸν τὰ πάντα, διὰ νὰ ἦναι ὁ Θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσιν.
29 Ἐπειδή τί θέλουσι κάμει οἱ βαπτιζόμενοι ὑπὲρ τῶν νεκρῶν, ἐὰν τῳόντι οἱ νεκροὶ δὲν ἀνασταίνωνται, διὰ τί καὶ βαπτίζονται ὑπὲρ τῶν νεκρῶν;
30 διὰ τί καὶ ἡμεῖς κινδυνεύομεν πᾶσαν ὥραν;
31 Καθ᾿ ἡμέραν ἀποθνήσκω, μὰ τὴν εἰς ἐσᾶς καύχησίν μου, τὴν ὁποίαν ἔχω ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν.
32 Ἐὰν κατὰ ἄνθρωπον ἐπολέμησα μὲ θηρία ἐν Ἐφέσῳ, τί τὸ ὄφελος εἰς ἐμέ; ἄν οἱ νεκροὶ δὲν ἀνασταίνωνται, ἄς φάγωμεν καὶ ἄς πίωμεν, διότι αὔριον ἀποθνήσκομεν.
33 Μή πλανᾶσθε Φθείρουσι τὰ καλὰ ἤθη αἱ κακαὶ συναναστροφαί.
34 Συνέλθετε εἰς ἑαυτοὺς κατὰ τὸ δίκαιον καὶ μή ἁμαρτάνετε διότι τινὲς ἔχουσιν ἀγνωσίαν Θεοῦ πρὸς ἐντροπήν σας λέγω τοῦτο.
35 Ἀλλὰ θέλει τις εἰπεῖ Πῶς ἀνασταίνονται οἱ νεκροί; καὶ μὲ ποῖον σῶμα ἔρχονται;
36 Ἄφρον, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σὺ σπείρεις, δὲν ζωογονεῖται ἐὰν δὲν ἀποθάνῃ
37 καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σπείρεις, δὲν σπείρεις τὸ σῶμα τὸ ὁποῖον μέλλει νὰ γείνῃ, ἀλλὰ γυμνὸν κόκκον, σίτου τυχὸν ἤ τινος τῶν λοιπῶν.
38 Ὁ δὲ Θεὸς δίδει εἰς αὐτὸ σῶμα καθὼς ἠθέλησε, καὶ εἰς ἕκαστον τῶν σπερμάτων τὸ ἰδιαίτερον αὐτοῦ σῶμα.
39 Πᾶσα σὰρξ δὲν εἶναι ἡ αὐτή σάρξ, ἀλλὰ ἄλλη μὲν σὰρξ τῶν ἀνθρώπων, ἄλλη δὲ σὰρξ τῶν κτηνῶν, ἄλλη δὲ τῶν ἰχθύων καὶ ἄλλη τῶν πτηνῶν.
40 Εἶναι καὶ σώματα ἐπουράνια καὶ σώματα ἐπίγεια πλήν ἄλλη μὲν ἡ δόξα τῶν ἐπουρανίων, ἄλλη δὲ ἡ τῶν ἐπιγείων.
41 Ἄλλη δόξα εἶναι τοῦ ἡλίου, καὶ ἄλλη δόξα τῆς σελήνης, καὶ ἄλλη δόξα τῶν ἀστέρων διότι ἀστήρ διαφέρει ἀστέρος κατὰ τὴν δόξαν.
42 Οὕτω καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν. Σπείρεται ἐν φθορᾷ, ἀνίσταται ἐν ἀφθαρσίᾳ
43 σπείρεται ἐν ἀτιμίᾳ, ἀνίσταται ἐν δόξῃ σπείρεται ἐν ἀσθενείᾳ, ἀνίσταται ἐν δυνάμει
44 σπείρεται σῶμα ζωϊκόν, ἀνίσταται σῶμα πνευματικόν. Εἶναι σῶμα ζωϊκόν, καὶ εἶναι σῶμα πνευματικόν.
45 Οὕτως εἶναι καὶ γεγραμμένον Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ ἔγεινεν εἰς ψυχήν ζῶσαν ὁ ἔσχατος Ἀδὰμ εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν.
46 Πλήν οὐχὶ πρῶτον τὸ πνευματικόν, ἀλλὰ τὸ ζωϊκόν, ἔπειτα τὸ πνευματικόν.
47 Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος εἶναι ἐκ τῆς γῆς χοϊκός, ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ.
48 Ὁποῖος ὁ χοϊκός, τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί, καὶ ὁποῖος ὁ ἐπουράνιος, τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι
49 καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, θέλομεν φορέσει καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου.
50 Τοῦτο δὲ λέγω, ἀδελφοί, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν Θεοῦ δὲν δύνανται νὰ κληρονομήσωσιν, οὐδὲ ἡ φθορὰ κληρονομεῖ τὴν ἀφθαρσίαν.
51 Ἰδού, μυστήριον λέγω πρὸς ἐσᾶς πάντες μὲν δὲν θέλομεν κοιμηθῆ, πάντες ὅμως θέλομεν μεταμορφωθῆ,
52 ἐν μιᾷ στιγμῇ, ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ, ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι διότι θέλει σαλπίσει, καὶ οἱ νεκροὶ θέλουσιν ἀναστηθῆ ἄφθαρτοι, καὶ ἡμεῖς θέλομεν μεταμορφωθῆ.
53 Διότι πρέπει τὸ φθαρτὸν τοῦτο νὰ ἐνδυθῇ ἀφθαρσίαν, καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο νὰ ἐνδυθῇ ἀθανασίαν.
54 Ὅταν δὲ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδυθῇ ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδυθῇ ἀθανασίαν, τότε θέλει γείνει ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος Κατεπόθη ὁ θάνατος ἐν νίκῃ.
55 Ποῦ, θάνατε, τὸ κέντρον σου; πού, δη, ἡ νίκη σου;
56 τὸ δὲ κέντρον τοῦ θανάτου εἶναι ἡ ἁμαρτία, καὶ ἡ δύναμις τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος.
57 Ἀλλὰ χάρις εἰς τὸν Θεόν, ὅστις δίδει εἰς ἡμᾶς τὴν νίκην διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
58 Ὥστε, ἀδελφοὶ μου ἀγαπητοί, γίνεσθε στερεοί, ἀμετακίνητοι, περισσεύοντες πάντοτε εἰς τὸ ἔργον τοῦ Κυρίου, γινώσκοντες ὅτι ὁ κόπος σας δὲν εἶναι μάταιος ἐν Κυρίῳ.
1 Περὶ δὲ τῆς συνεισφορᾶς τῆς ὑπὲρ τῶν ἁγίων, καθὼς διέταξα εἰς τὰς ἐκκλησίας τῆς Γαλατίας, οὕτω κάμετε καὶ σεῖς.
2 Κατὰ τὴν πρώτην τῆς ἑβδομάδος ἕκαστος ὑμῶν ἄς ἐναποθέτῃ παρ᾿ ἑαυτῷ θησαυρίζων ὅ, τι ἄν εὐπορῇ, ὥστε ὅταν ἔλθω νὰ μή συνάγωνται τότε συνεισφοραί.
3 Καὶ ὅταν ἔλθω, ὁποίους ἐγκρίνητε, δι᾿ ἐπιστολῶν τούτους θέλω πέμψει διὰ νὰ φέρωσι τὴν δωρεὰν σας εἰς Ἱερουσαλήμ
4 καὶ ἐὰν ἦναι ἄξιον νὰ ὑπάγω καὶ ἐγώ, θέλουσιν ἐλθεῖ μετ᾿ ἐμοῦ.
5 Θέλω δὲ ἐλθεῖ πρὸς ἐσᾶς, ἀφοῦ διέλθω τὴν Μακεδονίαν διότι τὴν Μακεδονίαν διέρχομαι
6 καὶ ἴσως θέλω παραμείνει πλησίον σας, ἤ καὶ παραχειμάσει, διὰ νὰ μὲ προπέμψητε σεῖς ὅπου ἄν ὑπάγω.
7 Διότι δὲν θέλω νὰ σᾶς ἴδω τώρα ἐν παρόδῳ, ἀλλ᾿ ἐλπίζω νὰ μείνω πλησίον σας καιρὸν τινα, ἐὰν ὁ Κύριος συγχωρήσῃ τοῦτο.
8 Θέλω δὲ μείνει ἐν Ἐφέσῳ ἕως τῆς πεντηκοστῆς
9 διότι ἠνοίχθη εἰς ἐμὲ θύρα μεγάλη καὶ ἐνεργητική, καὶ εἶναι πολλοὶ ἐναντίοι.
10 Καὶ ἐὰν ἔλθῃ ὁ Τιμόθεος, προσέχετε νὰ ἦναι ἄφοβος μεταξὺ σας διότι τὸ ἔργον τοῦ Κυρίου ἐργάζεται καθὼς καὶ ἐγώ
11 μηδεὶς λοιπὸν ἄς μή ἐξουθενήσῃ αὐτόν. Προπέμψατε δὲ αὐτὸν ἐν εἰρήνῃ, διὰ νὰ ἔλθῃ πρὸς ἐμέ διότι προσμένω αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν.
12 Περὶ δὲ τοῦ ἀδελφοῦ Ἀπολλώ, παρεκάλεσα αὐτὸν πολλὰ νὰ ἔλθῃ πρὸς ἐσᾶς μετὰ τῶν ἀδελφῶν καὶ δὲν ἤθελε παντάπασι νὰ ἔλθῃ τώρα, θέλει ὅμως ἐλθεῖ ὅταν εὐκαιρήσῃ.
13 Ἀγρυπνεῖτε, στέκεσθε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, ἐνδυναμοῦσθε.
14 Πάντα τὰ ἔργα ὑμῶν ἄς γίνωνται ἐν ἀγάπῃ.
15 Σᾶς παρακαλῶ δέ, ἀδελφοί ἐξεύρετε τὴν οἰκίαν τοῦ Στεφανᾶ, ὅτι εἶναι ἀπαρχή τῆς Ἀχαΐας καὶ ἀφιέρωσαν ἑαυτοὺς εἰς τὴν διακονίαν τῶν ἁγίων
16 νὰ ὑποτάσσησθε καὶ σεῖς εἰς τοὺς τοιούτους καὶ εἰς πάντα τὸν συνεργοῦντα καὶ κοπιῶντα.
17 Χαίρω δὲ διὰ τὴν ἔλευσιν τοῦ Στεφανᾶ καὶ Φουρτουνάτου καὶ Ἀχαϊκοῦ, διότι τὴν ἔλλειψίν σας οὗτοι ἀνεπλήρωσαν
18 ἐπειδή ἀνέπαυσαν τὸ ἰδικὸν μου πνεῦμα καὶ τὸ ἰδικὸν σας. Τιμᾶτε λοιπὸν τοὺς τοιούτους.
19 Σᾶς ἀσπάζονται αἱ ἐκκλησίαι τῆς Ἀσίας. Σᾶς ἀσπάζονται πολλὰ ἐν Κυρίῳ ὁ Ἀκύλας καὶ ἡ Πρίσκιλλα μετὰ τῆς κατ᾿ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίας.
20 Σᾶς ἀσπάζονται οἱ ἀδελφοὶ πάντες. Ἀσπάσθητε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ.
21 Ὁ ἀσπασμὸς ἐγράφη μὲ τὴν χεῖρα ἐμοῦ τοῦ Παύλου.
22 Ὅστις δὲν ἀγαπᾷ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἄς ἦναι ἀνάθεμα. Μαρὰν ἀθά.
23 Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἴη μεθ᾿ ὑμῶν.
24 Ἡ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἀμήν.