1 Τὸ φορτίον τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου διὰ χειρὸς Μαλαχίου πρὸς Ἰσραήλ.
2 Ἐγὼ σᾶς ἠγάπησα, λέγει Κύριος· καὶ σεῖς εἴπετε, Εἰς τί μᾶς ἠγάπησας; δὲν ἦτο ὁ Ἠσαῦ ἀδελφὸς τοῦ Ἰακώβ; λέγει Κύριος· πλήν ἠγάπησα τὸν Ἰακώβ,
3 τὸν δὲ Ἠσαῦ ἐμίσησα καὶ κατέστησα τὰ ὄρη αὐτοῦ ἐρήμωσιν καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ κατοικίας ἐρήμου.
4 Καὶ ἐὰν ὁ Ἐδὼμ εἴπῃ, Ἡμεῖς ἐταλαιπωρήθημεν, πλήν θέλομεν οἰκοδομήσει ἐκ νέου τοὺς ἠρημωμένους τόπους, οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Αὐτοὶ θέλουσιν οἰκοδομήσει ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω καταστρέψει· καὶ θέλουσιν ὀνομασθῆ, Ὅριον ἀνομίας, καί, Ὁ λαὸς κατὰ τοῦ ὁποίου ὁ Κύριος ἠγανάκτησε διαπαντός.
5 Καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ σας θέλουσιν ἰδεῖ καὶ σεῖς θέλετε εἰπεῖ, Ἐμεγαλύνθη ὁ Κύριος ἀπὸ τοῦ ὁρίου τοῦ Ἰσραήλ.
6 Ὁ υἱὸς τιμᾷ τὸν πατέρα καὶ ὁ δοῦλος τὸν κύριον αὑτοῦ· ἄν λοιπὸν ἐγὼ ἦμαι πατήρ, ποῦ εἶναι ἡ τιμή μου; καὶ ἄν κύριος ἐγώ, ποῦ ὁ φόβος μου; λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων πρὸς ἐσᾶς, ἱερεῖς, οἵτινες καταφρονεῖτε τὸ ὄνομά μου, καὶ λέγετε, Εἰς τί κατεφρονήσαμεν τὸ ὄνομά σου;
7 Προσεφέρετε ἄρτον μεμιασμένον ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου μου καὶ εἴπετε, Εἰς τί σὲ ἐμιάναμεν; Εἰς τὸ ὅτι λέγετε, Ἡ τράπεζα τοῦ Κυρίου εἶναι ἀξιοκαταφρόνητος.
8 Καὶ ἄν προσφέρητε τυφλὸν εἰς θυσίαν, δὲν εἶναι κακόν; καὶ ἄν προσφέρητε χωλὸν ἤ ἄρρωστον, δὲν εἶναι κακὸν; πρόσφερε τώρα τοῦτο εἰς τὸν ἀρχηγὸν σου· θέλει ρά γε εὐαρεστηθῆ εἰς σὲ ἤ ὑποδεχθῆ τὸ πρόσωπόν σου; λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
9 Καὶ τώρα λοιπὸν δεήθητε τοῦ Θεοῦ διὰ νὰ ἐλεήσῃ ἡμᾶς· ἐξ αἰτίας σας ἔγεινε τοῦτο· θέλει ρά γε ὑποδεχθῆ τὰ πρόσωπά σας; λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
10 Τίς εἶναι καὶ μεταξὺ σας, ὅστις ἤθελε κλείσει τὰς θύρας, διὰ νὰ μή ἀνάπτητε πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν μου ματαίως; δὲν ἔχω εὐχαρίστησιν εἰς ἐσᾶς, λέγει ὁ Κύριος των δυνάμεων, καὶ δὲν θέλω δεχθῆ προσφορὰν ἐκ τῆς χειρὸς σας.
11 Διότι ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου ἕως δυσμῶν αὐτοῦ τὸ ὄνομά μου θέλει εἶσθαι μέγα μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, καὶ ἐν παντὶ τόπῳ θέλει προσφέρεσθαι θυμίαμα εἰς τὸ ὄνομά μου καὶ θυσία καθαρά· διότι μέγα θέλει εἶσθαι τὸ ὄνομά μου μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
12 Σεῖς ὅμως ἐβεβηλώσατε αὐτό, λέγοντες, Ἡ τράπεζα τοῦ Κυρίου εἶναι μεμιασμένη, καὶ τὰ ἐπιτιθέμενα ἐπ᾿ αὐτήν, τὸ φαγητὸν αὐτῆς, ἀξιοκαταφρόνητον.
13 Σεῖς εἴπετε ἔτι, Ἰδού, ὁποία ἐνόχλησις· καὶ κατεφρονήσατε αὐτήν, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· καὶ ἐφέρατε τὸ ἡρπαγμένον καὶ τὸ χωλὸν καὶ τὸ ἄρρωστον, ναί, τοιαύτην προσφορὰν ἐφέρατε· ἤθελον δεχθῆ αὐτήν ἐκ τῆς χειρὸς σας; λέγει Κύριος.
14 Ὅθεν ἐπικατάρατος ὁ ἀπατεών, ὅστις ἔχει ἐν τῷ ποιμνίῳ αὑτοῦ ἄρσεν καὶ κάμνει εὐχήν καὶ θυσιάζει εἰς τὸν Κύριον πρᾶγμα διεφθαρμένον· διότι ἐγὼ εἶμαι βασιλεὺς μέγας, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ τὸ ὄνομά μου εἶναι τρομερὸν ἐν τοῖς ἔθνεσι.
1 Καὶ τώρα εἰς ἐσᾶς γίνεται ἡ ἐντολή αὕτη, ἱερεῖς.
2 Ἐὰν δὲν ἀκούσητε καὶ ἐὰν δὲν βάλητε τοῦτο εἰς τὴν καρδίαν, διὰ νὰ δώσητε δόξαν εἰς τὸ ὄνομά μου, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, τότε θέλω ἐξαποστείλει τὴν κατάραν ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ θέλω ἐπικαταρασθῆ τὰς εὐλογίας σας· ναί, μάλιστα καὶ κατηράσθην αὐτάς, διότι δὲν βάλλετε τοῦτο εἰς τὴν καρδίαν σας.
3 Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἀπορρίψει τὰ σπέρματά σας καὶ θέλω σκορπίσει κόπρον ἐπὶ τὰ πρόσωπά σας, τὴν κόπρον τῶν ἑορτῶν σας· καὶ θέλει σᾶς σηκώσει μεθ᾿ ἑαυτῆς.
4 Καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ ἐξαπέστειλα τὴν ἐντολήν ταύτην πρὸς ἐσᾶς, διὰ νὰ ἦναι ἡ διαθήκη μου μετὰ τοῦ Λευΐ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
5 Ἡ τῆς ζωῆς καὶ τῆς εἰρήνης διαθήκη μου ἦτο μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἔδωκα αὐτὰς εἰς αὐτὸν διὰ τὸν φόβον, τὸν ὁποῖον μὲ ἐφοβεῖτο καὶ εὐλαβεῖτο τὸ ὄνομά μου.
6 Ὁ νόμος τῆς ἀληθείας ἦτο ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ καὶ ἀνομία δὲν εὑρέθη ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ· περιεπάτησε μετ᾿ ἐμοῦ ἐν εἰρήνῃ καὶ εὐθύτητι καὶ πολλοὺς ἐπέστρεψεν ἀπὸ ἀνομίας.
7 Ἐπειδή τὰ χείλη τοῦ ἱερέως θέλουσι φυλάττει γνῶσιν, καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ θέλουσι ζητήσει νόμον· διότι αὐτὸς εἶναι ἄγγελος τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων.
8 Ἀλλὰ σεῖς ἐξεκλίνατε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ· ἐκάμετε πολλοὺς νὰ προσκόπτωσιν εἰς τὸν νόμον· διεφθείρατε τὴν διαθήκην τοῦ Λευΐ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
9 Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ σᾶς κατέστησα καταφρονητοὺς καὶ ἐξουδενωμένους εἰς πάντα τὸν λαόν, καθότι δὲν ἐφυλάξατε τὰς ὁδοὺς μου ἀλλ᾿ ἦσθε προσωπολῆπται εἰς τὸν νόμον.
10 Δὲν εἶναι εἷς ὁ πατήρ πάντων ἡμῶν; δὲν ἔπλασεν ἡμᾶς εἷς Θεός; διὰ τί δολιευόμεθα ἕκαστος κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ, βεβηλοῦντες τὴν διαθήκην τῶν πατέρων ἡμῶν;
11 Ὁ Ἰούδας ἐφέρθη δολίως καὶ ἐπράχθη βδέλυγμα ἐν Ἰσραήλ καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ· διότι ἐβεβήλωσεν ὁ Ἰούδας τὸ ἅγιον τοῦ Κυρίου, τὸ ὁποῖον ἠγάπησε, καὶ ἐνυμφεύθη θυγατέρα θεοῦ ἀλλοτρίου.
12 Ὁ Κύριος θέλει ἐξολοθρεύσει ἐκ τῶν σκηνωμάτων τοῦ Ἰακὼβ τὸν ἄνθρωπον τὸν πράττοντα τοῦτο, τὸν σκοπὸν καὶ τὸν ἀποκρινόμενον καὶ τὸν προσφέροντα προσφορὰν εἰς τὸν Κύριον τῶν δυνάμεων.
13 Ἐκάμετε ἔτι καὶ τοῦτο· ἐκαλύπτετε τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου μὲ δάκρυα, μὲ κλαυθμὸν καὶ μὲ στεναγμούς· ὅθεν δὲν ἀποβλέπει πλέον εἰς τὴν προσφορὰν καὶ δὲν δέχεται αὐτήν μὲ εὐαρέστησιν ἐκ τῆς χειρὸς σας.
14 Καὶ λέγετε, Διὰ τί; Διότι ὁ Κύριος ἐστάθη μάρτυς μεταξὺ σοῦ καὶ τῆς γυναικὸς τῆς νεότητός σου, πρὸς τὴν ὁποίαν σὺ ἐφέρθης δολίως· ἐνῷ αὐτή εἶναι ἡ σύζυγός σου καὶ ἡ γυνή τῆς συνθήκης σου.
15 Καὶ δὲν ἔκαμεν ὁ Θεὸς ἕνα; καὶ ὅμως αὐτὸς εἶχεν ὑπεροχήν πνεύματος. Καὶ διὰ τί τὸν ἕνα; διὰ νὰ ζητήσῃ σπέρμα θεῖον. Διὰ τοῦτο προσέχετε εἰς τὸ πνεῦμά σας, καὶ ἄς μή φέρηται μηδεὶς ἀπίστως πρὸς τὴν γυναῖκα τῆς νεότητος αὑτοῦ.
16 Διότι ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, λέγει ὅτι μισεῖ τὸν ἀποβάλλοντα αὐτήν καὶ τὸν καλύπτοντα τὴν βίαν μὲ τὸ ἔνδυμα αὑτοῦ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· διὰ τοῦτο προσέχετε εἰς τὸ πνεῦμά σας καὶ μή φέρεσθε δολίως.
17 Κατεβαρύνατε τὸν Κύριον μὲ τοὺς λόγους σας· καὶ λέγετε, μὲ τί κατεβαρύναμεν αὐτόν; Μὲ τὸ νὰ λέγητε, πᾶς ὅστις πράττει κακὸν εἶναι εὐάρεστος ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ αὐτὸς εὐδοκεῖ εἰς αὐτούς. Ποῦ εἶναι ὁ Θεὸς τῆς κρίσεως;
1 Ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου καὶ θέλει κατασκευάσει τὴν ὁδὸν ἔμπροσθέν μου· καὶ ὁ Κύριος, τὸν ὁποῖον σεῖς ζητεῖτε, ἐξαίφνης θέλει ἐλθεῖ εἰς τὸν ναὸν αὑτοῦ, ναί, ὁ ἄγγελος τῆς διαθήκης, τὸν ὁποῖον σεῖς θέλετε· ἰδού, ἔρχεται, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
2 Ἀλλὰ τίς δύναται νὰ ὑπομείνῃ τὴν ἡμέραν τῆς ἐλεύσεως αὐτοῦ; καὶ τίς δύναται νὰ σταθῆ εἰς τὴν παρουσίαν αὐτοῦ; διότι αὐτὸς εἶναι ὡς πῦρ χωνευτοῦ καὶ ὡς σμίγμα γναφέων.
3 Καὶ θέλει καθήσει ὡς ὁ χωνεύων καὶ καθαρίζων τὸ ἀργύριον, καὶ θέλει καθαρίσει τοὺς υἱοὺς τοῦ Λευΐ καὶ θέλει στραγγίσει αὐτοὺς ὡς τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον, καὶ θέλουσι προσφέρει εἰς τὸν Κύριον προσφορὰν ἐν δικαιοσύνῃ.
4 Τότε ἡ προσφορὰ τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ θέλει εἶσθαι ἀρεστή εἰς τὸν Κύριον καθὼς ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς ἀρχαίαις καὶ καθὼς ἐν τοῖς προλαβοῦσιν ἔτεσι.
5 Καὶ θέλω πλησιάσει πρὸς ἐσᾶς διὰ κρίσιν· καὶ θέλω εἶσθαι μάρτυς σπεύδων ἐναντίον τῶν μάγων καὶ ἐναντίον τῶν μοιχευόντων καὶ ἐναντίον τῶν ἐπιόρκων καὶ ἐναντίον τῶν ἀποστερούντων τὸν μισθὸν τοῦ μισθωτοῦ, τῶν καταδυναστευόντων τὴν χήραν καὶ τὸν ὀρφανόν, καὶ τῶν ἀδικούντων τὸν ξένον καὶ τῶν μή φοβουμένων με, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
6 Διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος· δὲν ἀλλοιοῦμαι· διὰ τοῦτο σεῖς, οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰακώβ, δὲν ἀπωλέσθητε.
7 Ἐκ τῶν ἡμερῶν τῶν πατέρων σας ἀπεχωρίσθητε ἀπὸ τῶν διαταγμάτων μου καὶ δὲν ἐφυλάξατε αὐτά. Ἐπιστρέψατε πρὸς ἐμὲ καὶ θέλω ἐπιστρέψει πρὸς ἐσᾶς, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· πλήν εἴπετε, Τίνι τρόπῳ θέλομεν ἐπιστρέψει;
8 Μήπως θέλει κλέπτει ὁ ἄνθρωπος τὸν Θεόν; σεῖς ὅμως μὲ ἐκλέπτετε· καὶ λέγετε, Εἰς τί σὲ ἐκλέψαμεν; εἰς τὰ δέκατα καὶ εἰς τὰς προσφοράς.
9 Σεῖς εἶσθε κατηραμένοι μὲ κατάραν· διότι σεῖς μὲ ἐκλέψατε, ναί, σεῖς, ὅλον τὸ ἔθνος.
10 Φέρετε πάντα τὰ δέκατα εἰς τὴν ἀποθήκην, διὰ νὰ ἦναι τροφή εἰς τὸν οἶκόν μου· καὶ δοκιμάσατέ με τώρα εἰς τοῦτο, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ἐὰν δὲν σᾶς ἀνοίξω τοὺς καταρράκτας τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐκχέω τὴν εὐλογίαν εἰς ἐσᾶς, ὥστε νὰ μή ἀρκῇ τόπος δι᾿ αὐτήν.
11 Καὶ θέλω ἐπιτιμήσει ὑπὲρ ὑμῶν τὸν καταφθείροντα, καὶ δὲν θέλει φθείρει τοὺς καρποὺς τῆς γῆς σας· οὐδὲ ἡ ἄμπελός σας θέλει ἀπορρίψει πρὸ καιροῦ τὸν καρπὸν αὑτῆς ἐν τῷ ἀγρῷ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
12 Καὶ θέλουσι σᾶς μακαρίζει πάντα τὰ ἔθνη· διότι σεῖς θέλετε εἶσθαι γῆ ἐπιθυμητή, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
13 Οἱ λόγοι σας ἦσαν σκληροὶ ἐναντίον μου, λέγει ὁ Κύριος· καὶ εἴπετε, Τί ἐλαλήσαμεν ἐναντίον σου;
14 Σεῖς εἴπετε, Μάταιον εἶναι νὰ δουλεύῃ τις τὸν Θεόν· καί, Τίς ἡ φέλεια ὅτι ἐφυλάξαμεν τὰ διατάγματα αὐτοῦ καὶ ὅτι περιεπατήσαμεν πενθοῦντες ἐνώπιον τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων;
15 Καὶ τώρα ἡμεῖς μακαρίζομεν τοὺς ὑπερηφάνους· ναί, οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν ὑψώθησαν, ναί, οἱ πειράζοντες τὸν Θεόν, καὶ αὐτοὶ ἐσώθησαν.
16 Τότε οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον ἐλάλουν πρὸς ἀλλήλους· καὶ ὁ Κύριος προσεῖχε καὶ ἤκουε καὶ ἐγράφη βιβλίον ἐνθυμήσεως ἐνώπιον αὐτοῦ περὶ τῶν φοβουμένων τὸν Κύριον καὶ τῶν εὐλαβουμένων τὸ ὄνομα αὐτοῦ·
17 καὶ θέλουσιν εἶσθαι ἐμοῦ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅταν ἐγὼ ἑτοιμάσω τὰ πολύτιμά μου· καὶ θέλω σπλαγχνισθῆ αὐτούς, καθὼς σπλαγχνίζεται ἄνθρωπος τὸν υἱὸν αὑτοῦ, ὅστις δουλεύει αὐτόν.
18 Τότε θέλετε ἐπιστρέψει καὶ διακρίνει μεταξὺ δικαίου καὶ ἀσεβοῦς, μεταξὺ τοῦ δουλεύοντος τὸν Θεὸν καὶ τοῦ μή δουλεύοντος αὐτόν.
1 Διότι, ἰδού, ἔρχεται ἡμέρα, ἥτις θέλει καίει ὡς κλίβανος· καὶ πάντες οἱ ὑπερήφανοι καὶ πάντες οἱ πράττοντες ἀσέβειαν θέλουσιν εἶσθαι ἄχυρον· καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ἐρχομένη θέλει κατακαύσει αὐτούς, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὥστε δὲν θέλει ἀφήσει εἰς αὐτοὺς ῥίζαν καὶ κλάδον.
2 Εἰς ἐσᾶς ὅμως τοὺς φοβουμένους τὸ ὄνομά μου θέλει ἀνατείλει ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης μὲ ἴασιν ἐν ταῖς πτέρυξιν αὑτοῦ· καὶ θέλετε ἐξέλθει, καὶ σκιρτήσει ὡς μοσχάρια τῆς φάτνης.
3 Καὶ θέλετε καταπατήσει τοὺς ἀσεβεῖς· διότι αὐτοὶ θέλουσιν εἶσθαι σποδὸς ὑπὸ τὰ ἴχνη τῶν ποδῶν σας, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐγὼ κάμω τοῦτο, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
4 Εὐθυμεῖσθε τὸν νόμον τοῦ Μωϋσέως τοῦ δούλου μου, τὸν ὁποῖον προσέταξα εἰς αὐτὸν ἐν Χωρήβ διὰ πάντα τὸν Ἰσραήλ, τὰ διατάγματα καὶ τὰς κρίσεις.
5 Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἀποστείλει πρὸς ἐσᾶς Ἠλίαν τὸν προφήτην, πρὶν ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου ἡ μεγάλη καὶ ἐπιφανής·
6 καὶ αὐτὸς θέλει ἐπιστρέψει τὴν καρδίαν τῶν πατέρων πρὸς τὰ τέκνα καὶ τὴν καρδίαν τῶν τέκνων πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν, μήποτε ἔλθω καὶ πατάξω τὴν γῆν μὲ ἀνάθεμα.