1 Ἐν τῷ ὀγδόῳ μηνί, τῷ δευτέρῳ ἔτει τοῦ Δαρείου, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν, τὸν υἱὸν τοῦ Βαραχίου υἱοῦ τοῦ Ἰδδώ, τὸν προφήτην, λέγων,
2 Ὁ Κύριος ὠργίσθη μεγάλως ἐπὶ τοὺς πατέρας σας.
3 Διὰ τοῦτο εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἐπιστρέψατε πρὸς ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ θέλω ἐπιστρέψει πρὸς ἐσᾶς, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
4 Μή γίνεσθε ὡς οἱ πατέρες σας, πρὸς τοὺς ὁποίους οἱ πρότεροι προφῆται ἔκραξαν λέγοντες, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων. Ἐπιστρέψατε τώρα ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν τῶν πονηρῶν καὶ τῶν πράξεων ὑμῶν τῶν πονηρῶν· καὶ δὲν ὑπήκουσαν καὶ δὲν ἔδωκαν προσοχήν εἰς ἐμέ, λέγει Κύριος.
5 Οἱ πατέρες σας ποῦ εἶναι, καὶ οἱ προφῆται μήπως θέλουσι ζήσει εἰς τὸν αἰῶνα;
6 Ἀλλ᾿ οἱ λόγοι μου καὶ τὰ διατάγματά μου, τὰ ὁποῖα προσέταξα εἰς τοὺς δούλους μου τοὺς προφήτας, δὲν ἔφθασαν εἰς τοὺς πατέρας σας; καὶ αὐτοὶ ἐστράφησαν καὶ εἶπον, Καθὼς ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων ἐβουλεύθη νὰ κάμῃ εἰς ἡμᾶς, κατὰ τὰς ὁδοὺς ἡμῶν καὶ κατὰ τὰς πράξεις ἡμῶν, οὕτως ἔκαμεν εἰς ἡμᾶς.
7 Ἐν τῇ εἰκοστῇ τετάρτῃ ἡμέρᾳ τοῦ ἑνδεκάτου μηνός, ὅστις εἶναι ὁ μήν Σαβάτ, ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει τοῦ Δαρείου, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν τὸν υἱὸν τοῦ Βαραχίου υἱοῦ τοῦ Ἰδδὼ τὸν προφήτην, λέγων,
8 Εἶδον τὴν νύκτα καὶ ἰδού, ἄνθρωπος ἱππεύων ἐφ᾿ ἵππου κοκκίνου καὶ οὗτος ἵστατο μεταξὺ τῶν μυρσινῶν, αἵτινες ἦσαν ἐν κοιλώματι· καὶ ὄπισθεν αὐτοῦ, ἵπποι κόκκινοι, ποικίλοι καὶ λευκοί.
9 Καὶ εἶπα, Κύριέ μου, τί εἶναι οὗτοι; Καὶ εἶπε πρὸς ἐμὲ ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν μετ᾿ ἐμοῦ, Ἐγὼ θέλω σοὶ δείξει τί εἶναι ταῦτα.
10 Καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ ἱστάμενος μεταξὺ τῶν μυρσινῶν ἀπεκρίθη καὶ εἶπεν, Οὗτοι εἶναι ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ὁ Κύριος ἐξαπέστειλε νὰ περιοδεύσωσι τὴν γῆν.
11 Καὶ ἀπεκρίθησαν πρὸς τὸν ἄγγελον τοῦ Κυρίου τὸν ἱστάμενον μεταξὺ τῶν μυρσινῶν καὶ εἶπον, Ἡμεῖς περιωδεύσαμεν τὴν γῆν καὶ ἰδού, πᾶσα ἡ γῆ κάθηται καὶ ἡσυχάζει.
12 Καὶ ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου ἀπεκρίθη καὶ εἶπε, Κύριε τῶν δυνάμεων, ἕως πότε δὲν θέλεις σπλαγχνισθῆ σὺ τὴν Ἱερουσαλήμ καὶ τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα κατὰ τῶν ὁποίων ἠγανάκτησας τὰ ἑβδομήκοντα ταῦτα ἔτη;
13 Καὶ ὁ Κύριος ἀπεκρίθη πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα μετ᾿ ἐμοῦ λόγους καλοὺς, λόγους παρηγορητικούς.
14 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμὲ ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν μετ᾿ ἐμοῦ, Φώνησον, λέγων, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Εἶμαι ζηλότυπος διὰ τὴν Ἱερουσαλήμ καὶ διὰ τὴν Σιὼν ἐν ζηλοτυπίᾳ μεγάλῃ·
15 καὶ εἶμαι σφόδρα ὠργισμένος κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἀμεριμνούντων· διότι ἐνῷ ἐγὼ ὠργίσθην ὀλίγον, αὐτὰ ἐπεβοήθησαν τὸ κακόν.
16 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἐγὼ ἐπέστρεψα εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ ἐν οἰκτιρμοῖς· ὁ οἶκός μου θέλει ἀνοικοδομηθῆ ἐν αὐτῇ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ σχοινίον θέλει ἐκτανθῆ ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ.
17 Φώνησον ἔτι λέγων, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Αἱ πόλεις μου ἔτι θέλουσι πλημμυρήσει ἀπὸ ἀγαθῶν καὶ ὁ Κύριος θέλει παρηγορήσει ἔτι τὴν Σιὼν καὶ θέλει ἐκλέξει πάλιν τὴν Ἱερουσαλήμ.
18 Καὶ ὕψωσα τοὺς ὀφθαλμοὺς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδού, τέσσαρα κέρατα·
19 καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα μετ᾿ ἐμοῦ, Τί εἶναι ταῦτα; Ὁ δὲ ἀπεκρίθη πρὸς ἐμέ, Ταῦτα εἶναι τὰ κέρατα, τὰ ὁποῖα διεσκόρπισαν τὸν Ἰούδαν, τὸν Ἰσραήλ καὶ τὴν Ἱερουσαλήμ.
20 Καὶ ὁ Κύριος ἔδειξεν εἰς ἐμὲ τέσσαρας τέκτονας·
21 καὶ εἶπα, Τί ἔρχονται οὗτοι νὰ κάμωσι; Καὶ ἀπεκρίθη λέγων, ταῦτα εἶναι τὰ κέρατα τὰ ὁποῖα διεσκόρπισαν τὸν Ἰούδαν, ὥστε οὐδεὶς ἐσήκωσε τὴν κεφαλήν αὑτοῦ· καὶ οὗτοι ἦλθον διὰ νὰ φοβίσωσιν αὐτά, διὰ νὰ ἐκτινάξωσι τὰ κέρατα τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ἐσήκωσαν τὸ κέρας ἐναντίον τῆς γῆς τοῦ Ἰούδα διὰ νὰ διασκορπίσωσιν αὐτήν.
1 Καὶ ὕψωσα τοὺς ὀφθαλμοὺς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδού, ἀνήρ καὶ σχοινίον μετρικὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ·
2 καὶ εἶπα, Ποῦ ὑπάγεις σύ; Ὁ δὲ εἶπε πρὸς ἐμέ, νὰ μετρήσω τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ ἴδω ποῖον τὸ πλάτος αὐτῆς καὶ ποῖον τὸ μῆκος αὐτῆς.
3 Καὶ ἰδού, ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν μετ᾿ ἐμοῦ ἐξῆλθε, καὶ ἕτερος ἄγγελος ἐξῆλθεν εἰς συνάντησιν αὐτοῦ
4 καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Δράμε, λάλησον πρὸς τὸν νεανίαν τοῦτον, λέγων, Ἡ Ἱερουσαλήμ θέλει κατοικηθῆ ἀτειχίστως ἐξ αἰτίας τοῦ πλήθους τῶν ἐν αὐτῇ ἀνθρώπων καὶ κτηνῶν·
5 διότι ἐγώ, λέγει Κύριος, θέλω εἶσθαι εἰς αὐτήν τεῖχος πυρὸς κύκλῳ καὶ θέλω εἶσθαι πρὸς δόξαν ἐν μέσῳ αὐτῆς.
6 Ὤ, ὤ· φεύγετε ἀπὸ τῆς γῆς τοῦ βορρᾶ, λέγει Κύριος· διότι σᾶς διεσκόρπισα πρὸς τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τοῦ οὐρανοῦ, λέγει Κύριος.
7 Ὤ, διασώθητι, Σιών, ἡ κατοικοῦσα μετὰ τῆς θυγατρὸς τῆς Βαβυλῶνος.
8 Διότι οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Μετὰ τὴν δόξαν μὲ ἀπέστειλε πρὸς τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα σᾶς ἐλεηλάτησαν· διότι ὅστις ἐγγίζει ἐσᾶς, ἐγγίζει τὴν κόρην τοῦ ὀφθαλμοῦ αὐτοῦ.
9 Διότι, ἰδού, ἐγὼ θέλω σείσει τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτὰ καὶ θέλουσιν εἶσθαι λάφυρον εἰς τοὺς δουλεύοντας αὐτά· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων μὲ ἀπέστειλε.
10 Τέρπου καὶ εὐφραίνου, θύγατερ Σιών· διότι ἰδού, ἐγὼ ἔρχομαι καὶ θέλω κατοικήσει ἐν μέσῳ σοῦ, λέγει Κύριος.
11 Καὶ ἔθνη πολλὰ θέλουσιν ἑνωθῆ μετὰ τοῦ Κυρίου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ θέλουσιν εἶσθαι λαὸς μου, καὶ θέλω κατοικήσει ἐν μέσῳ σου, καὶ θέλει, γνωρίσει ὅτι ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων μὲ ἐξαπέστειλε πρὸς σέ.
12 Καὶ ὁ Κύριος θέλει κατακληρονομήσει τὸν Ἰούδαν διὰ μερίδα αὑτοῦ ἐν τῇ γῇ τῇ ἁγίᾳ καὶ θέλει ἐκλέξει πάλιν τὴν Ἱερουσαλήμ.
13 Σιώπα, πᾶσα σάρξ, ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· διότι ἐξηγέρθη ἀπὸ τῆς κατοικίας τῆς ἁγιότητος αὑτοῦ.
1 Καὶ μοὶ ἔδειξε τὸν Ἰησοῦν, τὸν ἱερέα τὸν μέγαν, ἱστάμενον ἔμπροσθεν τοῦ ἀγγέλου τοῦ Κυρίου, καὶ ὁ διάβολος ἵστατο ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ διὰ νὰ ἀντισταθῇ εἰς αὐτόν.
2 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν διάβολον, Θέλει σὲ ἐπιτιμήσει ὁ Κύριος, διάβολε· ναί, θέλει σὲ ἐπιτιμήσει ὁ Κύριος, ὅστις ἐξέλεξε τὴν Ἱερουσαλήμ· δὲν εἶναι οὗτος δαυλὸς ἀπεσπασμένος ἀπὸ πυρός;
3 Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἦτο ἐνδεδυμένος ἱμάτια ῥυπαρὰ καὶ ἵστατο ἐνώπιον τοῦ ἀγγέλου.
4 Καὶ ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρὸς τοὺς ἱσταμένους ἐνώπιον αὐτοῦ, λέγων, Ἀφαιρέσατε τὰ ἱμάτια τὰ ῥυπαρὰ ἀπ᾿ αὐτοῦ· καὶ πρὸς αὐτὸν εἶπεν, Ἰδού, ἀφρεσα ἀπὸ σοῦ τὴν ἀνομίαν σου καὶ θέλω σὲ ἐνδύσει ἱμάτια λαμπρά·
5 καὶ εἶπα, Ἄς ἐπιθέσωσι μίτραν καθαρὰν ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ. Καὶ ἐπέθεσαν τὴν μίτραν τὴν καθαρὰν ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ καὶ ἐνέδυσαν αὐτὸν ἱμάτια· ὁ δὲ ἄγγελος τοῦ Κυρίου παρίστατο.
6 Καὶ διεμαρτυρήθη ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ἰησοῦν, λέγων,
7 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἐὰν περιπατήσῃς ἐν ταῖς ὁδοῖς μου καὶ ἐὰν φυλάξῃς τὰς ἐντολὰς μου, τότε σὺ θέλεις κρίνει ἔτι τὸν οἶκόν μου καὶ θέλεις φυλάττει ἔτι τὰς αὐλὰς μου καὶ θέλω σοὶ δώσει νὰ περιπατῇς μεταξὺ τῶν ἐνταῦθα ἱσταμένων.
8 Ἄκουε τώρα, Ἰησοῦ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας, σὺ καὶ οἱ ἑταῖροί σου οἱ καθήμενοι ἐνώπιόν σου, ἐπειδή αὐτοὶ εἶναι ἄνθρωποι θαυμάσιοι· διότι ἰδοὺ ἐγὼ θέλω φέρει ἔξω τὸν δοῦλόν μου τὸν Βλαστόν.
9 Διότι ἰδού, ὁ λίθος, τὸν ὁποῖον ἔθεσα ἔμπροσθεν τοῦ Ἰησοῦ, ἐπὶ τὸν ἕνα τοῦτον λίθον εἶναι ἑπτὰ ὀφθαλμοί· ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐγχαράξει τὸ ἐγχάραγμα αὐτοῦ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ θέλω ἐξαλείψει τὴν ἀνομίαν τῆς γῆς ἐκείνης ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ.
10 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, θέλετε προσκαλέσει ἕκαστος τὸν πλησίον αὑτοῦ ὑπὸ τὴν ἄμπελον αὑτοῦ καὶ ὑπὸ τὴν συκῆν αὑτοῦ.
1 Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν μετ᾿ ἐμοῦ καὶ μὲ ἐξήγειρεν ὡς ἄνθρωπον ἐξεγειρόμενον ἀπὸ τοῦ ὕπνου αὑτοῦ,
2 καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Τί βλέπεις σύ; Καὶ εἶπα, Ἐθεώρησα καὶ ἰδού, λυχνία ὅλη χρυσή καὶ δοχεῖον ἐπὶ τῆς κορυφῆς αὐτῆς, καὶ οἱ ἑπτὰ λύχνοι αὐτῆς ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ ἑπτὰ σωλήνες εἰς τοὺς λύχνους τοὺς ἐπὶ τῆς κορυφῆς αὐτῆς,
3 καὶ δύο ἐλαῖαι ἐπάνωθεν αὐτῆς, μία ἐκ δεξιῶν τοῦ δοχείου καὶ μία ἐξ ἀριστερῶν αὐτῆς.
4 Καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα μετ᾿ ἐμοῦ, λέγων, Τί εἶναι ταῦτα, κύριέ μου;
5 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν μετ᾿ ἐμοῦ καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Δὲν γνωρίζεις τί εἶναι ταῦτα; Καὶ εἶπα, Οὐχί, κύριέ μου.
6 Καὶ ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, λέγων, Οὗτος εἶναι ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ζοροβάβελ, λέγων, Οὐχὶ διὰ δυνάμεως οὐδὲ διὰ ἰσχύος ἀλλὰ διὰ τοῦ Πνεύματός μου, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
7 Τίς εἶσαι σύ, τὸ ὄρος τὸ μέγα, ἔμπροσθεν τοῦ Ζοροβάβελ; πεδιάς· καὶ θέλει ἐκφέρει τὸν ἀκρογωνιαῖον λίθον ἐν ἀλαλαγμῷ, Χάρις, χάρις εἰς αὐτόν!
8 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
9 Αἱ χεῖρες τοῦ Ζοροβάβελ ἔθεσαν τὸ θεμέλιον τοῦ οἴκου τούτου καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ θέλουσι τελειώσει αὐτόν· καὶ θέλεις γνωρίσει ὅτι ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων μὲ ἀπέστειλε πρὸς ἐσᾶς.
10 Διότι τίς κατεφρόνησε τὴν ἡμέραν τῶν μικρῶν πραγμάτων; θέλουσι βεβαίως χαρῆ καὶ θέλουσιν ἰδεῖ τὸν κασσιτέρινον λίθον ἐν τῇ χειρὶ τοῦ Ζοροβάβελ οἱ ἑπτὰ ἐκεῖνοι ὀφθαλμοὶ τοῦ Κυρίου, οἱ περιτρέχοντες διὰ πάσης τῆς γῆς.
11 Τότε ἀπεκρίθην καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν, Τί εἶναι αἱ δύο αὗται ἐλαῖαι ἐπὶ τὰ δεξιὰ τῆς λυχνίας καὶ ἐπὶ τὰ ἀριστερὰ αὐτῆς;
12 Καὶ ἀπεκρίθην ἐκ δευτέρου καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν, Τί εἶναι οἱ δύο κλάδοι τῶν ἐλαιῶν, οἵτινες διὰ τῶν δύο χρυσῶν σωλήνων ἐκκενόνουσιν ἐξ ἑαυτῶν τὸ ἔλαιον εἰς τὴν χρυσήν λυχνίαν;
13 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμὲ λέγων, Δὲν γνωρίζεις τί εἶναι ταῦτα; Καὶ εἶπα, Οὐχί, κύριέ μου.
14 Τότε εἶπεν, Οὗτοι εἶναι οἱ δύο κεχρισμένοι, οἱ παριστάμενοι πλησίον τοῦ Κυρίου πάσης τῆς γῆς.
1 Καὶ πάλιν ὕψωσα τοὺς ὀφθαλμοὺς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδού, τόμος πετώμενος.
2 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Τὶ βλέπεις σύ; Καὶ ἀπεκρίθην, Βλέπω τόμον πετώμενον, τὸ μῆκος αὐτοῦ εἴκοσι πηχῶν καὶ τὸ πλάτος αὐτοῦ δέκα πηχῶν.
3 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Αὕτη εἶναι ἡ κατάρα ἡ ἐξερχομένη ἐπὶ τὸ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς· διότι πᾶς ὅστις κλέπτει θέλει ἐξολοθρευθῆ, ὡς γράφεται ἐν αὐτῷ ἐντεῦθεν· καὶ πᾶς ὅστις ὁμνύει θέλει ἐξολοθρευθῆ, ὡς γράφεται ἐν αὐτῷ ἐκεῖθεν.
4 Θέλω ἐκφέρει αὐτήν, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ θέλει εἰσέλθει εἰς τὸν οἶκον τοῦ κλέπτου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ ὁμνύοντος εἰς τὸ ὄνομά μου ψευδῶς· καὶ θέλει διαμείνει ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, καὶ θέλει ἐξολοθρεύσει αὐτὸν καὶ τὰ ξύλα αὐτοῦ καὶ τοὺς λίθους αὐτοῦ.
5 Καὶ ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν μετ᾿ ἐμοῦ ἐξῆλθε καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Ὕψωσον τώρα τοὺς ὀφθαλμοὺς σου καὶ ἰδὲ τί εἶναι τοῦτο τὸ ἐξερχόμενον.
6 Καὶ εἶπα, Τὶ εἶναι τοῦτο; Ὁ δὲ εἶπε, τοῦτο τὸ ὁποῖον ἐξέρχεται εἶναι ἐφά· καὶ εἶπε, Τοῦτο εἶναι ἡ παράστασις αὐτῶν καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν.
7 Καὶ ἰδού, ἐσηκόνετο τάλαντον μολύβδου· καὶ ἰδού, μία γυνή ἐκάθητο ἐν τῷ μέσῳ τοῦ ἐφά.
8 Καὶ εἶπεν, Αὕτη εἶναι ἡ ἀσέβεια. Καὶ ἔρριψεν αὐτήν εἰς τὸ μέσον τοῦ ἐφά, καὶ ἔρριψε τὸ μολύβδινον ζύγιον εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ.
9 Τότε ὕψωσα τοὺς ὀφθαλμοὺς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδού, ἐξήρχοντο δύο γυναῖκες καὶ ἄνεμος ἦτο ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτῶν, διότι αὗται εἶχον πτέρυγας ὡς πτέρυγας πελαργοῦ· καὶ ἐσήκωσαν τὸ ἐφὰ ἀναμέσον τῆς γῆς καὶ τοῦ οὐρανοῦ.
10 Καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα μετ᾿ ἐμοῦ, Ποῦ φέρουσιν αὗται τὸ ἐφά;
11 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Διὰ νὰ οἰκοδομήσωσι δι᾿ αὐτὸ οἶκον ἐν τῇ γῇ Σενναάρ· καὶ θέλει στηριχθῆ καὶ θέλει τεθῆ ἐκεῖ ἐπὶ τὴν βάσιν αὑτοῦ.
1 Καὶ πάλιν ὕψωσα τοὺς ὀφθαλμοὺς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδού, τέσσαρες ἅμαξαι ἐξήρχοντο ἐκ τοῦ μέσου δύο ὀρέων καὶ τὰ ὄρη ἦσαν ὄρη χάλκινα.
2 Ἐν τῇ ἁμάξῃ τῇ πρώτῃ ἦσαν ἵπποι κόκκινοι, καὶ ἐν τῇ ἁμάξῃ τῇ δευτέρᾳ ἵπποι μέλανες,
3 καὶ ἐν τῇ ἁμάξῃ τῇ τρίτῃ ἵπποι λευκοί, καὶ ἐν τῇ ἁμάξῃ τῇ τετάρτη ἵπποι ποικίλοι ψαροί.
4 Καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα μετ᾿ ἐμοῦ, Τί εἶναι ταῦτα, κύριέ μου;
5 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Ταῦτα εἶναι οἱ τέσσαρες ἄνεμοι τοῦ οὐρανοῦ, οἵτινες ἐξέρχονται ἐκ τῆς στάσεως αὑτῶν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου πάσης τῆς γῆς·
6 οἱ ἵπποι οἱ μέλανες οἱ ἐν τῇ μιᾷ ἐξέρχονται πρὸς τὴν γῆν τοῦ βορρᾶ, καὶ οἱ λευκοὶ ἐξέρχονται κατόπιν αὑτῶν, καὶ οἱ ποικίλοι ἐξέρχονται πρὸς τὴν γῆν τοῦ νότου.
7 Καὶ οἱ ψαροὶ ἐξῆλθον καὶ ἐζήτησαν νὰ ὑπάγωσι διὰ νὰ περιέλθωσι τὴν γῆν. Καὶ εἶπεν, Ὑπάγετε, περιέλθετε τὴν γῆν. Καὶ περιῆλθον τὴν γῆν.
8 Καὶ ἔκραξε πρὸς ἐμὲ καὶ ἐλάλησε πρὸς ἐμέ, λέγων, Ἰδέ, οἱ ἐξερχόμενοι πρὸς τὴν γῆν τοῦ βορρᾶ ἀνέπαυσαν τὸ πνεῦμά μου ἐν τῇ γῇ τοῦ βορρᾶ.
9 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
10 Λάβε ἐκ τῶν ἀνδρῶν τῆς αἰχμαλωσίας, ἐκ τοῦ Χελδαΐ, ἐκ τοῦ Τωβία καὶ ἐκ τοῦ Ἰεδαΐα, τῶν ἐλθόντων ἐκ Βαβυλῶνος, καὶ ἐλθὲ τὴν αὐτήν ἐκείνην ἡμέραν καὶ εἴσελθε εἰς τὸν οἶκον τοῦ Ἰωσίου, υἱοῦ τοῦ Σοφονίου·
11 καὶ λάβε ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ κάμε στεφάνους καὶ ἐπίθες ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ Ἰησοῦ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσεδέκ, τοῦ ἱερέως τοῦ μεγάλου,
12 καὶ λάλησον πρὸς αὐτόν, λέγων, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, λέγων, Ἰδού, ὁ ἀνήρ, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι ὁ Βλαστός· καὶ θέλει βλαστήσει ἐκ τοῦ τόπου αὑτοῦ καὶ θέλει οἰκοδομήσει τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου.
13 Ναί, αὐτὸς θέλει οἰκοδομήσει τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, καὶ αὐτὸς θέλει λάβει τὴν δόξαν καὶ θέλει καθήσει καὶ διοικήσει ἐπὶ τοῦ θρόνου αὑτοῦ καὶ θέλει εἶσθαι ἱερεὺς ἐπὶ τοῦ θρόνου αὑτοῦ, καὶ βουλή εἰρήνης θέλει εἶσθαι μεταξὺ τῶν δύο τούτων.
14 Καὶ στέφανοι θέλουσιν εἶσθαι διὰ τὸν Ἐλὲμ καὶ διὰ τὸν Τωβίαν καὶ διὰ τὸν Ἰεδαΐαν καὶ διὰ τὸν Εἵν τὸν υἱὸν τοῦ Σοφονίου πρὸς μνημόσυνον ἐν τῷ ναῷ τοῦ Κυρίου.
15 Καὶ οἱ μακρὰν θέλουσιν ἐλθεῖ καὶ οἰκοδομήσει ἐν τῷ ναῷ τοῦ Κυρίου· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων μὲ ἀπέστειλε πρὸς ἐσᾶς· καὶ τοῦτο θέλει γείνει, ἐὰν ὑπακούσητε ἀκριβῶς εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας.
1 Καὶ ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει τοῦ βασιλέως Δαρείου ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ζαχαρίαν τῇ τετάρτῃ τοῦ ἐννάτου μηνός, τοῦ Χισλεῦ·
2 καὶ ἐξαπέστειλαν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ τὸν Σαρεσὲρ καὶ τὸν Ῥεγὲμ-μέλεχ καὶ τοὺς ἀνθρώπους αὐτῶν, διὰ νὰ ἐξιλεώσωσι τὸ πρόσωπον τοῦ Κυρίου,
3 νὰ λαλήσωσι πρὸς τοὺς ἱερεῖς τοὺς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων καὶ πρὸς τοὺς προφήτας, λέγοντες, Νὰ κλαύσω ἐν τῷ μηνὶ τῷ πέμπτῳ ἀποχωρισθείς, καθὼς ἤδη ἔκαμον τοσαῦτα ἔτη;
4 Καὶ ἔγεινε λόγος τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων πρὸς ἐμέ, λέγων,
5 Λάλησον πρὸς πάντα τὸν λαὸν τῆς γῆς καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς, λέγων, Ὅτε ἐνηστεύετε καὶ ἐπενθεῖτε ἐν τῷ πέμπτῳ καὶ ἐν τῷ ἑβδόμῳ μηνὶ τὰ ἑβδομήκοντα ἐκεῖνα ἔτη, ἐνηστεύετε τῳόντι δι᾿ ἐμέ; δι᾿ ἐμέ;
6 Καὶ ὅτε ἐτρώγετε καὶ ὅτε ἐπίνετε, δὲν ἐτρώγετε καὶ ἐπίνετε δι᾿ ἑαυτούς;
7 δὲν εἶναι οὗτοι οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους ὁ Κύριος ἐλάλησε διὰ τῶν προτέρων προφητῶν, ὅτε ἡ Ἱερουσαλήμ ἦτο κατῳκημένη καὶ ἐν εὐημερίᾳ καὶ αἱ πόλεις αὐτῆς κύκλῳ ἐν αὐτῇ, ὅτε κατῳκεῖτο τὸ μεσημβρινὸν καὶ ἡ πεδινή;
8 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ζαχαρίαν, λέγων,
9 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, λέγων, Κρίνετε κρίσιν ἀληθείας καὶ κάμνετε ἔλεος καὶ οἰκτιρμόν, ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ,
10 καὶ μή καταδυναστεύετε τὴν χήραν καὶ τὸν ὀρφανόν, τὸν ξένον καὶ τὸν πένητα, καὶ μηδεὶς ἀπὸ σᾶς ἄς μή βουλεύηται κακὸν κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ.
11 Ἀλλ᾿ ἠρνήθησαν νὰ προσέξωσι καὶ ἔστρεψαν νῶτα ἀπειθῆ καὶ ἐβάρυναν τὰ ὦτα αὑτῶν διὰ νὰ μή ἀκούσωσι.
12 Ναί, αὐτοὶ ἔκαμον τὰς καρδίας αὑτῶν ἀδάμαντα, ὥστε νὰ μή ἀκούσωσι τὸν νόμον καὶ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων ἐξαπέστειλεν ἐν τῷ πνεύματι αὑτοῦ διὰ τῶν προτέρων προφητῶν· διὰ τοῦτο ἦλθεν ὀργή μεγάλη παρὰ τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων.
13 Ὅθεν καθὼς αὐτὸς ἔκραξε καὶ αὐτοὶ δὲν εἰσήκουον, οὕτως αὐτοὶ ἔκραξαν καὶ ἐγὼ δὲν εἰσήκουον, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων·
14 ἀλλὰ διεσκόρπισα αὐτοὺς ὡς δι᾿ ἀνεμοστροβίλου εἰς πάντα τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα δὲν ἐγνώριζον. Καὶ ὁ τόπος ἠρημώθη κατόπιν αὐτῶν, ὥστε δὲν ὑπῆρχεν ὁ διαβαίνων οὐδὲ ὁ ἐπιστρέφων· καὶ ἔθεσαν τὴν γῆν τὴν ἐπιθυμητήν εἰς ἐρήμωσιν.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων, λέγων,
2 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· εἶμαι ζηλότυπος διὰ τὴν Σιὼν ἐν ζηλοτυπίᾳ μεγάλῃ καὶ εἶμαι ζηλότυπος δι᾿ αὐτήν ἐν ὀργῇ μεγάλῃ.
3 Οὕτω λέγει Κύριος· Ἐπέστρεψα εἰς τὴν Σιὼν καὶ θέλω κατοικήσει ἐν μέσῳ τῆς Ἱερουσαλήμ· καὶ ἡ Ἱερουσαλήμ θέλει ὀνομασθῆ πόλις ἀληθείας, καὶ τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων ὄρος ἅγιον.
4 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἔτι θέλουσι καθήσει πρεσβύτεροι καὶ πρεσβύτεραι ἐν ταῖς πλατείαις τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ ἕκαστος μὲ τὴν ῥάβδον αὑτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἡμερῶν.
5 Καὶ αἱ πλατεῖαι τῆς πόλεως θέλουσιν εἶσθαι πλήρεις παιδίων καὶ κορασίων παιζόντων ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς.
6 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἐὰν φανῇ θαυμαστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ ὑπολοίπου τοῦ λαοῦ τούτου ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, μήπως θέλει φανῆ θαυμαστὸν καὶ εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς μου; λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
7 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἰδού, ἐγὼ θέλω σώσει τὸν λαὸν μου ἀπὸ τῆς γῆς τῆς ἀνατολῆς καὶ ἀπὸ τῆς γῆς τῆς δύσεως τοῦ ἡλίου,
8 καὶ θέλω φέρει αὐτοὺς καὶ θέλουσι κατοικήσει ἐν μέσῳ τῆς Ἱερουσαλήμ· καὶ θέλουσιν εἶσθαι λαὸς μου καὶ ἐγὼ θέλω εἶσθαι Θεὸς αὐτῶν ἐν ἀληθείᾳ καὶ δικαιοσύνῃ.
9 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἐνισχύσατε τὰς χεῖράς σας, σεῖς οἱ ἀκούοντες ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις τοὺς λόγους τούτους διὰ στόματος τῶν προφητῶν, οἵτινες ἦσαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ καθ᾿ ἥν ἐθεμελιώθη ὁ οἶκος τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων, διὰ νὰ οἰκοδομηθῇ ὁ ναός.
10 Διότι πρὸ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων δὲν ἦτο μισθὸς διὰ τὸν ἄνθρωπον οὐδὲ μισθὸς διὰ τὸ κτῆνος οὐδὲ εἰρήνη εἰς τὸν ἐξερχόμενον ἤ εἰσερχόμενον ἐξ αἰτίας τῆς θλίψεως, διότι ἐξαπέστειλα πάντας τοὺς ἀνθρώπους ἕκαστον κατὰ τοῦ πλησίον αὑτοῦ.
11 Ἀλλὰ τώρα, ἐγὼ δὲν θέλω φέρεσθαι πρὸς τὸ ὑπόλοιπον τοῦ λαοῦ τούτου καθὼς ἐν ταῖς ἀρχαίαις ἡμέραις, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
12 Διότι ὁ σπόρος θέλει εἶσθαι τῆς εἰρήνης· ἡ ἄμπελος θέλει δώσει τὸν καρπὸν αὑτῆς καὶ ἡ γῆ θέλει δώσει τὰ γεννήματα αὑτῆς καὶ οἱ οὐρανοὶ θέλουσι δώσει τὴν δρόσον αὑτῶν, καὶ θέλω κληροδοτήσει εἰς τὸ ὑπόλοιπον τοῦ λαοῦ τούτου πάντα ταῦτα.
13 Καὶ καθὼς ἦσθε κατάρα μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, οἶκος Ἰούδα καὶ οἶκος Ἰσραήλ, οὕτω θέλω σᾶς διασώσει καὶ θέλετε εἶσθαι εὐλογία· μή φοβεῖσθε· ἄς ἐνισχύωνται αἱ χεῖρές σας.
14 Διότι οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Καθ᾿ ὅν τρόπον ἐστοχάσθην νὰ σᾶς τιμωρήσω, ὅτε οἱ πατέρες σας μὲ παρώργισαν, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ δὲν μετενόησα,
15 οὕτω πάλιν ἐβουλεύθην ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις νὰ ἀγαθοποιήσω τὴν Ἱερουσαλήμ καὶ τὸν οἶκον τοῦ Ἰούδα· μή φοβεῖσθε.
16 Οὗτοι εἶναι οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους θέλετε κάμει· λαλεῖτε ἕκαστος τὴν ἀλήθειαν πρὸς τὸν πλησίον αὑτοῦ· ἀλήθειαν καὶ κρίσιν εἰρήνης κρίνετε ἐν ταῖς πύλαις σας.
17 Καὶ μή βουλεύεσθε κακὸν ἐν ταῖς καρδίαις σας ἕκαστος κατὰ τοῦ πλησίον αὑτοῦ καὶ ὅρκον ψευδῆ μή ἀγαπᾶτε· διότι πάντα ταῦτα εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μισῶ, λέγει Κύριος.
18 Καὶ ἔγεινε λόγος τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων πρὸς ἐμέ, λέγων,
19 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἡ νηστεία τοῦ τετάρτου μηνὸς καὶ ἡ νηστεία τοῦ πέμπτου καὶ ἡ νηστεία τοῦ ἑβδόμου καὶ ἡ νηστεία τοῦ δεκάτου θέλουσιν εἶσθαι εἰς τὸν οἶκον Ἰούδα ἐν χαρᾷ καὶ ἐν εὐφροσύνῃ καὶ ἐν εὐθύμοις ἑορταῖς· ὅθεν ἀγαπᾶτε τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν εἰρήνην.
20 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἔτι θέλουσιν ἐλθεῖ λαοὶ καὶ οἱ κατοικοῦντες πόλεις πολλάς·
21 καὶ οἱ κάτοικοι τῆς μιᾶς θέλουσιν ὑπάγει εἰς τὴν ἄλλην, λέγοντες, Ἄς ὑπάγωμεν σπεύδοντες διὰ νὰ ἐξιλεώσωμεν τὸ πρόσωπον τοῦ Κυρίου καὶ νὰ ἐκζητήσωμεν τὸν Κύριον τῶν δυνάμεων· θέλω ὑπάγει καὶ ἐγώ.
22 Καὶ λαοὶ πολλοὶ καὶ ἔθνη ἰσχυρὰ θέλουσιν ἐλθεῖ διὰ νὰ ἐκζητήσωσι τὸν Κύριον τῶν δυνάμεων ἐν Ἱερουσαλήμ καὶ νὰ ἐξιλεώσωσι τὸ πρόσωπον τοῦ Κυρίου.
23 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις δέκα ἄνδρες ἐκ πασῶν τῶν γλωσσῶν τῶν ἐθνῶν θέλουσι πιάσει σφιγκτά, ναί, θέλουσι πιάσει σφιγκτὰ τὸ κράσπεδον ἑνὸς Ἰουδαίου, λέγοντες· θέλομεν ὑπάγει μὲ σᾶς· διότι ἠκούσαμεν ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι μὲ σᾶς.
1 Τὸ φορτίον τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου κατὰ τῆς γῆς Ἀδρὰχ καὶ τῆς Δαμασκοῦ, τῆς ἀναπαύσεως αὐτοῦ· διότι τοῦ Κυρίου εἶναι τὸ νὰ ἐφορᾷ τοὺς ἀνθρώπους καὶ πάσας τὰς φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ·
2 ὅτι καὶ κατὰ τῆς Αἰμάθ, ἥτις εἶναι ὅμορος αὐτῆς, κατὰ τῆς Τύρου καὶ Σιδῶνος, ἄν καὶ ἦναι σοφαὶ σφόδρα.
3 Καὶ ἡ Τύρος ᾠκοδόμησεν εἰς ἑαυτήν ὀχύρωμα καὶ ἐπεσώρευσεν ἀργύριον ὡς χῶμα καὶ χρυσίον ὡς πηλὸν τῶν ὁδῶν.
4 Ἰδού, ὁ Κύριος θέλει σκυλεύσει αὐτήν καὶ θέλει πατάξει ἐν τῇ θαλάσσῃ τὴν δύναμιν αὐτῆς, καὶ αὐτή θέλει καταναλωθῆ ἐν πυρί.
5 Θέλει ἰδεῖ ἡ Ἀσκάλων καὶ φοβηθῆ, καὶ ἡ Γάζα καὶ θέλει λυπηθῆ σφόδρα, καὶ ἡ Ἀκκαρών, διότι ἡ προσδοκία αὐτῆς θέλει ματαιωθῆ· καὶ θέλει ἀπολεσθῆ ὁ βασιλεὺς ἐκ τῆς Γάζης καὶ ἡ Ἀσκάλων δὲν θέλει κατοικεῖσθαι.
6 Καὶ ἀλλογενής θέλει καθήσει ἐν τῇ Ἀζώτῳ, καὶ θέλω καθαιρέσει τὴν ὑπερηφανίαν τῶν Φιλισταίων.
7 Καὶ θέλω ἀφαιρέσει τὸ αἷμα αὐτῶν ἀπὸ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ τὰ βδελύγματα αὐτῶν ἀπὸ τοῦ μέσου τῶν ὀδόντων αὐτῶν· καὶ ὁ ἐναπολειφθεὶς θέλει εἶσθαι καὶ αὐτὸς διὰ τὸν Θεὸν ἡμῶν, καὶ θέλει εἶσθαι ὡς χιλίαρχος εἰς τὸν Ἰούδαν· καὶ Ἀκκαρὼν θέλει εἶσθαι ὡς ὁ Ἰεβουσαῖος.
8 Καὶ θέλω στρατοπεδεύσει κύκλῳ τοῦ οἴκου μου ἐναντίον στρατεύματος, ἐναντίον διαβαίνοντος καὶ ἐναντίον ἐπιστρέφοντος· καὶ καταδυναστεύων δὲν θέλει περάσει πλέον ἐπ᾿ αὐτούς· διότι τώρα εἶδον μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς μου.
9 Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών· ἀλάλαζε, θύγατερ Ἱερουσαλήμ· ἰδού, ὁ βασιλεὺς σου ἔρχεται πρὸς σέ· αὐτὸς εἶναι δίκαιος καὶ σώζων· πρας καὶ καθήμενος ἐπὶ ὄνου καὶ ἐπὶ πώλου υἱοῦ ὑποζυγίου.
10 Καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τὴν ἅμαξαν ἀπὸ τοῦ Ἐφραΐμ καὶ τὸν ἵππον ἀπὸ τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ θέλει ἐξολοθρευθῆ τὸ τόξον τὸ πολεμικόν, καὶ αὐτὸς θέλει λαλήσει εἰρήνην πρὸς τὰ ἔθνη, καὶ ἡ ἐξουσία αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἀπὸ θαλάσσης ἕως θαλάσσης καὶ ἀπὸ ποταμοῦ ἕως τῶν περάτων τῆς γῆς.
11 Καὶ περὶ σοῦ, διὰ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης σου ἐγὼ ἐξήγαγον τοὺς δεσμίους σου ἐκ λάκκου ἀνύδρου.
12 Ἐπιστρέψατε εἰς τὸ ὀχύρωμα, δέσμιοι τῆς ἐλπίδος· ἔτι καὶ σήμερον κηρύττω ὅτι θέλω ἀνταποδώσει διπλὰ εἰς σέ.
13 Διότι ἐνέτεινα τὸν Ἰούδαν δι᾿ ἐμαυτὸν ὡς τόξον· ἰσχυρῶς ἐνέτεινα τὸν Ἐφραΐμ καὶ ἐξήγειρα τὰ τέκνα σου, Σιών, κατὰ τῶν τέκνων σου, Ἑλλάς· καὶ σὲ ἔκαμον ὡς ῥομφαίαν μαχητοῦ.
14 Καὶ ὁ Κύριος θέλει φανῆ ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ τὸ βέλος αὐτοῦ θέλει ἐξέλθει ὡς ἀστραπή· καὶ Κύριος ὁ Θεὸς θέλει σαλπίσει ἐν σάλπιγγι καὶ θέλει κινηθῆ μὲ ἀνεμοστροβίλους τοῦ νότου.
15 Ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων θέλει ὑπερασπίζεσθαι αὐτοὺς καὶ θέλουσι καταναλώσει τοὺς ἐναντίους καὶ καταβάλει μὲ λίθους σφενδόνης καὶ θέλουσι πίει καὶ θορυβήσει ὡς ἀπὸ οἴνου· καὶ θέλουσιν ἐμπλησθῆ ὡς φιάλη καὶ ὡς αἱ γωνίαι τοῦ θυσιαστηρίου.
16 Καὶ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν θέλει σώσει αὐτοὺς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὡς τὸ ποίμνιον τοῦ λαοῦ αὑτοῦ, ἐπειδή ὡς λίθοι διαδήματος θέλουσιν ὑψωθῆ ἐπὶ τὴν γῆν αὐτοῦ.
17 Διότι πόση εἶναι ἡ ἀγαθότης αὐτοῦ καὶ πόση ἡ ὡραιότης αὐτοῦ· ὁ σῖτος θέλει κάμει εὐθύμους τοὺς νεανίσκους καὶ τὸ γλεῦκος τὰς παρθένους.
1 Ζητεῖτε παρὰ τοῦ Κυρίου ὑετὸν ἐν τῷ καιρῷ τῆς ὀψίμου βροχῆς· καὶ ὁ Κύριος θέλει κάμει ἀστραπὰς καὶ θέλει δώσει εἰς αὐτοὺς βροχὰς ὄμβρου, εἰς ἕκαστον βοτάνην ἐν τῷ ἀγρῷ.
2 Διότι τὰ εἴδωλα ἐλάλησαν ματαιότητα καὶ οἱ μάντεις εἶδον ὀράσεις ψευδεῖς καὶ ἐλάλησαν ἐνύπνια μάταια· παρηγόρουν ματαίως· διὰ τοῦτο μετετοπίσθησαν ὡς ποίμνιον· ἐταράχθησαν, διότι δὲν ὑπῆρχε ποιμήν.
3 Ὁ θυμὸς μου ἐξήφθη κατὰ τῶν ποιμένων καὶ θέλω τιμωρήσει τοὺς τράγους· διότι ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων ἐπεσκέφθη τὸ ποίμνιον αὑτοῦ, τὸν οἶκον Ἰούδα, καὶ ἔκαμεν αὐτοὺς ὡς ἵππον αὑτοῦ ἔνδοξον ἐν μάχῃ.
4 Ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐξῆλθεν ἡ γωνία, ἀπ᾿ αὐτοῦ ὁ πάσσαλος, ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ πολεμικὸν τόξον, ἀπ᾿ αὐτοῦ πᾶς ἡγεμὼν ὁμοῦ.
5 Καὶ θέλουσιν εἶσθαι ὡς ἰσχυροί, καταπατοῦντες τοὺς πολεμίους ἐν τῷ πηλῷ τῶν ὁδῶν, ἐν τῇ μάχῃ· καὶ θέλουσι πολεμήσει, διότι ὁ Κύριος εἶναι μετ᾿ αὐτῶν, καὶ οἱ ἀναβάται τῶν ἵππων θέλουσι καταισχυνθῆ.
6 Καὶ θέλω ἐνισχύσει τὸν οἶκον Ἰούδα καὶ τὸν οἶκον Ἰωσήφ θέλω σώσει, καὶ θέλω ἐπαναφέρει αὐτούς, διότι ἠλέησα αὐτούς· καὶ θέλουσιν εἶσθαι ὡς ἐὰν δὲν εἶχον ἀποβάλει αὐτούς· διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν καὶ θέλω εἰσακούσει αὐτῶν.
7 Καὶ οἱ Ἐφραϊμῖται θέλουσιν εἶσθαι ὡς ἰσχυρὸς καὶ ἡ καρδία αὐτῶν θέλει χαρῆ ὡς ἀπὸ οἴνου· καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν θέλουσιν ἰδεῖ καὶ χαρῆ· ἡ καρδία αὐτῶν θέλει εὐφρανθῆ εἰς τὸν Κύριον.
8 Θέλω συρίξει εἰς αὐτοὺς καὶ θέλω συνάξει αὐτούς· διότι ἐγὼ ἐλύτρωσα αὐτούς· καὶ θέλουσι πληθυνθῆ καθὼς ποτὲ ἐπληθύνθησαν.
9 Καὶ θέλω σπείρει αὐτοὺς μεταξὺ τῶν λαῶν· καὶ θέλουσι μὲ ἐνθυμηθῆ ἐν ἀπομεμακρυσμένοις τόποις· καὶ θέλουσι ζήσει μετὰ τῶν τέκνων αὑτῶν καὶ θέλουσιν ἐπιστρέψει.
10 Καὶ θέλω ἐπαναφέρει αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ συνάξει αὐτοὺς ἐκ τῆς Ἀσσυρίας· καὶ θέλω φέρει αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν Γαλαὰδ καὶ εἰς τὸν Λίβανον, καὶ δὲν θέλει ἐξαρκέσει εἰς αὐτούς.
11 Καὶ θέλει περάσει διὰ τῆς θαλάσσης ἐν θλίψει καὶ θέλει πατάξει τὰ κύματα ἐν τῇ θαλάσσῃ καὶ πάντα τὰ βάθη τοῦ ποταμοῦ θέλουσι ξηρανθῆ, καὶ ἡ ὑπερηφανία τῆς Ἀσσυρίας θέλει καταβληθῆ καὶ τὸ σκήπτρον τῆς Αἰγύπτου θέλει ἀφαιρεθῆ.
12 Καὶ θέλω ἐνισχύσει αὐτοὺς εἰς τὸν Κύριον, καὶ θέλουσι περιπατεῖ ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ, λέγει Κύριος.
1 Ἄνοιξον, Λίβανε, τὰς θύρας σου καὶ ἄς καταφάγῃ πῦρ τὰς κέδρους σου.
2 Ὀλόλυξον, ἐλάτη, διότι ἔπεσεν ἡ κέδρος· διότι οἱ μεγιστᾶνες ἠφανίσθησαν· ὀλολύξατε, δρῦς τῆς Βασάν, διότι τὸ δάσος τὸ ἀπρόσιτον κατεκόπη.
3 Φωνή ἀκούεται ποιμένων θρηνούντων, διότι ἡ δόξα αὐτῶν ἠφανίσθη· φωνή βρυχωμένων σκύμνων, διότι τὸ φρύαγμα τοῦ Ἰορδάνου ἐταπεινώθη.
4 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς μου· Ποίμαινε τὸ ποίμνιον τῆς σφαγῆς,
5 τὸ ὁποῖον οἱ ἀγοράσαντες αὐτὸ σφάζουσιν ἀτιμωρήτως· οἱ δὲ πωλοῦντες αὐτὸ λέγουσιν, Εὐλογητὸς ὁ Κύριος, διότι ἐπλούτησα, καὶ αὐτοὶ οἱ ποιμένες αὐτοῦ δὲν φείδονται αὐτοῦ.
6 Διὰ τοῦτο δὲν θέλω φεισθῆ πλέον τῶν κατοίκων τοῦ τόπου, λέγει Κύριος, ἀλλ᾿ ἰδού, ἐγὼ θέλω παραδώσει τοὺς ἀνθρώπους ἕκαστον εἰς τὴν χεῖρα τοῦ πλησίον αὑτοῦ καὶ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως αὑτοῦ, καὶ θέλουσι κατακόψει τὴν γῆν καὶ δὲν θέλω ἐλευθερώσει αὐτοὺς ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.
7 Καὶ ἐποίμανα τὸ ποίμνιον τῆς σφαγῆς, τὸ ὄντως τεταλαιπωρημένον ποίμνιον. Καὶ ἔλαβον εἰς ἐμαυτὸν δύο ῥάβδους, τὴν μίαν ἐκάλεσα Κάλλος καὶ τὴν ἄλλην ἐκάλεσα Δεσμούς, καὶ ἐποίμανα τὸ ποίμνιον.
8 Καὶ ἐξωλόθρευσα τρεῖς ποιμένας ἐν ἑνὶ μηνί· καὶ ἡ ψυχή μου ἐβαρύνθη αὐτοὺς καὶ ἡ ψυχή δὲ αὐτῶν ἀπεστράφη ἐμέ.
9 Τότε εἶπα, Δὲν θέλω σᾶς ποιμαίνει· τὸ ἀποθνῆσκον ἄς ἀποθνήσκῃ καὶ τὸ ἀπολωλὸς ἄς ἀπόλλυται καὶ τὰ ἐναπολειπόμενα ἄς τρώγωσιν ἕκαστον τὴν σάρκα τοῦ πλησίον αὑτοῦ.
10 Καὶ ἔλαβον τὴν ῥάβδον μου, τὸ Κάλλος, καὶ κατέκοψα αὐτήν, διὰ νὰ ἀκυρώσω τὴν διαθήκην μου, τὴν ὁποίαν ἔκαμον πρὸς πάντας τοὺς λαοὺς τούτους,
11 καὶ ἠκυρώθη ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· καὶ οὕτω τὸ ποίμνιον τὸ τεταλαιπωρημένον, τὸ ὁποῖον ἀπέβλεπεν εἰς ἐμέ, ἐγνώρισεν ὅτι οὗτος ἦτο ὁ λόγος τοῦ Κυρίου.
12 Καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς, Ἐὰν σᾶς φαίνηται καλόν, δότε μοι τὸν μισθὸν μου· εἰ δὲ μή, ἀρνήθητε αὐτόν. Καὶ ἔστησαν τὸν μισθὸν μου τριάκοντα ἀργύρια.
13 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ῥίψον αὐτὰ εἰς τὸν κεραμέα, τὴν ἔντιμον τιμήν, μὲ τὴν ὁποίαν ἐτιμήθην ὑπ᾿ αὐτῶν. Καὶ ἔλαβον τὰ τριάκοντα ἀργύρια καὶ ἔρριψα αὐτὰ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου εἰς τὸν κεραμέα.
14 Καὶ κατέκοψα τὴν ἄλλην μου ῥάβδον, τοὺς Δεσμούς, διὰ νὰ ἀκυρώσω τὴν ἀδελφότητα μεταξὺ Ἰούδα καὶ Ἰσραήλ.
15 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Λάβε εἰς σεαυτὸν ἔτι τὰ ἐργαλεῖα ποιμένος ἀσυνέτου.
16 Διότι ἰδού, ἐγὼ θέλω ἀναστήσει ποιμένα ἐπὶ τὴν γῆν, ὅστις δὲν θέλει ἐπισκέπτεσθαι τὰ ἀπολωλότα, δὲν θέλει ζητεῖ τὸ διεσκορπισμένον καὶ δὲν θέλει ἰατρεύει τὸ συντετριμμένον οὐδὲ θέλει ποιμαίνει τὸ ὑγιές· ἀλλὰ θέλει τρώγει τὴν σάρκα τοῦ παχέος καὶ κατακόπτει τοὺς ὄνυχας αὐτῶν.
17 Οὐαὶ εἰς τὸν μάταιον ποιμένα, τὸν ἐγκαταλείποντα τὸ ποίμνιον· ῥομφαία θέλει ἐλθεῖ ἐπὶ τὸν βραχίονα αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν δεξιὸν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ· ὁ βραχίων αὐτοῦ θέλει ὁλοτελῶς ξηρανθῆ καὶ ὁ δεξιὸς ὀφθαλμὸς αὐτοῦ ὁλοκλήρως ἀμαυρωθῆ.
1 Τὸ φορτίον τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου περὶ τοῦ Ἰσραήλ. Οὕτω λέγει Κύριος, ὁ ἐκτείνων τοὺς οὐρανοὺς καὶ θεμελιῶν τὴν γῆν καὶ μορφόνων τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου ἐντὸς αὐτοῦ·
2 Ἰδού, ἐγὼ καθιστῶ τὴν Ἱερουσαλήμ ποτήριον ζάλης εἰς πάντας τοὺς λαοὺς κύκλῳ, καὶ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν ἔτι θέλει εἶσθαι τοῦτο ἐν τῇ πολιορκίᾳ τῇ κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ.
3 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλω καταστήσει τὴν Ἱερουσαλήμ πρὸς πάντας τοὺς λαοὺς λίθον καταβαρύνοντα· πάντες ὅσοι ἐπιφορτισθῶσιν αὐτὸν θέλουσι κατασυντριφθῆ, ὅταν πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς συναχθῶσιν ἐναντίον αὐτῆς.
4 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, θέλω πατάξει πάντα ἵππον ἐν ἐκστάσει καὶ τὸν ἀναβάτην αὐτοῦ ἐν παραφροσύνῃ, καὶ θέλω ἀνοίξει τοὺς ὀφθαλμοὺς μου ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰούδα καὶ θέλω πατάξει ἐν ἀποτυφλώσει πάντα ἵππον τῶν λαῶν.
5 Καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰούδα θέλουσιν εἰπεῖ ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτῶν, Στήριγμα εἶναι εἰς ἐμὲ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ διὰ τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων τοῦ Θεοῦ αὐτῶν.
6 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλω καταστήσει τοὺς ἄρχοντας τοῦ Ἰούδα ὡς ἑστίαν πυρὸς εἰς ξύλα καὶ ὡς λαμπάδα πυρὸς εἰς χειρόβολον, καὶ θέλουσι καταφάγει πάντας τοὺς λαοὺς κύκλῳ, ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ ἀριστερῶν· καὶ ἡ Ἱερουσαλήμ θέλει κατοικηθῆ πάλιν ἐν τῷ τόπῳ αὑτῆς, ἐν Ἱερουσαλήμ.
7 Καὶ ὁ Κύριος θέλει σώσει πρῶτον τὰς σκηνὰς τοῦ Ἰούδα, διὰ νὰ μή μεγαλύνηται ἡ δόξα τοῦ οἴκου τοῦ Δαβὶδ καὶ ἡ δόξα τῶν κατοίκων τῆς Ἱερουσαλήμ κατὰ τοῦ Ἰούδα.
8 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὁ Κύριος θέλει ὑπερασπισθῆ τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ· καὶ ὁ ἀδύνατος μεταξὺ αὐτῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλει εἶσθαι ὡς ὁ Δαβὶδ καὶ ὁ οἶκος τοῦ Δαβὶδ ὡς Θεός, ὡς ἄγγελος Κυρίου, ἐνώπιον αὐτῶν.
9 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλω ζητήσει νὰ ἐξολοθρεύσω πάντα τὰ ἔθνη τὰ ἐρχόμενα κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ.
10 Καὶ θέλω ἐκχέει ἐπὶ τὸν οἶκον Δαβὶδ καὶ ἐπὶ τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ πνεῦμα χάριτος καὶ ἱκεσιῶν· καὶ θέλουσιν ἐπιβλέψει πρὸς ἐμέ, τὸν ὁποῖον ἐξεκέντησαν, καὶ θέλουσι πενθήσει δι᾿ αὐτὸν ὡς πενθεῖ τις διὰ τὸν μονογενῆ αὑτοῦ, καὶ θέλουσι λυπηθῆ δι᾿ αὐτόν, ὡς ὁ λυπούμενος διὰ τὸν πρωτότοκον αὑτοῦ.
11 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλει εἶσθαι πένθος μέγα ἐν Ἱερουσαλήμ ὡς τὸ πένθος τῆς Ἀδαδριμμὼν ἐν τῇ πεδιάδι Μεγιδδών.
12 Καὶ θέλει πενθήσει ἡ γῆ, πᾶσα οἰκογένεια καθ᾿ ἑαυτήν· ἡ οἰκογένεια τοῦ οἴκου Δαβὶδ καθ᾿ ἑαυτήν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς, ἡ οἰκογένεια τοῦ οἴκου Νάθαν καθ᾿ ἑαυτήν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς,
13 ἡ οἰκογένεια τοῦ οἴκου Λευΐ καθ᾿ ἑαυτήν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς, ἡ οἰκογένεια Σιμεΐ καθ᾿ ἑαυτήν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς,
14 πᾶσαι αἱ ἐναπολειφθεῖσαι οἰκογένειαι, ἑκάστη οἰκογένεια καθ᾿ ἑαυτήν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς.
1 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλει εἶσθαι πηγή ἀνεῳγμένη εἰς τὸν οἶκον Δαβὶδ καὶ εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ διὰ τὴν ἁμαρτίαν καὶ διὰ τὴν ἀκαθαρσίαν.
2 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, θέλω ἐξολοθρεύσει τὰ ὀνόματα τῶν εἰδώλων ἀπὸ τῆς γῆς καὶ δὲν θέλει πλέον εἶσθαι ἐνθύμησις αὐτῶν, καὶ ἔτι θέλω ἀφαιρέσει τοὺς προφήτας καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον ἀπὸ τῆς γῆς.
3 Καὶ ἐὰν τις προφητεύῃ ἔτι, τότε ὁ πατήρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ οἱ γεννήσαντες αὐτὸν θέλουσιν εἰπεῖ πρὸς αὐτόν, Δὲν θέλεις ζήσει· διότι ψεύδη λαλεῖς ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου. Καὶ ὁ πατήρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ οἱ γεννήσαντες αὐτὸν θέλουσι διατραυματίσει αὐτόν, ὅταν προφητεύῃ.
4 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ οἱ προφῆται θέλουσι καταισχυνθῆ, ἕκαστος ἐκ τῆς ὀράσεως αὑτοῦ, ὅταν προφητεύῃ, καὶ δὲν θέλουσιν ἐνδύεσθαι ἔνδυμα τρίχινον διὰ νὰ ἀπατῶσι.
5 Καὶ θέλει εἰπεῖ, Ἐγὼ δὲν εἶμαι προφήτης· εἶμαι ἄνθρωπος γεωργός· διότι ἄνθρωπος μὲ ἐμίσθωσεν ἐκ νεότητός μου.
6 Καὶ ἐὰν τις εἴπῃ πρὸς αὐτόν, Τί εἶναι αἱ πληγαὶ αὗται ἐν μέσῳ τῶν χειρῶν σου; θέλει ἀποκριθῆ, Ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας ἐπληγώθην ἐν τῷ οἴκῳ τῶν φίλων μου.
7 Ῥομφαία, ἐξύπνησον κατὰ τοῦ ποιμένος μου καὶ κατὰ τοῦ ἀνδρὸς τοῦ συνεταίρου μου, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· πάταξον τὸν ποιμένα καὶ τὰ πρόβατα θέλουσι διασκορπισθῆ· θέλω ὅμως στρέψει τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς μικρούς.
8 Καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ, λέγει Κύριος, δύο μέρη θέλουσιν ἐξολοθρευθῆ ἐν αὐτῇ καὶ ἐκλείψει, τὸ δὲ τρίτον θέλει ἐναπολειφθῆ ἐν αὐτῇ.
9 Καὶ θέλω περάσει τὸ τρίτον διὰ πυρός· καὶ θέλω καθαρίσει αὐτοὺς ὡς καθαρίζεται τὸ ἀργύριον, καὶ θέλω δοκιμάσει αὐτοὺς ὡς δοκιμάζεται τὸ χρυσίον· αὐτοὶ θέλουσιν ἐπικαλεσθῆ τὸ ὄνομά μου καὶ ἐγὼ θέλω εἰσακούσει αὐτούς· θέλω εἰπεῖ, οὗτος εἶναι λαὸς μου· καὶ αὐτοὶ θέλουσιν εἰπεῖ, Ὁ Κύριος εἶναι ὁ Θεὸς μου.
1 Ἰδού, ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου ἔρχεται καὶ τὸ λάφυρόν σου θέλει διαμερισθῆ ἐν τῷ μέσῳ σου.
2 Καὶ θέλω συνάξει πάντα τὰ ἔθνη κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ εἰς μάχην· καὶ θέλει ἁλωθῆ ἡ πόλις καὶ αἱ οἰκίαι θέλουσι λεηλατηθῆ καὶ αἱ γυναῖκες θέλουσι βιασθῆ, καὶ τὸ ἥμισυ τῆς πόλεως θέλει ἐξέλθει εἰς αἰχμαλωσίαν, τὸ δὲ ὑπόλοιπον τοῦ λαοῦ δὲν θέλει ἐξολοθρευθῆ ἐκ τῆς πόλεως.
3 Καὶ ὁ Κύριος θέλει ἐξέλθει καὶ θέλει πολεμήσει κατὰ τῶν ἐθνῶν ἐκείνων, ὡς ὅτε ἐπολέμησεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς μάχης.
4 Καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ θέλουσι σταθῆ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐπὶ τοῦ ὄρους τῶν ἐλαιῶν, τοῦ ἀπέναντι τῆς Ἱερουσαλήμ ἐξ ἀνατολῶν· καὶ τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν θέλει σχισθῆ κατὰ τὸ μέσον αὑτοῦ πρὸς ἀνατολὰς καὶ πρὸς δυσμὰς καὶ θέλει γείνει κοιλὰς μεγάλη σφόδρα· καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ ὄρους θέλει συρθῆ πρὸς βορρᾶν καὶ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ πρὸς νότον.
5 Καὶ θέλετε καταφύγει εἰς τὴν κοιλάδα τῶν ὀρέων μου· διότι ἡ κοιλὰς τῶν ὀρέων θέλει φθάνει ἕως εἰς Ἀσάλ· καὶ θέλετε φύγει, καθὼς ἐφύγετε ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ σεισμοῦ ἐν ταῖς ἡμέραις Ὀζίου τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰούδα· καὶ Κύριος ὁ Θεὸς μου θέλει ἐλθεῖ καὶ μετὰ σοῦ πάντες οἱ ἅγιοι.
6 Καὶ ἐν ἐκείνη τῇ ἡμέρᾳ τὸ φῶς δὲν θέλει εἶσθαι λαμπρὸν οὐδὲ συνεσκοτασμένον·
7 ἀλλὰ θέλει εἶσθαι μία ἡμέρα, ἥτις εἶναι γνωστή εἰς τὸν Κύριον, οὔτε ἡμέρα οὔτε νύξ· καὶ πρὸς τὴν ἑσπέραν θέλει εἶσθαι φῶς.
8 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὕδατα ζῶντα θέλουσιν ἐξέλθει ἐξ Ἱερουσαλήμ, τὸ ἥμισυ αὐτῶν πρὸς τὴν θάλασσαν τὴν ἀνατολικήν καὶ τὸ ἥμισυ αὐτῶν πρὸς τὴν θάλασσαν τὴν δυτικήν· ἐν θέρει καὶ ἐν χειμῶνι θέλει εἶσθαι οὕτω.
9 Καὶ ὁ Κύριος θέλει εἶσθαι βασιλεὺς ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν· ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλει εἶσθαι Κύριος εἷς καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἕν.
10 Πᾶς ὁ τόπος θέλει μεταβληθῆ εἰς πεδιάδα, ἀπὸ Γαβαὰ ἕως Ῥιμμών, κατὰ νότον τῆς Ἱερουσαλήμ· καὶ αὕτη θέλει ὑψωθῆ καὶ κατοικηθῆ ἐν τῷ τόπῳ αὑτῆς, ἀπὸ τῆς πύλης τοῦ Βενιαμὶν ἕως τοῦ τόπου τῆς πρώτης πύλης, ἕως τῆς πύλης τῶν γωνιῶν καὶ τοῦ πύργου Ἀνανεήλ, μέχρι τῶν ληνῶν τοῦ βασιλέως.
11 Καὶ θέλουσι κατοικήσει ἐν αὐτῇ, καὶ δὲν θέλει εἶσθαι πλέον ἀφανισμός· καὶ ἡ Ἱερουσαλήμ θέλει κάθησθαι ἐν ἀσφαλείᾳ.
12 Καὶ αὕτη θέλει εἶσθαι ἡ πληγή, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος θέλει πληγώσει πάντας τοὺς λαοὺς τοὺς στρατεύσαντας κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ· ἡ σὰρξ αὐτῶν θέλει τήκεσθαι ἐνῷ ἵστανται ἐπὶ τοὺς πόδας αὑτῶν, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν θέλουσι διαλυθῆ ἐν ταῖς ὀπαῖς αὑτῶν, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν θέλει διαλυθῆ ἐν τῷ στόματι αὐτῶν.
13 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ταραχή τοῦ Κυρίου μεγάλη θέλει εἶσθαι μεταξὺ αὐτῶν, καὶ θέλουσι πιάνει ἕκαστος τὴν χεῖρα τοῦ πλησίον αὑτοῦ καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ θέλει ἐγείρεσθαι κατὰ τῆς χειρὸς τοῦ πλησίον αὐτοῦ.
14 Καὶ ὁ Ἰούδας ἔτι θέλει πολεμήσει ἐν Ἱερουσαλήμ· καὶ ὁ πλοῦτος πάντων τῶν ἐθνῶν κύκλῳ θέλει συναχθῆ, χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ ἱμάτια, εἰς πλῆθος μέγα.
15 Καὶ ἡ πληγή τοῦ ἵππου, τοῦ ἡμιόνου, τῆς καμήλου καὶ τοῦ ὄνου καὶ πάντων τῶν κτηνῶν, τὰ ὁποῖα θέλουσιν εἶσθαι ἐν τοῖς στρατοπέδοις ἐκείνοις, τοιαύτη θέλει εἶσθαι ὡς ἡ πληγή αὕτη.
16 Καὶ πᾶς ὅστις ὑπολειφθῆ ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν, τῶν ἐλθόντων κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ, θέλει ἀναβαίνει κατ᾿ ἔτος διὰ νὰ προσκυνῇ τὸν Βασιλέα· τὸν Κύριον τῶν δυνάμεων, καὶ νὰ ἑορτάζῃ τὴν ἑορτήν τῆς σκηνοπηγίας.
17 Καὶ ὅσοι ἐκ τῶν οἰκογενειῶν τῆς γῆς δὲν ἀναβῶσιν εἰς Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ προσκυνήσωσι τὸν Βασιλέα, τὸν Κύριον τῶν δυνάμεων, εἰς αὐτοὺς δὲν θέλει εἶσθαι βροχή.
18 Καὶ ἐὰν ἡ οἰκογένεια τῆς Αἰγύπτου δὲν ἀναβῇ καὶ δὲν ἔλθῃ, ἐπὶ τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι βροχή, εἰς αὐτοὺς θέλει εἶσθαι ἡ πληγή, ἥν ὁ Κύριος θέλει πληγώσει τὰ ἔθνη τὰ μή ἀναβαίνοντα διὰ νὰ ἑορτάσωσι τὴν ἑορτήν τῆς σκηνοπηγίας.
19 Αὕτη θέλει εἶσθαι ἡ ποινή τῆς Αἰγύπτου καὶ ἡ ποινή πάντων τῶν ἐθνῶν τῶν μή θελόντων νὰ ἀναβῶσι διὰ νὰ ἑορτάσωσι τὴν ἑορτήν τῆς σκηνοπηγίας.
20 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλει εἶσθαι ἐπὶ τοὺς κώδωνας τῶν ἵππων, ΑΓIΑΣΜΟΣ ΕIΣ ΤΟΝ ΚΥΡIΟΝ· καὶ οἱ λέβητες ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου θέλουσιν εἶσθαι ὡς αἱ φιάλαι ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου.
21 Καὶ πᾶς λέβης ἐν Ἱερουσαλήμ καὶ ἐν Ἰούδα θέλει εἶσθαι ἁγιασμὸς εἰς τὸν Κύριον τῶν δυνάμεων· καὶ πάντες οἱ θυσιάζοντες θέλουσιν ἐλθεῖ καὶ λάβει ἐξ αὐτῶν καὶ ἑψήσει ἐν αὐτοῖς· καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ δὲν θέλει εἶσθαι πλέον Χαναναῖος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων.