1 Ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, ὁ γενόμενος πρὸς Σοφονίαν τὸν υἱὸν τοῦ Χουσεί, υἱοῦ τοῦ Γεδαλίου, υἱοῦ τοῦ Ἀμαρίου υἱοῦ τοῦ Ἰζκίου, ἐν ταῖς ἡμέραις Ἰωσίου, υἱοῦ τοῦ Ἀμὼν βασιλέως τοῦ Ἰούδα.
2 Θέλω ἀφανίσει παντελῶς τὰ πάντα ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, λέγει Κύριος.
3 Θέλω ἀφανίσει ἄνθρωπον καὶ κτῆνος θέλω ἀφανίσει τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοὺς ἰχθύας τῆς θαλάσσης καὶ τὰ προσκόμματα μετὰ τῶν ἀσεβῶν καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, λέγει Κύριος.
4 Καὶ θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὸν Ἰούδαν καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τὸ ὑπόλοιπον τοῦ Βάαλ ἀπὸ τοῦ τόπου τούτου καὶ τὸ ὄνομα τῶν εἰδωλοθυτῶν μετὰ τῶν ἱερέων,
5 καὶ τοὺς προσκυνοῦντας ἐπὶ τῶν δωμάτων τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοὺς προσκυνοῦντας καὶ ὁμνύοντας εἰς τὸν Κύριον καὶ τοὺς ὁμνύοντας εἰς τὸν Μαλχόμ,
6 καὶ τοὺς ἐκκλίνοντας ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς μή ζητοῦντας τὸν Κύριον μηδὲ ἐξερευνῶντας αὐτόν.
7 Σιώπα ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ, διότι ἐγγὺς εἶναι ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου· διότι ὁ Κύριος ἡτοίμασε θυσίαν, διώρισε τοὺς κεκλημένους αὑτοῦ.
8 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς θυσίας τοῦ Κυρίου θέλω ἐκδικηθῆ τοὺς ἄρχοντας καὶ τὰ τέκνα τοῦ βασιλέως καὶ πάντας τοὺς ἐνδεδυμένους ἐνδύματα ἀλλότρια.
9 Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ θέλω ἐκδικηθῆ καὶ πάντας τοὺς ὑπερπηδῶντας τὰ κατώφλια, τοὺς γεμίζοντας τοὺς οἴκους τῶν κυρίων αὑτῶν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ δόλου.
10 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, θέλει εἶσθαι θόρυβος κραυγῆς ἀπὸ τῆς ἰχθυϊκῆς πύλης καὶ ὀλολυγμὸς ἀπὸ τῆς πύλης τῆς δευτέρας καὶ συντριμμὸς μέγας ἀπὸ τῶν λόφων.
11 Ὀλολύξατε, οἱ κάτοικοι τῆς Μακτές, διότι ἐξωλοθρεύθη πᾶς ὁ λαὸς ὁ ἐμπορικός· κατεκόπησαν πάντες οἱ φέροντες ἀργύριον.
12 Καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ θέλω ἐξερευνήσει τὴν Ἱερουσαλήμ μὲ λύχνους καὶ ἐκδικηθῆ πρὸς ἄνδρας τοὺς ἀναπαυομένους ἐπὶ τὴν τρυγίαν αὑτῶν, τοὺς λέγοντας ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτῶν, Ὁ Κύριος δὲν θέλει ἀγαθοποιήσει οὐδὲ θέλει κακοποιήσει.
13 Διὰ τοῦτο τὰ ἀγαθὰ αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι εἰς διαρπαγήν καὶ οἱ οἶκοι αὐτῶν εἰς ἀφανισμόν, καὶ θέλουσιν οἰκοδομήσει οἰκίας καὶ δὲν θέλουσι κατοικήσει, καὶ θέλουσι φυτεύσει ἀμπελῶνας καὶ δὲν θέλουσι πίει τὸν οἶνον αὐτῶν.
14 Ἐγγὺς εἶναι ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου ἡ μεγάλη, ἐγγύς, καὶ σπεύδει σφόδρα· φωνή τῆς ἡμέρας τοῦ Κυρίου· πικρῶς θέλει φωνάξει ἐκεῖ ὁ ἰσχυρός.
15 Ἡμέρα ὀργῆς ἡ ἡμέρα ἐκείνη, ἡμέρα θλίψεως καὶ στενοχωρίας, ἡμέρα ἐρημώσεως καὶ ἀφανισμοῦ, ἡμέρα σκότους καὶ γνόφου, ἡμέρα νεφέλης καὶ ὀμίχλης,
16 ἡμέρα σάλπιγγος καὶ ἀλαλαγμοῦ κατὰ τῶν ὀχυρῶν πόλεων καὶ κατὰ τῶν ὑψηλῶν πύργων.
17 Καὶ θέλω καταθλίψει τοὺς ἀνθρώπους καὶ θέλουσι περιπατεῖ ὡς τυφλοί, διότι ἡμάρτησαν εἰς τὸν Κύριον· καὶ τὸ αἷμα αὐτῶν θέλει διαχυθῆ ὡς κόνις καὶ αἱ σάρκες αὐτῶν ὡς κόπρος.
18 Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὸ ἀργύριον αὐτῶν οὐδὲ τὸ χρυσίον αὐτῶν θέλει δυνηθῆ νὰ λυτρώσῃ αὐτοὺς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ὀργῆς τοῦ Κυρίου, καὶ πᾶσα ἡ γῆ θέλει καταναλωθῆ ὑπὸ τοῦ πυρὸς τοῦ ζήλου αὐτοῦ· διότι θέλει κάμει συντέλειαν, μάλιστα ταχεῖαν, ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν.
1 Συνάχθητε καὶ συναθροίσθητε, τὸ ἔθνος τὸ μή ἐπιθυμητόν,
2 πρὶν τὸ ψήφισμα γεννήσῃ τὸ ἀποτέλεσμα αὑτοῦ καὶ ἡ ἡμέρα παρέλθῃ ὡς χνοῦς, πρὶν ἐπέλθῃ ἐφ᾿ ὑμᾶς ἡ ἔξαψις τοῦ Κυρίου, πρὶν ἐπέλθῃ ἐφ᾿ ὑμᾶς ἡ ἡμέρα τοῦ θυμοῦ τοῦ Κυρίου.
3 Ζητεῖτε τὸν Κύριον, πάντες οἱ πραεῖς τῆς γῆς, οἱ ἐκτελέσαντες τὰς κρίσεις αὐτοῦ· ζητεῖτε δικαιοσύνην, ζητεῖτε πραότητα, ἴσως σκεπασθῆτε ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ὀργῆς τοῦ Κυρίου.
4 Διότι ἡ Γάζα θέλει ἐγκαταλειφθῆ καὶ ἡ Ἀσκάλων θέλει ἐρημωθῆ· θέλουσιν ἐκδιώξει τὴν Ἄζωτον ἐν καιρῷ μεσημβρίας καὶ ἡ Ἀκκαρὼν θέλει ἐκριζωθῆ.
5 Οὐαὶ εἰς τοὺς κατοίκους τῶν παραλίων τῆς θαλάσσης, εἰς τὸ ἔθνος τῶν Χερεθαίων· ὁ λόγος τοῦ Κυρίου εἶναι ἐναντίον σας, Χαναάν, γῆ τῶν Φιλισταίων, καὶ θέλω σὲ ἀφανίσει, ὥστε νὰ μή ὑπάρχῃ ὁ κατοικῶν.
6 Καὶ τὸ παράλιον τῆς θαλάσσης θέλει εἶσθαι κατοικίαι καὶ σπήλαια ποιμένων καὶ μάνδραι ποιμνίων.
7 Καὶ τὸ παράλιον τοῦτο θέλει εἶσθαι διὰ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ οἴκου Ἰούδα· ἐκεῖ θέλουσι βόσκει· ἐν τοῖς οἴκοις τῆς Ἀσκάλωνος θέλουσι καταλύει τὸ ἑσπέρας· διότι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν θέλει ἐπισκεφθῆ αὐτοὺς καὶ ἀποστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτῶν.
8 Ἤκουσα τοὺς ὀνειδισμοὺς τοῦ Μωὰβ καὶ τὰς ὕβρεις τῶν υἱῶν Ἀμμών, διὰ τῶν ὁποίων νείδιζον τὸν λαὸν μου καὶ ἐμεγαλύνοντο κατὰ τῶν ὁρίων αὐτοῦ.
9 Διὰ τοῦτο, Ζῶ ἐγώ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ἐξάπαντος ὁ Μωὰβ θέλει εἶσθαι ὡς τὰ Σόδομα καὶ οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν ὡς τὰ Γόμορρα, τόπος κνίδων καὶ ἁλυκαὶ καὶ παντοτεινή ἐρήμωσις· τὸ ὑπόλοιπον τοῦ λαοῦ μου θέλει λαφυραγωγήσει αὐτοὺς καὶ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ ἔθνους μου θέλει κατακληρονομήσει αὐτούς.
10 Τοῦτο θέλει γείνει εἰς αὐτοὺς διὰ τὴν ὑπερηφανίαν αὐτῶν, διότι νείδισαν καὶ ἐμεγαλύνθησαν κατὰ τοῦ λαοῦ τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων.
11 Ὁ Κύριος θέλει εἶσθαι τρομερὸς ἐναντίον αὐτῶν, διότι θέλει ἐξολοθρεύσει πάντας τοὺς θεοὺς τῆς γῆς· καὶ θέλουσι προσκυνήσει αὐτόν, ἕκαστος ἐκ τοῦ τόπου αὑτοῦ, πᾶσαι αἱ νῆσοι τῶν ἐθνῶν.
12 Καὶ σεῖς, Αἰθίοπες, θέλετε διαπερασθῆ διὰ τῆς ῥομφαίας μου.
13 Καὶ θέλει ἐκτείνει τὴν χεῖρα αὑτοῦ κατὰ τοῦ βορρᾶ καὶ ἀφανίσει τὴν Ἀσσυρίαν, καὶ θέλει καταστήσει τὴν Νινευή εἰς ἀφανισμόν, τόπον ἄνυδρον ὡς ἡ ἔρημος.
14 Καὶ ποίμνια θέλουσι βόσκεσθαι ἐν μέσῳ αὐτῆς, πάντα τὰ ζῷα τῶν ἐθνῶν· καὶ ὁ πελεκὰν καὶ ὁ ἀκανθόχοιρος θέλουσι κατοικεῖ ἐν τοῖς ἀνωφλίοις αὐτῆς· ἡ φωνή αὐτῶν θέλει ἠχήσει εἰς τὰ παράθυρα· ἐρήμωσις θέλει εἶσθαι ἐν ταῖς πύλαις, διότι θέλει γυμνωθῆ ἀπὸ τῶν κεδρίνων ἔργων.
15 Αὕτη εἶναι ἡ εὐφραινομένη πόλις, ἡ κατοικοῦσα ἀμερίμνως, ἡ λέγουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτῆς, Ἐγὼ εἶμαι καὶ δὲν εἶναι ἄλλη ἐκτὸς ἐμοῦ. Πῶς κατεστάθη ἔρημος, κατάλυμα θηρίων· πᾶς ὁ διαβαίνων δι᾿ αὐτῆς θέλει συρίξει καὶ κινήσει τὴν χεῖρα αυτοῦ.
1 Οὐαὶ ἡ παραδεδειγματισμένη καὶ μεμολυσμένη· ἡ πόλις ἡ καταθλίβουσα!
2 Δὲν ὑπήκουσεν εἰς τὴν φωνήν· δὲν ἐδέχθη διόρθωσιν· δὲν ἤλπισεν ἐπὶ τὸν Κύριον· δὲν ἐπλησίασεν εἰς τὸν Θεὸν αὑτῆς.
3 Οἱ ἄρχοντες αὐτῆς εἶναι ἐν αὐτῇ λέοντες ὠρυόμενοι· οἱ κριταὶ αὐτῆς λύκοι τῆς ἑσπέρας· δὲν ἀφίνουσιν οὐδὲν διὰ τὸ πρωΐ.
4 Οἱ προφῆται αὐτῆς εἶναι προπετεῖς, ἄνθρωποι δόλιοι· οἱ ἱερεῖς αὐτῆς ἐβεβήλωσαν τὸ ἁγιαστήριον, ἠθέτησαν τὸν νόμον.
5 Ὁ Κύριος εἶναι δίκαιος ἐν μέσῳ αὐτῆς· δὲν θέλει κάμει ἀδικίαν· κατὰ πᾶσαν πρωΐαν φέρει τὴν κρίσιν αὑτοῦ εἰς φῶς, δὲν ἀπολείπει· ἀλλ᾿ ὁ διεφθαρμένος δὲν γνωρίζει αἰσχύνην.
6 Ἐξωλόθρευσα ἔθνη· οἱ πύργοι αὐτῶν εἶναι ἠρημωμένοι· ἠρήμωσα τὰς ὁδοὺς αὐτῶν, ὥστε νὰ μή ὑπάρχῃ διαβαίνων· αἱ πόλεις αὐτῶν ἠφανίσθησαν, ὥστε δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς κατοικῶν.
7 Εἶπα, Βεβαίως ἤθελες μὲ φοβηθῆ, ἤθελες δεχθῆ παιδείαν, καὶ ἡ κατοικία αὐτῆς δὲν ἤθελεν ἐξολοθρευθῆ, ὅσον καὶ ἄν ἐτιμώρουν αὐτήν· πλήν αὐτοὶ ἔσπευσαν νὰ διαφθείρωσι πάσας τὰς πράξεις αὑτῶν.
8 Διὰ τοῦτο προσμένετέ με, λέγει Κύριος, μέχρι τῆς ἡμέρας καθ᾿ ἥν ἐγείρομαι πρὸς λεηλασίαν· διότι ἡ ἀπόφασίς μου εἶναι νὰ συνάξω τὰ ἔθνη, νὰ συναθροίσω τὰ βασίλεια, νὰ ἐκχέω ἐπ᾿ αὐτὰ τὴν ἀγανάκτησίν μου, ὅλην τὴν ἔξαψιν τῆς ὀργῆς μου· ἐπειδή πᾶσα ἡ γῆ θέλει καταναλωθῆ ὑπὸ τοῦ πυρὸς τοῦ ζήλου μου.
9 Διότι τότε θέλω ἀποκαταστήσει εἰς τοὺς λαοὺς γλῶσσαν καθαράν, διὰ νὰ ἐπικαλῶνται πάντες τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, νὰ δουλεύωσιν αὐτὸν ὑπὸ ἕνα ζυγόν.
10 Ἀπὸ τοῦ πέραν τῶν ποταμῶν τῆς Αἰθιοπίας οἱ ἱκέται μου, ἡ θυγάτηρ τῶν διεσπαρμένων μου, θέλουσι φέρει τὴν προσφορὰν μου.
11 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ δὲν θέλεις αἰσχύνεσθαι διὰ πάσας τὰς πράξεις σου, δι᾿ ὧν ἠνόμησας ἐναντίον μου· διότι τότε θέλω ἀφαιρέσει ἐκ μέσου σου τοὺς καυχωμένους εἰς τὴν μεγαλοπρέπειάν σου, καὶ δὲν θέλεις πλέον μεγαλαυχεῖ κατὰ τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου μου.
12 Καὶ θέλω ἀφήσει ἐν μέσῳ σου λαὸν τεθλιμμένον καὶ πτωχόν, καὶ οὗτοι θέλουσιν ἐλπίζει ἐπὶ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.
13 Τὸ ὑπόλοιπον τοῦ Ἰσραήλ δὲν θέλει πράξει ἀνομίαν οὐδὲ λαλήσει ψεύδη, οὐδὲ θέλει εὑρεθῆ ἐν τῷ στόματι αὐτῶν γλῶσσα δολία· διότι αὐτοὶ θέλουσι βόσκει καὶ πλαγιάζει, καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ὁ ἐκφοβῶν.
14 Ψάλλε, θύγατερ Σιών· ἀλαλάξατε, Ἰσραήλ· τέρπου καὶ εὐφραίνου ἐξ ὅλης καρδίας, θύγατερ Ἱερουσαλήμ.
15 Ἀφρεσεν ὁ Κύριος τὰς κρίσεις σου, ἀπέστρεψε τὸν ἐχθρὸν σου· βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ εἶναι ὁ Κύριος ἐν μέσῳ σου· δὲν θέλεις πλέον ἰδεῖ κακόν.
16 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλει λεχθῆ πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ, Μή φοβοῦ· Σιών, ἄς μή ἐκλύωνται αἱ χεῖρές σου.
17 Κύριος ὁ Θεὸς σου, ὁ ἐν μέσῳ σου, ὁ δυνατός, θέλει σὲ σώσει, θέλει εὐφρανθῆ ἐπὶ σὲ ἐν χαρᾷ, θέλει ἀναπαύεσθαι εἰς τὴν ἀγάπην αὑτοῦ, θέλει εὐφραίνεσθαι εἰς σὲ ἐν σμασι.
18 Θέλω συνάξει τοὺς λελυπημένους διὰ τὰς ἐπισήμους ἑορτάς, τοὺς ὄντας ἀπὸ σοῦ, εἰς τοὺς ὁποίους ἦτο βάρος ὁ ὀνειδισμός.
19 Ἰδού, ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ θέλω ἀφανίσει πάντας τοὺς καταθλίβοντάς σε· καὶ θέλω σώσει τὴν χωλαίνουσαν καὶ συνάξει τὴν ἐξωσμένην· καὶ θέλω καταστήσει αὐτοὺς ἔπαινον καὶ δόξαν ἐν παντὶ τόπῳ τῆς αἰσχύνης αὐτῶν.
20 Ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ θέλω σᾶς φέρει καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ θέλω σᾶς συνάξει· διότι θέλω σᾶς κάμει ὀνομαστοὺς καὶ ἐπαινετοὺς μεταξὺ πάντων τῶν λαῶν τῆς γῆς, ὅταν ἐγὼ ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν σας ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν σας, λέγει Κύριος.