1 Ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ὁ γενόμενος πρὸς Μιχαίαν τὸν Μωρασθίτην ἐν ταῖς ἡμέραις Ἰωάθαμ, Ἄχαζ καὶ Ἐζεκίου, βασιλέων τοῦ Ἰούδα, τὸν ὁποῖον εἶδε περὶ Σαμαρείας καὶ Ἱερουσαλήμ.
2 Ἀκούσατε, πάντες οἱ λαοί· πρόσεχε, γῆ, καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς, καὶ ἄς ἦναι Κύριος ὁ Θεὸς μάρτυς εἰς ἐσᾶς, ὁ Κύριος ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ ἁγίου αὑτοῦ.
3 Διότι ἰδού, ὁ Κύριος ἐξέρχεται ἐκ τοῦ τόπου αὑτοῦ καὶ θέλει καταβῆ καὶ πατήσει ἐπὶ τὰ ὕψη τῆς γῆς.
4 Καὶ τὰ ὄρη θέλουσιν ἀναλύσει ὑποκάτω αὐτοῦ καὶ αἱ κοιλάδες θέλουσι διασχισθῆ ὡς κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρὸς καὶ ὡς ὕδατα καταφερόμενα εἰς κατήφορον.
5 Διὰ τὴν ἀσέβειαν τοῦ Ἰακὼβ εἶναι ἅπαν τοῦτο καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας τοῦ οἴκου Ἰσραήλ. Τίς εἶναι ἡ ἀσέβεια τοῦ Ἰακώβ; οὐχὶ ἡ Σαμάρεια; καὶ τίνες οἱ ὑψηλοὶ τόποι τοῦ Ἰούδα; οὐχὶ ἡ Ἱερουσαλήμ;
6 Διὰ τοῦτο θέλω καταστήσει τὴν Σαμάρειαν εἰς σωροὺς λίθων ἀγροῦ, ὅπου φυτεύεται ἀμπελών, καὶ θέλω κατακυλίσει τοὺς λίθους αὐτῆς εἰς τὴν κοιλάδα καὶ ἀνακαλύψει τὰ θεμέλια αὐτῆς.
7 Καὶ πάντα τὰ γλυπτὰ αὐτῆς θέλουσι κατακοπῆ, καὶ πάντα τὰ μισθώματα αὐτῆς θέλουσι κατακαῆ ἐν πυρί, καὶ πάντα τὰ εἴδωλα αὐτῆς θέλω ἐξαφανίσει· διότι ἀπὸ μισθοῦ πορνείας συνήγαγεν αὐτὰ καὶ εἰς μισθὸν πορνείας θέλουσιν ἐπιστρέψει.
8 Διὰ τοῦτο θέλω θρηνήσει καὶ ὀλολύξει, θέλω ὑπάγει ἐκδεδυμένος καὶ γυμνός, θέλω κάμει θρῆνον ὡς θώων καὶ πένθος ὡς στρουθοκαμήλων.
9 Διότι ἡ πληγή αὐτῆς εἶναι ἀνίατος, διότι ἦλθεν ἕως τοῦ Ἰούδα, ἔφθασεν ἕως τῆς πύλης τοῦ λαοῦ μου, ἕως τῆς Ἱερουσαλήμ.
10 Μή ἀναγγείλητε τοῦτο εἰς Γάθ, μή πενθήσητε πένθος· ἐν Βήθ-ἀφρὰ κυλίσθητι εἰς τὴν κόνιν.
11 Διάβηθι, ἡ κάτοικος τῆς Σαφίρ, ἔχουσα γυμνήν τὴν αἰσχύνην σου· ἡ κάτοικος τῆς Σαανὰν ἄς μή ἐξέλθῃ· τὸ πένθος τῆς Βαὶθ-ἐζήλ θέλει λάβει ἀπὸ σᾶς τὴν ἀρχήν αὑτοῦ.
12 Διότι ἡ κάτοικος τῆς Μαρὼθ ἐλυπήθη διὰ τὰ ἀγαθὰ αὑτῆς, ἐπειδή κατέβη κακὸν ἀπὸ τοῦ Κυρίου εἰς τὴν πύλην τῆς Ἱερουσαλήμ.
13 Κάτοικε τῆς Λαχείς, ζεῦξον τὴν ἅμαξαν εἰς τὸν ταχὺν ἵππον· σύ, ἡ ἀρχή τῆς ἁμαρτίας εἰς τὴν θυγατέρα τῆς Σιών· διότι αἱ ἀσέβειαι τοῦ Ἰσραήλ ἐν σοὶ εὑρέθησαν.
14 Διὰ τοῦτο θέλεις δώσει ἔγγραφον ἐλευθερώσεως εἰς τὴν Μορέσεθ-γάθ· οἱ οἶκοι τοῦ Ἀχζὶβ θέλουσι ματαιώσει τὰς ἐλπίδας τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.
15 Θέλω ἔτι φέρει κληρονόμον εἰς σέ, κάτοικε τῆς Μαρησά· θέλει ἐλθεῖ ἕως Ὀδολλάμ, τῆς δόξης τοῦ Ἰσραήλ.
16 Φαλακρώθητι καὶ κεῖρον τὴν κεφαλήν σου διὰ τὰ τέκνα σου τὰ τρυφερά· πλάτυνον τὴν φαλακρότητά σου ὡς ἀετός, διότι ἠχμαλωτίσθησαν ἀπὸ σοῦ.
1 Οὐαὶ εἰς τοὺς διαλογιζομένους ἀνομίαν καὶ μηχανευομένους κακὸν ἐν ταῖς κλίναις αὑτῶν· μόλις φέγγει ἡ αὐγή καὶ πράττουσιν αὐτὸ, διότι εἶναι ἐν τῇ δυνάμει τῆς χειρὸς αὐτῶν.
2 Καὶ ἐπιθυμοῦσιν ἀγροὺς καὶ λαμβάνουσι διὰ τῆς βίας, καὶ οἴκους καὶ ἀρπάζουσιν αὐτούς· οὕτω διαρπάζουσιν ἄνθρωπον καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ, ναί, ἄνθρωπον καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ.
3 διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἐναντίον τοῦ γένους τούτου ἐγὼ βουλεύομαι κακόν, ἐκ τοῦ ὁποίου δὲν θέλετε ἐλευθερώσει τοὺς τραχήλους σας οὐδὲ θέλετε περιπατεῖ ὑπερηφάνως, διότι ὁ καιρὸς οὗτος εἶναι κακός.
4 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλει ληφθῆ παροιμία ἐναντίον σας, καὶ θέλει θρηνήσει ὁ θρηνῶν μὲ θρῆνον καὶ εἰπεῖ, Διόλου ἠφανίσθημεν· ἠλλοίωσε τὴν μερίδα τοῦ λαοῦ μου· πῶς ἀπεμάκρυνεν αὐτήν ἀπ᾿ ἐμοῦ· ἀντὶ νὰ ἀποδώσῃ, διεμέρισε τοὺς ἀγροὺς ἡμῶν.
5 Διὰ τοῦτο σὺ δὲν θέλεις ἔχει τινά βάλλοντα σχοινίον διὰ κλῆρον, ἐν τῇ συνάξει τοῦ Κυρίου.
6 Μή προφητεύετε, οἱ προφητεύοντες· δὲν θέλουσι προφητεύσει εἰς αὐτούς· ἡ αἰσχύνη αὐτῶν δὲν θέλει ἀπομακρυνθῆ.
7 Ὦ σύ, ὁ καλούμενος οἶκος Ἰακώβ, ἐσμικρύνθη τὸ πνεῦμα τοῦ Κυρίου; εἶναι τοιαῦτα τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ; οἱ λόγοι μου δὲν κάμνουσι καλὸν εἰς τὸν ὀρθῶς περιπατοῦντα;
8 Καὶ πρότερον ὁ λαὸς μου ἐπανέστη ὡς ἐχθρός· τὸ ἐπένδυμα μετὰ τοῦ χιτῶνος ἁρπάζετε ἀπὸ τῶν διαβαινόντων ἀφόβως, τῶν ἐπιστρεφόντων ἀπὸ τοῦ πολέμου.
9 Τὰς γυναῖκας τοῦ λαοῦ μου ἐξώσατε ἀπὸ τῶν τερπνῶν αὐτῶν οἴκων· ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῶν ἀφηρέσατε τὴν δόξαν μου διαπαντός.
10 Σηκώθητε καὶ ἀναχωρήσατε, διότι αὕτη δὲν εἶναι ἡ ἀνάπαυσίς σας· ἐπειδή ἐμιάνθη, θέλει σᾶς ἀφανίσει, μάλιστα ἐν σκληρῷ ἀφανισμῷ.
11 Ἐὰν τις περιπατῇ κατὰ τὸ πνεῦμα αὑτοῦ καὶ λαλῇ ψεύδη, λέγων, Θέλω προφητεύσει εἰς σὲ περὶ οἴνου καὶ σίκερα, οὗτος βεβαίως θέλει εἶσθαι ὁ προφήτης τοῦ λαοῦ τούτου.
12 Θέλω βεβαίως σὲ συνάξει ὅλον Ἰακώβ· θέλω βεβαίως συλλέξει τὸ ὑπόλοιπον τοῦ Ἰσραήλ· θέλω θέσει αὐτοὺς ὁμοῦ ὡς πρόβατα τῆς Βοσόρρας, ὡς ποίμνιον ἐν μέσῳ τῆς μάνδρας αὐτῶν· μέγαν θόρυβον θέλουσι κάμει ἐκ τοῦ πλήθους τῶν ἀνθρώπων.
13 Ὁ διαρρηγνύων ἀνέβη ἔμπροσθεν αὐτῶν· διέρρηξαν καὶ διέβησαν διὰ τῆς πύλης καὶ ἐξῆλθον δι᾿ αὐτῆς· καὶ ὁ βασιλεὺς αὐτῶν θέλει διαβῆ ἔμπροσθεν αὐτῶν καὶ ὁ Κύριος ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν.
1 Καὶ εἶπα, Ἀκούσατε τώρα, ἀρχηγοὶ τοῦ Ἰακὼβ καὶ ἄρχοντες τοῦ οἴκου Ἰσραήλ· δὲν ἀνήκει εἰς ἐσᾶς νὰ γνωρίζητε τὴν κρίσιν;
2 Οἱ μισοῦντες τὸ καλὸν καὶ ἀγαπῶντες τὸ κακόν, οἱ ἀποσπῶντες τὸ δέρμα αὐτῶν ἐπάνωθεν αὐτῶν καὶ τὴν σάρκα αὐτῶν ἀπὸ τῶν ὀστῶν αὐτῶν,
3 οἱ κατατρώγοντες ἔτι τὴν σάρκα τοῦ λαοῦ μου καὶ ἐκδείροντες τὸ δέρμα αὐτῶν ἐπάνωθεν αὐτῶν καὶ συντρίβοντες τὰ ὀστᾶ αὐτῶν καὶ κατακόπτοντες αὐτὰ ὡς διὰ χύτραν καὶ ὡς κρέας ἐν μέσῳ λέβητος.
4 Τότε θέλουσι βοήσει πρὸς τὸν Κύριον, πλήν δὲν θέλει εἰσακούσει αὐτούς· θέλει μάλιστα κρύψει τὸ πρόσωπον αὑτοῦ ἀπ᾿ αὐτῶν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, διότι ἐφέρθησαν κακῶς εἰς τὰς πράξεις αὑτῶν.
5 Οὕτω λέγει Κύριος περὶ τῶν προφητῶν, οἵτινες πλανῶσι τὸν λαὸν μου, οἵτινες δαγκάνοντες διὰ τῶν ὀδόντων αὑτῶν φωνάζουσιν, Εἰρήνη· καὶ ἐὰν τις δὲν βάλλῃ τι εἰς τὸ στόμα αὐτῶν, κηρύττουσιν ἐναντίον αὐτοῦ πόλεμον.
6 Διὰ τοῦτο νὺξ θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς ἀντὶ ὀράσεως καὶ σκότος εἰς ἐσᾶς ἀντὶ μαντείας· καὶ ὁ ἥλιος θέλει δύσει ἐπὶ τοὺς προφήτας καὶ ἡ ἡμέρα θέλει συσκοτάσει ἐπ᾿ αὐτούς.
7 Τότε θέλουσι καταισχυνθῆ οἱ βλέποντες καὶ θέλουσιν ἐντραπῆ οἱ μάντεις· καὶ θέλουσι σκεπάσει τὰ χείλη αὑτῶν πάντες οὗτοι, διότι δὲν εἶναι ἀπόκρισις Θεοῦ.
8 Ἀλλ᾿ ἐγὼ βεβαίως εἶμαι πλήρης δυνάμεως διὰ τοῦ πνεύματος τοῦ Κυρίου καὶ κρίσεως καὶ ἰσχύος, διὰ νὰ ἀπαγγείλω εἰς τὸν Ἰακὼβ τὴν παράβασιν αὐτοῦ καὶ εἰς τὸν Ἰσραήλ τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ.
9 Ἀκούσατε λοιπὸν τοῦτο, ἀρχηγοὶ τοῦ οἴκου Ἰακὼβ καὶ ἄρχοντες τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, οἱ βδελυττόμενοι τὴν κρίσιν καὶ διαστρέφοντες πᾶσαν εὐθύτητα,
10 οἱ οἰκοδομοῦντες τὴν Σιὼν ἐν αἵματι καὶ τὴν Ἱερουσαλήμ ἐν ἀνομίᾳ.
11 Οἱ ἄρχοντες αὐτῆς κρίνουσι μὲ δῶρα καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῆς διδάσκουσιν ἐπὶ μισθῷ καὶ οἱ προφῆται αὐτῆς μαντεύουσιν ἐπὶ ἀργυρίῳ καὶ ἐπαναπαύονται ἐπὶ τὸν Κύριον, λέγοντες, Δὲν εἶναι ὁ Κύριος ἐν μέσῳ ἡμῶν; κακὸν δὲν θέλει ἐλθεῖ ἐφ᾿ ἡμᾶς.
12 Διὰ τοῦτο ἡ Σιὼν ἐξ αἰτίας σας θέλει ἀροτριασθῆ ὡς ἀγρός, καὶ ἡ Ἱερουσαλήμ θέλει γείνει σωροὶ λίθων, καὶ τὸ ὄρος τοῦ οἴκου ὡς ὑψηλοὶ τόποι δρυμοῦ.
1 Καὶ ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις τὸ ὄρος τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου θέλει στηριχθῆ ἐπὶ τῆς κορυφῆς τῶν ὀρέων καὶ ὑψωθῆ ὑπεράνω τῶν βουνῶν, καὶ λαοὶ θέλουσι συρρέει εἰς αὐτὸ.
2 Καὶ ἔθνη πολλὰ θέλουσιν ὑπάγει καὶ εἰπεῖ, Ἔλθετε καὶ ἄς ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰακώβ· καὶ θέλει διδάξει ἡμᾶς τὰς ὁδοὺς αὑτοῦ, καὶ θέλομεν περιπατήσει ἐν ταῖς τρίβοις αὐτοῦ· διότι ἐκ Σιὼν θέλει ἐξέλθει νόμος καὶ λόγος Κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ.
3 Καὶ θέλει κρίνει ἀναμέσον λαῶν πολλῶν καὶ θέλει ἐλέγξει ἔθνη ἰσχυρά, ἕως εἰς μακράν· καὶ θέλουσι σφυρηλατήσει τὰς μαχαίρας αὑτῶν διὰ ὑνία καὶ τὰς λόγχας αὑτῶν διὰ δρέπανα· δὲν θέλει σηκώσει μάχαιραν ἔθνος ἐναντίον ἔθνους οὐδὲ θέλουσι μάθει πλέον τὸν πόλεμον.
4 Καὶ θέλουσι κάθησθαι ἕκαστος ὑπὸ τὴν ἄμπελον αὑτοῦ καὶ ὑπὸ τὴν συκῆν αὑτοῦ, καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ὁ ἐκφοβῶν· διότι τὸ στόμα τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων ἐλάλησε.
5 Διότι πάντες οἱ λαοὶ θέλουσι περιπατεῖ ἕκαστος ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ θεοῦ αὑτοῦ· ἡμεῖς δὲ θέλομεν περιπατεῖ ἐν τῷ ὀνόματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα.
6 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, θέλω συνάξει τὴν χωλαίνουσαν καὶ θέλω εἰσδεχθῆ τὴν ἐξωσμένην καὶ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἔθλιψα.
7 Καὶ θέλω κάμει τὴν χωλαίνουσαν ὑπόλοιπον καὶ τὴν ἀποβεβλημένην ἔθνος ἰσχυρόν, καὶ ὁ Κύριος θέλει βασιλεύει ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐν τῷ ὄρει Σιών, ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.
8 Καὶ σύ, πύργε τοῦ ποιμνίου, ὀχύρωμα τῆς θυγατρὸς Σιών, εἰς σὲ θέλει ἐλθεῖ ἡ πρώτη ἐξουσία· ναί, θέλει ἐλθεῖ τὸ βασίλειον εἰς τὴν θυγατέρα τῆς Ἱερουσαλήμ.
9 Διὰ τί τώρα κραυγάζεις δυνατά; δὲν εἶναι βασιλεὺς ἐν σοί; ἠφανίσθη ὁ σύμβουλός σου, ὥστε σὲ κατέλαβον δῖνες ὡς τικτούσης;
10 Κοιλοπόνει καὶ ἀγωνίζου, θυγάτηρ Σιών, ὡς ἡ τίκτουσα, διότι τώρα θέλεις ἐξέλθει ἐκ τῆς πόλεως καὶ θέλεις κατοικήσει ἐν ἀγρῷ καὶ θέλεις ὑπάγει ἕως τῆς Βαβυλῶνος· ἐκεῖ θέλεις ἐλευθερωθῆ, ἐκεῖ θέλει σὲ ἐξαγοράσει ὁ Κύριος ἐκ τῆς χειρὸς τῶν ἐχθρῶν σου.
11 Τώρα δὲ συνήχθησαν ἐναντίον σου ἔθνη πολλὰ λέγοντα, Ἄς μιανθῇ καὶ ἄς ἐπιβλέπῃ ὁ ὀφθαλμὸς ἡμῶν ἐπὶ τὴν Σιών.
12 Ἀλλ᾿ αὐτοὶ δὲν γνωρίζουσι τοὺς λογισμοὺς τοῦ Κυρίου οὐδὲ ἐννοοῦσι τὴν βουλήν αὐτοῦ, ὅτι συνήγαγεν αὐτοὺς ὡς δράγματα ἁλωνίου.
13 Σηκώθητι καὶ ἁλώνιζε, θυγάτηρ Σιών, διότι θέλω κάμει τὸ κέρας σου σιδηροῦν καὶ τὰς ὁπλὰς σου θέλω κάμει χαλκάς, καὶ θέλεις κατασυντρίψει λαοὺς πολλούς· καὶ θέλω ἀφιερώσει τὰ διαρπάγματα αὐτῶν εἰς τὸν Κύριον καὶ τὴν περιουσίαν αὐτῶν εἰς τὸν Κύριον πάσης τῆς γῆς.
1 Συναθροίσθητι τώρα εἰς τάγματα, θυγάτηρ ταγμάτων· ἔθεσε πολιορκίαν ἐναντίον ἡμῶν· θέλουσι πατάξει τὸν κριτήν τοῦ Ἰσραήλ ἐν ῥάβδῳ κατὰ τῆς σιαγόνος.
2 Καὶ σύ, Βηθλεὲμ Ἐφραθά, ἡ μικρὰ ὥστε νὰ ἦσαι μεταξὺ τῶν χιλιάδων τοῦ Ἰούδα, ἐκ σοῦ θέλει ἐξέλθει εἰς ἐμὲ ἀνήρ διὰ νὰ ἦναι ἡγούμενος ἐν τῷ Ἰσραήλ· τοῦ ὁποίου αἱ ἔξοδοι εἶναι ἀπ᾿ ἀρχῆς, ἀπὸ ἡμερῶν αἰῶνος.
3 Διὰ τοῦτο θέλει ἀφήσει αὐτούς, ἕως τοῦ καιροῦ καθ᾿ ὅν ἡ τίκτουσα θέλει γεννήσει· τότε τὸ ὑπόλοιπον τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ θέλει ἐπιστρέψει εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.
4 Καὶ θέλει σταθῆ καὶ ποιμάνει ἐν τῇ ἰσχύϊ τοῦ Κυρίου, ἐν τῇ μεγαλειότητι τοῦ ὀνόματος Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ· καὶ θέλουσι κατοικήσει· διότι τώρα θέλει μεγαλυνθῆ ἕως τῶν ἄκρων τῆς γῆς.
5 Καὶ οὗτος θέλει εἶσθαι εἰρήνη. Ὅταν ὁ Ἀσσύριος ἔλθῃ εἰς τὴν γῆν ἡμῶν καὶ ὅταν πατήσῃ εἰς τὰ παλάτια ἡμῶν, τότε θέλομεν ἐπεγείρει κατ᾿ αὐτοῦ ἑπτὰ ποιμένας καὶ ὀκτὼ ἄρχοντας ἀνθρώπων·
6 καὶ θέλουσι ποιμάνει τὴν γῆν τῆς Ἀσσυρίας ἐν ῥομφαίᾳ καὶ τὴν γῆν τοῦ Νεβρὼδ ἐν ταῖς εἰσόδοις αὐτοῦ· καὶ θέλει ἐλευθερώσει ἡμᾶς ἐκ τοῦ Ἀσσυρίου, ὅταν ἔλθῃ εἰς τὴν γῆν ἡμῶν καὶ ὅταν πατήσῃ ἐν τοῖς ὁρίοις ἡμῶν.
7 Καὶ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ Ἰακὼβ θέλει εἶσθαι ἐν μέσῳ λαῶν πολλῶν ὡς δρόσος ἀπὸ Κυρίου, ὡς ῥανίδες ἐπὶ χόρτου, ὅστις δὲν προσμένει παρὰ ἀνθρώπου οὐδὲ ἐλπίζει ἐπὶ υἱοὺς ἀνθρώπων.
8 Καὶ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ Ἰακὼβ θέλει εἶσθαι μεταξὺ ἐθνῶν, ἐν μέσῳ λαῶν πολλῶν, ὡς λέων μεταξὺ κτηνῶν τοῦ δρυμοῦ, ὡς σκύμνος μεταξὺ ποιμνίων προβάτων, ὅστις διαβαίνων καταπατεῖ καὶ διασπαράττει καὶ δὲν ὑπάρχει ὁ ἐλευθερῶν.
9 Ἡ χεὶρ σου θέλει ὑψωθῆ ἐπὶ τοὺς ἐναντίους σου, καὶ πάντες οἱ ἐχθροὶ σου θέλουσιν ἐκκοπῆ.
10 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, θέλω ἐξολοθρεύσει τοὺς ἵππους σου ἐκ μέσου σου, καὶ θέλω ἀπολέσει τὰς ἁμάξας σου.
11 Καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τὰς πόλεις τῆς γῆς σου, καὶ κατεδαφίσει πάντα τὰ ὀχυρώματά σου.
12 Καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τὰς μαγείας ἀπὸ τῆς χειρὸς σου, καὶ δὲν θέλεις ἔχει πλέον μάντεις.
13 Καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τὰ γλυπτὰ σου καὶ τὰ εἴδωλά σου ἐκ μέσου σου, καὶ δὲν θέλεις λατρεύσει πλέον τὸ ἔργον τῶν χειρῶν σου.
14 Καὶ θέλω ἀνασπάσει τὰ ἄλση σου ἐκ μέσου σου, καὶ θέλω ἀφανίσει τὰς πόλεις σου.
15 Καὶ θέλω κάμει ἐκδίκησιν μετὰ θυμοῦ καὶ μετ᾿ ὀργῆς ἐπὶ τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα δὲν μοῦ εἰσήκουσαν.
1 Ἀκούσατε τώρα ὅ, τι λέγει ὁ Κύριος· Σηκώθητι, διαδικάσθητι ἔμπροσθεν τῶν ὀρέων, καὶ ἄς ἀκούσωσιν οἱ βουνοὶ τὴν φωνήν σου.
2 Ἀκούσατε, ὄρη, τὴν κρίσιν τοῦ Κυρίου, καὶ σεῖς, τὰ ἰσχυρὰ θεμέλια τῆς γῆς· διότι ὁ Κύριος ἔχει κρίσιν μετὰ τοῦ λαοῦ αὑτοῦ καὶ θέλει διαδικασθῆ μετὰ τοῦ Ἰσραήλ.
3 Λαὲ μου, τί σοὶ ἔκαμα; καὶ εἰς τί σὲ παρηνώχλησα; μαρτύρησον κατ᾿ ἐμοῦ.
4 Διότι σὲ ἀνεβίβασα ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ σὲ ἐλύτρωσα ἐξ οἴκου δουλείας· καὶ ἐξαπέστειλα ἔμπροσθέν σου τὸν Μωϋσῆν, τὸν Ἀαρὼν καὶ τὴν Μαριάμ.
5 Λαὲ μου, ἐνθυμήθητι τώρα τί ἐβουλεύθη Βαλὰκ ὁ βασιλεὺς τοῦ Μωὰβ καὶ τί ἀπεκρίθη πρὸς αὐτὸν Βαλαὰμ ὁ τοῦ Βεὼρ ἀπὸ Σιττεὶμ ἕως Γαλγάλων, διὰ νὰ γνωρίσητε τὴν δικαιοσύνην τοῦ Κυρίου.
6 Μὲ τί θέλω ἐλθεῖ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, νὰ προσκυνήσω ἐνώπιον τοῦ ὑψίστου Θεοῦ; θέλω ἐλθεῖ ἐνώπιον αὐτοῦ μὲ ὁλοκαυτώματα, μὲ μόσχους ἐνιαυσίους;
7 Θέλει εὐαρεστηθῆ ὁ Κύριος εἰς χιλιάδας κριῶν ἤ εἰς μυριάδας ποταμῶν ἐλαίου; θέλω δώσει τὸν πρωτότοκόν μου διὰ τὴν παράβασίν μου, τὸν καρπὸν τῆς κοιλίας μου διὰ τὴν ἁμαρτίαν τῆς ψυχῆς μου;
8 Αὐτὸς σοὶ ἔδειξεν, ἄνθρωπε, τί τὸ καλόν· καὶ τί ζητεῖ ὁ Κύριος παρὰ σοῦ, εἰμή νὰ πράττῃς τὸ δίκαιον καὶ νὰ ἀγαπᾷς ἔλεος καὶ νὰ περιπατῇς ταπεινῶς μετὰ τοῦ Θεοῦ σου;
9 Ἡ φωνή τοῦ Κυρίου κράζει πρὸς τὴν πόλιν, καὶ ἡ σοφία θέλει φοβεῖσθαι τὸ ὄνομά σου· ἀκούσατε τὴν ῥάβδον καὶ τίς διώρισεν αὐτήν.
10 Ὑπάρχουσιν ἔτι οἱ θησαυροὶ τῆς ἀσεβείας ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἀσεβοῦς καὶ τὸ ἐλλιπὲς μέτρον τὸ βδελυκτόν;
11 νὰ δικαιώσω αὐτοὺς μὲ τὰς ἀσεβεῖς πλάστιγγας καὶ μὲ τὸ σακκίον τῶν δολίων ζυγίων;
12 Διότι οἱ πλούσιοι αὐτῆς εἶναι πλήρεις ἀδικίας, καὶ οἱ κάτοικοι αὐτῆς ἐλάλησαν ψεύδη, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν εἶναι ἀπατηλή ἐν τῷ στόματι αὐτῶν.
13 Καὶ ἐγὼ λοιπὸν πατάξας θέλω σὲ ἀδυνατίσει, θέλω σὲ ἐρημώσει ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν σου.
14 Σὺ θέλεις τρώγει καὶ δὲν θέλεις χορτάζεσθαι, καὶ ἡ πεῖνά σου θέλει εἶσθαι ἐν μέσῳ σου· καὶ θέλεις φύγει ἀλλὰ δὲν θέλεις διασώσει, καὶ ὅ, τι διέσωσας, θέλω παραδώσει εἰς τὴν ῥομφαίαν.
15 Σὺ θέλεις σπείρει καὶ δὲν θέλεις θερίσει· σὺ θέλεις πιέσει ἐλαίας καὶ δὲν θέλεις ἁλειφθῆ μὲ ἔλαιον, καὶ γλεῦκος καὶ δὲν θέλεις πίει οἶνον.
16 Διότι ἐφυλάχθησαν τὰ διατάγματα τοῦ Ἀμρὶ καὶ πάντα τὰ ἔργα τοῦ οἴκου τοῦ Ἀχαὰβ καὶ ἐπορεύθητε ἐν ταῖς βουλαῖς αὐτῶν· διὰ νὰ σὲ παραδώσω εἰς ἀφανισμὸν καὶ τοὺς κατοίκους αὐτῆς εἰς συριγμόν· καὶ θέλετε βαστάσει τὸ ὄνειδος τοῦ λαοῦ μου.
1 Οὐαὶ εἰς ἐμέ, διότι εἶμαι ὡς ἐπικαρπολογία θέρους, ὡς ἐπιφυλλὶς τρυγητοῦ· δὲν ὑπάρχει βότρυς διὰ νὰ φάγῃ τις· ἡ ψυχή μου ἐπεθύμησε τὰς ἀπαρχὰς τῶν καρπῶν.
2 Ὁ ὅσιος ἀπωλέσθη ἐκ τῆς γῆς καὶ ὁ εὐθὺς δὲν ὑπάρχει μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων· πάντες ἐνεδρεύουσι διὰ αἷμα· κυνηγοῦσιν ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ.
3 Εἰς τὸ νὰ κακοποιῶσιν ἑτοιμάζουσι τὰς χεῖρας αὑτῶν· ὁ ἄρχων ἀπαιτεῖ καὶ ὁ κριτής κρίνει ἐπὶ μισθῷ· καὶ ὁ μεγάλος προφέρει τὴν πονηρὰν αὑτοῦ ἐπιθυμίαν, τὴν ὁποίαν συμπεριστρεφόμενοι ἐκπληροῦσιν.
4 Ὁ καλήτερος αὐτῶν εἶναι ὡς ἄκανθα· ὁ εὐθὺς ὀξύτερος φραγμοῦ ἀκανθώδους· ἡ ἡμέρα τῶν φυλάκων σου, ἡ ἐπίσκεψίς σου ἔφθασε· τώρα θέλει εἶσθαι ἡ ἀμηχανία αὐτῶν.
5 Μή ἐμπιστεύεσθε εἰς φίλον, μή θαρρεῖτε εἰς οἰκεῖον· φύλαττε τὰς θύρας τοῦ στόματός σου ἀπὸ τῆς συγκαθευδούσης ἐν τῷ κόλπῳ σου·
6 διότι ὁ υἱὸς περιφρονεῖ τὸν πατέρα, ἡ θυγάτηρ ἐπανίσταται κατὰ τῆς μητρὸς αὑτῆς, ἡ νύμφη κατὰ τῆς πενθερᾶς αὑτῆς· οἱ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι οἱ ἄνθρωποι τῆς ἑαυτοῦ οἰκίας.
7 Ἐγὼ δὲ θέλω ἐπιβλέψει ἐπὶ Κύριον· θέλω προσμείνει τὸν Θεὸν τῆς σωτηρίας μου· ὁ Θεὸς μου θέλει μοῦ εἰσακούσει.
8 Μή εὐφραίνου εἰς ἐμέ, ἡ ἐχθρὰ μου· ἄν καὶ ἔπεσα, θέλω σηκωθῆ· ἄν καὶ ἐκάθησα ἐν σκότει, ὁ Κύριος θέλει εἶσθαι φῶς εἰς ἐμέ.
9 Θέλω ὑποφέρει τὴν ὀργήν τοῦ Κυρίου, διότι ἡμάρτησα εἰς αὐτόν, ἑωσοῦ διαδικάσῃ τὴν δίκην μου καὶ κάμῃ τὴν κρίσιν μου· θέλει μὲ ἐξάξει εἰς τὸ φῶς, θέλω ἰδεῖ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ.
10 Καὶ θέλει ἰδεῖ ἡ ἐχθρά μου, καὶ αἰσχύνη θέλει περικαλύψει αὐτήν, ἥτις λέγει πρὸς ἐμέ, Ποῦ εἶναι Κύριος ὁ Θεὸς σου; οἱ ὀφθαλμοὶ μου θέλουσιν ἰδεῖ αὐτήν· τώρα θέλει εἶσθαι εἰς καταπάτημα ὡς ὁ πηλὸς τῶν ὁδῶν.
11 Καθ᾿ ἥν ἡμέραν τὰ τείχη σου μέλλουσι νὰ κτισθῶσι, τὴν ἡμέραν ἐκείνην θέλει διαδοθῆ εἰς μακρὰν τὸ πρόσταγμα.
12 τὴν ἡμέραν ἐκείνην θέλουσιν ἐλθεῖ ἕως εἰς σὲ ἀπὸ τῆς Ἀσσυρίας καὶ τῶν πόλεων τῆς Αἰγύπτου καὶ ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου ἕως τοῦ ποταμοῦ καὶ ἀπὸ θαλάσσης ἕως θαλάσσης καὶ ἀπὸ ὄρους ἕως ὄρους.
13 Καὶ ἡ γῆ θέλει ἐρημωθῆ ἐξ αἰτίας τῶν κατοικούντων αὐτήν, διὰ τὸν καρπὸν τῶν πράξεων αὐτῶν.
14 Ποίμαινε τὸν λαὸν σου ἐν τῇ ῥάβδῳ σου, τὸ ποίμνιον τῆς κληρονομίας σου, τὸ ὁποῖον κατοικεῖ μεμονωμένον ἐν τῷ δάσει, ἐν μέσῳ τοῦ Καρμήλου· ἄς νέμωνται τὴν Βασὰν καὶ τὴν Γαλαὰδ καθὼς ἐν ταῖς ἀρχαίαις ἡμέραις.
15 Καθὼς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς ἐξόδου σου ἐκ γῆς Αἰγύπτου θέλω δείξει εἰς αὐτὸν θαυμάσια.
16 Τὰ ἔθνη θέλουσιν ἰδεῖ καὶ θέλουσι καταισχυνθῆ διὰ πᾶσαν τὴν ἰσχὺν αὑτῶν· θέλουσιν ἐπιθέσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὸ στόμα, τὰ ὦτα αὐτῶν θέλουσι κωφωθῆ.
17 Θέλουσι γλείφει τὸ χῶμα ὡς ὄφεις, ὡς τὰ ἑρπετὰ τῆς γῆς θέλουσι σύρεσθαι ἀπὸ τῶν τρυπῶν αὑτῶν· θέλουσιν ἐκπλαγῆ εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ θέλουσι φοβηθῆ ἀπὸ σοῦ.
18 Τίς Θεὸς ὅμοιός σου, συγχωρῶν ἀνομίαν καὶ παραβλέπων τὴν παράβασιν τοῦ ὑπολοίπου τῆς κληρονομίας αὑτοῦ; δὲν φυλάττει τὴν ὀργήν αὑτοῦ διαπαντός, διότι αὐτὸς ἀρέσκεται εἰς τὸ ἔλεος.
19 Θέλει ἐπιστρέψει, θέλει εὐσπλαγχνισθῆ ἡμᾶς, θέλει καταστρέψει τὰς ἀνομίας ἡμῶν· καὶ θέλεις ῥίψει πάσας τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης.
20 Θέλεις ἐκτελέσει ἀλήθειαν εἰς τὸν Ἰακώβ, ἔλεος εἰς τὸν Ἀβραάμ, καθὼς ὥμοσας εἰς τοὺς πατέρας ἡμῶν ἀπὸ τῶν ἀρχαίων ἡμερῶν.