1 Οἱ λόγοι τοῦ Ἀμώς, ὅστις ἦτο ἐκ τῶν βοσκῶν τῆς Θεκουέ, τοὺς ὁποίους εἶδε περὶ τοῦ Ἰσραήλ ἐν ταῖς ἡμέραις Ὀζίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωὰς βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, δύο ἔτη πρὸ τοῦ σεισμοῦ.
2 Καὶ εἶπεν, Ὁ Κύριος θέλει βρυχήσει ἐκ Σιὼν καὶ θέλει ἐκπέμψει τὴν φωνήν αὑτοῦ ἐξ Ἱερουσαλήμ· καὶ αἱ κατοικίαι τῶν ποιμένων θέλουσι πενθήσει, καὶ ἡ κορυφή τοῦ Καρμήλου θέλει ξηρανθῆ.
3 Οὕτω λέγει Κύριος· διὰ τὰς τρεῖς παραβάσεις τῆς Δαμασκοῦ καὶ διὰ τὰς τέσσαρας δὲν θέλω ἀποστρέψει τὴν τιμωρίαν αὐτῆς, διότι ἡλώνισαν τὴν Γαλαὰδ μὲ τριβόλους σιδηρούς·
4 ἀλλὰ θέλω ἐξαποστείλει πῦρ εἰς τὸν οἶκον Ἀζαήλ καὶ θέλει καταφάγει τὰ παλάτια τοῦ Βὲν-ἀδάδ.
5 Καὶ θέλω συντρίψει τοὺς μοχλοὺς τῆς Δαμασκοῦ καὶ ἐξολοθρεύσει τὸν κάτοικον ἀπὸ τῆς πεδιάδος Ἀβὲν καὶ τὸν κρατοῦντα τὸ σκῆπτρον ἀπὸ τοῦ οἴκου Ἐδέν, καὶ ὁ λαὸς τῆς Συρίας θέλει φερθῆ αἰχμάλωτος εἰς Κίρ, λέγει Κύριος.
6 Οὕτω λέγει Κύριος· Διὰ τὰς τρεῖς παραβάσεις τῆς Γάζης καὶ διὰ τὰς τέσσαρας δὲν θέλω ἀποστρέψει τὴν τιμωρίαν αὐτῆς· διότι χμαλώτισαν τὸν λαὸν μου αἰχμαλωσίαν τελείαν, διὰ νὰ παραδώσωσιν αὐτοὺς εἰς τὸν Ἐδώμ·
7 ἀλλὰ θέλω ἐξαποστείλει πῦρ εἰς τὸ τεῖχος τῆς Γάζης καὶ θέλει καταφάγει τὰ παλάτια αὐτῆς.
8 Καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τὸν κάτοικον ἀπὸ τῆς Ἀζώτου καὶ τὸν κρατοῦντα τὸ σκῆπτρον ἀπὸ τῆς Ἀσκάλωνος, καὶ θέλω στρέψει τὴν χεῖρά μου ἐναντίον τῆς Ἀκκαρὼν καὶ τὸ ὑπόλοιπον τῶν Φιλισταίων θέλει ἀπολεσθῆ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
9 Οὕτω λέγει Κύριος· Διὰ τὰς τρεῖς παραβάσεις τῆς Τύρου καὶ διὰ τὰς τέσσαρας δὲν θέλω ἀποστρέψει τὴν τιμωρίαν αὐτῆς· διότι παρέδωκαν τὸν λαὸν μου εἰς αἰχμαλωσίαν τελείαν εἰς τὸν Ἐδὼμ καὶ δὲν ἐνεθυμήθησαν τὴν ἀδελφικήν συνθήκην·
10 ἀλλὰ θέλω ἐξαποστείλει πῦρ εἰς τὸ τεῖχος τῆς Τύρου καὶ θέλει καταφάγει τὰ παλάτια αὐτῆς.
11 Οὕτω λέγει Κύριος· Διὰ τὰς τρεῖς παραβάσεις τοῦ Ἐδὼμ καὶ διὰ τὰς τέσσαρας δὲν θέλω ἀποστρέψει τὴν τιμωρίαν αὐτοῦ, διότι κατεδίωξε τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἠθέτησε τὴν εὐσπλαγχνίαν αὑτοῦ, καὶ ὁ θυμὸς αὐτοῦ κατεσπάραττεν ἀκαταπαύστως καὶ ἐφύλαττε τὴν ὀργήν αὑτοῦ παντοτεινά·
12 ἀλλὰ θέλω ἐξαποστείλει πῦρ ἐπὶ Θαιμὰν καὶ θέλει καταφάγει τὰ παλάτια τῆς Βοσόρρας.
13 Οὕτω λέγει Κύριος· Διὰ τὰς τρεῖς παραβάσεις τῶν υἱῶν Ἀμμὼν καὶ διὰ τὰς τέσσαρας δὲν θέλω ἀποστρέψει τὴν τιμωρίαν αὐτοῦ, διότι διέσχιζον τὰς ἐγκυμονούσας τῆς Γαλαάδ, διὰ νὰ πλατύνωσι τὸ ὅριον αὑτῶν·
14 ἀλλὰ θέλω ἀνάψει πῦρ εἰς τὸ τεῖχος τῆς Ῥαββὰ καὶ θέλει καταφάγει τὰ παλάτια αὐτῆς, μετὰ κραυγῆς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς μάχης, μετὰ ἀνεμοστροβίλου ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς θυέλλης.
15 Καὶ ὁ βασιλεὺς αὐτῶν θέλει ὑπάγει εἰς αἰχμαλωσίαν, αὐτὸς καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ ὁμοῦ, λέγει Κύριος.
1 Οὕτω λέγει Κύριος· Διὰ τὰς τρεῖς παραβάσεις τοῦ Μωὰβ καὶ διὰ τὰς τέσσαρας δὲν θέλω ἀποστρέψει τὴν τιμωρίαν αὐτοῦ· διότι κατέκαυσε τὰ ὀστᾶ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἐδὼμ μέχρι κονίας·
2 ἀλλὰ θέλω ἐξαποστείλει πῦρ ἐπὶ τὸν Μωὰβ καὶ θέλει καταφάγει τὰ παλάτια τῆς Κιριώθ· καὶ ὁ Μωὰβ θέλει ἀποθάνει μετὰ θορύβου, μετὰ κραυγῆς, μετ᾿ ἤχου σάλπιγγος.
3 Καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τὸν κριτήν ἐκ μέσου αὐτοῦ, καὶ θέλω ἀποκτείνει πάντας τοὺς ἄρχοντας αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, λέγει Κύριος.
4 Οὕτω λέγει Κύριος· Διὰ τὰς τρεῖς παραβάσεις τοῦ Ἰούδα καὶ διὰ τὰς τέσσαρας δὲν θέλω ἀποστρέψει τὴν τιμωρίαν αὐτοῦ, διότι κατεφρόνησαν τὸν νόμον τοῦ Κυρίου καὶ δὲν ἐφύλαξαν τὰ προστάγματα αὐτοῦ καὶ ἐπλάνησαν αὐτοὺς τὰ μάταια αὐτῶν, κατόπιν τῶν ὁποίων περιεπάτησαν οἱ πατέρες αὐτῶν·
5 ἀλλὰ θέλω ἐξαποστείλει πῦρ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν καὶ θέλει καταφάγει τὰ παλάτια της Ἱερουσαλήμ.
6 Οὕτω λέγει Κύριος· Διὰ τὰς τρεῖς παραβάσεις τοῦ Ἰσραήλ καὶ διὰ τὰς τέσσαρας δὲν θέλω ἀποστρέψει τὴν τιμωρίαν αὐτοῦ διότι ἐπώλησαν τὸν δίκαιον δι᾿ ἀργύριον καὶ τὸν πένητα διὰ ζεῦγος ὑποδημάτων·
7 οἵτινες ποθοῦσι νὰ βλέπωσι τὴν κόνιν τῆς γῆς ἐπὶ τὴν κεφαλήν τῶν πτωχῶν καὶ ἐκκλίνουσι τὴν ὁδὸν τῶν πενήτων· καὶ υἱὸς καὶ πατήρ αὐτοῦ ὑπάγουσι πρὸς τὴν αὐτήν παιδίσκην, διὰ νὰ βεβηλόνωσι τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου·
8 καὶ πλαγιάζουσι πλησίον παντὸς θυσιαστηρίου ἐπὶ ἐνδυμάτων ἐνεχυριασμένων, καὶ πίνουσιν ἐν τῷ οἴκῳ τῶν θεῶν αὑτῶν τὸν οἶνον τῶν καταδυναστευομένων.
9 Ἀλλ᾿ ἐγὼ ἐξωλόθρευσα τὸν Ἀμορραῖον ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτῶν, τοῦ ὁποίου τὸ ὕψος ἦτο ὡς τὸ ὕψος τῶν κέδρων καὶ αὐτὸς ἰσχυρὸς ὡς αἱ δρῦς· καὶ ἠφάνισα τὸν καρπὸν αὐτοῦ ἐπάνωθεν καὶ τὰς ῥίζας αὐτοῦ ὑποκάτωθεν.
10 Καὶ ἐγὼ σᾶς ἀνεβίβασα ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ σᾶς περιέφερον τεσσαράκοντα ἔτη διὰ τῆς ἐρήμου, διὰ νὰ κληρονομήσητε τὴν γῆν τοῦ Ἀμορραίου.
11 Καὶ ἀνέστησα ἐκ τῶν υἱῶν σας διὰ προφήτας καὶ ἐκ τῶν νεανίσκων σας διὰ Ναζηραίους. Δὲν εἶναι οὕτως, υἱοὶ Ἰσραήλ; λέγει Κύριος.
12 Σεῖς δὲ ἐποτίζετε τοὺς Ναζηραίους οἶνον καὶ προσετάξατε τοὺς προφήτας λέγοντες, Μή προφητεύσητε.
13 Ἰδού, ἐγὼ θέλω καταθλίψει ὑμᾶς ἐν τῷ τόπῳ ὑμῶν, καθὼς καταθλίβεται ἡ ἅμαξα ἡ πλήρης δραγμάτων.
14 Καὶ ἡ φυγή θέλει χαθῆ ἀπὸ τοῦ δρομέως καὶ ὁ ἀνδρεῖος δὲν θέλει στερεώσει τὴν ἰσχὺν αὑτοῦ καὶ ὁ ἰσχυρὸς δὲν θέλει διασώσει τὴν ψυχήν αὑτοῦ,
15 καὶ ὁ τοξότης δὲν θέλει δυνηθῆ νὰ σταθῇ· καὶ ὁ ταχύπους νὰ ἐκφύγῃ καὶ ὁ ἱππεὺς νὰ σώσῃ τὴν ζωήν αὑτοῦ,
16 καὶ ὁ μεταξὺ τῶν δυνατῶν γενναιοκάρδιος γυμνὸς θέλει φύγει ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, λέγει Κύριος.
1 Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦτον, τὸν ὁποῖον ἐλάλησεν ὁ Κύριος ἐναντίον σας, υἱοὶ Ἰσραήλ, ἐναντίον παντὸς τοῦ γένους, τὸ ὁποῖον ἀνεβίβασα ἐκ γῆς Αἰγύπτου λέγων,
2 Ἐσᾶς μόνον ἐγνώρισα ἐκ πάντων τῶν γενῶν τῆς γῆς· διὰ τοῦτο θέλω σᾶς τιμωρήσει διὰ πάσας τὰς ἀνομίας σας.
3 Δύνανται δύο νὰ περιπατήσωσιν ὁμοῦ, ἐὰν δὲν ἦναι σύμφωνοι;
4 Θέλει βρυχήσει ὁ λέων ἐν τῷ δρυμῷ, ἐὰν δὲν ἔχῃ θήραν; θέλει ἐκπέμψει τὴν φωνήν αὑτοῦ ὁ σκύμνος ἀπὸ τῆς κατοικίας αὑτοῦ, ἄν δὲν ἐπίασέ τι;
5 Δύναται πτηνὸν νὰ πέσῃ εἰς παγίδα ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου δὲν εἶναι βρόχος δι᾿ αὐτό; ἤθελε σηκωθῆ παγὶς ἐκ τῆς γῆς, χωρὶς νὰ πιασθῇ τι;
6 Δύναται νὰ ἠχήσῃ σάλπιγξ ἐν πόλει καὶ ὁ λαὸς νὰ μή πτοηθῇ; δύναται νὰ γείνῃ συμφορὰ ἐν πόλει καὶ ὁ Κύριος νὰ μή ἔκαμεν αὐτήν;
7 Βεβαίως Κύριος ὁ Θεὸς δὲν θέλει κάμει οὐδέν, χωρὶς νὰ ἀποκαλύψῃ τὸ ἀπόκρυφον αὑτοῦ εἰς τοὺς δούλους αὑτοῦ τοὺς προφήτας.
8 Ὁ λέων ἐβρύχησε· τίς δὲν θέλει φοβηθῆ; Κύριος ὁ Θεὸς ἐλάλησε· τίς δὲν θέλει προφητεύσει;
9 Κηρύξατε πρὸς τὰ παλάτια τῆς Ἀζώτου καὶ πρὸς τὰ παλάτια τῆς γῆς τῆς Αἰγύπτου καὶ εἴπατε, Συνάχθητε ἐπὶ τὰ ὄρη τῆς Σαμαρείας καὶ ἰδέτε τοὺς μεγάλους θορύβους ἐν μέσῳ αὐτῆς καὶ τὰς καταδυναστείας ἐν μέσῳ αὐτῆς,
10 διότι δὲν ἐξεύρουσι νὰ πράττωσι τὸ ὀρθόν, λέγει Κύριος, οἱ θησαυρίζοντες ἀδικίαν καὶ ἁρπαγήν ἐν τοῖς παλατίοις αὑτῶν.
11 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐχθρὸς θέλει περικυκλώσει τὴν γῆν σου καὶ θέλει καταβάλει τὴν ἰσχὺν σου ἀπὸ σοῦ καὶ τὰ παλάτιά σου θέλουσι διαρπαγῆ.
12 Οὕτω λέγει Κύριος· Καθὼς ὁ ποιμήν ἀποσπᾷ ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ λέοντος δύο σκέλη ἤ λοβὸν τίου, οὕτω θέλουσιν ἀποσπασθῆ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, οἱ κατοικοῦντες ἐν Σαμαρείᾳ ἀπὸ τῆς γωνίας τῆς κλίνης καὶ ἐν Δαμασκῷ ἀπὸ τῆς στρωμνῆς.
13 Ἀκούσατε καὶ διαμαρτυρήθητε πρὸς τὸν οἶκον Ἰακώβ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων,
14 ὅτι καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐπισκεφθῶ τὰς παραβάσεις τοῦ Ἰσραήλ ἐπ᾿ αὐτόν, θέλω ἐπισκεφθῆ καὶ τὰ θυσιαστήρια τῆς Βαιθήλ, καὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου θέλουσιν ἐκκοπῆ καὶ πέσει κατὰ γῆς.
15 Καὶ θέλω πατάξει τὸν χειμερινὸν οἶκον μετὰ τοῦ θερινοῦ οἴκου, καὶ οἱ οἶκοι οἱ ἐλεφάντινοι θέλουσιν ἀπολεσθῆ καί οἱ οἶκοι οἱ μεγάλοι θέλουσιν ἀφανισθῆ, λέγει Κύριος.
1 Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦτον, δαμάλεις τῆς Βασάν, αἱ ἐν τῷ ὄρει τῆς Σαμαρείας, αἱ καταδυναστεύουσαι τοὺς πτωχούς, αἱ καταθλίβουσαι τοὺς πένητας, αἱ λέγουσαι πρὸς τοὺς κυρίους αὑτῶν, Φέρετε καί ἄς πίωμεν.
2 Κύριος ὁ Θεὸς ὥμοσεν εἰς τὴν ἁγιότητα αὑτοῦ ὅτι ἰδού, ἡμέραι ἔρχονται εἰς ὑμᾶς, καθ᾿ ἄς θέλουσι σᾶς πιάσει μὲ ἄγκιστρα καὶ τοὺς ἀπογόνους σας μὲ καμάκια ἁλιευτικά.
3 Καὶ θέλετε ἐξέλθει ἀπὸ τὰς χαλάστρας ἑκάστη ἀπ᾿ εὐθείας ἐνώπιον αὑτῆς, καὶ θέλετε ἀπορρίψει πάντα τὰ τοῦ παλατίου, λέγει Κύριος.
4 Ἔλθετε εἰς Βαιθήλ καὶ ἀσεβήσατε· ἐν Γαλγάλοις πληθύνατε τὴν ἀσέβειαν· καὶ φέρετε τὰς θυσίας σας κατὰ πᾶσαν πρωΐαν, τὰ δέκατά σας κατὰ πᾶσαν τριετίαν.
5 Καὶ προσφέρετε εἰς θυσίαν εὐχαριστίας ἄρτον ἔνζυμον, καὶ κηρύξατε τὰς αὐτοπροαιρέτους προσφοράς· ἀναγγείλατε αὐτάς· διότι οὕτως ἀγαπᾶτε, υἱοὶ Ἰσραήλ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
6 Καὶ ἐγὼ ἔτι σᾶς ἔδωκα πεῖναν ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν ὑμῶν καὶ ἔλλειψιν ἄρτου ἐν πᾶσι τοῖς τόποις ὑμῶν, καὶ δὲν ἐπεστρέψατε πρὸς ἐμέ, λέγει Κύριος.
7 Καὶ ἐγὼ προσέτι ἐκράτησα τὴν βροχήν ἀπὸ σᾶς, ὅτε ἔμενον τρεῖς μῆνες ἔτι ἕως τοῦ θέρους· καὶ ἔβρεξα ἐπὶ μίαν πόλιν καὶ ἐπὶ ἄλλην πόλιν δὲν ἔβρεξα· μία μερὶς ἐβράχη καὶ ἡ μερίς, ἐπὶ τὴν ὁποίαν δὲν ἔβρεξεν ἐξηράνθη.
8 Οὕτω δύο τρεῖς πόλεις ὑπῆγαν περιπλανώμεναι εἰς μίαν πόλιν νὰ πίωσιν ὕδωρ καὶ δὲν ἐχορτάσθησαν, καὶ δὲν ἐπεστρέψατε πρὸς ἐμέ, λέγει Κύριος.
9 Σᾶς ἐπάταξα μὲ ἀνεμοφθορίαν καὶ ἐρυσίβην· τὸ πλῆθος τῶν κήπων σας καὶ τῶν ἀμπελώνων σας καὶ τῶν συκεώνων σας καὶ τῶν ἐλαιώνων σας κατέφαγεν ἡ κάμπη, καὶ δὲν ἐπεστρέψατε πρὸς ἐμέ, λέγει Κύριος.
10 Ἐξαπέστειλα ἐφ᾿ ἡμᾶς θανατικὸν κατὰ τὸν τρόπον τῆς Αἰγύπτου· τοὺς νεανίσκους σας ἐθανάτωσα ἐν ῥομφαίᾳ, αἰχμαλωτίσας καὶ τοὺς ἵππους σας· καὶ ἀνεβίβασα τὴν δυσωδίαν τῶν στρατοπέδων σας ἕως τῶν μυκτήρων σας, καὶ δὲν ἐπεστρέψατε πρὸς ἐμέ, λέγει Κύριος.
11 Σᾶς κατέστρεψα, καθὼς ὁ Θεὸς κατέστρεψε τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορρα, καὶ ἐγείνετε ὡς δαυλὸς ἀπεσπασμένος ἀπὸ τῆς πυρκαϊᾶς, καὶ δὲν ἐπεστρέψατε πρὸς ἐμέ, λέγει Κύριος.
12 Διὰ τοῦτο οὕτω θέλω κάμει εἰς σέ, Ἰσραήλ· ὅθεν, ἐπειδή θέλω κάμει τοῦτο εἰς σέ, ἑτοιμάσθητι νὰ ἀπαντήσῃς τὸν Θεὸν σου, Ἰσραήλ.
13 Διότι ἰδού, ὁ μορφῶν τὰ ὄρη καὶ κατασκευάζων τὸν ἄνεμον καὶ ἀπαγγέλλων πρὸς τὸν ἄνθρωπον τίς εἶναι ὁ στοχασμὸς αὐτοῦ, ὁ ποιῶν τὴν αὐγήν σκότος καὶ ἐπιβαίνων ἐπὶ τὰ ὕψη τῆς γῆς, Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων εἶναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
1 Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦτον, τὸν θρῆνον τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἀναλαμβάνω ἐναντίον σας, οἶκος Ἰσραήλ.
2 Ἔπεσε· δὲν θέλει σηκωθῆ πλέον ἡ παρθένος τοῦ Ἰσραήλ· εἶναι ἐρριμμένη ἐπὶ τῆς γῆς αὑτῆς· δὲν ὑπάρχει ὁ ἀνιστῶν αὐτήν.
3 Διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἡ πόλις, ἐξ ἧς ἐξήρχοντο χίλιοι, θέλει μείνει μὲ ἑκατόν· καὶ ἐξ ἧς ἐξήρχοντο ἑκατόν, θέλει μείνει μὲ δέκα ἐν τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ.
4 Διότι οὕτω λέγει Κύριος πρὸς τὸν οἶκον τοῦ Ἰσραήλ· Ἐκζητήσατέ με καὶ θέλετε ζήσει.
5 Καὶ μή ἐκζητεῖτε τὴν Βαιθήλ καὶ μή εἰσέρχεσθε εἰς Γάλγαλα καὶ μή διαβαίνετε εἰς Βήρ-σαβεέ· διότι τὰ Γάλγαλα θέλουσιν ὑπάγει ἐξάπαντος εἰς αἰχμαλωσίαν καὶ ἡ Βαιθήλ θέλει καταντήσει εἰς τὸ μηδέν.
6 Ἐκζητήσατε τὸν Κύριον καὶ θέλετε ζήσει, μήπως ἐφορμήσῃ ὡς πῦρ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰωσήφ καὶ καταφάγῃ αὐτὸν καὶ δὲν ὑπάρχῃ ὁ σβύνων τὴν Βαιθήλ.
7 Σεῖς, οἱ μεταστρέφοντες τὴν κρίσιν εἰς ἀψίνθιον καὶ ἀπορρίπτοντες κατὰ γῆς τὴν δικαιοσύνην,
8 ἐκζητήσατε τὸν ποιοῦντα τὴν Πλειάδα καὶ τὸν Ὠρίωνα καὶ μετατρέποντα τὴν σκιὰν τοῦ θανάτου εἰς αὐγήν καὶ σκοτίζοντα τὴν ἡμέραν εἰς νύκτα, τὸν προσκαλοῦντα τὰ ὕδατα τῆς θαλάσσης καὶ ἐκχέοντα αὐτὰ ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς· Κύριος εἶναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ·
9 τὸν ἐγείροντα ἀφανισμὸν κατὰ τοῦ ἰσχυροῦ καὶ ἐπάγοντα ἀφανισμὸν εἰς τὰ ὀχυρώματα.
10 Μισοῦσι τὸν ἐλέγχοντα ἐν τῇ πύλῃ καὶ βδελύττονται τὸν λαλοῦντα ἐν εὐθύτητι.
11 Ὅθεν, ἐπειδή καταθλίβετε τὸν πτωχὸν καὶ λαμβάνετε ἀπ᾿ αὐτοῦ φόρον σίτου, ἄν καὶ ᾠκοδομήσατε οἴκους λαξευτούς, δὲν θέλετε ὅμως κατοικήσει ἐν αὐτοῖς· ἄν καὶ ἐφυτεύσατε ἀμπελῶνας ἐπιθυμητούς, δὲν θέλετε ὅμως πίει τὸν οἶνον αὐτῶν.
12 Διότι γνωρίζω τὰς πολλὰς ἀσεβείας σας καὶ τὰς ἰσχυρὰς ἁμαρτίας σας οἵτινες καταθλίβετε τὸν δίκαιον, δωροδοκεῖσθε καὶ καταδυναστεύετε τοὺς πτωχοὺς ἐν τῇ πύλῃ.
13 Διὰ τοῦτο ὁ συνετὸς θέλει σιωπᾷ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ· διότι εἶναι καιρὸς κακός.
14 Ἐκζητήσατε τὸ καλὸν καὶ οὐχὶ τὸ κακόν, διὰ νὰ ζήσητε· καὶ οὕτω Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων θέλει εἶσθαι μεθ᾿ ὑμῶν, καθὼς εἴπετε.
15 Μισεῖτε τὸ κακὸν καὶ ἀγαπᾶτε τὸ καλὸν καὶ ἀποκαταστήσατε τὴν κρίσιν ἐν τῇ πύλῃ· ἴσως ὁ Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων ἐλεήσῃ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ Ἰωσήφ.
16 Διὰ τοῦτο Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ὁ Κύριος, λέγει οὕτως· Ὀδυρμὸς ἐν πάσαις ταῖς πλατείαις· καὶ ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς θέλουσι λέγει, Οὐαί, οὐαί· καὶ θέλουσι κράζει τὸν γεωργὸν εἰς πένθος καὶ τοὺς ἐπιτηδείους θρηνῳδοὺς εἰς ὀδυρμόν.
17 Καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἀμπέλοις ὀδυρμός· διότι θέλω περάσει διὰ μέσου σου, λέγει Κύριος.
18 Οὐαὶ εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας τὴν ἡμέραν τοῦ Κυρίου· πρὸς τί θέλει εἶσθαι αὕτη διὰ σᾶς; ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου εἶναι σκότος καὶ οὐχὶ φῶς.
19 Εἶναι ὡς ἐὰν ἔφευγεν ἄνθρωπος ἀπ᾿ ἔμπροσθεν λέοντος καὶ ἄρκτος ἀπήντα αὐτόν, ἤ ὡς ἐὰν εἰσήρχετο εἰς οἶκον καὶ ἐπιστηρίξαντα τὴν χεῖρα αὑτοῦ εἰς τὸν τοῖχον, ἐδάγκανεν αὐτὸν ὄφις.
20 Δὲν θέλει εἶσθαι σκότος ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου καὶ οὐχὶ φῶς; μάλιστα ζόφος καὶ φέγγος μή ἔχουσα;
21 Ἐμίσησα, ἀπεστράφην τὰς ἑορτὰς σας, καὶ δὲν θέλω ὀσφρανθῆ ἐν ταῖς πανηγύρεσιν ὑμῶν.
22 Ἐὰν μοὶ προσφέρητε τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς θυσίας σας, δὲν θέλω δεχθῆ αὐτὰς καὶ δὲν θέλω ἐπιβλέψει εἰς τὰς εἰρηνικὰς θυσίας τῶν σιτευτῶν σας.
23 Ἀφαίρεσον ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸν ἦχον τῶν ᾠδῶν σου, καὶ τὸ σμα τῶν ὀργάνων σου δὲν θέλω ἀκούσει.
24 Ἀλλ᾿ ἡ κρίσις ἄς καταρρέῃ ὡς ὕδωρ καὶ ἡ δικαιοσύνη ὡς ἀένναος χείμαρρος.
25 Μήποτε θυσίας καὶ προσφορὰς προσεφέρετε εἰς ἐμέ, οἶκος Ἰσραήλ, τεσσαράκοντα ἔτη ἐν τῇ ἐρήμῳ;
26 Μάλιστα ἀνελάβετε τὴν σκηνήν τοῦ Μολὸχ σας καὶ τὸν Χιούν, τὸν ἀστέρα τοῦ θεοῦ σας, τὰ εἴδωλα ὑμῶν, τὰ ὁποῖα ἐκάμετε εἰς αὐτούς.
27 Διὰ τοῦτο θέλω σᾶς μετοικίσει ἐπέκεινα τῆς Δαμασκοῦ, λέγει Κύριος· ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων εἶναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
1 Οὐαὶ εἰς τοὺς ἀμεριμνοῦντας ἐν Σιὼν καὶ πεποιθότας ἐπὶ τὸ ὄρος τῆς Σαμαρείας, τὰ διαφημιζόμενα ὡς ἔξοχα μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ἦλθεν ὁ οἶκος Ἰσραήλ.
2 Διάβητε εἰς Χαλνὲ καὶ ἰδέτε· καὶ ἐκεῖθεν διέλθετε εἰς Αἰμὰθ τὴν μεγάλην· ἔπειτα κατάβητε εἰς τὴν Γὰθ τῶν Φιλισταίων· εἶναι αὗται καλήτεραι παρὰ τὰ βασίλεια ταῦτα; τὸ ὅριον αὐτῶν μεγαλήτερον παρὰ τὸ ὅριόν σας;
3 Οἵτινες θέτετε μακρὰν τὴν κακήν ἡμέραν καὶ φέρετε πλησίον τὴν καθέδραν τῆς ἁρπαγῆς·
4 οἵτινες πλαγιάζετε ἐπὶ κλίνας ἐλεφαντίνας καὶ ἐξαπλόνεσθε ἐπὶ τὰς στρωμνὰς σας καὶ τρώγετε τὰ ἀρνία ἐκ τοῦ ποιμνίου καὶ τοὺς μόσχους ἐκ μέσου τῆς ἀγέλης,
5 οἵτινες ψάλλετε ἐν τῇ φωνῇ τῆς λύρας, ἐφευρίσκετε εἰς ἑαυτοὺς ὄργανα μουσικῆς καθὼς ὁ Δαβίδ,
6 οἵτινες πίνετε τὸν οἶνον μὲ φιάλας καὶ χρίεσθε μὲ τὰ ἐξαίρετα μύρα· διὰ δὲ τὸν συντριμμὸν τοῦ Ἰωσήφ δὲν θλίβεσθε.
7 Διὰ τοῦτο τώρα οὗτοι θέλουσιν ὑπάγει εἰς αἰχμαλωσίαν μετὰ τῶν πρώτων αἰχμαλωτισθησομένων, καὶ ἡ ἀγαλλίασις τῶν ἐξηπλωμένων ἐν τῷ συμποσίῳ θέλει ἀφαιρεθῆ.
8 Κύριος ὁ Θεὸς ὥμοσεν εἰς ἑαυτόν, Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων λέγει, Ἐγὼ βδελύττομαι τὴν ἔπαρσιν τοῦ Ἰακὼβ καὶ ἐμίσησα τὰ παλάτια αὐτοῦ· διὰ τοῦτο θέλω παραδώσει τὴν πόλιν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς.
9 Καὶ δέκα ἄνθρωποι ἐὰν ἐναπολειφθῶσιν ἐν μιᾷ οἰκίᾳ, θέλουσιν ἀποθάνει.
10 Καὶ ὁ σηκόνων ἕκαστον αὐτῶν θεῖος ἤ ὁ καίων αὐτόν, διὰ νὰ ἐκβάλῃ τὰ ὀστᾶ ἐκ τοῦ οἴκου, θέλει εἰπεῖ πρὸς τὸν εὑρισκόμενον εἰς τὰ ἐνδότερα τῆς οἰκίας, Εἶναί τις ἔτι μετὰ σοῦ; Καὶ αὐτὸς θέλει εἰπεῖ, Οὐχί. Τότε θέλει εἰπεῖ, Σιώπα· διότι δὲν εἶναι πλέον καιρὸς νὰ ἀναφέρωμεν τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.
11 Διότι ἰδού, ὁ Κύριος προστάττει καὶ θέλει πατάξει τὸν οἶκον τὸν μέγαν μὲ συντριμμοὺς καὶ τὸν οἶκον τὸν μικρὸν μὲ διαρρήξεις.
12 Δύνανται νὰ τρέξωσιν οἱ ἵπποι ἐπὶ βράχον; δύναταί τις νὰ ἀροτριάσῃ ἐκεῖ μὲ βόας; σεῖς ὅμως μετεστρέψατε τὴν κρίσιν εἰς χολήν καὶ τὸν καρπὸν τῆς δικαιοσύνης εἰς ἀψίνθιον·
13 σεῖς οἱ εὐφραινόμενοι εἰς μηδαμινά, οἱ λέγοντες, Δὲν ἀπεκτήσαμεν εἰς ἑαυτοὺς δόξαν διὰ τῆς δυνάμεως ἡμῶν;
14 Ἀλλ᾿ ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐπαναστήσει ἔθνος ἐναντίον σας, οἶκος Ἰσραήλ, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων· καὶ θέλουσι σᾶς καταθλίψει ἀπὸ εἰσόδου Αἰμὰθ ἕως τοῦ ποταμοῦ τῆς ἐρήμου.
1 Οὕτως ἔδειξεν εἰς ἐμὲ Κύριος ὁ Θεός· καὶ ἰδού, ἐμόρφωσεν ἀκρίδας ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς βλαστήσεως τοῦ δευτέρου χόρτου, καὶ ἰδού, ἦτο ὁ δεύτερος χόρτος μετὰ τὸν θερισμὸν τοῦ βασιλέως.
2 Καὶ ὅτε ἐτελείωσαν νὰ τρώγωσι τὸν χόρτον τῆς γῆς, τότε εἶπα, Κύριε Θεέ, γενοῦ ἵλεως, δέομαι· τίς θέλει ἀναστήσει τὸν Ἰακώβ; διότι εἶναι ὀλιγοστός.
3 Ὁ Κύριος μετεμελήθη εἰς τοῦτο· δὲν θέλει γείνει, λέγει Κύριος.
4 Οὕτως ἔδειξεν εἰς ἐμὲ Κύριος ὁ Θεός· καὶ ἰδού, Κύριος ὁ Θεὸς καλεῖ εἰς δίκην διὰ πυρὸς καὶ τὸ πῦρ κατέφαγε τὴν ἄβυσσον τὴν μεγάλην καὶ κατέφαγε μέρος τῆς γῆς.
5 Τότε εἶπα, Κύριε Θεέ, παῦσον, δέομαι· τίς θέλει ἀναστήσει τὸν Ἰακώβ; διότι εἶναι ὀλιγοστός.
6 Ὁ Κύριος μετεμελήθη εἰς τοῦτο· Καὶ τοῦτο δὲν θέλει γείνει, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
7 Οὕτως ἔδειξεν εἰς ἐμέ, καὶ ἰδού, ὁ Κύριος ἵστατο ἐπὶ τοίχου ἐκτισμένου μὲ στάθμην, ἔχων ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ στάθμην.
8 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Τί βλέπεις σύ, Ἀμώς; Καὶ εἶπα, Στάθμην. Τότε εἶπεν ὁ Κύριος, Ἰδού, ἐγὼ θέλω βάλει στάθμην εἰς τὸ μέσον τοῦ λαοῦ μου Ἰσραήλ· δὲν θέλω πλέον παρατρέξει αὐτὸν τοῦ λοιποῦ.
9 Καὶ οἱ βωμοὶ τοῦ Ἰσαὰκ θέλουσιν ἐρημωθῆ καὶ τὰ ἁγιαστήρια τοῦ Ἰσραήλ θέλουσιν ἀφανισθῆ· καὶ θέλω σηκωθῆ ἐναντίον τοῦ οἴκου Ἱεροβοὰμ ἐν ῥομφαίᾳ.
10 Τότε ὁ Ἀμασίας ὁ ἱερεὺς τῆς Βαιθήλ ἐξαπέστειλε πρὸς Ἱεροβοὰμ τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, λέγων, Ὁ Ἀμὼς συνώμοσεν ἐναντίον σου ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ· ὁ τόπος δὲν δύναται νὰ ὑποφέρῃ πάντας τοὺς λόγους αὐτοῦ·
11 διότι οὕτω λέγει ὁ Ἀμώς· Ὁ Ἱεροβοὰμ θέλει τελευτήσει διὰ ῥομφαίας, ὁ δὲ Ἰσραήλ βεβαίως θέλει φερθῆ αἰχμάλωτος ἐκ τῆς γῆς αὑτοῦ.
12 Τότε εἶπεν ὁ Ἀμασίας πρὸς τὸν Ἀμώς, Ὦ σὺ ὁ βλέπων, ὕπαγε, φύγε εἰς τὴν γῆν Ἰούδα καὶ ἐκεῖ τρῶγε ἄρτον καὶ ἐκεῖ προφήτευε·
13 ἐν δὲ τῇ Βαιθήλ μή προφητεύσῃς πλέον, διότι εἶναι ἁγιαστήριον τοῦ βασιλέως καὶ εἶναι οἶκος τοῦ βασιλείου.
14 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἀμὼς καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἀμασίαν, Δὲν ἤμην ἐγὼ προφήτης οὐδὲ υἱὸς προφήτου ἐγώ, ἀλλ᾿ ἤμην βοσκὸς καὶ συνάζων συκάμινα·
15 καὶ ὁ Κύριος μὲ ἔλαβεν ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ ποιμνίου καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ὕπαγε, προφήτευσον εἰς τὸν λαὸν μου Ἰσραήλ.
16 Τώρα λοιπὸν ἄκουε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου. Σὺ λέγεις, Μή προφήτευε κατὰ τοῦ Ἰσραήλ καὶ μή στάλαζε λόγον κατὰ τοῦ οἴκου Ἰσαάκ.
17 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἡ γυνή σου θέλει εἶσθαι πόρνη ἐν τῇ πόλει, καὶ οἱ υἱοὶ σου καὶ αἱ θυγατέρες σου θέλουσι πέσει διὰ ῥομφαίας, καὶ ἡ γῆ σου θέλει μερισθῆ διὰ σχοινίου, καὶ σὺ θέλεις τελευτήσει ἐν γῇ ἀκαθάρτῳ· ὁ δὲ Ἰσραήλ βεβαίως θέλει φερθῆ αἰχμάλωτος ἐκ τῆς γῆς αὑτοῦ.
1 Οὕτως ἔδειξεν εἰς ἐμὲ Κύριος ὁ Θεός· καὶ ἰδού, κάνιστρον καρποῦ θερινοῦ.
2 Καὶ εἶπε, Τὶ βλέπεις σύ, Ἀμώς; Καὶ εἶπα, Κάνιστρον καρποῦ θερινοῦ. Τότε εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ἦλθε τὸ τέλος ἐπὶ τὸν λαὸν μου Ἰσραήλ· δὲν θέλω πλέον παρατρέξει αὐτὸν τοῦ λοιποῦ.
3 Καὶ τὰ σματα τοῦ ναοῦ θέλουσιν εἶσθαι ὀλολυγμοὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος ὁ Θεός· πολλὰ πτώματα θέλουσιν εἶσθαι ἐν παντὶ τόπῳ· θέλουσιν ἐκρίψει αὐτὰ ἐν σιωπῇ.
4 Ἀκούσατε τοῦτο, οἱ ῥοφοῦντες τοὺς πένητας καὶ οἱ ἀφανίζοντες τοὺς πτωχοὺς τοῦ τόπου,
5 λέγοντες, Πότε θέλει παρέλθει ὁ μήν, διὰ νὰ πωλήσωμεν γεννήματα; καὶ τὸ σάββατον, διὰ νὰ ἀνοίξωμεν σῖτον, σμικρύνοντες τὸ ἐφὰ καὶ μεγαλύνοντες τὸν σίκλον καὶ νοθεύοντες τὰ ζύγια τῆς ἀπάτης;
6 διὰ νὰ ἀγοράσωμεν τοὺς πτωχοὺς μὲ ἀργύριον καὶ τὸν πένητα διὰ ζεῦγος ὑποδημάτων, καὶ νὰ πωλήσωμεν τὰ σκύβαλα τοῦ σίτου;
7 Ὁ Κύριος ὥμοσεν εἰς τὴν δόξαν τοῦ Ἰακώβ, λέγων, Βεβαίως δὲν θέλω λησμονήσει ποτὲ οὐδὲν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν.
8 Ἡ γῆ δὲν θέλει ταραχθῆ διὰ τοῦτο καὶ πενθήσει πᾶς ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ; καὶ δὲν θέλει ὑπερεκχειλίσει ὅλη ὡς ποταμὸς καὶ δὲν θέλει ἀπορριφθῆ καὶ καταποντισθῆ ὡς ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ τῆς Αἰγύπτου;
9 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, θέλω κάμει τὸν ἥλιον νὰ δύσῃ ἐν καιρῷ μεσημβρίας καὶ θέλω συσκοτάσει τὴν γῆν ἐν φωτεινῇ ἡμέρᾳ.
10 Καὶ θέλω μεταστρέψει τὰς ἑορτὰς σας εἰς πένθος καὶ πάντα τὰ σματά σας εἰς θρῆνον, καὶ θέλω ἀναβιβάσει σάκκον ἐπὶ πᾶσαν ὀσφὺν καὶ φαλάκρωμα ἐπὶ πᾶσαν κεφαλήν, καὶ θέλω καταστήσει αὐτὸν ὡς τὸν πενθοῦντα υἱὸν μονογενῆ καὶ τὸ τέλος αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ὡς ἡμέρα πικρίας.
11 Ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος ὁ Θεός, καὶ θέλω ἐξαποστείλει πεῖναν ἐπὶ τὴν γῆν· οὐχὶ πεῖναν ἄρτου οὐδὲ δίψαν ὕδατος, ἀλλ᾿ ἀκροάσεως τῶν λόγων τοῦ Κυρίου.
12 Καὶ θέλουσι περιπλανᾶσθαι ἀπὸ θαλάσσης ἕως θαλάσσης, καὶ ἀπὸ βορρᾶ ἕως ἀνατολῆς θέλουσι περιτρέχει, ζητοῦντες τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, καὶ δὲν θέλουσιν εὑρεῖ.
13 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλουσι λιποθυμήσει αἱ ὡραῖαι παρθένοι καὶ οἱ νεανίσκοι ὑπὸ δίψης,
14 οἱ ὁμνύοντες εἰς τὴν ἁμαρτίαν τῆς Σαμαρείας καὶ οἱ λέγοντες, Ζῇ ὁ Θεὸς σου, Δάν, καί, Ζῇ ἡ ὁδὸς τῆς Βηρσαβεέ, καὶ θέλουσι πέσει καὶ δὲν θέλουσι σηκωθῆ πλέον.
1 Εἶδον τὸν Κύριον ἱστάμενον ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ εἶπε, Πάταξον τὸ ἀνώφλιον τῆς πύλης, διὰ νὰ σεισθῶσι τὰ προπύλαια, καὶ σύντριψον αὐτὰ κατὰ τῆς κεφαλῆς πάντων τούτων· τοὺς δὲ ὑπολοίπους αὐτῶν θέλω θανατώσει ἐν ῥομφαίᾳ· οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν φεύγων θέλει διαφύγει καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν σωζόμενος θέλει διασωθῆ.
2 Ἐὰν σκάψωσιν ἕως δου, ἐκεῖθεν ἡ χεὶρ μου θέλει ἀνασπάσει αὐτούς· καὶ ἐὰν ἀναβῶσιν εἰς τὸν οὐρανόν, ἐκεῖθεν θέλω κατάξει αὐτούς.
3 Καὶ ἐὰν κρυφθῶσιν ἐν τῇ κορυφῇ τοῦ Καρμήλου, ἐκεῖθεν θέλω ἐξερευνήσει καὶ συλλάβει αὐτούς· καὶ ἐὰν κρυφθῶσιν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν μου εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης, ἐκεῖ θέλω προστάξει τὸν δράκοντα καὶ θέλει δαγκάσει αὐτούς.
4 Καὶ ἐὰν ὑπάγωσιν εἰς αἰχμαλωσίαν ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν αὑτῶν, ἐκεῖθεν θέλω προστάξει τὴν μάχαιραν καὶ θέλει θανατώσει αὐτούς· καὶ θέλω στήσει τοὺς ὀφθαλμοὺς μου ἐπ᾿ αὐτοὺς διὰ κακὸν καὶ οὐχὶ διὰ καλόν.
5 Διότι Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων εἶναι, ὅστις ἐγγίζει τὴν γῆν καὶ τήκεται, καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ θέλουσι πενθήσει· καὶ θέλει ὑπερεκχειλίσει ὅλη ὡς ποταμὸς καὶ θέλει καταποντισθῆ ὡς ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ τῆς Αἰγύπτου.
6 Αὐτὸς εἶναι ὁ οἰκοδομῶν τὰ ὑπερῷα αὑτοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ θεμελιῶν τὸν θόλον αὑτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς, ὁ προσκαλῶν τὰ ὕδατα τῆς θαλάσσης καὶ ἐκχέων αὐτὰ ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς· Κύριος τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
7 Δὲν εἶσθε εἰς ἐμὲ ὡς υἱοὶ Αἰθιόπων, σεῖς υἱοὶ Ἰσραήλ; λέγει Κύριος· δὲν ἀνεβίβασα τὸν Ἰσραήλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ τοὺς Φιλισταίους ἀπὸ Καφθὸρ καὶ τοὺς Συρίους ἀπὸ Κίρ;
8 Ἰδού, οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐπὶ τὸ βασίλειον τὸ ἁμαρτωλόν, καὶ θέλω ἀφανίσει αὐτὸ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς· πλήν ὅτι δὲν θέλω ἀφανίσει ὁλοτελῶς τὸν οἶκον Ἰακώβ, λέγει Κύριος.
9 Διότι ἰδού, ἐγὼ θέλω προστάξει καὶ θέλω λικμήσει τὸν οἶκον Ἰσραήλ μεταξὺ πάντων τῶν ἐθνῶν, καθὼς λικμᾶται ὁ σῖτος ἐν τῷ κοσκίνῳ, καὶ δὲν θέλει πέσει κόκκος ἐπὶ τὴν γῆν.
10 Ὑπὸ ῥομφαίας θέλουσιν ἀποθάνει πάντες οἱ ἁμαρτωλοὶ τοῦ λαοῦ μου, οἱ λέγοντες, Δὲν θέλει μᾶς ἐγγίσει οὐδὲ μᾶς καταφθάσει τὸ κακόν.
11 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλω ἀναστήσει τὴν σκηνήν τοῦ Δαβὶδ τὴν πεπτωκυῖαν, καὶ θέλω φράξει τὰς χαλάστρας αὐτῆς, καὶ θέλω ἀνεγείρει τὰ ἐρείπια αὐτῆς, καὶ θέλω ἀνοικοδομήσει αὐτήν ὡς ἐν ταῖς ἀρχαίαις ἡμέραις·
12 διὰ νὰ κληρονομήσωσι τὸ ὑπόλοιπον τοῦ Ἐδὼμ καὶ πάντα τὰ ἔθνη, ἐπὶ τὰ ὁποῖα καλεῖται τὸ ὄνομά μου, λέγει Κύριος, ὁ ποιῶν ταῦτα.
13 Ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ ὁ ἀροτρεὺς θέλει φθάσει τὸν θεριστήν καὶ ὁ ληνοβάτης τὸν σπείροντα τὸν σπόρον, καὶ τὰ ὄρη θέλουσι σταλάξει γλεῦκος καὶ πάντες οἱ βουνοὶ θέλουσι ῥέει ἀγαθά.
14 Καὶ θέλω ἐπιστρέψει τοὺς αἰχμαλώτους τοῦ λαοῦ μου Ἰσραήλ, καὶ θέλουσιν ἀνοικοδομήσει τὰς πόλεις τὰς ἠρημωμένας καὶ κατοικήσει· καὶ θέλουσι φυτεύσει ἀμπελῶνας καὶ πίει τὸν οἶνον αὐτῶν, καὶ θέλουσι κάμει κήπους καὶ φάγει τὸν καρπὸν αὐτῶν.
15 Καὶ θέλω φυτεύσει αὐτοὺς ἐπὶ τὴν γῆν αὐτῶν, καὶ δὲν θέλουσιν ἐκσπασθῆ πλέον ἀπὸ τῆς γῆς αὑτῶν, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς αὐτούς, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς σου.