1 Ὀ λόγος τοῦ Κυρίου ὁ γενόμενος πρὸς Ἰωήλ τὸν υἱὸν τοῦ Φαθουήλ.
2 Ἀκούσατε τοῦτο, οἱ πρεσβύτεροι, καὶ δότε ἀκρόασιν, πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν· ἔγεινε τοῦτο ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν ἤ ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ὑμῶν;
3 Διηγήθητε πρὸς τὰ τέκνα σας περὶ τούτου καὶ τὰ τέκνα σας πρὸς τὰ τέκνα αὑτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν πρὸς ἄλλην γενεάν.
4 Ὅ, τι ἀφῆκεν ἡ κάμπη, κατέφαγεν ἡ ἀκρίς· καὶ ὅ, τι ἀφῆκεν ἡ ἀκρίς, κατέφαγεν ὁ βροῦχος· καὶ ὅ, τι ἀφῆκεν ὁ βροῦχος, κατέφαγεν ἡ ἐρυσίβη.
5 Ἀνανήψατε, μέθυσοι, καὶ κλαύσατε, καὶ ὀλολύξατε, πάντες οἱ οἰνοπόται, διὰ τὸν νέον οἶνον· διότι ἀφῃρέθη ἀπὸ τοῦ στόματός σας.
6 Ἐπειδή ἔθνος ἀνέβη ἐπὶ τὴν γῆν μου, ἰσχυρὸν καὶ ἀναρίθμητον, τοῦ ὁποίου οἱ ὀδόντες εἶναι ὀδόντες λέοντος, καὶ ἔχει μυλόδοντας σκύμνου.
7 Ἔθεσε τὴν ἄμπελόν μου εἰς ἀφανισμὸν καὶ τὰς συκὰς μου εἰς θραῦσιν· ὅλως ἐξελέπισεν αὐτήν καὶ ἀπέρριψε· τὰ κλήματα αὐτῆς ἔμειναν λευκά.
8 Θρήνησον ὡς νύμφη περιεζωσμένη σάκκον διὰ τὸν ἄνδρα τῆς νεότητος αὑτῆς.
9 Ἡ προσφορὰ καὶ ἡ σπονδή ἀφῃρέθη ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου· πενθοῦσιν οἱ ἱερεῖς, οἱ λειτουργοὶ τοῦ Κυρίου.
10 Ἠρημώθη ἡ πεδιάς, πενθεῖ ἡ γῆ· διότι ἠφανίσθη ὁ σῖτος, ἐξηράνθη ὁ νέος οἶνος, ἐξέλιπε τὸ ἔλαιον.
11 Αἰσχύνθητε, γεωργοί· ὀλολύξατε, ἀμπελουργοί, διὰ τὸν σῖτον καὶ διὰ τὴν κριθήν· διότι ὁ θερισμὸς τοῦ ἀγροῦ ἀπωλέσθη.
12 Ἡ ἄμπελος ἐξηράνθη καὶ ἡ συκῆ ἐξέλιπεν· ἡ ῥοϊδιὰ καὶ ὁ φοῖνιξ καὶ ἡ μηλέα, πάντα τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ ἐξηράνθησαν, ὥστε ἐξέλιπεν ἡ χαρὰ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων.
13 Περιζώσθητε καὶ θρηνεῖτε, ἱερεῖς· ὀλολύζετε, λειτουργοὶ τοῦ θυσιαστηρίου· ἔλθετε, διανυκτερεύσατε ἐν σάκκῳ, λειτουργοὶ τοῦ Θεοῦ μου· διότι ἡ προσφορὰ καὶ ἡ σπονδή ἐπαύθη ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ σας.
14 Ἁγιάσατε νηστείαν, κηρύξατε σύναξιν ἐπίσημον, συνάξατε τοὺς πρεσβυτέρους, πάντας τοὺς κατοίκους τοῦ τόπου, εἰς τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας· καὶ βοήσατε πρὸς τὸν Κύριον,
15 Οἴμοι διὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην· διότι ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου ἐπλησίασε καὶ θέλει ἐλθεῖ ὡς ὄλεθρος ἀπὸ τοῦ Παντοδυνάμου.
16 Δὲν ἀφῃρέθησαν αἱ τροφαὶ ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν ἡμῶν, ἡ εὐφροσύνη καὶ ἡ χαρὰ ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν;
17 Οἱ σπόροι φθείρονται ὑπὸ τοὺς βώλους αὑτῶν, αἱ σιτοθῆκαι ἠρημώθησαν, αἱ ἀποθῆκαι ἐχαλάσθησαν· διότι ὁ σῖτος ἐξηράνθη.
18 Πῶς στενάζουσι τὰ κτήνη· ἀδημονοῦσιν αἱ ἀγέλαι τῶν βοῶν, διότι δὲν ἔχουσι βοσκήν· ναί, τὰ ποίμνια τῶν προβάτων ἠφανίσθησαν.
19 Κύριε, πρὸς σὲ θέλω βοήσει· διότι τὸ πῦρ κατηνάλωσε τὰς βοσκὰς τῆς ἐρήμου καὶ ἡ φλὸξ κατέκαυσε πάντα τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ.
20 Τὰ κτήνη ἔτι τῆς πεδιάδος χάσκουσι πρὸς σέ· διότι ἐξηράνθησαν οἱ ῥύακες τῶν ὑδάτων καὶ πῦρ κατέφαγε τὰς βοσκὰς τῆς ἐρήμου.
1 Σαλπίσατε σάλπιγγα ἐν Σιών, καὶ ἀλαλάξατε ἐν τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ μου· ἄς τρομάξωσι πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν· διότι ἔρχεται ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου, διότι εἶναι ἐγγύς·
2 ἡμέρα σκότους καὶ γνόφου, ἡμέρα νεφέλης καὶ ὀμίχλης· ὡς αὐγή ἐξαπλοῦται ἐπὶ τὰ ὄρη λαὸς πολὺς καὶ ἰσχυρός· ὅμοιος αὐτοῦ δὲν ἐστάθη ἀπ᾿ αἰῶνος οὐδὲ μετ᾿ αὐτὸν θέλει σταθῆ πλέον ποτὲ εἰς γενεὰς γενεῶν.
3 Πῦρ κατατρώγει ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ φλὸξ κατακαίει ὄπισθεν αὐτοῦ· ἡ γῆ εἶναι ὡς ὁ παράδεισος τῆς Ἐδὲμ ἔμπροσθεν αὐτοῦ, καὶ ὄπισθεν αὐτοῦ πεδιὰς ἠφανισμένη· καὶ βεβαίως δὲν θέλει ἐκφύγει ἀπ᾿ αὐτοῦ οὐδέν.
4 Ἡ θέα αὐτῶν εἶναι ὡς θέα ἵππων, καὶ ὡς ἱππεῖς, οὕτω θέλουσι τρέχει.
5 Ὡς κρότος ἁμαξῶν θέλουσι πηδᾷ ἐπὶ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων, ὡς ἦχος φλογὸς πυρός, ἥτις κατατρώγει τὴν καλάμην, ὡς ἰσχυρὸς λαὸς παρατεταγμένος εἰς μάχην.
6 Ἐνώπιον αὐτοῦ οἱ λαοὶ θέλουσι κατατρομάξει· πάντα τὰ πρόσωπα θέλουσιν ἀποσβολωθῆ.
7 Θέλουσι τρέξει ὡς μαχηταί, ὡς ἄνδρες πολεμισταὶ θέλουσιν ἀναβῆ τὸ τεῖχος, καὶ θέλουσιν ὑπάγει ἕκαστος εἰς τὴν ὁδὸν αὑτοῦ καὶ δὲν θέλουσι χαλάσει τὰς τάξεις αὑτῶν.
8 Καὶ δὲν θέλουσι σπρώξει ὁ εἷς τὸν ἄλλον· θέλουσι περιπατεῖ ἕκαστος εἰς τὴν ὁδὸν αὑτοῦ, καὶ πίπτοντες ἐπὶ τὰ βέλη δὲν θέλουσι πληγωθῆ.
9 Θέλουσι περιτρέχει ἐν τῇ πόλει, θέλουσι δράμει ἐπὶ τὸ τεῖχος, θέλουσιν ἀναβαίνει ἐπὶ τὰς οἰκίας, θέλουσιν ἐμβαίνει διὰ τῶν θυρίδων ὡς κλέπτης.
10 Ἡ γῆ θέλει σεισθῆ ἔμπροσθεν αὐτῶν, οἱ οὐρανοὶ θέλουσι τρέμει, ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη θέλουσι συσκοτάσει, καὶ τὰ ἄστρα θέλουσι σύρει ὀπίσω τὸ φέγγος αὑτῶν.
11 Καὶ ὁ Κύριος θέλει ἐκπέμψει τὴν φωνήν αὑτοῦ ἔμπροσθεν τοῦ στρατεύματος αὑτοῦ· διότι τὸ στρατόπεδον αὐτοῦ εἶναι μέγα σφόδρα, διότι ὁ ἐκτελῶν τὸν λόγον αὑτοῦ εἶναι ἰσχυρός, διότι ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου εἶναι μεγάλη καὶ τρομερὰ σφόδρα καὶ τίς δύναται νὰ ὑποφέρῃ αὐτήν;
12 Καὶ τώρα διὰ τοῦτο, λέγει Κύριος, ἐπιστρέψατε πρὸς ἐμὲ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν καὶ ἐν νηστείᾳ καὶ ἐν κλαυθμῷ καὶ ἐν πένθει.
13 Καὶ διαρρήξατε τὴν καρδίαν σας καὶ μή τὰ ἱμάτιά σας καὶ ἐπιστρέψατε πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν σας· διότι εἶναι ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ μεταμελούμενος διὰ τὸ κακόν.
14 Τίς οἶδεν, ἄν θέλῃ ἐπιστρέψει καὶ μεταμεληθῆ καὶ ἀφήσει εὐλογίαν κατόπιν αὑτοῦ, προσφορὰν καὶ σπονδήν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν;
15 Σαλπίσατε σάλπιγγα ἐν Σιών, ἁγιάσατε νηστείαν, κηρύξατε σύναξιν ἐπίσημον.
16 Συναθροίσατε τὸν λαόν, ἁγιάσατε τὴν σύναξιν, συνάξατε τοὺς πρεσβυτέρους, συναθροίσατε τὰ νήπια καὶ τὰ θηλάζοντα μαστούς· ἄς ἐξέλθῃ ὁ νυμφίος ἐκ τοῦ κοιτῶνος αὑτοῦ καὶ ἡ νύμφη ἐκ τοῦ θαλάμου αὑτῆς.
17 Ἄς κλαύσωσιν οἱ ἱερεῖς, οἱ λειτουργοὶ τοῦ Κυρίου, μεταξὺ τῆς στοᾶς καὶ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἄς εἴπωσι, Φεῖσαι, Κύριε, τοῦ λαοῦ σου καὶ μή δώσῃς τὴν κληρονομίαν σου εἰς ὄνειδος, ὥστε νὰ κυριεύσωσιν αὐτοὺς τὰ ἔθνη· διὰ τί νὰ εἴπωσι μεταξὺ τῶν λαῶν, Ποῦ εἶναι ὁ Θεὸς αὐτῶν;
18 Καὶ ὁ Κύριος θέλει ζηλοτυπήσει διὰ τὴν γῆν αὑτοῦ καὶ θέλει φεισθῆ τοῦ λαοῦ αὑτοῦ.
19 Ναί, ὁ Κύριος θέλει ἀποκριθῆ καὶ εἰπεῖ πρὸς τὸν λαὸν αὑτοῦ, Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐξαποστείλει πρὸς ὑμᾶς τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον καὶ θέλετε ἐμπλησθῆ ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ δὲν θέλω σᾶς κάμει πλέον ὄνειδος μεταξὺ τῶν ἐθνῶν.
20 Ἀλλὰ θέλω ἀπομακρύνει ἀπὸ σᾶς τὸν ἐκ τοῦ βορρᾶ πολέμιον, καὶ θέλω ἐξώσει αὐτὸν εἰς γῆν ἄνυδρον καὶ ἔρημον, μὲ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πρὸς τὴν ἀνατολικήν θάλασσαν, τὸ δὲ ὄπισθεν αὐτοῦ μέρος πρὸς τὴν θάλασσαν τὴν δυτικήν, καὶ ἡ δυσωδία αὐτοῦ θέλει ἀναβῆ καὶ ἡ κακή ὀσμή αὐτοῦ θέλει ὑψωθῆ, διότι ἔπραξε μεγάλα.
21 Μή φοβοῦ, γῆ· χαῖρε καὶ εὐφραίνου· διότι ὁ Κύριος θέλει κάμει μεγαλεῖα.
22 Μή τρομάζετε, κτήνη τῆς πεδιάδος· διότι αἱ βοσκαὶ τῆς ἐρήμου βλαστάνουσι, διότι τὸ δένδρον φέρει τὸν καρπὸν αὑτοῦ, ἡ συκῆ καὶ ἡ ἄμπελος ἐκδίδουσι τὴν δύναμιν αὑτῶν.
23 Καί, τὰ τέκνα τῆς Σιών, χαίρετε καὶ εὐφραίνεσθε εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σας· διότι ἔδωκεν εἰς ἐσᾶς τὴν πρώϊμον βροχήν ἐγκαίρως καὶ θέλει βρέξει εἰς ἐσᾶς βροχήν πρώϊμον καὶ ὄψιμον ὡς πρότερον.
24 Καὶ τὰ ἁλώνια θέλουσι γεμισθῆ ἀπὸ σίτου καὶ οἱ ληνοὶ θέλουσιν ὑπερεκχειλίσει ἀπὸ οἴνου καὶ ἐλαίου.
25 Καὶ θέλω ἀναπληρώσει εἰς ἐσᾶς τὰ ἔτη, τὰ ὁποῖα κατέφαγεν ἡ ἀκρίς, ὁ βροῦχος καὶ ἡ ἐρυσίβη καὶ ἡ κάμπη, τὸ στράτευμά μου τὸ μέγα, τὸ ὁποῖον ἐξαπέστειλα ἐναντίον σας.
26 Καὶ θέλετε φάγει ἀφθόνως καὶ χορτασθῆ καὶ αἰνέσει τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας· ὅστις ἔκαμε θαυμάσια μὲ σᾶς· καὶ ὁ λαὸς μου δὲν θέλει καταισχυνθῆ εἰς τὸν αἰῶνα.
27 Καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἐν μέσῳ τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας καὶ δὲν εἶναι ἄλλος οὐδείς· καὶ ὁ λαὸς μου δὲν θέλει καταισχυνθῆ εἰς τὸν αἰῶνα.
28 Καὶ μετὰ ταῦτα θέλω ἐκχέει τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα· καὶ θέλουσι προφητεύσει οἱ υἱοὶ σας καὶ αἱ θυγατέρες σας· οἱ πρεσβύτεροί σας θέλουσιν ἐνυπνιασθῆ ἐνύπνια, οἱ νεανίσκοι σας θέλουσιν ἰδεῖ ὀράσεις.
29 Καὶ ἔτι ἐπὶ τοὺς δούλους μου καὶ ἐπὶ τὰς δούλας μου ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις θέλω ἐκχέει τὸ πνεῦμά μου.
30 Καὶ θέλω δείξει τέρατα ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, αἷμα καὶ πῦρ καὶ ἀτμίδα καπνοῦ.
31 Ὁ ἥλιος θέλει μεταστραφῆ εἰς σκότος καὶ ἡ σελήνη εἰς αἷμα, πρὶν ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου ἡ μεγάλη καὶ ἐπιφανής.
32 Καὶ πᾶς ὅστις ἐπικαλεσθῆ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, θέλει σωθῆ· διότι ἐν τῷ ὄρει Σιὼν καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ θέλει εἶσθαι σωτηρία, καθὼς εἶπεν ὁ Κύριος, καὶ εἰς τοὺς ὑπολοίπους τοὺς ὁποίους ὁ Κύριος θέλει προσκαλέσει.
1 Διότι, ἰδού, ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὅταν ἐπιστρέψω τοὺς αἰχμαλώτους τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ,
2 θέλω συνάξει ἔτι πάντα τὰ ἔθνη καὶ θέλω καταβιβάσει αὐτὰ εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ Ἰωσαφάτ, καὶ θέλω κριθῆ μετ᾿ αὐτῶν ἐκεῖ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ μου καὶ τῆς κληρονομίας μου Ἰσραήλ, τὸν ὁποῖον διέσπειραν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ διεμοιράσθησαν τὴν γῆν μου·
3 καὶ ἔρριψαν κλήρους διὰ τὸν λαὸν μου· καὶ ἔδωκαν παιδίον διὰ πόρνην καὶ ἐπώλουν κοράσιον διὰ οἶνον καὶ ἔπινον.
4 Καὶ ἔτι τί ἔχετε σεῖς νὰ κάμητε μετ᾿ ἐμοῦ, Τύρε καὶ Σιδὼν καὶ πάντα τὰ ὅρια τῆς Παλαιστίνης; θέλετε μοὶ ἀνταποδώσει ἀνταπόδομα; ἐὰν σεῖς ἀνταποδώσητε εἰς ἐμέ, χωρὶς ἀργοπορίας ταχέως θέλω ἐπιστρέψει τὸ ἀνταπόδομά σας ἐπὶ τὴν κεφαλήν σας.
5 Διότι ἐλάβετε τὸ ἀργύριόν μου καὶ τὸ χρυσίον μου, καὶ τὰ ἐκλεκτὰ μου ἀγαθὰ ἐφέρετε εἰς τοὺς ναοὺς σας.
6 Τοὺς δὲ υἱοὺς Ἰούδα καὶ τοὺς υἱοὺς Ἱερουσαλήμ ἐπωλήσατε εἰς τοὺς υἱοὺς τῶν Ἑλλήνων, διὰ νὰ ἀπομακρύνητε αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν.
7 Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐγείρει αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ τόπου ὅπου ἐπωλήσατε αὐτούς, καὶ θέλω ἐπιστρέψει τὸ ἀνταπόδομά σας ἐπὶ τὴν κεφαλήν σας.
8 Καὶ θέλω πωλήσει τοὺς υἱοὺς σας καὶ τὰς θυγατέρας σας εἰς τὴν χεῖρα τῶν υἱῶν Ἰούδα, καὶ θέλουσι πωλήσει αὐτοὺς εἰς τοὺς Σαβαίους, εἰς ἔθνος μακρὰν ἀπέχον· διότι ὁ Κύριος ἐλάλησε.
9 Κηρύξατε τοῦτο ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἁγιάσατε πόλεμον, διεγείρατε τοὺς μαχητάς, ἄς πλησιάσωσιν, ἄς ἀναβαίνωσι πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ πολέμου·
10 σφυρηλατήσατε τὰ ὑνία σας εἰς ῥομφαίας καὶ τὰ δρέπανά σας εἰς λόγχας· ὁ ἀδύνατος ἄς λέγῃ, Ἐγὼ εἶμαι δυνατός·
11 Συναθροίσθητε καὶ ἔλθετε κυκλόθεν, πάντα τὰ ἔθνη, καὶ συνάχθητε ὁμοῦ· ἐκεῖ θέλει καταστρέψει ὁ Κύριος τοὺς ἰσχυροὺς σου.
12 Ἄς ἐγερθῶσι καὶ ἄς ἀναβῶσι τὰ ἔθνη εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ Ἰωσαφάτ· διότι ἐκεῖ θέλω καθήσει διὰ νὰ κρίνω πάντα τὰ ἔθνη τὰ κυκλόθεν.
13 Βάλετε δρέπανον, διότι ὁ θερισμὸς εἶναι ὤριμος· ἔλθετε, κατάβητε· διότι ὁ ληνὸς εἶναι πλήρης, τὰ ὑπολήνια ὑπερεκχειλίζουσιν· ἐπειδή ἡ κακία αὐτῶν εἶναι μεγάλη.
14 Πλήθη, πλήθη εἰς τὴν κοιλάδα τῆς δίκης· διότι ἐγγὺς εἶναι ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου εἰς τὴν κοιλάδα τῆς δίκης.
15 Ὁ ἥλιος καὶ σελήνη θέλουσι συσκοτάσει καὶ οἱ ἀστέρες θέλουσι σύρει ὀπίσω τὸ φέγγος αὑτῶν.
16 Ὁ δὲ Κύριος θέλει βρυχήσει ἐκ Σιὼν καὶ ἐκπέμψει τὴν φωνήν αὑτοῦ ἐξ Ἱερουσαλήμ· καὶ οἱ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ θέλουσι σεισθῆ· ἀλλ᾿ ὁ Κύριος θέλει εἶσθαι τὸ καταφύγιον τοῦ λαοῦ αὑτοῦ καὶ ἡ ἰσχὺς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
17 Οὕτω θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας, ὁ κατοικῶν ἐν Σιών, τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ μου· τότε ἡ Ἱερουσαλήμ θέλει εἶσθαι ἁγία καὶ ἀλλογενεῖς δὲν θέλουσι διέλθει δι᾿ αὐτῆς πλέον.
18 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τὰ ὄρη θέλουσι σταλάξει γλεῦκος καὶ οἱ λόφοι θέλουσι ῥέει γάλα καὶ πάντες οἱ ῥύακες τοῦ Ἰούδα θέλουσι ῥέει ὕδατα καὶ πηγή θέλει ἐξέλθει ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ θέλει ποτίζει τὴν φάραγγα τοῦ Σιττείμ.
19 Ἡ Αἴγυπτος θέλει εἶσθαι ἠρημωμένη καὶ ὁ Ἐδὼμ θέλει εἶσθαι ἔρημος ἄβατος διὰ τὰς εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰούδα ἀδικίας, διότι ἔχυσαν αἷμα ἀθῷον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν.
20 Ἡ δὲ Ἰουδαία θέλει κατοικεῖσθαι εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ἡ Ἱερουσαλήμ εἰς γενεὰς γενεῶν.
21 Καὶ θέλω καθαρίσει τὸ αἷμα αὐτῶν, τὸ ὁποῖον δὲν ἐκαθάρισα· διότι ὁ Κύριος κατοικεῖ ἐν Σιών.