1 Ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ὁ γενόμενος πρὸς Ὠσηὲ τὸν υἱὸν τοῦ Βεηρί, ἐν ταῖς ἡμέραις Ὀζίου, Ἰωάθαμ, Ἄχαζ καὶ Ἐζεκίου, βασιλέων τοῦ Ἰούδα, καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωάς, βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ.
2 Ἀρχή τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ Ὠσηέ. Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Ὠσηέ, Ὕπαγε, λάβε εἰς σεαυτὸν γυναῖκα πορνείας καὶ τέκνα πορνείας· διότι ἡ γῆ κατεπόρνευσε, ἐκκλίνασα ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Κυρίου.
3 Καὶ ὑπῆγε καὶ ἔλαβε τὴν Γόμερ, θυγατέρα τοῦ Δεβηλαΐμ· καὶ συνέλαβε καὶ ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν υἱόν.
4 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν, Κάλεσον τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰεζραέλ· διότι ἔτι ὀλίγον καὶ θέλω ἐκδικήσει τὸ αἷμα τοῦ Ἰεζραέλ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰηού, καὶ θέλω καταπαύσει τὴν βασιλείαν τοῦ οἴκου Ἰσραήλ.
5 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλω συντρίψει τὸ τόξον τοῦ Ἰσραήλ ἐν τῇ κοιλάδι τοῦ Ἰεζραέλ.
6 Καὶ συνέλαβεν ἔτι καὶ ἐγέννησε θυγατέρα. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Κάλεσον τὸ ὄνομα αὐτῆς Λὸ-ρουχαμμά· διότι δὲν θέλω ἐλεήσει πλέον τὸν οἶκον Ἰσραήλ ἀλλὰ θέλω σηκώσει αὐτοὺς διόλου.
7 Τὸν δὲ οἶκον Ἰούδα θέλω ἐλεήσει καὶ θέλω σώσει αὐτοὺς διὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτῶν, καὶ δὲν θέλω σώσει αὐτοὺς διὰ τόξου οὐδὲ διὰ ῥομφαίας οὐδὲ διὰ πολέμου, διὰ ἵππων οὐδὲ διὰ ἱππέων.
8 Καὶ ἀφοῦ ἀπεγαλάκτισε τὴν Λὸ-ρουχαμμά, συνέλαβε καὶ ἐγέννησεν υἱόν.
9 Καὶ εἶπε Κύριος, Κάλεσον τὸ ὄνομα αὐτοῦ Λὸ-ἀμμί· διότι σεῖς δὲν εἶσθε λαὸς μου καὶ ἐγὼ δὲν θέλω εἶσθαι ὑμῶν.
10 Ὁ ἀριθμὸς ὅμως τῶν υἱῶν Ἰσραήλ θέλει εἶσθαι ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, ἥτις δὲν δύναται νὰ μετρηθῆ οὐδὲ νὰ ἐξαριθμηθῇ καὶ ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐλέχθη πρὸς αὐτούς, δὲν εἶσθε λαὸς μου, ἐκεῖ θέλει λεχθῆ πρὸς αὐτοὺς, Υἱοὶ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος.
11 Τότε θέλουσι συναχθῆ ὁμοῦ οἱ υἱοὶ Ἰούδα καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, καὶ θέλουσι καταστήσει εἰς ἑαυτοὺς ἀρχηγὸν ἕνα, καὶ θέλουσιν ἀναβῆ ἐκ τῆς γῆς· διότι μεγάλη θέλει εἶσθαι ἡ ἡμέρα τοῦ Ἰεζραέλ.
1 Εἴπατε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς σας, Ἀμμί, καὶ πρὸς τὰς ἀδελφὰς σας, Ῥουχαμμά.
2 Κρίθητε μετὰ τῆς μητρὸς σας, κρίθητε· διότι αὕτη δὲν εἶναι γυνή μου καὶ ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀνήρ αὐτῆς· ἄς ἀφαιρέσῃ λοιπὸν τὰς πορνείας αὑτῆς ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὑτῆς καὶ τὰς μοιχείας αὑτῆς ἐκ μέσου τῶν μαστῶν αὑτῆς·
3 μήποτε ἐκδύσας γυμνώσω αὐτήν καὶ ἀποκαταστήσω αὐτήν καθὼς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς γεννήσεως αὐτῆς, καὶ θέσω αὐτήν ὡς ἔρημον καὶ καταστήσω αὐτήν ὡς γῆν ἄνυδρον καὶ θανατώσω αὐτήν ἐν δίψῃ.
4 Καὶ δὲν θέλω ἐλεήσει τὰ τέκνα αὐτῆς· ἐπειδή εἶναι τέκνα πορνείας.
5 Διότι ἡ μήτηρ αὐτῶν ἐπόρνευσεν· ἡ συλλαβοῦσα αὐτὰ ἔπραξεν αἰσχύνην· διότι εἶπε, Θέλω ὑπάγει κατόπιν τῶν ἐραστῶν μου, οἵτινες μοὶ δίδουσι τὸν ἄρτον μου καὶ τὸ ὕδωρ μου, τὸ μαλλίον μου καὶ τὸ λινάριόν μου, τὸ ἔλαιόν μου καὶ τὰ ποτὰ μου.
6 Διὰ τοῦτο, ἰδού, ἐγὼ θέλω φράξει τὴν ὁδὸν σου μὲ ἀκάνθας καὶ οἰκοδομήσει φραγμόν, διὰ νὰ μή εὕρῃ τὰς ὁδοὺς αὑτῆς.
7 Καὶ θέλει τρέξει κατόπιν τῶν ἐραστῶν αὑτῆς καὶ δὲν θέλει φθάσει αὐτούς, καὶ θέλει ζητήσει αὐτοὺς καὶ δὲν θέλει εὑρεῖ· τότε θέλει εἰπεῖ, Θέλω ὑπάγει καὶ ἐπιστρέψει πρὸς τὸν πρῶτόν μου ἄνδρα· διότι καλήτερον ἦτο τότε εἰς ἐμὲ παρὰ τώρα.
8 Καὶ αὐτή δὲν ἐγνώριζεν ὅτι ἐγὼ ἔδωκα εἰς αὐτήν τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον, καὶ ἐπλήθυνα τὸ ἀργύριον εἰς αὐτήν καὶ τὸ χρυσίον, μὲ τὰ ὁποῖα κατεσκεύασαν τὸν Βάαλ.
9 Διὰ τοῦτο θέλω ἐπιστρέψει καὶ λάβει τὸν σῖτόν μου ἐν τῷ καιρῷ αὐτοῦ καὶ τὸν οἶνόν μου ἐν τῷ διωρισμένω καιρῷ αὐτοῦ, καὶ θέλω ἀφαιρέσει τὸ μαλλίον μου καὶ τὸ λινάριόν μου, τὰ ὁποῖα εἶχε διὰ νὰ σκεπάζῃ τὴν γύμνωσιν αὑτῆς.
10 Καὶ τώρα θέλω ἀποκαλύψει τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτῆς ἔμπροσθεν τῶν ἐραστῶν αὐτῆς, καὶ οὐδεὶς θέλει λυτρώσει αὐτήν ἐκ τῆς χειρὸς μου.
11 Καὶ θέλω καταπαύσει πᾶσαν τὴν εὐφροσύνην αὐτῆς, τὰς ἑορτὰς αὐτῆς, τὰς νεομηνίας αὐτῆς καὶ τὰ σάββατα αὐτῆς καὶ πάσας τὰς πανηγύρεις αὐτῆς.
12 Καὶ θέλω ἀφανίσει τὰς ἀμπέλους αὐτῆς καὶ τὰς συκὰς αὐτῆς, περὶ τῶν ὁποίων εἶπε, Μισθώματά μου εἶναι ταῦτα, τὰ ὁποῖα μοὶ ἔδωκαν οἱ ἐρασταὶ μου· καὶ θέλω καταστήσει αὐτὰς δάσος, καὶ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ θέλουσι κατατρώγει αὐτάς.
13 Καὶ θέλω ἐπισκεφθῆ ἐπ᾿ αὐτήν τὰς ἡμέρας τῶν Βααλείμ, καθ᾿ἅς ἐθυμίαζεν εἰς αὐτοὺς καὶ ἐστολίζετο μὲ τὰ ἐνώτια αὑτῆς καὶ τὰ περιδέραια αὑτῆς καὶ ἐπορεύετο κατόπιν τῶν ἐραστῶν αὑτῆς, ἐμὲ δὲ ἐλησμόνησε, λέγει Κύριος.
14 Διὰ τοῦτο, ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐφελκύσει αὐτήν καὶ θέλω φέρει αὐτήν εἰς τὴν ἔρημον καὶ θέλω λαλήσει πρὸς τὴν καρδίαν αὐτῆς.
15 Καὶ ἐκεῖθεν θέλω δώσει εἰς αὐτήν τοὺς ἀμπελῶνας αὐτῆς καὶ τὴν κοιλάδα τοῦ Ἀχὼρ διὰ θύραν ἐλπίδος· καὶ θέλει ψάλλει ἐκεῖ ὡς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς νεότητος αὑτῆς καὶ ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἀναβάσεως αὑτῆς ἀπὸ γῆς Αἰγύπτου.
16 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, θέλεις μὲ καλέσει, Ὁ ἀνήρ μου· καὶ δὲν θέλεις μὲ καλέσει πλέον, Ὁ Βάαλ μου·
17 διότι θέλω ἀφαιρέσει τὰ ὀνόματα τῶν Βααλεὶμ ἀπὸ τοῦ στόματος αὐτῆς καὶ δὲν θέλουσιν ἀναφέρεσθαι πλέον τὰ ὀνόματα αὐτῶν.
18 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλω κάμει διαθήκην ὑπὲρ αὐτῶν πρὸς τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ πρὸς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰ ἑρπετὰ τῆς γῆς· τόξον δὲ καὶ ῥομφαίαν καὶ πόλεμον θέλω συντρίψει ἐκ τῆς γῆς καὶ θέλω κατοικίσει αὐτοὺς ἐν ἀσφαλείᾳ.
19 Καὶ θέλω σὲ μνηστευθῆ εἰς ἐμαυτὸν εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ θέλω σὲ μνηστευθῆ εἰς ἐμαυτὸν ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐν κρίσει καὶ ἐν ἐλέει καὶ ἐν οἰκτιρμοῖς·
20 καὶ θέλω σὲ μνηστευθῆ εἰς ἐμαυτὸν ἐν πίστει· καὶ θέλεις γνωρίσει τὸν Κύριον.
21 Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ θέλω ἀποκριθῆ, λέγει Κύριος, θέλω ἀποκριθῆ πρὸς τοὺς οὐρανούς, καὶ αὐτοὶ θέλουσιν ἀποκριθῆ πρὸς τὴν γῆν·
22 καὶ ἡ γῆ θέλει ἀποκριθῆ πρὸς τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον· καὶ ταῦτα θέλουσιν ἀποκριθῆ πρὸς τὸν Ἰεζραέλ.
23 Καὶ θέλω σπείρει αὐτήν δι᾿ ἐμαυτὸν ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ θέλω ἐλεήσει τὴν οὐκ ἠλεημένην· καὶ θέλω εἰπεῖ πρὸς τὸν οὐ λαὸν μου, Λαὸς μου εἶσαι· καὶ αὐτοὶ θέλουσιν εἰπεῖ, Θεὸς μου εἶσαι.
1 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ὕπαγε ἔτι, ἀγάπησον γυναῖκα, ἥτις καίτοι ἀγαπωμένη ὑπὸ τοῦ φίλου αὑτῆς εἶναι μοιχαλίς, κατὰ τὴν ἀγάπην τοῦ Κυρίου πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, οἵτινες ὅμως ἐπιβλέπουσιν εἰς θεοὺς ἀλλοτρίους καὶ ἀγαπῶσι φιάλας οἴνου.
2 Καὶ ἐμίσθωσα αὐτήν εἰς ἐμαυτὸν διὰ δεκαπέντε ἀργύρια καὶ ἐν χομὸρ κριθῆς καὶ ἥμισυ χομὸρ κριθῆς.
3 Καὶ εἶπα πρὸς αὐτήν, Θέλεις καθήσει δι᾿ ἐμὲ πολλὰς ἡμέρας· δὲν θέλεις πορνεύσει καὶ δὲν θέλεις εἶσθαι δι᾿ ἄλλον· καὶ ἐγὼ ὁμοίως θέλω εἶσθαι διὰ σέ.
4 Διότι οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ θέλουσι καθήσει πολλὰς ἡμέρας χωρὶς βασιλέως καὶ χωρὶς ἄρχοντος καὶ χωρὶς θυσίας καὶ χωρὶς ἀγάλματος καὶ χωρὶς ἐφὸδ καὶ θεραφείμ.
5 Μετὰ ταῦτα θέλουσιν ἐπιστρέψει οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ καὶ θέλουσι ζητήσει Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν καὶ Δαβὶδ τὸν βασιλέα αὑτῶν· καὶ θέλουσι φοβεῖσθαι τὸν Κύριον καὶ τὴν ἀγαθότητα αὐτοῦ ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις.
1 Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, υἱοὶ Ἰσραήλ· διότι ὁ Κύριος ἔχει κρίσιν μετὰ τῶν κατοίκων τῆς γῆς, ἐπειδή δὲν ὑπάρχει ἀλήθεια οὐδὲ ἔλεος οὐδὲ γνῶσις Θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς.
2 Ἐπιορκία καὶ ψεῦδος καὶ φόνος καὶ κλοπή καὶ μοιχεία ἐπλημμύρησαν, καὶ αἵματα ἐγγίζουσιν ἐπὶ αἵματα.
3 Διὰ τοῦτο θέλει πενθήσει ἡ γῆ, καὶ πᾶς ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ θέλει λιποψυχήσει, μετὰ τῶν θηρίων τοῦ ἀγροῦ καὶ μετὰ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ· ἔτι καὶ οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης θέλουσιν ἐκλείψει.
4 Πλήν ἄς μή ἀντιλέγῃ μηδεὶς μηδ᾿ ἄς ἐλέγχῃ τὸν ἄλλον· διότι ὁ λαὸς σου εἶναι ὡς οἱ ἀντιλέγοντες εἰς τὸν ἱερέα.
5 Διὰ τοῦτο θέλεις ὀλισθήσει τὴν ἡμέραν, καὶ μετὰ σοῦ θέλει ὀλισθήσει καὶ ὁ προφήτης τὴν νύκτα, καὶ θέλω ἀφανίσει τὴν μητέρα σου.
6 Ὁ λαὸς μου ἠφανίσθη δι᾿ ἔλλειψιν γνώσεως· ἐπειδή σὺ ἀπέρριψας τὴν γνῶσιν καὶ ἐγὼ ἀπέρριψα σὲ ἀπὸ τοῦ νὰ ἱερατεύῃς εἰς ἐμέ· ἐπειδή ἐλησμόνησας τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ σου, καὶ ἐγὼ θέλω λησμονήσει τὰ τέκνα σου.
7 Καθὼς ἐπλήθυναν, οὕτως ἡμάρτησαν εἰς ἐμέ· τὴν δόξαν αὐτῶν εἰς ἀτιμίαν θέλω μεταβάλει.
8 Τρώγουσι τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ μου καὶ ἔχουσι προσηλωμένην τὴν ψυχήν αὑτῶν εἰς τὴν ἀνομίαν αὐτῶν.
9 Διὰ τοῦτο θέλει εἶσθαι, καθὼς ὁ λαός, οὕτω καὶ ὁ ἱερεύς· καὶ θέλω ἐπισκεφθῆ ἐπ᾿ αὐτοὺς τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ ἀνταποδώσει εἰς αὐτοὺς τὰς πράξεις αὐτῶν.
10 Διότι θέλουσι τρώγει καὶ δὲν θέλουσι χορτάζεσθαι, θέλουσι πορνεύει καὶ δὲν θέλουσι πληθύνεσθαι· ἐπειδή ἐγκατέλιπον τὸ νὰ λατρεύωσι τὸν Κύριον.
11 Πορνεία καὶ οἶνος καὶ μέθη ἀφαιροῦσι τὴν καρδίαν.
12 Ὁ λαὸς μου ἐρωτᾷ τὰ ξύλα αὑτοῦ, καὶ ἡ ῥάβδος αὐτοῦ ἀποκρίνεται πρὸς αὐτόν· διότι τὸ πνεῦμα τῆς πορνείας ἐπλάνησεν αὐτοὺς καὶ ἐπόρνευσαν ἐκκλίνοντες ἀπὸ τοῦ Θεοῦ αὑτῶν.
13 Θυσιάζουσιν ἐπὶ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων καὶ θυμιάζουσιν ἐπὶ τοὺς λόφους, ὑπὸ τὰς δρῦς καὶ λεύκας καὶ τερεβίνθους, διότι ἡ σκιὰ αὐτῶν εἶναι καλή διὰ τοῦτο αἱ θυγατέρες σας θέλουσι πορνεύσει καὶ αἱ νύμφαι σας θέλουσι μοιχεύσει.
14 Δὲν θέλω τιμωρήσει τὰς θυγατέρας σας ὅταν πορνεύσωσιν οὐδὲ τὰς νύμφας σας ὅταν μοιχεύσωσι, διότι αὐτοὶ ἀποχωρίζονται μετὰ τῶν πορνῶν καὶ θυσιάζουσι μετὰ τῶν ἀσελγῶν· διὰ τοῦτο ὁ λαὸς ὁ ἀσύνετος θέλει κατακρημνισθῆ.
15 Ἐὰν σύ, Ἰσραήλ, πορνεύῃς, τοὐλάχιστον ἄς μή ἀνομήσῃ ὁ Ἰούδας· μή ὑπάγετε λοιπὸν εἰς Γάλγαλα μηδ᾿ ἀναβαίνετε εἰς Βαὶθ-αὐὲν μηδὲ ὁμνύετε, Ζῇ ὁ Κύριος.
16 Διότι ὁ Ἰσραήλ ἀπεσκίρτησεν ὡς δάμαλις ἀποσκιρτῶσα· τώρα θέλει βοσκήσει αὐτοὺς ὁ Κύριος ὡς ἀρνία ἐν τόπῳ πλατεῖ.
17 Ὁ Ἐφραΐμ προσεκολλήθη εἰς τὰ εἴδωλα· ἀφήσατε αὐτόν.
18 Τὸ ποτὸν αὐτῶν ξύνισεν· ὅλως ἐδόθησαν εἰς τὴν πορνείαν· οἱ ὑπερασπισταὶ αὐτῆς ὤ τῆς αἰσχύνης, ἀγαπῶσι τὸ Δότε.
19 Ὁ ἄνεμος θέλει συσφίγξει αὐτήν ἐν ταῖς πτέρυξιν αὑτοῦ, καὶ θέλουσι καταισχυνθῆ διὰ τὰς θυσίας αὑτῶν.
1 Ἀκούσατε τοῦτο, ἱερεῖς, καὶ προσέξατε, οἶκος Ἰσραήλ, καὶ δότε ἀκρόασιν, οἶκος βασιλέως· διότι πρὸς ἐσᾶς εἶναι κρίσις· ἐπειδή ἐστάθητε παγὶς ἐπὶ Μισπὰ καὶ δίκτυον ἡπλωμένον ἐπὶ τὸ Θαβώρ.
2 Καὶ οἱ ἀγρεύοντες ἔκαμον βαθεῖαν σφαγήν· ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω παιδεύσει πάντας αὐτούς.
3 Ἐγὼ ἐγνώρισα τὸν Ἐφραΐμ, καὶ ὁ Ἰσραήλ δὲν εἶναι κεκρυμμένος ἀπ᾿ ἐμοῦ· διότι τώρα πορνεύεις, Ἐφραΐμ, καὶ ἐμιάνθη ὁ Ἰσραήλ.
4 Δὲν ἀφίνουσιν αὐτοὺς αἱ πράξεις αὐτῶν νὰ ἐπιστρέψωσιν εἰς τὸν Θεὸν αὑτῶν· διότι τὸ πνεῦμα τῆς πορνείας εἶναι ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ δὲν ἐγνώρισαν τὸν Κύριον.
5 Καὶ ἡ ὑπερηφανία τοῦ Ἰσραήλ μαρτυρεῖ κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ· διὰ τοῦτο ὁ Ἰσραήλ καὶ ὁ Ἐφραΐμ θέλουσι πέσει ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὑτῶν· ὁ Ἰούδας ἔτι θέλει πέσει μετ᾿ αὐτῶν.
6 Μετὰ τῶν ποιμνίων αὑτῶν καὶ μετὰ τῶν ἀγελῶν αὑτῶν θέλουσιν ὑπάγει διὰ νὰ ζητήσωσι τὸν Κύριον· ἀλλὰ δὲν θέλουσιν εὑρεῖ· ἀπεμακρύνθη ἀπ᾿ αὐτῶν.
7 Ἐφέρθησαν ἀπίστως πρὸς τὸν Κύριον· διότι ἐγέννησαν τέκνα ἀλλότρια· τώρα δὲ εἷς μήν θέλει καταφάγει αὐτοὺς καὶ τὰς κληρονομίας αὐτῶν.
8 Σαλπίσατε κερατίνην ἐν Γαβαά, σάλπιγγα ἐν Ῥαμά· ἠχήσατε δυνατὰ ἐν Βαὶθ-αὐέν· κατόπιν σου, Βενιαμίν.
9 Ὁ Ἐφραΐμ θέλει εἶσθαι ἠρημωμένος ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ ἐλέγχου· μεταξὺ τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ ἐγνωστοποίησα τὸ βεβαίως γενησόμενον·
10 οἱ ἄρχοντες Ἰούδα ἔγειναν ὡς οἱ μετατοπίζοντες ὅρια· ἐπ᾿ αὐτοὺς θέλω ἐκχύσει ὡς ὕδατα τὴν ὀργήν μου.
11 Κατεδυναστεύθη ὁ Ἐφραΐμ, συνετρίβη ἐν τῇ κρίσει διότι ἐκουσίως ὑπῆγε κατόπιν προστάγματος·
12 διὰ τοῦτο ἐγὼ θέλω εἶσθαι ὡς σαράκιον εἰς τὸν Ἐφραΐμ καὶ ὡς σκώληξ εἰς τὸν οἶκον Ἰούδα.
13 Καὶ εἶδεν ὁ Ἐφραΐμ τὴν νόσον αὑτοῦ καὶ ὁ Ἰούδας τὸ ἕλκος αὑτοῦ, καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἐφραΐμ πρὸς τὸν Ἀσσύριον καὶ ἀπέστειλε πρὸς τὸν βασιλέα Ἰαρείβ· ἀλλ᾿ οὗτος δὲν ἠδυνήθη νὰ σᾶς ἰατρεύσῃ οὐδὲ νὰ σᾶς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τοῦ ἕλκους σας.
14 Διότι ἐγὼ θέλω εἶσθαι ὡς λέων εἰς τὸν Ἐφραΐμ καὶ ὡς σκύμνος λέοντος εἰς τὸν οἶκον Ἰούδα· ἐγὼ, ἐγὼ θέλω διασπαράξει καὶ ἀναχωρήσει· θέλω λάβει, καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ὁ ἐλευθερῶν.
15 Θέλω ὑπάγει, θέλω ἐπιστρέψει εἰς τὸν τόπον μου, ἑωσοῦ γνωρίσωσι τὸ ἔγκλημα αὑτῶν καὶ ζητήσωσι τὸ πρόσωπόν μου· ἐν τῇ θλίψει αὑτῶν θέλουσιν ὀρθρίσει πρὸς ἐμέ.
1 Ἔλθετε καὶ ἄς ἐπιστρέψωμεν πρὸς τὸν Κύριον· διότι αὐτὸς διεσπάραξε, καὶ θέλει μᾶς ἰατρεύσει· ἐπάταξε, καὶ θέλει περιδέσει τὴν πληγήν ἡμῶν.
2 Θέλει ἀναζωοποήσει ἡμᾶς μετὰ δύο ἡμέρας· ἐν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ θέλει μᾶς ἀναστήσει, καὶ θέλομεν ζῇ ἐνώπιον αὐτοῦ.
3 Τότε θέλομεν γνωρίσει καὶ θέλομεν ἐξακολουθεῖ νὰ γνωρίζωμεν τὸν Κύριον· ἡ ἔξοδος αὐτοῦ εἶναι προδιατεταγμένη ὡς ἡ αὐγή· καὶ θέλει ἐλθεῖ πρὸς ἡμᾶς ὡς ὑετός, ὡς βροχή ὄψιμος καὶ πρώϊμος ἐπὶ τὴν γῆν.
4 Τί νὰ κάμω εἰς σέ, Ἐφραΐμ; τί νὰ κάμω εἰς σέ, Ἰούδα; διότι ἡ καλωσύνη σας εἶναι ὡς νεφέλη πρωϊνή καὶ ὡς δρόσος ἐωθινή ἥτις παρέρχεται.
5 Διὰ τοῦτο κατέκοψα αὐτοὺς διὰ τῶν προφητῶν· ἐφόνευσα αὐτοὺς διὰ τῶν λόγων τοῦ στόματός μου· καὶ αἱ κρίσεις σου θέλουσιν ἐξέλθει ὡς φῶς.
6 Διότι ἔλεος θέλω καὶ οὐχὶ θυσίαν· καὶ ἐπίγνωσιν Θεοῦ μᾶλλον παρὰ ὁλοκαυτώματα.
7 Αὐτοὶ ὅμως ὡς ὁ Ἀδὰμ παρέβησαν τὴν διαθήκην· ἐν τούτῳ ἐφέρθησαν ἀπίστως πρὸς ἐμέ.
8 Ἡ Γαλαὰδ εἶναι πόλις ἐργαζομένων ἀνομίαν, ἐνεδρεύουσα αἷμα.
9 Καὶ ὡς στίφη ληστῶν παραμονεύοντα ἄνθρωπον, οὕτως ὁ σύλλογος τῶν ἱερέων φονεύουσιν ἐν τῇ ὁδῷ μέχρι Συχέμ· διότι ἔπραξαν αἰσχρά.
10 Ἐν τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ εἶδον φρίκην· ἐκεῖ εἶναι ἡ πορνεία τοῦ Ἐφραΐμ· ὁ Ἰσραήλ ἐμιάνθη.
11 Καὶ διὰ σέ, Ἰούδα, διωρίσθη θερισμός, ὅταν ἐγὼ ἐπιστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ μου.
1 Ἐνῷ ἰάτρευον τὸν Ἰσραήλ, ἀπεκαλύφθη τότε ἡ ἀνομία τοῦ Ἐφραΐμ καὶ ἡ κακία τῆς Σαμαρείας· διότι ἔπραξαν ψεῦδος· καὶ ὁ κλέπτης εἰσέρχεται, ὁ ληστής γυμνόνει ἔξωθεν.
2 Καὶ αὐτοὶ δὲν λέγουσιν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτῶν, ὅτι ἐνθυμοῦμαι πᾶσαν τὴν ἀνομίαν αὐτῶν· τώρα περιεκύκλωσαν αὐτοὺς αἱ πράξεις αὐτῶν· ἔμπροσθεν τοῦ προσώπου μου ἔγειναν.
3 Ἐν τῇ κακίᾳ αὑτῶν εὔφραναν τὸν βασιλέα καὶ ἐν τοῖς ψεύδεσιν αὑτῶν τοὺς ἄρχοντας.
4 Πάντες εἶναι μοιχοί, ὡς ὁ κλίβανος ὁ πεπυρωμένος ὑπὸ τοῦ ἀρτοποιοῦ· ὅστις, ἀφοῦ ζυμώσῃ τὸ φύραμα, παύει τοῦ νὰ θερμαίνῃ αὐτόν, ἑωσοῦ γείνῃ ἡ ζύμωσις.
5 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ βασιλέως ἡμῶν, οἱ ἄρχοντες ἠσθένησαν ὑπὸ τῆς φλογώσεως τοῦ οἴνου, καὶ αὐτὸς ἐξήπλωσε τὴν χεῖρα αὑτοῦ πρὸς τοὺς ἀχρείους.
6 Διότι ἐνασχολοῦσι τὴν καρδίαν αὑτῶν φλεγωμένην ὡς κλίβανον ἐν ταῖς ἐνέδραις αὑτῶν· ὁ ἀρτοποιὸς αὐτῶν κοιμᾶται ὅλην τὴν νύκτα· τὴν δὲ αὐγήν αὐτή καίει ὡς πῦρ φλογίζον.
7 Πάντες οὗτοι ἐθερμάνθησαν ὡς κλίβανος καὶ κατέφαγον τοὺς κριτὰς αὑτῶν· πάντες οἱ βασιλεῖς αὐτῶν ἔπεσον· δὲν ὑπάρχει μεταξὺ αὐτῶν ὁ ἐπικαλούμενός με.
8 Ὁ Ἐφραΐμ, αὐτὸς συνεμίγη μετὰ τῶν λαῶν· ὁ Ἐφραΐμ εἶναι ὡς ἐγκρυφίας ὅστις δὲν ἐστράφη.
9 Ξένοι κατέφαγον τὴν δύναμιν αὐτοῦ καὶ αὐτὸς δὲν γνωρίζει τοῦτο· καὶ λευκαὶ τρίχες ἀνεφύησαν σποράδην ἐν αὐτῷ καὶ αὐτὸς δὲν γνωρίζει τοῦτο.
10 Καὶ ἡ ὑπερηφανία τοῦ Ἰσραήλ μαρτυρεῖ κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ· καὶ δὲν ἐπιστρέφουσι πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν οὐδὲ ἐκζητοῦσιν αὐτὸν διὰ πάντα ταῦτα.
11 Καὶ ὁ Ἐφραΐμ εἶναι ὡς περιστερὰ δελεαζομένη, μή ἔχουσα σύνεσιν· ἐπικαλοῦνται τὴν Αἴγυπτον, ὑπάγουσιν εἰς τὴν Ἀσσυρίαν.
12 Ὅταν ὑπάγωσι, θέλω ἐξαπλώσει ἐπ᾿ αὐτοὺς τὸ δίκτυόν μου· θέλω καταβιβάσει αὐτοὺς καθὼς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ· θέλω παιδεύσει αὐτοὺς καθὼς ἐκηρύχθη ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν.
13 Οὐαὶ εἰς αὐτούς, διότι ἀπεσκίρτησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ· ὄλεθρος εἰς αὐτούς, διότι ἠσέβησαν εἰς ἐμέ· ἐνῷ ἐγὼ ἐξηγόρασα αὐτούς, αὐτοὶ ἐλάλησαν κατ᾿ ἐμοῦ ψεύδη.
14 Καὶ δὲν μὲ ἐπεκαλέσθησαν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτῶν, ἀλλὰ λόλυζον ἐπὶ τὰς κλίνας αὑτῶν· βασανίζονται διὰ σῖτον καὶ οἶνον καὶ στασιάζουσιν ἐναντίον μου.
15 Καὶ ἐγὼ ἐπαίδευσα αὐτοὺς ἐνῷ ἐνίσχυσα τοὺς βραχίονας αὐτῶν, αὐτοὶ ὅμως διελογίζοντο πονηρὰ ἐναντίον μου.
16 Ἐπιστρέφουσιν, οὐχὶ εἰς τὸν Ὕψιστον· ἔγειναν ὡς τόξον στρεβλόν· οἱ ἄρχοντες αὐτῶν θέλουσι πέσει ἐν ῥομφαίᾳ διὰ τὴν αὐθάδειαν τῆς γλώσσης αὐτῶν· τοῦτο θέλει εἶσθαι τὸ ὄνειδος αὐτῶν ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου.
1 Σάλπισον ταῦτα μὲ τὸ στόμα σου· θέλεις ὁρμήσει ὡς ἀετὸς ἐναντίον τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, διότι παρέβησαν τὴν διαθήκην μου καὶ ἠσέβησαν εἰς τὸν νόμον μου.
2 Ὁ Ἰσραήλ θέλει κράζει πρὸς ἐμέ, Θεὲ μου, σὲ γνωρίζομεν.
3 Ὁ Ἰσραήλ ἀπέρριψε τὸ ἀγαθόν· ὁ ἐχθρὸς θέλει καταδιώξει αὐτόν.
4 Αὐτοὶ κατέστησαν βασιλεῖς, πλήν οὐχὶ παρ᾿ ἐμοῦ· ἔκαμον ἄρχοντας, πλήν χωρὶς νὰ ἔχω εἴδησιν· ἐκ τοῦ ἀργυρίου αὑτῶν καὶ ἐκ τοῦ χρυσίου αὑτῶν ἔκαμον εἰς ἑαυτοὺς εἴδωλα, διὰ νὰ ἐξολοθρευθῶσιν.
5 Ἀπέρριψεν αὐτοὺς ὁ μόσχος σου, Σαμάρεια· ὁ θυμὸς μου ἐξήφθη ἐναντίον αὐτῶν· ἕως πότε δὲν θέλουσι δυνηθῆ νὰ καθαρισθῶσι;
6 Καὶ τοῦτο βεβαίως ἔγεινεν ὑπὸ τοῦ Ἰσραήλ· ὁ τεχνίτης ἔκαμεν αὐτό· ὅθεν αὐτὸ δὲν εἶναι Θεός· ὁ μόσχος λοιπὸν τῆς Σαμαρείας θέλει γείνει συντρίμματα.
7 Ἐπειδή ἔσπειραν ἄνεμον, διὰ τοῦτο θέλουσι θερίσει ἀνεμοστρόβιλον· δὲν ἔχει κάλαμον· ὁ βλαστὸς δὲν θέλει δώσει ἄλευρον· καὶ ἄν δώσῃ, ξένοι θέλουσι καταπίει αὐτό.
8 Κατεπόθη ὁ Ἰσραήλ· τώρα ἔγειναν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν ὡς σκεῦος ἐν δὲν ὑπάρχει χάρις.
9 Διότι ἀφ᾿ ἑαυτῶν ἀνέβησαν εἰς τοὺς Ἀσσυρίους, ὡς ὄναγρος μονάζων καθ᾿ ἑαυτόν· ὁ Ἐφραΐμ ἐμίσθωσεν ἐραστάς.
10 Πλήν ἄν καὶ ἐμίσθωσαν ἐραστὰς μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, τώρα θέλω συνάξει αὐτούς· καὶ θέλουσι λυπηθῆ μετ᾿ ὀλίγον διὰ τὸ φορτίον τοῦ βασιλέως τῶν ἀρχόντων.
11 Ἐπειδή ὁ Ἐφραΐμ ἐπλήθυνε τὰ θυσιαστήρια διὰ νὰ ἁμαρτάνῃ, θέλουσι γείνει εἰς αὐτὸν θυσιαστήρια τοῦ ἁμαρτάνειν.
12 Ἔγραψα πρὸς αὐτὸν τὰ μεγαλεῖα τοῦ νόμου μου· πλήν ἐλογίσθησαν ὡς ἀλλότριον πρᾶγμα.
13 Ἐν ταῖς θυσίαις, τὰς ὁποίας προσφέρουσιν εἰς ἐμέ, θυσιάζουσι κρέας καὶ τρώγουσιν· ὁ Κύριος δὲν δέχεται αὐτάς· τώρα θέλει ἐνθυμηθῆ τὴν ἀνομίαν αὐτῶν καὶ ἐπισκεφθῆ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν· αὐτοὶ θέλουσιν ἐπιστρέψει εἰς τὴν Αἴγυπτον.
14 Διότι ὁ Ἰσραήλ ἐλησμόνησε τὸν Ποιητήν αὑτοῦ καὶ οἰκοδομεῖ ναούς, καὶ ὁ Ἰούδας ἐπλήθυνεν χυρωμένας πόλεις· ἀλλὰ θέλω ἐξαποστείλει πῦρ ἐπὶ τὰς πόλεις αὐτοῦ καὶ θέλει καταφάγει τὰ παλάτια αὐτῶν.
1 Μή χαῖρε, Ἰσραήλ, μηδὲ εὐφραίνου ὡς οἱ λαοί· διότι ἐπόρνευσας ἐκκλίνων ἀπὸ τοῦ Θεοῦ σου· ἠγάπησας μισθώματα ἐπὶ πᾶν ἁλώνιον σίτου.
2 Τὸ ἁλώνιον καὶ ὁ ληνὸς δὲν θέλουσι θρέψει αὐτούς, καὶ ὁ οἶνος θέλει ἐκλείψει ἀπ᾿ αὐτῶν.
3 Δὲν θέλουσι κατοικήσει ἐν τῇ γῆ τοῦ Κυρίου· ἀλλ᾿ ὁ Ἐφραΐμ θέλει ἐπιστρέψει πρὸς τὴν Αἴγυπτον, καὶ θέλουσι φάγει ἀκάθαρτα ἐν τῇ Ἀσσυρίᾳ.
4 Δὲν θέλουσι προσφέρει σπονδὰς οἴνου εἰς τὸν Κύριον, οὐδὲ θέλουσιν εἶσθαι ἀρεστοὶ εἰς αὐτόν· αἱ θυσίαι αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι εἰς αὐτοὺς ὡς ἄρτος πενθούντων· πάντες οἱ τρώγοντες αὐτὰς θέλουσι μιανθῆ· διότι ἄρτος αὐτῶν ὑπὲρ τῆς ψυχῆς αὐτῶν δὲν θέλει εἰσέλθει εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
5 Τί θέλετε κάμει ἐν ἡμέρᾳ πανηγύρεως καὶ ἐν ἡμέρᾳ ἑορτῆς τοῦ Κυρίου;
6 Διότι, ἰδού, ἔφυγον διὰ τὴν ταλαιπωρίαν· ἡ Αἴγυπτος θέλει συνάξει αὐτούς, ἡ Μέμφις θέλει θάψει αὐτούς· τὰ δι᾿ ἀργυρίου ἐπιθυμητὰ αὐτῶν, κνίδαι θέλουσι κληρονομήσει αὐτά· ἄκανθαι θέλουσιν εἶσθαι ἐν ταῖς σκηναῖς αὐτῶν.
7 Ἦλθον αἱ ἡμέραι τῆς ἐπισκέψεως, αἱ ἡμέραι τῆς ἀνταποδόσεως ἦλθον· ὁ Ἰσραήλ θέλει γνωρίσει τοῦτο· ὁ προφήτης εἶναι ἄφρων, ὁ ἄνθρωπος ὁ πνευματέμφορος μαινόμενος, διὰ τὸ πλῆθος τῆς ἀνομίας σου καὶ τοῦ μεγάλου κατὰ σοῦ μίσους.
8 Ὁ φρουρὸς τοῦ Ἐφραΐμ ἦτο ὁ μετὰ τοῦ Θεοῦ μου, ὁ δὲ προφήτης ἔγεινε παγὶς ἰξευτοῦ εἰς πάσας τὰς ὁδοὺς αὑτοῦ καὶ μῖσος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ.
9 Διεφθάρησαν βαθέως ὡς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς Γαβαά· διὰ τοῦτο θέλει ἐνθυμηθῆ τὴν ἀνομίαν αὐτῶν, θέλει ἐπισκεφθῆ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
10 Εὕρηκα τὸν Ἰσραήλ ὡς σταφυλήν ἐν ἐρήμῳ· εἶδον τοὺς πατέρας σας ὡς τὰ πρωτογέννητα τῆς συκῆς ἐν τῇ ἀρχῇ αὐτῆς· ἀλλ᾿ αὐτοὶ ὑπῆγον πρὸς τὸν Βέελ-φεγὼρ καὶ ἀφιερώθησαν εἰς τὴν αἰσχύνην· καὶ ἔγειναν βδελυκτοί, καθὼς τὸ ἀντικείμενον τῆς ἀγάπης αὐτῶν.
11 Περὶ δὲ τοῦ Ἐφραΐμ, ὡς πτηνὸν θέλει πετάξει ἡ δόξα αὐτῶν, ἀπὸ τῆς γέννας καὶ ἀπὸ τῆς μήτρας καὶ ἀπὸ τῆς συλλήψεως·
12 ἀλλὰ καὶ ἄν ἐκθρέψωσι τὰ τέκνα αὑτῶν, θέλω ἀτεκνώσει αὐτούς, ὥστε νὰ μή μείνῃ ἄνθρωπος, διότι οὐαὶ ἔτι εἰς αὐτούς, ὅταν συρθῶ ἀπ᾿ αὐτῶν.
13 Ὁ Ἐφραΐμ μὲ ἐφαίνετο ὡς ἡ Τύρος, πεφυτευμένος ἐν τόπῳ τερπνῷ· πλήν ὁ Ἐφραΐμ θέλει ἐκφέρει τὰ τέκνα αὑτοῦ διὰ τὸν φονέα.
14 Δὸς εἰς αὐτούς, Κύριε· τί θέλεις δώσει; δὸς εἰς αὐτοὺς μήτραν ἀποβάλλουσαν καὶ μαστοὺς ξηρούς.
15 Πᾶσα ἡ κακία αὐτῶν εἶναι ἐν Γαλγάλοις· διότι ἐκεῖ ἐμίσησα αὐτούς· διὰ τὴν κακίαν τῶν πράξεων αὐτῶν θέλω ἐξώσει αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ οἴκου μου· δὲν θέλω ἀγαπᾷ πλέον αὐτούς· πάντες οἱ ἄρχοντες αὐτῶν εἶναι ἀποστάται.
16 Ἐπατάχθη ὁ Ἐφραΐμ· ἡ ῥίζα αὐτῶν ἐξηράνθη· καρπὸν δὲν θέλουσι κάμει· ὅτι καὶ ἄν γεννήσωσι, θέλω θανατώσει τὰ ἐπιθυμητὰ τῆς μήτρας αὐτῶν.
17 Ὁ Θεὸς μου θέλει ἀπορρίψει αὐτούς, διότι δὲν εἰσήκουσαν αὐτόν· καὶ θέλουσιν εἶσθαι πλανώμενοι μεταξὺ τῶν ἐθνῶν.
1 Ὁ Ἰσραήλ εἶναι ἄμπελος εὐκληματοῦσα· ἐκαρποφόρησεν ἀφθόνως· κατὰ τὸ πλῆθος τῶν καρπῶν αὑτοῦ ἐπλήθυνε τὰ θυσιαστήρια· κατὰ τὴν ἀγαθότητα τῆς γῆς αὑτοῦ ἐλάμπρυνε τὰ ἀγάλματα.
2 Ἡ καρδία αὐτῶν εἶναι μεμερισμένη· τώρα θέλουσι τιμωρηθῆ· αὐτὸς θέλει κατασκάψει τὰ θυσιαστήρια αὐτῶν, θέλει φθείρει τὰ ἀγάλματα αὐτῶν.
3 Διότι τώρα θέλουσιν εἰπεῖ, Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν βασιλέα, διότι δὲν ἐφοβήθημεν τὸν Κύριον· καὶ ὁ βασιλεὺς τί ἤθελε μᾶς κάμει;
4 Ἐλάλησαν λόγους, ὁμνύοντες ψευδῶς, ἐνῷ ἔκαμνον συνθήκην· ὅθεν ἡ καταδίκη θέλει ἐκβλαστήσει ὡς τὸ κώνειον ἐν ταῖς αὔλαξι τοῦ ἀγροῦ.
5 Οἱ κάτοικοι τῆς Σαμαρείας θέλουσι κατατρομάξει διὰ τὸν μόσχον τῆς Βαὶθ-αὐέν· διότι ὁ λαὸς αὐτοῦ θέλει πενθήσει δι᾿ αὐτὸν καὶ οἱ εἰδωλοθύται αὐτοῦ, οἱ χαίροντες εἰς αὐτόν, διὰ τὴν δόξαν αὐτοῦ, διότι μετῳκίσθη ἀπ᾿ αὐτοῦ.
6 Αὐτὸς ὅτι θέλει φερθῆ εἰς τὴν Ἀσσυρίαν, δῶρον πρὸς τὸν βασιλέα Ἰαρείβ· αἰσχύνη θέλει καταλάβει τὸν Ἐφραΐμ, καὶ ὁ Ἰσραήλ θέλει ἐντραπῆ διὰ τὴν βουλήν αὑτοῦ.
7 Ἀφανίζεται ἡ Σαμάρεια καὶ ὁ βασιλεὺς αὐτῆς ὡς ἀφρὸς ἐπὶ πρόσωπον ὕδατος.
8 Καὶ οἱ βωμοὶ τῆς Αὐέν, ἡ ἁμαρτία τοῦ Ἰσραήλ, θέλουσι καταστραφῆ· ἄκανθαι καὶ τρίβολοι θέλουσι βλαστήσει ἐπὶ τὰ θυσιαστήρια αὐτῶν· καὶ θέλουσιν εἰπεῖ πρὸς τὰ ὄρη, Καλύψατέ μας· καὶ πρὸς τοὺς λόφους, Πέσατε ἐφ᾿ ἡμᾶς.
9 Ἰσραήλ, ἡμάρτησας ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τῆς Γαβαά· ἐκεῖ ἐστάθησαν· ἡ ἐν Γαβαὰ κατὰ τῶν υἱῶν τῆς ἀνομίας μάχη δὲν ἔφθασεν εἰς αὐτούς.
10 Κατὰ τὴν βουλήν μου βεβαίως θέλω παιδεύσει αὐτούς· καὶ οἱ λαοὶ θέλουσι συναχθῆ ἐναντίον αὐτῶν, ὅταν φέρωνται εἰς αἰχμαλωσίαν διὰ τὰς δύο ἀνομίας αὑτῶν.
11 Ὁ Ἐφραΐμ εἶναι μὲν δάμαλις δεδιδαγμένη καὶ ἀγαπῶσα νὰ ἀλωνίζῃ· πλήν ἐγὼ θέλω περάσει ζυγὸν ἐπὶ τὸν ὡραῖον αὐτῆς τράχηλον· θέλω ὑποζεύξει τὸν Ἐφραΐμ· ὁ Ἰούδας θέλει ἀροτριᾷ, ὁ Ἰακώβ θέλει βωλοκοπεῖ εἰς ἑαυτόν.
12 Σπείρατε δι᾿ ἑαυτοὺς ἐν δικαιοσύνῃ, θερίσατε ἐν ἐλέει· ἀνοίξατε τὴν ἀφειμένην σας γῆν· διότι εἶναι καιρὸς νὰ ἐκζητήσητε τὸν Κύριον, ἑωσοῦ ἔλθῃ καὶ ἐπισταλάξῃ δικαιοσύνην ἐφ᾿ ὑμᾶς.
13 Ἠροτριάσατε ἀσέβειαν, ἐθερίσατε ἀνομίαν, ἐφάγετε καρπὸν ψεύδους· διότι ἤλπισας εἰς τὴν ὁδὸν σου, εἰς τὸ πλῆθος τῶν ἰσχυρῶν σου.
14 Διὰ τοῦτο ἀπώλεια θέλει ἐγερθῆ μεταξὺ τῶν λαῶν σου, καὶ πάντα τὰ φρούριά σου θέλουσιν ἐκπορθηθῆ, καθὼς ὁ Σαλμὰν ἐξεπόρθησε τὴν Βαὶθ-ἀρβὲλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς μάχης· ἡ μήτηρ κατεσυντρίβη ἐπὶ τὰ τέκνα.
15 Οὕτω θέλει κάμει εἰς ἐσᾶς ἡ Βαιθήλ ἕνεκεν τῆς ἐσχάτης ἀνομίας σας· πρωΐ θέλει ἀφανισθῆ ὁλοτελῶς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ.
1 Ὅτε ὁ Ἰσραήλ ἦτο νήπιον, τότε ἐγὼ ἠγάπησα αὐτὸν καὶ ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱὸν μου.
2 Ὅσον ἐκάλουν αὐτούς, τόσον αὐτοὶ ἀνεχώρουν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτῶν· ἐθυσίαζον εἰς τοὺς Βααλεὶμ καὶ ἐθυμίαζον εἰς τὰ γλυπτά.
3 Ἐγὼ ἐδίδαξα ἔτι τὸν Ἐφραΐμ νὰ περιπατῇ, πιάνων αὐτὸν ἀπὸ τῶν βραχιόνων αὐτοῦ· ἀλλὰ δὲν ἐγνώρισαν ὅτι ἰάτρευον αὐτούς.
4 Ἔσυρα αὐτοὺς μὲ σχοινία ἀνθρώπου, μὲ δεσμοὺς ἀγάπης· καὶ ἤμην εἰς αὐτοὺς ὡς οἱ ἀφαιροῦντες τὸν ζυγὸν ἐπάνωθεν τῶν σιαγόνων αὐτῶν, καὶ ἔθεσα τροφήν ἔμπροσθεν αὐτῶν.
5 Δὲν θέλει ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου, ἀλλ᾿ ὁ Ἀσσύριος θέλει εἶσθαι βασιλεὺς αὐτοῦ, διότι δὲν ἠθέλησαν νὰ ἐπιστραφῶσι.
6 Καὶ ἡ ῥομφαία θέλει ἐπιπέσει ἐπὶ τὰς πόλεις αὐτοῦ καὶ θέλει ἀναλώσει τοὺς ἰσχυροὺς αὐτοῦ καὶ καταφάγει, ἕνεκα τῶν διαβουλίων αὐτῶν.
7 Καὶ ὁ λαὸς μου εἶναι προσκεκολλημένος εἰς τὴν ἀποστασίαν τὴν κατ᾿ ἐμοῦ· ἄν καὶ ἐκαλέσθησαν πρὸς τὸν Ὕψιστον, οὐδεὶς ὅμως ὕψωσεν αὐτόν.
8 Πῶς θέλω σὲ παραδώσει, Ἐφραΐμ; πῶς θέλω σὲ ἐγκαταλίπει, Ἰσραήλ; πῶς θέλω σὲ κάμει ὡς Ἀδαμά; πῶς θέλω σὲ θέσει ὡς Σεβωείμ; ἡ καρδία μου μετεστράφη ἐντὸς μου, τὰ σπλάγχνα μου συνεκινήθησαν.
9 Δὲν θέλω ἐκτελέσει τὴν ἔξαψιν τοῦ θυμοῦ μου, δὲν θέλω ἐπιστρέψει εἰς ἐξολοθρευμὸν τοῦ Ἐφραΐμ· διότι ἐγὼ εἶμαι Θεὸς καὶ οὐχὶ ἄνθρωπος, Ἃγιος ἐν τῷ μέσῳ σου· καὶ δὲν θέλω εἰσέλθει ἐν θυμῷ.
10 Κατόπιν τοῦ Κυρίου θέλουσι περιπατεῖ· ὡς λέων θέλει βρυχᾶσθαι· ὅταν αὐτὸς βρυχηθῇ, τότε θέλουσι σπεύσει ἐκστατικὰ τὰ τέκνα ἀπὸ τῆς δύσεως·
11 θέλουσι σπεύσει ἐκστατικὰ ὡς πτηνὸν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου καὶ ὡς περιστερὰ ἀπὸ τῆς γῆς τῆς Ἀσσυρίας, καὶ θέλω ἀποκαταστήσει αὐτοὺς ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν, λέγει Κύριος.
12 Ὁ Ἐφραΐμ μὲ περιεκύκλωσε μὲ ψεύδη, καὶ ὁ οἶκος Ἰσραήλ μὲ ἀπάτην· ἀλλ᾿ ὁ Ἰούδας ἔτι ἔχει ἐξουσίαν μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ εἶναι πιστὸς μετὰ τῶν ἁγίων.
1 Ὁ Ἐφραΐμ βόσκεται ἄνεμον καὶ κυνηγεῖ τὸν ἀνατολικὸν ἄνεμον· καθ᾿ ἡμέραν πληθύνει ψεύδη καὶ ὄλεθρον κάμνουσι δὲ συνθήκην μετὰ τῶν Ἀσσυρίων καὶ φέρουσιν ἔλαιον εἰς τὴν Αἴγυπτον.
2 Ὁ Κύριος ἔχει ἔτι κρίσιν μετὰ τοῦ Ἰούδα, καὶ θέλει ἐπισκεφθῆ τὸν Ἰακὼβ κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ· κατὰ τὰς πράξεις αὐτοῦ θέλει ἀνταποδώσει εἰς αὐτόν.
3 Ἐν τῇ κοιλίᾳ ἐπτέρνισε τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ καὶ ἐν τῇ ἀνδρικῇ ἡλικίᾳ αὑτοῦ ἐνίσχυσε πρὸς τὸν Θεόν.
4 Ναί, ἐνίσχυσε μετὰ ἀγγέλου καὶ ὑπερίσχυσεν· ἔκλαυσε καὶ ἐδεήθη αὐτοῦ· ἐν Βαιθήλ εὕρηκεν αὐτόν, καὶ ἐκεῖ ἐλάλησε πρὸς ἡμᾶς·
5 ναί, Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ὁ Κύριος εἶναι τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ.
6 Διὰ τοῦτο σὺ ἐπίστρεψον πρὸς τὸν Θεὸν σου· φύλαττε ἔλεος καὶ κρίσιν καὶ ἔλπιζε ἐπὶ τὸν Θεὸν σου διὰ παντός.
7 Ὁ Ἐφραΐμ εἶναι ἔμπορος· ζύγια ἀπάτης εἶναι ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ· ἀγαπᾷ νὰ ἀδικῇ.
8 Καὶ ὁ Ἐφραΐμ εἶπε, Βεβαίως ἐγὼ ἐπλούτησα, ἀπέκτησα ὑπάρχοντα εἰς ἐμαυτόν· ἐν πᾶσι τοῖς κόποις μου δὲν θέλει εὑρεθῆ ἐν ἐμοὶ ἀνομία, ἥτις νὰ λογίζηται ἁμαρτία.
9 Ἐγὼ δὲ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐκ γῆς Αἰγύπτου, θέλω σὲ κατοικίσει ἔτι ἐν σκηναῖς ὡς ἐν ἡμέραις ἐπισήμου ἑορτῆς.
10 Ἐλάλησα ἔτι διὰ προφητῶν καὶ ὀράσεις ἐπλήθυνα ἐγώ, καὶ παρέστησα ὁμοιώσεις διὰ χειρὸς τῶν προφητῶν.
11 Ἐν Γαλαὰδ τάχα ὑπῆρξεν ἀνομία; ἐν Γαλγάλοις μάλιστα ἐστάθησαν ματαιότης· θυσιάζουσι ταύρους, καὶ τὰ θυσιαστήρια αὐτῶν εἶναι ὡς σωροὶ ἐν ταῖς αὔλαξι τῶν ἀγρῶν.
12 Ὁ δὲ Ἰακὼβ ἔφυγεν εἰς τὴν γῆν τῆς Συρίας καὶ ὁ Ἰσραήλ ἐδούλευσε διὰ γυναῖκα καὶ διὰ γυναῖκα ἐφύλαξε πρόβατα.
13 Καὶ διὰ προφήτου ἀνεβίβασεν ὁ Κύριος τὸν Ἰσραήλ ἐξ Αἰγύπτου καὶ διὰ προφήτου διεφυλάχθη.
14 Ὁ Ἐφραΐμ παρώξυνεν αὐτὸν πικρότατα· διὰ τοῦτο θέλει ἐκχέει τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ ὁ Κύριος αὐτοῦ θέλει ἐπιστρέψει ἐπ᾿ αὐτόν.
1 Ὅτε ὁ Ἐφραΐμ ἐλάλει ἐν τρόμῳ, αὐτὸς ὑψώθη ἐν τῷ Ἰσραήλ· ὅτε δὲ ἡμάρτησε περὶ τοῦ Βάαλ, τότε ἐτελεύτησε.
2 Καὶ τώρα ἁμαρτάνουσιν ἐπὶ μᾶλλον καὶ μᾶλλον καὶ ἔκαμον εἰς ἑαυτοὺς χωνευτὰ ἐκ τοῦ ἀργυρίου αὑτῶν, εἴδωλα κατὰ τὴν φαντασίαν αὑτῶν, πάντα ταῦτα ἔργον τεχνιτῶν· αὐτοὶ λέγουσι περὶ αὐτῶν, οἱ ἄνθρωποι οἱ θυσιάζοντες ἄς φιλήσωσι τοὺς μόσχους.
3 Διὰ τοῦτο θέλουσιν εἶσθαι ὡς νεφέλη πρωϊνή καὶ ὡς δρόσος ἐωθινή διαβαίνουσα, ὡς λεπτὸν ἄχυρον ἐκφυσώμενον ἐκ τοῦ ἁλωνίου καὶ ὡς καπνὸς ἐκ τῆς καπνοδόχου.
4 Ἀλλ᾿ ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐκ γῆς Αἰγύπτου· καὶ ἄλλον θεὸν πλήν ἐμοῦ δὲν θέλεις γνωρίσει· διότι δὲν ὑπάρχει ἄλλος σωτήρ ἐκτὸς ἐμοῦ.
5 Ἐγὼ σὲ ἐγνώρισα ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐν γῇ ἀνύδρῳ.
6 Κατὰ τὰς βοσκὰς αὐτῶν, οὕτως ἐχορτάσθησαν· ἐχορτάσθησαν, καὶ ὑψώθη ἡ καρδία αὐτῶν· διὰ τοῦτο μὲ ἐλησμόνησαν.
7 Ὅθεν θέλω εἶσθαι εἰς αὐτοὺς ὡς λέων· ὡς πάρδαλις ἐν ὁδῷ θέλω παραμονεύει αὐτούς.
8 Θέλω ἀπαντήσει αὐτοὺς ὡς ἄρκτος στερηθεῖσα τῶν τέκνων αὑτῆς, καὶ θέλω διασπαράξει τὸ περίφραγμα τῆς καρδίας αὐτῶν καὶ καταφάγει αὐτοὺς ἐκεῖ ὡς λέων· θηρίον ἄγριον θέλει διασπαράξει αὐτούς.
9 Ἀπωλέσθης, Ἰσραήλ· πλήν ἐν ἐμοὶ εἶναι ἡ βοήθειά σου.
10 Ποῦ εἶναι ὁ βασιλεὺς σου; ποῦ; ἄς σὲ σώσῃ τώρα ἐν πάσαις σου ταῖς πόλεσι· καὶ ποῦ οἱ κριταὶ σου, περὶ τῶν ὁποίων εἶπας, Δὸς μοι βασιλέα καὶ ἄρχοντας;
11 Σοὶ ἔδωκα βασιλέα ἐν τῷ θυμῷ μου καὶ ἀφρεσα αὐτὸν ἐν τῇ ὀργῇ μου.
12 Ἡ ἀνομία τοῦ Ἐφραΐμ εἶναι περιδεδεμένη· ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ ἀποτεταμιευμένη.
13 Πόνοι τικτούσης θέλουσιν ἐλθεῖ ἐπ᾿ αὐτόν· εἶναι υἱὸς ἀσύνετος· διότι δὲν εἶναι καιρὸς νὰ στέκηται ἐν τῷ ἀνοίγματι τῆς μήτρας.
14 Ἐκ χειρὸς δου θέλω ἐλευθερώσει αὐτούς, ἐκ θανάτου θέλω σώσει αὐτούς. Ποῦ εἶναι, θάνατε, ὁ ὄλεθρός σου; ποῦ, δη, ἡ φθορὰ σου; ἡ μεταμέλεια θέλει κρύπτεσθαι ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν μου.
15 Ἄν καὶ οὗτος ἐστάθη καρποφόρος μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ, ἀνατολικὸς ἄνεμος ὅμως θέλει ἐλθεῖ, ὁ ἄνεμος τοῦ Κυρίου θέλει ἀναβῆ ἀπὸ τῆς ἐρήμου, καὶ αἱ βρύσεις αὐτοῦ θέλουσιν ἐκλείψει καὶ θέλει καταξηρανθῆ ἡ πηγή αὐτοῦ· οὗτος θέλει ἀφαρπάσει τὸν θησαυρὸν πάντων τῶν ἐπιθυμητῶν αὐτοῦ σκευῶν.
16 Ἡ Σαμάρεια θέλει ἀφανισθῆ, διότι ἀπεστάτησε κατὰ τοῦ Θεοῦ αὑτῆς· θέλουσι πέσει ἐν ῥομφαίᾳ· τὰ θηλάζοντα νήπια αὐτῶν θέλουσι συντριφθῆ, καὶ αἱ ἐγκυμονοῦσαι αὐτῶν θέλουσι διασχισθῆ.
1 Ἰσραήλ, ἐπίστρεψον πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν σου, διότι ἔπεσας διὰ τῆς ἀνομίας σου.
2 Λάβετε μεθ᾿ ἑαυτῶν λόγους καὶ ἐπιστρέψατε πρὸς τὸν Κύριον· εἴπατε πρὸς αὐτόν, Ἀφαίρεσον πᾶσαν ἀνομίαν ἡμῶν καὶ δέχθητι ἡμᾶς εὐμενῶς, καὶ θέλομεν ἀποδώσει τὸν καρπὸν τῶν χειλέων ἡμῶν·
3 ὁ Ἀσσοὺρ δὲν θέλει μᾶς σώσει· δὲν θέλομεν ἀναβῆ ἐφ᾿ ἵππους· καὶ δὲν θέλομεν εἰπεῖ πλέον πρὸς τὸ ἔργον τῶν χειρῶν ἡμῶν, Εἶσθε θεοὶ ἡμῶν· διότι ἐν σοὶ θέλει ἐλεηθῆ ὁ ὀρφανός.
4 Θέλω ἰατρεύσει τὴν ἀποστασίαν αὐτῶν, θέλω ἀγαπήσει αὐτοὺς ἐγκαρδίως· διότι ὁ θυμὸς μου ἀπεστράφη ἀπ᾿ αὐτοῦ.
5 Θέλω εἶσθαι ὡς δρόσος εἰς τὸν Ἰσραήλ· ὡς κρίνον θέλει ἀνθήσει καὶ θέλει ἐκτείνει τὰς ῥίζας αὑτοῦ ὡς δένδρον τοῦ Λιβάνου.
6 Οἱ κλάδοι αὐτοῦ θέλουσιν ἐξαπλωθῆ καὶ ἡ δόξα αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ὡς ἐλαίας καὶ ἡ ὀσμή αὐτοῦ ὡς τοῦ Λιβάνου.
7 Θέλουσιν ἐπιστρέψει καὶ καθήσει ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ· θέλουσιν ἀναζήσει ὡς σῖτος καὶ ἀνθήσει ὡς ἄμπελος· ἡ μνήμη αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ὡς οἶνος Λιβάνου.
8 Ὁ Ἐφραΐμ θέλει εἰπεῖ, Τί ἔχω νὰ κάμω πλέον μετὰ τῶν εἰδώλων; Ἐγὼ ἤκουσα καὶ θέλω παραφυλάξει αὐτόν· ἐγὼ εἶμαι εἰς αὐτὸν ὡς ἐλάτη εὐθαλής· ἀπ᾿ ἐμοῦ ὁ καρπὸς σου θέλει προέλθει.
9 Τίς εἶναι σοφὸς καὶ θέλει ἐννοήσει ταῦτα, συνετὸς καὶ θέλει γνωρίσει αὐτά; διότι εὐθεῖαι εἶναι αἱ ὁδοὶ τοῦ Κυρίου, καὶ οἱ δίκαιοι θέλουσι περιπατεῖ ἐν αὐταῖς· οἱ δὲ παραβάται θέλουσι πέσει ἐν αὐταῖς.