1 Ἐν τῷ τριακοστῷ ἔτει, τῷ τετάρτῳ μηνί, τῇ πέμπτῃ τοῦ μηνός, ἐνῷ ἤμην μεταξὺ τῶν αἰχμαλώτων παρὰ τὸν ποταμὸν Χεβάρ, ἠνοίχθησαν οἱ οὐρανοὶ καὶ εἶδον ὀράματα τοῦ Θεοῦ·
2 τῇ πέμπτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ ἔτους τούτου, τοῦ πέμπτου τῆς αἰχμαλωσίας τοῦ βασιλέως Ἰωαχείν,
3 ἔγεινε ῥητῶς λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἰεζεκιήλ υἱὸν τοῦ Βουζεὶ τὸν ἱερέα, ἐν τῇ γῇ τῶν Χαλδαίων παρὰ τὸν ποταμὸν Χεβάρ, καὶ ἐκεῖ ἐστάθη ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου ἐπ᾿ αὐτόν.
4 Καὶ εἶδον καὶ ἰδού, ἀνεμοστρόβιλος ἤρχετο ἀπὸ βορρᾶ, νέφος μέγα καὶ πῦρ συστρεφόμενον· πέριξ δὲ τούτου λάμψις καὶ ἐκ μέσου αὐτοῦ ἐφαίνετο ὡς ὄψις ἠλέκτρου, ἐκ μέσου τοῦ πυρός.
5 Καὶ ἐκ μέσου αὐτοῦ ἐφαίνετο τεσσάρων ζώων ὁμοίωμα. Καὶ ἡ θέα αὐτῶν ἦτο αὕτη· εἶχον ὁμοίωμα ἀνθρώπου.
6 Καὶ ἕκαστον εἶχε τέσσαρα πρόσωπα καὶ ἕκαστον αὐτῶν εἶχε τέσσαρας πτέρυγας.
7 Καὶ οἱ πόδες αὐτῶν ἦσαν πόδες ὀρθοί, καὶ τὸ ἴχνος τοῦ ποδὸς αὐτῶν ὅμοιον μὲ ἴχνος ποδὸς μόσχου· καὶ ἐσπινθηροβόλουν ὡς ὄψις χαλκοῦ στίλβοντος.
8 Καὶ εἶχον χεῖρας ἀνθρώπου ὑποκάτωθεν τῶν πτερύγων αὑτῶν, εἰς τὰ τέσσαρα αὑτῶν μέρη· καὶ τὰ τέσσαρα εἶχον τὰ πρόσωπα αὑτῶν καὶ τὰς πτέρυγας αὑτῶν.
9 Αἱ πτέρυγες αὐτῶν συνείχοντο ἡ μία μετὰ τῆς ἄλλης· δὲν ἐστρέφοντο ἐνῷ ἐβάδιζον· κατέναντι τοῦ προσώπου αὑτῶν ἐπορεύοντο ἕκαστον.
10 Περὶ δὲ τοῦ ὁμοιώματος τοῦ προσώπου αὐτῶν, τὰ τέσσαρα εἶχον πρόσωπον ἀνθρώπου, καὶ πρόσωπον λέοντος κατὰ τὸ δεξιὸν μέρος· καὶ τὰ τέσσαρα εἶχον πρόσωπον βοὸς κατὰ τὸ ἀριστερόν· εἶχον καὶ τὰ τέσσαρα πρόσωπον ἀετοῦ.
11 Καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν καὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν ἦσαν διῃρημέναι πρὸς τὰ ἄνω· δύο ἑκάστου συνείχοντο ἡ μία μετὰ τῆς ἄλλης καὶ δύο ἐκάλυπτον τὰ σώματα αὐτῶν.
12 Καὶ ἐπορεύοντο ἕκαστον κατέναντι τοῦ προσώπου αὑτοῦ· ὅπου τὸ πνεῦμα ἐφέρετο, ἐκεῖ ἐβάδιζον· ἐνῷ ἐβάδιζον, δὲν ἐστρέφοντο.
13 Περὶ δὲ τοῦ ὁμοιώματος τῶν ζώων, ἡ θέα αὐτῶν ἦτο ὡς καιόμενοι ἄνθρακες πυρός, ὡς θέα λαμπάδων· τοῦτο συνεστρέφετο μεταξὺ τῶν ζώων· καὶ ἦτο τὸ πῦρ λαμπρόν, καὶ ἀστραπή ἐξήρχετο ἀπὸ τοῦ πυρός.
14 Καὶ τὰ ζῷα ἔτρεχον καὶ ἐπέστρεφον ὡς ἡ θέα τῆς ἀστραπῆς.
15 Καὶ ὡς εἶδον τὰ ζῷα, ἰδού, τροχὸς εἷς ἐπὶ τὴν γῆν, πλησίον τῶν ζώων εἰς τὰ τέσσαρα αὐτῶν πρόσωπα.
16 Ἡ θέα τῶν τροχῶν καὶ ἡ ἐργασία αὐτῶν ἦσαν ὡς ὄψις βηρύλλου· καὶ οἱ τέσσαρες εἶχον τὸ αὐτὸ ὁμοίωμα· καὶ ἡ θέα αὐτῶν καὶ ἡ ἐργασία αὐτῶν ἦσαν ὡς ἐὰν ἦτο τροχὸς ἐν μέσῳ τροχοῦ.
17 Ὅτε ἐβάδιζον, ἐκινοῦντο κατὰ τὰ τέσσαρα αὑτῶν πλάγια· δὲν ἐστρέφοντο ἐνῷ ἐβάδιζον.
18 Οἱ δὲ κύκλοι αὐτῶν ἦσαν τόσον ὑψηλοί, ὥστε ἔκαμνον φόβον· καὶ οἱ κύκλοι αὐτῶν πλήρεις ὀφθαλμῶν κύκλῳ τῶν τεσσάρων τούτων.
19 Καὶ ὅτε τὰ ζῷα ἐπορεύοντο, ἐπορεύοντο οἱ τροχοὶ πλησίον αὐτῶν· καὶ ὅτε τὰ ζῷα ὑψόνοντο ἀπὸ τῆς γῆς, ὑψόνοντο καὶ οἱ τροχοί.
20 Ὅπου ἦτο νὰ ὑπάγῃ τὸ πνεῦμα, ἐκεῖ ἐπορεύοντο, ἐκεῖ τὸ πνεῦμα ἦτο νὰ ὑπάγῃ· καὶ οἱ τροχοὶ ὑψόνοντο ἀπέναντι τούτων, διότι τὸ πνεῦμα τῶν ζώων ἦτο ἐν τοῖς τροχοῖς.
21 Ὅτε ἐκεῖνα ἐπορεύοντο, ἐπορεύοντο καὶ οὗτοι· καὶ ὅτε ἐκεῖνα ἵσταντο, ἵσταντο καὶ οὗτοι· ὅτε δὲ ἐκεῖνα ὑψόνοντο ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ οἱ τροχοὶ ὑψόνοντο ἀπέναντι αὐτῶν, διότι τὸ πνεῦμα τῶν ζώων ἦτο ἐν τοῖς τροχοῖς.
22 Καὶ τὸ ὁμοίωμα τοῦ στερεώματος τοῦ ἐπάνωθεν τῆς κεφαλῆς τῶν ζώων ἦτο ὡς ὄψις φοβεροῦ κρυστάλλου, ἐξηπλωμένου ὑπὲρ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν.
23 Ὑποκάτω δὲ τοῦ στερεώματος ἦσαν ἐκτεταμέναι αἱ πτέρυγες αὐτῶν, ἡ μία πρὸς τὴν ἄλλην· δύο εἶχεν ἕκαστον, μὲ τὰς ὁποίας ἐκάλυπτον τὰ σώματα αὑτῶν.
24 Καὶ ὅτε ἐπορεύοντο, ἤκουον τὸν ἦχον τῶν πτερύγων αὐτῶν, ὡς ἦχον ὑδάτων πολλῶν, ὡς φωνήν τοῦ Παντοδυνάμου, καὶ τὴν φωνήν τῆς λαλιᾶς ὡς φωνήν στρατοπέδου· ὅτε ἵσταντο, κατεβίβαζον τὰς πτέρυγας αὑτῶν.
25 Καὶ ἐγίνετο φωνή ἄνωθεν ἐκ τοῦ στερεώματος τοῦ ὑπὲρ τὴν κεφαλήν αὐτῶν· ὅτε ἵσταντο, κατεβίβαζον τὰς πτέρυγας αὑτῶν.
26 Ὑπεράνωθεν δὲ τοῦ στερεώματος τοῦ ὑπὲρ τὴν κεφαλήν αὐτῶν ἐφαίνετο ὁμοίωμα θρόνου, ὡς θέα λίθου σαπφείρου· καὶ ἐπὶ τοῦ ὁμοιώματος τοῦ θρόνου ὁμοίωμα ὡς θέα ἀνθρώπου καθημένου ἐπ᾿ αὐτὸν ἄνωθεν.
27 Καὶ εἶδον ὡς ὄψιν ἠλέκτρου, ὡς θέαν πυρὸς ἐν αὐτῷ κύκλῳ, ἀπὸ τῆς θέας τῆς ὀσφύος αὐτοῦ καὶ ἐπάνω· καὶ ἀπὸ τῆς θέας τῆς ὀσφύος αὐτοῦ καὶ κάτω εἶδον ὡς θέαν πυρός, καὶ εἶχε λάμψιν κύκλῳ.
28 Ὡς ἡ θέα τοῦ τόξου, τοῦ γινομένου ἐν τῇ νεφέλῃ ἐν ἡμέρᾳ βροχῆς, οὕτως ἦτο ἡ θέα τῆς λάμψεως κύκλῳ. Αὕτη ἦτο ἡ θέα τοῦ ὁμοιώματος τῆς δόξης τοῦ Κυρίου. Καὶ ὅτε εἶδον, ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἤκουσα φωνήν λαλοῦντος.
1 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, στῆθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου, καὶ θέλω λαλήσει πρὸς σέ.
2 Καὶ καθὼς ἐλάλησε πρὸς ἐμέ, εἰσῆλθεν εἰς ἐμὲ τὸ πνεῦμα καὶ μὲ ἔστησεν ἐπὶ τοὺς πόδας μου, καὶ ἤκουσα τὸν λαλοῦντα πρὸς ἐμέ.
3 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, ἐγὼ σὲ ἐξαποστέλλω πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, πρὸς ἔθνη ἀποστατικά, τὰ ὁποῖα ἀπεστάτησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ· αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν ἐστάθησαν παραβάται ἐναντίον μου ἕως ταύτης τῆς σήμερον ἡμέρας·
4 καὶ εἶναι υἱοὶ σκληροπρόσωποι καὶ σκληροκάρδιοι. Ἐγὼ σὲ ἐξαποστέλλω πρὸς αὐτούς, καὶ θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός.
5 Καὶ ἐὰν τε ἀκούσωσιν, ἐὰν τε ἀπειθήσωσι, διότι εἶναι οἶκος ἀποστάτης, θέλουσιν ὅμως γνωρίσει ὅτι ἐστάθη προφήτης ἐν μέσῳ αὐτῶν.
6 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, μή φοβηθῇς ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ ἀπὸ τῶν λόγων αὐτῶν μή δειλιάσῃς, διότι εἶναι ἄκανθαι καὶ σκόλοπες μετὰ σοῦ, καὶ κατοικεῖς μεταξὺ σκορπίων· μή φοβηθῇς ἀπὸ τῶν λόγων αὐτῶν καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν μή τρομάξῃς, διότι εἶναι οἶκος ἀποστάτης.
7 Καὶ θέλεις λαλήσει τοὺς λόγους μου πρὸς αὐτούς, ἐὰν τε ἀκούσωσιν, ἐὰν τε ἀπειθήσωσι· διότι εἶναι ἀποστάται.
8 Σὺ ὅμως, υἱὲ ἀνθρώπου, ἄκουε τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἐγὼ λαλῶ πρὸς σέ· μή γείνῃς ἀποστάτης ὡς ὁ ἀποστάτης οἶκος· ἄνοιξον τὸ στόμα σου καὶ φάγε τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἐγὼ δίδω εἰς σέ.
9 Καὶ εἶδον καὶ ἰδού, χεὶρ ἐξηπλωμένη πρὸς ἐμέ, καὶ ἰδού, ἐν αὐτῇ τόμος βιβλίου.
10 Καὶ ἐξετύλιξεν αὐτὸν ἐνώπιόν μου· καὶ ἦτο γεγραμμένος ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν, καὶ ἐν αὐτῷ γεγραμμένοι κλαυθμοὶ καὶ θρηνῳδίαι καὶ οὐαί.
1 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, φάγε τοῦτο, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεις· φάγε τοῦτον τὸν τόμον καὶ ὕπαγε νὰ λαλήσῃς πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ.
2 Καὶ ἤνοιξα τὸ στόμα μου καὶ μὲ ἐψώμισε τὸν τόμον ἐκεῖνον.
3 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, ἄς φάγῃ ἡ κοιλία σου καὶ ἄς ἐμπλησθῶσι τὰ ἐντόσθιά σου ἀπὸ τοῦ τόμου τούτου, τὸν ὁποῖον ἐγὼ δίδω εἰς σέ. Καὶ ἔφαγον καὶ ἔγεινεν ἐν τῷ στόματί μου ὡς μέλι ὑπὸ τῆς γλυκύτητος.
4 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, ὕπαγε, εἴσελθε εἰς τὸν οἶκον τοῦ Ἰσραήλ καὶ λάλησον τοὺς λόγους μου πρὸς αὐτούς.
5 Διότι δὲν ἐξαποστέλλεσαι πρὸς λαὸν βαθύχειλον καὶ βαρύγλωσσον ἀλλὰ πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ·
6 οὐχὶ πρὸς λαοὺς πολλοὺς βαθυχείλους καὶ βαρυγλώσσους, τῶν ὁποίων τοὺς λόγους δὲν ἐννοεῖς. Καὶ πρὸς τοιούτους ἐὰν σὲ ἐξαπέστελλον, οὗτοι ἤθελον σοῦ εἰσακούσει.
7 Ὁ οἶκος ὅμως Ἰσραήλ δὲν θέλει νὰ σοῦ ἀκούσῃ· διότι δὲν θέλουσι νὰ εἰσακούωσιν ἐμοῦ· ἐπειδή πᾶς ὁ οἶκος Ἰσραήλ εἶναι σκληρομέτωπος καὶ σκληροκάρδιος.
8 Ἰδού, ἔκαμον τὸ πρόσωπόν σου δυνατὸν ἐναντίον τῶν προσώπων αὐτῶν καὶ τὸ μέτωπόν σου, δυνατὸν ἐναντίον τῶν μετώπων αὐτῶν.
9 Ὡς ἀδάμαντα σκληρότερον χάλικος ἔκαμον τὸ μέτωπόν σου· μή φοβηθῇς αὐτοὺς καὶ μή τρομάξῃς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, διότι εἶναι οἶκος ἀποστάτης.
10 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, πάντας τοὺς λόγους μου, τοὺς ὁποίους θέλω λαλήσει πρὸς σέ, λάβε ἐν τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἄκουσον μὲ τὰ ὦτά σου.
11 Καὶ ὕπαγε, εἴσελθε πρὸς τοὺς αἰχμαλωτισθέντας, πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου, καὶ λάλησον πρὸς αὐτοὺς καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός, ἐὰν τε ἀκούσωσιν, ἐὰν τε ἀπειθήσωσι.
12 Καὶ μὲ ἐσήκωσε τὸ πνεῦμα, καὶ ἤκουσα ὄπισθέν μου φωνήν μεγάλης συγκινήσεως λεγόντων, Εὐλογημένη ἡ δόξα τοῦ Κυρίου ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ.
13 Καὶ ἤκουσα τὸν ἦχον τῶν πτερύγων τῶν ζώων, αἵτινες συνείχοντο ἡ μία μετὰ τῆς ἄλλης, καὶ τὸν ἦχον τῶν τροχῶν ἀπέναντι τούτων καὶ φωνήν μεγάλης συγκινήσεως.
14 Καὶ μὲ ὕψωσε τὸ πνεῦμα καὶ μὲ ἔλαβε καὶ ὑπῆγα ἐν πικρίᾳ καὶ ἐν ἀγανακτήσει τοῦ πνεύματός μου· πλήν ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου ἦτο κραταιὰ ἐπ᾿ ἐμέ.
15 Καὶ ἦλθον πρὸς τοὺς μετοικισθέντας εἰς Τελαβίβ, τοὺς κατοικοῦντας παρὰ τὸν ποταμὸν Χεβάρ, καὶ ἐκάθησα ὅπου ἐκεῖνοι ἐκάθηντο καὶ παρέμεινα ἐκεῖ μεταξὺ αὐτῶν ἑπτὰ ἡμέρας ἐκστατικός.
16 Καὶ μετὰ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
17 Υἱὲ ἀνθρώπου, σὲ κατέστησα φύλακα ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραήλ· ἄκουσον λοιπὸν λόγον ἐκ τοῦ στόματός μου καὶ νουθέτησον αὐτοὺς παρ᾿ ἐμοῦ.
18 Ὅταν λέγω πρὸς τὸν ἄνομον, Ἐξάπαντος θέλεις θανατωθῆ, καὶ σὺ δὲν νουθετήσῃς αὐτὸν καὶ δὲν λαλήσῃς διὰ νὰ ἀποτρέψῃς τὸν ἄνομον ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς ἀνόμου, ὥστε νὰ σώσῃς τὴν ζωήν αὐτοῦ, ἐκεῖνος μὲν ὁ ἄνομος θέλει ἀποθάνει ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὑτοῦ· πλήν ἐκ τῆς χειρὸς σου θέλω ζητήσει τὸ αἷμα αὐτοῦ.
19 Ἀλλ᾿ ἐὰν σὺ μὲν νουθετήσῃς τὸν ἄνομον, αὐτὸς ὅμως δὲν ἐπιστρέφῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὑτοῦ καὶ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτοῦ τῆς ἀνόμου, ἐκεῖνος μὲν θέλει ἀποθάνει ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὑτοῦ, σὺ δὲ ἠλευθέρωσας τὴν ψυχήν σου.
20 Πάλιν, ἐὰν ὁ δίκαιος ἐκτραπῇ ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης αὑτοῦ καὶ πράξῃ ἀνομίαν, καὶ ἐγὼ θέσω πρόσκομμα ἔμπροσθεν αὐτοῦ· ἐκεῖνος θέλει ἀποθάνει· ἐπειδή δὲν ἔδωκας εἰς αὐτὸν νουθεσίαν θέλει ἀποθάνει ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ αὑτοῦ, καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔκαμε, δὲν θέλει μνημονευθῆ· πλήν ἐκ τῆς χειρὸς σου θέλω ζητήσει τὸ αἷμα αὐτοῦ.
21 Ἐὰν ὅμως σὺ νουθετήσῃς τὸν δίκαιον διὰ νὰ μή ἁμαρτήσῃ καὶ αὐτὸς δὲν ἁμαρτήσῃ, ὁ δίκαιος θέλει βεβαίως ζήσει, διότι ἐνουθετήθη· καὶ σὺ ἠλευθέρωσας τὴν ψυχήν σου.
22 Καὶ ἐστάθη ἐκεῖ ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Σηκώθητι, ἔξελθε εἰς τὴν πεδιάδα καὶ ἐκεῖ θέλω λαλήσει πρὸς σέ.
23 Καὶ ἐσηκώθην καὶ ἐξῆλθον εἰς τὴν πεδιάδα καὶ ἰδού, ἡ δόξα τοῦ Κυρίου ἵστατο ἐκεῖ, ὡς ἡ δόξα τὴν ὁποίαν εἶδον παρὰ τὸν ποταμὸν Χεβάρ· καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπόν μου.
24 Καὶ εἰσῆλθε τὸ πνεῦμα εἰς ἐμὲ καὶ μὲ ἔστησεν ἐπὶ τοὺς πόδας μου καὶ ἐλάλησε πρὸς ἐμὲ καὶ μοὶ εἶπεν, Ὕπαγε, κλείσθητι ἐντὸς τῆς οἰκίας σου.
25 Διότι, ὅσον περὶ σοῦ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδού, θέλουσι βάλει ἐπὶ σὲ δεσμὰ καὶ θέλουσι σὲ δέσει μὲ αὐτὰ καὶ δὲν θέλεις ἐξέλθει εἰς τὸ μέσον αὐτῶν.
26 Καὶ τὴν γλῶσσάν σου θέλω κολλήσει πρὸς τὸν λάρυγγά σου καὶ θέλεις γείνει ἄλαλος· καὶ δὲν θέλεις εἶσθαι πρὸς αὐτοὺς ἀνήρ ἐλέγχων, διότι εἶναι οἶκος ἀποστάτης.
27 Πλήν ὅταν λαλήσω πρὸς σέ, θέλω ἀνοίξει τὸ στόμα σου καὶ θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ὁ ἀκούων ἄς ἀκούῃ· καὶ ὁ ἀπειθῶν ἄς ἀπειθῇ· διότι εἶναι οἶκος ἀποστάτης.
1 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, λάβε εἰς σεαυτὸν κεραμίδα καὶ θὲς αὐτήν ἔμπροσθέν σου καὶ διάγραψον ἐπ᾿ αὐτῆς πόλιν, τὴν Ἱερουσαλήμ·
2 καὶ στῆσον πολιορκίαν ἐναντίον αὐτῆς καὶ οἰκοδόμησον προμαχῶνας ἐναντίον αὐτῆς καὶ ὕψωσον προχώματα ἐναντίον αὐτῆς, θὲς ἔτι στρατόπεδον ἐναντίον αὐτῆς καὶ στῆσον κριοὺς κύκλῳ ἐναντίον αὐτῆς.
3 Καὶ λάβε εἰς σεαυτὸν πλάκα σιδηρὰν καὶ θὲς αὐτήν ὡς τοῖχον σιδηροῦν μεταξὺ σοῦ καὶ τῆς πόλεως, καὶ στήριξον τὸ πρόσωπόν σου ἐναντίον αὐτῆς καὶ θέλει πολιορκηθῆ καὶ θέλεις βάλει πολιορκίαν ἐναντίον αὐτῆς· τοῦτο θέλει εἶσθαι σημεῖον εἰς τὸν οἶκον Ἰσραήλ.
4 Καὶ σὺ πλαγίασον ἐπὶ τὴν ἀριστερὰν σου πλευρὰν καὶ θὲς τὴν ἀνομίαν τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ἐπ᾿ αὐτήν· κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν, καθ᾿ ἅς θέλεις πλαγιάσει ἐπ᾿ αὐτήν, θέλεις βαστάσει τὴν ἀνομίαν αὐτῶν.
5 Διότι ἐγὼ ἐπὶ σὲ ἔθεσα τὰ ἔτη τῆς ἀνομίας αὐτῶν κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν, τριακοσίας ἐνενήκοντα ἡμέρας· καὶ θέλεις βαστάσει τὴν ἀνομίαν τοῦ οἴκου Ἰσραήλ.
6 Καὶ ἀφοῦ τελειώσῃς ταύτας, πλαγίασον πάλιν ἐπὶ τὴν πλευρὰν σου τὴν δεξιάν, καὶ θέλεις βαστάσει τὴν ἀνομίαν τοῦ οἴκου Ἰούδα τεσσαράκοντα ἡμέρας· ἑκάστην μίαν ἡμέραν προσδιώρισα εἰς σὲ ἀντὶ ἑνὸς ἔτους.
7 Καὶ θέλεις στηρίξει τὸ πρόσωπόν σου πρὸς τὴν πολιορκίαν τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ ὁ βραχίων σου θέλει εἶσθαι γυμνὸς καὶ θέλεις προφητεύσει ἐναντίον αὐτῆς.
8 Καὶ ἰδού, θέλω βάλει ἐπὶ σὲ δεσμά, καὶ δὲν θέλεις στραφῆ ἀπὸ τῆς μιᾶς σου πλευρᾶς εἰς τὴν ἄλλην, ἑωσοῦ τελειώσῃς τὰς ἡμέρας τῆς πολιορκίας σου.
9 Καὶ σὺ λάβε εἰς σεαυτὸν σῖτον καὶ κριθήν καὶ κυάμους καὶ φακήν καὶ κέγχρον καὶ ἄρακον, καὶ θὲς αὐτὰ εἰς ἕν ἀγγεῖον καὶ κάμε ἐξ αὐτῶν ἄρτους εἰς σεαυτόν· κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν καθ᾿ ἅς θέλεις πλαγιάσει ἐπὶ τὴν πλευρὰν σου, τριακοσίας καὶ ἐνενήκοντα ἡμέρας θέλεις τρώγει ἐκ τούτων.
10 Καὶ τὸ φαγητὸν σου, τὸ ὁποῖον θέλεις τρώγει ἐκ τούτων, θέλει εἶσθαι μὲ ζύγιον, εἴκοσι σίκλων τὴν ἡμέραν· ἀπὸ καιροῦ ἕως καιροῦ θέλεις τρώγει ἐξ αὐτῶν.
11 Καὶ ὕδωρ μὲ μέτρον θέλεις πίνει, τὸ ἕκτον ἑνὸς ἵν· ἀπὸ καιροῦ ἕως καιροῦ θέλεις πίνει.
12 Καὶ θέλεις τρώγει αὐτοὺς ὡς κριθίνους ἐγκρυφίας, καὶ θέλεις ψήνει αὐτοὺς μὲ κόπρον ἐξερχομένην ἀπὸ ἀνθρώπου, ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.
13 Καὶ εἶπε Κύριος, Οὕτω θέλουσι φάγει οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὸν ἄρτον αὑτῶν μεμολυσμένον μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, ὅπου θέλω διασκορπίσει αὐτούς.
14 Καὶ ἐγὼ εἶπα, Ἄ, Κύριε Θεέ· ἰδού, ψυχή μου δὲν ἐμολύνθη, ἐπειδή ἀπὸ νεότητός μου ἕως τοῦ νῦν δὲν ἔφαγον θνησιμαῖον ἤ θηριάλωτον, οὐδὲ εἰσῆλθε ποτὲ εἰς τὸ στόμα μου κρέας βδελυκτόν.
15 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Ἰδέ, ἔδωκα εἰς σὲ κόπρον βοὸς ἀντὶ κόπρου ἀνθρωπίνης, καὶ μὲ ταύτην θέλεις ψήσει τὸν ἄρτον σου.
16 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδού, ἐγὼ θέλω συντρίψει τὸ ὑποστήριγμα τοῦ ἄρτου ἐν Ἱερουσαλήμ· καὶ θέλουσι τρώγει ἄρτον μὲ ζύγιον καὶ ἐν στενοχωρίᾳ, καὶ θέλουσι πίνει ὕδωρ μὲ μέτρον καὶ ἐν ἀγωνίᾳ·
17 διὰ νὰ καταντήσωσιν ἐνδεεῖς ἄρτου καὶ ὕδατος· καὶ θέλουσιν ἐκθαμβεῖσθαι πρὸς ἀλλήλους, καὶ θέλουσιν ἀναλωθῆ διὰ τὰς ἀνομίας αὑτῶν.
1 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, λάβε εἰς σεαυτὸν μάχαιραν κοπτεράν· θέλεις λάβει εἰς σεαυτὸν ξυράφιον κουρέως καὶ θέλεις περάσει αὐτὸ ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου καὶ ἐπὶ τὸν πώγωνά σου. Λάβε ἔπειτα εἰς σεαυτὸν πλάστιγγας ζυγίων καὶ διαίρεσον αὐτά.
2 Τὸ τρίτον θέλεις καύσει ἐν πυρὶ ἐν τῷ μέσῳ τῆς πόλεως, ἐνῷ αἱ ἡμέραι τῆς πολιορκίας συμπληροῦνται· καὶ τὸ τρίτον θέλεις λάβει καὶ κατακόψει κύκλῳ αὐτῆς ἐν μαχαίρᾳ· καὶ τὸ τρίτον θέλεις διασκορπίσει εἰς τὸν ἀέρα· καὶ ἐγὼ θέλω γυμνώσει μάχαιραν ὄπισθεν αὐτῶν.
3 Καὶ ἐκ τούτων θέλεις λάβει ἔτι ὀλίγας τινὰς καὶ δέσει αὐτὰς εἰς τὰ κράσπεδά σου.
4 Ἔπειτα λάβε ἔτι ἐκ τούτων καὶ ῥίψον αὐτὰς εἰς τὸ μέσον τοῦ πυρὸς καὶ κατάκαυσον αὐτὰς ἐν πυρί· ἐντεῦθεν θέλει ἐξέλθει πῦρ εἰς πάντα τὸν οἶκον Ἰσραήλ.
5 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Αὕτη εἶναι ἡ Ἱερουσαλήμ· ἐγὼ ἔθεσα αὐτήν ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν καὶ τῶν πέριξ αὐτῆς τόπων.
6 Ἀλλ᾿ αὐτή μετήλλαξε τὰς κρίσεις μου εἰς ἀνομίαν χειρότερα παρὰ τὰ ἔθνη, καὶ τὰ διατάγματά μου χειρότερα παρὰ τοὺς τόπους τοὺς πέριξ αὐτῆς· διότι ἀπέρριψαν τὰς κρίσεις μου καὶ τὰ διατάγματά μου· δὲν περιεπάτησαν ἐν αὐτοῖς.
7 Ὅθεν οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή σεῖς ὑπερέβητε τὰ ἔθνη τὰ πέριξ ὑμῶν καὶ δὲν περιεπατήσατε ἐν τοῖς διατάγμασί μου καὶ τὰς κρίσεις μου δὲν ἐξετελέσατε ἀλλ᾿ οὐδὲ κατὰ τὰς κρίσεις τῶν ἐθνῶν τῶν πέριξ ὑμῶν ἐπράξατε,
8 διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, καὶ ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου καὶ θέλω ἐκτελέσει κρίσεις ἐν μέσῳ σου ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν.
9 Καὶ θέλω κάμει εἰς σὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἔκαμον, οὐδὲ θέλω κάμει ποτὲ ὅμοιον τούτου, διὰ πάντα τὰ βδελύγματά σου.
10 Διὰ τοῦτο οἱ πατέρες θέλουσι φάγει τὰ τέκνα αὑτῶν ἐν μέσῳ σου καὶ τὰ τέκνα θέλουσι φάγει τοὺς πατέρας αὑτῶν· καὶ θέλω ἐκτελέσει κρίσεις εἰς σέ· ἅπαν δὲ τὸ ὑπόλοιπόν σου θέλω διασκορπίσει εἰς πάντα ἄνεμον.
11 Διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ἐξάπαντος, ἐπειδή σὺ ἐμίανας τὰ ἅγιά μου μὲ πάσας τὰς μιαρὰς πράξεις σου καὶ μὲ πάντα τὰ βδελύγματά σου, καὶ ἐγὼ λοιπὸν θέλω σὲ συντρίψει· καὶ ὁ ὀφθαλμὸς μου δὲν θέλει φεισθῆ, καὶ ἐγὼ δὲν θέλω σὲ ἐλεήσει.
12 Τὸ τρίτον σου θέλουσιν ἀποθάνει ὑπὸ λοιμοῦ καὶ θέλουσιν ἀναλωθῆ ἐν μέσῳ σου ὑπὸ πείνης· καὶ τὸ τρίτον θέλουσι πέσει κύκλῳ σου ὑπὸ ῥομφαίας· τὸ δὲ ἄλλο τρίτον θέλω διασκορπίσει εἰς πάντα ἄνεμον καὶ θέλω γυμνώσει μάχαιραν ὄπισθεν αὐτῶν.
13 Καὶ θέλει συντελεσθῆ ὁ θυμὸς μου καὶ θέλω ἀναπαύσει τὴν ὀργήν μου ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ θέλω εὐχαριστηθῆ· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα ἐν τῷ ζήλῳ μου, ὅταν συντελέσω κατ᾿ αὐτῶν τὴν ὀργήν μου.
14 Καὶ θέλω σὲ καταστήσει ἔρημον καὶ ὄνειδος μεταξὺ τῶν ἐθνῶν τῶν κύκλῳ σου, ἐνώπιον παντὸς διαβαίνοντος.
15 Καὶ θέλεις εἶσθαι ὄνειδος καὶ παίγνιον, διδασκαλία καὶ θάμβος, εἰς τὰ ἔθνη τὰ κύκλῳ σου, ὅταν ἐκτελέσω κρίσεις εἰς σὲ ἐν θυμῷ καὶ ἐν ὀργῇ καὶ μετ᾿ ἐπιτιμήσεων ὀργῆς· ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα.
16 Ὅταν ἐξαποστείλω ἐπ᾿ αὐτοὺς τὰ κακὰ βέλη τῆς πείνης τὰ ἐξολοθρευτικά, τὰ ὁποῖα θέλω ἐξαποστείλει διὰ νὰ σᾶς ἐξολοθρεύσω, θέλω ἐπαυξήσει ἔτι τὴν πεῖναν εἰς ἐσᾶς καὶ θέλω συντρίψει εἰς ἐσᾶς τὸ ὑποστήριγμα τοῦ ἄρτου.
17 Καὶ θέλω ἐξαποστείλει ἐφ᾿ ὑμᾶς πεῖναν καὶ θηρία κακὰ καὶ θέλουσι σὲ ὀρφανίσει, καὶ λοιμὸς καὶ αἷμα θέλουσι περάσει διὰ σοῦ, καὶ θέλω φέρει ῥομφαίαν ἐπὶ σέ· ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου πρὸς τὰ ὄρη τοῦ Ἰσραήλ καὶ προφήτευσον ἐναντίον αὐτῶν,
3 καὶ εἰπέ, Ορη τοῦ Ἰσραήλ, ἀκούσατε τὸν λόγον Κυρίου τοῦ Θεοῦ· Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς τὰ ὄρη καὶ πρὸς τὰ βουνά, πρὸς τοὺς ῥύακας καὶ πρὸς τὰς κοιλάδας. Ἰδού, ἐγώ, ἐγὼ θέλω φέρει ἐφ᾿ ὑμᾶς ῥομφαίαν, καὶ θέλω καταστρέψει τοὺς ὑψηλοὺς τόπους σας.
4 Καὶ τὰ θυσιαστήριά σας θέλουσιν ἀφανισθῆ καὶ τὰ εἴδωλά σας θέλουσι συντριφθῆ, καὶ τοὺς τετραυματισμένους σας θέλω καταβάλει ἔμπροσθεν τῶν ξοάνων σας.
5 Καὶ θέλω στρώσει τὰ πτώματα τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἔμπροσθεν τῶν ξοάνων αὐτῶν, καὶ θέλω διασκορπίσει τὰ ὀστᾶ σας κύκλῳ τῶν θυσιαστηρίων σας.
6 κατὰ πᾶσαν κατοίκησίν σας αἱ πόλεις θέλουσιν ἐρημωθῆ, καὶ οἱ ὑψηλοὶ τόποι θέλουσιν ἀφανισθῆ, ὥστε τὰ θυσιαστήριά σας νὰ ἐρημωθῶσι καὶ νὰ ἀφανισθῶσι, καὶ τὰ ξόανά σας νὰ συντριφθῶσι καὶ νὰ ἐκλείψωσι, καὶ τὰ εἴδωλά σας νὰ πέσωσι κατακεκομμένα, καὶ τὰ ἔργα σας νὰ ἐξαλειφθῶσι.
7 Καὶ οἱ τετραυματισμένοι θέλουσι πέσει ἐν μέσῳ ὑμῶν, καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
8 Θέλω ὅμως ἀφήσει ὑπόλοιπον, διὰ νὰ ἔχητε τινὰς ἐκφυγόντας τὴν μάχαιραν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, ὅταν διασκορπισθῆτε εἰς τοὺς τόπους.
9 Καὶ ὅσοι ἀπὸ σᾶς ἐκφύγωσι, θέλουσι μὲ ἐνθυμεῖσθαι μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, ὅπου θέλουσι φερθῆ αἰχμάλωτοι, ὅταν φέρω εἰς συντριβήν τὴν πορνικήν αὐτῶν καρδίαν ἥτις ἐξέκλινεν ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν τοὺς ἐκπορνεύοντας κατόπιν τῶν ξοάνων αὑτῶν· καὶ θέλουσιν ἀποστρέφεσθαι ἑαυτοὺς δι᾿ ὅσας κακίας ἔπραξαν ἐν πᾶσι τοῖς βδελύγμασιν αὑτῶν.
10 Καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος δὲν ἐλάλησα ματαίως, ὅτι ἤθελον κάμει εἰς αὐτοὺς τὰ κακὰ ταῦτα.
11 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Κρότησον μὲ τὴν χεῖρά σου καὶ κτύπησον μὲ τὸν πόδα σου καὶ εἰπέ, Οὐαὶ διὰ πάντα τὰ κακὰ βδελύγματα τοῦ οἴκου Ἰσραήλ· διότι θέλουσι πέσει ὑπὸ μαχαίρας, ὑπὸ πείνης καὶ ὑπὸ λοιμοῦ.
12 Ὁ μακρὰν θέλει ἀποθάνει ὑπὸ λοιμοῦ καὶ ὁ πλησίον θέλει πέσει ὑπὸ μαχαίρας, ὁ δὲ ἐναπολειφθεὶς καὶ ὁ πολιορκούμενος θέλει ἀποθάνει ὑπὸ πείνης· οὕτω θέλω συντελέσει τὴν ὀργήν μου ἐπ᾿ αὐτούς.
13 Καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν οἱ τραυματίαι αὐτῶν κῆνται μεταξὺ τῶν ξοάνων αὑτῶν κύκλῳ τῶν θυσιαστηρίων αὑτῶν, ἐπὶ πάντα ὑψηλὸν λόφον, ἐπὶ πάσας τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων καὶ ὑποκάτω παντὸς δένδρον πρασίνου καὶ ὑποκάτω πάσης δασυφύλλου δρυός, τοῦ τόπου ὅπου προσέφερον ὀσμήν εὐωδίας εἰς πάντα τὰ ξόανα αὑτῶν.
14 Καὶ θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ καταστήσει ἔρημον τὴν γῆν, ἐρημοτέραν μάλιστα παρὰ τὴν ἔρημον Διβλαθά, εἰς πάσας αὐτῶν τὰς κατοικήσεις· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἄκουσον· οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς τὴν γῆν τοῦ Ἰσραήλ. Τέλος, τὸ τέλος ἦλθεν ἐπὶ τὰ τέσσαρα ἄκρα τῆς γῆς.
3 Τὸ τέλος ἦλθε τώρα ἐπὶ σὲ καὶ θέλω ἀποστείλει ἐπὶ σὲ τὴν ὀργήν μου καὶ θέλω σὲ κρίνει κατὰ τὰς ὁδοὺς σου καὶ θέλω ἀνταποδώσει ἐπὶ σὲ πάντα τὰ βδελύγματά σου.
4 Καὶ ὁ ὀφθαλμὸς μου δὲν θέλει σὲ φεισθῆ καὶ δὲν θέλω ἐλεήσει· ἀλλὰ θέλω ἀνταποδώσει ἐπὶ σὲ τὰς ὁδοὺς σου, καὶ θέλουσιν εἶσθαι ἐν μέσῳ σου τὰ βδελύγματά σου· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
5 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Κακόν, ἕν κακόν, ἰδού, ἔρχεται·
6 τέλος ἦλθε, τὸ τέλος ἦλθεν· ἐξηγέρθη κατὰ σοῦ· ἰδού, ἔφθασεν.
7 Ἡ πρωΐα ἦλθεν ἐπὶ σέ, κάτοικε τῆς γῆς· ὁ καιρὸς ἦλθεν, ἡ ἡμέρα τῆς καταστροφῆς ἐπλησίασε καὶ οὐχὶ ἀγαλλίασις τῶν ὀρέων.
8 Τώρα εὐθὺς θέλω ἐκχέει τὴν ὀργήν μου ἐπὶ σὲ καὶ θέλω συντελέσει τὸν θυμὸν μου ἐπὶ σέ· καὶ θέλω σὲ κρίνει κατὰ τὰς ὁδοὺς σου καὶ ἀνταποδώσει ἐπὶ σὲ πάντα τὰ βδελύγματά σου.
9 Καὶ ὁ ὀφθαλμὸς μου δὲν θέλει φεισθῆ καὶ δὲν θέλω ἐλεήσει· κατὰ τὰς ὁδοὺς σου θέλω σοὶ ἀνταποδώσει, καὶ θέλουσιν εἶσθαι τὰ βδελύγματά σου ἐν μέσῳ σου· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος ὁ πατάσσων.
10 Ἰδού, ἡ ἡμέρα, ἰδού, ἦλθεν· ἡ πρωΐα ἐφάνη· ἡ ῥάβδος ἤνθησεν· ἡ ὑπερηφανία ἐβλάστησεν.
11 Ἡ βία ηὐξήνθη εἰς ῥάβδον ἀνομίας· οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν θέλει μείνει οὔτε ἐκ τοῦ πλήθους αὐτῶν οὔτε ἐκ τῶν θορυβούντων ἐξ αὐτῶν· καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ὁ πενθῶν δι᾿αὐτούς.
12 Ὁ καιρὸς ἦλθεν, ἡ ἡμέρα ἐπλησίασεν· ἄς μή χαίρῃ ὁ ἀγοράζων καὶ ἄς μή θρηνῇ ὁ πωλῶν, διότι εἶναι ὀργή ἐπὶ πᾶν τὸ πλῆθος αὐτῆς.
13 Διότι ὁ πωλητής δὲν θέλει ἐπιστρέψει εἰς τὸ πωληθέν, ἄν καὶ εὑρίσκηται ἔτι μεταξὺ τῶν ζώντων· ἐπειδή ἡ ὄρασις ἡ περὶ παντὸς τοῦ πλήθους αὐτῶν δὲν θέλει στραφῆ ὀπίσω· καὶ οὐδεὶς θέλει στερεώσει ἑαυτόν, τοῦ ὁποίου ἡ ζωή εἶναι ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὐτοῦ.
14 Ἐσάλπισαν ἐν σάλπιγγι καὶ ἡτοιμάσθησαν τὰ πάντα· πλήν οὐδεὶς ὑπάγει εἰς τὸν πόλεμον, διότι ἡ ὀργή μου εἶναι ἐπὶ πᾶν τὸ πλῆθος αὐτῆς.
15 Ἡ μάχαιρα εἶναι ἔξωθεν καὶ ὁ λοιμὸς καὶ ἡ πεῖνα ἔσωθεν· ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ θέλει τελευτήσει ἐν μαχαίρᾳ, τὸν δὲ ἐν τῇ πόλει, ἡ πεῖνα καὶ ὁ λοιμὸς θέλουσι καταφάγει αὐτόν.
16 Καὶ ὅσοι ἐξ αὐτῶν ἐκφύγωσι, θέλουσι διασωθῆ καὶ θέλουσιν εἶσθαι ἐπὶ τῶν ὀρέων ὡς αἱ περιστεραὶ τῶν κοιλάδων, θρηνοῦντες πάντες οὗτοι, ἕκαστος διὰ τὰς ἀνομίας αὑτοῦ.
17 Πᾶσαι αἱ χεῖρες θέλουσι παραλυθῆ καὶ πάντα τὰ γόνατα θέλουσι ῥεύσει ὡς ὕδωρ.
18 Καὶ θέλουσι περιζωσθῆ σάκκον καὶ φρίκη θέλει καλύψει αὐτούς· καὶ αἰσχύνη θέλει εἶσθαι ἐπὶ πάντα τὰ πρόσωπα καὶ φαλάκρωμα ἐπὶ πάσας τὰς κεφαλὰς αὐτῶν.
19 Τὸ ἀργύριον αὑτῶν θέλουσι ῥίψει εἰς τὰς ὁδούς, καὶ τὸ χρυσίον αὐτῶν θέλει εἶσθαι ὡς ἀκαθαρσία· τὸ ἀργύριον αὐτῶν καὶ τὸ χρυσίον αὐτῶν δὲν θέλουσι δυνηθῆ νὰ λυτρώσωσιν αὐτοὺς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ὀργῆς τοῦ Κυρίου· δὲν θέλουσι χορτάσει τὰς ψυχὰς αὑτῶν καὶ δὲν θέλουσι γεμίσει τὰς κοιλίας αὑτῶν, διότι ἔγεινε τὸ πρόσκομμα τῆς ἀνομίας αὐτῶν.
20 Ἐπειδή τὴν δόξαν τοῦ στολισμοῦ αὑτῶν, μετεχειρίσθησαν αὐτήν εἰς ὑπερηφανίαν καὶ ἔκαμον ἐξ αὐτῆς τὰς εἰκόνας τῶν βδελυγμάτων αὑτῶν, τὰ μισητὰ αὑτῶν· διὰ τοῦτο ἐγὼ καθιστῶ αὐτήν εἰς αὐτοὺς ἀκαθαρσίαν.
21 Καὶ θέλω παραδώσει αὐτήν εἰς χεῖρας ἀλλοτρίων διάρπαγμα καὶ εἰς τοὺς ἀσεβεῖς τῆς γῆς λάφυρον, καὶ θέλουσι βεβηλώσει αὐτήν.
22 Καὶ θέλω ἀποστρέψει τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ θέλουσι βεβηλώσει τὸ ἄδυτόν μου· καὶ οἱ λεηλάται θέλουσιν ἐμβῆ εἰς αὐτὸ καὶ βεβηλώσει αὐτό.
23 Κάμε ἅλυσον, διότι ἡ γῆ εἶναι πλήρης ἀπὸ κρίσεως αἱμάτων καὶ ἡ πόλις πλήρης καταδυναστείας.
24 Διὰ τοῦτο θέλω φέρει τοὺς κακίστους τῶν ἐθνῶν καὶ θέλουσι κληρονομήσει τὰς οἰκίας αὐτῶν· καὶ θέλω καταβάλει τὴν ἔπαρσιν τῶν ἰσχυρῶν· καὶ τὰ ἅγια αὐτῶν θέλουσι βεβηλωθῆ.
25 Ολεθρος ἐπέρχεται· καὶ θέλουσι ζητήσει εἰρήνην καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει.
26 Συμφορὰ ἐπὶ συμφορὰν θέλει ἔρχεσθαι καὶ ἀγγελία θέλει φθάνει ἐπ᾿ ἀγγελίαν· τότε θέλουσι ζητήσει παρὰ προφήτου ὄρασιν· καὶ θέλει χαθῆ ὁ νόμος ἀπὸ τοῦ ἱερέως καὶ ἡ βουλή ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων.
27 Ὁ βασιλεὺς θέλει πενθήσει καὶ ὁ ἄρχων θέλει ἐνδυθῆ ἀφανισμὸν καὶ αἱ χεῖρες τοῦ λαοῦ τῆς γῆς θέλουσι παραλυθῆ· κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτῶν θέλω κάμει εἰς αὐτοὺς καὶ κατὰ τὰς κρίσεις αὐτῶν θέλω κρίνει αὐτούς, καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
1 Καὶ ἐν τῷ ἕκτῳ ἔτει, τῷ ἕκτῳ μηνί, τῇ πέμπτῃ τοῦ μηνός, ἐνῷ ἐγὼ ἐκαθήμην ἐν τῷ οἴκῳ μου καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰούδα ἐκάθηντο ἔμπροσθέν μου, χεὶρ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἔπεσεν ἐκεῖ ἐπ᾿ ἐμέ.
2 Καὶ εἶδον καὶ ἰδού, ὁμοίωμα ὡς θέα πυρός· ἀπὸ τῆς θέας τῆς ὀσφύος αὐτοῦ καὶ κάτω πῦρ, καὶ ἀπὸ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ καὶ ἐπάνω ὡς θέα λάμψεως, ὡς ὄψις ἠλέκτρου.
3 Καὶ ἐξήπλωσεν ὁμοίωμα χειρός, καὶ μὲ ἐπίασεν ἀπὸ τῆς κόμης τῆς κεφαλῆς μου καὶ μὲ ὕψωσε τὸ πνεῦμα μεταξὺ τῆς γῆς καὶ τοῦ οὐρανοῦ καὶ μὲ ἔφερε δι᾿ ὀραμάτων Θεοῦ εἰς Ἱερουσαλήμ, εἰς τὴν θύραν τῆς ἐσωτέρας πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν, ὅπου ἵστατο τὸ εἴδωλον τῆς ζηλοτυπίας, τὸ παροξῦνον εἰς ζηλοτυπίαν.
4 Καὶ ἰδού, ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ ἦτο ἐκεῖ, κατὰ τὸ ὄραμα τὸ ὁποῖον εἶδον ἐν τῇ πεδιάδι.
5 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, ὕψωσον τώρα τοὺς ὀφθαλμοὺς σου πρὸς τὴν ὁδὸν τὴν πρὸς βορρᾶν. Καὶ ὕψωσα τοὺς ὀφθαλμοὺς μου πρὸς τὴν ὁδὸν τὴν πρὸς βορρᾶν καὶ ἰδού, κατὰ τὸ βόρειον μέρος ἐν τῇ πύλῃ τοῦ θυσιαστηρίου τὸ εἴδωλον τοῦτο τῆς ζηλοτυπίας κατὰ τὴν εἴσοδον.
6 Τότε εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, βλέπεις σὺ τί κάμνουσιν οὗτοι; τὰ μεγάλα βδελύγματα, τὰ ὁποῖα ὁ οἶκος Ἰσραήλ κάμνει ἐδῶ, διὰ νὰ ἀπομακρυνθῶ ἀπὸ τῶν ἁγίων μου; πλήν στρέψον ἔτι, θέλεις ἰδεῖ μεγαλήτερα βδελύγματα.
7 Καὶ μὲ ἔφερεν εἰς τὴν πύλην τῆς αὐλῆς· καὶ εἶδον καὶ ἰδού, μία ὀπή ἐν τῷ τοίχῳ.
8 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, σκάψον τώρα ἐν τῷ τοίχῳ· καὶ ἔσκαψα ἐν τῷ τοίχῳ καὶ ἰδού, μία θύρα.
9 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Εἴσελθε καὶ ἰδὲ τὰ πονηρὰ βδελύγματα, τὰ ὁποῖα οὗτοι κάμνουσιν ἐδώ.
10 Καὶ εἰσῆλθον καὶ εἶδον· καὶ ἰδού, πᾶν ὁμοίωμα ἑρπετῶν καὶ βδελυκτῶν ζώων καὶ πάντα τὰ εἴδωλα τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, ἐζωγραφημένα ἐπὶ τὸν τοῖχον κύκλῳ κύκλῳ.
11 Καὶ ἵσταντο ἔμπροσθεν αὐτῶν ἑβδομήκοντα ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ οἴκου Ἰσραήλ· ἐν μέσῳ δὲ αὐτῶν ἵστατο Ἰααζανίας ὁ υἱὸς τοῦ Σαφάν· καὶ ἐκράτει ἕκαστος ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ τὸ θυμιατήριον αὑτοῦ· καὶ ἀνέβαινε πυκνὸν νέφος θυμιάματος.
12 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, εἶδες τί κάμνουσιν ἐν τῷ σκότει οἱ πρεσβύτεροι τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, ἕκαστος ἐν τῷ κρυπτῷ οἰκήματι τῶν εἰκόνων αὑτοῦ; διότι εἶπον, Ὁ Κύριος δὲν μᾶς βλέπει· ὁ Κύριος ἐγκατέλιπε τὴν γῆν.
13 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Στρέψον ἔτι· θέλεις ἰδεῖ μεγαλήτερα βδελύγματα, τὰ ὁποῖα οὗτοι κάμνουσι.
14 Καὶ μὲ ἔφερεν εἰς τὰ πρόθυρα τῆς πύλης τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου τῆς πρὸς βορρᾶν, καὶ ἰδού, ἐκεῖ ἐκάθηντο γυναῖκες θρηνοῦσαι τὸν Θαμμούζ.
15 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Εἶδες, υἱὲ ἀνθρώπου; Στρέψον ἔτι· θέλεις ἰδεῖ μεγαλήτερα βδελύγματα παρὰ ταῦτα.
16 Καὶ μὲ εἰσήγαγεν εἰς τὴν ἐσωτέραν αὐλήν τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου· καὶ ἰδού, ἐν τῇ θύρᾳ τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου, μεταξὺ τῆς στοᾶς καὶ τοῦ θυσιαστηρίου, περίπου εἴκοσιπέντε ἄνδρες μὲ τὰ νῶτα αὑτῶν πρὸς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου καὶ τὰ πρόσωπα αὑτῶν πρὸς ἀνατολάς, καὶ προσεκύνουν τὸν ἥλιον κατὰ ἀνατολάς.
17 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, εἶδες, υἱὲ ἀνθρώπου; Μικρὸν εἶναι τοῦτο εἰς τὸν οἶκον Ἰούδα, νὰ κάμνωσι τὰ βδελύγματα, τὰ ὁποῖα οὗτοι κάμνουσιν ἐνταῦθα; ὥστε ἐγέμισαν τὴν γῆν ἀπὸ καταδυναστείας καὶ ἐξέκλιναν διὰ νὰ μὲ παροργίσωσι· καὶ ἰδού, βάλλουσι τὸν κλάδον εἰς τοὺς μυκτῆρας αὑτῶν.
18 Καὶ ἐγὼ λοιπὸν θέλω φερθῆ μετ᾿ ὀργῆς· ὁ ὀφθαλμὸς μου δὲν θέλει φεισθῆ οὐδὲ θέλω ἐλεήσει· καὶ ὅταν κράξωσιν εἰς τὰ ὦτά μου μετὰ φωνῆς μεγάλης, δὲν θέλω εἰσακούσει αὐτούς.
1 Καὶ ἔκραξεν εἰς τὰ ὦτά μου μετὰ φωνῆς μεγάλης· λέγων, Ἄς πλησιάσωσιν οἱ τεταγμένοι κατὰ τῆς πόλεως, ἕκαστος ἔχων τὸ ὅπλον αὑτοῦ τῆς ἐξολοθρεύσεως ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ.
2 Καὶ ἰδού, ἕξ ἄνδρες ἤρχοντο ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τῆς ὑψηλοτέρας πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν, ἕκαστος ἔχων ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ ὅπλον κατασυντριμμοῦ· καὶ ἐν τῷ μέσῳ αὐτῶν εἷς ἄνθρωπος ἐνδεδυμένος λινὰ μὲ γραμματέως καλαμάριον ἐν τῇ ὀσφύϊ αὑτοῦ· καὶ εἰσελθόντες ἐστάθησαν πλησίον τοῦ χαλκίνου θυσιαστηρίου.
3 Καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ ἀνέβη ἐπάνωθεν τῶν χερουβείμ, ἐπάνωθεν τῶν ὁποίων ἦτο, εἰς τὸ κατώφλιον τοῦ οἴκου· καὶ ἐφώνησε πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν ἐνδεδυμένον τὰ λινά, τὸν ἔχοντα ἐν τῇ ὀσφύϊ αὑτοῦ τὸ καλαμάριον τοῦ γραμματέως·
4 καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν, Δίελθε διὰ τῆς πόλεως, διὰ τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ κάμε σημεῖον ἐπὶ τῶν μετώπων τῶν ἀνδρῶν, τῶν στεναζόντων καὶ βοώντων διὰ πάντα τὰ βδελύγματα τὰ γινόμενα ἐν μέσῳ αὐτῆς.
5 Πρὸς δὲ τοὺς ἄλλους εἶπεν, ἀκούοντος ἐμοῦ, Διέλθετε κατόπιν αὐτοῦ διὰ τῆς πόλεως καὶ πατάξατε· ἄς μή φεισθῇ ὁ ὀφθαλμὸς σας καὶ μή ἐλεήσητε·
6 γέροντας, νέους καὶ παρθένους καὶ νήπια καὶ γυναῖκας, φονεύσατε μέχρις ἐξαλείψεως· εἰς πάντα ὅμως ἄνθρωπον ἐφ᾿ οὗ εἶναι τὸ σημεῖον μή πλησιάσητε· καὶ ἀρχίσατε ἀπὸ τοῦ ἁγιαστηρίου μου. Καὶ ἤρχισαν ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν τῶν πρεσβυτέρων τῶν ἔμπροσθεν τοῦ οἴκου.
7 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Μιάνατε τὸν οἶκον καὶ γεμίσατε τὰς αὐλὰς ἀπὸ τραυματιῶν· ἐξέλθετε. Καὶ ἐξῆλθον καὶ ἐπάταξαν ἐν τῇ πόλει.
8 Ἐνῷ δὲ οὗτοι ἐπάτασσον αὐτούς, ἐναπολειφθεὶς ἐγὼ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἀνεβόησα καὶ εἶπα, Οἴμοι, Κύριε Θεέ· σὺ ἐξαλείφεις ἅπαν τὸ ὑπόλοιπον τοῦ Ἰσραήλ, ἐκχέων τὴν ὀργήν σου ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ;
9 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Ἡ ἀνομία τοῦ οἴκου Ἰσραήλ καὶ Ἰούδα ὑπερεμεγαλύνθη σφόδρα καὶ ἡ γῆ εἶναι πλήρης αἱμάτων· καὶ πόλις πλήρης διαφθορᾶς· διότι λέγουσιν, Ὁ Κύριος ἐγκατέλιπε τὴν γῆν, καί, Ὁ Κύριος δὲν βλέπει.
10 Καὶ ἐγὼ λοιπὸν δὲν θέλει φεισθῆ ὁ ὀφθαλμὸς μου καὶ δὲν θέλω ἐλεήσει· κατὰ τῆς κεφαλῆς αὐτῶν θέλω ἀνταποδώσει τὰς ὁδοὺς αὐτῶν.
11 Καὶ ἰδού, ὁ ἀνήρ ὁ ἐνδεδυμένος τὰ λινά, ὁ ἔχων ἐν τῇ ὀσφύϊ αὑτοῦ τὸ καλαμάριον, ἔφερεν ἀπόκρισιν, λέγων, Ἔκαμον καθὼς προσέταξας εἰς ἐμέ.
1 Ἔπειτα εἶδον καὶ ἰδού, ἐν τῷ στερεώματι τῷ ἄνωθεν τῆς κεφαλῆς τῶν χερουβεὶμ ἐφαίνετο ὑπεράνω αὐτῶν ὡς λίθος σάπφειρος, κατὰ τὴν θέαν ὁμοιώματος θρόνου.
2 Καὶ ἐλάλησε πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν ἐνδεδυμένον τὰ λινὰ καὶ εἶπεν, Εἴσελθε μεταξὺ τῶν τροχῶν, ὑποκάτω τῶν χερουβείμ, καὶ γέμισον τὴν χεῖρά σου ἄνθρακας πυρὸς ἐκ μέσου τῶν χερουβεὶμ καὶ διασκόρπισον αὐτοὺς ἐπὶ τὴν πόλιν. Καὶ εἰσῆλθεν ἐνώπιόν μου.
3 Τὰ δὲ χερουβεὶμ ἵσταντο ἐν δεξιοῖς τοῦ οἴκου, ὅτε εἰσήρχετο ὁ ἀνήρ· καὶ ἡ νεφέλη ἐγέμισε τὴν ἐσωτέραν αὐλήν.
4 Καὶ ἡ δόξα τοῦ Κυρίου ὑψώθη ἄνωθεν τῶν χερουβεὶμ κατὰ τὸ κατώφλιον τοῦ οἴκου· καὶ ἐνέπλησε τὸν οἶκον ἡ νεφέλη καὶ ἡ αὐλή ἐνεπλήσθη ἀπὸ τῆς λάμψεως τῆς δόξης τοῦ Κυρίου.
5 Καὶ ὁ ἦχος τῶν πτερύγων τῶν χερουβεὶμ ἠκούετο ἕως τῆς ἐξωτέρας αὐλῆς, ὡς φωνή τοῦ Παντοδυνάμου Θεοῦ, ὁπόταν λαλῇ.
6 Καὶ ὅτε προσέταξε τὸν ἄνδρα τὸν ἐνδεδυμένον τὰ λινά, λέγων, Λάβε πῦρ ἐκ μέσου τῶν τροχῶν, ἐκ μέσου τῶν χερουβείμ, τότε εἰσῆλθε καὶ ἐστάθη πλησίον τῶν τροχῶν.
7 Καὶ ἕν χεροὺβ ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐκ μέσου τῶν χερουβείμ, πρὸς τὸ πῦρ τὸ ἐν τῷ μέσῳ τῶν χερουβείμ, καὶ ἔλαβεν ἐκ τούτου καὶ ἔθεσεν εἰς τὰς χεῖρας τοῦ ἐνδεδυμένου τὰ λινά· ὁ δὲ ἔλαβεν αὐτὸ καὶ ἐξῆλθεν.
8 Ἐφαίνετο δὲ ὁμοίωμα χειρὸς ἀνθρώπου εἰς τὰ χερουβεὶμ ὑπὸ τὰς πτέρυγας αὐτῶν.
9 Καὶ εἶδον καὶ ἰδού, τέσσαρες τροχοὶ πλησίον τῶν χερουβείμ, εἷς τροχὸς πλησίον ἑνὸς χεροὺβ καὶ εἷς τροχὸς πλησίον ἄλλου χερούβ, καὶ ἡ θέα τῶν τροχῶν ἦτο ὡς ὄψις βηρύλλου λίθου.
10 Περὶ δὲ τῆς θέας αὐτῶν, καὶ οἱ τέσσαρες εἶχον τὸ αὐτὸ ὁμοίωμα, ὡς ἐὰν ἦτο τροχὸς ἐν μέσῳ τροχοῦ.
11 Ἐνῷ ἐβάδιζον, ἐπορεύοντο κατὰ τὰ τέσσαρα αὑτῶν πλάγια· δὲν ἐστρέφοντο ἐνῷ ἐβάδιζον, ἀλλ᾿ εἰς ὅντινα τόπον ὁ πρῶτος ἀπευθύνετο, ἠκολούθουν αὐτὸν οἱ ἄλλοι· δὲν ἐστρέφοντο ἐνῷ ἐβάδιζον.
12 Ὅλον δὲ τὸ σῶμα αὐτῶν καὶ τὰ νῶτα αὐτῶν καὶ αἱ χεῖρες αὐτῶν καὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν καὶ οἱ τροχοί, οἱ τέσσαρες αὐτῶν τροχοί, ἦσαν κύκλῳ πλήρεις ὀφθαλμῶν.
13 Περὶ δὲ τῶν τροχῶν, οὗτοι ἐκαλοῦντο, ἀκούοντος ἐμοῦ, Γαλγάλ.
14 Καὶ ἕκαστον εἶχε τέσσαρα πρόσωπα· τὸ πρόσωπον τοῦ ἑνὸς πρόσωπον χερούβ, καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ δευτέρου πρόσωπον ἀνθρώπου, καὶ τοῦ τρίτου πρόσωπον λέοντος, καὶ τοῦ τετάρτου πρόσωπον ἀετοῦ.
15 Καὶ τὰ χερουβεὶμ ὑψώθησαν· τοῦτο εἶναι τὸ ζῷον, τὸ ὁποῖον εἶδον παρὰ τὸν ποταμὸν Χεβάρ.
16 Καὶ ὅτε τὰ χερουβεὶμ ἐπορεύοντο, ἐπορεύοντο οἱ τροχοὶ πλησίον αὐτῶν· καὶ ὅτε τὰ χερουβεὶμ ὕψονον τὰς πτέρυγας αὑτῶν διὰ νὰ ἀνυψωθῶσιν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ αὐτοὶ οἱ τροχοὶ δὲν ἐξέκλινον ἀπὸ πλησίον αὐτῶν.
17 Ὅτε δὲ ἵσταντο, καὶ ἐκεῖνοι ἵσταντο· καὶ ὅτε ἀνυψοῦντο, καὶ ἐκεῖνοι ἀνυψοῦντο μετ᾿ αὐτῶν· διότι τὸ πνεῦμα τῶν ζώων ἦτο ἐν αὐτοῖς.
18 Καὶ ἡ δόξα τοῦ Κυρίου ἐξῆλθεν ἀπὸ τοῦ κατωφλίου τοῦ οἴκου καὶ ἐστάθη ἐπὶ τῶν χερουβείμ.
19 Καὶ τὰ χερουβεὶμ ὕψωσαν τὰς πτέρυγας αὑτῶν καὶ ἀνυψώθησαν ἀπὸ τῆς γῆς ἐνώπιόν μου· ὅτε ἐξῆλθον, ἦσαν καὶ οἱ τροχοὶ πλησίον αὑτῶν· καὶ ἐστάθησαν ἐν τῇ θύρα τῆς ἀνατολικῆς πύλης τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου· καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ ἦτο ἐπ᾿ αὐτῶν ὑπεράνωθεν.
20 Τοῦτο εἶναι τὸ ζῶον, τὸ ὁποῖον εἶδον ὑποκάτω τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ παρὰ τὸν ποταμὸν Χεβὰρ· καὶ ἐγνώρισα ὅτι ἦσαν χερουβείμ.
21 Ἕκαστον εἶχεν ἀνὰ τέσσαρα πρόσωπα καὶ ἕκαστον τέσσαρας πτέρυγας καὶ ὁμοίωμα χειρῶν ἀνθρώπου ὑπὸ τὰς πτέρυγας αὑτῶν.
22 Τὰ δὲ πρόσωπα αὐτῶν ἦσαν κατὰ τὸ ὁμοίωμα, τὰ αὐτὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἶδον παρὰ τὸν ποταμὸν Χεβάρ, ἡ θέα αὐτῶν καὶ αὐτά· ἐπορεύοντο δὲ ἕκαστον κατέναντι τοῦ προσώπου αὑτοῦ.
1 Καὶ μὲ ἀνέλαβε τὸ πνεῦμα καὶ μὲ ἔφερεν εἰς τὴν ἀνατολικήν πύλην τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, τὴν βλέπουσαν πρὸς ἀνατολάς· καὶ ἰδού, ἐν τῇ θύρᾳ τῆς πύλης εἰκοσιπέντε ἄνδρες, καὶ μεταξὺ αὐτῶν εἶδον τὸν Ἰααζανίαν υἱὸν τοῦ Ἀζὼρ καὶ τὸν Φελατίαν υἱὸν τοῦ Βεναΐα, ἄρχοντας τοῦ λαοῦ.
2 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, οὗτοι εἶναι οἱ ἄνδρες οἱ διαλογιζόμενοι ἀδικίαν καὶ συμβουλεύοντες κακήν συμβουλήν εἰς τὴν πόλιν ταύτην,
3 οἱ λέγοντες, Δὲν εἶναι πλησίον· ἄς κτίσωμεν οἰκίας· αὕτη ἡ πόλις εἶναι ὁ λέβης καὶ ἡμεῖς τὸ κρέας.
4 Διὰ τοῦτο προφήτευσον ἐναντίον αὐτῶν, προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου.
5 Καὶ πνεῦμα Κυρίου ἔπεσεν ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ μοὶ εἶπε, Λάλησον· Οὕτω λέγει Κύριος· κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον ἐλαλήσατε, οἶκος Ἰσραήλ· διότι τὰ διαβούλια τοῦ πνεύματός σας, ἐγὼ ἐξεύρω αὐτά.
6 Ἐπληθύνατε τοὺς πεφονευμένους σας ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, καὶ ἐγεμίσατε τὰς ὁδοὺς αὐτῆς ἀπὸ πεφονευμένων.
7 Ὅθεν οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· οἱ πεφονευμένοι σας, τοὺς ὁποίους ἐθέσατε ἐν μέσῳ αὐτῆς, οὗτοι εἶναι τὸ κρέας καὶ αὕτη ἡ πόλις ὁ λέβης· σᾶς ὅμως θέλω ἐκβάλει ἐκ μέσου αὐτῆς.
8 τὴν μάχαιραν ἐφοβήθητε· καὶ μάχαιραν θέλω φέρει ἐφ᾿ ὑμᾶς, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
9 Καὶ θέλω σᾶς ἐκβάλει ἐκ μέσου αὐτῆς καὶ θέλω σᾶς παραδώσει εἰς χεῖρας ἀλλοφύλων· καὶ θέλω ἐκτελέσει ἐφ᾿ ὑμᾶς κρίσεις.
10 Ὑπὸ ῥομφαίας θέλετε πέσει· ἐν τοῖς ὁρίοις τοῦ Ἰσραήλ θέλω σᾶς κρίνει· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
11 Ἡ πόλις αὕτη δὲν θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς ὁ λέβης οὐδὲ σεῖς θέλετε εἶσθαι ἐν μέσῳ αὐτῆς τὸ κρέας· ἐν τοῖς ὁρίοις τοῦ Ἰσραήλ θέλω σᾶς κρίνει·
12 καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος· διότι δὲν περιεπατήσατε ἐν τοῖς διατάγμασί μου οὐδὲ ἐξετελέσατε τὰς κρίσεις μου, ἀλλ᾿ ἐπράξατε κατὰ τὰς κρίσεις τῶν ἐθνῶν τῶν κύκλῳ ὑμῶν.
13 Ἐνῷ δ᾿ ἐγὼ προεφήτευον, ἀπέθανεν ὁ Φελατίας ὁ υἱὸς τοῦ Βεναΐα. Τότε ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἀνεβόησα μετὰ φωνῆς μεγάλης καὶ εἶπα, Οἴμοι, Κύριε Θεέ· συντέλειαν θέλεις νὰ κάμῃς σὺ τοῦ ὑπολοίπου τοῦ Ἰσραήλ;
14 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
15 Υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ ἀδελφοὶ σου, οἱ ἀδελφοὶ σου, οἱ ἄνδρες τῆς συγγενείας σου, καὶ σύμπας ὁ οἶκος Ἰσραήλ, εἶναι ἐκεῖνοι πρὸς τοὺς ὁποίους εἶπον οἱ κατοικοῦντες τὴν Ἰερουσαλήμ, Ἀπομακρύνθητε ἀπὸ τοῦ Κυρίου· εἰς ἡμᾶς ἐδόθη αὕτη ἡ γῆ διὰ κληρονομίαν.
16 Διὰ τοῦτο εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἄν καὶ ἀπέρριψα αὐτοὺς μακρὰν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, ἄν καὶ διεσκόρπισα αὐτοὺς εἰς τοὺς τόπους, θέλω εἶσθαι ὅμως εἰς αὐτοὺς ὡς μικρὸν ἁγιαστήριον, ἐν τοῖς τόποις ὅπου ὑπάγωσι.
17 Διὰ τοῦτο εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Καὶ θέλω σᾶς συναθροίσει ἀπὸ τῶν λαῶν καὶ θέλω σᾶς συνάξει ἐκ τῶν τόπων ὅπου ἦσθε διεσκορπισμένοι καὶ θέλω σᾶς δώσει τὴν γῆν Ἰσραήλ.
18 Καὶ ἐλθόντες ἐκεῖ θέλουσι σηκώσει ἀπ᾿ αὐτῆς πάντα τὰ βδελύγματα αὐτῆς καὶ πάντα τὰ μιαρὰ αὐτῆς.
19 Καὶ θέλω δώσει εἰς αὐτοὺς καρδίαν μίαν καὶ πνεῦμα νέον θέλω βάλει ἐν ὑμῖν· καὶ ἀποσπάσας τὴν λιθίνην καρδίαν ἀπὸ τῆς σαρκὸς αὐτῶν θέλω δώσει εἰς αὐτοὺς καρδίαν σαρκίνην,
20 διὰ νὰ περιπατῶσιν ἐν τοῖς διατάγμασί μου καὶ νὰ φυλάττωσι τὰς κρίσεις μου καὶ νὰ ἐκτελῶσιν αὐτάς· καὶ θέλουσιν εἶσθαι λαὸς μου καὶ ἐγὼ θέλω εἶσθαι Θεὸς αὐτῶν.
21 Ἐκείνων δὲ τῶν ὁποίων ἡ καρδία περιπατεῖ κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν καὶ τῶν μιαρῶν αὐτῶν, τὰς ὁδοὺς τούτων θέλω ἀνταποδώσει κατὰ τῆς κεφαλῆς αὐτῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
22 Τότε τὰ χερουβείμ ὕψωσαν τὰς πτέρυγας αὑτῶν καὶ οἱ τροχοὶ ἀνέβαινον πλησίον αὐτῶν· καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ ἦτο ἐπ᾿ αὐτῶν ὑπεράνωθεν.
23 Καὶ ἡ δόξα τοῦ Κυρίου ἀνέβη ἐκ μέσου τῆς πόλεως καὶ ἐστάθη ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ πρὸς ἀνατολὰς τῆς πόλεως.
24 Καὶ μὲ ἀνέλαβε τὸ πνεῦμα καὶ δι᾿ ὀράματος μὲ ἔφερεν ἐν πνεύματι Θεοῦ εἰς τὴν γῆν τῶν Χαλδαίων, πρὸς τοὺς αἰχμαλώτους. Τότε τὸ ὄραμα, τὸ ὁποῖον εἶδον, ἀπῆλθεν ἀπ᾿ ἐμοῦ.
25 Καὶ ἐλάλησα πρὸς τοὺς αἰχμαλώτους πάντα τὰ πράγματα ὅσα ἔδειξεν ὁ Κύριος εἰς ἐμέ.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, σὺ κατοικεῖς ἐν μέσῳ οἴκου ἀποστάτου, οἵτινες ὀφθαλμοὺς ἔχουσι διὰ νὰ βλέπωσι, καὶ δὲν βλέπουσιν· ὦτα ἔχουσι διὰ νὰ ἀκούωσι, καὶ δὲν ἀκούουσι· διότι εἶναι οἶκος ἀποστάτης.
3 Διὰ τοῦτο, σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἑτοίμασον εἰς σεαυτὸν ἀποσκευήν μετοικισμοῦ, καὶ μετοικίσθητι τὴν ἡμέραν ἐνώπιον αὐτῶν· καὶ θέλεις μετοικισθῆ ἀπὸ τοῦ τόπου σου εἰς ἄλλον τόπον ἐνώπιον αὐτῶν· ἴσως προσέξωσιν, ἄν καὶ ἦναι οἶκος ἀποστάτης.
4 Καὶ θέλεις ἐκφέρει τὴν ἀποσκευήν σου τὴν ἡμέραν ἐνώπιον αὐτῶν, ὡς ἀποσκευήν μετοικισμοῦ· καὶ σὺ θέλεις ἐξέλθει τὸ ἑσπέρας ἐνώπιον αὐτῶν, ὡς οἱ ἐξερχόμενοι εἰς μετοικισμόν.
5 Ἐνώπιον αὐτῶν κάμε διόρυγμα ἐν τῷ τοίχῳ καὶ ἔκφερε δι᾿ αὐτοῦ.
6 Ἐνώπιον αὐτῶν θέλεις σηκώσει αὐτήν ἐπ᾿ ὤμων, καὶ θέλεις ἐκφέρει, ἐνῷ σκοτάζει· θέλεις σκεπάσει τὸ πρόσωπόν σου καὶ δὲν θέλεις ἰδεῖ τὴν γῆν· διότι σὲ ἔδωκα σημεῖον εἰς τὸν οἶκον Ἰσραήλ.
7 Καὶ ἔκαμον ὡς προσετάχθην· ἔφερα ἔξω τὴν ἀποσκευήν μου τὴν ἡμέραν ὡς ἀποσκευήν μετοικισμοῦ, καὶ τὸ ἑσπέρας ἔκαμον εἰς ἐμαυτὸν διόρυγμα ἐν τῷ τοίχῳ διὰ τῆς χειρός· ἐξέφερα αὐτήν ἐνῷ ἐσκόταζεν, ἐνώπιον αὐτῶν ἐσήκωσα αὐτήν ἐπ᾿ ὤμων.
8 Καὶ τὸ πρωΐ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμὲ λέγων,
9 Υἱὲ ἀνθρώπου, ὁ οἶκος Ἰσραήλ, ὁ οἶκος ὁ ἀποστάτης, δὲν εἶπε πρὸς σέ, Σὺ τί κάμνεις;
10 εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Τὸ φορτίον τοῦτο ἀποβλέπει τὸν ἄρχοντα τὸν ἐν Ἱερουσαλήμ καὶ ἅπαντα τὸν οἶκον Ἰσραήλ, οἵτινες εἶναι μεταξὺ αὐτῶν.
11 Εἰπέ, Ἐγὼ εἶμαι τὸ σημεῖόν σας· καθὼς ἐγὼ ἔκαμον, οὕτω θέλει γείνει εἰς αὐτούς· εἰς μετοικεσίαν καὶ εἰς αἰχμαλωσίαν θέλουσιν ὑπάγει.
12 Καὶ ὁ ἄρχων ὁ μεταξὺ αὐτῶν θέλει φορτωθῆ ἐπ᾿ ὤμων, ἐνῷ σκοτάζει, καὶ θέλει ἐκφέρει· θέλουσι διορύξει τὸν τοῖχον διὰ νὰ ἐκφέρωσι δι᾿ αὐτοῦ· θέλει σκεπάσει τὸ πρόσωπον αὑτοῦ, διὰ νὰ μή ἴδῃ τὴν γῆν μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ.
13 Θέλω ὅμως ἐξαπλώσει τὸ δίκτυόν μου ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ θέλει πιασθῆ εἰς τὰ βρόχιά μου· καὶ θέλω φέρει αὐτὸν εἰς τὴν Βαβυλῶνα, τὴν γῆν τῶν Χαλδαίων· ἀλλὰ δὲν θέλει ἰδεῖ αὐτήν καὶ ἐκεῖ θέλει ἀποθάνει.
14 Καὶ θέλω διασπείρει εἰς πάντα ἄνεμον πάντας τοὺς περὶ αὐτὸν διὰ νὰ βοηθῶσιν αὐτὸν καὶ πάσας τὰς δυνάμεις αὐτοῦ· καὶ θέλω γυμνώσει μάχαιραν ὄπισθεν αὐτῶν.
15 Καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν διασκορπίσω αὐτοὺς μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ διασπείρω αὐτοὺς εἰς τοὺς τόπους.
16 Θέλω ὅμως ἀφήσει ὀλίγους τινὰς ἐξ αὐτῶν ἀπὸ τῆς ῥομφαίας, ἀπὸ τῆς πείνης καὶ ἀπὸ τοῦ λοιμοῦ, διὰ νὰ διηγῶνται πάντα τὰ βδελύγματα αὑτῶν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, ὅπου ὑπάγωσι· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
17 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
18 Υἱὲ ἀνθρώπου, φάγε τὸν ἄρτον σου μετὰ τρόμου καὶ πίε τὸ ὕδωρ σου μετὰ φρίκης καὶ ἀγωνίας.
19 Καὶ εἰπὲ πρὸς τὸν λαὸν τῆς γῆς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς περὶ τῶν κατοίκων τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ περὶ τῆς γῆς τοῦ Ἰσραήλ. Θέλουσι φάγει τὸν ἄρτον αὑτῶν μετὰ ἀγωνίας καὶ θέλουσι πίει τὸ ὕδωρ αὑτῶν μετὰ ἐκστάσεως· διότι ἡ γῆ αὐτῆς θέλει ἐρημωθῆ ἀπὸ τοῦ πληρώματος αὑτῆς, διὰ τὴν ἀνομίαν πάντων τῶν κατοικούντων ἐν αὐτῇ·
20 καὶ αἱ πόλεις αἱ κατοικούμεναι θέλουσιν ἐρημωθῆ καὶ ἡ γῆ θέλει ἀφανισθῆ, καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
21 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
22 Υἱὲ ἀνθρώπου, τίς αὕτη ἡ παροιμία, τὴν ὁποίαν ἔχετε ἐν γῇ Ἰσραήλ, λέγοντες, Αἱ ἡμέραι μακρύνονται καὶ πᾶσα ὄρασις ἐχάθη;
23 Εἰπὲ διὰ τοῦτο πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Θέλω κάμει τὴν παροιμίαν ταύτην νὰ παύσῃ, καὶ πλέον δὲν θέλουσι παροιμιάζεσθαι αὐτήν ἐν τῷ Ἰσραήλ· ἀλλ᾿ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Πλησιάζουσιν αἱ ἡμέραι καὶ ἡ ἐκπλήρωσις πάσης ὀράσεως·
24 διότι δὲν θέλει εἶσθαι πλέον οὐδεμία ὄρασις ψευδής οὐδὲ μάντευμα κολακευτικὸν ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ.
25 Διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος· ἐγὼ θέλω λαλήσει καὶ ὁ λόγος τὸν ὁποῖον θέλω λαλήσει θέλει ἐκτελεσθῆ· δὲν θέλει πλέον μακρυνθῆ· διότι ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, οἶκος ἀποστάτης, θέλω λαλήσει λόγον καὶ ἐκτελέσει αὐτόν, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
26 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
27 Υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδού, ὁ οἶκος Ἰσραήλ λέγουσιν, Ἡ ὄρασις, τὴν ὁποίαν οὗτος βλέπει, ἐκτείνεται εἰς ἡμέρας πολλὰς καὶ προφητεύει περὶ χρόνων μακρῶν.
28 Διὰ τοῦτο εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Οὐδεὶς τῶν λόγων μου θέλει πλέον μακρυνθῆ ἀλλ᾿ ὁ λόγος τὸν ὁποῖον ἐλάλησα θέλει ἐκτελεσθῆ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τοὺς προφήτας τοῦ Ἰσραήλ τοὺς προφητεύοντας καὶ εἰπὲ πρὸς τοὺς προφητεύοντας ἐξ ἰδίας αὑτῶν καρδίας, Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.
3 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Οὐαὶ εἰς τοὺς προφήτας τοὺς μωρούς, τοὺς περιπατοῦντας ὀπίσω τοῦ πνεύματος αὑτῶν, καὶ δὲν εἶδον οὐδεμίαν ὄρασιν.
4 Ἰσραήλ, οἱ προφῆταί σου εἶναι ὡς αἱ ἀλώπεκες ἐν ταῖς ἐρήμοις.
5 Δὲν ἀνέβητε εἰς τὰς χαλάστρας οὐδὲ ἀνεγείρατε τὰ περιφράγματα ὑπὲρ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, διὰ νὰ σταθῇ ἐν τῇ μάχῃ τὴν ἡμέραν τοῦ Κυρίου.
6 Εἶδον ματαιότητας καὶ μαντείας ψευδεῖς, αἵτινες λέγουσιν, Ὁ Κύριος λέγει· καὶ ὁ Κύριος δὲν ἀπέστειλεν αὐτούς· καὶ ἔκαμον τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἐλπίζωσιν ὅτι ὁ λόγος αὐτῶν ἤθελε πληρωθῆ.
7 Δὲν εἴδετε ὀράσεις ματαίας καὶ ἐλαλήσατε μαντείας ψευδεῖς καὶ λέγετε, Ὁ Κύριος εἶπεν, ἐνῷ ἐγὼ δὲν ἐλάλησα;
8 Ὅθεν οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ἐλαλήσατε ματαιότητας καὶ εἴδετε ψεύδη, διὰ τοῦτο, ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σας, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
9 Καὶ ἡ χεὶρ μου θέλει εἶσθαι ἐπὶ τοὺς προφήτας τοὺς βλέποντας ματαιότητας καὶ μαντεύοντας ψεύδη· δὲν θέλουσιν εἶσθαι ἐν τῇ βουλῇ τοῦ λαοῦ μου καὶ ἐν τῇ καταγραφῇ τοῦ οἴκου τοῦ Ἰσραήλ δὲν θέλουσι καταγραφῆ οὐδὲ θέλουσιν εἰσέλθει εἰς γῆν Ἰσραήλ, καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός.
10 Ἐπειδή, ναί, ἐπειδή ἐπλάνησαν τὸν λαὸν μου, λέγοντες, Εἰρήνη· καὶ δὲν ὑπάρχει εἰρήνη· καὶ ὁ εἷς ἔκτιζε τοῖχον καὶ ἰδού, οἱ ἄλλοι περιήλειφον αὐτὸν μὲ πηλὸν ἀμάλακτον·
11 εἰπὲ πρὸς τοὺς ἀλείφοντας μὲ πηλὸν ἀμάλακτον, ὅτι θέλει πέσει· θέλει γείνει βροχή κατακλύζουσα· καὶ σεῖς, λίθοι χαλάζης, θέλετε πέσει κατ᾿ αὐτοῦ καὶ ἄνεμος θυελλώδης θέλει σχίσει αὐτόν.
12 Ἰδού, ὅταν ὁ τοῖχος πέσῃ, δὲν θέλουσιν εἰπεῖ πρὸς ἐσᾶς, Ποῦ εἶναι ἀλοιφή, μὲ τὴν ὁποίαν ἠλείψατε αὐτόν;
13 Διὰ τοῦτο, οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· θέλω ἐξάπαντος σχίσει αὐτὸν ἐν τῇ ὀργῇ μου δι᾿ ἀνέμου θυελλώδους· καὶ ἐν τῷ θυμῷ μου θέλει γείνει βροχή κατακλύζουσα καὶ ἐν τῇ ὀργῇ μου λίθοι φοβερᾶς χαλάζης, διὰ νὰ καταστρέψωσιν αὐτόν.
14 Καὶ θέλω ἀνατρέψει τὸν τοῖχον, τὸν ὁποῖον ἠλείψατε μὲ πηλὸν ἀμάλακτον καὶ θέλω κατεδαφίσει αὐτόν, καὶ θέλουσιν ἀνακαλυφθῆ τὰ θεμέλια αὐτοῦ, καὶ θέλει πέσει καὶ σεῖς θέλετε συναπολεσθῆ ἐν μέσῳ αὐτοῦ, καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
15 Καὶ θέλω συντελέσει τὸν θυμὸν μου ἐπὶ τὸν τοῖχον καὶ ἐπὶ τοὺς ἀλείψαντας αὐτὸν μὲ πηλὸν ἀμάλακτον, καὶ θέλω εἰπεῖ πρὸς ἐσᾶς, Ὁ τοῖχος δὲν ὑπάρχει οὐδὲ οἱ ἀλείψαντες αὐτόν,
16 οἱ προφῆται τοῦ Ἰσραήλ, οἱ προφητεύοντες περὶ τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ βλέποντες ὀράματα εἰρήνης περὶ αὐτῆς, καὶ δὲν ὑπάρχει εἰρήνη, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
17 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὰς θυγατέρας τοῦ λαοῦ σου, τὰς προφητευούσας ἐξ ἰδίας αὑτῶν καρδίας· καὶ προφήτευσον κατ᾿ αὐτῶν,
18 καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Οὐαὶ εἰς ἐκείνας, αἵτινες συρράπτουσι προσκεφάλαια διὰ πάντα ἀγκῶνα χειρὸς καὶ κάμνουσι καλύπτρας ἐπὶ τὴν κεφαλήν πάσης ἡλικίας, διὰ νὰ δελεάζωσι ψυχάς. Τὰς ψυχὰς τοῦ λαοῦ μου δελεάζετε καὶ θέλετε σώσει τὰς ἑαυτῶν ψυχάς;
19 Καὶ θέλετε μὲ βεβηλόνει μεταξὺ τοῦ λαοῦ μου διὰ μίαν δράκα κριθῆς καὶ διὰ κομμάτια ἄρτου, ὥστε νὰ θανατόνητε ψυχὰς αἵτινες δὲν ἔπρεπε νὰ ἀποθάνωσι, καὶ νὰ σώζητε ψυχὰς αἵτινες δὲν ἔπρεπε νὰ ζῶσι, ψευδόμεναι πρὸς τὸν λαὸν μου, τὸν ἀκούοντα ψεύδη;
20 διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον εἰς τὰ προσκεφάλαιά σας, μὲ τὰ ὁποῖα δελεάζετε τὰς ψυχάς, διὰ νὰ πετῶσι πρὸς ἐσᾶς, καὶ θέλω διαρρήξει αὐτὰ ἀπὸ τῶν βραχιόνων σας, καὶ θέλω ἀφήσει τὰς ψυχὰς νὰ φύγωσι, τὰς ψυχὰς τὰς ὁποίας σεῖς δελεάζετε διὰ νὰ πετῶσι πρὸς ἐσᾶς.
21 Καὶ θέλω διαρρήξει τὰς καλύπτρας σας καὶ ἐλευθερώσει τὸν λαὸν μου ἐκ τῆς χειρὸς σας, καὶ δὲν θέλουσιν εἶσθαι πλέον εἰς τὴν χεῖρά σας διὰ νὰ δελεάζωνται· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
22 Διότι μὲ τὰ ψεύδη ἐθλίψατε τὴν καρδίαν τοῦ δικαίου, τὸν ὁποῖον ἐγὼ δὲν ἐλύπησα· καὶ ἐνισχύσατε τὰς χεῖρας τοῦ κακούργου, ὥστε νὰ μή ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτοῦ τῆς πονηρᾶς, διὰ νὰ σώσω τὴν ζωήν αὐτοῦ.
23 Διὰ τοῦτο δὲν θέλετε ἰδεῖ πλέον ματαιότητα καὶ δὲν θέλετε μαντεύσει μαντείας· καὶ θέλω ἐλευθερώσει τὸν λαὸν μου ἐκ τῆς χειρὸς σας· καὶ θέλετε γνωρίσει ἔτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
1 Καὶ ἦλθον πρὸς ἐμὲ τινὲς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἐκάθησαν ἔμπροσθέν μου.
2 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
3 Υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ ἄνδρες οὗτοι ἀνεβίβασαν τὰ εἴδωλα αὑτῶν εἰς τὰς καρδίας αὑτῶν καὶ ἔθεσαν τὸ πρόσκομμα τῆς ἀνομίας αὑτῶν ἔμπροσθεν τοῦ προσώπου αὑτῶν· ἤθελον ἐκζητηθῆ τῳόντι παρ᾿ αὐτῶν;
4 Διὰ τοῦτο λάλησον πρὸς αὐτοὺς καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· εἰς πάντα ἄνθρωπον ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, ὅστις ἀναβιβάσῃ τὰ εἴδωλα αὑτοῦ εἰς τὴν καρδίαν αὑτοῦ καὶ θέσῃ τὸ πρόσκομμα τῆς ἀνομίας αὑτοῦ ἔμπροσθεν τοῦ προσώπου αὑτοῦ καὶ ἔλθῃ πρὸς τὸν προφήτην, ἐγὼ ὁ Κύριος θέλω ἀποκριθῆ πρὸς αὐτὸν ἐρχόμενον, κατὰ τὸ πλῆθος τῶν εἰδώλων αὐτοῦ·
5 διὰ νὰ πιάσω τὸν οἶκον Ἰσραήλ ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἐπειδή πάντες ἀπηλλοτριώθησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ διὰ τῶν εἰδώλων αὑτῶν.
6 Διὰ τοῦτο εἰπὲ πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Μετανοήσατε καὶ ἐπιστρέψατε ἀπὸ τῶν εἰδώλων σας καὶ ἀποστρέψατε τὰ πρόσωπά σας ἀπὸ πάντων τῶν βδελυγμάτων σας.
7 Διότι εἰς πάντα ἄνθρωπον ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ καὶ ἐκ τῶν ξένων τῶν παροικούντων ἐν τῷ Ἰσραήλ, ὅστις ἀπαλλοτριωθῇ ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ ἀναβιβάσῃ τὰ εἴδωλα αὑτοῦ εἰς τὴν καρδίαν αὑτοῦ καὶ θέσῃ τὸ πρόσκομμα τῆς ἀνομίας αὑτοῦ ἔμπροσθεν τοῦ προσώπου αὑτοῦ καὶ ἔλθῃ πρὸς τὸν προφήτην διὰ νὰ ἐρωτήση αὐτὸν περὶ ἐμοῦ, ἐγὼ ὁ Κύριος θέλω ἀποκριθῆ πρὸς αὐτὸν περὶ ἐμοῦ·
8 καὶ θέλω στήσει τὸ πρόσωπόν μου ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου καὶ θέλω κάμει αὐτὸν σημεῖον καὶ παροιμίαν καὶ θέλω ἐκκόψει αὐτὸν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ μου· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
9 Καὶ ἐὰν ὁ προφήτης πλανηθῇ καὶ λαλήσῃ λόγον, ἐγὼ ὁ Κύριος ἐπλάνησα τὸν προφήτην ἐκεῖνον· καὶ θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ ἐξολοθρεύσει αὐτὸν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ μου Ἰσραήλ.
10 Καὶ θέλουσι λάβει τὴν ποινήν τῆς ἀνομίας αὑτῶν· ἡ ποινή τοῦ προφήτου θέλει εἶσθαι ὡς ἡ ποινή τοῦ ἐρωτῶντος·
11 διὰ νὰ μή ἀποπλανᾶται πλέον ὁ οἶκος Ἰσραήλ ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ νὰ μή μιαίνωνται πλέον μὲ πάσας τὰς παραβάσεις αὑτῶν, ἀλλὰ νὰ ἦναι λαὸς μου καὶ ἐγὼ νὰ ἦμαι Θεὸς αὐτῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
12 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
13 Υἱὲ ἀνθρώπου, ὅταν γῆ τις ἁμαρτήσῃ εἰς ἐμὲ μὲ παράβασιν βαρεῖαν, τότε θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτήν καὶ συντρίψει τὸ ὑποστήριγμα τοῦ ἄρτου αὐτῆς, καὶ θέλω ἐξαποστείλει τὴν πεῖναν ἐναντίον αὐτῆς καὶ ἐκκόψει ἄνθρωπον καὶ κτῆνος ἀπ᾿ αὐτῆς·
14 καὶ ἐὰν οἱ τρεῖς οὗτοι ἄνδρες, Νῶε, Δανιήλ καὶ Ἰώβ, ἦσαν ἐν μέσῳ αὐτῆς, μόνοι οὗτοι ἤθελον σώσει τὰς ψυχὰς αὑτῶν διὰ τὴν δικαιοσύνην αὑτῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
15 Καὶ ἐὰν ἤθελον ἐπιφέρει κατὰ τῆς γῆς θηρία κακὰ καὶ ἔφθειρον αὐτήν, ὥστε νὰ ἀφανισθῇ, ὥστε νὰ μή δύναταί τις νὰ περάσῃ δι᾿ αὐτῆς ἐξ αἰτίας τῶν θηρίων,
16 καὶ οἱ τρεῖς οὗτοι ἄνδρες εὑρίσκοντο ἐν μέσῳ αὐτῆς, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, δὲν ἤθελον σώσει οὔτε υἱοὺς οὔτε θυγατέρας· μόνοι οὗτοι ἤθελον σωθῆ, ἡ δὲ γῆ ἤθελεν ἀφανισθῆ.
17 Ἤ καὶ ἐὰν ἤθελον ἐπιφέρει ῥομφαίαν ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνην καὶ εἰπεῖ, Ῥομφαία, δίελθε διὰ τῆς γῆς, ὥστε νὰ ἐκκόψω ἀπ᾿ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος,
18 καὶ οἱ τρεῖς οὗτοι ἄνδρες εὑρίσκοντο ἐν μέσῳ αὐτῆς, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, δὲν ἤθελον σώσει υἱοὺς καὶ θυγατέρας ἀλλ᾿ αὐτοὶ μόνοι ἤθελον σωθῆ.
19 Ἤ ἐὰν ἤθελον ἐπιφέρει θανατικὸν ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνην καὶ ἐκχέει τὴν ὀργήν μου ἐπ᾿ αὐτήν μὲ αἷμα, ὥστε νὰ ἐκκόψω ἀπ᾿ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος,
20 καὶ εὑρίσκοντο ἐν μέσῳ αὐτῆς Νῶε, Δανιήλ καὶ Ἰώβ, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, δὲν ἤθελον σώσει οὔτε υἱὸν οὔτε θυγατέρα· οὗτοι μόνοι ἤθελον σώσει τὰς ψυχὰς αὑτῶν διὰ τὴν δικαιοσύνην αὑτῶν.
21 Διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Πόσῳ μᾶλλον λοιπόν, ὅταν ἐξαποστείλω τὰς τέσσαρας δεινὰς κρίσεις μου ἐπὶ τῆς Ἱερουσαλήμ, τὴν ῥομφαίαν καὶ τὴν πεῖναν καὶ τὰ κακὰ θηρία καὶ τὸ θανατικόν, ὥστε νὰ ἐκκόψω ἀπ᾿ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος;
22 Πλήν ἰδού, θέλουσι μένει ἐν αὐτῇ λείψανα τινά, διασεσωσμένοι τινές, υἱοὶ καὶ θυγατέρες· ἰδού, οὗτοι θέλουσιν ἐξέλθει πρὸς ἐσᾶς καὶ θέλετε ἰδεῖ τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ τὰς πράξεις αὐτῶν· καὶ θέλετε παρηγορηθῆ διὰ τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἐπέφερα ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ πάντα ὅσα ἐπέφερα ἐπ᾿ αὐτήν.
23 Καὶ οὗτοι θέλουσι σᾶς παρηγορήσει, ὅταν ἴδητε τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ τὰς πράξεις αὐτῶν· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ δὲν ἔκαμον χωρὶς αἰτίας πάντα ὅσα ἔκαμον ἐν αὐτῇ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, τί ἤθελεν εἶσθαι τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου πρὸς πᾶν ἄλλο ξύλον, τὰ κλήματα πρὸς πᾶν ὅ, τι εἶναι ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ;
3 Ἤθελον λάβει ἀπ᾿ αὐτῆς ξύλον διὰ νὰ μεταχειρισθῶσιν εἰς ἐργασίαν; ἤ ἤθελον λάβει ἀπ᾿ αὐτῆς πάσσαλον, διὰ νὰ κρεμάσωσιν εἰς αὐτὸν σκεῦός τι;
4 Ἰδού, ῥίπτεται εἰς τὸ πῦρ διὰ νὰ καταναλωθῇ· τὸ πῦρ κατατρώγει καὶ τὰ δύο ἄκρα αὐτοῦ καὶ τὸ μέσον αὐτοῦ κατακαίεται· θέλει εἶσθαι χρήσιμον εἰς ἐργασίαν;
5 Ἰδού, ὅτε ἦτο ἀκέραιον, δὲν ἐχρησίμευεν εἰς ἐργασίαν· πόσον ὀλιγώτερον θέλει εἶσθαι χρήσιμον εἰς ἐργασίαν, ἀφοῦ τὸ πῦρ κατέφαγεν αὐτὸ καὶ ἐκάη;
6 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Καθὼς εἶναι τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ, τὸ ὁποῖον παρέδωκα εἰς τὸ πῦρ διὰ νὰ καταναλωθῇ, οὕτω θέλω παραδώσει τοὺς κατοικοῦντας τὴν Ἱερουσαλήμ.
7 Καὶ θέλω στήσει τὸ πρόσωπόν μου ἐναντίον αὐτῶν· ἐκ τοῦ πυρὸς θέλουσιν ἐξέλθει καὶ τὸ πῦρ θέλει καταφάγει αὐτούς· καὶ ὅταν στήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐναντίον αὐτῶν, θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
8 Καὶ θέλω παραδώσει τὴν γῆν εἰς ἀφανισμόν, διότι ἔγειναν παραβάται, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, κάμε τὴν Ἱερουσαλήμ νὰ γνωρίσῃ τὰ βδελύγματα αὑτῆς,
3 καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ· Ἡ ῥίζα σου καὶ ἡ γέννησίς σου εἶναι ἐκ τῆς γῆς τῶν Χαναναίων· ὁ πατήρ σου Ἀμορραῖος καὶ ἡ μήτηρ σου Χετταία.
4 Εἰς δὲ τὴν γέννησίν σου, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐγεννήθης, ὁ ὀμφαλὸς σου δὲν ἐκόπη καὶ ἐν ὕδατι δὲν ἐλούσθης, διὰ νὰ καθαρισθῇς, καὶ μὲ ἅλας δὲν ἡλατίσθης καὶ ἐν σπαργάνοις δὲν ἐσπαργανώθης.
5 Ὀφθαλμὸς δὲν σὲ ἐφείσθη, διὰ νὰ κάμῃ εἰς σὲ τι ἐκ τούτων, ὥστε νὰ σὲ σπλαγχνισθῇ· ἀλλ᾿ ἦσο ἀπερριμμένη εἰς τὸ πρόσωπον τῆς πεδιάδος, ἐν τῇ ἀποστροφῇ τῆς ψυχῆς σου, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐγεννήθης.
6 Καὶ ὅτε διέβην ἀπὸ πλησίον σου καὶ σὲ εἶδον κυλιομένην ἐν τῷ αἵματί σου, εἶπα πρὸς σὲ εὑρισκομένην ἐν τῷ αἵματί σου, Ζῆθι· ναί, εἶπα πρὸς σὲ εὑρισκομένην ἐν τῷ αἵματί σου, Ζῆθι.
7 Καὶ σὲ ἔκαμον μυριοπλάσιον, ὡς τὴν χλόην τοῦ ἀγροῦ, καὶ ηὐξήνθης καὶ ἐμεγαλύνθης καὶ ἔφθασας εἰς τὸ ἄκρον τῆς ὡραιότητος· οἱ μαστοὶ σου ἐμορφώθησαν καὶ αἱ τρίχες σου ἀνεφύησαν· ἦσο ὅμως γυμνή καὶ ἀσκέπαστος.
8 Καὶ ὅτε διέβην ἀπὸ πλησίον σου καὶ σὲ εἶδον, ἰδού, ἡ ἡλικία σου ἦτο ἡλικία ἔρωτος· καὶ ἁπλώσας τὸ κράσπεδόν μου ἐπὶ σέ, ἐσκέπασα τὴν ἀσχημοσύνην σου· καὶ ὥμοσα πρὸς σὲ καὶ εἰσῆλθον εἰς συνθήκην μετὰ σοῦ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, καὶ ἔγεινες ἐμοῦ.
9 Καὶ σὲ ἔλουσα ἐν ὕδατι καὶ ἀπέπλυνα τὸ αἷμά σου ἀπὸ σοῦ καὶ σὲ ἔχρισα ἐν ἐλαίῳ.
10 Καὶ σὲ ἐνέδυσα κεντητὰ καὶ σὲ ὑπέδησα μὲ σανδάλια ὑακίνθινα καὶ σὲ περιέζωσα μὲ βύσσον καὶ σὲ ἐφόρεσα μεταξωτά.
11 Καὶ σὲ ἐστόλισα μὲ στολίδια καὶ περιέθεσα εἰς τὰς χεῖράς σου βραχιόλια καὶ περιδέραιον ἐπὶ τὸν τράχηλόν σου.
12 Καὶ ἔβαλον ἔρρινα εἰς τοὺς μυκτῆράς σου καὶ ἐνώτια εἰς τὰ ὦτά σου καὶ στέφανον δόξης ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου.
13 Καὶ ἐστολίσθης μὲ χρυσίον καὶ ἀργύριον, καὶ τὰ ἱμάτιά σου ἦσαν βύσσινα καὶ μεταξωτὰ καὶ κεντητά· σεμίδαλιν καὶ μέλι καὶ ἔλαιον ἔτρωγες· καὶ ἔγεινες ὡραία σφόδρα καὶ εὐημέρησας μέχρι βασιλείας.
14 Καὶ ἐξῆλθεν ἡ φήμη σου μεταξὺ τῶν ἐθνῶν διὰ τὸ κάλλος σου· διότι ἦτο τέλειον διὰ τοῦ στολισμοῦ μου, τὸν ὁποῖον ἔθεσα ἐπὶ σέ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
15 Σὺ ὅμως ἐθαρρεύθης εἰς τὸ κάλλος σου, καὶ ἐπορνεύθης διὰ τὴν φήμην σου καὶ ἐξέχεας τὴν πορνείαν σου εἰς πάντα διαβάτην, γινομένη αὐτοῦ.
16 Καὶ ἔλαβες ἐκ τῶν ἱματίων σου καὶ ἐστόλισας τοὺς ὑψηλοὺς σου τόπους μὲ ποικίλα χρώματα καὶ ἐξεπορνεύθης ἀπ᾿ αὐτῶν· τοιαῦτα δὲν ἔγειναν οὐδὲ θέλουσι γείνει.
17 Καὶ ἔλαβες τὰ σκεύη τῆς λαμπρότητός σου, τὰ ἐκ τοῦ χρυσίου μου καὶ τὰ ἐκ τοῦ ἀργυρίου μου, τὰ ὁποῖα ἔδωκα εἰς σέ, καὶ ἔκαμες εἰς σεαυτήν εἰκόνας ἀρσενικὰς καὶ ἐξεπορνεύθης μὲ αὐτάς·
18 καὶ ἔλαβες τὰ κεντητὰ σου ἱμάτια καὶ ἐσκέπασας αὐτάς· καὶ ἔθεσας ἔμπροσθεν αὐτῶν τὸ ἔλαιόν μου καὶ τὸ θυμίαμά μου.
19 Καὶ τὸν ἄρτον μου, τὸν ὁποῖον ἔδωκα εἰς σέ, τὴν σεμίδαλιν καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸ μέλι, μὲ τὰ ὁποῖα σὲ ἔτρεφον, ἔθεσας καὶ ταῦτα ἔμπροσθεν αὐτῶν εἰς ὀσμήν εὐωδίας· οὕτως ἔγεινε, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
20 Καὶ ἔλαβες τοὺς υἱοὺς σου καὶ τὰς θυγατέρας σου, τὰς ὁποίας ἐγέννησας εἰς ἐμέ, καὶ ταῦτα ἐθυσίασας εἰς αὐτάς, διὰ νὰ ἀναλωθῶσιν ἐν τῷ πυρί· μικρὸν ἔργον τῶν πορνεύσεών σου ἦτο τοῦτο,
21 ὅτι ἔσφαξας τὰ τέκνα μου καὶ παρέδωκας αὐτὰ διὰ νὰ διαβιβάσωσιν αὐτὰ διὰ τοῦ πυρὸς εἰς τιμήν αὐτῶν;
22 Καὶ ἐν πᾶσι τοῖς βδελύγμασί σου καὶ ταῖς πορνείαις σου δὲν ἐνεθυμήθης ταῖς ἡμέρας τῆς νεότητός σου, ὅτε ἦσο γυμνή καὶ ἀσκέπαστος, κυλιομένη ἐν τῷ αἵματί σου.
23 Καὶ μετὰ πάσας τὰς κακίας σου, Οὐαί, οὐαὶ εἰς σέ, λέγει Κύριος ὁ Θεός,
24 ἔκτισας καὶ εἰς σεαυτήν οἴκημα πορνικὸν καὶ ἔκαμες εἰς σεαυτήν πορνοστάσιον ἐν πάσῃ πλατείᾳ.
25 Εἰς πᾶσαν ἀρχήν ὁδοῦ ᾠκοδόμησας τὸ πορνοστάσιόν σου καὶ ἔκαμες τὸ κάλλος σου βδελυκτὸν καὶ ἤνοιξας τοὺς πόδας σου εἰς πάντα διαβάτην, καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου.
26 Καὶ ἐξεπορνεύθης μὲ τοὺς Αἰγυπτίους τοὺς πλησιοχώρους σου, τοὺς μεγαλοσάρκους· καὶ ἐπολλαπλασίασας τὴν πορνείαν σου, διὰ νὰ μὲ παροργίσῃς.
27 Ἰδοὺ λοιπόν, ἐξήπλωσα τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σέ, καὶ ἀφρεσα τὰ νενομισμένα σου, καὶ σὲ παρέδωκα εἰς τὴν θέλησιν ἐκείνων αἵτινες σὲ ἐμίσουν, τῶν θυγατέρων τῶν Φιλισταίων, αἵτινες ἐντρέπονται διὰ τὴν ὁδὸν σου τὴν αἰσχράν.
28 Καὶ ἐξεπορνεύθης μὲ τοὺς Ἀσσυρίους, διότι ἦσο ἄπληστος· ναί, ἐξεπορνεύθης μὲ αὐτοὺς καὶ ἔτι δὲν ἐχορτάσθης.
29 Καὶ ἐπολλαπλασίασας τὴν πορνείαν σου ἐν γῇ Χαναὰν μέχρι τῶν Χαλδαίων· καὶ οὐδὲ οὕτως ἐχορτάσθης.
30 Πόσον διεφθάρη ἡ καρδία σου, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ἐπειδή πράττεις πάντα ταῦτα, ἔργα τῆς πλέον ἀναισχύντου πόρνης.
31 Διότι ἔκτισας τὸ πορνικὸν οἴκημά σου ἐν τῇ ἀρχῇ πάσης ὁδοῦ, καὶ ἔκαμες τὸ πορνοστάσιόν σου ἐν πάσῃ πλατείᾳ· καὶ δὲν ἐστάθης ὡς πόρνη, καθότι κατεφρόνησας μίσθωμα,
32 ἀλλ᾿ ὡς γυνή μοιχαλίς, ἀντὶ τοῦ ἀνδρὸς αὑτῆς δεχομένη ξένους.
33 Εἰς πάσας τὰς πόρνας δίδουσι μίσθωμα· ἀλλὰ σὺ τὰ μισθώματά σου δίδεις εἰς πάντας τοὺς ἐραστὰς σου καὶ διαφθείρεις αὐτούς, διὰ νὰ εἰσέρχωνται πρὸς σὲ πανταχόθεν ἐπὶ τῇ πορνείᾳ σου.
34 Καὶ γίνεται εἰς σὲ τὸ ἀνάπαλιν τῶν ἄλλων γυναικῶν ἐν ταῖς πορνείαις σου· διότι δὲν σὲ ἀκολουθεῖ οὐδεὶς διὰ νὰ πράξῃ πορνείαν· καθότι σὺ δίδεις μίσθωμα καὶ μίσθωμα δὲν δίδεται εἰς σέ, κατὰ τοῦτο γίνεται εἰς σὲ τὸ ἀνάπαλιν.
35 Διὰ τοῦτο, ἄκουσον, πόρνη, τὸν λόγον τοῦ Κυρίου·
36 οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ἐξέχεας τὸν χαλκὸν σου, καὶ ἡ γύμνωσίς σου ἐξεσκεπάσθη ἐν ταῖς πορνείαις σου πρὸς τοὺς ἐραστὰς σου καὶ πρὸς πάντα τὰ εἴδωλα τῶν βδελυγμάτων σου, καὶ διὰ τὸ αἷμα τῶν τέκνων σου, τὰ ὁποῖα προσέφερες εἰς αὐτά·
37 διὰ τοῦτο ἰδού, ἐγὼ συνάγω πάντας τοὺς ἐραστὰς σου, μεθ᾿ ὧν κατετρύφησας, καὶ πάντας ὅσους ἠγάπησας, μετὰ πάντων τῶν μισηθέντων ὑπὸ σοῦ· καὶ θέλω συνάξει αὐτοὺς ἐπὶ σὲ πανταχόθεν καὶ θέλω ἀποκαλύψει τὴν αἰσχύνην σου εἰς αὐτούς, καὶ θέλουσιν ἰδεῖ ὅλην τὴν γύμνωσίν σου.
38 Καὶ θέλω σὲ κρίνει κατὰ τὴν κρίσιν τῶν μοιχαλίδων καὶ ἐκχεουσῶν αἷμα· καὶ θέλω σὲ παραδώσει εἰς αἷμα μετ᾿ ὀργῆς καὶ ζηλοτυπίας.
39 Καὶ θέλω σὲ παραδώσει εἰς τὴν χεῖρα αὐτῶν· καὶ θέλουσι κατασκάψει τὸ πορνικὸν οἴκημά σου καὶ κατεδαφίσει τοὺς ὑψηλοὺς τόπους σου θέλουσιν ἔτι σὲ ἐκδύσει τὰ ἱμάτιά σου καὶ ἀφαιρέσει τοὺς στολισμοὺς τῆς λαμπρότητός σου καὶ θέλουσι σὲ ἀφήσει γυμνήν καὶ ἀσκέπαστον.
40 Καὶ θέλουσι φέρει ἐπὶ σὲ ὅχλους, οἵτινες θέλουσι σὲ λιθοβολήσει μὲ λίθους καὶ σὲ διαπεράσει μὲ τὰ ξίφη αὑτῶν.
41 Καὶ θέλουσι κατακαύσει ἐν πυρὶ τὰς οἰκίας σου, καὶ θέλουσιν ἐκτελέσει ἐπὶ σὲ κρίσεις ἐνώπιον πολλῶν γυναικῶν· καὶ θέλω σὲ κάμει νὰ παύσῃς ἀπὸ τῆς πορνείας, καὶ δὲν θέλεις δίδει τοῦ λοιποῦ μίσθωμα.
42 Καὶ θέλω ἀναπαύσει τὸν θυμὸν μου ἐπὶ σέ, καὶ ἡ ζηλοτυπία μου θέλει σηκωθῆ ἀπὸ σοῦ, καὶ θέλω ἡσυχάσει καὶ δὲν θέλω ὀργισθῆ πλέον.
43 Ἐπειδή δὲν ἐνεθυμήθης τὰς ἡμέρας τῆς νεότητός σου, ἀλλὰ μὲ παρώξυνας ἐν πᾶσι τούτοις, διὰ τοῦτο ἰδού, καὶ ἐγὼ θέλω ἀνταποδώσει τὰς ὁδοὺς σου ἐπὶ τῆς κεφαλῆς σου, λέγει Κύριος ὁ Θεός· καὶ δὲν θέλεις κάμει κατὰ τὴν ἀσέβειαν ταύτην ἐπὶ πᾶσι τοῖς βδελύγμασί σου.
44 Ἰδού, πᾶς ὁ παροιμιαζόμενος θέλει παροιμιασθῆ κατὰ σοῦ, λέγων, κατὰ τὴν μητέρα ἡ θυγάτηρ αὐτῆς.
45 Σὺ εἶσαι ἡ θυγάτηρ τῆς μητρὸς σου, τῆς ἀποβαλούσης τὸν ἄνδρα αὑτῆς καὶ τὰ τέκνα αὑτῆς· καὶ εἶσαι ἡ ἀδελφή τῶν ἀδελφῶν σου, αἵτινες ἀπέβαλον τοὺς ἄνδρας αὑτῶν καὶ τὰ τέκνα αὑτῶν· ἡ μήτηρ σας ἦτο Χετταία καὶ ὁ πατήρ σας Ἀμορραῖος.
46 Καὶ ἡ ἀδελφή σου ἡ πρεσβυτέρα εἶναι ἡ Σαμάρεια, αὐτή καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς, αἱ κατοικοῦσαι ἐν τοῖς ἀριστεροῖς σου· ἡ δὲ νεωτέρα ἀδελφή σου, ἡ κατοικοῦσα ἐν τοῖς δεξιοῖς σου, τὰ Σόδομα καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς.
47 Σὺ ὅμως δὲν περιεπάτησας κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ δὲν ἔπραξας κατὰ τὰ βδελύγματα αὐτῶν· ἀλλ᾿ ὡς ἐὰν ἦτο τοῦτο πολὺ μικρόν, ὑπερέβης αὐτῶν τὴν διαφθορὰν ἐν πᾶσαις ταῖς ὁδοῖς σου.
48 Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ἡ ἀδελφή σου Σόδομα δὲν ἔπραξεν, αὐτή καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς, ὡς ἔπραξας σὺ καὶ αἱ θυγατέρες σου.
49 Ἰδού, αὕτη ἦτο ἡ ἀνομία τῆς ἀδελφῆς σου Σοδόμων, ὑπερηφανία, πλησμονή ἄρτου καὶ ἀφθονία τρυφηλότητος, αὐτῆς καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς· τὸν πτωχὸν δὲ καὶ τὸν ἐνδεῆ δὲν ἐβοήθει
50 καὶ ὑψοῦντο καὶ ἔπραττον βδελυρὰ ἐνώπιόν μου· ὅθεν, καθὼς εἶδον ταῦτα, ἠφάνισα αὐτάς.
51 Καὶ ἡ Σαμάρεια δὲν ἡμάρτησεν οὐδὲ τὸ ἥμισυ τῶν ἁμαρτημάτων σου· ἀλλὰ σὺ ἐπλήθυνας τὰ βδελύγματά σου ὑπὲρ ἐκείνας καὶ ἐδικαίωσας τὰς ἀδελφὰς σου μὲ πάντα τὰ βδελύγματά σου, τὰ ὁποῖα ἔπραξας.
52 Σὺ λοιπόν, ἥτις ἔκρινες τὰς ἀδελφὰς σου, βάσταζε τὴν καταισχύνην σου· ἕνεκα τῶν ἁμαρτημάτων σου, μὲ τὰ ὁποῖα κατεστάθης βδελυρωτέρα ἐκείνων, ἐκεῖναι εἶναι δικαιότεραί σου· ὅθεν αἰσχύνθητι καὶ σὺ καὶ βάσταζε τὴν καταισχύνην σου, ὅτι ἐδικαίωσας τὰς ἀδελφὰς σου.
53 Ὅταν φέρω ὀπίσω τοὺς αἰχμαλώτους αὐτῶν, τοὺς αἰχμαλώτους Σοδόμων καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς καὶ τοὺς αἰχμαλώτους τῆς Σαμαρείας καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς, τότε θέλω ἐπιστρέψει καὶ τοὺς αἰχμαλώτους τῆς αἰχμαλωσίας σου μεταξὺ αὐτῶν·
54 διὰ νὰ βαστάζῃς τὴν ἀτιμίαν σου καὶ νὰ καταισχύνησαι διὰ πάντα ὅσα ἔπραξας καὶ νὰ ἦσαι παρηγορία εἰς αὐτάς.
55 Ὅταν ἡ ἀδελφή σου Σόδομα καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς ἐπιστρέψωσιν εἰς τὴν προτέραν αὑτῶν κατάστασιν, καὶ ἡ Σαμάρεια καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς ἐπιστρέψωσιν εἰς τὴν προτέραν αὑτῶν κατάστασιν, τότε θέλεις ἐπιστρέψει σὺ καὶ αἱ θυγατέρες σου εἰς τὴν προτέραν σας κατάστασιν.
56 Διότι ἡ ἀδελφή σου Σόδομα δὲν ἀνεφέρθη ἐκ τοῦ στόματός σου ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς ὑπερηφανίας σου,
57 πρὶν ἀνακαλυφθῇ ἡ κακία σου, καθὼς ἀνεκαλύφθη ἐν καιρῷ τοῦ γενομένου εἰς σὲ ὀνείδους ὑπὸ τῶν θυγατέρων τῆς Συρίας καὶ πασῶν τῶν πέριξ αὐτῆς, τῶν θυγατέρων τῶν Φιλισταίων, αἵτινες σὲ ἐλεηλάτησαν πανταχόθεν.
58 Σὺ ἐβάστασας τὴν ἀσέβειάν σου καὶ τὰ βδελύγματά σου, λέγει Κύριος.
59 Διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐγὼ θέλω κάμει εἰς σὲ καθὼς ἔκαμες σύ, ἥτις κατεφρόνησας τὸν ὅρκον, παραβαίνουσα τὴν διαθήκην.
60 Ἀλλ᾿ ὅμως θέλω ἐνθυμηθῆ τὴν διαθήκην μου τὴν γενομένην πρὸς σὲ ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς νεότητός σου, καὶ θέλω στήσει εἰς σὲ διαθήκην αἰώνιον.
61 Τότε θέλεις ἐνθυμηθῆ τὰς ὁδοὺς σου καὶ αἰσχυνθῆ, ὅταν δεχθῇς τὰς ἀδελφὰς σου, τὰς πρεσβυτέρας σου καὶ τὰς νεωτέρας σου· καὶ θέλω δώσει αὐτὰς εἰς σὲ διὰ θυγατέρας, οὐχὶ ὅμως κατὰ τὴν διαθήκην σου.
62 Καὶ ἐγὼ θέλω στήσει τὴν διαθήκην μου πρὸς σέ, καὶ θέλεις γνωρίσει ἔτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος·
63 διὰ νὰ ἐνθυμηθῇς, καὶ νὰ αἰσχυνθῇς καὶ νὰ μή ἀνοίξῃς πλέον τὸ στόμα σου ὑπὸ τῆς ἐντροπῆς σου, ὅταν ἐξιλεωθῶ πρὸς σὲ διὰ πάντα ὅσα ἔπραξας, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, πρόβαλε αἴνιγμα καὶ παροιμιάσθητι παροιμίαν πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ·
3 καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ὁ ἀετὸς ὁ μέγας ὁ μεγαλοπτέρυγος, ὁ μακρὸς εἰς τὴν ἔκτασιν, ὁ πλήρης πτερῶν ποικιλοχρόων, ἦλθεν εἰς τὸν Λίβανον καὶ ἔλαβε τὸν ὑψηλότερον κλάδον τῆς κέδρου·
4 ἀπέκοψε τὰ ἄκρα τῶν τρυφερῶν αὐτοῦ κλάδων καὶ ἔφερεν αὐτὰ εἰς γῆν ἐμπορικήν· ἔθεσεν αὐτὰ εἰς πόλιν ἐμπόρων.
5 Καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς γῆς καὶ ἔθεσεν αὐτὸ εἰς πεδίον σπόριμον· πλησίον πολλῶν ὑδάτων ἔφερεν αὐτὸ· ὡς ἱτέαν ἔθεσεν αὐτό.
6 Καὶ ἐβλάστησε καὶ ἔγεινεν ἄμπελος πλατεῖα, χαμηλή εἰς τὸ ἀνάστημα, τῆς ὁποίας τὰ κλήματα ἐστρέφοντο πρὸς αὐτὸν καὶ αἱ ῥίζαι αὐτῆς ἦσαν ὑποκάτω αὐτοῦ· καὶ ἔγεινεν ἄμπελος καὶ ἔκαμε κλήματα καὶ ἐξέδωκε βλαστούς.
7 Ἦτο καὶ ἄλλος ἀετὸς μέγας, ὁ μεγαλοπτέρυγος καὶ πολύπτερος· καὶ ἰδού, ἡ ἄμπελος αὕτη ἐξέτεινε τὰς ῥίζας αὑτῆς πρὸς αὐτόν, καὶ ἥπλωσε τοὺς κλάδους αὑτῆς πρὸς αὐτόν, διὰ νὰ ποτίσῃ αὐτήν διὰ τῶν αὐλακίων τῆς φυτεύσεως αὐτῆς.
8 Ἦτο πεφυτευμένη ἐν γῇ καλῇ πλησίον ὑδάτων πολλῶν, διὰ νὰ κάμῃ βλαστοὺς καὶ νὰ φέρῃ καρπόν, ὥστε νὰ γείνῃ ἄμπελος ἀγαθή.
9 Εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· θέλει εὐοδωθῆ; δὲν θέλει ἀνασπάσει αὐτὸς τὰς ῥίζας αὐτῆς καὶ κόψει τὸν καρπὸν αὐτῆς, ὥστε νὰ ξηρανθῇ; θέλει ξηρανθῆ κατὰ πάντα τὰ φύλλα τοῦ βλαστήματος αὑτῆς, χωρὶς μάλιστα μεγάλης δυνάμεως ἤ πολλοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ἐκσπάσῃ αὐτήν ἐκ τῶν ῥιζῶν αὐτῆς.
10 Ναί, ἰδού, φυτευθεῖσα θέλει εὐοδωθῆ; δὲν θέλει ξηρανθῆ ὁλοκλήρως, ὡς ὅταν ἐγγίσῃ αὐτήν ὁ ἀνατολικὸς ἄνεμος; θέλει ξηρανθῆ ἐν ταῖς αὔλαξιν ὅπου ἐβλάστησε.
11 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
12 Εἰπὲ τώρα πρὸς τὸν οἶκον τὸν ἀποστάτην· δὲν ἐννοεῖτε τί δηλοῦσι ταῦτα; εἰπέ, Ἰδού, ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἦλθεν εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ ἔλαβε τὸν βασιλέα αὐτῆς καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῆς, καὶ ἔφερεν αὐτοὺς μεθ᾿ ἑαυτοῦ εἰς Βαβυλῶνα·
13 καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ σπέρματος τοῦ βασιλικοῦ καὶ ἔκαμε συνθήκην μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἔκαμεν αὐτὸν νὰ ὁρκισθῇ· ἔλαβε καὶ τοὺς δυνατοὺς τοῦ τόπου,
14 διὰ νὰ ταπεινωθῇ τὸ βασίλειον, ὥστε νὰ μή ἀνορθωθῇ, διὰ νὰ φυλάττῃ τὴν συνθήκην αὐτοῦ, ὥστε νὰ στηρίζῃ αὐτήν.
15 Ἀπεστάτησεν ὅμως ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἐξαποστείλας πρέσβεις ἑαυτοῦ εἰς τὴν Αἴγυπτον, διὰ νὰ δώσωσιν εἰς αὐτὸν ἵππους καὶ λαὸν πολύν. Θέλει εὐοδωθῆ; θέλει διασωθῆ ὁ πράττων ταῦτα; ἤ παραβαίνων τὴν συνθήκην θέλει διασωθῆ;
16 Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, βεβαίως ἐν τῷ τόπῳ τοῦ βασιλέως τοῦ βασιλεύσαντος αὐτόν, τοῦ ὁποίου τὸν ὅρκον κατεφρόνησε καὶ τοῦ ὁποίου τὴν συνθήκην παρέβη, μετ᾿ αὐτοῦ ἐν μέσῳ τῆς Βαβυλῶνος θέλει τελευτήσει.
17 Καὶ δὲν θέλει κάμει ὑπὲρ αὐτοῦ οὐδὲν ἐν τῷ πολέμῳ ὁ Φαραώ, μὲ τὸ δυνατὸν στράτευμα καὶ μὲ τὸ μέγα πλῆθος, ὑψόνων προχώματα καὶ οἰκοδομῶν προμαχῶνας, διὰ νὰ ἀπολέσῃ πολλὰς ψυχάς.
18 Διότι κατεφρόνησε τὸν ὅρκον παραβαίνων τὴν συνθήκην· καὶ ἰδού, ἐπειδή, ἀφοῦ ἔδωκε τὴν χεῖρα αὑτοῦ, ἔπραξε πάντα ταῦτα, δὲν θέλει διασωθῆ.
19 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ζῶ ἐγώ, βεβαίως τὸν ὅρκον μου τὸν ὁποῖον κατεφρόνησε, καὶ τὴν συνθήκην μου τὴν ὁποίαν παρέβη, κατὰ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ θέλω ἀνταποδώσει αὐτά.
20 Καὶ θέλω ἐξαπλώσει τὸ δίκτυόν μου ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ θέλει πιασθῆ εἰς τὰ βρόχιά μου· καὶ θέλω φέρει αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα, καὶ ἐκεῖ θέλω κριθῆ μετ᾿ αὐτοῦ περὶ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἡνόμησεν εἰς ἐμέ.
21 Καὶ πάντες οἱ φυγάδες αὐτοῦ μετὰ πάντων τῶν ταγμάτων αὐτοῦ θέλουσι πέσει ἐν μαχαίρᾳ, καὶ οἱ ἐναπολειφθέντες θέλουσι διασκορπισθῆ εἰς πάντα ἄνεμον· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα.
22 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Καὶ θέλω λάβει ἐγὼ ἐκ τοῦ ὑψηλοτέρου κλάδου τῆς ὑψηλῆς κέδρου καὶ φυτεύσει· θέλω κόψει ἐγὼ ἐκ τῆς κορυφῆς τῶν νέων αὐτοῦ κλώνων ἕνα τρυφερὸν καὶ φυτεύσει ἐπὶ ὄρους ὑψηλοῦ καὶ ἐξόχου·
23 ἐπὶ τοῦ ὑψηλοῦ ὄρους τοῦ Ἰσραήλ θέλω φυτεύσει αὐτόν, καὶ θέλει ἐκφέρει κλάδους καὶ καρποφορήσει καὶ θέλει γείνει κέδρος μεγάλη καὶ ὑποκάτω αὐτῆς θέλουσι κατασκηνώσει πᾶν ὄρνεον καὶ πᾶν πτηνόν· ὑπὸ τὴν σκιὰν τῶν κλάδων αὐτῆς θέλουσι κατασκηνώσει.
24 Καὶ πάντα τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ θέλουσι γνωρίσει, ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ἐταπείνωσα τὸ δένδρον τὸ ὑψηλόν, ὕψωσα τὸ δένδρον τὸ ταπεινόν, κατεξήρανα τὸ δένδρον τὸ χλωρόν, καὶ ἔκαμον τὸ δένδρον τὸ ξηρὸν νὰ ἀναθάλλῃ. Ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα καὶ ἐξετέλεσα.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Τί ἐννοεῖτε σεῖς, οἱ παροιμιαζόμενοι τὴν παροιμίαν ταύτην περὶ τῆς γῆς τοῦ Ἰσραήλ, λέγοντες, Οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα καὶ οἱ ὁδόντες τῶν τέκνων ἠμωδίασαν;
3 Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, δὲν θέλετε πλέον παροιμιασθῆ τὴν παροιμίαν ταύτην ἐν τῷ Ἰσραήλ.
4 Ἰδού, πᾶσαι αἱ ψυχαὶ εἶναι ἐμοῦ· ὡς ἡ ψυχή τοῦ πατρός, οὕτω καὶ ἡ ψυχή τοῦ υἱοῦ ἐμοῦ εἶναι· ἡ ψυχή ἡ ἁμαρτήσασα, αὐτή θέλει ἀποθάνει.
5 Ἀλλ᾿ ὅστις εἶναι δίκαιος καὶ πράττει κρίσιν καὶ δικαιοσύνην,
6 δὲν τρώγει ἐπὶ τῶν ὀρέων καὶ δὲν σηκόνει τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ πρὸς τὰ εἴδωλα τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, καὶ δὲν μιαίνει τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὑτοῦ καὶ δὲν πλησιάζει εἰς γυναῖκα οσαν ἐν τῇ ἀκαθαρσίᾳ αὑτῆς,
7 καὶ δὲν καταδυναστεύει ἄνθρωπον, ἐπιστρέφει εἰς τὸν χρεωφειλέτην τὸ ἐνέχυρον αὐτοῦ, δὲν ἁρπάζει βιαίως, δίδει τὸν ἄρτον αὑτοῦ εἰς τὸν πεινῶντα καὶ καλύπτει μὲ ἱμάτιον τὸν γυμνόν,
8 δὲν δίδει ἐπὶ τόκῳ καὶ δὲν λαμβάνει προσθήκην, ἀποστρέφει τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἀπὸ ἀδικίας, κάμνει δικαίαν κρίσιν ἀναμέσον ἀνθρώπου καὶ ἀνθρώπου,
9 περιπατεῖ ἐν τοῖς διατάγμασί μου καὶ φυλάττει τὰς κρίσεις μου, διὰ νὰ κάμνῃ ἀλήθειαν, οὗτος εἶναι δίκαιος, θέλει βεβαίως ζήσει, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
10 Ἐὰν ὅμως γεννήσῃ υἱὸν κλέπτην, χύνοντα αἷμα καὶ πράττοντά τι ἐκ τῶν τοιούτων,
11 καὶ ὅστις δὲν κάμνει πάντα ταῦτα, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων τρώγει καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὑτοῦ μιαίνει,
12 τὸν πτωχὸν καὶ ἐνδεῆ καταδυναστεύει, ἁρπάζει βιαίως, δὲν ἐπιστρέφει τὸ ἐνέχυρον καὶ σηκόνει τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ πρὸς τὰ εἴδωλα καὶ πράττει βδελύγματα,
13 δίδει ἐπὶ τόκῳ καὶ λαμβάνει προσθήκην, οὗτος θέλει ζήσει; δὲν θέλει ζήσει· πάντα ταῦτα τὰ βδελύγματα ἔπραξεν· ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ· τὸ αἷμα αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτόν.
14 Ἐὰν δὲ γεννήσῃ υἱόν, ὅστις βλέπων πάντα τὰ ἁμαρτήματα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, τὰ ὁποῖα ἔπραξε, προσέχει καὶ δὲν πράττει τοιαῦτα,
15 δὲν τρώγει ἐπὶ τῶν ὀρέων καὶ δὲν σηκόνει τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ πρὸς τὰ εἴδωλα τοῦ οἴκου Ἰσραήλ καὶ δὲν μιαίνει τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὑτοῦ,
16 καὶ δὲν καταδυναστεύει ἄνθρωπον, δὲν κατακρατεῖ τὸ ἐνέχυρον καὶ δὲν ἁρπάζει βιαίως, δίδει τὸν ἄρτον αὑτοῦ εἰς τὸν πεινῶντα καὶ καλύπτει μὲ ἱμάτιον τὸν γυμνόν,
17 ἀποστρέφει τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἀπὸ τοῦ πτωχοῦ, τόκον καὶ προσθήκην δὲν λαμβάνει, ἐκτελεῖ τὰς κρίσεις μου, περιπατεῖ ἐν τοῖς διατάγμασί μου, οὗτος δὲν θέλει θανατωθῆ διὰ τὴν ἀνομίαν τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, ἐξάπαντος θέλει ζήσει.
18 Ὁ πατήρ αὐτοῦ, ἐπειδή σκληρῶς κατεδυνάστευσεν, ἥρπασε βιαίως τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ καὶ ἔπραξε μεταξὺ τοῦ λαοῦ αὑτοῦ ὅ, τι δὲν εἶναι καλόν, ἰδού, οὗτος θέλει ἀποθάνει ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὑτοῦ.
19 Σεῖς ὅμως λέγετε, Διὰ τί; ὁ υἱὸς δὲν βαστάζει τὴν ἀνομίαν τοῦ πατρός; Ἀφοῦ ὁ υἱὸς ἔκαμε κρίσιν καὶ δικαιοσύνην, καὶ ἐφύλαξε πάντα τὰ διατάγματά μου καὶ ἐξετέλεσεν αὐτά, ἐξάπαντος θέλει ζήσει.
20 Ἡ ψυχή ἡ ἁμαρτάνουσα, αὐτή θέλει ἀποθάνει· ὁ υἱὸς δὲν θέλει βαστάσει τὴν ἀνομίαν τοῦ πατρὸς καὶ ὁ πατήρ δὲν θέλει βαστάσει τὴν ἀνομίαν τοῦ υἱοῦ· ἡ δικαιοσύνη τοῦ δικαίου θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ ἡ ἀνομία τοῦ ἀνόμου θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτόν.
21 18:21 Ἀλλ᾿ ἐὰν ὁ ἄνομος ἐπιστραφῇ ἀπὸ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν αὑτοῦ, τὰς ὁποίας ἔπραξε, καὶ φυλάξῃ πάντα τὰ διατάγματά μου καὶ πράξῃ κρίσιν καὶ δικαιοσύνην, ἐξάπαντος θέλει ζήσει, δὲν θέλει ἀποθάνει·
22 πᾶσαι αἱ ἀνομίαι αὐτοῦ, τὰς ὁποίας ἔπραξε, δὲν θέλουσι μνημονευθῆ εἰς αὐτόν· ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔπραξε, θέλει ζήσει.
23 Μήπως ἐγὼ θέλω τῳόντι τὸν θάνατον τοῦ ἀνόμου, λέγει Κύριος ὁ Θεός, καὶ οὐχὶ τὸ νὰ ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὑτοῦ καὶ νὰ ζήση;
24 Ὅταν ὅμως ὁ δίκαιος ἐπιστραφῇ ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης αὑτοῦ καὶ πράξῃ ἀδικίαν καὶ πράξῃ κατὰ πάντα τὰ βδελύγματα τὰ ὁποῖα ὁ ἄνομος πράττει, τότε θέλει ζήσει; Πᾶσα ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔκαμε, δὲν θέλει μνημονευθῆ· ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὑτοῦ τὴν ὁποίαν ἠνόμησε καὶ ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ αὑτοῦ, τὴν ὁποίαν ἡμάρτησεν, ἐν αὐταῖς θέλει ἀποθάνει.
25 Σεῖς ὅμως λέγετε, Ἡ ὁδὸς τοῦ Κυρίου δὲν εἶναι εὐθεία. Ἀκούσατε τώρα, οἶκος Iσραήλ· Ἡ ὁδὸς μου δὲν εἶναι εὐθεῖα; οὐχὶ αἱ ὁδοὶ ὑμῶν διεστραμμέναι;
26 Ὅταν ὁ δίκαιος ἐπιστραφῇ ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης αὑτοῦ καὶ πράξῃ ἀδικίαν καὶ ἀποθάνῃ ἐν αὐτῇ, διὰ τὴν ἀδικίαν αὑτοῦ τὴν ὁποίαν ἔπραξε θέλει ἀποθάνει.
27 Καὶ ὅταν ὁ ἄνομος ἐπιστραφῇ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὑτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔπραξε, καὶ πράξῃ κρίσιν καὶ δικαιοσύνην, οὗτος θέλει φυλάξει ζῶσαν τὴν ψυχήν αὑτοῦ.
28 Ἐπειδή ἐσυλλογίσθη καὶ ἐπέστρεψεν ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὑτοῦ, τὰς ὁποίας ἔπραξε, θέλει ἐξάπαντος ζήσει, δὲν θέλει ἀποθάνει.
29 Ἀλλ᾿ ὁ οἶκος Ἰσραήλ λέγει, Ἡ ὁδὸς τοῦ Κυρίου δὲν εἶναι εὐθεῖα· οἶκος Ἰσραήλ, αἱ ὁδοὶ μου δὲν εἶναι εὐθεῖαι; οὐχὶ αἱ ὁδοὶ ὑμῶν διεστραμμέναι;
30 Διὰ τοῦτο, οἶκος Ἰσραήλ, θέλω σᾶς κρίνει, ἕκαστον κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, λέγει Κύριος ὁ Θεός. Μετανοήσατε καὶ ἐπιστρέψατε ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν ὑμῶν, καὶ δὲν θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς ἡ ἀνομία εἰς ἀπώλειαν.
31 Ἀπορρίψατε ἀφ᾿ ὑμῶν πάσας τὰς ἀνομίας ὑμῶν, τὰς ὁποίας ἠνομήσατε εἰς ἐμέ, καὶ κάμετε εἰς ἑαυτοὺς νέαν καρδίαν καὶ νέον πνεῦμα· καὶ διὰ τί νὰ ἀποθάνητε, οἶκος Ἰσραήλ;
32 Διότι ἐγὼ δὲν θέλω τὸν θάνατον τοῦ ἀποθνήσκοντος, λέγει Κύριος ὁ Θεός· διὰ τοῦτο ἐπιστρέψατε καὶ ζήσατε.
1 Καὶ σὺ ἀνάλαβε θρῆνον διὰ τοὺς ἡγεμόνας τοῦ Ἰσραήλ,
2 καὶ εἰπέ, Τί εἶναι ἡ μήτηρ σου; Λέαινα· κεῖται μεταξὺ λεόντων, ἔθρεψε τὰ βρέφη αὑτῆς ἐν μέσῳ σκύμνων.
3 Καὶ ἀνέθρεψεν ἕν ἐκ τῶν βρεφῶν αὑτῆς καὶ ἔγεινε σκύμνος καὶ ἔμαθε νὰ ἁρπάζῃ τὸ θήραμα· ἀνθρώπους ἔτρωγε.
4 Καὶ τὰ ἔθνη ἤκουσαν περὶ αὐτοῦ· ἐπιάσθη ἐν τῷ λάκκῳ αὐτῶν, καὶ ἔφεραν αὐτὸν μὲ ἁλύσεις εἰς τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
5 Καὶ ἰδοῦσα ὅτι ἡ ἐλπὶς αὐτῆς ἐματαιώθη καὶ ἐχάθη, ἔλαβεν ἕν ἄλλο ἐκ τῶν βρεφῶν αὑτῆς καὶ ἔκαμεν αὐτὸ σκύμνον.
6 Καὶ ἀναστρεφόμενον ἐν μέσῳ τῶν λεόντων ἔγεινε σκύμνος καὶ ἔμαθε νὰ ἁρπάζῃ θήραμα· ἀνθρώπους ἔτρωγε.
7 Καὶ ἐγνώρισε τὰ παλάτια αὐτῶν καὶ ἐρήμονε τὰς πόλεις αὐτῶν· καὶ ἦτο ἠφανισμένη ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς ἀπὸ τοῦ ἤχου τοῦ βρυχήματος αὐτοῦ.
8 Καὶ τὰ ἔθνη παρετάχθησαν ἐναντίον αὐτοῦ κυκλόθεν ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν καὶ ἥπλωσαν κατ᾿ αὐτοῦ τὰ βρόχια αὑτῶν, καὶ ἐπιάσθη ἐν τῷ λάκκῳ αὐτῶν.
9 Καὶ ἔβαλον αὐτὸν μὲ ἁλύσεις εἰς κλωβίον καὶ ἔφεραν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος· ἐν δεσμωτηρίῳ εἰσήγαγον αὐτόν, διὰ νὰ μή ἀκουσθῇ πλέον φωνή αὐτοῦ ἐπὶ τὰ ὄρη τοῦ Ἰσραήλ.
10 Ἡ μήτηρ σου, καθ᾿ ὁμοίωσίν σου, ἦτο ὡς ἄμπελος πεφυτευμένη πλησίον τῶν ὑδάτων· ἔγεινε καρποφόρος καὶ πλήρης κλάδων διὰ τὰ πολλὰ ὕδατα.
11 Καὶ ἔγειναν εἰς αὐτήν ῥάβδοι ἰσχυραὶ διὰ σκήπτρα τῶν κρατούντων· καὶ ὁ κορμὸς αὐτῆς ὑψώθη ἐν μέσῳ τῶν πυκνῶν κλάδων, καὶ ἔγεινε περίβλεπτος κατὰ τὸ ὕψος αὑτῆς μεταξὺ τοῦ πλήθους τῶν βλαστῶν αὑτῆς.
12 Ἀπεσπάσθη ὅμως μετὰ θυμοῦ, ἐρρίφθη κατὰ γῆς, καὶ ἀνατολικὸς ἄνεμος κατεξήρανε τὸν καρπὸν αὑτῆς· αἱ ἰσχυραὶ αὐτῆς ῥάβδοι συνεθλάσθησαν καὶ ἐξηράνθησαν· πῦρ κατέφαγεν αὐτάς.
13 Καὶ τώρα εἶναι πεφυτευμένη ἐν ἐρήμῳ, ἐν ξηρᾷ καὶ ἀνύδρῳ γῇ.
14 Καὶ ἐξῆλθε πῦρ ἀπὸ ῥάβδου τινὸς ἐκ τῶν κλάδων αὐτῆς καὶ κατέφαγε τὸν καρπὸν αὐτῆς, ὥστε δὲν ὑπῆρχε πλέον ἐν αὐτῇ ῥάβδος ἰσχυρὰ διὰ σκῆπτρον ἡγεμονίας· οὗτος εἶναι ὁ θρῆνος καὶ θέλει εἶσθαι εἰς θρῆνον.
1 Καὶ ἐν τῷ ἑβδόμῳ ἔτει, τῷ πέμπτῳ μηνί, τῇ δεκάτη τοῦ μηνός, ἦλθον τινὲς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ Ἰσραήλ διὰ νὰ ἐπερωτήσωσι τὸν Κύριον, καὶ ἐκάθησαν ἔμπροσθέν μου.
2 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
3 Υἱὲ ἀνθρώπου, λάλησον πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἤλθετε διὰ νὰ μὲ ἐπερωτήσητε; Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, δὲν θέλω ἐπερωτηθῆ ἀπὸ σᾶς.
4 Θέλεις κρίνει αὐτούς; υἱὲ ἀνθρώπου, θέλεις κρίνει; δεῖξον εἰς αὐτοὺς τὰ βδελύγματα τῶν πατέρων αὐτῶν·
5 καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐν τῇ ἡμέρᾳ καθ᾿ ἥν ἐξέλεξα τὸν Ἰσραήλ καὶ ὕψωσα τὴν χεῖρά μου πρὸς τὸ σπέρμα τοῦ οἴκου Ἰακὼβ καὶ ἐγνωρίσθην εἰς αὐτοὺς ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ὕψωσα τὴν χεῖρά μου πρὸς αὐτούς, λέγων, Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας,
6 ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὕψωσα τὴν χεῖρά μου πρὸς αὐτοὺς ὅτι θέλω ἐξαγάγει αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου εἰς γῆν τὴν ὁποίαν προέβλεψα δι᾿ αὐτούς, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι, ἥτις εἶναι ἡ δόξα πασῶν τῶν γαιῶν.
7 Καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς, Ἀπορρίψατε ἕκαστος τὰ βδελύγματα τῶν ὀφθαλμῶν αὑτοῦ καὶ μή μιαίνεσθε μὲ τὰ εἴδωλα τῆς Αἰγύπτου· ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
8 Αὐτοὶ ὅμως ἀπεστάτησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ δὲν ἠθέλησαν νὰ μοῦ ἀκούσωσι· δὲν ἀπέρριψαν ἕκαστος τὰ βδελύγματα τῶν ὀφθαλμῶν αὑτῶν καὶ δὲν ἐγκατέλιπον τὰ εἴδωλα τῆς Αἰγύπτου. Τότε εἶπα νὰ ἐκχέω τὸν θυμὸν μου ἐπ᾿ αὐτούς, διὰ νὰ συντελέσω τὴν ὀργήν μου ἐναντίον αὐτῶν ἐν μέσῳ τῆς γῆς Αἰγύπτου.
9 Πλήν ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, διὰ νὰ μή βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦσαν καὶ ἔμπροσθεν τῶν ὁποίων ἐγνωρίσθην εἰς αὐτούς, ἔκαμον τοῦτο, νὰ ἐξαγάγω αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
10 Καὶ ἐξήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἔφερα αὐτοὺς εἰς τὴν ἔρημον·
11 καὶ ἔδωκα εἰς αὐτοὺς τὰ διατάγματά μου καὶ ἔκαμον εἰς αὐτοὺς γνωστὰς τὰς κρίσεις μου, τὰς ὁποίας κάμνων ὁ ἄνθρωπος θέλει ζήσει δι᾿ αὐτῶν.
12 Καὶ τὰ σάββατά μου ἔδωκα ἔτι εἰς αὐτούς, διὰ νὰ ἦναι μεταξὺ ἐμοῦ καὶ αὐτῶν σημεῖον, ὥστε νὰ γνωρίζωσιν ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
13 Ἀλλ᾿ ὁ οἶκος Ἰσραήλ ἀπεστάτησεν ἀπ᾿ ἐμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἐν τοῖς διατάγμασί μου δὲν περιεπάτησαν καὶ τὰς κρίσεις μου ἀπέρριψαν, τὰς ὁποίας κάμνων ὁ ἄνθρωπος θέλει ζήσει δι᾿ αὐτῶν· καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσαν σφόδρα· τότε εἶπα νὰ ἐκχέω τὸν θυμὸν μου ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσω αὐτούς.
14 Πλήν ἔκαμον τοῦτο ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, διὰ νὰ μή βεβηλωθῆ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ἔμπροσθεν τῶν ὁποίων ἐξήγαγον αὐτούς.
15 Καὶ ἐγὼ ὕψωσα ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν χεῖρά μου ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅτι δὲν θέλω φέρει αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς αὐτούς, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι, ἥτις εἶναι δόξα πασῶν τῶν γαιῶν·
16 διότι τὰς κρίσεις μου ἀπέρριψαν καὶ ἐν τοῖς διατάγμασί μου δὲν περιεπάτησαν καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσαν· διότι αἱ καρδίαι αὐτῶν ἐπορεύοντο κατόπιν τῶν εἰδώλων αὐτῶν.
17 Καὶ ἐφείσθη ὁ ὀφθαλμὸς μου ἐπ᾿ αὐτούς, ὥστε νὰ μή ἐξαλείψω αὐτούς, καὶ δὲν συνετέλεσα αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ.
18 Ἀλλ᾿ εἶπα πρὸς τὰ τέκνα αὐτῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, Μή περιπατεῖτε ἐν τοῖς διατάγμασι τῶν πατέρων σας καὶ μή φυλάττετε τὰς κρίσεις αὐτῶν καὶ μή μιαίνεσθε μὲ τὰ εἴδωλα αὐτῶν·
19 ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σας· ἐν τοῖς διατάγμασί μου περιπατεῖτε· καὶ τὰς κρίσεις μου φυλάττετε καὶ ἐκτελεῖτε αὐτάς·
20 καὶ ἁγιάζετε τὰ σάββατά μου, καὶ ἄς ἦναι μεταξὺ ἐμοῦ καὶ ὑμῶν σημεῖον, ὥστε νὰ γνωρίζητε ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
21 Τὰ τέκνα ὅμως ἀπεστάτησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ· ἐν τοῖς διατάγμασί μου δὲν περιεπάτησαν καὶ τὰς κρίσεις μου δὲν ἐφύλαξαν, ὥστε νὰ ἐκτελῶσιν αὐτάς, τὰς ὁποίας κάμνων ὁ ἄνθρωπος θέλει ζήσει δι᾿ αὐτῶν· τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσαν· τότε εἶπα νὰ ἐκχέω τὸν θυμὸν μου ἐπ᾿ αὐτούς, διὰ νὰ συντελέσω τὴν ὀργήν μου ἐναντίον αὐτῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ.
22 Καὶ ἀπέστρεψα τὴν χεῖρά μου καὶ ἔκαμον τοῦτο ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, διὰ νὰ μή βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ἔμπροσθεν τῶν ὁποίων ἐξήγαγον αὐτούς.
23 Ὕψωσα ἔτι ἐγὼ τὴν χεῖρά μου πρὸς αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅτι ἤθελον διασκορπίσει αὐτοὺς μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ διασπείρει αὐτοὺς εἰς τοὺς τόπους·
24 διότι τὰς κρίσεις μου δὲν ἐξετέλεσαν καὶ τὰ διατάγματά μου ἀπέρριψαν καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσαν, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἦσαν κατόπιν τῶν εἰδώλων τῶν πατέρων αὐτῶν.
25 Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ ἔδωκα εἰς αὐτοὺς διατάγματα οὐχὶ καλὰ καὶ κρίσεις, διὰ τῶν ὁποίων δὲν ἤθελον ζήσει·
26 καὶ ἐμίανα αὐτοὺς εἰς τὰς προσφορὰς αὐτῶν, εἰς τὸ ὅτι διεβίβαζον διὰ τοῦ πυρὸς πᾶν διανοῖγον μήτραν, διὰ νὰ ἐρημώσω αὐτούς, ὥστε νὰ γνωρίσωσιν ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
27 Διὰ τοῦτο, υἱὲ ἀνθρώπου, λάλησον πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· κατὰ τοῦτο ὅτι οἱ πατέρες σας ὕβρισαν εἰς ἐμέ, κάμνοντες παράβασιν ἐναντίον μου.
28 Διότι ἀφοῦ ἔφερα αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, περὶ τῆς ὁποίας ὕψωσα τὴν χεῖρά μου ὅτι θέλω δώσει αὐτήν εἰς αὐτούς, τότε ἐνέβλεψαν εἰς πάντα λόφον ὑψηλὸν καὶ εἰς πᾶν δένδρον κατάσκιον, καὶ ἐκεῖ προσέφεραν τὰς θυσίας αὑτῶν καὶ ἔστησαν ἐκεῖ τὰς παροργιστικὰς προσφορὰς αὑτῶν, καὶ ἔθεσαν ἐκεῖ ὀσμήν εὐωδίας αὑτῶν καὶ ἔκαμον ἐκεῖ τὰς σπονδὰς αὑτῶν.
29 Καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς, Τί δηλοῖ ὁ ὑψηλὸς τόπος, εἰς τὸν ὁποῖον σεῖς ὑπάγετε; καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκλήθη Βαμά, ἕως τῆς σήμερον.
30 Διὰ τοῦτο εἰπὲ πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐνῷ σεῖς μιαίνεσθε ἐν τῇ ὁδῷ τῶν πατέρων σας καὶ ἐκπορνεύετε κατόπιν τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν
31 καὶ μιαίνεσθε μὲ πάντα τὰ εἴδωλά σας ἕως τῆς σήμερον, προσφέροντες τὰ δῶρά σας, διαβιβάζοντες τοὺς υἱοὺς σας διὰ τοῦ πυρός, καὶ ἐγὼ θέλω ἐπερωτηθῆ ἀπὸ σᾶς, οἶκος Ἰσραήλ; Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, δὲν θέλω ἐπερωτηθῆ ἀπὸ σᾶς.
32 Καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διαβουλεύεσθε, οὐδόλως θέλει γείνει· διότι σεῖς λέγετε, Θέλομεν εἶσθαι ὡς τὰ ἔθνη, ὡς αἱ οἰκογένειαι τῶν τόπων, εἰς τὸ νὰ λατρεύωμεν ξύλα καὶ λίθους.
33 Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ἐξάπαντος ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ἐξηπλωμένῳ καὶ ἐν θυμῷ ἐκχεομένῳ θέλω βασιλεύσει ἐφ᾿ ὑμᾶς.
34 Καὶ θέλω σᾶς ἐξαγάγει ἐκ τῶν λαῶν καὶ θέλω σᾶς συνάξει ἐκ τῶν τόπων, εἰς τοὺς ὁποίους εἶσθε διεσκορπισμένοι, ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ἐξηπλωμένῳ καὶ ἐν θυμῷ ἐκχεομένῳ.
35 Καὶ θέλω σᾶς φέρει εἰς τὴν ἔρημον τῶν λαῶν καὶ ἐκεῖ θέλω κριθῆ μὲ σᾶς πρόσωπον πρὸς πρόσωπον·
36 καθὼς ἐκρίθην μὲ τοὺς πατέρας σας ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς γῆς Αἰγύπτου, οὕτω θέλω σᾶς κρίνει, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
37 Καὶ θέλω σᾶς περάσει ὑπὸ τὴν ῥάβδον καὶ θέλω σᾶς φέρει εἰς τοὺς δεσμοὺς τῆς διαθήκης.
38 Καὶ θέλω ἐκκαθαρίσει ἐκ μέσου ὑμῶν τοὺς ἀποστάτας καὶ τοὺς ἀσεβήσαντας εἰς ἐμέ· θέλω ἐκβάλει αὐτοὺς ἐκ τῆς γῆς τῆς παροικίας αὐτῶν καὶ δὲν θέλουσιν εἰσέλθει εἰς γῆν Ἰσραήλ, καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
39 Σεῖς δέ, οἶκος Ἰσραήλ, οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ὕπάγετε, λατρεύετε ἕκαστος τὰ εἴδωλα αὑτοῦ, καὶ τοῦ λοιποῦ, ἐὰν δὲν θέλητε νὰ μοῦ ἀκούητε· καὶ μή βεβηλόνετε πλέον τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον μὲ τὰ δῶρά σας καὶ μὲ τὰ εἴδωλά σας.
40 Διότι ἐπὶ τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου μου, ἐπὶ τοῦ ὑψηλοῦ ὄρους τοῦ Ἰσραήλ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ἐκεῖ πᾶς ὁ οἶκος τοῦ Ἰσραήλ, πάντες οἱ ἐν τῇ γῇ θέλουσι μὲ λατρεύσει· ἐκεῖ θέλω δεχθῆ αὐτοὺς καὶ ἐκεῖ θέλω ζητήσει τὰς προσφορὰς σας καὶ τὰς ἀπαρχὰς τῶν δώρων σας μὲ πάντα τὰ ἅγιά σας.
41 Θέλω σᾶς δεχθῆ μὲ ὀσμήν εὐωδίας, ὅταν σᾶς ἐξαγάγω ἐκ τῶν λαῶν καὶ σᾶς συνάξω ἐκ τῶν τόπων εἰς τοὺς ὁποίους διεσκορπίσθητε· καὶ θέλω ἁγιασθῆ εἰς ἐσᾶς ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν.
42 Καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν σᾶς φέρω εἰς γῆν Ἰσραήλ, εἰς γῆν περὶ τῆς ὁποίας ὕψωσα τὴν χεῖρά μου ὅτι θέλω δώσει αὐτήν εἰς τοὺς πατέρας σας.
43 Καὶ ἐκεῖ θέλετε ἐνθυμηθῆ τὰς ὁδοὺς σας καὶ πάντα τὰ ἔργα σας, εἰς τὰ ὁποῖα ἐμιάνθητε· καὶ θέλετε ἀποστραφῆ αὐτοὶ ἑαυτοὺς ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν σας, διὰ πάντα τὰ κακὰ σας ὅσα ἐπράξατε.
44 Καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν κάμω οὕτως εἰς ἐσᾶς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, οὐχὶ κατὰ τὰς πονηρὰς ὁδοὺς σας οὐδὲ κατὰ τὰ διεφθαρμένα ἔργα σας, οἶκος Ἰσραήλ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
45 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
46 Υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου πρὸς μεσημβρίαν καὶ στάλαξον λόγον πρὸς μεσημβρίαν καὶ προφήτευσον κατὰ τοῦ δάσους τῆς μεσημβρινῆς πεδιάδος·
47 καὶ εἰπὲ πρὸς τὸ δάσος τῆς μεσημβρίας, Ἄκουσον τὸν λόγον τοῦ Κυρίου· Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἀνάψει πῦρ ἐν σοί, καὶ θέλει καταφάγει ἐν σοὶ πᾶν δένδρον χλωρὸν καὶ πᾶν δένδρον ξηρόν· ἡ φλὸξ ἡ ἐξαφθεῖσα δὲν θέλει σβεσθῆ, καὶ πᾶν πρόσωπον ἀπὸ μεσημβρίας μέχρι βορρᾶ θέλει καυθῆ ἐν αὐτῷ.
48 Καὶ πᾶσα σὰρξ θέλει ἰδεῖ, ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ἐξέκαυσα αὐτό· δὲν θέλει σβεσθῆ.
49 Καὶ ἐγὼ εἶπα, Φεῦ! Κύριε Θεέ! αὐτοὶ λέγουσι περὶ ἐμοῦ, δὲν λαλεῖ οὗτος παροιμίας;
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου πρὸς Ἱερουσαλήμ καὶ στάλαξον λόγον πρὸς τοὺς ἁγίους τόπους καὶ προφήτευσον κατὰ τῆς γῆς Ἰσραήλ
3 καὶ εἰπὲ πρὸς τὴν γῆν Ἰσραήλ, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου καὶ θέλω σύρει τὴν μάχαιράν μου ἐκ τῆς θήκης αὐτῆς καὶ θέλω ἐκκόψει ἀπὸ σοῦ τὸν δίκαιον καὶ τὸν ἀσεβῆ.
4 Καὶ ἐπειδή θέλω ἐκκόψει ἀπὸ σοῦ τὸν δίκαιον καὶ τὸν ἀσεβῆ, διὰ τοῦτο θέλει ἐξέλθει ἡ μάχαιρά μου ἐκ τῆς θήκης αὐτῆς ἐναντίον πάσης σαρκός, ἀπὸ μεσημβρίας μέχρι βορρᾶ·
5 καὶ θέλουσι γνωρίσει πᾶσα σὰρξ ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ἔσυρα τὴν μάχαιράν μου ἐκ τῆς θήκης αὐτῆς· δὲν θέλει ἐπιστρέψει πλέον.
6 Διὰ τοῦτο σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, στέναξον μετὰ συντριμμοῦ τῆς ὀσφύος σου, καὶ μετὰ πικρίας στέναξον ἐνώπιον αὐτῶν.
7 Καὶ ὅταν εἴπωσι πρὸς σέ, Διὰ τί στενάζεις σύ; θέλεις ἀποκριθῆ· διὰ τὴν ἀγγελίαν, ὅτι ἔρχεται· καὶ πᾶσα καρδία θέλει λυώσει, καὶ πᾶσαι αἱ χεῖρες θέλουσι παραλυθῆ, καὶ πᾶν πνεῦμα θέλει λιποθυμήσει, καὶ πάντα τὰ γόνατα θέλουσι ῥεύσει ὡς ὕδωρ· ἰδού, ἔρχεται καὶ θέλει γείνει, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
8 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
9 Υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος· Εἰπέ, Ῥομφαία, ῥομφαία ἀκονίζεται καὶ μάλιστα στιλβοῦται·
10 ἀκονίζεται, διὰ νὰ κάμῃ σφαγήν· στιλβοῦται, διὰ νὰ ἀστράπτῃ. Δυνάμεθα λοιπὸν νὰ ἤμεθα εὔθυμοι; αὕτη εἶναι ἡ ῥάβδος τοῦ υἱοῦ μου, ἡ καταφρονοῦσα πᾶν ξύλον.
11 Καὶ ἔδωκεν αὐτήν νὰ στιλβωθῆ, διὰ νὰ κρατῆται ἐν τῇ χειρί· ἡ ῥομφαία αὕτη εἶναι ἠκονισμένη καὶ ἐστιλβωμένη, διὰ νὰ δοθῇ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ σφαγέως.
12 Βόησον καὶ ὀλόλυξον, υἱὲ ἀνθρώπου· διότι αὕτη εἶναι ἐναντίον τοῦ λαοῦ μου, εἶναι ἐναντίον πάντων τῶν ἀρχόντων τοῦ Ἰσραήλ· τρόμος θέλει ἐπιπέσει ἐπὶ τὸν λαὸν μου διὰ τὴν ῥομφαίαν· διὰ τοῦτο κτύπησον ἐπὶ τὸν μηρὸν σου.
13 Διότι ἐξέτασις εἶναι· καὶ τί; βεβαίως καὶ ἡ καταφρονοῦσα ῥάβδος δὲν θέλει ὑπάρχει, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
14 Διὰ τοῦτο σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ κρότησον χεῖρα ἐπὶ χεῖρα καὶ ἄς διπλασιασθῇ ἡ ῥομφαία, ἄς τριπλασιασθῇ, ἡ ῥομφαία τῶν τετραυματισμένων· αὕτη εἶναι ἡ ῥομφαία τῶν μεγάλων τραυματιῶν, ἥτις θέλει διαπεράσει ἕως τῶν ἐνδομύχων αὐτῶν.
15 Ἐπέφερα τὴν κοπήν τῆς ῥομφαίας ἐπὶ πάσας τὰς πύλας αὐτῶν, διὰ νὰ λυώσῃ πᾶσα καρδία καὶ νὰ πληθυνθῇ ὁ ὄλεθρος. Οὐαί· ἡτοιμάσθη διὰ νὰ ἐξαστράπτῃ, ἠκονίσθη διὰ σφαγήν.
16 Συσφίγχθητι, ῥομφαία, ἐπιτέθητι δεξιά, ἀριστερά, ὅπου στραφῇ τὸ πρόσωπόν σου.
17 Καὶ ἐγὼ ἔτι θέλω κροτήσει χεῖρά μου ἐπὶ χεῖρά μου καὶ θέλω ἀναπαύσει τὸν θυμὸν μου· ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα.
18 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
19 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, διόρισον εἰς σεαυτὸν δύο ὁδούς, διὰ νὰ διέλθῃ ἡ ῥομφαία τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, καὶ ἀμφότεραι θέλουσιν ἐξέρχεσθαι ἀπὸ τῆς αὐτῆς γῆς· καὶ κάμε τόπον, κάμε αὐτὸν ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς ὁδοῦ τῆς πόλεως.
20 Διόρισον ὁδὸν διὰ νὰ διέλθῃ ἡ ῥομφαία εἰς τὴν Ῥαββὰ τῶν υἱῶν Ἀμμὼν καὶ εἰς τὴν Ἰουδαίαν πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ τὴν χυρωμένην.
21 Διότι ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἐστάθη εἰς τὸν διαχωρισμόν, ἐν τῇ ἀρχῇ τῶν δύο ὁδῶν, διὰ νὰ ἐρωτήση τοὺς μάντεις· ἀνεκάτωσε τὰ μαντικὰ βέλη, ἠρώτησε τὰ γλυπτά, παρετήρησε τὸ ἦπαρ.
22 Πρὸς τὴν δεξιὰν αὐτοῦ ἔγεινεν ὁ χρησμὸς διὰ τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ στήσῃ τοὺς κριούς, διὰ νὰ ἀνοίξῃ τὸ στόμα ἐπὶ σφαγήν, νὰ ὑψώσῃ τὴν φωνήν μετὰ ἀλαλαγμοῦ, νὰ στήσῃ κριοὺς ἐναντίον τῶν πυλῶν, νὰ κάμῃ προχώματα, νὰ οἰκοδομήσῃ προμαχῶνας.
23 Πλήν τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς αὐτοὺς ὡς μαντεία ματαία, εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐκείνων, οἵτινες ἔκαμον ὅρκους πρὸς αὐτούς· αὐτὸς ὅμως θέλει ἐνθυμίσει αὐτοὺς τὴν ἀνομίαν αὐτῶν, διὰ νὰ πιασθῶσι.
24 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ἐκάμετε νὰ ἔλθῃ εἰς ἐνθύμησιν ἡ ἀνομία σας, ὅτε ἀνεκαλύφθησαν αἱ παραβάσεις σας, ὥστε νὰ φανερωθῶσι τὰ ἁμαρτήματά σας εἰς πάσας τὰς πράξεις σας· ἐπειδή ἤλθετε εἰς ἐνθύμησιν, θέλετε γείνει χειριάλωτοι.
25 Καὶ σύ, βέβηλε ἀσεβῆ, ἡγεμὼν τοῦ Ἰσραήλ, τοῦ ὁποίου ἦλθεν ἡ ἡμέρα, ὅτε ἡ ἀνομία ἔφθασεν εἰς πέρας,
26 οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Σήκωσον τὸ διάδημα καὶ ἀφαίρεσον τὸ στέμμα· αὐτὸ δὲν θέλει εἶσθαι τοιοῦτον· ὁ ταπεινὸς θέλει ὑψωθῆ καὶ ὁ ὑψηλὸς θέλει ταπεινωθῆ.
27 Θέλω ἀνατρέψει, ἀνατρέψει, ἀνατρέψει αὐτὸ, καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ἑωσοῦ ἔλθῃ ἐκεῖνος, εἰς ὅν ἀνήκει· καὶ εἰς τοῦτον θέλω δώσει αὐτὸ.
28 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς περὶ τῶν υἱῶν Ἀμμὼν καὶ περὶ τοῦ ὁνειδισμοῦ αὐτῶν, καὶ εἰπέ, Ἡ ῥομφαία, ἡ ῥομφαία εἶναι γεγυμνωμένη, διὰ τὴν σφαγήν ἐστιλβωμένη, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσῃ ἐξαστράπτουσα,
29 ἐνῷ βλέπουσι ματαίας ὀράσεις περὶ σοῦ, ἐνῷ μαντεύουσι ψεῦδος εἰς σέ, διὰ νὰ σὲ βάλωσιν ἐπὶ τὸν τράχηλον τῶν τετραυματισμένων, τῶν ἀσεβῶν, τῶν ὁποίων ἡ ἡμέρα ἦλθεν, ὅτε ἡ ἀνομία αὐτῶν ἔφθασεν εἰς πέρας.
30 Ἐπίστρεψον αὐτήν εἰς τὴν θήκην αὐτῆς. Ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐκτίσθης, ἐν τῇ γῇ τῆς γεννήσεώς σου, θέλω σὲ κρίνει.
31 Καὶ θέλω ἐκχέει τὴν ὀργήν μου ἐπὶ σὲ ἐν τῷ πυρὶ τῆς ὀργῆς μου θέλω ἐμφυσήσει ἐπὶ σέ· καὶ θέλω σὲ παραδώσει εἰς χεῖρας ἀνδρῶν ἀγρίων, τεκταινόντων ὄλεθρον.
32 Τροφή πυρὸς θέλεις γείνει· τὸ αἷμά σου θέλει εἶσθαι ἐν τῷ μέσῳ τῆς γῆς σου· δὲν θέλει εἶσθαι πλέον μνήμη περὶ σοῦ· διότι ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, θέλεις κρίνει, θέλεις κρίνει τὴν πόλιν τῶν αἱμάτων; καὶ θέλεις παραστήσει εἰς αὐτήν πάντα τὰ βδελύγματα αὐτῆς;
3 Εἰπὲ λοιπόν, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ὦ πόλις ἐκχέουσα αἵματα ἐν μέσῳ ἑαυτῆς, διὰ νὰ ἔλθῃ ὁ καιρὸς αὐτῆς, καὶ κατασκευάζουσα εἴδωλα ἐναντίον ἑαυτῆς, διὰ νὰ μιαίνηται,
4 ἔγεινας ἔνοχος ἐν τῷ αἵματί σου, τὸ ὁποῖον ἐξέχεας, καὶ ἐμιάνθης ἐν τοῖς εἰδώλοις σου, τὰ ὁποῖα κατεσκεύασας, καὶ ἔκαμες νὰ πλησιάσωσιν αἱ ἡμέραι σου, καὶ ἦλθες μέχρι τῶν ἐτῶν σου· διὰ τοῦτο σὲ κατέστησα ὄνειδος εἰς τὰ ἔθνη καὶ παίγνιον εἰς πάντας τοὺς τόπους.
5 Οἱ πλησίον καὶ οἱ μακρὰν ἀπὸ σοῦ θέλουσιν ἐμπαίξει σέ, μεμολυσμένη κατὰ τὸ ὄνομα, μεγάλη κατὰ τὰς συμφοράς.
6 Ἰδού, οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραήλ ἦσαν ἐν σοί, διὰ νὰ χύνωσιν αἷμα, ἕκαστος κατὰ τὴν δύναμιν αὑτοῦ.
7 Ἐν σοὶ κατεφρόνουν πατέρα καὶ μητέρα· ἐν μέσῳ σου ἐφέροντο ἀπατηλῶς πρὸς τὸν ξένον· ἐν σοὶ κατεδυνάστευον τὸν ὀρφανὸν καὶ τὴν χήραν.
8 Τὰ ἅγιά μου κατεφρόνησας καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσας.
9 Ἐν σοὶ ἦσαν ἄνδρες συκοφάνται διὰ νὰ χύνωσιν αἷμα, καὶ ἐν σοὶ ἔτρωγον ἐπὶ τῶν ὀρέων, ἐν μέσῳ σου πράττουσιν ἀνοσιουργίας.
10 Ἐν σοὶ ἐξεσκέπασαν αἰσχύνην πατρός, ἐν σοὶ ἐταπείνωσαν τὴν ἀποκεχωρισμένην ἐν τῇ ἀκαθαρσίᾳ αὑτῆς.
11 Καὶ ὁ μὲν ἔπραξε βδελυρίαν μετὰ τῆς γυναικὸς τοῦ πλησίον αὑτοῦ, ὁ δὲ ἐμίανεν ἀνοσίως τὴν νύμφην αὑτοῦ, καὶ ἄλλος ἐν σοὶ ἐταπείνωσε τὴν ἀδελφήν αὑτοῦ, τὴν θυγατέρα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ.
12 Ἐν σοὶ ἐλάμβανον δῶρα διὰ νὰ ἐκχέωσιν αἷμα· ἔλαβες τόκον καὶ προσθήκην καὶ δι᾿ ἀπάτης σχροκέρδησας ἀπὸ τῶν πλησίον σου, καὶ ἐλησμόνησας ἐμέ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
13 Ἰδού, διὰ τοῦτο ἐκρότησα τὰς χεῖράς μου ἐπὶ τῇ αἰσχροκερδείᾳ σου, τὴν ὁποίαν ἔπραξας, καὶ ἐπὶ τῷ αἵματί σου, τὸ ὁποῖον ἦτο ἐν μέσῳ σου.
14 Θέλει ἀνθέξει ἡ καρδία σου; ἤ θέλουσιν ἔχει δύναμιν αἱ χεῖρές σου, ἐν ἡμέραις καθ᾿ ἅς ἐγὼ θέλω ἐνεργήσει ἐναντίον σου; ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα καὶ θέλω ἐκτελέσει.
15 Καὶ θέλω σὲ διασκορπίσει ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ σὲ διασπείρει εἰς τοὺς τόπους καὶ θέλω ἐξαλείψει ἀπὸ σοῦ τὴν ἀκαθαρσίαν σου.
16 Καὶ θέλεις βεβηλωθῆ ἐν σοὶ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, καὶ θέλεις γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
17 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
18 Υἱὲ ἀνθρώπου, ὁ οἶκος Ἰσραήλ ἔγεινεν εἰς ἐμὲ σκωρία· πάντες εἶναι χαλκὸς καὶ κασσίτερος καὶ σίδηρος καὶ μόλυβδος ἐν τῷ μέσῳ τοῦ χωνευτηρίου· εἶναι σκωρίαι ἀργύρου.
19 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή πάντες σεῖς ἐγείνετε σκωρίαι, ἰδού, διὰ τοῦτο θέλω σᾶς συνάξει εἰς τὸ μέσον τῆς Ἱερουσαλήμ·
20 καθὼς συνάγουσιν εἰς τὸ μέσον τοῦ χωνευτηρίου τὸν ἄργυρον καὶ τὸν χαλκὸν καὶ τὸν σίδηρον καὶ τὸν μόλυβδον καὶ τὸν κασσίτερον, διὰ νὰ φυσήσωσι τὸ πῦρ ἐπ᾿ αὐτὰ ὥστε νὰ διαλύσωσιν αὐτά, οὕτως ἐν τῷ θυμῷ μου καὶ ἐν τῇ ὀργῇ μου θέλω σᾶς συνάξει καὶ θέλω σᾶς βάλει ἐκεῖ καὶ διαλύσει.
21 Θέλω ἐξάπαντος σᾶς συνάξει, καὶ ἐν τῷ πυρὶ τῆς ὀργῆς μου θέλω ἐμφυσήσει ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ θέλετε διαλυθῆ ἐν τῷ μέσῳ αὐτῆς.
22 Καθὼς ὁ ἄργυρος διαλύεται ἐν μέσῳ τοῦ χωνευτηρίου, οὕτω θέλετε διαλυθῆ ἐν μέσῳ αὐτῆς· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ἐξέχεα τὴν ὀργήν μου ἐφ᾿ ὑμᾶς.
23 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
24 Υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὲ πρὸς αὐτήν· Σὺ εἶσαι ἡ γῆ, ἥτις δὲν ἐκαθαρίσθη, καὶ δὲν ἔγεινε βροχή ἐπ᾿ αὐτῆς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ὀργῆς.
25 Ἐν μέσῳ αὐτῆς εἶναι συνωμοσία τῶν προφητῶν αὐτῆς· ὡς λέοντες ὠρυόμενοι, ἁρπάζοντες τὸ θήραμα, κατατρώγουσι ψυχάς· ἔλαβον θησαυροὺς καὶ πολύτιμα πράγματα· ἐπλήθυναν τὰς χήρας αὐτῆς ἐν τῷ μέσῳ αὐτῆς.
26 Οἱ ἱερεῖς αὐτῆς ἠθέτησαν τὸν νόμον μου καὶ ἐβεβήλωσαν τὰ ἅγιά μου· μεταξὺ ἁγίου καὶ βεβήλου δὲν ἔκαμον διαφορὰν καὶ μεταξὺ ἀκαθάρτου καὶ καθαροῦ δὲν ἔκαμον διάκρισιν, καὶ ἔκρυπτον τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτῶν ἀπὸ τῶν σαββάτων μου, καὶ ἐβεβηλούμην ἐν μέσῳ αὐτῶν.
27 Οἱ ἄρχοντες αὐτῆς εἶναι ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς λύκοι ἁρπάζοντες τὸ θήραμα, διὰ νὰ ἐκχέωσιν αἷμα, διὰ νὰ ἀφανίζωσι ψυχάς, διὰ νὰ αἰσχροκερδήσωσιν αἰσχροκέρδειαν.
28 Καὶ οἱ προφῆται αὐτῆς περιήλειφον αὐτοὺς μὲ πηλὸν ἀμάλακτον, βλέποντες ὀράσεις ματαίας καὶ μαντεύοντες πρὸς αὐτοὺς ψεύδη, λέγοντες, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· ἐνῷ ὁ Κύριος δὲν ἐλάλησεν.
29 Ὁ λαὸς τῆς γῆς μετεχειρίζετο ἀπάτην καὶ ἔκαμνεν ἁρπαγὰς καὶ κατεδυνάστευε τὸν πτωχὸν καὶ τὸν ἐνδεῆ καὶ τὸν ξένον ἠπάτα ἄνευ κρίσεως.
30 Καὶ ἐζήτησα μεταξὺ αὐτῶν ἄνδρα, ὅστις νὰ ἀνεγείρῃ τὸ περίφραγμα καὶ νὰ σταθῇ ἐν τῇ χαλάστρα ἐνώπιόν μου ὑπὲρ τῆς γῆς, διὰ νὰ μή ἐξολοθρεύσω αὐτήν· καὶ δὲν εὕρηκα.
31 Διὰ τοῦτο ἐξέχεα τὴν ὀργήν μου ἐπ᾿ αὐτούς· κατηνάλωσα αὐτοὺς ἐν τῷ πυρὶ τῆς ὀργῆς μου· τὰς ὁδοὺς αὐτῶν ἀνταπέδωκα ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, ἦσαν δύο γυναῖκες, θυγατέρες τῆς αὐτῆς μητρός·
3 καὶ ἐξεπορνεύθησαν ἐν Αἰγύπτῳ· ἐξεπορνεύθησαν ἐν τῇ νεότητι αὑτῶν· ἐκεῖ ἐπιέσθησαν τὰ στήθη αὐτῶν καὶ ἐκεῖ συνεθλίβησαν οἱ παρθενικοὶ αὐτῶν μαστοί.
4 Τὰ δὲ ὀνόματα αὐτῶν ἦσαν, Ὀολὰ ἡ πρεσβυτέρα καὶ Ὀολιβὰ ἡ ἀδελφή αὐτῆς· καὶ αὗται ἔγειναν ἐμοῦ καὶ ἐγέννησαν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. Ἦσαν λοιπὸν τὰ ὀνόματα αὐτῶν Σαμάρεια ἡ Ὀολὰ καὶ Ἱερουσαλήμ ἡ Ὀολιβά.
5 Καὶ ἡ Ὀολὰ ἐξεπορνεύθη, ἐνῷ ἦτο ἐμοῦ, καὶ παρεφρόνησε διὰ τοὺς ἐραστὰς αὑτῆς, τοὺς Ἀσσυρίους τοὺς γείτονας αὑτῆς,
6 ἐνδεδυμένους κυανᾶ, ταξιάρχους καὶ ἄρχοντας, πάντας ἐρασμίους νέους, ἱππεῖς ἱππεύοντας ἐφ᾿ ἵππων.
7 Καὶ ἔπραξε τὰς πορνείας αὑτῆς μετ᾿ αὐτῶν, οἵτινες πάντες ἦσαν οἱ ἐκλεκτοὶ τῶν Ἀσσυρίων, καὶ μετὰ πάντων ἐκείνων, διὰ τοὺς ὁποίους παρεφρόνησεν· ἐν πᾶσι τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν ἐμιαίνετο.
8 Καὶ δὲν ἀφῆκε τὴν πορνείαν αὑτῆς τὴν ἐξ Αἰγύπτου· διότι μετ᾿ αὐτῆς ἐκοιμῶντο ἐν τῇ νεότητι αὐτῆς καὶ οὗτοι ἐπίεζον τὰ παρθενικὰ αὐτῆς στήθη καὶ ἐξέχεον τὴν πορνείαν αὑτῶν ἐπ᾿ αὐτήν.
9 Διὰ τοῦτο παρέδωκα αὐτήν εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἐραστῶν αὐτῆς, εἰς τὰς χεῖρας τῶν Ἀσσυρίων, διὰ τοὺς ὁποίους παρεφρόνησεν.
10 Οὗτοι ἀνεκάλυψαν τὴν αἰσχύνην αὐτῆς· ἔλαβον τοὺς υἱοὺς αὐτῆς καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῆς καὶ αὐτήν ἐν ῥομφαίᾳ ἀπέκτειναν, καὶ ἔγεινε περιβόητος μεταξὺ τῶν γυναικῶν, καὶ ἐξετέλεσαν κρίσιν ἐπ᾿ αὐτήν.
11 Ὅτε δὲ ἡ ἀδελφή αὐτῆς Ὀολιβὰ εἶδε τοῦτο, διεφθάρη ἐν τῇ παραφροσύνῃ αὑτῆς ὑπὲρ ἐκείνην καὶ ἐν ταῖς πορνείαις αὑτῆς ὑπὲρ τὰς πορνείας τῆς ἀδελφῆς αὑτῆς·
12 παρεφρόνησε διὰ τοὺς Ἀσσυρίους τοὺς γείτονας αὑτῆς, ταξιάρχους καὶ ἄρχοντας ἐνδεδυμένους πολυτελῶς, ἱππεῖς ἱππεύοντας ἐφ᾿ ἵππων, πάντας νέους ἐρασμίους.
13 Καὶ εἶδον ὅτι ἐμιάνθη· μίαν ὁδὸν ἔχουσιν ἀμφότεραι.
14 Προσέθεσεν ἔτι εἰς τὰς ἑαυτῆς πορνείας· διότι ὡς εἶδεν ἄνδρας ἐζωγραφημένους ἐπὶ τοῦ τοίχου, εἰκόνας Χαλδαίων, οἵτινες ἦσαν ἐζωγραφημένοι μὲ μίλτον,
15 περιεζωσμένους ζῶνας ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὑτῶν, φοροῦντας τιάρας βεβαμμένας ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὑτῶν, πάντας ἔχοντας ὄψιν ἀρχόντων, ὁμοίους μὲ τοὺς Βαβυλωνίους τῆς γῆς τῶν Χαλδαίων, ἐν ᾗ ἐγεννήθησαν·
16 καὶ ὡς εἶδεν αὐτοὺς μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτῆς, παρεφρόνησε δι᾿ αὐτοὺς καὶ ἐξαπέστειλε πρὸς αὐτοὺς πρέσβεις εἰς τὴν Χαλδαίαν.
17 Καὶ οἱ Βαβυλώνιοι ἦλθον πρὸς αὐτήν εἰς τὴν κοίτην τοῦ ἔρωτος καὶ ἐμίαναν αὐτήν μὲ τὴν πορνείαν αὑτῶν καὶ ἐμιάνθη μετ᾿ αὐτῶν καὶ ἡ ψυχή αὐτῆς ἀπεξενώθη ἀπ᾿ αὐτῶν.
18 Καὶ ἀπεκάλυψε τὰς πορνείας αὑτῆς καὶ ἐξεσκέπασε τὴν αἰσχύνην αὑτῆς· τότε ἡ ψυχή μου ἀπεξενώθη ἀπ᾿ αὐτῆς, καθὼς ἡ ψυχή μου εἶχεν ἀποξενωθῆ ἀπὸ τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς.
19 Διότι ἐπλήθυνε τὰς πορνείας αὑτῆς, ἀνακαλοῦσα εἰς μνήμην τὰς ἡμέρας τῆς νεότητος αὑτῆς, ὅτε ἐπορνεύετο ἐν γῇ Αἰγύπτου.
20 Καὶ παρεφρόνησε διὰ τοὺς ἐραστὰς αὑτῆς, τῶν ὁποίων ἡ σὰρξ εἶναι σὰρξ ὄνων καὶ ἡ ῥεῦσις αὐτῶν ῥεῦσις ἵππων.
21 Καὶ ἐνεθυμήθης τὴν ἀκολασίαν τῆς νεότητός σου, ὅτε τὰ στήθη σου ἐπιέζοντο ὑπὸ τῶν Αἰγυπτίων, διὰ τοὺς μαστοὺς τῆς νεότητός σου.
22 Διὰ τοῦτο, Ὀολιβά, οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐγείρει τοὺς ἐραστὰς σου ἐναντίον σου, ἀφ᾿ ὧν ἡ ψυχή σου ἀπεξενώθη, καὶ θέλω φέρει αὐτοὺς ἐναντίον σου πανταχόθεν·
23 τοὺς Βαβυλωνίους καὶ πάντας τοὺς Χαλδαίους, Φεκὼδ καὶ Σωὲ καὶ Κωέ, πάντας τοὺς Ἀσσυρίους μετ᾿ αὐτῶν· οἵτινες πάντες εἶναι ἐράσμιοι νέοι, ταξίαρχοι καὶ ἡγεμόνες, στρατάρχαι καὶ ὀνομαστοί, πάντες ἱππεύοντες ἐφ᾿ ἵππων.
24 Καὶ θέλουσιν ἐλθεῖ ἐναντίον σου μετὰ ἁρμάτων, μετὰ ἁμαξῶν καὶ τροχῶν καὶ μετὰ πλήθους λαῶν, καὶ θέλουσι θέσει κύκλῳ ἐναντίον σου θυρεοὺς καὶ ἀσπίδας καὶ περικεφαλαίας· καὶ θέλω θέσει ἐνώπιον αὐτῶν κρίσιν καὶ θέλουσι σὲ κρίνει κατὰ τὰς κρίσεις αὑτῶν.
25 Καὶ θέλω στήσει τὸν ζῆλόν μου ἐναντίον σου καὶ θέλουσι φερθῆ πρὸς σὲ μετ᾿ ὀργῆς· θέλουσιν ἐκκόψει τὴν μύτην σου καὶ τὰ ὦτά σου· καὶ τὸ ὑπόλοιπόν σου θέλει πέσει ἐν μαχαίρᾳ· οὗτοι θέλουσι λάβει τοὺς υἱοὺς σου καὶ τὰς θυγατέρας σου· τὸ δὲ ὑπόλοιπόν σου θέλει καταφαγωθῆ ὑπὸ πυρός.
26 Θέλουσιν ἔτι σὲ ἐκδύσει τὰ ἱμάτιά σου καὶ ἀφαιρέσει τοὺς στολισμοὺς τῆς λαμπρότητός σου.
27 Καὶ θέλω παύσει ἀπὸ σοῦ τὴν ἀκολασίαν σου καὶ τὴν πορνείαν σου τὴν ἐκ γῆς Αἰγύπτου· καὶ δὲν θέλεις σηκώσει τοὺς ὀφθαλμοὺς σου πρὸς αὐτούς, καὶ δὲν θέλεις ἐνθυμηθῆ πλέον τὴν Αἴγυπτον.
28 Διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, θέλω σὲ παραδώσει εἰς τὴν χεῖρα ἐκείνων τοὺς ὁποίους μισεῖς, εἰς τὴν χεῖρα ἐκείνων ἀφ᾿ ὧν ἀπεξενώθη ἡ ψυχή σου.
29 Καὶ θέλουσι φερθῆ πρὸς σὲ μὲ μῖσος, καὶ θέλουσι λάβει πάντας τοὺς κόπους σου, καὶ θέλουσι σὲ ἐγκαταλείψει γυμνήν καὶ ἀσκέπαστον· καὶ ἡ αἰσχύνη τῆς πορνείας σου θέλει ἀποκαλυφθῆ καὶ ἡ ἀκολασία σου καὶ αἱ πορνεῖαί σου.
30 Ταῦτα θέλω κάμει εἰς σέ, ἐπειδή ἐπορνεύθης κατόπιν τῶν ἐθνῶν, ἐπειδή ἐμιάνθης ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν.
31 Ἐν τῇ ὁδῷ τῆς ἀδελφῆς σου περιεπάτησας· διὰ τοῦτο θέλω δώσει εἰς τὴν χεῖρά σου τὸ ποτήριον αὐτῆς.
32 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Τὸ ποτήριον τῆς ἀδελφῆς σου θέλεις πίει, τὸ βαθὺ καὶ πλατύ· θέλεις εἶσθαι γέλως καὶ παίγνιον· τὸ ποτήριον τοῦτο χωρεῖ πολύ.
33 Θέλεις ἐμπλησθῆ ἀπὸ μέθης καὶ θλίψεως, μὲ τὸ ποτήριον τῆς ἐκπλήξεως καὶ τοῦ ἀφανισμοῦ, μὲ τὸ ποτήριον τῆς ἀδελφῆς σου Σαμαρείας.
34 Καὶ θέλεις πίει αὐτὸ καὶ στραγγίσει, καὶ θέλεις συντρίψει τὰ ὄστρακα αὐτοῦ, καὶ θέλεις διασπαράξει τὰ στήθη σου· διότι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
35 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή μὲ ἐλησμόνησας καὶ μὲ ἀπέρριψας ὀπίσω τῶν νώτων σου, βάστασον λοιπὸν καὶ σὺ τὴν ἀκολασίαν σου καὶ τὰς πορνείας σου.
36 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ· Υἱὲ ἀνθρώπου, θέλεις κρίνει τὴν Ὀολὰ καὶ τὴν Ὀολιβά; ἀπάγγειλον λοιπὸν πρὸς αὐτὰς τὰ βδελύγματα αὐτῶν·
37 ὅτι ἐμοιχεύοντο, καὶ εἶναι αἷμα ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν, καὶ ἐμοιχεύοντο μετὰ τῶν εἰδώλων αὑτῶν, καὶ ὅτι διεβίβαζον χάριν αὐτῶν τὰ τέκνα αὑτῶν, τὰ ὁποῖα ἐγέννησαν εἰς ἐμέ, διὰ τοῦ πυρὸς εἰς κατανάλωσιν.
38 Ἔπραξαν ἔτι τοῦτο εἰς ἐμέ· ἐμίαναν τὰ ἅγιά μου ἐν τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ καὶ ἐβεβήλωσαν τὰ σάββατά μου.
39 Διότι ὅτε ἔσφαξαν τὰ τέκνα αὑτῶν εἰς τὰ εἴδωλα αὑτῶν, τότε εἰσήρχοντο τὴν αὐτήν ἡμέραν εἰς τὰ ἅγιά μου, διὰ νὰ βεβηλόνωσιν αὐτά· καὶ ἰδού, οὕτως ἔπραττον ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου.
40 Καὶ προσέτι εἰπὲ ὅτι σεῖς ἐπέμψατε πρὸς ἄνδρας, διὰ νὰ ἔλθωσι μακρόθεν, πρὸς τοὺς ὁποίους ἐστάλη πρέσβυς, καὶ ἰδού, ἦλθον· διὰ τοὺς ὁποίους ἐλούσθης, βάψας τοὺς ὀφθαλμοὺς σου καὶ ἐστολίσθης μὲ στολισμούς.
41 Καὶ ἐκάθησας ἐπὶ κλίνης μεγαλοπρεποῦς καὶ ἔμπροσθεν αὐτῆς ἦτο τράπεζα ἡτοιμασμένη, ἐφ᾿ ἧς ἔθεσας τὸ θυμίαμά μου καὶ τὸ ἔλαιόν μου.
42 Καὶ ἦσαν ἐν αὐτῇ φωναὶ πλήθους ἀγαλλομένου· καὶ μετὰ τῶν ἀνδρῶν τοῦ ὄχλου εἰσήγοντο Σαβαῖοι ἐκ τῆς ἐρήμου, φοροῦντες βραχιόλια ἐπὶ τὰς χεῖρας αὑτῶν καὶ ὡραίους στεφάνους ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὑτῶν.
43 Τότε εἶπα πρὸς τὴν καταγηράσασαν ἐν μοιχείαις, Τώρα κάμνουσι πορνείας μετ᾿ αὐτῆς καὶ αὐτή μετ᾿ ἐκείνων
44 καὶ οὗτοι εἰσήρχοντο πρὸς αὐτήν, καθὼς εἰσέρχονται πρὸς γυναῖκα πόρνην· οὕτως εἰσήρχοντο πρὸς τὴν Ὀολὰ καὶ πρὸς τὴν Ὀολιβά, τὰς ἀκολάστους γυναῖκας.
45 Διὰ τοῦτο ἄνδρες δίκαιοι, οὗτοι θέλουσι κρίνει αὐτάς, κατὰ τὴν κρίσιν τῶν μοιχαλίδων καὶ κατὰ τὴν κρίσιν τῶν ἐκχεουσῶν αἷμα· ἐπειδή εἶναι μοιχαλίδες καὶ αἷμα εἶναι ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν.
46 Ὅθεν οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Θέλω ἀναβιβάσει ἐπ᾿ αὐτὰς ὄχλον καὶ θέλω παραδώσει αὐτὰς εἰς ταραχήν καὶ διαρπαγήν.
47 Καὶ ὁ ὄχλος θέλει λιθοβολήσει αὐτὰς μὲ λίθους καὶ κατακόψει αὐτὰς μὲ τὰ ξίφη αὑτῶν· θέλουσι φονεύσει τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν καὶ τὰς οἰκίας αὐτῶν θέλουσι κατακαύσει ἐν πυρί.
48 Οὕτω θέλω παύσει τὴν ἀκολασίαν ἀπὸ τῆς γῆς, διὰ νὰ μάθωσι πᾶσαι αἱ γυναῖκες νὰ μή πράττωσι κατὰ τὰς ἀκολασίας σας.
49 Καὶ θέλουσιν ἀνταποδώσει τὰς ἀκολασίας ὑμῶν ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ θέλετε βαστάσει τὰς ἁμαρτίας τῶν εἰδώλων σας· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός.
1 Καὶ ἐν τῷ ἐννάτῳ ἔτει, τῷ δεκάτῳ μηνί, τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνός, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, γράψον εἰς σεαυτὸν τὸ ὄνομα τῆς ἡμέρας, αὐτῆς ταύτης τῆς ἡμέρας· διότι ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος παρετάχθη κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ ἐν αὐτῇ ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ.
3 Καὶ πρόφερε παραβολήν πρὸς τὸν ἀποστάτην οἶκον· καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Στῆσον τὸν λέβητα, στῆσον, καὶ ἔτι χῦσον ὕδωρ εἰς αὐτόν·
4 συνάγαγε εἰς αὐτὸν τὰ τμήματα αὐτοῦ, πᾶν τμῆμα καλόν, τὸν μηρὸν καὶ τὸν ὦμον· γέμισον αὐτὸν ἀπὸ τῶν ἐκλεκτῶν ὀστέων.
5 Λάβε ἐκ τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ ποιμνίου καὶ στίβασον ἔτι τὰ ὀστᾶ κάτω αὐτοῦ· βράσον αὐτὰ καλῶς καὶ ἄς ἐψηθῶσι καὶ αὐτὰ τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ ἐν αὐτῷ.
6 Διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Οὐαὶ εἰς τὴν πόλιν τῶν αἱμάτων, εἰς τὸν λέβητα, τοῦ ὁποίου ἡ σκωρία εἶναι ἐν αὐτῷ καὶ τοῦ ὁποίου ἡ σκωρία δὲν ἐξῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ. Ἔκβαλε κατὰ σειρὰν τὰ τμήματα αὐτῆς· κλῆρος ἄς μή πέσῃ ἐπ᾿ αὐτήν.
7 Διότι τὸ αἷμα αὐτῆς εἶναι ἐν μέσῳ αὐτῆς· ἐπὶ λειόπετραν ἐξέθεσεν αὐτό· δὲν ἔχυσεν αὐτὸ ἐπὶ τὴν γῆν, ὥστε νὰ σκεπασθῇ μὲ χῶμα.
8 Διὰ νὰ κάμω νὰ ἀναβῇ θυμὸς εἰς ἐκτέλεσιν ἐκδικήσεως, θέλω ἐκθέσει τὸ αἷμα αὐτῆς ἐπὶ λειόπετραν, διὰ νὰ μή σκεπασθῇ.
9 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Οὐαὶ εἰς τὴν πόλιν τῶν αἱμάτων· καὶ ἐγὼ θέλω μεγαλύνει τὴν πυράν.
10 Ἐπισώρευσον τὰ ξύλα, ἄναψον τὸ πῦρ, κατανάλωσον τὰ κρέατα καὶ διάλυσον αὐτά, ἄς καῶσι καὶ τὰ ὀστᾶ.
11 Τότε στῆσον αὐτὸν κενὸν ἐπὶ τοὺς ἄνθρακας αὐτόν, διὰ νὰ πυρωθῆ ὁ χαλκὸς αὐτοῦ καὶ νὰ καῇ καὶ νὰ λυώσῃ ἐν αὐτῷ ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ, νὰ καταναλωθῇ ἡ σκωρία αὐτοῦ.
12 Ματαίως ἐδοκιμάσθη μὲ κόπους, καὶ ἡ μεγάλη αὐτῆς σκωρία δὲν ἐξῆλθεν ἀπ᾿ αὐτῆς, ἡ σκωρία αὐτῆς ἐν τῷ πυρί.
13 Ἐν τῇ ἀκαθαρσίᾳ σου ὑπάρχει μιαρότης· ἐπειδή ἐγὼ σὲ ἐκαθάρισα καὶ δὲν ἐκαθαρίσθης, δὲν θέλεις πλέον καθαρισθῆ ἀπὸ τῆς ἀκαθαρσίας σου, ἑωσοῦ ἀναπαύσω τὸν θυμὸν μου ἐπὶ σέ.
14 Ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα· θέλει γείνει καὶ θέλω ἐκτελέσει αὐτό· δὲν θέλω στραφῆ ὀπίσω καὶ δὲν θέλω φεισθῆ καὶ δὲν θέλω μεταμεληθῆ· κατὰ τὰς ὁδοὺς σου καὶ κατὰ τὰς πράξεις σου θέλουσι σὲ κρίνει, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
15 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
16 Υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδού, ἐγὼ θέλω ἀφαιρέσει ἀπὸ σοῦ διὰ μιᾶς πληγῆς τὸ ἐπιθύμημα τῶν ὀφθαλμῶν σου· καὶ μή πενθήσῃς καὶ μή κλαύσῃς καὶ ἄς μή ῥεύσωσι τὰ δάκρυά σου·
17 κρατήθητι ἀπὸ στεναγμῶν, μή κάμῃς πένθος νεκρῶν, δέσον τὴν τιάραν σου ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου, καὶ βάλε εἰς τοὺς πόδας σου τὰ ὑποδήματά σου, καὶ μή καλύψῃς τὰ χείλη σου, καὶ ἄρτον ἀνδρῶν μή φάγῃς.
18 Καὶ ἐλάλησα πρὸς τὸν λαὸν τὸ πρωΐ, καὶ τὸ ἑσπέρας ἀπέθανεν ἡ γυνή μου· καὶ ἔκαμον τὸ πρωΐ ὡς προσετάχθην.
19 Καὶ εἶπεν ὁ λαὸς πρὸς ἐμέ, Δὲν θέλεις ἀπαγγείλει πρὸς ὑμᾶς τί δηλοῦσιν εἰς ὑμᾶς ταῦτα, τὰ ὁποῖα κάμνεις;
20 Καὶ ἀπεκρίθην πρὸς αὐτούς, λόγος Κυρίου ἔγεινε πρὸς ἐμὲ λέγων,
21 Εἰπὲ πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, θέλω βεβηλώσει τὰ ἅγιά μου, τὸ καύχημα τῆς δυνάμεώς σας, τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν σας καὶ τὰ περιπόθητα τῶν ψυχῶν σας· καὶ οἱ υἱοὶ σας καὶ αἱ θυγατέρες σας, ὅσους ἀφήκατε, ἐν ῥομφαίᾳ θέλουσι πέσει.
22 Καὶ θέλετε κάμει καθὼς ἐγὼ ἔκαμον· δὲν θέλετε καλύψει τὰ χείλη σας καὶ ἄρτον ἀνδρῶν δὲν θέλετε φάγει.
23 Καὶ αἱ τιάραι σας θέλουσιν εἶσθαι ἐπὶ τῶν κεφαλῶν σας καὶ τὰ ὑποδήματά σας εἰς τοὺς πόδας σας· δὲν θέλετε πενθήσει οὐδὲ κλαύσει· ἀλλὰ θέλετε λυώσει διὰ τὰς ἀνομίας σας καὶ θέλετε στενάξει ὁ εἷς πρὸς τὸν ἄλλον.
24 Καὶ ὁ Ἰεζεκιήλ θέλει εἶσθαι σημεῖον εἰς ἐσᾶς· κατὰ πάντα ὅσα ἔκαμε θέλετε κάμει· ὅταν τοῦτο ἔλθῃ, τότε θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός.
25 Περὶ δὲ σοῦ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἐν ἐκείνη τῇ ἡμέρᾳ, ὅταν ἀφαιρέσω ἀπ᾿ αὐτῶν τὴν ἰσχὺν αὐτῶν, τὴν χαρὰν τῆς δόξης αὐτῶν, τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν καὶ τὸ θάρρος τῶν ψυχῶν αὐτῶν, τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν,
26 ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὁ διασωθεὶς δὲν θέλει ἐλθεῖ πρὸς σέ, διὰ νὰ ἀναγγείλῃ ταῦτα εἰς τὰ ὦτά σου;
27 Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ τὸ στόμα σου θέλει ἀνοιχθῆ πρὸς τὸν διασωθέντα καὶ θέλεις λαλήσει καὶ δὲν θέλεις εἶσθαι πλέον ἄλαλος· καὶ θέλεις εἶσθαι εἰς αὐτοὺς σημεῖον· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Ἀμμὼν καὶ προφήτευσον κατ᾿ αὐτῶν·
3 καὶ εἰπὲ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἀμμών, Ἀκούσατε τὸν λόγον Κυρίου τοῦ Θεοῦ· οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ἐπιλέγεις εἰς τὰ ἅγιά μου, Εγε, διότι ἐβεβηλώθησαν, καὶ εἰς τὴν γῆν τοῦ Ἰσραήλ, διότι ἠφανίσθη, καὶ εἰς τὸν οἶκον Ἰούδα, διότι ὑπῆγαν εἰς αἰχμαλωσίαν,
4 διὰ τοῦτο, ἰδού, θέλω σὲ παραδώσει πρὸς κληρονομίαν εἰς τοὺς υἱοὺς τῆς ἀνατολῆς, καὶ θέλουσι θέσει τὰς ἐπαύλεις αὑτῶν ἐν σοὶ καὶ θέλουσι κάμει τὰς κατασκηνώσεις αὑτῶν ἐν σοί· οὗτοι θέλουσι φάγει τοὺς καρποὺς σου καὶ οὗτοι θέλουσι πίει τὸ γάλα σου.
5 Καὶ θέλω καταστήσει τὴν Ῥαββὰ σταῦλον καμήλων καὶ τὴν γῆν τῶν υἱῶν Ἀμμὼν μάνδραν προβάτων· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
6 Διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ἐπεκρότησας χεῖρας καὶ ἐκτύπησας μὲ τὸν πόδα καὶ ἐν ὅλῃ τῇ περιφρονήσει τῆς καρδίας σου ἐχάρης κατὰ τῆς γῆς Ἰσραήλ,
7 διὰ τοῦτο, ἰδού, θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ θέλω σὲ παραδώσει εἰς διαρπαγήν τῶν ἐθνῶν καὶ θέλω σὲ ἐκκόψει ἀπὸ τῶν λαῶν καὶ σὲ ἐξαφανίσει ἀπὸ τῶν τόπων· θέλω σὲ ἐξολοθρεύσει· καὶ θέλεις γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
8 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ὁ Μωὰβ καὶ ὁ Σηεὶρ λέγουσιν, Ἰδού, ὁ οἶκος Ἰούδα εἶναι ὡς πάντα τὰ ἔθνη·
9 διὰ τοῦτο, ἰδού, θέλω ἀνοίξει τὴν πλευρὰν τοῦ Μωὰβ ἀπὸ τῶν πόλεων, ἀπὸ τῶν πόλεων αὐτοῦ, ἀπὸ τῶν ἄκρων αὐτοῦ, τὴν δόξαν τῆς γῆς, τὴν Βαὶθ-ἰεσιμώθ, Βάαλ-μεὼν καὶ Κιριαθαΐμ,
10 εἰς τοὺς υἱοὺς τῆς ἀνατολῆς, κατὰ τῶν υἱῶν Ἀμμών, καὶ θέλω παραδώσει αὐτήν εἰς κληρονομίαν, διὰ νὰ μή μνημονεύωνται οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν.
11 Καὶ θέλω ἐκτελέσει κρίσεις ἐπὶ τὸν Μωάβ· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
12 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ὁ Ἐδὼμ ἔπραξεν ἐκδικητικῶς εἰς τὸν οἶκον Ἰούδα καὶ ἔβρισε βαρέως καὶ ἐξεδικήθη ἐναντίον αὐτῶν,
13 διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Θέλω λοιπὸν ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὸν Ἐδώμ, καὶ θέλω ἐκκόψει ἀπ᾿ αὐτοῦ ἄνθρωπον καὶ κτῆνος καὶ θέλω ἐξαφανίσει αὐτὸν ἀπὸ Θαιμάν, καὶ θέλουσι πέσει ἐν ῥομφαίᾳ ἕως Δαιδάν.
14 Καὶ θέλω ἐνεργήσει τὴν ἐκδίκησίν μου ἐπὶ τὸν Ἐδὼμ διὰ χειρὸς τοῦ λαοῦ μου Ἰσραήλ· καὶ θέλουσι κάμει εἰς τὸν Ἐδὼμ κατὰ τὸν θυμὸν μου καὶ κατὰ τὴν ὀργήν μου· καὶ θέλουσι γνωρίσει τὴν ἐκδίκησίν μου, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
15 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή οἱ Φιλισταῖοι ἐφέρθησαν ἐκδικητικῶς καὶ ἔκαμον ἐκδίκησιν περιφρονοῦντες ἐκ ψυχῆς, ὥστε νὰ φέρωσιν ὄλεθρον διὰ παλαιὸν μῖσος,
16 διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς Φιλισταίους καὶ θέλω ἐκκόψει τοὺς Χερεθαίους καὶ ἐξαφανίσει τὸ ὑπόλοιπον τῶν λιμένων τῆς θαλάσσης·
17 καὶ θέλω κάμει ἐπ᾿ αὐτοὺς μεγάλην ἐκδίκησιν ἐν ἐλεγμοῖς θυμοῦ· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν ἐκτελέσω τὴν ἐκδίκησίν μου ἐπ᾿ αὐτούς.
1 Καὶ ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει, τῇ πρώτῃ τοῦ μηνός, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, ἐπειδή ἡ Τύρος εἶπε κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ, Εγε, συνετρίβη ἡ πύλη τῶν λαῶν· ἐστράφη πρὸς ἐμέ· θέλω γεμισθῆ, διότι ἠρημώθη·
3 διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου, Τύρος, καὶ θέλω ἐπεγείρει ἐναντίον σου ἔθνη πολλά, ὡς ἐπεγείρει ἡ θάλασσα τὰ κύματα αὑτῆς.
4 Καὶ θέλουσι καταστρέψει τὰ τείχη τῆς Τύρου καὶ κατεδαφίσει τοὺς πύργους αὐτῆς· καὶ θέλω ξύσει τὸ χῶμα αὐτῆς ἀπ᾿ αὐτῆς καὶ καταστήσει αὐτήν ὡς λειόπετραν.
5 Θέλει εἶσθαι διὰ νὰ ἐξαπλόνωσι δίκτυα ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης· διότι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει Κύριος ὁ Θεός· καὶ θέλει κατασταθῆ διαρπαγή τῶν ἐθνῶν.
6 Καὶ αἱ κῶμαι αὐτῆς, αἱ ἐν τῇ πεδιάδι, θέλουσιν ἐξολοθρευθῆ ἐν μαχαίρᾳ· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
7 Διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, θέλω φέρει κατὰ τῆς Τύρου τὸν Ναβουχοδονόσορ βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος, βασιλέα βασιλέων, ἀπὸ βορρᾶ, μεθ᾿ ἵππων καὶ μετὰ ἁρμάτων καὶ μεθ᾿ ἱππέων καὶ συνάξεως καὶ λαοῦ πολλοῦ.
8 Οὗτος θέλει ἐξολοθρεύσει ἐν μαχαίρᾳ τὰς κώμας σου ἐν τῇ πεδιάδι· καὶ θέλει ἐγείρει προμαχῶνας ἐναντίον σου καὶ θέλει κάμει προχώματα ἐναντίον σου καὶ ὑψώσει κατὰ σοῦ ἀσπίδας.
9 Καὶ θέλει στήσει τὰς πολεμικὰς μηχανὰς αὑτοῦ ἐπὶ τὰ τείχη σου καὶ μὲ τοὺς πελέκεις αὑτοῦ θέλει καταβάλει τοὺς πύργους σου.
10 Ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἵππων αὐτοῦ ὁ κονιορτὸς αὐτῶν θέλει σὲ σκεπάσει· τὰ τείχη σου θέλουσι σεισθῆ ἀπὸ τοῦ ἤχου τῶν ἱππέων καὶ τῶν τροχῶν καὶ τῶν ἁμαξῶν, ὅταν εἰσέρχωνται εἰς τὰς πύλας σου, καθὼς εἰσέρχονται εἰς πόλιν ἐκπορθουμένην.
11 Μὲ τὰς ὁπλὰς τῶν ἵππων αὑτοῦ θέλει καταπατήσει πάσας τὰς ὁδοὺς σου· τὸν λαὸν σου θέλει θανατώσει ἐν μαχαίρᾳ, καὶ οἱ ἰσχυροὶ σου φρουροὶ θέλουσι καταβληθῆ εἰς τὴν γῆν.
12 Καὶ θέλουσι διαρπάσει τὰ πλούτη σου καὶ λαφυραγωγήσει τὰ ἐμπορεύματά σου· καὶ θέλουσι καταβάλει τὰ τείχη σου καὶ κρημνίσει τοὺς οἴκους σου τοὺς ὡραίους· καὶ θέλουσι ῥίψει εἰς τὸ μέσον τῶν ὑδάτων τοὺς λίθους σου καὶ τὰ ξύλα σου καὶ τὸ χῶμά σου.
13 Καὶ θέλω παύσει τὸν θόρυβον τῶν σμάτων σου, καὶ ἡ φωνή τῶν κιθαρῶν σου δὲν θέλει ἀκουσθῆ πλέον·
14 καὶ θέλω σὲ καταστήσει ὡς λειόπετραν· θέλεις εἶσθαι διὰ νὰ ἐξαπλόνωσι δίκτυα· δὲν θέλεις πλέον οἰκοδομηθῆ· διότι ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
15 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς τὴν Τύρον· δὲν θέλουσι σεισθῆ αἱ νῆσοι εἰς τὸν ἦχον τῆς πτώσεώς σου, ὅταν οἱ τραυματίαι σου στενάζωσιν, ὅταν ἡ σφαγή γίνηται ἐν μέσῳ σου;
16 Τότε πάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς θαλάσσης θέλουσι καταβῆ ἀπὸ τῶν θρόνων αὑτῶν, καὶ θέλουσιν ἐκβάλει τὰς χλαμύδας αὑτῶν καὶ ἐκδυθῆ τὰ κεντητὰ ἱμάτια αὑτῶν· θέλουσιν ἐνδυθῆ τρόμον· κατὰ γῆς θέλουσι καθήσει καὶ τρέμει κατὰ πᾶσαν στιγμήν καὶ ἐκπλήττεσθαι διὰ σέ.
17 Καὶ ἀναλαβόντες θρῆνον διὰ σὲ θέλουσι λέγει πρὸς σέ, Πῶς κατεστράφης, ἡ κατοικουμένη ὑπὸ θαλασσοπόρων, ἡ περίφημος πόλις, ἥτις ἦσο ἰσχυρὰ ἐν θαλάσσῃ, σὺ καὶ οἱ κάτοικοί σου, οἵτινες διέδιδον τὸν τρόμον αὑτῶν εἰς πάντας τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν αὐτῇ.
18 Τώρα αἱ νῆσοι θέλουσι τρέμει ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς πτώσεώς σου, ναί, αἱ νῆσοι αἱ ἐν τῇ θαλάσσῃ θέλουσι ταραχθῆ ἐν τῇ ἀφανείᾳ σου.
19 Διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ὅταν σὲ καταστήσω πόλιν ἠρημωμένην ὡς τὰς πόλεις τὰς μή κατοικουμένας, ὅταν ἐπιφέρω ἐπὶ σὲ τὴν ἄβυσσον καὶ σὲ σκεπάσωσιν ὕδατα πολλά,
20 ὅταν σὲ καταβιβάσω μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον, πρὸς λαὸν αἰώνιον, καὶ σὲ θέσω εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς, εἰς τόπους ἐρήμους ἀπ᾿ αἰῶνος, μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον, διὰ νὰ μή κατοικηθῇς, καὶ ὅταν ἀποκαταστήσω δόξαν ἐν τῇ γῇ τῶν ζώντων,
21 θέλω σὲ καταστήσει τρόμον καὶ δὲν θέλεις ὑπάρχει· καὶ θέλεις ζητηθῆ καὶ δὲν θέλεις εὑρεθῆ πλέον εἰς τὸν αἰῶνα, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἀνάλαβε θρῆνον διὰ τὴν Τύρον,
3 καὶ εἰπὲ πρὸς τὴν Τύρον τὴν κειμένην ἐν τῇ εἰσόδῳ τῆς θαλάσσης, τὴν ἐμπορευομένην μετὰ τῶν λαῶν ἐν πολλαῖς νήσοις, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Τύρος, σὺ εἶπας, Ἐγὼ εἶμαι πλήρης εἰς τὸ κάλλος.
4 Τὰ ὅριά σου εἶναι ἐν τῇ καρδίᾳ τῶν θαλασσῶν, οἱ οἰκοδόμοι σου ἔκαμον πλῆρες τὸ κάλλος σου.
5 Ἔκτισαν πάντα τὰ πλευρὰ τῶν πλοίων σου ἐξ ἐλάτων ἀπὸ Σενείρ· ἔλαβον κέδρους ἐκ τοῦ Λιβάνου διὰ νὰ κάμωσι κατάρτια εἰς σέ.
6 Ἐκ τῶν δρυῶν τῆς Βασὰν ἔκαμον τὰ κωπία σου· ἔκαμον τὰ καθίσματά σου ἐξ ἐλέφαντος, ἐν πύξῳ ἀπὸ τῶν νήσων τῶν Κητιαίων.
7 Λεπτὸν λινὸν ἐξ Αἰγύπτου κεντητὸν ἐξήπλονες εἰς σεαυτήν διὰ πανία· κυανοῦν καὶ πορφυροῦν ἐκ τῶν νήσων Ἐλεισὰ ἦτο τὸ ἐπισκήνωμά σου.
8 Οἱ κάτοικοι τῆς Σιδῶνος καὶ Ἀρβὰδ ἦσαν οἱ κωπηλάται σου· οἱ σοφοὶ σου, Τύρος, οἱ ὄντες ἐν σοί, αὐτοὶ ἦσαν οἱ κυβερνῆται τῶν πλοίων σου.
9 Οἱ πρεσβύτεροι τῆς Γεβὰλ καὶ οἱ σοφοὶ αὐτῆς ἦσαν ἐν σοὶ οἱ ἐπισκευασταὶ τῶν χαλασμάτων σου· πάντα τὰ πλοῖα τῆς θαλάσσης καὶ οἱ ναῦται αὐτῶν ἦσαν ἐν σοί, διὰ νὰ ἐμπορεύωνται τὸ ἐμπόριόν σου.
10 Πέρσαι καὶ Λύδιοι καὶ Λίβυες ἦσαν ἐν τοῖς στρατεύμασί σου οἱ ἄνδρες σου οἱ πολεμισταί· ἀσπίδας καὶ περικεφαλαίας ἐκρέμων εἰς σέ· οὗτοι ἐπεδείκνυον τὴν μεγαλοπρέπειάν σου.
11 Οἱ ἄνδρες τῆς Ἀρβὰδ μετὰ τοῦ στρατεύματός σου ἦσαν κύκλῳ ἐπὶ τὰ τείχη σου, καὶ οἱ Γαμμαδῖται ἐπὶ τοὺς πύργους σου· ἐκρέμων τὰς ἀσπίδας αὑτῶν ἐπὶ τὰ τείχη σου κύκλῳ· οὗτοι συνεπλήρουν τὸ κάλλος σου.
12 Ἡ Θαρσεὶς ἐμπορεύετο μετὰ σοῦ εἰς πλῆθος παντὸς πλούτου· μὲ ἄργυρον, σίδηρον, κασσίτερον καὶ μόλυβδον ἐμπορεύοντο ἐν ταῖς ἀγοραῖς σου.
13 Ἰαυάν, Θουβὰλ καὶ Μεσὲχ ἦσαν ἔμποροί σου· ἐν τῇ ἀγορᾷ σου ἐμπορεύοντο ψυχὰς ἀνθρώπων καὶ σκεύη χάλκινα.
14 Ἀπὸ δὲ τοῦ οἴκου Θωγαρμὰ ἐμπορεύοντο ἐν ταῖς ἀγοραῖς σου ἵππους καὶ ἱππέας καὶ ἡμιόνους.
15 Οἱ ἄνδρες τῆς Δαιδὰν ἦσαν ἔμποροί σου· πολλῶν νήσων τὸ ἐμπόριον ἦτο ἐν τῇ χειρὶ σου· ἔφερον εἰς σὲ ὀδόντας ἐλεφάντων καὶ ἔβενον εἰς ἀνταλλαγήν.
16 Ἡ Συρία ἐμπορεύετο μετὰ σοῦ διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἐργασιῶν σου· ἔδιδεν εἰς τὰς ἀγορὰς σου σμάραγδον, πορφύραν καὶ κεντητὰ καὶ βύσσον καὶ κοράλλιον καὶ ἀχάτην.
17 Ὁ Ἰούδας καὶ ἡ γῆ Ἰσραήλ ἦσαν ἔμποροί σου· ἔδιδον εἰς τὴν ἀγορὰν σου σῖτον τοῦ Μιννὶθ καὶ στακτήν καὶ μέλι καὶ ἔλαιον καὶ βάλσαμον.
18 Ἡ Δαμασκὸς ἐμπορεύετο μετὰ σοῦ εἰς τὸ πλῆθος τῶν ἐργασιῶν σου, εἰς τὸ πλῆθος παντὸς πλούτου· εἰς οἶνον τῆς Χελβὼν καὶ εἰς λευκὰ ὅρια.
19 Καὶ Δὰν καὶ Ἰαυὰν καὶ Μωσὲλ ἔδιδον εἰς τὰς ἀγορὰς σου σίδηρον εἰργασμένον, κασίαν καὶ κάλαμον ἀρωματικόν· ταῦτα ἦσαν μεταξὺ τῶν πραγματειῶν σου.
20 Ἡ Δαιδὰν ἐμπορεύετο μετὰ σοῦ εἰς πολύτιμα ὑφάσματα διὰ ἁμάξας.
21 Ἡ Ἀραβία καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες Κηδὰρ ἦσαν ἔμποροί σου, ἐμπορευόμενοι μετὰ σοῦ εἰς ἀρνία καὶ κριοὺς καὶ τράγους.
22 Οἱ ἔμποροι τῆς Σαβὰ καὶ Ῥααμὰ ἦσαν ἔμποροί σου, δίδοντες εἰς τὰς ἀγορὰς σου πᾶν ἐξαίρετον ἄρωμα καὶ πάντα λίθον τίμιον καὶ χρυσίον.
23 Χαρρὰν καὶ Χαναὰ καὶ Ἐδέν, οἱ ἔμποροι τῆς Σαβά, ὁ Ἀσσοὺρ καὶ ὁ Χιλμάδ, ἐμπορεύοντο μετὰ σοῦ.
24 Οὗτοι ἦσαν ἔμποροί σου εἰς πᾶν εἶδος, εἰς κυανᾶ ἐνδύματα καὶ κεντητὰ καὶ εἰς κιβώτια πλουσίων στολισμάτων, δεδεμένα μὲ σχοινία καὶ κατεσκευασμένα ἐκ κέδρου, μεταξὺ τῶν ἄλλων σου πραγματειῶν.
25 Τὰ πλοῖα τῆς Θαρσεὶς ὑπερεῖχον εἰς τὸ ἐμπόριόν σου, καὶ ἦσο πλήρης, καὶ ἐστάθης ἐνδοξοτάτη ἐν τῇ καρδίᾳ τῶν θαλασσῶν.
26 Οἱ κωπηλάται σου σὲ ἔφερον εἰς ὕδατα πολλά· ἀλλ᾿ ὁ ἄνεμος ὁ ἀνατολικὸς σὲ συνέτριψεν ἐν τῇ καρδίᾳ τῶν θαλασσῶν.
27 Τὰ πλούτη σου καὶ αἱ ἀγοραὶ σου, τὸ ἐμπόριόν σου, οἱ ναῦταί σου καὶ οἱ κυβερνῆταί σου, οἱ ἐπισκευασταὶ τῶν πλοίων σου καὶ οἱ ἐμπορευόμενοι τὸ ἐμπόριόν σου, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες σου οἱ πολεμισταὶ οἱ ἐν σοὶ καὶ πᾶν τὸ ἄθροισμά σου τὸ ἐν μέσῳ σου, θέλουσι πέσει ἐν τῇ καρδίᾳ τῶν θαλασσῶν, τὴν ἡμέραν τῆς πτώσεώς σου.
28 Τὰ προάστεια θέλουσι σεισθῆ εἰς τὸν ἦχον τῆς κραυγῆς τῶν κυβερνητῶν σου.
29 Καὶ πάντες οἱ κωπηλάται, οἱ ναῦται, πάντες οἱ κυβερνῆται τῆς θαλάσσης, θέλουσι καταβῆ ἐκ τῶν πλοίων αὑτῶν, θέλουσι σταθῆ ἐπὶ τῆς γῆς,
30 καὶ θέλουσι κραυγάσει μὲ τὴν φωνήν αὑτῶν ἐπὶ σέ, καὶ θέλουσι βοήσει πικρὰ καὶ ῥίψει χῶμα ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὑτῶν καὶ κατακυλισθῆ ἐν τῇ σποδῷ.
31 Καὶ θέλουσι φαλακρωθῆ ὁλοκλήρως διὰ σὲ καὶ περιζωσθῆ σάκκον καὶ κλαύσει διὰ σὲ μὲ πικρίαν ψυχῆς, ὀδυρόμενοι πικρῶς.
32 Καὶ ἐν τῷ ὀδυρμῷ αὑτῶν θέλουσιν ἀναλάβει θρῆνον διὰ σὲ καὶ θέλουσι θρηνῳδήσει, λέγοντες περὶ σοῦ, Τίς ὡς ἡ Τύρος, ὡς ἡ καταστραφεῖσα ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης;
33 Ὅτε αἱ πραγματεῖαί σου ἐξήρχοντο ἐκ τῶν θαλασσῶν, ἐχόρταινες πολλοὺς λαούς· μὲ τὸ πλῆθος τοῦ πλούτου σου καὶ τοῦ ἐμπορίου σου ἐπλούτιζες τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς.
34 Τώρα συνετρίβης ἐν ταῖς θαλάσσαις, ἐν τῷ βάθει τῶν ὑδάτων· τὸ ἐμπόριόν σου καὶ πᾶν τὸ ἄθροισμά σου ἔπεσον ἐν μέσῳ σου.
35 Πάντες οἱ κάτοικοι τῶν νήσων θέλουσιν ἐκπλαγῆ διὰ σὲ καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν θέλουσι κατατρομάξει, θέλουσιν χριάσει τὰ πρόσωπα.
36 Οἱ ἔμποροι μεταξὺ τῶν ἐθνῶν θέλουσι συρίξει ἐπὶ σέ· φρίκη θέλεις εἶσθαι καὶ δὲν θέλεις ὑπάρξει ἕως αἰῶνος.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὲ πρὸς τὸν ἡγεμόνα τῆς Τύρου, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ὑψώθη ἡ καρδία σου καὶ εἶπας, Ἐγὼ εἶμαι θεός, ἐπὶ τῆς καθέδρας τοῦ Θεοῦ κάθημαι, ἐν τῇ καρδίᾳ τῶν θαλασσῶν· ἐνῷ εἶσαι ἄνθρωπος ἀλλ᾿ οὐχὶ Θεός· καὶ ἔκαμες τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν Θεοῦ·
3 ἰδού, σὺ εἶσαι σοφώτερος τοῦ Δανιήλ· οὐδὲν μυστήριον εἶναι κεκρυμμένον ἀπὸ σοῦ·
4 διὰ τῆς σοφίας σου καὶ διὰ τῆς συνέσεώς σου ἔκαμες εἰς σεαυτὸν δύναμιν καὶ ἀπέκτησας ἐν τοῖς θησαυροῖς σου χρυσίον καὶ ἀργύριον·
5 διὰ τῆς μεγάλης σοφίας σου ηὔξησας τὰ πλούτη σου διὰ τοῦ ἐμπορίου, καὶ ἡ καρδία σου ὑψώθη διὰ τὴν δύναμίν σου·
6 διὰ τοῦτο, οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ἔκαμες τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν Θεοῦ,
7 ἰδού, διὰ τοῦτο θέλω φέρει ἐναντίον σου ξένους, τοὺς τρομερωτέρους τῶν ἐθνῶν· καὶ θέλουσιν ἐκσπάσει τὰ ξίφη αὑτῶν κατὰ τοῦ κάλλους τῆς σοφίας σου καὶ θέλουσι μολύνει τὴν λαμπρότητά σου.
8 Θέλουσι σὲ καταβιβάσει εἰς τὸν λάκκον, καὶ θέλεις τελευτήσει μὲ τὸν θάνατον τῶν πεφονευμένων ἐν τῇ καρδίᾳ τῶν θαλασσῶν.
9 Θέλεις λέγει ἔτι ἐνώπιον τοῦ φονεύοντός σε, Ἐγὼ εἶμαι θεός, ἄνθρωπος ὤν καὶ οὐχὶ θεός, ἐν ταῖς χερσὶ τοῦ φονεύοντός σε;
10 Θάνατον ἀπεριτμήτων θέλεις θανατωθῆ διὰ χειρὸς τῶν ξένων· διότι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
11 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
12 Υἱὲ ἀνθρώπου, ἀνάλαβε θρῆνον ἐπὶ τὸν βασιλέα τῆς Τύρου καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Σὺ ἐπεσφράγισας τὰ πάντα, εἶσαι πλήρης σοφίας καὶ τέλειος εἰς κάλλος.
13 Ἐστάθης ἐν Ἐδὲμ τῷ παραδείσῳ τοῦ Θεοῦ· ἦσο περιεσκεπασμένος ὑπὸ παντὸς λίθου τιμίου, ὑπὸ σαρδίου, τοπαζίου καὶ ἀδάμαντος, βηρυλλίου, ὄνυχος καὶ ἰάσπεως, σαπφείρου, σμαράγδου καὶ ἄνθρακος καὶ χρυσίου· ἡ ὑπηρεσία τῶν τυμπάνων σου καὶ τῶν αὐλῶν σου ἦτο ἡτοιμασμένη διὰ σὲ τὴν ἡμέραν καθ᾿ ἥν ἐκτίσθης.
14 Ἦσο χεροὺβ κεχρισμένον, διὰ νὰ ἐπισκιάζῃς· καὶ ἐγὼ σὲ ἔστησα· ἦσο ἐν τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ τοῦ Θεοῦ· περιεπάτεις ἐν μέσῳ λίθων πυρίνων.
15 Ἦσο τέλειος ἐν ταῖς ὁδοῖς σου ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐκτίσθης, ἑωσοῦ εὑρέθη ἀδικίᾳ ἐν σοί.
16 Ἐκ τοῦ πλήθους τοῦ ἐμπορίου σου ἐνέπλησαν τὸ μέσον σου ἀπὸ ἀνομίας καὶ ἥμαρτες· διὰ τοῦτο θέλω σὲ ἀπορρίψει ὡς βέβηλον ἀπὸ τοῦ ὄρους τοῦ Θεοῦ, καὶ θέλω σὲ καταστρέψει ἐν μέσῳ τῶν πυρίνων λίθων, χεροὺβ ἐπισκιάζον.
17 Ἡ καρδία σου ὑψώθη διὰ τὸ κάλλος σου· ἔφθειρας τὴν σοφίαν σου διὰ τὴν λαμπρότητά σου· θέλω σὲ ῥίψει κατὰ γῆς· θέλω σὲ ἐκθέσει ἐνώπιον τῶν βασιλέων, διὰ νὰ βλέπωσιν εἰς σέ.
18 Ἐβεβήλωσας τὰ ἱερὰ σου διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν σου, διὰ τὰς ἀδικίας τοῦ ἐμπορίου σου· διὰ τοῦτο θέλω ἐκβάλει πῦρ ἐκ μέσου σου, τὸ ὁποῖον θέλει σὲ καταφάγει· καὶ θέλω σὲ καταστήσει σποδὸν ἐπὶ τῆς γῆς, ἐνώπιον πάντων τῶν βλεπόντων σε.
19 Πάντες οἱ γνωρίζοντές σε μεταξὺ τῶν λαῶν θέλουσιν ἐκπλαγῆ διὰ σέ· φρίκη θέλεις εἶσθαι καὶ δὲν θέλεις ὑπάρξει ἕως αἰῶνος.
20 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
21 Υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὴν Σιδῶνα, καὶ προφήτευσον κατ᾿ αὐτῆς
22 καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου, Σιδών· καὶ θέλω δοξασθῆ ἐν μέσῳ σου· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν ἐκτελέσω κρίσεις εἰς αὐτήν καὶ ἁγιασθῶ ἐν αὐτῇ.
23 Διότι θέλω ἐξαποστείλει εἰς αὐτήν θανατικὸν καὶ αἷμα ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῆς· καὶ οἱ τετραυματισμένοι θέλουσι πέσει ἐν μέσῳ αὐτῆς διὰ μαχαίρας ἐλθούσης ἐπ᾿ αὐτήν κυκλόθεν· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
24 Καὶ δὲν θέλει εἶσθαι πλέον ἐν τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ σκόλοψ πικρίας καὶ ἄκανθα ὀδύνης ἐκ πάντων τῶν πέριξ αὐτῶν τῶν καταφρονούντων αὐτούς· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός.
25 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ὅταν συνάξω τὸν οἶκον Ἰσραήλ ἐκ τῶν λαῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι διεσκορπισμένοι, καὶ ἁγιασθῶ ἐν αὐτοῖς ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, τότε θέλουσι κατοικήσει ἐν τῇ γῇ αὑτῶν, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς τὸν δοῦλόν μου τὸν Ἰακώβ.
26 Καὶ θέλουσι κατοικήσει ἐν αὐτῇ ἐν ἀσφαλείᾳ καὶ θέλουσιν οἰκοδομήσει οἰκίας καὶ φυτεύσει ἀμπελῶνας· ναί, θέλουσι κατοικήσει ἐν ἀσφαλείᾳ, ὅταν ἐκτελέσω κρίσεις ἐπὶ πάντας τοὺς καταφρονήσαντας αὐτοὺς κυκλόθεν αὐτῶν· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν.
1 Ἐν τῷ δεκάτῳ ἔτει τῷ δεκάτῳ μηνὶ, τῇ δωδεκάτῃ τοῦ μηνός, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Φαραὼ τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου καὶ προφήτευσον κατ᾿ αὐτοῦ καὶ καθ᾿ ὅλης τῆς Αἰγύπτου·
3 λάλησον καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου, Φαραὼ βασιλεῦ Αἰγύπτου, μεγάλε δράκων, κοιτόμενε ἐν μέσῳ τῶν ποταμῶν αὑτοῦ· ὅστις εἶπας, Ὁ ποταμὸς μου εἶναι ἐμοῦ καὶ ἐγὼ ἔκαμον αὐτὸν δι᾿ ἐμαυτόν.
4 Καὶ θέλω βάλει ἄγκιστρα εἰς τὰς σιαγόνας σου, καὶ θέλω προσκολλήσει τοὺς ἰχθύας τοῦ ποταμοῦ σου εἰς τὰ λέπη σου, καὶ θέλω σὲ ἀνασύρει ἐκ μέσου τῶν ποταμῶν σου· καὶ πάντες οἱ ἰχθύες τῶν ποταμῶν σου θέλουσι προσκολληθῆ εἰς τὰ λέπη σου.
5 Καὶ θέλω σὲ ἐκρίψει ἐν τῇ ἐρήμῳ, σὲ καὶ πάντας τοὺς ἰχθύας τῶν ποταμῶν σου· θέλεις πέσει ἐπὶ πρόσωπον τῆς πεδιάδος· δὲν θέλεις συναχθῆ οὐδὲ περισταλθῆ· εἰς τὰ θηρία τῆς γῆς καὶ εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ σὲ παρέδωκα εἰς βρῶσιν·
6 καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν Αἴγυπτον θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος· διότι ἐστάθησαν ῥάβδος καλαμίνη εἰς τὸν οἶκον Ἰσραήλ.
7 Ὅτε σὲ ἐπίασαν μὲ τὴν χεῖρα, συνετρίβης καὶ ἐτρύπησας ὅλον τὸν ὦμον αὑτῶν· καὶ ὅτε ἐστηρίχθησαν ἐπὶ σέ, συνεθλάσθης καὶ συνέκαμψας πάσας τὰς ὀσφύας αὐτῶν.
8 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, θέλω φέρει ῥομφαίαν ἐπὶ σὲ καὶ θέλω ἐκκόψει ἀπὸ σοῦ ἄνθρωπον καὶ κτῆνος.
9 Καὶ ἡ γῆ τῆς Αἰγύπτου θέλει εἶσθαι θάμβος καὶ ἐρημίᾳ· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος· διότι εἶπεν, Ὁ ποταμὸς εἶναι ἐμοῦ καὶ ἐγὼ ἔκαμον αὐτόν.
10 Διὰ τοῦτο ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου καὶ ἐναντίον τῶν ποταμῶν σου· καὶ θέλω κάμει τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου ὅλως ἔρημον καὶ θάμβος, ἀπὸ Μιγδὼλ μέχρι Συήνης καὶ μέχρι τῶν ὁρίων τῆς Αἰθιοπίας.
11 Ποῦς ἀνθρώπου δὲν θέλει διέλθει δι᾿ αὐτῆς οὐδὲ ποῦς κτήνους θέλει διέλθει δι᾿ αὐτῆς οὐδὲ θέλει κατοικηθῆ τεσσαράκοντα ἔτη.
12 Καὶ θέλω κάμει τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου θάμβος, ἐν μέσῳ τῶν ἠρημωμένων τόπων, καὶ αἱ πόλεις αὐτῆς ἐν μέσῳ τῶν πόλεων τῶν ἠρημωμένων θέλουσιν εἶσθαι θάμβος τεσσαράκοντα ἔτη· καὶ θέλω διασπείρει τοὺς Αἰγυπτίους μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ διασκορπίσει αὐτοὺς εἰς τοὺς τόπους.
13 Πλήν οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐν τῷ τέλει τῶν τεσσαράκοντα ἐτῶν θέλω συνάξει τοὺς Αἰγυπτίους ἐκ τῶν λαῶν, εἰς τοὺς ὁποίους ἦσαν διεσκορπισμένοι·
14 καὶ θέλω ἐπαναγάγει τοὺς αἰχμαλώτους τῆς Αἰγύπτου καὶ ἐπιστρέψει αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν Παθρώς, εἰς τὴν γῆν τῆς καταγωγῆς αὐτῶν· καὶ θέλουσιν εἶσθαι ἐκεῖ βασίλειον ποταπόν.
15 Θέλει εἶσθαι τὸ ποταπώτερον τῶν βασιλείων· καὶ δὲν θέλει ὑψωθῆ πλέον ἐπὶ τὰ ἔθνη· διότι θέλω ἐλαττώσει αὐτούς, διὰ νὰ μή δεσπόζωσιν ἐπὶ τὰ ἔθνη.
16 Καὶ δὲν θέλει εἶσθαι πλέον τὸ θάρρος τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, ἀναμιμνήσκον τὴν ἀνομίαν αὐτῶν, ἀποβλεπόντων ὀπίσω αὐτῶν· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός.
17 Καὶ ἐν τῷ εἰκοστῷ ἑβδόμῳ ἔτει, τῷ πρώτῳ μηνί, τῇ πρώτῃ τοῦ μηνός, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
18 Υἱὲ ἀνθρώπου, Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἐδούλευσε τὸ στράτευμα αὑτοῦ δουλείαν μεγάλην κατὰ τῆς Τύρου· πᾶσα κεφαλή ἐφαλακρώθη καὶ πᾶς ὦμος ἐξεδάρθη· μισθὸν ὅμως διὰ τὴν Τύρον δὲν ἔλαβεν οὔτε αὐτὸς οὔτε τὸ στράτευμα αὐτοῦ διὰ τὴν δουλείαν, τὴν ὁποίαν ἐδούλευσε κατ᾿ αὐτῆς·
19 διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ δίδω τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου εἰς τὸν Ναβουχοδονόσορ βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος· καὶ θέλει σηκώσει τὸ πλῆθος αὐτῆς καὶ θέλει λεηλατήσει τὴν λεηλασίαν αὐτῆς καὶ λαφυραγωγήσει τὰ λάφυρα αὐτῆς· καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι ὁ μισθὸς εἰς τὸ στράτευμα αὐτοῦ.
20 Ἔδωκα εἰς αὐτὸν τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου διὰ τὸν κόπον αὐτοῦ, μὲ τὸν ὁποῖον ἐδούλευσε κατ᾿ αὐτῆς, ἐπειδή ἠγωνίσθησαν δι᾿ ἐμέ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
21 Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ θέλω κάμει νὰ βλαστήσῃ τὸ κέρας τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, καὶ θέλω σὲ κάμει νὰ ἀνοίξῃς στόμα ἐν μέσῳ αὐτῶν· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός. Ὀλολύζετε, Οὐαί, διὰ τὴν ἡμέραν.
3 Διότι πλησίον εἶναι ἡ ἡμέρα, ναί, ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου εἶναι πλησίον, ἡμέρα νεφώδης· ὁ καιρὸς τῶν ἐθνῶν θέλει εἶσθαι.
4 Καὶ ἡ μάχαιρα θέλει ἐλθεῖ, ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον καὶ μέγας τρόμος θέλει εἶσθαι ἐν τῇ Αἰθιοπίᾳ, ὅταν οἱ τετραυματισμένοι πέσωσιν ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ θέλουσι λάβει τὸ πλῆθος αὐτῆς καὶ θέλουσι καταστρέψει τὰ θεμέλια αὐτῆς.
5 Αἰθίοπες καὶ Λίβυες καὶ Λύδιοι καὶ πάντες οἱ σύμμικτοι λαοί, καὶ ὁ Χοὺβ καὶ οἱ υἱοὶ τῆς συμμάχου γῆς, θέλουσι πέσει μετ᾿ αὐτῶν ἐν μαχαίρᾳ.
6 Οὕτω λέγει Κύριος· Θέλουσι πέσει καὶ οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν Αἴγυπτον, καὶ ἡ ὑπερηφανία τῆς δυνάμεως αὐτῆς θέλει καταβληθῆ· ἀπὸ Μιγδὼλ μέχρι Συήνης θέλουσι πέσει ἐν αὐτῇ διὰ μαχαίρας, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
7 Καὶ θέλουσιν ἀφανισθῆ ἐν μέσῳ τῶν ἠφανισμένων τόπων, καὶ αἱ πόλεις αὐτῆς θέλουσιν εἶσθαι ἐν μέσῳ τῶν ἠρημωμένων πόλεων.
8 Καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν βάλω πῦρ εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ συντριφθῶσι πάντες οἱ βοηθοῦντες αὐτήν.
9 Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ θέλουσιν ἐξέλθει ἀπ᾿ ἐμοῦ μηνυταὶ ἐν πλοίοις, διὰ νὰ ἐκπλήξωσι τοὺς ἀμερίμνους Αἰθίοπας· καὶ τρόμος μέγας θέλει ἐπέλθει ἐπ᾿ αὐτούς, καθὼς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς Αἰγύπτου· διότι, ἰδού, ἔρχεται.
10 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Καὶ θέλω ἀπολέσει τὸ πλῆθος τῆς Αἰγύπτου διὰ χειρὸς τοῦ Ναβουχοδονόσορ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος.
11 Αὐτὸς καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, οἱ τρομερώτεροι τῶν ἐθνῶν, θέλουσι φερθῆ διὰ νὰ ἀφανίσωσι τὴν γῆν· καὶ θέλουσιν ἐκσπάσει τὰς ῥομφαίας αὑτῶν κατὰ τῆς Αἰγύπτου καὶ γεμίσει τὴν γῆν ἀπὸ τετραυματισμένων.
12 Καὶ θέλω ξηράνει τοὺς ποταμοὺς καὶ παραδώσει τὴν γῆν εἰς χεῖρας κακῶν, καὶ θέλω ἀφανίσει τὴν γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς διὰ χειρὸς τῶν ξένων· ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα.
13 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Καὶ θέλω καταστρέψει τὰ ξόανα καὶ ἐξαλείψει τὰ εἴδωλα ἀπὸ Νώφ, καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει πλέον ἄρχων ἐκ τῆς γῆς τῆς Αἰγύπτου, καὶ θέλω ἐμβάλει φόβον εἰς τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
14 Καὶ θέλω ἀφανίσει τὴν Παθρὼς καὶ βάλει πῦρ εἰς τὴν Τάνιν καὶ ἐκτελέσει κρίσεις ἐν Νώ.
15 Καὶ θέλω ἐκχέει τὸν θυμὸν μου ἐπὶ Σὶν τὴν ἰσχὺν τῆς Αἰγύπτου, καὶ θέλω ἐκκόψει τὸ πλῆθος τῆς Νώ.
16 Καὶ θέλω βάλει πῦρ εἰς τὴν Αἴγυπτον· ἡ Σὶν θέλει λάβει μέγαν τρόμον καὶ ἡ Νὼ θέλει διασπαραχθῆ καὶ ἡ Νὼφ θέλει εἶσθαι καθ᾿ ἡμέραν ἐν ἀγωνίᾳ.
17 Οἱ νεανίσκοι τῆς Ἀβήν καὶ τῆς Πὶ-βεσὲθ θέλουσι πέσει ἐν μαχαίρᾳ, καὶ αὗται θέλουσιν ὑπάγει εἰς αἰχμαλωσίαν.
18 Καὶ ἐν Τάφνης ἡ ἡμέρα θέλει συσκοτάσει, ὅταν συντρίψω ἐκεῖ τὰ σκήπτρα τῆς Αἰγύπτου· καὶ ἡ ἔπαρσις τῆς δυνάμεως αὐτῆς θέλει παύσει ἐν αὐτῇ· ταύτην δέ, νέφος θέλει σκεπάσει αὐτήν, καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς θέλουσιν ὑπάγει εἰς αἰχμαλωσίαν.
19 Καὶ θέλω ἐκτελέσει κρίσεις ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
20 Καὶ ἐν τῷ ἐνδεκάτῳ ἔτει, τῷ πρώτῳ μηνί, τῇ ἐβδόμῃ τοῦ μηνός, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμὲ λέγων,
21 Υἱὲ ἀνθρώπου, συνέθλασα τὸν βραχίονα τοῦ Φαραὼ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου· καὶ ἰδού, δὲν θέλει ἐπιδεθῆ πρὸς θεραπείαν, ὥστε νὰ περιτυλίξωσιν αὐτὸν μὲ ἐπιδέσματα διὰ νὰ δοθῇ εἰς αὐτὸν δύναμις νὰ κρατῇ μάχαιραν.
22 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον τοῦ Φαραὼ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου καὶ θέλω συνθλάσει τοὺς βραχίονας αὐτοῦ, τὸν δυνατὸν καὶ τὸν συντεθλασμένον· καὶ θέλω κάμει τὴν μάχαιραν νὰ ἐκπέσῃ ἀπὸ τῆς χειρὸς αὐτοῦ.
23 Καὶ θέλω διασπείρει τοὺς Αἰγυπτίους μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ διασκορπίσει αὐτοὺς εἰς τοὺς τόπους.
24 Καὶ θέλω ἐνισχύσει τοὺς βραχίονας τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος καὶ θέλω δώσει τὴν ῥομφαίαν μου εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ, τοὺς δὲ βραχίονας τοῦ Φαραὼ θέλω συνθλάσει καὶ θέλει στενάξει ἔμπροσθεν αὐτοῦ μὲ στεναγμοὺς τετραυματισμένου.
25 Τοὺς βραχίονας ὅμως τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος θέλω ἐνισχύσει, οἱ δὲ βραχίονες τοῦ Φαραὼ θέλουσι πέσει· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν δώσω τὴν ῥομφαίαν μου εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος· καὶ θέλει ἐκτείνει αὐτήν ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
26 Καὶ θέλω διασπείρει τοὺς Αἰγυπτίους μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ διασκορπίσει αὐτοὺς εἰς τοὺς τόπους· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
1 Καὶ ἐν τῷ ἑνδεκάτω ἔτει, τῷ τρίτῳ μηνί, τῇ πρώτῃ τοῦ μηνός, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὲ πρὸς τὸν Φαραὼ βασιλέα τῆς Αἰγύπτου καὶ πρὸς τὸ πλῆθος αὐτοῦ· Μὲ ποῖον ὡμοιώθης ἐν τῇ μεγαλειότητί σου;
3 Ἰδού, ὁ Ἀσσύριος ἦτο κέδρος ἐν τῷ Λιβάνῳ μὲ κλάδους ὡραίους, καὶ πυκνὸς τὴν σκιὰν καὶ ὑψηλὸς τὸ μέγεθος, καὶ ἡ κορυφή αὐτοῦ ἦτο ἐν μέσῳ κλάδων πυκνῶν.
4 Τὰ ὕδατα ηὔξησαν αὐτόν, ἡ ἄβυσσος ὕψωσεν αὐτὸν μὲ τοὺς ποταμοὺς αὑτῆς τοὺς ῥέοντας κύκλῳ τῶν φυτῶν αὐτοῦ, καὶ ἐξέπεμπε τοὺς ῥύακας αὑτῆς εἰς πάντα τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ.
5 Ὅθεν τὸ ὕψος ἑαυτοῦ ἀνέβη ὑπεράνω πάντων τῶν δένδρων τοῦ ἀγροῦ καὶ οἱ κλῶνοι αὐτοῦ ἐπλήθυναν καὶ οἱ κλάδοι αὐτοῦ ἐξετάνθησαν διὰ τὸ πλῆθος τῶν ὑδάτων, ἐνῷ ἐβλάστανε.
6 Πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ἐφώλευον ἐν τοῖς κλώνοις αὐτοῦ, καὶ πάντα τὰ ζῷα τοῦ ἀγροῦ ἐγέννων ὑπὸ τοὺς κλάδους αὐτοῦ· ὑπὸ δὲ τὴν σκιὰν αὐτοῦ κατῴκουν πάντα τὰ μεγάλα ἔθνη.
7 Ἦτο λοιπὸν ὡραῖος κατὰ τὸ μέγεθος αὑτοῦ καὶ κατὰ τὴν ἔκτασιν τῶν κλάδων αὑτοῦ, διότι αἱ ῥίζαι αὐτοῦ ἦσαν πλησίον ὑδάτων πολλῶν.
8 Αἱ κέδροι ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ Θεοῦ δὲν ἠδύναντο νὰ κρύψωσιν αὐτόν· αἱ ἔλατοι δὲν ἐξισοῦντο μὲ τοὺς κλώνους αὐτοῦ, καὶ αἱ κάστανοι δὲν ἐξισοῦντο μὲ τοὺς κλάδους αὐτοῦ· οὐδὲν δένδρον ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ Θεοῦ ὡμοίαζεν αὐτὸν κατὰ τὴν ὡραιότητα αὐτοῦ.
9 Ἔκαμον αὐτὸν ὡραῖον κατὰ τὸ πλῆθος τῶν κλάδων αὐτοῦ, ὥστε πάντα τὰ δένδρα τῆς Ἐδέμ, τὰ ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ Θεοῦ, ἐζήλευον αὐτόν.
10 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ὕψωσας σεαυτὸν ὑψηλά, καὶ ἐπειδή ἐσήκωσε τὴν κορυφήν αὑτοῦ μεταξὺ τῶν πυκνῶν κλώνων καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ ἐπήρθη εἰς τὸ ὕψος αὐτοῦ,
11 διὰ τοῦτο παρέδωκα αὐτὸν εἰς τὴν χεῖρα τοῦ δυνάστου τῶν ἐθνῶν, ὅστις θέλει φερθῆ ἀξίως πρὸς αὐτόν· ἀπέβαλον αὐτὸν διὰ τὴν ἀσέβειαν αὐτοῦ.
12 Καὶ ξένοι, οἱ τρομερώτεροι τῶν ἐθνῶν, ἔκοψαν αὐτὸν καὶ ἐγκατέλιπον αὐτόν· οἱ κλάδοι αὐτοῦ ἔπεσον ἐπὶ τὰ ὄρη καὶ ἐν πάσαις ταῖς φάραγξι καὶ οἱ κλῶνοι αὐτοῦ συνετρίφθησαν ὑπὸ πάντων τῶν ποταμῶν τῆς γῆς, καὶ πάντες οἱ λαοὶ τῆς γῆς κατέβησαν ἀπὸ τῆς σκιᾶς αὐτοῦ καὶ ἐγκατέλιπον αὐτόν.
13 Ἐπὶ τοῦ πτώματος αὐτοῦ θέλουσιν ἐπικάθησθαι πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς κλάδους αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι πάντα τὰ ζῷα τοῦ ἀγροῦ·
14 διὰ νὰ μή ὑψωθῇ ἐν τῷ ὕψει αὑτοῦ οὐδὲν ἐκ τῶν δένδρων τῶν ὑδάτων μηδὲ νὰ σηκώσωσι τὴν κορυφήν αὑτῶν μεταξὺ τῶν πυκνῶν κλάδων, καὶ ἐκ πάντων τῶν πινόντων ὕδωρ, οὐδὲν ἐκ τούτων νὰ μή στέκηται ἐν τῷ ὕψει αὑτοῦ· διότι πάντα παρεδόθησαν εἰς τὸν θάνατον, εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς, ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων, μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.
15 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Καθ᾿ ἥν ἡμέραν κατέβη εἰς τὸν δην, ἔκαμον νὰ γείνῃ πένθος· ἐσκέπασα τὴν ἄβυσσον δι᾿ αὐτὸν καὶ ἐμπόδισα τοὺς ποταμοὺς αὐτῆς καὶ τὰ μεγάλα ὕδατα ἐκρατήθησαν· καὶ ἔκαμον νὰ πενθήσῃ ὁ Λίβανος δι᾿ αὐτὸν καὶ πάντα τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ ἐμαράνθησαν δι᾿ αὐτόν.
16 Ἔκαμον τὰ ἔθνη νὰ σεισθῶσιν εἰς τὸν ἦχον τῆς πτώσεως αὐτοῦ, ὅτε κατεβίβασα αὐτὸν εἰς τὸν δην μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον· καὶ πάντα τὰ δένδρα τῆς Ἐδέμ, τὰ ἐκλεκτὰ καὶ τὰ καλὰ τοῦ Λιβάνου, πάντα τὰ πίνοντα ὕδωρ, παρηγορήθησαν ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς.
17 Καὶ αὐτοὶ ὅτι κατέβησαν εἰς τὸν δην μετ᾿ αὐτοῦ, πρὸς τοὺς τεθανατωμένους ἐν μαχαίρᾳ· καὶ ὅσοι ἦσαν ὁ βραχίων αὐτοῦ, οἱ κατοικοῦντες ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν.
18 Μὲ ποῖον ὡμοιώθης οὕτως ἐν τῇ δόξῃ καὶ ἐν τῇ μεγαλειότητι, μεταξὺ τῶν δένδρων τῆς Ἐδέμ; θέλεις ὅμως καταβιβασθῆ μετὰ τῶν δένδρων τῆς Ἐδὲμ εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς· θέλεις κοίτεσθαι ἐν μέσῳ τῶν ἀπεριτμήτων μετὰ τῶν τεθανατωμένων ἐν μαχαίρᾳ· οὗτος εἶναι ὁ Φαραὼ καὶ ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτοῦ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
1 Καὶ ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει, τῷ δωδεκάτῳ μηνί, τῇ πρώτῃ τοῦ μηνός, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, ἀνάλαβε θρῆνον ἐπὶ τὸν Φαραὼ βασιλέα τῆς Αἰγύπτου καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν, Ὡμοιώθης μὲ σκύμνον λέοντος μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ εἶσαι ὡς δράκων ἐν ταῖς θαλάσσαις· καὶ ἐφώρμησας εἰς τοὺς ποταμοὺς σου καὶ ἐτάραττες τὰ ὕδατα μὲ τοὺς πόδας σου καὶ κατεπάτεις τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν.
3 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· διὰ τοῦτο θέλω ἐξαπλώσει τὸ δίκτυόν μου ἐπὶ σὲ μὲ ἄθροισμα πολλῶν λαῶν, καὶ θέλουσι σὲ ἀνασύρει ἐν τῇ σαγήνῃ μου.
4 Καὶ θέλω σὲ ἐγκαταλείψει ἐν τῇ γῇ, θέλω σὲ ἐκρίψει ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῆς πεδιάδος, καὶ θέλω ἐπικαθίσει ἐπὶ σὲ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ χορτάσει ἀπὸ σοῦ τὰ θηρία πάσης τῆς γῆς.
5 Καὶ θέλω ἐκθέσει τὰς σάρκας σου ἐπὶ τὰ ὄρη, καὶ ἐμπλήσει τὰς κοιλάδας ἀπὸ τῶν σωρῶν τοῦ πτώματός σου.
6 Καὶ τὴν γῆν, ὅπου πλέεις, θέλω ποτίσει μὲ τὸ αἷμά σου ἕως τῶν ὀρέων· καὶ οἱ ποταμοὶ θέλουσιν ἐμπλησθῆ ἀπὸ σοῦ.
7 Καὶ ὅταν σὲ ἀποσβέσω, θέλω περικαλύψει τὸν οὐρανὸν καὶ συσκοτάσει τοὺς ἀστέρας αὐτοῦ· θέλω περικαλύψει ἐν νεφέλῃ τὸν ἥλιον καὶ σελήνη δὲν θέλει φέγγει τὸ φῶς αὑτῆς.
8 Πάντας τοὺς λαμπροὺς φωστῆρας τοῦ οὐρανοῦ θέλω συσκοτάσει ἐπὶ σέ, καὶ θέλω ἐπιβάλει σκότος ἐπὶ τὴν γῆν σου, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
9 Καὶ θέλω κάμει νὰ φρίξῃ ἡ καρδία πολλῶν λαῶν, ὅταν φέρω τὸν συντριμμὸν σου μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, εἰς τόπους τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώρισας.
10 Καὶ θέλω κάμει πολλοὺς λαοὺς νὰ ἐκπλαγῶσι διὰ σὲ καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν θέλουσι φρίξει σφόδρα διὰ σέ, ὅταν διασείσω τὴν ῥομφαίαν μου ἐνώπιον αὐτῶν· καὶ θέλουσι τρέμει κατὰ πᾶσαν στιγμήν, ἕκαστος διὰ τὴν ζωήν αὑτοῦ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς πτώσεώς σου.
11 Διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἡ ῥομφαία τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος θέλει ἐλθεῖ ἐπὶ σέ.
12 Ἐν μαχαίραις ἰσχυρῶν θέλω καταβάλει τὸ πλῆθός σου· πάντες οὗτοι εἶναι οἱ τρομερώτεροι τῶν ἐθνῶν· καὶ θέλουσι πορθήσει τὴν ἔπαρσιν τῆς Αἰγύπτου καὶ ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτῆς θέλει καταστραφῆ.
13 Καὶ θέλω ἐξαφανίσει πάντα τὰ κτήνη αὐτῆς ἀπὸ πλησίον ὑδάτων πολλῶν, καὶ δὲν θέλει πλέον ταράξει αὐτὰ ποῦς ἀνθρώπου καὶ ἴχνος κτήνους δὲν θέλει ταράξει αὐτά.
14 Τότε θέλω ἡσυχάσει τὰ ὕδατα αὐτῶν καὶ κάμει τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν νὰ ῥέωσιν ὡς ἔλαιον, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
15 Ὅταν κάμω τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου θάμβος, καὶ ἐρημωθῆ ἡ γῆ ἀπὸ τοῦ πληρώματος αὑτῆς, ὅταν πατάξω πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ, τότε θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
16 Οὗτος εἶναι ὁ θρῆνος, μὲ τὸν ὁποῖον θέλουσι θρηνήσει αὐτήν· αἱ θυγατέρες τῶν ἐθνῶν θέλουσι θρηνήσει αὐτήν· θέλουσι θρηνήσει διὰ τὴν Αἴγυπτον καὶ δι᾿ ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτῆς, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
17 Καὶ ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει τῇ δεκάτῃ πέμπτῃ τοῦ μηνός, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
18 Υἱὲ ἀνθρώπου, θρήνησον διὰ τὸ πλῆθος τῆς Αἰγύπτου καὶ καταβίβασον αὐτούς, αὐτήν καὶ τὰς θυγατέρας τῶν ἰσχυρῶν ἐθνῶν, εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς, μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.
19 Τίνος εἶσαι ὡραιοτέρα; κατάβηθι καὶ κοίτου μετὰ τῶν ἀπεριτμήτων.
20 Θέλουσι πέσει ἐν μέσῳ τῶν τεθανατωμένων ἐν μαχαίρᾳ· εἰς τὴν μάχαιραν παρεδόθη αὐτή· σύρετε αὐτήν καὶ πάντα τὰ πλήθη αὐτῆς.
21 Οἱ ἰσχυρότεροι μεταξὺ τῶν δυνατῶν θέλουσι λαλήσει πρὸς αὐτὸν ἐκ μέσου τοῦ δου μετὰ τῶν βοηθούντων αὐτόν· κατέβησαν, κοίτονται ἀπερίτμητοι, τεθανατωμένοι ἐν μαχαίρᾳ.
22 Ἐκεῖ εἶναι ὁ Ἀσσοὺρ καὶ ἅπαν τὸ ἄθροισμα αὐτοῦ· οἱ τάφοι αὐτοῦ εἶναι κύκλῳ αὐτοῦ· πάντες οὗτοι τεθανατωμένοι, πεπτωκότες ἐν μαχαίρᾳ.
23 Διότι οἱ τάφοι αὐτοῦ εἶναι τεθειμένοι εἰς τὰ βάθη τοῦ λάκκου καὶ τὸ ἄθροισμα αὐτοῦ κύκλῳ τοῦ τάφου αὐτοῦ· πάντες οὗτοι τεθανατωμένοι, πεπτωκότες ἐν μαχαίρᾳ, οἵτινες διέδιδον τρόμον εἰς τὴν γῆν τῶν ζώντων.
24 Ἐκεῖ εἶναι ὁ Ἐλὰμ καὶ ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτοῦ κύκλῳ τοῦ τάφου αὐτοῦ· πάντες οὗτοι τεθανατωμένοι, πεπτωκότες ἐν μαχαίρᾳ, καταβάντες ἀπερίτμητοι εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς, οἵτινες διέδιδον τὸν τρόμον αὑτῶν εἰς τὴν γῆν τῶν ζώντων· καὶ ἔλαβον τὴν καταισχύνην αὑτῶν μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.
25 Ἔθεσαν εἰς αὐτὸν κλίνην μετὰ παντὸς τοῦ πλήθους αὐτοῦ ἐν μέσῳ τῶν τεθανατωμένων· οἱ τάφοι αὐτοῦ εἶναι κύκλῳ αὐτοῦ· πάντες οὗτοι ἀπερίτμητοι, τεθανατωμένοι ἐν μαχαίρᾳ, ἄν καὶ διεδόθη ὁ τρόμος αὐτῶν εἰς τὴν γῆν τῶν ζώντων· καὶ ἔλαβον τὴν καταισχύνην αὑτῶν μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον· ἐτέθη ἐν μέσῳ τῶν τεθανατωμένων.
26 Ἐκεῖ εἶναι ὁ Μεσέχ, ὁ Θουβὰλ καὶ ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτοῦ· οἱ τάφοι αὐτοῦ εἶναι κύκλῳ αὐτοῦ· πάντες οὗτοι ἀπερίτμητοι, τεθανατωμένοι ἐν μαχαίρᾳ, ἄν καὶ διέδωκαν τὸν τρόμον αὑτῶν εἰς τὴν γῆν τῶν ζώντων.
27 Πλήν δὲν κοίτονται μετὰ τῶν πεσόντων ἰσχυρῶν ἐκ τῶν ἀπεριτμήτων, οἵτινες κατέβησαν εἰς τὸν δην μετὰ τῶν πολεμικῶν αὑτῶν ὅπλων· καὶ ἔθεσαν τὰς μαχαίρας αὑτῶν ὑπὸ τὰς κεφαλὰς αὑτῶν· ἀλλ᾿ αἱ ἀνομίαι αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι ἐπὶ τὰ ὀστᾶ αὐτῶν, ἄν καὶ ἦσαν τρόμος τῶν ἰσχυρῶν ἐν τῇ γῇ τῶν ζώντων.
28 Ναί, σὺ θέλεις συντριφθῆ ἐν μέσῳ τῶν ἀπεριτμήτων, καὶ θέλεις κοίτεσθαι μετὰ τῶν τεθανατωμένων ἐν μαχαίρᾳ.
29 Ἐκεῖ εἶναι ὁ Ἐδώμ, οἱ βασιλεῖς αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἡγεμόνες αὐτοῦ, οἵτινες μετὰ τῆς δυνάμεως αὑτῶν ἐτέθησαν μεταξὺ τῶν τεθανατωμένων ἐν μαχαίρᾳ· οὗτοι θέλουσι κοίτεσθαι μετὰ τῶν ἀπεριτμήτων καὶ μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.
30 Ἐκεῖ εἶναι οἱ ἡγεμόνες τοῦ βορρᾶ, πάντες οὗτοι, καὶ πάντες οἱ Σιδώνιοι, οἵτινες κατέβησαν μετὰ τῶν τεθανατωμένων, ἐν τῷ τρόμῳ αὑτῶν, κατῃσχυμμένοι ἐν τῇ δυνάμει αὑτῶν· καὶ κοίτονται ἀπερίτμητοι μετὰ τῶν τεθανατωμένων ἐν μαχαίρᾳ, καὶ ἔλαβον τὴν καταισχύνην αὑτῶν μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.
31 Ὁ Φαραὼ θέλει ἰδεῖ αὐτοὺς καὶ παρηγορηθῆ δι᾿ ἅπαν τὸ πλῆθος αὑτοῦ, ὁ Φαραὼ καὶ ἅπαν τὸ στράτευμα αὐτοῦ, οἱ τεθανατωμένοι ἐν μαχαίρᾳ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
32 Διότι ἔδωκα τὸν τρόμον μου εἰς τὴν γῆν τῶν ζώντων· καὶ θέλει κοίτεσθαι ἐν μέσῳ τῶν ἀπεριτμήτων μετὰ τῶν τεθανατωμένων ἐν μαχαίρᾳ· ὁ Φαραὼ καὶ ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτοῦ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς· Ὅταν ἐπιφέρω τὴν ῥομφαίαν ἐπὶ γῆν τινα καὶ ὁ λαὸς τῆς γῆς λάβῃ ἄνθρωπόν τινα ἐκ μέσου αὐτοῦ καὶ θέσωσιν αὐτὸν φύλακα εἰς ἑαυτούς,
3 καὶ αὐτός, ἰδὼν τὴν ῥομφαίαν ἐπερχομένην ἐπὶ τὴν γῆν, σαλπίσῃ ἐν σάλπιγγι καὶ σημάνῃ εἰς τὸν λαόν,
4 τότε ὅστις ἀκούσῃ τὴν φωνήν τῆς σάλπιγγος καὶ δὲν φυλαχθῇ, ἐὰν ἡ ῥομφαία ἐλθοῦσα καταλάβῃ αὐτόν, τὸ αἷμα αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ.
5 Ἤκουσε τὴν φωνήν τῆς σάλπιγγος καὶ δὲν ἐφυλάχθη· τὸ αἷμα αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτόν. Ὅστις ὅμως φυλαχθῇ, θέλει διασώσει τὴν ζωήν αὑτοῦ.
6 Ἀλλ᾿ ἐὰν ὁ φύλαξ, ἰδὼν τὴν ῥομφαίαν ἐπερχομένην, δὲν σαλπίσῃ ἐν τῇ σάλπιγγι καὶ ὁ λαὸς δὲν φυλαχθῇ, ἡ δὲ ῥομφαία ἐλθοῦσα καταλάβῃ τινὰ ἐξ αὐτῶν, οὗτος μὲν κατελήφθη διὰ τὴν ἀνομίαν αὑτοῦ, πλήν τὸ αἷμα αὐτοῦ θέλω ἐκζητήσει ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ φύλακος.
7 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἐγὼ σὲ ἔθεσα φύλακα ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραήλ· ἄκουσον λοιπὸν λόγον ἐκ τοῦ στόματός μου καὶ νουθέτησον αὐτοὺς παρ᾿ ἐμοῦ·
8 Ὅταν λέγω εἰς τὸν ἄνομον, Ἄνομε, θέλεις ἐξάπαντος θανατωθῆ· καὶ σὺ δὲν λαλήσῃς διὰ νὰ ἀποτρέψῃς τὸν ἄνομον ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, ἐκεῖνος μὲν ὁ ἄνομος θέλει ἀποθάνει ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὑτοῦ, πλήν ἐκ τῆς χειρὸς σου θέλω ἐκζητήσει τὸ αἷμα αὐτοῦ.
9 Ἀλλ᾿ ἐὰν σὺ ἀποτρέπῃς τὸν ἄνομον ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ διὰ νὰ ἐπιστρέψῃ ἀπ᾿ αὐτῆς, καὶ δὲν ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτοῦ, ἐκεῖνος μὲν θέλει ἀποθάνει ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὑτοῦ, σὺ δὲ ἠλευθέρωσας τὴν ψυχήν σου.
10 Διὰ τοῦτο, σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὲ πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ· Οὕτω σεῖς ἐλαλήσατε, λέγοντες, Ἐὰν αἱ παραβάσεις ἡμῶν καὶ αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἦναι ἐφ᾿ ἡμᾶς, καὶ ἡμεῖς εἴμεθα ἀπωλεσμένοι δι᾿ αὐτάς, πῶς θέλομεν ζήσει;
11 Εἰπὲ πρὸς αὐτούς· Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, δὲν θέλω τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ἀλλὰ νὰ ἐπιστρέψῃ ὁ ἀσεβής ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτοῦ καὶ νὰ ζῇ· ἐπιστρέψατε, ἐπιστρέψατε ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν τῶν πονηρῶν· διὰ τί νὰ ἀποθάνητε, οἶκος Ἰσραήλ;
12 Διὰ τοῦτο σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὲ πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου, Ἡ δικαιοσύνη τοῦ δικαίου δὲν θέλει ἐλευθερώσει αὐτὸν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς παραβάσεως αὐτοῦ, καὶ ὁ ἀσεβής δὲν θέλει πέσει διὰ τὴν ἀσέβειαν αὑτοῦ, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τῆς ἀσεβείας αὑτοῦ, καὶ ὁ δίκαιος δὲν θέλει δυνηθῆ νὰ ζήσῃ διὰ τὴν δικαιοσύνην αὑτοῦ, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἁμαρτήσῃ.
13 Ὅταν εἴπω πρὸς τὸν δίκαιον ὅτι θέλει ἐξάπαντος ζήσει, καὶ αὐτὸς θαρρῶν εἰς τὴν δικαιοσύνην αὑτοῦ πράξῃ ἀδικίαν, ἅπασα ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ δὲν θέλει μνημονευθῆ· καὶ ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὑτοῦ τὴν ὁποίαν ἔπραξεν, ἐν αὐτῇ θέλει ἀποθάνει.
14 Καὶ ὅταν λέγω πρὸς τὸν ἀσεβῆ, Ἐξάπαντος θέλεις ἀποθάνει, ὁ δὲ ἐπιστρέψας ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας αὑτοῦ πράξῃ κρίσιν καὶ δικαιοσύνην,
15 ἀποδώσῃ τὸ ἐνέχυρον ὁ ἀσεβής, ἐπιστρέψῃ τὸ ἡρπαγμένον, περιπατῇ ἐν τοῖς διατάγμασι τῆς ζωῆς μή πράττων ἀδικίαν, θέλει ἐξάπαντος ζήσει, δὲν θέλει ἀποθάνει·
16 πᾶσαι αἱ ἁμαρτίαι αὐτοῦ, τὰς ὁποίας ἡμάρτησε, δὲν θέλουσι πλέον μνημονευθῆ εἰς αὐτόν· ἔκαμε κρίσιν καὶ δικαιοσύνην· θέλει ἐξάπαντος ζήσει.
17 Οἱ υἱοὶ ὅμως τοῦ λαοῦ σου λέγουσιν, Ἡ ὁδὸς τοῦ Κυρίου δὲν εἶναι εὐθεία. Ἀλλὰ τούτων αὐτῶν ἡ ὁδὸς δὲν εἶναι εὐθεῖα.
18 Ὅταν ὁ δίκαιος ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης αὑτοῦ καὶ πράξῃ ἀδικίαν, διὰ τοῦτο μάλιστα θέλει ἀποθάνει.
19 Καὶ ὅταν ὁ ἄνομος ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὑτοῦ καὶ πράξῃ κρίσιν καὶ δικαιοσύνην, αὐτὸς θέλει ζήσει διὰ τοῦτο.
20 Σεῖς ὅμως λέγετε, Ἡ ὁδὸς τοῦ Κυρίου δὲν εἶναι εὐθεῖα· οἶκος Ἰσραήλ, θέλω σᾶς κρίνει ἕκαστον κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ.
21 Καὶ ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει τῆς αἰχμαλωσίας ἡμῶν, τῷ δεκάτῳ μηνί, τῇ πέμπτῃ τοῦ μηνός, ἦλθε πρὸς ἐμὲ διασεσωσμένος τις ἐξ Ἱερουσαλήμ, λέγων, Ἡλώθη ἡ πόλις.
22 Καὶ ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου ἐστάθη ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ ἑσπέρας πρὶν ἔλθῃ ὁ διασεσωσμένος, καὶ ἤνοιξε τὸ στόμα μου ἑωσοῦ ἦλθε πρὸς ἐμὲ τὸ πρωΐ· καὶ ἀνοιχθέντος τοῦ στόματός μου δὲν ἐσιώπησα πλέον.
23 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
24 Υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ κατοικοῦντες ἐκείνας τὰς ἐρημώσεις ἐν τῇ γῇ Ἰσραήλ λαλοῦσι, λέγοντες, Εἷς ἦτο ὁ Ἀβραὰμ καὶ ἐκληρονόμησε τὴν γῆν· ἡμεῖς δὲ εἴμεθα πολλοί· εἰς ἡμᾶς ἐδόθη ἡ γῆ διὰ κληρονομίαν.
25 Διὰ τοῦτο εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· σεῖς τρώγετε κρέας ἐν αἵματι καὶ σηκόνετε τοὺς ὀφθαλμοὺς σας πρὸς τὰ εἴδωλά σας καὶ χύνετε αἷμα, καὶ θέλετε κληρονομήσει τὴν γῆν;
26 Σεῖς στηρίζεσθε ἐπὶ τὴν ῥομφαίαν σας, ἐργάζεσθε βδελύγματα καὶ μιαίνετε ἕκαστος τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὑτοῦ, καὶ θέλετε κληρονομήσει τὴν γῆν;
27 Εἰπὲ οὕτω πρὸς αὐτούς· Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ζῶ ἐγώ, οἱ ἐν ταῖς ἐρημώσεσι θέλουσιν ἐξάπαντος πέσει ἐν μαχαίρᾳ, καὶ τὸν ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῆς πεδιάδος, θέλω παραδώσει αὐτὸν εἰς τὰ θηρία διὰ νὰ καταφάγωσιν αὐτόν, οἱ δὲ ἐν τοῖς φρουρίοις καὶ ἐν τοῖς σπηλαίοις θέλουσιν ἀποθάνει ὑπὸ θανατικοῦ.
28 Διότι θέλω παραδώσει εἰς ὄλεθρον καὶ ἐρήμωσιν τὴν γῆν, καὶ ἡ ἔπαρσις τῆς δυνάμεως αὐτῆς θέλει καταβληθῆ, καὶ τὰ ὄρη τοῦ Ἰσραήλ θέλουσιν ἐρημωθῆ, ὥστε νὰ μή ὑπάρχῃ ὁ διαβαίνων.
29 Καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν παραδώσω εἰς ὄλεθρον καὶ ἐρήμωσιν τὴν γῆν, διὰ πάντα τὰ βδελύγματα αὐτῶν τὰ ὁποῖα ἔπραξαν.
30 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου λαλοῦσιν ἐναντίον σου παρὰ τὰ τείχη καὶ ἐν ταῖς θύραις τῶν οἰκιῶν, καὶ λαλοῦσι πρὸς ἀλλήλους, ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ, λέγοντες, Ἔλθετε λοιπὸν καὶ ἀκούσατε τίς ὁ λόγος ὁ ἐξερχόμενος παρὰ Κυρίου.
31 Καὶ ἔρχονται πρὸς σέ, καθὼς συνάγεται ὁ λαός, καὶ κάθηται ἔμπροσθέν σου ὁ λαὸς μου καὶ ἀκούουσι τοὺς λόγους σου, ἀλλὰ δὲν κάμνουσιν αὐτούς· διότι ἐν τῷ στόματι αὑτῶν δεικνύουσι πολλήν ἀγάπην, ἡ καρδία ὅμως αὐτῶν ὑπάγει κατόπιν τῆς αἰσχροκερδείας αὐτῶν.
32 Καὶ ἰδού, σὺ εἶσαι πρὸς αὐτοὺς ὡς ἐρωτικὸν σμα ἀνθρώπου ἠδυφώνου καὶ παίζοντος ὄργανα καλῶς, διότι ἀκούουσι τοὺς λόγους σου ἀλλὰ δὲν κάμνουσιν αὐτούς.
33 Πλήν ὅταν ἔλθῃ τοῦτο, καὶ ἰδού, ἔρχεται, τότε θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐστάθη προφήτης ἐν μέσῳ αὐτῶν.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τοὺς ποιμένας τοῦ Ἰσραήλ· προφήτευσον καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς τοὺς ποιμένας· Οὐαὶ εἰς τοὺς ποιμένας τοῦ Ἰσραήλ, οἵτινες βόσκουσιν ἑαυτούς· οἱ ποιμένες δὲν βόσκουσι τὰ ποίμνια;
3 Σεῖς τρώγετε τὸ πάχος καὶ ἐνδύεσθε τὸ μαλλίον, σφάζετε τὰ παχέα· δὲν βόσκετε τὰ ποίμνια.
4 Δὲν ἐνισχύσατε τὸ ἀσθενὲς καὶ δὲν ἰατρεύσατε τὸ κακῶς ἔχον καὶ δὲν ἐκάμετε ἐπίδεσμα εἰς τὸ συντετριμμένον καὶ δὲν ἐπανεφέρατε τὸ πεπλανημένον καὶ δὲν ἐζητήσατε τὸ ἀπολωλός· ἀλλὰ ἐν βίᾳ καὶ ἐν σκληρότητι ἐδεσπόζετε ἐπ᾿ αὐτά.
5 Καὶ διεσκορπίσθησαν, ἐπειδή δὲν ὑπῆρχε ποιμήν, καὶ ἔγειναν κατάβρωμα εἰς πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ διεσκορπίσθησαν.
6 Τὰ πρόβατά μου περιεπλανῶντο ἐπὶ πᾶν ὄρος καὶ ἐπὶ πάντα λόφον ὑψηλόν, καὶ ἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς ἦσαν διεσκορπισμένα τὰ πρόβατά μου, καὶ δὲν ὑπῆρχεν ὁ ἐρευνῶν οὐδὲ ὁ ζητῶν.
7 Διὰ τοῦτο, ἀκούσατε, ποιμένες, τὸν λόγον τοῦ Κυρίου·
8 Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ἐξάπαντος, ἐπειδή τὰ πρόβατά μου ἔγειναν λάφυρον καὶ τὰ πρόβατά μου ἔγειναν κατάβρωμα πάντων τῶν θηρίων τοῦ ἀγροῦ δι᾿ ἔλλειψιν ποιμένος, καὶ δὲν ἐζήτησαν οἱ ποιμένες μου τὰ πρόβατά μου ἀλλ᾿ οἱ ποιμένες ἐβόσκησαν ἑαυτοὺς καὶ δὲν ἐβόσκησαν τὰ πρόβατά μου,
9 διὰ τοῦτο, ἀκούσατε, ποιμένες, τὸν λόγον τοῦ Κυρίου·
10 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον τῶν ποιμένων, καὶ θέλω ἐκζητήσει τὰ πρόβατά μου ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν καὶ θέλω παύσει αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ νὰ ποιμαίνωσι τὰ πρόβατα· καὶ δὲν θέλουσι πλέον βόσκει ἑαυτοὺς οἱ ποιμένες, διότι θέλω ἐλευθερώσει ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν τὰ πρόβατά μου καὶ δὲν θέλουσιν εἶσθαι κατάβρωμα εἰς αὐτούς.
11 Διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγώ, ἐγὼ θέλω καὶ ἀναζητήσει τὰ πρόβατά μου καὶ ἐπισκεφθῆ αὐτά.
12 Καθὼς ὁ ποιμήν ἐπισκέπτεται τὸ ποίμνιον αὑτοῦ, καθ᾿ ἥν ἡμέραν εὑρίσκεται ἐν μέσῳ τῶν προβάτων αὑτοῦ διεσκορπισμένων, οὕτω θέλω ἐπισκεφθῆ τὰ πρόβατά μου καὶ θέλω ἐλευθερώσει αὐτὰ ἐκ πάντων τῶν τόπων, ὅπου ἦσαν διεσκορπισμένα, ἐν ἡμέρᾳ νεφώδει καὶ ζοφερᾷ.
13 Καὶ θέλω ἐξαγάγει αὐτὰ ἐκ τῶν λαῶν καὶ συνάξει αὐτὰ ἐκ τῶν τόπων καὶ φέρει αὐτὰ εἰς τὴν γῆν αὐτῶν καὶ βοσκήσει αὐτὰ ἐπὶ τὰ ὄρη τοῦ Ἰσραήλ, πλησίον τῶν ποταμῶν καὶ ἐπὶ πάντα τὰ κατοικούμενα τῆς γῆς.
14 Θέλω βοσκήσει αὐτὰ ἐν ἀγαθῇ νομῇ, καὶ ἡ μάνδρα αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν ὀρέων τοῦ Ἰσραήλ· ἐκεῖ θέλουσιν ἀναπαύεσθαι ἐν μάνδρᾳ καλῇ, καὶ θέλουσι βόσκεσθαι ἐν παχείᾳ νομῇ ἐπὶ τῶν ὀρέων τοῦ Ἰσραήλ.
15 Ἐγὼ θέλω βοσκήσει τὰ πρόβατά μου καὶ ἐγὼ θέλω ἀναπαύσει αὐτά, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
16 Θέλω ἐκζητήσει τὸ ἀπολωλὸς καὶ ἐπαναφέρει τὸ πεπλανημένον καὶ ἐπιδέσει τὸ συντετριμμένον καὶ ἐνισχύσει τὸ ἀσθενές· τὸ παχὺ ὅμως καὶ τὸ ἰσχυρὸν θέλω καταστρέψει· ἐν δικαιοσύνῃ θέλω βοσκήσει αὐτά.
17 Καὶ περὶ ὑμῶν, ποίμνιόν μου, οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ θέλω κρίνει ἀναμέσον προβάτου καὶ προβάτου, ἀναμέσον κριῶν καὶ τράγων.
18 Μικρὸν εἶναι εἰς ἐσᾶς, ὅτι ἐβοσκήσατε τὴν καλήν βοσκήν, τὸ δὲ ἐπίλοιπον τῆς βοσκῆς σας κατεπατεῖτε μὲ τοὺς πόδας σας; καὶ ὅτι ἐπίνετε καθαρὸν ὕδωρ, τὸ δὲ ἐπίλοιπον ἐταράττετε μὲ τοὺς πόδας σας;
19 τὰ δὲ πρόβατά μου ἔβοσκον τὸ καταπεπατημένον μὲ τοὺς πόδας σας καὶ ἔπινον τὸ τεταραγμένον μὲ τοὺς πόδας σας.
20 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει πρὸς αὐτὰ Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγώ, ἐγὼ θέλω κρίνει ἀναμέσον προβάτου παχέος καὶ ἀναμέσον προβάτου ἰσχνοῦ.
21 Ἐπειδή ἀπωθεῖτε μὲ πλευρὰ καὶ μὲ ὤμους καὶ κερατίζετε διὰ τῶν κεράτων σας πάντα τὰ ἀσθενῆ, ἑωσοῦ διεσκορπίσατε αὐτὰ εἰς τὰ ἔξω,
22 διὰ τοῦτο θέλω σώσει τὰ πρόβατά μου καὶ δὲν θέλουσιν εἶσθαι πλέον λάφυρον· καὶ θέλω κρίνει ἀναμέσον προβάτου καὶ προβάτου.
23 Καὶ θέλω καταστήσει ἐπ᾿ αὐτὰ ἕνα ποιμένα καὶ θέλει ποιμαίνει αὐτά, τὸν δοῦλόν μου Δαβίδ· αὐτὸς θέλει ποιμαίνει αὐτὰ καὶ αὐτὸς θέλει εἶσθαι ποιμήν αὐτῶν.
24 Καὶ ἐγὼ ὁ Κύριος θέλω εἶσθαι Θεὸς αὐτῶν καὶ ὁ δοῦλός μου Δαβὶδ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν· ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα.
25 Καὶ θέλω κάμει πρὸς αὐτὰ διαθήκην εἰρήνης· καὶ θέλω ἀφανίσει ἀπὸ τῆς γῆς τὰ πονηρὰ θηρία· καὶ θέλουσι κατοικήσει ἀσφαλῶς ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κοιμᾶσθαι ἐν τοῖς δρυμοῖς.
26 Καὶ θέλω καταστήσει εὐλογίαν αὐτὰ καὶ τὰ πέριξ τοῦ ὄρους μου, καὶ θέλω καταβιβάζει τὴν βροχήν ἐν τῷ καιρῷ αὐτῆς· βροχή εὐλογίας θέλει εἶσθαι.
27 Καὶ τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ θέλουσιν ἀποδίδει τὸν καρπὸν αὑτῶν καὶ ἡ γῆ θέλει δίδει τὸ προϊὸν αὑτῆς καὶ θέλουσιν εἶσθαι ἀσφαλεῖς ἐν τῇ γῇ αὑτῶν· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν συντρίψω τὰ δεσμὰ τοῦ ζυγοῦ αὐτῶν καὶ ἐλευθερώσω αὐτοὺς ἐκ τῆς χειρὸς τῶν καταδουλωσάντων αὐτούς.
28 Καὶ δὲν θέλουσιν εἶσθαι πλέον λάφυρον εἰς τὰ ἔθνη, καὶ τὰ θηρία τῆς γῆς δὲν θέλουσι κατατρώγει αὐτούς· ἀλλὰ θέλουσι κατοικεῖ ἀσφαλῶς καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ὁ ἐκφοβῶν.
29 Καὶ θέλω ἀναστήσει εἰς αὐτοὺς φυτὸν ὀνομαστόν, καὶ δὲν θέλουσι πλέον φθείρεσθαι ὑπὸ πείνης ἐν τῇ γῇ καὶ δὲν θέλουσι φέρει πλέον τὴν ὕβριν τῶν ἐθνῶν.
30 Καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν εἶμαι μετ᾿ αὐτῶν καὶ αὐτοί, ὁ οἶκος Ἰσραήλ, λαὸς μου, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
31 Καὶ σεῖς, πρόβατά μου, τὰ πρόβατα τῆς βοσκῆς μου, σεῖς εἶσθε ἄνθρωποι, καὶ ἐγὼ ὁ Θεὸς σας, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὸ ὄρος Σηεὶρ καὶ προφήτευσον ἐπ᾿ αὐτό·
3 καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτό, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ὄρος Σηείρ, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου· καὶ θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου κατὰ σοῦ, καὶ θέλω σὲ παραδώσει εἰς ὄλεθρον καὶ ἐρήμωσιν.
4 Θέλω ἀφανίσει τὰς πόλεις σου καὶ σὺ θέλεις εἶσθαι ἐρήμωσις, καὶ θέλεις γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
5 Ἐπειδή ἐφύλαξας παλαιὸν μῖσος καὶ παρέδωκας τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ εἰς χεῖρα ῥομφαίας ἐν τῷ καιρῷ τῆς θλίψεως αὐτῶν, ὅτε ἡ ἀνομία αὐτῶν ἔφθασεν εἰς τὸ ἄκρον,
6 διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, θέλω σὲ παραδώσει εἰς αἷμα καὶ αἷμα θέλει σὲ καταδιώκει· ἐπειδή δὲν ἐμίσησας τὸ αἷμα, αἷμα λοιπὸν θέλει σὲ καταδιώκει·
7 καὶ θέλω παραδώσει εἰς παντελῆ ἐρήμωσιν τὸ ὄρος Σηεὶρ καὶ θέλω ἐξαλείψει ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸν διαβαίνοντα καὶ τὸν ἐπιστρέφοντα.
8 Καὶ θέλω γεμίσει τὰ ὄρη αὐτοῦ ἀπὸ τῶν τεθανατωμένων αὐτοῦ· ἐν τοῖς ὄρεσί σου καὶ ἐν ταῖς φάραγξί σου καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ποταμοῖς σου θέλουσι πέσει οἱ τεθανατωμένοι ἐν μαχαίρᾳ.
9 Θέλω σὲ καταστήσει ἐρημίαν αἰώνιον, καὶ αἱ πόλεις σου δὲν θέλουσι κατοικηθῆ· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
10 Ἐπειδή εἶπας, τὰ δύο ταῦτα ἔθνη καὶ οἱ δύο οὗτοι τόποι θέλουσιν εἶσθαι ἐμοῦ καὶ ἡμεῖς θέλομεν κληρονομήσει αὐτά, ἄν καὶ ὁ Κύριος ἐστάθη ἐκεῖ,
11 διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, θέλω κάμει κατὰ τὸν θυμὸν σου καὶ κατὰ τὸν φθόνον σου, τὸν ὁποῖον ἐξετέλεσας διὰ τὸ πρὸς αὐτοὺς μῖσός σου, καὶ θέλω γνωσθῆ εἰς αὐτοὺς ὅταν σὲ κρίνω.
12 Καὶ θέλεις γνωρίσει ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ἤκουσα πάσας τὰς βλασφημίας σου, τὰς ὁποίας ἐπρόφερες κατὰ τῶν ὀρέων τοῦ Ἰσραήλ, λέγων, αὐτὰ ἠρημώθησαν, εἰς ἡμᾶς ἐδόθησαν διὰ τροφήν.
13 Καὶ μὲ τὸ στόμα ὑμῶν ἐμεγαλορρημονήσατε κατ᾿ ἐμοῦ καὶ ἐπληθύνατε τοὺς λόγους ὑμῶν κατ᾿ ἐμοῦ· ἐγὼ ἤκουσα.
14 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ὅταν πᾶσα ἡ γῆ εὐφραίνηται, ἔρημον θέλω καταστήσει σέ.
15 Καθὼς εὐφράνθης ἐπὶ τὴν κληρονομίαν τοῦ οἴκου Ἰσραήλ διότι ἠφανίσθη, οὕτω θέλω κάμει εἰς σέ· θέλεις ἐρημωθῆ, ὄρος Σηεὶρ καὶ πᾶς ὁ Ἐδώμ, πᾶς αὐτός· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
1 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τὰ ὄρη Ἰσραήλ καὶ εἰπέ, Ορη τοῦ Ἰσραήλ, ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου·
2 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ὁ ἐχθρὸς εἶπεν ἐναντίον σας, Εγε, οἱ αἰώνιοι ὑψηλοὶ τόποι ἔγειναν κληρονομία ἡμῶν,
3 διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή ἠρήμωσαν καὶ κατέπιον ἐσᾶς κυκλόθεν, διὰ νὰ γείνητε κληρονομία εἰς τὸ ὑπόλοιπον τῶν ἐθνῶν, καὶ κατεστάθητε λάλημα τῆς γλώσσης καὶ ὄνειδος τῶν λαῶν·
4 διὰ τοῦτο, ὄρη τοῦ Ἰσραήλ, ἀκούσατε τὸν λόγον Κυρίου τοῦ Θεοῦ· Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς τὰ ὄρη καὶ πρὸς τὰ βουνά, πρὸς τοὺς χειμάρρους καὶ πρὸς τὰς φάραγγας καὶ πρὸς τοὺς ἠρημωμένους καὶ ἠφανισμένους τόπους καὶ πρὸς τὰς ἐγκαταλελειμμένας πόλεις, αἵτινες ἔγειναν λάφυρον καὶ ἐμπαιγμὸς εἰς τὸ ὑπόλοιπον τῶν πέριξ ἐθνῶν·
5 διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐξάπαντος ἐν τῷ πυρὶ τοῦ ζήλου μου ἐλάλησα κατὰ τοῦ ὑπολοίπου τῶν ἐθνῶν καὶ κατὰ παντὸς τοῦ Ἐδώμ, οἵτινες ἔκαμον τὴν γῆν μου κληρονομίαν ἑαυτῶν ἐν χαρᾷ ὅλης τῆς καρδίας αὑτῶν καὶ ἐν περιφρονήσει ψυχῆς, διὰ νὰ ἐκθέσωσιν αὐτήν εἰς λάφυρον.
6 Διὰ τοῦτο προφήτευσον ἐπὶ τὴν γῆν Ἰσραήλ, καὶ εἰπὲ πρὸς τὰ ὄρη καὶ πρὸς τὰ βουνά, πρὸς τοὺς χειμάρρους καὶ πρὸς τὰς φάραγγας, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ ἐλάλησα ἐν τῷ ζήλῳ μου καὶ ἐν τῷ θυμῷ μου, διότι ἐβαστάσατε τὴν ὕβριν τῶν ἐθνῶν·
7 διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐγὼ ὕψωσα τὴν χεῖρά μου· ἐξάπαντος τὰ ἔθνη τὰ πέριξ ὑμῶν, αὐτὰ θέλουσι βαστάσει τὴν αἰσχύνην αὑτῶν.
8 Σεῖς δέ, ὄρη τοῦ Ἰσραήλ, θέλετε ἐκβλαστήσει τοὺς κλάδους σας καὶ θέλετε δώσει τὸν καρπὸν σας εἰς τὸν λαὸν μου Ἰσραήλ, διότι πλησιάζουσι νὰ ἔλθωσι.
9 Διότι ἰδού, ἐγὼ ἐπιβλέπω ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ θέλω στραφῆ πρὸς ὑμᾶς, καὶ θέλετε ἀροτριασθῆ καὶ σπαρθῆ.
10 Καὶ θέλω πληθύνει ἐφ᾿ ὑμῶν ἀνθρώπους, ἅπαντα τὸν οἶκον Ἰσραήλ, ἅπαντα αὐτόν· καὶ αἱ πόλεις θέλουσι κατοικηθῆ καὶ αἱ ἐρημώσεις θέλουσιν οἰκοδομηθῆ.
11 Καὶ θέλω πληθύνει ἐφ᾿ ὑμῶν ἀνθρώπους καὶ κτήνη καὶ θέλουσιν αὐξηθῆ καὶ καρποφορήσει· καὶ θέλω σᾶς κατοικίσει ὡς ἦσθε πρότερον καὶ ἀγαθοποιήσει μᾶλλον παρὰ τὰς ἀρχὰς σας· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
12 Καὶ θέλω κάμει νὰ περιπατῶσιν ἐφ᾿ ὑμῶν ἄνθρωποι, ὁ λαὸς μου Ἰσραήλ· καὶ θέλουσι σᾶς κληρονομήσει, καὶ θέλετε εἶσθαι κληρονομία αὐτῶν, καὶ τοῦ λοιποῦ δὲν θέλετε πλέον ἀτεκνώσει αὐτούς.
13 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐπειδή εἶπον πρὸς ἐσᾶς, Σὺ εἶσαι γῆ κατατρώγουσα ἀνθρώπους καὶ ἀτεκνόνουσα τοὺς λαοὺς σου,
14 διὰ τοῦτο δὲν θέλεις πλέον κατατρώγει ἀνθρώπους οὐδὲ ἀτεκνώσει πλέον τοὺς λαοὺς σου, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
15 Καὶ δὲν θέλω πλέον κάμει νὰ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἡ ὕβρις τῶν ἐθνῶν, καὶ δὲν θέλεις φέρει πλέον τὸν ὀνειδισμὸν τῶν λαῶν, καὶ δὲν θέλεις κάμει πλέον τοὺς λαοὺς σου νὰ ἀτεκνωθῶσι, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
16 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
17 Υἱὲ ἀνθρώπου, ὅτε ὁ οἶκος Ἰσραήλ κατῴκησαν ἐν τῇ γῇ αὑτῶν, ἐμίαναν αὐτήν διὰ τῆς ὁδοῦ αὑτῶν καὶ διὰ τῶν πράξεων αὑτῶν· ἡ ὁδὸς αὐτῶν ἦτο ἔμπροσθέν μου ὡς ἀκαθαρσία ἀποκεχωρισμένης.
18 Διὰ τοῦτο ἐξέχεα τὸν θυμὸν μου ἐπ᾿ αὐτούς, διὰ τὸ αἷμα, τὸ ὁποῖον ἔχυσαν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ διὰ τὰ εἴδωλα αὐτῶν, μὲ τὰ ὁποῖα ἐμόλυναν αὐτήν·
19 καὶ διέσπειρα αὐτοὺς μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ ἦσαν διεσκορπισμένοι ἐν τοῖς τόποις· κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῶν καὶ κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν ἔκρινα αὐτούς.
20 Καὶ ὅτε εἰσῆλθον εἰς τὰ ἔθνη, ὅπου ἦλθον, ἐβεβήλωσαν τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον, ἐνῷ ἐλέγετο περὶ αὐτῶν, Οὗτοι εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Κυρίου καὶ ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ ἐξῆλθον.
21 Ἐσπλαγχνίσθην ὅμως ἕνεκεν τοῦ ἁγίου ὀνόματός μου, τὸ ὁποῖον ὁ οἶκος Ἰσραήλ ἐβεβήλωσε μεταξὺ τῶν ἐθνῶν εἰς τὰ ὁποῖα ἦλθον.
22 Διὰ τοῦτο εἰπὲ πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐγὼ δὲν κάμνω τοῦτο ἕνεκεν ὑμῶν, οἶκος Ἰσραήλ, ἀλλ᾿ ἕνεκεν τοῦ ἁγίου ὀνόματός μου, τὸ ὁποῖον ἐβεβηλώσατε μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, εἰς τὰ ὁποῖα ἤλθετε.
23 Καὶ θέλω ἁγιάσει τὸ ὄνομά μου τὸ μέγα, τὸ βεβηλωθὲν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, τὸ ὁποῖον ἐβεβηλώσατε ἐν μέσῳ αὐτῶν· καὶ θέλουσι γνωρίσει τὰ ἔθνη ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὅταν ἁγιασθῶ ἐν ὑμῖν ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.
24 Διότι θέλω σᾶς λάβει ἐκ μέσου τῶν ἐθνῶν καὶ θέλω σᾶς συνάξει ἐκ πάντων τῶν τόπων καὶ σᾶς φέρει εἰς τὴν γῆν ὑμῶν.
25 Καὶ θέλω ῥάνει ἐφ᾿ ὑμῶν καθαρὸν ὕδωρ καὶ θέλετε καθαρισθῆ· ἀπὸ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν σας καὶ ἀπὸ πάντων τῶν εἰδώλων σας θέλω σᾶς καθαρίσει.
26 Καὶ θέλω δώσει εἰς ἐσᾶς καρδίαν νέαν, καὶ πνεῦμα νέον θέλω ἐμβάλει ἐν ὑμῖν, καὶ ἀποσπάσας τὴν λιθίνην καρδίαν ἀπὸ τῆς σαρκὸς σας θέλω δώσει εἰς ἐσᾶς καρδίαν σαρκίνην.
27 Καὶ θέλω ἐμβάλει ἐν ὑμῖν τὸ Πνεῦμά μου καὶ σᾶς κάμει νὰ περιπατῆτε ἐν τοῖς διατάγμασί μου καὶ νὰ φυλάττητε τὰς κρίσεις μου καὶ νὰ ἐκτελῆτε αὐτάς.
28 Καὶ θέλετε κατοικήσει ἐν τῇ γῇ, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς τοὺς πατέρας σας· καὶ θέλετε εἶσθαι λαὸς μου καὶ ἐγὼ θέλω εἶσθαι Θεὸς σας.
29 Καὶ θέλω σᾶς σώσει ἀπὸ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν σας· καὶ θέλω ἀνακαλέσει τὸν σῖτον καὶ πληθύνει αὐτόν, καὶ δὲν θέλω πλέον ἐπιφέρει εἰς ἐσᾶς πεῖναν.
30 Καὶ θέλω πληθύνει τὸν καρπὸν τῶν δένδρων καὶ τὰ γεννήματα τοῦ ἀγροῦ, διὰ νὰ μή λάβητε πλέον ὀνειδισμὸν πείνης μεταξὺ τῶν ἐθνῶν.
31 Καὶ θέλετε ἐνθυμηθῆ τὰς ὁδοὺς ὑμῶν τὰς πονηρὰς καὶ τὰ ἔργα ὑμῶν τὰ μή ἀγαθά, καὶ θέλετε ἀποστραφῆ αὐτοὶ ἑαυτοὺς ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν σας διὰ τὰς ἀνομίας σας καὶ διὰ τὰ βδελύγματά σας.
32 Ἐγὼ δὲν κάμνω ταῦτα ἕνεκεν ὑμῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ἄς ἦναι γνωστὸν εἰς ἐσᾶς· αἰσχύνθητε καὶ ἐντράπητε διὰ τὰς ὁδοὺς σας, οἶκος Ἰσραήλ.
33 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Καθ᾿ ἥν ἡμέραν σᾶς καθαρίσω ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν σας, θέλω κάμει ἔτι νὰ κατοικηθῶσιν αἱ πόλεις, καὶ θέλουσιν οἰκοδομηθῆ αἱ ἐρημώσεις.
34 Καὶ ἡ γῆ ἡ ἠφανισμένη θέλει γεωργηθῆ, ἀντὶ νὰ κῆται ἠφανισμένη ἐνώπιον παντὸς διαβαίνοντος.
35 Καὶ θέλουσι λέγει, Ἡ γῆ αὕτη, ἥτις ἦτο ἠφανισμένη, κατεστάθη ὡς ὁ παράδεισος τῆς Ἐδέμ, καὶ αἱ πόλεις αἱ ἠρημωμέναι καὶ ἠφανισμέναι καὶ κατηδαφισμέναι χυρώθησαν, κατῳκίσθησαν.
36 Καὶ τὰ ἔθνη τὰ ἐναπολειφθέντα κύκλῳ ὑμῶν θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ᾠκοδόμησα τὰ κατηδαφισμένα καὶ ἐφύτευσα τὰ ἠφανισμένα· ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα, καὶ θέλω ἐκτελέσει.
37 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Καὶ τοῦτο θέλει ζητηθῆ παρ᾿ ἐμοῦ ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ νὰ κάμω εἰς αὐτούς, νὰ πληθύνω αὐτοὺς μὲ ἀνθρώπους ὡς ποίμνιον προβάτων.
38 Ὡς τὸ ἅγιον ποίμνιον, ὡς τὸ ποίμνιον τῆς Ἱερουσαλήμ ἐν ταῖς ἐπισήμοις ἑορταῖς αὐτῆς, οὕτως αἱ πόλεις αἱ ἠρημωμέναι θέλουσι γείνει πλήρεις ποιμνίων ἀνθρώπων· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
1 Χεὶρ Κυρίου ἐστάθη ἐπ᾿ ἐμέ· καὶ μὲ ἐξήγαγεν ὁ Κύριος διὰ πνεύματος καὶ μὲ ἔθεσεν ἐν μέσῳ πεδιάδος καὶ αὐτή ἦτο πλήρης ὀστέων.
2 Καὶ μὲ ἔκαμε νὰ διέλθω πλησίον αὐτῶν κύκλῳ· καὶ ἰδού, ἦσαν πολλὰ σφόδρα ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῆς πεδιάδος· καὶ ἰδού, ἦσαν κατάξηρα.
3 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, δύνανται τὰ ὀστᾶ ταῦτα νὰ ἀναζήσωσι; Καὶ εἶπα, Κύριε Θεέ, σὺ ἐξεύρεις.
4 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Προφήτευσον ἐπὶ τὰ ὀστᾶ ταῦτα καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτά, Τὰ ὀστᾶ τὰ ξηρά, ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου·
5 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς τὰ ὀστᾶ ταῦτα· Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐμβάλει εἰς ἐσᾶς πνεῦμα καὶ θέλετε ἀναζήσει·
6 καὶ θέλω βάλει ἐφ᾿ ὑμᾶς νεῦρα καὶ ἀναγάγει σάρκα ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ περισκεπάσει ὑμᾶς μὲ δέρμα, καὶ θέλω ἐμβάλει εἰς ἐσᾶς πνεῦμα καὶ θέλετε ἀναζήσει καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
7 Καὶ προεφήτευσα, ὡς προσετάχθην· καὶ καθὼς προεφήτευσα, ἔγεινεν ἦχος, καὶ ἰδού, σεισμός, καὶ τὰ ὀστᾶ συνῆλθον ὁμοῦ, ὀστοῦν μετὰ τοῦ ὀστοῦ αὑτοῦ.
8 Καὶ εἶδον καὶ ἰδού, νεῦρα καὶ σάρκες ἀνεφύησαν ἐπ᾿ αὐτὰ καὶ δέρμα περιεσκέπασεν αὐτὰ ἐπάνω· πνεῦμα ὅμως δὲν ἦτο ἐν αὐτοῖς.
9 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, προφήτευσον ἐπὶ τὸ πνεῦμα, προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ εἰπὲ πρὸς τὸ πνεῦμα, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐλθέ, πνεῦμα, ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων καὶ ἐμφύσησον ἐπὶ τοὺς πεφονευμένους τούτους καὶ ἄς ἀναζήσωσι.
10 Καὶ προεφήτευσα, ὡς προσετάχθην· καὶ τὸ πνεῦμα εἰσῆλθεν εἰς αὐτοὺς καὶ ἀνέζησαν καὶ ἐστάθησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὑτῶν, στράτευμα μέγα σφόδρα.
11 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, τὰ ὀστᾶ ταῦτα εἶναι πᾶς ὁ οἶκος Ἰσραήλ· ἰδού, οὗτοι λέγουσι, τὰ ὁστᾶ ἡμῶν ἐξηράνθησαν καὶ ἡ ἐλπὶς ἡμῶν ἐχάθη· ἡμεῖς ἠφανίσθημεν.
12 Διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, λαὲ μου, ἐγὼ ἀνοίγω τοὺς τάφους σας καὶ θέλω σᾶς ἀναβιβάσει ἐκ τῶν τάφων σας, θέλω σᾶς φέρει εἰς τὴν γῆν τοῦ Ἰσραήλ.
13 Καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν, λαὲ μου, ἀνοίξω τοὺς τάφους σας καὶ σᾶς ἀναβιβάσω ἐκ τῶν τάφων σας.
14 Καὶ θέλω δώσει τὸ πνεῦμά μου εἰς ἐσᾶς καὶ θέλετε ἀναζήσει καὶ θέλω σᾶς θέσει ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος ἐλάλησα καὶ ἐξετέλεσα, λέγει Κύριος.
15 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
16 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, λάβε εἰς σεαυτὸν ῥάβδον μίαν καὶ γράψον ἐπ᾿ αὐτήν περὶ τοῦ Ἰούδα καὶ περὶ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ τῶν συνακολούθων αὐτοῦ· λάβε καὶ ἄλλην ῥάβδον καὶ γράψον ἐπ᾿ αὐτήν περὶ τοῦ Ἰωσήφ, τῆς ῥάβδου τοῦ Ἐφραΐμ, καὶ παντὸς τοῦ οἴκου Ἰσραήλ τῶν συνακολούθων αὐτοῦ.
17 Καὶ σύναψον αὐτὰς εἰς σεαυτὸν μίαν πρὸς μίαν εἰς ῥάβδον μίαν καὶ θέλουσι γείνει μία ἐν τῇ χειρί σου.
18 Καὶ ὅταν οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου εἴπωσι πρὸς σέ, λέγοντες, Δὲν θέλεις ἀπαγγείλει εἰς ἡμᾶς τί δηλοῦσιν εἰς σὲ ταῦτα;
19 εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ θέλω λάβει τὴν ῥάβδον τοῦ Ἰωσήφ, τὴν ἐν τῇ χειρὶ τοῦ Ἐφραΐμ, καὶ τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ τῶν συνακολούθων αὐτοῦ, καὶ θέλω βάλει ἐκείνας μετὰ ταύτης, τῆς ῥάβδου τοῦ Ἰούδα, καὶ κάμει αὐτὰς μίαν ῥάβδον, καὶ θέλουσιν εἶσθαι μία ἐν τῇ χειρὶ μου.
20 Καὶ αἱ ῥάβδοι, ἐπὶ τὰς ὁποίας ἔγραψας, θέλουσιν εἶσθαι ἐν τῇ χειρὶ σου ἐνώπιον αὐτῶν.
21 Καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ θέλω λάβει τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐκ μέσου τῶν ἐθνῶν ὅπου ὑπῆγον, καὶ θέλω συνάξει αὐτοὺς πανταχόθεν καὶ φέρει αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν αὐτῶν.
22 Καὶ θέλω κάμει αὐτοὺς ἕν ἔθνος ἐν τῇ γῇ, ἐπὶ τῶν ὀρέων τοῦ Ἰσραήλ· καὶ εἷς βασιλεὺς θέλει εἶσθαι βασιλεὺς ἐπὶ πάντας αὐτούς· καὶ δὲν θέλουσιν εἶσθαι πλέον δύο ἔθνη καὶ δὲν θέλουσιν εἶσθαι τοῦ λοιποῦ διῃρημένοι πλέον εἰς δύο βασίλεια·
23 καὶ δὲν θέλουσι μιαίνεσθαι πλέον ἐν τοῖς εἰδώλοις αὑτῶν οὐδὲ ἐν τοῖς βδελύγμασιν αὑτῶν οὐδὲ ἐν πάσαις ταῖς παραβάσεσιν αὑτῶν· ἀλλὰ θέλω σώσει αὐτοὺς ἐκ πασῶν τῶν κατοικήσεων αὐτῶν, ἐν αἷς ἡμάρτησαν, καὶ θέλω καθαρίσει αὐτούς· καὶ θέλουσιν εἶσθαι λαὸς μου καὶ ἐγὼ θέλω εἶσθαι Θεὸς αὐτῶν.
24 Καὶ Δαβὶδ ὁ δοῦλός μου θέλει εἶσθαι βασιλεὺς ἐπ᾿ αὐτούς· καὶ θέλει εἶσθαι ἐπὶ πάντας αὐτοὺς εἰς ποιμήν· καὶ θέλουσι περιπατεῖ ἐν ταῖς κρίσεσί μου καὶ θέλουσι φυλάττει τὰ διατάγματά μου καὶ ἐκτελεῖ αὐτά.
25 Καὶ θέλουσι κατοικεῖ ἐν τῇ γῇ, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς τὸν δοῦλόν μου τὸν Ἰακώβ, ὅπου κατῴκησαν οἱ πατέρες σας· καὶ ἐν αὐτῇ θέλουσι κατοικεῖ, αὐτοὶ καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα τῶν τέκνων αὐτῶν, ἕως αἰῶνος· καὶ Δαβὶδ ὁ δοῦλός μου θέλει εἶσθαι ἄρχων αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
26 Καὶ θέλω κάμει πρὸς αὐτοὺς διαθήκην εἰρήνης· αὕτη θέλει εἶσθαι διαθήκη αἰώνιος πρὸς αὐτούς· καὶ θέλω στηρίξει αὐτοὺς καὶ πληθύνει αὐτούς, καὶ θέλω θέσει τὸ ἁγιαστήριόν μου ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
27 Καὶ ἡ σκηνή μου θέλει εἶσθαι ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ θέλω εἶσθαι Θεὸς αὐτῶν καὶ αὐτοὶ θέλουσιν εἶσθαι λαὸς μου.
28 Καὶ θέλουσι γνωρίσει τὰ ἔθνη ὅτι ἐγὼ ὁ Κύριος εἶμαι ὁ ἁγιάζων τὸν Ἰσραήλ, ὅταν τὸ ἁγιαστήριόν μου ἦναι ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Γώγ, τὴν γῆν τοῦ Μαγώγ, τοῦ ἡγεμόνος τῆς Ῥῶς, Μεσὲχ καὶ Θουβάλ, καὶ προφήτευσον κατ᾿ αὐτοῦ,
3 καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου, Γώγ, ἡγεμὼν τῆς Ῥῶς, Μεσὲχ καὶ Θουβάλ·
4 καὶ θέλω σὲ περιστρέψει καὶ βάλει ἄγκιστρα εἰς τὰς σιαγόνας σου, καὶ θέλω ἐκβάλει σὲ καὶ πᾶσαν τὴν δύναμίν σου, ἵππους καὶ ἱππέας, πάντας τούτους ἐντελῶς ὡπλισμένους, μέγα ἄθροισμα μετὰ θυρεῶν καὶ ἀσπίδων, πάντας τούτους μεταχειριζομένους μαχαίρας.
5 Πέρσας, Αἰθίοπας καὶ Λίβυας μετ᾿ αὐτῶν· πάντας τούτους μετ᾿ ἀσπίδων καὶ περικεφαλαιῶν·
6 τὸν Γομὲρ καὶ πάντα τὰ τάγματα αὐτοῦ, τὸν οἶκον Θωγαρμὰ ἀπὸ τῶν ἐσχάτων τοῦ βορρᾶ καὶ πάντα τὰ τάγματα αὐτοῦ καὶ πολλοὺς λαοὺς μετὰ σοῦ.
7 Ἑτοιμάσθητι καὶ ἑτοίμασον σεαυτόν, σὺ καὶ πᾶν τὸ ἄθροισμά σου τὸ συναθροισθὲν εἰς σέ, καὶ ἔσο φύλαξ εἰς αὐτούς·
8 μετὰ πολλὰς ἡμέρας θέλει γείνει ἐπίσκεψις εἰς σέ· ἐν τοῖς ἐσχάτοις χρόνοις θέλεις ἐλθεῖ εἰς τὴν γῆν, ἥτις ἠλευθερώθη ἐκ τῆς μαχαίρας καὶ συνήχθη ἐκ πολλῶν λαῶν ἐναντίον τῶν ὀρέων τοῦ Ἰσραήλ, τὰ ὁποῖα κατεστάθησαν ἔρημα διαπαντός· αὐτὸς ὅμως μετεφέρθη ἐκ μέσου τῶν λαῶν, καὶ θέλουσι κατοικήσει πάντες ἀσφαλῶς.
9 Καὶ θέλεις ἀναβῆ καὶ ἐλθεῖ ὡς ἀνεμοζάλη· θέλεις εἶσθαι ὡς νέφος, διὰ νὰ σκεπάσῃς τὴν γῆν, σὺ καὶ πάντα τὰ τάγματά σου καὶ πολὺς λαὸς μετὰ σοῦ.
10 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ θέλουσιν ἀναβῆ πράγματα ἐπὶ τὴν καρδίαν σου καὶ θέλεις βουλευθῆ βουλὰς πονηράς·
11 καὶ θέλεις εἰπεῖ, Θέλω ἀναβῆ εἰς γῆν πόλεων ἀτειχίστων· θέλω ἐλθεῖ πρὸς ἡσυχάζοντας, κατοικοῦντας ἐν ἀσφαλείᾳ, πάντας τούτους κατοικοῦντας πόλεις ἀτειχίστους καὶ μή ἐχούσας μοχλοὺς καὶ πύλας·
12 διὰ νὰ λεηλατήσῃς λεηλασίαν καὶ νὰ λαφυραγωγήσῃς λάφυρον, διὰ νὰ ἐπαναστρέψῃς τὴν χεῖρά σου ἐπὶ ἐρημώσεις κατοικισθείσας καὶ ἐπὶ λαὸν συνηγμένον ἐκ τῶν ἐθνῶν ἀποκτήσαντα κτήνη καὶ ἀγαθά, κατοικοῦντα ἐν μέσῳ τῆς γῆς.
13 Σεβὰ καὶ Δαιδὰν καὶ οἱ ἔμποροι τῆς Θαρσείς, μετὰ πάντων τῶν σκύμνων αὐτῆς, θέλουσιν εἰπεῖ πρὸς σέ, Ἦλθες νὰ λεηλατήσῃς λεηλασίαν; συνήθροισας τὸ πλῆθός σου διὰ νὰ λαφυραγωγήσῃς λάφυρον; διὰ νὰ ἁρπάσῃς ἀργύριον καὶ χρυσίον, διὰ νὰ λάβῃς κτήνη καὶ ἀγαθά, διὰ νὰ κάμῃς λείαν μεγάλην;
14 Διὰ τοῦτο, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ εἰπὲ πρὸς τὸν Γώγ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὅτε ὁ λαὸς μου Ἰσραήλ θέλει κατοικεῖ ἐν ἀσφαλείᾳ, σὺ δὲν θέλεις μάθει τοῦτο;
15 Καὶ θέλεις ἐλθεῖ ἐκ τοῦ τόπου σου, ἐκ τῶν ἐσχάτων τοῦ βορρᾶ, σὺ καὶ πολλοὶ λαοὶ μετὰ σοῦ, ἅπαντες ἀναβάται ἵππων, πλῆθος μέγα καὶ δύναμις πολλή·
16 καὶ θέλεις ἀναβῆ ἐναντίον τοῦ λαοῦ μου Ἰσραήλ ὡς νέφος, διὰ νὰ σκεπάσῃς τὴν γῆν· τοῦτο θέλει εἶσθαι ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις· καὶ θέλω σὲ φέρει ἐναντίον τῆς γῆς μου, διὰ νὰ μὲ γνωρίσωσι τὰ ἔθνη, ὅταν ἁγιασθῶ ἐν σοί, Γώγ, ἐνώπιον αὐτῶν.
17 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Σὺ εἶσαι ἐκεῖνος, περὶ τοῦ ὁποίου ἐλάλησα ἐν ταῖς ἀρχαίαις ἡμέραις, διὰ τῶν δούλων μου τῶν προφητῶν τοῦ Ἰσραήλ, οἵτινες προεφήτευσαν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις διὰ πολλῶν ἐτῶν, ὅτι ἔμελλον νὰ σὲ φέρω ἐναντίον αὐτῶν;
18 Ἀλλ᾿ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ καθ᾿ ἥν ὁ Γὼγ ἔλθῃ ἐναντίον τῆς γῆς Ἰσραήλ, ἡ ὀργή μου θέλει ἀναβῆ ἐπὶ τὸ πρόσωπόν μου, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
19 Διότι ἐν τῷ ζήλῳ μου, ἐν τῷ πυρὶ τῆς ὀργῆς μου ἐλάλησα, Ἐξάπαντος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θέλει εἶσθαι σεισμὸς μέγας ἐν γῇ Ἰσραήλ·
20 καὶ οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τὰ ἕρποντα ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πάντες οἱ ἄνθρωποι οἱ ἐπὶ τοῦ προσώπου τῆς γῆς θέλουσι σεισθῆ ἀπὸ τῆς παρουσίας μου· καὶ τὰ ὄρη θέλουσιν ἀνατραπῆ καὶ οἱ πύργοι θέλουσι πέσει καὶ πᾶν τεῖχος θέλει κατεδαφισθῆ.
21 Καὶ θέλω καλέσει ἐναντίον αὐτοῦ μάχαιραν κατὰ πάντα τὰ ὄρη μου, λέγει Κύριος ὁ Θεός· ἡ μάχαιρα ἑκάστου ἀνθρώπου θέλει εἶσθαι κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ.
22 Καὶ θέλω ἐλθεῖ εἰς κρίσιν ἐναντίον αὐτοῦ ἐν λοιμῷ καὶ ἐν αἵματι· καὶ θέλω βρέξει ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ ἐπὶ τὰ τάγματα αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν πολὺν λαὸν τὸν μετ᾿ αὐτοῦ βροχήν κατακλυσμοῦ καὶ λίθους χαλάζης, πῦρ καὶ θεῖον.
23 Καὶ θέλω μεγαλυνθῆ καὶ ἁγιασθῆ, καὶ θέλω γνωρισθῆ ἐνώπιον πολλῶν ἐθνῶν καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
1 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον κατὰ τοῦ Γὼγ καὶ εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου, Γώγ, ἡγεμὼν τῆς Ῥῶς, Μεσὲχ καὶ Θουβάλ·
2 καὶ θέλω σὲ περιστρέψει καὶ σὲ περιπλανήσει, καὶ θέλω σὲ ἀναβιβάσει ἐκ τῶν ἐσχάτων τοῦ βορρᾶ καὶ φέρει ἐπὶ τὰ ὄρη τοῦ Ἰσραήλ·
3 καὶ θέλω ἐκτινάξει τὸ τόξον σου ἀπὸ τῆς ἀριστερᾶς σου χειρὸς καὶ κάμει τὰ βέλη σου νὰ ἐκπέσωσιν ἀπὸ τῆς δεξιᾶς σου χειρός.
4 Θέλεις πέσει ἐπὶ τῶν ὀρέων τοῦ Ἰσραήλ, σὺ καὶ πάντα τὰ τάγματά σου καὶ οἱ λαοὶ οἱ μετὰ σοῦ· θέλω σὲ δώσει εἰς τὰ πτερωτὰ ὄρνεα παντὸς εἴδους καὶ εἰς τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, εἰς κατάβρωμα·
5 θέλεις πέσει ἐπὶ τοῦ προσώπου τοῦ ἀγροῦ· διότι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει Κύριος ὁ Θεός. Καὶ θέλω ἀποστείλει πῦρ ἐπὶ τὸν Μαγὼγ καὶ μεταξὺ τῶν κατοικούντων ἐν ἀσφαλείᾳ, τὰς νήσους· καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
6 Καὶ θέλω κάμει τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον γνωστὸν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ μου Ἰσραήλ.
7 Καὶ δὲν θέλω ἀφήσει νὰ βεβηλώσωσι πλέον τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον· καὶ θέλουσι γνωρίσει τὰ ἔθνη, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ Ἃγιος ἐν Ἰσραήλ·
8 Ἰδού, ἦλθε καὶ ἔγεινε, λέγει Κύριος ὁ Θεός· αὕτη εἶναι ἡ ἡμέρα, περὶ τῆς ὁποίας ἐλάλησα.
9 Καὶ οἱ κατοικοῦντες τὰς πόλεις τοῦ Ἰσραήλ θέλουσιν ἐξέλθει καὶ θέλουσι βάλει εἰς τὸ πῦρ καὶ καύσει τὰ ὅπλα καὶ τὰς ἀσπίδας καὶ τοὺς θυρεούς, τὰ τόξα καὶ τὰ βέλη καὶ τὰ ἀκόντια καὶ τὰς λόγχας· καὶ θέλουσι καίει μὲ αὐτὰ πῦρ ἑπτὰ ἔτη·
10 καὶ δὲν θέλουσι λάβει ξύλα ἐκ τοῦ ἀγροῦ οὐδὲ θέλουσι κόψει ἐκ τῶν δρυμῶν, διότι θέλουσι καίει πῦρ ἐκ τῶν ὅπλων· καὶ θέλουσι λεηλατήσει τοὺς λεηλατήσαντας αὐτοὺς καὶ λαφυραγωγήσει τοὺς λαφυραγωγήσαντας αὐτούς, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
11 Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ θέλω δώσει εἰς τὸν Γὼγ τόπον ταφῆς ἐκεῖ ἐν Ἰσραήλ, τὴν φάραγγα τῶν διαβατῶν, πρὸς ἀνατολὰς τῆς θαλάσσης· καὶ αὐτή θέλει κλείει τὴν ὁδὸν τῶν διαβαινόντων· καὶ ἐκεῖ θέλουσι χώσει τὸν Γὼγ καὶ ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτοῦ· καὶ θέλουσιν ὀνομάσει αὐτήν, Ἡ φάραγξ τοῦ Ἀμὼν-γώγ.
12 Καὶ ὁ οἶκος Ἰσραήλ θέλει χόνει αὐτοὺς ἑπτὰ μῆνας, διὰ νὰ καθαρίσωσι τὴν γῆν.
13 Καὶ ἅπας ὁ λαὸς τῆς γῆς θέλει χόνει αὐτούς· καὶ θέλει εἶσθαι εἰς αὐτοὺς ὀνομαστή ἡ ἡμέρα καθ᾿ ἥν ἐδοξάσθην, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
14 Καὶ θέλουσι διαχωρίσει ἄνδρας, οἵτινες περιερχόμενοι ἀκαταπαύστως τὴν γῆν θέλουσι θάπτει μὲ τὴν βοήθειαν τῶν διαβατῶν τοὺς μείναντας ἐπὶ τοῦ προσώπου τῆς γῆς, διὰ νὰ καθαρίσωσιν αὐτήν· μετὰ τὸ τέλος τῶν ἑπτὰ μηνῶν θέλουσι κάμει ἀκριβῆ ἀναζήτησιν.
15 Καὶ ἐκ τῶν διαβατῶν τῶν διαβαινόντων τὴν γῆν, ὅταν τις ἴδῃ ὀστοῦν ἀνθρώπου, τότε θέλει στήνει σημεῖον πλησίον αὐτοῦ, ἑωσοῦ οἱ ἐνταφιασταὶ θάψωσιν αὐτὸ ἐν τῇ φάραγγι τοῦ Ἀμὼν-γώγ.
16 Καὶ τῆς πόλεως δὲ τὸ ὄνομα θέλει εἶσθαι Ἀμωνά. Οὕτω θέλουσι καθαρίσει τὴν γῆν.
17 Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Εἰπὲ πρὸς τὰ ὄρνεα παντὸς εἴδους καὶ πρὸς πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, συνάχθητε καὶ ἔλθετε· συναθροίσθητε πανταχόθεν εἰς τὴν θυσίαν μου, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἐθυσίασα διὰ σᾶς, θυσίαν μεγάλην ἐπὶ τῶν ὀρέων τοῦ Ἰσραήλ, διὰ νὰ φάγητε σάρκα καὶ νὰ πίητε αἷμα.
18 Θέλετε φάγει τὴν σάρκα τῶν ἰσχυρῶν καὶ πίει τὸ αἷμα τῶν ἀρχόντων τῆς γῆς, τῶν κριῶν, τῶν ἀρνίων καὶ τῶν τράγων καὶ τῶν μόσχων, πάντων σιτευτῶν τῆς Βασάν·
19 καὶ θέλετε φάγει πάχος εἰς χορτασμὸν καὶ πίει αἷμα εἰς μέθην ἐκ τῆς θυσίας μου τὴν ὁποίαν ἐθυσίασα διὰ σᾶς·
20 καὶ θέλετε χορτασθῆ ἐπὶ τῆς τραπέζης μου, ἀπὸ ἵππων καὶ ἀναβατῶν, ἀπὸ ἰσχυρῶν καὶ ἀπὸ παντὸς ἀνδρὸς πολεμιστοῦ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
21 Καὶ θέλω θέσει τὴν δόξαν μου μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, καὶ πάντα τὰ ἔθνη θέλουσιν ἰδεῖ τὴν κρίσιν μου τὴν ὁποίαν ἐξετέλεσα καὶ τὴν χεῖρά μου, τὴν ὁποίαν ἐπέβαλον ἐπ᾿ αὐτά.
22 Καὶ θέλει γνωρίσει ὁ οἶκος Ἰσραήλ ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ εἰς τὸ ἑξῆς.
23 Καὶ τὰ ἔθνη θέλουσι γνωρίσει ὅτι ὁ οἶκος Ἰσραήλ ἠχμαλωτίσθη διὰ τὴν ἀνομίαν αὑτῶν· ἐπειδή ἐστάθησαν παραβάται πρὸς ἐμέ, διὰ τοῦτο ἔκρυψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ παρέδωκα αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν· καὶ ἔπεσον πάντες ἐν μαχαίρᾳ.
24 Κατὰ τὰς ἀκαθαρσίας αὐτῶν καὶ κατὰ τὰς παραβάσεις αὐτῶν ἔπραξα εἰς αὐτούς, καὶ ἔκρυψα ἀπ᾿ αὐτῶν τὸ πρόσωπόν μου.
25 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Τώρα θέλω ἐπιστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ Ἰακὼβ καὶ ἐλεήσει ἅπαντα τὸν οἶκον Ἰσραήλ, καὶ θέλω εἶσθαι ζηλότυπος διὰ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον,
26 καὶ θέλουσι βαστάσει τὴν αἰσχύνην αὑτῶν καὶ πάσας τὰς παραβάσεις αὑτῶν, διὰ τῶν ὁποίων ἔγειναν παραβάται πρὸς ἐμέ, ὅτε κατῴκουν ἀσφαλῶς ἐν τῇ γῇ αὑτῶν καὶ δὲν ὑπῆρχεν ὁ ἐκφοβῶν.
27 Ὅταν ἐπαναφέρω αὐτοὺς ἐκ τῶν λαῶν καὶ συνάξω αὐτοὺς ἐκ τῶν τόπων τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν καὶ ἁγιασθῶ ἐν αὐτοῖς ἐνώπιον ἐθνῶν πολλῶν,
28 τότε θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν, ὅταν, ἀφοῦ κάμω αὐτοὺς νὰ φερθῶσιν εἰς αἰχμαλωσίαν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, συνάξω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν αὐτῶν καὶ δὲν ἀφήσω ἐξ αὐτῶν πλέον ἐκεῖ ὑπόλοιπον·
29 καὶ δὲν θέλω κρύψει πλέον τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν, διότι ἐξέχεα τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραήλ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
1 Ἐν τῷ εἰκοστῷ πέμπτῳ ἔτει τῆς αἰχμαλωσίας ἡμῶν, ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ ἔτους, τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνός, τῷ δεκάτῳ τετάρτῳ ἔτει μετὰ τὴν ἅλωσιν τῆς πόλεως, ἐν τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ χεὶρ Κυρίου ἐστάθη ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ μὲ ἔφερεν ἐκεῖ.
2 Δι᾿ ὀραμάτων τοῦ Θεοῦ μὲ ἔφερεν εἰς γῆν Ἰσραήλ καὶ μὲ ἔθεσεν ἐπὶ ὄρους ὑψηλοτάτου, ἐφ᾿ οὗ ἦτο πρὸς μεσημβρίαν ὡς οἰκοδομή πόλεως.
3 Καὶ μὲ ἔφερεν ἐκεῖ καὶ ἰδού, ἄνθρωπος τοῦ ὁποίου ἡ θέα ἦτο ὡς θέα χαλκοῦ, καὶ εἶχεν ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ νῆμα λινοῦν καὶ μέτρον καλάμινον, καὶ αὐτὸς ἵστατο ἐν τῇ πύλῃ.
4 Καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδὲ μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς σου καὶ ἄκουσον μὲ τὰ ὦτά σου καὶ θέσον τὴν καρδίαν σου ἐπὶ πάντα ὅσα ἐγὼ σοὶ δείξω· διότι, διὰ νὰ σοὶ δείξω ταῦτα, εἰσήχθης ἐνταῦθα· ἀπάγγειλον πάντα ὅσα βλέπεις πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ.
5 Καὶ ἰδού, περίβολος ἔξωθεν τοῦ οἴκου κύκλῳ, καὶ ἐν τῇ χειρὶ τοῦ ἀνθρώπου μέτρον καλάμινον ἕξ πηχῶν καὶ μιᾶς παλάμης· καὶ ἐμέτρησε τὸ πλάτος τοῦ οἰκοδομήματος, ἕνα κάλαμον, καὶ τὸ ὕψος, ἕνα κάλαμον.
6 Τότε ἦλθε πρὸς τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολάς, καὶ ἀνέβη τὰς βαθμίδας αὐτῆς καὶ ἐμέτρησε τὸ κατώφλιον τῆς πύλης, πλάτος ἑνὸς καλάμου, καὶ τὸ ἀνώφλιον, πλάτος ἑνὸς καλάμου.
7 Καὶ ἕκαστον οἴκημα ἦτο μακρὸν ἕνα κάλαμον καὶ πλατὺ ἕνα κάλαμον· καὶ μεταξὺ τῶν οἰκημάτων ἦσαν πέντε πῆχαι· καὶ τὸ κατώφλιον τῆς πύλης πλησίον τῆς στοᾶς τῆς πρὸς τὴν πύλην τὴν ἔσωθεν ἦτο ἑνὸς καλάμου.
8 Τότε ἐμέτρησε τὴν στοὰν τῆς πύλης τῆς ἔσωθεν καὶ ἦτο ἑνὸς καλάμου.
9 Ἔπειτα ἐμέτρησε τὴν στοὰν τῆς πύλης, ὀκτὼ πήχας, καὶ τὰ μέτωπα αὐτῆς, δύο πήχας· ἡ στοὰ δὲ τῆς πύλης ἦτο ἔσωθεν.
10 Καὶ τὰ οἰκήματα τῆς πύλης πρὸς ἀνατολὰς ἦσαν τρία ἐντεῦθεν καὶ τρία ἐκεῖθεν· καὶ τὰ τρία ἑνὸς μέτρου, καὶ τὰ μέτωπα εἶχον ἕν μέτρον, ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν.
11 Καὶ ἐμέτρησε τὸ πλάτος τῆς εἰσόδου τῆς πύλης, δέκα πήχας, καὶ τὸ μῆκος τῆς πύλης, δεκατρεῖς πήχας.
12 Ἦτο δὲ ἔμπροσθεν τῶν οἰκημάτων διάστημα μία πήχη ἐντεῦθεν καὶ διάστημα μία πήχη ἐκεῖθεν· καὶ τὰ οἰκήματα ἦσαν ἕξ πηχῶν ἐντεῦθεν καὶ ἕξ πηχῶν ἐκεῖθεν.
13 Ἔπειτα ἐμέτρησε τὴν πύλην ἀπὸ τῆς στέγης τοῦ ἑνὸς οἰκήματος μέχρι τῆς στέγης τοῦ ἄλλου· τὸ πλάτος ἦτο εἰκοσιπέντε πηχῶν καὶ θύρα ἀπέναντι θύρας.
14 Καὶ ἔκαμε τὰ μέτωπα ἑξήκοντα πηχῶν μέχρι τοῦ μετώπου τῆς αὐλῆς κύκλῳ κύκλῳ τοῦ πυλῶνος.
15 Καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου τῆς πύλης τῆς εἰσόδου ἕως τοῦ προσώπου τῆς στοᾶς τῆς ἐσωτέρας πύλης ἦσαν πεντήκοντα πῆχαι.
16 Καὶ ἦσαν παράθυρα ἀδιόρατα εἰς τὰ οἰκήματα καὶ εἰς τὰ μέτωπα αὐτῶν ἔσωθεν τῆς πύλης κύκλῳ κύκλῳ, καὶ ὡσαύτως εἰς τὰς στοάς· ἦσαν παράθυρα καὶ ἔσωθεν κύκλῳ κύκλῳ, ἐφ᾿ ἑκάστου δὲ μετώπου φοίνικες.
17 Καὶ μὲ ἔφερεν εἰς τὴν ἐξωτέραν αὐλήν καὶ ἰδού, θάλαμοι καὶ λιθόστρωτον κατεσκευασμένον ἐν τῇ αὐλῇ κύκλῳ κύκλῳ· τριάκοντα θάλαμοι ἐπὶ τοῦ λιθοστρώτου.
18 Καὶ τὸ λιθόστρωτον τὸ ἐπὶ τὰ πλάγια τῶν πυλῶν, κατὰ τὸ μῆκος τῶν πυλῶν, ἦτο τὸ κατώτερον λιθόστρωτον.
19 Καὶ ἐμέτρησε τὸ πλάτος ἀπὸ τοῦ προσώπου τῆς κατωτέρας πύλης μέχρι τοῦ προσώπου τῆς ἐσωτέρας αὐλῆς ἔξωθεν, ἑκατὸν πήχας πρὸς ἀνατολὰς καὶ πρὸς βορρᾶν.
20 Καὶ τὴν πύλην τῆς ἐξωτέρας αὐλῆς τὴν βλέπουσαν πρὸς βορρᾶν ἐμέτρησε, τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ τὸ πλάτος αὐτῆς.
21 Καὶ τὰ οἰκήματα αὐτῆς ἦσαν τρία ἐντεῦθεν καὶ τρία ἐκεῖθεν, καὶ τὰ μέτωπα αὐτῆς καὶ τὰ τόξα αὐτῆς ἦσαν κατὰ τὸ μέτρον τῆς πρώτης πύλης, τὸ μῆκος αὐτῆς πεντήκοντα πηχῶν καὶ τὸ πλάτος αὐτῆς εἰκοσιπέντε πηχῶν.
22 Καὶ τὰ παράθυρα αὐτῶν καὶ τὰ τόξα αὐτῶν καὶ οἱ φοίνικες αὐτῶν ἦσαν κατὰ τὸ μέτρον τῆς πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς ἀνατολάς· καὶ ἀνέβαινον πρὸς αὐτήν δι᾿ ἑπτὰ βαθμίδων· καὶ τὰ τόξα αὐτῆς ἦσαν ἔμπροσθεν αὐτῶν.
23 Καὶ ἡ πύλη τῆς ἐσωτέρας αὐλῆς ἦτο ἀπέναντι τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν καὶ πρὸς ἀνατολάς· καὶ ἐμέτρησεν ἀπὸ πύλης εἰς πύλην, ἑκατὸν πήχας.
24 Καὶ μὲ ἔφερε πρὸς νότον, καὶ ἰδοὺ, πύλη βλέπουσα πρὸς νότον· καὶ ἐμέτρησε τὰ μέτωπα αὐτῆς καὶ τὰ τόξα αὐτῆς, κατὰ τὰ αὐτὰ μέτρα.
25 Καὶ ἦσαν παράθυρα εἰς αὐτήν καὶ εἰς τὰ τόξα αὐτῆς κύκλῳ κύκλῳ, ὡς τὰ παράθυρα ἐκεῖνα· τὸ μῆκος πεντήκοντα πηχῶν καὶ τὸ πλάτος εἰκοσιπέντε πηχῶν.
26 Καὶ ἡ ἀνάβασις αὐτῆς ἦτο ἑπτὰ βαθμίδες καὶ τὰ τόξα αὐτῆς ἦσαν ἔμπροσθεν αὐτῶν· καὶ εἶχε φοίνικας, ἕνα ἐντεῦθεν καὶ ἕνα ἐκεῖθεν, ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῆς.
27 Καὶ ἦτο πύλη εἰς τὴν ἐσωτέραν αὐλήν πρὸς νότον· καὶ ἐμέτρησεν ἀπὸ πύλης εἰς πύλην, πρὸς νότον, ἑκατὸν πήχας.
28 Καὶ μὲ ἔφερεν εἰς τὴν ἐσωτέραν αὐλήν διὰ τῆς νοτίου πύλης· καὶ ἐμέτρησε τὴν νότιον πύλην κατὰ τὰ αὐτὰ μέτρα.
29 Καὶ τὰ οἰκήματα αὐτῆς καὶ τὰ μέτωπα αὐτῆς καὶ τὰ τόξα αὐτῆς κατὰ τὰ αὐτὰ μέτρα· καὶ ἦσαν παράθυρα εἰς αὐτήν καὶ εἰς τὰ τόξα αὐτῆς κύκλῳ κύκλῳ· πεντήκοντα πηχῶν τὸ μῆκος καὶ εἰκοσιπέντε πηχῶν τὸ πλάτος.
30 Καὶ τὰ τόξα κύκλῳ κύκλῳ ἦσαν εἰκοσιπέντε πηχῶν τὸ μῆκος καὶ πέντε πηχῶν τὸ πλάτος.
31 Καὶ τὰ τόξα αὐτῆς ἦσαν πρὸς τὴν ἐξωτέραν αὐλήν, καὶ φοίνικες ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῆς, καὶ ὀκτὼ βαθμίδες ἡ ἀνάβασις αὐτῆς.
32 Καὶ μὲ ἔφερεν εἰς τὴν ἐσωτέραν πύλην πρὸς ἀνατολάς, καὶ ἐμέτρησε τὴν πύλην κατὰ τὰ αὐτὰ μέτρα.
33 Καὶ τὰ οἰκήματα αὐτῆς καὶ τὰ μέτωπα αὐτῆς καὶ τὰ τόξα αὐτῆς ἦσαν κατὰ τὰ αὐτὰ μέτρα· καὶ ἦσαν παράθυρα εἰς αὐτήν καὶ εἰς τὰ τόξα αὐτῆς κύκλῳ κύκλῳ, πεντήκοντα πηχῶν τὸ μῆκος καὶ εἰκοσιπέντε πηχῶν τὸ πλάτος.
34 Καὶ τὰ τόξα αὐτῆς ἦσαν πρὸς τὴν ἐξωτέραν αὐλήν, καὶ φοίνικες ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῆς, ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν, καὶ ὀκτὼ βαθμίδες ἡ ἀνάβασις αὐτῆς.
35 Καὶ μὲ ἔφερεν εἰς τὴν βόρειον πύλην καὶ ἐμέτρησεν αὐτήν κατὰ τὰ αὐτὰ μέτρα·
36 τὰ οἰκήματα αὐτῆς, τὰ μέτωπα αὐτῆς καὶ τὰ τόξα αὐτῆς καὶ τὰ παράθυρα αὐτῆς κύκλῳ κύκλῳ· τὸ μῆκος πεντήκοντα πηχῶν καὶ τὸ πλάτος εἰκοσιπέντε πηχῶν.
37 Καὶ τὰ μέτωπα αὐτῆς ἦσαν πρὸς τὴν ἐξωτέραν αὐλήν, καὶ φοίνικες ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῆς, ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν, καὶ ὀκτὼ βαθμίδες ἡ ἀνάβασις αὐτῆς.
38 Καὶ οἱ θάλαμοι καὶ αἱ εἴσοδοι αὐτῆς ἦσαν πλησίον τῶν μετώπων τῶν πυλῶν, ὅπου ἔπλυνον τὸ ὁλοκαύτωμα.
39 Καὶ ἐν τῇ στοᾷ τῆς πύλης ἦσαν δύο τράπεζαι ἐντεῦθεν καὶ δύο τράπεζαι ἐκεῖθεν, διὰ νὰ σφάζωσιν ἐπ᾿ αὐτῶν τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν καὶ τὴν περὶ ἀνομίας προσφοράν.
40 Καὶ εἰς τὸ ἔξω πλάγιον, καθὼς ἀνέβαινέ τις πρὸς τὴν εἴσοδον τῆς βορείου πύλης, ἦσαν δύο τράπεζαι, καὶ εἰς τὸ ἄλλο πλάγιον, τὸ πρὸς τὴν στοὰν τῆς πύλης, δύο τράπεζαι.
41 Τέσσαρες τράπεζαι ἦσαν ἐντεῦθεν καὶ τέσσαρες τράπεζαι ἐκεῖθεν παρὰ τὰ πλάγια τῆς πύλης· ὀκτὼ τράπεζαι, ἐφ᾿ ὧν ἔσφαζον τὰ θύματα.
42 Καὶ αἱ τέσσαρες τράπεζαι τοῦ ὁλοκαυτώματος ἦσαν ἐκ λίθου πελεκητοῦ, μιᾶς πήχης καὶ ἡμίσεος τὸ μῆκος καὶ μιᾶς πήχης καὶ ἡμίσεος τὸ πλάτος καὶ μιᾶς πήχης τὸ ὕψος· καὶ ἐπ᾿ αὐτῶν ἔθετον τὰ ἐργαλεῖα, δι᾿ ὧν ἔσφαζον τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὴν θυσίαν.
43 Καὶ ἔσωθεν ἦσαν ἄγκιστρα, μιᾶς παλάμης τὸ πλάτος, προσηλωμένα κύκλῳ κύκλῳ· ἐπὶ δὲ τῶν τραπεζῶν ἔθετον τὸ κρέας τῶν προσφορῶν.
44 Καὶ ἔξωθεν τῆς πύλης τῆς ἐσωτέρας ἦσαν οἱ θάλαμοι τῶν μουσικῶν, ἐν τῇ ἐσωτέρᾳ αὐλῇ τῇ ἐπὶ τὰ πλάγια τῆς βορείου πύλης· καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ἦσαν πρὸς νότον, ἕν ἐπὶ τὸ πλάγιον τῆς ἀνατολικῆς πύλης βλέπον πρὸς βορρᾶν.
45 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Ὁ θάλαμος οὗτος ὁ βλέπων πρὸς νότον εἶναι διὰ τοὺς ἱερεῖς τοὺς φυλάττοντας τὴν φυλακήν τοῦ οἴκου,
46 ὁ δὲ θάλαμος ὁ βλέπων πρὸς βορρᾶν εἶναι διὰ τοὺς ἱερεῖς τοὺς φυλάττοντας τὴν φυλακήν τοῦ θυσιαστηρίου· οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ Σαδώκ, μεταξὺ τῶν υἱῶν Λευΐ, οἵτινες προσέρχονται εἰς τὸν Κύριον, διὰ νὰ λειτουργῶσιν εἰς αὐτόν.
47 Καὶ ἐμέτρησε τὴν αὐλήν, μῆκος ἑκατὸν πηχῶν καὶ πλάτος ἑκατὸν πηχῶν, εἰς τετράγωνον· καὶ τὸ θυσιαστήριον ἦτο ἔμπροσθεν τοῦ οἴκου.
48 Καὶ μὲ ἔφερεν εἰς τὴν στοὰν τοῦ οἴκου καὶ ἐμέτρησεν ἕκαστον μέτωπον τῆς στοᾶς, πέντε πηχῶν ἐντεῦθεν καὶ πέντε πηχῶν ἐκεῖθεν· καὶ τὸ πλάτος τῆς πύλης τριῶν πηχῶν ἐντεῦθεν καὶ τριῶν πηχῶν ἐκεῖθεν.
49 τὸ μῆκος τῆς στοᾶς ἦτο εἴκοσι πηχῶν καὶ τὸ πλάτος ἕνδεκα πηχῶν· καὶ μὲ ἔφερε διὰ τῶν βαθμίδων, δι᾿ ὧν ἀνέβαινον εἰς αὐτήν· καὶ ἦσαν στύλοι παρὰ τὰ μέτωπα, εἷς ἐντεῦθεν καὶ εἷς ἐκεῖθεν.
1 Ἔπειτα μὲ ἔφερεν εἰς τὸν ναὸν καὶ ἐμέτρησε τὰ μέτωπα, ἕξ πήχας τὸ πλάτος ἐντεῦθεν καὶ ἕξ πήχας τὸ πλάτος ἐκεῖθεν, τὸ πλάτος τῆς σκηνῆς.
2 Καὶ τὸ πλάτος τῆς εἰσόδου ἦτο δέκα πηχῶν· καὶ τὰ πλευρὰ τῆς θύρας πέντε πηχῶν ἐντεῦθεν καὶ πέντε πηχῶν ἐκεῖθεν· καὶ ἐμέτρησε τὸ μῆκος αὐτοῦ, τεσσαράκοντα πήχας, καὶ τὸ πλάτος εἴκοσι πήχας.
3 Καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ ἐσώτερον καὶ ἐμέτρησε τὸ μέτωπον τῆς θύρας, δύο πήχας, καὶ τὴν θύραν, ἕξ πήχας, καὶ τὸ πλάτος τῆς θύρας, ἑπτὰ πήχας.
4 Ἔπειτα ἐμέτρησε τὸ μῆκος τούτου, εἴκοσι πήχας, καὶ τὸ πλάτος εἴκοσι πήχας, ἔμπροσθεν τοῦ ναοῦ· καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, τοῦτο εἶναι τὸ ἅγιον τῶν ἁγίων.
5 Καὶ ἐμέτρησε τὸν τοῖχον τοῦ οἴκου, ἕξ πήχας· καὶ τὸ πλάτος ἑκάστου τῶν εἰς τὰ πλάγια οἰκημάτων, τέσσαρας πήχας, κύκλῳ κύκλῳ τοῦ οἴκου κύκλῳ.
6 Καὶ τὰ πλάγια οἰκήματα ἦσαν ἀνὰ τρία, οἴκημα ἐπὶ οἰκήματος, καὶ τριάκοντα κατὰ τάξιν· καὶ εἰσεχώρουν εἰς τὸν τοῖχον τοῦ ναοῦ, ἐκτισμένον κύκλῳ κύκλῳ διὰ τὰ πλάγια οἰκήματα, διὰ νὰ κρατῶνται στερεά, χωρὶς νὰ ἐπιστηρίζωνται ὅμως ἐπὶ τὸν τοῖχον τοῦ οἴκου.
7 Καὶ ὁ οἶκος ἐπλατύνετο, καὶ ἦτο κλίμαξ ἑλικοειδής ἀναβαίνουσα εἰς τὰ πλάγια οἰκήματα· διότι ἡ ἑλικοειδής κλῖμαξ τοῦ οἴκου ἀνέβαινε πρὸς τὰ ἄνω κύκλῳ κύκλῳ τοῦ οἴκου· ὅθεν ὁ οἶκος ἐγίνετο πλατύτερος πρὸς τὰ ἄνω, καὶ οὕτως ηὔξανεν ἀπὸ τοῦ κατωτάτου πατώματος ἕως τοῦ ἀνωτάτου διὰ τῶν μέσων.
8 Καὶ εἶδον τὸ ὕψος τοῦ οἴκου κύκλῳ κύκλῳ· τὰ θεμέλια τῶν πλαγίων οἰκημάτων ἦσαν εἷς ὁλόκληρος κάλαμος ἕξ πηχῶν διάστημα.
9 Τὸ πλάτος τοῦ τοίχου διὰ τὰ ἔξωθεν πλάγια οἰκήματα ἦτο πέντε πηχῶν· καὶ τὸ ἐναπολειφθὲν κενὸν ἦτο ὁ τόπος τῶν ἔσωθεν πλαγίων οἰκημάτων.
10 Καὶ μεταξὺ τῶν θαλάμων ἦτο διάστημα εἴκοσι πηχῶν κύκλῳ κύκλῳ, περὶ τὸν οἶκον.
11 Καὶ αἱ θύραι τῶν πλαγίων οἰκημάτων ἦσαν πρὸς τὸ μέρος τὸ ἐναπολειφθὲν μία θύρα πρὸς βορρᾶν καὶ μία θύρα πρὸς νότον· καὶ τὸ πλάτος τοῦ ἐναπολειφθέντος μέρους ἦτο πέντε πηχῶν κύκλῳ κύκλῳ.
12 Ἡ δὲ οἰκοδομή ἡ κατὰ πρόσωπον τοῦ κεχωρισμένου μέρους, πρὸς τὸ δυτικὸν πλάγιον, ἦτο ἑβδομήκοντα πηχῶν τὸ πλάτος· καὶ ὁ τοῖχος τῆς οἰκοδομῆς, πέντε πηχῶν τὸ πάχος κύκλῳ κύκλῳ· τὸ δὲ μῆκος αὐτῆς ἐνενήκοντα πηχῶν.
13 Καὶ ἐμέτρησε τὸν τοῖχον, ἐξ ἑκατὸν πηχῶν τὸ μῆκος· καὶ τὸ κεχωρισμένον μέρος καὶ τὴν οἰκοδομήν καὶ τοὺς τοίχους αὐτῆς, ἑκατὸν πηχῶν τὸ μῆκος·
14 καὶ τὸ πλάτος τοῦ προσώπου τοῦ οἴκου καὶ τοῦ κεχωρισμένου μέρους πρὸς ἀνατολάς, ἑκατὸν πηχῶν.
15 Καὶ ἐμέτρησε τὸ μήκος τῆς οἰκοδομῆς τῆς κατὰ πρόσωπον τοῦ κεχωρισμένου μέρους ὄπισθεν αὐτοῦ, καὶ τὰς στοὰς αὐτοῦ ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν, ἑκατὸν πηχῶν, καὶ τὸν ἐνδότερον ναὸν καὶ τὰ πρόθυρα τῆς αὐλῆς·
16 τοὺς παραστάτας τῆς θύρας καὶ τὰ ἀόρατα παράθυρα καὶ τὰς στοὰς κύκλῳ κατὰ τὰ τρία αὐτῶν πατώματα, κατὰ πρόσωπον τῆς θύρας, ἐστρωμένα μὲ ξύλον κύκλῳ κύκλῳ· καὶ τὸ ἔδαφος ἕως τῶν παραθύρων καὶ τὰ παράθυρα ἦσαν ἐσκεπασμένα·
17 ἕως ἐπάνωθεν τῆς θύρας καὶ ἕως τοῦ ἐσωτέρου οἴκου καὶ ἔξωθεν καὶ δι᾿ ὅλου τοῦ τοίχου κύκλῳ ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν, κατὰ τὰ μέτρα.
18 Καὶ ἦτο εἰργασμένον μὲ χερουβεὶμ καὶ μὲ φοίνικας, ὥστε φοίνιξ ἦτο μεταξὺ χεροὺβ καὶ χερούβ, καὶ ἕκαστον χεροὺβ εἶχε δύο πρόσωπα·
19 καὶ πρόσωπον ἀνθρώπου πρὸς τὸν φοίνικα ἐντεῦθεν καὶ πρόσωπον λέοντος πρὸς τὸν φοίνικα ἐκεῖθεν· οὕτως ἦτο εἰργασμένον δι᾿ ὅλου τοῦ οἴκου κύκλῳ κύκλῳ.
20 Ἀπὸ τοῦ ἐδάφους ἕως ἐπάνωθεν τῆς θύρας ἦσαν εἰργασμένα χερουβεὶμ καὶ φοίνικες καὶ εἰς τὸν τοῖχον τοῦ ναοῦ.
21 Οἱ παραστάται τοῦ ναοῦ ἦσαν τετράγωνοι καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ ἁγιαστηρίου, ἡ θέα τοῦ ἑνὸς ὡς ἡ θέα τοῦ ἄλλου.
22 Τὸ ξύλινον θυσιαστήριον ἦτο τριῶν πηχῶν τὸ ὕψος, τὸ δὲ μῆκος αὐτοῦ δύο πηχῶν· καὶ τὰ κέρατα αὐτοῦ καὶ τὸ μῆκος αὐτοῦ καὶ οἱ τοῖχοι αὐτοῦ ἦσαν ἐκ ξύλου· καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Αὕτη εἶναι ἡ τράπεζα ἡ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
23 Καὶ ὁ ναὸς καὶ τὸ ἁγιαστήριον εἶχον δύο θυρώματα.
24 Καὶ τὰ θυρώματα εἶχον δύο φύλλα ἕκαστον, δύο στρεφόμενα φύλλα· δύο εἰς τὸ ἕν θύρωμα καὶ δύο φύλλα εἰς τὸ ἄλλο.
25 Καὶ ἦσαν εἰργασμένα ἐπ᾿ αὐτῶν, ἐπὶ τῶν θυρωμάτων τοῦ ναοῦ, χερουβεὶμ καὶ φοίνικες, καθὼς ἦσαν εἰργαμένα ἐπὶ τῶν τοίχων· καὶ ἦσαν δοκοὶ ξύλιναι ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῆς στοᾶς ἔξωθεν.
26 Καὶ ἦσαν παράθυρα ἀδιόρατα καὶ φοίνικες ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν εἰς τὰ πλάγια τῆς στοᾶς καὶ ἐπὶ τὰ πλάγια οἰκήματα τοῦ οἴκου καὶ δοκοὶ ξύλιναι.
1 Καὶ μὲ ἐξήγαγεν εἰς τὴν αὐλήν τὴν ἐξωτέραν κατὰ τὴν ὁδὸν τὴν πρὸς βορρᾶν· καὶ μὲ ἔφερεν εἰς τὸν θάλαμον τὸν ἀπέναντι τοῦ κεχωρισμένου μέρους κατὰ τὸν κατὰ πρόσωπον τῆς οἰκοδομῆς, πρὸς βορρᾶν.
2 κατὰ πρόσωπον τοῦ μήκους, τὸ ὁποῖον ἦτο ἑκατὸν πηχῶν, ἦτο ἡ βόρειος θύρα, τὸ δὲ πλάτος πεντήκοντα πηχῶν.
3 Ἀπέναντι τῶν εἴκοσι πηχῶν, αἵτινες ἦσαν διὰ τὴν ἐσωτέραν αὐλήν, καὶ ἀπέναντι τοῦ λιθοστρώτου τοῦ διὰ τὴν ἐξωτέραν αὐλήν, ἦτο στοὰ ἀντικρὺ στοᾶς τριπλή.
4 Καὶ κατὰ πρόσωπον τῶν θαλάμων ἦτο περίπατος δέκα πηχῶν τὸ πλάτος, καὶ πρὸς τὰ ἔσω ὁδὸς μιᾶς πήχης· καὶ αἱ θύραι αὐτῶν ἦσαν πρὸς βορρᾶν.
5 Οἱ δὲ ἀνώτατοι θάλαμοι ἦσαν στενώτεροι, ἐπειδή αἱ κάτω στοαὶ καὶ αἱ μεσαῖαι τῆς οἰκοδομῆς ἐξεῖχον μᾶλλον παρὰ ἐκείνους.
6 Διότι οὗτοι ἦσαν εἰς τρία πατώματα, δὲν εἶχον ὅμως στύλους ὡς τοὺς στύλους τῶν αὐλῶν· διὰ τοῦτο ἡ οἰκοδομή ἐστενοῦτο μᾶλλον παρὰ τὸ κατώτατον καὶ τὸ μεσαῖον ἀπὸ τῆς γῆς.
7 Καὶ ὁ τοῖχος ὁ ἔξωθεν ἀπέναντι τῶν θαλάμων, πρὸς τὴν ἐξωτέραν αὐλήν κατὰ πρόσωπον τῶν θαλάμων, εἶχε μῆκος πεντήκοντα πηχῶν.
8 Διότι τὸ μῆκος τῶν θαλάμων τῶν ἐν τῇ ἐξωτέρᾳ αὐλῇ ἦτο πεντήκοντα πηχῶν· καὶ ἰδού, κατὰ πρόσωπον τοῦ ναοῦ ἦσαν ἑκατὸν πῆχαι.
9 Κάτωθεν δὲ τῶν θαλάμων τούτων ἦτο ἡ εἴσοδος κατὰ ἀνατολάς, καθὼς ὑπάγει τις πρὸς αὐτοὺς ἀπὸ τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέρας.
10 Οἱ θάλαμοι ἦσαν εἰς τὸ πάχος τοῦ τοίχου τῆς αὐλῆς πρὸς ἀνατολάς, κατὰ πρόσωπον τοῦ κεχωρισμένου μέρους καὶ κατὰ πρόσωπον τῆς οἰκοδομῆς.
11 Καὶ ἡ ὁδὸς ἡ κατὰ πρόσωπον αὐτῶν ἦτο κατὰ τὴν θέαν τῶν θαλάμων τῶν πρὸς βορρᾶν· εἶχον ἴσον μῆκος μὲ ἐκείνους, ἴσον πλάτος μὲ ἐκείνους· καὶ πᾶσαι αἱ ἔξοδοι αὐτῶν ἦσαν καὶ κατὰ τὰς διατάξεις ἐκείνων καὶ κατὰ τὰς θύρας ἐκείνων.
12 Καὶ κατὰ τὰς θύρας τῶν θαλάμων τῶν πρὸς νότον ἦτο θύρα εἰς τὴν ἀρχήν τῆς ὁδοῦ, τῆς ὁδοῦ κατ᾿ εὐθεῖαν ἀπέναντι τοῦ τοίχου πρὸς ἀνατολάς, καθὼς ἐμβαίνει τις πρὸς αὐτά.
13 Καὶ είπε πρὸς ἐμέ, Οἱ βόρειοι θάλαμοι καὶ οἱ νότιοι θάλαμοι οἱ κατὰ πρόσωπον τοῦ κεχωρισμένου μέρους, οὗτοι εἶναι θάλαμοι ἅγιοι, ὅπου οἱ ἱερεῖς οἱ πλησιάζοντες εἰς τὸν Κύριον θέλουσι τρώγει τὰ ἁγιώτατα· ἐκεῖ θέλουσι θέτει τὰ ἁγιώτατα καὶ τὴν προσφορὰν τὴν ἐξ ἀλφίτων καὶ τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν καὶ τὴν περὶ ἀνομίας προσφορὰν, διότι ὁ τόπος εἶναι ἅγιος.
14 Ὅταν οἱ ἱερεῖς εἰσέρχωνται ἐκεῖ, δὲν θέλουσιν ἐξέρχεσθαι ἀπὸ τοῦ ἁγίου τόπου εἰς τὴν αὐλήν τὴν ἐξωτέραν, ἀλλ᾿ ἐκεῖ θέλουσιν ἀποθέτει τὰ ἐνδύματα αὑτῶν, μὲ τὰ ὁποῖα λειτουργοῦσι, διότι εἶναι ἅγια· καὶ θέλουσιν ἐνδύεσθαι ἄλλα ἐνδύματα, καὶ τότε θέλουσι πλησιάζει εἰς ὅ, τι εἶναι τοῦ λαοῦ.
15 Ἀφοῦ δὲ ἐτελείωσε τὰ μέτρα τοῦ ἔσωθεν οἴκου, μὲ ἐξήγαγε πρὸς τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἐμέτρησεν αὐτὸν κύκλῳ κύκλῳ.
16 Ἐμέτρησε τὴν ἀνατολικήν πλευρὰν μὲ τὸ καλάμινον μέτρον, πεντακοσίους καλάμους, μὲ τὸ καλάμινον μέτρον κύκλῳ.
17 Ἐμέτρησε τὴν βόρειον πλευράν, πεντακοσίους καλάμους, μὲ τὸ καλάμινον μέτρον κύκλῳ.
18 Ἐμέτρησε τὴν νότιον πλευράν, πεντακοσίους καλάμους, μὲ τὸ καλάμινον μέτρον.
19 Ἐστράφη ἔπειτα πρὸς τὴν δυτικήν πλευρὰν καὶ ἐμέτρησε πεντακοσίους καλάμους μὲ τὸ καλάμινον μέτρον.
20 Ἐμέτρησεν αὐτὸν κατὰ τὰς τέσσαρας πλευράς· εἶχε τοῖχον κύκλῳ κύκλῳ, πεντακοσίων καλάμων τὸ μῆκος καὶ πεντακοσίων τὸ πλάτος, διὰ νὰ κάμνῃ χώρισμα μεταξὺ τοῦ ἁγίου καὶ τοῦ βεβήλου τόπου.
1 Καὶ μὲ ἔφερεν εἰς τὴν πύλην, τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολάς.
2 Καὶ ἰδού, ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ ἤρχετο ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τῆς ἀνατολῆς· καὶ ἡ φωνή αὐτοῦ ὡς φωνή ὑδάτων πολλῶν· καὶ ἡ γῆ ἔλαμπεν ἀπὸ τῆς δόξης αὐτοῦ.
3 Καὶ ἡ θέα τὴν ὁποίαν εἶδον ἦτο κατὰ τὴν θέαν, κατὰ τὴν θέαν τὴν ὁποίαν εἶδον, ὅτε ἦλθον νὰ χαλάσω τὴν πόλιν· καὶ αἱ θέαι ἦσαν κατὰ τὴν θέαν, τὴν ὁποίαν εἶδον παρὰ τὸν ποταμὸν Χεβάρ· καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπόν μου.
4 Καὶ ἡ δόξα τοῦ Κυρίου εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς πύλης τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς.
5 Καὶ μὲ ἐσήκωσε τὸ πνεῦμα καὶ μὲ ἔφερεν εἰς τὴν αὐλήν τὴν ἐσωτέραν· καὶ ἰδού, ὁ οἶκος ἦτο πλήρης τῆς δόξης τοῦ Κυρίου.
6 Καὶ ἤκουσα φωνήν λαλοῦντος πρὸς ἐμὲ ἐκ τοῦ οἴκου· καὶ ὁ ἄνθρωπος ἵστατο πλησίον μου.
7 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, τὸν τόπον τοῦ θρόνου μου καὶ τὸν τόπον τοῦ ἴχνους τῶν ποδῶν μου, ὅπου θέλω κατοικεῖ ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον, δὲν θέλει πλέον βεβηλώσει ὁ οἶκος Ἰσραήλ, οὔτε αὐτοὶ οὔτε οἱ βασιλεῖς αὐτῶν, μὲ τὰς πορνείας αὑτῶν οὐδὲ μὲ τὰ πτώματα τῶν βασιλέων αὑτῶν οὐδὲ μὲ τοὺς ὑψηλοὺς αὑτῶν τόπους.
8 Θέτοντες τὰ κατώφλια αὑτῶν πλησίον τῶν κατωφλίων μου καὶ τοὺς παραστάτας αὑτῶν πλησίον τῶν παραστατῶν μου, ὥστε δὲν ἦτο παρὰ ὁ τοῖχος μεταξὺ ἐμοῦ καὶ αὐτῶν, ἐβεβήλουν οὕτω τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον μὲ τὰ βδελύγματα αὑτῶν, τὰ ὁποῖα ἔπραττον· διὰ τοῦτο ἠνάλωσα αὐτοὺς ἐν τῷ θυμῷ μου.
9 Τώρα ἄς ἀπομακρύνωσιν ἀπ᾿ ἐμοῦ τὰς πορνείας αὑτῶν καὶ τὰ πτώματα τῶν βασιλέων αὑτῶν, καὶ θέλω κατοικεῖ ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
10 Σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, δεῖξον τὸν οἶκον τοῦτον εἰς τὸν οἶκον Ἰσραήλ, διὰ νὰ ἐντραπῶσι διὰ τὰς ἀνομίας αὑτῶν· καὶ ἄς μετρήσωσι τὸ σχέδιον.
11 Καὶ ἐὰν ἐντραπῶσι διὰ πάντα ὅσα ἔπραξαν, δεῖξον εἰς αὐτοὺς τὴν μορφήν τοῦ οἴκου καὶ τὴν διάταξιν αὐτοῦ καὶ τὰς ἐξόδους αὐτοῦ καὶ τὰς εἰσόδους αὐτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν μορφήν αὐτοῦ καὶ πάσας τὰς διατάξεις αὐτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν μορφήν αὐτοῦ καὶ πάντα τὸν νόμον αὐτοῦ, καὶ διάγραψον αὐτὸν ἐνώπιον αὐτῶν, διὰ νὰ φυλάξωσιν ὅλην τὴν μορφήν αὐτοῦ καὶ πάσας τὰς διατάξεις αὐτοῦ καὶ νὰ ἐκτελῶσιν αὐτάς.
12 Οὗτος εἶναι ὁ νόμος τοῦ οἴκου· ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους, ὅλον τὸ ὅριον αὐτοῦ κύκλῳ κύκλῳ θέλει εἶσθαι ἁγιώτατον. Ἰδού, οὗτος εἶναι ὁ νόμος τοῦ οἴκου.
13 Καὶ ταῦτα εἶναι τὰ μέτρα τοῦ θυσιαστηρίου εἰς πήχας· ἡ πήχη εἶναι μία πήχη κοινή καὶ παλάμη· τὸ μὲν κοίλωμα αὐτοῦ θέλει εἶσθαι μία πήχη καὶ τὸ πλάτος μία πήχη, τὸ δὲ γείσωμα αὐτοῦ εἰς τὰ χείλη αὐτοῦ κύκλῳ μία σπιθαμή· καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι τὸ ἀνώτερον μέρος τοῦ θυσιαστηρίου.
14 Ἀπὸ δὲ τοῦ κοιλώματος τοῦ πρὸς τὴν γῆν ἕως τῆς κατωτέρας ὀφρύος θέλει εἶσθαι δύο πῆχαι καὶ τὸ πλάτος μία πήχη· καὶ ἀπὸ τῆς ὀφρύος τῆς μικροτέρας ἕως τῆς ὀφρύος τῆς μεγαλητέρας, τέσσαρες πῆχαι, καὶ τὸ πλάτος μία πήχη.
15 Καὶ τὸ θυσιαστήριον θέλει εἶσθαι τεσσάρων πηχῶν τὸ ὕψος· ἀπὸ δὲ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐπάνω θέλουσιν εἶσθαι τέσσαρα κέρατα.
16 Καὶ τὸ θυσιαστήριον θέλει εἶσθαι δώδεκα πηχῶν τὸ μῆκος καὶ δώδεκα τὸ πλάτος, τετράγωνον εἰς τὰς τέσσαρας πλευρὰς αὐτοῦ.
17 Καὶ ἡ ὀφρὺς θέλει εἶσθαι δεκατεσσάρων πηχῶν τὸ μῆκος καὶ δεκατεσσάρων τὸ πλάτος εἰς τὰς τέσσαρας πλευρὰς αὐτῆς· καὶ τὸ γείσωμα κύκλῳ αὐτῆς μισή πήχη· καὶ τὸ κοίλωμα αὐτῆς κύκλῳ μία πήχη· καὶ αἱ βαθμίδες αὐτῆς θέλουσι βλέπει πρὸς ἀνατολάς.
18 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Αὗται εἶναι αἱ διατάξεις τοῦ θυσιαστηρίου καθ᾿ ἥν ἡμέραν κατασκευάσωσιν αὐτό, διὰ νὰ προσφέρωσιν ἐπ᾿ αὐτοῦ ὁλοκαύτωμα καὶ νὰ ῥαντίζωσιν ἐπ᾿ αὐτὸ αἷμα.
19 Καὶ θέλεις δώσει εἰς τοὺς ἱερεῖς τοὺς Λευΐτας, τοὺς ὄντας ἐκ τοῦ σπέρματος Σαδώκ, τοὺς πλησιάζοντάς με διὰ νὰ λειτουργῶσιν εἰς ἐμέ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, μόσχον βοὸς διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας.
20 Καὶ θέλεις λάβει ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτοῦ καὶ βάλει ἐπὶ τὰ τέσσαρα κέρατα αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς ὀφρύος καὶ ἐπὶ τὸ γείσωμα κύκλῳ· καὶ θέλεις καθαρίσει αὐτὸ καὶ κάμει ἐξιλέωσιν περὶ αὐτοῦ.
21 Καὶ θέλεις λάβει τὸν μόσχον τὸν διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας, καὶ θέλουσι καύσει αὐτὸν ἐν τῷ διωρισμένῳ τόπῳ τοῦ οἴκου ἔξω τοῦ ἁγιαστηρίου.
22 Καὶ τὴν δευτέραν ἡμέραν θέλεις προσφέρει τράγον ἐξ αἰγῶν ἄμωμον διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας· καὶ θέλουσι καθαρίσει τὸ θυσιαστήριον, ὡς ἐκαθάρισαν διὰ τοῦ μόσχου.
23 Ἀφοῦ τελειώσῃς καθαρίζων αὐτὸ, θέλεις προσφέρει μόσχον βοὸς ἄμωμον καὶ κριὸν ἐκ τοῦ ποιμνίου ἄμωμον.
24 Καὶ θέλεις προσφέρει αὐτὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ οἱ ἱερεῖς θέλουσι ῥίψει ὅλας ἐπ᾿ αὐτὰ καὶ θέλουσιν ὁλοκαυτώσει αὐτὰ ὁλοκαύτωμα εἰς τὸν Κύριον.
25 Ἐπτὰ ἡμέρας θέλεις ἑτοιμάζει καθ᾿ ἑκάστην τράγον διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας· καὶ θέλουσιν ἑτοιμάζει μόσχον βοὸς καὶ κριὸν ἐκ τοῦ ποιμνίου, ἀμώμους.
26 Ἑπτὰ ἡμέρας θέλουσι κάμνει ἐξιλέωσιν περὶ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ καθαρίζει αὐτό· καὶ αὐτοὶ θέλουσι καθιερωθῆ.
27 Καὶ ἀφοῦ συμπληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι, ἀπὸ τῆς ὀγδόης ἡμέρας καὶ ἑφεξῆς θέλουσι προσφέρει οἱ ἱερεῖς τὰ ὁλοκαυτώματά σας ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τὰς εἰρηνικὰς προσφορὰς σας· καὶ ἐγὼ θέλω σᾶς δεχθῆ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
1 Καὶ μὲ ἐπέστρεψε κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς ἐξωτέρας πύλης τοῦ ἁγιαστηρίου τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς· καὶ αὕτη ἦτο κεκλεισμένη.
2 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ἡ πύλη αὕτη θέλει εἶσθαι κεκλεισμένη, δὲν θέλει ἀνοιχθῆ, καὶ ἄνθρωπος δὲν θέλει εἰσέλθει δι᾿ αὐτῆς· διότι Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ εἰσῆλθε δι᾿ αὐτῆς, διὰ τοῦτο θέλει εἶσθαι κεκλεισμένη.
3 Αὕτη θέλει εἶσθαι διὰ τὸν ἄρχοντα· ὁ ἄρχων, οὗτος θέλει καθήσει ἐν αὐτῇ διὰ νὰ φάγῃ ἄρτον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· θέλει εἰσέλθει διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς στοᾶς τῆς πύλης ταύτης καὶ διὰ τῆς αὐτῆς ὁδοῦ θέλει ἐξέλθει.
4 Καὶ μὲ ἔφερε κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς βορείου πύλης κατέναντι τοῦ οἴκου· καὶ εἶδον καὶ ἰδού, ὁ οἶκος τοῦ Κυρίου ἦτο πλήρης τῆς δόξης τοῦ Κυρίου· καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπόν μου.
5 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, πρόσεξον ἐν τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἰδὲ μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς σου καὶ ἄκουσον μὲ τὰ ὦτά σου πάντα ὅσα ἐγὼ λαλῶ πρὸς σὲ περὶ πασῶν τῶν διατάξεων τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ περὶ πάντων τῶν νόμων αὐτοῦ· καὶ παρατήρησον καλῶς τὴν εἴσοδον τοῦ οἴκου, μετὰ πασῶν τῶν ἐξόδων τοῦ ἁγιαστηρίου.
6 Καὶ θέλεις εἰπεῖ πρὸς τοὺς ἀπειθεῖς, πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Οἶκος Ἰσραήλ, ἀρκέσθητε εἰς πάντα τὰ βδελύγματα ὑμῶν,
7 ὅτι εἰσήξατε ἀλλογενεῖς, ἀπεριτμήτους τὴν καρδίαν καὶ ἀπεριτμήτους τὴν σάρκα, διὰ νὰ ἦναι ἐν τῷ ἁγιαστηρίῳ μου, νὰ βεβηλόνωσιν αὐτό, τὸν οἶκόν μου, ὅταν προσφέρητε τὸν ἄρτον μου, τὸ πάχος καὶ τὸ αἷμα, ἐνῷ παραβαίνουσι τὴν διαθήκην μου ἐξ αἰτίας πάντων τῶν βδελυγμάτων σας.
8 Καὶ δὲν ἐφυλάξατε σεῖς τὴν φυλακήν τῶν ἁγίων μου, ἀλλὰ κατεστήσατε ἐπὶ τοῦ ἁγιαστηρίου μου φύλακας τῆς φυλακῆς μου ἀντὶ ὑμῶν.
9 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Οὐδεὶς ἀλλογενής ἀπερίτμητος τὴν καρδίαν καὶ ἀπερίτμητος τὴν σάρκα θέλει εἰσέρχεσθαι εἰς τὸ ἁγιαστήριόν μου, ἐκ πάντων τῶν ἀλλογενῶν τῶν μεταξὺ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ·
10 ἀλλ᾿ οἱ Λευΐται, οἵτινες ἀπεστάτησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ ὅτε ὁ Ἰσραήλ ἀπεπλανᾶτο, ἀποπλανηθέντες ἀπ᾿ ἐμοῦ κατόπιν τῶν εἰδώλων αὑτῶν, καὶ θέλουσι βαστάσει τὴν ἀνομίαν αὑτῶν.
11 Καὶ θέλουσιν εἶσθαι λειτουργοὶ ἐν τῷ ἁγιαστηρίῳ μου, ἐπιστατοῦντες ἐπὶ τῶν πυλῶν τοῦ οἴκου καὶ φυλάττοντες τὸν οἶκον· αὐτοὶ θέλουσι σφάζει εἰς τὸν λαὸν τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς θυσίας, καὶ αὐτοὶ θέλουσιν ἵστασθαι ἐνώπιον αὐτῶν διὰ νὰ ὑπηρετῶσιν εἰς αὐτούς.
12 Διότι ὑπηρέτουν εἰς αὐτοὺς ἔμπροσθεν τῶν εἰδώλων αὐτῶν καὶ ἦσαν πρόσκομμα ἀνομίας εἰς τὸν οἶκον Ἰσραήλ· διὰ τοῦτο ἐγὼ ὕψωσα τὴν χεῖρά μου ἐναντίον αὐτῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός, καὶ θέλουσι βαστάσει τὴν ἀνομίαν αὑτῶν.
13 Καὶ δὲν θέλουσι μὲ πλησιάζει διὰ νὰ ἱερατεύωσιν εἰς ἐμὲ καὶ δὲν θέλουσι πλησιάζει εἰς οὐδὲν ἀπὸ τῶν ἁγίων μου, εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων· ἀλλὰ θέλουσι βαστάσει τὴν αἰσχύνην αὑτῶν καὶ τὰ βδελύγματα αὑτῶν, τὰ ὁποῖα ἔπραξαν.
14 Καὶ θέλω καταστήσει αὐτοὺς φύλακας τῆς φυλακῆς τοῦ οἴκου διὰ πᾶσαν τὴν ὑπηρεσίαν αὐτοῦ καὶ διὰ πάντα ὅσα θέλουσι γίνεσθαι ἐν αὐτῷ.
15 Οἱ δὲ ἱερεῖς οἱ Λευΐται, οἱ υἱοὶ Σαδώκ, οἱ φυλάξαντες τὴν φυλακήν τοῦ ἁγιαστηρίου μου, ὅτε οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἀπεπλανῶντο ἀπ᾿ ἐμοῦ, οὗτοι θέλουσι μὲ πλησιάζει διὰ νὰ λειτουργῶσιν εἰς ἐμέ, καὶ θέλουσιν ἵστασθαι ἐνώπιόν μου διὰ νὰ προσφέρωσιν εἰς ἐμὲ τὸ πάχος καὶ τὸ αἷμα, λέγει Κύριος ὁ Θεός·
16 οὗτοι θέλουσιν εἰσέρχεσθαι εἰς τὸ ἁγιαστήριόν μου καὶ οὗτοι θέλουσι πλησιάζει εἰς τὴν τράπεζάν μου, διὰ νὰ λειτουργῶσιν εἰς ἐμὲ καὶ θέλουσι φυλάττει τὴν φυλακήν μου.
17 Καὶ ὅταν εἰσέρχωνται εἰς τὰς πύλας τῆς ἐσωτέρας αὐλῆς, θέλουσιν ἐνδύεσθαι λινὰ ἱμάτια· καὶ δὲν θέλει εἶσθαι μαλλίον ἐπ᾿ αὐτῶν, ἐνῷ λειτουργοῦσιν εἰς τὰς πύλας τῆς ἐσωτέρας αὐλῆς καὶ ἔνδον.
18 Θέλουσιν ἔχει τιάρας λινὰς ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὑτῶν καὶ θέλουσιν ἔχει λινᾶ περισκελῆ ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὑτῶν· δὲν θέλουσι περιζώννυσθαι οὐδὲν προξενοῦν ἱδρῶτα.
19 Καὶ ὅταν ἐξέρχωνται εἰς τὴν αὐλήν τὴν ἐξωτέραν, εἰς τὴν αὐλήν τὴν ἐξωτέραν πρὸς τὸν λαόν, θέλουσιν ἐκδύεσθαι τὰ ἐνδύματα αὑτῶν, μὲ τὰ ὁποῖα ἐλειτούργουν, καὶ θέτει αὐτὰ εἰς τοὺς ἁγίους θαλάμους, καὶ θέλουσιν ἐνδύεσθαι ἄλλα ἐνδύματα· καὶ δὲν θέλουσιν ἁγιάζει τὸν λαὸν μὲ τὰ ἐνδύματα αὑτῶν.
20 Καὶ δὲν θέλουσι ξυρίζει τὰς κεφαλὰς αὑτῶν καὶ δὲν θέλουσιν ἀφίνει τὴν κόμην αὑτῶν νὰ αὐξάνηται· μόνον θέλουσι κουρεύει τὰς κεφαλὰς αὑτῶν.
21 Καὶ οἶνον δὲν θέλει πίνει οὐδεὶς ἱερεύς, ὅταν εἰσέρχηται εἰς τὴν ἐσωτέραν αὐλήν.
22 Καὶ χήραν καὶ ἀποβεβλημένην δὲν θέλουσι λαμβάνει εἰς ἑαυτοὺς διὰ γυναῖκα· ἀλλὰ θέλουσι λαμβάνει παρθένον ἐκ τοῦ σπέρματος τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ἤ χήραν χηρεύουσαν ἱερέως.
23 Καὶ θέλουσι διδάσκει τὸν λαὸν μου τὴν διαφορὰν μεταξὺ ἁγίου καὶ βεβήλου, καὶ θέλουσι κάμνει αὐτοὺς νὰ διακρίνωσι μεταξὺ ἀκαθάρτου καὶ καθαροῦ.
24 Καὶ ἐν ταῖς ἀμφισβητήσεσιν οὗτοι θέλουσιν ἵστασθαι διὰ νὰ κρίνωσι· κατὰ τὰς κρίσεις μου θέλουσι κρίνει αὐτὰς καὶ θέλουσι φυλάττει τὰ νόμιμά μου καὶ τὰ διατάγματά μου ἐν πάσαις ταῖς ἑορταῖς μου· καὶ θέλουσιν ἁγιάζει τὰ σάββατά μου.
25 Καὶ δὲν θέλουσιν εἰσέρχεσθαι εἰς νεκρὸν ἀνθρώπου διὰ νὰ μιανθῶσιν· εἰμή διὰ πατέρα ἤ διὰ μητέρα ἤ διὰ υἱὸν ἤ διὰ θυγατέρα, δι᾿ ἀδελφὸν ἤ διὰ ἀδελφήν μή ὑπανδρευθεῖσαν, διὰ τούτους θέλουσι μιαίνεσθαι.
26 Ἀφοῦ δὲ ὁ μεμιασμένος καθαρισθῇ, θέλουσιν ἀριθμεῖ εἰς αὐτὸν ἑπτὰ ἡμέρας.
27 Καὶ τὴν ἡμέραν, καθ᾿ ἥν εἰσέρχεται εἰς τὸ ἁγιαστήριον, εἰς τὴν αὐλήν τὴν ἐσωτέραν, διὰ νὰ λειτουργήσῃ ἐν τῷ ἁγιαστηρίῳ, θέλει προσφέρει τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν αὑτοῦ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
28 Καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς αὐτοὺς διὰ κληρονομίαν· ἐγὼ εἶμαι ἡ κληρονομία αὐτῶν· καὶ ἰδιοκτησίαν δὲν θέλετε δίδει εἰς αὐτοὺς ἐν τῷ Ἰσραήλ· ἐγὼ εἶμαι ἡ ἰδιοκτησία αὑτῶν.
29 Θέλουσι τρώγει τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν καὶ τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν καὶ τὴν περὶ ἀνομίας προσφοράν· καὶ πᾶν ἀφιέρωμα μεταξὺ τοῦ Ἰσραήλ θέλει εἶσθαι αὐτῶν.
30 Καὶ αἱ ἀπαρχαὶ πάντων τῶν πρωτογεννημάτων καὶ πᾶσα ὑψουμένη προσφορὰ πάντων ἐκ παντὸς εἴδους τῶν ὑψουμένων προσφορῶν σας θέλουσιν εἶσθαι τῶν ἱερέων· καὶ τὴν ἀπαρχήν τῆς ζύμης σας θέλετε δίδει εἰς τὸν ἱερέα, διὰ νὰ ἐπαναπαύῃ εὐλογίαν εἰς τοὺς οἴκους σας.
31 Οἱ ἱερεῖς δὲν θέλουσι τρώγει οὐδὲν θνησιμαῖον ἤ θηριάλωτον, εἴτε πτηνὸν εἴτε κτῆνος.
1 Καὶ ὅταν κληρόνητε τὴν γῆν εἰς κληρονομίαν, θέλετε χωρίσει μερίδα εἰς τὸν Κύριον, μερίδα ἁγίαν ἐκ τῆς γῆς· τὸ μῆκος θέλει εἶσθαι μῆκος εἰκοσιπέντε χιλιάδων καλάμων καὶ τὸ πλάτος δέκα χιλιάδων· τοῦτο θέλει εἶσθαι ἅγιον κατὰ πάντα τὰ ὅρια αὑτοῦ κύκλῳ.
2 Ἐκ τούτου θέλουσιν εἶσθαι διὰ τὸ ἁγιαστήριον πεντακόσιαι κατὰ μῆκος μὲ πεντακοσίας κατὰ πλάτος, τετράγωνον κύκλῳ, καὶ πεντήκοντα πῆχαι κύκλῳ διὰ τὰ προάστεια αὐτοῦ.
3 Κατὰ τοῦτο λοιπὸν τὸ μέτρον θέλεις μετρήσει μῆκος εἰκοσιπέντε χιλιάδων καὶ πλάτος δέκα χιλιάδων, καὶ ἐν τούτῳ θέλει εἶσθαι τὸ ἁγιαστήριον, τὸ ἅγιον τῶν ἁγίων.
4 Τοῦτο θέλει εἶσθαι ἐκ τῆς γῆς, ἁγία μερὶς διὰ τοὺς ἱερεῖς, τοὺς λειτουργοῦντας ἐν τῷ ἁγιαστηρίῳ, τοὺς πλησιάζοντας διὰ νὰ λειτουργῶσιν εἰς τὸν Κύριον· καὶ θέλει εἶσθαι εἰς αὐτοὺς τόπος διὰ οἰκίας καὶ τόπος ἅγιος διὰ τὸ ἁγιαστήριον.
5 Καὶ εἰκοσιπέντε χιλιάδας μήκους καὶ δέκα χιλιάδας πλάτους θέλουσιν ἔχει οἱ Λευΐται δι᾿ ἑαυτούς, οἱ ὑπηρέται τοῦ οἴκου, διὰ ἰδιοκτησίαν μετὰ εἴκοσι θαλάμων.
6 Καὶ θέλετε δώσει διὰ ἰδιοκτησίαν τῆς πόλεως πέντε χιλιάδας πλάτους καὶ εἰκοσιπέντε χιλιάδας μήκους πλησίον τῆς ἁγίας μερίδος· τοῦτο θέλει εἶσθαι δι᾿ ἅπαντα τὸν οἶκον Ἰσραήλ·
7 καὶ διὰ τὸν ἄρχοντα θέλει εἶσθαι μερὶς ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν τῆς ἁγίας μερίδος καὶ τῆς ἰδιοκτησίας τῆς πόλεως, κατὰ πρόσωπον τῆς ἁγίας μερίδος καὶ κατὰ πρόσωπον τῆς ἰδιοκτησίας τῆς πόλεως, ἀπὸ τοῦ δυτικοῦ πρὸς δυσμὰς καὶ ἀπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ πρὸς ἀνατολάς· καὶ τὸ μῆκος θέλει εἶσθαι πλησίον μιᾶς ἑκάστης τῶν μερίδων, ἀπὸ τοῦ δυτικοῦ ὁρίου πρὸς τὸ ἀνατολικὸν ὅριον.
8 Εἰς γῆν θέλει εἶσθαι εἰς αὐτὸν ἡ ἰδιοκτησία, ἐν τῷ Ἰσραήλ· καὶ οἱ ἄρχοντές μου δὲν θέλουσι πλέον καταβλίβει τὸν λαὸν μου· τὸ ὑπόλοιπον δὲ τῆς γῆς θέλουσι δώσει εἰς τὸν οἶκον Ἰσραήλ κατὰ τὰς φυλὰς αὐτῶν.
9 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἀρκεῖ εἰς ἐσᾶς, ἄρχοντες τοῦ Ἰσραήλ· ἀπομακρύνατε τὴν βίαν καὶ ἁρπαγήν καὶ κάμνετε κρίσιν καὶ δικαιοσύνην· σηκώσατε τὰς καταδυναστείας σας ἀπὸ τοῦ λαοῦ μου, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
10 Δικαίαν πλάστιγγα θέλετε ἔχει καὶ δίκαιον ἐφὰ καὶ δίκαιον βάθ.
11 Τὸ ἐφὰ καὶ τὸ βὰθ θέλουσιν εἶσθαι τοῦ αὐτοῦ μέτρου, ὥστε τὸ βὰθ νὰ περιλαμβάνῃ τὸ δέκατον τοῦ χομὸρ καὶ τὸ ἐφὰ τὸ δέκατον τοῦ χομόρ· τὸ μέτρον αὐτοῦ θέλει εἶσθαι κατὰ τὸ χομόρ.
12 Καὶ ὁ σίκλος θέλει εἶσθαι εἴκοσι γερά· εἴκοσι σίκλοι, εἰκοσιπέντε σίκλοι, δεκαπέντε σίκλοι, θέλει εἶσθαι ἡ μνᾶ σας.
13 Ἡ ὑψουμένη προσφορά, τὴν ὁποίαν θέλετε προσφέρει, εἶναι αὕτη· Τὸ ἕκτον τοῦ ἐφὰ ἑνὸς χομὸρ σίτου· καὶ θέλετε δίδει τὸ ἕκτον τοῦ ἐφὰ ἑνὸς χομόρ κριθῆς.
14 Περὶ δὲ τοῦ διατάγματος τοῦ ἐλαίου, ἑνὸς βὰθ ἐλαίου, θέλετε προσφέρει τὸ δέκατον τοῦ βὰθ διὰ ἕν κὸρ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕν χομὸρ ἐκ δέκα βάθ· διότι δέκα βὰθ εἶναι ἕν χομόρ.
15 Καὶ ἐκ τοῦ ποιμνίου ἕν πρόβατον ἀπὸ τῶν διακοσίων, ἀπὸ τῶν παχειῶν βοσκῶν τοῦ Ἰσραήλ, διὰ προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων καὶ διὰ ὁλοκαύτωμα καὶ διὰ εἰρηνικὰς προσφοράς, διὰ νὰ κάμνῃ ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
16 Πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς θέλει δίδει ταύτην τὴν ὑψουμένην προσφορὰν εἰς τὸν ἄρχοντα ἐν τῷ Ἰσραήλ.
17 Εἰς δὲ τὸν ἄρχοντα ἀνήκει νὰ δίδῃ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς ἐξ ἀλφίτων προσφορὰς καὶ τὰς σπονδάς, ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ ἐν ταῖς νεομηνίαις καὶ ἐν τοῖς σάββασι κατὰ πάσας τὰς πανηγύρεις τοῦ οἴκου Ἰσραήλ· αὐτὸς θέλει ἑτοιμάζει τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν καὶ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν καὶ τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὰς εἰρηνικὰς προσφοράς, διὰ νὰ κάμνῃ ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ.
18 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐν τῷ πρώτῳ μηνί, τῇ πρώτῃ τοῦ μηνός, θέλεις λαμβάνει μόσχον βοὸς ἄμωμον καὶ θέλεις καθαρίζει τὸ ἁγιαστήριον·
19 καὶ ὁ ἱερεὺς θέλει λαμβάνει ἀπὸ τοῦ αἵματος τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς καὶ θέλει θέτει ἐπὶ τοὺς παραστάτας τοῦ οἴκου καὶ ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς ὀφρύος τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐπὶ τοὺς παραστάτας τῆς πύλης τῆς ἐσωτέρας αὐλῆς.
20 Καὶ οὕτω θέλεις κάμνει τῇ ἑβδόμῃ τοῦ μηνὸς ὑπὲρ παντὸς ἁμαρτάνοντος ἐξ ἀγνοίας καὶ ὑπὲρ τοῦ ἁπλοῦ· οὕτω θέλετε κάμνει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τοῦ οἴκου.
21 Ἐν τῷ πρώτῳ μηνί, τῇ δεκάτῃ τετάρτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνός, θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς τὸ πάσχα, ἑορτή ἑπτὰ ἡμερῶν· ἄζυμα θέλουσι τρώγει.
22 Καὶ κατ᾿ ἐκείνην τὴν ἡμέραν ὁ ἄρχων θέλει ἑτοιμάζει ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ ὑπὲρ παντὸς τοῦ λαοῦ τῆς γῆς μόσχον διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας.
23 Καὶ ἐν ταῖς ἑπτὰ ἡμέραις τῆς ἑορτῆς θέλει κάμνει ὁλοκαυτώματα εἰς τὸν Κύριον, ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριοὺς ἀμώμους καθ᾿ ἡμέραν ἐν ταῖς ἑπτὰ ἡμέραις, καὶ τράγον ἐξ αἰγῶν καθ᾿ ἡμέραν διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας.
24 Καὶ θέλει ἑτοιμάζει προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων ἑνὸς ἐφὰ διὰ τὸν μόσχον καὶ ἑνὸς ἐφὰ διὰ τὸν κριὸν καὶ ἑνὸς ἵν ἐλαίου εἰς τὸ ἐφά.
25 Ἐν τῷ ἑβδόμῳ μηνί, τῇ δεκάτῃ πέμπτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνός, θέλει κάμνει ἐν τῇ ἑορτῇ κατὰ τὰ αὐτὰ ἑπτὰ ἡμέρας, κατὰ τὴν προσφορὰν τὴν περὶ ἁμαρτίας, κατὰ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ κατὰ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν καὶ κατὰ τὸ ἔλαιον.
1 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἡ πύλη τῆς ἐσωτέρας αὐλῆς, ἡ βλέπουσα πρὸς ἀνατολάς, θέλει εἶσθαι κεκλεισμένη τὰς ἕξ ἐργασίμους ἡμέρας· τὴν δὲ ἡμέραν τοῦ σαββάτου θέλει ἀνοίγεσθαι καὶ τὴν ἡμέραν τῆς νεομηνίας θέλει ἀνοίγεσθαι.
2 Καὶ ὁ ἄρχων θέλει εἰσέλθει διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς στοᾶς τῆς πύλης τῆς ἔξωθεν καὶ θέλει ἵστασθαι πλησίον τοῦ παραστάτου τῆς πύλης, καὶ οἱ ἱερεῖς θέλουσιν ἑτοιμάζει τὸ ὁλοκαύτωμα αὐτοῦ καὶ τὰς εἰρηνικὰς προσφορὰς αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς θέλει προσκυνήσει ἐπὶ τὸ κατώφλιον τῆς πύλης· τότε θέλει ἐξέλθει· ἡ πύλη ὅμως δὲν θέλει κλεισθῆ ἕως ἑσπέρας.
3 Ὁ λαὸς τῆς γῆς θέλει προσκυνεῖ ὡσαύτως εἰς τὴν εἴσοδον τῆς πύλης ταύτης ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἐν τοῖς σάββασι καὶ ἐν ταῖς νεομηνίαις.
4 Τὸ δὲ ὁλοκαύτωμα, τὸ ὁποῖον ὁ ἄρχων θέλει προσφέρει εἰς τὸν Κύριον τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου, θέλει εἶσθαι ἕξ ἀρνία ἄμωμα, καὶ κριὸς ἄμωμος.
5 Καὶ ἡ ἐξ ἀλφίτων προσφορὰ θέλει εἶσθαι ἕν ἐφὰ δι᾿ ἕνα κριόν· ἡ δὲ ἐξ ἀλφίτων προσφορὰ διὰ τὰ ἀρνία, ὅσον προαιρεῖται νὰ δώσῃ· καὶ ἕν ἵν ἐλαίου δι᾿ ἕν ἐφά.
6 Καὶ τὴν ἡμέραν τῆς νεομηνίας θέλει εἶσθαι μόσχος βοὸς ἄμωμος καὶ ἕξ ἀρνία καὶ κριός· ἄμωμα θέλουσιν εἶσθαι.
7 Καὶ θέλει ἑτοιμάζει προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων, ἕν ἐφὰ διὰ τὸν μόσχον καὶ ἕν ἐφὰ διὰ τὸν κριόν· διὰ δὲ τὰ ἀρνία, ὅσον εἶναι ἱκανή ἡ χεὶρ αὐτοῦ· καὶ ἕν ἵν ἐλαίου δι᾿ ἕν ἐφά.
8 Καὶ ὅταν ὁ ἄρχων εἰσέρχηται, θέλει εἰσέρχεσθαι διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς στοᾶς τῆς πύλης ταύτης καὶ θέλει ἐξέρχεσθαι διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς αὐτῆς.
9 Ὅταν ὅμως ὁ λαὸς τῆς γῆς ἔρχηται ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἐν ταῖς ἐπισήμοις ἑορταῖς, ὁ εἰσερχόμενος διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς βορείου πύλης διὰ νὰ προσκυνήσῃ θέλει ἐξέρχεσθαι διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς νοτίου πύλης· καὶ ὁ εἰσερχόμενος διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς νοτίου πύλης θέλει ἐξέρχεσθαι διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς βορείου πύλης· δὲν θέλει ἐπιστρέφει διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς πύλης, δι᾿ ἧς εἰσῆλθεν, ἀλλὰ θέλει ἐξέρχεσθαι διὰ τῆς ἀπέναντι.
10 Καὶ ὁ ἄρχων ἐν τῷ μέσῳ αὐτῶν εἰσερχομένων θέλει εἰσέρχεσθαι, καὶ ἐξερχομένων θέλει ἐξέρχεσθαι.
11 Καὶ ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ ἐν ταῖς πανηγύρεσιν ἡ ἐξ ἀλφίτων προσφορὰ θέλει εἶσθαι ἕν ἐφὰ διὰ τὸν μόσχον καὶ ἕν ἐφὰ διὰ τὸν κριόν, διὰ δὲ τὰ ἀρνία, ὅσον προαιρεῖται νὰ δώσῃ· καὶ ἕν ἵν ἐλαίου δι᾿ ἕν ἐφά.
12 Ὅταν δὲ ὁ ἄρχων ἑτοιμάζῃ αὐτοπροαίρετον ὁλοκαύτωμα ἤ προσφορὰς εἰρηνικὰς αὐτοπροαιρέτους εἰς τὸν Κύριον, τότε θέλουσιν ἀνοίγει εἰς αὐτὸν τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολάς, καὶ θέλει ἑτοιμάζει τὸ ὁλοκαύτωμα αὑτοῦ καὶ τὰς εἰρηνικὰς προσφορὰς αὑτοῦ, καθὼς κάμνει ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου· τότε θέλει ἐξέρχεσθαι, καὶ μετὰ τὴν ἐξέλευσιν αὐτοῦ θέλουσι κλείει τὴν πύλην.
13 Θέλεις δὲ ἑτοιμάζει καθ᾿ ἡμέραν ὁλοκαύτωμα εἰς τὸν Κύριον ἐξ ἀρνίου ἐνιαυσίου ἀμώμου· καθ᾿ ἑκάστην πρωΐαν θέλεις ἑτοιμάζει αὐτό.
14 Καὶ θέλεις ἑτοιμάζει δι᾿ αὐτὸ προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων καθ᾿ ἑκάστην πρωΐαν, τὸ ἕκτον τοῦ ἐφὰ καὶ ἔλαιον τὸ τρίτον τοῦ ἵν, διὰ νὰ ἀναμιγνύῃς αὐτὸ μετὰ τῆς σεμιδάλεως· προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων εἰς τὸν Κύριον διὰ παντὸς κατὰ πρόσταγμα αἰώνιον.
15 Καὶ θέλουσιν ἑτοιμάζει τὸ ἀρνίον καὶ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν καὶ τὸ ἔλαιον καθ᾿ ἑκάστην πρωΐαν, ὁλοκαύτωμα παντοτεινόν.
16 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἐὰν ὁ ἄρχων δώσῃ δῶρον εἴς τινα ἐκ τῶν υἱῶν αὑτοῦ, τοῦτο θέλει εἶσθαι κληρονομία αὐτοῦ· τῶν υἱῶν αὐτοῦ εἶναι· ἰδιοκτησία αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἐν κληρονομίᾳ.
17 Ἀλλ᾿ ἐὰν δώσῃ δῶρον ἐκ τῆς κληρονομίας αὑτοῦ εἴς τινα ἐκ τῶν δούλων αὑτοῦ τότε θέλει εἶσθαι αὐτοῦ ἕως τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως· μετὰ τοῦτο θέλει ἐπιστρέφει εἰς τὸν ἄρχοντα· διότι ἡ κληρονομία αὐτοῦ εἶναι τῶν υἱῶν αὐτοῦ· αὐτῶν θέλει εἶσθαι.
18 Ὁ δὲ ἄρχων δὲν θέλει λαμβάνει ἐκ τῆς κληρονομίας τοῦ λαοῦ, ἐκβάλλων αὐτοὺς διὰ καταδυναστείας ἐκ τῆς ἰδιοκτησίας αὐτῶν· ἐκ τῆς ἰδιοκτησίας αὑτοῦ θέλει κληροδοτήσει τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ, διὰ νὰ μή διασκορπίζηται ὁ λαὸς μου ἕκαστος ἐκ τῆς ἰδιοκτησίας αὑτοῦ.
19 Ἔπειτα μὲ ἔφερε διὰ τῆς εἰσόδου τῆς εἰς τὰ πλάγια τῆς πύλης πρὸς τοὺς ἁγίους θαλάμους τῶν ἱερέων τοὺς βλέποντας πρὸς βορρᾶν· καὶ ἰδού, ἐκεῖ τόπος εἰς τὸ ἐνδότερον πρὸς δυσμάς.
20 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, οὗτος εἶναι ὁ τόπος, ὅπου οἱ ἱερεῖς θέλουσι βράζει τὴν περὶ ἀνομίας προσφορὰν καὶ τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφοράν, ὅπου θέλουσι ψήνει τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφοράν, διὰ νὰ μή ἐκφέρωσιν αὐτὰ εἰς τὴν αὐλήν τὴν ἐξωτέραν, διὰ νὰ ἁγιάσωσι τὸν λαόν.
21 Καὶ μὲ ἐξήγαγεν εἰς τὴν αὐλήν τὴν ἐξωτέραν καὶ μὲ περιέφερεν εἰς τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς αὐλῆς· καὶ ἰδού, αὐλή ἐν ἑκάστῃ γωνίᾳ τῆς αὐλῆς.
22 κατὰ τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς αὐλῆς ἦσαν αὐλαὶ ἡνωμέναι, τεσσαράκοντα πηχῶν τὸ μήκος καὶ τριάκοντα τὸ πλάτος· αἱ τέσσαρες αὗται γωνίαι ἦσαν τοῦ αὐτοῦ μέτρου.
23 Καὶ ἦτο σειρὰ οἰκοδομῶν κύκλῳ αὐτῶν, κύκλῳ τῶν τεσσάρων αὐτῶν· καὶ ἦσαν μαγειρεῖα κατεσκευασμένα ὑποκάτω τῶν σειρῶν κύκλῳ.
24 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Ταῦτα εἶναι τὰ οἰκήματα τῶν μαγείρων, ὅπου οἱ ὑπηρέται τοῦ οἴκου θέλουσι βράζει τὰς θυσίας τοῦ λαοῦ.
1 Καὶ μὲ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν θύραν τοῦ οἴκου· καὶ ἰδού, ὕδατα ἐξερχόμενα κάτωθεν ἀπὸ τοῦ κατωφλίου τοῦ οἴκου πρὸς ἀνατολάς· διότι τὸ μέτωπον τοῦ οἴκου ἦτο πρὸς ἀνατολάς, καὶ τὰ ὕδατα κατέβαινον κάτωθεν ἀπὸ τοῦ δεξιοῦ πλαγίου τοῦ οἴκου, κατὰ τὸ νότιον τοῦ θυσιαστηρίου.
2 Καὶ μὲ ἐξήγαγε διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν καὶ μὲ ἔφερε κύκλῳ διὰ τῆς ἔξωθεν ὁδοῦ πρὸς τὴν πύλην τὴν ἐξωτέραν, διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς βλεπούσης πρὸς ἀνατολάς· καὶ ἰδού, τὰ ὕδατα ἔρρεον ἀπὸ τοῦ δεξιοῦ πλαγίου.
3 Καὶ ὁ ἄνθρωπος, ὅστις εἶχε τὸ μέτρον ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ, ἐξελθὼν πρὸς ἀνατολὰς ἐμέτρησε χιλίας πήχας καὶ μὲ διεβίβασε διὰ τῶν ὑδάτων· τὰ ὕδατα ἦσαν ἕως τῶν ἀστραγάλων.
4 Καὶ ἐμέτρησε χιλίας καὶ μὲ διεβίβασε διὰ τῶν ὑδάτων· τὰ ὕδατα ἦσαν ἕως τῶν γονάτων. Πάλιν ἐμέτρησε χιλίας καὶ μὲ διεβίβασε· τὰ ὕδατα ἦσαν ἕως τῆς ὀσφύος.
5 Ἔπειτα ἐμέτρησε χιλίας· καὶ ἦτο ποταμός, τὸν ὁποῖον δὲν ἠδυνάμην νὰ διαβῶ, διότι τὰ ὕδατα ἦσαν ὑψωμένα, ὕδατα κολυμβήματος, ποταμὸς ἀδιάβατος.
6 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Εἶδες, υἱὲ ἀνθρώπου; Τότε μὲ ἔφερε καὶ μὲ ἐπέστρεψεν εἰς τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ.
7 Καὶ ὅτε ἐπέστρεψα, ἰδού, κατὰ τὸ χείλος τοῦ ποταμοῦ δένδρα πολλὰ σφόδρα, ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν.
8 Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Τὰ ὕδατα ταῦτα ἐξέρχονται πρὸς τὴν ἀνατολικήν γῆν καὶ καταβαίνουσιν εἰς τὴν πεδινήν καὶ εἰσέρχονται εἰς τὴν θάλασσαν· καὶ ὅταν ἐκχυθῶσιν εἰς τὴν θάλασσαν, τὰ ὕδατα αὐτῆς θέλουσιν ἰαθῆ.
9 Καὶ πᾶν ἔμψυχον ἕρπον, εἰς ὅσα μέρη ἤθελον ἐπέλθει οὗτοι οἱ ποταμοί, θέλει ζῇ· καὶ θέλει εἶσθαι ἐκεῖ πλῆθος ἰχθύων πολὺ σφόδρα, ἐπειδή τὰ ὕδατα ταῦτα ἔρχονται ἐκεῖ· διότι θέλουσιν ἰαθῆ· καὶ θέλουσι ζῇ τὰ πάντα, ὅπου ὁ ποταμὸς ἔρχεται.
10 Καὶ οἱ ἁλιεῖς θέλουσιν ἵστασθαι ἐπ᾿ αὐτήν ἀπὸ Ἔν-γαδδὶ ἕως Ἔν-ἐγλαΐμ· ἐκεῖ θέλουσιν ἐξαπλόνει τὰ δίκτυα· οἱ ἰχθύες αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι κατὰ τὰ εἴδη αὑτῶν ὡς οἱ ἰχθύες τῆς μεγάλης θαλάσσης, πολλοὶ σφόδρα.
11 Οἱ ἑλώδεις ὅμως τόποι αὐτῆς καὶ οἱ βαλτώδεις αὐτῆς δὲν θέλουσιν ἰαθῆ· θέλουσιν εἶσθαι διωρισμένοι διὰ ἅλας.
12 Πλησίον δὲ τοῦ ποταμοῦ ἐπὶ τοῦ χείλους αὐτοῦ, ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν, θέλουσιν αὐξάνεσθαι δένδρα παντὸς εἴδους διὰ τροφήν, τῶν ὁποίων τὰ φύλλα δὲν θέλουσι μαραίνεσθαι καὶ ὁ καρπὸς αὐτῶν δὲν θέλει ἐκλείψει· νέος καρπὸς θέλει γεννᾶσθαι καθ᾿ ἕκαστον μῆνα, διότι τὰ ὕδατα αὐτοῦ ἐξέρχονται ἀπὸ τοῦ ἁγιαστηρίου· καὶ ὁ καρπὸς αὐτῶν θέλει εἶσθαι διὰ τροφήν καὶ τὸ φύλλον αὐτῶν διὰ ἰατρείαν.
13 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· ταῦτα θέλουσιν εἶσθαι τὰ ὅρια, διὰ τῶν ὁποίων θέλετε κληρονομήσει τὴν γῆν κατὰ τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ· ὁ Ἰωσήφ θέλει ἔχει δύο μερίδας.
14 Σεῖς δὲ θέλετε κληρονομήσει αὐτήν, ἕκαστος καθὼς ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ· περὶ τῆς ὁποίας ὕψωσα τὴν χεῖρά μου ὅτι θέλω δώσει αὐτήν εἰς τοὺς πατέρας σας· καὶ ἡ γῆ αὕτη θέλει κληρωθῆ εἰς ἐσᾶς εἰς κληρονομίαν.
15 Καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι τὸ ὅριον τῆς γῆς πρὸς τὸ βόρειον πλάγιον, ἀπὸ τῆς θαλάσσης τῆς μεγάλης, κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς Ἐθλών, καθὼς ὑπάγει τις εἰς Σεδάδ,
16 Αἰμάθ, Βηρωθά, Σιβραΐμ, ἥτις εἶναι ἀναμέσον τοῦ ὁρίου τῆς Δαμασκοῦ καὶ τοῦ ὁρίου τῆς Αἰμάθ, Ἀσὰρ-ἁττιχών, ἡ πλησίον τῶν ὁρίων τῆς Αὐράν.
17 Καὶ τὸ ὅριον ἀπὸ τῆς θαλάσσης θέλει εἶσθαι Ἀσὰρ-ἐνάν, τὸ ὅριον τῆς Δαμασκοῦ, καὶ τὸ βόρειον τὸ κατὰ βορρᾶν, καὶ τὸ ὅριον τῆς Αἰμάθ. Καὶ τοῦτο εἶναι τὸ βόρειον πλευρόν.
18 Τὸ δὲ ἀνατολικὸν πλευρὸν θέλετε μετρήσει ἀπὸ Αὐρὰν καὶ ἀπὸ Δαμασκοῦ καὶ ἀπὸ Γαλαὰδ καὶ ἀπὸ τῆς γῆς τοῦ Ἰσραήλ κατὰ τὸν Ἰορδάνην, ἀπὸ τοῦ ὁρίου τοῦ πρὸς τὴν θάλασσαν τὴν ἀνατολικήν. Καὶ τοῦτο εἶναι τὸ ἀνατολικὸν πλευρόν.
19 Τὸ δὲ μεσημβρινὸν πλευρὸν πρὸς νότον, ἀπὸ Θαμὰρ ἕως τῶν ὑδάτων τῆς Μεριβὰ Κάδης, κατὰ τὴν ἔκτασιν τοῦ χειμάρρου ἕως τῆς μεγάλης θαλάσσης. Καὶ τοῦτο εἶναι τὸ νότιον πλευρὸν πρὸς μεσημβρίαν.
20 Τὸ δὲ δυτικὸν πλευρὸν θέλει εἶσθαι ἡ μεγάλη θάλασσα ἀπὸ τοῦ ὁρίου, ἑωσοῦ ἔλθῃ τις κατέναντι τῆς Αἰμάθ. Τοῦτο εἶναι τὸ δυτικὸν πλευρόν.
21 Οὕτω θέλετε διαιρέσει τὴν γῆν ταύτην μεταξὺ σας κατὰ τὰς φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ.
22 Καὶ θέλετε κληρώσει αὐτήν εἰς ἑαυτοὺς διὰ κληρονομίαν, μετὰ τῶν ξένων τῶν παροικούντων μεταξὺ σας, ὅσοι γεννήσωσιν υἱοὺς ἐν μέσῳ σας· καὶ θέλουσιν εἶσθαι εἰς ἐσᾶς ὡς αὐτόχθονες μεταξὺ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ· θέλουσιν ἔχει μεθ᾿ ὑμῶν κληρονομίαν μεταξὺ τῶν φυλῶν Ἰσραήλ.
23 Καὶ εἰς ἥν τινα φυλήν παροικῇ ὁ ξένος, ἐκεῖ θέλετε δώσει εἰς αὐτὸν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
1 Ταῦτα δὲ εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν φυλῶν· ἀπὸ τοῦ βορείου ἄκρου, κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς Ἐθλών, καθὼς ὑπάγει τις εἰς Αἰμάθ, Ἀσὰρ-ἐνάν, τὸ ὅριον τῆς Δαμασκοῦ πρὸς βορρᾶν, κατὰ τὸ μέρος τῆς Αἰμάθ· καὶ ταῦτα εἶναι τὸ ἀνατολικὸν αὐτοῦ πλευρὸν καὶ τὸ δυτικόν· τοῦ Δάν, ἕν μερίδιον.
2 Καὶ πλησίον τοῦ ὁρίου τοῦ Δάν, ἀπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ πλευροῦ ἕως τοῦ δυτικοῦ πλευροῦ, τοῦ Ἀσήρ, ἕν.
3 Καὶ πλησίον τοῦ ὁρίου τοῦ Ἀσήρ, ἀπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ πλευροῦ ἕως τοῦ δυτικοῦ πλευροῦ, τοῦ Νεφθαλί, ἕν.
4 Καὶ πλησίον τοῦ ὁρίου τοῦ Νεφθαλί, ἀπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ πλευροῦ ἕως τοῦ δυτικοῦ πλευροῦ, τοῦ Μανασσῆ, ἕν.
5 Καὶ πλησίον τοῦ ὁρίου τοῦ Μανασσῆ, ἀπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ πλευροῦ ἕως τοῦ δυτικοῦ πλευροῦ, τοῦ Ἐφραΐμ, ἕν.
6 Καὶ πλησίον τοῦ ὁρίου τοῦ Ἐφραΐμ, ἀπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ πλευροῦ ἕως τοῦ δυτικοῦ πλευροῦ, τοῦ Ῥουβήν, ἕν.
7 Καὶ πλησίον τοῦ ὁρίου τοῦ Ῥουβήν, ἀπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ πλευροῦ ἕως τοῦ δυτικοῦ πλευροῦ, τοῦ Ἰούδα, ἕν.
8 Καὶ πλησίον τοῦ ὁρίου τοῦ Ἰούδα, ἀπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ πλευροῦ ἕως τοῦ δυτικοῦ πλευροῦ, θέλει εἶσθαι τὸ μερίδιον, τὸ ὁποῖον θέλετε ἀφιερώσει ἀπὸ εἰκοσιπέντε χιλιάδων καλάμων εἰς πλάτος, κατὰ δὲ τὸ μῆκος ὡς ἕν τῶν ἄλλων μεριδίων, ἀπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ πλευροῦ ἕως τοῦ δυτικοῦ πλευροῦ· καὶ τὸ ἁγιαστήριον θέλει εἶσθαι ἐν μέσῳ αὐτοῦ.
9 Ἡ μερίς, τὴν ὁποίαν θέλετε ἀφιερώσει εἰς τὸν Κύριον, θέλει εἶσθαι ἀπὸ εἴκοσιπέντε χιλιάδων κατὰ μῆκος καὶ δέκα χιλιάδων κατὰ πλάτος.
10 Καὶ δι᾿ αὐτούς, διὰ τοὺς ἱερεῖς, θέλει εἶσθαι αὕτη ἡ ἁγία μερίς, πρὸς βορρᾶν εἴκοσιπέντε χιλιάδων κατὰ μῆκος καὶ πρὸς δυσμὰς δέκα χιλιάδων κατὰ πλάτος καὶ πρὸς ἀνατολὰς δέκα χιλιάδων κατὰ πλάτος καὶ πρὸς νότον εἴκοσιπέντε χιλιάδων κατὰ μῆκος· καὶ τὸ ἁγιαστήριον τοῦ Κυρίου θέλει εἶσθαι ἐν μέσῳ αὐτοῦ.
11 Αὕτη θέλει εἶσθαι διὰ τοὺς ἱερεῖς τοὺς καθιερωθέντας, ἐκ τῶν υἱῶν Σαδώκ, τοὺς φυλάξαντας τὴν φυλακήν μου, τοὺς μή ἀποπλανηθέντας εἰς τὴν ἀποπλάνησιν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καθὼς ἀπεπλανήθησαν οἱ Λευΐται.
12 Καὶ αὕτη ἡ ἀφιερωθεῖσα μερὶς τῆς γῆς θέλει εἶσθαι εἰς αὐτοὺς ἁγιωτάτη, πλησίον τοῦ ὁρίου τῶν Λευϊτῶν.
13 Καὶ πλησίον τοῦ ὁρίου τῶν ἱερέων θέλουσιν ἔχει οἱ Λευΐται εἴκοσιπέντε χιλιάδας κατὰ μῆκος καὶ δέκα χιλιάδας κατὰ πλάτος· ὅλον τὸ μῆκος θέλει εἶσθαι εἴκοσιπέντε χιλιάδων καὶ τὸ πλάτος δέκα χιλιάδων.
14 Καὶ δὲν θέλουσι πωλήσει ἐξ αὐτοῦ οὐδὲ θέλουσιν ἀλλάξει οὐδὲ θέλουσιν ἀπαλλοτριώσει τὰ πρωτογεννήματα τῆς γῆς· διότι εἶναι ἅγιον εἰς τὸν Κύριον.
15 Αἱ δὲ πέντε χιλιάδες αἱ περισσεύουσαι εἰς τὸ πλάτος ἀπέναντι τῶν εἴκοσιπέντε χιλιάδων θέλουσιν εἶσθαι τόπος βέβηλος διὰ τὴν πόλιν, πρὸς κατοίκησιν καὶ διὰ προάστεια· καὶ ἡ πόλις θέλει εἶσθαι ἐν μέσῳ αὐτοῦ.
16 Καὶ ταῦτα θέλουσιν εἶσθαι τὰ μέτρα αὐτῆς· τὸ βόρειον πλευρὸν τέσσαρες χιλιάδες καὶ πεντακόσιαι καὶ τὸ μεσημβρινὸν πλευρὸν τέσσαρες χιλιάδες καὶ πεντακόσιαι καὶ κατὰ τὸ ἀνατολικὸν πλευρὸν τέσσαρες χιλιάδες καὶ πεντακόσιαι καὶ τὸ δυτικὸν πλευρὸν τέσσαρες χιλιάδες καὶ πεντακόσιαι.
17 Καὶ τὰ προάστεια τῆς πόλεως θέλουσιν εἶσθαι πρὸς βορρᾶν διακόσιαι πεντήκοντα καὶ πρὸς νότον διακόσιαι πεντήκοντα καὶ πρὸς ἀνατολὰς διακόσιαι πεντήκοντα καὶ πρὸς δυσμὰς διακόσιαι πεντήκοντα.
18 Καὶ τὸ ἐπίλοιπον κατὰ μῆκος τὸ συνεχόμενον μετὰ τῆς ἁγίας μερίδος, δέκα χιλιάδες πρὸς ἀνατολὰς καὶ δέκα χιλιάδες πρὸς δυσμάς, καὶ θέλει συνέχεσθαι μετὰ τῆς ἁγίας μερίδος, καὶ τὰ γεννήματα αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι διὰ τροφήν τῶν ὑπηρετούντων τὴν πόλιν.
19 Καὶ οἱ ὑπηρετοῦντες τὴν πόλιν θέλουσιν ὑπηρετεῖ αὐτήν ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ.
20 Ἃπαν τὸ ἀφιέρωμα θέλει εἶσθαι εἰκοσιπέντε χιλιάδων μετὰ εἰκοσιπέντε χιλιάδων· τετράγωνον θέλετε ἀφιερώσει τὴν ἁγίαν μερίδα, μετὰ τῆς ἰδιοκτησίας τῆς πόλεως.
21 Καὶ τὸ ὑπόλοιπον θέλει εἶσθαι διὰ τὸν ἄρχοντα, ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν τῆς ἁγίας μερίδος, καὶ τῆς ἰδιοκτησίας τῆς πόλεως, ἀπέναντι τῶν εἰκοσιπέντε χιλιάδων τοῦ ἀφιερώματος κατὰ τὸ ἀνατολικὸν ὅριον, καὶ πρὸς δυσμὰς ἀπέναντι τῶν εἰκοσιπέντε χιλιάδων κατὰ τὸ δυτικὸν ὅριον, πλησίον τῶν μερίδων τοῦ ἄρχοντος. Οὕτω θέλει εἶσθαι ἁγία μερίς· καὶ τὸ ἁγιαστήριον τοῦ οἴκου ἐν μέσῳ αὐτοῦ.
22 Καὶ ἐκ τῆς ἰδιοκτησίας τῶν Λευϊτῶν καὶ ἐκ τῆς ἰδιοκτησίας τῆς πόλεως, αἵτινες εἶναι ἐν μέσῳ τοῦ ἀνήκοντος εἰς τὸν ἄρχοντα, μεταξὺ τοῦ ὁρίου τοῦ Ἰούδα καὶ τοῦ ὁρίου τοῦ Βενιαμίν, τοῦτο θέλει εἶσθαι τοῦ ἄρχοντος.
23 Περὶ δὲ τῶν ἐπιλοίπων φυλῶν, ἀπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ πλευροῦ ἕως τοῦ δυτικοῦ πλευροῦ, τοῦ Βενιαμίν, ἕν μερίδιον.
24 Καὶ πλησίον τοῦ ὁρίου τοῦ Βενιαμίν, ἀπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ πλευροῦ ἕως τοῦ δυτικοῦ πλευροῦ, τοῦ Συμεών, ἕν.
25 Καὶ πλησίον τοῦ ὁρίου τοῦ Συμεών, ἀπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ πλευροῦ ἕως τοῦ δυτικοῦ πλευροῦ, τοῦ Ἰσσάχαρ, ἕν.
26 Καὶ πλησίον τοῦ ὁρίου τοῦ Ἰσσάχαρ, ἀπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ πλευροῦ ἕως τοῦ δυτικοῦ πλευροῦ, τοῦ Ζαβουλών, ἕν.
27 Καὶ πλησίον τοῦ ὁρίου τοῦ Ζαβουλών, ἀπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ πλευροῦ ἕως τοῦ δυτικοῦ πλευροῦ, τοῦ Γάδ, ἕν.
28 Καὶ πλησίον τοῦ ὁρίου τοῦ Γὰδ κατὰ τὸ μεσημβρινὸν πλευρὸν πρὸς νότον, τὸ ὅριον θέλει εἶσθαι ἀπὸ Θαμὰρ ἕως τῶν ὑδάτων τῆς Μεριβὰ Κάδης, κατὰ τὸν χείμαρρον ἕως τῆς μεγάλης θαλάσσης.
29 Αὕτη εἶναι ἡ γῆ, τὴν ὁποίαν θέλετε κληρώσει εἰς τὰς φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ διὰ κληρονομίαν, καὶ αὕται εἶναι αἱ μερίδες αὐτῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
30 Καὶ αὕτη εἶναι ἡ ἔκτασις τῆς πόλεως ἡ πρὸς βορρᾶν, τέσσαρες χιλιάδες καὶ πεντακόσια μέτρα.
31 Καὶ αἱ πύλαι τῆς πόλεως θέλουσιν εἶσθαι κατὰ τὰ ὀνόματα τῶν φυλῶν Ἰσραήλ· τρεῖς πύλαι πρὸς βορρᾶν· ἡ πύλη τοῦ Ῥουβήν μία, ἡ πύλη τοῦ Ἰούδα μία, πύλη τοῦ Λευΐ μία.
32 Καὶ κατὰ τὸ ἀνατολικὸν πλευρὸν τέσσαρες χιλιάδες καὶ πεντακόσια μέτρα· καὶ τρεῖς πύλαι· καὶ ἡ πύλη τοῦ Ἰωσήφ μία, ἡ πύλη τοῦ Βενιαμίν μία, ἡ πύλη τοῦ Δὰν μία.
33 Καὶ κατὰ τὸ μεσημβρινὸν πλευρὸν τέσσαρες χιλιάδες καὶ πεντακόσια μέτρα, καὶ τρεῖς πύλαι· ἡ πύλη τοῦ Συμεὼν μία, ἡ πύλη τοῦ Ἰσσάχαρ μία, ἡ πύλη τοῦ Ζαβουλὼν μία.
34 Κατὰ τὸ δυτικὸν πλευρὸν τέσσαρες χιλιάδες καὶ πεντακόσια· αἱ πύλαι αὐτῶν τρεῖς· ἡ πύλη τοῦ Γάδ μία, ἡ πύλη τοῦ Ἀσήρ μία, ἡ πύλη τοῦ Νεφθαλὶ μία.
35 Ἡ περιφέρεια ἦτο δεκαοκτὼ χιλιάδων μέτρων. Καὶ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως ἀπ᾿ ἐκείνης τῆς ἡμέρας θέλει εἶσθαι, Ὁ Κύριος ἐκεῖ.