1 Οἱ λόγοι τοῦ Ἱερεμίου υἱοῦ τοῦ Χελκίου, ἐκ τῶν ἱερέων τῶν ἐν Ἀναθὼθ ἐν γῇ Βενιαμίν·
2 πρὸς τὸν ὁποῖον ἔγεινε λόγος Κυρίου ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Ἰωσίου υἱοῦ τοῦ Ἀμὼν βασιλέως Ἰούδα, κατὰ τὸ δέκατον τρίτον ἔτος τῆς βασιλείας αὐτοῦ.
3 Ἔγεινε καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Ἰωακείμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσίου βασιλέως Ἰούδα, μέχρι τοῦ τέλους τοῦ ἑνδεκάτου ἔτους τοῦ Σεδεκίου, υἱοῦ τοῦ Ἰωσίου βασιλέως Ἰούδα, μέχρι τῆς αἰχμαλωσίας τῆς Ἱερουσαλήμ, κατὰ τὸν πέμπτον μῆνα.
4 Καὶ λόγος Κυρίου ἔγεινε πρὸς ἐμὲ λέγων,
5 Πρὶν σὲ μορφώσω ἐν τῇ κοιλίᾳ, σὲ ἐγνώρισα· καὶ πρὶν ἐξέλθῃς ἐκ τῆς μήτρας, σὲ ἡγίασα· προφήτην εἰς τὰ ἔθνη σὲ κατέστησα.
6 Καὶ ἐγὼ εἶπα, Ὦ, Κύριε Θεέ, ἰδού, δὲν ἐξεύρω νὰ λαλήσω· διότι εἶμαι παιδίον.
7 Ὁ δὲ Κύριος εἶπε πρὸς ἐμέ, Μή λέγε, εἶμαι παιδίον· διότι θέλεις ὑπάγει πρὸς πάντας, πρὸς τοὺς ὁποίους θέλω σὲ ἐξαποστείλει· καὶ πάντα ὅσα σὲ προστάξω, θέλεις εἰπεῖ.
8 Μή φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· διότι ἐγὼ εἶμαι μετὰ σοῦ διὰ νὰ σὲ ἐλευθερόνω, λέγει Κύριος.
9 Καὶ ἐξέτεινε Κύριος τὴν χεῖρα αὑτοῦ καὶ ἤγγισε τὸ στόμα μου· καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ἰδού, ἔθεσα τοὺς λόγους μου ἐν τῷ στόματί σου.
10 Ἰδέ, σὲ κατέστησα σήμερον ἐπὶ τὰ ἔθνη καὶ ἐπὶ τὰς βασιλείας, διὰ νὰ ἐκριζόνῃς καὶ νὰ κατασκάπτῃς καὶ νὰ καταστρέφῃς καὶ νὰ κατεδαφίζῃς, νὰ ἀνοικοδομῇς καὶ νὰ καταφυτεύῃς.
11 Λόγος Κυρίου ἔγεινεν ἔτι πρὸς ἐμὲ λέγων, Τί βλέπεις σύ, Ἱερεμία; Καὶ εἶπα, Βλέπω βακτηρίαν ἀμυγδαλίνην.
12 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Καλῶς εἶδες· διότι ἐγὼ θέλω ταχύνει νὰ ἐκπληρώσω τὸν λόγον μου.
13 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμὲ ἐκ δευτέρου λέγων, Τί βλέπεις σύ; Καὶ εἶπα, Βλέπω λέβητα ἀναβράζοντα· καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἶναι πρὸς βορρᾶν.
14 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ἀπὸ βορρᾶ θέλει ἐκχυθῆ τὸ κακὸν ἐπὶ πάντας τοὺς κατοίκους τῆς γῆς.
15 Διότι ἰδού, ἐγὼ θέλω καλέσει πάσας τὰς οἰκογενείας τῶν βασιλείων τοῦ βορρᾶ, λέγει Κύριος· καὶ θέλουσιν ἐλθεῖ καὶ θέλουσι θέσει ἕκαστος τὸν θρόνον αὑτοῦ ἐν τῇ εἰσόδῳ τῶν πυλῶν τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ τείχη αὐτῆς κύκλῳ καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα.
16 Καὶ θέλω προφέρει τὰς κρίσεις μου ἐναντίον αὐτῶν περὶ πάσης τῆς κακίας αὐτῶν· διότι μὲ ἐγκατέλιπον καὶ ἐθυμίασαν εἰς θεοὺς ἀλλοτρίους καὶ προσεκύνησαν τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὑτῶν.
17 Σὺ λοιπὸν περίζωσον τὴν ὀσφὺν σου καὶ σηκώθητι καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτοὺς πάντα ὅσα ἐγὼ σὲ προστάξω· μή φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, μήποτε τάχα σὲ ἀφήσω νὰ πέσῃς εἰς ἀμηχανίαν ἔμπροσθεν αὐτῶν.
18 Διότι, ἰδού, ἐγὼ σὲ ἔθεσα σήμερον ὡς πόλιν ὀχυρὰν καὶ ὡς στήλην σιδηρὰν καὶ ὡς τείχη χάλκινα ἐναντίον πάσης τῆς γῆς, ἐναντίον τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα, ἐναντίον τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ, ἐναντίον τῶν ἱερέων αὐτοῦ καὶ ἐναντίον τοῦ λαοῦ τῆς γῆς·
19 καὶ θέλουσι σὲ πολεμήσει ἀλλὰ δὲν θέλουσιν ὑπερισχύσει ἐναντίον σου· διότι ἐγὼ εἶμαι μετὰ σοῦ διὰ νὰ σὲ ἐλευθερόνω, λέγει Κύριος.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμὲ λέγων,
2 Ὕπαγε καὶ βόησον εἰς τὰ ὦτα τῆς Ἱερουσαλήμ λέγων, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἐνθυμοῦμαι περὶ σοῦ τὴν πρὸς σὲ εὐμένειάν μου ἐν τῇ νεότητί σου, τὴν ἀγάπην τῆς νυμφεύσεώς σου, ὅτε μὲ ἠκολούθεις ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐν γῇ ἀσπάρτῳ·
3 ὁ Ἰσραήλ ἦτο ἅγιος εἰς τὸν Κύριον, ἀπαρχή τῶν γεννημάτων αὐτοῦ· πάντες οἱ κατατρώγοντες αὐτὸν ἦσαν ἔνοχοι· κακὸν ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτούς, λέγει Κύριος.
4 Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, οἶκος Ἰακὼβ καὶ πᾶσαι αἱ συγγένειαι τοῦ οἴκου Ἰσραήλ·
5 Οὕτω λέγει Κύριος· Ποῖαν ἀδικίαν εὕρηκαν ἐν ἐμοὶ οἱ πατέρες σας, ὥστε ἀπεμακρύνθησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ περιεπάτηααν ὀπίσω τῆς ματαιότητος καὶ ἐματαιώθησαν;
6 καὶ δὲν εἶπον, Ποῦ εἶναι ὁ Κύριος, ὁ ἀναβιβάσας ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὁ ὁδηγήσας ἡμᾶς διὰ τῆς ἐρήμου, διὰ τόπου ἐρημίας καὶ χασμάτων, διὰ τόπου ἀνυδρίας καὶ σκιᾶς θανάτου, διὰ τόπου τὸν ὁποῖον δὲν ἐπέρασεν ἄνθρωπος καὶ ὅπου ἄνθρωπος δὲν κατῴκησε;
7 Καὶ σᾶς εἰσήγαγον εἰς τόπον καρποφόρον, διὰ νὰ τρώγητε τοὺς καρποὺς αὐτοῦ καὶ τὰ ἀγαθὰ αὐτοῦ· ἀφοῦ ὅμως εἰσήλθετε, ἐμιάνατε τὴν γῆν μου καὶ κατεστήσατε βδέλυγμα τὴν κληρονομίαν μου.
8 Οἱ ἱερεῖς δὲν εἶπον, Ποῦ εἶναι ὁ Κύριος; καὶ οἱ κρατοῦντες τὸν νόμον δὲν μὲ ἐγνώρισαν· καὶ οἱ ποιμένες ἐγίνοντο παραβάται ἐναντίον μου, καὶ οἱ προφῆται προεφήτευον διὰ τοῦ Βάαλ καὶ περιεπάτουν ὀπίσω πραγμάτων ἀνωφελῶν.
9 Διὰ τοῦτο ἔτι θέλω κριθῆ μὲ ἐσᾶς, λέγει Κύριος, καὶ μὲ τοὺς υἱοὺς τῶν υἱῶν σας θέλω κριθῆ.
10 Διότι διάβητε εἰς τὰς νήσους τῶν Κητιαίων καὶ ἰδέτε· καὶ πέμψατε εἰς Κηδάρ· καὶ παρατηρήσατε ἐπιμελῶς, καὶ ἰδέτε ἄν ἐστάθη τοιοῦτον πρᾶγμα.
11 Ἤλλαξεν ἔθνος θεούς, ἄν καὶ οὗτοι δὲν ἦναι θεοί; ὁ λαὸς μου ὅμως ἤλλαξε τὴν δόξαν αὑτοῦ μὲ πρᾶγμα ἀνωφελές.
12 Ἐκπλάγητε, οὐρανοί, διὰ τοῦτο, καὶ φρίξατε, συνταράχθητε σφόδρα, λέγει Κύριος.
13 Διότι δύο κακὰ ἔπραξεν ὁ λαὸς μου· ἐμὲ ἐγκατέλιπον, τὴν πηγήν τῶν ζώντων ὑδάτων, καὶ ἔσκαψαν εἰς ἑαυτοὺς λάκκους, λάκκους συντετριμμένους, οἵτινες δὲν δύνανται νὰ κρατήσωσιν ὕδωρ.
14 Μήπως εἶναι δοῦλος ὁ Ἰσραήλ; ἤ δοῦλος οἰκογενής; διὰ τί κατεστάθη λάφυρον;
15 Οἱ σκύμνοι ἐβρύχησαν ἐπ᾿ αὐτόν, ἐξέδωκαν τὴν φωνήν αὑτῶν καὶ κατέστησαν τὴν γῆν αὐτοῦ ἔρημον· αἱ πόλεις αὐτοῦ κατεκάησαν καὶ ἔμειναν ἀκατοίκητοι.
16 Οἱ υἱοὶ προσέτι τῆς Νὼφ καὶ τῆς Τάφνης συνέτριψαν τὴν κορυφήν σου.
17 Δὲν ἔκαμες τοῦτο σὺ εἰς σεαυτόν, διότι ἐγκατέλιπες Κύριον τὸν Θεὸν σου ὅτε σὲ ὡδήγει ἐν τῇ ὁδῷ;
18 Καὶ τώρα τί ἔχεις νὰ κάμῃς ἐν τῇ ὁδῷ τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ πίῃς τὰ ὕδατα Σιώρ; ἤ τί ἔχεις νὰ κάμῃς ἐν τῇ ὁδῷ τῆς Ἀσσυρίας, διὰ νὰ πίῃς τὰ ὕδατα τοῦ ποταμοῦ;
19 Ἡ ἀσέβειά σου θέλει σὲ παιδεύσει καὶ αἱ παραβάσεις σου θέλουσι σὲ ἐλέγξει· γνώρισον λοιπὸν καὶ ἰδέ, ὅτι εἶναι κακὸν καὶ πικρόν, τὸ ὅτι ἐγκατέλιπες Κύριον τὸν Θεὸν σου, καὶ δὲν εἶναι ὁ φόβος μου ἐν σοί, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων.
20 Ἐπειδή πρὸ πολλοῦ συνέτριψα τὸν ζυγὸν σου, διέσπασα τὰ δεσμὰ σου, καὶ σὺ εἶπας, δὲν θέλω σταθῆ παραβάτης πλέον· ἐνῷ ἐπὶ πάντα ὑψηλὸν λόφον καὶ ὑποκάτω παντὸς δένδρου πρασίνου περιεπλανήθης ἐκπορνεύων.
21 Ἐγὼ δὲ σὲ ἐφύτευσα ἄμπελον ἐκλεκτήν, σπέρμα ὅλως ἀληθινόν· πῶς λοιπὸν μετεβλήθης εἰς παρεφθαρμένον κλῆμα ἀμπέλου ξένης εἰς ἐμέ;
22 Διὰ τοῦτο καὶ ἐὰν πλυθῇς μὲ νίτρον καὶ πληθύνῃς εἰς σεαυτὸν τὸ σμῆγμα, ἡ ἀνομία σου μένει σεσημειωμένη ἐνώπιόν μου, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
23 Πῶς δύνασαι νὰ εἴπῃς, δὲν ἐμιάνθην, δὲν ὑπῆγα ὀπίσω τῶν Βααλείμ; ἰδὲ τὴν ὁδὸν σου ἐν τῇ φάραγγι, γνώρισον τί ἔπραξας· εἶσαι ταχεῖα δρομὰς διατρέχουσα ἐν ταῖς ὁδοῖς αὑτῆς·
24 ὄνος ἁγρία συνειθισμένη εἰς τὴν ἔρημον, ἀναπνέουσα τὸν ἀέρα κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς καρδίας αὑτῆς· τὴν ὁρμήν αὐτῆς, τίς δύναται νὰ ἐπιστρέψῃ αὐτήν; πάντες οἱ ζητοῦντες αὐτήν δὲν θέλουσι κοπιάζει· ἐν τῷ μηνὶ αὐτῆς θέλουσιν εὑρεῖ αὐτήν.
25 Κράτησον τὸν πόδα σου ἀπὸ τοῦ νὰ περιπατήσῃς ἀνυπόδητος, καὶ τὸν λάρυγγά σου ἀπὸ δίψης· ἀλλὰ σὺ εἶπας, εἰς μάτην· οὐχί· διότι ἠγάπησα ξένους καὶ κατόπιν αὐτῶν θέλω ὑπάγει.
26 Καθὼς ὁ κλέπτης αἰσχύνεται ὅταν εὑρεθῇ, οὕτω θέλει αἰσχυνθῆ ὁ οἶκος Ἰσραήλ, αὐτοί, οἱ βασιλεῖς αὐτῶν, οἱ ἄρχοντες αὐτῶν καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῶν καὶ οἱ προφῆται αὐτῶν·
27 οἵτινες λέγουσι πρὸς τὸ ξύλον, Πατήρ μου εἶσαι· καὶ πρὸς τὸν λίθον, Σὺ μὲ ἐγέννησας· διότι ἔστρεψαν νῶτα πρὸς ἐμὲ καὶ οὐχὶ πρόσωπον· ἐν τῷ καιρῷ ὅμως τῆς συμφορᾶς αὑτῶν θέλουσιν εἰπεῖ, Ἀνάστηθι καὶ σῶσον ἡμᾶς.
28 Καὶ ποῦ εἶναι οἱ θεοὶ σου, τοὺς ὁποίους ἔκαμες εἰς σεαυτόν; ἄς ἀναστηθῶσιν, ἐὰν δύνανται νὰ σὲ σώσωσιν ἐν τῷ καιρῷ τῆς συμφορᾶς σου· διότι κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν πόλεών σου ἦσαν οἱ θεοὶ σου, Ἰούδα.
29 Διὰ τί ἠθέλετε κριθῆ μετ᾿ ἐμοῦ; σεῖς πάντες εἶσθε παραβάται εἰς ἐμέ, λέγει Κύριος.
30 Εἰς μάτην ἐπάταξα τὰ τέκνα σας· δὲν ἐδέχθησαν διόρθωσιν· ἡ μάχαιρά σας κατέφαγε τοὺς προφήτας σας ὡς λέων ἐξολοθρεύων.
31 Ὦ γενεά, ἰδέτε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου· Ἐστάθην ἔρημος εἰς τὸν Ἰσραήλ, γῆ σκότους; διὰ τί λέγει ὁ λαὸς μου, Ἡμεῖς εἴμεθα κύριοι· δὲν θέλομεν ἐλθεῖ πλέον πρὸς σέ;
32 Δύναται ἡ κόρη νὰ λησμονήσῃ τοὺς στολισμοὺς αὑτῆς, ἡ νύμφη τὸν καλλωπισμὸν αὑτῆς; καὶ ὅμως ὁ λαὸς μου μὲ ἐλησμόνησεν ἡμέρας ἀναριθμήτους.
33 Διὰ τί καλλωπίζεις τὴν ὁδὸν σου διὰ νὰ ζητῇς ἐραστάς; εἰς τρόπον ὥστε καὶ ἐδίδαξας τὰς ὁδοὺς σου εἰς τὰς κακάς.
34 Ἔτι εἰς τὰ κράσπεδά σου εὑρέθησαν αἵματα ψυχῶν πτωχῶν ἀθῴων· δὲν εὕρηκα αὐτὰ ἀνορύττων, ἀλλ᾿ ἐπὶ πάντα ταῦτα.
35 Καὶ ὅμως λέγεις, Ἐπειδή εἶμαι ἀθῷος, βεβαίως ὁ θυμὸς αὐτοῦ θέλει ἀποστραφῆ ἀπ᾿ ἐμοῦ. Ἰδού, ἐγὼ θέλω κριθῆ μετὰ σοῦ, διότι λέγεις, Δὲν ἡμάρτησα.
36 Διὰ τί περιπλανᾶσαι τόσον διὰ νὰ ἀλλάξῃς τὴν ὁδὸν σου; θέλεις καταισχυνθῆ καὶ ὑπὸ τῆς Αἰγύπτου, καθὼς κατῃσχύνθης ὑπὸ τῆς Ἀσσυρίας.
37 Ναί, θέλεις ἐξέλθει ἐντεῦθεν μὲ τὰς χεῖράς σου ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου· διότι ὁ Κύριος ἀπέβαλε τὰς ἐλπίδας σου καὶ δὲν θέλεις εὐημερήσει εἰς αὐτάς.
1 Λέγουσιν, Ἐὰν τις ἀποβάλῃ τὴν γυναῖκα αὑτοῦ καὶ ἀναχωρήσῃ ἀπὸ αὐτοῦ καὶ γείνῃ ἄλλου ἀνδρός, θέλει ἐπιστρέψει πάλιν ἐκεῖνος πρὸς αὐτήν; ἡ γῆ ἐκείνη δὲν θέλει ὅλως μιανθῆ; σὺ ἐπόρνευσας μὲν μετὰ πολλῶν ἐραστῶν· ἐπίστρεψον δὲ πάλιν πρὸς ἐμέ, λέγει Κύριος.
2 Σήκωσον τοὺς ὀφθαλμοὺς σου πρὸς τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, καὶ ἰδὲ ποῦ δὲν ἐσέλγησας. Ἐν ταῖς ὁδοῖς ἐκάθησας δι᾿ αὐτούς, ὡς ὁ Ἄραψ ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ἐμίανας τὴν γῆν μὲ τὰς πορνείας σου καὶ μὲ τὴν κακίαν σου.
3 Διὰ τοῦτο ἐκρατήθησαν αἱ βροχαί, καὶ δὲν ἔγεινε βροχή ὄψιμος· καὶ σὺ εἶχες τὸ μέτωπον τῆς πόρνης, ἀπέβαλες πᾶσαν ἐντροπήν.
4 Δὲν θέλεις κράζει ἀπὸ τοῦ νῦν πρὸς ἐμέ, Πάτερ μου, σὺ εἶσαι ὁ ὁδηγὸς τῆς νεότητός μου;
5 Θέλει διατηρεῖ τὴν ὀργήν αὑτοῦ διαπαντός; θέλει φυλάττει αὐτήν ἕως τέλους; ἰδού, ἐλάλησας καὶ ἔπραξας τὰ κακά, ὅσον ἠδυνήθης.
6 Ὁ Κύριος εἶπεν ἔτι πρὸς ἐμὲ ἐν ταῖς ἡμέραις Ἰωσίου τοῦ βασιλέως, Εἶδες ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα Ἰσραήλ ἡ ἀποστάτις ἔπραξεν; ὑπῆγεν ἐπὶ πᾶν ὑψηλὸν ὄρος καὶ ὑποκάτω παντὸς πρασίνου δένδρου καὶ ἐπόρνευσεν ἐκεῖ.
7 Καὶ ἀφοῦ ἔπραξε πάντα ταῦτα, εἶπα, Ἐπίστρεψον πρὸς ἐμέ· καὶ δὲν ἐπέστρεψε. Καὶ εἶδε τοῦτο Ἰούδας ἡ ἄπιστος αὐτῆς ἀδελφή.
8 Καὶ εἶδον ὅτι ἐνῷ (ἐπειδή Ἰσραήλ ἡ ἀποστάτις ἐμοίχευσεν) ἐγὼ ἀπέπεμψα αὐτήν καὶ ἔδωκα εἰς αὐτήν τὸ γράμμα τοῦ διαζυγίου αὐτῆς, Ἰούδας ἡ ἄπιστος αὐτῆς ἀδελφή δὲν ἐφοβήθη ἀλλ᾿ ὑπῆγε καὶ ἐπόρνευσε καὶ αὐτή.
9 Καὶ μὲ τὴν διαφήμισιν τῆς πορνείας αὑτῆς ἐμίανε τὸν τόπον καὶ ἐμοίχευσε μετὰ τῶν λίθων καὶ μετὰ τῶν ξύλων.
10 Καὶ ἐν πᾶσι τούτοις Ἰούδας ἡ ἄπιστος αὐτῆς ἀδελφή δὲν ἐπέστρεψε πρὸς ἐμὲ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὑτῆς ἀλλὰ ψευδῶς, λέγει Κύριος.
11 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ἰσραήλ ἡ ἀποστάτις ἐδικαίωσεν ἑαυτήν περισσότερον παρὰ Ἰούδας ἡ ἄπιστος.
12 Ὕπαγε καὶ διακήρυξον τοὺς λόγους τούτους πρὸς τὸν βορρᾶν καὶ εἰπέ, Ἐπίστρεψον, Ἰσραήλ ἡ ἀποστάτις, λέγει Κύριος, καὶ δὲν θέλω κάμει νὰ πέσῃ ἡ ὀργή μου ἐφ᾿ ὑμᾶς· διότι ἐλεήμων εἶμαι, λέγει Κύριος· δὲν θέλω φυλάττει τὴν ὀργήν διαπαντός.
13 Μόνον γνώρισον τὴν ἀνομίαν σου, ὅτι ἡμάρτησας εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου, καὶ διρεσας τὰς ὁδοὺς σου εἰς τοὺς ξένους ὑποκάτω παντὸς πρασίνου δένδρου, καὶ δὲν ὑπηκούσατε εἰς τὴν φωνήν μου, λέγει Κύριος.
14 Ἐπιστρέψατε, υἱοὶ ἀποστάται, λέγει Κύριος, ἄν καὶ ἐγὼ σᾶς ἀπεστράφην· καὶ θέλω σᾶς λάβει ἕνα ἐκ πόλεως καὶ δύο ἐκ συγγενείας καὶ θέλω σᾶς εἰσάξει εἰς τὴν Σιών·
15 καὶ θέλω σᾶς δώσει ποιμένας κατὰ τὴν καρδίαν μου καὶ θέλουσι σᾶς ποιμάνει ἐν γνώσει καὶ συνέσει.
16 Καὶ ὅταν πληθυνθῆτε καὶ αὐξηνθῆτε ἐπὶ τῆς γῆς, ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις, λέγει Κύριος, δὲν θέλουσι προφέρει πλέον, Ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου, οὐδὲ θέλει ἀναβῆ ἐπὶ καρδίαν αὐτῶν, οὐδὲ θέλουσιν ἐνθυμηθῆ αὐτήν, οὐδὲ θέλουσιν ἐπισκεφθῆ, οὐδὲ θέλει κατασκευασθῆ πλέον.
17 Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ θέλουσιν ὀνομάσει τὴν Ἱερουσαλήμ· θρόνον τοῦ Κυρίου· καὶ πάντα τὰ ἔθνη θέλουσι συναχθῆ πρὸς αὐτήν ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου, πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ· καὶ δὲν θέλουσι περιπατήσει πλέον ὀπίσω τῆς ὀρέξεως τῆς πονηρᾶς αὑτῶν καρδίας.
18 Ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις ὁ οἶκος Ἰούδα θέλει περιπατήσει μετὰ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, καὶ θέλουσιν ἐλθεῖ ὁμοῦ ἀπὸ τῆς γῆς τοῦ βορρᾶ, εἰς τὴν γῆν τὴν ὁποίαν ἐκληροδότησα εἰς τοὺς πατέρας σας.
19 Ἀλλ᾿ ἐγὼ εἶπα, Πῶς θέλω σὲ κατατάξει μεταξὺ τῶν τέκνων καὶ δώσει εἰς σὲ γῆν ἐπιθυμητήν, ἔνδοξον κληρονομίαν τῶν δυνάμεων τῶν ἐθνῶν; Καὶ εἶπα, Σὺ θέλεις μὲ κράξει, Πάτερ μου· καὶ δὲν θέλεις ἀποστρέψει ἀπὸ ὄπισθέν μου.
20 Βεβαίως καθὼς γυνή ἀθετεῖ εἰς τὸν ἄνδρα αὑτῆς, οὕτως ἠθετήσατε εἰς ἐμέ, οἶκος Ἰσραήλ, λέγει Κύριος.
21 Φωνή ἠκούσθη ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν τόπων, κλαυθμὸς καὶ δεήσεις τῶν υἱῶν Ἰσραήλ· διότι διέστρεψαν τὴν ὁδὸν αὑτῶν, ἐλησμόνησαν Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν.
22 Ἐπιστρέψατε, υἱοὶ ἀποστάται, καὶ θέλω ἰατρεύσει τὰς ἀποστασίας σας. Ἰδού, ἡμεῖς ἐρχόμεθα πρὸς σέ· διότι σὺ εἶσαι Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν.
23 Τῳόντι εἰς μάτην ἐλπίζεται σωτηρία ἐκ τῶν λόφων καὶ ἐκ τοῦ πλήθους τῶν ὀρέων· μόνον ἐν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν εἶναι ἡ σωτηρία τοῦ Ἰσραήλ.
24 Διότι ἡ αἰσχύνη κατέφαγε τὸν κόπον τῶν πατέρων ἡμῶν ἐκ τῆς νεότητος ἡμῶν· τὰ ποίμνια αὐτῶν καὶ τὰς ἀγέλας αὐτῶν, τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν.
25 Ἐν τῇ αἰσχύνῃ ἡμῶν κατακείμεθα, καὶ ἡ ἀτιμία ἡμῶν καλύπτει ἡμᾶς· διότι ἡμαρτήσαμεν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν, ἐκ τῆς νεότητος ἡμῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, καὶ δὲν ὑπηκούσαμεν εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
1 Ἐὰν ἐπιστρέψῃς, Ἰσραήλ, λέγει Κύριος, ἐπίστρεψον πρὸς ἐμέ· καὶ ἐὰν ἐκβάλῃς τὰ βδελύγματά σου ἀπ᾿ ἔμπροσθέν μου, τότε δὲν θέλεις μετατοπισθῆ.
2 Καὶ θέλεις ὁμόσει, λέγων, Ζῇ Κύριος, ἐν ἀληθείᾳ ἐν κρίσει καὶ ἐν δικαιοσύνῃ· καὶ τὰ ἔθνη θέλουσιν εὐλογεῖσθαι ἐν αὐτῷ καὶ ἐν αὐτῷ θέλουσι δοξασθῆ.
3 Διότι οὕτω λέγει Κύριος πρὸς τοὺς ἄνδρας Ἰούδα καὶ πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ· Ἀροτριάσατε τοὺς κεχερσωμένους ἀγροὺς σας καὶ μή σπείρετε μεταξὺ ἀκανθῶν.
4 Περιτμήθητε εἰς τὸν Κύριον καὶ ἀφαιρέσατε τὰς ἀκροβυστίας τῆς καρδίας σας, ἄνδρες Ἰούδα καὶ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ, μήποτε ἐξέλθῃ ὁ θυμὸς μου ὡς πῦρ καὶ ἐξαφθῆ, καὶ οὐδεὶς θέλει εἶσθαι ὁ σβέσων, ἕνεκεν τῆς κακίας τῶν πράξεών σας.
5 Ἀναγγείλατε πρὸς τὸν Ἰούδαν καὶ κηρύξατε πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ· καὶ εἴπατε καὶ ἠχήσατε σάλπιγγα εἰς τὴν γῆν· βοήσατε, συναθροίσθητε καὶ εἴπατε, Συνάχθητε καὶ ἄς εἰσέλθωμεν εἰς τὰς χυρωμένας πόλεις.
6 Ὑψώσατε σημαίαν πρὸς τὴν Σιών· σύρθητε, μή σταθῆτε· διότι ἐγὼ θέλω φέρει κακὸν ἀπὸ βορρᾶ καὶ συντριμμὸν μέγαν.
7 Ὁ λέων ἀνέβη ἐκ τοῦ δάσους αὑτοῦ καὶ ὁ ἐξολοθρευτής τῶν ἐθνῶν ἐσηκώθη· ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ τόπου αὑτοῦ διὰ νὰ ἐρημώσῃ τὴν γῆν σου· αἱ πόλεις σου θέλουσι καταστραφῆ, ὥστε δὲν θέλει εἶσθαι οὐδεὶς ὁ κατοικῶν.
8 Διὰ τοῦτο περιζώσθητε σάκκους, θρηνήσατε καὶ ὀλολύξατε· διότι ὁ φλογερὸς θυμὸς τοῦ Κυρίου δὲν ἐστράφη ἀφ᾿ ἡμῶν.
9 Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, λέγει Κύριος, ἡ καρδία τοῦ βασιλέως θέλει χαθῆ καὶ ἡ καρδία τῶν ἀρχόντων· καὶ οἱ ἱερεῖς θέλουσιν ἐκθαμβηθῆ καὶ οἱ προφῆται θέλουσιν ἐκπλαγῆ.
10 Τότε εἶπα, Ὦ! Κύριε Θεέ! ἀπατῶν λοιπὸν ἠπάτησας τὸν λαὸν τοῦτον καὶ τὴν Ἱερουσαλήμ, λέγων, Εἰρήνην θέλετε ἔχει· ἐνῷ ἡ μάχαιρα ἔφθασεν ἕως τῆς ψυχῆς.
11 Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ θέλουσιν εἰπεῖ πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον καὶ πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ, Ἄνεμος καυστικὸς τῶν ὑψηλῶν τόπων τῆς ἐρήμου φυσᾷ πρὸς τὴν θυγατέρα τοῦ λαοῦ μου, οὐχὶ διὰ νὰ ἀνεμίσῃ οὐδὲ διὰ νὰ καθαρίσῃ·
12 ἄνεμος σφοδρότερος παρὰ τούτους θέλει ἐλθεῖ δι᾿ ἐμέ· ἐγὼ δὲ τώρα θέλω ἐκφέρει κρίσεις εἰς αὐτούς.
13 Ἰδού, ὡς νεφέλη θέλει ἀναβῆ, καὶ αἱ ἅμαξαι αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι ὡς ἀνεμοστρόβιλος· οἱ ἵπποι αὐτοῦ εἶναι ἐλαφρότεροι τῶν ἀετῶν. Οὐαὶ εἰς ἡμᾶς, διότι ἐχάθημεν.
14 Ἱερουσαλήμ, ἀπόπλυνον τὴν καρδίαν σου ἀπὸ κακίας, διὰ νὰ σωθῇς· ἕως πότε θέλουσι κατοικεῖ ἐν σοὶ οἱ μάταιοι διαλογισμοὶ σου;
15 Διότι φωνή ἀναγγέλλει ἐκ τοῦ Δὰν καὶ κηρύττει θλῖψιν ἀπὸ τοῦ ὄρους Ἐφραΐμ.
16 Ἐνθυμίσατε τοῦτο εἰς τὰ ἔθνη· ἰδού, διακηρύξατε ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ, ὅτι πολιορκηταὶ ἔρχονται ἀπὸ γῆς μακρᾶς καὶ ἐκπέμπουσι τὴν φωνήν αὑτῶν ἐναντίον τῶν πόλεων Ἰούδα.
17 Ὡς φύλακες ἀγροῦ παρετάχθησαν ἐναντίον αὐτῆς κυκλόθεν· διότι ἀπεστάτησεν ἐναντίον μου, λέγει Κύριος.
18 Αἱ ὁδοὶ σου καὶ τὰ ἐπιτηδεύματά σου ἐπροξένησαν εἰς σὲ ταῦτα· αὕτη ἡ κακία σου ἐστάθη μάλιστα πικρά, ναί, ἔφθασεν ἕως τῆς καρδίας σου.
19 Τὰ ἐντόσθιά μου, τὰ ἐντόσθιά μου· πονῶ εἰς τὰ βάθη τῆς καρδίας μου· ἡ καρδία μου θορυβεῖται ἐν ἐμοί· δὲν δύναμαι νὰ σιωπήσω, διότι ἠκουσας, ψυχή μου, ἦχον σάλπιγγος, ἀλαλαγμὸν πολέμου.
20 Συντριμμὸς ἐπὶ συντριμμὸν διακηρύττεται· διότι πᾶσα ἡ γῆ ἐρημοῦται· ἐξαίφνης αἱ σκηναὶ μου ἠρημώθησαν καὶ τὰ παραπετάσματά μου ἐν μιᾷ στιγμῇ.
21 Ἕως πότε θέλω βλέπει τὴν σημαίαν, θέλω ἀκούει τὸν ἦχον τῆς σάλπιγγος;
22 Διότι ὁ λαὸς μου εἶναι ἄφρων· δὲν μὲ ἐγνώρισαν· εἶναι υἱοὶ ἄφρονες καὶ δὲν ἔχουσι σύνεσιν· εἶναι σοφοὶ εἰς τὸ νὰ κακοποιῶσι, νὰ ἀγαθοποιῶσιν ὅμως δὲν ἐξεύρουσιν.
23 Ἐπέβλεψα ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἰδού, ἄμορφος καὶ ἔρημος· καὶ εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ δὲν ὑπῆρχε τὸ φῶς αὐτῶν.
24 Εἶδον τὰ ὄρη καὶ ἰδού, ἔτρεμον καὶ πάντες οἱ λόφοι κατεσείοντο.
25 Εἶδον καὶ ἰδού, δὲν ὑπῆρχεν ἄνθρωπος καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ εἶχον φύγει.
26 Εἶδον καὶ ἰδού, ὁ Κάρμηλος ἔρημος καὶ πᾶσαι αἱ πόλεις αὐτοῦ κατηδαφισμέναι ἀπὸ προσώπου Κυρίου, ἀπὸ τοῦ φλογεροῦ θυμοῦ αὐτοῦ.
27 Διότι οὕτω λέγει Κύριος· πᾶσα ἡ γῆ θέλει εἶσθαι ἔρημος· συντέλειαν ὅμως δὲν θέλω κάμει.
28 Διὰ τοῦτο ἡ γῆ θέλει πενθήσει καὶ οἱ οὐρανοὶ ἄνωθεν θέλουσι συσκοτάσει· διότι ἐγὼ ἐλάλησα, ἀπεφάσισα καὶ δὲν θέλω μετανοήσει οὐδὲ θέλω ἐπιστρέψει ἀπὸ τούτου.
29 Πᾶσα ἡ πόλις θέλει φύγει ὑπὸ τοῦ θορύβου τῶν ἱππέων καὶ τῶν τοξοτῶν θέλουσιν ἐλθεῖ εἰς τὰ δάση καὶ ἀναβῆ ἐπὶ τοὺς βράχους· πᾶσα πόλις θέλει ἐγκαταλειφθῆ καὶ δὲν θέλει εἶσθαι ἄνθρωπος κατοικῶν ἐν αὐταῖς.
30 Καὶ σύ, ἠφανισμένη, τί θέλεις κάμει; καὶ ἄν ἐνδυθῇς κόκκινον, καὶ ἄν στολισθῇς μὲ στολισμοὺς χρυσούς, καὶ ἄν διατείνῃς μὲ στίμμι τοὺς ὀφθαλμοὺς σου, εἰς μάτην θέλεις καλλωπισθῆ· οἱ ἐρασταὶ σου θέλουσι σὲ καταφρονήσει, θέλουσι ζητεῖ τὴν ζωήν σου.
31 Διότι ἤκουσα φωνήν ὡς κοιλοπονούσης, στεναγμὸν ὡς πρωτογεννώσης φωνήν τῆς θυγατρὸς Σιών, ἥτις θρηνολογεῖ ἑαυτήν, ἐκτείνει τὰς χεῖρας αὑτῆς, λέγουσα, Οὐαὶ εἰς ἐμὲ τώρα, διότι ἡ ψυχή μου ἐκλείπει ἕνεκεν τῶν φονευτῶν.
1 Περιέλθετε ἐν ταῖς ὁδοῖς τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ ἰδέτε τώρα καὶ μάθετε καὶ ζητήσατε ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς, ἐὰν δύνασθε νὰ εὕρητε ἄνθρωπον, ἐὰν ὑπάρχῃ ὁ ποιῶν κρίσιν, ὁ ζητῶν ἀλήθειαν· καὶ θέλω συγχωρήσει εἰς αὐτήν.
2 Καὶ ἄν λέγωσι, Ζῇ ὁ Κύριος, ψευδῶς τῳόντι ὁμνύουσι.
3 Κύριε, δὲν ἐπιβλέπουσιν οἱ ὀφθαλμοὶ σου ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν; ἐμαστίγωσας αὐτοὺς καὶ δὲν ἐπόνεσαν· κατηνάλωσας αὐτοὺς καὶ δὲν ἠθέλησαν νὰ δεχθῶσι διόρθωσιν ἐσκλήρυναν τὰ πρόσωπα αὑτῶν ὑπὲρ τὸν βράχον· δὲν ἠθέλησαν νὰ ἐπιστρέψωσι.
4 Τότε ἐγὼ εἶπα, Οὗτοι βεβαίως εἶναι πτωχοί· εἶναι ἄφρονες· διότι δὲν γνωρίζουσι τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, τὴν κρίσιν τοῦ Θεοῦ αὑτῶν·
5 θέλω ὑπάγει πρὸς τοὺς μεγάλους καὶ θέλω λαλήσει πρὸς αὐτούς· διότι αὐτοὶ ἐγνώρισαν τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, τὴν κρίσιν τοῦ Θεοῦ αὑτῶν· ἀλλὰ καὶ οὗτοι πάντες ὁμοῦ συνέτριψαν τὸν ζυγόν, ἔκοψαν τοὺς δεσμούς.
6 Διὰ τοῦτο λέων ἐκ τοῦ δάσους θέλει φονεύσει αὐτούς, λύκος τῆς ἐρήμου θέλει ἐξολοθρεύσει αὐτούς, πάρδαλις θέλει κατασκοπεύσει ἐπὶ τὰς πόλεις αὐτῶν· πᾶς ὅστις ἐξέλθῃ ἐκεῖθεν, θέλει κατασπαραχθῆ· διότι ἐπληθύνθησαν αἱ παραβάσεις αὐτῶν, ηὐξήνθησαν αἱ ἀποστασίαι αὐτῶν.
7 Πῶς θέλω συγχωρήσει εἰς σὲ διὰ τοῦτο; οἱ υἱοὶ σου μὲ ἐγκατέλιπον καὶ ὥμνυον εἰς τοὺς μή θεούς· ἀφοῦ ἐχόρτασα αὐτούς, τότε ἐμοίχευον καὶ συνεσωρεύοντο εἰς οἶκον πόρνης.
8 Ἦσαν ὡς οἱ κεχορτασμένοι ἵπποι τὸ πρωΐ· ἕκαστος ἐχρεμέτιζε κατόπιν τῆς γυναικὸς τοῦ πλησίον αὑτοῦ.
9 Δὲν θέλω κάμει διὰ ταῦτα ἐπίσκεψιν; λέγει Κύριος· καὶ ἡ ψυχή μου δὲν θέλει ἐκδικηθῆ ἐναντίον ἔθνους τοιούτου;
10 Ἀνάβητε ἐπὶ τὰ τείχη αὐτῆς καὶ κρημνίζετε, πλήν μή κάμητε συντέλειαν· ἀφαιρέσατε τὰς ἐπάλξεις αὐτῆς, διότι δὲν εἶναι τοῦ Κυρίου·
11 διότι ὁ οἶκος Ἰσραήλ καὶ ὁ οἶκος Ἰούδα ἐφέρθησαν πολλὰ ἀπίστως πρὸς ἐμέ, λέγει Κύριος.
12 Ἠρνήθησαν τὸν Κύριον καὶ εἶπον, Δὲν εἶναι αὐτός, καὶ δὲν θέλει ἐλθεῖ κακὸν ἐφ᾿ ἡμᾶς, οὐδὲ θέλομεν ἰδεῖ μάχαιραν ἤ πεῖναν·
13 καὶ οἱ προφῆται εἶναι ἄνεμος καὶ ὁ λόγος δὲν ὑπάρχει ἐν αὐτοῖς· εἰς αὐτοὺς θέλει γείνει οὕτω.
14 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων· Ἐπειδή λαλεῖτε τὸν λόγον τοῦτον, ἰδού, ἐγὼ θέλω κάμει τοὺς λόγους μου ἐν τῷ στόματί σου πῦρ καὶ τὸν λαὸν τοῦτον ξύλα καὶ θέλει καταφάγει αὐτούς.
15 Ἰδού, ἐγὼ θέλω φέρει ἐφ᾿ ὑμᾶς ἔθνος μακρόθεν, οἶκος Ἰσραήλ, λέγει Κύριος· εἶναι ἔθνος ἰσχυρόν, εἶναι ἔθνος ἀρχαῖον, ἔθνος τοῦ ὁποίου δὲν γνωρίζεις τὴν γλῶσσαν οὐδὲ καταλαμβάνεις τί λέγουσιν.
16 Ἡ φαρέτρα αὐτῶν εἶναι ὡς τάφος ἀνεῳγμένος· εἶναι πάντες ἰσχυροί.
17 Καὶ θέλουσι κατατρώγει τὸν θερισμὸν σου καὶ τὸν ἄρτον σου, τὸν ὁποῖον οἱ υἱοὶ σου καὶ αἱ θυγατέρες σου ἤθελον τρώγει· θέλουσι κατατρώγει τὰ ποίμνιά σου καὶ τὰς ἀγέλας σου· θέλουσι κατατρώγει τοὺς ἀμπελῶνάς σου καὶ τὰς συκέας σου· θέλουσιν ἐξολοθρεύσει διὰ τῆς ῥομφαίας τὰς ὀχυρὰς πόλεις σου, ἐπὶ τὰς ὁποίας σὺ ἤλπιζες.
18 Καὶ ὅμως, ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, λέγει Κύριος, δὲν θέλω κάμει συντέλειαν εἰς ἐσᾶς.
19 Καὶ ὅταν εἴπητε, Διὰ τί ἔκαμε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν πάντα ταῦτα εἰς ἡμᾶς; τότε θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Καθὼς μὲ ἐγκατελίπετε καὶ ἐδουλεύσατε θεοὺς ξένους ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, οὕτω θέλετε δουλεύσει ξένους ἐν γῇ οὐχὶ ὑμῶν.
20 Ἀναγγείλατε τοῦτο πρὸς τὸν οἶκον Ἰακὼβ καὶ κηρύξατε αὐτὸ ἐν Ἰούδᾳ, λέγοντες;
21 Ἀκούσατε τώρα τοῦτο, λαὲ μωρὲ καὶ ἀσύνετε· οἵτινες ὀφθαλμοὺς ἔχετε καὶ δὲν βλέπετε· ὦτα ἔχετε καὶ δὲν ἀκούετε·
22 ἐμὲ δὲν φοβεῖσθε; λέγει Κύριος· δὲν θέλετε τρέμει ἐνώπιόν μου, ὅστις ἔθεσα τὴν ἄμμον ὅριον τῆς θαλάσσης κατὰ πρόσταγμα αἰώνιον, καὶ δὲν θέλει ὑπερβῆ αὐτό· καὶ τὰ κύματα αὐτῆς συνταράσσονται, ὅμως δὲν θέλουσιν ὑπερισχύσει· καὶ ἠχοῦσιν, ὅμως δὲν θέλουσιν ὑπερβῆ αὐτό;
23 Ἀλλ᾿ οὗτος ὁ λαὸς ἔχει καρδίαν στασιαστικήν καὶ ἀπειθῆ· ἀπεστάτησαν καὶ ἀπῆλθον.
24 Καὶ δὲν εἶπον ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτῶν, Ἄς φοβηθῶμεν τώρα Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, ὅστις δίδει βροχήν πρώϊμον καὶ ὄψιμον ἐν τῷ καιρῷ αὐτῆς· φυλάττει δι᾿ ἡμᾶς τὰς διωρισμένας ἑβδομάδας τοῦ θερισμοῦ.
25 Αἱ ἀνομίαι σας ἀπέστρεψαν ταῦτα καὶ αἱ ἁμαρτίαι σας ἐμπόδισαν τὸ ἀγαθὸν ἀπὸ σᾶς.
26 Διότι εὑρέθησαν ἐν τῷ λαῷ μου ἀσεβεῖς· ἔστησαν ἐνέδραν, καθὼς ὁ στήνων βρόχια· θέτουσι παγίδα, συλλαμβάνουσιν ἀνθρώπους.
27 Καθὼς τὸ κλωβίον εἶναι πλῆρες πτηνῶν, οὕτως οἱ οἴκοι αὐτῶν εἶναι πλήρεις δόλου· διὰ τοῦτο ἐμεγαλύνθησαν καὶ ἐπλούτησαν.
28 Ἐπαχύνθησαν, ἀποστίλβουσιν· ὑπερέβησαν μάλιστα τὰς πράξεις τῶν ἀσεβῶν· δὲν κρίνουσι τὴν κρίσιν, τὴν κρίσιν τοῦ ὀρφανοῦ, καὶ εὐημεροῦσι· καὶ τὸ δίκαιον τῶν πενήτων δὲν κρίνουσι.
29 Δὲν θέλω κάμει διὰ ταῦτα ἐπίσκεψιν; λέγει Κύριος· ἡ ψυχή μου δὲν θέλει ἐκδικηθῆ ἐναντίον ἔθνους, τοιούτου;
30 Ἔκπληξις καὶ φρίκη ἔγειναν ἐν τῇ γῇ.
31 Οἱ προφῆται προφητεύουσι ψευδῶς καὶ οἱ ἱερεῖς δεσπόζουσι διὰ μέσου αὐτῶν· καὶ ὁ λαὸς μου ἀγαπᾷ οὕτω· καὶ τὶ θέλετε κάμει εἰς τὸ μετὰ ταῦτα;
1 Υἱοὶ Βενιαμίν, φύγετε μετὰ σπουδῆς ἐκ μέσου τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ ἠχήσατε σάλπιγγα ἐν Θεκουὲ καὶ ὑψώσατε σημεῖον ἐκ πυρὸς ἐν Βαὶθ-ἀκκερέμ· διότι κακὸν προκύπτει ἀπὸ βορρᾶ καὶ συντριμμὸς μέγας.
2 Παρωμοίασα τὴν θυγατέρα τῆς Σιὼν μὲ χαρίεσσαν καὶ τρυφερὰν γυναῖκα.
3 Οἱ ποιμένες καὶ τὰ ποίμνια αὐτῶν θέλουσιν ἐλθεῖ εἰς αὐτήν· θέλουσι στήσει σκηνὰς κύκλῳ ἐναντίον αὐτῆς· θέλουσι ποιμαίνει ἕκαστος ἐν τῷ τόπῳ αὑτοῦ.
4 Ἑτοιμάσατε πόλεμον κατ᾿ αὐτῆς· σηκώθητε καὶ ἄς ἀναβῶμεν ἐν μεσημβρίᾳ. Οὐαὶ εἰς ἡμᾶς, διότι κλίνει ἡ ἡμέρα, διότι ἐκτείνονται αἱ σκιαὶ τῆς ἑσπέρας.
5 Σηκώθητε καὶ ἄς ἀναβῶμεν διὰ νυκτὸς καὶ ἄς καταστρέψωμεν τὰ παλάτια αὐτῆς.
6 Διότι οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Κατακόψατε δένδρα καὶ ὑψώσατε περιχαρακώματα ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ. Αὕτη εἶναι ἡ πόλις, ἐφ᾿ ἥν πρέπει νὰ γείνῃ ἐπίσκεψις· εἶναι ὅλη καταδυναστεία ἐν μέσῳ αὐτῆς.
7 Καθὼς ἡ πηγή ἀναβρύει τὰ ὕδατα αὑτῆς, οὕτως αὐτή ἀναβρύει τὴν κακίαν αὑτῆς· βία καὶ ἁρπαγή ἀκούονται ἐν αὐτῇ· ἐνώπιόν μου ἀκαταπαύστως εἶναι πόνος καὶ πληγαί.
8 Σωφρονίσθητι, Ἱερουσαλήμ, μήποτε ἀποσυρθῇ ἡ ψυχή μου ἀπὸ σοῦ· μήποτε σὲ καταστήσω ἔρημον, γῆν ἀκατοίκητον.
9 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· θέλουσι σταφυλολογήσει ὁλοτελῶς ὡς ἄμπελον τὰ ὑπόλοιπα τοῦ Ἰσραήλ· ἐπίστρεψον τὴν χεῖρά σου ὡς ὁ τρυγητής εἰς τὰ καλάθια.
10 Πρὸς τίνα θέλω λαλήσει καὶ διαμαρτυρηθῆ, διὰ νὰ ἀκούσωσιν; ἰδού, τὸ τίον αὐτῶν εἶναι ἀπερίτμητον καὶ δὲν δύνανται νὰ ἀκούσωσιν· ἰδού, ὁ λόγος τοῦ Κυρίου εἶναι πρὸς αὐτοὺς ὄνειδος· δὲν ἠδύνονται εἰς αὐτόν.
11 Διὰ τοῦτο εἶμαι πλήρης ἀπὸ θυμοῦ τοῦ Κυρίου· ἀπέκαμον κρατῶν ἐμαυτόν· θέλω ἐκχέει αὐτὸν ἐπὶ τὰ νήπια ἔξωθεν καὶ ἐπὶ τὴν σύναξιν τῶν νέων ὁμοῦ· διότι καὶ ὁ ἀνήρ θέλει πιασθῆ μετὰ τῆς γυναικὸς καὶ ὁ ἡλικιωμένος μετὰ τοῦ πλήρους ἡμερῶν.
12 Καὶ αἱ οἰκίαι αὐτῶν θέλουσι περάσει εἰς ἄλλους, οἱ ἀγροὶ καὶ αἱ γυναῖκες ὁμοῦ, διότι θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς κατοίκους τῆς γῆς, λέγει Κύριος.
13 Διότι ἀπὸ μικροῦ αὐτῶν ἕως μεγάλου αὐτῶν πᾶς τις ἐδόθη εἰς τὴν πλεονεξίαν· καὶ ἀπὸ προφήτου ἕως ἱερέως πᾶς τις πράττει ψεῦδος.
14 Καὶ ἱάτρευσαν τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου ἐπιπολαίως, λέγοντες, Εἰρήνη, εἰρήνη· καὶ δὲν ὑπάρχει εἰρήνη.
15 Μήπως σχύνθησαν, ὅτε ἔπραξαν βδέλυγμα; μάλιστα παντελῶς δὲν σχύνθησαν οὐδὲ ἠρυθρίασαν· διὰ τοῦτο θέλουσι πέσει μεταξὺ τῶν πιπτόντων· ὅταν ἐπισκεφθῶ αὐτούς, θέλουσιν ἀπολεσθῆ, εἶπε Κύριος.
16 Οὕτω λέγει Κύριος· Στῆτε ἐπὶ τὰς ὁδοὺς καὶ ἰδέτε καὶ ἐρωτήσατε περὶ τῶν αἰωνίων τρίβων, ποῦ εἶναι ἡ ἀγαθή ὁδός, καὶ περιπατεῖτε ἐν αὐτῇ, καὶ θέλετε εὑρεῖ ἀνάπαυσιν εἰς τὰς ψυχὰς σας. Ἀλλ᾿ αὐτοὶ εἶπον, δὲν θέλομεν περιπατήσει ἐν αὐτῇ.
17 Καὶ κατέστησα σκοποὺς ἐφ᾿ ὑμᾶς, λέγων, Ἀκούσατε τὸν ἦχον τῆς σάλπιγγος. Ἀλλ᾿ εἶπον, δὲν θέλομεν ἀκούσει.
18 Διὰ τοῦτο ἀκούσατε, ἔθνη, καὶ σύ, συναγωγή, γνώρισον τί εἶναι μεταξὺ αὐτῶν.
19 Ἄκουε, γῆ· ἰδού, ἐγὼ θέλω φέρει κακὸν ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον, τὸν καρπὸν τῶν διαλογισμῶν αὐτῶν, διότι δὲν ἐπρόσεξαν εἰς τοὺς λόγους μου καὶ εἰς τὸν νόμον μου, ἀλλ᾿ ἀπέρριψαν αὐτόν.
20 Τί πρὸς ἐμὲ ὁ φερόμενος λίβανος ἀπὸ Σεβὰ καὶ τὸ ἀπὸ γῆς μακρᾶς εὐῶδες κιννάμωμον; τὰ ὁλοκαυτώματά σας δὲν εἶναι δεκτὰ οὐδὲ αἱ θυσίαι σας εὐάρεστοι εἰς ἐμέ.
21 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἐγὼ θέλω βάλει προσκόμματα ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ τούτου καὶ οἱ πατέρες καὶ οἱ υἱοὶ ὁμοῦ θέλουσι προσκόψει ἐπ᾿ αὐτά, ὁ γείτων καὶ ὁ φίλος αὐτοῦ θέλουσιν ἀπολεσθῆ.
22 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος· Ἰδού, λαὸς ἔρχεται ἀπὸ τῆς γῆς τοῦ βορρᾶ, καὶ ἔθνος μέγα θέλει ἐγερθῆ ἀπὸ τῶν ἄκρων τῆς γῆς.
23 Τόξον καὶ λόγχην θέλουσι κρατεῖ· εἶναι σκληροὶ καὶ ἀνίλεοι· φωνή αὐτῶν ἐκεῖ ὡς θάλασσα, καὶ ἐπιβαίνουσιν ἐπὶ ἵππους, παρατεταγμένοι ὡς ἄνδρες εἰς πόλεμον ἐναντίον σου, θυγάτηρ τῆς Σιών.
24 Ἠκούσαμεν τὴν φήμην αὐτῶν· αἱ χεῖρες ἡμῶν παρελύθησαν· στενοχωρία κατέλαβεν ἡμᾶς, δῖνες ὡς τικτούσης.
25 Μή ἐξέλθητε εἰς τὸν ἀγρὸν καὶ ἐν ὁδῷ μή περιπατεῖτε· διότι ἡ ῥομφαία τοῦ ἐχθροῦ εἶναι τρόμος πανταχόθεν.
26 Θυγάτηρ τοῦ λαοῦ μου, περιζώσθητι σάκκον καὶ κυλίσθητι εἰς στάκτην· πένθος μονογενοῦς κάμε εἰς σεαυτήν· θρήνησον πικρῶς· διότι ὁ ἐξολοθρευτής θέλει ἐλθεῖ ἐξαίφνης ἐφ᾿ ἡμᾶς.
27 Σὲ ἔθεσα σκοπιάν, φρούριον μεταξὺ τοῦ λαοῦ μου, διὰ νὰ γνωρίσῃς καὶ νὰ ἐξερευνήσῃς τὴν ὁδὸν αὐτῶν.
28 Πάντες εἶναι ὅλως ἀπειθεῖς, περιπατοῦσι κακολογοῦντες· εἶναι χαλκὸς καὶ σίδηρος· πάντες εἶναι διεφθαρμένοι.
29 Τὸ φυσητήριον ἐκαύθη· ὁ μόλυβδος κατηναλώθη ὑπὸ τοῦ πυρός· ὁ χωνευτής διαλύει εἰς μάτην· διότι οἱ κακοὶ δὲν ἐχωρίσθησαν.
30 Ἀργύριον ἀποδεδοκιμασμένον θέλουσιν ὀνομάσει αὐτούς, διότι ὁ Κύριος ἀπεδοκίμασεν αὐτούς.
1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς τὸν Ἱερεμίαν παρὰ Κυρίου, λέγων,
2 Στῆθι ἐν τῇ πύλῃ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ κήρυξον ἐκεῖ τὸν λόγον τοῦτον καὶ εἰπέ, Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, πάντες οἱ Ἰούδα, οἱ διὰ τῶν πυλῶν τούτων εἰσερχόμενοι διὰ νὰ προσκυνῆτε τὸν Κύριον.
3 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Διορθώσατε τὰς ὁδοὺς σας καὶ τὰς πράξεις σας, καὶ θέλω σᾶς στερεώσει ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
4 Μή πεποίθατε εἰς λόγους ψευδεῖς, λέγοντες, Ὁ ναὸς τοῦ Κυρίου, ὁ ναὸς τοῦ Κυρίου, ὁ ναὸς τοῦ Κυρίου εἶναι οὗτος.
5 Διότι ἐὰν ἀληθῶς διορθώσητε τὰς ὁδοὺς σας καὶ τὰς πράξεις σας· ἐὰν ἐντελῶς ἐκτελέσητε κρίσιν ἀναμέσον ἀνθρώπου καὶ τοῦ πλησίον αὐτοῦ·
6 ἐὰν δὲν καταδυναστεύητε τὸν ξένον, τὸν ὀρφανὸν καὶ τὴν χήραν, καὶ δὲν χύνητε αἷμα ἀθῶον ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ μηδὲ περιπατῆτε ὀπίσω ξένων θεῶν εἰς φθορὰν σας·
7 τότε θέλω σᾶς κάμει νὰ κατοικῆτε ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ἐν τῇ γῇ τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς τοὺς πατέρας σας εἰς αἰῶνα αἰῶνος.
8 Ἰδού, σεῖς πεποίθατε εἰς λόγους ψευδεῖς, ἐκ τῶν ὁποίων δὲν θέλετε φεληθῆ.
9 Κλέπτετε, φονεύετε καὶ μοιχεύετε καὶ ὁμνύετε ψευδῶς καὶ θυμιάζετε εἰς τὸν Βάαλ καὶ περιπατεῖτε ὀπίσω ἄλλων θεῶν, τοὺς ὁποίους δὲν γνωρίζετε·
10 ἔπειτα ἔρχεσθε καὶ ἵστασθε ἐνώπιόν μου ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ, ἐφ᾿ ὅν ἐκλήθη τὸ ὄνομά μου, καὶ λέγετε, Ἠλευθερώθημεν, διὰ νὰ κάμνητε πάντα ταῦτα τὰ βδελύγματα;
11 Σπήλαιον ληστῶν ἔγεινεν ἐνώπιόν σας ὁ οἶκος οὗτος, ἐφ᾿ ὅν ἐκλήθη τὸ ὄνομά μου; ἰδού, αὐτὸς ἐγὼ εἶδον ταῦτα, λέγει Κύριος.
12 Ἀλλ᾿ ὑπάγετε τώρα εἰς τὸν τόπον μου τὸν ἐν Σηλώ, ὅπου ἔθεσα τὸ ὄνομά μου κατ᾿ ἀρχάς, καὶ ἰδέτε τί ἔκαμον εἰς αὐτὸν διὰ τὴν κακίαν τοῦ λαοῦ μου Ἰσραήλ.
13 Καὶ τώρα, ἐπειδή ἐπράξατε πάντα ταῦτα τὰ ἔργα, λέγει Κύριος, καὶ ἐλάλησα πρὸς ἐσᾶς, ἐγειρόμενος πρωΐ καὶ λαλῶν, καὶ δὲν ἠκούσατε· καὶ σᾶς ἔκραξα καὶ δὲν ἀπεκρίθητε·
14 διὰ τοῦτο θέλω κάμει εἰς τὸν οἶκον, ἐφ᾿ ὅν ἐκλήθη τὸ ὄνομά μου, εἰς τὸν ὁποῖον σεῖς θαρρεῖτε, καὶ εἰς τὸν τόπον τὸν ὁποῖον ἔδωκα εἰς ἐσᾶς καὶ εἰς τοὺς πατέρας σας, καθὼς ἔκαμα εἰς τὴν Σηλώ·
15 καὶ θέλω σᾶς ἀπορρίψει ἀπὸ τοῦ προσώπου μου, καθὼς ἀπέρριψα πάντας τοὺς ἀδελφοὺς σας, ἅπαν τὸ σπέρμα τοῦ Ἐφραΐμ.
16 Διὰ τοῦτο σὺ μή προσεύχου ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τούτου καὶ μή ὕψονε φωνήν ἤ δέησιν ὑπὲρ αὐτῶν μηδὲ μεσίτευε πρὸς ἐμέ· διότι δὲν θέλω σοῦ εἰσακούσει.
17 Δὲν βλέπεις τί κάμνουσιν αὐτοὶ ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς τῆς Ἱερουσαλήμ;
18 Οἱ υἱοὶ συλλέγουσι ξύλα καὶ οἱ πατέρες ἀνάπτουσι τὸ πῦρ καὶ αἱ γυναῖκες ζυμόνουσι τὴν ζύμην, διὰ νὰ κάμωσι πέμματα εἰς τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ καὶ νὰ κάμωσι, σπονδὰς εἰς ἄλλους θεούς, διὰ νὰ μὲ παροξύνωσι.
19 Μήπως ἐμὲ παροξύνουσι; λέγει Κύριος· οὐχὶ ἑαυτοὺς πρὸς καταισχύνην τῶν προσώπων αὑτῶν;
20 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἰδού, ἡ ὀργή μου καὶ ὁ θυμὸς μου ἐκχέονται ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον, ἐπὶ ἄνθρωπον καὶ ἐπὶ κτῆνος καὶ ἐπὶ τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ καὶ ἐπὶ τὸν καρπὸν τῆς γῆς· καὶ θέλει ἐξαφθῆ καὶ δὲν θέλει σβεσθῆ.
21 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· προσθέσατε τὰ ὁλοκαυτώματά σας εἰς τὰς θυσίας σας καὶ φάγετε κρέας.
22 Διότι δὲν ἐλάλησα πρὸς τοὺς πατέρας σας οὐδὲ ἔδωκα εἰς αὐτοὺς ἐντολάς, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐξήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, περὶ ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσιῶν·
23 ἀλλὰ τὸν λόγον τοῦτον προσέταξα εἰς αὐτούς, λέγων, Ἀκούσατε τὴν φωνήν μου καὶ θέλω εἶσθαι Θεὸς σας, καὶ σεῖς θέλετε εἶσθαι λαὸς μου· καὶ περιπατεῖτε ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς, τὰς ὁποίας διώρισα εἰς ἐσᾶς, διὰ νὰ εὐημερῆτε·
24 πλήν δὲν ἤκουσαν οὐδὲ ἔκλιναν τὸ τίον αὑτῶν, ἀλλὰ περιεπάτησαν ἐν ταῖς βουλαῖς, ἐν ταῖς ὀρέξεσι τῆς πονηρᾶς αὑτῶν καρδίας, καὶ ὑπῆγον εἰς τὰ ὀπίσω καὶ οὐχὶ εἰς τὰ ἐμπρός.
25 Ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐξῆλθον οἱ πατέρες σας ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, ἐξαπέστειλα πρὸς ἐσᾶς πάντας τοὺς δούλους μου τοὺς προφήτας, καθ᾿ ἡμέραν ἐγειρόμενος πρωΐ καὶ ἀποστέλλων·
26 πλήν δὲν μοῦ ὑπήκουσαν οὐδὲ ἔκλιναν τὸ τίον αὑτῶν, ἀλλ᾿ ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὑτῶν, ἔπραξαν χειρότερα τῶν πατέρων αὑτῶν.
27 Διὰ τοῦτο θέλεις λαλήσει πρὸς αὐτοὺς πάντας τούτους τοὺς λόγους καὶ δὲν θέλουσι σὲ ἀκούσει· καὶ θέλεις φωνάξει πρὸς αὐτοὺς καὶ δὲν θέλουσι σοὶ ἀποκριθῆ.
28 Θέλεις ὅμως εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Τοῦτο εἶναι τὸ ἔθνος, τὸ ὁποῖον δὲν ἀκούει τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ οὐδὲ δέχεται παιδείαν· ἡ ἀλήθεια ἐξέλιπε καὶ ἐχάθη ἀπὸ τοῦ στόματος αὐτῶν.
29 Κούρευσον τὴν κεφαλήν σου, Ἱερουσαλήμ, καὶ ἀπόρριψον τὰς τρίχας, καὶ ἀνάλαβε θρῆνον ἐπὶ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους· διότι ὁ Κύριος ἀπέρριψε καὶ ἐγκατέλιπε τὴν γενεάν, κατὰ τῆς ὁποίας ὠργίσθη.
30 Διότι οἱ υἱοὶ Ἰούδα ἔπραξαν πονηρὰ ἐνώπιόν μου, λέγει Κύριος· ἔθεσαν τὰ βδελύγματα αὑτῶν ἐν τῷ οἴκῳ ἐφ᾿ ὅν ἐκλήθη τὸ ὄνομά μου, διὰ νὰ μιάνωσιν αὐτόν.
31 Καὶ ᾠκοδόμησαν τοὺς ὑψηλοὺς τόπους τοῦ Τοφέθ, ὅστις εἶναι ἐν τῇ φάραγγι τοῦ υἱοῦ Ἐννόμ, διὰ νὰ καίωσι τοὺς υἱοὺς αὑτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὑτῶν ἐν πυρί· τὸ ὁποῖον δὲν προσέταξα οὐδὲ ἀνέβη ἐπὶ τὴν καρδίαν μου.
32 Διὰ τοῦτο, ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καθ᾿ ἅς δὲν θέλει ὀνομάζεσθαι πλέον Τοφὲθ οὐδὲ Φάραγξ τοῦ υἱοῦ Ἐννόμ, ἀλλ᾿ ἡ φάραγξ τῆς σφαγῆς· διότι θέλουσι θάπτει ἐν Τοφέθ, ἑωσοῦ νὰ μή ὑπάρχῃ τόπος.
33 Καὶ τὰ πτώματα τοῦ λαοῦ τούτου θέλουσιν εἶσθαι τροφή εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἰς τὰ θηρία τῆς γῆς· καὶ δὲν θέλει εἶσθαι ὁ ἐκφοβίζων.
34 Καὶ θέλω παύσει ἀπὸ τῶν πόλεων τοῦ Ἰούδα καὶ ἀπὸ τῶν ὁδῶν τῆς Ἱερουσαλήμ τὴν φωνήν τῆς χαρᾶς καὶ τὴν φωνήν τῆς εὐφροσύνης, τὴν φωνήν τοῦ νυμφίου καὶ τὴν φωνήν τῆς νύμφης· διότι ἡ γῆ θέλει κατασταθῆ ἔρημος.
1 Ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, λέγει Κύριος, θέλουσιν ἐκρίψει τὰ ὀστᾶ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν ἱερέων, καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν προφητῶν καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν κατοίκων τῆς Ἱερουσαλήμ, ἀπὸ τῶν τάφων αὐτῶν·
2 καὶ θέλουσιν ἁπλώσει αὐτὰ κατέναντι τοῦ ἡλίου καὶ τῆς σελήνης καὶ κατέναντι πάσης τῆς στρατιᾶς τοῦ οὐρανοῦ, τὰ ὁποῖα ἠγάπησαν καὶ τὰ ὁποῖα ἐλάτρευσαν καὶ ὀπίσω τῶν ὁποίων περιεπάτησαν καὶ τὰ ὁποῖα ἐξεζήτησαν καὶ τὰ ὁποῖα προσεκύνησαν· δὲν θέλουσι συναχθῆ οὐδὲ ταφῆ· θέλουσιν εἶσθαι διὰ κοπρίαν ἐπὶ τοῦ προσώπου τῆς γῆς.
3 Καὶ ὁ θάνατος θέλει εἶσθαι προτιμότερος παρὰ τὴν ζωήν εἰς ἅπαν τὸ ὑπόλοιπον τῶν ἐναπολειφθέντων ἀπὸ ἐκείνης τῆς πονηρᾶς γενεᾶς, ὅσοι ἤθελον μείνει ἐν πᾶσι τοῖς τόποις, ὅπου ἤθελον ἐξώσει αὐτούς, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
4 Καὶ θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἐὰν τις πέσῃ, δὲν σηκόνεται; ἐὰν τις ἐκκλίνῃ, δὲν θέλει ἐπιστρέψει;
5 Διὰ τί ὁ λαὸς οὗτος τῆς Ἱερουσαλήμ ἐστράφη παντοτεινήν στροφήν; προσηλόνονται εἰς τὴν ἀπάτην, ἀρνοῦνται νὰ ἐπιστρέψωσιν.
6 Ἠκροάσθην καὶ ἤκουσα, ἀλλὰ δὲν ἐλάλησαν ἐν εὐθύτητι· δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς μετανοῶν ἀπὸ τῆς κακίας αὑτοῦ, λέγων, Τί ἔπραξα; πᾶς τις ἐστράφη εἰς τὴν ὁδὸν αὑτοῦ, ὡς ἵππος ἐφορμῶν εἰς τὴν μάχην.
7 Καὶ αὐτὸς ὁ πελαργὸς ἐν τῷ οὐρανῷ γνωρίζει τοὺς διωρισμένους καιροὺς αὑτοῦ· καὶ ἡ τρυγὼν καὶ ὁ γερανὸς καὶ ἡ χελιδὼν φυλάττουσι τὸν καιρὸν τῆς ἐλεύσεως αὑτῶν· ὁ δὲ λαὸς μου δὲν γνωρίζει τὴν κρίσιν τοῦ Κυρίου.
8 Πῶς λέγετε, Εἴμεθα σοφοί, καὶ ὁ νόμος τοῦ Κυρίου εἶναι μεθ᾿ ἡμῶν; ἰδού, βεβαίως εἰς μάτην ἔγεινε τοῦτο· ὁ κάλαμος τῶν γραμματέων εἶναι ψευδής.
9 Οἱ σοφοὶ κατῃσχύνθησαν, ἐπτοήθησαν καὶ συνελήφθησαν, διότι ἀπέρριψαν τὸν λόγον τοῦ Κυρίου· καὶ ποία σοφία εἶναι ἐν αὐτοῖς;
10 Διὰ τοῦτο θέλω δώσει τὰς γυναῖκας αὐτῶν εἰς ἄλλους, τοὺς ἀγροὺς αὐτῶν εἰς ἐκείνους οἵτινες θέλουσι κληρονομήσει αὐτούς· διότι πᾶς τις ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου ἐδόθη εἰς πλεονεξίαν· ἀπὸ προφήτου ἕως ἱερέως, πᾶς τις πράττει ψεῦδος.
11 Διότι ἰάτρευσαν τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου ἐπιπολαίως, λέγοντες, Εἰρήνη, εἰρήνη· καὶ δὲν ὑπάρχει εἰρήνη.
12 Μήπως σχύνθησαν ὅτι ἔπραξαν βδέλυγμα; μάλιστα οὐδόλως δὲν σχύνθησαν οὐδὲ ἠρυθρίασαν· διὰ τοῦτο θέλουσι πέσει μεταξὺ τῶν πιπτόντων· ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἐπισκέψεως αὐτῶν θέλουσιν ἀπολεσθῆ, εἶπε Κύριος.
13 Ἐξάπαντος θέλω ἀναλώσει αὐτούς, λέγει Κύριος· δὲν θέλουσιν εἶσθαι σταφυλαὶ ἐν τῇ ἀμπέλῳ οὐδὲ σῦκα ἐν τῇ συκέα καὶ τὸ φύλλον θέλει μαρανθῆ· καὶ τὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα ἔδωκα εἰς αὐτούς, θέλουσι φύγει ἀπ᾿ αὐτῶν.
14 Διὰ τί καθήμεθα; συνάχθητε καὶ ἄς εἰσέλθωμεν εἰς τὰς ὀχυρὰς πόλεις καὶ ἄς κατασιωπήσωμεν ἐκεῖ, διότι Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν κατεσιώπησεν ἡμᾶς καὶ ἐπότισεν ἡμᾶς ὕδωρ χολῆς, ἐπειδή ἡμαρτήσαμεν εἰς τὸν Κύριον.
15 Ἐπροσμείναμεν εἰρήνην, ἀλλ᾿ οὐδὲν ἀγαθόν· καιρὸν θεραπείας, ἀλλ᾿ ἰδού, ταραχή.
16 Τὸ φρύαγμα τῶν ἵππων αὐτοῦ ἠκούσθη ἀπὸ Δάν· πᾶσα ἡ γῆ ἐσείσθη ἀπὸ τοῦ ἤχου τοῦ χρεμετισμοῦ τῶν ῥωμαλέων ἵππων αὐτοῦ· διότι ἦλθον καὶ κατέφαγον τὴν γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς· τὴν πόλιν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ·
17 διότι, ἰδού, ἐγὼ ἐξαποστέλλω πρὸς ἐσᾶς ὄφεις, βασιλίσκους, οἵτινες δὲν θέλουσι γοητεύεσθαι ἀλλὰ θέλουσι σᾶς δαγκάνει, λέγει Κύριος.
18 Ἠθέλησα νὰ παρηγορηθῶ ἀπὸ τῆς λύπης, ἀλλ᾿ ἡ καρδία μου εἶναι ἐκλελυμένη ἐντὸς μου.
19 Ἰδού, φωνή κραυγῆς τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου ἀπὸ γῆς μακρᾶς. Δὲν εἶναι ὁ Κύριος ἐν Σιών; ὁ βασιλεὺς αὐτῆς δὲν εἶναι ἐν αὐτῇ; Διὰ τί μὲ παρώργισαν μὲ τὰ γλυπτὰ αὐτῶν, μὲ ματαιότητας ξένας;
20 Παρῆλθεν ὁ θερισμός, ἐτελείωσε τὸ θέρος, καὶ ἡμεῖς δὲν ἐσώθημεν.
21 Διὰ τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου ἐπληγώθην, εἶμαι εἰς πένθος, ἔκπληξις μὲ κατέλαβε.
22 Δὲν εἶναι βάλσαμον ἐν Γαλαάδ; δὲν εἶναι ἐκεῖ ἰατρός; διὰ τί λοιπὸν ἡ θυγάτηρ τοῦ λαοῦ μου δὲν ἀνέλαβε τὴν ὑγείαν αὑτῆς;
1 Εἴθε νὰ ἦτο ἡ κεφαλή μου ὕδατα καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ μου πηγή δακρύων, διὰ νὰ κλαίω ἡμέραν καὶ νύκτα τοὺς πεφονευμένους τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου.
2 Εἴθε νὰ εἶχον ἐν τῇ ἐρήμῳ κατάλυμα ὁδοιπόρων, διὰ νὰ ἐγκαταλείψω τὸν λαὸν μου καὶ νὰ ἀπέλθω ἀπ᾿ αὐτῶν· διότι πάντες εἶναι μοιχοί, ἄθροισμα ἀπίστων.
3 Ἐνέτειναν καὶ τὴν γλῶσσαν αὑτῶν ὡς τόξον ψεύδους· καὶ ἴσχυσαν ἐπὶ τῆς γῆς, οὐχὶ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας· διότι προχωροῦσιν ἀπὸ κακίας εἰς κακίαν καὶ ἐμὲ δὲν γνωρίζουσι, λέγει Κύριος.
4 Φυλάττεσθε ἕκαστος ἀπὸ τοῦ πλησίον αὑτοῦ καὶ ἐπ᾿ οὐδένα ἀδελφὸν μή πεποίθατε· διότι πᾶς ἀδελφὸς θέλει πάντοτε ὑποσκελίζει καὶ πᾶς πλησίον θέλει περιπατεῖ ἐν δολιότητι.
5 Καὶ θέλουσιν ἀπατᾶ ἕκαστος τὸν πλησίον αὑτοῦ καὶ δὲν θέλουσι λαλεῖ τὴν ἀλήθειαν· ἐδίδαξαν τὴν γλῶσσαν αὑτῶν νὰ λαλῇ ψεύδη, ἀποκάμνουσι πράττοντες ἀνομίαν.
6 Ἡ κατοικία σου εἶναι ἐν μέσῳ δολιότητος· ἐν τῇ δολιότητι ἀρνοῦνται νὰ μὲ γνωρίσωσι, λέγει Κύριος.
7 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἰδού, θέλω βάλει αὐτοὺς ἐν χωνευτηρίῳ καὶ θέλω δοκιμάσει αὐτούς· διότι πῶς θέλω κάμει ἕνεκεν τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου;
8 Ἡ γλῶσσα αὐτῶν εἶναι βέλος ἐξακοντιζόμενον· λαλεῖ δόλια· ἕκαστος λαλεῖ εἰρηνικὰ διὰ τοῦ στόματος αὑτοῦ πρὸς τὸν πλησίον αὑτοῦ, πλήν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ στήνει ἐνέδραν κατ᾿ αὐτοῦ.
9 Δὲν θέλω ἐπισκεφθῆ αὐτοὺς διὰ ταῦτα; λέγει Κύριος· ἡ ψυχή μου δὲν θέλει ἐκδικηθῆ ἐναντίον ἔθνους, τοιούτου;
10 Διὰ τὰ ὄρη θέλω ἀναλάβει κλαυθμὸν καὶ θρῆνον καὶ διὰ τὰς βοσκὰς τῆς ἐρήμου ὀδυρμόν, διότι ἠφανίσθησαν, ὥστε δὲν ὑπάρχει ἄνθρωπος διαβαίνων, οὐδὲ ἀκούεται φωνή ποιμνίου· ἀπὸ τοῦ πτηνοῦ τοῦ οὐρανοῦ ἕως τοῦ κτήνους, ἔφυγον, ἀπῆλθον.
11 Καὶ θέλω καταστήσει τὴν Ἱερουσαλήμ εἰς σωρούς, κατοικίαν θώων· καὶ τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα θέλω κάμει ἐρήμωσιν, ὥστε νὰ μή ὑπάρχῃ ὁ κατοικῶν.
12 Τίς εἶναι ὁ ἄνθρωπος ὁ σοφός, ὅστις δύναται νὰ ἐννοήσῃ τοῦτο; καὶ πρὸς τὸν ὁποῖον ἐλάλησε τὸ στόμα τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ ἀναγγείλῃ αὐτό, διὰ τί ἡ γῆ ἐχάθη, ἠφανίσθη ὡς ἔρημος, ὥστε νὰ μή ὑπάρχῃ ὁ διαβαίνων;
13 Καὶ εἶπε Κύριος, Διότι ἐγκατέλιπον τὸν νόμον μου, τὸν ὁποῖον ἔθεσα ἔμπροσθεν αὐτῶν καὶ δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνήν μου καὶ δὲν περιεπάτησαν ἐν αὐτῷ·
14 ἀλλὰ περιεπάτησαν ὀπίσω τῆς ὀρέξεως τῆς καρδίας αὑτῶν καὶ ὀπίσω τῶν Βααλείμ, τὰ ὁποῖα οἱ πατέρες αὑτῶν ἐδίδαξαν αὐτούς·
15 διὰ τοῦτο, οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, ἐγὼ θέλω θρέψει αὐτούς, τὸν λαὸν τοῦτον· μὲ ἀψίνθιον καὶ ὕδωρ χολῆς θέλω ποτίσει αὐτούς·
16 καὶ θέλω διασκορπίσει αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσι, τὰ ὁποῖα αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν δὲν ἐγνώρισαν· καὶ θέλω ἀποστείλει τὴν μάχαιραν ὀπίσω αὐτῶν, ἑωσοῦ ἀναλώσω αὐτούς.
17 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων. Συλλογίσθητε καὶ καλέσατε τὰς θρηνούσας νὰ ἔλθωσι· καὶ ἀποστείλατε διὰ τὰς σοφὰς νὰ ἔλθωσι·
18 καὶ ἄς σπεύσωσι καὶ ἄς ἀναλάβωσιν ὀδυρμὸν περὶ ἡμῶν καὶ ἄς καταβιβάσωσιν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν δάκρυα καὶ τὰ βλέφαρα ἡμῶν ἄς ῥεύσωσιν ὕδατα.
19 Διότι φωνή θρήνου ἠκούσθη ἀπὸ Σιών, Πῶς ἀπωλέσθημεν· κατῃσχύνθημεν σφόδρα, διότι ἐγκατελίπομεν τὴν γῆν, διότι αἱ κατοικίαι ἡμῶν ἐξέρριψαν ἡμᾶς.
20 Ἀκούσατε λοιπόν, γυναῖκες, τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, καὶ ἄς δεχθῇ τὸ τίον σας τὸν λόγον τοῦ στόματος αὐτοῦ, καὶ διδάξατε τὰς θυγατέρας σας ὀδυρμὸν καὶ ἑκάστη τὴν πλησίον αὑτῆς θρῆνον.
21 Διότι θάνατος ἀνέβη διὰ τῶν θυρίδων ἡμῶν, εἰσῆλθεν εἰς τὰ παλάτια ἡμῶν, διὰ νὰ ἐκκόψῃ τὰ νήπια ἀπὸ τῶν ὁδῶν τοὺς νέους ἀπὸ τῶν πλατειῶν.
22 Εἰπέ, Οὕτω λέγει Κύριος· Καὶ τὰ πτώματα τῶν ἀνθρώπων θέλουσι ῥιφθῆ ὡς κοπρία ἐπὶ πρόσωπον ἀγροῦ καὶ ὡς δράγμα ὀπίσω θεριστοῦ, καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ὁ συνάγων.
23 Οὕτω λέγει Κύριος· Ἄς μή καυχᾶται ὁ σοφὸς εἰς τὴν σοφίαν αὑτοῦ, καὶ ἄς μή καυχᾶται ὁ δυνατὸς εἰς τὴν δύναμιν αὑτοῦ, ἄς μή καυχᾶται ὁ πλούσιος εἰς τὸν πλοῦτον αὑτοῦ·
24 ἀλλ᾿ ὁ καυχώμενος ἄς καυχᾶται εἰς τοῦτο, ὅτι ἐννοεῖ καὶ γνωρίζει ἐμέ, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ ποιῶν ἔλεος, κρίσιν καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς· ἐπειδή εἰς ταῦτα εὐαρεστοῦμαι, λέγει Κύριος.
25 Ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ θέλω κάμει ἐπίσκεψιν ἐπὶ πάντας τοὺς περιτετμημένους μετὰ τῶν ἀπεριτμήτων·
26 ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν καὶ ἐπὶ τὸν Ἐδὼμ καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Ἀμμὼν καὶ ἐπὶ τὸν Μωὰβ καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς περικείροντας τὴν κόμην, τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ ἐρήμῳ· διότι πάντα τὰ ἔθνη εἶναι ἀπερίτμητα καὶ πᾶς ὁ οἶκος Ἰσραήλ ἀπερίτμητος τὴν καρδίαν.
1 Ἀκούσατε τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος λαλεῖ πρὸς ἐσᾶς, οἶκος Ἰσραήλ.
2 Οὕτω λέγει Κύριος· Μή μανθάνετε τὴν ὁδὸν τῶν ἐθνῶν καὶ εἰς τὰ σημεῖα τοῦ οὐρανοῦ μή πτοεῖσθε, διότι τὰ ἔθνη πτοοῦνται εἰς αὐτά.
3 Διότι τὰ νόμιμα τῶν λαῶν εἶναι μάταια, διότι κόπτουσι ξύλον ἐκ τοῦ δάσους, ἔργον χειρῶν τέκτονος μὲ τὸν πέλεκυν.
4 Καλλωπίζουσιν αὐτὸ μὲ ἄργυρον καὶ χρυσόν· στερεόνουσιν αὐτὸ μὲ καρφία καὶ μὲ σφύρας, διὰ νὰ μή κινῆται.
5 Εἶναι ὄρθια ὡς φοίνιξ, ἀλλὰ δὲν λαλοῦσιν· ἔχουσι χρείαν νὰ βαστάζωνται, διότι δὲν δύνανται νὰ περιπατήσωσι. Μή φοβεῖσθε αὐτά· διότι δὲν δύνανται νὰ κακοποιήσωσιν, οὐδὲ εἶναι δυνατὸν εἰς αὐτὰ νὰ ἀγαθοποιήσωσι.
6 Δὲν ὑπάρχει ὅμοιός σου, Κύριε· εἶσαι μέγας καὶ μέγα τὸ ὄνομά σου ἐν δυνάμει.
7 Τίς δὲν ἤθελε σὲ φοβεῖσθαι, Βασιλεῦ τῶν ἐθνῶν; διότι εἰς σὲ ἀνήκει τοῦτο, διότι μεταξὺ πάντων τῶν σοφῶν τῶν ἐθνῶν καὶ ἐν πᾶσι τοῖς βασιλείοις αὐτῶν δὲν ὑπάρχει ὅμοιός σου.
8 Ἀλλ᾿ εἶναι παντάπασι κτηνώδεις καὶ ἄφρονες· διδασκαλία ματαιοτήτων εἶναι τὸ ξύλον.
9 Ἀργύριον κεχυμένον εἰς πλάκας ἐφέρθη ἀπὸ Θαρσεὶς καὶ χρυσίον ἀπὸ Οὐφάζ, ἔργον τεχνίτου καὶ χειρῶν χρυσοχόου· κυανοῦν καὶ πορφυροῦν εἶναι τὸ ἔνδυμα αὐτῶν· ἔργον σοφῶν πάντα ταῦτα.
10 Ἀλλ᾿ ὁ Κύριος εἶναι Θεὸς ἀληθινός, εἶναι Θεὸς ζῶν καὶ βασιλεὺς αἰώνιος· ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ ἡ γῆ θέλει σεισθῆ καὶ τὰ ἔθνη δὲν θέλουσιν ἀνθέξει εἰς τὴν ἀγανάκτησιν αὐτοῦ.
11 Οὕτω θέλετε εἰπεῖ πρὸς αὐτούς· οἱ θεοί, οἵτινες δὲν ἔκαμον τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, θέλουσιν ἀφανισθῆ ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ τούτου.
12 Αὐτὸς ἐποίησε τὴν γῆν διὰ τῆς δυνάμεως αὑτοῦ, ἐστερέωσε τὴν οἰκουμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὑτοῦ, καὶ ἐξέτεινε τοὺς οὐρανοὺς ἐν τῇ συνέσει αὑτοῦ.
13 Ὅταν ἐκπέμπῃ τὴν φωνήν αὑτοῦ, συνίσταται πλῆθος ὑδάτων ἐν οὐρανοῖς, καὶ ἀνάγει νεφέλας ἀπὸ τῶν ἄκρων τῆς γῆς· κάμνει ἀστραπὰς διὰ βροχήν καὶ ἐξάγει ἄνεμον ἀπὸ τῶν θησαυρῶν αὑτοῦ.
14 Πᾶς ἄνθρωπος ἐμωράνθη ὑπὸ τῆς γνώσεως αὑτοῦ, πᾶς χωνευτής κατῃσχύνθη ὑπὸ τῶν γλυπτῶν· διότι ψεῦδος εἶναι τὸ χωνευτὸν αὐτοῦ καὶ πνοή δὲν ὑπάρχει ἐν αὐτῷ.
15 Ματαιότης ταῦτα, ἔργον πλάνης· ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἐπισκέψεως αὐτῶν θέλουσιν ἀπολεσθῆ.
16 Ἡ μερὶς τοῦ Ἰακὼβ δὲν εἶναι ὡς αὐτά· διότι αὐτὸς εἶναι ὁ πλάσας τὰ πάντα, καὶ ὁ Ἰσραήλ εἶναι ἡ ῥάβδος τῆς κληρονομίας αὐτοῦ· Κύριος τῶν δυνάμεων τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
17 Σύναξον ἐκ τῆς γῆς τὴν περιουσίαν σου, σύ, ἡ κατοικοῦσα ἐν ὀχυρώματι.
18 Διότι οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐκσφενδονίσει τοὺς κατοίκους τῆς γῆς ταύτην τὴν φορὰν καὶ θέλω στενοχωρήσει αὐτούς, ὥστε νὰ εὕρωσιν αὐτό.
19 Οὐαὶ εἰς ἐμὲ διὰ τὴν θραῦσίν μου· ἡ πληγή μου εἶναι ὀδυνηρά· ἀλλ᾿ ἐγὼ εἶπα, Τῳόντι τοῦτο εἶναι πόνος μου, καὶ πρέπει νὰ ὑποφέρω αὐτόν.
20 Ἡ σκηνή μου ἠρημώθη καὶ πάντα τὰ σχοινία μου κατεκόπησαν· οἱ υἱοὶ μου ἐχωρίσθησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ δὲν ὑπάρχουσι· δὲν ὑπάρχει πλέον ὁ ἐκτείνων τὴν σκηνήν μου καὶ σηκόνων τὰ παραπετάσματά μου.
21 Ἐπειδή οἱ ποιμένες ἐμωράνθησαν καὶ τὸν Κύριον δὲν ἐξεζήτησαν, διὰ τοῦτο δὲν θέλουσιν εὐοδωθῆ καὶ πάντα τὰ ποίμνια αὐτῶν θέλουσι διασκορπισθῆ.
22 Ἰδού, ἦχος θορύβου ἔρχεται καὶ συγκίνησις μεγάλη ἐκ τῆς γῆς τοῦ βορρᾶ, διὰ νὰ καταστήσῃ τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα ἐρήμωσιν, κατοικίαν θώων.
23 Κύριε, γνωρίζω ὅτι ἡ ὁδὸς τοῦ ἀνθρώπου δὲν ἐξαρτᾶται ἀπ᾿ αὐτοῦ· τοῦ περιπατοῦντος ἀνθρώπου δὲν εἶναι τὸ νὰ κατευθύνῃ τὰ διαβήματα αὑτοῦ.
24 Κύριε, παίδευσόν με, πλήν ἐν κρίσει· μή ἐν τῷ θυμῷ σου, διὰ νὰ μή μὲ συντελέσῃς.
25 Ἔκχεε τὸν θυμὸν σου ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ μή γνωρίζοντά σε, καὶ ἐπὶ γενεάς, αἵτινες δὲν ἐπικαλοῦνται τὸ ὄνομά σου· διότι κατέφαγον τὸν Ἰακὼβ καὶ κατηνάλωσαν αὐτὸν καὶ κατέφθειραν αὐτὸν καὶ ἠρήμωσαν τὴν κατοικίαν αὐτοῦ.
1 Ὁ λόγος, ὁ γενόμενος πρὸς Ἱερεμίαν παρὰ Κυρίου, λέγων,
2 Ἀκούσατε τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης καὶ λαλήσατε πρὸς τοὺς ἄνδρας Ἰούδα καὶ πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ·
3 καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ. Ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὅστις δὲν ὑπακούει εἰς τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης,
4 τὴν ὁποίαν προσέταξα εἰς τοὺς πατέρας ὑμῶν, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐξήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐκ τῆς καμίνου τῆς σιδηρᾶς, λέγων, Ἀκούσατε τῆς φωνῆς μου καὶ πράττετε αὐτά, κατὰ πάντα ὅσα προσέταξα εἰς ἐσᾶς· καὶ θέλετε εἶσθαι λαὸς μου, καὶ ἐγὼ θέλω εἶσθαι Θεὸς ὑμῶν·
5 διὰ νὰ ἐκπληρώσω τὸν ὅρκον, τὸν ὁποῖον ὥμοσα πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν, νὰ δώσω εἰς αὐτοὺς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι, ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ. Τότε ἀπεκρίθην καὶ εἶπα, Ἀμήν, Κύριε.
6 Καὶ ὁ Κύριος εἶπε πρὸς ἐμέ, Διακήρυξον πάντας τοὺς λόγους τούτους ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς τῆς Ἱερουσαλήμ, λέγων, Ἀκούσατε τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης καὶ πράττετε αὐτούς.
7 Διότι ῥητῶς διεμαρτυρήθην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἀνεβίβασα αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου μέχρι τῆς σήμερον, ἐγειρόμενος πρωΐ καὶ διαμαρτυρόμενος, λέγων, Ἀκούσατε τῆς φωνῆς μου.
8 Ἀλλὰ δὲν ἤκουσαν καὶ δὲν ἔκλιναν τὸ τίον αὑτῶν, ἀλλὰ περιεπάτησαν ἕκαστος ἐν ταῖς ὀρέξεσι τῆς πονηρᾶς αὑτῶν καρδίας· διὰ τοῦτο θέλω φέρει ἐπ᾿ αὐτοὺς πάντας τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης, τὴν ὁποίαν προσέταξα νὰ πράττωσι, ἀλλὰ δὲν ἔπραξαν.
9 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Συνωμοσία εὑρέθη μεταξὺ τῶν ἀνδρῶν Ἰούδα καὶ μεταξὺ τῶν κατοίκων τῆς Ἱερουσαλήμ.
10 Ἐπέστρεψαν εἰς τὰς ἀδικίας τῶν προπατόρων αὑτῶν, οἵτινες δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀκούσωσι τοὺς λόγους μου· καὶ αὐτοὶ ὑπῆγαν ὀπίσω ἄλλων θεῶν, διὰ νὰ λατρεύωσιν αὐτούς· ὁ οἶκος Ἰσραήλ καὶ ὁ οἶκος Ἰούδα ἠθέτησαν τὴν διαθήκην μου, τὴν ὁποίαν ἔκαμα πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν.
11 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, θέλω φέρει ἐπ᾿ αὐτοὺς κακόν, ἐκ τοῦ ὁποίου δὲν θέλουσι δυνηθῆ νὰ ἐξέλθωσι· καὶ θέλουσι βοήσει πρὸς ἐμὲ καὶ δὲν θέλω εἰσακούσει αὐτούς.
12 Τότε αἱ πόλεις τοῦ Ἰούδα καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ θέλουσιν ὑπάγει καὶ θέλουσι βοήσει πρὸς τοὺς θεούς, εἰς τοὺς ὁποίους θυμιάζουσι· πλήν δὲν θέλουσι σώσει ἑαυτοὺς παντελῶς ἐν καιρῷ τῆς ταλαιπωρίας αὐτῶν.
13 Διότι κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν πόλεών σου ἦσαν οἱ θεοὶ σου, Ἰούδα· καὶ κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὁδῶν τῆς Ἱερουσαλήμ ἀνηγείρατε βωμοὺς εἰς τὰ αἰσχρά, βωμοὺς διὰ νὰ θυμιάζητε εἰς τὸν Βάαλ.
14 Διὰ τοῦτο σὺ μή προσεύχου ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τούτου καὶ μή ὕψωνε φωνήν ἤ δέησιν ὑπὲρ αὐτῶν· διότι ἐγὼ δὲν θέλω εἰσακούσει, ὅταν κράζωσι πρὸς ἐμὲ ἐν καιρῷ τῆς ταλαιπωρίας αὑτῶν.
15 Τί ἔχει νὰ κάμῃ ἡ ἠγαπημένη μου ἐν τῷ οἴκῳ μου, ἀφοῦ ἔπραξεν ἀσέλγειαν μὲ πολλούς, καὶ τὸ κρέας τὸ ἅγιον ἀφῃρέθη ἀπὸ σοῦ; ὅταν πράττῃς τὸ κακόν, τότε εὐφραίνεσαι.
16 Ὁ Κύριος ἐκάλεσε τὸ ὄνομά σου, Ἐλαίαν ἀειθαλῆ, ὡραίαν, καλλίκαρπον· μετ᾿ ἤχου θορύβου μεγάλου ἐξήφθη πῦρ ἐπ᾿ αὐτήν καὶ οἱ κλάδοι αὐτῆς συνεθλάσθησαν.
17 Διότι ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὅστις σὲ ἐφύτευσεν, ἐπρόφερε κακὸν ἐναντίον σου, διὰ τὴν κακίαν τοῦ οἴκου Ἰσραήλ καὶ τοῦ οἴκου Ἰούδα, τὴν ὁποίαν ἔπραξαν καθ᾿ ἑαυτῶν, ὥστε νὰ μὲ παροργίσωσι θυμιάζοντες εἰς τὸν Βάαλ.
18 Καὶ ὁ Κύριος ἔδωκεν εἰς ἐμὲ γνῶσιν καὶ ἐγνώρισα· τότε ἔδειξας εἰς ἐμὲ τὰς πράξεις αὐτῶν.
19 Ἀλλ᾿ ἐγὼ ἤμην ὡς ἀρνίον ἄκακον φερόμενον εἰς σφαγήν· καὶ δὲν ἐνόησα ὅτι συνεβουλεύθησαν βουλὰς ἐναντίον μου, λέγοντες, Ἄς καταστρέψωμεν τὸ δένδρον μετὰ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ καὶ ἄς ἐκκόψωμεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς τῶν ζώντων, ὥστε τὸ ὄνομα αὐτοῦ νὰ μή μνημονευθῆ πλέον.
20 Ἀλλ᾿ ὦ Κύριε τῶν δυνάμεων, ὁ κρίνων δικαίως, ὁ δοκιμάζων τοὺς νεφροὺς καὶ τὴν καρδίαν, ἄς ἴδω τὴν ἐκδίκησίν σου ἐπ᾿ αὐτούς, διότι πρὸς σὲ ἐφανέρωσα τὴν δίκην μου.
21 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος περὶ τῶν ἀνδρῶν τῆς Ἀναθώθ, οἵτινες ζητοῦσι τὴν ζωήν σου, λέγοντες, Μή προφητεύσῃς ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ μή ἀποθάνῃς ὑπὸ τὰς χεῖρας ἡμῶν·
22 διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἰδού, θέλω ἐπισκεφθῆ αὐτούς· οἱ νέοι θέλουσιν ἀποθάνει ἐν μαχαίρᾳ· οἱ υἱοὶ αὐτῶν αἱ θυγατέρες αὐτῶν θέλουσι τελευτήσει ὑπὸ πείνης·
23 καὶ δὲν θέλει μείνει ὑπόλοιπον ἐξ αὐτῶν· διότι θέλω φέρει κακὸν ἐπὶ τοὺς ἄνδρας τῆς Ἀναθώθ, ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῆς ἐπισκέψεως αὐτῶν.
1 Δίκαιος εἶσαι Κύριε, ὅταν δικολογῶμαι μετὰ σοῦ· πλήν ἄς διαλεχθῶ μετὰ σοῦ περὶ τῶν κρίσεών σου· διατί ἡ ὁδὸς τῶν ἀσεβῶν εὐοδοῦται; διὰ τί εὐημεροῦσι πάντες οἱ φερόμενοι ἀπίστως;
2 Ἐφύτευσας αὐτούς, μάλιστα ἐρριζώθησαν· αὐξάνουσι, μάλιστα καρποφοροῦσι· σὺ εἶσαι πλησίον τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ μακρὰν ἀπὸ τῶν νεφρῶν αὐτῶν.
3 Ἀλλὰ σύ, Κύριε, μὲ γνωρίζεις· μὲ εἶδες καὶ ἐδοκίμασας τὴν καρδίαν μου ἐνώπιόν σου· σύρε αὐτοὺς ὡς πρόβατα διὰ σφαγήν καὶ ἑτοίμασον αὐτοὺς διὰ τὴν ἡμέραν τῆς σφαγῆς.
4 Ἕως πότε θέλει πενθεῖ ἡ γῆ, καὶ ὁ χόρτος παντὸς ἀγροῦ θέλει ξηραίνεσθαι διὰ τὴν κακίαν τῶν κατοικούντων ἐν αὐτῇ; Ἠφανίσθησαν τὰ κτήνη καὶ τὰ πτηνά, διότι εἶπον, Δὲν θέλει ἰδεῖ τὰ ἔσχατα ἡμῶν.
5 Ἐὰν τρέξῃς μετὰ τῶν πεζῶν καὶ σὲ κάμωσι νὰ ἀτονήσῃς, τότε πῶς θέλεις ἀντιπαραταχθῆ πρὸς τοὺς ἵππους; καὶ ἐὰν ἀπέκαμες ἐν τῇ γῇ τῆς εἰρήνης, ἐφ᾿ ἥν ἤλπιζες, τότε πῶς θέλεις κάμει εἰς τὸ φρύαγμα τοῦ Ἰορδάνου;
6 Διότι καὶ οἱ ἀδελφοὶ σου καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς σου καὶ αὐτοὶ ἐφέρθησαν ἀπίστως πρὸς σέ· ναί, αὐτοὶ ἐβόησαν ὄπισθέν σου μεγαλοφώνως· μή πιστεύσῃς αὐτούς, καὶ ἄν λαλήσωσι καλὰ πρὸς σέ.
7 Ἐγκατέλιπον τὸν οἶκόν μου, ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν μου, ἔδωκα τὴν ἠγαπημένην τῆς ψυχῆς μου εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἐχθρῶν αὐτῆς.
8 Ἡ κληρονομία μου ἔγεινεν εἰς ἐμὲ ὡς λέων ἐν δρυμῷ· ἐξέπεμψε τὴν φωνήν αὑτῆς ἐναντίον μου· διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν.
9 Ἡ κληρονομία μου εἶναι εἰς ἐμὲ ὄρνεον ἁρπακτικόν, τὰ ὄρνεα κύκλῳ εἶναι ἐναντίον αὐτῆς· ἔλθετε, συνάχθητε, πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, ἔλθετε νὰ καταφάγητε αὐτήν.
10 Ποιμένες πολλοὶ διέφθειραν τὸν ἀμπελῶνά μου, κατεπάτησαν τὴν μερίδα μου, κατέστησαν τὴν μερίδα τὴν ἐπιθυμητήν μου ἔρημον ἄβατον.
11 Παρέδωκαν αὐτήν εἰς ἐρήμωσιν· ἐρημωθεῖσα πενθεῖ ἐνώπιόν μου· πᾶσα ἡ γῆ ἠρημώθη, διότι δὲν ὑπάρχει ὁ φροντίζων.
12 Ἐπὶ πάσας τὰς ὑψηλὰς θέσεις τῆς ἐρήμου ἦλθον οἱ λεηλάται· διότι ἡ μάχαιρα τοῦ Κυρίου θέλει καταφάγει ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς ἕως ἄκρου τῆς γῆς· εἰς οὐδεμίαν σάρκα δὲν θέλει εἶσθαι εἰρήνη.
13 Ἔσπειραν σῖτον ἀλλὰ θέλουσι θερίσει ἀκάνθας· ἐκοπίασαν ἀλλὰ δὲν θέλουσιν φεληθῆ· καὶ θέλετε αἰσχυνθῆ διὰ τὰ προϊόντα σας ἀπὸ τοῦ φλογεροῦ θυμοῦ τοῦ Κυρίου.
14 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος κατὰ πάντων τῶν κακῶν γειτόνων μου, οἵτινες ἐγγίζουσι τὴν κληρονομίαν τὴν ὁποίαν κληροδότησα εἰς τὸν λαὸν μου τὸν Ἰσραήλ· Ἰδού, θέλω ἀποσπάσει αὐτοὺς ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν, καὶ θέλω ἀποσπάσει τὸν οἶκον Ἰούδα ἐκ μέσου αὐτῶν.
15 Καὶ ἀφοῦ ἀποσπάσω αὐτούς, θέλω ἐπιστρέψει καὶ ἐλεήσει αὐτούς, καὶ θέλω ἐπαναφέρει ἕκαστον εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ καὶ ἕκαστον εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ.
16 Καὶ ἐὰν μάθωσι καλῶς τὰς ὁδοὺς τοῦ λαοῦ μου, νὰ ὁμνύωσιν εἰς τὸ ὄνομά μου, Ζῇ Κύριος, καθὼς ἐδίδαξαν τὸν λαὸν μου νὰ ὁμνύῃ εἰς τὸν Βάαλ, τότε θέλουσιν οἰκοδομηθῆ ἐν τῷ μέσῳ τοῦ λαοῦ μου.
17 Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ὑπακούσωσι, θέλω ἀποσπάσει ὁλοτελῶς καὶ ἐξολοθρεύσει τὸ ἔθνος ἐκεῖνο, λέγει Κύριος.
1 Οὕτως εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ· Ὕπαγε καὶ ἀπόκτησον εἰς σεαυτὸν ζώνην λινήν καὶ περίβαλε αὐτήν ἐπὶ τὴν ὀσφὺν σου καὶ εἰς ὕδωρ μή βάλῃς αὐτήν.
2 Ἀπέκτησα λοιπὸν τὴν ζώνην κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου καὶ περιέβαλον ἐπὶ τὴν ὀσφὺν μου.
3 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμὲ ἐκ δευτέρου, λέγων,
4 Λάβε τὴν ζώνην τὴν ὁποίαν ἀπέκτησας, τὴν ἐπὶ τὴν ὀσφὺν σου, καὶ σηκωθεὶς ὕπαγε εἰς τὸν Εὐφράτην καὶ κρύψον αὐτήν ἐκεῖ ἐν τῇ ὀπῇ τοῦ βράχου.
5 Ὑπῆγα λοιπὸν καὶ ἔκρυψα αὐτήν πλησίον τοῦ Εὐφράτου, καθὼς προσέταξεν εἰς ἐμὲ ὁ Κύριος.
6 Καὶ μετὰ πολλὰς ἡμέρας εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Σηκωθεὶς ὕπαγε εἰς τὸν Εὐφράτην καὶ λάβε ἐκεῖθεν τὴν ζώνην, τὴν ὁποίαν προσέταξα εἰς σὲ νὰ κρύψῃς ἐκεῖ.
7 Καὶ ὑπῆγα εἰς τὸν Εὐφράτην καὶ ἔσκαψα καὶ ἔλαβον τὴν ζώνην ἐκ τοῦ τόπου ὅπου ἔκρυψα αὐτήν· καὶ ἰδού, ἡ ζώνη ἦτο ἐφθαρμένη, δὲν ἦτο χρήσιμος εἰς οὐδέν.
8 Τότε ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
9 Οὕτω λέγει Κύριος· κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον θέλω φθείρει τὴν ὑπερηφανίαν τοῦ Ἰούδα καὶ τὴν μεγάλην ὑπερηφανίαν τῆς Ἱερουσαλήμ.
10 Ὁ κακὸς οὗτος λαός, οἵτινες ἀρνοῦνται τὸ νὰ ὑπακούωσιν εἰς τοὺς λόγους μου, καί περιπατοῦσιν ἐν ταῖς ὀρέξεσι τῆς καρδίας αὑτῶν καὶ ὑπάγουσιν ὀπίσω ἄλλων θεῶν, διὰ νὰ λατρεύωσιν αὐτοὺς καὶ νὰ προσκυνῶσιν αὐτούς, θέλει εἶσθαι ἐξάπαντος ὡς ἡ ζώνη αὕτη, ἥτις δὲν εἶναι χρήσιμος εἰς οὐδέν.
11 Διότι καθὼς ἡ ζώνη κολλᾶται εἰς τὴν ὀσφὺν τοῦ ἀνθρώπου, οὕτως ἐκόλλησα εἰς ἐμαυτὸν πάντα τὸν οἶκον Ἰσραήλ καὶ πάντα τὸν οἶκον Ἰούδα, λέγει Κύριος· διὰ νὰ ἦναι εἰς ἐμὲ λαὸς καὶ ὄνομα καὶ καύχημα καὶ δόξα· ἀλλὰ δὲν ὑπήκουσαν.
12 Διὰ τοῦτο θέλεις λαλήσει πρὸς αὐτοὺς τὸν λόγον τοῦτον· Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· πᾶς ἀσκὸς θέλει γεμισθῆ οἴνου· καὶ αὐτοὶ θέλουσιν εἰπεῖ πρὸς σέ, Μήπως τῳόντι δὲν γνωρίζομεν ὅτι πᾶς ἀσκὸς θέλει γεμισθῆ οἴνου;
13 Τότε θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, θέλω γεμίσει πάντας τοὺς κατοίκους τῆς γῆς ταύτης καὶ τοὺς βασιλεῖς τοὺς καθημένους ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ Δαβὶδ καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς προφήτας καὶ πάντας τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, ἀπὸ μεθυσμοῦ.
14 Καὶ θέλω συντρίψει αὐτοὺς μετ᾿ ἀλλήλων, καὶ τοὺς πατέρας καὶ τοὺς υἱοὺς ὁμοῦ, λέγει Κύριος· δὲν θέλω σπλαγχνισθῆ οὐδὲ φεισθῆ οὐδὲ ἐλεήσει, ἀλλὰ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτούς.
15 Ἀκούσατε καὶ ἀκροάσθητε· μή ἐπαίρεσθε· διότι ὁ Κύριος ἐλάλησε.
16 Δότε δόξαν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, πρὶν φέρῃ σκότος καὶ πρὶν οἱ πόδες σας προσκόψωσιν ἐπὶ τὰ σκοτεινὰ ὄρη, καὶ ἐνῷ προσμένετε φῶς, μετατρέψῃ αὐτὸ εἰς σκιὰν θανάτου καὶ καταστήσῃ αὐτὸ πυκνὸν σκότος.
17 Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἀκούσητε τοῦτο, ἡ ψυχή μου θέλει κλαύσει κρυφίως διὰ τὴν ὑπερηφανίαν ὑμῶν, καὶ ὁ ὀφθαλμὸς μου θέλει κλαύσει πικρὰ καὶ καταρρεύσει δάκρυα, διότι τὸ ποίμνιον τοῦ Κυρίου φέρεται εἰς αἰχμαλωσίαν.
18 Εἴπατε πρὸς τὸν βασιλέα καὶ πρὸς τὴν βασίλισσαν, Ταπεινώθητε, καθήσατε· διότι θέλει καταβιβασθῆ ἀπὸ τῶν κεφαλῶν ὑμῶν ὁ στέφανος τῆς δόξης ὑμῶν.
19 Αἱ πόλεις τοῦ νότου θέλουσι κλεισθῆ καὶ δὲν θέλει εἶσθαι ὁ ἀνοίγων· ὁ Ἰούδας ἅπας θέλει φερθῆ εἰς αἰχμαλωσίαν, ὁλοκλήρως θέλει φερθῆ αἰχμάλωτος.
20 Ὑψώσατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεωρήσατε τοὺς ἐρχομένους ἀπὸ βορρᾶ· ποῦ εἶναι τὸ ποίμνιον τὸ δοθὲν εἰς σέ, τὰ ὡραῖά σου πρόβατα;
21 Τί θέλεις εἰπεῖ, ὅταν σὲ ἐπισκεφθῆ; διότι σὺ ἐδίδαξας αὐτοὺς νὰ ἄρχωσιν ἐπὶ σοῦ ὡς ἡγεμόνες· δὲν θέλουσι σὲ συλλάβει πόνοι, ὡς γυναῖκα τίκτουσαν;
22 Καὶ ἐὰν εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου, Διὰ τί συνέβησαν εἰς ἐμὲ ταῦτα; διὰ τὸ πλῆθος τῆς ἀνομίας σου ἐσηκώθησαν τὰ κράσπεδά σου καὶ ἐγυμνώθησαν αἱ πτέρναι σου.
23 Δύναται ὁ Αἰθίοψ νὰ ἀλλάξῃ τὸ δέρμα αὑτοῦ ἤ ἡ πάρδαλις τὰ ποικίλματα αὑτῆς; τότε δύνασθε καὶ σεῖς νὰ κάμητε καλόν, οἱ μαθόντες τὸ κακόν.
24 Διὰ τοῦτο θέλω σκορπίσει αὐτοὺς ὡς ἄχυρον φερόμενον ὑπὸ ἀνέμου τῆς ἐρήμου.
25 Οὗτος εἶναι παρ᾿ ἐμοῦ ὁ κλῆρός σου, τὸ μερίδιον τὸ μεμετρημένον εἰς σέ, λέγει Κύριος· διότι μὲ ἐλησμόνησας καὶ ἤλπισας ἐπὶ τὸ ψεῦδος.
26 Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ θέλω σηκώσει τὰ κράσπεδά σου ἐπὶ τὸ πρόσωπόν σου, καὶ θέλει φανῆ ἡ αἰσχύνη σου.
27 Εἶδον τὰς μοιχείας σου καὶ τοὺς χρεμετισμοὺς σου, τὴν αἰσχρότητα τῆς πορνείας σου, τὰ βδελύγματά σου ἐπὶ τοὺς λόφους, ἐπὶ τὰς πεδιάδας. Οὐαὶ εἰς σέ, Ἱερουσαλήμ! δὲν θέλεις καθαρισθῆ; μετά, πότε ἔτι;
1 Ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ὁ γενόμενος πρὸς Ἱερεμίαν περὶ τῆς ἀνομβρίας.
2 Ὁ Ἰούδας πενθεῖ καὶ αἱ πύλαι αὐτοῦ εἶναι περίλυποι· κοίτονται κατὰ γῆς μελανειμονοῦσαι· καὶ ἀνέβη ἡ κραυγή τῆς Ἱερουσαλήμ.
3 Καὶ οἱ μεγιστάνες αὐτῆς ἀπέστειλαν τοὺς νέους αὑτῶν διὰ ὕδωρ· ἦλθον εἰς τὰ φρέατα, δὲν εὕρηκαν ὕδωρ· ἐπέστρεψαν μὲ τὰ ἀγγεῖα αὑτῶν κενά· σχύνθησαν καὶ ἐνετράπησαν καὶ ἐσκέπασαν τὰς κεφαλὰς αὑτῶν.
4 Ἐπειδή ἡ γῆ ἐσχίσθη, διότι δὲν ἦτο βροχή ἐπὶ τῆς γῆς, οἱ γεωργοὶ σχύνθησαν, ἐσκέπασαν τὰς κεφαλὰς αὑτῶν.
5 Καὶ ἡ ἔλαφος ἔτι, γεννήσασα ἐν τῇ πεδιάδι, ἐγκατέλιπε τὸ τέκνον αὐτῆς, ἐπειδή χόρτος δὲν ἦτο.
6 Καὶ οἱ ἄγριοι ὄνοι ἐστάθησαν ἐπὶ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, ἐρρόφουν τὸν ἀέρα ὡς θῶες· οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἐμαράνθησαν, ἐπειδή χόρτος δὲν ἦτο.
7 Κύριε, ἄν καὶ αἱ ἀνομίαι ἡμῶν καταμαρτυρῶσιν ἐναντίον ἡμῶν, κάμε ὅμως διὰ τὸ ὄνομά σου· διότι αἱ ἀποστασίαι ἡμῶν ἐπληθύνθησαν· εἰς σὲ ἡμαρτήσαμεν.
8 Ἐλπὶς τοῦ Ἰσραήλ, σωτήρ αὐτοῦ ἐν καιρῷ θλίψεως, διὰ τὶ ἤθελες εἶσθαι ὡς πάροικος ἐν τῇ γῇ καὶ ὡς ὁδοιπόρος ἐκκλίνων εἰς κατάλυμα;
9 Διὰ τὶ ἤθελες εἶσθαι ὡς ἄνθρωπος ἐκστατικός, ὡς ἰσχυρὸς μή δυνάμενος νὰ σώσῃ; Ἀλλὰ σύ, Κύριε, ἐν μέσῳ ἡμῶν εἶσαι, καὶ τὸ ὄνομά σου ἐκλήθη ἐφ᾿ ἡμᾶς· μή ἐγκαταλίπῃς ἡμᾶς.
10 Οὕτω λέγει Κύριος πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον· Ἐπειδή ἠγάπησαν νὰ πλανῶνται καὶ δὲν ἐκράτησαν τοὺς πόδας αὑτῶν, διὰ τοῦτο ὁ Κύριος δὲν ηὐδόκησεν εἰς αὐτούς· τώρα θέλει ἐνθυμηθῆ τὴν ἀνομίαν αὐτῶν καὶ ἐπισκεφθῆ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
11 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Μή προσεύχου ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τούτου διὰ καλόν.
12 Καὶ ἐὰν νηστεύσωσι, δὲν θέλω εἰσακούσει τῆς κραυγῆς αὐτῶν· καὶ ἐὰν προσφέρωσιν ὁλοκαυτώματα καὶ προσφοράν, δὲν θέλω εὐδοκήσει εἰς αὐτά· ἀλλὰ θέλω καταναλώσει αὐτοὺς ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν πείνῃ καὶ ἐν λοιμῷ.
13 Καὶ εἶπα, Ὦ, Κύριε Θεέ, ἰδού, οἱ προφῆται λέγουσι πρὸς αὐτούς, Δὲν θέλετε ἰδεῖ μάχαιραν οὐδὲ θέλει εἶσθαι πεῖνα εἰς ἐσᾶς, ἀλλὰ θέλω σᾶς δώσει εἰρήνην ἀσφαλῆ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
14 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ψευδῆ προφητεύουσιν οἱ προφῆται ἐν τῷ ὀνόματί μου· ἐγὼ δὲν ἀπέστειλα αὐτοὺς οὐδὲ προσέταξα εἰς αὐτοὺς οὐδὲ ἐλάλησα πρὸς αὐτούς· αὐτοὶ προφητεύουσιν εἰς ἐσᾶς ὄρασιν ψευδῆ καὶ μαντείαν καὶ ματαιότητα καὶ τὴν δολιότητα τῆς καρδίας αὑτῶν.
15 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος περὶ τῶν προφητῶν τῶν προφητευόντων ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐνῷ ἐγὼ δὲν ἀπέστειλα, αὐτοὺς ἀλλ᾿ αὐτοὶ λέγουσι, Μάχαιρα καὶ πεῖνα δὲν θέλει εἶσθαι ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ· ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν πείνῃ θέλουσι συντελεσθῆ οἱ προφῆται ἐκεῖνοι.
16 Ὁ δὲ λαός, εἰς τοὺς ὁποίους αὐτοὶ προφητεύουσι, θέλουσιν εἶσθαι ἐρριμμένοι ἐν ταῖς ὁδοῖς τῆς Ἱερουσαλήμ ὑπὸ πείνης καὶ μαχαίρας· καὶ δὲν θέλει εἶσθαι ὁ θάπτων αὐτούς, τὰς γυναῖκας αὐτῶν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν· καὶ θέλω ἐκχέει ἐπ᾿ αὐτοὺς τὴν κακίαν αὐτῶν.
17 Διὰ τοῦτο θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτοὺς τὸν λόγον τοῦτον· Ἄς χύσωσιν οἱ ὀφθαλμοὶ μου δάκρυα, νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ ἄς μή παύσωσι· διότι ἡ παρθένος, ἡ θυγάτηρ τοῦ λαοῦ μου, συνετρίφθη σύντριμμα μέγα, πληγήν ὀδυνηρὰν σφόδρα.
18 Ἐὰν ἐξέλθω εἰς τὴν πεδιάδα, τότε ἰδού, οἱ πεφονευμένοι ἐν μαχαίρᾳ· καὶ ἐὰν εἰσέλθω εἰς τὴν πόλιν, τότε ἰδού, οἱ νενεκρωμένοι ὑπὸ τῆς πείνης, ὁ δὲ προφήτης ἔτι καὶ ὁ ἱερεὺς ἐμπορεύονται ἐπὶ τῆς γῆς καὶ δὲν αἰσθάνονται.
19 Ἀπέρριψας παντάπασι τὸν Ἰούδαν; ἀπεστράφη τὴν Σιὼν ἡ ψυχή σου; Διὰ τί ἐπάταξας ἡμᾶς, καὶ δὲν ὑπάρχει θεραπεία εἰς ἡμᾶς; ἐπροσμένομεν εἰρήνην, ἀλλ᾿ οὐδὲν ἀγαθόν· καὶ τὸν καιρὸν τῆς θεραπείας, καὶ ἰδού, ταραχή.
20 Γνωρίζομεν, Κύριε, τὴν ἀσέβειαν ἡμῶν, τὴν ἀνομίαν τῶν πατέρων ἡμῶν, ὅτι ἡμαρτήσαμεν εἰς σέ.
21 Μή ἀποστραφῇς ἡμᾶς, διὰ τὸ ὄνομά σου· μή ἀτιμάσῃς τὸν θρόνον τῆς δόξης σου· ἐνθυμήθητι, μή διασκεδάσῃς τὴν διαθήκην σου τὴν πρὸς ἡμᾶς.
22 Ὑπάρχει μεταξὺ τῶν ματαιοτήτων τῶν ἐθνῶν διδοὺς βροχήν; ἤ οἱ οὐρανοὶ δίδουσιν ὑετούς; δὲν εἶσαι σὺ αὐτὸς ὁ δοτήρ, Κύριε Θεὲ ἡμῶν; διὰ τοῦτο θέλομεν σὲ προσμένει· διότι σὺ ἔκαμες πάντα ταῦτα.
1 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Καὶ ἄν ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Σαμουήλ ἵσταντο ἐνώπιόν μου, ἡ ψυχή μου δὲν ἤθελεν εἶσθαι ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τούτου· ἀποδίωξον αὐτοὺς ἀπ᾿ ἔμπροσθέν μου καὶ ἄς ἐξέλθωσι.
2 Καὶ ἐὰν εἴπωσι πρὸς σέ, Ποῦ θέλομεν ἐξέλθει; τότε θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος· Ὅσοι εἶναι διὰ τὸν θάνατον, εἰς θάνατον· καὶ ὅσοι διὰ τὴν μάχαιραν, εἰς μάχαιραν· καὶ ὅσοι διὰ τὴν πεῖναν, εἰς πεῖναν· καὶ ὅσοι διὰ τὴν αἰχμαλωσίαν, εἰς αἰχμαλωσίαν.
3 Καὶ θέλω ἐπιφέρει ἐπ᾿ αὐτοὺς τέσσαρα εἴδη, λέγει Κύριος· τὴν μάχαιραν διὰ σφαγήν, καὶ τοὺς κύνας διὰ σπαραγμόν, καὶ τὰ πετεινά τοῦ οὐρανοῦ, καὶ τὰ θηρία τῆς γῆς, διὰ νὰ καταφάγωσι καὶ νὰ ἀφανίσωσι.
4 Καὶ θέλω παραδώσει αὐτοὺς εἰς διασπορὰν ἐν πᾶσι τοῖς βασιλείοις τῆς γῆς· ἐξ αἰτίας τοῦ Μανασσῆ, υἱοῦ Ἐζεκίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, δι᾿ ὅσα ἔπραξεν ἐν Ἱερουσαλήμ.
5 Διότι τίς θέλει σὲ οἰκτείρει, Ἱερουσαλήμ; ἤ τίς θέλει σὲ συλλυπηθῆ; ἤ τίς θέλει στραφῆ διὰ νὰ ἐρωτήσῃ, Πῶς ἔχεις;
6 Σὺ μὲ ἐγκατέλιπες, λέγει Κύριος, ὑπῆγες εἰς τὰ ὀπίσω· διὰ τοῦτο θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ θέλω σὲ ἀφανίσει· ἀπέκαμον ἐλεῶν.
7 Καὶ θέλω ἐκλικμήσει αὐτοὺς μὲ τὸ λικμητήριον ἐν ταῖς πύλαις τῆς γῆς· θέλω ἀτεκνώσει αὐτούς, θέλω ἀφανίσει τὸν λαὸν μου, διότι δὲν ἐπιστρέφουσιν ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὑτῶν.
8 Αἱ χῆραι αὐτῶν ἐπληθύνθησαν ἐνώπιόν μου ὑπὲρ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης· ἔφερα ἐπ᾿ αὐτούς, ἐπὶ τὰς μητέρας τῶν νέων, λεηλάτην ἐν μεσημβρίᾳ· ἐπέφερα ἐπ᾿ αὐτὰς ἐξαίφνης ταραχὰς καὶ τρόμους.
9 Ἐκείνη, ἥτις ἐγέννησεν ἑπτά, ἀπέκαμε, παρέδωκε τὸ πνεῦμα· ὁ ἥλιος αὐτῆς ἔδυσεν, ἐνῷ, ἦτο ἔτι ἡμέρα· κατῃσχύνθη καὶ ἐταράχθη· τὸ δὲ ὑπόλοιπον αὐτῶν θέλω παραδώσει εἰς τὴν μάχαιραν ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, λέγει Κύριος.
10 Οὐαὶ εἰς ἐμέ, μῆτέρ μου, διότι ἐγέννησας ἐμὲ ἄνδρα ἔριδος καὶ ἄνδρα φιλονεικίας μεθ᾿ ὅλης τῆς γῆς. Οὔτε ἐτόκισα οὔτε μὲ ἐτόκισαν· καὶ ὅμως πᾶς τις ἐξ αὐτῶν μὲ καταρᾶται.
11 Ὁ Κύριος λέγει, Βεβαίως τὸ ὑπόλοιπόν σου θέλει εἶσθαι καλόν· βεβαίως θέλω μεσιτεύσει ὑπὲρ σοῦ πρὸς τὸν ἐχθρὸν ἐν καιρῷ συμφορᾶς καὶ ἐν καιρῷ θλίψεως.
12 Ὁ σίδηρος θέλει συντρίψει τὸν σίδηρον τοῦ βορρᾶ καὶ τὸν χαλκόν;
13 Τὰ ὑπάρχοντά σου καὶ τοὺς θησαυροὺς σου θέλω παραδώσει εἰς λεηλασίαν ἄνευ ἀνταλλάγματος, καὶ τοῦτο διὰ πάσας τὰς ἁμαρτίας σου καὶ κατὰ πάντα τὰ ὅριά σου.
14 Καὶ θέλω σὲ περάσει μετὰ τῶν ἐχθρῶν σου εἰς τόπον τὸν ὁποῖον δὲν γνωρίζεις· διότι πῦρ ἐξήφθη ἐν τῷ θυμῷ μου, τὸ ὁποῖον θέλει ἐκκαυθῆ καθ᾿ ὑμῶν.
15 Σύ, Κύριε, γνωρίζεις· ἐνθυμήθητί με καὶ ἐπίσκεψαί με καὶ ἐκδίκησόν με ἀπὸ τῶν καταδιωκόντων με· μή μὲ ἁρπάσῃς ἐν τῇ μακροθυμίᾳ σου· γνώρισον ὅτι διὰ σὲ ὑπέφερα ὀνειδισμόν.
16 Καθὼς εὑρέθησαν οἱ λόγοι σου, κατέφαγον αὐτούς· καὶ ὁ λόγος σου ἦτο ἐν ἐμοὶ χαρὰ καὶ ἀγαλλίασις τῆς καρδίας μου· διότι τὸ ὄνομά σου ἐκλήθη ἐπ᾿ ἐμέ, Κύριε Θεὲ τῶν δυνάμεων.
17 Δὲν ἐκάθησα ἐν συνεδρίῳ χλευαστῶν καὶ συνευφράνθην· ἐκάθησα μόνος ἐξ αἰτίας τῆς χειρὸς σου· διότι σὺ μὲ ἐνέπλησας ἀδημονίας.
18 Διὰ τὶ ὁ πόνος μου εἶναι παντοτεινὸς καὶ ἡ πληγή μου ἀνίατος, μή θέλουσα νὰ ἰατρευθῇ; θέλεις εἶσθαι διόλου εἰς ἐμὲ ὡς ψεύστης καὶ ὡς ὕδατα ἀπατηλά;
19 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἐὰν ἐπιστρέψῃς, τότε θέλω σὲ ἀποκαταστήσει πάλιν, καὶ θέλεις ἵστασθαι ἐνώπιόν μου· καὶ ἐὰν ἀποχωρίσῃς τὸ τίμιον ἀπὸ τοῦ ἀχρείου, θέλεις εἶσθαι ὡς τὸ στόμα μου· αὐτοὶ ἄς ἐπιστρέψωσι πρὸς σέ, ἀλλὰ σὺ μή ἐπιστρέψῃς πρὸς αὐτούς.
20 Καὶ θέλω σὲ κάμει πρὸς τοῦτον τὸν λαὸν ὀχυρὸν χαλκοῦν τεῖχος· καὶ θέλουσι σὲ πολεμήσει, ἀλλὰ δὲν θέλουσιν ὑπερισχύσει ἐναντίον σου, διότι ἐγὼ εἶμαι μετὰ σοῦ διὰ νὰ σὲ σώζω καὶ νὰ σὲ ἐλευθερόνω, λέγει Κύριος.
21 Καὶ θέλω σὲ ἐλευθερώσει ἐκ τῆς χειρὸς τῶν πονηρῶν καὶ θέλω σὲ λυτρώσει ἐκ τῆς χειρὸς τῶν καταδυναστευόντων.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
2 Μή λάβῃς εἰς σεαυτὸν γυναῖκα μηδὲ νὰ γείνωσιν εἰς σὲ υἱοὶ μηδὲ θυγατέρες ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
3 Διότι οὕτω λέγει Κύριος περὶ τῶν υἱῶν καὶ περὶ τῶν θυγατέρων τῶν γεννωμένων ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ περὶ τῶν μητέρων αὐτῶν, αἵτινες ἐγέννησαν αὐτούς, καὶ περὶ τῶν πατέρων αὐτῶν, οἵτινες ἐτεκνοποίησαν αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ ταύτῃ·
4 θέλουσιν ἀποθάνει μὲ ὀδυνηρὸν θάνατον· δὲν θέλουσι κλαυθῆ οὐδὲ θέλουσι ταφῆ· θέλουσιν εἶσθαι διὰ κοπρίαν ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, καὶ θέλουσιν ἀφανισθῆ ὑπὸ μαχαίρας καὶ ὑπὸ πείνης, καὶ τὰ πτώματα αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι τροφή εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἰς τὰ θηρία τῆς γῆς.
5 Διότι οὕτω λέγει Κύριος· Μή εἰσέλθῃς εἰς οἶκον πένθους καὶ μή ὑπάγῃς νὰ πενθήσῃς μηδὲ νὰ συγκλαύσῃς αὐτούς· διότι ἀφήρεσα τὴν εἰρήνην μου ἀπὸ τοῦ λαοῦ τούτου, λέγει Κύριος, τὸ ἔλεος καὶ τοὺς οἰκτιρμούς.
6 Καὶ θέλουσιν ἀποθάνει μεγάλοι καὶ μικροὶ ἐν τῇ γῇ ταύτῃ· δὲν θέλουσι ταφῆ οὐδὲ θέλουσι κλαύσει αὐτοὺς οὐδὲ θέλουσι κάμει ἐντομὰς εἰς τὰ σώματα αὑτῶν οὐδὲ θέλουσι ξυρισθῆ δι᾿ αὐτούς·
7 οὐδὲ θέλουσι διαμοιράσει ἄρτον εἰς τὸ πένθος πρὸς παρηγορίαν αὐτῶν διὰ τὸν τεθνεῶτα, οὐδὲ θέλουσι ποτίσει αὐτοὺς τὸ ποτήριον τῆς παρηγορίας διὰ τὸν πατέρα αὐτῶν ἤ διὰ τὴν μητέρα αὐτῶν.
8 Καὶ δὲν θέλεις εἰσέλθει εἰς οἶκον συμποσίου, διὰ νὰ συγκαθήσῃς μετ᾿ αὐτῶν διὰ νὰ φάγῃς καὶ νὰ πίῃς.
9 Διότι οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ Ἰδού, ἐγὼ θέλω παύσει ἀπὸ τοῦ τόπου τούτου, ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, τὴν φωνήν τῆς χαρᾶς καὶ τὴν φωνήν τῆς εὐφροσύνης, τὴν φωνήν τοῦ νυμφίου καὶ τὴν φωνήν τῆς νύμφης.
10 Καὶ ὅταν ἀναγγείλῃς πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον πάντας τούτους τοὺς λόγους, καὶ εἴπωσι πρὸς σέ, Διὰ τί ὁ Κύριος ἐπρόφερεν ἅπαν τοῦτο τὸ μέγα κακὸν ἐναντίον ἡμῶν; καὶ τίς ἡ ἀνομία ἡμῶν; καὶ τίς ἡ ἁμαρτία ἡμῶν, τὴν ὁποίαν ἡμαρτήσαμεν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν;
11 Τότε θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Ἐπειδή μὲ ἐγκατέλιπον οἱ πατέρες ὑμῶν, λέγει Κύριος, καὶ ὑπῆγαν ὀπίσω ἄλλων θεῶν καὶ ἐλάτρευσαν αὐτοὺς καὶ προσεκύνησαν αὐτοὺς καὶ ἐγκατέλιπον ἐμὲ καὶ τὸν νόμον μου δὲν ἐφύλαξαν·
12 καὶ ἐπειδή σεῖς ἐπράξατε χειρότερα παρὰ τοὺς πατέρας ὑμῶν, καὶ ἰδού, περιπατεῖτε ἕκαστος ὀπίσω τῆς ὀρέξεως τῆς πονηρᾶς αὑτοῦ καρδίας, ὥστε νὰ μή ὑπακούητε εἰς ἐμέ·
13 διὰ τοῦτο θέλω ἀπορρίψει ὑμᾶς ἀπὸ τῆς γῆς ταύτης, εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν δὲν ἐγνωρίσατε, ὑμεῖς καὶ οἱ πατέρες ὑμῶν· καὶ ἐκεῖ θέλετε λατρεύσει ἄλλους θεοὺς ἡμέραν καὶ νύκτα· διότι δὲν θέλω κάμει ἔλεος πρὸς ὑμᾶς.
14 Διὰ τοῦτο ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ δὲν θέλουσιν εἰπεῖ πλέον, Ζῇ Κύριος, ὅστις ἀνήγαγε τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου,
15 ἀλλά, Ζῇ Κύριος, ὅστις ἀνήγαγε τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐκ τῆς γῆς τοῦ βορρᾶ καὶ ἐκ πάντων τῶν τόπων ὅπου εἶχε διώξει αὐτούς· καὶ θέλω ἐπαναφέρει αὐτοὺς πάλιν εἰς τὴν γῆν αὐτῶν, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς τοὺς πατέρας αὐτῶν.
16 Ἰδού, θέλω ἀποστείλει πολλοὺς ἁλιεῖς, λέγει Κύριος, καὶ θέλουσιν ἁλιεύσει αὐτούς· καὶ μετὰ ταῦτα θέλω ἀποστείλει πολλοὺς κυνηγοὺς καὶ θέλουσι θηρεύσει αὐτοὺς ἀπὸ παντὸς ὄρους καὶ ἀπὸ παντὸς λόφου καὶ ἀπὸ τῶν σχισμῶν τῶν βράχων.
17 Διότι οἱ ὀφθαλμοὶ μου εἶναι ἐπὶ πάσας τὰς ὁδοὺς αὐτῶν· δὲν εἶναι κεκρυμμέναι ἀπὸ τοῦ προσώπου μου οὐδὲ ἡ ἀνομία αὐτῶν εἶναι κεκρυμμένη ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν μου.
18 Καὶ πρῶτον θέλω ἀνταποδώσει διπλὰ τὴν ἀνομίαν αὐτῶν καὶ τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν· διότι ἐμίαναν τὴν γῆν μου μὲ τὰ πτώματα τῶν βδελυγμάτων αὑτῶν καὶ ἐνέπλησαν τὴν κληρονομίαν μου ἀπὸ τῶν μιασμάτων αὑτῶν.
19 Κύριε, δύναμίς μου καὶ φρούριόν μου καὶ καταφυγή μου ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως, τὰ ἔθνη θέλουσιν ἐλθεῖ πρὸς σὲ ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ θέλουσιν εἰπεῖ, Βεβαίως οἱ πατέρες ἡμῶν ἐκληρονόμησαν ψεῦδος, ματαιότητα καὶ τὰ ἀνωφελῆ.
20 Θέλει κάμει ἄνθρωπος εἰς ἑαυτὸν θεοὺς τοὺς μή ὄντας θεούς;
21 Διὰ τοῦτο, ἰδού, θέλω κάμει αὐτοὺς ταύτην τὴν φορὰν νὰ γνωρίσωσι, θέλω κάμει αὐτοὺς νὰ γνωρίσωσι τὴν χεῖρά μου καὶ τὴν δύναμίν μου, καὶ θέλουσι γνωρίσει ὅτι τὸ ὄνομά μου εἶναι ὁ Κύριος.
1 Ἡ ἁμαρτία τοῦ Ἰούδα εἶναι γεγραμμένη μὲ γραφίδα σιδηράν, μὲ ὄνυχα ἀδαμάντινον, ἐνεχαράχθη ἐπὶ τῆς πλακὸς τῆς καρδίας αὐτῶν καὶ ἐπὶ τῶν κεράτων τῶν θυσιαστηρίων ὑμῶν·
2 ὥστε οἱ υἱοὶ αὐτῶν ἐνθυμοῦνται τὰ θυσιαστήρια αὑτῶν καὶ τὰ ἄλση αὑτῶν, μετὰ τῶν πρασίνων δένδρων ἐπὶ τοὺς ὑψηλοὺς λόφους.
3 Ὦ ὄρος μου ἐν τῇ πεδιάδι, θέλω δώσει τὴν περιουσίαν σου καὶ πάντας τοὺς θησαυροὺς σου εἰς διαρπαγήν καὶ τοὺς ὑψηλοὺς σου τόπους κατὰ πάντα τὰ ὅριά σου, διὰ τὴν ἁμαρτίαν.
4 Καὶ σύ, μάλιστα αὐτή σύ, θέλεις ἐκβληθῆ ἀπὸ τῆς κληρονομίας σου, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς σέ, καὶ θέλω σὲ καταδουλώσει εἰς τοὺς ἐχθροὺς σου, ἐν γῇ τὴν ὁποίαν δὲν ἐγνώρισας· διότι πῦρ ἐξήψατε ἐν τῷ θυμῷ μου, τὸ ὁποῖον θέλει καίεσθαι εἰς τὸν αἰῶνα.
5 Οὕτω λέγει Κύριος· Ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὅστις ἐλπίζει ἐπὶ ἄνθρωπον καὶ κάμνει σάρκα βραχίονα αὑτοῦ καὶ τοῦ ὁποίου ἡ καρδία ἀπομακρύνεται ἀπὸ τοῦ Κυρίου.
6 Διότι θέλει εἶσθαι ὡς ἡ ἀγριομυρίκη ἐν ἐρήμῳ, καὶ δὲν θέλει ἰδεῖ ὅταν ἔλθῃ τὸ ἀγαθόν· ἀλλὰ θέλει κατοικεῖ τόπους ξηροὺς ἐν ἐρήμῳ, γῆν ἁλμυρὰν καὶ ἀκατοίκητον.
7 Εὐλογημένος ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐλπίζων ἐπὶ Κύριον καὶ τοῦ ὁποίου ὁ Κύριος εἶναι ἡ ἐλπίς.
8 Διότι θέλει εἶσθαι ὡς δένδρον πεφυτευμένον πλησίον τῶν ὑδάτων, τὸ ὁποῖον ἐξαπλόνει τὰς ῥίζας αὑτοῦ πλησίον τοῦ ποταμοῦ, καὶ δὲν θέλει ἰδεῖ ὅταν ἔρχηται τὸ καῦμα ἀλλὰ τὸ φύλλον αὐτοῦ θέλει θάλλει· καὶ δὲν θέλει μεριμνήσει ἐν τῷ ἔτει τῆς ἀνομβρίας οὐδὲ θέλει παύσει ἀπὸ τοῦ νὰ κάμνῃ καρπόν.
9 Ἡ καρδία εἶναι ἀπατηλή ὑπὲρ πάντα καὶ σφόδρα διεφθαρμένη· τίς δύναται νὰ γνωρίσῃ αὐτήν;
10 Ἐγὼ ὁ Κύριος ἐξετάζω τὴν καρδίαν, δοκιμάζω τοὺς νεφρούς, διὰ νὰ δώσω εἰς ἕκαστον κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, κατὰ τὸν καρπὸν τῶν ἔργων αὐτοῦ.
11 Καθὼς ἡ πέρδιξ ἡ ἐπωάζουσα καὶ μή νεοσσεύουσα, οὕτως ὁ ἀποκτῶν πλούτη ἀδίκως θέλει ἀφήσει αὐτὰ εἰς τὸ ἥμισυ τῶν ἡμερῶν αὑτοῦ καὶ εἰς τὰ ἔσχατα αὑτοῦ θέλει εἶσθαι ἄφρων.
12 Θρόνος δόξης ὑψωμένος ἐξ ἀρχῆς εἶναι ὁ τόπος τοῦ ἁγιαστηρίου ἡμῶν.
13 Κύριε, ἡ ἐλπὶς τοῦ Ἰσραήλ, πάντες οἱ ἐγκαταλείποντές σε θέλουσι καταισχυνθῆ καὶ οἱ ἀποστάται ἐμοῦ θέλουσι γραφθῆ ἐν τῇ γῇ· διότι ἐγκατέλιπον τὸν Κύριον, τὴν πηγήν τῶν ζώντων ὑδάτων.
14 Ἴασαί με, Κύριε, καὶ θέλω ἰαθῆ· σῶσόν με καὶ θέλω σωθῆ· διότι σὺ εἶσαι τὸ καύχημά μου·
15 Ἰδού, οὗτοι λέγουσι πρὸς ἐμέ, Ποῦ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου; ἄς ἔλθῃ τώρα.
16 Ἀλλ᾿ ἐγὼ δὲν ἀπεσύρθην ἀπὸ τοῦ νὰ σὲ ἀκολουθῶ ὡς ποιμήν, οὐδὲ ἐπεθύμησα τὴν ἡμέραν τῆς θλίψεως· σὺ ἐξεύρεις τοῦτο· τὰ ἐξελθόντα ἐκ τῶν χειλέων μου ἦσαν ἐνώπιόν σου.
17 Μή γείνῃς εἰς ἐμὲ τρόμος· σὺ εἶσαι ἡ ἐλπὶς μου ἐν ἡμέρᾳ συμφορᾶς·
18 Ἄς καταισχυνθῶσιν οἱ καταδιώκοντές με, ἐγὼ δὲ ἄς μή καταισχυνθῶ· ἄς τρομάξωσιν ἐκεῖνοι ἀλλ᾿ ἄς μή τρομάξω ἐγώ· φέρε ἐπ᾿ αὐτοὺς ἡμέραν συμφορᾶς καὶ σύντριψον αὐτοὺς διπλοῦν σύντριμμα.
19 Οὕτως εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ· Ὕπαγε καὶ στῆθι ἐν τῇ πύλῃ τῶν υἱῶν τοῦ λαοῦ σου, δι᾿ ἧς εἰσέρχονται οἱ βασιλεῖς Ἰούδα καὶ δι᾿ ἧς ἐξέρχονται, καὶ ἐν πάσαις ταῖς πύλαις τῆς Ἱερουσαλήμ·
20 καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, βασιλεῖς Ἰούδα καί, πᾶς ὁ Ἰούδας καὶ πάντες οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ, οἱ εἰσερχόμενοι διὰ τῶν πυλῶν τούτων·
21 οὕτω λέγει Κύριος· Προσέχετε εἰς ἑαυτούς, καὶ μή βαστάζετε φορτίον τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου μηδὲ ἐμβιβάζετε διὰ τῶν πυλῶν τῆς Ἱερουσαλήμ·
22 μηδὲ ἐκφέρετε φορτίον ἐκ τῶν οἰκιῶν σας τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου καὶ μή κάμνετε μηδεμίαν ἐργασίαν· ἀλλὰ ἁγιάζετε τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου, καθὼς προσέταξα εἰς τοὺς πατέρας ὑμῶν·
23 δὲν ὑπήκουσαν ὅμως οὐδὲ ἔκλιναν τὸ τίον αὑτῶν, ἀλλ᾿ ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὑτῶν διὰ νὰ μή ἀκούσωσι καὶ διὰ νὰ μή δεχθῶσι νουθεσίαν.
24 Ἀλλ᾿ ἐὰν ὑπακούσητε εἰς ἐμέ, λέγει Κύριος, ὥστε νὰ μή ἐμβιβάζητε φορτίον διὰ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως ταύτης τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου, ἀλλὰ νὰ ἁγιάζητε τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου μή κάμνοντες ἐν αὐτῇ μηδεμίαν ἐργασίαν·
25 τότε θέλουσιν εἰσέλθει διὰ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως ταύτης βασιλεῖς καὶ ἄρχοντες καθήμενοι ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ Δαβίδ, ἐποχούμενοι ἐπὶ ἁμάξας καὶ ἵππους, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν, οἱ ἄνδρες Ἰούδα καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ· καὶ ἡ πόλις αὕτη θέλει κατοικεῖσθαι εἰς τὸν αἰῶνα.
26 Καὶ θέλουσιν ἐλθεῖ ἐκ τῶν πόλεων Ἰούδα καὶ ἐκ τῶν πέριξ τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ ἐκ τῆς γῆς Βενιαμὶν καὶ ἐκ τῆς πεδινῆς καὶ ἐκ τῶν ὀρέων καὶ ἐκ τοῦ νότου, φέροντες ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας καὶ προσφορᾶς ἐξ ἀλφίτων καὶ λίβανον, φέροντες ἔτι καὶ προσφορὰς εὐχαριστηρίους εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
27 Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν μοῦ ὑπακούσητε, ὥστε νὰ ἁγιάζητε τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου καὶ νὰ μή βαστάζητε φορτίον καὶ ἐμβιβάζητε εἰς τὰς πύλας τῆς Ἱερουσαλήμ τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου, τότε θέλω ἀνάψει πῦρ ἐν ταῖς πύλαις αὐτῆς καὶ θέλει καταφάγει τὰ παλάτια τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ δὲν θέλει σβεσθῆ.
1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς Ἱερεμίαν παρὰ Κυρίου, λέγων,
2 Σηκώθητι καὶ κατάβηθι εἰς τὸν οἶκον τοῦ κεραμέως, καὶ ἐκεῖ θέλω σὲ κάμει νὰ ἀκούσῃς τοὺς λόγους μου.
3 Τότε κατέβην εἰς τὸν οἶκον τοῦ κεραμέως, καὶ ἰδού, εἰργάζετο ἔργον ἐπὶ τοὺς τροχούς.
4 Καὶ ἐχαλάσθη τὸ ἀγγεῖον, τὸ ὁποῖον ἔκαμνεν ἐκ πηλοῦ, ἐν τῇ χειρὶ τοῦ κεραμέως, καὶ πάλιν ἔκαμεν αὐτὸ ἄλλο ἀγγεῖον, καθὼς ἤρεσεν εἰς τὸν κεραμέα νὰ κάμῃ.
5 Τότε ἔγεινε λόγος Κύριου πρὸς ἐμέ, λέγων,
6 Οἶκος Ἰσραήλ, δὲν δύναμαι νὰ κάμω εἰς ἐσᾶς, καθὼς οὗτος ὁ κεραμεύς; λέγει Κύριος. Ἰδού, ὡς ὁ πηλὸς ἐν τῇ χειρὶ τοῦ κεραμέως, οὕτω σεῖς, οἶκος Ἰσραήλ, εἶσθε ἐν τῇ χειρὶ μου.
7 Ἐν τῇ στιγμῇ, καθ᾿ ἥν ἤθελον λαλήσει κατὰ ἔθνους ἤ κατὰ βασιλείας, διὰ νὰ ἐκριζώσω καὶ νὰ κατασκάψω καὶ νὰ καταστρέψω,
8 ἐὰν τὸ ἔθνος ἐκεῖνο, κατὰ τοῦ ὁποίου ἐλάλησα, ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τῆς κακίας αὑτοῦ, θέλω μετανοήσει περὶ τοῦ κακοῦ, τὸ ὁποῖον ἐβουλεύθην νὰ κάμω εἰς αὐτὸ.
9 Καὶ ἐν τῇ στιγμῇ, καθ᾿ ἥν ἤθελον λαλήσει περὶ ἔθνους ἤ περὶ βασιλείας, νὰ οἰκοδομήσω καὶ νὰ φυτεύσω,
10 ἐὰν κάμῃ κακὸν ἐνώπιόν μου, ὥστε νὰ μή ὑπακούῃ τῆς φωνῆς μου, τότε θέλω μετανοήσει περὶ τοῦ καλοῦ, μὲ τὸ ὁποῖον εἶπα ὅτι θέλω ἀγαθοποιήσει αὐτὸ.
11 Καὶ τώρα εἰπὲ πρὸς τοὺς ἄνδρας Ἰούδα καὶ πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, λέγων, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἐγὼ ἑτοιμάζω κακὸν καθ᾿ ὑμῶν καὶ βουλεύομαι βουλήν καθ᾿ ὑμῶν· ἐπιστρέψατε λοιπὸν ἕκαστος ἀπὸ τῆς πονηρᾶς ὁδοῦ αὑτοῦ καὶ διορθώσατε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰς πράξεις ὑμῶν.
12 Οἱ δὲ εἶπον, Εἰς μάτην· διότι ὀπίσω τῶν διαβουλίων ἡμῶν θέλομεν περιπατεῖ καὶ ἕκαστος τὰς ὀρέξεις τῆς καρδίας αὑτοῦ τῆς πονηρᾶς θέλομεν πράττει.
13 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἐρωτήσατε τώρα μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, τίς ἤκουσε τοιαῦτα; ἡ παρθένος τοῦ Ἰσραήλ ἔκαμε φρικτὰ σφόδρα.
14 Θέλει τις ἀφήσει τὸν χιονώδη Λίβανον διὰ τὸν βράχον τῆς πεδιάδος; ἤ θέλουσιν ἐγκαταλίπει τὰ δροσερὰ ἐκρέοντα ὕδατα διὰ τὰ μακρόθεν ἐρχόμενα;
15 Ἀλλ᾿ ὁ λαὸς μου ἐλησμόνησεν ἐμέ, ἐθυμίασεν εἰς τὴν ματαιότητα καὶ προσέκοψαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὑτῶν, ταῖς αἰωνίοις τρίβοις, διὰ νὰ περιπατῶσιν ἐν τρίβοις ὁδοῦ μή ἐξωμαλισμένης·
16 διὰ νὰ καταστήσωσι τὴν γῆν αὑτῶν ἐρήμωσιν καὶ χλευασμὸν αἰώνιον· πᾶς ὁ διαβαίνων δι᾿ αὐτῆς θέλει μένει ἔκθαμβος καὶ σείει τὴν κεφαλήν αὑτοῦ.
17 Θέλω διασκορπίσει αὐτοὺς ἔμπροσθεν τοῦ ἐχθροῦ ὡς καυστικὸς ἄνεμος· θέλω δείξει εἰς αὐτοὺς νῶτα καὶ οὐχὶ πρόσωπον ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς συμφορᾶς αὐτῶν.
18 Τότε εἶπον, Ἔλθετε καὶ ἄς συμβουλευθῶμεν βουλὰς κατὰ τοῦ Ἱερεμίου· διότι νόμος δὲν θέλει χαθῆ ἀπὸ ἱερέως οὐδὲ βουλή ἀπὸ σοφοῦ οὐδὲ λόγος ἀπὸ προφήτου· ἔλθετε καὶ ἄς πατάξωμεν αὐτὸν μὲ τὴν γλῶσσαν καὶ ἄς μή προσέξωμεν εἰς μηδένα τῶν λόγων αὐτοῦ.
19 Πρόσεξον εἰς ἐμέ, Κύριε, καὶ ἄκουσον τὴν φωνήν τῶν διαφιλονεικούντων μὲ ἐμέ.
20 Θέλει ἀνταποδοθῆ κακὸν ἀντὶ καλοῦ; διότι ἔσκαψαν λάκκον διὰ τὴν ψυχήν μου. Ἐνθυμήθητι ὅτι ἐστάθην ἐνώπιόν σου διὰ νὰ λαλήσω ὑπὲρ αὐτῶν ἀγαθά, διὰ νὰ ἀποστρέψω τὸν θυμὸν σου ἀπ᾿ αὐτῶν.
21 Διὰ τοῦτο παράδος τοὺς υἱοὺς αὐτῶν εἰς τὴν πεῖναν καὶ δὸς αὐτοὺς εἰς χεῖρας μαχαίρας, καὶ ἄς γείνωσιν αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἄτεκνοι καὶ χῆραι· καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν ἄς θανατωθῶσιν· οἱ νεανίσκοι αὐτῶν ἄς πέσωσι διὰ μαχαίρας ἐν τῇ μάχῃ.
22 Ἄς ἀκουσθῇ κραυγή ἐκ τῶν οἰκιῶν αὐτῶν, ὅταν φέρῃς ἐξαίφνης ἐπ᾿ αὐτοὺς λεηλάτας· διότι ἔσκαψαν λάκκον διὰ νὰ μὲ πιάσωσι καὶ ἔκρυψαν παγίδας διὰ τοὺς πόδας μου.
23 Σὺ δέ, Κύριε, γνωρίζεις πᾶσαν τὴν κατ᾿ ἐμοῦ βουλήν αὐτῶν εἰς τὸ νὰ μὲ θανατώσωσι· μή συγχωρήσῃς τὴν ἀνομίαν αὐτῶν, καὶ τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν μή ἐξαλείψῃς ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου· ἀλλὰ ἄς καταστραφῶσιν ἐνώπιόν σου· ἐνέργησον κατ᾿ αὐτῶν ἐν τῷ καιρῷ τοῦ θυμοῦ σου.
1 Οὕτω λέγει Κύριος· Ὕπαγε καὶ ἀπόκτησον λάγηνον πηλίνην κεραμέως, καὶ φέρε τινὰς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ καὶ ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τῶν ἱερέων·
2 καὶ ἔξελθε εἰς τὴν φάραγγα τοῦ υἱοῦ Ἐννόμ, τὴν πλησίον τῆς εἰσόδου τῆς ἀνατολικῆς πύλης, καὶ διακήρυξον ἐκεῖ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους θέλω λαλήσει πρὸς σέ.
3 Καὶ εἰπέ, Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, βασιλεῖς Ἰούδα καὶ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ. Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, θέλω φέρει ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον κακά, τὰ ὁποῖα παντὸς ἀκούοντος θέλουσιν ἠχήσει τὰ ὦτα αὐτοῦ.
4 Διότι ἐγκατέλιπον ἐμὲ καὶ ἐβεβήλωσαν τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐθυμίασαν ἐν αὐτῷ εἰς ἄλλους θεούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώρισαν, αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν καὶ οἱ βασιλεῖς Ἰούδα, καὶ ἐγέμισαν τὸν τόπον τοῦτον ἀπὸ αἵματος ἀθώων.
5 Καὶ ᾠκοδόμησαν τοὺς ὑψηλοὺς τόπους τοῦ Βάαλ, διὰ νὰ καίωσι τοὺς υἱοὺς αὑτῶν ἐν πυρί, ὁλοκαυτώματα πρὸς τὸν Βάαλ· τὸ ὁποῖον δὲν προσέταξα οὐδὲ ἐλάλησα οὐδὲ ἀνέβη ἐπὶ τὴν καρδίαν μου.
6 Διὰ τοῦτο, ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ ὁ τόπος οὗτος δὲν θέλει καλεῖσθαι πλέον Τοφὲθ οὐδὲ Φάραγξ τοῦ υἱοῦ Ἐννόμ, ἀλλ᾿ Ἡ φάραγξ τῆς σφαγῆς.
7 Καὶ θέλω ματαιώσει τὴν βουλήν τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ· καὶ θέλω κάμει αὐτοὺς νὰ πέσωσι διὰ μαχαίρας ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν αὑτῶν καὶ διὰ τῶν χειρῶν τῶν ζητούντων τὴν ζωήν αὐτῶν· τὰ δὲ πτώματα αὐτῶν θέλω δώσει βρῶσιν εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἰς τὰ θηρία τῆς γῆς.
8 Καὶ θέλω καταστήσει τὴν πόλιν ταύτην ἐρήμωσιν καὶ συριγμόν· πᾶς ὁ διαβαίνων δι᾿ αὐτῆς θέλει μένει ἔκθαμβος καὶ θέλει συρίξει διὰ πάσας τὰς πληγὰς αὐτῆς.
9 καὶ θέλω κάμει αὐτοὺς νὰ φάγωσι τὴν σάρκα τῶν υἱῶν αὑτῶν καὶ τὴν σάρκα τῶν θυγατέρων αὑτῶν, καὶ θέλουσι φάγει ἕκαστος τὴν σάρκα τοῦ φίλου αὑτοῦ ἐν τῇ πολιορκίᾳ καὶ στενοχωρίᾳ, μὲ τὴν ὁποίαν οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν καὶ οἱ ζητοῦντες τὴν ζωήν αὐτῶν θέλουσι στενοχωρήσει αὐτούς.
10 Τότε θέλεις συντρίψει τὴν λάγηνον ἔμπροσθεν τῶν ἀνδρῶν τῶν ἐξελθόντων μετὰ σοῦ·
11 καὶ θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων. Οὕτω θέλω συντρίψει τὸν λαὸν τοῦτον καὶ τὴν πόλιν ταύτην, καθὼς συντρίβει τις τὸ ἀγγεῖον τοῦ κεραμέως, τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ διορθωθῇ πλέον· καὶ θέλουσι θάπτει αὐτοὺς ἐν Τοφέθ, ἑωσοῦ νὰ μή ὑπάρχῃ τόπος εἰς ταφήν.
12 Οὕτω θέλω κάμει εἰς τὸν τόπον τοῦτον, λέγει Κύριος, καὶ εἰς τοὺς κατοίκους αὐτοῦ, καὶ θέλω κάμει τὴν πόλιν ταύτην ὡς τὴν Τοφέθ·
13 καὶ οἱ οἶκοι τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ οἱ οἶκοι τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα θέλουσι μιανθῆ, καθὼς ὁ τόπος τῆς Τοφέθ· μετὰ πασῶν τῶν οἰκιῶν, ἐπὶ τῶν δωμάτων τῶν ὁποίων ἐθυμίασαν πρὸς ἅπασαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔκαμαν σπονδὰς εἰς ἄλλους θεούς.
14 Τότε ἦλθεν ὁ Ἱερεμίας ἐκ τῆς Τοφέθ, ὅπου ὁ Κύριος ἀπέστειλεν αὐτὸν διὰ νὰ προφητεύσῃ· καὶ σταθεὶς ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου εἶπε πρὸς πάντα τὸν λαόν,
15 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, θέλω φέρει ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἐπὶ πάσας τὰς κώμας αὐτῆς πάντα τὰ κακὰ ὅσα ἐλάλησα κατ᾿ αὐτῆς· διότι ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὑτῶν, ὥστε νὰ μή ἀκούσωσι τοὺς λόγους μου.
1 Ὁ δὲ Πασχώρ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰμμήρ ὁ ἱερεύς, ὁ καὶ προϊστάμενος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου, ἤκουσε τὸν Ἱερεμίαν προφητεύοντα τοὺς λόγους τούτους.
2 Καὶ ἐπάταξεν ὁ Πασχὼρ Ἱερεμίαν τὸν προφήτην καὶ ἔβαλεν αὐτὸν εἰς τὸ δεσμωτήριον τὸ ἐν τῇ ἄνω πύλῃ τοῦ Βενιαμίν, τὸ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου.
3 Καὶ τὴν ἐπαύριον ἐξήγαγεν ὁ Πασχὼρ τὸν Ἱερεμίαν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου. Καὶ ὁ Ἱερεμίας εἶπε πρὸς αὐτόν, Ὁ Κύριος δὲν ἐκάλεσε τὸ ὄνομά σου Πασχώρ, ἀλλὰ Μαγὸρ-μισσαβίβ.
4 Διότι οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, θέλω σὲ κάμει τρόμον εἰς σεαυτὸν καὶ εἰς πάντας τοὺς φίλους σου· καὶ θέλουσι πέσει διὰ τῆς μαχαίρας τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ σου θέλουσιν ἰδεῖ τοῦτο· καὶ θέλω δώσει πάντα τὸν Ἰούδαν εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, καὶ θέλει φέρει αὐτοὺς αἰχμαλώτους εἰς τὴν Βαβυλῶνα καὶ θέλει πατάξει αὐτοὺς ἐν μαχαίρᾳ.
5 Καὶ θέλω δώσει πᾶσαν τὴν δύναμιν τῆς πόλεως ταύτης καὶ πάντας τοὺς κόπους αὐτῆς καὶ πάντα τὰ πολύτιμα αὐτῆς καὶ πάντας τοὺς θησαυροὺς τῶν βασιλέων Ἰούδα θέλω δώσει εἰς τὴν χεῖρα τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, καὶ θέλουσι λεηλατήσει αὐτοὺς καὶ λάβει αὐτοὺς καὶ φέρει αὐτοὺς εἰς τὴν Βαβυλῶνα.
6 Καὶ σύ, Πασχώρ, καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν τῷ οἴκῳ σου, θέλετε ὑπάγει εἰς αἰχμαλωσίαν· καὶ θέλεις ἐλθεῖ εἰς τὴν Βαβυλῶνα, καὶ ἐκεῖ θέλεις ἀποθάνει καὶ ἐκεῖ θέλεις ταφῆ, σὺ καὶ πάντες οἱ φίλοι σου, εἰς τοὺς ὁποίους προεφήτευσας ψευδῶς.
7 Κύριε, μὲ ἐδελέασας καὶ ἐδελεάσθην· ὑπερίσχυσας κατ᾿ ἐμοῦ καὶ κατίσχυσας· ἔγεινα χλευασμὸς ὅλην τὴν ἡμέραν· πάντες μὲ ἐμπαίζουσι.
8 Διότι ἀφοῦ ἤνοιξα στόμα, βοῶ, φωνάζω βίαν καὶ ἁρπαγήν· ὅθεν ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἔγεινεν εἰς ἐμὲ πρὸς ὀνειδισμὸν καὶ πρὸς χλευασμὸν ὅλην τὴν ἡμέραν.
9 Καὶ εἶπα, Δὲν θέλω ἀναφέρει περὶ αὐτοῦ οὐδὲ θέλω λαλήσει πλέον ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ· ὅμως ὁ λόγος αὐτοῦ ἦτο ἐν τῇ καρδίᾳ μου ὡς καιόμενον πῦρ περικεκλεισμένον ἐν τοῖς ὀστέοις μου, καὶ ἀπέκαμον χαλινόνων ἐμαυτὸν καὶ δὲν ἠδυνάμην πλέον.
10 Διότι ἤκουσα ὕβριν παρὰ πολλῶν· τρόμος πανταχόθεν· Κατηγορήσατε, λέγουσι, καὶ θέλομεν κατηγορήσει αὐτόν. Πάντες οἱ εἰρηνεύοντες μετ᾿ ἐμοῦ παρεφύλαττον τὸ πρόσκομμά μου, λέγοντες, Ἴσως δελεασθῆ, καὶ θέλομεν ὑπερισχύσει ἐναντίον αὐτοῦ καὶ ἐκδικηθῆ κατ᾿ αὐτοῦ.
11 Ἀλλ᾿ ὁ Κύριος εἶναι μετ᾿ ἐμοῦ ὡς ἰσχυρὸς πολεμιστής· διὰ τοῦτο οἱ διῶκταί μου θέλουσι προσκόψει καὶ δὲν θέλουσιν ὑπερισχύσει· θέλουσι καταισχυνθῆ σφόδρα· διότι δὲν ἐνόησαν· ἡ αἰώνιος αἰσχύνη αὐτῶν δὲν θέλει λησμονηθῆ.
12 Ἀλλά, Κύριε τῶν δυνάμεων, ὁ δοκιμάζων τὸν δίκαιον, ὁ βλέπων τοὺς νεφροὺς καὶ τὴν καρδίαν, ἄς ἴδω τὴν ἐκδίκησίν σου ἐπ᾿ αὐτούς· διότι εἰς σὲ ἐφανέρωσα τὴν κρίσιν μου.
13 Ψάλλετε εἰς τὸν Κύριον, αἰνεῖτε τὸν Κύριον· διότι ἠλευθέρωσε τὴν ψυχήν τοῦ πτωχοῦ ἐκ χειρὸς πονηρευομένων.
14 Ἐπικατάρατος ἡ ἡμέρα, καθ᾿ ἥν ἐγεννήθην· ἡ ἡμέρα καθ᾿ ἥν ἡ μήτηρ μου μὲ ἐγέννησεν, ἄς μή ἦναι εὐλογημένη.
15 Ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὅστις εὐηγγελίσατο πρὸς τὸν πατέρα μου, λέγων, Ἐγεννήθη εἰς σὲ παιδίον ἄρσεν, εὐφραίνων αὐτὸν σφόδρα.
16 Καὶ ἄς ἦναι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὡς αἱ πόλεις, τὰς ὁποίας ὁ Κύριος κατέστρεψε καὶ δὲν μετεμελήθη· καὶ ἄς ἀκούσῃ κραυγήν τὸ πρωΐ καὶ ἀλαλαγμὸν ἐν μεσημβρίᾳ.
17 Διὰ τί δὲν ἐθανατώθην ἐκ μήτρας; ἤ ἡ μήτηρ μου δὲν ἔγεινε τάφος εἰς ἐμὲ καὶ ἡ μήτρα αὐτῆς δὲν μὲ ἐβάστασεν εἰς αἰώνιον σύλληψιν;
18 διὰ τὶ ἐξῆλθον ἐκ τῆς μήτρας, διὰ νὰ βλέπω μόχθον καὶ λύπην καὶ νὰ τελειώσωσιν αἱ ἡμέραι μου ἐν αἰσχύνῃ;
1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς Ἱερεμίαν παρὰ Κυρίου, ὅτε ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεὺς Σεδεκίας τὸν Πασχὼρ υἱὸν τοῦ Μελχίου καὶ τὸν Σοφονίαν υἱὸν τοῦ Μαασίου τὸν ἱερέα, λέγων,
2 Ἐρώτησον, παρακαλῶ, τὸν Κύριον περὶ ἡμῶν· διότι Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἤγειρε πόλεμον καθ᾿ ἡμῶν· ἴσως ὁ Κύριος ἐνεργήσῃ εἰς ἡμᾶς κατὰ πάντα τὰ θαυμάσια αὑτοῦ, ὥστε νὰ ἀπέλθῃ ἀφ᾿ ἡμῶν.
3 Τότε εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἱερεμίας, Οὕτω θέλετε εἰπεῖ πρὸς τὸν Σεδεκίαν.
4 Οὕτω λέγει Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, ἐγὼ στρέφω εἰς τὰ ὀπίσω τὰ ὅπλα τοῦ πολέμου τὰ ἐν ταῖς χερσὶν ὑμῶν, μὲ τὰ ὁποῖα σεῖς πολεμεῖτε κατὰ τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος καὶ τῶν Χαλδαίων, οἵτινες σᾶς πολιορκοῦσιν ἔξωθεν τῶν τειχῶν· καὶ θέλω συνάξει αὐτοὺς εἰς τὸ μέσον τῆς πόλεως ταύτης.
5 Καὶ ἐγὼ θέλω πολεμήσει ἐναντίον σας μὲ χεῖρα ἐξηπλωμένην καὶ μὲ βραχίονα κραταιὸν καὶ θυμὸν καὶ μὲ ἀγανάκτησιν καὶ μὲ ὀργήν μεγάλην.
6 Καὶ θέλω πατάξει τοὺς κατοίκους τῆς πόλεως ταύτης καὶ ἄνθρωπον καὶ κτῆνος· ὑπὸ λοιμοῦ μεγάλου θέλουσιν ἀποθάνει.
7 Καὶ μετὰ ταῦτα, λέγει Κύριος, θέλω παραδώσει Σεδεκίαν τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα καὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ καὶ τὸν λαὸν καὶ τοὺς ἐναπολειφθέντας ἐν τῇ πόλει ταύτῃ ἀπὸ τοῦ λοιμοῦ, ἀπὸ τῆς μαχαίρας καὶ ἀπὸ τῆς πείνης, εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ναβουχοδονόσορ, βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, καὶ εἰς τὴν χεῖρα τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν καὶ εἰς τὴν χεῖρα τῶν ζητούντων τὴν ψυχήν αὐτῶν· καὶ αὐτὸς θέλει πατάξει αὐτοὺς ἐν στόματι μαχαίρας· δὲν θέλει φεισθῆ αὐτοὺς οὐδὲ θέλει οἰκτείρει οὐδὲ θέλει σπλαγχνισθῆ αὐτούς.
8 Καὶ πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον θέλεις εἰπεῖ, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἔθεσα ἐνώπιόν σας τὴν ὁδὸν τῆς ζωῆς καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ θανάτου.
9 Ὅστις κάθηται ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, θέλει ἀποθάνει ὑπὸ μαχαίρας καὶ ὑπὸ πείνης καὶ ὑπὸ λοιμοῦ· ἀλλ᾿ ὅστις ἐξέλθῃ καὶ προχωρήσῃ πρὸς τοὺς Χαλδαίους οἵτινες σᾶς πολιορκοῦσι, θέλει ζήσει καὶ ἡ ζωή αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ὡς λάφυρον εἰς αὐτόν.
10 Διότι ἔστησα τὸ πρόσωπόν μου ἐναντίον τῆς πόλεως ταύτης πρὸς κακὸν καὶ οὐχὶ πρὸς καλόν, λέγει Κύριος· θέλει παραδοθῆ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος καὶ θέλει κατακαύσει αὐτήν ἐν πυρί.
11 Περὶ δὲ τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰούδα, εἰπέ, Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου·
12 οἶκος Δαβίδ, οὕτω λέγει Κύριος· Κρίνετε κρίσιν τὸ πρωΐ καὶ ἐλευθερόνετε τὸν γεγυμνωμένον ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ δυνάστου, μήποτε ἡ ὀργή μου ἐξέλθῃ ὡς πῦρ καὶ ἐκκαυθῇ, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ὁ σβέσων, ἐξ αἰτίας τῆς κακίας τῶν ἔργων σας.
13 Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον εἰς σέ, λέγει Κύριος, τὴν καθημένην ἐν τῇ κοιλάδι καὶ ἐν τῷ βράχῳ τῆς πεδιάδος, ἐναντίον εἰς ἐσᾶς τοὺς λέγοντας, Τίς θέλει καταβῆ ἐναντίον ἡμῶν, ἤ τίς θέλει εἰσέλθει εἰς τὰς κατοικίας ἡμῶν;
14 Καὶ θέλω σᾶς τιμωρήσει κατὰ τὸν καρπὸν τῶν ἔργων σας, λέγει Κύριος· καὶ θέλω ἀνάψει πῦρ ἐν τῷ δάσει αὐτῆς καὶ θέλει καταφάγει πάντα τὰ πέριξ αὐτῆς.
1 Οὕτω λέγει Κύριος· Κατάβηθι εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰούδα καὶ λάλησον ἐκεῖ τὸν λόγον τοῦτον,
2 καὶ εἰπέ, Ἄκουσον τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, βασιλεῦ τοῦ Ἰούδα, ὁ καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ Δαβίδ, σὺ καὶ οἱ δοῦλοί σου καὶ ὁ λαὸς σου, οἱ εἰσερχόμενοι διὰ τῶν πυλῶν τούτων·
3 Οὕτω λέγει Κύριος· Κάμνετε κρίσιν καὶ δικαιοσύνην καὶ ἐλευθερόνετε τὸν γεγυμνωμένον ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ δυνάστου· καὶ μή ἀδικεῖτε μηδὲ καταδυναστεύετε τὸν ξένον, τὸν ὀρφανὸν καὶ τὴν χήραν καὶ αἷμα ἀθῷον μή χύνετε ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
4 Διότι ἐὰν τῳόντι κάμνητε τὸν λόγον τοῦτον, τότε θέλουσιν εἰσέλθει διὰ τῶν πυλῶν τοῦ οἴκου τούτου βασιλεῖς καθήμενοι ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ Δαβίδ, ἐποχούμενοι ἐπὶ ἁμαξῶν καὶ ἵππων, αὐτοὶ καὶ οἱ δοῦλοι αὐτῶν καὶ ὁ λαὸς αὐτῶν.
5 Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἀκούσητε τοὺς λόγους τούτους, ὁμνύω εἰς ἐμαυτόν, λέγει Κύριος, ὅτι ὁ οἶκος οὗτος θέλει κατασταθῆ ἔρημος.
6 Διότι οὕτω λέγει Κύριος πρὸς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰούδα. Σὺ εἶσαι Γαλαὰδ εἰς ἐμὲ καὶ κορυφή τοῦ Λιβάνου· ἀλλὰ θέλω σὲ καταστήσει ἐρημίαν, πόλεις ἀκατοικήτους.
7 Καὶ θέλω ἑτοιμάσει ἐναντίον σου ἐξολοθρευτάς, ἕκαστον μετὰ τῶν ὅπλων αὑτοῦ· καὶ θέλουσι κατακόψει τὰς ἐκλεκτὰς κέδρους σου καὶ ῥίψει εἰς τὸ πῦρ.
8 Καὶ πολλὰ ἔθνη θέλουσι διαβῆ διὰ τῆς πόλεως ταύτης καὶ θέλουσιν εἰπεῖ ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὑτοῦ, Διὰ τί ὁ Κύριος ἔκαμεν οὕτως εἰς ταύτην τὴν μεγάλην πόλιν;
9 Καὶ θέλουσιν ἀποκριθῆ, Διότι ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτῶν καὶ προσεκύνησαν ἄλλους θεοὺς καὶ ἐλάτρευσαν αὐτούς.
10 Μή κλαίετε τὸν ἀποθανόντα καὶ μή θρηνεῖτε αὐτόν· κλαύσατε πικρῶς τὸν ἐξερχόμενον, διότι δὲν θέλει ἐπιστρέψει πλέον καὶ ἰδεῖ τὴν γῆν τῆς γεννήσεως αὑτοῦ.
11 Διότι οὕτω λέγει Κύριος περὶ τοῦ Σαλλούμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσίου, βασιλέως τοῦ Ἰούδα, τοῦ βασιλεύοντος ἀντὶ Ἰωσίου τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, ὅστις ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ τόπου τούτου· Δὲν θέλει ἐπιστρέψει ἐκεῖ πλέον,
12 ἀλλὰ θέλει ἀποθάνει ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἔφεραν αὐτὸν αἰχμάλωτον, καὶ δὲν θέλει ἰδεῖ πλέον τὴν γῆν ταύτην.
13 Οὐαὶ εἰς τὸν οἰκοδομοῦντα τὸν οἶκον αὑτοῦ οὐχὶ ἐν δικαιοσύνῃ καὶ τὰ ὑπερῷα αὑτοῦ οὐχὶ ἐν εὐθύτητι, τὸν μεταχειριζόμενον τὴν ἐργασίαν τοῦ πλησίον αὑτοῦ ἀμισθὶ καὶ μή ἀποδίδοντα εἰς αὐτὸν τὸν μισθὸν τοῦ κόπου αὐτοῦ,
14 τὸν λέγοντα, Θέλω οἰκοδομήσει εἰς ἐμαυτὸν οἶκον μέγαν καὶ ὑπερῷα εὐρύχωρα, καὶ ἀνοίγοντα εἰς ἑαυτὸν παράθυρα καὶ στεγάζοντα μὲ κέδρον καὶ χρωματίζοντα μὲ μίλτον.
15 Θέλεις βασιλεύει, διότι ἐγκλείεις σεαυτὸν εἰς κέδρον; ὁ πατήρ σου δὲν ἔτρωγε καὶ ἔπινε, καὶ ἐπειδή ἔκαμνε κρίσιν καὶ δικαιοσύνην, εὐημέρει;
16 Ἔκρινε τὴν κρίσιν τοῦ πτωχοῦ καὶ τοῦ πένητος καὶ τότε εὐημέρει· δὲν ἦτο τοῦτο νὰ μὲ γνωρίζῃ; λέγει Κύριος.
17 Ἀλλ᾿ οἱ ὀφθαλμοὶ σου καὶ ἡ καρδία σου δὲν εἶναι παρὰ εἰς τὴν πλεονεξίαν σου καὶ εἰς τὸ νὰ ἐκχέῃς αἷμα ἀθῷον καὶ εἰς τὴν δυναστείαν καὶ εἰς τὴν βίαν, διὰ νὰ κάμνῃς ταῦτα.
18 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος περὶ τοῦ Ἰωακείμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσίου, βασιλέως τοῦ Ἰούδα· Δὲν θέλουσι κλαύσει αὐτόν, λέγοντες, Οὐαὶ ἀδελφὲ μου! Οὐαὶ ἀδελφή! δὲν θέλουσι κλαύσει αὐτόν, λέγοντες, Οὐαὶ κύριε! ἤ, Οὐαὶ δόξα!
19 Θέλει ταφῆ ταφήν ὄνου, συρόμενος καὶ ῥιπτόμενος πέραν τῶν πυλῶν τῆς Ἱερουσαλήμ.
20 Ἀνάβηθι εἰς τὸν Λίβανον καὶ βόησον καὶ ὕψωσον τὴν φωνήν σου πρὸς τὴν Βασὰν καὶ βόησον ἀπὸ Ἀβαρίμ· διότι ἠφανίσθησαν πάντες οἱ ἐρασταὶ σου.
21 Ἐλάλησα πρὸς σὲ ἐν τῇ εὐημερίᾳ σου, ἀλλ᾿ εἶπας, Δὲν θέλω ἀκούσει· οὗτος ἐστάθη ὁ τρόπος σου ἐκ νεότητός σου, ὅτι δὲν ὑπήκουσας εἰς τὴν φωνήν μου.
22 Ὁ ἄνεμος θέλει καταβοσκήσει πάντας τοὺς ποιμένας σου καὶ οἱ ἐρασταὶ σου θέλουσιν ὑπάγει εἰς αἰχμαλωσίαν· τότε, ναί, θέλεις αἰσχυνθῆ καὶ ἐντραπῆ διὰ πάσας τὰς ἀσεβείας σου.
23 Σὺ ἥτις κατοικεῖς ἐν τῷ Λιβάνῳ, ἥτις κάμνεις τὴν φωλεὰν σου ἐν ταῖς κέδροις, πόσον ἀξιοθρήνητος θέλεις εἶσθαι, ὅταν ἔλθωσι λύπαι ἐπὶ σέ, δῖνες ὡς τικτούσης.
24 Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, καὶ ἐὰν ὁ Χονίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωακείμ, βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα, ἤθελε γείνει σφραγὶς ἐπὶ τὴν δεξιὰν μου χεῖρα, καὶ ἐκεῖθεν ἤθελον σὲ ἀποσπάσει·
25 καὶ θέλω σὲ παραδώσει εἰς τὴν χεῖρα τῶν ζητούντων τὴν ψυχήν σου καὶ εἰς τὴν χεῖρα ἐκείνων, τῶν ὁποίων τὸ πρόσωπον φοβεῖσαι, ναί, εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ναβουχοδονόσορ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος καὶ εἰς τὴν χεῖρα τῶν Χαλδαίων.
26 Καὶ θέλω ἀπορρίψει σὲ καὶ τὴν μητέρα σου, ἥτις σὲ ἐγέννησεν, εἰς γῆν ξένην ὅπου δὲν ἐγεννήθητε, καὶ ἐκεῖ θέλετε ἀποθάνει.
27 Εἰς δὲ τὴν γῆν, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ ψυχή αὐτῶν ἐπιθυμεῖ νὰ ἐπιστρέψωσιν, ἐκεῖ δὲν θέλουσιν ἐπιστρέψει.
28 Ὁ ἄνθρωπος οὗτος ὁ Χονίας κατεστάθη εἴδωλον καταπεφρονημένον καὶ συντετριμμένον; σκεῦος, ἐν δὲν ὑπάρχει χάρις; διὰ τὶ ἀπεβλήθησαν, αὐτὸς καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ, καὶ ἐρρίφθησαν εἰς τόπον, τὸν ὁποῖον δὲν γνωρίζουσιν;
29 Ὦ γῆ, γῆ, γῆ, ἄκουε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.
30 Οὕτω λέγει Κύριος· Γράψατε τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ἄτεκνον, ἄνθρωπον ὅστις δὲν θέλει εὐοδοθῆ ἐν ταῖς ἡμέραις αὑτοῦ· διότι δὲν θέλει εὐοδοθῆ ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἄνθρωπος καθήμενος ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ Δαβὶδ καὶ ἐξουσιάζων πλέον ἐπὶ τοῦ Ἰούδα.
1 Οὐαὶ εἰς τοὺς ποιμένας τοὺς φθείροντας καὶ διασκορπίζοντας τὰ πρόβατα τῆς βοσκῆς μου, λέγει Κύριος.
2 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, κατὰ τῶν ποιμένων, οἵτινες ποιμαίνουσι τὸν λαὸν μου. Σεῖς διεσκορπίσατε τὰ πρόβατά μου καὶ ἀπεδιώξατε αὐτὰ καὶ δὲν ἐπεσκέφθητε αὐτά· ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐπισκεφθῆ ἐφ᾿ ὑμᾶς τὴν κακίαν τῶν ἔργων ὑμῶν, λέγει Κύριος.
3 Καὶ ἐγὼ θέλω συνάξει τὸ ὑπόλοιπον τῶν προβάτων μου ἐκ πάντων τῶν τόπων, ὅπου ἐδίωξα αὐτά, καὶ θέλω ἐπιστρέψει αὐτὰ πάλιν εἰς τὰς βοσκὰς αὐτῶν, καὶ θέλουσι καρποφορήσει καὶ πληθυνθῆ·
4 καὶ θέλω καταστήσει ποιμένας ἐπ᾿ αὐτὰ καὶ θέλουσι ποιμαίνει αὐτά· καὶ δὲν θέλουσι φοβηθῆ πλέον οὐδὲ τρομάξει οὐδὲ ἐκλείψει, λέγει Κύριος.
5 Ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ θέλω ἀνεγείρει εἰς τὸν Δαβὶδ βλαστὸν δίκαιον, καὶ βασιλεὺς θέλει βασιλεύσει καὶ εὐημερήσει καὶ ἐκτελέσει κρίσιν καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς.
6 Ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ὁ Ἰούδας θέλει σωθῆ καὶ ὁ Ἰσραήλ θέλει κατοικήσει ἐν ἀσφαλείᾳ· καὶ τοῦτο εἶναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ, μὲ τὸ ὁποῖον θέλει ὀνομασθῆ, Ὁ Κύριος ἡ δικαιοσύνη ἡμῶν.
7 Διὰ τοῦτο, ἰδοὺ, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ δὲν θέλουσιν εἰπεῖ πλέον, Ζῇ ὁ Κύριος, ὅστις ἀνήγαγε τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου·
8 ἀλλά, Ζῇ ὁ Κύριος, ὅστις ἀνήγαγε καὶ ὅστις ἔφερε τὸ σπέρμα τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ἐκ τῆς γῆς τοῦ βορρᾶ καὶ ἐκ πάντων τῶν τόπων, ὅπου εἶχα διώξει αὐτούς· καὶ θέλουσι κατοικήσει ἐν τῇ γῇ αὑτῶν.
9 Ἕνεκεν τῶν προφητῶν ἡ καρδία μου συντρίβεται ἐντὸς μου· σαλεύονται πάντα τὰ ὀστᾶ μου· εἶμαι ὡς ἄνθρωπος μεθύων καὶ ὡς ἄνθρωπος συνεχόμενος ὑπὸ οἴνου, ἐξ αἰτίας τοῦ Κυρίου καὶ ἐξ αἰτίας τῶν λόγων τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ.
10 Διότι ἡ γῆ εἶναι πλήρης μοιχῶν· διότι ἐξ αἰτίας τοῦ ὅρκου πενθεῖ ἡ γῆ· ἐξηράνθησαν αἱ βοσκαὶ τῆς ἐρήμου καὶ ἡ ὁδὸς αὐτῶν ἔγεινε πονηρὰ καὶ ἡ δύναμις αὐτῶν ἄδικος.
11 Διότι καὶ ὁ προφήτης καὶ ὁ ἱερεὺς ἐμολύνθησαν· ναί, ἐν τῷ οἴκῳ μου εὕρηκα τὰς ἀσεβείας αὐτῶν, λέγει Κύριος.
12 Διὰ τοῦτο ἡ ὁδὸς αὐτῶν θέλει εἶσθαι εἰς αὐτοὺς ὡς ὀλίσθημα ἐν τῷ σκότει· θέλουσιν θηθῆ καὶ πέσει ἐν αὐτῇ· διότι θέλω φέρει κακὸν ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῆς ἐπισκέψεως αὐτῶν, λέγει Κύριος.
13 Εἶδον μὲν ἀφροσύνην ἐν τοῖς προφήταις τῆς Σαμαρείας. προεφήτευσαν διὰ τοῦ Βάαλ καὶ ἐπλάνων τὸν λαὸν μου τὸν Ἰσραήλ.
14 ἀλλ᾿ ἐν τοῖς προφήταις τῆς Ἱερουσαλήμ εἶδον φρίκην· μοιχεύουσι καὶ περιπατοῦσιν ἐν ψεύδει καὶ ἐνισχύουσι τὰς χεῖρας τῶν κακούργων, ὥστε οὐδεὶς ἐπιστρέφει ἀπὸ τῆς κακίας αὑτοῦ· πάντες οὗτοι εἶναι εἰς ἐμὲ ὡς Σόδομα καὶ οἱ κάτοικοι αὐτῆς ὡς Γόμορρα.
15 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων κατὰ τῶν προφητῶν· Ἰδού, ἐγὼ θέλω ψωμίσει αὐτοὺς ἀψίνθιον καὶ θέλω ποτίσει αὐτοὺς ὕδωρ χολῆς· διότι ἐκ τῶν προφητῶν τῆς Ἱερουσαλήμ ἐξῆλθεν ὁ μολυσμὸς εἰς ἅπαντα τὸν τόπον.
16 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Μή ἀκούετε τοὺς λόγους τῶν προφητῶν τῶν προφητευόντων εἰς ἐσᾶς· οὗτοι σᾶς κάμνουσι ματαίους· λαλοῦσιν ὀράσεις ἀπὸ τῆς καρδίας αὑτῶν, οὐχὶ ἀπὸ στόματος Κυρίου.
17 Λέγουσι πάντοτε πρὸς τοὺς καταφρονοῦντάς με, Ὁ Κύριος εἶπεν, Εἰρήνη θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς· καὶ λέγουσι πρὸς πάντα περιπατοῦντα κατὰ τὰς ὀρέξεις τῆς καρδίας αὑτοῦ, Δὲν θέλει ἐλθεῖ κακὸν ἐφ᾿ ὑμᾶς·
18 διότι τίς παρεστάθη ἐν τῇ βουλῇ τοῦ Κυρίου καὶ εἶδε καὶ ἤκουσε τὸν λόγον αὐτοῦ; τίς ἐπρόσεξεν εἰς τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ ἤκουσεν;
19 Ἰδού, ἀνεμοστρόβιλος παρὰ Κυρίου ἐξῆλθε μὲ ὁρμήν, καὶ ἀνεμοστρόβιλος ὁρμητικὸς θέλει ἐξορμήσει ἐπὶ τὴν κεφαλήν τῶν ἀσεβῶν.
20 Ὁ θυμὸς τοῦ Κυρίου δὲν θέλει ἀποστρέψει ἑωσοῦ ἐκτελέσῃ καὶ ἑωσοῦ κάμῃ τοὺς στοχασμοὺς τῆς καρδίας αὑτοῦ· ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις θέλετε νοήσει τοῦτο ἐντελῶς.
21 Δὲν ἀπέστειλα τοὺς προφήτας τούτους καὶ αὐτοὶ ἔτρεξαν· δὲν ἐλάλησα πρὸς αὐτοὺς καὶ αὐτοὶ προεφήτευσαν·
22 ἀλλ᾿ ἐὰν ἤθελον παρασταθῆ ἐν τῇ βουλῇ μου, τότε ἤθελον κάμει τὸν λαὸν μου νὰ ἀκούσῃ τοὺς λόγους μου, καὶ ἤθελον ἀποστρέψει αὐτοὺς ἀπὸ τῆς πονηρᾶς ὁδοῦ αὐτῶν καὶ ἀπὸ τῆς κακίας τῶν ἔργων αὐτῶν.
23 Θεὸς ἐγγύθεν εἶμαι ἐγώ, λέγει Κύριος, καὶ οὐχὶ Θεὸς μακρόθεν;
24 Δύναταί τις νὰ κρυφθῇ ἐν κρυφίοις τόποις καὶ ἐγὼ νὰ μή ἴδω αὐτόν; λέγει Κύριος. Δὲν πληρῶ ἐγὼ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν; λέγει Κύριος.
25 Ἤκουσα τί λέγουσιν οἱ προφῆται, οἱ προφητεύοντες ἐν τῷ ὀνόματί μου ψεῦδος, λέγοντες, Εἶδον ἐνύπνιον, εἶδον ἐνύπνιον.
26 Ἕως πότε θέλει εἶσθαι τοῦτο ἐν τῇ καρδίᾳ τῶν προφητῶν τῶν προφητευόντων ψεῦδος; ναί, προφητεύουσι τὰς ἀπάτας τῆς καρδίας αὑτῶν·
27 οἵτινες στοχάζονται νὰ κάμωσι τὸν λαὸν μου νὰ λησμονήσῃ τὸ ὄνομά μου, διὰ τῶν ἐνυπνίων αὐτῶν τὰ ὁποῖα διηγοῦνται ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὑτοῦ, καθὼς ἐλησμόνησαν οἱ πατέρες αὐτῶν τὸ ὄνομά μου διὰ τὸν Βάαλ.
28 Ὁ προφήτης εἰς τὸν ὁποῖον εἶναι ἐνύπνιον, ἄς διηγηθῇ τὸ ἐνύπνιον· καὶ ἐκεῖνος, εἰς τὸν ὁποῖον εἶναι ὁ λόγος μου, ἄς λαλήσῃ τὸν λόγον μου ἐν ἀληθείᾳ. Τί εἶναι τὸ ἄχυρον πρὸς τὸν σῖτον; λέγει Κύριος.
29 Δὲν εἶναι ὁ λόγος μου ὡς πῦρ; λέγει ὁ Κύριος· καὶ ὡς σφύρα κατασυντρίβουσα τὸν βράχον;
30 Διὰ τοῦτο, ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον τῶν προφητῶν, λέγει Κύριος, οἵτινες κλέπτουσι τοὺς λόγους μου, ἕκαστος ἀπὸ τοῦ πλησίον αὑτοῦ.
31 Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον τῶν προφητῶν, λέγει Κύριος, οἵτινες κινοῦσι τὰς γλώσσας αὑτῶν καὶ λέγουσιν, Αὐτὸς λέγει.
32 Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον τῶν προφητευόντων ἐνύπνια ψευδῆ, λέγει Κύριος, οἵτινες διηγοῦνται αὐτὰ καὶ πλανῶσι τὸν λαὸν μου μὲ τὰ ψεύδη αὑτῶν καὶ μὲ τὴν ἀφροσύνην αὑτῶν· ἐνῷ ἐγὼ δὲν ἀπέστειλα αὐτοὺς οὐδὲ προσέταξα αὐτούς· διὰ τοῦτο οὐδόλως θέλουσιν φελήσει τὸν λαὸν τοῦτον, λέγει Κύριος.
33 Καὶ ἐὰν ὁ λαὸς οὗτος ἤ ὁ προφήτης ἤ ὁ ἱερεὺς σὲ ἐρωτήσωσι, λέγοντες, Τί εἶναι τὸ φορτίον τοῦ Κυρίου; τότε θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Τί τὸ φορτίον; θέλω βεβαίως σᾶς ἐγκαταλείψει, λέγει Κύριος.
34 Τὸν δὲ προφήτην καὶ τὸν ἱερέα καὶ τὸν λαόν, ὅστις εἴπῃ, Τὸ φορτίον τοῦ Κυρίου, ἐγὼ βεβαίως θέλω παιδεύσει τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ.
35 Οὕτω θέλετε εἰπεῖ, ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὑτοῦ καὶ ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ· Τί ἀπεκρίθη ὁ Κύριος; καί, Τί ἐλάλησεν ὁ Κύριος;
36 Καὶ φορτίον Κυρίου δὲν θέλετε ἀναφέρει πλέον· ἐπειδή τὸ φορτίον θέλει εἶσθαι εἰς ἕκαστον ὁ λόγος αὐτοῦ· διότι διεστρέψατε τοὺς λόγους τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων, τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
37 Οὕτω θέλεις εἰπεῖ πρὸς τὸν προφήτην· Τί σοὶ ἀπεκρίθη ὁ Κύριος; καί, Τί ἐλάλησεν ὁ Κύριος;
38 Ἀλλ᾿ ἐπειδή λέγετε, Τὸ φορτίον τοῦ Κυρίου, διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἐπειδή λέγετε τὸν λόγον τοῦτον, Τὸ φορτίον τοῦ Κυρίου, ἐγὼ δὲ ἀπέστειλα πρὸς ἐσᾶς, λέγων, δὲν θέλετε λέγει, Τὸ φορτίον τοῦ Κυρίου·
39 διὰ τοῦτο, Iδού, ἐγὼ θέλω σᾶς λησμονήσει παντελῶς καὶ θέλω ἀπορρίψει ὑμᾶς καὶ τὴν πόλιν τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς τοὺς πατέρας ὑμῶν, ἀπὸ προσώπου μου·
40 καὶ θέλω φέρει ἐφ᾿ ὑμᾶς ὄνειδος αἰώνιον, καὶ καταισχύνην αἰώνιον, ἥτις δὲν θέλει λησμονηθῆ.
1 Ὁ Κύριος ἔδειξεν εἰς ἐμὲ καὶ ἰδού, δύο κάλαθοι σύκων κείμενοι ἔμπροσθεν τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου, ἀφοῦ χμαλώτισε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος Ἰεχονίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωακείμ, βασιλέα τοῦ Ἰούδα, καὶ τοὺς ἄρχοντας τοῦ Ἰούδα καὶ τοὺς ξυλουργοὺς καὶ τοὺς χαλκεῖς ἐξ Ἱερουσαλήμ καὶ ἔφερεν αὐτοὺς εἰς τὴν Βαβυλῶνα.
2 Ὁ κάλαθος ὁ εἷς εἶχε σῦκα κάλλιστα, ὡς τὰ σῦκα τὰ πρώϊμα· ὁ δὲ κάλαθος ἄλλος σῦκα κάκιστα, τὰ ὁποῖα διὰ τὴν ἀχρειότητα δὲν ἐτρώγοντο.
3 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Τί βλέπεις, Ἱερεμία; Καὶ εἶπα, Σῦκα· τὰ σῦκα τὰ καλὰ εἶναι κάλλιστα, τὰ δὲ κακὰ κάκιστα, ὥστε διὰ τὴν ἀχρειότητα δὲν τρώγονται.
4 Πάλιν ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμὲ λέγων,
5 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Καθὼς τὰ καλὰ ταῦτα σῦκα, οὕτω θέλω ἐπιμεληθῆ τοὺς αἰχμαλωτισθέντας ἐκ τοῦ Ἰούδα, τοὺς ὁποίους ἐξαπέστειλα ἐκ τοῦ τόπου τούτου εἰς τὴν γῆν τῶν Χαλδαίων διὰ καλόν.
6 Διότι θέλω ἐπιστηρίξει τοὺς ὀφθαλμοὺς μου ἐπ᾿ αὐτοὺς διὰ καλόν, καὶ θέλω ἀποκαταστήσει αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ ταύτῃ καὶ οἰκοδομήσει αὐτοὺς καὶ δὲν θέλω κατακρηνίσει, καὶ θέλω φυτεύσει αὐτοὺς καὶ δὲν θέλω ἐκριζώσει.
7 Καὶ θέλω δώσει εἰς αὐτοὺς καρδίαν διὰ νὰ μὲ γνωρίσωσιν, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος· καὶ θέλουσιν εἶσθαι λαὸς μου καὶ ἐγὼ θέλω εἶσθαι Θεὸς αὐτῶν· διότι θέλουσιν ἐπιστρέψει εἰς ἐμὲ ἐξ ὅλης καρδίας αὑτῶν.
8 Καὶ καθὼς τὰ σῦκα τὰ κακά, τὰ ὁποῖα διὰ τὴν ἀχρειότητα δὲν τρώγονται, οὕτω βεβαίως λέγει Κύριος, Οὕτω θέλω παραδώσει Σεδεκίαν τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα καὶ τοὺς μεγιστᾶνας αὐτοῦ καὶ τὸ ὑπόλοιπον τῆς Ἱερουσαλήμ, τὸ ἐναπολειφθὲν ἐν τῇ γῇ ταύτῃ, καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου·
9 καὶ θέλω παραδώσει αὐτοὺς εἰς διασπορὰν εἰς πάντα τὰ βασίλεια τῆς γῆς πρὸς κακόν, εἰς ὄνειδος καὶ εἰς παροιμίαν, εἰς λοιδορίαν καὶ εἰς κατάραν, ἐν πᾶσι τοῖς τόποις ὅπου θέλω διώξει αὐτούς.
10 Καὶ θέλω ἀποστείλει πρὸς αὐτοὺς τὴν μάχαιραν, τὴν πεῖναν καὶ τὸν λοιμόν, ἑωσοῦ ἀφανισθῶσιν ἐπάνωθεν ἀπὸ τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς τοὺς πατέρας αὐτῶν.
1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς τὸν Ἱερεμίαν περὶ παντὸς τοῦ λαοῦ τοῦ Ἰούδα ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει τοῦ Ἰωακείμ υἱοῦ τοῦ Ἰωσίου, βασιλέως τον Ἰούδα, τὸ ὁποῖον ἦτο τὸ πρῶτον ἔτος τοῦ Ναβουχοδονόσορ, βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος·
2 τὸν ὁποῖον Ἱερεμίας ὁ προφήτης ἐλάλησε πρὸς πάντα τὸν λαὸν τοῦ Ἰούδα καὶ πρὸς πάντας τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, λέγων,
3 Ἀπὸ τοῦ δεκάτου τρίτου ἔτους τοῦ Ἰωσίου, υἱοῦ τοῦ Ἀμών, βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, ἥτις εἶναι τὸ εἰκοστὸν τρίτον ἔτος, ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἔγεινε πρὸς ἐμὲ καὶ ἐλάλησα πρὸς ἐσᾶς, ἐγειρόμενος πρωΐ καὶ λαλῶν· καὶ δὲν ἠκούσατε.
4 Καὶ ἀπέστειλε Κύριος πρὸς ἐσᾶς πάντας τοὺς δούλους αὑτοῦ τοὺς προφήτας, ἐγειρόμενος πρωΐ καὶ ἀποστέλλων· καὶ δὲν ἠκούσατε οὐδὲ ἐκλίνατε τὸ τίον σας διὰ νὰ ἀκροασθῆτε.
5 Οἵτινες εἶπον, Στράφητε τώρα ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ ἀπὸ τῆς κακίας τῶν ἔργων σας, καὶ κατοικήσατε ἐπὶ τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ἔδωκεν εἰς ἐσᾶς καὶ εἰς τοὺς πατέρας σας εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος·
6 καὶ μή πορεύεσθε ὀπίσω ἄλλων θεῶν, διὰ νὰ λατρεύητε καὶ νὰ προσκυνῆτε αὐτούς, καὶ μή μὲ παροργίζετε μὲ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σας καὶ δὲν θέλω σᾶς κάμει κακόν.
7 Ἀλλὰ δὲν μοῦ ἠκούσατε, λέγει Κύριος· διὰ νὰ μὲ παροργίσητε μὲ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σας πρὸς κακὸν σας.
8 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἐπειδή δὲν ἠκούσατε τοὺς λόγους μου,
9 ἰδού, ἐγὼ θέλω ἀποστείλει καὶ λάβει πάσας τὰς οἰκογενείας τοῦ βορρᾶ, λέγει Κύριος, καὶ τὸν Ναβουχοδονόσορ βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος· τὸν δοῦλόν μου, καὶ θέλω φέρει αὐτοὺς ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην καὶ ἐπὶ τοὺς κατοίκους αὐτῆς καὶ ἐπὶ πάντα ταῦτα τὰ ἔθνη κύκλῳ, καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτοὺς καὶ καταστήσει αὐτοὺς ἔκπληξιν καὶ ἐρημώσεις αἰωνίους.
10 Καὶ θέλω ἀφαιρέσει ἀπ᾿ αὐτῶν τὴν φωνήν τῆς χαρᾶς καὶ τὴν φωνήν τῆς εὐφροσύνης, τὴν φωνήν τοῦ νυμφίου καὶ τὴν φωνήν τῆς νύμφης, τὸν ἦχον τῶν μυλοπετρῶν καὶ τὸ φῶς τοῦ λύχνου.
11 Καὶ πᾶσα αὕτη ἡ γῆ θέλει εἶσθαι εἰς ἐρήμωσιν καὶ θάμβος, καὶ τὰ ἔθνη ταῦτα θέλουσι δουλεύσει τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος ἑβδομήκοντα ἔτη.
12 Καὶ ὅταν συμπληρωθῶσι τὰ ἑβδομήκοντα ἔτη, θέλω ἀνταποδώσει ἐπὶ τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος καὶ ἐπὶ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο, λέγει Κύριος, τὴν ἀνομίαν αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τὴν γῆν τῶν Χαλδαίων, καὶ θέλω καταστήσει αὐτήν ἐρήμωσιν αἰώνιον.
13 Καὶ θέλω φέρει ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνην πάντας τοὺς λόγους μου, τοὺς ὁποίους ἐλάλησα κατ᾿ αὐτῆς, ἅπαν τὸ γεγραμμένον ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ, τὸ ὁποῖον ὁ Ἱερεμίας προεφήτευσε κατὰ πάντων τῶν ἐθνῶν.
14 Διότι ἔθνη πολλὰ καὶ βασιλεῖς μεγάλοι θέλουσι καταδουλώσει καὶ αὐτούς· καὶ θέλω ἀνταποδώσει εἰς αὐτοὺς κατὰ τὰς πράξεις αὐτῶν καὶ κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν.
15 Διότι οὕτω λέγει πρὸς ἐμὲ Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, Λάβε τὸ ποτήριον τοῦτο τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ μου ἐκ τῆς χειρὸς μου καὶ πότισον ἐξ αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, πρὸς τὰ ὁποῖα ἐγὼ σὲ ἀποστέλλω·
16 καὶ θέλουσι πίει καὶ θέλουσι ταραχθῆ καὶ παραφρονήσει ἐξ αἰτίας τῆς μαχαίρας, τὴν ὁποίαν ἐγὼ θέλω ἀποστείλει ἐν μέσῳ αὐτῶν.
17 Τότε ἔλαβον τὸ ποτήριον ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Κυρίου καὶ ἐπότισα πάντα τὰ ἔθνη, πρὸς τὰ ὁποῖα ὁ Κύριος μὲ ἀπέστειλε·
18 τὴν Ἱερουσαλήμ καὶ τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα καὶ τοὺς βασιλεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς μεγιστᾶνας αὐτοῦ, διὰ νὰ καταστήσω αὐτοὺς ἐρήμωσιν, θάμβος, συριγμὸν καὶ κατάραν, καθὼς τὴν ἡμέραν ταύτην·
19 τὸν Φαραὼ βασιλέα τῆς Αἰγύπτου καὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ καὶ τοὺς μεγιστᾶνας αὐτοῦ καὶ ἅπαντα τὸν λαὸν αὐτοῦ,
20 καὶ πάντα τὸν σύμμικτον λαὸν καὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς Οὔζ καὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς τῶν Φιλισταίων καὶ τὴν Ἀσκάλωνα καὶ τὴν Γάζαν καὶ τὴν Ἀκκαρὼν καὶ τὸ ὑπόλοιπον τῆς Ἀζώτου,
21 τὸν Ἐδὼμ καὶ τὸν Μωὰβ καὶ τοὺς υἱοὺς Ἀμμών,
22 καὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῆς Τύρου καὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῆς Σιδῶνος καὶ τοὺς βασιλεῖς τῶν νήσων τῶν πέραν τῆς θαλάσσης,
23 τὴν Δαιδὰν καὶ τὴν Θαιμὰ καὶ τὴν Βοὺζ καὶ πάντας τοὺς περικείροντας τὴν κόμην·
24 καὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῆς Ἀραβίας καὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῶν συμμίκτων λαῶν τῶν κατοικούντων ἐν τῇ ἐρήμῳ,
25 καὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῆς Ζιμβρὶ καὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῆς Ἐλὰμ καὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῶν Μήδων,
26 καὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς τοῦ βορρᾶ τοὺς μακρὰν καὶ τοὺς ἐγγύς, ἕνα μετὰ τοῦ ἄλλου, καὶ πάντα τὰ βασίλεια τῆς οἰκουμένης, τὰ ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς· καὶ ὁ βασιλεὺς τῆς Σησὰχ θέλει πίει μετ᾿ αὐτούς.
27 Διὰ τοῦτο θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Πίετε καὶ μεθύσατε καὶ ἐμέσατε καὶ πέσετε καὶ μή σηκωθῆτε, ἐξ αἰτίας τῆς μαχαίρας, τὴν ὁποίαν ἐγὼ θέλω ἀποστείλει ἐν μέσῳ ὑμῶν.
28 Καὶ ἐὰν δὲν θελήσωσι νὰ λάβωσι τὸ ποτήριον ἐκ τῆς χειρὸς σου διὰ νὰ πίωσι, τότε θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἐξάπαντος θέλετε πίει.
29 Διότι ἰδού, ἐνῷ ἐγὼ ἐπὶ τὴν πόλιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐκλήθη τὸ ὄνομά μου, ἀρχίζω νὰ φέρω κακόν, σεῖς θέλετε μείνει λοιπὸν ἀτιμώρητοι; δὲν θέλετε μείνει ἀτιμώρητοι, διότι ἐγὼ θέλω καλέσει μάχαιραν ἐπὶ πάντας τοὺς κατοίκους τῆς γῆς, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
30 Διὰ τοῦτο, σὺ προφήτευσον κατ᾿ αὐτῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Ὁ Κύριος θέλει βρυχήσει ἐξ ὕψους καὶ ἐκπέμψει τὴν φωνήν αὑτοῦ ἀπὸ τῆς κατοικίας τῆς ἁγιότητος αὑτοῦ· θέλει βρυχήσει δυνατὰ ἐπὶ τῆς κατοικίας αὑτοῦ· θέλει βοήσει ὡς οἱ ληνοπατοῦντες κατὰ πάντων τῶν κατοίκων τῆς γῆς.
31 Θόρυβος θέλει φθάσει ἕως τῶν περάτων τῆς γῆς· διότι ὁ Κύριος ἔχει κρίσιν μετὰ τῶν ἐθνῶν· αὐτὸς διαδικάζεται μετὰ πάσης σαρκός· θέλει παραδώσει τοὺς ἀσεβεῖς εἰς μάχαιραν, λέγει Κύριος.
32 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἰδού, κακὸν θέλει ἐξέλθει ἀπὸ ἔθνους εἰς ἔθνος καὶ ἀνεμοστρόβιλος μέγας θέλει ἐγερθῆ ἐκ τῶν ἄκρων τῆς γῆς.
33 Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ θέλουσι κοίτεσθαι τεθανατωμένοι παρὰ Κυρίου ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς ἕως ἄκρου τῆς γῆς· δὲν θέλουσι θρηνολογηθῆ οὐδὲ συναχθῆ οὐδὲ ταφῆ· θέλουσιν εἶσθαι διὰ κοπρίαν ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας τῆς γῆς.
34 Ὀλολύξατε, ποιμένες, καὶ ἀναβοήσατε· καὶ κυλίσθητε εἰς τὸ χῶμα, οἱ ἔγκριτοι τοῦ ποιμνίου· διότι ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι σας διὰ τὴν σφαγήν καὶ διὰ τὸν σκορπισμὸν σας, καὶ θέλετε πέσει ὡς σκεῦος ἐκλεκτόν.
35 Καὶ θέλει λείψει ἡ φυγή ἀπὸ τῶν ποιμένων καὶ ἡ σωτηρία ἀπὸ τῶν ἐγκρίτων τοῦ ποιμνίου.
36 Φωνή κραυγῆς τῶν ποιμένων καὶ ὀλολυγμὸς τῶν ἐγκρίτων τοῦ ποιμνίου· διότι ὁ Κύριος ἠφάνισε τὴν βοσκήν αὐτῶν.
37 Καὶ αἱ εἰρηνικαὶ κατοικίαι κατηδαφίσθησαν ἐξ αἰτίας τῆς φλογερᾶς ὀργῆς τοῦ Κυρίου.
38 Κατέλιπε τὸ κατοικητήριον αὑτοῦ ὡς ὁ λέων, διότι ἡ γῆ αὐτῶν κατεστάθη ἔρημος ἐξ αἰτίας τῆς ἀγριότητος τοῦ καταδυναστεύοντος καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ.
1 Ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς βασιλείας τοῦ Ἰωακεὶμ υἱοῦ τοῦ Ἰωσίου, βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἔγεινεν ὁ λόγος οὗτος παρὰ Κυρίου, λέγων,
2 Οὕτω λέγει Κύριος· Στῆθι ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ λάλησον πρὸς πάσας τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα τὰς ἐρχομένας διὰ νὰ προσκυνήσωσιν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου, πάντας τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους προσέταξα εἰς σὲ νὰ λαλήσῃς πρὸς αὐτούς· μή ἀφαιρέσῃς λόγον.
3 Ἴσως θέλουσιν ἀκούσει καὶ ἐπιστρέψει ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ μετανοήσω περὶ τοῦ κακοῦ, τὸ ὁποῖον βουλεύομαι νὰ κάμω εἰς αὐτοὺς διὰ τὴν κακίαν τῶν ἔργων αὐτῶν.
4 Καὶ θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἐὰν δὲν μοῦ ἀκούσητε, ὥστε νὰ περιπατῆτε ἐν τῷ νόμῳ μου, τὸν ὁποῖον ἔθεσα ἔμπροσθέν σας,
5 νὰ ὑπακούητε εἰς τοὺς λόγους τῶν δούλων μου τῶν προφητῶν, τοὺς ὁποίους ἀπέστειλα πρὸς ἐσᾶς ἐγειρόμενος πρωΐ καὶ ἀποστέλλων, πλήν σεῖς δὲν ἠκούσατε,
6 τότε θέλω καταστήσει τὸν οἶκον τοῦτον ὡς τὴν Σηλώ, καὶ τὴν πόλιν ταύτην θέλω καταστήσει κατάραν εἰς πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς.
7 Καὶ ἤκουσαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ προφῆται καὶ πᾶς ὁ λαὸς τὸν Ἱερεμίαν, λαλοῦντα τοὺς λόγους τούτους ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου.
8 Καὶ ἀφοῦ ὁ Ἱερεμίας ἔπαυσε λαλῶν πάντα ὅσα προσέταξεν εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος νὰ λαλήσῃ πρὸς πάντα τὸν λαόν, οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ προφῆται καὶ πᾶς ὁ λαὸς συνέλαβον αὐτὸν λέγοντες, Θέλεις ἐξάπαντος θανατωθῆ·
9 διὰ τί προεφήτευσας ἐν ὀνόματι Κυρίου λέγων, Ὁ οἶκος οὗτος θέλει εἶσθαι ὡς ἡ Σηλὼ καὶ ἡ πόλις αὕτη θέλει ἐρημωθῆ· ὥστε νὰ μή ἦναι ὁ κατοικῶν; Καὶ πᾶς ὁ λαὸς συνήχθη κατὰ τοῦ Ἱερεμίου ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου.
10 Καὶ ἀκούσαντες οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰούδα τὰ πράγματα ταῦτα, ἀνέβησαν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ ἐκάθησαν ἐν τῇ εἰσόδῳ τῆς νέας πύλης τοῦ Κυρίου.
11 Τότε οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ προφῆται ἐλάλησαν πρὸς τοὺς ἄρχοντας καὶ πρὸς πάντα τὸν λαὸν λέγοντες, Κρίσις θανάτου πρέπει εἰς τὸν ἄνθρωπον τοῦτον, διότι προεφήτευσε κατὰ τῆς πόλεως ταύτης, ὡς ἠκούσατε μὲ τὰ ὦτά σας.
12 Καὶ ἐλάλησεν ὁ Ἱερεμίας πρὸς πάντας τοὺς ἄρχοντας καὶ πρὸς πάντα τὸν λαὸν λέγων, Ὁ Κύριος μὲ ἀπέστειλε διὰ νὰ προφητεύσω κατὰ τοῦ οἴκου τούτου καὶ κατὰ τῆς πόλεως ταύτης πάντας τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἠκούσατε.
13 Διὰ τοῦτο τώρα διορθώσατε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰς πράξεις ὑμῶν καὶ ὑπακούσατε εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν· καὶ ὁ Κύριος θέλει μετανοήσει περὶ τοῦ κακοῦ, τὸ ὁποῖον ἐλάλησε καθ᾿ ὑμῶν.
14 Ἐγὼ δέ, ἰδού, εἶμαι ἐν ταῖς χερσὶν ὑμῶν· κάμετε εἰς ἐμέ, ὅπως εἶναι καλὸν καὶ ὅπως ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν.
15 Πλήν ἐξεύρετε μετὰ βεβαιότητος, ὅτι ἐὰν μὲ θανατώσητε, αἷμα ἀθῶον θέλετε βεβαίως φέρει ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἐπὶ τοὺς κατοίκους αὐτῆς· διότι τῇ ἀληθείᾳ ὁ Κύριος μὲ ἀπέστειλε πρὸς ὑμᾶς, διὰ νὰ λαλήσω εἰς τὰ ὦτα ὑμῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους.
16 Τότε οἱ ἄρχοντες καὶ ἅπας ὁ λαὸς εἶπον πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ πρὸς τοὺς προφήτας, Δὲν ὑπάρχει κρίσις θανάτου εἰς τὸν ἄνθρωπον τοῦτον· διότι ἐν τῷ ὀνόματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐλάλησε πρὸς ἡμᾶς.
17 Τότε ἐσηκώθησαν τινὲς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ τόπου καὶ ἐλάλησαν πρὸς ἅπασαν τὴν συναγωγήν τοῦ λαοῦ, λέγοντες,
18 Ὁ Μιχαίας ὁ Μωρασθίτης προεφήτευεν ἐν ταῖς ἡμέραις Ἐζεκίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα καὶ ἐλάλησε πρὸς πάντα τὸν λαὸν τοῦ Ἰούδα λέγων, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἡ Σιὼν θέλει ἀροτριασθῆ ὡς ἀγρός, καὶ ἡ Ἱερουσαλήμ θέλει γείνει σωροὶ λίθων καὶ τὸ ὄρος τοῦ οἴκου ὡς ὑψηλοὶ τόποι δρυμοῦ.
19 Μήπως ὁ Ἐζεκίας ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα καὶ πᾶς ὁ Ἰούδας ἐθανάτωσαν αὐτόν; δὲν ἐφοβήθη τὸν Κύριον καὶ παρεκάλεσε τὸ πρόσωπον τοῦ Κυρίου, καὶ ὁ Κύριος μετενόησε περὶ τοῦ κακοῦ, τὸ ὁποῖον ἐλάλησε κατ᾿ αὐτῶν; Ἡμεῖς λοιπὸν ἠθέλομεν προξενήσει μέγα κακὸν κατὰ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
20 Καὶ προσέτι ὑπῆρξεν ἄνθρωπος προφητεύων ἐν ὀνόματι Κυρίου, Οὐρίας ὁ υἱὸς τοῦ Σεμαΐου ἀπὸ Κιριὰθ-ἰαρείμ, καὶ προεφήτευσε κατὰ τῆς πόλεως ταύτης καὶ κατὰ τῆς γῆς ταύτης κατὰ πάντας τοὺς λόγους τοῦ Ἱερεμίου.
21 Καὶ ὅτε ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς Ἰωακεὶμ καὶ πάντες οἱ δυνατοὶ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τοὺς λόγους αὐτοῦ, ὁ βασιλεὺς ἐζήτει νὰ θανατώσῃ αὐτόν· ἀκούσας δὲ ὁ Οὐρίας ἐφοβήθη καὶ ἔφυγε καὶ ὑπῆγεν εἰς τὴν Αἴγυπτον.
22 Καὶ ἀπέστειλεν Ἰωακεὶμ ὁ βασιλεὺς ἄνδρας εἰς τὴν Αἴγυπτον, τὸν Ἐλναθὰν υἱὸν τοῦ Ἀχβὼρ καὶ ἄνδρας μετ᾿ αὐτοῦ εἰς τὴν Αἴγυπτον·
23 καὶ ἐξήγαγον τὸν Οὐρίαν ἐκ τῆς Αἰγύπτου καὶ ἔφεραν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα Ἰωακείμ, καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἔρριψε τὸ πτῶμα αὐτοῦ εἰς τοὺς τάφους τοῦ ὄχλου.
24 Πλήν ἡ χεὶρ τοῦ Ἀχικὰμ υἱοῦ τοῦ Σαφὰν ἦτο μετὰ τοῦ Ἱερεμία, διὰ νὰ μή παραδώσωσιν αὐτὸν εἰς τὴν χεῖρα τοῦ λαοῦ ὥστε νὰ θανατώσωσιν αὐτόν.
1 Ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς βασιλείας τοῦ Ἰωακείμ υἱοῦ τοῦ Ἰωσίου, βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἔγεινεν ὁ λόγος οὗτος πρὸς τὸν Ἱερεμίαν παρὰ Κυρίου, λέγων,
2 Οὕτω λέγει Κύριος πρὸς ἐμέ· Κάμε εἰς σεαυτὸν δεσμὰ καὶ ζυγοὺς καὶ ἐπίθες αὐτὰ ἐπὶ τὸν τράχηλόν σου·
3 καὶ πέμψον αὐτὰ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἐδὼμ καὶ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Μωὰβ καὶ πρὸς τὸν βασιλέα τῶν υἱῶν Ἀμμὼν καὶ πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Τύρου καὶ πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Σιδῶνος, διὰ χειρὸς τῶν μηνυτῶν τῶν ἐρχομένων εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ πρὸς τὸν Σεδεκίαν βασιλέα τοῦ Ἰούδα·
4 καὶ πρόσταξον αὐτοὺς νὰ εἴπωσι πρὸς τοὺς κυρίους αὑτῶν, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Οὕτω θέλετε εἰπεῖ πρὸς τοὺς κυρίους ὑμῶν·
5 Ἐγὼ ἔκαμον τὴν γῆν, τὸν ἄνθρωπον καὶ τὰ ζῷα τὰ ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς, διὰ τῆς δυνάμεώς μου τῆς μεγάλης καὶ διὰ τοῦ βραχίονός μου τοῦ ἐξηπλωμένου· καὶ ἔδωκα αὐτήν εἰς ὅντινα ηὐδόκησα.
6 Καὶ τώρα ἐγὼ ἔδωκα πάντας τούτους τοὺς τόπους εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ναβουχοδονόσορ, βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, τοῦ δούλου μου· καὶ αὐτὰ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ ἔδωκα εἰς αὐτὸν διὰ νὰ ὑπηρετῶσιν αὐτόν.
7 Καὶ πάντα τὰ ἔθνη θέλουσι δουλεύσει εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ εἰς τὸν υἱὸν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ἑωσοῦ ἔλθη ὁ καιρὸς τῆς γῆς καὶ αὐτοῦ, καὶ ἔθνη πολλὰ καὶ βασιλεῖς μεγάλοι θέλουσι καταδουλώσει αὐτόν.
8 Καὶ τὸ ἔθνος καὶ τὸ βασίλειον, τὸ ὁποῖον δὲν θέλει δουλεύσει εἰς αὐτὸν τὸν Ναβουχοδονόσορ, τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος, καὶ τὸ ὁποῖον δὲν θέλει βάλει τὸν τράχηλον αὑτοῦ ὑπὸ τὸν ζυγὸν τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, τὸ ἔθνος ἐκεῖνο θέλω τιμωρήσει, λέγει Κύριος, ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν πείνῃ καὶ ἐν λοιμῷ, ἑωσοῦ ἐξολοθρεύσω αὐτὸ διὰ χειρὸς ἐκείνου.
9 Καὶ σεῖς, μή ἀκούετε τοὺς προφήτας σας μήτε τοὺς μάντεις σας μήτε τοὺς ἐνυπνιαστὰς σας μήτε τοὺς οἰωνοσκόπους σας μήτε τοὺς μάγους σας, οἵτινες λαλοῦσι πρὸς ἐσᾶς, λέγοντες, Δὲν θέλετε δουλεύσει εἰς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος·
10 διότι αὐτοὶ προφητεύουσι ψεῦδος πρὸς ἐσᾶς, διὰ νὰ σᾶς ἀπομακρύνωσιν ἀπὸ τῆς γῆς σας, καὶ διὰ νὰ σᾶς διώξω καὶ νὰ ἀπολεσθῆτε.
11 τὸ δὲ ἔθνος, τὸ ὁποῖον ὑποβάλῃ τὸν τράχηλον αὑτοῦ ὑπὸ τὸν ζυγὸν τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος καὶ δουλεύσῃ εἰς αὐτόν, ἐκεῖνο θέλω ἀφήσει νὰ μένῃ ἀκόμη ἐν τῇ γῆ αὑτοῦ, λέγει Κύριος· καὶ θέλει ἐργάζεσθαι αὐτήν καὶ κατοικεῖ ἐν αὐτῇ.
12 Ἐλάλησα καὶ πρὸς τὸν Σεδεκίαν βασιλέα τοῦ Ἰούδα κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους, λέγων, Φέρετε τοὺς τραχήλους σας ὑπὸ τὸν ζυγὸν τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος καὶ δουλεύσατε εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ θέλετε ζήσει.
13 Διὰ τί θέλετε νὰ ἀποθάνητε, σὺ καὶ ὁ λαὸς σου, ἐν μαχαίρᾳ, ἐν πείνῃ καὶ ἐν λοιμῷ, καθὼς ὁ Κύριος ἐλάλησε κατὰ τοῦ ἔθνους, τὸ ὁποῖον δὲν δουλεύσῃ εἰς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος;
14 Διὰ τοῦτο, μή ἀκούετε τοὺς λόγους τῶν προφητῶν, οἵτινες λαλοῦσι πρὸς ἐσᾶς, λέγοντες· Δὲν θέλετε δουλεύσει εἰς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος· διότι αὐτοὶ προφητεύουσιν εἰς ἐσᾶς ψεῦδος.
15 Διότι ἐγὼ δὲν ἀπέστειλα αὐτούς, λέγει Κύριος, καὶ αὐτοὶ προφητεύουσι ψευδῶς ἐν τῷ ὀνόματί μου· διὰ νὰ σᾶς διώξω καὶ νὰ ἀπολεσθῆτε, σεῖς καὶ οἱ προφῆται οἱ προφητεύοντες πρὸς ἐσᾶς.
16 Ἐλάλησα καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ πρὸς πάντα τοῦτον τὸν λαὸν λέγων, Οὕτω λέγει Κύριος· Μή ἀκούετε τοὺς λόγους τῶν προφητῶν σας, οἵτινες προφητεύουσι πρὸς ἐσᾶς, λέγοντες, Ἰδού, τὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου θέλουσιν ἐπανακομισθῆ ἐντὸς ὀλίγου ἀπὸ τῆς Βαβυλῶνος· διότι αὐτοὶ προφητεύουσι ψεῦδος πρὸς ἐσᾶς.
17 Μή ἀκούετε αὐτούς· δουλεύσατε εἰς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος καὶ θέλετε ζήσει· διὰ τί ἡ πόλις αὕτη νὰ ἐρημωθῇ;
18 Ἐὰν δὲ αὐτοὶ ἦναι προφῆται καὶ ἐὰν ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἦναι μετ᾿ αὐτῶν, ἄς ἱκετεύσωσι τώρα τὸν Κύριον τῶν δυνάμεων, ὥστε τὰ σκεύη τὰ ἐναπολειφθέντα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου καὶ τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ νὰ μή ὑπάγωσιν εἰς τὴν Βαβυλῶνα.
19 Διότι οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων περὶ τῶν στύλων καὶ περὶ τῆς θαλάσσης καὶ περὶ τῶν βάσεων καὶ περὶ τοῦ ὑπολοίπου τῶν σκευῶν τῶν ἐναπολειφθέντων ἐν τῇ πόλει ταύτῃ,
20 τὰ ὁποῖα Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος δὲν ἔλαβεν, ὅτε ἔφερεν αἰχμάλωτον τὸν Ἰεχονίαν, υἱὸν τοῦ Ἰωακεὶμ βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἀπὸ Ἱερουσαλήμ εἰς Βαβυλῶνα καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ·
21 μάλιστα οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, περὶ τῶν σκευῶν τῶν ἐναπολειφθέντων ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου καὶ τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ·
22 αὐτὰ θέλουσι μετακομισθῆ εἰς τὴν Βαβυλῶνα καὶ θέλουσιν εἶσθαι ἐκεῖ ἕως τῆς ἡμέρας καθ᾿ ἥν θέλω ἐπισκεφθῆ αὐτά, λέγει Κύριος· τότε θέλω ἐπαναφέρει αὐτὰ καὶ ἀποκαταστήσει αὐτὰ εἰς τὸν τόπον τοῦτον.
1 Καὶ ἐν τῷ αὐτῷ ἔτει, ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς βασιλείας τοῦ Σεδεκίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει, ἐν τῷ πέμπτῳ μηνί, Ἀνανίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἀζὼρ ὁ προφήτης, ὁ ἀπὸ Γαβαών, ἐλάλησε πρὸς ἐμὲ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου ἐνώπιον τῶν ἱερέων καὶ παντὸς τοῦ λαοῦ, λέγων,
2 Οὕτως εἶπεν ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, λέγων, Συνέτριψα τὸν ζυγὸν τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος.
3 Ἐν τῷ διαστήματι δύο ὁλοκλήρων ἐτῶν θέλω ἐπαναφέρει εἰς τὸν τόπον τοῦτον πάντα τὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, τὰ ὁποῖα Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἔλαβεν ἐκ τοῦ τόπου τούτου καὶ ἔφερεν αὐτὰ εἰς τὴν Βαβυλῶνα·
4 καὶ εἰς τὸν τόπον τοῦτον θέλω ἐπαναφέρει, λέγει Κύριος, Ἰεχονίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωακεὶμ τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα καὶ πάντας τοὺς αἰχμαλώτους τοῦ Ἰούδα, οἵτινες ἐφέρθησαν εἰς τὴν Βαβυλῶνα· διότι θέλω συντρίψει τὸν ζυγὸν τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος.
5 Καὶ ἐλάλησεν Ἱερεμίας ὁ προφήτης πρὸς τὸν προφήτην Ἀνανίαν ἐνώπιον τῶν ἱερέων καὶ ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ τοῦ παρεστῶτος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου·
6 καὶ εἶπεν Ἱερεμίας ὁ προφήτης, Ἀμήν· ὁ Κύριος νὰ κάμῃ οὕτω! ὁ Κύριος νὰ ἐκπληρώσῃ τοὺς λόγους σου, τοὺς ὁποίους σὺ προεφήτευσας, νὰ ἐπαναφέρῃ ἀπὸ τῆς Βαβυλῶνος εἰς τὸν τόπον τοῦτον τὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ πᾶν ὅ, τι χμαλωτίσθη!
7 Πλήν ἄκουσον τώρα τὸν λόγον τοῦτον, τὸν ὁποῖον ἐγὼ λαλῶ εἰς τὰ ὦτά σου καὶ εἰς τὰ ὦτα παντὸς τοῦ λαοῦ·
8 Οἱ προφῆται, οἵτινες ἐστάθησαν πρὸ ἐμοῦ καὶ πρὸ σοῦ ἔκπαλαι, προεφήτευσαν καὶ κατὰ πολλῶν τόπων καὶ κατὰ μεγάλων βασιλείων, περὶ πολέμου καὶ περὶ κακῶν καὶ περὶ λοιμοῦ·
9 ὁ προφήτης, ὅστις προφητεύει περὶ εἰρήνης, ὅταν ὁ λόγος τοῦ προφήτου ἐκπληρωθῆ, τότε θέλει γνωρισθῆ ὁ προφήτης, ὅτι ἀληθῶς ἀπέστειλεν αὐτὸν ὁ Κύριος.
10 Τότε ὁ Ἀνανίας ὁ προφήτης ἔλαβε τὸν ζυγὸν ἀπὸ τοῦ τραχήλου τοῦ προφήτου Ἱερεμίου καὶ συνέτριψεν αὐτόν.
11 Καὶ ἐλάλησεν ὁ Ἀνανίας ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ, λέγων, Οὕτω λέγει Κύριος· κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον θέλω συντρίψει τὸν ζυγὸν τοῦ Ναβουχοδονόσορ, βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, ἀπὸ τοῦ τραχήλου πάντων τῶν ἐθνῶν ἐν τῷ διαστήματι δύο ὁλοκλήρων ἐτῶν. Καὶ ὁ προφήτης Ἱερεμίας ὑπῆγε τὴν ὁδὸν αὑτοῦ.
12 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς Ἱερεμίαν, ἀφοῦ Ἀνανίας ὁ προφήτης συνέτριψε τὸν ζυγὸν ἀπὸ τοῦ τραχήλου τοῦ προφήτου Ἱερεμίου, λέγων,
13 Ὕπαγε καὶ εἰπὲ πρὸς τὸν Ἀνανίαν, λέγων, Οὕτω λέγει Κύριος· Σὺ συνέτριψας τοὺς ζυγοὺς τοὺς ξυλίνους· ἀλλ᾿ ἀντὶ τούτων θέλεις κάμει ζυγοὺς σιδηρούς.
14 Διότι οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ζυγὸν σιδηροῦν ἔθεσα ἐπὶ τὸν τράχηλον πάντων τούτων τῶν ἐθνῶν διὰ νὰ δουλεύωσιν εἰς τὸν Ναβουχοδονόσορ τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος· καὶ θέλουσι δουλεύσει εἰς αὐτόν· καὶ αὐτὰ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ ἔδωκα εἰς αὐτόν.
15 Τότε εἶπεν Ἱερεμίας ὁ προφήτης πρὸς τὸν Ἀνανίαν τὸν προφήτην, Ἄκουσον τώρα, Ἀνανία· δὲν σὲ ἀπέστειλεν ὁ Κύριος· ἀλλὰ σὺ κάμνεις τὸν λαὸν τοῦτον νὰ ἐλπίζῃ εἰς ψεῦδος.
16 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἐγὼ θέλω σὲ ἀπορρίψει ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς· ἐν τούτῳ τῷ ἔτει θέλεις ἀποθάνει, διότι ἐλάλησας στασιασμὸν κατὰ τοῦ Κυρίου.
17 Καὶ ἀπέθανεν Ἀνανίας ὁ προφήτης ἐν ἐκείνῳ τῷ ἔτει, τὸν ἕβδομον μῆνα.
1 Καὶ οὗτοι εἶναι οἱ λόγοι τῆς ἐπιστολῆς, τὴν ὁποίαν Ἱερεμίας ὁ προφήτης ἔστειλεν ἀπὸ Ἱερουσαλήμ πρὸς τοὺς ὑπολοίπους τῶν πρεσβυτέρων τῆς αἰχμαλωσίας καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ πρὸς τοὺς προφήτας καὶ πρὸς πάντα τὸν λαόν, τὸν ὁποῖον ὁ Ναβουχοδονόσορ ἔφερεν αἰχμάλωτον ἀπὸ Ἱερουσαλήμ εἰς τὴν Βαβυλῶνα,
2 ἀφοῦ Ἰεχονίας ὁ βασιλεὺς καὶ ἡ βασίλισσα καὶ οἱ εὐνοῦχοι, οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ οἱ ξυλουργοὶ καὶ οἱ χαλκεῖς ἐξῆλθον ἀπὸ Ἱερουσαλήμ,
3 διὰ χειρὸς Ἐλασὰ υἱοῦ τοῦ Σαφὰν καὶ τοῦ Γεμαρίου υἱοῦ τοῦ Χελκίου, τοὺς ὁποίους Σεδεκίας ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα ἀπέστειλεν εἰς τὴν Βαβυλῶνα πρὸς Ναβουχοδονόσορ τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος· λέγων,
4 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, πρὸς πάντας ἐκείνους, οἵτινες ἐφέρθησαν αἰχμάλωτοι, τοὺς ὁποίους ἐγὼ ἔκαμον νὰ φερθῶσιν αἰχμάλωτοι ἀπὸ Ἱερουσαλήμ εἰς τὴν Βαβυλῶνα·
5 οἰκοδομήσατε οἴκους καὶ κατοικήσατε· καὶ φυτεύσατε κήπους καὶ φάγετε τὸν καρπὸν αὐτῶν·
6 λάβετε γυναῖκας καὶ γεννήσατε υἱοὺς καὶ θυγατέρας· καὶ λάβετε γυναῖκας διὰ τοὺς υἱοὺς σας καὶ δότε τὰς θυγατέρας σας εἰς ἄνδρας καὶ ἄς γεννήσωσιν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ πληθύνθητε ἐκεῖ καὶ μή σμικρυνθῆτε·
7 καὶ ζητήσατε τὴν εἰρήνην τῆς πόλεως, ὅπου ἐγὼ σᾶς ἔκαμον νὰ φερθῆτε αἰχμάλωτοι, καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ αὐτῆς πρὸς τὸν Κύριον· διότι ἐν τῇ εἰρήνῃ αὐτῆς θέλετε ἔχει εἰρήνην.
8 Διότι οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἄς μή ἀπατῶσιν ὑμᾶς οἱ προφῆται ὑμῶν οἱ ἐν μέσῳ ὑμῶν καὶ οἱ μάντεις ὑμῶν, καὶ μή ἀκούετε τὰ ἐνύπνια ὑμῶν τὰ ὁποῖα ὑμεῖς ὀνειρεύεσθε·
9 διότι προφητεύουσι ψευδῶς πρὸς ὑμᾶς ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου· ἐγὼ δὲν ἀπέστειλα αὐτούς, λέγει Κύριος.
10 Διότι οὕτω λέγει Κύριος· Ὅτι ἀφοῦ πληρωθῶσιν ἑβδομήκοντα ἔτη ἐν Βαβυλῶνι, θέλω ἐπισκεφθῆ ὑμᾶς καὶ θέλω ἐκτελέσει πρὸς ὑμᾶς τὸν λόγον μου τὸν ἀγαθόν, νὰ ἐπαναφέρω ὑμᾶς εἰς τὸν τόπον τοῦτον.
11 Διότι ἐγὼ γνωρίζω τὰς βουλὰς τὰς ὁποίας βουλεύομαι περὶ ὑμῶν, λέγει Κύριος, βουλὰς εἰρήνης καὶ οὐχὶ κακοῦ, διὰ νὰ δώσω εἰς ὑμᾶς τὸ προσδοκώμενον τέλος.
12 Τότε θέλετε κράξει πρὸς ἐμὲ καὶ θέλετε ὑπάγει καὶ προσευχηθῆ εἰς ἐμὲ καὶ θέλω σᾶς εἰσακούσει.
13 Καὶ θέλετε μὲ ζητήσει καὶ εὑρεῖ, ὅταν μὲ ἐκζητήσητε ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν.
14 Καὶ θέλω εὑρεθῆ ἀπὸ σᾶς, λέγει Κύριος· καὶ θέλω ἀποστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν σας καὶ θέλω σᾶς συνάξει ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν καὶ ἐκ πάντων τῶν τόπων ὅπου σᾶς ἐδίωξα, λέγει Κύριος· καὶ θέλω σᾶς ἐπαναφέρει εἰς τὸν τόπον, ὅθεν σᾶς ἔκαμον νὰ φερθῆτε αἰχμάλωτοι.
15 Ἐπειδή εἴπετε, Ὁ Κύριος ἐσήκωσεν εἰς ἡμᾶς προφήτας ἐν Βαβυλῶνι,
16 γνωρίσατε, ὅτι οὕτω λέγει Κύριος περὶ τοῦ βασιλέως τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου Δαβὶδ καὶ περὶ παντὸς τοῦ λαοῦ τοῦ κατοικοῦντος ἐν τῇ πόλει ταύτῃ καὶ περὶ τῶν ἀδελφῶν σας, τῶν μή ἐξελθόντων μεθ᾿ ὑμῶν εἰς αἰχμαλωσίαν·
17 οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἰδού, θέλω ἀποστείλει ἐπ᾿ αὐτοὺς τὴν μάχαιραν, τὴν πεῖναν καὶ τὸν λοιμόν, καὶ θέλω καταστήσει αὐτοὺς ὡς τὰ σῦκα τὰ ἀχρεῖα, τὰ ὁποῖα διὰ τὴν ἀχρειότητα δὲν τρώγονται.
18 Καὶ θέλω καταδιώξει αὐτοὺς ἐν μαχαίρᾳ, ἐν πείνῃ καὶ ἐν λοιμῷ· καὶ θέλω παραδώσει αὐτοὺς εἰς διασπορὰν ἐν πᾶσι τοῖς βασιλείοις τῆς γῆς, ὥστε νὰ ἦναι κατάρα καὶ θάμβος καὶ συριγμὸς καὶ ὄνειδος ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ὅπου ἐδίωξα αὐτούς·
19 διότι δὲν ἤκουσαν τοὺς λόγους μου, λέγει Κύριος, τοὺς ὁποίους ἔστειλα πρὸς αὐτοὺς διὰ τῶν δούλων μου τῶν προφητῶν, ἐγειρόμενος πρωΐ καὶ ἀποστέλλων· καὶ δὲν ὑπηκούσατε, λέγει Κύριος.
20 Ἀκούσατε λοιπὸν τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, πάντες σεῖς οἱ αἰχμαλωτισθέντες, τοὺς ὁποίους ἐξαπέστειλα ἀπὸ Ἱερουσαλήμ εἰς Βαβυλῶνα.
21 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, περὶ τοῦ Ἀχαὰβ υἱοῦ τοῦ Κωλαίου καὶ περὶ τοῦ Σεδεκίου υἱοῦ τοῦ Μαασίου, οἵτινες προφητεύουσι ψεύδη πρὸς ἐσᾶς ἐν τῷ ὀνόματί μου· Ἰδού, θέλω παραδώσει αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ναβουχοδονόσορ, βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, καὶ θέλει πατάξει αὐτοὺς ἐνώπιόν σας.
22 Καὶ ἐξ αὐτῶν θέλουσι λάβει κατάραν ἐν πᾶσι τοῖς αἰχμαλώτοις τοῦ Ἰούδα τοῖς ἐν Βαβυλῶνι, λέγοντες, Ὁ Κύριος νὰ σὲ κάμῃ ὡς τὸν Σεδεκίαν καὶ ὡς τὸν Ἀχαάβ, τοὺς ὁποίους ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἔψησεν ἐν πυρί·
23 διότι ἔπραξαν ἀφροσύνην ἐν Ἰσραήλ καὶ ἐμοίχευον τὰς γυναῖκας τῶν πλησίον αὑτῶν καὶ ἐλάλουν λόγους ψευδεῖς ἐν τῷ ὀνόματί μου, τοὺς ὁποίους δὲν προσέταξα εἰς αὐτούς· καὶ ἐγὼ ἐξεύρω καὶ εἶμαι μάρτυς, λέγει Κύριος.
24 Καὶ πρὸς Σεμαΐαν τὸν Νεαιλαμίτην θέλεις λαλήσει, λέγων,
25 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, λέγων, Ἐπειδή σὺ ἀπέστειλας ἐπιστολὰς ἐν τῷ ὀνόματί σου πρὸς πάντα τὸν λαὸν τὸν ἐν Ἱερουσαλήμ καὶ πρὸς τὸν Σοφονίαν τὸν υἱὸν τοῦ Μαασίου τὸν ἱερέα καὶ πρὸς πάντας τοὺς ἱερεῖς, λέγων,
26 Ὁ Κύριος σὲ κατέστησεν ἱερέα ἀντὶ Ἰωδαὲ τοῦ ἱερέως, διὰ νὰ ἦσθε ἐπιστάται εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου ἐπὶ πάντα ἄνθρωπον μαινόμενον καὶ προφητεύοντα, διὰ νὰ βάλλῃς αὐτὸν εἰς φυλακήν καὶ εἰς δεσμά·
27 τώρα λοιπὸν διὰ τί δὲν ἤλεγξας Ἱερεμίαν τὸν ἐξ Ἀναθώθ, ὅστις προφητεύει εἰς ἐσᾶς;
28 ἐπειδή αὐτὸς διὰ τοῦτο ἐπέστειλε πρὸς ἡμᾶς εἰς τὴν Βαβυλῶνα, λέγων, Ἡ αἰχμαλωσία αὕτη εἶναι μακρά· οἰκοδομήσατε οἰκίας καὶ κατοικήσατε· καὶ φυτεύσατε κήπους καὶ φάγετε τὸν καρπὸν αὐτῶν.
29 Καὶ Σοφονίας ὁ ἱερεὺς ἀνέγνωσε τὴν ἐπιστολήν ταύτην εἰς ἐπήκοον τοῦ Ἱερεμίου τοῦ προφήτου.
30 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, λέγων,
31 Ἀπόστειλον πρὸς πάντας τοὺς αἰχμαλώτους, λέγων, Οὕτω λέγει Κύριος περὶ Σεμαΐα τοῦ Νεαιλαμίτου. Ἐπειδή ὁ Σεμαΐας προεφήτευσε πρὸς ἐσᾶς καὶ ἐγὼ δὲν ἀπέστειλα αὐτὸν καὶ σᾶς ἔκαμε νὰ ἐλπίζητε εἰς ψεῦδος,
32 διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, θέλω ἐπισκεφθῆ Σεμαΐαν τὸν Νεαιλαμίτην καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ· αὐτὸς δὲν θέλει ἔχει ἄνθρωπον κατοικοῦντα μεταξὺ τοῦ λαοῦ τούτου, οὐδὲ θέλει ἰδεῖ τὸ καλόν, τὸ ὁποῖον ἐγὼ θέλω κάμει εἰς τὸν λαὸν μου, λέγει Κύριος· διότι ἐλάλησε στασιασμὸν κατὰ τοῦ Κυρίου.
1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς τὸν Ἱερεμίαν παρὰ Κυρίου, λέγων,
2 Οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, λέγων, Γράψον εἰς σεαυτὸν ἐν βιβλίῳ πάντας τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐλάλησα πρὸς σέ·
3 διότι, ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ θέλω ἐπιστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ μου Ἰσραήλ καὶ Ἰούδα, λέγει Κύριος· καὶ θέλω ἐπιστρέψει αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς τοὺς πατέρας αὐτῶν, καὶ θέλουσι κυριεύσει αὐτήν.
4 Καὶ οὗτοι εἶναι οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους ἐλάλησε Κύριος περὶ τοῦ Ἰσραήλ καὶ περὶ τοῦ Ἰούδα.
5 Διότι οὕτω λέγει Κύριος· Ἠκούσαμεν φωνήν τρομεράν, φόβον καὶ οὐχὶ εἰρήνην.
6 Ἐρωτήσατε τώρα καὶ ἰδέτε, ἐὰν ἄρσεν τίκτῃ· διὰ τί βλέπω ἕκαστον ἄνδρα μὲ τὰς χεῖρας αὑτοῦ ἐπὶ τὴν ὀσφύν αὑτοῦ, ὡς τίκτουσαν, καὶ πάντα τὰ πρόσωπα ἐστράφησαν εἰς χρίασιν;
7 Οὐαί· διότι μεγάλη εἶναι ἡ ἡμέρα ἐκείνη· ὁμοία αὐτῆς δὲν ὑπῆρξε καὶ εἶναι καιρὸς τῆς στενοχωρίας τοῦ Ἰακώβ· πλήν θέλει σωθῆ ἐξ αὐτῆς.
8 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, θέλω συντρίψει τὸν ζυγὸν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ τραχήλου σου καὶ θέλω διασπάσει τὰ δεσμὰ σου καὶ ξένοι δὲν θέλουσι πλέον καταδουλώσει αὐτόν·
9 ἀλλὰ θέλουσι δουλεύει Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν καὶ Δαβὶδ τὸν βασιλέα αὑτῶν, τὸν ὁποῖον θέλω ἀναστήσει εἰς αὐτούς.
10 Σὺ δὲ μή φοβοῦ, δοῦλέ μου Ἰακώβ, λέγει Κύριος· μηδὲ δειλιάσῃς, Ἰσραήλ· διότι, ἰδού, θέλω σὲ σώσει ἀπὸ τοῦ μακρυνοῦ τόπου καὶ τὸ σπέρμα σου ἀπὸ τῆς γῆς τῆς αἰχμαλωσίας αὐτῶν· καὶ ὁ Ἰακὼβ θέλει ἐπιστρέψει καὶ θέλει ἡσυχάσει καὶ ἀναπαυθῆ καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ὁ ἐκφοβῶν.
11 Διότι ἐγὼ εἶμαι μετὰ σοῦ, λέγει Κύριος, διὰ νὰ σὲ σώσω· καὶ ἄν κάμω συντέλειαν πάντων τῶν ἐθνῶν ὅπου σὲ διεσκόρπισα, εἰς σὲ ὅμως δὲν θέλω κάμει συντέλειαν, ἀλλὰ θέλω σὲ παιδεύσει ἐν κρίσει καὶ δὲν θέλω ὅλως σὲ ἀθῳώσει.
12 Διότι οὕτω λέγει Κύριος· Τὸ σύντριμμά σου εἶναι ἀνίατον, ἡ πληγή σου ἀλγεινή.
13 δὲν ὑπάρχει ὁ κρίνων τὴν κρίσιν σου, ὥστε νὰ ἀνορθωθῇς· δὲν ὑπάρχουσι διὰ σὲ φάρμακα θεραπευτικά.
14 Πάντες οἱ ἀγαπητοὶ σου σὲ ἐλησμόνησαν· δὲν σὲ ζητοῦσι· διότι σὲ ἐπλήγωσα ἐν πληγῇ ἐχθροῦ, ἐν τιμωρίᾳ σκληρᾷ, ἐξ αἰτίας τοῦ πλήθους τῶν ἀνομιῶν σου· αἱ ἁμαρτίαι σου ἐπληθύνθησαν.
15 Τί βοᾷς διὰ τὸ σύντριμμά σου; ὁ πόνος σου εἶναι ἀνίατος ἐξ αἰτίας τοῦ πλήθους τῶν ἀνομιῶν σου· αἱ ἁμαρτίαι σου ἐπληθύνθησαν· διὰ τοῦτο ἔκαμον ταῦτα εἰς σέ.
16 Διὰ τοῦτο πάντες οἱ κατατρώγοντές σε θέλουσι καταφαγωθῆ· καὶ πάντες οἱ ἐναντίοι σου, πάντες ὁμοῦ θέλουσιν ὑπάγει εἰς αἰχμαλωσίαν· καὶ οἱ λαφυραγωγοῦντές σε θέλουσι γείνει λάφυρον καὶ πάντας τοὺς διαρπάζοντάς σε θέλω δώσει εἰς διαρπαγήν.
17 Διότι θέλω ἀποκαταστήσει τὴν ὑγίειαν εἰς σὲ καὶ θέλω σὲ ἰατρεύσει ἀπὸ τῶν πληγῶν σου, λέγει Κύριος· διότι αὐτοὶ σὲ νόμασαν Ἀπερριμμένην, λέγοντες, Αὕτη εἶναι ἡ Σιών· δὲν ὑπάρχει ὁ ζητῶν αὐτήν.
18 Οὕτω λέγει Κύριος. Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐπιστρέψει ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας τὰς σκηνὰς τοῦ Ἰακὼβ καὶ θέλω οἰκτείρει τὰς κατοικίας αὐτοῦ· καὶ ἡ πόλις θέλει οἰκοδομηθῆ ἐπὶ τῶν ἐρειπίων αὐτῆς, καὶ ὁ ναὸς θέλει ἀποκατασταθῆ κατὰ τὴν διάταξιν αὑτοῦ.
19 Καὶ ἐξ αὐτῶν θέλει ἐξέρχεσθαι εὐχαριστία καὶ φωνή ἀγαλλομένων· καὶ θέλω πολλαπλασιάσει αὐτοὺς καὶ δὲν θέλουσιν ὀλιγοστεύσει· καὶ θέλω δοξάσει αὐτοὺς καὶ δὲν θέλουσι σμικρυνθῆ.
20 Καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι ὡς τὸ πρότερον, καὶ ἡ συναγωγή αὐτῶν θέλει στερεωθῆ ἐνώπιόν μου, καὶ θέλω τιμωρήσει πάντας τοὺς καταθλίβοντας αὐτούς.
21 Καὶ ὁ ἄρχων αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἐξ αὐτῶν καὶ ὁ ἐξουσιαστής αὐτῶν θέλει ἐξέρχεσθαι ἐκ μέσου αὐτῶν· καὶ θέλω κάμει αὐτὸν νὰ πλησιάζῃ καὶ θέλει πλησιάζει εἰς ἐμέ· διότι τίς εἶναι οὗτος, ὅστις ἐγγυᾶται τὴν καρδίαν αὑτοῦ διὰ νὰ πλησιάζῃ πρὸς ἐμέ; λέγει Κύριος.
22 Καὶ θέλετε εἶσθαι λαὸς μου καὶ ἐγὼ θέλω εἶσθαι Θεὸς ὑμῶν.
23 Ἰδού, ἀνεμοστρόβιλος παρὰ Κυρίου ἐξῆλθε μὲ ὁρμήν, ἀνεμοστρόβιλος ἀφανίζων· θέλει ἐξορμήσει ἐπὶ τὴν κεφαλήν τῶν ἀσεβῶν.
24 Ὁ φλογερὸς θυμὸς τοῦ Κυρίου δὲν θέλει ἐπιστρέψει, ἑωσοῦ ἐκτελέσῃ καὶ ἑωσοῦ ἐκπληρώσῃ τὰς βουλὰς τῆς καρδίας αὑτοῦ· ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις θέλετε νοήσει τοῦτο.
1 Ἐν τῷ αὐτῷ καιρῷ, λέγει Κύριος, θέλω εἶσθαι ὁ Θεὸς πασῶν τῶν οἰκογενειῶν τοῦ Ἰσραήλ καὶ αὐτοὶ θέλουσιν εἶσθαι λαὸς μου.
2 Οὕτω λέγει Κύριος· Ὁ λαὸς ὁ ἐναπολειφθεὶς ἀπὸ τῆς μαχαίρας εὕρηκε χάριν ἐν τῇ ἐρήμῳ· ὁ Ἰσραήλ ὑπῆγε νὰ εὕρῃ ἀνάπαυσιν.
3 Ὁ Κύριος ἐφάνη παλαιόθεν εἰς ἐμέ, λέγων, Ναὶ, σὲ ἠγάπησα ἀγάπησιν αἰώνιον· διὰ τοῦτο σὲ εἵλκυσα μὲ ἔλεος.
4 Πάλιν θέλω σὲ οἰκοδομήσει καὶ θέλεις οἰκοδομηθῆ, παρθένε τοῦ Ἰσραήλ· θέλεις εὐπρεπισθῆ πάλιν μὲ τὰ τύμπανά σου καὶ θέλεις ἐξέρχεσθαι εἰς τοὺς χοροὺς τῶν ἀγαλλομένων.
5 Θέλεις φυτεύσει πάλιν ἀμπελῶνας ἐπὶ τῶν ὀρέων τῆς Σαμαρείας· οἱ φυτευταὶ θέλουσι φυτεύσει καὶ θέλουσι τρώγει τὸν καρπόν.
6 Διότι θέλει εἶσθαι ἡμέρα, καθ᾿ ἥν οἱ φύλακες ἐπὶ τοῦ ὄρους Ἐφραΐμ θέλουσι φωνάζει, Σηκώθητε καὶ ἄς ἀναβῶμεν εἰς τὴν Σιὼν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν.
7 Διότι οὕτω λέγει Κύριος· Ψάλλετε ἐν ἀγαλλιάσει διὰ τὸν Ἰακὼβ καὶ ἀλαλάξατε διὰ τὴν κεφαλήν τῶν ἐθνῶν· κηρύξατε, αἰνέσατε καὶ εἴπατε, Σῶσον, Κύριε, τὸν λαὸν σου τὸ ὑπόλοιπον τοῦ Ἰσραήλ.
8 Ἰδοὺ ἐγὼ θέλω φέρει αὐτοὺς ἐκ τῆς γῆς τοῦ βορρᾶ, καὶ θέλω συνάξει αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ἐσχάτων τῆς γῆς, καὶ μετ᾿ αὐτῶν τὸν τυφλὸν καὶ τὸν χωλόν, τὴν ἔγκυον καὶ τὴν γεννῶσαν ὁμοῦ· συνάθροισμα μέγα θέλει ἐπιστρέψει ἐνταῦθα.
9 Μετὰ κλαυθμοῦ θέλουσιν ἐλθεῖ καὶ μετὰ δεήσεων θέλω ἐπαναφέρει αὐτούς· θέλω ὁδηγήσει αὐτοὺς παρὰ ποταμοὺς ὑδάτων δι᾿ εὐθείας ὁδοῦ, καθ᾿ ἥν δὲν θέλουσι προσκόψει· διότι εἶμαι πατήρ εἰς τὸν Ἰσραήλ καὶ ὁ Ἐφραΐμ εἶναι ὁ πρωτότοκός μου.
10 Ἀκούσατε, ἔθνη, τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, καὶ ἀναγγείλατε εἰς τὰς νήσους τὰς μακρὰν καὶ εἴπατε, Ὁ διασκορπίσας τὸν Ἰσραήλ θέλει συνάξει αὐτὸν καὶ θέλει φυλάξει αὐτὸν ὡς ὁ βοσκὸς τὸ ποίμνιον αὑτοῦ.
11 Διότι ὁ Κύριος ἐξηγόρασε τὸν Ἰακὼβ καὶ ἐλύτρωσεν αὐτὸν ἐκ χειρὸς τοῦ δυνατωτέρου αὐτοῦ.
12 Καὶ θέλουσιν ἐλθεῖ καὶ ψάλλει ἐπὶ τοῦ ὕψους τῆς Σιών, καὶ θέλουσι συρρεύσει εἰς τὰ ἀγαθὰ τοῦ Κυρίου, εἰς σῖτον καὶ εἰς οἶνον καὶ εἰς ἔλαιον καὶ εἰς τὰ γεννήματα τῶν προβάτων καὶ τῶν βοῶν, καὶ ἡ ψυχή αὐτῶν θέλει εἶσθαι ὡς παράδεισος περιποτιζόμενος· καὶ παντελῶς δὲν θέλουσι λυπηθῆ πλέον.
13 Τότε θέλει χαρῆ ἡ παρθένος ἐν τῷ χορῷ, καὶ οἱ νέοι καὶ οἱ γέροντες ὁμοῦ· καὶ θέλω στρέψει τὸ πένθος αὐτῶν εἰς χαρὰν καὶ θέλω παρηγορήσει αὐτοὺς καὶ εὐφράνει αὐτοὺς μετὰ τὴν θλῖψιν αὐτῶν.
14 Καὶ θέλω χορτάσει τὴν ψυχήν τῶν ἱερέων ἀπὸ παχύτητος, καὶ ὁ λαὸς μου θέλει χορτασθῆ ἀπὸ τῶν ἀγαθῶν μου, λέγει Κύριος.
15 Οὕτω λέγει Κύριος· Φωνή ἠκούσθη ἐν Ῥαμά, θρῆνος, κλαυθμός, ὀδυρμός· ἡ Ῥαχήλ, κλαίουσα τὰ τέκνα αὑτῆς, δὲν ἤθελε νὰ παρηγορηθῆ διὰ τὰ τέκνα αὑτῆς, διότι δὲν ὑπάρχουσιν.
16 Οὕτω λέγει Κύριος· Παῦσον τὴν φωνήν σου ἀπὸ κλαυθμοῦ καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς σου ἀπὸ δακρύων· διότι τὸ ἔργον σου θέλει ἀνταμειφθῆ, λέγει Κύριος· καὶ θέλουσιν ἐπιστρέψει ἐκ τῆς γῆς τοῦ ἐχθροῦ.
17 Καὶ εἶναι ἐλπὶς εἰς τὰ ἔσχατά σου, λέγει Κύριος, καὶ τὰ τέκνα σου θέλουσιν ἐπιστρέψει εἰς τὰ ὅρια αὑτῶν.
18 Ἤκουσα τῳόντι τὸν Ἐφραΐμ λέγοντα ἐν ὀδυρμοῖς, Μὲ ἐπαίδευσας, καὶ ἐπαιδεύθην ὡς μόσχος ἀδάμαστος· ἐπίστρεψόν με καὶ θέλω ἐπιστρέψει· διότι σὺ εἶσαι Κύριος ὁ Θεὸς μου·
19 βεβαίως ἀφοῦ ἐπέστρεψα, μετενόησα, καὶ ἀφοῦ ἐδιδάχθην, ἐκτύπησα ἐπὶ τὸν μηρὸν μου· σχύνθην καὶ μάλιστα ἠρυθρίασα, διότι ἐβάστασα τὸ ὄνειδος τῆς νεότητός μου.
20 Ὁ Ἐφραΐμ εἶναι υἱὸς ἀγαπητὸς εἰς ἐμέ; παιδίον φίλτατον; διότι ἀφοῦ ἐλάλησα ἐναντίον αὐτοῦ, πάντοτε ἐνθυμοῦμαι αὐτόν, διὰ τοῦτο τὰ σπλάγχνα μου ἠχοῦσι δι᾿ αὐτόν· θέλω βεβαίως σπλαγχνισθῆ αὐτόν, λέγει Κύριος.
21 Στῆσον σημεῖα τῆς ὁδοῦ, κάμε εἰς σεαυτὸν σωροὺς ὑψηλούς· προσήλωσον τὴν καρδίαν σου εἰς τὴν λεωφόρον, εἰς τὴν ὁδὸν δι᾿ ἧς ὑπῆγες· ἐπίστρεψον, παρθένε τοῦ Ἰσραήλ, ἐπίστρεψον εἰς αὐτὰς τὰς πόλεις σου.
22 Ἕως πότε θέλεις περιφέρεσθαι, θυγάτηρ ἀποστάτρια; διότι ὁ Κύριος ἐποίησε νέον πρᾶγμα ἐν τῇ γῇ· Γυνή θέλει περικυκλώσει ἄνδρα.
23 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἔτι θέλουσι λέγει τὸν λόγον τοῦτον ἐν τῇ γῇ τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτοῦ, ὅταν ἐπίστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτῶν, Ὁ Κύριος νὰ σὲ εὐλογήσῃ, κατοικία δικαιοσύνης, ὅρος ἁγιότητος.
24 Καὶ θέλουσι κατοικήσει ἐν αὐτῇ ὁ Ἰούδας καὶ πᾶσαι αἱ πόλεις αὐτοῦ ὁμοῦ, οἱ γεωργοὶ καὶ οἱ ἐξερχόμενοι μετὰ τῶν ποιμνίων·
25 διότι ἐχόρτασα τὴν ἐκλελυμένην ψυχήν καὶ ἐνέπλησα πᾶσαν τεθλιμμένην ψυχήν.
26 Διὰ τοῦτο ἐξύπνησα καὶ ἐθεώρησα, καὶ ὁ ὕπνος μου ἐστάθη γλυκὺς εἰς ἐμέ.
27 Ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ θέλω σπείρει τὸν οἶκον Ἰσραήλ καὶ τὸν οἶκον Ἰούδα μὲ σπέρμα ἀνθρώπου καὶ μὲ σπέρμα κτήνους.
28 Καὶ καθὼς ἐγρηγόρουν ἐπ᾿ αὐτοὺς διὰ νὰ ἐκριζόνω καὶ νὰ κατασκάπτω καὶ νὰ κατεδαφίζω καὶ νὰ καταστρέφω καὶ νὰ καταθλίβω, οὕτω θέλω γρηγορήσει ἐπ᾿ αὐτοὺς διὰ νὰ ἀνοικοδομῶ καὶ νὰ φυτεύω, λέγει Κύριος.
29 Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις δὲν θέλουσι λέγει πλέον, Οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα καὶ οἱ ὀδόντες τῶν τέκνων μωδίασαν·
30 ἀλλ᾿ ἕκαστος θέλει ἀποθνήσκει διὰ τὴν ἀνομίαν αὑτοῦ· πᾶς ἄνθρωπος, ὅστις φάγῃ τὸν ὄμφακα, τούτου οἱ ὀδόντες θέλουσιν αἱμωδιάσει.
31 Ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ θέλω κάμει πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ καὶ πρὸς τὸν οἶκον Ἰούδα διαθήκην νέαν·
32 οὐχὶ κατὰ τὴν διαθήκην, τὴν ὁποίαν ἔκαμον πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐπίασα αὐτοὺς ἀπὸ τῆς χειρὸς διὰ νὰ ἐξαγάγω αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου· διότι αὐτοὶ παρέβησαν τὴν διαθήκην μου καὶ ἐγὼ ἀπεστράφην αὐτούς, λέγει Κύριος·
33 ἀλλ᾿ αὕτη θέλει εἶσθαι ἡ διαθήκη, τὴν ὁποίαν θέλω κάμει πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ· μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει Κύριος, θέλω θέσει τὸν νόμον μου εἰς τὰ ἐνδόμυχα αὐτῶν καὶ θέλω γράψει αὐτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· καὶ θέλω εἶσθαι Θεὸς αὐτῶν καὶ αὐτοὶ θέλουσιν εἶσθαι λαὸς μου.
34 Καὶ δὲν θέλουσι διδάσκει πλέον ἕκαστος τὸν πλησίον αὑτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ, λέγων, Γνωρίσατε τὸν Κύριον· διότι πάντες οὗτοι θέλουσι μὲ γνωρίζει ἀπὸ μικροῦ αὑτῶν ἕως μεγάλου αὑτῶν, λέγει Κύριος· διότι θέλω συγχωρήσει τὴν ἀνομίαν αὐτῶν καὶ τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν δὲν θέλω ἐνθυμεῖσθαι πλέον.
35 Οὕτω λέγει Κύριος, ὁ διδοὺς τὸν ἥλιον εἰς φῶς τῆς ἡμέρας, τὰς διατάξεις τῆς σελήνης καὶ τῶν ἀστέρων εἰς φῶς τῆς νυκτός, ὁ ταράττων τὴν θάλασσαν, καὶ τὰ κύματα αὐτῆς βομβοῦσι· Κύριος τῶν δυνάμεων τὸ ὄνομα αὐτοῦ·
36 Ἐὰν αἱ διατάξεις αὗται ἐκλείψωσιν ἀπ᾿ ἔμπροσθέν μου, λέγει Κύριος, τότε καὶ τὸ σπέρμα τοῦ Ἰσραήλ θέλει παύσει ἀπὸ τοῦ νὰ ἦναι ἔθνος ἐνώπιόν μου πάσας τὰς ἡμέρας.
37 Οὕτω λέγει Κύριος· Ἐὰν ὁ οὐρανὸς ἄνω δύναται νὰ μετρηθῇ καὶ τὰ θεμέλια τῆς γῆς κάτω νὰ ἐξιχνιασθῶσι, τότε καὶ ἐγὼ θέλω ἀπορρίψει πᾶν τὸ σπέρμα τοῦ Ἰσραήλ διὰ πάντα ὅσα ἔπραξαν, λέγει Κύριος.
38 Ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ ἡ πόλις θέλει οἰκοδομηθῆ εἰς τὸν Κύριον ἀπὸ τοῦ πύργου Ἀνανεήλ ἕως τῆς πύλης τῆς γωνίας.
39 Καὶ σχοινίον διαμετρήσεως θέλει ἐξέλθει ἔτι ἀπέναντι αὐτῆς ἐπὶ τὸν λόφον Γαρήβ καὶ θέλει περιέλθει ἕως Γοάθ.
40 Καὶ πᾶσα ἡ κοιλὰς τῶν πτωμάτων καὶ τῆς στάκτης καὶ πάντες οἱ ἀγροὶ ἕως τοῦ χειμάρρου Κέδρων, ἕως τῆς γωνίας τῆς πύλης τῶν ἵππων πρὸς ἀνατολάς, θέλουσιν εἶσθαι ἅγιοι εἰς τὸν Κύριον· δὲν θέλει πλέον ἐκριζωθῆ οὐδὲ καταστραφῆ εἰς τὸν αἰῶνα.
1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς τὸν Ἱερεμίαν παρὰ Κυρίου ἐν τῷ δεκάτῳ ἔτει τοῦ Σεδεκίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, τὸ ὁποῖον ἦτο τὸ δέκατον ὄγδοον ἔτος τοῦ Ναβουχοδονόσορ.
2 Καὶ τότε τὸ στράτευμα τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος ἐπολιόρκει τὴν Ἱερουσαλήμ· καὶ ὁ Ἱερεμίας ὁ προφήτης ἦτο κεκλεισμένος ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς, τῆς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰούδα.
3 Διότι Σεδεκίας ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα εἶχε κλείσει αὐτόν, λέγων, Διὰ τὶ σὺ προφητεύεις λέγων, Οὕτω λέγει Κύριος, Ἰδού, ἐγὼ θέλω παραδώσει τὴν πόλιν ταύτην εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος καὶ θέλει κυριεύσει αὐτήν·
4 καὶ Σεδεκίας ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα δὲν θέλει ἐκφύγει ἐκ τῆς χειρὸς των Χαλδαίων, ἀλλὰ θέλει βεβαίως παραδοθῆ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος καὶ θέλει λαλήσει μετ᾿ αὐτοῦ στόμα πρὸς στόμα καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ θέλουσιν ἰδεῖ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ·
5 καὶ θέλει φέρει τὸν Σεδεκίαν εἰς τὴν Βαβυλῶνα καὶ ἐκεῖ θέλει εἶσθαι, ἑωσοῦ ἐπισκεφθῶ αὐτόν, λέγει Κύριος· καὶ ἐὰν πολεμήσητε τοὺς Χαλδαίους, δὲν θέλετε εὐδοκιμήσει.
6 Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας, Ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,
7 Ἰδού, Ἀναμεήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Σαλλοὺμ τοῦ θείου σου, θέλει ἐλθεῖ πρὸς σέ, λέγων, Ἀγόρασον εἰς σεαυτὸν τὸν ἀγρὸν μου τὸν ἐν Ἀναθώθ· διότι εἰς σὲ ἀνήκει τὸ δικαίωμα ἐξαγορᾶς διὰ νὰ ἀγοράσῃς αὐτόν.
8 Καὶ ἦλθε πρὸς ἐμὲ Ἀναμεήλ, ὁ υἱὸς τοῦ θείου μου, εἰς τὴν αὐλήν τῆς φυλακῆς, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Ἀγόρασον, παρακαλῶ, τὸν ἀγρὸν μου τὸν ἐν Ἀναθώθ, τὸν ἐν τῇ γῇ Βενιαμίν· διότι εἰς σὲ ἀνήκει τὸ δικαίωμα τῆς κληρονομίας καὶ εἰς σὲ ἡ ἐξαγορά· ἀγόρασον αὐτὸν εἰς σεαυτόν. Τότε ἐγνώρισα ὅτι λόγος Κυρίου ἦτο οὗτος.
9 Καὶ ἠγόρασα παρὰ τοῦ Ἀναμεήλ, υἱοῦ τοῦ θείου μου, τὸν ἀγρὸν τὸν ἐν Ἀναθὼθ καὶ ἐζύγισα πρὸς αὐτὸν τὰ χρήματα, δεκαεπτὰ σίκλους ἀργυρίου.
10 Καὶ ἔγραψα τὸ συμφωνητικὸν καὶ ἐσφράγισα καὶ ἔβαλον μάρτυρας καὶ ἐζύγισα τὰ χρήματα ἐν τῇ πλάστιγγι.
11 Καὶ ἔλαβον τὸ συμφωνητικὸν τῆς ἀγορᾶς, τὸ ἐσφραγισμένον κατὰ τὸν νόμον καὶ τὴν συνήθειαν καὶ τὸ ἀνοικτόν·
12 καὶ ἔδωκα τὸ συμφωνητικὸν τῆς ἀγορᾶς εἰς τὸν Βαροὺχ τὸν υἱὸν τοῦ Νηρίου υἱοῦ τοῦ Μαασίου, ἔμπροσθεν τοῦ Ἀναμεήλ υἱοῦ τοῦ θείου μου καὶ ἔμπροσθεν τῶν μαρτύρων τῶν ὑπογραψάντων τὸ συμφωνητικὸν τῆς ἀγορᾶς, ἔμπροσθεν πάντων τῶν Ἰουδαίων τῶν καθημένων ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς.
13 Καὶ προσέταξα τὸν Βαροὺχ ἔμπροσθεν αὐτῶν, λέγων,
14 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Λάβε τὰ συμφωνητικὰ ταῦτα, τὸ συμφωνητικὸν τοῦτο τῆς ἀγορᾶς καὶ τὸ ἐσφραγισμένον καὶ τὸ συμφωνητικὸν τοῦτο τὸ ἀνοικτόν· καὶ θὲς αὐτὰ εἰς ἀγγεῖον πήλινον, διὰ νὰ διαμένωσιν ἡμέρας πολλάς.
15 Διότι οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Οἰκίαι καὶ ἀγροὶ καὶ ἄμπελοι θέλουσιν ἀποκτηθῆ πάλιν ἐν ταύτῃ τῇ γῇ.
16 Ἀφοῦ δὲ ἔδωκα τὸ συμφωνητικόν, τῆς ἀγορᾶς εἰς τὸν Βαροὺχ τὸν υἱὸν τοῦ Νηρίου προσηυχήθην εἰς τὸν Κύριον, λέγων,
17 Ὦ Κύριε Θεέ· ἰδού, σὺ ἔκαμες τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ἐν τῇ δυνάμει σου τῇ μεγάλῃ καὶ ἐν τῷ βραχίονί σου τῷ ἐξηπλωμένῳ· δὲν εἶναι οὐδὲν πρᾶγμα δύσκολον εἰς σέ.
18 Κάμνεις ἔλεος εἰς χιλιάδας καὶ ἀνταποδίδεις τὴν ἀνομίαν τῶν πατέρων εἰς τὸν κόλπον τῶν τέκνων αὐτῶν μετ᾿ αὐτούς· ὁ Θεὸς ὁ μέγας, ὁ ἰσχυρός, Κύριος τῶν δυνάμεων τὸ ὄνομα αὐτοῦ,
19 μέγας ἐν βουλῇ καὶ δυνατὸς ἐν ἔργοις· διότι οἱ ὀφθαλμοὶ σου εἶναι ἀνεῳγμένοι ἐπὶ πάσας τὰς ὁδοὺς τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων, διὰ νὰ δώσῃς εἰς ἕκαστον κατὰ τὰς ὁδοὺς αὑτοῦ καὶ κατὰ τὸν καρπὸν τῶν ἔργων αὑτοῦ·
20 ὅστις ἔκαμες σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῇ γῆ τῆς Αἰγύπτου, γνωστὰ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, καὶ ἐν Ἰσραήλ καὶ ἐν ἀνθρώποις· καὶ ἔκαμες εἰς σεαυτὸν ὄνομα, ὡς τὴν ἡμέραν ταύτην·
21 καὶ ἐξήγαγες τὸν λαὸν σου τὸν Ἰσραήλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου μὲ σημεῖα καὶ μὲ τέρατα καὶ μὲ κραταιὰν χεῖρα καὶ μὲ βραχίονα ἐξηπλωμένον καὶ μὲ τρόμον μέγαν·
22 καὶ ἔδωκας εἰς αὐτοὺς τὴν γῆν ταύτην, τὴν ὁποίαν ὥμοσας πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν νὰ δώσῃς εἰς αὐτούς, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι·
23 καὶ εἰσῆλθον καὶ ἐκληρονόμησαν αὐτήν· ἀλλὰ δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνήν σου οὐδὲ περιεπάτησαν ἐν τῷ νόμῳ σου· δὲν ἔκαμον οὐδὲν ἐκ πάντων ὅσα προσέταξας εἰς αὐτοὺς νὰ κάμωσι· διὰ τοῦτο ἐπέφερες ἐπ᾿ αὐτοὺς ἅπαν τοῦτο τὸ κακόν.
24 Ἰδού, τὰ χαρακώματα ἔφθασαν εἰς τὴν πόλιν, διὰ νὰ κυριεύσωσιν αὐτήν· καὶ ἡ πόλις ἐδόθη εἰς τὴν χεῖρα τῶν Χαλδαίων τῶν πολεμούντων κατ᾿ αὐτῆς, ἐξ αἰτίας τῆς μαχαίρας καὶ τῆς πείνης καὶ τοῦ λοιμοῦ· καὶ ὅ, τι ἐλάλησας, ἔγεινε· καὶ ἰδού, βλέπεις·
25 καὶ σὺ εἶπας πρὸς ἐμέ, Κύριε Θεέ, Ἀγόρασον εἰς σεαυτὸν τὸν ἀγρὸν δι᾿ ἀργυρίου καὶ παράστησον μάρτυρας· καὶ ἡ πόλις ἐδόθη εἰς τὴν χεῖρα τῶν Χαλδαίων.
26 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, λέγων,
27 Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς πάσης σαρκός· εἶναί τι πρᾶγμα δύσκολον εἰς ἐμέ;
28 διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, θέλω παραδώσει τὴν πόλιν ταύτην εἰς τὴν χεῖρα τῶν Χαλδαίων καὶ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ναβουχοδονόσορ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, καὶ θέλει κυριεύσει αὐτήν·
29 καὶ οἱ Χαλδαῖοι οἱ πολεμοῦντες κατὰ τῆς πόλεως ταύτης θέλουσιν ἐλθεῖ καὶ βάλει πῦρ εἰς τὴν πόλιν ταύτην καὶ κατακαύσει αὐτήν καὶ τὰς οἰκίας, ἐπὶ τὰ δώματα τῶν ὁποίων ἐθυμίαζον εἰς τὸν Βάαλ καὶ ἔκαμνον σπονδὰς εἰς ἄλλους θεούς, διὰ νὰ μὲ παροργίσωσι.
30 Διότι οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ καὶ οἱ υἱοὶ Ἰούδα κακὸν μόνον ἔκαμνον ἐνώπιόν μου ἐκ νεότητος αὑτῶν· διότι οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἄλλο δὲν ἔκαμνον, παρὰ νὰ μὲ παροργίζωσι διὰ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὑτῶν, λέγει Κύριος.
31 Διότι ἡ πόλις αὕτη ἐστάθη εἰς ἐμὲ ἐρεθισμὸς τῆς ὀργῆς μου καὶ τοῦ θυμοῦ μου, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ᾠκοδόμησαν αὐτήν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, διὰ νὰ ἀπορρίψω αὐτήν ἀπ᾿ ἔμπροσθέν μου,
32 ἕνεκεν πάσης τῆς κακίας τῶν υἱῶν Ἰσραήλ καὶ τῶν υἱῶν Ἰούδα, τὴν ὁποίαν ἔκαμον διὰ νὰ μὲ παροργίσωσιν, αὐτοί, οἱ βασιλεῖς αὐτῶν, οἱ ἄρχοντες αὐτῶν, οἱ ἱερεῖς αὐτῶν καὶ οἱ προφῆται αὐτῶν καὶ οἱ ἄνδρες Ἰούδα καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ.
33 Καὶ ἔστρεψαν νῶτα πρὸς ἐμὲ καὶ οὐχὶ πρόσωπον· καὶ ἐδίδασκον αὐτοὺς ἐγειρόμενος πρωΐ καὶ διδάσκων, πλήν δὲν ἤκουσαν, ὥστε νὰ λάβωσι παιδείαν·
34 ἀλλ᾿ ἔθεσαν τὰ βδελύγματα αὑτῶν ἐν τῷ οἴκῳ, ἐφ᾿ ὅν ἐκλήθη τὸ ὄνομά μου, διὰ νὰ μιάνωσιν αὐτόν.
35 Καὶ ᾠκοδόμησαν τοὺς ὑψηλοὺς τόπους τοῦ Βάαλ τοὺς ἐν τῇ φάραγγι τοῦ υἱοῦ Ἐννόμ, διὰ νὰ διαπεράσωσι τοὺς υἱοὺς αὑτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὑτῶν διὰ τοῦ πυρὸς εἰς τὸν Μολόχ· τὸ ὁποῖον δὲν προσέταξα εἰς αὐτοὺς οὐδὲ ἀνέβη ἐπὶ τὴν καρδίαν μου, νὰ πράξωσι τὸ βδέλυγμα τοῦτο, ὥστε νὰ κάμωσι τὸν Ἰούδαν νὰ ἁμαρτάνῃ.
36 Καὶ τώρα διὰ ταῦτα οὕτω λέγει Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, περὶ τῆς πόλεως ταύτης, περὶ ἧς ὑμεῖς λέγετε, Θέλει παραδοθῆ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, διὰ μαχαίρας καὶ διὰ πείνης καὶ διὰ λοιμοῦ·
37 ἰδού, θέλω συνάξει αὐτοὺς ἐκ πάντων τῶν τόπων, ὅπου ἐδίωξα αὐτοὺς ἐν τῇ ὀργῇ μου καὶ ἐν τῷ θυμῷ μου καὶ ἐν τῇ μεγάλῃ ἀγανακτήσει μου· καὶ θέλω ἐπιστρέψει αὐτοὺς εἰς τὸν τόπον τοῦτον καὶ θέλω κατοικίσει αὐτοὺς ἐν ἀσφαλείᾳ·
38 καὶ θέλουσιν εἶσθαι λαὸς μου καὶ ἐγὼ θέλω εἶσθαι Θεὸς αὐτῶν·
39 καὶ θέλω δώσει εἰς αὐτοὺς καρδίαν μίαν καὶ ὁδὸν μίαν, διὰ νὰ μὲ φοβῶνται πάσας τὰς ἡμέρας, διὰ τὸ καλὸν αὑτῶν καὶ τῶν τέκνων αὑτῶν μετ᾿ αὐτούς·
40 καὶ θέλω κάμει διαθήκην αἰώνιον πρὸς αὐτούς, ὅτι δὲν θέλω ἀποστρέψει ἀπ᾿ ὀπίσω αὐτῶν, διὰ νὰ ἀγαθοποιῶ αὐτούς· καὶ θέλω δώσει τὸν φόβον μου εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν, διὰ νὰ μή ἀποστατήσωσιν ἀπ᾿ ἐμοῦ·
41 καὶ θέλω εὐφραίνεσθαι ἐπ᾿ αὐτοὺς εἰς τὸ νὰ ἀγαθοποιῶ αὐτούς, καὶ θέλω φυτεύσει αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ ταύτῃ κατὰ ἀλήθειαν, ἐξ ὅλης μου τῆς καρδίας καὶ ἐξ ὅλης μου τῆς ψυχῆς.
42 Διότι οὕτω λέγει Κύριος· Καθὼς ἐπέφερα ἐπὶ τοῦτον τὸν λαὸν πάντα ταῦτα τὰ μεγάλα κακά, οὕτω θέλω ἐπιφέρει ἐπ᾿ αὐτοὺς πάντα τὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἐλάλησα περὶ αὐτῶν.
43 Καὶ θέλουσιν ἀποκτηθῆ ἀγροὶ ἐν τῇ γῇ ταύτῃ, περὶ τῆς ὁποίας σεῖς λέγετε, Εἶναι ἔρημος χωρὶς ἀνθρώπου ἤ κτήνους· παρεδόθη εἰς τὴν χεῖρα τῶν Χαλδαίων.
44 Θέλουσιν ἀγοράζει ἀγροὺς δι᾿ ἀργυρίου καὶ ὑπογράφει συμφωνητικὰ καὶ σφραγίζει καὶ θέλουσι παριστάνει μάρτυρας, ἐν τῇ γῇ Βενιαμὶν καὶ ἐν τοῖς πέριξ Ἱερουσαλήμ καὶ ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν ταῖς πόλεσι τῆς ὀρεινῆς καὶ ἐν ταῖς πόλεσι τῆς πεδινῆς καὶ ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ νότου· διότι θέλω ἐπιστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτῶν, λέγει Κύριος.
1 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἱερεμίαν ἐκ δευτέρου, ἐνῷ αὐτὸς ἦτο ἔτι κεκλεισμένος ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς, λέγων,
2 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ κτίσας αὐτήν, Κύριος ὁ πλάσας αὐτήν διὰ νὰ στερεώσῃ αὐτήν· Κύριος τὸ ὄνομα αὐτοῦ·
3 Κράξον πρὸς ἐμὲ καὶ θέλω σοὶ ἀποκριθῆ καὶ σοὶ δείξει μεγάλα καὶ ἀπόκρυφα, τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζεις.
4 Διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ περὶ τῶν οἰκιῶν τῆς πόλεως ταύτης καὶ περὶ τῶν οἰκιῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα, αἵτινες θέλουσι καταστραφῆ ἀπὸ χαρακωμάτων καὶ ἀπὸ μαχαίρας,
5 τῶν ἐρχομένων διὰ νὰ πολεμήσωσι πρὸς τοὺς Χαλδαίους καὶ διὰ νὰ ἐμπλήσωσιν αὐτὰς μὲ τὰ πτώματα τῶν ἀνθρώπων, τοὺς ὁποίους ἐγὼ θέλω πατάξει ἐν τῇ ὀργῇ μου καὶ ἐν τῷ θυμῷ μου καὶ διὰ πάσας τὰς κακίας τῶν ὁποίων ἔκρυψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπὸ τῆς πόλεως ταύτης·
6 ἰδού, ἐγὼ θέλω φέρει εἰς αὐτήν ὑγιείαν καὶ ἴασιν καὶ θέλω ἰατρεύσει αὐτούς, καὶ θέλω κάμει αὐτοὺς νὰ ἴδωσιν ἀφθονίαν εἰρήνης καὶ ἀληθείας.
7 Καὶ θέλω ἐπιστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ Ἰούδα καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ θέλω οἰκοδομήσει αὐτοὺς ὡς τὸ πρότερον·
8 καὶ θέλω καθαρίσει αὐτοὺς ἀπὸ πάσης τῆς ἀνομίας αὐτῶν, μὲ τὴν ὁποίαν ἡμάρτησαν εἰς ἐμέ· καὶ θέλω συγχωρήσει πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῶν, μὲ τὰς ὁποίας ἡμάρτησαν εἰς ἐμὲ καὶ μὲ τὰς ὁποίας ἀπεστάτησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ.
9 Καὶ ἡ πόλις αὕτη θέλει εἶσθαι εἰς ἐμὲ ὄνομα εὐφροσύνης, αἴνεσις καὶ δόξα ἔμπροσθεν πάντων τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς, τὰ ὁποῖα θέλουσιν ἀκούσει πάντα τὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα ἐγὼ κάμνω εἰς αὐτούς· καὶ θέλουσιν ἐκπλαγῆ καὶ τρομάξει διὰ πάντα τὰ ἀγαθὰ καὶ διὰ πᾶσαν τὴν εἰρήνην, τὴν ὁποίαν θέλω κάμει εἰς αὐτήν.
10 Οὕτω λέγει Κύριος· Πάλιν θέλει ἀκουσθῆ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, περὶ τοῦ ὁποίου σεῖς λέγετε, Εἶναι ἔρημος, χωρὶς ἀνθρώπου καὶ χωρὶς κτήνους ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν ταῖς πλατείαις τῆς Ἱερουσαλήμ, αἵτινες εἶναι ἔρημοι, χωρὶς ἀνθρώπου καὶ χωρὶς κατοίκου καὶ χωρὶς κτήνους,
11 ἡ φωνή τῆς χαρᾶς καὶ ἡ φωνή τῆς εὐφροσύνης, ἡ φωνή τοῦ νυμφίου καὶ ἡ φωνή τῆς νύμφης, φωνή τῶν λεγόντων, Αἰνεῖτε τὸν Κύριον τῶν δυνάμεων, διότι ἀγαθὸς ὁ Κύριος, διότι τὸ ἔλεος αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ τῶν προσφερόντων εὐχαριστηρίους προσφορὰς εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου· διότι θέλω ἐπιστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν τῆς γῆς, ὡς τὸ πρότερον, λέγει Κύριος.
12 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Πάλιν ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ ὅστις εἶναι ἔρημος, χωρὶς ἀνθρώπου καὶ χωρὶς κτήνους, καὶ ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν αὐτοῦ, θέλουσιν εἶσθαι μάνδραι ποιμένων διὰ νὰ ἀναπαύωσι τὰ ποίμνια.
13 Ἐν ταῖς πόλεσι τῆς ὀρεινῆς, ἐν ταῖς πόλεσι τῆς πεδινῆς καὶ ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ νότου καὶ ἐν τῇ γῆ Βενιαμίν καὶ ἐν τοῖς πέριξ τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Ἰούδα θέλουσι περάσει πάλιν τὰ ποίμνια ὑπὸ τὴν χεῖρα τοῦ ἀριθμοῦντος, λέγει Κύριος.
14 Ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ θέλω ἐκτελέσει τὸν ἀγαθὸν ἐκεῖνον λόγον, τὸν ὁποῖον ἐλάλησα περὶ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ καὶ περὶ τοῦ οἴκου Ἰούδα.
15 Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ θέλω ἀναβλαστήσει εἰς τὸν Δαβὶδ βλαστὸν δικαιοσύνης, καὶ θέλει ἐκτελέσει κρίσιν καὶ δικαιοσύνην ἐν τῇ γῇ.
16 Ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις ὁ Ἰούδας θέλει σωθῆ καὶ ἡ Ἱερουσαλήμ θέλει κατοικήσει ἐν ἀσφαλείᾳ· καὶ τοῦτο εἶναι τὸ ὄνομα, μὲ τὸ ὁποῖον θέλει ὀνομασθῆ, Ὁ Κύριος ἡ δικαιοσύνη ἡμῶν.
17 Διότι οὕτω λέγει Κύριος· Δὲν θέλει λείψει ἀπὸ τοῦ Δαβὶδ ἄνθρωπος καθήμενος ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ οἴκου Ἰσραήλ·
18 οὔτε ἀπὸ τῶν ἱερέων τῶν Λευϊτῶν θέλει λείψει ἄνθρωπος ἐνώπιόν μου, διὰ νὰ προσφέρῃ ὁλοκαυτώματα καὶ νὰ καίῃ προσφορὰς ἐξ ἀλφίτων καὶ νὰ κάμνῃ θυσίας πάσας τὰς ἡμέρας.
19 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἱερεμίαν λέγων,
20 Οὕτω λέγει Κύριος· Ἐὰν ἦναι δυνατὸν νὰ καταλύσητε τὴν διαθήκην μου τῆς ἡμέρας καὶ τὴν διαθήκην μου τῆς νυκτός, ὥστε νὰ μή ἦναι πλέον ἡμέρα καὶ νὺξ ἐν τῷ καιρῷ αὑτῶν,
21 τότε θέλει δυνηθῆ νὰ καταλυθῆ καὶ ἡ διαθήκη μου ἡ πρὸς τὸν Δαβὶδ τὸν δοῦλόν μου, ὥστε νὰ μή ἔχῃ υἱὸν διὰ νὰ βασιλεύῃ ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, καὶ ἡ πρὸς τοὺς Λευΐτας τοὺς ἱερεῖς, τοὺς λειτουργοὺς μου.
22 Καθὼς ἡ στρατιὰ τοῦ οὐρανοῦ δὲν δύναται νὰ ἀριθμηθῇ οὐδὲ ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης νὰ μετρηθῇ, οὕτω θέλω πληθύνει τὸ σπέρμα Δαβὶδ τοῦ δούλου μου καὶ τοὺς Λευΐτας τοὺς λειτουργοῦντας εἰς ἐμέ.
23 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, λέγων,
24 Δὲν εἶδες τί ἐλάλησεν ὁ λαὸς οὗτος, λέγων, Τὰς δύο οἰκογενείας, τὰς ὁποίας ὁ Κύριος ἐξέλεξεν, ἀπέρριψεν αὐτάς; οὕτως αὐτοὶ κατεφρόνησαν τὸν λαὸν μου, ὥστε δὲν λογίζεται πλέον ἔθνος εἰς αὐτούς.
25 Οὕτω λέγει Κύριος· Ἐὰν δὲν ἔκαμον τὴν διαθήκην μου τῆς ἡμέρας καὶ τῆς νυκτός, καὶ ἐὰν δὲν διέταξα τοὺς νόμους τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς,
26 τότε θέλω ἀπορρίψει τὸ σπέρμα τοῦ Ἰακὼβ καὶ τοῦ Δαβὶδ τοῦ δούλου μου, ὥστε νὰ μή λάβω ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ κυβερνήτας ἐπὶ τὸ σπέρμα τοῦ Ἀβραάμ, τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰακώβ· διότι θέλω ἐπιστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτῶν καὶ θέλω οἰκτείρει αὐτούς.
1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς Ἱερεμίαν παρὰ Κυρίου, ὅτε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος καὶ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ βασίλεια τῆς γῆς τὰ ὑποκείμενα ὑπὸ τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ λαοὶ ἐπολέμουν κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ κατὰ πασῶν τῶν πόλεων αὐτῆς, λέγων,
2 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ὕπαγε καὶ λάλησον πρὸς τὸν Σεδεκίαν τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, θέλω παραδώσει τὴν πόλιν ταύτην εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, καὶ θέλει κατακαύσει αὐτήν ἐν πυρί·
3 καὶ σὺ δὲν θέλεις ἐκφύγει ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐξάπαντος θέλεις πιασθῆ καὶ παραδοθῆ εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ· καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ σου θέλουσιν ἰδεῖ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ θέλει λαλήσει εἰς τὸ στόμα σου, καὶ θέλεις ὑπάγει εἰς τὴν Βαβυλῶνα.
4 Ἄκουσον ὅμως τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, Σεδεκία βασιλεῦ τοῦ Ἰούδα· οὕτω λέγει Κύριος περὶ σοῦ· Δὲν θέλεις ἀποθάνει διὰ μαχαίρας·
5 ἐν εἰρήνῃ θέλεις ἀποθάνει, καὶ κατὰ τὰς καύσεις τὰς εἰς τοὺς πατέρας σου, τοὺς προγενεστέρους βασιλεῖς, τοὺς ὑπάρξαντας πρὸ σοῦ, οὕτω θέλουσι κάμει καύσεις εἰς σέ· καὶ θέλουσι κλαύσει, λέγοντες, Οὐαί, Κύριε· διότι ἐγὼ ἐλάλησα τὸν λόγον, λέγει Κύριος.
6 Καὶ ἐλάλησεν Ἱερεμίας ὁ προφήτης πρὸς Σεδεκίαν τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα πάντας τοὺς λόγους τούτους ἐν Ἱερουσαλήμ·
7 τὸ δὲ στράτευμα τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος ἐπολέμει κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ κατὰ πασῶν τῶν πόλεων τοῦ Ἰούδα τῶν ἐναπολειφθεισῶν, κατὰ τῆς Λαχεὶς καὶ κατὰ τῆς Ἀζηκά· διότι αὗται ἐναπελείφθησαν ἐν ταῖς πόλεσιν Ἰούδα, πόλεις ὀχυραί.
8 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς τὸν Ἱερεμίαν παρὰ Κυρίου, ἀφοῦ ὁ βασιλεὺς Σεδεκίας ἔκαμε συνθήκην μετὰ παντὸς τοῦ λαοῦ τοῦ ἐν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ κηρύξῃ εἰς αὐτοὺς ἄφεσιν·
9 ὥστε νὰ ἀποπέμψῃ ἕκαστος τὸν δοῦλον αὑτοῦ καὶ ἕκαστος τὴν δούλην αὑτοῦ, Ἑβραῖον ἤ Ἑβραίαν, ἐλευθέρους, διὰ νὰ μή ἔχῃ μηδεὶς δοῦλον Ἰουδαῖον ἀδελφὸν αὑτοῦ·
10 καὶ ἤκουσαν πάντες οἱ ἄρχοντες καὶ πᾶς ὁ λαός, οἱ εἰσελθόντες εἰς τὴν συνθήκην, τοῦ νὰ ἀποπέμψωσιν ἕκαστος τὸν δοῦλον αὑτοῦ καὶ ἕκαστος τὴν δούλην αὑτοῦ ἐλευθέρους, ὥστε νὰ μή ἔχωσι πλέον δούλους αὐτούς· ὑπήκουσαν λοιπὸν καὶ ἀπέπεμψαν·
11 μετὰ ταῦτα ὅμως τοὺς δούλους καὶ τὰς δούλας, τοὺς ὁποίους ἀπέπεμψαν ἐλευθέρους, ἔκαμον νὰ ἐπιστρέψωσι, καὶ καθυπέβαλον αὐτοὺς νὰ ἦναι δοῦλοι καὶ δοῦλαι·
12 καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἱερεμίαν παρὰ Κυρίου, λέγων,
13 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἐγὼ ἔκαμον διαθήκην πρὸς τοὺς πατέρας σας, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐξήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας, λέγων,
14 Ἐν τῷ τέλει ἑπτὰ ἐτῶν ἀποπέμψατε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ τὸν Ἑβραῖον, ὅστις ἐπωλήθη εἰς σὲ καὶ σὲ ὑπηρέτησεν ἕξ ἔτη· τότε θέλεις ἀποπέμψει αὐτὸν ἐλεύθερον ἀπὸ σοῦ· ἀλλ᾿ οἱ πατέρες σας δὲν μοῦ ἤκουσαν οὐδὲ ἔκλιναν τὸ τίον αὑτῶν.
15 Καὶ σεῖς τώρα εἴχετε ἐπιστρέψει καὶ κάμει τὸ εὐθὲς ἐνώπιόν μου, κηρύττοντες ἕκαστος ἄφεσιν εἰς τὸν πλησίον αὑτοῦ· καὶ εἴχετε κάμει συνθήκην ἐνώπιόν μου ἐν τῷ οἴκῳ, ἐφ᾿ ὅν ἐκλήθη τὸ ὄνομά μου·
16 ἀλλ᾿ ἐπεστρέψατε καὶ ἐμιάνατε τὸ ὄνομά μου, καὶ ἐκάμετε ἕκαστος τὸν δοῦλον αὑτοῦ καὶ ἕκαστος τὴν δούλην αὑτοῦ νὰ ἐπιστρέψωσι, τοὺς ὁποίους εἴχετε ἀποπέμψει ἐλευθέρους κατὰ τὴν θέλησιν αὐτῶν, καὶ καθυπεβάλετε αὐτοὺς διὰ νὰ ἦναι εἰς ἐσᾶς δοῦλοι καὶ δοῦλαι.
17 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Σεῖς δὲν μοῦ ἠκούσατε, νὰ κηρύξητε ἄφεσιν ἕκαστος εἰς τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ καὶ ἕκαστος εἰς τὸν πλησίον αὑτοῦ· ἰδοὺ λοιπόν, λέγει Κύριος, ἐγὼ κηρύττω ἄφεσιν ἐναντίον σας εἰς τὴν μάχαιραν, εἰς τὸν λοιμὸν καὶ εἰς τὴν πεῖναν· καὶ θέλω σᾶς παραδώσει εἰς διασπορὰν ἐν πᾶσι τοῖς βασιλείοις τῆς γῆς.
18 Καὶ θέλω παραδώσει τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἀθετήσαντας τὴν διαθήκην μου, οἵτινες δὲν ἐξετέλεσαν τοὺς λόγους τῆς διαθήκης, τὴν ὁποίαν ἔκαμον ἐνώπιόν μου, ὅτε ἔσχισαν τὸν μόσχον εἰς δύο καὶ ἐπέρασαν μεταξὺ τῶν τμημάτων αὐτοῦ,
19 τοὺς ἄρχοντας τοῦ Ἰούδα καὶ τοὺς ἄρχοντας τῆς Ἱερουσαλήμ, τοὺς εὐνούχους καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ πάντα τὸν λαὸν τοῦ τόπου, οἵτινες ἐπέρασαν μεταξὺ τῶν τμημάτων τοῦ μόσχου·
20 καὶ θέλω παραδώσει αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν καὶ εἰς τὴν χεῖρα τῶν ζητούντων τὴν ψυχήν αὐτῶν· τὰ δὲ πτώματα αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι διὰ τροφήν εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἰς τὰ θηρία τῆς γῆς.
21 Καὶ Σεδεκίαν τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτοῦ θέλω παραδώσει εἰς τὴν χεῖρα τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν καὶ εἰς τὴν χεῖρα τῶν ζητούντων τὴν ψυχήν αὐτῶν καὶ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ στρατεύματος τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, οἵτινες ἀνεχώρησαν ἀπὸ ἐσᾶς.
22 Ἰδού, θέλω προστάξει, λέγει Κύριος, καὶ θέλω ἐπιστρέψει αὐτοὺς εἰς τὴν πόλιν ταύτην· καὶ θέλουσι πολεμήσει κατ᾿ αὐτῆς καὶ κυριεύσει αὐτήν καὶ κατακαύσει αὐτήν ἐν πυρί· καὶ θέλω κάμει ἐρήμωσιν τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα, ὥστε νὰ μή ὑπάρχῃ ὁ κατοικῶν.
1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς τὸν Ἱερεμίαν παρὰ Κυρίου ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Ἰωακεὶμ υἱοῦ τοῦ Ἰωσίου, βασιλέως τοῦ Ἰούδα, λέγων,
2 Ὕπαγε πρὸς τὸν οἶκον τῶν Ῥηχαβιτῶν καὶ λάλησον πρὸς αὐτοὺς καὶ φέρε αὐτοὺς εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, εἰς ἕν τῶν δωματίων, καὶ πότισον αὐτοὺς οἶνον.
3 Τότε ἔλαβον Ἰααζανίαν, τὸν υἱὸν τοῦ Ἱερεμίου, υἱοῦ τοῦ Χαβασινία, καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πάντα τὸν οἶκον τῶν Ῥηχαβιτῶν,
4 καὶ ἔφερα αὐτοὺς πρὸς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, εἰς τὸ δωμάτιον τῶν υἱῶν τοῦ Ἀνάν, υἱοῦ τοῦ Ἰγδαλίου, ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, τὸ ὁποῖον ἦτο πλησίον τοῦ δωματίου τῶν ἀρχόντων τοῦ ἐπὶ τοῦ δωματίου τοῦ Μαασίου υἱοῦ τοῦ Σαλλούμ, τοῦ φύλακος τῆς αὐλῆς·
5 καὶ ἔθεσα ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν τοῦ οἴκου τῶν Ῥηχαβιτῶν ἀγγεῖα πλήρη οἴνου καὶ ποτήρια, καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς, Πίετε οἶνον.
6 Καὶ εἶπον, Δὲν θέλομεν πίει οἶνον· διότι Ἰωναδάβ, ὁ υἱὸς τοῦ Ῥηχάβ, ὁ πατήρ ἡμῶν, προσέταξεν εἰς ἡμᾶς λέγων, Δὲν θέλετε πίει οἶνον, σεῖς καὶ οἱ υἱοὶ σας, εἰς τὸν αἰῶνα·
7 οὐδὲ οἰκίαν θέλετε οἰκοδομήσει οὐδὲ σπέρμα θέλετε σπείρει οὐδὲ ἀμπελῶνα θέλετε φυτεύσει οὐδὲ θέλετε ἔχει· ἀλλ᾿ ἐν σκηναῖς θέλετε κατοικεῖ πάσας τὰς ἡμέρας σας, διὰ νὰ ζήσητε πολλὰς ἡμέρας ἐπὶ τῆς γῆς, ἐν ᾗ παροικεῖτε.
8 Καὶ ὑπηκούσαμεν εἰς τὴν φωνήν τοῦ Ἰωναδάβ, υἱοῦ τοῦ Ῥηχάβ, τοῦ πατρὸς ἡμῶν, κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν εἰς ἡμᾶς, νὰ μή πίωμεν οἶνον πάσας τὰς ἡμέρας ἡμῶν, ἡμεῖς, αἱ γυναῖκες ἡμῶν, οἱ υἱοὶ ἡμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ἡμῶν·
9 μηδὲ νὰ οἰκοδομήσωμεν οἰκίας διὰ νὰ κατοικῶμεν· καὶ δὲν εἴχομεν ἀμπελῶνα ἤ ἀγρὸν ἤ σπέρμα·
10 ἀλλὰ κατῳκήσαμεν ἐν σκηναῖς καὶ ὑπηκούσαμεν καὶ ἐπράξαμεν κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν εἰς ἡμᾶς Ἰωναδὰβ ὁ πατήρ ἡμῶν·
11 ὅτε ὅμως Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἀνέβη εἰς τὸν τόπον, εἴπομεν, Ἔλθετε καὶ ἄς ὑπάγωμεν εἰς Ἱερουσαλήμ, ἐξ αἰτίας τοῦ στρατεύματος τῶν Χαλδαίων καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ στρατεύματος τῶν Συρίων· καὶ κατοικοῦμεν ἐν Ἱερουσαλήμ.
12 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, λέγων,
13 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ὕπαγε καὶ εἰπὲ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους τοῦ Ἰούδα καὶ πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, Δὲν θέλετε λάβει παιδείαν διὰ νὰ ἀκούητε τοὺς λόγους μου; λέγει Κύριος.
14 Οἱ μὲν λόγοι τοῦ Ἰωναδάβ, υἱοῦ τοῦ Ῥηχάβ, ὅστις προσέταξεν εἰς τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ νὰ μή πίνωσιν οἶνον, ἐξετελέσθησαν· καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης δὲν πίνουσι, διότι ὑπακούουσιν εἰς τὴν προσταγήν τοῦ πατρὸς αὑτῶν· ἐγὼ δὲ ἐλάλησα πρὸς ἐσᾶς, ἐγειρόμενος πρωΐ καὶ λαλῶν, πλήν δὲν μοῦ ἠκούσατε.
15 Καὶ ἀπέστειλα πρὸς ἐσᾶς πάντας τοὺς δούλους μου τοὺς προφήτας, ἐγειρόμενος πρωΐ καὶ ἀποστέλλων, λέγων, Ἐπιστρέψατε ἤδη ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ διορθώσατε τὰς πράξεις ὑμῶν καὶ μή ὑπάγετε ὀπίσω ἄλλων θεῶν διὰ νὰ λατρεύητε αὐτούς, καὶ θέλετε κατοικήσει ἐν τῇ γῇ, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς ἐσᾶς καὶ εἰς τοὺς πατέρας σας· ἀλλὰ δὲν ἐκλίνατε τὸ τίον σας καὶ δὲν μοῦ εἰσηκούσατε.
16 Ἐπειδή οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰωναδὰβ υἱοῦ τοῦ Ῥηχὰβ ἐξετέλεσαν τὴν προσταγήν τοῦ πατρὸς αὑτῶν, τὴν ὁποίαν προσέταξεν εἰς αὐτούς, ὁ δὲ λαὸς οὗτος δὲν μοῦ εἰσήκουσε,
17 διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, θέλω φέρει ἐπὶ τὸν Ἰούδαν καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ πάντα τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἐλάλησα κατ᾿ αὐτῶν, διότι ἐλάλησα πρὸς αὐτοὺς καὶ δὲν ἤκουσαν, καὶ ἔκραξα πρὸς αὐτοὺς καὶ δὲν ἀπεκρίθησαν.
18 Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας πρὸς τὸν οἶκον τῶν Ῥηχαβιτῶν, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἐπειδή ὑπηκούσατε εἰς τὴν προσταγήν Ἰωναδὰβ τοῦ πατρὸς σας καὶ ἐφυλάξατε πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ ἐκάμετε κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν εἰς ἐσᾶς,
19 διὰ τοῦτο οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· δὲν θέλει λείψει ἄνθρωπος ἀπὸ τοῦ Ἰωναδὰβ υἱοῦ τοῦ Ῥηχὰβ παριστάμενος ἐνώπιόν μου εἰς τὸν αἰῶνα.
1 Καὶ ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει τοῦ Ἰωακείμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἔγεινεν ὁ λόγος οὗτος πρὸς τὸν Ἱερεμίαν παρὰ Κυρίου, λέγων,
2 Λάβε εἰς σεαυτὸν τόμον βιβλίου καὶ γράψον ἐν αὐτῷ πάντας τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐλάλησα πρὸς σὲ κατὰ τοῦ Ἰσραήλ καὶ κατὰ τοῦ Ἰούδα καὶ κατὰ πάντων τῶν ἐθνῶν ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐλάλησα πρὸς σέ, ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ Ἰωσίου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης·
3 ἴσως ἀκούσῃ ὁ οἶκος Ἰούδα πάντα τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἐγὼ βουλεύομαι νὰ κάμω εἰς αὐτούς, ὥστε νὰ ἐπιστρέψωσιν ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ νὰ συγχωρήσω τὴν ἀνομίαν αὐτῶν καὶ τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν.
4 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Ἱερεμίας τὸν Βαροὺχ τὸν υἱὸν τοῦ Νηρίου, καὶ ὁ Βαροὺχ ἔγραψεν ἐκ στόματος τοῦ Ἱερεμίου πάντας τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, τοὺς ὁποίους ἐλάλησε πρὸς αὐτόν, ἐπὶ τόμου βιβλίου.
5 Καὶ προσέταξεν ὁ Ἱερεμίας τὸν Βαρούχ, λέγων, Ἐγὼ εἶμαι ὑπὸ φύλαξιν· δὲν δύναμαι νὰ εἰσέλθω εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου·
6 διὰ τοῦτο εἴσελθε σὺ καὶ ἀνάγνωσον ἐν τῷ τόμῳ, τὸν ὁποῖον ἔγραψας ἐκ στόματός μου τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου ἐν ἡμέρᾳ νηστείας· καὶ θέλεις προσέτι ἀναγνώσει αὐτοὺς εἰς τὰ ὦτα παντὸς τοῦ Ἰούδα, ὅσοι ἔρχονται ἐκ τῶν πόλεων αὑτῶν·
7 ἴσως ἡ δέησις αὐτῶν φθάσῃ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἐπιστρέψωσιν ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτοῦ τῆς πονηρᾶς· διότι μέγας εἶναι ὁ θυμὸς καὶ ἡ ὀργή, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ἐλάλησε κατὰ τοῦ λαοῦ τούτου.
8 Καὶ ἔκαμεν ὁ Βαροὺχ ὁ υἱὸς τοῦ Νηρίου κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν εἰς αὐτὸν Ἱερεμίας ὁ προφήτης, ἀναγνώσας ἐν τῷ βιβλίῳ τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου.
9 Καὶ ἐν τῷ πέμπτῳ ἔτει τοῦ Ἰωακείμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἐν τῷ ἐννάτῳ μηνί, ἐκήρυξαν νηστείαν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου πᾶς ὁ λαὸς ἐν Ἱερουσαλήμ καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ ἐρχόμενος ἐκ τῶν πόλεων Ἰούδα εἰς Ἱερουσαλήμ.
10 Καὶ ἀνέγνωσεν ὁ Βαροὺχ ἐν τῷ βιβλίῳ τοὺς λόγους τοῦ Ἱερεμίου ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου, ἐν τῷ δωματίῳ τοῦ Γεμαρίου, υἱοῦ τοῦ Σαφάν, τοῦ γραμματέως, ἐν τῇ αὐλῇ τῇ ἄνω, ἐν τῇ εἰσόδῳ τῆς νέας πύλης τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, εἰς τὰ ὦτα παντὸς τοῦ λαοῦ.
11 Καὶ ἤκουσε Μιχαΐας ὁ υἱὸς τοῦ Γεμαρίου, υἱοῦ τοῦ Σαφάν, ἐκ τοῦ βιβλίου πάντας τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου,
12 καὶ κατέβη πρὸς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως, εἰς τὸ δωμάτιον τοῦ γραμματέως· καὶ ἰδού, πάντες οἱ ἄρχοντες ἐκάθηντο ἐκεῖ, Ἐλισαμὰ ὁ γραμματεὺς καὶ Δελαΐας ὁ υἱὸς τοῦ Σεμαΐου καὶ Ἐλναθὰν ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχβὼρ καὶ Γεμαρίας ὁ υἱὸς τοῦ Σαφὰν καὶ Σεδεκίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἀνανίου καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες.
13 Καὶ ἀνήγγειλε πρὸς αὐτοὺς ὁ Μιχαΐας πάντας τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἤκουσεν, ὅτε ὁ Βαροὺχ ἀνεγίνωσκε τὸ βιβλίον εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ.
14 Καὶ ἀπέστειλαν πάντες οἱ ἄρχοντες πρὸς τὸν Βαροὺχ Ἰουδεὶ τὸν υἱὸν τοῦ Νεθανίου, υἱοῦ τοῦ Σελεμίου, υἱοῦ τοῦ Χουσεί, λέγοντες, Τὸν τόμον, τὸν ὁποῖον ἀνέγνωσας εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ, λάβε αὐτὸν εἰς τὴν χεῖρά σου καὶ ἐλθέ. Καὶ ἔλαβεν ὁ Βαροὺχ ὁ υἱὸς τοῦ Νηρίου τὸν τόμον εἰς τὴν χεῖρα αὑτοῦ καὶ ἦλθε πρὸς αὐτούς.
15 Καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Κάθησον τώρα καὶ ἀνάγνωσον τώρα εἰς τὰ ὦτα ἡμῶν· καὶ ἀνέγνωσεν ὁ Βαροὺχ εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν.
16 Καὶ ὡς ἤκουσαν πάντας τοὺς λόγους, ἐξεπλάγησαν πρὸς ἀλλήλους καὶ εἶπον πρὸς τὸν Βαρούχ, Θέλομεν βεβαίως ἀναγγείλει πρὸς τὸν βασιλέα πάντας τοὺς λόγους τούτους.
17 Καὶ ἠρώτησαν τὸν Βαρούχ, λέγοντες, Εἰπὲ πρὸς ἡμᾶς τώρα, πῶς ἔγραψας πάντας τοὺς λόγους τούτους ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ;
18 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Βαροὺχ, Ἀπὸ τοῦ στόματος αὑτοῦ προέφερε πρὸς ἐμὲ πάντας τοὺς λόγους τούτους, καὶ ἐγὼ ἔγραφον μὲ μελάνην ἐν τῷ βιβλίῳ.
19 Καὶ εἶπον οἱ ἄρχοντες πρὸς τὸν Βαρούχ, Ὕπαγε, κρύφθητι, σὺ καὶ ὁ Ἱερεμίας· καὶ ἄνθρωπος ἄς μή ἐξεύρῃ ποῦ εἶσθε.
20 Καὶ εἰσῆλθον πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὴν αὐλήν· ἀφῆκαν ὅμως τὸν τόμον ἐν τῷ δωματίῳ Ἐλισαμὰ τοῦ γραμματέως καὶ ἀνήγγειλαν εἰς τὰ ὦτα τοῦ βασιλέως πάντας τοὺς λόγους.
21 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς τὸν Ἰουδεὶ νὰ λάβῃ τὸν τόμον· καὶ ἔλαβεν ἐκ τοῦ δωματίου Ἐλισαμὰ τοῦ γραμματέως. Καὶ ἀνέγνωσεν αὐτὸν ὁ Ἰουδεὶ εἰς τὰ ὦτα τοῦ βασιλέως καὶ εἰς τὰ ὦτα πάντων τῶν ἀρχόντων τῶν παρεστώτων περὶ τὸν βασιλέα.
22 Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐκάθητο ἐν τῷ οἴκῳ τῷ χειμερινῷ, ἐν τῷ ἐννάτῳ μηνί, καὶ ἦτο ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἑστία καίουσα.
23 Καὶ καθὼς ὁ Ἰουδεὶ ἀνεγίνωσκε τρεῖς καὶ τέσσαρας σελίδας, ἐκεῖνος ἔκοπτεν αὐτὸ διὰ τοῦ μαχαιριδίου τοῦ γραμματέως καὶ ἔρριπτεν εἰς τὸ πῦρ τὸ ἐπὶ τῆς ἑστίας, ἑωσοῦ κατηναλώθη ἅπας ὁ τόμος ἐν τῷ πυρὶ τῷ ἐπὶ τῆς ἑστίας.
24 Καὶ δὲν ἐτρόμαξαν οὐδὲ διέσχισαν τὰ ἱμάτια αὑτῶν ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ δοῦλοι αὐτοῦ οἱ ἀκούσαντες πάντας τοὺς λόγους τούτους.
25 Καὶ ἐνῷ, μάλιστα ὁ Ἐλναθὰν καὶ ὁ Δελαΐας καὶ ὁ Γεμαρίας ἐμεσίτευον πρὸς τὸν βασιλέα, νὰ μή καύσῃ τὸν τόμον, δὲν ἤκουσεν αὐτούς.
26 Καὶ προσέταξεν ὁ βασιλεὺς τὸν Ἱεραμεήλ τὸν υἱὸν τοῦ Ἀμμέλεχ καὶ τὸν Σεραΐαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀζριήλ καὶ τὸν Σελεμίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀβδιήλ, νὰ πιάσωσι τὸν Βαροὺχ τὸν γραμματέα καὶ τὸν Ἱερεμίαν τὸν προφήτην· πλήν ὁ Κύριος ἔκρυψεν αὐτούς.
27 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, ἀφοῦ ὁ βασιλεὺς κατέκαυσε τὸν τόμον καὶ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἔγραψεν ὁ Βαρούχ ἐκ στόματος τοῦ Ἱερεμίου, λέγων,
28 Λάβε πάλιν εἰς σεαυτὸν ἄλλον τόμον καὶ γράψον ἐπ᾿ αὐτῷ πάντας τοὺς προτέρους λόγους, οἵτινες ἦσαν ἐν τῷ πρώτῳ τόμῳ, τὸν ὁποῖον κατέκαυσεν Ἰωακείμ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα·
29 καὶ πρὸς τὸν Ἰωακείμ, τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, θέλεις εἰπεῖ, Οὕτω λέγει Κύριος· Σὺ κατέκαυσας τὸν τόμον τοῦτον, λέγων, Διὰ τί ἔγραψας ἐν αὐτῷ, λέγων, Ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος θέλει ἐλθεῖ ἐξάπαντος καὶ θέλει ἐξολοθρεύσει τὴν γῆν ταύτην καὶ κάμει νὰ ἐκλείψῃ ἀπ᾿ αὐτῆς ἄνθρωπος καὶ κτῆνος;
30 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος περὶ τοῦ Ἰωακεὶμ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰούδα· δὲν θέλει ἔχει καθήμενον ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ Δαβίδ· καὶ τὸ πτῶμα αὐτοῦ θέλει ἐκριφθῆ τὴν ἡμέραν εἰς τὸ καῦμα καὶ τὴν νύκτα εἰς τὸν παγετόν·
31 καὶ θέλω παιδεύσει αὐτὸν καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ καὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ διὰ τὴν ἀνομίαν αὐτῶν· καὶ θέλω φέρει ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐπὶ τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους τοῦ Ἰούδα πάντα τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἐλάλησα πρὸς αὐτοὺς καὶ δὲν ἤκουσαν.
32 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἱερεμίας ἄλλον τόμον καὶ ἔδωκεν αὐτὸν εἰς τὸν Βαρούχ, τὸν υἱὸν τοῦ Νηρίου, τὸν γραμματέα, καὶ ἔγραψεν ἐν αὐτῷ ἐκ στόματος τοῦ Ἱερεμίου πάντας τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου, τὸ ὁποῖον κατέκαυσεν ἐν πυρὶ Ἰωακεὶμ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα· καὶ ἔτι προσετέθησαν εἰς αὐτοὺς πολλοὶ λόγοι παρόμοιοι.
1 Καὶ ἐβασίλευσε Σεδεκίας ὁ βασιλεύς, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωσίου, ἀντὶ Χονίου υἱοῦ τοῦ Ἰωακείμ, τὸν ὁποῖον Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος κατέστησε βασιλέα ἐν τῇ γῇ Ἰούδα.
2 Καὶ δὲν ἤκουσεν αὐτὸς καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ καὶ ὁ λαὸς τοῦ τόπου τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, τοὺς ὁποίους ἐλάλησε διὰ Ἱερεμίου τοῦ προφήτου.
3 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σεδεκίας τὸν Ἰεουχὰλ υἱὸν τοῦ Σελεμίου καὶ τὸν Σοφονίαν υἱὸν τοῦ Μαασίου, τὸν ἱερέα, πρὸς Ἱερεμίαν τὸν προφήτην, λέγων, Δεήθητι, παρακαλῶ, ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν.
4 Ὁ δὲ Ἱερεμίας εἰσήρχετο καὶ ἐξήρχετο μεταξὺ τοῦ λαοῦ, καὶ δὲν εἶχον βάλει αὐτὸν εἰς φυλακήν.
5 Καὶ ἐξῆλθε τὸ στράτευμα τοῦ Φαραὼ ἐκ τῆς Αἰγύπτου· καὶ ὅτε οἱ Χαλδαῖοι οἱ πολιορκοῦντες τὴν Ἱερουσαλήμ ἤκουσαν τὴν φήμην αὐτῶν, ἀνεχώρησαν ἀπὸ Ἰερουσαλήμ.
6 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς Ἱερεμίαν τὸν προφήτην, λέγων,
7 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Οὕτω θέλετε εἰπεῖ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, ὅστις ἀπέστειλεν ὑμᾶς πρὸς ἐμὲ διὰ νὰ μὲ ἐρωτήσητε· Ἰδού, τὸ στράτευμα τοῦ Φαραὼ τὸ ἐξελθὸν εἰς βοήθειαν ὑμῶν θέλει ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὑτοῦ, τὴν Αἴγυπτον·
8 καὶ οἱ Χαλδαῖοι θέλουσιν ἐπαναστρέψει καὶ πολεμήσει κατὰ τῆς πόλεως ταύτης καὶ θέλουσι κυριεύσει αὐτήν καὶ κατακαύσει αὐτήν ἐν πυρί.
9 Οὕτω λέγει Κύριος· Μή πλανᾶσθε, λέγοντες, οἱ Χαλδαῖοι ἐξάπαντος θέλουσιν ἀπέλθει ἀφ᾿ ἡμῶν· ἐπειδή δὲν θέλουσιν ἀπέλθει.
10 Διότι καὶ ἄν πατάξητε ἅπαν τὸ στράτευμα τῶν Χαλδαίων, τὸ ὁποῖον σᾶς πολεμεῖ, καὶ ἐναπολειφθῶσι πεπληγωμένοι τινὲς μεταξὺ αὐτῶν, οὗτοι θέλουσι σηκωθῆ ἕκαστος ἐκ τῆς σκηνῆς αὑτοῦ καὶ κατακαύσει τὴν πόλιν ταύτην ἐν πυρί.
11 Καὶ ὅτε τὸ στράτευμα τῶν Χαλδαίων ἀπῆλθεν ἀπὸ Ἱερουσαλήμ διὰ τὸν φόβον τοῦ στρατεύματος τοῦ Φαραώ,
12 τότε ἐξῆλθεν ὁ Ἱερεμίας ἐξ Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν γῆν Βενιαμίν, ὥστε νὰ ὑπεκφύγῃ ἐκεῖθεν μεταξὺ τοῦ λαοῦ.
13 Καὶ ὅτε αὐτὸς ἦλθεν εἰς τὴν πύλην Βενιαμίν, ὁ ἀρχηγὸς τῆς φρουρᾶς εὑρίσκετο ἐκεῖ, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα ἦτο Ἰρεΐας υἱὸς τοῦ Σελεμίου, υἱοῦ τοῦ Ἀνανίου· καὶ ἐπίασε τὸν Ἱερεμίαν τὸν προφήτην, λέγων, Σὺ προσφεύγεις πρὸς τοὺς Χαλδαίους.
14 Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας, Ψεῦδος εἶναι· ἐγὼ δὲν προσφεύγω πρὸς τοὺς Χαλδαίους. Πλήν δὲν ἤκουσεν αὐτόν· καὶ ἐπίασεν ὁ Ἰρεΐας τὸν Ἱερεμίαν καὶ ἔφερεν αὐτὸν πρὸς τοὺς ἄρχοντας.
15 Καὶ ὠργίσθησαν οἱ ἄρχοντες κατὰ τοῦ Ἱερεμίου καὶ ἐπάταξαν αὐτὸν καὶ ἐφυλάκισαν αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ Ἰωνάθαν τοῦ γραμματέως, διότι ταύτην εἶχον κάμει δεσμωτήριον.
16 Ὅτε δὲ ὁ Ἱερεμίας εἰσῆλθεν εἰς τὸν λάκκον καὶ εἰς τὰς κρύπτας καὶ ἐκάθησεν ὁ Ἱερεμίας ἐκεῖ πολλὰς ἡμέρας,
17 τότε ἀπέστειλε Σεδεκίας ὁ βασιλεὺς καὶ ἔλαβεν αὐτόν, καὶ ἠρώτησεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς κρυφίως ἐν τῇ οἰκίᾳ αὑτοῦ καὶ εἶπεν, Εἶναι λόγος παρὰ Κυρίου; Καὶ ὁ Ἱερεμίας εἶπεν, Εἶναι· καὶ εἶπεν, εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος θέλεις παραδοθῆ.
18 Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας πρὸς τὸν βασιλέα Σεδεκίαν, Τὶ ἡμάρτησα εἰς σὲ ἤ εἰς τοὺς δούλους σου ἤ εἰς τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ μὲ ἐβάλετε εἰς τὸ δεσμωτήριον;
19 καὶ ποῦ εἶναι οἱ προφῆταί σας οἱ προφητεύσαντες εἰς ἐσᾶς, λέγοντες, Ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος δὲν θέλει ἐλθεῖ ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην;
20 διὰ τοῦτο ἄκουσον τώρα, παρακαλῶ, κύριέ μου βασιλεῦ· ἄς γείνῃ δεκτή, παρακαλῶ, ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου· καὶ μή μὲ ἐπαναστρέψῃς εἰς τὴν οἰκίαν Ἰωνάθαν τοῦ γραμματέως, διὰ νὰ μή ἀποθάνω ἐκεῖ.
21 Τότε προσέταξεν ὁ βασιλεὺς Σεδεκίας καὶ ἐφύλαττον τὸν Ἱερεμίαν ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς, καὶ ἔδιδον εἰς αὐτὸν καθ᾿ ἡμέραν ὀλίγον ἄρτον ἐκ τῶν ἀρτοπωλείων, ἑωσοῦ ἐξέλιπεν ὅλος ὁ ἄρτος τῆς πόλεως. Καὶ ἔμεινεν ὁ Ἱερεμίας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς.
1 Καὶ ἤκουσαν Σεφατίας ὁ υἱὸς τοῦ Ματθὰν καὶ Γεδαλίας ὁ υἱὸς τοῦ Πασχὼρ καὶ Ἰουχὰλ ὁ υἱὸς τοῦ Σελεμίου καὶ Πασχὼρ ὁ υἱὸς τοῦ Μαλχίου τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ὁ Ἱερεμίας ἐλάλησε πρὸς πάντα τὸν λαόν, λέγων,
2 Οὕτω λέγει Κύριος· Ὅστις κάθηται ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, θέλει ἀποθάνει ὑπὸ μαχαίρας, ὑπὸ πείνης καὶ ὑπὸ λοιμοῦ· ἀλλ᾿ ὅστις ἐξέλθῃ πρὸς τοὺς Χαλδαίους, θέλει ζήσει· καὶ ἡ ζωή αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ὡς λάφυρον εἰς αὐτόν, καὶ θέλει ζήσει·
3 οὕτω λέγει Κύριος· Ἡ πόλις αὕτη θέλει ἐξάπαντος παραδοθῆ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ στρατεύματος τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος καὶ θέλει κυριεύσει αὐτήν.
4 Καὶ εἶπον οἱ ἄρχοντες πρὸς τὸν βασιλέα, Ἄς θανατωθῆ, παρακαλοῦμεν, ὁ ἄνθρωπος οὗτος· διότι ἐκλύει οὕτω τὰς χεῖρας τῶν ἀνδρῶν τῶν πολεμιστῶν τῶν ἐναπολειφθέντων ἐν τῇ πόλει ταύτῃ καὶ τὰς χεῖρας παντὸς τοῦ λαοῦ, λαλῶν πρὸς αὐτοὺς τοιούτους λόγους· διότι ὁ ἄνθρωπος οὗτος δὲν ζητεῖ τὸ καλὸν τοῦ λαοῦ τούτου ἀλλὰ τὸ κακόν.
5 Καὶ εἶπε Σεδεκίας ὁ βασιλεύς, Ἰδού, εἰς τὴν χεῖρά σας εἶναι· διότι ὁ βασιλεὺς δὲν δύναται οὐδὲν ἐναντίον σας.
6 Τότε ἔλαβον τὸν Ἱερεμίαν, καὶ ἔρριψαν αὐτὸν εἰς τὸν λάκκον τοῦ Μαλχίου υἱοῦ τοῦ Ἀμμέλεχ τὸν ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς, καὶ κατεβίβασαν τὸν Ἱερεμίαν διὰ σχοινίων· καὶ ἐν τῷ λάκκῳ δὲν ἦτο ὕδωρ ἀλλὰ βόρβορος, καὶ ἐχώθη ὁ Ἱερεμίας εἰς τὸν βόρβορον.
7 Καὶ ὅτε ἤκουσεν Ἀβδὲ-μέλεχ ὁ Αἰθίοψ, εἷς τῶν εὐνούχων, ὁ ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ βασιλέως, ὅτι ἔβαλον τὸν Ἱερεμίαν εἰς τὸν λάκκον, ἐνῷ ὁ βασιλεὺς ἐκάθητο ἐν τῇ πύλῃ Βενιαμίν,
8 ἐξῆλθεν ὁ Ἀβδὲ-μέλεχ ἐκ τῆς οἰκίας τοῦ βασιλέως καὶ ἐλάλησε πρὸς τὸν βασιλέα, λέγων,
9 Κύριέ μου βασιλεῦ, οἱ ἄνθρωποι οὗτοι ἔπραξαν κακὰ εἰς ὅσα ἔκαμον εἰς τὸν Ἱερεμίαν τὸν προφήτην, τὸν ὁποῖον ἔρριψαν εἰς τὸν λάκκον· καὶ αὐτὸς ἤθελεν ἀποθάνει ὑπὸ πείνης ἐν τῷ τόπῳ ὅπου εἶναι, διότι δὲν εἶναι πλέον ἄρτος ἐν τῇ πόλει.
10 Καὶ προσέταξεν ὁ βασιλεὺς τὸν Ἀβδὲ-μέλεχ τὸν Αἰθίοπα, λέγων, Λάβε ἐντεῦθεν τριάκοντα ἀνθρώπους μετὰ σοῦ καὶ ἀναβίβασον τὸν Ἱερεμίαν τὸν προφήτην ἐκ τοῦ λάκκου, πρὶν ἀποθάνῃ.
11 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἀβδὲ-μέλεχ τοὺς ἀνθρώπους μεθ᾿ ἑαυτοῦ, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ βασιλέως ὑπὸ τὸ θησαυροφυλάκιον, καὶ ἐκεῖθεν ἔλαβε παλαιὰ ῥάκη καὶ παλαιὰ σεσηπότα ἀποφόρια καὶ κατεβίβασεν αὐτὰ διὰ σχοινίων εἰς τὸν λάκκον πρὸς τὸν Ἱερεμίαν.
12 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἱερεμίαν Ἀβδὲ-μέλεχ ὁ Αἰθίοψ, Βάλε τώρα τὰ παλαιὰ ῥάκη καὶ τὰ σεσηπότα ἀποφόρια ὑπὸ τὰς μασχάλας σου, ὑποκάτω τῶν σχοινίων. Καὶ ἔκαμεν ὁ Ἱερεμίας οὕτω.
13 Καὶ ἔσυραν τὸν Ἱερεμίαν διὰ τῶν σχοινίων καὶ ἀνεβίβασαν αὐτὸν ἐκ τοῦ λάκκου· καὶ ἔμεινεν ὁ Ἱερεμίας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς.
14 Καὶ ἀπέστειλε Σεδεκίας ὁ βασιλεὺς καὶ ἔφερε τὸν Ἱερεμίαν τὸν προφήτην πρὸς ἑαυτόν, εἰς τὴν τρίτην εἴσοδον τὴν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου· καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, Θέλω νὰ σὲ ἐρωτήσω ἕν πρᾶγμα· μή κρύψῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ μηδέν.
15 Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας πρὸς τὸν Σεδεκίαν, Ἐὰν φανερώσω τοῦτο πρὸς σέ, δὲν θέλεις τῳόντι μὲ θανατώσει; καὶ ἐὰν σὲ συμβουλεύσω, δὲν θέλεις μὲ ἀκούσει;
16 Καὶ ὥμοσε κρυφίως Σεδεκίας ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, λέγων, Ζῇ Κύριος, ὅστις ἔκαμεν εἰς ἡμᾶς τὴν ψυχήν ταύτην, δὲν θέλω σὲ θανατώσει οὐδὲ θέλω σὲ δώσει εἰς τὴν χεῖρα τῶν ἀνθρώπων τούτων, οἵτινες ζητοῦσι τὴν ψυχήν σου.
17 Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας πρὸς τὸν Σεδεκίαν, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἐὰν τῳόντι ἐξέλθῃς πρὸς τοὺς ἄρχοντας τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, τότε ἡ ψυχή σου θέλει ζήσει καὶ ἡ πόλις αὕτη δὲν θέλει κατακαυθῆ ἐν πυρί, καὶ θέλεις ζήσει σὺ καὶ ὁ οἶκός σου.
18 ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἐξέλθῃς πρὸς τοὺς ἄρχοντας τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, τότε ἡ πόλις αὕτη θέλει παραδοθῆ εἰς τὴν χεῖρα τῶν Χαλδαίων καὶ θέλουσι κατακαύσει αὐτήν ἐν πυρὶ καὶ σὺ δὲν θέλεις ἐκφύγει ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.
19 Καὶ εἶπε Σεδεκίας ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, Ἐγὼ φοβοῦμαι τοὺς Ἰουδαίους, οἵτινες κατέφυγον πρὸς τοὺς Χαλδαίους, μήποτε μὲ παραδώσωσιν εἰς τὴν χεῖρα αὐτῶν καὶ μὲ ἐμπαίξωσι.
20 Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας, Δὲν θέλουσι σὲ παραδώσει. Ὑπάκουσον, παρακαλῶ, εἰς τὴν φωνήν τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν ἐγὼ λαλῶ πρὸς σέ· καὶ θέλει εἶσθαι καλὸν εἰς σὲ καὶ ἡ ψυχή σου θέλει ζήσει.
21 Ἐὰν ὅμως σὺ δὲν ἐξέλθῃς, οὗτος εἶναι ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος ἔδειξεν εἰς ἐμέ.
22 Καὶ ἰδού, πᾶσαι αἱ γυναῖκες αἱ ἐναπολειφθεῖσαι ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰούδα θέλουσιν ἀχθῆ πρὸς τοὺς ἄρχοντας τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, καὶ αὗται θέλουσι λέγει, Οἱ ἄνδρες οἱ εἰρηνικοὶ σου σὲ ἐδελέασαν καὶ ὑπερίσχυσαν ἐναντίον σου· ἐβυθίσθησαν οἱ πόδες σου εἰς τὸν βόρβορον καὶ αὐτοὶ ἐσύρθησαν ὀπίσω·
23 καὶ πᾶσαι αἱ γυναῖκές σου καὶ τὰ τέκνα σου θέλουσιν ἀχθῆ πρὸς τοὺς Χαλδαίους· καὶ σὺ δὲν θέλεις ἐκφύγει ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν, ἀλλὰ θέλεις πιασθῆ ὑπὸ τῆς χειρὸς τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος· καὶ θέλεις κάμει τὴν πόλιν ταύτην νὰ κατακαυθῇ ἐν πυρί.
24 Καὶ εἶπεν ὁ Σεδεκίας πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, Ἄς μή μάθῃ μηδεὶς περὶ τῶν λόγων τούτων καὶ δὲν θέλεις ἀποθάνει.
25 Καὶ ἐὰν οἱ ἄρχοντες ἀκούσωσιν ὅτι ὡμίλησα μετὰ σοῦ καὶ ἔλθωσι πρὸς σὲ καὶ σοὶ εἴπωσιν, Ἀνάγγειλον πρὸς ἡμᾶς τώρα τί ἐλάλησας πρὸς τὸν βασιλέα, μή κρύψῃς αὐτὸ ἀφ᾿ ἡμῶν καὶ δὲν θέλομεν σὲ θανατώσει· καὶ τί ὁ βασιλεὺς ἐλάλησε πρὸς σέ·
26 τότε θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Ἐγὼ ὑπέβαλον τὴν δέησίν μου ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, διὰ νὰ μή μὲ ἐπαναστρέψῃ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Ἰωνάθαν, ὥστε νὰ ἀποθάνω ἐκεῖ.
27 Ἦλθον δὲ πάντες οἱ ἄρχοντες πρὸς τὸν Ἱερεμίαν καὶ ἠρώτησαν αὐτόν· καὶ ἀνήγγειλε πρὸς αὐτοὺς κατὰ πάντας τοὺς λόγους ἐκείνους, τοὺς ὁποίους προσέταξεν ὁ βασιλεύς. Καὶ αὐτοὶ ἔπαυσαν νὰ ὁμιλῶσι μετ᾿ αὐτοῦ, διότι δὲν ἠκούσθη τὸ πρᾶγμα.
28 Καὶ ἔμεινεν ὁ Ἱερεμίας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς, ἕως τῆς ἡμέρας καθ᾿ ἥν ἐκυριεύθη ἡ Ἱερουσαλήμ· καὶ ἦτο ἐκεῖ, ὅτε ἡ Ἱερουσαλήμ ἐκυριεύθη.
1 Ἐν τῷ ἐννάτῳ ἔτει τοῦ Σεδεκίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, τὸν δέκατον μῆνα, ἦλθε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος καὶ ἅπαν τὸ στράτευμα αὐτοῦ κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ ἐπολιόρκουν αὐτήν.
2 Ἐν δὲ τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει τοῦ Σεδεκίου, τὸν τέταρτον μῆνα, τὴν ἐννάτην τοῦ μηνός, ἐπορθήθη ἡ πόλις.
3 Καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος εἰσῆλθον καὶ ἐκάθησαν ἐν τῇ μεσαίᾳ πύλῃ, Νεργὰλ-σαρεσέρ, Σαμγὰρ-νεβώ, Σαρσεχείμ, Ῥὰβ-σαρείς, Νεργὰλ-σαρεσέρ, Ῥὰβ-μὰγ καὶ πάντες οἱ λοιποὶ ἄρχοντες τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος.
4 Καὶ ὡς εἶδεν αὐτοὺς Σεδεκίας ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα καὶ πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ πολέμου, ἔφυγον καὶ ἐξῆλθον τὴν νύκτα ἐκ τῆς πόλεως διὰ τῆς ὁδοῦ τοῦ κήπου τοῦ βασιλέως, διὰ τῆς πύλης τῆς μεταξὺ τῶν δύο τειχῶν· καὶ ἐξῆλθε διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς πεδιάδος.
5 Τὸ δὲ στράτευμα τῶν Χαλδαίων κατεδίωξεν ὀπίσω αὐτῶν, καὶ ἔφθασαν τὸν Σεδεκίαν εἰς τὰς πεδιάδας τῆς Ἱεριχώ· καὶ συνέλαβον αὐτὸν καὶ ἀνήγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν Ναβουχοδονόσορ βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος εἰς Ῥιβλά, ἐν γῇ Αἰμάθ, καὶ ἐπρόφερε καταδίκην ἐπ᾿ αὐτόν.
6 Καὶ ἔσφαξεν ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος τοὺς υἱοὺς τοῦ Σεδεκίου ἐν Ῥιβλὰ ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας τοῦ Ἰούδα ἔσφαξεν ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος.
7 Καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ Σεδεκίου ἐξετύφλωσε καὶ ἔδεσεν αὐτὸν μὲ δύο χαλκίνας ἁλύσεις, διὰ νὰ φέρῃ αὐτὸν εἰς τὴν Βαβυλῶνα.
8 Καὶ τὴν οἰκίαν τοῦ βασιλέως καὶ τὰς οἰκίας τοῦ λαοῦ κατέκαυσαν οἱ Χαλδαῖοι ἐν πυρί, καὶ τὰ τείχη τῆς Ἱερουσαλήμ κατηδάφισαν.
9 Τὸ δὲ ὑπόλοιπον τοῦ λαοῦ τὸ ἐναπολειφθὲν ἐν τῇ πόλει καὶ τοὺς προσφυγόντας, οἵτινες προσέφυγον εἰς αὐτόν, καὶ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ λαοῦ τὸ ἐναπολειφθὲν ἔφερεν αἰχμάλωτον εἰς Βαβυλῶνα Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ.
10 Ἐκ δὲ τοῦ λαοῦ τοὺς πτωχοὺς τοὺς μή ἔχοντας μηδὲν ἀφῆκεν ὁ Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ ἐν τῇ γῇ τοῦ Ἰούδα καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς ἀμπελῶνας καὶ ἀγροὺς ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ.
11 Καὶ ἔδωκε διαταγήν Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος περὶ τοῦ Ἱερεμίου εἰς τὸν Νεβουζαραδὰν τὸν ἀρχισωματοφύλακα, λέγων,
12 Λάβε αὐτὸν καὶ ἐπιμελήθητι αὐτοῦ καὶ μή κάμῃς εἰς αὐτὸν κακόν· ἀλλ᾿ ὅπως λαλήσῃ πρὸς σέ, οὕτω κάμε εἰς αὐτόν.
13 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ καὶ ὁ Νεβουσαζβάν, ὁ Ῥὰβ-σαρεὶς καὶ ὁ Νεργὰλ-σαρεσέρ, ὁ Ῥὰβ-μὰγ καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος,
14 ἀπέστειλαν καὶ ἔλαβον τὸν Ἱερεμίαν ἐκ τῆς αὐλῆς τῆς φυλακῆς καὶ παρέδωκαν αὐτὸν εἰς τὸν Γεδαλίαν, υἱὸν τοῦ Ἀχικὰμ υἱοῦ τοῦ Σαφάν, διὰ νὰ φέρῃ αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ· καὶ κατῴκησε μεταξὺ τοῦ λαοῦ.
15 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, ἐνῷ ἦτο κεκλεισμένος ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλακῆς, λέγων,
16 Ὕπαγε καὶ λάλησον πρὸς Ἀβδὲ-μέλεχ τὸν Αἰθίοπα, λέγων, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, ἐγὼ θέλω φέρει τοὺς λόγους μου ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην διὰ κακὸν καὶ οὐχὶ διὰ καλόν· καὶ θέλουσιν ἐκτελεσθῆ ἐνώπιόν σου τὴν ἡμέραν ἐκείνην.
17 Θέλω ὅμως σὲ σώσει ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, καὶ δὲν θέλεις παραδοθῆ εἰς τὴν χεῖρα τῶν ἀνθρώπων, τῶν ὁποίων σὺ φοβεῖσαι τὸ πρόσωπον,
18 διότι ἐξάπαντος θέλω σὲ σώσει καὶ δὲν θέλεις πέσει διὰ μαχαίρας, ἀλλ᾿ ἡ ζωή σου θέλει εἶσθαι ὡς λάφυρον εἰς σέ, ἐπειδή πέποιθας ἐπ᾿ ἐμέ, λέγει Κύριος.
1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς Ἱερεμίαν παρὰ Κυρίου, ἀφοῦ Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν ἀπὸ Ῥαμά, ὅτε εἶχε λάβει αὐτὸν δεδεμένον μὲ χειρόδεσμα μεταξὺ πάντων τῶν μετοικισθέντων ἀπὸ Ἱερουσαλήμ καὶ Ἰούδα, οἵτινες ἐφέροντο αἰχμάλωτοι εἰς τὴν Βαβυλῶνα.
2 Καὶ ἐπίασεν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ τὸν Ἱερεμίαν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐλάλησε τὰ κακὰ ταῦτα ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον.
3 Καὶ ἐπέφερεν αὐτὰ ὁ Κύριος καὶ ἔκαμε καθὼς εἶπεν· ἐπειδή ἡμαρτήσατε εἰς τὸν Κύριον καὶ δὲν ὑπηκούσατε εἰς τὴν φωνήν αὐτοῦ, διὰ τοῦτο ἔγεινεν εἰς ἐσᾶς τὸ πρᾶγμα τοῦτο.
4 Καὶ τώρα ἰδού, σὲ ἔλυσα σήμερον ἐκ τῶν χειροδέσμων τῶν ἐπὶ τῶν χειρῶν σου· ἐὰν φαίνηται εἰς σὲ καλὸν νὰ ἔλθῃς μετ᾿ ἐμοῦ εἰς τὴν Βαβυλῶνα, ἐλθέ, καὶ ἐγὼ θέλω σὲ περιποιηθῆ· ἀλλ᾿ ἐὰν φαίνηται εἰς σὲ κακὸν νὰ ἔλθῃς μετ᾿ ἐμοῦ εἰς τὴν Βαβυλῶνα, μεῖνον· ἰδού, πᾶς ὁ τόπος εἶναι ἔμπροσθέν σου· ὅπου σοὶ φαίνεται καλὸν καὶ ἀρεστὸν νὰ ὑπάγῃς, ἐκεῖ ὕπαγε.
5 Καὶ ἐπειδή δὲν ἐστρέφετο, Ἐπίστρεψον λοιπόν, εἶπε, πρὸς τὸν Γεδαλίαν, υἱὸν τοῦ Ἀχικὰμ υἱοῦ τοῦ Σαφάν, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος κατέστησεν ἐπὶ τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα, καὶ κατοίκησον μετ᾿ αὐτοῦ μεταξὺ τοῦ λαοῦ· ἤ ὕπαγε ὅπου σοὶ φαίνεται ἀρεστὸν νὰ ὑπάγῃς. Καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ ζωοτροφίας καὶ δῶρα καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτόν.
6 Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἱερεμίας πρὸς Γεδαλίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχικὰμ εἰς Μισπὰ καὶ κατῴκησε μετ᾿ αὐτοῦ μεταξὺ τοῦ λαοῦ τοῦ ἐναπολειφθέντος ἐν τῇ γῇ.
7 Ἀκούσαντες δὲ πάντες οἱ ἀρχηγοὶ τῶν στρατευμάτων τῶν ἐν τῷ ἀγρῷ, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν, ὅτι ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος κατέστησε Γεδαλίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχικὰμ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἔτι ἐνεπιστεύθη εἰς αὐτὸν ἄνδρας καὶ γυναῖκας καὶ παιδία καὶ ἐκ τῶν πτωχῶν τῆς γῆς, ἐκ τῶν μή μετοικισθέντων εἰς τὴν Βαβυλῶνα,
8 ἦλθον πρὸς τὸν Γεδαλίαν εἰς Μισπὰ καὶ Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς τοῦ Νεθανίου καὶ Ἰωανὰν καὶ Ἰωνάθαν οἱ υἱοὶ τοῦ Καρηὰ καὶ Σεραΐας ὁ υἱὸς τοῦ Τανουμὲθ καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰωφή τοῦ Νετωφαθίτου καὶ Ἰεζανίας υἱὸς Μααχαθίτου τινός, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν.
9 Καὶ ὥμοσε πρὸς αὐτοὺς Γεδαλίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχικὰμ υἱοῦ τοῦ Σαφὰν καὶ πρὸς τοὺς ἄνδρας αὐτῶν, λέγων, Μή φοβεῖσθε νὰ ἦσθε δοῦλοι τῶν Χαλδαίων· κατοικήσατε ἐν τῇ γῇ καὶ δουλεύετε εἰς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος καὶ θέλει εἶσθαι καλὸν εἰς ἐσᾶς.
10 Ἐγὼ δέ, ἰδού, θέλω κατοικήσει ἐν Μισπά, διὰ νὰ παρίσταμαι ἐνώπιον τῶν Χαλδαίων, οἵτινες θέλουσιν ἐλθεῖ πρὸς ἡμᾶς· καὶ σεῖς συνάξατε οἶνον καὶ ὀπωρικὰ καὶ ἔλαιον καὶ βάλετε αὐτὰ εἰς τὰ ἀγγεῖά σας καὶ κατοικήσατε ἐν ταῖς πόλεσιν ὑμῶν, τὰς ὁποίας κρατεῖτε.
11 Παρομοίως πάντες οἱ Ἰουδαῖοι οἱ ἐν Μωὰβ καὶ οἱ μεταξὺ τῶν υἱῶν Ἀμμών καὶ οἱ ἐν Ἐδὼμ καὶ οἱ ἐν πᾶσι τοῖς τόποις, ὅτε ἤκουσαν ὅτι ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἀφῆκεν ὑπόλοιπον εἰς τὸν Ἰούδαν καὶ ὅτι κατέστησεν ἐπ᾿ αὐτοὺς Γεδαλίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχικὰμ υἱοῦ τοῦ Σαφάν,
12 τότε ἐπέστρεψαν πάντες οἱ Ἰουδαῖοι ἐκ πάντων τῶν τόπων ὅπου ἦσαν διεσπαρμένοι καὶ ἦλθον εἰς τὴν γῆν τοῦ Ἰούδα, πρὸς τὸν Γεδαλίαν εἰς Μισπά, καὶ ἐσύναξαν οἶνον καὶ ὀπωρικὰ πολλὰ σφόδρα.
13 Ὁ δὲ Ἰωανὰν ὁ υἱὸς τοῦ Καρηὰ καὶ πάντες οἱ ἀρχηγοὶ τῶν στρατευμάτων τῶν ἐν τῷ ἀγρῷ ἦλθον πρὸς τὸν Γεδαλίαν εἰς Μισπά,
14 καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Ἐξεύρεις τῳόντι ὅτι ὁ Βααλεὶς ὁ βασιλεὺς τῶν υἱῶν Ἀμμὼν ἀπέστειλε τὸν Ἰσμαήλ τὸν υἱὸν τοῦ Νεθανίου διὰ νὰ σὲ φονεύσῃ; Ἀλλ᾿ ὁ Γεδαλίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχικὰμ δὲν ἐπίστευσεν εἰς αὐτούς.
15 Τότε Ἰωανὰν ὁ υἱὸς τοῦ Καρηὰ ἐλάλησε κρυφίως πρὸς τὸν Γεδαλίαν ἐν Μισπά, λέγων, Ἄς ὑπάγω τώρα καὶ ἄς πατάξω τὸν Ἰσμαήλ τὸν υἱὸν τοῦ Νεθανίου καὶ οὐδεὶς θέλει μάθει αὐτὸ· διὰ τί νὰ σὲ φονεύσῃ καὶ οὕτω πάντες οἱ Ἰουδαῖοι, οἱ συνηγμένοι περὶ σέ, νὰ διασκορπισθῶσι καὶ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ Ἰούδα νὰ ἀπολεσθῆ;
16 Ἀλλ᾿ ὁ Γεδαλίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχικὰμ εἶπε πρὸς Ἰωανὰν τὸν υἱὸν τοῦ Καρηά, Μή κάμῃς τὸ πρᾶγμα τοῦτο, διότι ψευδῆ λέγεις περὶ τοῦ Ἰσμαήλ.
1 Καὶ ἐν τῷ ἑβδόμῳ μηνὶ ὁ Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς τοῦ Νεθανίου, υἱοῦ τοῦ Ἐλισαμά, ἐκ τοῦ βασιλικοῦ σπέρματος καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων τοῦ βασιλέως, καὶ δέκα ἄνδρες μετ᾿ αὐτοῦ, ἦλθον πρὸς τὸν Γεδαλίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχικὰμ εἰς Μισπά· καὶ συνέφαγον ἐκεῖ ἄρτον ἐν Μισπά.
2 Καὶ ἐσηκώθη Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς τοῦ Νεθανίου καὶ οἱ δέκα ἄνδρες οἱ ὄντες μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐπάταξαν τὸν Γεδαλίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχικὰμ υἱοῦ τοῦ Σαφὰν διὰ ῥομφαίας καὶ ἐθανάτωσαν αὐτόν, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος εἶχε καταστήσει ἐπὶ τὴν γῆν.
3 Καὶ πάντας τοὺς Ἰουδαίους τοὺς ὄντας μετ᾿ αὐτοῦ, μετὰ τοῦ Γεδαλίου ἐν Μισπά, καὶ τοὺς Χαλδαίους τοὺς εὑρεθέντας ἐκεῖ, ἄνδρας πολεμιστάς, ἐπάταξεν ὁ Ἰσμαήλ.
4 Καὶ τὴν δευτέραν ἡμέραν, ἀφοῦ ἐθανάτωσε τὸν Γεδαλίαν, καὶ οὐδεὶς εἶχε μάθει αὐτὸ,
5 τότε τινὲς ἀπὸ Συχέμ, ἀπὸ Σηλὼ καὶ ἀπὸ Σαμαρείας, ὀγδοήκοντα ἄνδρες, ἐξυρισμένοι τοὺς πώγωνας καὶ διεσχισμένοι τὰ ἱμάτια καὶ μὲ ἐντομὰς εἰς τὸ σῶμα, ἤρχοντο μετὰ προσφορᾶς καὶ λιβανίου ἐν τῇ χειρὶ αὑτῶν, διὰ νὰ φέρωσιν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
6 Καὶ ἐξῆλθεν Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς τοῦ Νεθανίου εἰς ἀπάντησιν αὐτῶν ἐκ Μισπά, κλαίων ἐνῷ ἐπορεύετο· καὶ ὅτε ἀπήντησεν αὐτούς, εἶπε πρὸς αὐτούς, Εἰσέλθετε πρὸς Γεδαλίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχικάμ.
7 Καὶ ὅτε ἦλθον εἰς τὸ μέσον τῆς πόλεως, Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς τοῦ Νεθανίου ἔσφαξεν αὐτοὺς καὶ ἔρριψεν εἰς τὸ μέσον τοῦ λάκκου, αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ.
8 Δέκα ὅμως ἄνδρες εὑρέθησαν μεταξὺ αὐτῶν καὶ εἶπον πρὸς τὸν Ἰσμαήλ, Μή μᾶς θανατώσῃς, διότι ἔχομεν θησαυροὺς ἐν τῷ ἀγρῷ, σῖτον καὶ κριθήν καὶ ἔλαιον καὶ μέλι. Οὕτως ἐκρατήθη καὶ δὲν ἐθανάτωσεν αὐτοὺς μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν.
9 Ὁ δὲ λάκκος, εἰς τὸν ὁποῖον ὁ Ἰσμαήλ ἔρριψε πάντα τὰ πτώματα τῶν ἀνδρῶν, τοὺς ὁποίους ἐπάταξεν ἐξ αἰτίας τοῦ Γεδαλίου, ἦτο ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς Ἀσὰ εἶχε κάμει ὑπὸ φόβου τοῦ Βαασὰ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ· τοῦτον ὁ Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς τοῦ Νεθανίου ἐγέμισεν ἀπὸ τῶν θανατωθέντων.
10 Καὶ ἠχμαλώτισεν ὁ Ἰσμαήλ ἅπαν τὸ ὑπόλοιπον τοῦ λαοῦ τὸ ἐν Μισπά, τὰς θυγατέρας τοῦ βασιλέως καὶ πάντα τὸν λαὸν τὸν ἐναπολειφθέντα ἐν Μισπά, τὸν ὁποῖον Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ εἶχεν ἐμπιστευθῆ εἰς τὸν Γεδαλίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχικάμ· καὶ ἠχμαλώτισεν αὐτὰ ὁ Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς τοῦ Νεθανίου καὶ ἀνεχώρησε, διὰ νὰ περάσῃ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἀμμών.
11 Καὶ ὅτε ἤκουσεν Ἰωανὰν ὁ υἱὸς τοῦ Καρηὰ καὶ πάντες οἱ ἀρχηγοὶ τῶν στρατευμάτων οἱ μετ᾿ αὐτοῦ πάντα τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς τοῦ Νεθανίου,
12 ἔλαβον πάντας τοὺς ἄνδρας καὶ ὑπῆγαν νὰ πολεμήσωσι μὲ τὸν Ἰσμαήλ τὸν υἱὸν τοῦ Νεθανίου· καὶ εὕρηκαν αὐτὸν πλησίον τῶν πολλῶν ὑδάτων τῶν ἐν Γαβαών.
13 Καὶ ὡς εἶδε πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετὰ τοῦ Ἰσμαήλ Ἰωανὰν τὸν υἱὸν τοῦ Καρηὰ καὶ πάντας τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν στρατευμάτων τῶν μετ᾿ αὐτοῦ, ἐχάρησαν.
14 Καὶ ἐστράφησαν πᾶς ὁ λαός, τὸν ὁποῖον ὁ Ἰσμαήλ χμαλώτισεν ἀπὸ Μισπά, καὶ ἐπέστρεψαν καὶ ὑπῆγαν μετὰ τοῦ Ἰωανὰν υἱοῦ τοῦ Καρηά.
15 Ἀλλ᾿ ὁ Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς τοῦ Νεθανίου ἐξέφυγεν ἀπὸ τοῦ Ἰωανὰν μετὰ ὀκτὼ ἀνδρῶν καὶ ὑπῆγε πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἀμμών.
16 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἰωανὰν ὁ υἱὸς τοῦ Καρηὰ καὶ πάντες οἱ ἀρχηγοὶ τῶν στρατευμάτων οἱ μετ᾿ αὐτοῦ, ἅπαν τὸ ὑπόλοιπον τοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον ἠλευθέρωσεν ἀπὸ τοῦ Ἰσμαήλ υἱοῦ τοῦ Νεθανίου, ἀπὸ Μισπά, ἀφοῦ ἐπάταξε Γεδαλίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχικάμ, τοὺς δυνατοὺς ἄνδρας τοῦ πολέμου καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδία καὶ τοὺς εὐνούχους, τοὺς ὁποίους ἠχμαλώτισεν ἀπὸ Γαβαών,
17 καὶ ὑπῆγαν καὶ κατῴκησαν ἐν τῇ κατοικίᾳ τοῦ Χιμάμ, τῇ πλησίον τῆς Βηθλεέμ, διὰ νὰ ὑπάγωσι νὰ εἰσέλθωσιν εἰς τὴν Αἴγυπτον,
18 ἐξ αἰτίας τῶν Χαλδαίων· διότι ἐφοβήθησαν ἀπὸ αὐτούς, ἐπειδή ὁ Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς τοῦ Νεθανίου ἐπάταξε τὸν Γεδαλίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχικάμ, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος κατέστησεν ἐπὶ τὴν γῆν.
1 Καὶ προσῆλθον πάντες οἱ ἀρχηγοὶ τῶν στρατευμάτων καὶ Ἰωανὰν ὁ υἱὸς τοῦ Καρηὰ καὶ Ἰεζανίας ὁ υἱὸς τοῦ Ὠσαΐου καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου,
2 καὶ εἶπον πρὸς Ἱερεμίαν τὸν προφήτην, Ἄς γείνῃ δεκτή, παρακαλοῦμεν, ἡ δέησις ἡμῶν ἐνώπιόν σου, καὶ δεήθητι ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν σου περὶ πάντων τούτων τῶν ἐναπολειφθέντων· διότι ἐμείναμεν ὀλίγοι ἐκ πολλῶν, καθὼς οἱ ὀφθαλμοὶ σου βλέπουσιν ἡμᾶς
3 διὰ νὰ φανερώσῃ εἰς ἡμᾶς Κύριος ὁ Θεὸς σου τὴν ὁδὸν εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ περιπατήσωμεν καὶ τὸ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κάμωμεν.
4 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Ἱερεμίας ὁ προφήτης, Ἤκουσα· ἰδού, θέλω δεηθῆ πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν κατὰ τοὺς λόγους ὑμῶν, καὶ ὁποιονδήποτε λόγον ὁ Κύριος ἀποκριθῇ περὶ ὑμῶν, θέλω ἀναγγείλει πρὸς ὑμᾶς· δὲν θέλω κρύψει οὐδὲν ἀφ᾿ ὑμῶν.
5 Καὶ αὐτοὶ εἶπον πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, Ὁ Κύριος ἄς ἦναι ἀληθής καὶ πιστὸς μάρτυς μεταξὺ ἡμῶν, ὅτι βεβαίως θέλομεν κάμει κατὰ πάντας τοὺς λόγους, καθ᾿ οὕς Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ ἀποστείλῃ πρὸς ἡμᾶς·
6 εἴτε καλὸν καὶ εἴτε κακόν, θέλομεν ὑπακούσει εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, πρὸς τὸν ὁποῖον ἡμεῖς σὲ ἀποστέλλομεν, διὰ νὰ γείνῃ καλὸν εἰς ἡμᾶς, ὅταν ὑπακούσωμεν εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
7 Καὶ μετὰ δέκα ἡμέρας ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἱερεμίαν.
8 Καὶ ἐκάλεσε τὸν Ἰωανὰν τὸν υἱὸν τοῦ Καρηὰ καὶ πάντας τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν στρατευμάτων τοὺς μετ᾿ αὐτοῦ καὶ πάντα τὸν λαόν, ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου,
9 καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, πρὸς τὸν ὁποῖον μὲ ἀπεστείλατε διὰ νὰ ὑποβάλω τὴν δέησιν ὑμῶν ἐνώπιον αὐτοῦ·
10 Ἐὰν ἐξακολουθῆτε νὰ κατοικῆτε ἐν τῇ γῇ ταύτῃ, τότε θέλω σᾶς οἰκοδομήσει καὶ δὲν θέλω σᾶς κατακρημνίσει, καὶ θέλω σᾶς φυτεύσει καὶ δὲν θέλω σᾶς ἐκριζώσει, διότι μετενόησα διὰ τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον ἔκαμα εἰς ἐσᾶς.
11 Μή φοβηθῆτε ἀπὸ τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, ἀπὸ τοῦ ὁποίου τώρα φοβεῖσθε· μή φοβηθῆτε ἀπ᾿ αὐτοῦ, λέγει Κύριος, διότι ἐγὼ εἶμαι μεθ᾿ ὑμῶν, διὰ νὰ σώσω ὑμᾶς καὶ νὰ ἐλευθερώσω ὑμᾶς ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ.
12 Καὶ θέλω δώσει οἰκτιρμοὺς εἰς ὑμᾶς, διὰ νὰ οἰκτείρῃ ὑμᾶς καὶ νὰ ἐπιστρέψῃ ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν.
13 Ἀλλ᾿ ἐὰν σεῖς λέγητε, Δὲν θέλομεν κατοικήσει ἐν τῇ γῆ ταύτῃ, μή ὑπακούοντες εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν,
14 λέγοντες, Οὐχί· ἀλλὰ θέλομεν εἰσέλθει εἰς τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου, ὅπου δὲν θέλομεν βλέπει πόλεμον, καὶ ἦχον σάλπιγγος δὲν θέλομεν ἀκούει, καὶ ἀπὸ ἄρτον δὲν θέλομεν πεινάσει, καὶ ἐκεῖ θέλομεν κατοικήσει·
15 διὰ τοῦτο, ἀκούσατε τώρα τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, σεῖς οἱ ὑπόλοιποι τοῦ Ἰούδα· οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἐὰν σεῖς προσηλώσητε τὸ πρόσωπόν σας εἰς τὸ νὰ εἰσέλθητε εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ ὑπάγητε νὰ παροικήσητε ἐκεῖ,
16 τότε ἡ μάχαιρα, τὴν ὁποίαν σεῖς φοβεῖσθε, θέλει σᾶς φθάσει ἐκεῖ ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου· καὶ ἡ πεῖνα, ἀπὸ τῆς ὁποίας σεῖς τρομάζετε, θέλει εἶσθαι προσκεκολλημένη ὀπίσω σας ἐκεῖ ἐν τῇ Αἰγύπτῳ, καὶ ἐκεῖ θέλετε ἀποθάνει·
17 καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ προσηλώσαντες τὸ πρόσωπον αὑτῶν εἰς τὸ νὰ ὑπάγωσιν εἰς τὴν Αἴγυπτον διὰ νὰ παροικήσωσιν ἐκεῖ, θέλουσιν ἀποθάνει ἐν μαχαίρᾳ, ἐν πείνῃ καὶ ἐν λοιμῷ· καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν θέλει μείνει ἤ ἐκφύγει ἀπὸ τοῦ κακοῦ, τὸ ὁποῖον ἐγὼ θέλω φέρει ἐπ᾿ αὐτούς.
18 Διότι οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Καθὼς ὁ θυμὸς μου καὶ ἡ ὀργή μου ἐξεχύθησαν ἐπὶ τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, οὕτως ἡ ὀργή μου θέλει ἐκχυθῆ ἐφ᾿ ὑμᾶς, ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν Αἴγυπτον· καὶ θέλετε εἶσθαι εἰς βδέλυγμα καὶ εἰς θάμβος καὶ εἰς κατάραν καὶ εἰς ὄνειδος· καὶ δὲν θέλετε ἰδεῖ πλέον τὸν τόπον τοῦτον.
19 Ὁ Κύριος εἶπε περὶ ὑμῶν, ὦ ὑπόλοιποι τοῦ Ἰούδα, Μή ὑπάγητε εἰς τὴν Αἴγυπτον· γνωρίσατε καλῶς ὅτι σήμερον διεμαρτυρήθην ἐναντίον σας.
20 Διότι σεῖς ἐδολιεύθητε ἐν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν, ὅτε μὲ ἀπεστείλατε πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, λέγοντες, Δεήθητι ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν· καὶ κατὰ πάντα ὅσα λαλήσῃ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, οὕτως ἀπάγγειλον πρὸς ἡμᾶς καὶ θέλομεν κάμει.
21 Καὶ ἀπήγγειλα σήμερον πρὸς ἐσᾶς· καὶ δὲν ὑπηκούσατε εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν οὐδὲ εἰς πάντα, διὰ τὰ ὁποῖα μὲ ἀπέστειλε πρὸς ἐσᾶς.
22 Τώρα λοιπὸν ἐξεύρετε βεβαίως, ὅτι θέλετε ἀποθάνει ἐν μαχαίρᾳ, ἐν πείνῃ καὶ ἐν λοιμῷ, ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐπιθυμεῖτε νὰ ὑπάγητε διὰ νὰ παροικήσητε ἐκεῖ.
1 Καὶ ὅτε ἔπαυσεν ὁ Ἱερεμίας λαλῶν πρὸς πάντα τὸν λαὸν πάντας τοὺς λόγους Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτῶν, διὰ τοὺς ὁποίους Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν ἀπέστειλεν αὐτὸν πρὸς αὐτούς, πάντας τοὺς λόγους τούτους,
2 τότε ἐλάλησεν Ἀζαρίας ὁ υἱὸς τοῦ Ὠσαΐου καὶ Ἰωανὰν ὁ υἱὸς τοῦ Καρηὰ καὶ πάντες οἱ ὑπερήφανοι ἄνδρες, λέγοντες πρὸς τὸν Ἱερεμίαν· Ψεύδεσαι· Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δὲν σὲ ἀπέστειλε νὰ εἴπῃς, Μή ὑπάγητε εἰς τὴν Αἴγυπτον διὰ νὰ παροικήσητε ἐκεῖ·
3 ἀλλ᾿ ὁ Βαροὺχ ὁ υἱὸς τοῦ Νηρίου σὲ διεγείρει ἐναντίον ἡμῶν, διὰ νὰ μᾶς παραδώσῃς εἰς τὴν χεῖρα τῶν Χαλδαίων, νὰ μᾶς θανατώσωσι καὶ νὰ μᾶς φέρωσιν αἰχμαλώτους εἰς τὴν Βαβυλῶνα.
4 Καὶ δὲν ὑπήκουσεν Ἰωανὰν ὁ υἱὸς τοῦ Καρηὰ καὶ πάντες οἱ ἀρχηγοὶ τῶν στρατευμάτων καὶ πᾶς ὁ λαὸς εἰς τὴν φωνήν τοῦ Κυρίου, νὰ κατοικήσωσιν ἐν γῇ Ἰούδα·
5 ἀλλ᾿ ὁ Ἰωανὰν ὁ υἱὸς τοῦ Καρηὰ καὶ πάντες οἱ ἀρχηγοὶ τῶν στρατευμάτων ἔλαβον πάντας τοὺς ὑπολοίπους τοῦ Ἰούδα, τοὺς ἐπιστρέψαντας ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν, ὅπου εἶχον διασπαρῆ, διὰ νὰ κατοικήσωσιν ἐν γῇ Ἰούδα,
6 τοὺς ἄνδρας καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδία καὶ τὰς θυγατέρας τοῦ βασιλέως καὶ πάντα ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ εἶχεν ἀφήσει μετὰ τοῦ Γεδαλίου υἱοῦ τοῦ Ἀχικάμ υἱοῦ τοῦ Σαφάν, καὶ τὸν Ἱερεμίαν τὸν προφήτην καὶ τὸν Βαροὺχ τὸν υἱὸν τοῦ Νηρίου·
7 καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου· διότι δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνήν τοῦ Κυρίου· καὶ ἦλθον ἕως Τάφνης.
8 Καὶ ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἱερεμίαν ἐν Τάφνης, λέγων,
9 Λάβε εἰς τὴν χεῖρά σου λίθους μεγάλους καὶ κρύψον αὐτοὺς ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν τῶν ἀνδρῶν τῶν Ἰουδαίων ἐν ἀργίλλῳ ἐν τῇ κεραμεικῇ καμίνῳ τῇ πρὸς τὴν εἴσοδον τῆς οἰκίας τοῦ Φαραώ, ἐν Τάφνης·
10 καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, θέλω ἐξαποστείλει καὶ λάβει τὸν Ναβουχοδονόσορ τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος, τὸν δοῦλόν μου, καὶ θέλω θέσει τὸν θρόνον αὐτοῦ ἐπάνω τῶν λίθων τούτων, τοὺς ὁποίους ἔκρυψα· καὶ θέλει ἁπλώσει τὴν βασιλικήν αὑτοῦ σκηνήν ἐπάνω αὐτῶν.
11 Καὶ θέλει ἐλθεῖ καὶ πατάξει τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου καὶ παραδώσει τοὺς μὲν διὰ θάνατον, εἰς θάνατον, τοὺς δὲ διὰ αἰχμαλωσίαν, εἰς αἰχμαλωσίαν, τοὺς δὲ διὰ ῥομφαίαν, εἰς ῥομφαίαν.
12 Καὶ θέλω ἀνάψει πῦρ ἐν ταῖς οἰκίαις τῶν θεῶν τῆς Αἰγύπτου, καὶ τὰς μὲν θέλει κατακαύσει τοὺς δὲ θέλει φέρει εἰς αἰχμαλωσίαν· καὶ θέλει ἐνδυθῆ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου, καθὼς ὁ ποιμήν ἐνδύεται τὸ ἱμάτιον αὑτοῦ, καὶ θέλει ἐξέλθει ἐκεῖθεν ἐν εἰρήνῃ.
13 Καὶ θέλει συντρίψει τὰ εἴδωλα τοῦ οἴκου τοῦ ἡλίου, τοῦ ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου· καὶ τοὺς οἴκους τῶν θεῶν τῶν Αἰγυπτίων θέλει κατακαύσει ἐν πυρί.
1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς τὸν Ἱερεμίαν περὶ πάντων τῶν Ἰουδαίων τῶν κατοικούντων ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, τῶν κατοικούντων ἐν Μιγδὼλ καὶ ἐν Τάφνης καὶ ἐν Νὼφ καὶ ἐν τῇ γῇ Παθρώς, λέγων,
2 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· σεῖς εἴδετε πάντα τὰ κακὰ τὰ ὁποῖα ἐπέφερα ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα, καὶ ἰδού, αὕται ἔρημοι τὴν σήμερον καὶ δὲν ὑπάρχει ὁ κατοικῶν ἐν αὐταῖς,
3 ἐξ αἰτίας τῆς κακίας αὐτῶν, τὴν ὁποίαν ἔπραξαν διὰ νὰ μὲ παροργίσωσιν, ὑπάγοντες νὰ θυμιάζωσι καὶ νὰ λατρεύωσιν ἄλλους θεούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώρισαν αὐτοί, σεῖς, οὐδὲ οἱ πατέρες σας.
4 Καὶ ἀπέστειλα πρὸς ἐσᾶς πάντας τοὺς δούλους μου τοὺς προφήτας, ἐγειρόμενος πρωΐ καὶ ἀποστέλλων, λέγων, Μή πράττετε τὸ βδελυρὸν τοῦτο πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον μισῶ.
5 Ἀλλὰ δὲν ἤκουσαν οὐδὲ ἔκλιναν τὸ τίον αὑτῶν διὰ νὰ ἐπιστρέψωσιν ἀπὸ τῆς κακίας αὑτῶν, ὥστε νὰ μή θυμιάζωσιν εἰς ἄλλους θεούς.
6 Διὰ τοῦτο ἐξεχύθη ἡ ὀργή μου καὶ ὁ θυμὸς μου καὶ ἐξεκαύθη ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν ταῖς πλατείαις τῆς Ἱερουσαλήμ· καὶ ἔγειναν ἔρημοι, ἄβατοι, ὡς τὴν ἡμέραν ταύτην.
7 Καὶ τώρα οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Διὰ τί σεῖς πράττετε τὸ μέγα τοῦτο κακὸν ἐναντίον τῶν ψυχῶν σας, ὥστε νὰ ἀφανίσητε ἀφ᾿ ὑμῶν ἄνδρα καὶ γυναῖκα, νήπιον καὶ θηλάζον, ἐκ μέσου τοῦ Ἰούδα, διὰ νὰ μή μείνῃ εἰς ἐσᾶς ὑπόλοιπον·
8 παροργίζοντές με διὰ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν σας, θυμιάζοντες εἰς ἄλλους θεοὺς ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, ὅπου ἤλθετε νὰ παροικήσητε ἐκεῖ, ὥστε νὰ ἀφανίσητε ἑαυτοὺς καὶ νὰ γείνητε κατάρα καὶ ὄνειδος μεταξὺ πάντων τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς.
9 Μήπως ἐλησμονήσατε τὰς κακίας τῶν πατέρων σας καὶ τὰς κακίας τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα καὶ τὰς κακίας τῶν γυναικῶν αὐτῶν καὶ τὰς κακίας σας καὶ τὰς κακίας τῶν γυναικῶν σας, τὰς ὁποίας ἔπραξαν ἐν τῇ γῇ τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν ταῖς πλατείαις τῆς Ἱερουσαλήμ;
10 Δὲν ἐταπεινώθησαν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης οὐδὲ ἐφοβήθησαν οὐδὲ περιεπάτησαν ἐν τῷ νόμῳ μου καὶ ἐν τοῖς διατάγμασί μου, τὰ ὁποῖα ἔθεσα ἐνώπιόν σας καὶ ἐνώπιον τῶν πατέρων σας.
11 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, ἐγὼ θέλω στήσει τὸ πρόσωπόν μου ἐναντίον ὑμῶν εἰς κακόν, καὶ διὰ νὰ ἐξολοθρεύσω πάντα τὸν Ἰούδαν.
12 Καὶ θέλω λάβει τοὺς ὑπολοίπους τοῦ Ἰούδα, οἵτινες ἔστησαν τὸ πρόσωπον αὑτῶν εἰς τὸ νὰ ὑπάγωσιν εἰς τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ παροικήσωσιν ἐκεῖ, καὶ θέλουσι καταναλωθῆ πάντες ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου· θέλουσι πέσει ἐν μαχαίρᾳ, θέλουσι καταναλωθῆ ἐν πείνῃ· ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν πείνῃ θέλουσιν ἀποθάνει· καὶ θέλουσιν εἶσθαι εἰς βδέλυγμα, εἰς θάμβος καὶ εἰς κατάραν καὶ εἰς ὄνειδος.
13 Διότι θέλω ἐπισκεφθῆ τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ γῆ τῆς Αἰγύπτου, ὡς ἐπεσκέφθην τὴν Ἱερουσαλήμ, ἐν μαχαίρᾳ, ἐν πείνῃ καὶ ἐν λοιμῷ.
14 Καὶ οὐδεὶς ἐκ τῶν ὑπολοίπων τοῦ Ἰούδα, τῶν ἀπελθόντων εἰς τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου διὰ νὰ παροικήσωσιν ἐκεῖ, θέλει ἐκφύγει ἤ διασωθῆ, διὰ νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν γῆν τοῦ Ἰούδα, εἰς τὴν ὁποίαν αὐτοὶ ἔχουσι προσηλωμένην τὴν ψυχήν αὑτῶν, διὰ νὰ ἐπιστρέψωσι νὰ κατοικήσωσιν ἐκεῖ· διότι δὲν θέλουσιν ἐπιστρέψει, εἰμή οἱ διασεσωσμένοι.
15 Καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ γνωρίζοντες ὅτι αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἐθυμίαζον εἰς ἄλλους θεούς, καὶ πᾶσαι αἱ γυναῖκες αἱ παρεστῶσαι, σύναξις μεγάλη, καὶ πᾶς ὁ λαὸς οἱ κατοικοῦντες ἐν τῇ γῆ τῆς Αἰγύπτου, ἐν Παθρώς, ἀπεκρίθησαν πρὸς τὸν Ἱερεμίαν, λέγοντες,
16 Περὶ τοῦ λόγου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησας πρὸς ἡμᾶς ἐν ὀνόματι Κυρίου, δὲν θέλομεν σοῦ ἀκούσει·
17 ἀλλὰ θέλομεν ἐξάπαντος κάμνει πᾶν πρᾶγμα ἐξερχόμενον ἐκ τοῦ στόματος ἡμῶν, διὰ νὰ θυμιάζωμεν εἰς τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ καὶ νὰ κάμνωμεν σπονδὰς εἰς αὐτήν, καθὼς ἐκάμνομεν, ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν, οἱ βασιλεῖς ἡμῶν καὶ οἱ ἄρχοντες ἡμῶν, ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν ταῖς πλατείαις τῆς Ἱερουσαλήμ· καὶ ἐχορταίνομεν ἄρτον καὶ διεκείμεθα καλῶς καὶ κακὸν δὲν ἐβλέπομεν.
18 Ἀλλ᾿ ἀφ᾿ ὅτου ἐπαύσαμεν θυμιάζοντες εἰς τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ καὶ κάμνοντες σπονδὰς εἰς αὐτήν, ὥστε ἐστερήθημεν πάντων καὶ κατηναλώθημεν ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν πείνῃ.
19 Καὶ ὅτε ἡμεῖς ἐθυμιάζομεν εἰς τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐκάμνομεν σπονδὰς εἰς αὐτήν, μήπως ἄνευ τῶν ἀνδρῶν ἡμῶν ἐκάμνομεν εἰς αὐτήν πέμματα διὰ νὰ προσκυνῶμεν αὐτήν καὶ ἐκάμνομεν εἰς αὐτήν σπονδάς;
20 Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας πρὸς πάντα τὸν λαόν, πρὸς ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας καὶ πρὸς πάντα τὸν λαόν, τοὺς ἀποκριθέντας πρὸς αὐτὸν οὕτω, λέγων,
21 Μήπως τὸ θυμίαμα, τὸ ὁποῖον ἐθυμιάζετε ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν ταῖς πλατείαις τῆς Ἱερουσαλήμ, σεῖς καὶ οἱ πατέρες σας, οἱ βασιλεῖς σας καὶ οἱ ἄρχοντές σας καὶ ὁ λαὸς τοῦ τόπου, δὲν ἐνεθυμήθη αὐτὸ ὁ Κύριος καὶ δὲν ἀνέβη εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ;
22 Ὥστε ὁ Κύριος δὲν ἠδυνήθη πλέον νὰ ὑποφέρῃ, ἐξ αἰτίας τῆς κακίας τῶν ἔργων σας, ἐξ αἰτίας τῶν βδελυγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐπράττετε· ὅθεν ἡ γῆ σας κατεστάθη ἐρήμωσις καὶ θάμβος καὶ κατάρα, ἄνευ κατοίκου, ὡς τὴν ἡμέραν ταύτην.
23 Ἐπειδή ἐθυμιάζετε καὶ ἐπειδή ἡμαρτάνετε εἰς τὸν Κύριον καὶ δὲν ὑπηκούσατε εἰς τὴν φωνήν τοῦ Κυρίου οὐδὲ περιεπατήσατε ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς διατάγμασιν αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς μαρτυρίοις αὐτοῦ, διὰ τοῦτο συνέβη εἰς ἐσᾶς τὸ κακὸν τοῦτο, ὡς τὴν ἡμέραν ταύτην.
24 Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας πρὸς πάντα τὸν λαὸν καὶ πρὸς πάσας τὰς γυναῖκας, Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, πᾶς ὁ Ἰούδας, ὁ ἐν τῇ γῆ τῆς Αἰγύπτου·
25 οὕτως ἐλάλησεν ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, λέγων, Σεῖς καὶ αἱ γυναῖκές σας καὶ ἐλαλήσατε διὰ τοῦ στόματός σας καὶ ἐξετελέσατε διὰ τῆς χειρὸς σας, λέγοντες, Θέλομεν ἐξάπαντος ἐκπληρώσει τὰς εὐχὰς ἡμῶν, τὰς ὁποίας ηὐχήθημεν, νὰ θυμιάζωμεν εἰς τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ καὶ νὰ κάμνωμεν σπονδὰς εἰς αὐτήν· ἐξάπαντος λοιπὸν θέλετε ἐκπληρώσει τὰς εὐχὰς σας καὶ ἐξάπαντος θέλετε ἐκτελέσει τὰς εὐχὰς σας.
26 Διὰ τοῦτο ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, πᾶς ὁ Ἰούδας, οἱ κατοικοῦντες ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου· Ἰδού, ὥμοσα εἰς τὸ ὄνομά μου τὸ μέγα, λέγει Κύριος, ὅτι τὸ ὄνομά μου δὲν θέλει ὀνομασθῆ πλέον ἐν τῷ στόματι οὐδενὸς ἀνδρὸς τοῦ Ἰούδα, καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου, ὥστε νὰ λέγῃ, Ζῇ Κύριος ὁ Θεός.
27 Ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐπαγρυπνεῖ ἐπ᾿ αὐτοὺς εἰς κακὸν καὶ οὐχὶ εἰς καλόν· καὶ πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ Ἰούδα οἱ ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου θέλουσι καταναλωθῆ ἐν μαχαίρᾳ καὶ ἐν πείνῃ, ἑωσοῦ ἐκλείψωσιν.
28 Οἱ δὲ διασεσωσμένοι ἀπὸ τῆς μαχαίρας, ὀλίγοι τὸν ἀριθμόν, θέλουσιν ἐπιστρέψει ἐκ γῆς Αἰγύπτου εἰς γῆν Ἰούδα· καὶ πάντες οἱ ὑπόλοιποι τοῦ Ἰούδα, οἱ ἀπελθόντες εἰς τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου διὰ νὰ παροικήσωσιν ἐκεῖ, θέλουσι γνωρίσει τίνος λόγος θέλει πληρωθῆ, ὁ ἐμός, ἤ αὐτῶν.
29 Καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι σημεῖον εἰς σᾶς, λέγει Κύριος, ὅτι ἐγὼ θέλω σᾶς τιμωρήσει ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, διὰ νὰ γνωρίσητε ὅτι οἱ λόγοι μου θέλουσιν ἐξάπαντος πληρωθῆ ἐναντίον σας εἰς κακόν·
30 οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἐγὼ θέλω παραδώσει τὸν Φαραὼ-οὐαφρή, βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, εἰς τὴν χεῖρα τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν χεῖρα τῶν ζητούντων τὴν ψυχήν αὐτοῦ, καθὼς παρέδωκα τὸν Σεδεκίαν βασιλέα τοῦ Ἰούδα εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ναβουχοδονόσορ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, τοῦ ἐχθροῦ αὐτοῦ καὶ ζητοῦντος τὴν ψυχήν αὐτοῦ.
1 Ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον Ἱερεμίας ὁ προφήτης ἐλάλησε πρὸς τὸν Βαρούχ, τὸν υἱὸν τοῦ Νηρίου, ὅτε ἔγραψε τοὺς λόγους τούτους ἐν βιβλίῳ ἐκ στόματος τοῦ Ἱερεμίου, ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει τοῦ Ἰωακεὶμ υἱοῦ τοῦ Ἰωσίου, βασιλέως τοῦ Ἰούδα, λέγων,
2 Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ περὶ σοῦ, Βαρούχ·
3 Εἶπας, Οὐαὶ εἰς ἐμὲ τώρα! διότι ὁ Κύριος ἐπρόσθεσε πόνον ἐπὶ τὴν θλῖψιν μου· ἀπέκαμον ἐν τῷ στεναγμῷ μου καὶ ἀνάπαυσιν δὲν εὑρίσκω.
4 Οὕτω θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτόν· Οὕτω λέγει ὁ Κύριος· Ἰδού, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ᾠκοδόμησα, ἐγὼ θέλω κατεδαφίσει· καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐφύτευσα, ἐγὼ θέλω ἐκριζώσει, καὶ σύμπασαν τὴν γῆν αὐτήν.
5 Καὶ σὺ ζητεῖς εἰς σεαυτὸν μεγάλα; μή ζητῇς· διότι, ἰδού, ἐγὼ θέλω φέρει κακὰ ἐπὶ πᾶσαν σάρκα, λέγει Κύριος, ἀλλὰ τὴν ζωήν σου θέλω δώσει εἰς σὲ ὡς λάφυρον, ἐν πᾶσι τοῖς τόποις ὅπου ὑπάγῃς.
1 Ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ὁ γενόμενος πρὸς τὸν Ἱερεμίαν τὸν προφήτην κατὰ τῶν ἐθνῶν.
2 κατὰ τῆς Αἰγύπτου, κατὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Φαραὼ-νεχαὼ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου, ἥτις ἦτο παρὰ τὸν ποταμὸν Εὐφράτην ἐν Χαρκεμίς, τὴν ὁποίαν ἐπάταξε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει τοῦ Ἰωακείμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσίου, βασιλέως τοῦ Ἰούδα.
3 Ἀναλάβετε ἀσπίδα καὶ θυρεὸν καὶ προσέλθετε εἰς πόλεμον.
4 Ζεύξατε τοὺς ἵππους καὶ ἀνάβητε, ἱππεῖς, καὶ παραστάθητε μὲ περικεφαλαίας· στιλβώσατε τὰς λόγχας, ἐνδύθητε τοὺς θώρακας.
5 Διὰ τί εἶδον αὐτοὺς ἐπτοημένους, τρεπομένους εἰς τὰ ὀπίσω; οἱ δὲ ἰσχυροὶ αὐτῶν συνετρίβησαν καὶ ἔφυγον μετὰ σπουδῆς, χωρὶς νὰ βλέπωσιν εἰς τὰ ὀπίσω· τρόμος πανταχόθεν, λέγει Κύριος.
6 Ὁ ταχὺς ἄς μή ἐκφύγῃ, καὶ ὁ ἰσχυρὸς ἄς μή διασωθῇ· θέλουσι προσκόψει καὶ θέλουσι πέσει πρὸς βορρᾶν, παρὰ τὸν ποταμὸν Εὐφράτην.
7 Τίς οὗτος, ὁ ἀναβαίνων ὡς πλημμύρα, τοῦ ὁποίου τὰ ὕδατα κυλινδοῦνται ὡς ποταμοί;
8 Ἡ Αἴγυπτος ἀναβαίνει ὡς πλημμύρα καὶ τὰ ὕδατα αὐτῆς κυλινδοῦνται ὡς ποταμοί· καὶ λέγει, Θέλω ἀναβῆ· θέλω σκεπάσει τὴν γῆν· θέλω ἀφανίσει τὴν πόλιν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ.
9 Ἀναβαίνετε, ἵπποι, καὶ μαίνεσθε, ἅμαξαι· καὶ ἄς ἐξέλθωσιν οἱ ἰσχυροί, οἱ Αἰθίοπες καὶ οἱ Λίβυες οἱ κρατοῦντες τὴν ἀσπίδα καὶ οἱ Λύδιοι οἱ κρατοῦντες καὶ ἐντείνοντες τόξον.
10 Διότι αὕτη ἡ ἡμέρα εἶναι εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τῶν δυνάμεων, ἡμέρα ἐκδικήσεως, διὰ νὰ ἐκδικηθῆ τοὺς ἐχθροὺς αὑτοῦ· καὶ ἡ μάχαιρα θέλει καταφάγει αὐτοὺς καὶ θέλει χορτασθῆ καὶ μεθυσθῆ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῶν· διότι Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων ἔχει θυσίαν ἐν τῇ γῇ τοῦ βορρᾶ, παρὰ τὸν ποταμὸν Εὐφράτην.
11 Ἀνάβα εἰς Γαλαὰδ καὶ λάβε βάλσαμον, παρθένε, θυγάτηρ τῆς Αἰγύπτου· ματαίως θέλεις πληθύνει τὰ ἰατρικά· θεραπεία δὲν ὑπάρχει διὰ σέ.
12 Τὰ ἔθνη ἤκουσαν τὴν αἰσχύνην σου, καὶ ἡ κραυγή σου ἐνέπλησε τὴν γῆν· διότι ἰσχυρὸς προσέκρουσεν ἐπ᾿ ἰσχυρόν, ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἔπεσον ἀμφότεροι.
13 Ὀ λόγος, τὸν ὁποῖον ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς Ἱερεμίαν τὸν προφήτην, περὶ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ναβουχοδονόσορ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, διὰ νὰ πατάξῃ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου·
14 Ἀναγγείλατε ἐν Αἰγύπτῳ καὶ κηρύξατε ἐν Μιγδὼλ καὶ κηρύξατε ἐν Νὼφ καὶ ἐν Τάφνης· εἴπατε, Παραστάθητι καὶ ἑτοιμάσθητι· διότι ἡ μάχαιρα κατέφαγε τοὺς περὶ σέ.
15 Διὰ τί ἐστρώθησαν κατὰ γῆς οἱ ἀνδρεῖοί σου; δὲν στέκουσι, διότι ὁ Κύριος ἀπέσπρωξεν αὐτούς.
16 Ἐπλήθυνε τοὺς προσκρούοντας, μάλιστα ἔπιπτεν ὁ εἷς ἐπὶ τὸν ἄλλον· καὶ ἔλεγον, Σηκώθητι καὶ ἄς ἐπαναστρέψωμεν εἰς τὸν λαὸν ἡμῶν καὶ εἰς τὴν γῆν τῆς γεννήσεως ἡμῶν ἀπὸ προσώπου τῆς ἐξολοθρευτικῆς μαχαίρας.
17 Ἐβόησαν ἐκεῖ, Φαραώ, ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου, ἀπωλέσθη, ἐπέρασε τὸν διωρισμένον καιρόν.
18 Ζῶ ἐγώ, λέγει ὁ Βασιλεύς, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, Ἐξάπαντος καθὼς τὸ Θαβὼρ εἶναι μεταξὺ τῶν ὀρέων καὶ καθὼς ὁ Κάρμηλος πλησίον τῆς θαλάσσης, οὕτω θέλει ἐλθεῖ ἐκεῖνος.
19 Θυγάτηρ, ἡ κατοικοῦσα ἐν Αἰγύπτῳ, παρασκευάσθητι εἰς αἰχμαλωσίαν· διότι ἡ Νὼφ θέλει ἀφανισθῆ καὶ ἐρημωθῆ, ὥστε νὰ μή ὑπάρχῃ ὁ κατοικῶν.
20 Ἡ Αἴγυπτος εἶναι ὡς δάμαλις ὡραιοτάτη, πλήν ὁ ὄλεθρος ἔρχεται· ἔρχεται ἀπὸ βορρᾶ.
21 Καὶ αὐτοὶ οἱ μισθωτοὶ αὐτῆς εἶναι ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς μόσχοι παχεῖς· διότι καὶ αὐτοὶ ἐστράφησαν, ἔφυγον ὁμοῦ· δὲν ἐστάθησαν, ἐπειδή ἡ ἡμέρα τῆς συμφορᾶς αὐτῶν ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτούς, ὁ καιρὸς τῆς ἐπισκέψεως αὐτῶν.
22 Ἡ φωνή αὐτῆς θέλει ἐξέλθει ὡς ὄφεως· διότι θέλουσι κινηθῆ ἐν δυνάμει καὶ θέλουσιν ἐπέλθει ἐπ᾿ αὐτήν μὲ πελέκεις, ὡς ξυλοκόποι.
23 Θέλουσι κατακόψει τὸ δάσος αὐτῆς, λέγει Κύριος, ἄν καὶ ἦναι ἀμέτρητον· διότι εἶναι κατὰ τὸ πλῆθος ὑπὲρ τὴν ἀκρίδα καὶ ἀναρίθμητοι.
24 Θέλει καταισχυνθῆ ἡ θυγάτηρ τῆς Αἰγύπτου· θέλει παραδοθῆ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ λαοῦ τοῦ βορρᾶ.
25 Ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, λέγει, Ἰδού, θέλω τιμωρήσει τὸ πλῆθος τῆς Νὼ καὶ τὸν Φαραὼ καὶ τὴν Αἴγυπτον καὶ τοὺς θεοὺς αὐτῆς καὶ τοὺς βασιλεῖς αὐτῆς, τὸν Φαραὼ αὐτὸν καὶ τοὺς ἐπ᾿ αὐτὸν θαρροῦντας·
26 καὶ θέλω παραδώσει αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τῶν ζητούντων τὴν ψυχήν αὐτῶν καὶ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ναβουχοδονόσορ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος καὶ εἰς τὴν χεῖρα τῶν δούλων αὐτοῦ· καὶ μετὰ ταῦτα θέλει κατοικηθῆ, καθὼς εἰς τὰς πρότερον ἡμέρας, λέγει Κύριος.
27 Σὺ δὲ μή φοβηθῇς, δοῦλέ μου Ἰακώβ, μηδὲ δειλιάσῃς, Ἰσραήλ· διότι ἰδού, θέλω σὲ σώσει ἀπὸ τοῦ μακρυνοῦ τόπου καὶ τὸ σπέρμα σου ἀπὸ τῆς γῆς τῆς αἰχμαλωσίας αὐτῶν· καὶ ὁ Ἰακὼβ θέλει ἐπιστρέψει καὶ θέλει ἡσυχάσει καὶ ἀναπαυθῆ καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ὁ ἐκφοβῶν.
28 Μή φοβηθῇς σύ, δοῦλέ μου Ἰακώβ, λέγει Κύριος· διότι ἐγὼ εἶμαι μετὰ σοῦ· διότι καὶ ἄν κάμω συντέλειαν πάντων τῶν ἐθνῶν ὅπου σὲ ἔξωσα, εἰς σὲ ὅμως δὲν θέλω κάμει συντέλειαν, ἀλλὰ θέλω σὲ παιδεύσει ἐν κρίσει καὶ δὲν θέλω ὅλως σὲ ἀθωώσει.
1 Ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, ὁ γενόμενος πρὸς Ἱερεμίαν τὸν προφήτην, κατὰ τῶν Φιλισταίων, πρὶν πατάξῃ τὴν Γάζαν ὁ Φαραώ.
2 Οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ὕδατα ἀναβαίνουσιν ἀπὸ βορρᾶ, καὶ θέλουσιν εἶσθαι χείμαρρος πλημμυρῶν, καὶ θέλουσι πλημμυρήσει τὴν γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς, τὴν πόλιν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ· τότε οἱ ἄνθρωποι θέλουσιν ἀναβοήσει καὶ πάντες οἱ κάτοικοι τῆς γῆς θέλουσιν ὀλολύξει.
3 Ὑπὸ τοῦ κρότου τῶν πατημάτων τῶν ὅπλων τῶν ῥωμαλέων αὐτοῦ ἵππων, ὑπὸ τοῦ σεισμοῦ τῶν ἁμαξῶν αὐτοῦ, ὑπὸ τοῦ ἤχου τῶν τροχῶν αὐτοῦ, οἱ πατέρες δὲν θέλουσι στραφῆ πρὸς τὰ τέκνα διὰ τὴν ἀτονίαν τῶν χειρῶν,
4 ἐξ αἰτίας τῆς ἡμέρας τῆς ἐπερχομένης διὰ νὰ ἀπολέσῃ πάντας τοὺς Φιλισταίους, νὰ ἐκκόψῃ ἀπὸ τῆς Τύρου καὶ τῆς Σιδῶνος πάντα ἐναπολειφθέντα βοηθόν· διότι ὁ Κύριος θέλει ἀφανίσει τοὺς Φιλισταίους, τὸ ὑπόλοιπον τῆς νήσου Καφθόρ.
5 Φαλάκρωμα ἦλθεν ἐπὶ τὴν Γάζαν· ἡ Ἀσκάλων ἀπωλέσθη μετὰ τοῦ ὑπολοίπου τῆς κοιλάδος αὐτῶν. Ἕως πότε θέλεις κάμνει ἐντομὰς εἰς σεαυτήν;
6 Ὦ μάχαιρα τοῦ Κυρίου, ἕως πότε δὲν θέλεις ἡσυχάσει; εἴσελθε εἰς τὴν θήκην σου, ἀναπαύθητι καὶ ἡσύχασον.
7 Πῶς νὰ ἡσυχάσῃς; διότι ὁ Κύριος ἔδωκεν εἰς αὐτήν παραγγελίαν κατὰ τῆς Ἀσκάλωνος καὶ κατὰ τῆς παραθαλασσίου· ἐκεῖ διώρισεν αὐτήν.
1 Κατὰ τοῦ Μωάβ. Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Οὐαὶ εἰς τὴν Νεβώ· διότι ἀπωλέσθη· ἡ Κιριαθαΐμ κατῃσχύνθη, ἐκυριεύθη· ἡ Μισγὰβ κατῃσχύνθη καὶ ἐτρόμαξε.
2 δὲν θέλει εἶσθαι πλέον καύχημα εἰς τὸν Μωάβ· ἐν Ἑσεβὼν κακὸν ἐβουλεύθησαν ἐναντίον αὐτῆς· Ἔλθετε καὶ ἄς ἐξαλείψωμεν αὐτήν ἀπὸ τοῦ νὰ ἦναι ἔθνος· καὶ σύ, Μαδμέν, θέλεις κατεδαφισθῆ· μάχαιρα θέλει σὲ καταδιώξει.
3 Φωνή κραυγῆς ἀπὸ Ὀροναΐμ, λεηλασία καὶ σύντριμμα μέγα.
4 Ὁ Μωὰβ συνετρίβη· τὰ παιδία αὐτοῦ ἐξέπεμψαν κραυγήν.
5 Διότι εἰς τὴν ἀνάβασιν τῆς Λουεὶθ θέλει ὑψωθῆ κλαυθμὸς ἐπὶ κλαυθμόν, ἐπειδή εἰς τὴν κατάβασιν τοῦ Ὀροναΐμ ἤκουσαν οἱ ἐχθροὶ κραυγήν συντρίμματος.
6 Φύγετε, σώσατε τὴν ζωήν σας, καὶ γένεσθε ὡς ἀγριομυρίκη ἐν τῇ ἐρήμῳ.
7 Διότι, ἐπειδή ἤλπισας ἐπὶ τὰ ὀχυρώματά σου καὶ ἐπὶ τοὺς θησαυροὺς σου, καὶ σὺ αὐτὸς θέλεις πιασθῆ· καὶ ὁ Χεμὼς θέλει ἐξέλθει εἰς αἰχμαλωσίαν, οἱ ἱερεῖς αὐτοῦ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ ὁμοῦ.
8 Καὶ θέλει ἐλθεῖ ἐπὶ πᾶσαν πόλιν ὁ ἐξολοθρευτής, καὶ πόλις δὲν θέλει ἐκφύγει· ἡ κοιλὰς ὅτι θέλει ἀπολεσθῆ καὶ ἡ πεδινή θέλει ἀφανισθῆ, καθὼς εἶπε Κύριος.
9 Δότε πτέρυγας εἰς τὸν Μωάβ, διὰ νὰ πετάξῃ καὶ νὰ ἐκφύγῃ· διότι αἱ πόλεις αὐτοῦ θέλουσιν ἐρημωθῆ, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ὁ κατοικῶν ἐν αὐταῖς.
10 Ἐπικατάρατος ὁ ποιῶν τὸ ἔργον τοῦ Κυρίου ἀμελῶς· καὶ ἐπικατάρατος ὁ ἀποσύρων τὴν μάχαιραν αὑτοῦ ἀπὸ αἵματος.
11 Ὁ Μωὰβ ἐστάθη ἀτάραχος ἐκ νεότητος αὑτοῦ καὶ ἀνεπαύετο ἐπὶ τὴν τρυγίαν αὑτοῦ καὶ δὲν ἐξεκενώθη ἀπὸ ἀγγεῖον εἰς ἀγγεῖον οὐδὲ ὑπῆγεν εἰς αἰχμαλωσίαν· διὰ τοῦτο ἡ γεῦσις αὐτοῦ ἔμεινεν εἰς αὐτόν, καὶ ἡ ὀσμή αὐτοῦ δὲν μετεβλήθη.
12 Διὰ τοῦτο, ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ θέλω ἀποστείλει ἐπ᾿ αὐτὸν μετατοπιστὰς καὶ θέλουσι μετατοπίσει αὐτόν· καὶ θέλουσιν ἐκκενώσει τὰ ἀγγεῖα αὐτοῦ καὶ συντρίψει τοὺς πίθους αὐτοῦ.
13 Καὶ ὁ Μωὰβ θέλει αἰσχυνθῆ διὰ τὸν Χεμώς, καθὼς σχύνθη ὁ οἶκος Ἰσραήλ διὰ τὴν Βαιθήλ τὴν ἐλπίδα αὑτῶν.
14 Πῶς λέγετε, Ἡμεῖς εἴμεθα ἰσχυροὶ καὶ ἄνδρες δυνατοὶ εἰς πόλεμον;
15 Ὁ Μωὰβ ἐλεηλατήθη, καὶ ἐπυρπολήθησαν αἱ πόλεις αὐτοῦ, καὶ οἱ ἐκλεκτοὶ νέοι αὐτοῦ κατέβησαν εἰς σφαγήν, λέγει ὁ Βασιλεύς, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
16 Ἡ συμφορὰ τοῦ Μωὰβ πλησιάζει νὰ ἔλθῃ, καὶ ἡ θλῖψις αὐτοῦ σπεύδει σφόδρα.
17 Πάντες οἱ κύκλῳ αὐτοῦ, θρηνήσατε αὐτόν· καὶ πάντες οἱ γνωρίζοντες τὸ ὄνομα αὐτοῦ, εἴπατε, Πῶς συνετρίβη ἡ δυνατή ῥάβδος, ἡ ἔνδοξος βακτηρία.
18 Θυγάτηρ, ἡ κατοικοῦσα ἐν Δαιβών, κατάβα ἀπὸ τῆς δόξης καὶ κάθησον ἐν ἀνύδρῳ· διότι ὁ λεηλάτης τοῦ Μωὰβ ἀναβαίνει ἐπὶ σὲ καὶ θέλει ἀφανίσει τὰ ὀχυρώματά σου.
19 Ἡ κατοικοῦσα ἐν Ἀροήρ, στῆθι πλησίον τῆς ὁδοῦ καὶ παρατήρησον· ἐρώτησον τὸν φεύγοντα καὶ τὴν διασωζομένην καὶ εἰπέ, Τὶ ἔγεινεν;
20 Ὁ Μωὰβ κατῃσχύνθη· διότι συνετρίβη· ὀλόλυξον καὶ βόησον. ἀναγγείλατε εἰς Ἀρνὼν ὅτι ὁ Μωὰβ ἐλεηλατήθη,
21 καὶ κρίσις ἦλθεν ἐπὶ τὴν γῆν τῆς πεδινῆς, ἐπὶ Ὡλὼν καὶ ἐπὶ Ἰαασὰ καὶ ἐπὶ Μηφαάθ,
22 καὶ ἐπὶ Δαιβὼν καὶ ἐπὶ Νεβὼ καὶ ἐπὶ Βαὶθ-δεβλαθαΐμ,
23 καὶ ἐπὶ Κιριαθαΐμ καὶ ἐπὶ Βαὶθ-γαμοὺλ καὶ ἐπὶ Βαὶθ-μεών,
24 καὶ ἐπὶ Κεριὼθ καὶ ἐπὶ Βοσόρρα καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις τῆς γῆς Μωάβ, τὰς μακρὰν καὶ τὰς ἐγγύς.
25 Τὸ κέρας τοῦ Μωὰβ συνεθλάσθη καὶ ὁ βραχίων αὐτοῦ συνετρίβη, λέγει Κύριος.
26 Μεθύσατε αὐτόν· διότι ἐμεγαλύνθη κατὰ τοῦ Κυρίου· καὶ ὁ Μωὰβ θέλει κυλισθῆ εἰς τὸν ἐμετὸν αὑτοῦ καὶ θέλει εἶσθαι εἰς γέλωτα καὶ αὐτός.
27 Διότι μήπως ὁ Ἰσραήλ δὲν ἐστάθη γέλως εἰς σέ; μήπως εὑρέθη μεταξὺ κλεπτῶν; διότι ὁσάκις ὁμιλεῖς περὶ αὐτοῦ, σκιρτᾶς ὑπὸ χαρᾶς.
28 Κάτοικοι τοῦ Μωάβ, καταλίπετε τὰς πόλεις καὶ κατοικήσατε ἐν πέτρᾳ καὶ γένεσθε ὡς περιστερὰ φωλεύουσα εἰς τὰ πλάγια τοῦ στόματος τοῦ σπηλαίου.
29 Ἠκούσαμεν τὴν ὑπερηφανίαν τοῦ Μωάβ, τοῦ καθ᾿ ὑπερβολήν ὑπερηφάνου· τὴν ὑψηλοφροσύνην αὐτοῦ καὶ τὴν ἀλαζονείαν αὐτοῦ καὶ τὴν ὑπερηφανίαν αὐτοῦ καὶ τὴν ἔπαρσιν τῆς καρδίας αὐτοῦ.
30 Ἐγὼ γνωρίζω τὴν μανίαν αὐτοῦ, λέγει Κύριος, πλήν οὐχὶ οὕτω· τὰ ψεύδη αὐτοῦ δὲν θέλουσι τελεσφορήσει.
31 Διὰ τοῦτο θέλω ὀλολύξει διὰ τὸν Μωὰβ καὶ θέλω ἀναβοήσει διὰ ὅλον τὸν Μωάβ· θέλουσι θρηνολογήσει διὰ τοὺς ἄνδρας τῆς Κὶρ-ἔρες.
32 Ἄμπελε τῆς Σιβμά, θέλω κλαύσει διὰ σὲ ὑπὲρ τὸν κλαυθμὸν τῆς Ἰαζήρ· τὰ κλήματά σου διεπέρασαν τὴν θάλασσαν, ἔφθασαν ἕως τῆς θαλάσσης τῆς Ἰαζήρ· ὁ λεηλάτης ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸ θέρος σου καὶ ἐπὶ τὸν τρυγητὸν σου.
33 Καὶ χαρὰ καὶ ἀγαλλίασις ἐξηλείφθη ἀπὸ τῆς καρποφόρου πεδιάδος καὶ ἀπὸ τῆς γῆς Μωάβ· καὶ ἀφρεσα τὸν οἶνον ἀπὸ τῶν ληνῶν· οὐδεὶς θέλει ληνοπατήσει ἀλαλάζων· ἀλαλαγμὸς δὲν θέλει ἀκουσθῆ.
34 Διὰ τὴν κραυγήν τῆς Ἐσεβών, ἥτις ἔφθασεν ἕως Ἐλεαλή καὶ ἕως Ἰαάς, αὐτοὶ ἔδωκαν τὴν φωνήν αὑτῶν ἀπὸ Σηγὼρ ἕως Ὀροναΐμ ὡς δάμαλις τριετής· διότι καὶ τὰ ὕδατα τοῦ Νιμρεὶμ θέλουσιν ἐκλείψει.
35 Καὶ θέλω παύσει ἐν τῷ Μωάβ, λέγει Κύριος, τὸν προσφέροντα ὁλοκαύτωμα εἰς τοὺς ὑψηλοὺς τόπους καὶ τὸν θυμιάζοντα εἰς τοὺς θεοὺς αὐτοῦ.
36 Διὰ τοῦτο ἡ καρδία μου θέλει βομβήσει διὰ τὸν Μωὰβ ὡς αὐλὸς καὶ ἡ καρδία μου θέλει βομβήσει ὡς αὐλὸς διὰ τοὺς ἄνδρας τῆς Κὶρ-ἔρες· διότι τὰ ἀποκτηθέντα εἰς αὐτήν ἀγαθὰ ἀπωλέσθησαν.
37 Διότι πᾶσα κεφαλή θέλει εἶσθαι φαλακρὰ καὶ πᾶς πώγων ἐξυρισμένος· ἐπὶ πάσας τὰς χεῖρας θέλουσιν εἶσθαι ἐντομαὶ καὶ ἐπὶ τὴν ὀσφὺν σάκκος.
38 Ἐπὶ πάντα τὰ δώματα τοῦ Μωὰβ καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πλατείας αὐτοῦ θρῆνος θέλει εἶσθαι· διότι συνέτριψα τὸν Μωὰβ ὡς σκεῦος ἐν δὲν ὑπάρχει χάρις, λέγει Κύριος.
39 Ὀλολύξατε, λέγοντες, Πῶς συνετρίβη· πῶς ὁ Μωὰβ ἔστρεψε τὰ νῶτα ἐν καταισχύνῃ· οὕτως ὁ Μωὰβ θέλει εἶσθαι γέλως καὶ φρίκη εἰς πάντας τοὺς περὶ αὐτόν.
40 Διότι οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, θέλει πετάξει ὡς ἀετός, καὶ θέλει ἁπλώσει τὰς πτέρυγας αὑτοῦ ἐπὶ τὸν Μωάβ.
41 Ἡ Κεριὼθ ἐκυριεύθη καὶ τὰ ὀχυρώματα ἐπιάσθησαν, καὶ αἱ καρδίαι τῶν ἰσχυρῶν τοῦ Μωὰβ θέλουσιν εἶσθαι κατ᾿ ἐκείνην τὴν ἡμέραν ὡς καρδία γυναικὸς κοιλοπονούσης.
42 Καὶ ὁ Μωὰβ θέλει ἐξαλειφθῆ ἀπὸ τοῦ νὰ ἦναι λαός, διότι ἐμεγαλύνθη κατὰ τοῦ Κυρίου.
43 Φόβος καὶ λάκκος καὶ παγὶς θέλουσιν εἶσθαι ἐπὶ σέ, κάτοικε τοῦ Μωάβ, λέγει Κύριος.
44 Ὁ ἐκφυγὼν ἀπὸ τοῦ φόβου θέλει πέσει εἰς τὸν λάκκον, καὶ ὁ ἀναβὰς ἐκ τοῦ λάκκου θέλει πιασθῆ ἐν τῇ παγίδι· διότι θέλω φέρει ἐπ᾿ αὐτόν, ἐπὶ τὸν Μωάβ, τὸ ἔτος τῆς ἐπισκέψεως αὐτῶν, λέγει Κύριος.
45 Οἱ φυγόντες ἐστάθησαν ὑπὸ τὴν σκιὰν τῆς Ἑσεβὼν ἠτονημένοι· πῦρ ὅμως θέλει ἐξέλθει ἐξ Ἑσεβὼν καὶ φλὸξ ἐκ μέσου τῆς Σηών, καὶ θέλει καταφάγει τὸ ὅριον τοῦ Μωὰβ καὶ τὴν ἀκρόπολιν τῶν θορυβούντων πολεμιστῶν.
46 Οὐαὶ εἰς σέ, Μωάβ· ὁ λαὸς τοῦ Χεμὼς ἀπωλέσθη· διότι οἱ υἱοὶ σου ἐπιάσθησαν αἰχμάλωτοι καὶ αἱ θυγατέρες σου αἰχμάλωτοι.
47 Ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω ἐπιστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ Μωὰβ ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, λέγει Κύριος. Μέχρι τούτου ἡ κρίσις τοῦ Μωάβ.
1 Περὶ τῶν υἱῶν Ἀμμών. Οὕτω λέγει Κύριος· Μήπως δὲν ἔχει υἱοὺς ὁ Ἰσραήλ; δὲν ἔχει κληρονόμον; διὰ τί ὁ Μαλχὸμ ἐκληρονόμησε τὴν Γὰδ καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ κατοικεῖ ἐν ταῖς πόλεσιν ἐκείνου;
2 Διὰ τοῦτο, ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ θέλω κάμει νὰ ἀκουσθῇ ἐν Ῥαββὰ τῶν υἱῶν Ἀμμὼν θόρυβος πολέμου· καὶ θέλει εἶσθαι σωρὸς ἐρειπίων καὶ αἱ κῶμαι αὐτῆς θέλουσι κατακαυθῆ ἐν πυρί· τότε ὁ Ἰσραήλ θέλει κληρονομήσει τοὺς κληρονομήσαντας αὐτόν, λέγει Κύριος.
3 Ὀλόλυξον, Ἑσεβών, διότι ἡ Γαὶ ἐλεηλατήθη· βοήσατε, αἱ κῶμαι τῆς Ῥαββά, περιζώσθητε σάκκους· θρηνήσατε καὶ περιδράμετε διὰ τῶν φραγμῶν· διότι ὁ Μαλχὸμ θέλει ὑπάγει εἰς αἰχμαλωσίαν, οἱ ἱερεῖς αὐτοῦ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ ὁμοῦ.
4 Διὰ τί καυχᾶσαι εἰς τὰς κοιλάδας; ἡ κοιλὰς σου διέρρευσε, θυγάτηρ ἀποστάτρια, ἥτις ἤλπιζες ἐπὶ τοὺς θησαυροὺς σου, λέγουσα, Τίς θέλει ἐλθεῖ ἐναντίον μου;
5 Ἰδού, ἐγὼ φέρω φόβον ἐπὶ σέ, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ἀπὸ πάντων τῶν περιοίκων σου· καὶ θέλετε διασκορπισθῆ ἕκαστος κατὰ πρόσωπον αὑτοῦ· καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ὁ συνάξων τὸν πλανώμενον.
6 Καὶ μετὰ ταῦτα θέλω ἐπιστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν υἱῶν Ἀμμών, λέγει Κύριος.
7 Περὶ τοῦ Ἐδώμ. Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· δὲν εἶναι πλέον σοφία ἐν Θαιμάν; ἐχάθη ἡ βουλή ἀπὸ τῶν συνετῶν; ἔφυγεν ἡ σοφία αὐτῶν;
8 Φύγετε, στραφῆτε, κάμετε τόπους βαθεῖς διὰ κατοικίαν, κάτοικοι τῆς Δαιδάν· διότι θέλω φέρει ἐπ᾿ αὐτὸν τὸν ὄλεθρον τοῦ Ἡσαῦ, τὸν καιρὸν τῆς ἐπισκέψεως αὐτοῦ.
9 Ἐὰν ἤρχοντο πρὸς σὲ τρυγηταί, δὲν ἤθελον ἀφήσει ἐπιφυλλίδας; ἐὰν κλέπται διὰ νυκτός, ἤθελον ἁρπάσει τὸ ἀρκοῦν εἰς αὐτούς.
10 Ἀλλ᾿ ἐγὼ ἐγύμνωσα τὸν Ἡσαῦ, ἀνεκάλυψα τοὺς κρυψῶνας αὐτοῦ, καὶ δὲν θέλει δυνηθῆ νὰ κρυφθῇ· ἐλεηλατήθη τὸ σπέρμα αὑτοῦ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ οἱ γείτονες αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς δὲν ὑπάρχει.
11 Ἄφες τὰ ὀρφανὰ σου· ἐγὼ θέλω ζωογονήσει αὐτά· καὶ αἱ χῆραί σου ἄς ἐλπίζωσιν ἐπ᾿ ἐμέ.
12 Διότι οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἐκεῖνοι εἰς τοὺς ὁποίους δὲν προσῆκε νὰ πίωσιν ἀπὸ τοῦ ποτηρίου, τῳόντι ἔπιον· καὶ σὺ θέλεις μείνει ὅλως ἀτιμώρητος; δὲν θέλεις μείνει ἀτιμώρητος ἀλλ᾿ ἐξάπαντος θέλεις πίει.
13 Διότι ὥμοσα εἰς ἐμαυτόν, λέγει Κύριος, ὅτι ἡ Βοσόρρα θέλει εἶσθαι εἰς θάμβος, εἰς ὄνειδος, εἰς ἐρήμωσιν καὶ εἰς κατάραν· καὶ πᾶσαι αἱ πόλεις αὐτῆς θέλουσιν εἶσθαι ἔρημοι εἰς τὸν αἰῶνα.
14 Ἤκουσα ἀγγελίαν παρὰ Κυρίου καὶ μηνυτής ἀπεστάλη πρὸς τὰ ἔθνη, λέγων, Συνάχθητε καὶ ἔλθετε ἐναντίον αὐτῆς καὶ σηκώθητε εἰς πόλεμον.
15 Διότι ἰδού, θέλω σὲ κάμει μικρὸν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, εὐκαταφρόνητον μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων.
16 Ἡ τρομερότης σου σὲ ἠπάτησε καὶ ἡ ὑπερηφανία τῆς καρδίας σου, σὺ ὁ κατοικῶν ἐν τοῖς κοιλώμασι τῶν κρημνῶν, ὁ κατέχων τὸ ὕψος τῶν βουνῶν· καὶ ἄν ὑψώσῃς τὴν φωλεὰν σου ὡς ὁ ἀετός, καὶ ἐκεῖθεν θέλω σὲ καταβιβάσει, λέγει Κύριος.
17 Καὶ ὁ Ἐδὼμ θέλει εἶσθαι εἰς θάμβος· πᾶς ὁ διαβαίνων δι᾿ αὐτοῦ θέλει ἐκθαμβηθῆ καὶ θέλει συρίξει ἐπὶ πάσαις ταῖς πληγαῖς αὐτοῦ.
18 Καθὼς κατεστράφησαν τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορρα καὶ τὰ πλησιόχωρα αὐτῶν, λέγει Κύριος, οὕτως ἄνθρωπος δὲν θέλει κατοικήσει ἐκεῖ οὐδὲ υἱὸς ἀνθρώπου θέλει παροικήσει ἐκεῖ.
19 Ἰδού, θέλει ἀναβῆ ὡς λέων ἀπὸ τοῦ φρυάγματος τοῦ Ἰορδάνου ἐναντίον τῆς κατοικίας τοῦ δυνατοῦ· ἀλλ᾿ ἐγὼ ταχέως θέλω ἐκδιώξει τοῦτον ἀπ᾿ αὐτῆς· καὶ ὅστις εἶναι ὁ ἐκλεκτὸς μου, τοῦτον θέλω καταστήσει ἐπ᾿ αὐτήν· διότι τίς ὅμοιός μου; καὶ τίς θέλει ἀντισταθῆ εἰς ἐμέ; καὶ τίς ὁ ποιμήν ἐκεῖνος, ὅστις θέλει σταθῆ κατὰ πρόσωπόν μου;
20 Διὰ τοῦτο ἀκούσατε τὴν βουλήν τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν ἐβουλεύθη κατὰ τοῦ Ἐδώμ, καὶ τοὺς λογισμοὺς αὐτοῦ, τοὺς ὁποίους ἐλογίσθη κατὰ τῶν κατοίκων τῆς Θαιμάν· Ἐξάπαντος καὶ τὰ ἐλάχιστα τοῦ ποιμνίου θέλουσι κατασύρει αὐτούς· ἐξάπαντος ἡ κατοικία αὐτῶν θέλει ἐρημωθῆ μετ᾿ αὐτῶν.
21 Ἀπὸ τοῦ ἤχου τῆς ἁλώσεως αὐτῶν ἐσείσθη ἡ γῆ· ὁ ἦχος τῆς φωνῆς αὐτῆς ἤκούσθη ἐν τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ.
22 Ἰδού, θέλει ἀναβῆ καὶ πετάξει ὡς ἀετός, καὶ θέλει ἁπλώσει τὰς πτέρυγας αὑτοῦ ἐπὶ Βοσόρραν· καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἡ καρδία τῶν ἰσχυρῶν τοῦ Ἐδὼμ θέλει εἶσθαι ὡς καρδία γυναικὸς κοιλοπονούσης.
23 Περὶ τῆς Δαμασκοῦ. Κατῃσχύνθη ἡ Αἰμὰθ καὶ ἡ Ἀρφάδ· διότι ἤκουσαν κακήν ἀγγελίαν· ἀνελύθησαν· ταραχή εἶναι ἐν τῇ θαλάσσῃ· δὲν δύναται νὰ ἡσυχάσῃ.
24 Ἡ Δαμασκὸς παρελύθη, ἐστράφη εἰς φυγήν, καὶ τρόμος κατέλαβεν αὐτήν· ἀγωνία καὶ πόνοι ἐκυρίευσαν αὐτήν ὡς τικτούσης.
25 Πῶς δὲν ἐναπελείφθη ἡ πόλις ἡ εὐκλεής, ἡ πόλις τῆς εὐφροσύνης μου.
26 Διὰ τοῦτο οἱ νέοι αὐτῆς θέλουσι πέσει ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ θέλουσιν ἀπολεσθῆ κατ᾿ ἐκείνην τὴν ἡμέραν, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
27 Καὶ θέλω ἀνάψει πῦρ ἐν τῷ τείχει τῆς Δαμασκοῦ καὶ θέλει καταφάγει τὰ παλάτια τοῦ Βὲν-ἀδάδ.
28 Περὶ τῆς Κηδάρ, καὶ περὶ τῶν βασιλείων τῆς Ἀσώρ, τὰ ὁποῖα ἐπάταξε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος. Οὕτω λέγει Κύριος· Σηκώθητε, ἀνάβητε πρὸς τὴν Κηδὰρ καὶ λεηλατήσατε τοὺς υἱοὺς τῆς ἀνατολῆς.
29 Θέλουσι κυριεύσει τὰς σκηνὰς αὐτῶν καὶ τὰ ποίμνια αὐτῶν· θέλουσι λάβει εἰς ἑαυτοὺς τὰ παραπετάσματα αὐτῶν καὶ πᾶσαν τὴν ἀποσκευήν αὐτῶν καὶ τὰς καμήλους αὐτῶν· καὶ θέλουσι βοήσει πρὸς αὐτούς, Τρόμος πανταχόθεν.
30 Φύγετε, ὑπάγετε μακράν, κάμετε τόπους βαθεῖς διὰ κατοικίαν, κάτοικοι τῆς Ἀσώρ, λέγει Κύριος· διότι Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἐβουλεύθη βουλήν ἐναντίον σας καὶ ἐλογίσθη λογισμοὺς ἐναντίον σας.
31 Σηκώθητε, ἀνάβητε εἰς τὸ ἥσυχον ἔθνος τὸ κατοικοῦν ἐν ἀσφαλείᾳ, λέγει Κύριος· οἵτινες δὲν ἔχουσι πύλας οὐδὲ μοχλοὺς ἀλλὰ κατοικοῦσι μόνοι·
32 καὶ αἱ κάμηλοι αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι λεηλασία καὶ τὸ πλῆθος τῶν κτηνῶν αὐτῶν λάφυρον· καὶ θέλω διασκορπίσει αὐτοὺς εἰς πάντας τοὺς ἀνέμους, πρὸς τοὺς κατοικοῦντας ἐν τοῖς ἀπωτάτοις μέρεσι· καὶ θέλω ἐπιφέρει τὸν ὄλεθρον αὐτῶν ἐκ πάντων τῶν περάτων αὐτῶν, λέγει Κύριος.
33 Καὶ ἡ Ἀσὼρ θέλει εἶσθαι κατοικία θώων, ἔρημος εἰς τὸν αἰῶνα· δὲν θέλει κατοικεῖ ἐκεῖ ἄνθρωπος καὶ δὲν θέλει παροικεῖ ἐν αὐτῇ υἱὸς ἀνθρώπου.
34 Ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, ὁ γενόμενος πρὸς Ἱερεμίαν τὸν προφήτην, κατὰ τῆς Ἐλὰμ ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς βασιλείας τοῦ Σεδεκίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, λέγων,
35 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἰδού, θέλω συντρίψει τὸ τόξον τῆς Ἐλάμ, τὴν ἀρχήν τῆς δυνάμεως αὐτῶν.
36 Καὶ θέλω φέρει ἐπὶ τὴν Ἐλάμ τοὺς τέσσαρας ἀνέμους ἐκ τῶν τεσσάρων ἄκρων τοῦ οὐρανοῦ, καὶ θέλω διασκορπίσει αὐτοὺς εἰς πάντας τούτους τοὺς ἀνέμους· καὶ δὲν θέλει εἶσθαι ἔθνος, ὅπου οἱ δεδιωγμένοι τῆς Ἐλάμ δὲν θέλουσιν ἐλθεῖ.
37 Διότι θέλω κατατρομάξει τὴν Ἐλάμ ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν καὶ ἔμπροσθεν τῶν ζητούντων τὴν ψυχήν αὐτῶν· καὶ θέλω ἐπιφέρει κακὸν ἐπ᾿ αὐτούς, τὸν θυμὸν τῆς ὀργῆς μου, λέγει Κύριος· καὶ θέλω ἀποστείλει τὴν μάχαιραν ὀπίσω αὐτῶν, ἑωσοῦ ἀναλώσω αὐτούς.
38 Καὶ θέλω στήσει τὸν θρόνον μου ἐν Ἐλάμ, καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει ἐκεῖθεν βασιλέα καὶ μεγιστᾶνας, λέγει Κύριος.
39 Πλήν ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις θέλω ἐπιστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν τῆς Ἐλάμ, λέγει Κύριος.
1 Ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε Κύριος κατὰ τῆς Βαβυλῶνος, κατὰ τῆς γῆς τῶν Χαλδαίων, διὰ Ἱερεμίου τοῦ προφήτου.
2 Ἀναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ κηρύξατε καὶ ὑψώσατε σημαίαν· κηρύξατε, μή κρύψητε· εἴπατε, Ἐκυριεύθη ἡ Βαβυλών, κατῃσχύνθη ὁ Βήλ, συνετρίβη ὁ Μερωδάχ· κατῃσχύνθησαν τὰ εἴδωλα αὐτῆς, συνετρίβησαν τὰ βδελύγματα αὐτῆς.
3 Διότι ἀπὸ βορρᾶ ἀναβαίνει ἔθνος ἐναντίον αὐτῆς, τὸ ὁποῖον θέλει καταστήσει τὴν γῆν αὐτῆς ἔρημον, καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ· ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους θέλουσι μετατοπισθῆ, θέλουσι φύγει.
4 Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῶ καιρῷ ἐκείνῳ, λέγει Κύριος, θέλουσιν ἐλθεῖ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, αὐτοὶ καὶ οἱ υἱοὶ Ἰούδα ὁμοῦ, βαδίζοντες καὶ κλαίοντες· θέλουσιν ὑπάγει καὶ ζητήσει Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν.
5 Θέλουσιν ἐρωτήσει περὶ τῆς ὁδοῦ τῆς Σιὼν μὲ τὰ πρόσωπα αὑτῶν πρὸς ἐκεῖ, λέγοντες, Ἔλθετε καὶ ἄς ἑνωθῶμεν μετὰ τοῦ Κυρίου ἐν διαθήκῃ αἰωνίῳ, ἥτις δὲν θέλει λησμονηθῆ.
6 Ὁ λαὸς μου ἔγεινε πρόβατα ἀπολωλότα· οἱ ποιμένες αὐτῶν παρέτρεψαν αὐτούς, περιεπλάνησαν αὐτοὺς εἰς τὰ ὄρη· ὑπῆγαν ἀπὸ ὄρους εἰς βουνόν, ἐλησμόνησαν τὴν μάνδραν αὑτῶν.
7 Πάντες οἱ εὑρίσκοντες αὐτοὺς κατέτρωγον αὐτούς, καὶ οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν εἶπον, Δὲν πταίομεν, διότι ἡμάρτησαν εἰς Κύριον, τὴν κατοικίαν τῆς δικαιοσύνης· ναί, εἰς Κύριον, τὴν ἐλπίδα τῶν πατέρων αὐτῶν.
8 Φύγετε ἐκ μέσου τῆς Βαβυλῶνος καὶ ἐξέλθετε ἐκ τῆς γῆς τῶν Χαλδαίων καὶ γείνετε ὡς κριοὶ ἔμπροσθεν ποιμνίων.
9 Διότι ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐγείρει καὶ ἀναβιβάσει ἐπὶ Βαβυλῶνα συναγωγήν ἐθνῶν μεγάλων ἐκ γῆς βορρᾶ, καὶ θέλουσι παραταχθῆ ἐναντίον αὐτῆς· ἐκεῖθεν θέλει ἁλωθῆ· τὰ βέλη αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι ὡς ἐμπείρου ἰσχυροῦ· δὲν θέλουσιν ἐπιστρέψει κενά.
10 Καὶ ἡ Χαλδαία θέλει εἶσθαι λάφυρον· πάντες οἱ λεηλατοῦντες αὐτήν θέλουσι χορτασθῆ, λέγει Κύριος.
11 Ἐπειδή ηὐφραίνεσθε καὶ ἐκαυχᾶθε, φθορεῖς τῆς κληρονομίας μου, ἐπειδή ἐσκιρτᾶτε ὡς δάμαλις ἐπὶ χλόης καὶ ἐχρεμετίζετε ὡς ῥωμαλέοι ἵπποι,
12 ἡ μήτηρ σας κατῃσχύνθη σφόδρα· ἡ γεννήτριά σας ἐνετράπη· ἰδού, αὐτή θέλει εἶσθαι ἡ ἐσχάτη τῶν ἐθνῶν, ἔρημος, γῆ ξηρὰ καὶ ἄβατος.
13 Ἐξ αἰτίας τῆς ὀργῆς τοῦ Κυρίου δὲν θέλει κατοικηθῆ, ἀλλὰ θέλει ἐρημωθῆ ἅπασα· πᾶς ὁ διαβαίνων διὰ τῆς Βαβυλῶνος θέλει ἐκθαμβηθῆ καὶ συρίξει ἐπὶ πάσαις ταῖς πληγαῖς αὐτῆς.
14 Παρατάχθητε ἐναντίον τῆς Βαβυλῶνος κύκλῳ· πάντες οἱ ἐντείνοντες τόξον, τοξεύσατε κατ᾿ αὐτῆς, μή φείδεσθε βελῶν· διότι ἡμάρτησεν εἰς Κύριον.
15 Ἀλαλάξατε ἐπ᾿ αὐτῇ κύκλῳ· παρέδωκεν ἑαυτήν· ἔπεσαν τὰ θεμέλια αὐτῆς, κατηδαφίσθησαν τὰ τείχη αὐτῆς· διότι τοῦτο εἶναι ἡ ἐκδίκησις τοῦ Κυρίου· ἐκδικήθητε αὐτήν· καθὼς αὐτή ἔκαμε, κάμετε εἰς αὐτήν.
16 Ἐκκόψατε ἀπὸ Βαβυλῶνος τὸν σπείροντα καὶ τὸν κρατοῦντα δρέπανον ἐν καιρῷ θερισμοῦ· ἀπὸ προσώπου τῆς ἐξολοθρευτικῆς μαχαίρας θέλουσιν ἐπιστρέψει ἕκαστος εἰς τὸν λαὸν αὑτοῦ, καὶ θέλουσι φύγει ἕκαστος εἰς τὴν γῆν αὑτοῦ.
17 Ὁ Ἰσραήλ εἶναι πρόβατον πλανώμενον· λέοντες ἐκυνήγησαν αὐτό· πρῶτος ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας κατέφαγεν αὐτόν· καὶ ὕστερον οὗτος ὁ Ναβουχοδονόσορ, ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος, κατεσύντριψε τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ.
18 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, ἐγὼ θέλω τιμωρήσει τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ, καθὼς ἐτιμώρησα τὸν βασιλέα τῆς Ἀσσυρίας.
19 Καὶ θέλω ἀποκαταστήσει τὸν Ἰσραήλ ἐν τῇ κατοικίᾳ αὐτοῦ, καὶ θέλει βόσκεσθαι τὸν Κάρμηλον καὶ τὴν Βασάν, καὶ ἡ ψυχή αὐτοῦ θέλει χορτασθῆ ἐπὶ τὸ ὄρος Ἐφραΐμ καὶ Γαλαάδ.
20 Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, λέγει Κύριος, ἡ ἀνομία τοῦ Ἰσραήλ θέλει ζητηθῆ καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει, καὶ αἱ ἁμαρτίαι τοῦ Ἰούδα καὶ δὲν θέλουσιν εὑρεθῆ· διότι θέλω συγχωρήσει ὅσους ἀφήσω ὑπόλοιπον.
21 Ἀνάβα ἐπὶ τὴν γῆν τῶν καταδυναστῶν, ἐπ᾿ αὐτήν καὶ ἐπὶ τοὺς κατοίκους τῆς Φεκώδ· ἀφάνισον καὶ ἐξολόθρευσον κατόπιν αὐτῶν, λέγει Κύριος, καὶ κάμε κατὰ πάντα ὅσα προσέταξα εἰς σέ.
22 Φωνή πολέμου ἐν τῇ γῆ καὶ σύντριμμα μέγα.
23 Πῶς συνεθλάσθη καὶ συνετρίβη ἡ σφύρα πάσης τῆς γῆς· πῶς ἔγεινεν ἡ Βαβυλών εἰς θάμβος μεταξὺ τῶν ἐθνῶν.
24 Ἔστησα παγίδα εἰς σέ, μάλιστα καὶ ἐπιάσθης, Βαβυλών, καὶ σὺ δὲν ἐγνώρισας· εὑρέθης μάλιστα καὶ συνελήφθης, διότι εἰς τὸν Κύριον ἀντεστάθης.
25 Ὁ Κύριος ἤνοιξε τὴν ὁπλοθήκην αὑτοῦ καὶ ἐξήγαγε τὸ ὅπλα τῆς ὀργῆς αὑτοῦ· διότι τὸ ἔργον τοῦτο ἔχει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων ἐν τῇ γῆ τῶν Χαλδαίων.
26 Ἔλθετε ἐπ᾿ αὐτήν ἀπὸ τῶν περάτων· ἀνοίξατε τὰς ἀποθήκας αὐτῆς· καταστήσατε αὐτήν ὡς σωροὺς καὶ ἐξολοθρεύσατε αὐτήν· ἄς μή μείνῃ ἐξ αὐτῆς ὑπόλοιπον.
27 Σφάξατε πάντας τοὺς μόσχους αὐτῆς· ἄς καταβῶσιν εἰς σφαγήν· οὐαὶ εἰς αὐτούς· διότι ἦλθεν ἡ ἡμέρα αὐτῶν, ὁ καιρὸς τῆς ἐπισκέψεως αὐτῶν.
28 Φωνή φευγόντων καὶ διασωζομένων ἀπὸ τῆς γῆς Βαβυλῶνος, διὰ νὰ ἀναγγείλῃ ἐν Σιὼν τὴν ἐκδίκησιν Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, τὴν ἐκδίκησιν τοῦ ναοῦ αὐτοῦ.
29 Συγκαλέσατε τοὺς τοξότας ἐπὶ Βαβυλῶνα· πάντες οἱ ἐντείνοντες τόξον, στρατοπεδεύσατε κατ᾿ αὐτῆς κύκλῳ· μηδεὶς ἐξ αὐτῆς ἄς μή διασωθῆ· ἀνταπόδοτε εἰς αὐτήν κατὰ τὸ ἔργον αὐτῆς· κατὰ πάντα ὅσα ἔκαμε, κάμετε εἰς αὐτήν· διότι ὑπερηφανεύθη κατὰ τοῦ Κυρίου, κατὰ τοῦ Ἁγίου τοῦ Ἰσραήλ.
30 Διὰ τοῦτο οἱ νέοι αὐτῆς θέλουσι πέσει ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες αὐτῆς οἱ πολεμισταὶ θέλουσιν ἀπολεσθῆ κατ᾿ ἐκείνην τὴν ἡμέραν, λέγει Κύριος.
31 Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου, ὦ ἐπηρμένη, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων· διότι ἦλθεν ἡ ἡμέρα σου, ὁ καιρὸς τῆς ἐπισκέψεώς σου.
32 Καὶ ὁ ἐπηρμένος θέλει προσκόψει καὶ πέσει, καὶ δὲν θέλει ὑπάρχει ὁ ἀναστήσων αὐτόν· καὶ θέλω ἀνάψει πῦρ ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτοῦ καὶ θέλει καταφάγει πάντα τὰ πέριξ αὐτοῦ.
33 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ καὶ οἱ υἱοὶ Ἰούδα κατεδυναστεύθησαν ὁμοῦ· καὶ πάντες οἱ αἰχμαλωτίσαντες αὐτοὺς κατεκράτησαν αὐτούς· ἠρνήθησαν νὰ ἀπολύσωσιν αὐτούς.
34 Πλήν ὁ Λυτρωτής αὐτῶν εἶναι Ἰσχυρός· Κύριος τῶν δυνάμεων τὸ ὄνομα αὐτοῦ· θέλει ἐξάπαντος διαδικάσει τὴν δίκην αὐτῶν, διὰ νὰ ἀναπαύσῃ τὴν γῆν καὶ νὰ ταράξῃ τοὺς κατοίκους τῆς Βαβυλῶνος.
35 Μάχαιρα ἐπὶ τοὺς Χαλδαίους, λέγει Κύριος, καὶ ἐπὶ τοὺς κατοίκους τῆς Βαβυλῶνος καὶ ἐπὶ τοὺς μεγιστᾶνας αὐτῆς καὶ ἐπὶ τοὺς σοφοὺς αὐτῆς.
36 Μάχαιρα ἐπὶ τοὺς ψευδοπροφήτας καὶ θέλουσι παραφρονήσει· μάχαιρα ἐπὶ τοὺς ἰσχυροὺς αὐτῆς καὶ θέλουσι τρομάξει.
37 Μάχαιρα ἐπὶ τοὺς ἵππους αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὰς ἁμάξας αὐτῶν καὶ ἐπὶ πάντα τὸν σύμμικτον λαὸν τὸν ἐν μέσῳ αὐτῆς, καὶ θέλουσιν εἶσθαι ὡς γυναῖκες· μάχαιρα ἐπὶ τοὺς θησαυροὺς αὐτῆς καὶ θέλουσι διαρπαχθῆ.
38 Ξηρασία ἐπὶ τὰ ὕδατα αὐτῆς, καὶ θέλουσι ξηρανθῆ· διότι εἶναι γῆ τῶν γλυπτῶν καὶ ἐμωράνθησαν ἐν τοῖς εἰδώλοις αὑτῶν.
39 Διὰ τοῦτο θηρία καὶ αἴλουροι θέλουσι κατοικήσει ἐκεῖ καὶ στρουθοκάμηλοι θέλουσι κατοικήσει ἐν αὐτῇ καὶ δὲν θέλει κατοικηθῆ πλέον εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ οὐδεὶς θέλει κατασκηνώσει ἐν αὐτῇ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.
40 Καθὼς κατέστρεψεν ὁ Θεὸς τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορρα καὶ τὰ πλησιόχωρα αὐτῶν, λέγει Κύριος, οὕτως ἄνθρωπος δὲν θέλει κατοικήσει ἐκεῖ οὐδὲ υἱὸς ἀνθρώπου θέλει παροικήσει ἐν αὐτῇ.
41 Ἰδού, λαὸς θέλει ἐλθεῖ ἀπὸ βορρᾶ καὶ ἔθνος μέγα, καὶ βασιλεῖς πολλοὶ θέλουσιν ἐγερθῆ ἀπὸ τῶν ἐσχάτων τῆς γῆς.
42 Τόξον καὶ λόγχην θέλουσι κρατεῖ· εἶναι σκληροὶ καὶ ἀνίλεοι· ἡ φωνή αὐτῶν ἤχεῖ ὡς θάλασσα, καὶ ἐπιβαίνουσιν ἐπὶ ἵππους, παρατεταγμένοι ὡς ἄνδρες εἰς πόλεμον, ἐναντίον σου, θυγάτηρ Βαβυλῶνος.
43 Ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος τὴν φήμην αὐτῶν καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ παρελύθησαν· στενοχωρία συνέλαβεν αὐτόν, δίνες ὡς τικτούσης.
44 Ἰδού, θέλει ἀναβῆ ὡς λέων ἀπὸ τοῦ φρυάγματος τοῦ Ἰορδάνου ἐναντίον τῆς κατοικίας τοῦ δυνατοῦ· ἀλλ᾿ ἐγὼ ταχέως θέλω ἐκδιώξει αὐτοὺς ἀπ᾿ αὐτῆς· καὶ ὅστις εἶναι ὁ ἐκλεκτὸς σου, τοῦτον θέλω καταστήσει ἐπ᾿ αὐτήν· διότι τίς ὅμοιός μου; καὶ τίς θέλει ἀντισταθῆ εἰς ἐμέ; καὶ τίς εἶναι ὁ ποιμήν ἐκεῖνος, ὅστις θέλει σταθῆ κατὰ πρόσωπόν μου;
45 Διὰ τοῦτο ἀκούσατε τὴν βουλήν τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν ἐβουλεύθη κατὰ τῆς Βαβυλῶνος, καὶ τοὺς λογισμοὺς αὐτοῦ, τοὺς ὁποίους ἐλογίσθη κατὰ τῆς γῆς τῶν Χαλδαίων· ἐξάπαντος καὶ τὰ ἐλάχιστα τοῦ ποιμνίου θέλουσι κατασύρει αὐτούς· ἐξάπαντος ἡ κατοικία αὐτῶν θέλει ἐρημωθῆ μετ᾿ αὐτῶν.
46 Ἀπὸ τοῦ ἤχου τῆς ἁλώσεως τῆς Βαβυλῶνος ἐσείσθη ἡ γῆ, καὶ ἡ κραυγή ἠκούσθη ἐν τοῖς ἔθνεσι.
1 Οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἐγὼ ἐγείρω ἄνεμον φθοροποιὸν ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα καὶ ἐπὶ τοὺς κατοίκους αὐτῆς τοὺς ὑψώσαντας τὴν καρδίαν αὑτῶν κατ᾿ ἐμοῦ.
2 Καὶ θέλω ἐξαποστείλει ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα λικμητὰς καὶ θέλουσιν ἐκλικμήσει αὐτήν καὶ ἐκκενώσει τὴν γῆν αὐτῆς· διότι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς συμφορᾶς κυκλόθεν θέλουσιν εἶσθαι ἐναντίον αὐτῆς.
3 Τοξότης ἐπὶ τοξότην ἄς ἐντείνῃ τὸ τόξον αὑτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν πεποιθότα ἐπὶ τὸν θώρακα αὑτοῦ· καὶ μή φείδεσθε τοὺς νέους αὐτῆς· ἐξολοθρεύσατε ἅπαν τὸ στράτευμα αὐτῆς.
4 Καὶ οἱ τραυματίαι θέλουσι πέσει ἐν τῇ γῇ τῶν Χαλδαίων καὶ οἱ κατακεκεντημένοι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῆς.
5 Διότι ὁ Ἰσραήλ δὲν ἐγκατελείφθη οὐδὲ ὁ Ἰούδας παρὰ τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ, παρὰ τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων, ἄν καὶ ἡ γῆ αὐτῶν ἐνεπλήσθη ἀνομίας ἐναντίον τοῦ Ἁγίου τοῦ Ἰσραήλ.
6 Φύγετε ἐκ μέσου τῆς Βαβυλῶνος καὶ διασώσατε ἕκαστος τὴν ψυχήν αὑτοῦ· μή ἀπολεσθῆτε ἐν τῇ ἀνομίᾳ αὐτῆς· διότι εἶναι καιρὸς ἐκδικήσεως τοῦ Κυρίου· ἀνταπόδομα αὐτὸς ἀνταποδίδει εἰς αὐτήν.
7 Ἡ Βαβυλών ἐστάθη ποτήριον χρυσοῦν ἐν τῇ χειρὶ τοῦ Κυρίου, μεθύον πᾶσαν τὴν γῆν· ἀπὸ τοῦ οἴνου αὐτῆς ἔπιον τὰ ἔθνη· διὰ τοῦτο τὰ ἔθνη παρεφρόνησαν.
8 Ἔπεσεν ἐξαίφνης ἡ Βαβυλών καὶ συνετρίβη· ὀλολύζετε δι᾿ αὐτήν· λάβετε βάλσαμον διὰ τὸν πόνον αὐτῆς, ἴσως ἰατρευθῆ.
9 Μετεχειρίσθημεν ἰατρικὰ διὰ τὴν Βαβυλῶνα ἀλλὰ δὲν ἰατρεύθη· ἐγκαταλείψατε αὐτήν, καὶ ἄς ἀπέλθωμεν ἕκαστος εἰς τὴν γῆν αὑτοῦ· διότι ἡ κρίσις αὐτῆς ἔφθασεν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ὑψώθη ἕως τοῦ στερεώματος.
10 Ὁ Κύριος ἐφανέρωσε τὴν δικαιοσύνην ἡμῶν· ἔλθετε καὶ ἄς διηγηθῶμεν ἐν Σιὼν τὸ ἔργον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
11 Στιλβώσατε τὰ βέλη· πυκνώσατε τὰς ἀσπίδας· ὁ Κύριος ἤγειρε τὸ πνεῦμα τῶν βασιλέων τῶν Μήδων· διότι ὁ σκοπὸς αὐτοῦ εἶναι ἐναντίον τῆς Βαβυλῶνος, διὰ νὰ ἐξολοθρεύση αὐτήν· ἐπειδή ἡ ἐκδίκησις τοῦ Κυρίου εἶναι ἐκδίκησις τοῦ ναοῦ αὐτοῦ.
12 Ὑψώσατε σημαίαν ἐπὶ τὰ τείχη τῆς Βαβυλῶνος, ἐνδυναμώσατε τὴν φρουράν, στήσατε φυλακάς, ἑτοιμάσατε ἐνέδρας· διότι ὁ Κύριος καὶ ἐβουλεύθη καὶ θέλει ἐκτελέσει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐλάλησεν ἐναντίον τῶν κατοίκων τῆς Βαβυλῶνος.
13 Ὦ ἡ κατοικοῦσα ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν, ἡ πλήρης θησαυρῶν, ἦλθε τὸ τέλος σου, τὸ πέρας τῆς πλεονεξίας σου.
14 Ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων ὥμοσεν εἰς ἑαυτόν, λέγων, Ἐξάπαντος θέλω σὲ γεμίσει ἀπὸ ἀνθρώπων ὡς ἀπὸ ἀκρίδων, καὶ θέλουσιν ἐκπέμψει ἀλαλαγμὸν ἐναντίον σου.
15 Αὐτὸς ἐποίησε τὴν γῆν ἐν τῇ δυνάμει αὑτοῦ, ἐστερέωσε τὴν οἰκουμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὑτοῦ καὶ ἐξέτεινε τοὺς οὐρανοὺς ἐν τῇ συνέσει αὑτοῦ.
16 Ὅταν ἐκπέμπῃ τὴν φωνήν αὑτοῦ, συνίσταται πλῆθος ὑδάτων ἐν οὐρανοῖς, καὶ ἀνάγει νεφέλας ἀπὸ τῶν ἄκρων τῆς γῆς· κάμνει ἀστραπὰς διὰ βροχήν καὶ ἐξάγει ἄνεμον ἐκ τῶν θησαυρῶν αὑτοῦ.
17 Πᾶς ἄνθρωπος ἐμωράνθη ὑπὸ τῆς γνώσεως αὑτοῦ· πᾶς χωνευτής κατῃσχύνθη ἀπὸ τῶν γλυπτῶν· διότι ψεῦδος εἶναι τὸ χωνευτὸν αὐτοῦ καὶ πνοή ἐν αὐτῷ δὲν ὑπάρχει.
18 Ματαιότης ταῦτα, ἔργον πλάνης· ἐν καιρῷ ἐπισκέψεως αὑτῶν θέλουσιν ἀπολεσθῆ.
19 Ἡ μερὶς τοῦ Ἰακὼβ δὲν εἶναι ὡς αὐτά, διότι αὐτὸς εἶναι ὁ πλάσας τὰ πάντα· καὶ ὁ Ἰσραήλ εἶναι ἡ ῥάβδος τῆς κληρονομίας αὐτοῦ· Κύριος τῶν δυνάμεων τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
20 Σὺ ἦσο πέλεκύς μου, ὅπλα πολέμου, καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα ἔθνη καὶ διὰ σοῦ ἐξωλόθρευσα βασίλεια·
21 καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα ἵππον καὶ ἀναβάτην αὐτοῦ, καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα ἅμαξαν καὶ ἀναβάτην αὐτῆς·
22 καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα ἄνδρα καὶ γυναῖκα, καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα γέροντα καὶ νέον, καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα νεανίσκον καὶ παρθένον·
23 καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα ποιμένα καὶ ποίμνιον αὐτοῦ, καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα γεωργὸν καὶ ζεῦγος αὐτοῦ· καὶ διὰ σοῦ συνέτριψα στρατηγοὺς καὶ ἄρχοντας.
24 Καὶ θέλω ἀνταποδώσει ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοίκους τῆς Χαλδαίας πᾶσαν τὴν κακίαν αὐτῶν, τὴν ὁποίαν ἔπραξαν ἐν Σιὼν ἐνώπιόν σας, λέγει Κύριος.
25 Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου, ὄρος φθοροποιόν, λέγει Κύριος, τὸ ὁποῖον φθείρεις πᾶσαν τὴν γῆν· καὶ θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ θέλω σὲ κατακυλίσει ἀπὸ τῶν βράχων καὶ σὲ καταστήσει ὄρος πυρίκαυστον.
26 Καὶ δὲν θέλουσι λάβει ἀπὸ σοῦ λίθον διὰ γωνίαν οὐδὲ λίθον διὰ θεμέλια, ἀλλὰ θέλεις εἶσθαι ἐρήμωσις αἰωνία, λέγει Κύριος.
27 Ὑψώσατε σημαίαν ἐπὶ τὴν γῆν, σαλπίσατε σάλπιγγα ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἑτοιμάσατε ἔθνη κατ᾿ αὐτῆς, παραγγείλατε κατ᾿ αὐτῆς, εἰς τὰ βασίλεια τοῦ Ἀραράτ, τοῦ Μιννὶ καὶ τοῦ Ἀσχενάζ· καταστήσατε ἐπ᾿ αὐτήν ἀρχηγούς· ἀναβιβάσατε ἵππους ὡς ἀκρίδας ὀρθότριχας.
28 Ἑτοιμάσατε κατ᾿ αὐτῆς ἔθνη, τοὺς βασιλεῖς τῶν Μήδων, τοὺς στρατηγοὺς αὐτῆς καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας αὐτῆς καὶ πᾶσαν τὴν γῆν τῆς ἐπικρατείας αὐτῆς.
29 Καὶ ἡ γῆ θέλει σεισθῆ καὶ στενάξει· διότι ἡ βουλή τοῦ Κυρίου θέλει ἐκτελεσθῆ κατὰ τῆς Βαβυλῶνος, διὰ νὰ καταστήσῃ τὴν γῆν τῆς Βαβυλῶνος ἔρημον, ἄνευ κατοίκου.
30 Οἱ ἰσχυροὶ τῆς Βαβυλῶνος ἐξέλιπον ἀπὸ τοῦ νὰ πολεμῶσιν, ἔμειναν ἐν τοῖς ὀχυρώμασιν· ἡ δύναμις αὐτῶν ἐξέλιπεν· ἔγειναν ὡς γυναῖκες· ἔκαυσαν τὰς κατοικίας αὐτῆς· οἱ μοχλοὶ αὐτῆς συνετρίβησαν.
31 Ταχυδρόμος θέλει δράμει εἰς ἀπάντησιν ταχυδρόμου καὶ μηνυτής εἰς ἀπάντησιν μηνυτοῦ, διὰ νὰ ἀναγγείλωσι πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος ὅτι ἡ πόλις αὐτοῦ ἡλώθη ἀπὸ τῶν ἄκρων αὑτῆς,
32 καὶ ὅτι αἱ διαβάσεις ἐπιάσθησαν, καὶ κατέκαυσαν ἐν πυρὶ τοὺς καλαμῶνας, καὶ οἱ ἄνδρες τοῦ πολέμου κατετρόμαξαν.
33 Διότι οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ. Ἡ θυγάτηρ τῆς Βαβυλῶνος εἶναι ὡς ἁλώνιον, καιρὸς εἶναι νὰ καταπατηθῆ· ἔτι ὀλίγον καὶ θέλει ἐλθεῖ ὁ καιρὸς τοῦ θερισμοῦ αὐτῆς.
34 Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος μὲ κατέφαγε, μὲ συνέτριψε, μὲ κατέστησεν ἀγγεῖον ἄχρηστον, μὲ κατέπιεν ὡς δράκων, ἐνέπλησε τὴν κοιλίαν αὑτοῦ ἀπὸ τῶν τρυφερῶν μου, μὲ ἔξωσεν.
35 Ἡ εἰς ἐμὲ καὶ εἰς τὴν σάρκα μου ἀδικία ἄς ἔλθῃ ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα, θέλει εἰπεῖ ἡ κατοικοῦσα τὴν Σιών· καὶ τὸ αἷμά μου ἐπὶ τοὺς κατοίκους τῆς Χαλδαίας, θέλει εἰπεῖ ἡ Ἱερουσαλήμ.
36 Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἐγὼ θέλω διαδικάσει τὴν δίκην σου καὶ θέλω ἐκδικήσει τὴν ἐκδίκησίν σου, καὶ θέλω καταστήσει τὴν θάλασσαν αὐτῆς ξηρὰν καὶ θέλω ξηράνει τὴν πηγήν αὐτῆς.
37 Καὶ ἡ Βαβυλὼν θέλει εἶσθαι εἰς σωρούς, κατοικητήριον θώων, θάμβος καὶ συριγμός, ἄνευ κατοίκου.
38 Θέλουσι βρυχᾶσθαι ὁμοῦ ὡς λέοντες, θέλουσιν ὠρύεσθαι ὡς σκύμνοι λεόντων.
39 Θέλω κάμει αὐτοὺς νὰ θερμανθῶσιν ἐν τοῖς συμποσίοις αὑτῶν, καὶ θέλω μεθύσει αὐτούς, διὰ νὰ εὐθυμήσωσι καὶ νὰ ὑπνώσωσιν ὕπνον αἰώνιον καὶ νὰ μή ἐξυπνήσωσι, λέγει Κύριος.
40 Θέλω καταβιβάσει αὐτοὺς ὡς ἀρνία εἰς σφαγήν, ὡς κριοὺς μετὰ τράγων.
41 Πῶς ἡλώθη ἡ Σησὰχ καὶ ἐθηρεύθη τὸ καύχημα πάσης τῆς γῆς· πῶς ἔγεινεν Βαβυλὼν θάμβος ἐν τοῖς ἔθνεσιν.
42 Ἡ θάλασσα ἀνέβη ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα· κατεκαλύφθη ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν κυμάτων αὐτῆς.
43 Αἱ πόλεις αὐτῆς κατεστάθησαν θάμβος, γῆ ἄνυδρος καὶ ἄβατος γῆ, ἐν ᾗ δὲν κατοικεῖ οὐδεὶς ἄνθρωπος οὐδὲ υἱὸς ἀνθρώπου διέρχεται δι᾿ αὐτῆς.
44 Καὶ θέλω τιμωρήσει τὸν Βήλ ἐν Βαβυλῶνι καὶ ἐκβάλει ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ὅσα κατέπιε· καὶ τὰ ἔθνη δὲν θέλουσι συναχθῆ πλέον πρὸς αὐτόν, καὶ αὐτὸ τὸ τεῖχος τῆς Βαβυλῶνος θέλει πέσει.
45 Λαὲ μου, ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῆς καὶ σώσατε ἕκαστος τὴν ψυχήν αὑτοῦ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ θυμοῦ τοῦ Κυρίου·
46 μήποτε ἡ καρδία σας χαυνωθῆ καὶ φοβηθῆτε ὑπὸ τῆς ἀγγελίας ἥτις θέλει ἀκουσθῆ ἐν τῇ γῆ· θέλει δὲ ἐλθεῖ ἀγγελία τὸ ἕν ἔτος, καὶ μετὰ τοῦτο ἡ ἀγγελία τὸ ἄλλο ἔτος, καὶ καταδυναστεία ἐν τῇ γῇ, ἐξουσιαστής ἐναντίον ἐξουσιαστοῦ.
47 Διὰ τοῦτο, ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι καὶ θέλω κάμει ἐκδίκησιν ἐπὶ τὰ γλυπτὰ τῆς Βαβυλῶνος· καὶ πᾶσα ἡ γῆ αὐτῆς θέλει καταισχυνθῆ καὶ πάντες οἱ τετραυματισμένοι αὐτῆς θέλουσι πέσει ἐν τῷ μέσῳ αὐτῆς.
48 Τότε οἱ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς θέλουσιν ἀλαλάξει ἐπὶ Βαβυλῶνα· διότι οἱ ἐξολοθρευταὶ θέλουσιν ἐλθεῖ ἐπ᾿ αὐτήν ἀπὸ βορρᾶ, λέγει Κύριος.
49 Καθὼς ἡ Βαβυλὼν ἔκαμε τοὺς τετραυματισμένους τοῦ Ἰσραήλ νὰ πέσωσιν, οὕτω καὶ ἐν Βαβυλῶνι θέλουσι πέσει οἱ τετραυματισμένοι πάσης τῆς γῆς.
50 Οἱ ἐκφυγόντες τὴν μάχαιραν, ὑπάγετε, μή στέκεσθε· ἐνθυμήθητε τὸν Κύριον μακρόθεν, καὶ ἡ Ἱερουσαλήμ ἄς ἀναβῇ ἐπὶ τὴν καρδίαν σας.
51 Κατῃσχύνθημεν, διότι ἠκούσαμεν ὀνειδισμόν· αἰσχύνη κατεκάλυψε τὸ πρόσωπον ἡμῶν· διότι εἰσῆλθον ξένοι εἰς τὸ ἁγιαστήριον τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου.
52 Διὰ τοῦτο, ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει Κύριος, καὶ θέλω κάμει ἐκδίκησιν ἐπὶ τὰ γλυπτὰ αὐτῆς· καὶ καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν αὐτῆς οἱ τετραυματισμένοι θέλουσιν οἰμώζει.
53 Καὶ ἄν ἡ Βαβυλὼν ἀναβῇ ἕως τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἄν ὀχυρώσῃ τὸ ὕψος τῆς δυνάμεως αὑτῆς, θέλουσιν ἐλθεῖ παρ᾿ ἐμοῦ ἐξολοθρευταὶ ἐπ᾿ αὐτήν, λέγει Κύριος.
54 Φωνή κραυγῆς ἔρχεται ἀπὸ Βαβυλῶνος καὶ συντριμμὸς μέγας ἐκ γῆς Χαλδαίων,
55 διότι ὁ Κύριος ἐξωλόθρευσε τὴν Βαβυλῶνα καὶ ἠφάνισεν ἐξ αὐτῆς τὴν μεγάλην φωνήν· τὰ δὲ κύματα ἐκείνων ἠχοῦσιν· ὁ θόρυβος τῆς φωνῆς αὐτῶν ἐξακούεται ὡς ὑδάτων πολλῶν·
56 διότι ὁ ἐξολοθρευτής ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτήν, ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα, καὶ οἱ δυνατοὶ αὐτῆς συνελήφθησαν, τὰ τόξα αὐτῶν συνετρίβησαν· ἐπειδή Κύριος ὁ Θεὸς τῶν ἀνταποδόσεων θέλει ἐξάπαντος κάμει ἀνταπόδοσιν.
57 Καὶ θέλω μεθύσει τοὺς ἡγεμόνας αὐτῆς καὶ τοὺς σοφοὺς αὐτῆς, τοὺς στρατηγοὺς αὐτῆς καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῆς καὶ τοὺς δυνατοὺς αὐτῆς· καὶ θέλουσι κοιμηθῆ ὕπνον αἰώνιον καὶ δὲν θέλουσιν ἐξυπνήσει, λέγει ὁ Βασιλεύς, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.
58 Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· τὰ πλατέα τείχη τῆς Βαβυλῶνος θέλουσιν ὁλοτελῶς κατασκαφῆ, καὶ αἱ πύλαι αὐτῆς αἱ ὑψηλαὶ θέλουσι κατακαῆ ἐν πυρί, καὶ ὅσα οἱ λαοὶ ἐκοπίασαν θέλουσιν εἶσθαι εἰς μάτην, καὶ ὅσα τὰ ἔθνη ἐμόχθησαν θέλουσιν εἶσθαι διὰ τὸ πῦρ.
59 Ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον Ἱερεμίας ὁ προφήτης προσέταξεν εἰς τὸν Σεραΐαν τὸν υἱὸν τοῦ Νηρίου υἱοῦ τοῦ Μαασίου, ὅτε ἐπορεύετο μετὰ τοῦ Σεδεκίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα εἰς Βαβυλῶνα, κατὰ τὸ τέταρτον ἔτος τῆς βασιλείας αὐτοῦ· ἦτο δὲ ὁ Σεραΐας κοιτωνάρχης.
60 Ἔγραψε δὲ ὁ Ἱερεμίας ἐν ἑνὶ βιβλίῳ πάντα τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἔμελλον νὰ ἔλθωσιν ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα, πάντας τοὺς λόγους τούτους τοὺς γεγραμμένους κατὰ τῆς Βαβυλῶνος.
61 Καὶ εἶπεν ὁ Ἱερεμίας πρὸς τὸν Σεραΐαν, Ὅταν ἔλθῃς εἰς τὴν Βαβυλῶνα καὶ ἴδῃς καὶ ἀναγνώσῃς πάντας τοὺς λόγους τούτους,
62 τότε θέλεις εἰπεῖ, Κύριε, σὺ ἐλάλησας κατὰ τοῦ τόπου τούτου, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσῃς αὐτόν, ὥστε νὰ μή ὑπάρχῃ ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῷ, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, ἀλλὰ νὰ ἦναι ἐρήμωσις αἰωνία.
63 Καὶ ἀφοῦ τελειώσῃς ἀναγινώσκων τὸ βιβλίον τοῦτο, θέλεις δέσει ἐπ᾿ αὐτὸ λίθον καὶ ῥίψει αὐτὸ εἰς τὸ μέσον τοῦ Εὐφράτου·
64 καὶ θέλεις εἰπεῖ, Οὕτω θέλει βυθισθῆ ἡ Βαβυλών, καὶ δὲν θέλει σηκωθῆ ἐκ τῶν κακῶν, τὰ ὁποῖα ἐγὼ θέλω φέρει ἐπ᾿ αὐτήν· καὶ οἱ Βαβυλώνιοι θέλουσιν ἐξασθενήσει. Μέχρι τούτου εἶναι οἱ λόγοι τοῦ Ἱερεμίου.
1 Ἑνὸς καὶ εἴκοσι ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Σεδεκίας ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσεν ἕνδεκα ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἀμουτάλ, θυγάτηρ τοῦ Ἱερεμίου ἀπὸ Λιβνά.
2 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, κατὰ πάντα ὅσα ἔπραξεν ὁ Ἰωαχείμ.
3 Διότι ἀπὸ τοῦ θυμοῦ τοῦ Κυρίου τοῦ γενομένου κατὰ Ἱερουσαλήμ καὶ Ἰούδα, ἑωσοῦ ἀπέρριψεν αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου αὑτοῦ, ὁ Σεδεκίας ἀπεστάτησε κατὰ τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος.
4 Καὶ ἐν τῷ ἐνάτῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ, τὸν δέκατον μῆνα, τὴν δεκάτην τοῦ μηνός, ἦλθε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος, αὐτὸς καὶ ἅπαν τὸ στράτευμα αὐτοῦ, ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ ἐστρατοπέδευσαν ἐναντίον αὐτῆς καὶ ᾠκοδόμησαν περιτείχισμα κατ᾿ αὐτῆς κύκλῳ.
5 Καὶ ἡ πόλις ἐπολιορκεῖτο μέχρι τοῦ ἑνδεκάτου ἔτους τοῦ βασιλέως Σεδεκίου.
6 Ἐν τῷ τετάρτῳ μηνί, τὴν ἐνάτην τοῦ μηνός, ἡ πεῖνα ἐκραταιώθη ἐν τῇ πόλει καὶ δὲν ὑπῆρχεν ἄρτος διὰ τὸν λαὸν τοῦ τόπου.
7 Καὶ ἐξεπορθήθη ἡ πόλις καὶ πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ πολέμου ἔφυγον καὶ ἐξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως τὴν νύκτα, διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς πύλης τῆς μεταξὺ τῶν δύο τειχῶν, τῆς πλησίον τοῦ βασιλικοῦ κήπου· οἱ δὲ Χαλδαῖοι ἦσαν πλησίον τῆς πόλεως κύκλῳ, καὶ ὑπῆγον κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πεδιάδος.
8 Τὸ δὲ στράτευμα τῶν Χαλδαίων κατεδίωξεν ὀπίσω τοῦ βασιλέως καὶ ἔφθασαν τὸν Σεδεκίαν εἰς τὰς πεδιάδας τῆς Ἱεριχώ· καὶ ἅπαν τὸ στράτευμα αὐτοῦ διεσκορπίσθη ἀπὸ πλησίον αὐτοῦ.
9 Καὶ συνέλαβον τὸν βασιλέα καὶ ἀνήγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος εἰς Ῥιβλὰ ἐν τῇ γῇ Αἰμὰθ καὶ ἐπρόφερε καταδίκην ἐπ᾿ αὐτόν.
10 Καὶ ἔσφαξεν ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος τοὺς υἱοὺς τοῦ Σεδεκίου ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ· ἔσφαξεν ἔτι καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας Ἰούδα ἐν Ῥιβλά.
11 Καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ Σεδεκίου ἐξετύφλωσε, καὶ ἔδεσεν αὐτὸν μὲ δύο χαλκίνας ἁλύσεις· καὶ ἔφερεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος εἰς Βαβυλῶνα καὶ ἔβαλεν αὐτὸν εἰς οἶκον φυλακῆς ἕως τῆς ἡμέρας τοῦ θανάτου αὐτοῦ.
12 Ἐν δὲ τῷ πέμπτῳ μηνί, τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνός, τοῦ δεκάτου ἐννάτου ἔτους τοῦ Ναβουχοδονόσορ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος ἦλθεν ἐπὶ Ἱερουσαλήμ Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ, ὁ παριστάμενος ἐνώπιον τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος,
13 καὶ κατέκαυσε τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως, καὶ πάντας τοὺς οἴκους τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ πάντα μέγαν οἶκον κατέκαυσεν ἐν πυρί.
14 Καὶ ἅπαν τὸ στράτευμα τῶν Χαλδαίων, τὸ μετὰ τοῦ ἀρχισωματοφύλακος, κατεκρήμνισαν πάντα τὰ τείχη τῆς Ἱερουσαλήμ κύκλῳ.
15 Καὶ ἐκ τῶν πτωχῶν τοῦ λαοῦ καὶ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ λαοῦ τὸ ἐναπολειφθὲν ἐν τῇ πόλει καὶ τοὺς φυγόντας, οἵτινες προσέφυγον πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος, καὶ τὸ ἐναπολειφθὲν τοῦ πλήθους, μετῴκισε Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ.
16 Ἐκ τῶν πτωχῶν ὅμως τῆς γῆς ἀφῆκε Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ διὰ ἀμπελουργοὺς καὶ διὰ γεωργούς.
17 Καὶ τοὺς στύλους τοὺς χαλκίνους τοὺς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου καὶ τὰς βάσεις καὶ τὴν χαλκίνην θάλασσαν τὴν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου κατέκοψαν οἱ Χαλδαῖοι, καὶ μετεκόμισαν ὅλον τὸν χαλκὸν αὐτῶν εἰς τὴν Βαβυλῶνα.
18 Ἔλαβον δὲ καὶ τοὺς λέβητας καὶ τὰ πτυάρια καὶ τὰ λυχνοψάλιδα καὶ τὰς λεκάνας καὶ τὰ θυμιατήρια καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ χάλκινα, διὰ τῶν ὁποίων ἔκαμνον τὴν ὑπηρεσίαν.
19 Ἔλαβε προσέτι ὁ ἀρχισωματοφύλαξ καὶ τοὺς κρατῆρας καὶ τὰ πυροδοχεῖα, καὶ τὰς λεκάνας καὶ τοὺς λέβητας καὶ τὰς λυχνίας καὶ τὰ θυμιατήρια καὶ τὰς φιάλας, ὅσα ἦσαν χρυσὰ καὶ ὅσα ἀργυρά·
20 τοὺς δύο στύλους, τὴν μίαν θάλασσαν καὶ τοὺς δώδεκα χαλκίνους μόσχους τοὺς ἀντὶ βάσεων, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν διὰ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου· ὁ χαλκὸς πάντων τούτων τῶν σκευῶν ἦτο ἀζύγιστος.
21 Περὶ δὲ τῶν στύλων, τὸ ὕψος τοῦ ἑνὸς στύλου ἦτο δεκαοκτὼ πηχῶν, καὶ ζώνη πηχῶν δώδεκα περιεκύκλονεν αὐτόν, καὶ τὸ πάχος αὐτοῦ δακτύλων τεσσάρων· ἦτο κενός.
22 Καὶ τὸ κιονόκρανον τὸ ἐπ᾿ αὐτοῦ χάλκινον· τὸ δὲ ὕψος τοῦ ἑνὸς κιονοκράνου πέντε πηχῶν καὶ τὸ δικτυωτὸν καὶ τὰ ῥόδια ἐπὶ τοῦ κιονοκράνου κύκλῳ, τὰ πάντα χάλκινα· τὰ αὐτὰ εἶχε καὶ ὁ δεύτερος στύλος μετὰ τῶν ῥοδίων.
23 Καὶ ἦσαν ἐνενήκοντα ἕξ ῥόδια κρεμάμενα· πάντα τὰ ῥόδια τὰ ἐπὶ τοῦ δικτυωτοῦ ἦσαν ἑκατὸν κύκλῳ.
24 Καὶ ἔλαβεν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ Σεραΐαν τὸν πρῶτον ἱερέα καὶ Σοφονίαν τὸν δεύτερον ἱερέα καὶ τοὺς τρεῖς θυρωρούς·
25 καὶ ἐκ τῆς πόλεως ἔλαβεν ἕνα εὐνοῦχον, ὅστις ἦτο ἐπιστάτῃς ἐπὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν πολεμιστῶν, καὶ ἑπτὰ ἄνδρας ἐκ τῶν παρισταμένων ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως, τοὺς εὑρεθέντας ἐν τῇ πόλει, καὶ τὸν γραμματέα τὸν ἄρχοντα τῶν στρατευμάτων, ὅστις ἔκαμνε τὴν στρατολογίαν τοῦ λαοῦ τῆς γῆς, καὶ ἑξήκοντα ἄνδρας ἐκ τοῦ λαοῦ τῆς γῆς, τοὺς εὑρεθέντας ἐν μέσῳ τῆς πόλεως.
26 Καὶ λαβών αὐτοὺς Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ ἔφερεν αὐτοὺς πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος εἰς Ῥιβλά.
27 Καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος καὶ ἐθανάτωσεν αὐτοὺς ἐν Ῥιβλά, ἐν τῇ γῇ Αἰμάθ. Οὕτω μετῳκίσθη ὁ Ἰούδας ἀπὸ τῆς γῆς αὑτοῦ.
28 Οὗτος εἶναι ὁ λαός, τὸν ὁποῖον μετῴκισεν ὁ Ναβουχοδονόσορ, ἐν τῷ ἑβδόμῳ ἔτει, τρεῖς χιλιάδας καὶ εἰκοσιτρεῖς Ἰουδαίους·
29 ἐν τῷ δεκάτῳ ὀγδόῳ ἔτει τοῦ Ναβουχοδονόσορ μετῴκισεν αὐτὸς ἀπὸ Ἱερουσαλήμ ὀκτακοσίας τριάκοντα δύο ψυχάς·
30 ἐν τῷ εἰκοστῷ τρίτῳ ἔτει τοῦ Ναβουχοδονόσορ μετῴκισε Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἑπτακοσίας τεσσαράκοντα πέντε ψυχάς· πᾶσαι αἱ ψυχαὶ τέσσαρες χιλιάδες καὶ ἑξακόσιαι.
31 Ἐν δὲ τῷ τριακοστῷ ἑβδόμῳ ἔτει τῆς μετοικεσίας τοῦ Ἰωακεὶμ βασιλέως τοῦ Ἰούδα, τὸν δωδέκατον μῆνα, τὴν εἰκοστήν πέμπτην τοῦ μηνός, Εὐεὶλ-μερωδὰχ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος, κατὰ τὸ ἔτος καθ᾿ ὅ ἐβασίλευσεν, ἀνύψωσε τὴν κεφαλήν τοῦ Ἰωακεὶμ βασιλέως τοῦ Ἰούδα καὶ ἐξήγαγεν αὐτὸν ἐκ τοῦ οἴκου τῆς φυλακῆς,
32 καὶ ἐλάλησεν εὐμενῶς μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἔθεσε τὸν θρόνον αὐτοῦ ἐπάνωθεν τοῦ θρόνου τῶν βασιλέων τῶν μετ᾿ αὐτοῦ ἐν Βαβυλῶνι.
33 Καὶ ἤλλαξε τὰ ἱμάτια τῆς φυλακῆς αὐτοῦ· καὶ ἔτρωγεν ἄρτον πάντοτε μετ᾿ αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὑτοῦ.
34 Καὶ τὸ σιτηρέσιον αὐτοῦ ἦτο παντοτεινὸν σιτηρέσιον διδόμενον εἰς αὐτὸν παρὰ τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, ἡμερήσιος χορηγία μέχρι τῆς ἡμέρας τοῦ θανάτου αὐτοῦ, πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ.