1 Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Ἀσσουήρου, οὗτος εἶναι ὁ Ἀσσουήρης, ὁ βασιλεύων ἀπὸ τῆς Ἰνδίας ἕως τῆς Αἰθιοπίας, ἐπὶ ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ ἐπαρχιῶν·
2 ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις, ὅτε ὁ βασιλεὺς Ἀσσουήρης ἐκάθησεν ἐπὶ τὸν θρόνον τῆς βασιλείας αὑτοῦ, ἐν Σούσοις τῇ βασιλευούσῃ,
3 ἐν τῷ τρίτῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὑτοῦ, ἔκαμε συμπόσιον εἰς πάντας τοὺς ἄρχοντας αὑτοῦ καὶ τοὺς δούλους αὑτοῦ· καὶ ἦτο ἐνώπιον αὐτοῦ ἡ δύναμις τῆς Περσίας καὶ τῆς Μηδίας, οἱ εὐγενεῖς καὶ οἱ ἄρχοντες τῶν ἐπαρχιῶν,
4 ὅτε ἐδείκνυε τὰ πλούτη τῆς ἐνδόξου βασιλείας αὑτοῦ, καὶ τὴν λαμπρότητα τῆς ἐξόχου μεγαλειότητος αὑτοῦ, ἡμέρας πολλάς, ἑκατὸν ὀγδοήκοντα ἡμέρας.
5 Καὶ ἀφοῦ ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι αὗται, ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς συμπόσιον εἰς πάντα τὸν λαὸν τὸν εὑρεθέντα ἐν Σούσοις τῇ βασιλευούσῃ, ἀπὸ μεγάλου ἕως μικροῦ, ἑπτὰ ἡμέρας, ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ κήπου τοῦ βασιλικοῦ παλατίου·
6 ὅπου ἦσαν παραπετάσματα λευκά, πράσινα καὶ κυανά, κρεμάμενα διὰ σχοινίων βυσσίνων καὶ πορφυρῶν διὰ κρίκων ἀργυρῶν εἰς στύλους ἐκ μαρμάρου· κλίναι χρυσαῖ καὶ ἀργυραῖ ἦσαν ἐπὶ λιθόστρωτον ἐκ πορφυρίτου καὶ κυανοῦ καὶ λευκοῦ καὶ μέλανος μαρμάρου.
7 Ἐκέρνων δὲ εἰς σκεύη χρυσά, ἠλλάσσοντο δὲ τὰ σκεύη διαδοχικῶς, καὶ ἦτο οἶνος βασιλικὸς ἐν ἀφθονίᾳ, κατὰ τὴν μεγαλοπρέπειαν τοῦ βασιλέως.
8 Ἡ δὲ πόσις ἦτο κεκανονισμένη· οὐδεὶς ἐβίαζε· διότι ὁ βασιλεὺς προσέταξεν οὕτως εἰς πάντας τοὺς οἰκονόμους τοῦ παλατίου αὑτοῦ, νὰ κάμνωσι κατὰ τὴν εὐχαρίστησιν ἑκάστου.
9 Καὶ Ἀστὶν ἔτι ἡ βασίλισσα ἔκαμεν εἰς τὰς γυναῖκας συμπόσιον ἐν τῷ οἴκῳ τῷ βασιλικῷ τοῦ βασιλέως Ἀσσουήρου.
10 Ἐν τῇ ἑβδόμῃ δὲ ἡμέρᾳ, ὅτε ἡ καρδία τοῦ βασιλέως ἦτο εὔθυμος ἐκ τοῦ οἴνου, προσέταξε τὸν Μεουμάν, τὸν Βηζαθά, τὸν Ἀρβωνά, τὸν Βηγθὰ καὶ Ἀβαγθά, τὸν Ζεθὰρ καὶ τὸν Χαρκάς, τοὺς ἑπτὰ εὐνούχους τοὺς ὑπηρετοῦντας ἐνώπιον τοῦ βασιλέως Ἀσσουήρου,
11 νὰ φέρωσι τὴν Ἀστὶν τὴν βασίλισσαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, μετὰ τοῦ βασιλικοῦ διαδήματος, διὰ νὰ δείξῃ τὸ κάλλος αὐτῆς εἰς τοὺς λαοὺς καὶ εἰς τοὺς ἄρχοντας· διότι ἦτο ὡραία τὴν ὄψιν.
12 Ἡ βασίλισσα ὅμως Ἀστὶν ἠρνήθη νὰ ἔλθῃ κατὰ τὴν προσταγήν τοῦ βασιλέως, τὴν διὰ τῶν εὐνούχων. Ὅθεν ὁ βασιλεὺς ἐθυμώθη σφόδρα, καὶ ἡ ὀργή αὐτοῦ ἐξήφθη ἐν ἑαυτῷ.
13 Τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τοὺς σοφούς, τοὺς γνωρίζοντας τοὺς καιρούς· διότι τοιαύτη ἦτο ἡ συνήθεια τοῦ βασιλέως πρὸς πάντας τοὺς γνωρίζοντας τὸν νόμον καὶ τὴν κρίσιν·
14 πλησίον δὲ αὐτοῦ ἦτο ὁ Καρσένα, ὁ Σεθάρ, ὁ Ἀδμαθά, ὁ Θαρσείς, ὁ Μερές, ὁ Μαρσενὰ καὶ ὁ Μεμουκάν, οἱ ἑπτὰ ἄρχοντες τῆς Περσίας καὶ τῆς Μηδίας, οἵτινες ἔβλεπον τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως καὶ εἶχον τὴν προεδρίαν ἐν τῷ βασιλείῳ·
15 Τί ἁρμόζει νὰ κάμωμεν πρὸς τὴν βασίλισσαν Ἀστὶν κατὰ τὸν νόμον, διότι δὲν ἐξετέλεσε τὴν διὰ τῶν εὐνούχων προσταγήν τοῦ βασιλέως Ἀσσουήρου;
16 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Μεμουκὰν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ τῶν ἀρχόντων, Ἡ βασίλισσα Ἀστὶν δὲν ἡμάρτησε μόνον εἰς τὸν βασιλέα, ἀλλὰ καὶ εἰς πάντας τοὺς ἄρχοντας καὶ εἰς πάντας τοὺς λαοὺς τοὺς ἐν πάσαις ταῖς ἐπαρχίαις τοῦ βασιλέως Ἀσσουήρου·
17 διότι ἡ πρᾶξις τῆς βασιλίσσης θέλει διαδοθῆ εἰς πάσας τὰς γυναῖκας, ὥστε θέλουσι καταφρονεῖ τοὺς ἄνδρας αὑτῶν ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν αὑτῶν, ὅταν διαφημισθῇ ὅτι ὁ βασιλεὺς Ἀσσουήρης προσέταξε τὴν βασίλισσαν Ἀστὶν νὰ φερθῇ ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ δὲν ἦλθε·
18 καὶ τὴν σήμερον αἱ δέσποιναι τῆς Περσίας καὶ τῆς Μηδίας, ὅσαι ἤκουσαν περὶ τῆς πράξεως τῆς βασιλίσσης, θέλουσι λαλήσει οὕτω πρὸς πάντας τοὺς ἄρχοντας τοῦ βασιλέως· ἐντεῦθεν μεγάλη περιφρόνησις καὶ ὀργή·
19 ἐὰν λοιπὸν ἦναι ἀρεστὸν εἰς τὸν βασιλέα, ἄς ἐξέλθῃ παρ᾿ αὐτοῦ βασιλική διαταγή, καὶ ἄς γραφῇ μεταξὺ τῶν νόμων τῶν Περσῶν καὶ τῶν Μήδων, διὰ νὰ ἦναι ἀμετάθετος, νὰ μή ἔλθῃ πλέον ἡ Ἀστὶν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως Ἀσσουήρου· καὶ ἄς δώσῃ ὁ βασιλεὺς τὴν βασιλικήν αὐτῆς ἀξίαν εἰς ἄλλην καλητέραν αὐτῆς·
20 καὶ ὅταν τὸ πρόσταγμα τοῦ βασιλέως, τὸ ὁποῖον θέλει κάμει, δημοσιευθῇ διὰ παντὸς τοῦ βασιλείου αὐτοῦ, διότι εἶναι μέγα, πᾶσαι αἱ γυναῖκες θέλουσιν ἀποδίδει τιμήν εἰς τοὺς ἄνδρας αὑτῶν, ἀπὸ μεγάλου ἕως μικροῦ.
21 Καὶ ὁ λόγος ἤρεσεν εἰς τὸν βασιλέα καὶ εἰς τοὺς ἄρχοντας· καὶ ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς κατὰ τὸν λόγον τοῦ Μεμουκάν·
22 καὶ ἔστειλε γράμματα εἰς πάσας τὰς ἐπαρχίας τοῦ βασιλέως, εἰς ἑκάστην ἐπαρχίαν κατὰ τὸ γράφειν αὐτῆς, καὶ πρὸς ἕκαστον λαὸν κατὰ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ, νὰ ἦναι πᾶς ἀνήρ κύριος ἐν τῇ οἰκίᾳ αὑτοῦ, καὶ νὰ λαλῇ κατὰ τὴν γλῶσσαν τοῦ λαοῦ αὑτοῦ.
1 Μετὰ τὰ πράγματα ταῦτα, ἀφοῦ κατεπρανθη ὁ θυμὸς τοῦ βασιλέως Ἀσσουήρου, ἐνεθυμήθη τὴν Ἀστίν, καὶ τί εἶχε κάμει αὐτή καὶ τί εἶχεν ἀποφασισθῆ ἐναντίον αὐτῆς.
2 Καὶ εἶπον οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως, οἱ ὑπηρετοῦντες αὐτόν, Ἄς ζητηθῶσι διὰ τὸν βασιλέα νέαι παρθένοι, ὡραῖαι τὴν ὄψιν·
3 καὶ ἄς διορίσῃ ὁ βασιλεὺς ἐφόρους ἐν πάσαις ταῖς ἐπαρχίαις τοῦ βασιλείου αὑτοῦ, καὶ νὰ συνάξωσιν εἰς τὰ Σοῦσα τὴν βασιλεύουσαν πάσας τὰς νέας παρθένους τὰς ὡραίας τὴν ὄψιν εἰς τὸν γυναικῶνα, ὑπὸ τὴν τήρησιν τοῦ Ἠγαΐ εὐνούχου τοῦ βασιλέως, τοῦ φύλακος τῶν γυναικῶν· καὶ ἄς δοθῶσιν εἰς αὐτὰς τὰ πρὸς καθαρισμὸν αὐτῶν·
4 καὶ ἡ νέα, ἥτις ἀρέσῃ εἰς τὸν βασιλέα, ἄς ἦναι βασίλισσα ἀντὶ τῆς Ἀστίν. Καὶ τὸ πρᾶγμα ἤρεσεν εἰς τὸν βασιλέα, καὶ ἔκαμεν οὕτω.
5 Ἦτο δὲ ἐν Σούσοις τῇ βασιλευούσῃ ἄνθρωπός τις Ἰουδαῖος, ὀνομαζόμενος Μαροδοχαῖος, υἱὸς τοῦ Ἰαείρ, υἱοῦ τοῦ Σιμεΐ, υἱοῦ τοῦ Κείς, Βενιαμίτης·
6 ὅστις εἶχε μετοικισθῆ ἀπὸ Ἱερουσαλήμ μετὰ τῶν αἰχμαλώτων, οἵτινες μετῳκίσθησαν μετὰ τοῦ Ἰεχονία βασιλέως τοῦ Ἰούδα, τοὺς ὁποίους μετῴκισε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος.
7 Καὶ οὗτος ἀνέτρεφε τὴν Ἀδασσά, ἥτις εἶναι ἡ Ἐσθήρ, τὴν θυγατέρα τοῦ θείου αὑτοῦ· διότι δὲν εἶχεν οὔτε πατέρα οὔτε μητέρα· καὶ τὸ κοράσιον ἦτο εὐειδὲς καὶ ὡραῖον· τὸ ὁποῖον ὁ Μαροδοχαῖος, ὅτε ὁ πατήρ αὐτῆς καὶ ἡ μήτηρ ἀπέθανον, ἀνέλαβε διὰ θυγατέρα αὑτοῦ.
8 Ὅτε δὲ ἠκούσθη τὸ πρόσταγμα τοῦ βασιλέως καὶ ἡ διαταγή αὐτοῦ, καὶ ὅτε πολλὰ κοράσια συνήχθησαν εἰς τὰ Σοῦσα τὴν βασιλεύουσαν ὑπὸ τὴν τήρησιν τοῦ Ἠγαΐ, ἐφέρθη καὶ ἡ Ἐσθήρ εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως ὑπὸ τὴν τήρησιν τοῦ Ἠγαΐ, τοῦ φύλακος τῶν γυναικῶν.
9 Καὶ τὸ κοράσιον ἤρεσεν εἰς αὐτὸν καὶ εὕρηκε χάριν ἐνώπιον αὐτοῦ, ὥστε ἔσπευσε νὰ δώσῃ εἰς αὐτήν τὰ πρὸς καθαρισμὸν αὐτῆς καὶ τὴν μερίδα αὐτῆς· ἔδωκε δὲ εἰς αὐτήν καὶ τὰ ἑπτὰ κοράσια τὰ διωρισμένα ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως· καὶ μετέφερεν αὐτήν καὶ τὰ κοράσια αὐτῆς εἰς τὸ καλήτερον μέρος τοῦ γυναικῶνος.
10 Ἡ Ἐσθήρ δὲν ἐφανέρωσε τὸν λαὸν αὑτῆς οὐδὲ τὴν συγγένειαν αὑτῆς· διότι ὁ Μαροδοχαῖος εἶχε προστάξει εἰς αὐτήν νὰ μή φανερώσῃ.
11 Καὶ καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν περιεπάτει ὁ Μαροδοχαῖος ἔμπροσθεν τῆς αὐλῆς τοῦ γυναικῶνος, διὰ νὰ μανθάνῃ πῶς εἶχεν ἡ Ἐσθήρ καὶ τί ἔγεινεν εἰς αὐτήν.
12 Ὅτε δὲ ἔφθανεν ἡ σειρὰ ἑκάστου κορασίου διὰ νὰ εἰσέλθῃ πρὸς τὸν βασιλέα Ἀσσουήρην, ἀφοῦ ἤθελε σταθῇ δώδεκα μῆνας κατὰ τὸ ἦθος τῶν γυναικῶν, διότι οὕτω συνεπληροῦντο αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν, ἕξ μῆνας περιηλείφοντο μὲ ἔλαιον σμύρνινον, καὶ ἕξ μῆνας μὲ ἀρώματα καὶ μὲ ἄλλα καθαριστικὰ τῶν γυναικῶν·
13 καὶ οὕτως εἰσήρχετο τὸ κοράσιον πρὸς τὸν βασιλέα· πᾶν ὅ, τι ἔλεγεν, ἐδίδετο εἰς αὐτήν, διὰ νὰ λάβῃ μεθ᾿ ἑαυτῆς ἐκ τοῦ γυναικῶνος εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως.
14 Τὸ ἑσπέρας εἰσήρχετο καὶ τὸ πρωΐ ἐπέστρεφεν εἰς τὸν δεύτερον γυναικῶνα, ὑπὸ τὴν τήρησιν τοῦ Σαασγάζ, εὐνούχου τοῦ βασιλέως, ὅστις ἐφύλαττε τὰς παλλακίδας· δὲν εἰσήρχετο πλέον εἰς τὸν βασιλέα, εἰμή ἐὰν ἤθελεν αὐτήν ὁ βασιλεύς, καὶ ἐκαλεῖτο ὀνομαστί.
15 Ὅτε λοιπὸν ἔφθασεν ἡ σειρὰ διὰ νὰ εἰσέλθῃ πρὸς τὸν βασιλέα ἡ Ἐσθήρ, ἡ θυγάτηρ τοῦ Ἀβιχαίλ, θείου τοῦ Μαροδοχαίου, τὴν ὁποίαν ἔλαβε διὰ θυγατέρα αὑτοῦ, δὲν ἐζήτησεν ἄλλο παρ᾿ ὅ, τι διώρισεν ὁ Ἠγαΐ ὁ εὐνοῦχος τοῦ βασιλέως, ὁ φύλαξ τῶν γυναικῶν. Καὶ ἡ Ἐσθήρ εὕρισκε χάριν ἐνώπιον πάντων τῶν βλεπόντων αὐτήν.
16 Ἡ Ἐσθήρ λοιπὸν ἐφέρθη πρὸς τὸν βασιλέα Ἀσσουήρην εἰς τὸν βασιλικὸν αὐτοῦ οἶκον, τὸν δέκατον μῆνα, οὗτος εἶναι ὁ μήν Τεβέθ, ἐν τῷ ἑβδόμῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ.
17 Καὶ ἠγάπησεν ὁ βασιλεὺς τὴν Ἐσθήρ ὑπὲρ πάσας τὰς γυναῖκας, καὶ εὕρηκε χάριν καὶ ἔλεος ἐνώπιον αὐτοῦ ὑπὲρ πάσας τὰς παρθένους· καὶ ἐπέθηκε τὸ βασιλικὸν διάδημα ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτῆς καὶ ἔκαμεν αὐτήν βασίλισσαν ἀντὶ τῆς Ἀστίν.
18 Τότε ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς συμπόσιον μέγα εἰς πάντας τοὺς ἄρχοντας αὑτοῦ καὶ τοὺς δούλους αὑτοῦ, τὸ συμπόσιον τῆς Ἐσθήρ· καὶ ἔκαμεν ἄφεσιν εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ ἔδωκε δῶρα κατὰ τὴν βασιλικήν μεγαλοπρέπειαν.
19 Καὶ ὅτε αἱ παρθένοι συνήχθησαν τὴν δευτέραν φοράν, τότε ἐκάθησεν ὁ Μαροδοχαῖος ἐν τῇ βασιλικῇ πύλῃ.
20 Ἡ Ἐσθήρ δὲν ἐφανέρωσε τὴν συγγένειαν αὑτῆς οὔτε τὸν λαὸν αὑτῆς, καθὼς προσέταξεν εἰς αὐτήν ὁ Μαροδοχαῖος· διότι ἡ Ἐσθήρ ἔκαμνε τὴν προσταγήν τοῦ Μαροδοχαίου, καθὼς ὅτε ἀνετρέφετο πλησίον αὐτοῦ.
21 Ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις, ἐνῷ ὁ Μαροδοχαῖος ἐκάθητο ἐν τῇ βασιλικῇ πύλῃ, δύο ἐκ τῶν εὐνούχων τοῦ βασιλέως, Βιχθὰν καὶ Θερές, ἐκ τῶν φυλαττόντων τὴν εἴσοδον, ὠργίσθησαν καὶ ἐζήτουν νὰ ἐπιβάλωσι χεῖρα ἐπὶ τὸν βασιλέα Ἀσσουήρην.
22 Καὶ τὸ πρᾶγμα ἔγεινε γνωστὸν εἰς τὸν Μαροδοχαῖον, καὶ ἀνήγγειλεν αὐτὸ πρὸς Ἐσθήρ τὴν βασίλισσαν· ἡ δὲ Ἐσθήρ εἶπεν αὐτὸ πρὸς τὸν βασιλέα ἐξ ὀνόματος τοῦ Μαροδοχαίου.
23 Καὶ γενομένης ἐξετάσεως περὶ τοῦ πράγματος, εὑρέθη οὕτως· ὅθεν ἐκρεμάσθησαν ἀμφότεροι εἰς ξύλον· καὶ ἐγράφη ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
1 Μετὰ τὰ πράγματα ταῦτα ἐμεγάλυνεν ὁ βασιλεὺς Ἀσσουήρης τὸν Ἀμάν, τὸν υἱὸν τοῦ Ἀμμεδαθὰ τοῦ Ἀγαγίτου, καὶ ὕψωσεν αὐτὸν καὶ ἔθεσε τὸν θρόνον αὐτοῦ ὑπεράνω πάντων τῶν ἀρχόντων τῶν περὶ αὐτόν.
2 Καὶ πάντες οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως, οἱ ἐν τῇ βασιλικῇ πύλῃ, ἔκλινον καὶ προσεκύνουν τὸν Ἀμάν· διότι οὕτω προσέταξεν ὁ βασιλεὺς περὶ αὐτοῦ. Ὁ Μαροδοχαῖος ὅμως δὲν ἔκλινε καὶ δὲν προσεκύνει αὐτόν.
3 Καὶ εἶπον οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως, οἱ ἐν τῇ βασιλικῇ πύλῃ, πρὸς τὸν Μαροδοχαῖον, Διὰ τί σὺ παραβαίνεις τὴν προσταγήν τοῦ βασιλέως;
4 Ἀφοῦ δὲ καθ᾿ ἡμέραν ἔλεγον πρὸς αὐτόν, καὶ ἐκεῖνος δὲν ὑπήκουεν εἰς αὐτούς, ἀπήγγειλαν τοῦτο πρὸς τὸν Ἀμάν, διὰ νὰ ἴδωσιν ἄν οἱ λόγοι τοῦ Μαροδοχαίου ἦσαν στερεοί· διότι εἶχε φανερώσει πρὸς αὐτοὺς ὅτι ἦτο Ἰουδαῖος.
5 Καὶ ὅτε ὁ Ἀμὰν εἶδεν ὅτι ὁ Μαροδοχαῖος δὲν ἔκλινε καὶ δὲν προσεκύνει αὐτόν, ἐνεπλήσθη θυμοῦ ὁ Ἀμάν.
6 Καὶ ἐστοχάσθη ταπεινὸν νὰ βάλῃ χεῖρα ἐπὶ μόνον τὸν Μαροδοχαῖον· διότι εἶχον φανερώσει πρὸς αὐτὸν τὸν λαὸν τοῦ Μαροδοχαίου· ὅθεν ἐζήτει ὁ Ἀμὰν νὰ ἀφανίσῃ πάντας τοὺς Ἰουδαίους τοὺς ἐν παντὶ τῷ βασιλείῳ τοῦ Ἀσσουήρου, τὸν λαὸν τοῦ Μαροδοχαίου.
7 Καὶ ἐν τῷ πρώτῳ μηνί, οὗτος εἶναι ὁ μήν Νισάν, ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει τοῦ βασιλέως Ἀσσουήρου, ἔρριψαν φούρ, ἤγουν κλῆρον, ἐνώπιον τοῦ Ἀμάν, ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν καὶ ἀπὸ μηνὸς εἰς μῆνα, μέχρι τοῦ δωδεκάτου μηνός, οὗτος εἶναι ὁ μήν Ἀδάρ.
8 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀμὰν πρὸς τὸν βασιλέα Ἀσσουήρην, Ὑπάρχει τις λαὸς διεσπαρμένος καὶ διακεχωρισμένος μεταξὺ τῶν λαῶν κατὰ πάσας τὰς ἐπαρχίας τοῦ βασιλείου σου· καὶ οἱ νόμοι αὐτῶν διάφοροι τῶν νόμων πάντων τῶν λαῶν, καὶ δὲν φυλάττουσι τοὺς νόμους τοῦ βασιλέως· ὅθεν δὲν ἁρμόζει εἰς τὸν βασιλέα νὰ ὑποφέρῃ αὐτούς·
9 ἐὰν ἦναι ἀρεστὸν εἰς τὸν βασιλέα, ἄς γραφῇ νὰ ἐξολοθρευθῶσι καὶ ἐγὼ θέλω μετρήσει δέκα χιλιάδας ταλάντων ἀργυρίου εἰς τὰς χεῖρας τῶν οἰκονόμων διὰ νὰ φέρωσιν εἰς τὰ θησαυροφυλάκια τοῦ βασιλέως.
10 Καὶ ἐκβαλὼν ὁ βασιλεὺς τὸ δακτυλίδιον αὑτοῦ ἀπὸ τῆς χειρὸς αὑτοῦ, ἔδωκεν αὐτὸ εἰς τὸν Ἀμὰν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀμμεδαθὰ τοῦ Ἀγαγίτου, τὸν ἐχθρὸν τῶν Ἰουδαίων,
11 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Ἀμάν· τὸ ἀργύριον δίδεται εἰς σέ, καὶ ὁ λαός, διὰ νὰ κάμῃς εἰς αὐτὸν ὅπως σοὶ ἀρέσκει.
12 Καὶ προσεκλήθησαν οἱ γραμματεῖς τοῦ βασιλέως τὴν δεκάτην τρίτην ἡμέραν τοῦ πρώτου μηνός, καὶ ἐγράφη κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν ὁ Ἀμάν, πρὸς τοὺς σατράπας τοῦ βασιλέως καὶ πρὸς τοὺς διοικητὰς τοὺς κατὰ πᾶσαν ἐπαρχίαν καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας ἑκάστου λαοῦ πάσης ἐπαρχίας κατὰ τὸ γράφειν αὐτῶν, καὶ πρὸς ἕκαστον λαὸν κατὰ τὴν γλῶσσαν αὐτῶν· ἐν ὀνόματι τοῦ βασιλέως Ἀσσουήρου ἐγράφη καὶ ἐσφραγίσθη μὲ τὸ δακτυλίδιον τοῦ βασιλέως.
13 Καὶ ἐστάλησαν γράμματα διὰ ταχυδρόμων εἰς πάσας τὰς ἐπαρχίας τοῦ βασιλέως, διὰ νὰ ἀφανίσωσι, νὰ φονεύσωσι καὶ νὰ ἐξολοθρεύσωσι πάντας τοὺς Ἰουδαίους, νέους καὶ γέροντας, νήπια καὶ γυναῖκας, ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ, τὴν δεκάτην τρίτην τοῦ δωδεκάτου μηνός, οὗτος εἶναι ὁ μήν Ἀδάρ, καὶ νὰ διαρπάσωσι τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν.
14 Τὸ ἀντίγραφον τῆς ἐπιστολῆς, τὸ πρὸς διάδοσιν τοῦ προστάγματος κατὰ πᾶσαν ἐπαρχίαν, ἐδημοσιεύθη πρὸς πάντας τοὺς λαούς, διὰ νὰ ἦναι ἕτοιμοι ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ.
15 Οἱ ταχυδρόμοι ἐξῆλθον, σπεύδοντες διὰ τὴν προσταγήν τοῦ βασιλέως, καὶ ἡ διαταγή ἐξεδόθη ἐν Σούσοις τῇ βασιλευούσῃ. Ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ ὁ Ἀμὰν ἐκάθησαν νὰ συμποσιάσωσιν· ἡ δὲ πόλις Σοῦσα ἦτο ἐν ἀμηχανίᾳ.
1 Καὶ μαθὼν Μαροδοχαῖος ἅπαν τὸ γινόμενον, διέσχισε τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ ἐνεδύθη σάκκον ἐν σποδῷ καὶ ἐξῆλθεν εἰς τὸ μέσον τῆς πόλεως καὶ ἐβόα μετὰ βοῆς μεγάλης καὶ πικρᾶς·
2 καὶ ἦλθεν ἕως ἔμπροσθεν τῆς βασιλικῆς πύλης· διότι οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν βασιλικήν πύλην ἐνδεδυμένος σάκκον.
3 Καὶ κατὰ πᾶσαν ἐπαρχίαν, ὅπου ἔφθασεν ἡ προσταγή τοῦ βασιλέως καὶ τὸ διάταγμα αὐτοῦ, ἦτο μέγα πένθος μεταξὺ τῶν Ἰουδαίων, καὶ νηστεία καὶ θρῆνος καὶ ὀλολυγμός· πολλοὶ ἐκοίτοντο μὲ σάκκον καὶ σποδόν.
4 Εἰσῆλθον δὲ αἱ θεράπαιναι τῆς Ἐσθήρ καὶ οἱ εὐνοῦχοι αὐτῆς, καὶ ἀπήγγειλαν τοῦτο πρὸς αὐτήν. Καὶ ἐταράχθη σφόδρα ἡ βασίλισσα· καὶ ἔπεμψεν ἱμάτια διὰ νὰ ἐνδύσωσι τὸν Μαροδοχαῖον καὶ νὰ ἐκβάλωσι τὸν σάκκον αὐτοῦ ἀπ᾿ αὐτοῦ· καὶ δὲν ἐδέχθη.
5 Τότε ἐκάλεσεν ἡ Ἐσθήρ τὸν Ἀθάχ, ἐκ τῶν εὐνούχων τοῦ βασιλέως, τὸν ὁποῖον εἶχε διορίσει εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτῆς, καὶ προσέταξεν εἰς αὐτὸν περὶ τοῦ Μαροδοχαίου, διὰ νὰ μάθῃ τί τοῦτο, καὶ διὰ τί τοῦτο.
6 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἀθὰχ πρὸς τὸν Μαροδοχαῖον εἰς τὴν πλατεῖαν τῆς πόλεως, τὴν ἀπέναντι τῆς βασιλικῆς πύλης.
7 Καὶ ἐφανέρωσε πρὸς αὐτὸν ὁ Μαροδοχαῖος ἅπαν τὸ γεγονὸς εἰς αὐτόν, καὶ τὸ ποσὸν τοῦ ἀργυρίου τὸ ὁποῖον ὁ Ἀμὰν ὑπεσχέθη νὰ μετρήσῃ εἰς τὰ θησαυροφυλάκια τοῦ βασιλέως διὰ τοὺς Ἰουδαίους· διὰ νὰ ἀπολέσῃ αὐτούς.
8 Καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν τὸ ἀντίγραφον τοῦ γράμματος τῆς διαταγῆς, τῆς ἐκδοθείσης ἐν Σούσοις διὰ νὰ ἀφανίσωσιν αὐτούς, διὰ νὰ δείξῃ αὐτὸ εἰς τὴν Ἐσθήρ, καὶ νὰ ἀπαγγείλῃ πρὸς αὐτήν καὶ νὰ παραγγείλῃ εἰς αὐτήν νὰ εἰσέλθῃ πρὸς τὸν βασιλέα, νὰ παρακαλέσῃ αὐτὸν καὶ νὰ κάμῃ αἴτησιν πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ αὑτῆς.
9 Καὶ ἦλθεν ὁ Ἀθὰχ καὶ ἀπήγγειλε πρὸς τὴν Ἐσθήρ τοὺς λόγους τοῦ Μαροδοχαίου.
10 Ἡ δὲ Ἐσθήρ ἐλάλησε πρὸς τὸν Ἀθὰχ καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν προσταγήν πρὸς τὸν Μαροδοχαῖον,
11 Πάντες οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως, καὶ ὁ λαὸς τῶν ἐπαρχιῶν τοῦ βασιλέως, ἐξεύρουσιν, ὅτι ὅστις, ἀνήρ ἤ γυνή, εἰσέλθῃ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὴν ἐνδοτέραν αὐλήν ἄκλητος, εἷς νόμος αὐτοῦ εἶναι νὰ θανατόνηται, ἐκτὸς ἐκείνου πρὸς τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς ἐκτείνει τὸ χρυσοῦν σκῆπτρον διὰ νὰ ζήσῃ· ἀλλ᾿ ἐγὼ δὲν προσεκλήθην νὰ εἰσέλθω πρὸς τὸν βασιλέα ἤδη τριάκοντα ἡμέρας.
12 Καὶ ἀπήγγειλαν πρὸς τὸν Μαροδοχαῖον τοὺς λόγους τῆς Ἐσθήρ.
13 Τότε ὁ Μαροδοχαῖος παρήγγειλε ν᾿ ἀποκριθῶσι πρὸς τὴν Ἐσθήρ, Μή στοχάζεσαι ἐν σεαυτῇ ὅτι σὺ ἐκ πάντων τῶν Ἰουδαίων θέλεις σωθῆ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως·
14 διότι ἐὰν σιωπήσῃς διόλου ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ, θέλει ἐλθεῖ ἄλλοθεν ἀναψυχή καὶ σωτηρία εἰς τοὺς Ἰουδαίους, σὺ δὲ καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς σου θέλετε ἀπολεσθῆ· καὶ τίς ἐξεύρει ἐὰν σὺ ἦλθες εἰς τὴν βασιλείαν διὰ τοιοῦτον καιρὸν ὁποῖος οὗτος;
15 Τότε προσέταξεν ἡ Ἐσθήρ νὰ ἀποκριθῶσι πρὸς τὸν Μαροδοχαῖον·
16 Ὕπαγε, σύναξον πάντας τοὺς Ἰουδαίους τοὺς εὑρισκομένους ἐν Σούσοις, καὶ νηστεύσατε ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ μή φάγητε καὶ μή πίητε τρεῖς ἡμέρας, νύκτα καὶ ἡμέραν· καὶ ἐγὼ καὶ αἱ θεράπαιναί μου θέλομεν νηστεύσει ὁμοίως· καὶ οὕτω θέλω εἰσέλθει πρὸς τὸν βασιλέα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι κατὰ τὸν νόμον· καὶ ἄν ἀπολεσθῶ, ἄς ἀπολεσθῶ.
17 Καὶ ἀπελθὼν ὁ Μαροδοχαῖος ἔκαμε κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν εἰς αὐτὸν ἡ Ἐσθήρ.
1 τὴν τρίτην δὲ ἡμέραν ἐνδυθεῖσα ἡ Ἐσθήρ τὴν βασιλικήν στολήν ἐστάθη ἐν τῇ ἐσωτέρᾳ αὐλῇ τοῦ βασιλικοῦ οἴκου, ἀπέναντι τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως· καὶ ὁ βασιλεὺς ἐκάθητο ἐπὶ τοῦ βασιλικοῦ θρόνου αὑτοῦ ἐν τῷ βασιλικῷ οἴκῳ, ἀπέναντι τῆς πύλης τοῦ οἴκου.
2 Καὶ ὡς εἶδεν ὁ βασιλεὺς τὴν Ἐσθήρ τὴν βασίλισσαν ἱσταμένην ἐν τῇ αὐλῇ, εὕρηκε χάριν ἐνώπιον αὐτοῦ· καὶ ἐξέτεινεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὴν Ἐσθήρ τὸ χρυσοῦν σκῆπτρον τὸ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ· καὶ ἐπλησίασεν ἡ Ἐσθήρ καὶ ἤγγισε τὸ ἄκρον τοῦ σκήπτρου.
3 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ὁ βασιλεύς, Τί θέλεις, βασίλισσα Ἐσθήρ; καὶ τίς ἡ αἴτησίς σου; καὶ ἕως τοῦ ἡμίσεος τῆς βασιλείας θέλει δοθῆ εἰς σέ.
4 Καὶ ἀπεκρίθη ἡ Ἐσθήρ, Ἐὰν ἦναι ἀρεστὸν εἰς τὸν βασιλέα, ἄς ἔλθῃ ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ Ἀμὰν τὴν ἡμέραν ταύτην εἰς τὸ συμπόσιον, τὸ ὁποῖον ἡτοίμασα δι᾿ αὐτόν.
5 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, Ἐπισπεύσατε τὸν Ἀμάν, διὰ νὰ κάμῃ τὸν λόγον τῆς Ἐσθήρ. Καὶ ἦλθον ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ Ἀμὰν εἰς τὸ συμπόσιον, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ἡ Ἐσθήρ.
6 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὴν Ἐσθήρ ἐπὶ τοῦ συμποσίου τοῦ οἴνου, Τί τὸ ζήτημά σου; καὶ θέλει δοθῆ εἰς σέ· καὶ τίς ἡ αἴτησίς σου; καὶ ἕως τοῦ ἡμίσεος τῆς βασιλείας ἐὰν ζητήσῃς, θέλει γείνει.
7 Τότε ἀποκριθεῖσα ἡ Ἐσθήρ εἶπε, τὸ ζήτημά μου καὶ ἡ αἴτησίς μου εἶναι·
8 Ἐὰν εὕρηκα χάριν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, καὶ ἐὰν ἦναι ἀρεστὸν εἰς τὸν βασιλέα νὰ ἐκτελέσῃ τὸ ζήτημά μου καὶ νὰ κάμῃ τὴν αἴτησίν μου, ἄς ἔλθῃ ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ Ἀμὰν εἰς τὸ συμπόσιον τὸ ὁποῖον θέλω ἑτοιμάσει δι᾿ αὐτούς· καὶ αὔριον θέλω κάμει κατὰ τὸν λόγον τοῦ βασιλέως.
9 Τότε ἐξῆλθεν ὁ Ἀμὰν τὴν ἡμέραν ἐκείνην περιχαρής καὶ εὔθυμος τὴν καρδίαν· ἀλλ᾿ ὅτε ὁ Ἀμὰν εἶδε τὸν Μαροδοχαῖον ἐν τῇ πύλῃ τοῦ βασιλέως, ὅτι δὲν ἐσηκώθη οὐδὲ ἐκινήθη δι᾿ αὐτόν, ἐνεπλήσθη ὁ Ἀμὰν θυμοῦ κατὰ τοῦ Μαροδοχαίου.
10 Ἀλλ᾿ ὁ Ἀμὰν ἐκράτησεν ἑαυτόν· καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ ἔστειλε καὶ ἐκάλεσε τοὺς φίλους αὑτοῦ καὶ Ζερὲς τὴν γυναῖκα αὑτοῦ,
11 καὶ διηγήθη πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἀμὰν περὶ τῆς δόξης τοῦ πλούτου αὑτοῦ καὶ τοῦ πλήθους τῶν τέκνων αὑτοῦ, καὶ πόσον ὁ βασιλεὺς ἐμεγάλυνεν αὐτόν, καὶ τίνι τρόπῳ ὕψωσεν αὐτὸν ὑπεράνω τῶν ἀρχόντων καὶ τῶν δούλων τοῦ βασιλέως.
12 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀμάν, Μάλιστα ἡ βασίλισσα Ἐσθήρ δὲν προσεκάλεσεν εἰς τὸ συμπόσιον τὸ ὁποῖον ἔκαμεν, εἰμή ἐμέ, μετὰ τοῦ βασιλέως· καὶ αὔριον ἔτι εἶμαι προσκεκλημένος πρὸς αὐτήν μετὰ τοῦ βασιλέως·
13 πλήν πάντα ταῦτα δὲν μὲ φελοῦσιν, ἐνόσῳ βλέπω τὸν Μαροδοχαῖον τὸν Ἰουδαῖον καθήμενον ἐν τῇ πύλῃ τοῦ βασιλέως.
14 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ζερὲς ἡ γυνή αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ φίλοι αὐτοῦ, Ἄς κατασκευασθῇ ξύλον πεντήκοντα πηχῶν τὸ ὕψος, καὶ τὸ πρωΐ εἰπὲ πρὸς τὸν βασιλέα νὰ κρεμασθῇ ὁ Μαροδοχαῖος ἐπ᾿ αὐτό· τότε ὕπαγε περιχαρής μετὰ τοῦ βασιλέως εἰς τὸ συμπόσιον. Καὶ τὸ πρᾶγμα ἤρεσεν εἰς τὸν Ἀμάν, καὶ προσέταξε νὰ ἑτοιμασθῇ τὸ ξύλον.
1 Ἐν ἐκείνῃ τῇ νυκτὶ ὁ ὕπνος ἔφυγεν ἀπὸ τοῦ βασιλέως· καὶ προσέταξε νὰ φέρωσι τὸ βιβλίον τῶν ὑπομνημάτων τῶν χρονικῶν· καὶ ἀνεγινώσκοντο ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
2 Καὶ εὑρέθη γεγραμμένον ὅτι ὁ Μαροδοχαῖος ἀπήγγειλε περὶ τοῦ Βιχθὰν καὶ Θερές, δύο ἐκ τῶν εὐνούχων τοῦ βασιλέως, θυρωρῶν, οἵτινες ἐζήτησαν νὰ ἐπιβάλωσι χεῖρα ἐπὶ τὸν βασιλέα Ἀσσουήρην.
3 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, Ποία τιμή καὶ ἀξιοπρέπεια ἔγεινεν εἰς τὸν Μαροδοχαῖον διὰ τοῦτο; Καὶ εἶπον οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως οἱ ὑπηρετοῦντες αὐτόν, Δὲν ἔγεινεν οὐδὲν εἰς αὐτόν.
4 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, Τίς εἶναι ἐν τῇ αὐλῇ; εἶχε δὲ ἐλθεῖ ὁ Ἀμὰν εἰς τὴν ἐξωτέραν αὐλήν τοῦ βασιλικοῦ οἴκου, διὰ νὰ εἴπῃ πρὸς τὸν βασιλέα νὰ κρεμάσῃ τὸν Μαροδοχαῖον εἰς τὸ ξύλον τὸ ὁποῖον ἡτοίμασε δι᾿ αὐτόν.
5 Καὶ εἶπον πρὸς αὐτὸν οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως, Ἰδού, ὁ Ἀμὰν ἵσταται ἐν τῇ αὐλῇ. Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, Ἄς εἰσέλθῃ.
6 Καὶ ὅτε εἰσῆλθεν ὁ Ἀμάν, εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεύς, Τί πρέπει νὰ γείνῃ εἰς τὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον εὐαρεστεῖται ὁ βασιλεὺς νὰ τιμήσῃ; Ὁ δὲ Ἀμὰν ἐστοχάσθη ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ, εἰς ποῖον ἄλλον ὁ βασιλεὺς ἤθελεν εὐαρεστηθῆ νὰ κάμῃ τιμήν, παρὰ εἰς ἐμέ;
7 Ἀπεκρίθη λοιπὸν ὁ Ἀμὰν πρὸς τὸν βασιλέα, Περὶ τοῦ ἀνθρώπου, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς εὐαρεστεῖται νὰ τιμήσῃ,
8 ἄς φέρωσι τὴν βασιλικήν στολήν, τὴν ὁποίαν ὁ βασιλεὺς ἐνδύεται, καὶ τὸν ἵππον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὁ βασιλεὺς ἱππεύει, καὶ νὰ τεθῇ τὸ βασιλικὸν διάδημα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ·
9 καὶ ἡ στολή αὕτη καὶ ὁ ἵππος ἄς δοθῶσιν εἰς τὴν χεῖρα τινὸς ἐκ τῶν μεγαλητέρων ἀρχόντων τοῦ βασιλέως, διὰ νὰ στολίσῃ τὸν ἄνθρωπον τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς εὐαρεστεῖται νὰ τιμήσῃ· καὶ φέρων αὐτὸν ἔφιππον διὰ τῶν ὁδῶν τῆς πόλεως ἄς κηρύττῃ ἔμπροσθεν αὐτοῦ, οὕτω θέλει γίνεσθαι εἰς τὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς εὐαρεστεῖται νὰ τιμήσῃ.
10 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Ἀμάν, Σπεῦσον, λάβε τὴν στολήν καὶ τὸν ἵππον, ὡς εἶπας, καὶ κάμε οὕτως εἰς τὸν Μαροδοχαῖον τὸν Ἰουδαῖον τὸν καθήμενον ἐν τῇ βασιλικῇ πύλῃ· ἄς μή λείψῃ μηδὲν ἐκ πάντων ὅσα εἶπας.
11 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἀμὰν τὴν στολήν καὶ τὸν ἵππον, καὶ ἐστόλισε τὸν Μαροδοχαῖον καὶ ἔφερεν αὐτὸν ἔφιππον διὰ τῶν ὁδῶν τῆς πόλεως, κηρύττων ἔμπροσθεν αὐτοῦ, οὕτω θέλει γίνεσθαι εἰς τὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς εὐαρεστεῖται νὰ τιμήσῃ.
12 Καὶ ἐπανῆλθεν ὁ Μαροδοχαῖος εἰς τὴν πύλην τοῦ βασιλέως· ὁ δὲ Ἀμὰν ἔσπευσε πρὸς τὸν οἶκον αὑτοῦ περίλυπος καὶ ἔχων τὴν κεφαλήν αὑτοῦ κεκαλυμμένην.
13 Καὶ διηγήθη ὁ Ἀμὰν πρὸς Ζερὲς τὴν γυναῖκα αὑτοῦ καὶ πρὸς πάντας τοὺς φίλους αὑτοῦ πᾶν ὅ, τι συνέβη εἰς αὐτόν. Καὶ εἶπον πρὸς αὐτὸν οἱ σοφοὶ αὐτοῦ καὶ Ζερὲς ἡ γυνή αὐτοῦ, Ἐὰν ὁ Μαροδοχαῖος, ἔμπροσθεν τοῦ ὁποίου ἤρχισας νὰ ἐκπίπτῃς, ἦναι ἐκ τοῦ σπέρματος τῶν Ἰουδαίων, δὲν θέλεις κατισχύσει ἐναντίον αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐξάπαντος θέλεις πέσει ἔμπροσθεν αὐτοῦ.
14 Ἐνῷ ἐλάλουν ἔτι μετ᾿ αὐτοῦ, ἔφθασαν οἱ εὐνοῦχοι τοῦ βασιλέως καὶ ἔσπευσαν νὰ φέρωσι τὸν Ἀμὰν εἰς τὸ συμπόσιον, τὸ ὁποῖον ἡτοίμασεν ἡ Ἐσθήρ.
1 Ἦλθον λοιπὸν ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ Ἀμὰν νὰ συμποσιάσωσι μετὰ τῆς Ἐσθήρ τῆς βασιλίσσης.
2 Καὶ εἶπε πάλιν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὴν Ἐσθήρ τὴν δευτέραν ἡμέραν ἐπὶ τοῦ συμποσίου τοῦ οἴνου, Τί τὸ ζήτημά σου, βασίλισσα Ἐσθήρ; καὶ θέλει δοθῆ εἰς σέ· καὶ τίς ἡ αἴτησίς σου; καὶ ἕως τοῦ ἡμίσεος τῆς βασιλείας ἐὰν ζητήσῃς, θέλει γείνει.
3 Τότε ἀπεκρίθη ἡ Ἐσθήρ ἡ βασίλισσα καὶ εἶπεν, Ἐὰν εὕρηκα χάριν ἐνώπιόν σου, βασιλεῦ, καὶ ἐὰν ἦναι ἀρεστὸν εἰς τὸν βασιλέα, ἡ ζωή μου ἄς μοὶ δοθῇ εἰς τὸ ζήτημά μου καὶ ὁ λαὸς μου εἰς τὴν αἴτησίν μου·
4 διότι ἐπωλήθημεν, ἐγὼ καὶ ὁ λαὸς μου, εἰς ἀπώλειαν, εἰς σφαγήν καὶ εἰς ὄλεθρον· καὶ ἐὰν ἠθέλομεν πωληθῆ ὡς δοῦλοι καὶ δοῦλαι ἤθελον σιωπήσει, ἄν καὶ ὁ ἐχθρὸς δὲν ἠδύνατο νὰ ἀναπληρώσῃ τὴν ζημίαν τοῦ βασιλέως.
5 Τότε ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς Ἀσσουήρης καὶ εἶπε πρὸς τὴν Ἐσθήρ τὴν βασίλισσαν, Τίς εἶναι αὐτὸς καὶ ποῦ εἶναι ἐκεῖνος, ὅστις ἐτόλμησε νὰ κάμῃ οὕτω;
6 Καὶ εἶπεν ἡ Ἐσθήρ, Ὁ ἐναντίος καὶ ἐχθρὸς εἶναι οὗτος ὁ ἀχρεῖος Ἀμάν. Τότε ἐταράχθη ὁ Ἀμὰν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ τῆς βασιλίσσης.
7 Καὶ σηκωθεὶς ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ συμποσίου τοῦ οἴνου ὠργισμένος ὑπῆγεν εἰς τὸν κῆπον τοῦ παλατίου· ὁ δὲ Ἀμὰν ἐστάθη, διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν ζωήν αὑτοῦ παρὰ τῆς Ἐσθήρ τῆς βασιλίσσης· διότι εἶδεν ὅτι κακὸν ἦτο ἀποφασισμένον ἐναντίον αὐτοῦ παρὰ τοῦ βασιλέως.
8 Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ βασιλεὺς ἀπὸ τοῦ κήπου τοῦ παλατίου εἰς τὸν οἶκον τοῦ συμποσίου τοῦ οἴνου· ὁ δὲ Ἀμὰν ἦτο πεπτωκὼς ἐπὶ τῆς κλίνης ἐφ᾿ ἧς ἦτο ἡ Ἐσθήρ. Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, Θέλει ἔτι καὶ τὴν βασίλισσαν νὰ βιάσῃ ἔμπροσθέν μου ἐν τῷ οἴκῳ; Ὁ λόγος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ στόματος τοῦ βασιλέως καὶ ἐσκέπασαν τὸ πρόσωπον τοῦ Ἀμάν.
9 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀρβονά, εἷς ἐκ τῶν εὐνούχων, ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, Ἰδού, καὶ τὸ ξύλον πεντήκοντα πηχῶν τὸ ὕψος, τὸ ὁποῖον ὁ Ἀμὰν ἔκαμε διὰ τὸν Μαροδοχαῖον, τὸν λαλήσαντα ἀγαθὰ ὑπὲρ τοῦ βασιλέως, ἵσταται ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Ἀμάν. Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, Κρεμάσατε αὐτὸν ἐπ᾿ αὐτοῦ.
10 Καὶ ἐκρέμασαν τὸν Ἀμὰν ἐπὶ τοῦ ξύλου, τὸ ὁποῖον ἡτοίμασε διὰ τὸν Μαροδοχαῖον. Καὶ κατέπαυσεν ὁ θυμὸς τοῦ βασιλέως.
1 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὁ βασιλεὺς Ἀσσουήρης ἔδωκεν εἰς τὴν Ἐσθήρ τὴν βασίλισσαν τὸν οἶκον τοῦ Ἀμάν, τοῦ ἐχθροῦ τῶν Ἰουδαίων. Καὶ ἦλθεν ὁ Μαροδοχαῖος ἐνώπιον τοῦ βασιλέως· διότι ἡ Ἐσθήρ ἐφανέρωσε τί ἦτο αὐτῆς.
2 Καὶ ἐκβαλὼν ὁ βασιλεὺς τὸ δακτυλίδιον αὑτοῦ, τὸ ὁποῖον ἀφρεσεν ἀπὸ τοῦ Ἀμάν, ἔδωκεν αὐτό εἰς τὸν Μαροδοχαῖον. Καὶ κατέστησεν ἡ Ἐσθήρ τὸν Μαροδοχαῖον ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ Ἀμάν.
3 Καὶ ἐλάλησε πάλιν ἡ Ἐσθήρ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, καὶ προσέπεσεν εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ἱκέτευσεν αὐτὸν μετὰ δακρύων νὰ ἀκυρώσῃ τὴν κακίαν τοῦ Ἀμὰν τοῦ Ἀγαγίτου, καὶ τὴν σκευωρίαν αὐτοῦ τὴν ὁποίαν ἐσκευώρησε κατὰ τῶν Ἰουδαίων.
4 Καὶ ἐξέτεινεν ὁ βασιλεὺς τὸ χρυσοῦν σκῆπτρον πρὸς τὴν Ἐσθήρ. Τότε σηκωθεῖσα ἡ Ἐσθήρ ἐστάθη ἐνώπιον τοῦ βασιλέως,
5 καὶ εἶπεν, Ἐὰν ἦναι ἀρεστὸν εἰς τὸν βασιλέα, καὶ ἐὰν εὕρηκα χάριν ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ τὸ πρᾶγμα φαίνηται ὀρθὸν εἰς τὸν βασιλέα καὶ ἀρέσκηται εἰς ἐμέ, ἄς γραφῇ νὰ ἀνακαλεσθῶσι τὰ γράμματα τὰ σκευωρηθέντα ὑπὸ τοῦ Ἀμὰν τοῦ υἱοῦ Ἀμμεδαθὰ τοῦ Ἀγαγίτου, τὰ ὁποῖα ἔγραψε διὰ νὰ ἀπολεσθῶσιν οἱ Ἰουδαῖοι οἱ ἐν πάσαις ταῖς ἐπαρχίαις τοῦ βασιλέως·
6 διότι πῶς δύναμαι νὰ ὑποφέρω νὰ ἴδω τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον θέλει εὑρεῖ τὸν λαὸν μου; ἤ πῶς δύναμαι νὰ ὑποφέρω νὰ ἴδω τὸν ἀφανισμὸν τῆς συγγενείας μου;
7 Τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς Ἀσσουήρης πρὸς Ἐσθήρ τὴν βασίλισσαν καὶ πρὸς τὸν Μαροδοχαῖον τὸν Ἰουδαῖον, Ἰδού, ἔδωκα εἰς τὴν Ἐσθήρ τὸν οἶκον τοῦ Ἀμὰν καὶ αὐτὸν ἐκρέμασαν ἐπὶ τοῦ ξύλου, διότι ἐξήπλωσε τὴν χεῖρα αὑτοῦ κατὰ τῶν Ἰουδαίων·
8 σεῖς λοιπὸν γράψατε ὑπὲρ τῶν Ἰουδαίων, ὅπως φαίνεται εἰς ἐσᾶς καλόν, ἐν ὀνόματι τοῦ βασιλέως, καὶ σφραγίσατε μὲ τὸ βασιλικὸν δακτυλίδιον· διότι τὸ γράμμα τὸ γεγραμμένον ἐν ὀνόματι τοῦ βασιλέως καὶ ἐσφραγισμένον μὲ τὸ βασιλικὸν δακτυλίδιον, εἶναι ἀμετάτρεπτον.
9 Καὶ προσεκλήθησαν οἱ γραμματεῖς τοῦ βασιλέως ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐν τῷ τρίτῳ μηνί, οὗτος εἶναι ὁ μήν Σιβάν, τὴν εἰκοστήν τρίτην αὐτοῦ· καὶ ἐγράφη κατὰ πάντα ὅσα ὁ Μαροδοχαῖος προσέταξε, πρὸς τοὺς Ἰουδαίους καὶ πρὸς τοὺς σατράπας καὶ διοικητὰς καὶ ἄρχοντας τῶν ἐπαρχιῶν τῶν ἀπὸ Ἰνδίας ἕως Αἰθιοπίας, ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ ἐπαρχιῶν, εἰς πᾶσαν ἐπαρχίαν κατὰ τὸ γράφειν αὐτῆς καὶ πρὸς πάντα λαὸν κατὰ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ καὶ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους κατὰ τὸ γράφειν αὐτῶν καὶ κατὰ τὴν γλῶσσαν αὐτῶν.
10 Καὶ ἔγραψεν ἐν ὀνόματι τοῦ βασιλέως Ἀσσουήρου καὶ ἐσφράγισεν αὐτὸ μὲ τὸ βασιλικὸν δακτυλίδιον καὶ ἐξαπέστειλε τὰ γράμματα διὰ ταχυδρόμων ἐφίππων, ἱππαζόντων ἐπὶ ταχυπόδων καὶ γενναίων ἡμιόνων·
11 δι᾿ ὧν ἐπέτρεπεν ὁ βασιλεὺς εἰς τοὺς Ἰουδαίους τοὺς κατὰ πᾶσαν πόλιν, νὰ συναχθῶσι καὶ νὰ σταθῶσιν ὑπὲρ τῆς ζωῆς αὑτῶν, νὰ ἀπολέσωσι, νὰ φονεύσωσι καὶ νὰ ἀφανίσωσι πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ λαοῦ καὶ τῆς ἐπαρχίας τῶν καταθλιβόντων αὐτούς, παιδία καὶ γυναῖκας, καὶ τὰ λάφυρα αὐτῶν νὰ διαρπάσωσιν,
12 ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ, κατὰ πάσας τὰς ἐπαρχίας τοῦ βασιλέως Ἀσσουήρου, τῇ δεκάτῃ τρίτῃ τοῦ δωδεκάτου μηνός, οὗτος εἶναι ὁ μήν Ἀδάρ.
13 Τὸ ἀντίγραφον τῆς ἐπιστολῆς, τὸ πρὸς διάδοσιν τοῦ προστάγματος κατὰ πᾶσαν ἐπαρχίαν, ἐδημοσιεύθη πρὸς πάντας τοὺς λαούς, διὰ νὰ ἦναι οἱ Ἰουδαῖοι ἕτοιμοι κατ᾿ ἐκείνην τὴν ἡμέραν νὰ ἐκδικηθῶσιν ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὑτῶν.
14 Καὶ ἐξῆλθον οἱ ταχυδρόμοι, ἱππάζοντες ἐπὶ ταχυπόδων ἡμιόνων, σπεύδοντες καὶ κατεπειγόμενοι ὑπὸ τῆς προσταγῆς τοῦ βασιλέως. Καὶ ἡ διαταγή ἐξεδόθη ἐν Σούσοις τῇ βασιλευούσῃ.
15 Ὁ δὲ Μαροδοχαῖος ἐξῆλθεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως ἐν στολῇ βασιλικῇ κυανῇ καὶ λευκῇ καὶ φορῶν μέγαν στέφανον χρυσοῦν καὶ ἐπένδυμα βύσσινον καὶ πορφυροῦν· καὶ ἡ πόλις Σοῦσα ἔχαιρε καὶ εὐφραίνετο.
16 Εἰς τοὺς Ἰουδαίους ἦτο φῶς καὶ ἀγαλλίασις καὶ χαρὰ καὶ δόξα.
17 Καὶ ἐν πάσῃ ἐπαρχίᾳ καὶ ἐν πάσῃ πόλει, ὅπου ἦλθε τοῦ βασιλέως τὸ πρόσταγμα καὶ ἡ διαταγή, ἔγεινεν εἰς τοὺς Ἰουδαίους χαρὰ καὶ ἀγαλλίασις, εὐωχία καὶ ἡμέρα ἀγαθή. Καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν λαῶν τῆς γῆς ἔγειναν Ἰουδαῖοι διότι ὁ φόβος τῶν Ἰουδαίων ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτούς.
1 Ἐν δὲ τῷ δωδεκάτῳ μηνί, οὗτος εἶναι ὁ μήν Ἀδάρ, τῇ δεκάτῃ τρίτῃ ἡμέρᾳ τοῦ αὐτοῦ, ὅτε τὸ πρόσταγμα τοῦ βασιλέως καὶ ἡ διαταγή αὐτοῦ ἦτο πλησίον νὰ ἐκτελεσθῇ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ καθ᾿ ἥν οἱ ἐχθροὶ τῶν Ἰουδαίων ἤλπιζον νὰ κατακρατήσωσιν αὐτῶν, ἄν καὶ ἐτράπη εἰς τὸ ἐναντίον, διότι οἱ Ἰουδαῖοι κατεκράτησαν τῶν μισούντων αὐτούς,
2 συνήχθησαν οἱ Ἰουδαῖοι ἐν ταῖς πόλεσιν αὑτῶν κατὰ πάσας τὰς ἐπαρχίας τοῦ βασιλέως Ἀσσουήρου, διὰ νὰ ἐπιβάλωσι χεῖρα ἐπὶ τοὺς ζητοῦντας τὸ κακὸν αὐτῶν· καὶ οὐδεὶς ἠδυνήθη νὰ ἀντισταθῇ εἰς αὐτούς, διότι ὁ φόβος αὐτῶν ἐπέπεσεν ἐπὶ πάντας τοὺς λαούς.
3 Καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τῶν ἐπαρχιῶν καὶ οἱ σατράπαι καὶ οἱ διοικηταὶ καὶ οἱ οἰκονόμοι τοῦ βασιλέως ἐβοήθουν τοὺς Ἰουδαίους· διότι ὁ φόβος τοῦ Μαροδοχαίου ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτούς·
4 ἐπειδή ὁ Μαροδοχαῖος ἦτο μέγας ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως καὶ ἡ φήμη αὐτοῦ διεδόθη εἰς πάσας τὰς ἐπαρχίας· διότι ὁ ἄνθρωπος ὁ Μαροδοχαῖος προέβαινε μεγαλυνόμενος.
5 Καὶ ἐπάταξαν οἱ Ἰουδαῖοι πάντας τοὺς ἐχθροὺς αὑτῶν μὲ πάταγμα ῥομφαίας καὶ σφαγήν καὶ ὄλεθρον, καὶ ἔκαμον εἰς τοὺς μισοῦντας αὐτοὺς ὅπως ἤθελον.
6 Καὶ ἐν Σούσοις τῇ βασιλευούσῃ ἐφόνευσαν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ἀπώλεσαν πεντακοσίους ἄνδρας.
7 Καὶ τὸν Φαρσανδαθὰ καὶ τὸν Δαλφὼν καὶ τὸν Ἀσπαθὰ
8 καὶ τὸν Ποραθὰ καὶ τὸν Ἀδαλία καὶ τὸν Ἀριδαθὰ
9 καὶ τὸν Φαρμαστὰ καὶ τὸν Ἀρισαΐ καὶ τὸν Ἀριδαΐ καὶ τὸν Βαϊεζαθά,
10 τοὺς δέκα υἱοὺς τοῦ Ἀμὰν υἱοῦ τοῦ Ἀμμεδαθά, τοῦ ἐχθροῦ τῶν Ἰουδαίων, ἐφόνευσαν· ἐπὶ λάφυρα ὅμως δὲν ἔβαλον τὴν χεῖρα αὑτῶν.
11 Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὁ ἀριθμὸς τῶν φονευθέντων ἐν Σούσοις τῇ βασιλευούσῃ ἐφέρθη ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
12 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Ἐσθήρ τὴν βασίλισσαν, Ἐν Σούσοις τῇ βασιλευούσῃ ἐφόνευσαν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ἀπώλεσαν πεντακοσίους ἄνδρας καὶ τοὺς δέκα υἱοὺς τοῦ Ἀμάν· ἐν ταῖς λοιπαῖς ἐπαρχίαις τοῦ βασιλέως τί ἔκαμον; τώρα τί τὸ ζήτημά σου; καὶ θέλει δοθῆ εἰς σέ· καὶ τίς ἔτι ἡ αἴτησίς σου; καὶ θέλει γείνει.
13 Καὶ εἶπεν ἡ Ἐσθήρ, Ἐὰν ἦναι ἀρεστὸν εἰς τὸν βασιλέα, ἄς δοθῇ εἰς τοὺς Ἰουδαίους τοὺς ἐν Σούσοις, νὰ κάμωσι καὶ αὔριον κατὰ τὴν διαταγήν τῆς ἡμέρας ταύτης· καὶ τοὺς δέκα υἱοὺς τοῦ Ἀμὰν νὰ κρεμάσωσιν ἐπὶ ξύλων.
14 Καὶ προσέταξεν ὁ βασιλεὺς νὰ γείνῃ οὕτω· καὶ ἐξεδόθη διαταγή ἐν Σούσοις· καὶ ἐκρέμασαν τοὺς δέκα υἱοὺς τοῦ Ἀμάν.
15 Καὶ συνήχθησαν οἱ Ἰουδαῖοι οἱ ἐν Σούσοις καὶ τὴν δεκάτην τετάρτην τοῦ μηνὸς Ἀδὰρ καὶ ἐφόνευσαν τριακοσίους ἄνδρας ἐν Σούσοις· ἐπὶ λάφυρα ὅμως δὲν ἔβαλον τὴν χεῖρα αὑτῶν.
16 Οἱ δὲ ἄλλοι Ἰουδαῖοι, οἱ ἐν ταῖς ἐπαρχίαις τοῦ βασιλέως, συνήχθησαν καὶ ἐστάθησαν ὑπὲρ τῆς ζωῆς αὑτῶν, καὶ ἔλαβον ἀνάπαυσιν ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν αὑτῶν καὶ ἐφόνευσαν ἐκ τῶν μισούντων αὐτοὺς ἑβδομήκοντα πέντε χιλιάδας· ἐπὶ τὰ λάφυρα ὅμως δὲν ἔβαλον τὴν χεῖρα αὑτῶν·
17 τὴν δεκάτην τρίτην ἡμέραν τοῦ μηνὸς Ἀδάρ· καὶ τὴν δεκάτην τετάρτην ἡμέραν τοῦ αὐτοῦ ἀνεπαύθησαν καὶ ἔκαμον ταύτην ἡμέραν συμποσίου καὶ εὐφροσύνης.
18 Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι οἱ ἐν Σούσοις συνήχθησαν τὴν δεκάτην τρίτην αὐτοῦ καὶ τὴν δεκάτην τετάρτην αὐτοῦ· τὴν δὲ δεκάτην πέμπτην τοῦ αὐτοῦ ἀνεπαύθησαν καὶ ἔκαμον ταύτην ἡμέραν συμποσίου καὶ εὐφροσύνης.
19 Διὰ τοῦτο οἱ Ἰουδαῖοι οἱ χωρικοὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ταῖς ἀτειχίστοις πόλεσιν ἔκαμνον τὴν δεκάτην τετάρτην ἡμέραν τοῦ μηνὸς Ἀδὰρ ἡμέραν εὐφροσύνης καὶ συμποσίου καὶ ἡμέραν ἀγαθήν, καὶ ἀπέστελλον μερίδας πρὸς ἀλλήλους.
20 Καὶ ἔγραψεν ὁ Μαροδοχαῖος τὰ πράγματα ταῦτα καὶ ἀπέστειλεν ἐπιστολὰς πρὸς πάντας τοὺς Ἰουδαίους τοὺς ἐν πάσαις ταῖς ἐπαρχίαις τον βασιλέως Ἀσσουήρου, τοὺς πλησίον καὶ τοὺς μακράν,
21 προσδιορίζων εἰς αὐτοὺς νὰ φυλάττωσι τὴν δεκάτην τετάρτην ἡμέραν τοῦ μηνὸς Ἀδὰρ καὶ τὴν δεκάτην πέμπτην τοῦ αὐτοῦ καθ᾿ ἕκαστον ἔτος,
22 ὡς τὰς ἡμέρας καθ᾿ ἅς οἱ Ἰουδαῖοι ἀνεπαύθησαν ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν αὑτῶν, καὶ τὸν μῆνα καθ᾿ ὅν ἡ λύπη αὐτῶν ἐτράπη εἰς αὐτοὺς εἰς χαρὰν καὶ τὸ πένθος εἰς ἡμέραν ἀγαθήν· ὥστε νὰ κάμνωσιν αὐτὰς ἡμέρας συμποσίου καὶ εὐφροσύνης καὶ νὰ ἀποστέλλωσι μερίδας πρὸς ἀλλήλους καὶ δῶρα πρὸς τοὺς πτωχούς.
23 Καὶ ἐδέχθησαν οἱ Ἰουδαῖοι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤρχισαν νὰ κάμνωσι καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔγραψεν ὁ Μαροδοχαῖος πρὸς αὐτούς·
24 διότι ὁ Ἀμὰν ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμμεδαθά, ὁ Ἀγαγίτης, ὁ ἐχθρὸς πάντων τῶν Ἰουδαίων, ἐσκευώρησε κατὰ τῶν Ἰουδαίων νὰ ἀπολέσῃ αὐτούς, καὶ ἔρριψε Φούρ, ἤγουν κλῆρον, διὰ νὰ ἀναλώσῃ αὐτοὺς καὶ νὰ ἀφανίσῃ αὐτούς·
25 Ὅτε ὅμως ἦλθεν αὐτή ἡ Ἐσθήρ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, προσέταξε δι᾿ ἐπιστολῶν νὰ τραπῇ κατὰ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἡ κακή αὐτοῦ σκευωρία, τὴν ὁποίαν ἐσκευώρησε κατὰ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἐκρέμασαν ἐπὶ τοῦ ξύλου αὐτὸν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ.
26 Διὰ τοῦτο νόμασαν τὰς ἡμέρας ταύτας Φουρεὶμ ἐκ τοῦ ὀνόματος Φούρ. Ὅθεν διὰ πάντας τους λόγους τῆς ἐπιστολῆς ταύτης, καὶ δι᾿ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶδον περὶ τοῦ πράγματος τούτου καὶ τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς αὐτούς,
27 διέταξαν οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ ἐδέχθησαν ἐφ᾿ ἑαυτοὺς καὶ ἐπὶ τὸ σπέρμα αὑτῶν καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς προστιθεμένους εἰς αὐτούς, νὰ μή λείψωσι ποτὲ ἀπὸ τοῦ νὰ φυλάττωσι τὰς δύο ταύτας ἡμέρας, κατὰ τὸ γεγραμμένον περὶ αὐτῶν καὶ κατὰ τὸν καιρὸν αὐτῶν ἑκάστου ἔτους·
28 καὶ αἱ ἡμέραι αὗται νὰ μνημονεύωνται καὶ νὰ φυλάττωνται ἐν πάσῃ γενεᾷ, ἑκάστῃ συγγενείᾳ, ἑκάστῃ ἐπαρχίᾳ, καὶ ἑκάστῃ πόλει καὶ αἱ ἡμέραι αὗται Φουρεὶμ νὰ μή ἐκλείψωσιν ἐκ μέσου τῶν Ἰουδαίων, καὶ νὰ μή παύσῃ τὸ μνημόσυνον αὐτῶν ἀπὸ τοῦ σπέρματος αὐτῶν.
29 Τότε ἡ Ἐσθήρ ἡ βασίλισσα, ἡ θυγάτηρ τοῦ Ἀβιχαίλ, καὶ ὁ Μαροδοχαῖος ὁ Ἰουδαῖος, ἔγραψαν ἐκ δευτέρου μεθ᾿ ὅλου τοῦ κύρους, διὰ νὰ στερεώσωσι ταῦτα τὰ περὶ Φουρεὶμ γεγραμμένα.
30 Καὶ ἔπεμψεν ἐπιστολὰς πρὸς πάντας τοὺς Ἰουδαίους, εἰς τὰς ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ ἐπαρχίας τοῦ βασιλείου τοῦ Ἀσσουήρου, μὲ λόγους εἰρήνης καὶ ἀληθείας,
31 διὰ νὰ στερεώσῃ τὰς ἡμέρας ταύτας Φουρεὶμ ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν, καθὼς προσδιώρισαν εἰς αὐτοὺς ὁ Μαροδοχαῖος ὁ Ἰουδαῖος καὶ Ἐσθήρ ἡ βασίλισσα, καὶ καθὼς διώρισαν, ἐφ᾿ ἑαυτοὺς καὶ ἐπὶ τὸ σπέρμα αὑτῶν, τὴν ὑπόθεσιν τῶν νηστειῶν καὶ τῆς κραυγῆς αὐτῶν.
32 Καὶ διὰ διαταγῆς τῆς Ἐσθήρ ἐκυρώθη ἡ ὑπόθεσις αὕτη τῶν Φουρείμ, καὶ ἐγράφη ἐν βιβλίῳ.
1 Καὶ ἐπέβαλεν ὁ βασιλεὺς Ἀσσουήρης φόρον ἐπὶ τὴν γῆν καὶ τὰς νήσους τῆς θαλάσσης.
2 Πᾶσαι δὲ αἱ πράξεις τῆς δυνάμεως αὐτοῦ καὶ τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, καὶ ἡ περιγραφή μεγαλειότητος τοῦ Μαροδοχαίου, εἰς ἥν ὁ βασιλεὺς προεβίβασεν αὐτόν, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τῆς Μηδίας καὶ Περσίας;
3 Διότι ὁ Μαροδοχαῖος ὁ Ἰουδαῖος ἐστάθη δεύτερος μετὰ τὸν βασιλέα Ἀσσουήρην καὶ μέγας μεταξὺ τῶν Ἰουδαίων καὶ ἀγαπώμενος ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ, ζητῶν τὸ καλὸν τοῦ λαοῦ αὑτοῦ καὶ λαλῶν εἰρήνην περὶ παντὸς τοῦ σπέρματος αὑτοῦ.