1 Καὶ ἐκραταιώθη ὁ Σολομὼν ὁ υἱὸς τοῦ Δαβὶδ εἰς τὴν βασιλείαν αὑτοῦ· καὶ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ ἦτο μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐμεγάλυνεν αὐτὸν εἰς ἄκρον.
2 Καὶ ἐλάλησεν ὁ Σολομὼν πρὸς πάντα τὸν Ἰσραήλ, πρὸς τοὺς χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους καὶ πρὸς τοὺς κριτὰς καὶ πρὸς πάντας τοὺς ἄρχοντας παντὸς τοῦ Ἰσραήλ, τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν πατριῶν·
3 καὶ ὑπῆγαν ὁ Σολομὼν καὶ πᾶσα ἡ σύναξις μετ᾿ αὐτοῦ εἰς τὸν ὑψηλὸν τόπον τὸν ἐν Γαβαών· διότι ἐκεῖ ἦτο ἡ σκηνή τοῦ μαρτυρίου τοῦ Θεοῦ, τὴν ὁποίαν Μωϋσῆς, ὁ δοῦλος τοῦ Κυρίου, ἔκαμεν ἐν τῇ ἐρήμῳ.
4 Ὁ δὲ Δαβὶδ εἶχεν ἀναβιβάσει τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ ἀπὸ Κιριὰθ-ἰαρεὶμ εἰς τὸν τόπον τὸν ὁποῖον προητοίμασεν ὁ Δαβὶδ δι᾿ αὐτήν· διότι εἶχε στήσει σκηνήν δι᾿ αὐτήν ἐν Ἱερουσαλήμ.
5 Καὶ τὸ χαλκοῦν θυσιαστήριον, τὸ ὁποῖον ἔκαμε Βεσελεήλ ὁ υἱὸς τοῦ Οὐρί, υἱοῦ τοῦ Ὤρ, ἦτο ἐκεῖ ἔμπροσθεν τῆς σκηνῆς τοῦ Κυρίου· καὶ ἐξεζήτησαν αὐτὸ ὁ Σολομὼν καὶ ἡ σύναξις.
6 Καὶ ἀνέβη ὁ Σολομὼν ἐκεῖ ἐπὶ τὸ χαλκοῦν θυσιαστήριον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, τὸ ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσέφερεν ἐπ᾿ αὐτὸ χίλια ὁλοκαυτώματα.
7 Κατ᾿ ἐκείνην τὴν νύκτα ἐφάνη ὁ Θεὸς εἰς τὸν Σολομῶντα καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ζήτησον τί νὰ σοὶ δώσω.
8 Ὁ δὲ Σολομὼν εἶπε πρὸς τὸν Θεόν, Σὺ ἔκαμες μέγα ἔλεος πρὸς Δαβὶδ τὸν πατέρα μου, καὶ μὲ κατέστησας βασιλέα ἀντ᾿ αὐτοῦ·
9 τώρα, Κύριε Θεέ, ἄς βεβαιωθῇ ὁ λόγος σου ὁ πρὸς τὸν Δαβὶδ τὸν πατέρα μου· διότι σὺ μὲ ἔκαμες βασιλέα ἐπὶ λαὸν πολὺν ὡς τὸ χῶμα τῆς γῆς·
10 δὸς τώρα εἰς ἐμὲ σοφίαν καὶ σύνεσιν, διὰ νὰ ἐξέρχωμαι καὶ νὰ εἰσέρχωμαι ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ τούτου· διότι τίς δύναται νὰ κρίνῃ τὸν λαὸν σου τοῦτον τὸν μέγαν;
11 Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Σολομῶντα, Ἐπειδή συνέλαβες τοῦτο ἐν τῇ καρδίᾳ σου, καὶ δὲν ἐζήτησας πλούτη, ἀγαθὰ καὶ δόξαν οὐδὲ τὴν ζωήν τῶν μισούντων σε, οὐδὲ πολυζωΐαν ἐζήτησας, ἀλλ᾿ ἐζήτησας εἰς σεαυτὸν σοφίαν καὶ σύνεσιν, διὰ νὰ κρίνῃς τὸν λαὸν μου, ἐπὶ τὸν ὁποῖον σὲ ἔκαμα βασιλέα·
12 ἡ σοφία καὶ ἡ σύνεσις δίδεται εἰς σέ· καὶ πλοῦτον καὶ ἀγαθὰ καὶ δόξαν θέλω δώσει εἰς σέ, ὡς δὲν ἔγεινεν εἰς τοὺς βασιλεῖς τοὺς πρὸ σοῦ, οὐδὲ εἰς τοὺς μετὰ σὲ θέλουσι γείνει τοιαῦτα.
13 Τότε ἐπέστρεψεν ὁ Σολομὼν εἰς Ἱερουσαλήμ, ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ τόπου τοῦ ἐν Γαβαών, ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἐβασίλευεν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ.
14 Καὶ συνήθροισεν ὁ Σολομὼν ἁμάξας καὶ ἱππεῖς· καὶ εἶχε χιλίας τετρακοσίας ἁμάξας καὶ δώδεκα χιλιάδας ἱππέων, τοὺς ὁποίους ἔθεσεν εἰς τὰς πόλεις τῶν ἁμαξῶν καὶ πλησίον τοῦ βασιλέως ἐν Ἱερουσαλήμ.
15 Καὶ κατέστησεν ἐν Ἱερουσαλήμ ὁ βασιλεὺς τὸν ἄργυρον καὶ τὸν χρυσὸν ὡς λίθους, καὶ τὰς κέδρους κατέστησεν ὡς τὰς ἐν τῇ πεδιάδι συκαμίνους, διὰ τὴν ἀφθονίαν.
16 Ἐγίνετο δὲ εἰς τὸν Σολομῶντα ἐξαγωγή ἵππων καὶ λινοῦ νήματος ἐξ Αἰγύπτου· τὸ μὲν λινοῦν νῆμα ἐλάμβανον οἱ ἔμποροι τοῦ βασιλέως εἰς ὡρισμένην τιμήν.
17 Ἀνεβίβαζον δὲ καὶ ἔφερον ἐξ Αἰγύπτου μίαν ἅμαξαν διὰ ἑξακοσίους σίκλους ἀργυρούς, καὶ ἕκαστον ἵππον διὰ ἑκατὸν πεντήκοντα· καὶ οὕτω διὰ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῶν Χετταίων καὶ διὰ τοὺς βασιλεῖς τῆς Συρίας ἡ ἐξαγωγή ἐγίνετο διὰ χειρὸς αὐτῶν.
1 Καὶ ἀπεφάσισεν ὁ Σολομὼν νὰ οἰκοδομήσῃ οἶκον εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου καὶ οἶκον βασιλικὸν εἰς ἑαυτόν,
2 Καὶ ἠρίθμησεν ὁ Σολομὼν ἑβδομήκοντα χιλιάδας ἀνδρῶν ἀχθοφόρων, καὶ ὀγδοήκοντα χιλιάδας λιθοτόμων ἐν τῷ ὄρει, καὶ τρεῖς χιλιάδας ἑξακοσίους ἐπιστάτας ἐπ᾿ αὐτῶν.
3 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Σολομὼν πρὸς Χουρὰμ τὸν βασιλέα τῆς Τύρου, λέγων, Καθὼς ἔκαμες εἰς τὸν Δαβὶδ τὸν πατέρα μου, καὶ ἔπεμψας πρὸς αὐτὸν κέδρους διὰ νὰ οἰκοδομήσῃ εἰς ἑαυτὸν οἶκον νὰ κατοικήσῃ ἐν αὐτῷ, οὕτω κάμε καὶ εἰς ἐμέ.
4 Ἰδού, ἐγὼ οἰκοδομῶ οἶκον εἰς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ μου, διὰ νὰ καθιερώσω τοῦτον εἰς αὐτόν, διὰ νὰ προσφέρηται ἐνώπιον αὐτοῦ θυμίαμα εὐωδίας καὶ οἱ παντοτεινοὶ ἄρτοι τῆς προθέσεως καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα τὰ πρωϊνὰ καὶ ἑσπερινά, ἐν τοῖς σάββασι καὶ ἐν ταῖς νεομηνίαις καὶ ἐν ταῖς ἐπισήμοις ἑορταῖς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· τοῦτο εἶναι χρέος τοῦ Ἰσραήλ εἰς τὸν αἰῶνα.
5 Καὶ ὁ οἶκος τὸν ὁποῖον οἰκοδομῶ εἶναι μέγας· διότι μέγας ὁ Θεὸς ἡμῶν ὑπὲρ πάντας τοὺς θεούς.
6 Ἀλλὰ τίς δύναται νὰ οἰκοδομήσῃ εἰς αὐτὸν οἶκον, ἐνῷ ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ οὐρανὸς τῶν οὐρανῶν δὲν εἶναι ἱκανοὶ νὰ χωρέσωσιν αὐτόν; Τίς δὲ εἶμαι ἐγώ, ὥστε νὰ οἰκοδομήσω οἶκον εἰς αὐτόν; εἰμή μόνον διὰ νὰ θυσιάζω ἐνώπιον αὐτοῦ;
7 Τώρα λοιπὸν ἀπόστειλον πρὸς ἐμὲ ἄνδρα σοφὸν εἰς τὸ νὰ ἐργάζηται εἰς χρυσὸν καὶ εἰς ἄργυρον καὶ εἰς χαλκὸν καὶ εἰς σίδηρον καὶ εἰς πορφύραν καὶ εἰς κόκκινον καὶ εἰς κυανοῦν, καὶ ἐπιστήμονα εἰς τὸ ἐγγλύφειν γλυφὰς μετὰ τῶν σοφῶν τῶν μετ᾿ ἐμοῦ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, τοὺς ὁποίους Δαβὶδ ὁ πατήρ μου ἡτοίμασεν.
8 Ἀπόστειλόν μοι καὶ ξύλα κέδρινα, πεύκινα καὶ ξύλα ἀλγουμεὶμ ἐκ τοῦ Λιβάνου· διότι ἐγὼ γνωρίζω ὅτι οἱ δοῦλοί σου ἐξεύρουσι νὰ κόπτωσι ξύλα ἐν τῷ Λιβάνῳ· καὶ ἰδού, οἱ δοῦλοί μου θέλουσιν εἶσθαι μετὰ τῶν δούλων σου,
9 διὰ νὰ ἑτοιμάσωσιν εἰς ἐμὲ ξύλα ἐν ἀφθονίᾳ· διότι ὁ οἶκος τὸν ὁποῖον ἐγὼ οἰκοδομῶ θέλει εἶσθαι μέγας καὶ θαυμαστός.
10 Καὶ ἰδού, θέλω δώσει εἰς τοὺς δούλους σου τοὺς ξυλοτόμους εἴκοσι χιλιάδας κόρους σίτου κοπανισμένου, καὶ εἴκοσι χιλιάδας κόρους κριθῆς, καὶ εἴκοσι χιλιάδας βὰθ οἴνου, καὶ εἴκοσι χιλιάδας βὰθ ἐλαίου.
11 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Χουρὰμ ὁ βασιλεὺς τῆς Τύρου δι᾿ ἐπιστολῆς, τὴν ὁποίαν ἔστειλε πρὸς τὸν Σολομῶντα, Ἐπειδή ὁ Κύριος ἠγάπησε τὸν λαὸν αὑτοῦ, σὲ κατέστησε βασιλέα ἐπ᾿ αὐτούς·
12 εἶπεν ἔτι ὁ Χουράμ, Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὁ ποιητής τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅστις ἔδωκεν εἰς τὸν Δαβὶδ τὸν βασιλέα υἱὸν σοφόν, ἔχοντα φρόνησιν καὶ σύνεσιν, ὅστις θέλει οἰκοδομήσει οἶκον εἰς τὸν Κύριον καὶ οἶκον βασιλικὸν εἰς ἑαυτόν·
13 ἀποστέλλω λοιπὸν τώρα ἄνθρωπον σοφόν, ἔχοντα σύνεσιν, τοῦ Χουρὰμ τοῦ πατρὸς μου,
14 υἱὸν γυναικὸς ἐκ τῶν θυγατέρων Δὰν καὶ πατρὸς Τυρίου, ἐπιστήμονα εἰς τὸ νὰ ἐργάζηται εἰς χρυσὸν καὶ εἰς ἄργυρον, εἰς χαλκόν, εἰς σίδηρον, εἰς λίθους καὶ εἰς ξύλα, εἰς πορφύραν, εἰς κυανοῦν καὶ εἰς βύσσον καὶ εἰς κόκκινον· καὶ εἰς τὸ ἐγγλύφειν πᾶν εἶδος γλυφῆς, καὶ ἐφευρίσκειν πᾶσαν ἐφεύρεσιν εἰς ὅ, τι προβληθῇ εἰς αὐτόν, μετὰ τῶν σοφῶν σου καὶ μετὰ τῶν σοφῶν τοῦ κυρίου μου Δαβὶδ τοῦ πατρὸς σου·
15 τώρα λοιπὸν τὸν σῖτον καὶ τὴν κριθήν, τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον, τὰ ὁποῖα ὁ κύριός μου εἶπεν, ἄς στείλῃ πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ·
16 καὶ ἡμεῖς θέλομεν κόψει ξύλα ἐκ τοῦ Λιβάνου, κατὰ πᾶσαν τὴν χρείαν σου, καὶ θέλομεν φέρει αὐτὰ πρὸς σὲ μὲ σχεδίας διὰ θαλάσσης εἰς Ἰόππην· καὶ σὺ θέλεις ἀναβιβάσει αὐτὰ εἰς Ἱερουσαλήμ.
17 Καὶ ἠρίθμησεν ὁ Σολομὼν πάντας τοὺς ἄνδρας τοὺς ξένους τοὺς ἐν γῇ Ἰσραήλ, μετὰ τὸν ἀριθμὸν καθ᾿ ὅν Δαβὶδ ὁ πατήρ αὐτοῦ ἠρίθμησεν αὐτούς· καὶ εὑρέθησαν ἑκατὸν πεντήκοντα τρεῖς χιλιάδες καὶ ἑξακόσιοι.
18 Καὶ ἐξ αὐτῶν ἔκαμεν ἑβδομήκοντα χιλιάδας ἀχθοφόρων, καὶ ὀγδοήκοντα χιλιάδας λιθοτόμων ἐν τῷ ὄρει, καὶ τρεῖς χιλιάδας ἑξακοσίους ἐργοδιώκτας ἐπὶ τὸν λαόν.
1 Καὶ ἤρχισεν ὁ Σολομὼν νὰ οἰκοδομῇ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου ἐν Ἱερουσαλήμ ἐν τῷ ὄρει Μοριά, ὅπου ἐφάνη ὁ Κύριος εἰς τὸν Δαβὶδ τὸν πατέρα αὐτοῦ, ἐν τῷ τόπῳ τὸν ὁποῖον ἡτοίμασεν ὁ Δαβὶδ ἐν τῷ ἁλωνίῳ Ὀρνὰν τοῦ Ἰεβουσαίου.
2 Καὶ ἤρχισε νὰ οἰκοδομῇ τῇ δευτέρᾳ τοῦ δευτέρου μηνός, ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὑτοῦ.
3 Τοῦτο δὲ ἦτο τὸ σχέδιον τοῦ Σολομῶντος διὰ νὰ οἰκοδομήσῃ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ· τὸ μῆκος εἰς πήχας, κατὰ τὸ πρῶτον μέτρον, ἦτο ἑξήκοντα πηχῶν, καὶ τὸ πλάτος εἴκοσι πηχῶν,
4 Καὶ τὸ πρόναον, τὸ κατὰ πρόσωπον τοῦ οἴκου, εἶχε μῆκος κατὰ τὸ πλάτος τοῦ οἴκου εἴκοσι πηχῶν, καὶ ὕψος ἑκατὸν εἴκοσι· καὶ ἐσκέπασεν αὐτὸ ἔσωθεν μὲ χρυσίον καθαρόν.
5 Καὶ ἐστέγασε τὸν οἶκον τὸν μέγαν μὲ ξύλα πεύκινα, τὰ ὁποῖα καὶ ἐσκέπασε μὲ χρυσὸν καθαρόν, καὶ ἐνέγλυψεν ἐπ᾿ αὐτὸν φοίνικας καὶ ἁλύσεις.
6 Καὶ ἐκόσμησε τὸν οἶκον μὲ λίθους τιμίους διὰ ὡραιότητα· τὸ δὲ χρυσίον ἦτο χρυσίον Φαρουΐμ.
7 Ἐσκέπασεν ἔτι μὲ χρυσίον τὸν οἶκον, τὰς δοκούς, τοὺς παραστάτας καὶ τοὺς τοίχους αὐτοῦ καὶ τὰς θύρας αὐτοῦ· καὶ ἐνέγλυψε χερουβεὶμ ἐπὶ τῶν τοίχων.
8 Καὶ ἔκαμε τὸν οἶκον τοῦ ἁγίου τῶν ἁγίων, τὸ μῆκος αὐτοῦ κατὰ τὸ πλάτος τοῦ οἴκου, εἴκοσι πηχῶν, καὶ τὸ πλάτος αὐτοῦ εἴκοσι πηχῶν· καὶ ἐσκέπασεν αὐτὸν μὲ χρυσίον καθαρὸν ἑξακοσίων ταλάντων.
9 τὸ βάρος δὲ τῶν καρφίων ἦτο πεντήκοντα σίκλοι χρυσίου. Καὶ ἐσκέπασε τὰ ὑπερῷα μὲ χρυσίον.
10 Καὶ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἁγίου τῶν ἁγίων ἔκαμε δύο χερουβεὶμ ἐργασίας γλυπτῆς καὶ ἐσκέπασεν αὐτὰ μὲ χρυσίον.
11 Καὶ αἱ πτέρυγες τῶν χερουβεὶμ εἶχον μῆκος εἴκοσι πηχῶν· ἡ μία πτέρυξ πέντε πηχῶν, ἐγγίζουσα τὸν τοῖχον τοῦ οἴκου· καὶ ἡ ἄλλη πτέρυξ πέντε πηχῶν, ἐγγίζουσα τὴν πτέρυγα τοῦ ἄλλου χερούβ.
12 Καὶ ἡ μία πτέρυξ τοῦ ἄλλου χεροὺβ πέντε πηχῶν, ἐγγίζουσα τὸν τοῖχον τοῦ οἴκου· καὶ ἡ ἄλλη πτέρυξ πέντε πηχῶν, ἁπτομένη τῆς πτέρυγος τοῦ ἄλλου χερούβ.
13 Αἱ πτέρυγες τῶν χερουβεὶμ τούτων ἐξηπλοῦντο εἴκοσι πήχας· καὶ αὐτὰ ἵσταντο ἐπὶ τοὺς πόδας αὑτῶν, τὰ δὲ πρόσωπα αὐτῶν ἔβλεπον πρὸς τὸν οἶκον.
14 Καὶ ἔκαμε τὸ καταπέτασμα ἐκ κυανοῦ καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου, καὶ ὕφανεν ἐπ᾿ αὐτοῦ χερουβείμ.
15 Ἔκαμεν ἔτι ἔμπροσθεν τοῦ οἴκου δύο στύλους τριάκοντα πέντε πηχῶν τὸ μῆκος, καὶ τὸ ἐπίθεμα τὸ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἑκάστου, πέντε πηχῶν.
16 Καὶ ἔκαμεν ἁλύσεις ἐν τῷ χρηστηρίῳ, καὶ ἔβαλεν αὐτὰς ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν στύλων· καὶ ἔκαμεν ἑκατὸν ῥόδια καὶ ἔβαλεν αὐτὰ ἐπὶ τῶν ἁλύσεων.
17 Καὶ ἔστησε τοὺς στύλους κατὰ πρόσωπον τοῦ ναοῦ, ἕνα ἐκ δεξιῶν καὶ ἕνα ἐξ ἀριστερῶν· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ ἐκ δεξιῶν Ἰαχεὶν καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἐξ ἀριστερῶν Βοάς.
1 Καὶ ἔκαμε θυσιαστήριον χαλκοῦν, εἴκοσι πηχῶν τὸ μῆκος αὐτοῦ, καὶ εἴκοσι πηχῶν τὸ πλάτος αὐτοῦ, καὶ δέκα πηχῶν τὸ ὕψος αὐτοῦ.
2 Ἔκαμεν ἔτι τὴν χυτήν θάλασσαν δέκα πηχῶν ἀπὸ χείλους εἰς χεῖλος, στρογγύλην κύκλῳ, καὶ τὸ ὕψος αὐτῆς πέντε πηχῶν· καὶ γραμμή τριάκοντα πηχῶν περιεζώννυεν αὐτήν κύκλῳ.
3 Καὶ ὑπὸ τὸ χεῖλος αὐτῆς ἦτο ὁμοίωμα βοῶν, περικυκλούντων αὐτήν κύκλῳ, δέκα κατὰ πήχην, περικυκλοῦντες τὴν θάλασσαν κύκλῳ. Αἱ δύο σειραὶ τῶν βοῶν ἦσαν χυμέναι ὁμοῦ μὲ αὐτήν.
4 Iστατο δὲ ἐπὶ δώδεκα βοῶν· τρεῖς ἔβλεπον πρὸς βορρᾶν, καὶ τρεῖς ἔβλεπον πρὸς δυσμάς, καὶ τρεῖς ἔβλεπον πρὸς νότον, καὶ τρεῖς ἔβλεπον πρὸς ἀνατολάς· καὶ ἡ θάλασσα ἔκειτο ἐπ᾿ αὐτῶν· καὶ ὅλα τὰ ὀπίσθια αὐτῶν ἦσαν πρὸς τὰ ἔσω.
5 Καὶ τὸ πάχος αὐτῆς ἦτο μιᾶς παλάμης καὶ τὸ χεῖλος αὐτῆς κατεσκευασμένον ὡς χεῖλος ποτηρίου, ὡς ἄνθος κρίνου· ἐχώρει δὲ πλήρης οὗσα τρεῖς χιλιάδας βάθ.
6 Ἔκαμεν ἔτι δέκα λουτῆρας, καὶ ἔθεσε πέντε ἐκ δεξιῶν καὶ πέντε ἐξ ἀριστερῶν, διὰ νὰ πλύνωσιν ἐν αὐτοῖς· ἐκεῖ ἔπλυνον ὅσα ἦσαν διὰ ὁλοκαύτωσιν· ἡ θάλασσα ὅμως ἦτο διὰ νὰ νίπτωνται ἐν αὐτῇ οἱ ἱερεῖς.
7 Καὶ ἔκαμε τὰς χρυσὰς λυχνίας δέκα, κατὰ τὸ διατεταγμένον περὶ αὐτῶν, καὶ ἔθεσεν αὐτὰς ἐν τῷ ναῷ, πέντε ἐκ δεξιῶν καὶ πέντε ἐξ ἀριστερῶν.
8 Καὶ ἔκαμε δέκα τραπέζας, καὶ ἔθεσεν αὐτὰς ἐν τῷ ναῷ, πέντε ἐκ δεξιῶν καὶ πέντε ἐξ ἀριστερῶν. Καὶ ἔκαμεν ἑκατὸν χρυσὰς λεκάνας.
9 Καὶ ἔκαμε τὴν αὐλήν τῶν ἱερέων καὶ τὴν μεγάλην αὐλήν, καὶ θύρας διὰ τὴν αὐλήν, καὶ ἐσκέπασε τὰς θύρας αὐτῶν μὲ χαλκόν.
10 Καὶ ἔθεσε τὴν θάλασσαν κατὰ τὸ δεξιὸν πλευρὸν πρὸς ἀνατολάς, ἀπέναντι τοῦ μεσημβρινοῦ μέρους.
11 Καὶ ἔκαμεν ὁ Χουρὰμ τοὺς λέβητας καὶ τὰ πτυάρια καὶ τὰς λεκάνας· καὶ ἐτελείωσεν ὁ Χουρὰμ κάμνων τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἔκαμνεν εἰς τὸν βασιλέα Σολομῶντα διὰ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ·
12 τοὺς δύο στύλους, καὶ τὰς σφαίρας καὶ τὰ δύο ἐπιθέματα τὰ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῶν στύλων καὶ τὰ δύο δικτυωτὰ διὰ νὰ σκεπάζωσι τὰς δύο σφαίρας τῶν ἐπιθεμάτων τῶν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῶν στύλων·
13 καὶ τετρακόσια ῥόδια διὰ τὰ δύο δικτυωτὰ, δύο σειρὰς ῥοδίων δι᾿ ἕκαστον δικτυωτόν, διὰ νὰ σκεπάζωσι τὰς δύο σφαίρας τῶν ἐπιθεμάτων τῶν ἐπὶ τῶν στύλων.
14 Ἔκαμεν ἔτι τὰς βάσεις καὶ ἔκαμε τοὺς λουτῆρας ἐπὶ τῶν βάσεων·
15 τὴν μίαν θάλασσαν καὶ τοὺς δώδεκα βόας ὑποκάτω αὐτῆς.
16 Καὶ τοὺς λέβητας καὶ τὰ πτυάρια καὶ τὰς κρεάγρας καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῶν ἔκαμε Χουρὰμ ὁ πατήρ αὐτοῦ εἰς τὸν βασιλέα Σολομῶντα διὰ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, ἐκ λαμπροῦ χαλκοῦ.
17 Ἐν τῇ πεδιάδι τοῦ Ἰορδάνου ἔχυσεν αὐτὰ ὁ βασιλεύς, ἐν γῇ ἀργιλλώδει μεταξὺ Σοκχὼθ καὶ Σαρηδαθά.
18 Οὕτως ἔκαμεν ὁ Σολομὼν πάντα ταῦτα τὰ σκεύη ἐν ἀφθονίᾳ μεγάλῃ· διότι δὲν ἠδύνατο νὰ λογαριασθῇ τὸ βάρος τοῦ χαλκοῦ.
19 Καὶ ἔκαμεν ὁ Σολομὼν πάντα τὰ σκεύη τὰ τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν καὶ τὰς τραπέζας, καὶ ἐπ᾿ αὐτῶν ἐτίθεντο οἱ ἄρτοι τῆς προθέσεως·
20 καὶ τὰς λυχνίας καὶ τοὺς λύχνους αὐτῶν, διὰ νὰ καίωσι κατὰ τὸ διατεταγμένον ἐνώπιον τοῦ χρηστηρίου, ἐκ χρυσίου καθαροῦ·
21 καὶ τὰ ἄνθη καὶ τοὺς λύχνους καὶ τὰς λαβίδας ἐκ χρυσίου, καὶ τοῦτο χρυσίον καθαρόν·
22 καὶ τὰ λυχνοψάλιδα καὶ τὰς λεκάνας καὶ τοὺς κρατῆρας καὶ τὰ θυμιατήρια ἐκ χρυσίου καθαροῦ, καὶ ἡ εἴσοδος τοῦ οἴκου, αἱ ἐσώτεραι θύραι αὐτοῦ διὰ τὸ ἅγιον τῶν ἁγίων καὶ αἱ θύραι τοῦ οἴκου τοῦ ναοῦ ἦσαν ἐκ χρυσίου.
1 Καὶ συνετελέσθη ἅπαν τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ Σολομὼν διὰ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου· καὶ εἰσέφερεν ὁ Σολομὼν τὰ ἀφιερώματα Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· καὶ τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον καὶ πάντα τὰ σκεύη ἔθεσεν ἐν τοῖς θησαυροῖς τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ.
2 Τότε συνήθροισεν ὁ Σολομὼν εἰς Ἱερουσαλήμ τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ Ἰσραήλ καὶ πάντας τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν φυλῶν, τοὺς οἰκογενάρχας τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, διὰ νὰ ἀναβιβάσωσι τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου ἐκ τῆς πόλεως Δαβίδ, ἥτις εἶναι ἡ Σιών.
3 Καὶ συνηθροίσθησαν πάντες οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ πρὸς τὸν βασιλέα ἐν τῇ ἑορτῇ τοῦ ἑβδόμου μηνός.
4 Καὶ ἦλθον πάντες οἱ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραήλ· καὶ ἐσήκωσαν οἱ Λευΐται τὴν κιβωτόν.
5 Καὶ ἀνεβίβασαν τὴν κιβωτὸν καὶ τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ ἅγια τὰ ἐν τῇ σκηνῇ· οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευΐται ἀνεβίβασαν αὐτά.
6 Καὶ ὁ βασιλεὺς Σολομὼν καὶ πᾶσα ἡ συναγωγή τοῦ Ἰσραήλ, οἱ συναχθέντες πρὸς αὐτόν, ἦσαν ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ, θυσιάζοντες πρόβατα καὶ βόας, ὅσα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λογαριασθῶσιν οὐδὲ νὰ ἀριθμηθῶσι διὰ τὸ πλῆθος.
7 Καὶ εἰσήγαγον οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου εἰς τὸν τόπον αὐτῆς, εἰς τὸ χρηστήριον τοῦ οἴκου, εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, ὑποκάτω τῶν πτερύγων τῶν χερουβείμ·
8 διότι τὰ χερουβεὶμ εἶχον ἐξηπλωμένας τὰς πτέρυγας ἐπὶ τὸν τόπον τῆς κιβωτοῦ, καὶ τὰ χερουβεὶμ ἐκάλυπτον τὴν κιβωτὸν καὶ τοὺς μοχλοὺς αὐτῆς ἄνωθεν·
9 καὶ ἐξεῖχον οἱ μοχλοί, καὶ ἐφαίνοντο τὰ ἄκρα τῶν μοχλῶν ἔξω τῆς κιβωτοῦ ἔμπροσθεν τοῦ χρηστηρίου· ἔξωθεν ὅμως δὲν ἐφαίνοντο. Καὶ εἶναι ἐκεῖ ἕως τῆς σήμερον.
10 Δὲν ἦτο ἐν τῇ κιβωτῷ εἰμή αἱ δύο πλάκες, τὰς ὁποίας ἔθεσεν ὁ Μωϋσῆς ἐκεῖ ἐν Χωρήβ, ὅπου ὁ Κύριος ἔκαμε διαθήκην πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, ὅτε ἐξῆλθον ἐξ Αἰγύπτου.
11 Καὶ ὡς ἐξῆλθον οἱ ἱερεῖς ἐκ τοῦ ἁγιαστηρίου, διότι πάντες οἱ ἱερεῖς οἱ εὑρεθέντες ἡγιάσθησαν, χωρίς νὰ ἦναι διατεταγμένοι κατὰ διαιρέσεις·
12 καὶ οἱ Λευΐται οἱ ψαλτῳδοί, πάντες οἱ τοῦ Ἀσάφ, τοῦ Αἰμάν, τοῦ Ἰεδουθούν, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν, ἐνδεδυμένοι βύσσον, ἐν κυμβάλοις καὶ ψαλτηρίοις καὶ κιθάραις, ἵσταντο κατὰ ἀνατολὰς τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ μετ᾿ αὐτῶν ἑκατὸν εἴκοσι ἱερεῖς σαλπίζοντες διὰ σαλπίγγων·
13 τότε, ὡς ἤχησαν οἱ σαλπιγκταὶ καὶ οἱ ψαλτῳδοὶ ὁμοῦ μιᾷ φωνῇ, ὑμνοῦντες καὶ δοξολογοῦντες τὸν Κύριον, καὶ καθὼς ὕψωσαν τὴν φωνήν διὰ σαλπίγγων καὶ κυμβάλων καὶ ὀργάνων μουσικῶν, καὶ ὕμνουν τὸν Κύριον, λέγοντες, Ὅτι εἶναι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ, τότε ὁ οἶκος ἐνεπλήσθη νεφέλης, ὁ οἶκος τοῦ Κυρίου,
14 καὶ δὲν ἠδύναντο οἱ ἱερεῖς νὰ σταθῶσι διὰ νὰ λειτουργήσωσιν, ἐξ αἰτίας τῆς νεφέλης· διότι ἡ δόξα τοῦ Κυρίου ἐνέπλησε τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ.
1 Τότε ἐλάλησεν ὁ Σολομών, Ὁ Κύριος εἶπεν ὅτι θέλει κατοικεῖ ἐν γνόφῳ·
2 ἀλλ᾿ ἐγὼ ᾠκοδόμησα εἰς σὲ οἶκον κατοικήσεως καὶ τόπον διὰ νὰ κατοικῇς αἰωνίως.
3 Καὶ στρέψας ὁ βασιλεὺς τὸ πρόσωπον αὑτοῦ, εὐλόγησε πᾶσαν τὴν συναγωγήν τοῦ Ἰσραήλ· πᾶσα δὲ ἡ συναγωγή τοῦ Ἰσραήλ ἵστατο.
4 Καὶ εἶπεν, Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅστις ἐξετέλεσε διὰ τῶν χειρῶν αὑτοῦ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλάλησε διὰ τοῦ στόματος αὑτοῦ πρὸς Δαβὶδ τὸν πατέρα μου, λέγων,
5 Ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐξήγαγον τὸν λαὸν μου ἐκ γῆς Αἰγύπτου, δὲν ἐξέλεξα ἀπὸ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ οὐδεμίαν πόλιν, διὰ νὰ οἰκοδομηθῇ οἶκος, ὥστε νὰ ἦναι τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ· οὐδὲ ἐξέλεξα ἄνδρα, διὰ νὰ ἦναι κυβερνήτης ἐπὶ τὸν λαὸν μου Ἰσραήλ·
6 ἀλλ᾿ ἐξέλεξα τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ ἦναι τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ· καὶ ἐξέλεξα τὸν Δαβίδ, διὰ νὰ ἦναι ἐπὶ τὸν λαὸν μου Ἰσραήλ.
7 Καὶ ἦλθεν εἰς τὴν καρδίαν Δαβὶδ τοῦ πατρὸς μου νὰ οἰκοδομήσῃ οἶκον εἰς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ.
8 Ἀλλ᾿ ὁ Κύριος εἶπε πρὸς Δαβὶδ τὸν πατέρα μου, Ἐπειδή ἦλθεν εἰς τὴν καρδίαν σου νὰ οἰκοδομήσῃς οἶκον εἰς τὸ ὄνομά μου, καλῶς μὲν ἔκαμες ὅτι συνέλαβες τοῦτο ἐν τῇ καρδίᾳ σου·
9 πλήν σὺ δὲν θέλεις οἰκοδομήσει τὸν οἶκον· ἀλλ᾿ ὁ υἱὸς σου, ὅστις θέλει ἐξέλθει ἐκ τῆς ὀσφύος σου, οὗτος θέλει οἰκοδομήσει τὸν οἶκον εἰς τὸ ὄνομά μου.
10 Ὁ Κύριος λοιπὸν ἐπλήρωσε τὸν λόγον αὑτοῦ τὸν ὁποῖον ἐλάλησε· καὶ ἐγὼ ἀνέστην ἀντὶ Δαβὶδ τοῦ πατρὸς μου καὶ ἐκάθησα ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ Ἰσραήλ, καθὼς ἐλάλησε Κύριος, καὶ ᾠκοδόμησα τὸν οἶκον εἰς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ·
11 καὶ ἔθεσα ἐκεῖ τὴν κιβωτόν, ἐν ᾗ κεῖται ἡ διαθήκη τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.
12 Καὶ σταθεὶς ὁ Σολομὼν ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ Κυρίου, ἐνώπιον πάσης τῆς συναγωγῆς τοῦ Ἰσραήλ, ἐξέτεινε τὰς χεῖρας αὑτοῦ·
13 διότι ὁ Σολομὼν ἔκαμε βάσιν χαλκίνην, ἔχουσαν πέντε πηχῶν μῆκος, καὶ πέντε πηχῶν πλάτος, καὶ τριῶν πηχῶν ὕψος· καὶ ἔθεσεν αὐτήν ἐν τῷ μέσῳ τῆς αὐλῆς· καὶ σταθεὶς ἐπ᾿ αὐτῆς ἔπεσεν ἐπὶ τὰ γόνατα αὑτοῦ ἐνώπιον πάσης τῆς συναγωγῆς τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἐξέτεινε τὰς χεῖρας αὑτοῦ πρὸς τὸν οὐρανόν,
14 καὶ εἶπε, Κύριε Θεὲ τοῦ Ἰσραήλ, δὲν εἶναι Θεὸς ὅμοιός σου ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς· ὅστις φυλάττεις τὴν διαθήκην καὶ τὸ ἔλεος πρὸς τοὺς δούλους σου, τοὺς περιπατοῦντας ἐνώπιόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ αὑτῶν·
15 ὅστις ἐφύλαξας πρὸς τὸν δοῦλόν σου Δαβὶδ τὸν πατέρα μου ὅσα ἐλάλησας πρὸς αὐτόν, καὶ ἐλάλησας διὰ τοῦ στόματός σου καὶ ἐξετέλεσας διὰ τῆς χειρὸς σου, καθὼς τὴν ἡμέραν ταύτην.
16 Καὶ τώρα, Κύριε Θεὲ τοῦ Ἰσραήλ, φύλαξον πρὸς τὸν δοῦλόν σου Δαβὶδ τὸν πατέρα μου ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθης πρὸς αὐτόν, λέγων, Δὲν θέλει ἐκλείψει εἰς σὲ ἀνήρ ἀπ᾿ ἔμπροσθέν μου καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ Ἰσραήλ, μόνον ἐὰν προσέχωσιν οἱ υἱοὶ σου εἰς τὴν ὁδὸν αὑτῶν, διὰ νὰ περιπατῶσιν εἰς τὸν νόμον μου, καθὼς σὺ περιεπάτησας ἐνώπιόν μου.
17 Τώρα λοιπόν, Κύριε Θεὲ τοῦ Ἰσραήλ, ἄς ἀληθεύσῃ ὁ λόγος σου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησας πρὸς τὸν δοῦλόν σου τὸν Δαβίδ.
18 Ἀλλὰ θέλει ἀληθῶς κατοικήσει Θεὸς μετὰ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς; Ἰδού, ὁ οὐρανός, καὶ ὁ οὐρανὸς τῶν οὐρανῶν, δὲν εἶναι ἱκανοὶ νὰ σὲ χωρέσωσι πόσον ὀλιγώτερον ὁ οἶκος οὗτος, τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησα;
19 Πλήν ἐπίβλεψον ἐπὶ τὴν προσευχήν τοῦ δούλου σου καὶ ἐπὶ τὴν δέησιν αὐτοῦ, Κύριε Θεὲ μου, ὥστε νὰ ἐπακούσῃς τῆς κραυγῆς καὶ τῆς δεήσεως, τὴν ὁποίαν ὁ δοῦλός σου δέεται ἐνώπιόν σου·
20 διὰ νὰ ἦναι οἱ ὀφθαλμοὶ σου ἀνεῳγμένοι πρὸς τὸν οἶκον τοῦτον ἡμέραν καὶ νύκτα, πρὸς τὸν τόπον περὶ τοῦ ὁποίου εἶπας ὅτι θέλεις θέσει τὸ ὄνομά σου ἐκεῖ, διὰ νὰ ἐπακούῃς τῆς δεήσεως τὴν ὁποίαν ὁ δοῦλός σου θέλει δέεσθαι ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
21 Καὶ ἐπάκουε τῶν δεήσεων τοῦ δούλου σου καὶ τοῦ λαοῦ σου Ἰσραήλ, ὅταν προσεύχωνται ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ· καὶ ἄκουε σὺ ἐκ τοῦ τόπου τῆς κατοικήσεώς σου, ἐκ τοῦ οὐρανοῦ· καὶ ἀκούων, γίνου ἵλεως.
22 Ἐὰν ἁμαρτήσῃ ἄνθρωπος εἰς τὸν πλησίον αὑτοῦ καὶ ζητήσῃ ὅρκον παρ᾿ αὐτοῦ διὰ νὰ κάμῃ αὐτὸν νὰ ὁρκισθῇ, καὶ ὁ ὅρκος ἔλθῃ ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου σου ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ,
23 τότε σὺ ἐπάκουσον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐνέργησον καὶ κρίνον τοὺς δούλους σου, ἀνταποδίδων μὲν εἰς τὸν ἄνομον, ὥστε νὰ στρέψῃς κατὰ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὴν πρᾶξιν αὐτοῦ, δικαιόνων δὲ τὸν δίκαιον, ὥστε νὰ ἀποδώσῃς εἰς αὐτὸν κατὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ.
24 Καὶ ἐὰν κτυπηθῇ ὁ λαὸς σου Ἰσραήλ ἔμπροσθεν τοῦ ἐχθροῦ, διότι ἡμάρτησαν εἰς σέ, καὶ ἐπιστρέψωσι καὶ δοξάσωσι τὸ ὄνομά σου καὶ προσευχηθῶσι καὶ δεηθῶσι πρὸς σὲ ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ,
25 τότε σὺ ἐπάκουσον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ συγχώρησον τὴν ἁμαρτίαν τοῦ λαοῦ σου Ἰσραήλ, καὶ ἐπανάγαγε αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τὴν ὁποίαν ἔδωκας εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς τοὺς πατέρας αὐτῶν.
26 Ὅταν ὁ οὐρανὸς κλεισθῇ καὶ δὲν γίνηται βροχή, διότι ἡμάρτησαν εἰς σέ, ἐὰν προσευχηθῶσι πρὸς τὸν τόπον τοῦτον καὶ δοξάσωσι τὸ ὄνομά σου καὶ ἐπιστρέψωσιν ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὑτῶν, ἀφοῦ ταπεινώσῃς αὐτούς,
27 τότε σὺ ἐπάκουσον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ συγχώρησον τὴν ἁμαρτίαν τῶν δούλων σου καὶ τοῦ λαοῦ σου Ἰσραήλ, διδάξας αὐτοὺς τὴν ὁδὸν τὴν ἀγαθήν εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ περιπατῶσι καὶ δὸς βροχήν ἐπὶ τὴν γῆν σου, τὴν ὁποίαν ἔδωκας εἰς τὸν λαὸν σου διὰ κληρονομίαν.
28 Πεῖνα ἐὰν γείνῃ ἐκ τῇ γῇ, θανατικὸν ἐὰν γείνῃ, ἀνεμοφθορία καὶ ἐρυσίβη, ἀκρὶς καὶ βροῦχος ἐὰν γείνῃ, οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν ἐὰν πολιορκήσωσιν αὐτοὺς ἐν τῷ τόπῳ τῆς κατοικίας αὐτῶν, ὁποιαδήποτε πληγή καὶ ὁποιαδήποτε νόσος γείνῃ,
29 πᾶσαν προσευχήν, πᾶσαν δέησιν γινομένην ὑπὸ παντὸς ἀνθρώπου καὶ ὑπὸ παντὸς τοῦ λαοῦ σου Ἰσραήλ, ὅταν γνωρίσῃ ἕκαστος τὴν πληγήν αὑτοῦ καὶ τὸν πόνον αὑτοῦ καὶ ἐκτείνῃ τὰς χεῖρας αὑτοῦ πρὸς τὸν οἶκον τοῦτον,
30 τότε σὺ ἐπάκουσον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, τοῦ τόπου τῆς κατοικήσεώς σου, καὶ συγχώρησον καὶ δὸς εἰς ἕκαστον κατὰ πάσας τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, ὅπως γνωρίζεις τὴν καρδίαν αὐτοῦ, διότι σύ, μόνος σύ, γνωρίζεις τὰς καρδίας τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων·
31 διὰ νὰ σὲ φοβῶνται, ὥστε νὰ περιπατῶσιν ἐν ταῖς ὁδοῖς σου πάσας τὰς ἡμέρας ὅσας ζῶσιν ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν ἔδωκας εἰς τοὺς πατέρας ἡμῶν.
32 Καὶ τὸν ξένον ἔτι, ὅστις δὲν εἶναι ἐκ τοῦ λαοῦ σου Ἰσραήλ, ἀλλ᾿ ἔρχεται ἀπὸ γῆς μακρᾶς διὰ τὸ ὄνομά σου τὸ μέγα, καὶ διὰ τὴν χεῖρά σου τὴν κραταιάν, καὶ διὰ τὸν βραχίονά σου τὸν ἐξηπλωμένον, ἐὰν ἔλθωσι καὶ προσευχηθῶσι πρὸς τὸν οἶκον τοῦτον,
33 τότε σὺ ἐπάκουσον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἐκ τοῦ τόπου τῆς κατοικήσεώς σου, καὶ κάμε κατὰ πάντα περὶ ὅσων ὁ ξένος σὲ ἐπικαλεσθῇ, διὰ νὰ γνωρίσωσι πάντες οἱ λαοὶ τῆς γῆς τὸ ὄνομά σου καὶ νὰ σὲ φοβῶνται, καθὼς ὁ λαὸς σου ὁ Ἰσραήλ, καὶ διὰ νὰ γνωρίσωσιν ὅτι τὸ ὄνομά σου ἐκλήθη ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦτον, τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησα.
34 Ὅταν ὁ λαὸς σου ἐξέλθῃ εἰς πόλεμον ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὑτῶν, διὰ τῆς ὁδοῦ δι᾿ ἧς ἀποστείλῃς αὐτούς, καὶ προσευχηθῶσιν εἰς σὲ πρὸς τὴν πόλιν ταύτην τὴν ὁποίαν ἐξέλεξας, καὶ τὸν οἶκον τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησα εἰς τὸ ὄνομά σου,
35 τότε ἐπάκουσον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τῆς προσευχῆς αὐτῶν καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν, καὶ κάμε τὸ δίκαιον αὐτῶν.
36 Ὅταν ἁμαρτήσωσιν εἰς σέ, διότι οὐδεὶς ἄνθρωπος εἶναι ἀναμάρτητος, καὶ ὀργισθῇς εἰς αὐτούς, καὶ παραδώσῃς αὐτοὺς ἔμπροσθεν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οἱ αἰχμαλωτισταὶ φέρωσιν αὐτοὺς αἰχμαλώτους εἰς γῆν μακρὰν ἤ πλησίον,
37 καὶ ἔλθωσιν εἰς ἑαυτοὺς ἐν τῇ γῇ ὅπου ἐφέρθησαν αἰχμάλωτοι, καὶ ἐπιστρέψωσι καὶ δεηθῶσι πρὸς σὲ ἐν τῇ γῇ τῆς αἰχμαλωσίας αὑτῶν, λέγοντες, Ἡμάρτομεν, ἠνομήσαμεν καὶ ἠδικήσαμεν·
38 καὶ ἐπιστρέψωσι πρὸς σὲ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὑτῶν καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς αὑτῶν, ἐν τῇ γῇ τῆς αἰχμαλωσίας αὑτῶν ὅπου ἐφέρθησαν αἰχμάλωτοι, καὶ προσευχηθῶσι πρὸς τὴν γῆν αὑτῶν τὴν ὁποίαν ἔδωκας εἰς τοὺς πατέρας αὐτῶν, καὶ τὴν πόλιν τὴν ὁποίαν ἐξέλεξας, καὶ πρὸς τὸν οἶκον τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησα εἰς τὸ ὄνομά σου,
39 τότε ἐπάκουσον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἐκ τοῦ τόπου τῆς κατοικήσεώς σου, τῆς προσευχῆς αὐτῶν καὶ τῶν δεήσεων αὐτῶν, καὶ κάμε τὸ δίκαιον αὐτῶν καὶ συγχώρησον εἰς τὸν λαὸν σου τὸν ἁμαρτήσαντα εἰς σέ.
40 Τώρα, Θεὲ μου, ἄς ἦναι, δέομαι, ἀνεῳγμένοι οἱ ὀφθαλμοὶ σου καὶ προσεκτικὰ τὰ ὦτά σου εἰς τὴν προσευχήν τὴν γινομένην ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
41 Καὶ τώρα, ἀνάστηθι, Κύριε Θεέ, εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου, σὺ καὶ ἡ κιβωτὸς τῆς δυνάμεώς σου· οἱ ἱερεῖς σου, Κύριε Θεέ, ἄς ἐνδυθῶσι σωτηρίαν, καὶ οἱ ὅσιοί σου ἄς εὐφρανθῶσιν ἐν ἀγαθοῖς.
42 Κύριε Θεέ, μή ἀπορρίψῃς τὸ πρόσωπον τοῦ κεχρισμένου σου. ἐνθυμήθητι τὰ ἐλέη Δαβὶδ τοῦ δούλου σου.
1 Καὶ ἀφοῦ ἐτελείωσεν ὁ Σολομὼν προσευχόμενος, κατέβη τὸ πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγε τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς θυσίας· καὶ δόξα Κυρίου ἐνέπλησε τὸν οἶκον.
2 Καὶ δὲν ἠδύναντο οἱ ἱερεῖς νὰ εἰσέλθωσιν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, διότι δόξα Κυρίου ἐνέπλησε τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
3 Πάντες δὲ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, βλέποντες τὸ πῦρ καταβαῖνον καὶ τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου ἐπὶ τὸν οἶκον, ἔπεσον κατὰ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν, ἐπὶ τὸ λιθόστρωτον, καὶ προσεκύνησαν καὶ ἐδόξασαν τὸν Κύριον, λέγοντες, Ὅτι εἶναι ἀγαθός· ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
4 Τότε ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ λαὸς προσέφεραν θυσίας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου·
5 καὶ ἐθυσίασεν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν τὴν θυσίαν, εἰκοσιδύο χιλιάδας βοῶν καὶ ἑκατὸν εἴκοσι χιλιάδας προβάτων. Οὕτως ἐγκαινίασαν ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ λαὸς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ.
6 Καὶ ἵσταντο οἱ ἱερεῖς εἰς τὰς ὑπηρεσίας αὑτῶν, καὶ οἱ Λευΐται μετὰ τῶν μουσικῶν ὀργάνων τοῦ Κυρίου, τὰ ὁποῖα Δαβὶδ ὁ βασιλεὺς ἔκαμε διὰ νὰ δοξάζωσι τὸν Κύριον, Ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ, ἔχοντες ἐν ταῖς χερσὶν αὑτῶν τοὺς ὕμνους τοῦ Δαβίδ· καὶ ἐσάλπιζον οἱ ἱερεῖς κατέναντι αὐτῶν, καὶ πᾶς ὁ Ἰσραήλ ἵστατο.
7 Καθιέρωσεν ἔτι ὁ Σολομὼν τὸ μέσον τῆς αὐλῆς, τῆς κατὰ πρόσωπον τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου· διότι ἐκεῖ προσέφερε τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὸ στέαρ τῶν εἰρηνικῶν προσφορῶν· ἐπειδή τὸ θυσιαστήριον τὸ χάλκινον, τὸ ὁποῖον ὁ Σολομὼν ἔκαμε, δὲν ἠδύνατο νὰ χωρέσῃ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν καὶ τὸ στέαρ.
8 Καὶ κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἔκαμεν ὁ Σολομὼν τὴν ἑορτήν ἑπτὰ ἡμέρας, καὶ πᾶς ὁ Ἰσραήλ μετ᾿ αὐτοῦ, σύναξις μεγάλη σφόδρα, ἀπὸ τῆς εἰσόδου Αἰμὰθ μέχρι τοῦ ποταμοῦ τῆς Αἰγύπτου.
9 Καὶ ἐν τῇ ὀγδόῃ ἡμέρᾳ ἔκαμον σύναξιν πάνδημον· διότι ἔκαμον τὸν ἐγκαινιασμὸν τοῦ θυσιαστηρίου ἑπτὰ ἡμέρας, καὶ τὴν ἑορτήν ἑπτὰ ἡμέρας.
10 Καὶ ἐν τῇ εἰκοστῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ τοῦ ἑβδόμου μηνὸς ἀπέλυσε τὸν λαὸν εἰς τὰς σκηνὰς αὐτῶν, εὐφραινομένους καὶ ἀγαλλομένους τὴν καρδίαν διὰ τὰ ἀγαθὰ ὅσα ἔκαμεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Δαβὶδ καὶ πρὸς τὸν Σολομῶντα καὶ πρὸς τὸν Ἰσραήλ τὸν λαὸν αὑτοῦ.
11 Καὶ ἐτελείωσεν ὁ Σολομὼν τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως· καὶ πᾶν ὅ, τι ἦλθεν εἰς τὴν καρδίαν τοῦ Σολομῶντος νὰ κάμῃ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου καὶ ἐν τῷ οἴκῳ αὑτοῦ εὐωδώθη.
12 Καὶ ἐφάνη ὁ Κύριος εἰς τὸν Σολομῶντα διὰ νυκτός, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἤκουσα τῆς προσευχῆς σου καὶ ἐξέλεξα τὸν τόπον τοῦτον εἰς ἐμαυτὸν διὰ οἶκον θυσίας.
13 Ἐὰν κλείσω τὸν οὐρανὸν καὶ δὲν γίνηται βροχή, καὶ ἐὰν προστάξω τὴν ἀκρίδα νὰ καταφάγῃ τὴν γῆν, καὶ ἐὰν ἀποστείλω θανατικὸν μεταξὺ τοῦ λαοῦ μου,
14 καὶ ὁ λαὸς μου, ἐπὶ τὸν ὁποῖον ἐκλήθη τὸ ὄνομά μου, ταπεινώσωσιν ἑαυτοὺς καὶ προσευχηθῶσι καὶ ἐκζητήσωσι τὸ πρόσωπόν μου καὶ ἐπιστρέψωσιν ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὑτῶν τῶν πονηρῶν, τότε ἐγὼ θέλω ἐπακούσει ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ θέλω συγχωρήσει τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν καὶ θεραπεύσει τὴν γῆν αὐτῶν.
15 Τώρα οἱ ὀφθαλμοὶ μου θέλουσιν εἶσθαι ἀνεῳγμένοι καὶ τὰ ὦτά μου προσεκτικὰ εἰς τὴν προσευχήν τὴν γινομένην ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
16 Διότι τώρα ἐξέλεξα καὶ ἡγίασα τὸν οἶκον τοῦτον, διὰ νὰ ἦναι τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ ἕως αἰῶνος· καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ μου καὶ ἡ καρδία μου θέλουσιν εἶσθαι ἐκεῖ πάσας τὰς ἡμέρας.
17 Καὶ σύ, ἐὰν περιπατῇς ἐνώπιόν μου, καθὼς περιεπάτησε Δαβὶδ ὁ πατήρ σου, καὶ κάμνῃς κατὰ πάντα ὅσα προσέταξα εἰς σέ, καὶ φυλάττῃς τὰ διατάγματά μου καὶ τὰς κρίσεις μου,
18 τότε θέλω στερεώσει τὸν θρόνον τῆς βασιλείας σου, καθὼς ὑπεσχέθην πρὸς Δαβὶδ τὸν πατέρα σου, λέγων, Δὲν θέλει ἐκλείψει εἰς σὲ ἀνήρ ἡγεμονεύων ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ.
19 Ἀλλ᾿ ἐὰν σεῖς ἀποστρέψητε καὶ ἐγκαταλείψητε τὰ διατάγματά μου καὶ τὰς ἐντολὰς μου, τὰς ὁποίας ἔθεσα ἔμπροσθέν σας, καὶ ὑπάγητε καὶ λατρεύσητε ἄλλους θεοὺς καὶ προσκυνήσητε αὐτούς,
20 τότε θέλω ἐκριζώσει αὐτοὺς ἀπὸ τῆς γῆς μου, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς αὐτούς· καὶ τὸν οἶκον τοῦτον, τὸν ὁποῖον ἡγίασα διὰ τὸ ὄνομά μου, θέλω ἀπορρίψει ἀπὸ προσώπου μου καὶ θέλω κάμει αὐτὸν παροιμίαν καὶ ἐμπαιγμὸν μεταξὺ πάντων τῶν λαῶν.
21 Καὶ ὁ οἶκος οὗτος, ὅστις ἔγεινε τόσον ὑψηλός, θέλει εἶσθαι ἔκστασις εἰς πάντας τοὺς διαβαίνοντας παρ᾿ αὐτόν· καὶ θέλουσι λέγει, Διὰ τί ὁ Κύριος ἔκαμεν οὕτως εἰς τὴν γῆν ταύτην καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦτον;
22 Καὶ θέλουσιν ἀποκρίνεσθαι, Ἐπειδή ἐγκατέλιπον Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτῶν, ὅστις ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου, καὶ προσεκολλήθησαν εἰς ἄλλους θεοὺς καὶ προσεκύνησαν αὐτοὺς καὶ ἐλάτρευσαν αὐτούς· διὰ τοῦτο ἐπέφερεν ἐπ᾿ αὐτοὺς ἅπαν τοῦτο τὸ κακόν.
1 Ἐν δὲ τῷ τέλει τῶν εἴκοσι ἐτῶν, καθ᾿ ἅ ὁ Σολομὼν ᾠκοδόμησε τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ τὸν οἶκον ἑαυτοῦ,
2 τὰς πόλεις τὰς ὁποίας ὁ Χουρὰμ εἶχε δώσει εἰς τὸν Σολομῶντα, ὁ Σολομὼν ᾠκοδόμησεν αὐτὰς καὶ κατῴκισεν ἐκεῖ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.
3 Καὶ ὑπῆγεν ὁ Σολομὼν εἰς Αἰμὰθ-σωβὰ καὶ ὑπερίσχυσεν ἐναντίον αὐτῆς.
4 Καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Θαδμὼρ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ πάσας τὰς πόλεις τῶν ἀποθηκῶν, τὰς ὁποίας ᾠκοδόμησεν ἐν Αἰμάθ.
5 Ὠικοδόμησεν ἔτι τὴν Βαὶθ-ρὼν τὴν ἄνω καὶ τὴν Βαὶθ-ρὼν τὴν κάτω, πόλεις χυρωμένας μὲ τείχη, πύλας καὶ μοχλούς·
6 καὶ τὴν Βααλὰθ καὶ πάσας τὰς πόλεις τῶν ἀποθηκῶν, τὰς ὁποίας εἶχεν ὁ Σολομών, καὶ πάσας τὰς πόλεις τῶν ἁμαξῶν καὶ τὰς πόλεις τῶν ἱππέων καὶ πᾶν ὅ, τι ἐπεθύμησεν ὁ Σολομὼν νὰ οἰκοδομήσῃ ἐν Ἱερουσαλήμ καὶ ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ τῆς ἐπικρατείας αὑτοῦ.
7 Πάντα δὲ τὸν λαὸν τὸν ἐναπολειφθέντα ἐκ τῶν Χετταίων καὶ τῶν Ἀμορραίων καὶ τῶν Φερεζαίων καὶ τῶν Εὐαίων καὶ τῶν Ἰεβουσαίων, οἵτινες δὲν ἦσαν ἐκ τοῦ Ἰσραήλ,
8 ἀλλ᾿ ἐκ τῶν τέκνων ἐκείνων, τῶν ἐναπολειφθέντων ἐν τῇ γῇ μετ᾿ αὐτούς, τοὺς ὁποίους οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ δὲν ἐξωλόθρευσαν, ἐπὶ τούτους ὁ Σολομὼν ἐπέβαλε φόρον ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
9 Ἐκ δὲ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ὁ Σολομὼν δὲν ἔκαμε δούλους διὰ τὸ ἔργον αὑτοῦ, διότι ἦσαν ἄνδρες πολεμισταί, καὶ πρώταρχοι καὶ ἄρχοντες τῶν ἁμαξῶν αὐτοῦ καὶ τῶν ἱππέων αὐτοῦ.
10 Ἐκ τούτων ἦσαν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν ἐπιστατῶν, τοὺς ὁποίους εἶχεν ὁ βασιλεὺς Σολομών, διακόσιοι πεντήκοντα, ἐξουσιάζοντες ἐπὶ τὸν λαόν.
11 Καὶ ἀνεβίβασεν ὁ Σολομὼν τὴν θυγατέρα τοῦ Φαραὼ ἐκ τῆς πόλεως Δαβίδ, εἰς τὸν οἶκον τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησε δι᾿ αὐτήν· διότι εἶπεν, Ἡ γυνή μου δὲν θέλει κατοικεῖ ἐν τῷ οἴκῳ Δαβὶδ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, ἐπειδή τὸ μέρος, ὅπου ἡ κιβωτὸς τοῦ Κυρίου εἰσῆλθεν, εἶναι ἅγιον.
12 Τότε προσέφερεν ὁ Σολομὼν ὁλοκαυτώματα εἰς τὸν Κύριον ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ Κυρίου, τὸ ὁποῖον ᾠκοδόμησε κατ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ προνάου,
13 κατὰ τὸ ἀπαιτούμενον ἑκάστης ἡμέρας τοῦ νὰ προσφέρωσι κατὰ τὰς ἐντολὰς τοῦ Μωϋσέως, ἐν τοῖς σάββασι καὶ ἐν ταῖς νεομηνίαις καὶ ἐν ταῖς ἐπισήμοις ἑορταῖς ταῖς γινομέναις τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ, ἐν τῇ ἑορτῇ τῶν ἀζύμων καὶ ἐν τῇ ἑορτῇ τῶν ἑβδομάδων καὶ ἐν τῇ ἑορτῇ τῶν σκηνῶν.
14 Καὶ κατέστησε, κατὰ τὴν διάταξιν Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, τὰς διαιρέσεις τῶν ἱερέων εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτῶν, καὶ τοὺς Λευΐτας εἰς τὰς φυλακὰς αὐτῶν διὰ νὰ ὑμνῶσι καὶ νὰ λειτουργῶσι κατέναντι τῶν ἱερέων, κατὰ τὸ ἀπαιτούμενον ἑκάστης ἡμέρας· καὶ τοὺς πυλωροὺς κατὰ τὰς διαιρέσεις αὐτῶν εἰς ἑκάστην πύλην· διότι τοιαύτη ἦτο ἡ ἐντολή Δαβὶδ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ.
15 Καὶ δὲν παρεδρόμησαν ἀπὸ τῆς ἐντολῆς τοῦ βασιλέως περὶ τῶν ἱερέων καὶ Λευϊτῶν εἰς οὐδὲν πρᾶγμα οὐδὲ εἰς τὰ περὶ τῶν θησαυρῶν.
16 Ἦτο δὲ ἑτοιμασία δι᾿ ἅπαν τὸ ἔργον τοῦ Σολομῶντος, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐθεμελιώθη ὁ οἶκος τοῦ Κυρίου, ἑωσοῦ ἐξετελέσθη. Οὕτως ἐτελειώθη ὁ οἶκος τοῦ Κυρίου.
17 Τότε ὑπῆγεν ὁ Σολομὼν εἰς Ἐσιὼν-γάβερ καὶ εἰς Αἰλώθ, ἐπὶ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης ἐν τῇ γῇ Ἐδώμ.
18 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Χουρὰμ πρὸς αὐτόν, διὰ χειρὸς τῶν δούλων αὑτοῦ πλοῖα καὶ δούλους εἰδήμονας τῆς θαλάσσης· καὶ ὑπῆγαν μετὰ τῶν δούλων τοῦ Σολομῶντος εἰς Ὀφείρ, καὶ ἔλαβον ἐκεῖθεν τετρακόσια πεντήκοντα τάλαντα χρυσίου καὶ ἔφεραν αὐτὰ πρὸς τὸν βασιλέα Σολομῶντα.
1 Ἀκούσασα δὲ ἡ βασίλισσα τῆς Σεβὰ τὴν φήμην τοῦ Σολομῶντος, ἦλθεν εἰς Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ δοκιμάσῃ τὸν Σολομῶντα δι᾿ αἰνιγμάτων, ἔχουσα συνοδίαν μεγάλην σφόδρα καὶ καμήλους φορτωμένας ἀρώματα καὶ χρυσὸν ἄφθονον καὶ λίθους πολυτίμους· καί, ὅτε ἦλθε πρὸς τὸν Σολομῶντα, ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ περὶ πάντων ὅσα εἶχεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτῆς.
2 Καὶ ἐξήγησεν εἰς αὐτήν ὁ Σολομὼν πάντα τὰ ἐρωτήματα αὐτῆς· καὶ δὲν ἐστάθη οὐδὲν κεκρυμμένον ἀπὸ τοῦ Σολομῶντος, τὸ ὁποῖον δὲν ἐξήγησεν εἰς αὐτήν.
3 Καὶ ἰδοῦσα ἡ βασίλισσα τῆς Σεβὰ τὴν σοφίαν τοῦ Σολομῶντος καὶ τὸν οἶκον, τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησε,
4 καὶ τὰ φαγητὰ τῆς τραπέζης αὐτοῦ, καὶ τὴν καθεδρίασιν τῶν δούλων αὐτοῦ, καὶ τὴν στάσιν τῶν ὑπουργῶν αὐτοῦ καὶ τὸν ἱματισμὸν αὐτῶν, καὶ τοὺς οἰνοχόους αὐτοῦ καὶ τὸν ἱματισμὸν αὐτῶν, καὶ τὴν ἀνάβασιν αὐτοῦ δι᾿ ἧς ἀνέβαινεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, ἔγεινεν ἔκθαμβος·
5 καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα, Ἀληθής ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ἤκουσα ἐν τῇ γῇ μου, περὶ τῶν ἔργων σου καὶ περὶ τῆς σοφίας σου·
6 ἀλλὰ δὲν ἐπίστευον εἰς τοὺς λόγους αὐτῶν, ἑωσοῦ ἦλθον καὶ εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ μου· καὶ ἰδού, τὸ ἥμισυ τοῦ πλήθους τῆς σοφίας σου δὲν ἀπηγγέλθη πρὸς ἐμέ· σὺ ὑπερβαίνεις τὴν φήμην τὴν ὁποίαν ἤκουσα·
7 μακάριοι οἱ ἄνδρες σου καὶ μακάριοι οἱ δοῦλοί σου οὗτοι, οἱ ἱστάμενοι πάντοτε ἐνώπιόν σου καὶ ἀκούοντες τὴν σοφίαν σου·
8 ἔστω Κύριος ὁ Θεὸς σου εὐλογημένος, ὅστις εὐηρεστήθη εἰς σέ, διὰ νὰ σὲ θέσῃ ἐπὶ τοῦ θρόνου αὑτοῦ, νὰ ἦσαι βασιλεὺς εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου· ἐπειδή ὁ Θεὸς σου ἠγάπησε τὸν Ἰσραήλ, ὥστε νὰ στερεώσῃ αὐτοὺς εἰς τὸν αἰῶνα, διὰ τοῦτο σὲ κατέστησε βασιλέα ἐπ᾿ αὐτούς, διὰ νὰ κάμνῃς κρίσιν καὶ δικαιοσύνην.
9 Καὶ ἔδωκεν εἰς τὸν βασιλέα ἑκατὸν εἴκοσι τάλαντα χρυσίου καὶ ἀρώματα πολλὰ σφόδρα καὶ λίθους πολυτίμους· καὶ δὲν ἐστάθησαν ποτὲ τοιαῦτα ἀρώματα, ὁποῖα ἡ βασίλισσα τῆς Σεβὰ ἔδωκεν εἰς τὸν βασιλέα Σολομῶντα.
10 Καὶ οἱ δοῦλοι δὲ τοῦ Χουρὰμ καὶ οἱ δοῦλοι τοῦ Σολομῶντος, οἵτινες ἔφερον χρυσίον ἀπὸ Ὀφείρ, ἔφερον καὶ ξύλον ἀλγουμεὶμ καὶ λίθους πολυτίμους.
11 Καὶ ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς ἐκ τῶν ξύλων ἀλγουμεὶμ ἀναβάσεις εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως, καὶ κιθάρας καὶ ψαλτήρια διὰ τοὺς μουσικούς· καὶ τοιαῦτα δὲν ἐφάνησαν πρότερον ἐν τῇ γῇ Ἰούδα.
12 Καὶ ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν εἰς τὴν βασίλισσαν τῆς Σεβὰ πάντα ὅσα ἠθέλησεν, ὅσα ἐζήτησε, πλειότερα τῶν ὅσα ἔφερε πρὸς τὸν βασιλέα. Καὶ ἐπέστρεψε καὶ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν γῆν αὑτῆς, αὐτή καὶ οἱ δοῦλοι αὐτῆς.
13 Τὸ βάρος δὲ τοῦ χρυσίου, τὸ ὁποῖον ἤρχετο εἰς τὸν Σολομῶντα κατ᾿ ἔτος, ἦτο ἑξακόσια ἑξήκοντα ἕξ τάλαντα χρυσίου,
14 ἐκτὸς τοῦ συναγομένου ἐκ τῶν τελωνῶν καὶ τῶν ἐμπόρων καὶ πάντων τῶν βασιλέων τῆς Ἀραβίας καὶ τῶν σατραπῶν τῆς γῆς, οἵτινες ἔφερον χρυσίον καὶ ἀργύριον πρὸς τὸν Σολομῶντα.
15 Καὶ ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν διακοσίους θυρεοὺς ἐκ χρυσίου σφυρηλάτου· ἑξακόσιοι σίκλοι χρυσίου σφυρηλάτου ἐξωδεύθησαν εἰς ἕκαστον θυρεόν·
16 καὶ τριακοσίας ἀσπίδας ἐκ χρυσίου σφυρηλάτου· τριακόσιοι σίκλοι χρυσίου ἐξωδεύθησαν εἰς ἑκάστην ἀσπίδα. Καὶ ἔθεσεν αὐτὰς ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ δάσους τοῦ Λιβάνου.
17 Ἔκαμεν ἔτι ὁ βασιλεύς, θρόνον μέγαν ἐλεφάντινον καὶ ἐσκέπασεν αὐτὸν μὲ καθαρὸν χρυσίον.
18 εἶχε δὲ ὁ θρόνος ἕξ βαθμίδας καὶ ὑποπόδιον χρυσοῦν, συνδεδεμένα μὲ τὸν θρόνον, καὶ ἀγκῶνας ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν τῆς καθέδρας, καὶ δύο λέοντας ἱσταμένους εἰς τὰ πλάγια τῶν ἀγκώνων·
19 καὶ δώδεκα λέοντες ἵσταντο ἐκεῖ, ἑκατέρωθεν ἐπὶ τῶν ἕξ βαθμίδων. Παρόμοιον δὲν κατεσκευάσθη εἰς οὐδὲν βασίλειον.
20 Καὶ πάντα τὰ σκεύη τοῦ ποτοῦ τοῦ βασιλέως Σολομῶντος ἦσαν ἐκ χρυσίου, καὶ πάντα τὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ δάσους τοῦ Λιβάνου ἐκ χρυσίου καθαροῦ· οὐδὲν ἐξ ἀργυρίου· τὸ ἀργύριον ἐλογίζετο εἰς οὐδὲν ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Σολομῶντος.
21 Διότι εἶχε πλοῖα ὁ βασιλεὺς πορευόμενα εἰς Θαρσεὶς μετὰ τῶν δούλων τοῦ Χουράμ· ἅπαξ κατὰ τριετίαν ἤρχοντο τὰ πλοῖα ἀπὸ Θαρσείς, φέροντα χρυσὸν καὶ ἄργυρον, ὁδόντας ἐλέφαντος καὶ πιθήκους καὶ παγώνια.
22 Καὶ ἐμεγαλύνθη ὁ βασιλεὺς Σολομὼν ὑπὲρ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς εἰς πλοῦτον καὶ εἰς σοφίαν.
23 Καὶ πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς ἐζήτουν τὸ πρόσωπον τοῦ Σολομῶντος, διὰ νὰ ἀκούσωσι τὴν σοφίαν αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ὁ Θεὸς ἔθεσεν εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ.
24 Καὶ ἔφερον ἕκαστος αὐτῶν τὸ δῶρον αὑτοῦ, σκεύη ἀργυρὰ καὶ σκεύη χρυσὰ καὶ στολάς, πανοπλίας καὶ ἀρώματα, ἵππους καὶ ἡμιόνους, κατ᾿ ἔτος.
25 Καὶ εἶχεν ὁ Σολομὼν τέσσαρας χιλιάδας σταύλους ἵππων καὶ ἁμαξῶν καὶ δώδεκα χιλιάδας ἱππέων, τοὺς ὁποίους ἔθεσεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὰς πόλεις τῶν ἁμαξῶν καὶ πλησίον ἑαυτοῦ ἐν Ἱερουσαλήμ.
26 Καὶ ἐβασίλευεν ἐπὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ ἕως τῆς γῆς τῶν Φιλισταίων καὶ τῶν ὁρίων τῆς Αἰγύπτου.
27 Καὶ κατέστησεν ὁ βασιλεὺς τὸν ἄργυρον ἐν Ἱερουσαλήμ ὡς λίθους, καὶ τὰς κέδρους κατέστησεν ὡς τὰς ἐν τῇ πεδιάδι συκαμίνους, διὰ τὴν ἀφθονίαν.
28 Καὶ ἔφερον πρὸς τὸν Σολομῶντα ἵππους ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἐκ πάντων τῶν τόπων.
29 αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Σολομῶντος, αἱ πρῶται καὶ αἱ ἔσχαται, δὲν εἶναι γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ Νάθαν τοῦ προφήτου καὶ ἐν τῇ προφητείᾳ Ἀχιὰ τοῦ Σηλωνίτου καὶ ἐν τοῖς ὀράμασιν Ἰδδὼ τοῦ βλέποντος, τοῖς γενομένοις ἐναντίον Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ;
30 Ἐβασίλευσε δὲ ὁ Σολομὼν ἐν Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ πάντα τὸν Ἰσραήλ, τεσσαράκοντα ἔτη.
31 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Σολομὼν μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ· καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῇ πόλει Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ῥοβοὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ῥοβοὰμ εἰς Συχέμ· διότι ἤρχετο πᾶς ὁ Ἰσραήλ εἰς Συχὲμ διὰ νὰ κάμῃ αὐτὸν βασιλέα.
2 Καὶ ὡς ἤκουσε τοῦτο Ἱεροβοὰμ ὁ υἱὸς τοῦ Ναβάτ, ὅστις ἦτο ἐν Αἰγύπτῳ, ὅπου εἶχε φύγει ἀπὸ προσώπου Σολομῶντος τοῦ βασιλέως, ἐπέστρεψεν ὁ Ἱεροβοὰμ ἐξ Αἰγύπτου,
3 διότι ἀπέστειλαν καὶ ἐκάλεσαν αὐτόν. Τότε ἦλθον ὁ Ἱεροβοὰμ καὶ πᾶς ὁ Ἰσραήλ, καὶ ἐλάλησαν πρὸς τὸν Ῥοβοάμ, λέγοντες,
4 Ὁ πατήρ σου ἐσκλήρυνε τὸν ζυγὸν ἡμῶν· τώρα λοιπὸν τὴν δουλείαν τὴν σκληρὰν τοῦ πατρὸς σου καὶ τὸν ζυγὸν αὐτοῦ τὸν βαρύν, τὸν ὁποῖον ἐπέβαλεν ἐφ᾿ ἡμᾶς, ἐλάφρωσον σύ, καὶ θέλομεν σοὶ δουλεύει.
5 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἐπανέλθετε πρὸς ἐμὲ μετὰ τρεῖς ἡμέρας. Καὶ ἀνεχώρησεν ὁ λαός.
6 Καὶ συνεβουλεύθη ὁ βασιλεὺς Ῥοβοὰμ τοὺς πρεσβυτέρους, οἵτινες παρίσταντο ἐνώπιον Σολομῶντος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἔτι ζῶντος, λέγων, Τί μὲ συμβουλεύετε σεῖς νὰ ἀποκριθῶ πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον;
7 Καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτόν, λέγοντες, Ἐὰν φερθῇς εὐμενῶς πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον καὶ εὐαρεστήσῃς εἰς αὐτούς, καὶ λαλήσῃς πρὸς αὐτοὺς ἀγαθοὺς λόγους, τότε θέλουσιν εἶσθαι δοῦλοί σου διὰ παντός.
8 Ἀπέρριψεν ὅμως τὴν συμβουλήν τῶν πρεσβυτέρων, τὴν ὁποίαν ἔδωκαν εἰς αὐτόν, καὶ συνεβουλεύθη τοὺς νέους τοὺς συνανατραφέντας μετ᾿ αὐτοῦ, τοὺς παρισταμένους ἐνώπιον αὐτοῦ.
9 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Τί μὲ συμβουλεύετε σεῖς νὰ ἀποκριθῶμεν πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον, ὅστις ἐλάλησε πρὸς ἐμέ, λέγων, Ἐλάφρωσον τὸν ζυγὸν τὸν ὁποῖον ὁ πατήρ σου ἐπέβαλεν ἐφ᾿ ἡμᾶς;
10 Καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτὸν οἱ νέοι οἱ συνανατραφέντες μετ᾿ αὐτοῦ, λέγοντες, Οὕτω θέλεις λαλήσει πρὸς τὸν λαόν, ὅστις ἐλάλησε πρὸς σέ, λέγων, Ὁ πατήρ σου ἐβάρυνε τὸν ζυγὸν ἡμῶν, ἀλλὰ σὺ ἐλάφρωσον αὐτὸν εἰς ἡμᾶς· οὕτω θέλεις λαλήσει πρὸς αὐτούς· Ὁ μικρὸς μου δάκτυλος θέλει εἶσθαι παχύτερος τῆς ὀσφύος τοῦ πατρὸς μου·
11 τώρα λοιπὸν ὁ μὲν πατήρ μου ἐπεφόρτισεν εἰς ἐσᾶς ζυγὸν βαρύν, ἐγὼ δὲ θέλω κάμει βαρύτερον τὸν ζυγὸν σας· ὁ πατήρ μου σᾶς ἐπαίδευσε μὲ μάστιγας, ἐγὼ δὲ θέλω σᾶς παιδεύσει μὲ σκορπίους.
12 Καὶ ἦλθεν ὁ Ἱεροβοὰμ καὶ πᾶς ὁ λαὸς πρὸς τὸν Ῥοβοὰμ τὴν τρίτην ἡμέραν, ὡς εἶχε λαλήσει ὁ βασιλεύς, λέγων, Ἐπανέλθετε πρὸς ἐμὲ τὴν τρίτην ἡμέραν.
13 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς πρὸς αὐτοὺς σκληρῶς· καὶ ἐγκατέλιπεν ὁ βασιλεὺς Ῥοβοὰμ τὴν συμβουλήν τῶν πρεσβυτέρων,
14 καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς κατὰ τὴν συμβουλήν τῶν νέων, λέγων, Ὁ πατήρ μου ἐβάρυνε τὸν ζυγὸν σας, ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω κάμει αὐτὸν βαρύτερον· ὁ πατήρ μου σᾶς ἐπαίδευσε μὲ μάστιγας, ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω σᾶς παιδεύσει μὲ σκορπίους.
15 Καὶ δὲν εἰσήκουσεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν λαόν· διότι τὸ πρᾶγμα ἔγεινε παρὰ τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ ἐκτελέσῃ ὁ Κύριος τὸν λόγον αὑτοῦ, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε διὰ τοῦ Ἀχιὰ τοῦ Σηλωνίτου πρὸς Ἱεροβοὰμ τὸν υἱὸν τοῦ Ναβάτ.
16 Καὶ ἰδὼν πᾶς ὁ Ἰσραήλ ὅτι ὁ βασιλεὺς δὲν εἰσήκουσεν εἰς αὐτούς, ἀπεκρίθη ὁ λαὸς πρὸς τὸν βασιλέα, λέγων, Τί μέρος ἔχομεν ἡμεῖς εἰς τὸν Δαβίδ; οὐδεμίαν κληρονομίαν ἔχομεν εἰς τὸν υἱὸν τοῦ Ἰεσσαί· εἰς τὰς σκηνὰς σου ἕκαστος, Ἰσραήλ· πρόβλεψον τώρα, Δαβίδ, περὶ τοῦ οἴκου σου. Καὶ ἀνεχώρησε πᾶς ὁ Ἰσραήλ εἰς τὰς σκηνὰς αὑτοῦ.
17 Περὶ δὲ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ τῶν κατοικούντων ἐν ταῖς πόλεσιν Ἰούδα, ὁ Ῥοβοὰμ ἐβασίλευσεν ἐπ᾿ αὐτούς.
18 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Ῥοβοὰμ τὸν Ἁδωράμ, τὸν ἐπὶ τῶν φόρων· καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ μὲ λίθους, καὶ ἀπέθανεν. Ὅθεν ἔσπευσεν ὁ βασιλεὺς Ῥοβοὰμ νὰ ἀναβῇ εἰς τὴν ἅμαξαν, διὰ νὰ φύγῃ εἰς Ἱερουσαλήμ.
19 Οὕτως ἀπεστάτησεν ὁ Ἰσραήλ ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Δαβίδ, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
1 Καὶ ἐλθὼν ὁ Ῥοβοὰμ εἰς Ἱερουσαλήμ, συνήθροισε τὸν οἶκον Ἰούδα καὶ Βενιαμίν, ἑκατὸν ὀγδοήκοντα χιλιάδας ἐκλεκτῶν πολεμιστῶν, διὰ νὰ πολεμήσωσι κατὰ τοῦ Ἰσραήλ, ὅπως ἐπαναφέρωσι τὴν βασιλείαν εἰς τὸν Ῥοβοάμ.
2 Ἔγεινεν ὅμως λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Σεμαΐαν, ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ, λέγων,
3 Λάλησον πρὸς Ῥοβοὰμ τὸν υἱὸν τοῦ Σολομῶντος, τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, καὶ πρὸς πάντα τὸν Ἰσραήλ ἐν Ἰούδᾳ καὶ Βενιαμίν, λέγων,
4 Οὕτω λέγει Κύριος· Δὲν θέλετε ἀναβῆ οὐδὲ πολεμήσει ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν σας· ἐπιστρέψατε ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ, διότι παρ᾿ ἐμοῦ ἔγεινε τὸ πρᾶγμα τοῦτο. Καὶ ὑπήκουσαν εἰς τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου καὶ ἀπεστράφησαν ἀπὸ τοῦ νὰ ὑπάγωσι κατὰ τοῦ Ἱεροβοάμ.
5 Καὶ κατῴκησεν ὁ Ῥοβοὰμ ἐν Ἱερουσαλήμ καὶ ᾠκοδόμησε πόλεις ὀχυρὰς ἐν Ἰούδᾳ.
6 Καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Βηθλεὲμ καὶ τὴν Ἠτὰμ καὶ τὴν Θεκουὲ
7 καὶ τὴν Βαὶθ-σοὺρ καὶ τὴν Σοκχὼ καὶ τὴν Ὀδολλὰμ
8 καὶ τὴν Γὰθ καὶ τὴν Μαρησὰ καὶ τὴν Ζὶφ
9 καὶ τὴν Ἀδωραΐμ καὶ τὴν Λαχεὶς καὶ τὴν Ἀζηκὰ
10 καὶ τὴν Σαραὰ καὶ τὴν Αἰαλὼν καὶ τὴν Χεβρών, αἵτινες εἶναι ἐν Ἰούδᾳ καὶ ἐν Βενιαμίν, πόλεις χυρωμέναι.
11 Καὶ χύρωσε τὰ φρούρια, καὶ ἔβαλεν εἰς αὐτὰ φρουράρχους καὶ ἀποθήκας τροφῶν καὶ ἐλαίου καὶ οἴνου.
12 Καὶ εἰς πᾶσαν πόλιν ἔβαλεν ἀσπίδας καὶ λόγχας, καὶ χύρωσεν αὐτὰς πολὺ σφόδρα. Καὶ ἦσαν ὑπ᾿ αὐτὸν ὁ Ἰούδας καὶ ὁ Βενιαμίν.
13 Καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευΐται οἱ ἐν παντὶ τῷ Ἰσραήλ συνήχθησαν πρὸς αὐτόν, ἐκ πάντων τῶν ὁρίων αὐτῶν.
14 Διότι οἱ Λευΐται ἐγκατέλιπον τὰ προάστεια αὑτῶν καὶ τὰς ἰδιοκτησίας αὑτῶν, καὶ ἦλθον εἰς τὸν Ἰούδαν καὶ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ· ἐπειδή ὁ Ἱεροβοὰμ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἶχον ἀποβάλει αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ νὰ ἱερατεύωσιν εἰς τὸν Κύριον·
15 καὶ κατέστησεν εἰς ἑαυτὸν ἱερεῖς διὰ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους καὶ διὰ τοὺς δαίμονας καὶ διὰ τοὺς μόσχους, τοὺς ὁποίους ἔκαμε·
16 καὶ μετ᾿ αὐτούς, ὅσοι ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ ἔδωκαν τὰς καρδίας αὑτῶν εἰς τὸ νὰ ζητῶσι Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, ἦλθον εἰς Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ θυσιάσωσιν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτῶν.
17 Καὶ κατίσχυσαν τὴν βασιλείαν τοῦ Ἰούδα καὶ ἰσχυροποίησαν τὸν Ῥοβοὰμ τὸν υἱὸν τοῦ Σολομῶντος, τρία ἔτη· διότι τρία ἔτη περιεπάτησαν ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ Δαβὶδ καὶ τοῦ Σολομῶντος.
18 Ἔλαβε δὲ ὁ Ῥοβοὰμ εἰς ἑαυτὸν γυναῖκα τὴν Μαελέθ, θυγατέρα τοῦ Ἱεριμὼθ υἱοῦ τοῦ Δαβίδ, καὶ τὴν Ἀβιχαίλ, θυγατέρα τοῦ Ἐλιὰβ υἱοῦ τοῦ Ἰεσσαί·
19 ἥτις ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν υἱούς, τὸν Ἰεοὺς καὶ τὸν Σαμαρίαν καὶ τὸν Ζαάμ.
20 Καὶ μετ᾿ αὐτήν ἔλαβε τὴν Μααχὰ θυγατέρα τοῦ Ἀβεσσαλώμ, ἥτις ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν τὸν Ἀβιὰ καὶ τὸν Ἀτθαΐ καὶ τὸν Ζιζὰ καὶ τὸν Σελωμείθ.
21 Καὶ ἠγάπησεν ὁ Ῥοβοὰμ τὴν Μααχὰ θυγατέρα τοῦ Ἀβεσσαλὼμ ὑπὲρ πάσας τὰς γυναῖκας αὑτοῦ καὶ τὰς παλλακὰς αὑτοῦ· διότι ἔλαβε δεκαοκτὼ γυναῖκας καὶ ἑξήκοντα παλλακάς· καὶ ἐγέννησεν εἰκοσιοκτὼ υἱοὺς καὶ ἑξήκοντα θυγατέρας·
22 καὶ κατέστησεν ὁ Ῥοβοὰμ ἄρχοντα τὸν Ἀβιὰ τὸν υἱὸν τῆς Μααχά, διὰ νὰ ἄρχῃ ἐπὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ· διότι ἐστοχάζετο νὰ κάμῃ αὐτὸν βασιλέα·
23 καὶ ποιῶν φρονίμως διέσπειρε πάντας τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ εἰς πάντας τοὺς τόπους Ἰούδα καὶ Βενιαμίν, εἰς πᾶσαν ὀχυρὰν πόλιν· καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς τροφὰς ἐν ἀφθονίᾳ καὶ ἐζήτησε πολλὰς γυναῖκας.
1 Καὶ καθὼς ἐστερεώθη ἡ βασιλεία τοῦ Ῥοβοὰμ καὶ ἐνεδυναμώθη, ἐγκατέλιπε τὸν νόμον τοῦ Κυρίου, καὶ πᾶς ὁ Ἰσραήλ μετ᾿ αὐτοῦ.
2 Καὶ ἐν τῷ πέμπτῳ ἔτει τῆς βασιλείας τοῦ Ῥοβοάμ, Σισὰκ ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου ἀνέβη ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ, ἐπειδή παρηνόμησαν εἰς τὸν Κύριον,
3 μετὰ χιλίων διακοσίων ἁμαξῶν καὶ ἑξήκοντα χιλιάδων ἱππέων· ὁ δὲ λαὸς ὅστις ἦλθε μετ᾿ αὐτοῦ ἐξ Αἰγύπτου ἦτο ἀναρίθμητος, Λίβυες, Τρωγλοδύται καὶ Αἰθίοπες.
4 Καὶ κυριεύσας τὰς ὀχυρὰς πόλεις τὰς ἐν Ἰούδᾳ, ἦλθεν ἕως τῆς Ἱερουσαλήμ.
5 Τότε Σεμαΐας ὁ προφήτης ἦλθε πρὸς τὸν Ῥοβοὰμ καὶ τοὺς ἄρχοντας τοῦ Ἰούδα, τοὺς συναχθέντας ἐν Ἱερουσαλήμ διὰ τὸν φόβον τοῦ Σισάκ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος· Σεῖς μὲ ἐγκατελίπετε· διὰ τοῦτο σᾶς ἐγκατέλιπον καὶ ἐγὼ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Σισάκ.
6 Καὶ ἐταπεινώθησαν οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραήλ καὶ ὁ βασιλεύς, καὶ ἔλεγον, Δίκαιος ὁ Κύριος.
7 Καὶ ὅτε εἶδεν ὁ Κύριος ὅτι ἐταπεινώθησαν, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Σεμαΐαν, λέγων, Οὗτοι ἐταπεινώθησαν· δὲν θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτούς, ἀλλὰ θέλω χαρίσει εἰς αὐτοὺς σωτηρίαν τινά· καὶ ὁ θυμὸς μου δὲν θέλει ἐκχυθῆ ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ διὰ χειρὸς τοῦ Σισάκ·
8 ἀλλ᾿ ὅμως θέλουσι γείνει δοῦλοι αὐτοῦ, διὰ νὰ γνωρίσωσι τὴν δουλείαν τὴν ἐμήν καὶ τὴν δουλείαν τῶν βασιλειῶν τῆς γῆς.
9 Καὶ ἀνέβη Σισὰκ ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ ἔλαβε τοὺς θησαυροὺς τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς θησαυροὺς τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως· τὰ πάντα ἔλαβεν· ἔλαβεν ἔτι τοὺς θυρεοὺς τοὺς χρυσούς, τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ὁ Σολομών.
10 Καὶ ἀντ᾿ ἐκείνων ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς Ῥοβοὰμ θυρεοὺς χαλκίνους, καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἀρχόντων τῶν σωματοφυλάκων, οἵτινες ἐφύλαττον τὴν εἴσοδον τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως.
11 Καὶ ὁπότε εἰσήρχετο ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, οἱ σωματοφύλακες ἤρχοντο καὶ ἐλάμβανον αὐτούς, καὶ πάλιν ἔφερον αὐτοὺς εἰς τὸ οἴκημα τῶν σωματοφυλάκων.
12 Ἐπειδή λοιπὸν ἐταπεινώθη, ἀπεστράφη ἀπ᾿ αὐτοῦ ὁ θυμὸς τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ μή ἀφανίσῃ αὐτοὺς ὁλοκλήρως· διότι ἦσαν ἔτι ἀγαθὰ πράγματα ἐν τῷ Ἰούδα.
13 Καὶ ἐνεδυναμώθη ὁ βασιλεὺς Ῥοβοὰμ ἐν Ἱερουσαλήμ καὶ ἐβασίλευσε· διότι ὁ Ῥοβοὰμ ἦτο ἡλικίας τεσσαράκοντα καὶ ἑνὸς ἔτους ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσε δεκαεπτὰ ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ, τῇ πόλει τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ἐξέλεξεν ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ, διὰ νὰ θέσῃ τὸ ὄνομα αὑτοῦ ἐκεῖ. Τῆς δὲ μητρὸς αὐτοῦ τὸ ὄνομα ἦτο Νααμὰ ἡ Ἀμμωνίτις.
14 Καὶ ἔπραξε πονηρά, ἐπειδή δὲν προσήλωσε τὴν καρδίαν αὑτοῦ εἰς τὸ νὰ ἐκζητῇ τὸν Κύριον.
15 Αἱ δὲ πράξεις τοῦ Ῥοβοάμ, αἱ πρῶται καὶ αἱ ἔσχαται, δὲν εἶναι γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ Σεμαΐου τοῦ προφήτου καὶ Ἰδδὼ τοῦ βλέποντος, ἐν ταῖς γενεαλογίαις; Ἦσαν δὲ πάντοτε πόλεμοι μεταξὺ Ῥοβοὰμ καὶ Ἱεροβοάμ.
16 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ῥοβοὰμ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν πόλει Δαβίδ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἀβιὰ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Καὶ ἐβασίλευσεν ὁ Ἀβιὰ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν ἐν τῷ δεκάτῳ ὀγδόῳ ἔτει τοῦ βασιλέως Ἱεροβοάμ.
2 Τρία ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Ἱερουσαλήμ. Τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Μιχαΐα, θυγάτηρ τοῦ Οὐριήλ ἀπὸ Γαβαά. Καὶ ἦτο πόλεμος μεταξὺ Ἀβιὰ καὶ Ἱεροβοάμ.
3 Καὶ παρετάχθη ὁ Ἀβιὰ εἰς μάχην μὲ στράτευμα δυνατῶν πολεμιστῶν, τετρακοσίων χιλιάδων ἀνδρῶν ἐκλεκτῶν· καὶ ὁ Ἱεροβοὰμ παρετάχθη εἰς μάχην ἐναντίον αὐτοῦ μὲ ὀκτακοσίας χιλιάδας ἀνδρῶν ἐκλεκτῶν, δυνατῶν ἐν ἰσχύϊ.
4 Καὶ σηκωθεὶς ὁ Ἀβιὰ ἐπὶ τὸ ὄρος Σεμαραΐμ, τὸ ἐν τῷ ὄρει Ἐφραΐμ, εἶπεν, Ἀκούσατέ μου, Ἱεροβοὰμ καὶ πᾶς ὁ Ἰσραήλ·
5 δὲν πρέπει νὰ γνωρίσητε, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ ἔδωκε τὴν βασιλείαν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ διαπαντὸς εἰς τὸν Δαβίδ, εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, μὲ συνθήκην ἅλατος;
6 ἀλλ᾿ ὁ Ἱεροβοὰμ ὁ υἱὸς τοῦ Ναβάτ, ὁ δοῦλος τοῦ Σολομῶντος υἱοῦ τοῦ Δαβίδ, ἐσηκώθη καὶ ἐπανεστάτησεν ἐναντίον τοῦ κυρίου αὑτοῦ·
7 καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ἄνθρωποι μηδαμινοί, ἀχρεῖοι, καὶ ἐνεδυναμώθησαν ἐναντίον τοῦ Ῥοβοὰμ υἱοῦ τοῦ Σολομῶντος, ὅτε ἦτο ὁ Ῥοβοὰμ νέος καὶ ἁπαλὸς τὴν καρδίαν καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ ἀντισταθῇ εἰς αὐτούς·
8 καὶ τώρα σεῖς λέγετε νὰ ἀντισταθῆτε εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Κυρίου, τὴν εἰς τὰς χεῖρας τῶν υἱῶν τοῦ Δαβίδ, διότι εἶσθε πλῆθος πολὺ καὶ ἔχετε μεθ᾿ ἑαυτῶν χρυσοὺς μόσχους, τοὺς ὁποίους ὁ Ἱεροβοὰμ ἔκαμεν εἰς ἐσᾶς διὰ θεούς·
9 δὲν ἀπεβάλετε τοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου, τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρών, καὶ τοὺς Λευΐτας, καὶ ἐκάμετε εἰς ἑαυτοὺς ἱερεῖς κατὰ τὰ ἔθνη τῆς γῆς; πᾶς ὅστις προσέρχεται νὰ ἱερωθῇ μὲ μόσχον βοὸς καὶ ἑπτὰ κριούς, γίνεται ἱερεὺς εἰς τοὺς μή θεούς·
10 ἀλλ᾿ ἡμεῖς τὸν Κύριον ἔχομεν Θεὸν ἡμῶν, καὶ δὲν ἐγκατελίπομεν αὐτόν· καὶ οἱ ἱερεῖς, οἱ λειτουργοῦντες εἰς τὸν Κύριον, εἶναι οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών· καὶ οἱ Λευΐται, ἐπὶ τὴν ἐργασίαν·
11 καὶ καίουσι πρὸς τὸν Κύριον καθ᾿ ἑκάστην πρωΐαν καὶ καθ᾿ ἑκάστην ἑσπέραν ὁλοκαυτώματα καὶ θυμίαμα εὐῶδες· καὶ διατέθουσι τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἐπὶ τῆς τραπέζης τῆς καθαρᾶς καὶ τὴν λυχνίαν τὴν χρυσήν καὶ τοὺς λύχνους αὐτῆς, διὰ νὰ καίῃ πᾶσαν ἑσπέραν· διότι ἡμεῖς φυλάττομεν τὴν φυλακήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· σεῖς ὅμως ἐγκατελίπετε αὐτόν·
12 καὶ ἰδού, ὁ Θεὸς αὐτὸς εἶναι μεθ᾿ ἡμῶν ἐπὶ κεφαλῆς, καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτοῦ μὲ ἠχητικὰς σάλπιγγας, διὰ νὰ ἠχῶσιν ἐναντίον σας. Υἱοὶ Ἰσραήλ, μή πολεμεῖτε ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν πατέρων σας· διότι δὲν θέλετε εὐοδωθῆ.
13 Ὁ δὲ Ἱεροβοὰμ ἔστρεψε τὴν ἐνέδραν διὰ νὰ περιέλθῃ ἐκ τῶν ὄπισθεν αὐτῶν· καὶ ἦσαν κατὰ πρόσωπον τοῦ Ἰούδα, καὶ ἡ ἐνέδρα ὄπισθεν αὐτῶν.
14 Καὶ ὅτε περιέβλεψεν ὁ Ἰούδας, ἰδού, ἡ μάχη ἦτο ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν αὐτῶν· καὶ ἐβόησαν πρὸς τὸν Κύριον, καὶ οἱ ἱερεῖς ἐσάλπισαν μὲ τὰς σάλπιγγας.
15 Τότε οἱ ἄνδρες Ἰούδα ἠλάλαξαν· καὶ καθὼς ἠλάλαξαν οἱ ἄνδρες Ἰούδα, ὁ Θεὸς ἐπάταξε τὸν Ἱεροβοὰμ καὶ πάντα τὸν Ἰσραήλ, ἔμπροσθεν τοῦ Ἀβιὰ καὶ τοῦ Ἰούδα.
16 Καὶ ἔφυγον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ Ἰούδα· καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς τὴν χεῖρα αὐτῶν.
17 Καὶ ἔκαμον ὁ Ἀβιὰ καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ εἰς αὐτοὺς σφαγήν μεγάλην· καὶ ἔπεσαν τραυματίαι ἐκ τοῦ Ἰσραήλ πεντακόσιαι χιλιάδες ἀνδρῶν ἐκλεκτῶν.
18 Καὶ ἐταπεινώθησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, οἱ δὲ υἱοὶ Ἰούδα ὑπερίσχυσαν, ἐπειδή ἤλπισαν ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτῶν.
19 Καὶ κατεδίωξεν ὁ Ἀβιὰ ἐξ ὀπίσω τοῦ Ἱεροβοάμ, καὶ ἔλαβε παρ᾿ αὐτοῦ πόλεις, τὴν Βαιθήλ καὶ τὰς κώμας αὐτῆς, καὶ τὴν Ἰεσανὰ καὶ τὰς κώμας αὐτῆς, καὶ τὴν Ἐφραΐν καὶ τὰς κώμας αὐτῆς.
20 Καὶ δὲν ἀνέλαβε πλέον δύναμιν ὁ Ἱεροβοὰμ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Ἀβιά· ἀλλ᾿ ἐπάταξεν αὐτὸν ὁ Κύριος, καὶ ἀπέθανε.
21 Καὶ ἐνεδυναμώθη ὁ Ἀβιά· καὶ ἔλαβεν εἰς ἑαυτὸν δεκατέσσαρας γυναῖκας, καὶ ἐγέννησεν εἰκοσιδύο υἱοὺς καὶ δεκαὲξ θυγατέρας.
22 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἀβιὰ καὶ αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ καὶ οἱ λόγοι αὐτοῦ εἶναι γεγραμμένοι ἐν τῇ ἱστορίᾳ τοῦ προφήτου Ἰδδώ.
1 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἀβιὰ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν πόλει Δαβίδ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἀσὰ ὁ υἱὸς αὐτοῦ. Ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἡ γῆ ἡσύχασε δέκα ἔτη.
2 Καὶ ἔκαμεν ὁ Ἀσὰ τὸ καλὸν καὶ τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ·
3 διότι ἀφρεσε τὰ θυσιαστήρια τῶν ἀλλοτρίων θεῶν καὶ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, καὶ κατεσύντριψε τὰ ἀγάλματα καὶ κατέκοψε τὰ ἄλση·
4 καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἰούδαν νὰ ἐκζητῶσι Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτῶν καὶ νὰ κάμνωσι τὸν νόμον καὶ τὰς ἐντολάς.
5 Ἀφρεσεν ἔτι ἀπὸ πασῶν τῶν πόλεων τοῦ Ἰούδα τοὺς ὑψηλοὺς τόπους καὶ τὰ εἴδωλα· καὶ ἡσύχασε τὸ βασίλειον ἐνώπιον αὐτοῦ.
6 Καὶ ᾠκοδόμησε πόλεις ὀχυρὰς ἐν τῷ Ἰούδᾳ· διότι ἡσύχασεν ἡ γῆ, καὶ δὲν ἦτο εἰς αὐτὸν πόλεμος ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις, ἐπειδή ὁ Κύριος ἔδωκεν εἰς αὐτὸν ἀνάπαυσιν.
7 Διὰ τοῦτο εἶπε πρὸς τὸν Ἰούδαν, Ἄς οἰκοδομήσωμεν τὰς πόλεις ταύτας, καὶ ἄς κάμωμεν περὶ αὐτὰς τείχη καὶ πύργους, πύλας καὶ μοχλούς, ἐνῷ εἴμεθα κύριοι τῆς γῆς, ἐπειδή ἐξεζητήσαμεν Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν· ἐξεζητήσαμεν αὐτόν, καὶ ἔδωκεν εἰς ἡμᾶς ἀνάπαυσιν κυκλόθεν. Καὶ ᾠκοδόμησαν καὶ εὐωδώθησαν.
8 Εἶχε δὲ ὁ Ἀσὰ στράτευμα ἐκ τοῦ Ἰούδα τριακοσίας χιλιάδας, φέροντας θυρεοὺς καὶ λόγχας· ἐκ δὲ τοῦ Βενιαμίν, διακοσίας ὀγδοήκοντα χιλιάδας, ἀσπιδοφόρους καὶ τοξότας· πάντες οὗτοι ἦσαν δυνατοὶ ἐν ἰσχύϊ.
9 Ἐξῆλθε δὲ ἐναντίον αὐτῶν Ζερὰ ὁ Αἰθίοψ, μὲ στράτευμα ἑκατὸν μυριάδων καὶ μὲ τριακοσίας ἁμάξας, καὶ ἦλθεν ἕως Μαρησά.
10 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἀσὰ ἐναντίον αὐτοῦ, καὶ παρετάχθησαν εἰς μάχην ἐν τῇ φάραγγι Σεφαθά, πλησίον τῆς Μαρησά.
11 Καὶ ἐβόησεν ὁ Ἀσὰ πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν αὑτοῦ καὶ εἶπε, Κύριε, δὲν εἶναι οὐδὲν παρὰ σοὶ νὰ βοηθῇς τοὺς ἔχοντας πολλήν ἤ μηδεμίαν δύναμιν· βοήθησον ἡμᾶς, Κύριε Θεὲ ἡμῶν· διότι ἐπὶ σὲ πεποίθαμεν, καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ἐρχόμεθα ἐναντίον τοῦ πλήθους τούτου. Κύριε, σὺ εἶσαι ὁ Θεὸς ἡμῶν· ἄς μή ὑπερισχύσῃ ἄνθρωπος ἐναντίον σου.
12 Καὶ ἐπάταξεν ὁ Κύριος τους Αἰθίοπας ἔμπροσθεν τοῦ Ἀσὰ καὶ ἔμπροσθεν τοῦ Ἰούδα· καὶ οἱ Αἰθίοπες ἔφυγον.
13 Ὁ δὲ Ἀσὰ καὶ ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ κατεδίωξαν αὐτοὺς ἕως Γεράρων· καὶ ἔπεσον ἐκ τῶν Αἰθιόπων τοσοῦτοι, ὥστε δὲν ἠδύναντο νὰ ἀναλάβωσι πλέον· διότι συνετρίβησαν ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου καὶ ἔμπροσθεν τοῦ στρατεύματος αὐτοῦ· καὶ ἔλαβον λάφυρα πολλὰ σφόδρα.
14 Καὶ ἐπάταξαν πάσας τὰς πόλεις κύκλῳ τῶν Γεράρων· διότι ὁ φόβος τοῦ Κυρίου ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτούς· καὶ ἐλαφυραγώγησαν πάσας τὰς πόλεις· διότι ἦσαν ἐν αὐταῖς λάφυρα πολλά.
15 Ἐπάταξαν δὲ καὶ τὰς ἐπαύλεις τῶν ποιμνίων καὶ ἔλαβον πρόβατα πολλὰ καὶ καμήλους, καὶ ἐπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλήμ.
1 Τότε ἦλθε τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἐπὶ Ἀζαρίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ὠδήδ·
2 καὶ ἐξῆλθεν εἰς συνάντησιν τοῦ Ἀσὰ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἀκούσατέ μου, Ἀσὰ καὶ πᾶς ὁ Ἰούδας καὶ ὁ Βενιαμίν· Ὁ Κύριος εἶναι μὲ σᾶς, ὅταν σεῖς εἶσθε μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἐὰν ἐκζητῆτε αὐτόν, θέλει εὑρεθῆ εἰς ἐσᾶς· ἐὰν ὅμως ἐγκαταλείψητε αὐτόν, θέλει σᾶς ἐγκαταλείψει·
3 πολὺν μὲν καιρὸν ἐστάθη ὁ Ἰσραήλ χωρίς τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ χωρὶς ἱερέως διδάσκοντος καὶ χωρὶς νόμου·
4 ὅτε ὅμως ἐν τῇ στενοχωρίᾳ αὑτῶν ἐπέστρεψαν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἐξεζήτησαν αὐτόν, εὑρέθη εἰς αὐτούς·
5 καὶ κατ᾿ ἐκείνους τοὺς καιροὺς δὲν ἦτο εἰρήνη εἰς τὸν ἐξερχόμενον καὶ εἰς τὸν εἰσερχόμενον, ἀλλ᾿ ἦσαν μεγάλαι ταραχαὶ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοίκους τῶν τόπων·
6 καὶ ἐφθείρετο ἔθνος ὑπὸ ἔθνους καὶ πόλις ὑπὸ πόλεως· διότι ὁ Θεὸς κατέθλιβεν αὐτοὺς ἐν πάσῃ στενοχωρίᾳ·
7 σεῖς δὲ ἐνδυναμοῦσθε, καὶ ἄς μή ἦναι ἐκλελυμέναι αἱ χεῖρές σας· διότι θέλει εἶσθαι μισθὸς εἰς τὸ ἔργον σας.
8 Καί ὅτε ἤκουσεν ὁ Ἀσὰ τοὺς λόγους τούτους καὶ τὴν προφητείαν Ὠδήδ τοῦ προφήτου, ἐνεδυναμώθη καὶ ἀπέβαλε τὰ βδελύγματα ἐκ πάσης τῆς γῆς Ἰούδα καὶ Βενιαμὶν καὶ ἐκ τῶν πόλεων, τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἐκ τοῦ ὄρους Ἐφραΐμ, καὶ ἀνενέωσε τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου, τὸ κατ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ προνάου τοῦ Κυρίου.
9 Καὶ συνήγαγε πάντα τὸν Ἰούδαν καὶ τὸν Βενιαμίν, καὶ τοὺς παροικοῦντας μετ᾿ αὐτῶν ἐκ τοῦ Ἐφραΐμ καὶ Μανασσῆ καὶ ἐκ τοῦ Συμεών· διότι πολλοὶ ἐκ τοῦ Ἰσραήλ προσεχώρησαν εἰς αὐτόν, ἰδόντες ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ ἦτο μετ᾿ αὐτοῦ.
10 Καὶ συνήχθησαν εἰς Ἱερουσαλήμ κατὰ τὸν τρίτον μῆνα τοῦ δεκάτου πέμπτου ἔτους τῆς βασιλείας τοῦ Ἀσά.
11 Καὶ προσέφεραν θυσίας εἰς τὸν Κύριον, κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, ἐκ τῶν λαφύρων τὰ ὁποῖα ἔφεραν, ἑπτακοσίους βόας καὶ ἑπτὰ χιλιάδας προβάτων.
12 Καὶ εἰσῆλθον εἰς συνθήκην νὰ ἐκζητήσωσι Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτῶν, ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὑτῶν καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς αὑτῶν·
13 καὶ πᾶς ὅστις δὲν ἐκζητήσῃ Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ νὰ θανατόνηται, ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, ἀπὸ ἀνδρὸς ἕως γυναικός.
14 Καὶ ὥμοσαν πρὸς τὸν Κύριον ἐν φωνῇ μεγάλῃ καὶ ἐν ἀλαλαγμῷ καὶ ἐν σάλπιγξι καὶ ἐν κερατίναις.
15 Καὶ πᾶς ὁ Ἰούδας εὐφράνθη εἰς τὸν ὅρκον· διότι ὥμοσαν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὑτῶν καὶ ἐξεζήτησαν αὐτὸν μεθ᾿ ὅλης τῆς θελήσεως αὑτῶν· καὶ εὑρέθη εἰς αὐτούς· καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς ὁ Κύριος ἀνάπαυσιν κυκλόθεν.
16 Ἔτι δὲ Μααχά, τὴν μητέρα τοῦ βασιλέως Ἀσά, ἀπέβαλεν αὐτήν τοῦ νὰ ἦναι βασίλισσα, ἐπειδή ἔκαμεν εἴδωλον εἰς ἄλσος· καὶ κατέκοψεν ὁ Ἀσὰ τὸ εἴδωλον αὐτῆς καὶ συνέτριψε καὶ ἔκαυσεν αὐτὸ εἰς τὸν χείμαρρον Κέδρων.
17 Οἱ ὑψηλοὶ ὅμως τόποι δὲν ἀφῃρέθησαν ἀπὸ τοῦ Ἰσραήλ· πλήν ἡ καρδία τοῦ Ἀσὰ ἦτο τελεία πάσας τὰς ἡμέρας αὐτοῦ.
18 Καὶ ἔφερεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ τὰ ἀφιερώματα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ καὶ τὰ ἑαυτοῦ ἀφιερώματα, ἄργυρον καὶ χρυσὸν καὶ σκεύη.
19 Καὶ δὲν ἔγεινε πόλεμος ἕως τοῦ τριακοστοῦ πέμπτου ἔτους τῆς βασιλείας τοῦ Ἀσά.
1 Ἐν τῷ τριακοστῷ ἕκτῳ ἔτει τῆς βασιλείας τοῦ Ἀσά, ὁ Βαασὰ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ ἀνέβη ἐναντίον τοῦ Ἰούδα καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Ῥαμά, διὰ νὰ μή ἀφίνῃ μηδένα νὰ ἐξέρχηται μηδὲ νὰ εἰσέρχηται πρὸς τὸν Ἀσὰ βασιλέα τοῦ Ἰούδα.
2 Τότε ὁ Ἀσὰ ἐξέφερεν ἀργύριον καὶ χρυσίον ἐκ τῶν θησαυρῶν τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ ἀπέστειλε πρὸς τὸν Βὲν-ἀδὰδ βασιλέα τῆς Συρίας, κατοικοῦντα ἐν Δαμασκῷ, λέγων,
3 Ἄς γείνῃ συνθήκη ἀναμέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, ὡς ἦτο καὶ ἀναμέσον τοῦ πατρὸς μου καὶ τοῦ πατρὸς σου· ἰδού, ἀπέστειλα πρὸς σὲ ἀργύριον καὶ χρυσίον· ὕπαγε, διάλυσον τὴν συνθήκην σου τὴν πρὸς Βαασὰ βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, διὰ νὰ ἀναχωρήσῃ ἀπ᾿ ἐμοῦ.
4 Καὶ εἰσήκουσεν ὁ Βὲν-ἀδὰδ εἰς τὸν βασιλέα Ἀσά, καὶ ἀπέστειλε τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν δυνάμεων αὑτοῦ ἐναντίον τῶν πόλεων τοῦ Ἰσραήλ· καὶ ἐπάταξαν τὴν Ἰϊὼν καὶ τὴν Δὰν καὶ τὴν Ἀβὲλ-μαΐμ καὶ πάσας τὰς ἀποθήκας τῶν πόλεων Νεφθαλί.
5 Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ Βαασά, ἔπαυσε νὰ οἰκοδομῇ τὴν Ῥαμὰ καὶ κατέλιπε τὸ ἔργον αὑτοῦ.
6 Καὶ παρέλαβεν ὁ βασιλεὺς Ἀσὰ πάντα τὸν Ἰούδαν, καὶ ἐσήκωσαν τοὺς λίθους τῆς Ῥαμὰ καὶ τὰ ξύλα αὐτῆς, μὲ τὰ ὁποῖα ᾠκοδόμει ὁ Βαασά· καὶ μὲ ταῦτα ᾠκοδόμησε τὴν Γαβαὰ καὶ τὴν Μισπά.
7 Κατ᾿ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν Ἀνανὶ ὁ βλέπων ἦλθε πρὸς Ἀσὰ τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐπειδή ἐπεστηρίχθης ἐπὶ τὸν βασιλέα τῆς Συρίας καὶ δὲν ἐπεστηρίχθης ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν σου, διὰ τοῦτο ἐξέφυγε τὸ στράτευμα τοῦ βασιλέως τῆς Συρίας ἀπὸ τῆς χειρὸς σου·
8 οἱ Αἰθίοπες καὶ οἱ Λίβυες δὲν ἦσαν στράτευμα μέγα, μετὰ πολυαρίθμων ἁμαξῶν καὶ ἱππέων; ἐπειδή ὅμως ἐπεστηρίχθης εἰς τὸν Κύριον, παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρά σου·
9 διότι οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ Κυρίου περιτρέχουσι διὰ πάσης τῆς γῆς, διὰ νὰ δειχθῇ δυνατὸς ὑπὲρ τῶν ἐχόντων τὴν καρδίαν αὑτῶν τελείαν πρὸς αὐτόν· εἰς τοῦτο ἔπραξας ἀφρόνως· διὰ τοῦτο θέλεις ἔχει πολέμους εἰς τὸ ἑξῆς.
10 Καὶ ὠργίσθη ὁ Ἀσὰ κατὰ τοῦ βλέποντος καὶ ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακήν· διότι ἠγανάκτησεν ἐναντίον αὐτοῦ διὰ τοῦτο. Καὶ κατέθλιψεν ὁ Ἀσὰ τινας ἐκ τοῦ λαοῦ ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ.
11 Καὶ ἰδού, αἱ πράξεις τοῦ Ἀσά, αἱ πρῶται καὶ αἱ ἔσχαται, ἰδού, εἶναι γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα καὶ τοῦ Ἰσραήλ.
12 Ἠρρώστησε δὲ ὁ Ἀσὰ τοὺς πόδας αὑτοῦ ἐν τῷ τριακοστῷ ἐννάτῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὑτοῦ, ἑωσοῦ ἡ ἀρρωστία αὐτοῦ ἔγεινε μεγίστη· ἀλλ᾿ οὐδὲ ἐν τῇ ἀρρωστίᾳ αὑτοῦ ἐξεζήτησε τὸν Κύριον, ἀλλὰ τοὺς ἰατρούς.
13 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἀσὰ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ· καὶ ἀπέθανεν ἐν τῷ τεσσαρακοστῷ πρώτῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὑτοῦ.
14 Καὶ ἔθαψαν αὐτὸν εἰς τὸν τάφον αὐτοῦ, τὸν ὁποῖον ἔσκαψε δι᾿ ἑαυτὸν ἐν πόλει Δαβίδ, καὶ ἔθεσαν αὐτὸν ἐπὶ κλίνης πλήρους εὐωδίας καὶ διαφόρων ἀρωμάτων μυρεψικῶν· καὶ ἔκαμον εἰς αὐτὸν καῦσιν μεγάλην σφόδρα.
1 Ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἰωσαφὰτ ὁ υἱὸς αὐτοῦ καὶ ἐνεδυναμώθη κατὰ τοῦ Ἰσραήλ.
2 Καὶ ἔβαλε δυνάμεις εἰς πάσας τὰς ὀχυρὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα καὶ κατέστησε φρουρὰς ἐν τῇ γῇ Ἰούδα καὶ ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Ἐφραΐμ, τὰς ὁποίας εἶχε κυριεύσει Ἀσὰ ὁ πατήρ αὐτοῦ.
3 Καὶ ἦτο Κύριος μετὰ τοῦ Ἰωσαφάτ, ἐπειδή περιεπάτησεν ἐν ταῖς ὁδοῖς Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ ταῖς πρώταις, καὶ δὲν ἐξεζήτησε τοὺς Βααλείμ·
4 ἀλλὰ τὸν Θεὸν τοῦ πατρὸς αὑτοῦ ἐξεζήτησε καὶ εἰς τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ περιεπάτησε καὶ οὐχὶ κατὰ τὰ ἔργα τοῦ Ἰσραήλ.
5 Διὰ τοῦτο ἐστερέωσεν ὁ Κύριος τὴν βασιλείαν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ· καὶ πᾶς ὁ Ἰούδας ἔδωκε δῶρα εἰς τὸν Ἰωσαφάτ· καὶ ἀπέκτησε πλοῦτον καὶ δόξαν πολλήν.
6 Καὶ ὑψώθη ἡ καρδία αὐτοῦ εἰς τὰς ὁδοὺς τοῦ Κυρίου· καὶ ἔτι ἀφρεσε τοὺς ὑψηλοὺς τόπους καὶ τὰ ἄλση ἀπὸ τοῦ Ἰούδα.
7 Καὶ ἐν τῷ τρίτῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἀπέστειλε τοὺς ἄρχοντας αὑτοῦ, τὸν Βὲν-ἀΐλ καὶ τὸν Ὀβαδίαν καὶ τὸν Ζαχαρίαν καὶ τὸν Ναθαναήλ καὶ τὸν Μιχαΐαν, διὰ νὰ διδάσκωσιν ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Ἰούδα.
8 καὶ μετ᾿ αὐτῶν τοὺς Λευΐτας, τὸν Σεμαΐαν καὶ Ναθανίαν καὶ Ζεβαδίαν καὶ Ἀσαήλ καὶ Σεμιραμὼθ καὶ Ἰωνάθαν καὶ Ἀδωνίαν καὶ Τωβίαν καὶ Τὼβ-ἀδωνίαν, τοὺς Λευΐτας· καὶ μετ᾿ αὐτῶν Ἐλισαμὰ καὶ Ἰωράμ, τοὺς ἱερεῖς·
9 καὶ ἐδίδασκον ἐν τῷ Ἰούδα, ἔχοντες μεθ᾿ ἑαυτῶν τὸ βιβλίον τοῦ νόμου τοῦ Κυρίου, καὶ περιήρχοντο εἰς πάσας τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα καὶ ἐδίδασκον τὸν λαόν.
10 Καὶ ἐπέπεσε φόβος Κυρίου ἐπὶ πάσας τὰς βασιλείας τῶν πέριξ τοῦ Ἰούδα τόπων· καὶ δὲν ἐπολέμουν ἐναντίον τοῦ Ἰωσαφάτ.
11 Καὶ ἀπὸ τῶν Φιλισταίων ἔφερον δῶρα πρὸς τὸν Ἰωσαφὰτ καὶ φόρον ἀργυρίου· οἱ Ἄραβες προσέτι ἔφερον πρὸς αὐτὸν ποίμνια κριῶν ἑπτὰ χιλιάδας ἑπτακοσίους καὶ τράγων ἑπτὰ χιλιάδας ἑπτακοσίους.
12 Καὶ προεχώρει ὁ Ἰωσαφὰτ μεγαλυνόμενος σφόδρα· καὶ ᾠκοδόμησεν ἐν Ἰούδᾳ φρούρια καὶ πόλεις ἀποθηκῶν.
13 Καὶ εἶχε πολλὰ ἔργα ἐν ταῖς πόλεσιν Ἰούδα· καὶ ἄνδρας πολεμιστάς, δυνατοὺς ἐν ἰσχύϊ, ἐν Ἱερουσαλήμ.
14 Οὗτοι δὲ εἶναι οἱ ἀριθμοὶ αὐτῶν, κατὰ τοὺς οἴκους τῶν πατριῶν αὐτῶν· ἐκ τοῦ Ἰούδα, χιλίαρχοι, Ἀδνὰ ὁ ἀρχηγός, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ δυνατοὶ ἐν ἰσχύϊ τριακόσιαι χιλιάδες.
15 Καὶ μετὰ τοῦτον Ἰωανὰν ὁ ἀρχηγός, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ διακόσιαι ὀγδοήκοντα χιλιάδες.
16 Καὶ μετὰ τοῦτον Ἀμασίας ὁ υἱὸς τοῦ Ζιχρί, ὅστις προθύμως προσέφερεν ἑαυτὸν εἰς τὸν Κύριον· καὶ μετ᾿ αὐτοῦ διακόσιαι χιλιάδες δυνατοὶ ἐν ἰσχύϊ.
17 Ἐκ δὲ τοῦ Βενιαμίν, δυνατὸς ἐν ἰσχύϊ, Ἐλιαδὰ καὶ μετ᾿ αὐτοῦ τοξόται καὶ ἀσπιδοφόροι διακόσιαι χιλιάδες.
18 Καὶ μετὰ τοῦτον Ἰωζαβάδ, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἑκατὸν ὀγδοήκοντα χιλιάδες ὡπλισμένοι εἰς πόλεμον.
19 Οὗτοι ἦσαν οἱ ὑπηρετοῦντες τὸν βασιλέα, ἐκτὸς τῶν ὅσους ἔβαλεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὰς ὀχυρὰς πόλεις ἐν παντὶ τῷ Ἰούδᾳ.
1 Καὶ εἶχεν ὁ Ἰωσαφὰτ πλοῦτον καὶ δόξαν πολλήν· καὶ ἐσυμπενθέρευσε μετὰ τοῦ Ἀχαάβ.
2 Μετὰ δὲ χρόνους κατέβη πρὸς τὸν Ἀχαὰβ εἰς τὴν Σαμάρειαν. Καὶ ἔσφαξεν ὁ Ἀχαὰβ πρόβατα καὶ βόας ἐν ἀφθονίᾳ δι᾿ αὐτὸν καὶ διὰ τὸν λαὸν τὸν μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ κατέπεισεν αὐτὸν νὰ συναναβῇ εἰς Ῥαμὼθ-γαλαάδ.
3 Καὶ εἶπεν Ἀχαὰβ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ πρὸς Ἰωσαφὰτ τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, Ἔρχεσαι μετ᾿ ἐμοῦ εἰς Ῥαμὼθ-γαλαάδ; Ὁ δὲ ἀπεκρίθη πρὸς αὐτόν, Ἐγὼ εἶμαι καθὼς σύ, καὶ ὁ λαὸς μου καθὼς ὁ λαὸς σου· καὶ θέλομεν εἶσθαι μετὰ σοῦ ἐν τῷ πολέμῳ.
4 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσαφὰτ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, Ἐρώτησον σήμερον, παρακαλῶ, τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.
5 Καὶ συνήθροισεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ τοὺς προφήτας, τετρακοσίους ἄνδρας, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, νὰ ὑπάγωμεν εἰς Ῥαμὼθ-γαλαάδ, διὰ νὰ πολεμήσωμεν; ἤ νὰ ἀπέχω; Οἱ δὲ εἶπον, Ἀνάβα, καὶ θέλει παραδώσει ὁ Θεὸς αὐτήν εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως.
6 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσαφάτ, Δὲν εἶναι ἐνταῦθα ἔτι προφήτης τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ ἐρωτήσωμεν δι᾿ αὐτοῦ;
7 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Ἰωσαφάτ, εἶναι ἔτι ἄνθρωπός τις, διὰ τοῦ ὁποίου δυνάμεθα νὰ ἐρωτήσωμεν τὸν Κύριον· πλήν ἐγὼ μισῶ αὐτόν· διότι δὲν προφητεύει καλὸν περὶ ἐμοῦ ἀλλὰ πάντοτε κακόν· εἶναι ὁ Μιχαΐας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰεμλά. Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσαφάτ, Ἄς μή λαλῇ ὁ βασιλεὺς οὕτως.
8 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ ἕνα εὐνοῦχον καὶ εἶπε, Σπεῦσον νὰ φέρῃς Μιχαΐαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰεμλά.
9 Ὁ δὲ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ καὶ Ἰωσαφὰτ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα ἐκάθηντο, ἕκαστος ἐπὶ τοῦ θρόνου αὑτοῦ, ἐνδεδυμένοι στολαῖς, καὶ ἐκάθηντο ἐν τόπῳ ἀνοικτῷ, κατὰ τὴν εἴσοδον τῆς πύλης τῆς Σαμαρείας· καὶ πάντες οἱ προφῆται προεφήτευον ἔμπροσθεν αὐτῶν.
10 Καὶ Σεδεκίας ὁ υἱὸς τοῦ Χαναανὰ εἶχε κάμει εἰς ἑαυτὸν κέρατα σιδηρὰ καὶ εἶπεν, οὕτω λέγει Κύριος· Διὰ τούτων θέλεις κερατίσει τοὺς Συρίους, ἑωσοῦ συντελέσῃς αὐτούς.
11 Καὶ πάντες οἱ προφῆται προεφήτευον οὕτω, λέγοντες, Ἀνάβα εἰς Ῥαμὼθ-γαλαὰδ καὶ εὐοδοῦ· διότι ὁ Κύριος θέλει παραδώσει αὐτήν εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως.
12 Καὶ ὁ μηνυτής, ὅστις ὑπῆγε νὰ καλέσῃ τὸν Μιχαΐαν, εἶπε πρὸς αὐτόν, λέγων, Ἰδού, οἱ λόγοι τῶν προφητῶν φανερόνουσιν ἐξ ἑνὸς στόματος καλὸν περὶ τοῦ βασιλέως· ὁ λόγος σου λοιπὸν ἄς ἦναι, παρακαλῶ, ὡς ἑνὸς ἐξ ἐκείνων, καὶ λάλησον τὸ καλόν.
13 Ὁ δὲ Μιχαΐας εἶπε, Ζῇ Κύριος, ὅ, τι μοὶ εἴπῃ ὁ Θεὸς μου, τοῦτο θέλω λαλήσει.
14 Ἦλθε λοιπὸν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς αὐτόν, Μιχαΐα, νὰ ὑπάγωμεν εἰς Ῥαμὼθ-γαλαὰδ διὰ νὰ πολεμήσωμεν; ἤ νὰ ἀπέχω; Ὁ δὲ εἶπεν, Ἀνάβητε καὶ εὐοδοῦσθε, διότι θέλουσι παραδοθῆ εἰς τὴν χεῖρά σας.
15 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεύς, Ἕως ποσάκις θέλω σὲ ὁρκίζει νὰ μή λέγῃς πρὸς ἐμὲ παρὰ τὴν ἀλήθειαν ἐν ὀνόματι Κυρίου;
16 Ὁ δὲ εἶπεν· εἶδον πάντα τὸν Ἰσραήλ διεσπαρμένον ἐπὶ τὰ ὄρη, ὡς πρόβατα μή ἔχοντα ποιμένα· καὶ εἶπε Κύριος, Οὗτοι δὲν ἔχουσι κύριον· ἄς ἐπιστρέψωσιν ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ ἐν εἰρήνῃ.
17 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Ἰωσαφάτ, Δὲν σοὶ εἶπα ὅτι δὲν θέλει προφητεύσει καλὸν περὶ ἐμοῦ, ἀλλὰ κακόν;
18 Καὶ ὁ Μιχαΐας εἶπεν, Ἀκούσατε λοιπὸν τὸν λόγον τοῦ Κυρίου· εἶδον τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ τοῦ θρόνου αὑτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ παρισταμένην ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ καὶ ἐξ ἀριστερῶν αὐτοῦ.
19 Καὶ εἶπε ὁ Κύριος, Τίς θέλει ἀπατήσει Ἀχαὰβ τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, ὥστε νὰ ἀναβῇ καὶ νὰ πέσῃ ἐν Ῥαμὼθ-γαλαάδ; Καὶ ὁ μὲν ἐλάλησε λέγων οὕτως, ὁ δὲ λέγων οὕτως.
20 Τότε ἐξῆλθε τὸ πνεῦμα καὶ ἐστάθη ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἶπεν, Ἐγὼ θέλω ἀπατήσει αὐτόν. Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτό, Τίνι τρόπῳ;
21 Καὶ εἶπε, Θέλω ἐξέλθει καὶ θέλω εἶσθαι πνεῦμα ψεύδους ἐν τῷ στόματι πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ. Καὶ εἶπε Κύριος, Θέλεις ἀπατήσει καὶ μάλιστα θέλεις κατορθώσει· ἔξελθε καὶ κάμε οὕτω.
22 Τωρα λοιπόν, ἰδού, ὁ Κύριος ἔβαλε πνεῦμα ψεύδους ἐν τῷ στόματι τούτων τῶν προφητῶν σου, καὶ ἐλάλησε Κύριος κακὸν ἐπὶ σέ.
23 Τότε πλησιάσας Σεδεκίας ὁ υἱὸς τοῦ Χαναανά, ἐρράπισε τὸν Μιχαΐαν ἐπὶ τὴν σιαγόνα καὶ εἶπε, Διὰ ποίας ὁδοῦ ἐπέρασε τὸ πνεῦμα τοῦ Κυρίου ἀπ᾿ ἐμοῦ, διὰ νὰ λαλήσῃ πρὸς σέ;
24 Καὶ εἶπεν ὁ Μιχαΐας, Ἰδού, θέλεις ἰδεῖ καθ᾿ ἥν ἡμέραν θέλεις εἰσέρχεσθαι ἀπὸ ταμείου εἰς ταμεῖον, διὰ νὰ κρυφθῇς.
25 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ, Πιάσατε τὸν Μιχαΐαν καὶ ἐπαναφέρετε αὐτὸν πρὸς Ἀμὼν τὸν ἄρχοντα τῆς πόλεως, καὶ πρὸς Ἰωὰς τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως,
26 καὶ εἴπατε, Οὕτω λέγει ὁ βασιλεύς· Βάλετε τοῦτον εἰς τὴν φυλακήν καὶ τρέφετε αὐτὸν μὲ ἄρτον θλίψεως καὶ μὲ ὕδωρ θλίψεως, ἑωσοῦ ἐπιστρέψω ἐν εἰρήνῃ.
27 Καὶ εἶπεν ὁ Μιχαΐας, Ἐὰν τῳόντι ἐπιστρέψῃς ἐν εἰρήνῃ, ὁ Κύριος δὲν ἐλάλησε δι᾿ ἐμοῦ. Καὶ εἶπεν, Ἀκούσατε σεῖς, πάντες οἱ λαοί.
28 Καὶ ἀνέβη ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ καὶ Ἰωσαφὰτ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα εἰς Ῥαμὼθ-γαλαάδ.
29 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Ἰωσαφάτ, Ἐγὼ θέλω μετασχηματισθῆ καὶ εἰσέλθει εἰς τὴν μάχην· σὺ δὲ ἐνδύθητι τὴν στολήν σου. Καὶ μετεσχηματίσθη ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν μάχην.
30 Ὁ δὲ βασιλεὺς τῆς Συρίας εἶχε προστάξει τοὺς ἄρχοντας τῶν ἁμαξῶν αὑτοῦ, λέγων, Μή πολεμεῖτε μήτε μικρὸν μήτε μέγαν, ἀλλὰ μόνον τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ.
31 Καὶ ὡς εἶδον οἱ ἄρχοντες τῶν ἁμαξῶν τὸν Ἰωσαφάτ, τότε αὐτοὶ εἶπον, Οὗτος εἶναι ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ· καὶ περιεκύκλωσαν αὐτὸν διὰ νὰ πολεμήσωσιν αὐτόν· ἀλλ᾿ ὁ Ἰωσαφὰτ ἀνεβόησε, καὶ ἐβοήθησεν αὐτὸν ὁ Κύριος· καὶ ἀπέστρεψεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἀπ᾿ αὐτοῦ.
32 Ἰδόντες δὲ οἱ ἄρχοντες τῶν ἁμαξῶν ὅτι δὲν ἦτο ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ, ἐπέστρεψαν ἀπὸ τῆς καταδιώξεως αὐτοῦ.
33 Ἄνθρωπος δὲ τις, τοξεύσας ἀσκόπως, ἐκτύπησε τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ μεταξὺ τῶν ἀρθρώσεων τοῦ θώρακος· ὁ δὲ εἶπεν πρὸς τὸν ἠνίοχον, Στρέψον τὴν χεῖρά σου καὶ ἔκβαλέ με ἐκ τοῦ στρατεύματος, διότι ἐπληγώθην.
34 Καὶ ἐμεγαλύνθη ἡ μάχη ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· ὁ δὲ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ ἵστατο ἐπὶ τῆς ἁμάξης ἀντικρὺ τῶν Συρίων ἕως ἑσπέρας· καὶ περὶ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου ἀπέθανε.
1 Καὶ ἐπέστρεψεν Ἰωσαφὰτ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ ἐν εἰρήνῃ, εἰς Ἱερουσαλήμ.
2 Καὶ ἐξῆλθεν Ἰηοῦ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀνανί, ὁ βλέπων, εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ, καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα Ἰωσαφάτ, Τὸν ἀσεβῆ βοηθεῖς καὶ τοὺς μισοῦντας τὸν Κύριον ἀγαπᾷς; διὰ τοῦτο ὀργή παρὰ τοῦ Κυρίου εἶναι ἐπὶ σέ·
3 πλήν εὑρέθησαν ἐν σοὶ καλὰ πράγματα, καθότι ἀφρεσας τὰ ἄλση ἀπὸ τῆς γῆς καὶ κατεύθυνας τὴν καρδίαν σου εἰς τὸ νὰ ἐκζητῇς τὸν Θεόν.
4 Καὶ κατῴκησεν ὁ Ἰωσαφὰτ ἐν Ἱερουσαλήμ· ἔπειτα ἐξῆλθε πάλιν διὰ τοῦ λαοῦ ἀπὸ Βήρ-σαβεὲ ἕως τοῦ ὄρους Ἐφραΐμ, καὶ ἐπέστρεψεν αὐτοὺς πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν.
5 Καὶ κατέστησε κριτὰς ἐν τῇ γῇ, ἐν πάσαις ταῖς ὀχυραῖς πόλεσι τοῦ Ἰούδα, ἐν ἑκάστῃ πόλει.
6 Καὶ εἶπε πρὸς τοὺς κριτάς, Ἰδέτε τί κάμνετε σεῖς· διότι δὲν κρίνετε κρίσιν ἀνθρώπου, ἀλλὰ τοῦ Κυρίου, ὅστις εἶναι μεθ᾿ ὑμῶν ἐν τῇ κρισολογίᾳ·
7 τώρα λοιπὸν ἄς ἦναι ἐφ᾿ ὑμᾶς ὁ φόβος τοῦ Κυρίου· προσέχετε εἰς τὰς πράξεις σας· διότι δὲν εἶναι ἀδικία παρὰ Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν οὐδὲ προσωποληψία οὐδὲ δωροδοκία.
8 Καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ ἔτι κατέστησεν ὁ Ἰωσαφὰτ κριτὰς ἐκ τῶν Λευϊτῶν καὶ τῶν ἱερέων καὶ ἐκ τῶν ἀρχηγῶν τῶν πατριῶν τοῦ Ἰσραήλ, διὰ τὴν κρίσιν τοῦ Κυρίου καὶ διὰ τὰς διαφοράς, καὶ προσέτρεχον εἰς Ἱερουσαλήμ.
9 Καὶ προσέταξεν αὐτούς, λέγων, Οὕτω θέλετε κάμνει ἐν φόβῳ Κυρίου, ἐν πίστει καὶ ἐν καρδίᾳ τελείᾳ·
10 καὶ ὁποιαδήποτε διαφορὰ ἔλθῃ πρὸς ἐσᾶς ἐκ τῶν ἀδελφῶν σας, τῶν κατοικούντων ἐν ταῖς πόλεσιν αὑτῶν, ἀναμέσον αἵματος καὶ αἵματος, ἀναμέσον νόμου καὶ ἐντολῆς, διαταγμάτων καὶ νομίμων, θέλετε νουθετεῖ αὐτούς, διὰ νὰ μή γίνωνται ἔνοχοι εἰς τὸν Κύριον, καὶ ἔλθῃ ὀργή ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν· οὕτω κάμνετε, καὶ δὲν θέλετε γίνεσθαι ἔνοχοι·
11 καὶ ἰδού, Ἀμαρίας ὁ ἱερεὺς θέλει εἶσθαι ὁ ἀρχηγὸς ὑμῶν ἐν πάσῃ ὑποθέσει τοῦ Κυρίου, καὶ Ζεβαδίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὁ ἄρχων τοῦ οἴκου Ἰούδα, ἐν πάσῃ ὑποθέσει τοῦ βασιλέως· οἱ δὲ Λευΐται θέλουσιν εἶσθαι ἐπιστάται ἔμπροσθέν σας· ἀνδρίζεσθε καὶ πράττετε, καὶ ὁ Κύριος θέλει εἶσθαι μετὰ τοῦ ἀγαθοῦ.
1 Καὶ μετὰ ταῦτα ἦλθον κατὰ τοῦ Ἰωσαφὰτ οἱ υἱοὶ Μωὰβ καὶ οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν καὶ μετ᾿ αὐτῶν ἄλλοι ἐκτὸς τῶν Ἀμμωνιτῶν, διὰ νὰ πολεμήσωσι.
2 Καὶ ἦλθον καὶ ἀπήγγειλαν πρὸς τὸν Ἰωσαφάτ, λέγοντες, Μέγα πλῆθος ἔρχεται ἐναντίον σου ἐκ τοῦ πέραν τῆς θαλάσσης, ἐκ τῆς Συρίας· καὶ ἰδού, εἶναι ἐν Ἀσασὼν-θαμάρ, ἥτις εἶναι Ἔν-γαδδί.
3 Καὶ ἐφοβήθη ὁ Ἰωσαφὰτ καὶ ἐδόθη εἰς τὸ νὰ ἐκζητῇ τὸν Κύριον, καὶ ἐκήρυξε νηστείαν διὰ παντὸς τοῦ Ἰούδα.
4 Καὶ συνήχθησαν οἱ ἄνδρες Ἰούδα, διὰ νὰ ζητήσωσι βοήθειαν παρὰ Κυρίου· ἐκ πασῶν ἔτι τῶν πόλεων Ἰούδα ἦλθον διὰ νὰ ζητήσωσι τὸν Κύριον.
5 ι αἱ ὁδοὶ παντὸς πλεονέκτου· ἡ πλεονεξία ἀφαιρεῖ τὴν ζωήν τῶν κυριευομένων ὑπ᾿ αὐτῆς. Ἡ σοφία φωνάζει ἔξω, ἐκπέμπει τὴν φωνήν αὑτῆς ἐν ταῖς πλατείαις·
6 Κράζει ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἀγορῶν, ἐν ταῖς εἰσόδοις τῶν πυλῶν· ἀπαγγέλλει τοὺς λόγους αὑτῆς διὰ τῆς πόλεως, λέγουσα, Ἔως πότε, μωροί, θέλετε ἀγαπᾷ τὴν μωρίαν, καὶ οἱ χλευασταὶ θέλουσιν ἠδύνεσθαι εἰς τοὺς χλευασμοὺς αὑτῶν, καὶ οἱ ἄφρονες θέλουσι μισεῖ τὴν γνῶσιν;
7 ῆς ταύτης ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ σου Ἰσραήλ, καὶ δοὺς αὐτήν εἰς τὸ σπέρμα τοῦ Ἀβραὰμ τοῦ ἀγαπητοῦ σου εἰς τὸν αἰῶνα;
8 Καὶ κατῴκησαν ἐν αὐτῇ καὶ ᾠκοδόμησαν εἰς σὲ ἁγιαστήριον ἐν αὐτῇ διὰ τὸ ὄνομά σου, λέγοντες,
9 Ἐάν, ὅταν ἐπέλθῃ ἐφ᾿ ἡμᾶς κακόν, ῥομφαία, κρίσις ἤ θανατικὸν ἤ πεῖνα, σταθῶμεν ἔμπροσθεν τοῦ οἴκου τούτου καὶ ἐνώπιόν σου, διότι τὸ ὄνομά σου εἶναι ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ, καὶ βοήσωμεν πρὸς σὲ ἐν τῇ θλίψει ἡμῶν, τότε θέλεις ἀκούσει καὶ σώσει.
10 Καὶ τώρα, ἰδού, οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν καὶ Μωὰβ καὶ οἱ ἀπὸ τοῦ ὄρους Σηείρ, πρὸς τοὺς ὁποίους δὲν ἀφῆκας τὸν Ἰσραήλ νὰ ὑπάγῃ, ὅτε ἤρχοντο ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἀλλ᾿ ἐξέκλιναν ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ δὲν ἐξωλόθρευσαν αὐτούς,
11 καὶ ἰδού, πῶς ἀνταμείβουσιν ἡμᾶς, ἐρχόμενοι νὰ ἐκβάλωσιν ἡμᾶς ἀπὸ τῆς κληρονομίας σου, τὴν ὁποίαν ἔδωκας εἰς ἡμᾶς νὰ κληρονομήσωμεν.
12 Θεὲ ἡμῶν, δὲν θέλεις κρίνει αὐτούς; διότι δὲν ὑπάρχει εἰς ἡμᾶς δύναμις διὰ νὰ ἀντισταθῶμεν εἰς τοῦτο τὸ μέγα πλῆθος, τὸ ὁποῖον ἔρχεται ἐφ᾿ ἡμᾶς, καὶ δὲν ἐξεύρομεν τί νὰ κάμωμεν· ἀλλ᾿ ἐπὶ σὲ εἶναι οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν.
13 Καὶ ἵστατο πᾶς ὁ Ἰούδας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου μὲ τὰ βρέφη αὑτῶν, τὰς γυναῖκας αὑτῶν καὶ τοὺς υἱοὺς αὑτῶν.
14 Τότε ἦλθε Πνεῦμα Κυρίου ἐπὶ Ἰααζιήλ τὸν υἱὸν τοῦ Ζαχαρίου, υἱοῦ τοῦ Βεναΐα, υἱοῦ τοῦ Ἰεϊήλ, υἱοῦ τοῦ Ματθανίου τοῦ Λευΐτου, ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ Ἀσάφ, ἐν τῷ μέσῳ τῆς συνάξεως.
15 καὶ εἶπε, Ἀκούσατε, πᾶς ὁ Ἰούδας καὶ οἱ κατοικοῦντες Ἱερουσαλήμ, καὶ σὺ βασιλεῦ Ἰωσαφάτ· οὕτω λέγει Κύριος πρὸς ὑμᾶς· Μή φοβεῖσθε σεῖς μηδὲ πτοηθῆτε ἀπὸ προσώπου τούτου τοῦ μεγάλου πλήθους· διότι ἡ μάχη δὲν εἶναι ὑμῶν, ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ·
16 κατάβητε αὔριον ἐναντίον αὐτῶν· ἰδού, ἀναβαίνουσι διὰ τῆς ἀναβάσεως Σίς· καὶ θέλετε εὑρεῖ αὐτοὺς ἐν τῷ ἄκρῳ τοῦ χειμάρρου, ἔμπροσθεν τῆς ἐρήμου Ἰερουήλ·
17 δὲν θέλετε πολεμήσει σεῖς ἐν ταύτῃ τῇ μάχῃ· παρουσιάσθητε, στῆτε καὶ ἰδέτε τὴν μεθ᾿ ὑμῶν σωτηρίαν τοῦ Κυρίου, Ἰούδα καὶ Ἱερουσαλήμ· μή φοβεῖσθε μηδὲ πτοηθῆτε· αὔριον ἐξέλθετε ἐναντίον αὐτῶν· καὶ ὁ Κύριος μεθ᾿ ὑμῶν.
18 Καὶ ἔκυψεν ὁ Ἰωσαφὰτ ἐπὶ πρόσωπον εἰς τὴν γῆν· καὶ πᾶς ὁ Ἰούδας καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Ἱερουσαλήμ ἔπεσον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, προσκυνοῦντες τὸν Κύριον.
19 Καὶ ἐσηκώθησαν οἱ Λευΐται, ἐκ τῶν υἱῶν τῶν Κααθιτῶν καὶ ἐκ τῶν υἱῶν τῶν Κοριτῶν, διὰ νὰ ὑμνήσωσι Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ ἐν φωνῇ ὑψωμένῃ σφόδρα.
20 Καὶ ἐξεγερθέντες τὸ πρωΐ· ἐξῆλθον πρὸς τὴν ἔρημον Θεκουέ· καὶ ὅτε ἐξῆλθον, ἐστάθη ὁ Ἰωσαφὰτ καὶ εἶπεν, Ἀκούσατέ μου, Ἰούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Ἱερουσαλήμ· πιστεύσατε εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, καὶ θέλετε στερεωθῆ· πιστεύσατε τοὺς προφήτας αὐτοῦ καὶ θέλετε εὐοδωθῆ.
21 Καὶ συμβουλευθεὶς μετὰ τοῦ λαοῦ, διέταξε ψαλτῳδοὺς διὰ νὰ ψάλλωσιν εἰς τὸν Κύριον καὶ νὰ ὑμνῶσι τὴν μεγαλοπρέπειαν τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ, ἐξελθόντες ἔμπροσθεν τοῦ στρατεύματος, καὶ νὰ λέγωσι, Δοξολογεῖτε τὸν Κύριον, διότι τὸ ἔλεος αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα.
22 Καὶ ὅτε ἤρχισαν νὰ ψάλλωσι καὶ νὰ ὑμνῶσιν, ὁ Κύριος ἔστησεν ἐνέδρας ἐναντίον τῶν υἱῶν Ἀμμών, Μωὰβ καὶ τῶν ἐκ τοῦ ὄρους Σηείρ, τῶν ἐλθόντων κατὰ τοῦ Ἰούδα· καὶ ἐκτυπήθησαν.
23 Διότι ἐσηκώθησαν οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν καὶ Μωὰβ κατὰ τῶν κατοίκων τοῦ ὄρους Σηείρ, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσωσι καὶ νὰ ἐξαλείψωσιν αὐτούς· καὶ ἀφοῦ συνετέλεσαν τοὺς κατοίκους τοῦ Σηείρ ἐβοήθησαν ἀλλήλους διὰ νὰ ἐξολοθρευθῶσιν.
24 Ἐλθὼν δὲ ὁ Ἰούδας εἰς τὴν σκοπιὰν τῆς ἐρήμου, ἀνέβλεψε πρὸς τὸ πλῆθος, καὶ ἰδού, ἦσαν νεκρὰ σώματα πεπτωκότα κατὰ γῆς, καὶ οὐδεὶς διεσώθη.
25 Καὶ ὅτε ἦλθον ὁ Ἰωσαφὰτ καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ διὰ νὰ λαφυραγωγήσωσιν αὐτούς, εὕρηκαν μεταξὺ τῶν νεκρῶν σωμάτων αὐτῶν καὶ πλούτη ἐν ἀφθονίᾳ καὶ πολύτιμον ἀποσκευήν, καὶ ἔλαβον εἰς ἑαυτοὺς τοσαῦτα, ὥστε δὲν ἠδύναντο νὰ μεταφέρωσιν αὐτά· καὶ ἐστάθησαν τρεῖς ἡμέρας λαφυραγωγοῦντες, διότι τὰ λάφυρα ἦσαν πολλά.
26 Καὶ τὴν τετάρτην ἡμέραν συνήχθησαν ἐν τῇ κοιλάδι τῆς Εὐλογίας· διότι ἐκεῖ εὐλόγησαν τὸν Κύριον· διὰ τοῦτο νομάσθη τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Κοιλὰς Εὐλογίας ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
27 Τότε πάντες οἱ ἄνδρες Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ ὁ Ἰωσαφὰτ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν, ἐκίνησαν διὰ νὰ ἐπιστρέψωσιν εἰς Ἱερουσαλήμ ἐν εὐφροσύνῃ· διότι εὔφρανεν αὐτοὺς ὁ Κύριος ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν.
28 Καὶ ἦλθον εἰς Ἱερουσαλήμ ἐν ψαλτηρίοις καὶ κιθάραις καὶ σάλπιγξι, πρὸς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
29 Καὶ ἐπέπεσε φόβος Θεοῦ ἐπὶ πάντα τὰ βασίλεια τῶν τόπων ἐκείνων, ὅτε ἤκουσαν ὅτι ὁ Κύριος ἐπολέμησεν ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἰσραήλ.
30 Καὶ ἡσύχασεν ἡ βασιλεία τοῦ Ἰωσαφάτ· διότι ὁ Θεὸς αὐτοῦ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν ἀνάπαυσιν κυκλόθεν.
31 Καὶ ἐβασίλευσεν ὁ Ἰωσαφὰτ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν· τριάκοντα πέντε ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσεν εἰκοσιπέντε ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἀζουβὰ θυγάτηρ τοῦ Σιλεΐ.
32 Καὶ περιεπάτησεν ἐν τῇ ὁδῷ Ἀσὰ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ καὶ δὲν ἐξέκλινεν ἀπ᾿ αὐτῆς, πράττων τὸ εὐθὲς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
33 Οἱ ὑψηλοὶ ὅμως τόποι δὲν ἀφῃρέθησαν· διότι ὁ λαὸς δὲν εἶχον ἔτι κατευθύνει τὰς καρδίας αὑτῶν πρὸς τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτῶν.
34 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἰωσαφάτ, αἱ πρῶται καὶ αἱ ἔσχαται, ἰδού, εἶναι γεγραμμέναι ἐν τοῖς λόγοις τοῦ Ἰηοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀνανί, οἵτινες κατεγράφησαν ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.
35 Μετὰ δὲ ταῦτα ἡνώθη ὁ Ἰωσαφὰτ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα μετὰ τοῦ Ὀχοζίου βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, ὅστις ἔπραξε λίαν ἀσεβῶς.
36 Ἡνώθη δὲ μετ᾿ αὐτοῦ, διὰ νὰ κάμωσι πλοῖα, τὰ ὁποῖα νὰ πλεύσωσιν εἰς Θαρσείς· καὶ ἔκαμον τὰ πλοῖα ἐν Ἐσιὼν-γάβερ.
37 Τότε Ἐλιέζερ ὁ υἱὸς τοῦ Δωδανὰ ἀπὸ Μαρησὰ προεφήτευσεν ἐναντίον τοῦ Ἰωσαφάτ, λέγων, Ἐπειδή ἡνώθης μετὰ τοῦ Ὀχοζίου, ὁ Κύριος ἔθραυσε τὰ ἔργα σου. Καὶ συνετρίβησαν τὰ πλοῖα καὶ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ὑπάγωσιν εἰς Θαρσείς.
1 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἰωσαφὰτ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ ἐν πόλει Δαβίδ· καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἰωρὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
2 Καὶ εἶχεν ἀδελφούς, υἱοὺς τοῦ Ἰωσαφάτ, τὸν Ἀζαρίαν, καὶ Ἰεχιήλ καὶ Ζαχαρίαν καὶ Ἀζαρίαν καὶ Μιχαήλ καὶ Σεφατίαν· πάντες οὗτοι ἦσαν υἱοὶ τοῦ Ἰωσαφὰτ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ.
3 Καὶ ὁ πατήρ αὐτῶν ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς δῶρα πολλὰ ἀργυρίου καὶ χρυσίου καὶ πολυτίμων πραγμάτων, μετὰ πόλεων ὀχυρῶν ἐν Ἰούδᾳ· τὴν βασιλείαν ὅμως ἔδωκεν εἰς τὸν Ἰωράμ, ἐπειδή ἦτο ὁ πρωτότοκος.
4 Ὅτε δὲ ὁ Ἰωρὰμ ὑψώθη εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ πατρὸς αὑτοῦ καὶ ἐκραταιώθη, ἐθανάτωσε πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ ἐν ῥομφαίᾳ καὶ τινας ἔτι ἐκ τῶν ἀρχόντων τοῦ Ἰσραήλ.
5 Τριάκοντα δύο ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἰωρὰμ ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσεν ὀκτὼ ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ.
6 Καὶ περιεπάτησεν ἐν τῇ ὁδῷ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ, καθὼς ἔκαμεν ὁ οἶκος τοῦ Ἀχαάβ· διότι θυγάτηρ τοῦ Ἀχαὰβ ἦτο ἡ γυνή αὐτοῦ· καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον Κυρίου.
7 Ἀλλ᾿ ὁ Κύριος δὲν ἤθέλησε νὰ ἐξολοθρεύσῃ τὸν οἶκον τοῦ Δαβίδ, διὰ τὴν διαθήκην τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸς τὸν Δαβίδ, καὶ διότι εἶπε νὰ δώσῃ λύχνον εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ πάντοτε.
8 Ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἀπεστάτησεν ὁ Ἐδὼμ ἀπὸ τῆς ὑποταγῆς τοῦ Ἰούδᾳ, καὶ κατέστησαν βασιλέα ἐφ᾿ ἑαυτούς.
9 Καὶ διῆλθεν ὁ Ἰωρὰμ μετὰ τῶν ἀρχόντων αὑτοῦ καὶ πᾶσαι αἱ ἅμαξαι μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ σηκωθεὶς διὰ νυκτός, ἐπάταξε τοὺς Ἰδουμαίους τοὺς περικυκλοῦντας αὐτὸν καὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν ἁμαξῶν.
10 Οὕτως ἀπεστάτησεν ὁ Ἐδὼμ ἀπὸ τῆς ὑποταγῆς τοῦ Ἰούδα ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. Τότε κατὰ τὸν αὐτὸν καιρὸν ἀπεστάτησε καὶ ἡ Λιβνὰ ἀπὸ τῆς ὑποταγῆς αὐτοῦ, ἐπειδή ἐγκατέλιπε Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτοῦ.
11 Αὐτὸς ᾠκοδόμησεν ἔτι ὑψηλοὺς τόπους ἐπὶ τὰ ὄρη τοῦ Ἰούδα, καὶ ἔκαμε τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ νὰ πορνεύωσι καὶ ἀπεπλάνησε τὸν Ἰούδαν.
12 Καὶ ἦλθε πρὸς αὐτὸν ἔγγραφον παρὰ τοῦ Ἠλία τοῦ προφήτου, λέγον, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Δαβὶδ τοῦ πατρὸς σου· Ἐπειδή δὲν περιεπάτησας ἐν ταῖς ὁδοῖς Ἰωσαφὰτ τοῦ πατρὸς σου καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς τοῦ Ἀσὰ βασιλέως τοῦ Ἰούδα,
13 ἀλλὰ περιεπάτησας ἐν τῇ ὁδῷ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἔκαμες τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ νὰ πορνεύσωσι κατὰ τὰς πορνείας τοῦ οἴκου τοῦ Ἀχαάβ, ἔτι δὲ ἐθανάτωσας τοὺς ἀδελφοὺς σου, τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς σου, τοὺς καλητέρους σου,
14 Ἰδού, ὁ Κύριος θέλει πατάξει μὲ πληγήν μεγάλην τὸν λαὸν σου καὶ τὰ τέκνα σου καὶ τὰς γυναῖκάς σου καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντά σου·
15 καὶ σὺ θέλεις κτυπηθῆ μὲ πολλὰς ἀρρωστίας, μὲ ἀρρωστίαν τῶν ἐντοσθίων σου, ἑωσοῦ ἐξέλθωσι τὰ ἐντόσθιά σου ἐκ τῆς ἀρρωστίας ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν.
16 Ὁ Κύριος ἔτι διήγειρεν ἐναντίον τοῦ Ἰωρὰμ τὸ πνεῦμα τῶν Φιλισταίων καὶ τῶν Ἀράβων, τῶν πλησιοχώρων τῶν Αἰθιόπων·
17 καὶ ἀνέβησαν κατὰ τοῦ Ἰούδα καὶ ἐφώρμησαν ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ διήρπασαν πάντα τὰ ὑπάρχοντα τὰ εὑρεθέντα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως, καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἔτι καὶ τὰς γυναῖκας αὐτοῦ· ὥστε δὲν ἔμεινεν εἰς αὐτὸν ἄλλος υἱός, εἰμή Ἰωάχαζ, ὁ νεώτερος τῶν υἱῶν αὐτοῦ.
18 Μετὰ δὲ πάντα ταῦτα ἐπάταξεν αὐτὸν ὁ Κύριος εἰς τὰ ἐντόσθια αὐτοῦ μὲ ἀρρωστίαν ἀνίατον·
19 καὶ προϊόντος τοῦ καιροῦ, μετὰ παρέλευσιν δύο ἐτῶν, ἐξῆλθον τὰ ἐντόσθια αὐτοῦ, ἐκ τῆς ἀρρωστίας αὐτοῦ, καὶ ἀπέθανε μὲ πόνους σκληρούς. Ὁ δὲ λαὸς αὐτοῦ δὲν ἔκαμεν εἰς αὐτὸν καῦσιν, κατὰ τὴν καῦσιν τῶν πατέρων αὐτοῦ.
20 Τριάκοντα δύο ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὅτε ἐβασίλευσεν· ἐβασίλευσε δὲ ἐν Ἱερουσαλήμ ὀκτὼ ἔτη, καὶ ἀπῆλθε χωρὶς νὰ ἦναι ποθητός· καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν πόλει Δαβίδ, πλήν οὐχὶ ἐν τοῖς τάφοις τῶν βασιλέων.
1 Καὶ ἔκαμον οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ ἀντ᾿ αὐτοῦ βασιλέα Ὀχοζίαν τὸν νεώτερον αὐτοῦ υἱόν· διότι πάντας τοὺς πρεσβυτέρους ἐθανάτωσαν τὰ τάγματα τὰ ἐπελθόντα μετὰ τῶν Ἀράβων εἰς τὸ στρατόπεδον. Καὶ ἐβασίλευσεν Ὀχοζίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωρὰμ βασιλέως τοῦ Ἰούδα.
2 Τεσσαράκοντα δύο ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ὀχοζίας ὅτε ἐβασίλευσεν, ἐβασίλευσε δὲ ἕν ἔτος ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Γοθολία, θυγάτηρ τοῦ Ἀμρί.
3 Καὶ αὐτὸς περιεπάτησεν ἐν ταῖς ὁδοῖς τοῦ οἴκου Ἀχαάβ· διότι ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἦτο σύμβουλος αὐτοῦ εἰς τὸ ἁμαρτάνειν.
4 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καθὼς ὁ οἶκος Ἀχαάβ· διότι μετὰ τὸν θάνατον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, αὐτοὶ ἦσαν οἱ σύμβουλοι αὐτοῦ διὰ τὸν ἀφανισμὸν αὐτοῦ.
5 Καὶ διὰ τῶν συμβουλῶν αὐτῶν ὑπῆγε μετὰ τοῦ Ἰωρὰμ υἱοῦ τοῦ Ἀχαὰβ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, εἰς πόλεμον ἐναντίον τοῦ Ἀζαήλ βασιλέως τῆς Συρίας εἰς Ῥαμὼθ-γαλαάδ· καὶ ἐπάταξαν οἱ Σύριοι τὸν Ἰωράμ.
6 Καὶ ἐπέστρεψε διὰ νὰ ἰατρευθῇ εἰς Ἰεζραέλ, ἐξ αἰτίας τῶν πληγῶν τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἐν Ῥαμά, ὅτε ἐπολέμει κατὰ τοῦ Ἀζαήλ βασιλέως τῆς Συρίας. Καὶ κατέβη Ἀζαρίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωράμ, ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα, διὰ νὰ ἴδῃ Ἰωρὰμ τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχαὰβ εἰς Ἰεζραέλ, ἐπειδή ἦτο ἄρρωστος.
7 Καὶ ἐστάθη παρὰ Θεοῦ ὄλεθρος τοῦ Ὀχοζίου τὸ νὰ ἔλθῃ πρὸς τὸν Ἰωράμ· διότι, ὅτε ἦλθεν, ἐξῆλθε μετὰ τοῦ Ἰωρὰμ ἐναντίον Ἰηοῦ τοῦ υἱοῦ τοῦ Νιμσί, τὸν ὁποῖον ἔχρισεν ὁ Κύριος διὰ νὰ ἐξολοθρεύσῃ τὸν οἶκον Ἀχαάβ.
8 Καὶ ὅτε ἔκαμνεν ὁ Ἰηοῦ τὴν ἐκδίκησιν κατὰ τοῦ οἴκου Ἀχαάβ, εὑρὼν τοὺς ἄρχοντας τοῦ Ἰούδα καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀδελφῶν τοῦ Ὀχοζίου, τοὺς ὑπηρετοῦντας τὸν Ὀχοζίαν, ἐθανάτωσεν αὐτούς.
9 Καὶ ἐζήτησε τὸν Ὀχοζίαν· καὶ συνέλαβον αὐτὸν κρυπτόμενον ἐν Σαμαρείᾳ καὶ ἔφεραν αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰηοῦ· καὶ ἐθανάτωσαν αὐτὸν καὶ ἔθαψαν αὐτόν· διότι εἶπον, Υἱὸς τοῦ Ἰωσαφὰτ εἶναι, ὅστις ἐξεζήτησε τὸν Κύριον ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὑτοῦ. Καὶ ὁ οἶκος Ὀχοζίου δὲν εἶχε δύναμιν νὰ κρατήσῃ πλέον τὴν βασιλείαν.
10 Ἡ δὲ Γοθολία, ἡ μήτηρ τοῦ Ὀχοζίου, ἰδοῦσα ὅτι ὁ υἱὸς αὐτῆς ἀπέθανεν, ἐσηκώθη καὶ ἐξωλόθρευσεν ἅπαν τὸ βασιλικὸν σπέρμα τοῦ οἴκου Ἰούδα.
11 Ἰωσαβεὲθ ὅμως, ἡ θυγάτηρ τοῦ βασιλέως, λαβοῦσα τὸν Ἰωὰς υἱὸν τοῦ Ὀχοζίου, ἔκλεψεν αὐτὸν ἐκ τοῦ μέσου τῶν υἱῶν τοῦ βασιλέως τῶν θανατουμένων, καὶ ἔβαλεν αὐτὸν καὶ τὴν τροφήν αὐτοῦ ἐν τῷ ταμείῳ τοῦ κοιτῶνος. Οὕτως ἡ Ἰωσαβεέθ, ἡ θυγάτηρ τοῦ βασιλέως Ἰωράμ, ἡ γυνή Ἰωδαὲ τοῦ ἱερέως, διότι ἦτο ἀδελφή τοῦ Ὀχοζίου, ἔκρυψεν αὐτὸν ἀπὸ προσώπου τῆς Γοθολίας, καὶ δὲν ἐθανάτωσεν αὐτόν.
12 Καὶ ἦτο μετ᾿ αὐτῶν κρυπτόμενος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ ἕξ ἔτη· ἡ δὲ Γοθολία ἐβασίλευεν ἐπὶ τῆς γῆς.
1 Ἐν δὲ τῷ ἑβδόμῳ ἔτει ἐκραταιώθη ὁ Ἰωδαέ, καὶ λαβὼν τοὺς ἑκατοντάρχους, Ἀζαρίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰεροὰμ καὶ Ἰσμαήλ τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωανὰν καὶ Ἀζαρίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ὠβήδ καὶ Μαασίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀδαΐου καὶ Ἐλισαφὰτ τὸν υἱὸν τοῦ Ζιχρί, ἔκαμε συνθήκην μετ᾿ αὐτῶν.
2 Καὶ περιῆλθον τὸν Ἰούδαν καὶ συνήγαγον τοὺς Λευΐτας ἐκ πασῶν τῶν πόλεων τοῦ Ἰούδα καὶ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν πατριῶν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἦλθον εἰς Ἱερουσαλήμ.
3 Καὶ πᾶσα ἡ σύναξις ἔκαμε συνθήκην μετὰ τοῦ βασιλέως ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἰδού, ὁ υἱὸς τοῦ βασιλέως θέλει βασιλεύσει, καθώς ἐλάλησε Κύριος περὶ τῶν υἱῶν τοῦ Δαβίδ.
4 Τοῦτο εἶναι τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον θέλετε κάμει· τὸ τρίτον ἀπὸ σᾶς οἱ εἰσερχόμενοι τὸ σάββατον, ἐκ τῶν ἱερέων καὶ ἐκ τῶν Λευϊτῶν, θέλουσι φυλάττει ἐν ταῖς πύλαις·
5 καὶ τὸ τρίτον ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως· καὶ τὸ τρίτον ἐν τῇ πύλῃ τοῦ θεμελίου· ἅπας δὲ ὁ λαὸς ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου·
6 καὶ οὐδεὶς θέλει εἰσέρχεσθαι εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, εἰμή οἱ ἱερεῖς καὶ ὅσοι ἐκ τῶν Λευϊτῶν λειτουργοῦσιν· αὐτοὶ θέλουσιν εἰσέρχεσθαι, διότι εἶναι ἅγιοι ἅπας δὲ ὁ λαὸς θέλει φυλάττει τὴν φυλακήν τοῦ Κυρίου·
7 καὶ οἱ Λευΐται θέλουσι περικυκλόνει τὸν βασιλέα κύκλῳ, ἕκαστος ἔχων τὰ ὅπλα αὑτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ· καί ὅστις εἰσέλθῃ εἰς τὸν οἶκον, ἄς θανατόνεται καὶ θέλετε εἶσθαι μετὰ τοῦ βασιλέως, ὅταν εἰσέρχηται καὶ ὅταν ἐξέρχηται.
8 Καὶ ἔκαμον οἱ Λευΐται καὶ πᾶς ὁ Ἰούδας κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν Ἰωδαὲ ὁ ἱερεύς, καὶ ἔλαβον ἕκαστος τοὺς ἄνδρας αὑτοῦ, τοὺς εἰσερχομένους τὸ σάββατον, μετὰ τῶν ἐξερχομένων τὸ σάββατον· διότι Ἰωδαὲ ὁ ἱερεὺς δὲν ἀπέλυε τὰς τάξεις.
9 Καὶ ἔδωκεν Ἰωδαὲ ὁ ἱερεὺς εἰς τοὺς ἑκατοντάρχους τὰς λόγχας καὶ τοὺς θυρεοὺς καὶ τὰς ἀσπίδας τοῦ βασιλέως Δαβίδ, τὰς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ.
10 Καὶ ἔστησε πάντα τὸν λαόν, ἕκαστον ἄνδρα ἔχοντα τὰ ὅπλα αὑτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ, τὰ ἀπὸ τῆς δεξιᾶς πλευρᾶς τοῦ οἴκου ἕως τῆς ἀριστερᾶς πλευρᾶς τοῦ οἴκου, πλησίον τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τοῦ ναοῦ, κύκλῳ τοῦ βασιλέως.
11 Τότε ἐξήγαγον τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως, καὶ ἐπέθεσαν ἐπ᾿ αὐτὸν τὸ διάδημα καὶ τὸ μαρτύριον, καὶ ἔκαμον αὐτὸν βασιλέα. Καὶ ἔχρισαν αὐτὸν ὁ Ἰωδαὲ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ εἶπον, Ζήτω ὁ βασιλεύς.
12 Καὶ ἀκούσασα ἡ Γοθολία τὴν φωνήν τοῦ λαοῦ τρέχοντος καὶ εὐφημοῦντος τὸν βασιλέα, ἦλθε πρὸς τὸν λαὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
13 Καὶ εἶδε, καὶ ἰδού, ὁ βασιλεὺς ἵστατο πλησίον τοῦ στύλου αὑτοῦ ἐν τῇ εἰσόδῳ, καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ αἱ σάλπιγγες πλησίον τοῦ βασιλέως· καὶ πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς ἔχαιρε καὶ ἐσάλπιζον ἐν ταῖς σάλπιγξι, καὶ οἱ ψαλτῳδοὶ ἔψαλλον ἐν τοῖς μουσικοῖς ὀργάνοις καὶ ὅσοι ἦσαν ἐπιστήμονες εἰς τὸ ὑμνῳδεῖν· τότε διέρρηξεν ἡ Γοθολία τὰ ἱμάτια αὑτῆς καὶ εἶπε, Προδοσία. Προδοσία.
14 Καὶ ἐξήγαγεν Ἰωδαὲ ὁ ἱερεὺς τοὺς ἑκατοντάρχους, τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ στρατεύματος, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἐκβάλετε αὐτήν ἔξω τῶν τάξεων· καὶ ὅστις ἀκολουθήσῃ αὐτήν, ἄς θανατόνεται ἐν μαχαίρᾳ. Διότι ὁ ἱερεύς εἶχεν εἰπεῖ, Μή θανατώσητε αὐτήν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου.
15 Καὶ ἔβαλον χεῖρας ἐπ᾿ αὐτήν· καὶ ὅτε ἦλθεν εἰς τὴν εἴσοδον τῆς πύλης τῶν ἵππων, τὴν εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως, ἐθανάτωσαν αὐτήν ἐκεῖ.
16 Καὶ ἔκαμεν ὁ Ἰωδαὲ διαθήκην ἀναμέσον ἑαυτοῦ καὶ παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ βασιλέως, ὅτι θέλουσιν εἶσθαι λαὸς τοῦ Κυρίου.
17 Καὶ εἰσῆλθον πᾶς ὁ λαὸς εἰς τὸν οἶκον τοῦ Βάαλ, καὶ ἐκρήμνισαν αὐτὸν καὶ τὰ θυσιαστήρια αὐτοῦ καὶ τὰ εἴδωλα αὐτοῦ κατεσύντριψαν· καὶ Ματθὰν τὸν ἱερέα τοῦ Βάαλ ἐθανάτωσαν ἔμπροσθεν τῶν θυσιαστηρίων.
18 Καὶ ἔδωκεν ὁ Ἰωδαὲ τὴν ἐπιτήρησιν τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἱερέων τῶν Λευϊτῶν, τοὺς ὁποίους ὁ Δαβὶδ διρεσεν ἐπὶ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ προσφέρωσι ὁλοκαυτώματα τοῦ Κυρίου, ὡς εἶναι γραμμένον ἐν τῷ νόμῳ τοῦ Μωϋσέως, εὐφροσύνη καὶ ἐν ᾠδαῖς, κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ Δαβίδ.
19 Καὶ ἔστησε τοὺς πυλωροὺς ἐν ταῖς πύλαις τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ μή εἰσέρχηται μηδεὶς ἀκάθαρτος δι᾿ ὁποιονδήποτε πρᾶγμα.
20 Καὶ ἔλαβε τοὺς ἑκατοντάρχους καὶ τοὺς δυνατοὺς καὶ τοὺς ἄρχοντας τοῦ λαοῦ καὶ πάντα τὸν λαὸν τῆς γῆς, καὶ κατεβίβασε τὸν βασιλέα ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου· καὶ ἦλθον διὰ τῆς ὑψηλῆς πύλης εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ ἐκάθισαν τὸν βασιλέα ἐπὶ τοῦ θρόνου τῆς βασιλείας.
21 Καὶ εὐφράνθη πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς· καὶ ἡ πόλις ἡσύχασε· τὴν δὲ Γοθολίαν ἐθανάτωσαν ἐν μαχαίρᾳ.
1 Ἑπτὰ ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἰωὰς ὅτε ἐβασίλευσεν· ἐβασίλευσε δὲ τεσσαράκοντα ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Σιβιά, ἐκ Βήρ-σαβεέ.
2 Καὶ ἔπραττεν ὁ Ἰωὰς τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου, πάσας τὰς ἡμέρας Ἰωδαὲ τοῦ ἱερέως.
3 Καὶ ἔλαβεν εἰς αὐτὸν ὁ Ἰωδαὲ δύο γυναῖκας, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
4 Καὶ μετὰ ταῦτα ἦλθεν εἰς τὴν καρδίαν τοῦ Ἰωὰς νὰ ἀνακαινίσῃ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
5 Καὶ συναγαγὼν τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς Λευΐτας, εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἐξέλθετε εἰς τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα, καὶ συνάγετε ἀπὸ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ ἀργύριον πρὸς ἐπισκευήν τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ σας κατ᾿ ἔτος, καὶ ἐπισπεύσατε τὸ πρᾶγμα· οἱ Λευΐται ὅμως δὲν ἐπέσπευσαν.
6 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς τὸν Ἰωδαὲ τὸν ἀρχηγὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Διὰ τί δὲν ἐζήτησας παρὰ τῶν Λευϊτῶν νὰ εἰσπράξωσιν ἐκ τοῦ Ἰούδα καὶ ἐκ τῆς Ἱερουσαλήμ τὸν φόρον τοῦ Μωϋσέως, τοῦ δούλου τοῦ Κυρίου, καὶ τῆς συναγωγῆς τοῦ Ἰσραήλ, διὰ τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου;
7 Διότι ἡ Γοθολία, ἡ ἀσεβής, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῆς κατέφθειραν τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ· καὶ πάντα ἔτι τὰ ἀφιερώματα τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου ἀνέθηκαν εἰς τοὺς Βααλείμ.
8 Ἔκαμον λοιπὸν κατὰ προσταγήν τοῦ βασιλέως ἕν κιβώτιον, καὶ ἔθεσαν αὐτὸ ἐν τῇ πύλῃ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου ἔξω.
9 Καὶ διεκήρυξαν εἰς τὸν Ἰούδαν καὶ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ νὰ εἰσφέρωσι πρὸς τὸν Κύριον τὸν φόρον τοῦ Μωϋσέως τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ, τὸν ἐπιβληθέντα ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ ἐν τῇ ἐρήμῳ.
10 Καὶ ηὐφράνθησαν πάντες οἱ ἄρχοντες καὶ πᾶς ὁ λαός, καὶ εἰσέφερον καὶ ἔρριπτον εἰς τὸ κιβώτιον, ἑωσοῦ γεμισθῇ.
11 Ὅτε δὲ ἐφέρετο τὸ κιβώτιον πρὸς τοὺς ἐπιστάτας τοῦ βασιλέως διὰ χειρὸς τῶν Λευϊτῶν, καὶ ὅτε αὐτοὶ ἔβλεπον ὅτι ἦτο πολὺ τὸ ἀργύριον, ἤρχετο ὁ γραμματεύς τοῦ βασιλέως καὶ ὁ ἐπιστάτης τοῦ ἱερέως τοῦ πρώτου, καὶ ἐξεκένονον τὸ κιβώτιον καὶ φέροντες ἔθετον αὐτὸ πάλιν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. Οὕτως ἔκαμνον καθ᾿ ἡμέραν καὶ συνήγαγον ἀργύριον πολύ.
12 Καὶ ἔδιδεν αὐτὸ ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ Ἰωδαὲ εἰς τοὺς ποιοῦντας τὸ ἔργον τῆς ὑπηρεσίας τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, καὶ ἐμίσθονον κτίστας καὶ ξυλουργοὺς διὰ νὰ ἀνακαινίσωσι τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου· καὶ σιδηρουργοὺς ἔτι καὶ χαλκουργούς, διὰ νὰ ἐπισκευάσωσι τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
13 Καὶ οἱ ἐργαζόμενοι τὸ ἔργον εἰργάζοντο, καὶ διὰ χειρὸς αὐτῶν προέβη τὸ ἔργον τῆς ἐπισκευῆς· καὶ ἀποκατέστησαν τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν προτέραν αὐτοῦ κατάστασιν καὶ ἐστερέωσαν αὐτόν.
14 Καὶ ἀφοῦ ἐτελείωσαν, ἔφεραν τὸ ἐναπολειφθὲν ἀργύριον ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως καὶ τοῦ Ἰωδαέ, καὶ ἐκ τούτου κατεσκεύασαν σκεύη διὰ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, σκεύη λειτουργίας καὶ ὁλοκαυτώσεως καὶ φιάλας καὶ σκεύη χρυσὰ καὶ ἀργυρά. Καὶ προσέφερον ὁλοκαυτώματα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου διὰ παντός, πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ Ἰωδαέ.
15 Ἐγήρασε δὲ ὁ Ἰωδαὲ καὶ ἦτο πλήρης ἡμερῶν, καὶ ἀπέθανεν· ἑκατὸν τριάκοντα ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὅτε ἀπέθανε.
16 Καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν πόλει Δαβίδ, μετὰ τῶν βασιλέων· ἐπειδή ἔπραξε καλὸν ἐν τῷ Ἰσραήλ καὶ πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ.
17 Μετὰ δὲ τὸν θάνατον τοῦ Ἰωδαὲ ἦλθον οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰούδα καὶ προσεκύνησαν τὸν βασιλέα· τότε ὁ βασιλεὺς ἐπήκουσεν αὐτῶν·
18 καὶ ἐγκατέλιπον τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν πατέρων αὑτῶν, καὶ ἐλάτρευον τὰ ἄλση καὶ τὰ εἴδωλα· καὶ ἦλθεν ὀργή κατὰ τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ, διὰ ταύτην τὴν ἀνομίαν αὐτῶν.
19 Ἀπέστειλε μὲν πρὸς αὐτοὺς προφήτας, διὰ νὰ ἐπαναφέρωσιν αὐτοὺς εἰς τὸν Κύριον, καὶ διεμαρτυρήθησαν ἐναντίον αὐτῶν· ἀλλὰ δὲν ἔδωκαν ἀκρόασιν.
20 Καὶ περιεχύθη τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἐπὶ Ζαχαρίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωδαὲ τοῦ ἱερέως, καὶ σταθεὶς ἐπάνωθεν τοῦ λαοῦ, εἶπε πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει ὁ Θεός· Διὰ τί παραβαίνετε σεῖς τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου; δὲν θέλετε βεβαίως εὐοδωθῆ· ἐπειδή σεῖς ἐγκατελίπετε τὸν Κύριον, καὶ αὐτὸς ἐγκατέλιπεν ἐσᾶς.
21 Καὶ συνώμοσαν κατ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν μὲ λίθους διὰ προσταγῆς τοῦ βασιλέως ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου.
22 Καὶ δὲν ἐνεθυμήθη Ἰωὰς ὁ βασιλεὺς τὸ ἔλεος, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν εἰς αὐτὸν Ἰωδαὲ ὁ πατήρ αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐθανάτωσε τὸν υἱὸν αὐτοῦ· ἐνῷ δὲ ἀπέθνησκεν, εἶπεν, Ὁ Κύριος ἄς ἴδῃ καὶ ἄς ἐκζητήσῃ.
23 Καὶ ἐν τῷ τέλει τοῦ ἔτους ἀνέβη τὸ στράτευμα τῆς Συρίας ἐναντίον αὐτοῦ· καὶ ἦλθον ἐπὶ τὸν Ἰούδαν καὶ ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ ἐξωλόθρευσαν πάντας τοὺς ἄρχοντας τοῦ λαοῦ ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ, καὶ ἔστειλαν πάντα τὰ λάφυρα αὐτῶν πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Δαμασκοῦ.
24 Ἄν καὶ τὸ στράτευμα τῆς Συρίας ἦλθε μετ᾿ ὀλίγων ἀνδρῶν, ὁ Κύριος ὅμως παρέδωκε στράτευμα μέγα σφόδρα εἰς τὴν χεῖρα αὐτῶν, ἐπειδή ἐγκατέλιπον Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτῶν· καὶ ἐξετέλεσαν κρίσιν κατὰ τοῦ Ἰωάς.
25 Ἀφοῦ δὲ ἀνεχώρησαν ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἀφήσαντες αὐτὸν ἐν ἀρρωστίαις μεγάλαις, συνώμοσαν ἐναντίον αὐτοῦ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ διὰ τὸ αἷμα τῶν υἱῶν Ἰωδαὲ τοῦ ἱερέως, καὶ ἐθανάτωσαν αὐτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ, καὶ ἀπέθανε· καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν πόλει Δαβίδ, δὲν ἔθαψαν ὅμως αὐτὸν ἐν τοῖς τάφοις τῶν βασιλέων.
26 Οἱ δὲ συνομόσαντες ἐναντίον αὐτοῦ ἦσαν οὗτοι Ζαβὰδ ὁ υἱὸς τῆς Σιμεὰθ τῆς Ἀμμωνίτιδος καὶ Ἰωζαβὰδ ὁ υἱὸς τῆς Σιμρὶθ τῆς Μωαβίτιδος.
27 Περὶ δὲ τῶν υἱῶν αὐτοῦ καὶ τοῦ πλήθους τῶν ὑπ᾿ αὐτοῦ φορτίων, καὶ τῆς ἐπισκευῆς τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ, ἰδού, εἶναι γεγραμμένα ἐν τοῖς ὑπομνήμασι τοῦ βιβλίου τῶν βασιλέων. Ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἀμασίας ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Εἰκοσιπέντε ἐτῶν ἡλικίας ἐβασίλευσεν ὁ Ἀμασίας, καὶ ἐβασίλευσεν εἰκοσιεννέα ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἰωαδάν, ἐξ Ἱερουσαλήμ.
2 Καὶ ἔπραξε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου, πλήν οὐχὶ ἐν καρδίᾳ τελείᾳ.
3 Ὡς δὲ ἡ βασιλεία ἐκραταιώθη εἰς αὐτόν, ἐθανάτωσε τοὺς δούλους αὑτοῦ τοὺς φονεύσαντας τὸν βασιλέα τὸν πατέρα αὑτοῦ·
4 τὰ τέκνα ὅμως αὐτῶν δὲν ἐθανάτωσεν, ὡς εἶναι γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ, ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ Μωϋσέως, ὅπου ὁ Κύριος προσέταξε, λέγων, οἱ πατέρες δὲν θέλουσι θανατόνεσθαι διὰ τὰ τέκνα, οὐδὲ τὰ τέκνα θέλουσι θανατόνεσθαι διὰ τοὺς πατέρας· ἀλλ᾿ ἕκαστος θέλει θανατόνεσθαι διὰ τὸ ἑαυτοῦ ἁμάρτημα.
5 Καὶ συνήγαγεν ὁ Ἀμασίας τὸν Ἰούδαν, καὶ κατέστησεν ἐξ αὐτῶν χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους, κατ᾿ οἴκους πατριῶν, διὰ παντὸς τοῦ Ἰούδα καὶ Βενιαμίν· καὶ ἠρίθμησεν αὐτοὺς ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἐπάνω, καὶ εὕρηκεν αὐτοὺς τριακοσίας χιλιάδας, ἐκλεκτούς, ἐξερχομένους εἰς πόλεμον, κρατοῦντας λόγχην καὶ ἀσπίδα.
6 Ἐμίσθωσεν ἔτι ἐκ τοῦ Ἰσραήλ ἑκατὸν χιλιάδας δυνατῶν ἐν ἰσχύϊ, δι᾿ ἑκατὸν τάλαντα ἀργυρίου.
7 Ἦλθε δὲ πρὸς αὐτὸν ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, λέγων, Βασιλεῦ, ἄς μή ἔλθῃ μετὰ σοῦ τὸ στράτευμα τοῦ Ἰσραήλ· διότι ὁ Κύριος δὲν εἶναι μετὰ τοῦ Ἰσραήλ, μετὰ πάντων τῶν υἱῶν Ἐφραΐμ·
8 ἀλλ᾿ ἐὰν θέλῃς νὰ ὑπάγῃς, κάμε τοῦτο· ἐνδυναμώθητι διὰ τὸν πόλεμον· ὁ Θεὸς ὅμως θέλει σὲ κατατροπώσει ἔμπροσθεν τοῦ ἐχθροῦ· διότι ὁ Θεὸς ἔχει δύναμιν νὰ βοηθήσῃ καὶ νὰ κατατροπώσῃ.
9 Ὁ δὲ Ἀμασίας εἶπε πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ, Ἀλλὰ τί θέλομεν κάμει διὰ τὰ ἑκατὸν τάλαντα, τὰ ὁποῖα ἔδωκα εἰς τὸ στράτευμα τοῦ Ἰσραήλ; Καὶ ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἀπεκρίθη, Ὁ Κύριος εἶναι δυνατὸς νὰ δώσῃ εἰς σὲ πλειότερα τούτων.
10 Τότε διεχώρισεν αὐτοὺς ὁ Ἀμασίας, τὸ στράτευμα τὸ ἐλθὸν πρὸς αὐτὸν ἐκ τοῦ Ἐφραΐμ, διὰ νὰ ἐπιστρέψωσιν εἰς τὸν τόπον αὑτῶν· καὶ ἐξήφθη σφόδρα ὁ θυμὸς αὐτῶν κατὰ τοῦ Ἰούδα, καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὸν τόπον αὑτῶν μὲ ἔξαψιν θυμοῦ.
11 Ἐνεδυναμώθη δὲ ὁ Ἀμασίας καὶ ἐξήγαγε τὸν λαὸν αὑτοῦ καὶ ὑπῆγεν εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ ἅλατος καὶ ἐπάταξε τοὺς υἱοὺς Σηείρ δέκα χιλιάδας.
12 Καὶ δέκα χιλιάδας ζῶντας ἠχμαλώτισαν οἱ υἱοὶ Ἰούδα, καὶ ἔφεραν αὐτοὺς εἰς τὸ ἄκρον τοῦ κρημνοῦ καὶ κατεκρήμνιζον αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ ἄκρου τοῦ κρημνοῦ, ὥστε πάντες διερράγησαν.
13 Οἱ ἄνδρες ὅμως τοῦ στρατεύματος, τὸ ὁποῖον ἀπέπεμψεν ὁ Ἀμασίας, διὰ νὰ μή ὑπάγωσι μετ᾿ αὐτοῦ εἰς πόλεμον, ἐπέπεσον ἐπὶ τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα, ἀπὸ Σαμαρείας ἕως Βαὶθ-ρών, καὶ ἐπάταξαν τρεῖς χιλιάδας ἐξ αὐτῶν καὶ ἔλαβον λάφυρα πολλά.
14 Ἀφοῦ δὲ ὁ Ἀμασίας ἐπέστρεψεν ἀπὸ τῆς σφαγῆς τῶν Ἰδουμαίων, ἔφερε τοὺς θεοὺς τῶν υἱῶν Σηεὶρ καὶ ἔστησεν αὐτοὺς εἰς ἑαυτὸν θεοὺς καὶ προσεκύνησεν ἔμπροσθεν αὐτῶν καὶ ἐθυμίασεν εἰς αὐτούς.
15 Διὰ τοῦτο ἐξήφθη ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου κατὰ τοῦ Ἀμασίου· καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν προφήτην καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Διὰ τί ἐξεζήτησας τοὺς θεοὺς τοῦ λαοῦ, οἵτινες δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐλευθερώσωσι τὸν λαὸν αὑτῶν ἐκ τῆς χειρὸς σου;
16 Καὶ ἐνῷ ἐλάλει πρὸς αὐτόν, ὁ βασιλεὺς εἶπε πρὸς αὐτόν, Σύμβουλον σὲ ἔκαμον τοῦ βασιλέως; παῦσον· διὰ τί νὰ θανατωθῇς; Καὶ ἔπαυσεν ὁ προφήτης, εἰπών, Ἐξεύρω ὅτι ὁ Θεὸς ἐβουλεύθη νὰ σὲ ἐξολοθρεύσῃ, ἐπειδή ἔκαμες τοῦτο καὶ δὲν ὑπήκουσας εἰς τὴν συμβουλήν μου.
17 Τότε συνεβουλεύθη Ἀμασίας ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα καὶ ἀπέστειλε πρὸς τὸν Ἰωὰς υἱὸν τοῦ Ἰωάχαζ, υἱοῦ τοῦ Ἰηοῦ, τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, λέγων, Ἐλθέ, νὰ ἴδωμεν ἀλλήλους προσωπικῶς.
18 Καὶ ἀπέστειλεν Ἰωὰς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Ἀμασίαν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, λέγων, Ἡ ἄκανθα ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ ἀπέστειλε πρὸς τὴν κέδρον τὴν ἐν τῷ Λιβάνῳ, λέγουσα, Δὸς τὴν θυγατέρα σου εἰς τὸν υἱὸν μου διὰ γυναῖκα· πλήν διέβη θηρίον τοῦ ἀγροῦ τὸ ἐν τῷ Λιβάνῳ, καὶ κατεπάτησε τὴν ἄκανθαν.
19 Σὺ λέγεις, ἰδού, ἐπάταξας τὸν Ἐδώμ· καὶ ἡ καρδία σου ἐπήρθη εἰς καύχησιν· κάθου τώρα ἐν τῷ οἴκῳ σου· διὰ τί ἐμπλέκεσαι εἰς κακόν, διὰ τὸ ὁποῖον ἤθελες πέσει, σὺ καὶ ὁ Ἰούδας μετὰ σοῦ;
20 Ἀλλ᾿ ὁ Ἀμασίας δὲν ὑπήκουσε· διότι ἐκ Θεοῦ ἦτο τοῦτο, διὰ νὰ παραδώσῃ αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τῶν ἐχθρῶν, ἐπειδή ἐξεζήτησαν τοὺς θεοὺς τοῦ Ἐδώμ.
21 Ἀνέβη λοιπὸν Ἰωὰς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ· καὶ εἶδον ἀλλήλους προσωπικῶς, αὐτὸς καὶ Ἀμασίας ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα, ἐν Βαὶθ-σεμές, ἥτις εἶναι τοῦ Ἰούδα.
22 Καὶ ἐκτυπήθη ὁ Ἰούδας ἔμπροσθεν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἔφυγον ἕκαστος εἰς τὰς σκηνὰς αὑτοῦ.
23 Καὶ συνέλαβεν Ἰωὰς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ Ἀμασίαν τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, υἱὸν τοῦ Ἰωὰς υἱοῦ τοῦ Ἰωάχαζ, ἐν Βαὶθ-σεμές, καὶ ἔφερεν αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλήμ καὶ κατεδάφισε τὸ τεῖχος τῆς Ἱερουσαλήμ ἀπὸ τῆς πύλης Ἐφραΐμ ἕως τῆς πύλης τῆς γωνίας, τετρακοσίας πήχας.
24 Καὶ λαβὼν πᾶν τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ εὑρεθέντα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ μετὰ τοῦ Ὠβήδ-ἐδώμ, καὶ τοὺς θησαυροὺς τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ ἀνθρώπους ἐνέχυρα, ἐπέστρεψεν εἰς Σαμάρειαν.
25 Ἔζησε δὲ Ἀμασίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωὰς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα, μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ἰωὰς υἱοῦ τοῦ Ἰωάχαζ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, δεκαπέντε ἔτη.
26 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἀμασίου, αἱ πρῶται καὶ αἱ ἔσχαται, ἰδού, δὲν εἶναι γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα καὶ τοῦ Ἰσραήλ;
27 Καὶ ὕστερον ἀφοῦ ἐστράφη ὁ Ἀμασίας ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Κυρίου, ἔκαμον συνωμοσίαν κατ᾿ αὐτοῦ ἐν Ἱερουσαλήμ· καὶ ἔφυγεν εἰς Λαχείς· ἀπέστειλαν ὅμως κατόπιν αὐτοῦ εἰς Λαχεὶς καὶ ἐθανάτωσαν αὐτὸν ἐκεῖ.
28 Καὶ ἔφεραν αὐτὸν ἐπὶ ἵππων, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Ἰούδα.
1 Ἔλαβε δὲ πᾶς ὁ λαὸς τοῦ Ἰούδα τὸν Ὀζίαν, ὄντα ἡλικίας δεκαὲξ ἐτῶν, καὶ ἔκαμον αὐτὸν βασιλέα ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ἀμασίου.
2 Οὗτος ᾠκοδόμησε τὴν Αἰλὼθ καὶ ἐπέστρεψεν αὐτήν εἰς τὸν Ἰούδαν, ἀφοῦ ὁ βασιλεὺς ἐκοιμήθη μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ.
3 Δεκαὲξ ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ὀζίας ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσε πεντήκοντα δύο ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἰεχολία ἐξ Ἱερουσαλήμ.
4 Καὶ ἔπραξε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου, κατὰ πάντα ὅσα ἔπραξεν Ἀμασίας ὁ πατήρ αὐτοῦ.
5 Καὶ ἐξεζήτει τὸν Θεὸν ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Ζαχαρίου, τοῦ νοήμονος εἰς τὰς ὀράσεις τοῦ Θεοῦ· καὶ ὅσον καιρὸν ἐξεζήτει τὸν Κύριον, εὐώδονεν αὐτὸν ὁ Θεός.
6 Καὶ ἐξῆλθε καὶ ἐπολέμησεν ἐναντίον τῶν Φιλισταίων, καὶ ἐκρήμνισε τὸ τεῖχος τῆς Γὰθ καὶ τὸ τεῖχος τῆς Ἰαβνή καὶ τὸ τεῖχος τῆς Ἀζώτου καὶ ᾠκοδόμησε πόλεις ἐν Ἀζώτῳ καὶ ἐν Φιλισταίοις.
7 Καὶ ἐβοήθησεν αὐτὸν ὁ Θεὸς ἐναντίον τῶν Φιλισταίων καὶ ἐναντίον τῶν Ἀράβων τῶν κατοικούντων ἐν Γοὺρ-βαάλ, καὶ τῶν Μεουνείμ.
8 Καὶ ἔδωκαν οἱ Ἀμμωνῖται δῶρα εἰς τὸν Ὀζίαν· καὶ διεδόθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἕως τῆς εἰσόδου τῆς Αἰγύπτου· διότι ἐκραταιώθη εἰς ἄκρον.
9 Καὶ ᾠκοδόμησεν ὁ Ὀζίας πύργους ἐν Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ τῆς πύλης τῆς γωνίας καὶ ἐπὶ τῆς πύλης τῆς φάραγγος καὶ ἐπὶ τῶν γωνιῶν, καὶ χύρωσεν αὐτούς.
10 Ὠικοδόμησεν ἔτι πύργους ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ἤνοιξε πολλὰ φρέατα· διότι εἶχε κτήνη πολλὰ καὶ ἐν τοῖς χαμηλοῖς τόποις καὶ ἐν ταῖς πεδιάσι καὶ γεωργοὺς καὶ ἀμπελουργοὺς ἐν τῇ ὀρεινῇ καὶ ἐν τῷ Καρμήλῳ· διότι ἠγάπα τὴν γεωργίαν.
11 Καὶ εἶχεν ὁ Ὀζίας στράτευμα πολεμιστῶν, ἐξερχομένων εἰς πόλεμον κατὰ τάγματα, κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῆς ἀπαριθμήσεως αὐτῶν γενομένης ὑπὸ Ἰεϊήλ τοῦ γραμματέως καὶ Μαασία τοῦ ἐπιστάτου, ὑπὸ τὴν ὁδηγίαν τοῦ Ἀνανίου, ἑνὸς τῶν στρατηγῶν τοῦ βασιλέως.
12 Πᾶς ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀρχηγῶν τῶν πατριῶν τῶν δυνατῶν ἐν ἰσχύϊ ἦτο δύο χιλιάδες ἐξακόσιοι.
13 Καὶ ὑπὸ τὴν ὁδηγίαν αὐτῶν ἦτο δύναμις πολεμική, τριακόσιαι ἑπτὰ χιλιάδες καὶ πεντακόσιοι, δυνατοὶ καὶ ἀνδρεῖοι εἰς τὸν πόλεμον, διὰ νὰ βοηθῶσι τὸν βασιλέα ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν.
14 Καὶ ἡτοίμασεν εἰς αὐτοὺς ὁ Ὀζίας, εἰς ἅπαν τὸ στράτευμα, θυρεοὺς καὶ λόγχας καὶ περικεφαλαίας καὶ θώρακας καὶ τόξα καὶ σφενδόνας διὰ λίθους.
15 Καὶ ἔκαμεν ἐν Ἱερουσαλήμ μηχανάς, ἐφευρημένας ὑπὸ μηχανικῶν, διὰ νὰ ἦναι ἐπὶ τῶν πύργων καὶ ἐπὶ τῶν γωνιῶν, ὥστε νὰ ῥίπτωσι δι᾿ αὐτῶν βέλη καὶ λίθους μεγάλους· καὶ ἐξῆλθε τὸ ὄνομα αὐτοῦ μακράν· διότι ἐβοηθεῖτο θαυμασίως, ἑωσοῦ ἐκραταιώθη.
16 Ἀλλ᾿ ἀφοῦ ἐκραταιώθη, ἐπήρθη ἡ καρδία αὐτοῦ εἰς διαφθοράν· καὶ ἠσέβησεν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν αὑτοῦ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου διὰ νὰ θυμιάσῃ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος.
17 Καὶ Ἀζαρίας ὁ ἱερεὺς εἰσῆλθε κατόπιν αὐτοῦ, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ὀγδοήκοντα ἱερεῖς τοῦ Κυρίου, ἄνδρες δυνατοί·
18 καὶ ἀντέστησαν εἰς τὸν Ὀζίαν τὸν βασιλέα καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Δὲν ἀνήκει εἰς σέ, Ὀζία, νὰ θυμιάσῃς εἰς τὸν Κύριον, ἀλλ᾿ εἰς τοὺς ἱερεῖς τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρών, τοὺς καθιερωμένους νὰ θυμιάζωσιν· ἔξελθε ἐκ τοῦ ἁγιαστηρίου· διότι ἠσέβησας· καὶ τοῦτο δὲν θέλει εἶσθαι πρὸς δόξαν εἰς σὲ παρὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ.
19 Ὁ δὲ Ὀζίας, ἔχων ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ θυμιατήριον διὰ νὰ θυμιάσῃ, ἐθυμώθη· καὶ ἐνῷ ἐθυμώθη πρὸς τοὺς ἱερεῖς, ἀνέτειλεν ἡ λέπρα ἐν τῷ μετώπῳ αὐτοῦ ἔμπροσθεν τῶν ἱερέων ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου, πλησίον τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος.
20 Καὶ ἀνέβλεψεν εἰς αὐτὸν Ἀζαρίας ὁ ἱερεὺς ὁ πρῶτος καὶ πάντες οἱ ἱερεῖς, καὶ ἰδού, ἦτο λεπρὸς κατὰ τὸ μέτωπον αὑτοῦ· καὶ ἔσπευσαν νὰ ἐκβάλωσιν αὐτὸν ἐκεῖθεν· καὶ αὐτὸς μάλιστα ἔσπευσε νὰ ἐξέλθῃ, διότι ἐπάταξεν αὐτὸν ὁ Κύριος.
21 Καὶ ἦτο ὁ Ὀζίας ὁ βασιλεὑς λεπρὸς ἕως τῆς ἡμέρας τοῦ θανάτου αὑτοῦ· καὶ κατῴκει ἐν οἴκῳ κεχωρισμένῳ λεπρός· διότι ἀπεκόπη ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου· ἦτο δὲ ἐπὶ τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως Ἰωθὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ, κρίνων τὸν λαὸν τῆς γῆς.
22 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ὀζίου, αἱ πρῶται καὶ αἱ ἔσχαται, ἐγράφησαν ὑπὸ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου υἱοῦ τοῦ Ἀμώς.
23 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ὀζίας μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν τῷ πεδίῳ τῆς ταφῆς τῶν βασιλέων· διότι εἶπον, Εἶναι λεπρός. Καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἰωθὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Εἰκοσιπέντε ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἰωθὰμ ὅτε ἐβασίλευσε· καὶ ἐβασίλευσε δεκαὲξ ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἱερουσά, θυγάτηρ τοῦ Σαδώκ.
2 Καὶ ἔπραξε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου, κατὰ πάντα ὅσα ἔπραξεν Ὀζίας ὁ πατήρ αὐτοῦ· δὲν εἰσῆλθεν ὅμως εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου. Καὶ ὁ λαὸς ἦτο ἔτι διεφθαρμένος.
3 Οὗτος ᾠκοδόμησε τὴν ὑψηλήν πύλην τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου· καὶ ἐπὶ τοῦ τείχους τοῦ Ὀφήλ ᾠκοδόμησε πολλά.
4 Ὠικοδόμησεν ἔτι πόλεις ἐν τῇ ὀρεινῇ τοῦ Ἰούδα, καὶ ἐν τοῖς δρυμοῖς ᾠκοδόμησε φρούρια καὶ πύργους.
5 Καὶ πολεμήσας μὲ τὸν βασιλέα τῶν υἱῶν Ἀμμών, ὑπερίσχυσεν ἐναντίον αὐτῶν. Καὶ κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν ἐνιαυτὸν οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν ἔδωκαν εἰς αὐτὸν ἑκατὸν τάλαντα ἀργυρίου καὶ δέκα χιλιάδας κόρων σίτου καὶ δέκα χιλιάδας κριθῆς. Τόσα ἐπλήρωσαν εἰς αὐτὸν οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν καὶ τὸ δεύτερον ἔτος καὶ τὸ τρίτον.
6 Καὶ ἐκραταιώθη ὁ Ἰωθάμ, ἐπειδή κατεύθυνε τὰς ὁδοὺς αὑτοῦ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ.
7 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἰωθὰμ καὶ πάντες οἱ πόλεμοι αὐτοῦ, καὶ αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ, ἰδού, εἶναι γεγραμμένοι ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ καὶ Ἰούδα.
8 Εἰκοσιπέντε ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσε δεκαὲξ ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ.
9 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἰωθὰμ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν πόλει Δαβίδ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἄχαζ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Εἴκοσι ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἄχαζ ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσε δεκαὲξ ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· δὲν ἔπραξεν ὅμως τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου, ὡς ὁ Δαβὶδ ὁ πατήρ αὐτοῦ·
2 ἀλλὰ περιεπάτησεν ἐν ταῖς ὁδοῖς τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἔκαμεν ἔτι εἴδωλα χωνευτὰ εἰς τοὺς Βααλείμ.
3 Καὶ αὐτὸς ἐθυμίασεν ἐν τῇ κοιλάδι τοῦ υἱοῦ Ἐννὸμ καὶ διεβίβασε τὰ τέκνα αὑτοῦ διὰ τοῦ πυρός, κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν τὰ ὁποῖα ἐξεδίωξεν ὁ Κύριος ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
4 Καὶ ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμίαζεν ἐπὶ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους καὶ ἐπὶ τοὺς λόφους καὶ ὑποκάτω παντὸς δένδρου πρασίνου.
5 Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως τῆς Συρίας· καὶ ἐπάταξαν αὐτόν, καὶ ἔλαβον αἰχμαλώτους μέγα πλῆθος ἐξ αὐτῶν καὶ ἔφεραν αὐτοὺς εἰς Δαμασκόν. Καὶ παρεδόθη ἔτι εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, ὅστις ἐπάταξεν αὐτὸν ἐν σφαγῇ μεγάλῃ.
6 Διότι Φεκὰ ὁ υἱὸς τοῦ Ῥεμαλία ἐθανάτωσεν ἐκ τοῦ Ἰούδα ἑκατὸν εἴκοσι χιλιάδας ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ, πάντας δυνατοὺς ἐν ἰσχύϊ, ἐπειδή ἐγκατέλιπον Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτῶν.
7 Καὶ Ζιχρί, ἀνήρ δυνατὸς ἐκ τοῦ Ἐφραΐμ, ἐθανάτωσε Μαασίαν τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως καὶ Ἀζρικὰμ τὸν ἐπιστάτην τοῦ παλατίου καὶ Ἐλκανὰ τὸν δεύτερον μετὰ τὸν βασιλέα.
8 Καὶ ἠχμαλώτισαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὑτῶν διακοσίας χιλιάδας, γυναῖκας, υἱοὺς καὶ θυγατέρας, καὶ ἔλαβον ἔτι λάφυρα πολλὰ ἐξ αὐτῶν καὶ ἔφεραν τὰ λάφυρα εἰς Σαμάρειαν.
9 Ἦτο δὲ ἐκεῖ προφήτης τοῦ Κυρίου, ὀνομαζόμενος Ὠδήδ· καὶ ἐξῆλθεν εἰς ἀπάντησιν τοῦ στρατεύματος τοῦ ἐρχομένου εἰς Σαμάρειαν καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἰδού, ἐπειδή Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σας ἐθυμώθη κατὰ τοῦ Ἰούδα, παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρά σας· καὶ σεῖς ἐθανατώσατε αὐτοὺς ἐν μανίᾳ, ἥτις ἔφθασεν ἕως τοῦ οὐρανοῦ·
10 καὶ τώρα λέγετε νὰ ὑποτάξητε εἰς ἑαυτοὺς τοὺς υἱοὺς Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ διὰ δούλους καὶ δούλας· δὲν εἶναι μὲ σᾶς, μὲ σᾶς μάλιστα, ἁμαρτίαι ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας;
11 τώρα λοιπὸν ἀκούσατέ μου καὶ ἐπιστρέψατε τοὺς αἰχμαλώτους, τοὺς ὁποίους ἠχμαλωτίσατε ἐκ τῶν ἀδελφῶν σας· διότι ὀργή θυμοῦ Κυρίου ἐπίκειται εἰς ἐσᾶς.
12 Καὶ ἐσηκώθησάν τινες ἐκ τῶν ἀρχόντων τῶν υἱῶν Ἐφραΐμ, Ἀζαρίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωανάν, Βαραχίας ὁ υἱὸς τοῦ Μεσιλλεμὼθ καὶ Ἐζεκίας ὁ υἱὸς τοῦ Σαλλοὺμ καὶ Ἀμασὰ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀδλαΐ ἐναντίον τῶν ἐρχομένων ἀπὸ τοῦ πολέμου,
13 καὶ εἶπον πρὸς αὐτούς, Δὲν θέλετε εἰσάξει ἐδὼ τοὺς αἰχμαλώτους· διότι ἐνῷ ἠνομήσαμεν εἰς Κύριον, θέλετε νὰ προσθέσητε εἰς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ εἰς τὰς ἀνομίας ἡμῶν· διότι μεγάλη εἶναι ἀνομία ἡμῶν, καὶ ὀργή θυμοῦ ἐπίκειται ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ.
14 Καὶ ἀφῆκαν οἱ πολεμισταὶ τοὺς αἰχμαλώτους καὶ τὰ λάφυρα ἐνώπιον τῶν ἀρχόντων καὶ πάσης τῆς συνάξεως.
15 Καὶ σηκωθέντες οἱ ἄνδρες, οἱ ὀνομασθέντες κατ᾿ ὄνομα, ἔλαβον τοὺς αἰχμαλώτους καὶ πάντας τοὺς γυμνοὺς αὐτῶν ἐνέδυσαν ἐκ τῶν λαφύρων· καὶ ἀφοῦ ἐνέδυσαν αὐτοὺς καὶ ὑπεδημάτωσαν αὐτοὺς καὶ ἔδωκαν εἰς αὐτοὺς νὰ φάγωσι καὶ νὰ πίωσι καὶ ἤλειψαν αὐτούς, καὶ πάντας τοὺς ἀδυνάτους ἐξ αὐτῶν μετεκόμισαν ἐπὶ ὄνους καὶ ἔφεραν αὐτοὺς εἰς Ἱεριχώ, τὴν πόλιν τῶν φοινίκων, πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῶν· καὶ ἐπέστρεψαν εἰς Σαμάρειαν.
16 Κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ὁ βασιλεὺς Ἄχαζ ἀπέστειλε πρὸς τοὺς βασιλεῖς τῆς Ἀσσυρίας, διὰ νὰ βοηθήσωσιν αὐτόν.
17 Διότι ἐλθόντες πάλιν οἱ Ἰδουμαῖοι ἐπάταξαν τὸν Ἰούδαν καὶ ἔλαβον αἰχμαλώτους.
18 Καὶ ἐφορμήσαντες οἱ Φιλισταῖοι εἰς τὰς πόλεις τῆς πεδινῆς καὶ τῆς μεσημβρινῆς τοῦ Ἰούδα· ἐκυρίευσαν τὴν Βαὶθ-σεμὲς καὶ τὴν Αἰαλὼν καὶ τὴν Γεδηρώθ, καὶ τὴν Σοκχὼ καὶ τὰς κώμας αὐτῆς, καὶ τὴν Θαμνὰ καὶ τὰς κώμας αὐτῆς, καὶ τὴν Γιμζὼ καὶ ταῖς κώμας αὐτῆς· καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ.
19 Διότι ὁ Κύριος ἐταπείνωσε τὸν Ἰούδαν διὰ τὸν Ἄχαζ βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ· ἐπειδή διέφθειρε τὸν Ἰούδαν καὶ ἠσέβησε σφόδρα εἰς τὸν Κύριον.
20 Καὶ ἦλθε πρὸς αὐτὸν ὁ Θελγὰθ-φελνασάρ, βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας, καὶ κατέθλιψεν αὐτὸν ἀντὶ νὰ ἐνδυναμώσῃ αὐτόν.
21 Διότι ὁ Ἄχαζ, λαβὼν τοὺς θησαυροὺς τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ τῶν ἀρχόντων, ἔδωκεν εἰς τὸν βασιλέα τῆς Ἀσσυρίας· πλήν οὐχὶ εἰς βοήθειαν αὑτοῦ.
22 Καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῆς στενοχωρίας αὑτοῦ ἔτι μᾶλλον παρηνόμησεν εἰς τὸν Κύριον αὐτὸς ὁ βασιλεὺς Ἄχαζ.
23 Καὶ ἐθυσίαζεν εἰς τοὺς θεοὺς τῆς Δαμασκοῦ, τοὺς πατάξαντας αὐτόν· καὶ ἔλεγεν, Ἐπειδή οἱ θεοὶ τοῦ βασιλέως τῆς Συρίας βοηθοῦσιν αὐτούς, εἰς τούτους θέλω θυσιάσει, διὰ νὰ βοηθήσωσι καὶ ἐμέ. Ἐκεῖνοι ὅμως ἐστάθησαν ἡ φθορὰ αὐτοῦ καὶ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ.
24 Καὶ συνήθροισεν ὁ Ἄχαζ τὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ, καὶ κατέκοψε τὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ καὶ ἔκλεισε τὰς θύρας τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, καὶ ἔκαμεν εἰς ἑαυτὸν θυσιαστήρια ἐν πάσῃ γωνίᾳ ἐν Ἱερουσαλήμ.
25 Καὶ ἐν πάσῃ πόλει τοῦ Ἰούδα ἔκαμεν ὑψηλοὺς τόπους, διὰ νὰ θυμιάζῃ εἰς ἄλλους θεούς, καὶ παρώργισε Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτοῦ.
26 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις αὐτοῦ καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ, αἱ πρῶται καὶ αἱ ἔσχαται, ἰδού, εἶναι γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα καὶ Ἰσραήλ.
27 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἄχαζ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῇ πόλει, ἐν Ἱερουσαλήμ· δὲν ἔφεραν ὅμως αὐτὸν εἰς τοὺς τάφους τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἐζεκίας ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Ὁ Ἐζεκίας ἐβασίλευσεν ἡλικίας εἰκοσιπέντε ἐτῶν, καὶ ἐβασίλευσεν εἰκοσιεννέα ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἀβιά, θυγάτηρ τοῦ Ζαχαρίου.
2 Καὶ ἔπραξε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου, κατὰ πάντα ὅσα ἔπραξε Δαβὶδ ὁ πατήρ αὐτοῦ.
3 Οὗτος ἐν τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὑτοῦ, τὸν πρῶτον μῆνα, ἤνοιξε τὰς θύρας τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ ἐπεσκεύασεν αὐτάς.
4 Καὶ εἰσήγαγε τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς Λευΐτας, καὶ συνήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὴν ἀνατολικήν πλατεῖαν,
5 καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἀκούσατέ μου, Λευΐται· Ἁγιάσθητε τώρα, καὶ ἁγιάσατε τὸν ναὸν Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν πατέρων σας καὶ ἐκβάλετε τὴν ἀκαθαρσίαν ἐκ τοῦ ἁγίου τόπου.
6 Διότι οἱ πατέρες ἡμῶν παρηνόμησαν καὶ ἔπραξαν πονηρὰ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ ἐγκατέλιπον αὐτόν, καὶ ἀπέστρεψαν τὰ πρόσωπα αὑτῶν ἀπὸ τοῦ κατοικητηρίου τοῦ Κυρίου καὶ ἔστρεψαν τὰ νῶτα·
7 καὶ ἔκλεισαν τὰς θύρας τοῦ προνάου καὶ ἔσβεσαν τοὺς λύχνους καὶ θυμίαμα δὲν ἐθυμίαζον καὶ ὁλοκαυτώματα δὲν προσέφερον εἰς τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ ἐν τῷ ἁγίῳ τόπῳ.
8 Διὰ τοῦτο ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου ἦλθεν ἐπὶ τὸν Ἰούδαν καὶ τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς διασποράν, εἰς ἔκστασιν καὶ εἰς συριγμόν, καθὼς βλέπετε μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς σας.
9 Διότι ἰδού, οἱ πατέρες ἡμῶν ἔπεσον διὰ μαχαίρας· καὶ οἱ υἱοὶ ἡμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ἡμῶν καὶ αἱ γυναῖκες ἡμῶν εἶναι διὰ τοῦτο εἰς αἰχμαλωσίαν.
10 Τώρα λοιπὸν ἔχω ἐν τῇ καρδίᾳ μου νὰ κάμω διαθήκην πρὸς τὸν Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, διὰ νὰ ἀποστρέψῃ τὴν ὀργήν τοῦ θυμοῦ αὑτοῦ ἀφ᾿ ἡμῶν.
11 Τέκνα μου, μή πλανᾶσθε τώρα· διότι ὁ Κύριος σᾶς ἐξέλεξε διὰ νὰ παρίστασθε ἐνώπιον αὐτοῦ, νὰ ὑπηρετῆτε αὐτὸν καὶ νὰ ἦσθε λειτουργοὶ αὐτοῦ καὶ νὰ θυμιάζητε.
12 Τότε ἐσηκώθησαν οἱ Λευΐται, Μαὰθ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμασαΐ καὶ Ἰωήλ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀζαρίου, ἐκ τῶν υἱῶν τῶν Κααθιτῶν· ἐκ δὲ τῶν υἱῶν τοῦ Μεραρί, Κεὶς ὁ υἱὸς τοῦ Ἀβδὶ καὶ Ἀζαρίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰαλελεήλ· καὶ ἐκ τῶν Γηρσωνιτῶν, Ἰωὰχ ὁ υἱὸς τοῦ Ζιμμὰ καὶ Ἐδὲν ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωάχ·
13 καὶ ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ Ἐλισαφάν, Σιμρὶ καὶ Ἰεϊήλ· καὶ ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ Ἀσάφ, Ζαχαρίας καὶ Ματθανίας·
14 καὶ ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ Αἰμάν, Ἰεχιήλ καὶ Σιμεΐ· καὶ ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ Ἰεδουθούν, Σεμαΐας καὶ Ὀζιήλ.
15 Καὶ συνήγαγον τοὺς ἀδελφοὺς αὑτῶν καὶ ἡγιάσθησαν καὶ ἦλθον, ὡς προσέταξεν ὁ βασιλεὺς διὰ τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου, νὰ καθαρίσωσι τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
16 Καὶ εἰσῆλθον οἱ ἱερεῖς εἰς τὸ ἐνδότερον τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ καθαρίσωσιν αὐτόν· καὶ ἐξέβαλον πᾶσαν τὴν ἀκαθαρσίαν τὴν εὑρεθεῖσαν ἐν τῷ ναῷ τοῦ Κυρίου, ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου· οἱ δὲ Λευΐται λαβόντες, ἔφεραν ἔξω εἰς τὸν χείμαρρον Κέδρων.
17 Καὶ ἤρχισαν νὰ ἁγιάζωσι τῇ πρώτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου, καὶ τῇ ὀγδόῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς εἰσῆλθον εἰς τὸν πρόναον τοῦ Κυρίου. Καὶ ἡγίασαν τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου ἐν ὀκτὼ ἡμέραις, καὶ τῇ δεκάτῃ ἕκτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου ἐτελείωσαν.
18 Τότε εἰσῆλθον πρὸς Ἐζεκίαν τὸν βασιλέα καὶ εἶπον, Ἐκαθαρίσαμεν ὅλον τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ τὸ θυσιαστήριον τῆς ὁλοκαυτώσεως καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτοῦ καὶ τὴν τράπεζαν τῆς προθέσεως καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς·
19 καὶ πάντα τὰ σκεύη, τὰ ὁποῖα ἐμίανεν ὁ βασιλεὺς Ἄχαζ ἐπὶ τῆς βασιλείας αὑτοῦ, ὅτε ἀπεστάτησεν, ἡτοιμάσαμεν καὶ ἡγιάσαμεν· καὶ ἰδού, εἶναι ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ Κυρίου.
20 Τότε ἐξηγέρθη Ἐζεκίας ὁ βασιλεύς, καὶ συναγαγὼν τοὺς ἄρχοντας τῆς πόλεως, ἀνέβη πρὸς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
21 Καὶ ἔφεραν ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριοὺς καὶ ἑπτὰ ἀρνία καὶ ἑπτὰ τράγους διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας ὑπὲρ τῆς βασιλείας καὶ ὑπὲρ τοῦ ἁγιαστηρίου καὶ ὑπὲρ τοῦ Ἰούδα. Καὶ εἶπε πρὸς τοὺς ἱερεῖς, τοὺς υἱοὺς Ἀαρών, νὰ προσφέρωσιν αὐτὰ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ Κυρίου.
22 Καὶ ἔσφαξαν τοὺς μόσχους· καὶ παραλαβόντες οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα, ἐρράντισαν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· ὁμοίως ἔσφαξαν τοὺς κριοὺς καὶ ἐρράντισαν τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· καὶ ἔσφαξαν τὰ ἀρνία καὶ ἐρράντισαν τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
23 Ἔπειτα προσήγαγον τοὺς τράγους, διὰ τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφοράν, ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως καὶ τῆς συνάξεως, οἱ δὲ ἐπέθεσαν τὰς χεῖρας αὑτῶν ἐπ᾿ αὐτούς·
24 καὶ ἔσφαξαν αὐτοὺς οἱ ἱερεῖς καὶ ἐρράντισαν τὸ αἷμα αὐτῶν περὶ ἁμαρτίας ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ κάμωσιν ἐξιλέωσιν ὑπὲρ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ· διότι ὁ βασιλεὺς προσέταξε τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν ὑπὲρ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ.
25 Καὶ ἔστησε τοὺς Λευΐτας ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου ἐν κυμβάλοις, ἐν ψαλτηρίοις καὶ ἐν κιθάραις, κατὰ τὸ πρόσταγμα τοῦ Δαβὶδ καὶ Γὰδ τοῦ βλέποντος τοῦ βασιλέως καὶ Νάθαν τοῦ προφήτου· διότι τὸ πρόσταγμα ἦτο παρὰ Κυρίου διὰ τῶν προφητῶν αὐτοῦ.
26 Καὶ ἐστάθησαν οἱ Λευΐται μὲ τὰ ὄργανα τοῦ Δαβὶδ καὶ οἱ ἱερεῖς μὲ τὰς σάλπιγγας.
27 Καὶ εἶπεν ὁ Ἐζεκίας νὰ προσφέρωσι τὴν ὁλοκαύτωσιν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου. Καὶ ὅτε ἤρχισεν ἡ ὁλοκαύτωσις, ἤρχισεν ὁ ὕμνος τοῦ Κυρίου, μὲ τὰς σάλπιγγας καὶ μὲ τὰ ὄργανα τὰ διωρισμένα παρὰ τοῦ Δαβὶδ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ.
28 Καὶ προσεκύνει πᾶσα ἡ σύναξις καὶ ἔψαλλον οἱ ψαλτῳδοὶ καὶ οἱ σαλπιγκταὶ ἐσάλπιζον· ὅλον τοῦτο ἐξηκολούθει ἑωσοῦ ἐτελείωσεν ἡ ὁλοκαύτωσις.
29 Καὶ ὡς ἐτελείωσαν προσφέροντες, ἔκλιναν ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ εὑρεθέντες μετ᾿ αὐτοῦ καὶ προσεκύνησαν.
30 Καὶ εἶπε πρὸς τοὺς Λευΐτας Ἐζεκίας ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ ἄρχοντες νὰ ὑμνῶσι τὸν Κύριον μὲ τοὺς λόγους τοῦ Δαβὶδ καὶ Ἀσὰφ τοῦ βλέποντος. Καὶ ὕμνησαν ἐν εὐφροσύνῃ καὶ κύψαντες προσεκύνησαν.
31 Τότε ἀποκριθεὶς ὁ Ἐζεκίας εἶπε, Τώρα εἶσθε καθιερωμένοι εἰς τὸν Κύριον· προσέλθετε καὶ προσφέρετε θυσίας καὶ εὐχαριστηρίους προσφορὰς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου. Καὶ προσέφερεν ἡ σύναξις θυσίας καὶ εὐχαριστηρίους προσφοράς, καὶ πᾶς πρόθυμος τὴν καρδίαν, ὁλοκαυτώματα.
32 Καὶ ἔγεινεν ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὰ ὁποῖα προσέφερεν ἡ σύναξις, ἑβδομήκοντα μόσχοι, ἑκατὸν κριοί, διακόσια ἀρνία· πάντα ταῦτα ἦσαν διὰ ὁλοκαύτωσιν πρὸς τὸν Κύριον.
33 Τὰ δὲ ἀφιερώματα ἦσαν ἑξακόσιοι βόες καὶ τρισχίλια πρόβατα.
34 Οἱ ἱερεῖς ὅμως ἦσαν ὀλίγοι καὶ δὲν ἠδύναντο νὰ ἐκδέρωσι πάντα τὰ ὁλοκαυτώματα· ὅθεν οἱ ἀδελφοὶ αὑτῶν οἱ Λευΐται ἐβοήθησαν αὐτούς, ἑωσοῦ ἡ ἐργασία συνετελέσθη καὶ ἑωσοῦ ἡγιάσθησαν οἱ ἱερεῖς· διότι οἱ Λευΐται ἐστάθησαν εὐθύτεροι τὴν καρδίαν εἰς τὸ νὰ ἁγιασθῶσι, παρὰ οἱ ἱερεῖς.
35 Ἔτι δὲ τὰ ὁλοκαυτώματα ἦσαν πολλά, μετὰ τῶν στεάτων τῶν εἰρηνικῶν προσφορῶν, καὶ μετὰ τῶν σπονδῶν δι᾿ ἕκαστον ὁλοκαύτωμα. Οὕτως ἀποκατεστάθη ἡ ὑπηρεσία τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου.
36 Καὶ εὐφράνθη ὁ Ἐζεκίας καὶ πᾶς ὁ λαός, ὅτι ὁ Θεὸς προδιέθεσε τὸν λαόν· ἐπειδή τὸ πρᾶγμα ἔγεινεν αἰφνιδίως.
1 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Ἐζεκίας πρὸς πάντα τὸν Ἰσραήλ καὶ Ἰούδαν· ἔγραψεν ἔτι ἐπιστολὰς πρὸς Ἐφραΐμ καὶ Μανασσῆ, διὰ νὰ ἔλθωσιν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου ἐν Ἱερουσαλήμ, νὰ κάμωσι πάσχα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ.
2 Διότι συνεβουλεύθη ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ σύναξις ἐν Ἱερουσαλήμ νὰ κάμωσι τὸ πάσχα ἐν τῷ δευτέρῳ μηνί.
3 Ἐπειδή δὲν ἠδυνήθησαν νὰ κάμωσιν αὐτὸ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, διότι οἱ ἱερεῖς δὲν ἦσαν ἀρκετὰ ἡγιασμένοι καὶ ὁ λαὸς δὲν ἦτο συνηγμένος ἐν Ἱερουσαλήμ.
4 Καὶ ἤρεσε τὸ πρᾶγμα εἰς τὸν βασιλέα καὶ εἰς πᾶσαν τὴν σύναξιν.
5 Ὅθεν ἀπεφάσισαν νὰ διακηρύξωσι διὰ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ, ἀπὸ Βήρ-σαβεὲ ἕως Δάν, νὰ ἔλθωσι διὰ νὰ κάμωσι πάσχα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ ἐν Ἱερουσαλήμ· διότι ἀπὸ πολλοῦ χρόνου δὲν εἶχον κάμει κατὰ τὸ γεγραμμένον.
6 Καὶ ὑπῆγαν οἱ ταχυδρόμοι μετὰ τῶν ἐπιστολῶν παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ, διὰ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ καὶ Ἰούδα, καὶ κατὰ τὴν προσταγήν τοῦ βασιλέως, λέγοντες, Υἱοὶ Ἰσραήλ, ἐπιστρέψατε πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἀβραάμ, Ἰσαὰκ καὶ Ἰσραήλ· καὶ αὐτὸς θέλει ἐπιστρέψει εἰς τοὺς ἐναπολειφθέντας ἀπὸ σᾶς, ὅσοι διεσώθητε ἐκ χειρὸς τῶν βασιλέων τῆς Ἀσσυρίας·
7 καὶ μή γίνεσθε καθὼς οἱ πατέρες σας καὶ καθὼς οἱ ἀδελφοὶ σας, οἵτινες ἠσέβησαν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτῶν· καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς ἐρήμωσιν, ὡς βλέπετε·
8 τώρα μή σκληρύνητε τὸν τράχηλόν σας, καθὼς οἱ πατέρες σας· ὑποτάχθητε εἰς τὸν Κύριον καὶ εἰσέλθετε εἰς τὸ ἁγιαστήριον αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἡγίασεν εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ δουλεύσατε Κύριον τὸν Θεὸν σας, διὰ νὰ ἀποστρέψῃ τὴν ἔξαψιν τοῦ θυμοῦ αὑτοῦ ἀφ᾿ ὑμῶν·
9 διότι ἐὰν ἐπιστρέψητε πρὸς τὸν Κύριον, οἱ ἀδελφοὶ σας καὶ τὰ τέκνα σας θέλουσιν εὑρεῖ ἔλεος ἔμπροσθεν τῶν αἰχμαλωτισάντων αὐτούς, καὶ θέλουσιν ἐπανέλθει εἰς τὴν γῆν ταύτην· διότι οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων εἶναι Κύριος ὁ Θεὸς σας καὶ δὲν θέλει ἀποστρέψει τὸ πρόσωπον αὑτοῦ ἀπὸ σᾶς, ἐὰν ἐπιστρέψητε πρὸς αὐτόν.
10 Καὶ διῆλθον οἱ ταχυδρόμοι ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν διὰ τῆς γῆς τοῦ Ἐφραΐμ καὶ Μανασσῆ καὶ ἕως Ζαβουλών· πλήν ἐκεῖνοι κατεγέλασαν αὐτοὺς καὶ ἐμυκτήρισαν αὐτούς.
11 Τινές ὅμως ἐκ τοῦ Ἀσήρ καὶ Μανασσῆ καὶ Ζαβουλὼν ὑπέκλιναν καὶ ἦλθον εἰς Ἱερουσαλήμ.
12 Καὶ ἐπὶ Ἰούδαν ἦτο χεὶρ Θεοῦ, ὥστε νὰ δώσῃ εἰς αὐτοὺς καρδίαν μίαν, διὰ νὰ κάμωσι τὴν προσταγήν τοῦ βασιλέως καὶ τῶν ἀρχόντων, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.
13 Καὶ συνήχθησαν εἰς Ἱερουσαλήμ λαὸς πολύς, διὰ νὰ κάμωσι τὴν ἑορτήν τῶν ἀζύμων ἐν τῷ μηνὶ τῷ δευτέρῳ, σύναξις μεγάλη σφόδρα.
14 Καὶ σηκωθέντες, ἀφρεσαν τὰ θυσιαστήρια τὰ ἐν Ἱερουσαλήμ· καὶ πάντα τὰ θυσιαστήρια τοῦ θυμιάματος ἀφρεσαν καὶ ἔρριψαν αὐτὰ εἰς τὸν χείμαρρον Κέδρων.
15 Καὶ ἐθυσίασαν τὸ πάσχα τῇ δεκάτῃ τετάρτῃ τοῦ δευτέρου μηνός· καὶ ἐντράπησαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευΐται, καὶ ἁγιασθέντες εἰσέφεραν ὁλοκαυτώματα εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
16 Καὶ ἐστάθησαν ἐν τῷ τόπῳ αὑτῶν, κατὰ τὴν τάξιν αὑτῶν, κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ· καὶ ἐρράντιζον οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα, λαμβάνοντες ἐκ τῆς χειρὸς τῶν Λευϊτῶν.
17 Διότι ἦσαν πολλοὶ ἐν τῇ συνάξει, οἱ μή ἁγιασθέντες· διὰ τοῦτο ἔλαβον οἱ Λευΐται τὸ φορτίον νὰ σφάξωσι τὰ ἀρνία τοῦ πάσχα διὰ πάντα τὸν μή καθαρόν, διὰ νὰ ἁγιάσωσιν αὐτοὺς εἰς τὸν Κύριον.
18 Ἐπειδή μέγα μέρος ἐκ τοῦ λαοῦ, πολλοὶ ἐκ τοῦ Ἐφραΐμ καὶ Μανασσῆ, Ἰσσάχαρ καὶ Ζαβουλὼν δὲν εἶχον καθαρισθῆ, ἀλλ᾿ ἔτρωγον τὸ πάσχα οὐχὶ κατὰ τὸ γεγραμμένον· ὁ Ἐζεκίας ὅμως ἐδεήθη ὑπὲρ αὐτῶν, λέγων, Ὁ ἀγαθὸς Κύριος ἄς γείνῃ ἵλεως εἰς πάντα,
19 ὅστις κατευθύνει τὴν καρδίαν αὑτοῦ εἰς τὸ νὰ ἐκζητῇ τὸν Θεόν, Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἄν δὲν ἐκαθαρίσθη κατὰ τὸν καθαρισμὸν τοῦ ἁγιαστηρίου.
20 Καὶ ἐπήκουσεν ὁ Κύριος τοῦ Ἐζεκίου καὶ συνεχώρησε τὸν λαόν.
21 Καὶ ἔκαμον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ οἱ εὑρεθέντες ἐν Ἱερουσαλήμ τὴν ἑορτήν τῶν ἀζύμων ἑπτὰ ἡμέρας ἐν εὐφροσύνῃ μεγάλῃ· καὶ ὕμνουν οἱ Λευΐται καὶ οἱ ἱερεῖς τὸν Κύριον καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν, τὸν Κύριον, μὲ ὄργανα δυνατά.
22 Καὶ ἐλάλησεν ὁ Ἐζεκίας κατὰ τὴν καρδίαν πάντων τῶν Λευϊτῶν τῶν ἐχόντων σύνεσιν ἀγαθήν περὶ τοῦ Κυρίου· καὶ ἔτρωγον ἐν τῇ ἑορτῇ ἑπτὰ ἡμέρας, θυσιάζοντες θυσίας εἰρηνικὰς καὶ δοξολογοῦντες Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτῶν.
23 Καὶ συνεβουλεύθη πᾶσα ἡ σύναξις νὰ κάμωσιν ἄλλας ἑπτὰ ἡμέρας· καὶ ἔκαμον ἄλλας ἑπτὰ ἡμέρας εὐφροσύνην.
24 Διότι προσέφερεν Ἐζεκίας, ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα, εἰς τὴν σύναξιν χιλίους βόας καὶ ἑπτὰ χιλιάδας προβάτων· καὶ οἱ ἄρχοντες προσέφεραν εἰς τὴν σύναξιν χιλίους βόας καὶ δέκα χιλιάδας προβάτων· καὶ ἡγιάσθησαν πολλοὶ ἱερεῖς.
25 Καὶ εὐφράνθησαν πᾶσα ἡ σύναξις τοῦ Ἰούδα καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευΐται καὶ πᾶσα ἡ σύναξις ἡ συνελθοῦσα ἐκ τοῦ Ἰσραήλ καὶ οἱ ξένοι οἱ ἐλθόντες ἐκ τῆς γῆς τοῦ Ἰσραήλ καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν Ἰούδᾳ.
26 Καὶ ἔγεινεν εὐφροσύνη μεγάλη ἐν Ἱερουσαλήμ· διότι ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ Σολομῶντος υἱοῦ τοῦ Δαβὶδ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, δὲν ἔγεινε τοιοῦτον πρᾶγμα ἐν Ἱερουσαλήμ.
27 Μετὰ ταῦτα σηκωθέντες οἱ ἱερεῖς οἱ Λευΐται ηὐλόγησαν τὸν λαόν· καὶ ἐπηκούσθη ἡ φωνή αὐτῶν, καὶ ἦλθεν ἡ προσευχή αὐτῶν εἰς τὸν οὐρανόν, τὸ ἅγιον κατοικητήριον τοῦ Κυρίου.
1 Ἀφοῦ δὲ συνετελέσθησαν πάντα ταῦτα, πᾶς ὁ Ἰσραήλ οἱ εὑρεθέντες ἐξῆλθον εἰς τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα καὶ συνέτριψαν τὰ ἀγάλματα καὶ κατέκοψαν τὰ ἄλση καὶ ἐκρήμνισαν τοὺς ὑψηλοὺς τόπους καὶ τὰ θυσιαστήρια ἀπὸ παντὸς τοῦ Ἰούδα καὶ Βενιαμίν· τὸ αὐτὸ ἔκαμον καὶ εἰς τὸν Ἐφραΐμ καὶ Μανασσῆ, ἑωσοῦ συνετέλεσαν. Τότε ἐπέστρεψαν πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, ἕκαστος εἰς τὴν ἰδιοκτησίαν αὑτοῦ, εἰς τὰς ἑαυτῶν πόλεις.
2 Καὶ διέταξεν ὁ Ἐζεκίας τὰς διαιρέσεις τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευϊτῶν, κατὰ τὰς διαιρέσεις αὐτῶν, ἕκαστον κατὰ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτοῦ, τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς Λευΐτας, διὰ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς εἰρηνικὰς προσφοράς, διὰ νὰ λειτουργῶσι καὶ νὰ δοξολογῶσι καὶ νὰ ὑμνῶσιν ἐν ταῖς πύλαις τῶν σκηνωμάτων τοῦ Κυρίου.
3 Διέταξε καὶ τὸ μερίδιον τοῦ βασιλέως ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ, διὰ τὰς ὁλοκαυτώσεις, διὰ τὰς πρωϊνὰς καὶ ἑσπερινὰς ὁλοκαυτώσεις καὶ διὰ τὰς ὁλοκαυτώσεις τῶν σαββάτων καὶ τῶν νεομηνιῶν καὶ τῶν ἐπισήμων ἑορτῶν, κατὰ τὸ γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ τοῦ Κυρίου.
4 Εἶπεν ἔτι πρὸς τὸν λαὸν τὸν κατοικοῦντα ἐν Ἱερουσαλήμ, νὰ δίδῃ τὴν μερίδα τῶν ἱερέων καὶ Λευϊτῶν, διὰ νὰ ἐνισχύωνται ἐν τῷ νόμῳ τοῦ Κυρίου.
5 Καὶ καθὼς ἐξεδόθη ὁ λόγος, οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἔφεραν ἐν ἀφθονίᾳ ἀπαρχὰς σίτου, οἴνου καὶ ἐλαίου καὶ μέλιτος καὶ πάντων τῶν γεννημάτων τοῦ ἀγροῦ· ἔφεραν ἔτι ἐν ἀφθονίᾳ τὰ δέκατα παντὸς πράγματος.
6 Καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ καὶ Ἰούδα, οἱ κατοικοῦντες ἐν τοὺς πόλεσιν Ἰούδα, καὶ αὐτοὶ ἔφεραν τὰ δέκατα βοῶν καὶ προβάτων καὶ τὰ δέκατα τῶν ἁγίων πραγμάτων τῶν ἀφιερουμένων εἰς Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν, καὶ ἔθεσαν κατὰ σωρούς.
7 Ἐν τῷ τρίτῳ μηνὶ ἤρχισαν νὰ κάμνωσι τοὺς σωροὺς καὶ ἐν τῷ ἑβδόμῳ μηνὶ ἐτελείωσαν.
8 καὶ ὅτε ἦλθον ὁ Ἐζεκίας καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ εἶδον τοὺς σωρούς, ηὐλόγησαν τὸν Κύριον καὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ τὸν Ἰσραήλ.
9 Ἔπειτα ἠρώτησεν ὁ Ἐζεκίας τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς Λευΐτας περὶ τῶν σωρῶν.
10 Καὶ ἀπεκρίθη πρὸς αὐτὸν Ἀζαρίας, ὁ πρῶτος ἱερεύς, ἐκ τοῦ οἴκου Σαδώκ, καὶ εἶπεν, Ἀφοῦ ἤρχισαν νὰ φέρωσι τὰς προσφορὰς εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, ἐφάγομεν εἰς χορτασμόν, καὶ ἐπερίσσευσε πλῆθος· διότι ὁ Κύριος ηὐλόγησε τὸν λαὸν αὑτοῦ· καὶ τὸ ἐναπολειφθὲν εἶναι ἡ μεγάλη αὕτη ἀφθονία.
11 Τότε εἶπεν ὁ Ἐζεκίας νὰ ἑτοιμάσωσι ταμεῖα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου· καὶ ἡτοίμασαν,
12 καὶ εἰσέφεραν ἐν πίστει τὰς προσφορὰς καὶ τὰ δέκατα καὶ τὰ ἀφιερώματα· ἐπ᾿ αὐτῶν δὲ ἦτο ἐπιστάτης Χωνανίας ὁ Λευΐτης καὶ μετ᾿ αὐτὸν Σιμεΐ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ.
13 Ὁ δὲ Ἰεχιήλ καὶ Ἀζαζίας καὶ Ναχὰθ καὶ Ἀσαήλ καὶ Ἰεριμὼθ καὶ Ἰωζαβὰδ καὶ Ἐλιήλ καὶ Ἰσμαχίας καὶ Μαὰθ καὶ Βεναΐας ἦσαν ἐπιτηρηταί, ὑπὸ τὴν ὁδηγίαν τοῦ Χωνανίου καὶ Σιμεΐ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, διὰ προσταγῆς Ἐζεκίου τοῦ βασιλέως καὶ Ἀζαρίου τοῦ ἐπιστάτου τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ.
14 Καὶ Κωρή ὁ υἱὸς τοῦ Ἰεμνὰ τοῦ Λευΐτου, ὁ πυλωρὸς κατὰ ἀνατολάς, ἦτο ἐπὶ τῶν προαιρετικῶν προσφορῶν τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ διανέμῃ τὰς προσφορὰς τοῦ Κυρίου καὶ τὰ ἁγιώτατα πράγματα.
15 Καὶ μετ᾿ αὐτὸν Ἐδὲν καὶ Μινιαμεὶν καὶ Ἰησοής καὶ Σεμαΐας, Ἀμαρίας καὶ Σεχανίας, ἐν ταῖς πόλεσι τῶν ἱερέων ἐμπεπιστευμένοι νὰ διανέμωσιν εἰς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτῶν κατὰ τὰς διαιρέσεις αὐτῶν, ἐξ ἴσου εἰς τὸν μεγάλον καὶ εἰς τὸν μικρόν,
16 εἰς πάντα τὸν εἰσερχόμενον εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, τὸ καθημερινὸν αὐτοῦ μερίδιον, διὰ τὴν εἰς τὰ ὑπουργήματα αὐτῶν ὑπηρεσίαν αὐτῶν, κατὰ τὰς διαιρέσεις αὐτῶν, ἐκτὸς τῶν ἀρσενικῶν αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἀπηριθμήθησαν κατὰ γενεαλογίαν, ἀπὸ τριῶν ἐτῶν ἡλικίας καὶ ἐπάνω·
17 ἡ ἀπαρίθμησις δὲ τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευϊτῶν ἔγεινε κατὰ τὸν οἶκον τῶν πατριῶν αὐτῶν, ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν ἡλικίας καὶ ἐπάνω, κατὰ τὰ ὑπουργήματα αὐτῶν, κατὰ τὰς διαιρέσεις αὐτῶν·
18 καὶ εἰς πάντα τὰ τέκνα αὐτῶν, τὰς γυναῖκας αὐτῶν καὶ τους υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν, εἰς πᾶσαν τὴν σύναξιν, οἵτινες ἀπηριθμήθησαν κατὰ γενεαλογίαν· διότι ἐν πίστει ἡγιάσθησαν εἰς τὰ ἅγια.
19 Περὶ δὲ τῶν υἱῶν Ἀαρὼν τῶν ἱερέων ἐν τοῖς ἀγροῖς τῶν προαστείων τῶν πόλεων αὐτῶν, ἦσαν ἐν ἑκάστῃ πόλει ἄνθρωποι διωρισμένοι κατ᾿ ὄνομα διὰ νὰ δίδωσι μερίδια εἰς πάντα τὰ ἀρσενικὰ μεταξὺ τῶν ἱερέων καὶ εἰς πάντα τὰ ἀπαριθμηθέντα μεταξὺ τῶν Λευϊτῶν.
20 Καὶ οὕτως ἔκαμεν ὁ Ἐζεκίας καθ᾿ ὅλον τὸν Ἰούδαν· καὶ ἔπραξε τὸ καλὸν καὶ εὐθὲς καὶ ἀληθινὸν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ.
21 Καὶ εἰς πᾶν ἔργον, τὸ ὁποῖον ἤρχισεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ, καὶ εἰς τὸν νόμον καὶ εἰς τὰ προστάγματα, ἐκζητῶν τὸν Θεὸν αὑτοῦ, ἔκαμνεν αὐτὸ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὑτοῦ καὶ εὐωδοῦτο.
1 Μετὰ τὰ πράγματα ταῦτα καὶ τὴν ἀλήθειαν ταύτην, ἦλθε Σενναχειρεὶμ ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν Ἰούδαν καὶ ἐστρατοπέδευσεν ἐναντίον τῶν ὀχυρῶν πόλεων καὶ εἶπε νὰ ὑποτάξῃ αὐτὰς εἰς ἑαυτόν.
2 Καὶ ἰδὼν ὁ Ἐζεκίας, ὅτι ὁ Σενναχειρεὶμ ἦλθε καὶ ὁ σκοπὸς αὐτοῦ ἦτο νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ,
3 συνεβουλεύθη μετὰ τῶν ἀρχόντων αὑτοῦ καὶ μετὰ τῶν δυνατῶν αὑτοῦ, νὰ ἐμφράξῃ τὰ ὕδατα τῶν πηγῶν τῶν ἔξω τῆς πόλεως· καὶ συνήργησαν μετ᾿ αὐτοῦ.
4 Καὶ συνήχθη λαὸς πολύς, καὶ ἐνέφραξαν πάσας τὰς πηγὰς καὶ τὸν ποταμὸν τὸν ῥέοντα διὰ μέσου τῆς γῆς, λέγων, Διὰ τί ἐλθόντες οἱ βασιλεῖς τῆς Ἀσσυρίας νὰ εὕρωσιν ὕδωρ πολύ;
5 Ἐνδυναμωθεὶς ἔτι ἀνῳκοδόμησεν ὅλον τὸ τεῖχος τὸ κεχαλασμένον καὶ ὕψωσεν ἕως τῶν πύργων, καὶ ἄλλο τεῖχος ἔξω καὶ ἐπεσκεύασε τὴν Μιλλὼ τῆς πόλεως Δαβίδ, καὶ ἔκαμεν ὅπλα πολλὰ καὶ θυρεούς.
6 Καὶ ἔβαλε πολεμάρχους ἐπὶ τὸν λαόν, καὶ συνήθροισεν αὐτοὺς πρὸς ἑαυτὸν εἰς τὴν πλατεῖαν τῆς πύλης τῆς πόλεως καὶ ἐλάλησε κατὰ τὴν καρδίαν αὐτῶν, λέγων,
7 Ἐνδυναμοῦσθε καὶ ἀνδρίζεσθε, μή φοβηθῆτε μηδὲ πτοηθῆτε ἀπὸ προσώπου τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας, καὶ ἀπὸ προσώπου παντὸς τοῦ πλήθους τοῦ μετ᾿ αὐτοῦ· διότι πλειότεροι εἶναι μεθ᾿ ἡμῶν παρὰ μετ᾿ αὐτοῦ·
8 μετ᾿ αὐτοῦ εἶναι βραχίονες σάρκινοι μεθ᾿ ἡμῶν δὲ εἶναι Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, διὰ νὰ βοηθῇ ἡμᾶς καὶ νὰ μάχηται τὰς μάχας ἡμῶν. Καὶ ἐνεθαρρύνθη ὁ λαὸς εἰς τοὺς λόγους Ἐζεκίου τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰούδα.
9 Μετὰ ταῦτα ἀπέστειλεν ὁ Σενναχειρεὶμ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας τοὺς δούλους αὑτοῦ εἰς Ἱερουσαλήμ, αὐτὸς δέ, ἔχων μεθ᾿ ἑαυτοῦ πᾶσαν τὴν δύναμιν αὑτοῦ, ἐπολιόρκει τὴν Λαχεὶς, πρὸς Ἐζεκίαν τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, καὶ πρὸς πάντα τὸν Ἰούδαν τὸν ἐν Ἱερουσαλήμ, λέγων,
10 Οὕτω λέγει Σενναχειρεὶμ ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας· Εἰς τί πεποιθότες κάθησθε, πολιορκούμενοι ἐν Ἱερουσαλήμ;
11 Δὲν σᾶς ἀπατᾷ ὁ Ἐζεκίας διὰ νὰ σᾶς παραδώσῃ εἰς θάνατον ἀπὸ πείνης καὶ ἀπὸ δίψης, λέγων, Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν θέλει ἐλευθερώσει ἡμᾶς ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας;
12 Αὐτὸς οὗτος ὁ Ἐζεκίας δὲν ἐσήκωσε τοὺς ὑψηλοὺς αὐτοῦ τόπους καὶ τὰ θυσιαστήρια αὐτοῦ καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἰούδαν καὶ πρὸς τὸν Ἱερουσαλήμ, λέγων, Ἔμπροσθεν ἑνὸς μόνον θυσιαστηρίου θέλετε προσκυνεῖ καὶ ἐπ᾿ αὐτὸ θέλετε θυμιάζει;
13 Δὲν ἐξεύρετε τί ἔπραξα ἐγὼ καὶ οἱ πατέρες μου εἰς πάντας τοὺς λαοὺς τῆς γῆς; ἠδυνήθησαν οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς νὰ λυτρώσωσι τοὺς τόπους αὑτῶν ἐκ τῆς χειρὸς μου;
14 Τίς ἐκ πάντων τῶν θεῶν τῶν ἐθνῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα οἱ πατέρες μου ἐξωλόθρευσαν, ἠδυνήθη νὰ λυτρώσῃ τὸν λαὸν αὑτοῦ ἐκ τῆς χειρὸς μου, ὥστε νὰ δυνηθῇ ὁ Θεὸς ὑμῶν νὰ λυτρώσῃ ὑμᾶς ἐκ τῆς χειρὸς μου;
15 Τώρα λοιπὸν ἄς μή σᾶς πλανᾷ ὁ Ἐζεκίας, καὶ ἄς μή σᾶς ἀπατᾷ οὕτως, καὶ μή πιστεύετε αὐτόν· διότι οὐδεὶς θεὸς οὐδενὸς ἔθνους ἤ βασιλείας ἠδυνήθη νὰ λυτρώσῃ τὸν λαὸν αὑτοῦ ἐκ τῆς χειρὸς μου καὶ ἐκ τῆς χειρὸς τῶν πατέρων μου· πολὺ ὀλιγώτερον ὁ Θεὸς σας θέλει σᾶς λυτρώσει ἐκ τῆς χειρὸς μου.
16 Καὶ περισσότερα ἔτι ἐλάλησαν οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ καὶ ἐναντίον τοῦ δούλου αὐτοῦ Ἐζεκίου.
17 Καὶ ἐπιστολὰς ἔγραψε διὰ νὰ ὀνειδίσῃ Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ καὶ νὰ λαλήσῃ κατ᾿ αὐτοῦ, λέγων, Καθὼς οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς δὲν ἐλύτρωσαν τὸν λαὸν αὑτῶν ἐκ τῆς χειρὸς μου, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἐζεκίου δὲν θέλει λυτρώσει τὸν λαὸν αὑτοῦ ἐκ τῆς χειρὸς μου.
18 Τότε ἐβόησαν Ἰουδαϊστί, μετὰ φωνῆς μεγάλης, πρὸς τὸν λαὸν τῆς Ἱερουσαλήμ τὸν ἐπὶ τοῦ τείχους, διὰ νὰ φοβίσωσιν αὐτοὺς καὶ νὰ ταράξωσιν αὐτούς, ὅπως κυριεύσωσι τὴν πόλιν·
19 καὶ ἐλάλησαν κατὰ τοῦ Θεοῦ τῆς Ἱερουσαλήμ, καθὼς κατὰ τῶν θεῶν τῶν λαῶν τῆς γῆς, οἵτινες εἶναι ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων.
20 Καὶ προσευχήθη περὶ τούτων Ἐζεκίας ὁ βασιλεὺς καὶ Ἡσαΐας ὁ προφήτης, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμώς, καὶ ἐβόησαν πρὸς τὸν οὐρανόν.
21 Καὶ ἀπέστειλε Κύριος ἄγγελον, ὅστις ἠφάνισε πάντας τοὺς δυνατοὺς ἐν ἰσχύϊ καὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς στρατηγοὺς ἐν τῷ στρατοπέδῳ τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας. Καὶ ἐπέστρεψε μὲ κατῃσχυμμένον πρόσωπον εἰς τὴν γῆν αὑτοῦ. Καὶ ὅτε εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ αὑτοῦ, οἱ ἐξελθόντες ἐκ τῶν σπλάγχνων αὐτοῦ ἐθανάτωσαν αὐτὸν ἐκεῖ ἐν μαχαίρᾳ.
22 Καὶ ἔσωσεν ὁ Κύριος τὸν Ἐζεκίαν καὶ τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ ἐκ τῆς χειρὸς Σενναχειρεὶμ τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας καὶ ἐκ τῆς χειρὸς πάντων, καὶ ἠσφάλισεν αὐτοὺς κυκλόθεν.
23 Καὶ ἔφεραν πολλοὶ δῶρα πρὸς τὸν Κύριον εἰς Ἱερουσαλήμ καὶ πολύτιμα πράγματα πρὸς Ἐζεκίαν τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα· καὶ ἐμεγαλύνθη ἔκτοτε ἐνώπιον πάντων τῶν ἐθνῶν.
24 Κατ᾿ ἐκείνας τὰς ἡμέρας ἠρρώστησεν ὁ Ἐζεκίας ἕως θανάτου· καὶ προσευχήθη εἰς τὸν Κύριον· καὶ ἐπήκουσεν αὐτοῦ καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν σημεῖον.
25 Πλήν δὲν ἀνταπέδωκεν ὁ Ἐζεκίας κατὰ τὴν εἰς αὐτὸν εὐεργεσίαν· διότι ἐπρθη ἡ καρδία αὐτοῦ· ὅθεν ἐπῆλθεν ὀργή ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν καὶ τὴν Ἱερουσαλήμ.
26 Καὶ ἐταπεινώθη ὁ Ἐζεκίας διὰ τὴν ἔπαρσιν τῆς καρδίας αὑτοῦ, αὐτὸς καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ δὲν ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτοὺς ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Ἐζεκίου.
27 Ἀπέκτησε δὲ ὁ Ἐζεκίας πλοῦτον καὶ δόξαν πολλήν σφόδρα· καὶ ἔκαμεν εἰς ἑαυτὸν θησαυροὺς ἀργυρίου καὶ χρυσίου καὶ λίθων πολυτίμων καὶ ἀρωμάτων καὶ ἀσπίδων καὶ παντὸς εἴδους σκευῶν ἐπιθυμητῶν·
28 καὶ ἀποθήκας διὰ τὸ εἰσόδημα τοῦ σίτου καὶ τοῦ οἴνου καὶ τοῦ ἐλαίου· καὶ σταύλους διὰ πᾶν εἶδος κτηνῶν καὶ μάνδρας διὰ ποίμνια.
29 Καὶ ἔκαμεν εἰς ἑαυτὸν πόλεις καὶ ἀπέκτησε πρόβατα καὶ βόας εἰς πλῆθος· διότι ὁ Θεὸς ἔδωκεν εἰς αὐτὸν περιουσίαν πολλήν σφόδρα.
30 Ἔφραξεν ἔτι αὐτὸς ὁ Ἐζεκίας τὴν ἄνω ἔξοδον τῶν ὑδάτων τοῦ Γιών, καὶ διηύθυνεν αὐτὰ κάτω πρὸς δυσμὰς τῆς πόλεως Δαβίδ. Καὶ εὐωδώθη ὁ Ἐζεκίας εἰς πάντα τὰ ἔργα αὑτοῦ.
31 Ἐπὶ τῶν πρέσβεων ὅμως τῶν ἀρχόντων τῆς Βαβυλῶνος, οἵτινες ἔστειλαν πρὸς αὐτὸν διὰ νὰ ἐρευνήσωσι περὶ τοῦ θαύματος τοῦ γενομένου ἐν τῇ γῇ, ὁ Θεὸς ἐγκατέλιπεν αὐτόν, διὰ νὰ δοκιμάσῃ αὐτόν, ὥστε νὰ γνωρίσῃ πάντα τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ.
32 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἐζεκίου καὶ τὰ ἐλέη αὐτοῦ, ἰδού, εἶναι γεγραμμένα ἐν τῇ ὀράσει Ἡσαΐου τοῦ προφήτου, υἱοῦ τοῦ Ἀμώς, ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν βασιλέων Ἰούδα καὶ Ἰσραήλ.
33 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἐζεκίας μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ ὑψηλοτέρῳ τῶν τάφων τῶν υἱῶν Δαβίδ· καὶ πᾶς ὁ Ἰούδας καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ ἔκαμον εἰς αὐτὸν τιμὰς ἐν τῷ θανάτῳ αὐτοῦ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Μανασσῆς ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Δώδεκα ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Μανασσῆς ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσε πεντήκοντα πέντε ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ.
2 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ἐξεδίωξεν ὁ Κύριος ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ·
3 καὶ ἀνῳκοδόμησε τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, τοὺς ὁποίους Ἐζεκίας ὁ πατήρ αὐτοῦ κατέστρεψε, καὶ ἀνήγειρε θυσιαστήρια εἰς τοὺς Βααλείμ, καὶ ἔκαμεν ἄλση καὶ προσεκύνησε πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐλάτρευσεν αὐτά.
4 Καὶ ᾠκοδόμησε θυσιαστήρια ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου, περὶ τοῦ ὁποίου ὁ Κύριος εἶπεν, Ἐν Ἱερουσαλήμ θέλει εἶσθαι τὸ ὄνομά μου εἰς τὸν αἰῶνα.
5 Καὶ ᾠκοδόμησε θυσιαστήρια εἰς πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ ἐντὸς τῶν δύο αὐλῶν τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου.
6 Καὶ αὐτὸς διεβίβασε τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ διὰ τοῦ πυρὸς ἐν τῇ κοιλάδι τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἐννόμ· καὶ προεμάντευε καιροὺς καὶ ἔκαμνεν οἰωνισμοὺς καὶ μαγείας καὶ ἐσύστησεν ἀνταποκριτὰς δαιμονίων καὶ ἐπαοιδούς· πολλὰ πονηρὰ ἔπραξεν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ παροργίσῃ αὐτόν.
7 Καὶ ἔστησε τὸ γλυπτόν, τὴν εἰκόνα τὴν ὁποίαν ἔκαμεν, ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ, περὶ τοῦ ὁποίου ὁ Θεὸς εἶπε πρὸς τὸν Δαβὶδ καὶ πρὸς τὸν Σολομῶντα τὸν υἱὸν αὐτοῦ, Ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ καὶ ἐν Ἰερουσαλήμ, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξα ἀπὸ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ, θέλω θέσει τὸ ὄνομά μου εἰς τὸν αἰῶνα·
8 καὶ δὲν θέλω μετασαλεύσει τὸν πόδα τοῦ Ἰσραήλ ἀπὸ τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν παρέδωκα εἰς τοὺς πατέρας σας· ἐὰν μόνον προσέξωσι νὰ κάμνωσι πάντα ὅσα προσέταξα εἰς αὐτούς, κατὰ πάντα τὸν νόμον καὶ τὰ διατάγματα καὶ τὰς κρίσεις τὰς δοθείσας διὰ τοῦ Μωϋσέως.
9 Καὶ ἐπλάνησεν ὁ Μανασσῆς τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, ὥστε νὰ πράττωσι πονηρότερα παρὰ τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα ὁ Κύριος ἠφάνισεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
10 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μανασσῆν καὶ πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ· πλήν δὲν ἔδωκαν ἀκρόασιν.
11 Διὰ τοῦτο ἔφερε κατ᾿ αὐτῶν ὁ Κύριος τοὺς ἄρχοντας τοῦ στρατεύματος τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας, καὶ ἐπίασαν τὸν Μανασσῆν μεταξὺ τῶν θάμνων καὶ δέσαντες αὐτὸν μὲ ἁλύσεις, ἔφεραν αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα.
12 Καὶ ἐνῷ ἦτο ἐν θλίψει, ἱκέτευσε Κύριον τὸν Θεὸν αὑτοῦ καὶ ἐταπεινώθη σφόδρα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τῶν πατέρων αὑτοῦ,
13 καὶ προσηυχήθη εἰς αὐτόν· τότε ἠλέησεν αὐτὸν καὶ ἐπήκουσε τῆς δεήσεως αὐτοῦ καὶ ἐπανέφερεν αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλήμ, εἰς τὸ βασίλειον αὐτοῦ. Τότε ἐγνώρισεν ὁ Μανασσῆς ὅτι ὁ Κύριος αὐτὸς εἶναι ὁ Θεός.
14 Μετὰ δὲ ταῦτα ᾠκοδόμησε τεῖχος ἔξω τῆς πόλεως Δαβίδ, πρὸς δυσμὰς τοῦ Γιών, ἐν τῇ κοιλάδι, ἕως τῆς εἰσόδου τῆς πύλης τῆς ἰχθυϊκῆς, καὶ περιεκύκλωσε τὸ Ὀφήλ καὶ ὕψωσεν αὐτὸ εἰς μέγα ὕψος, καὶ ἔβαλε πολεμάρχους ἐν πάσαις ταῖς χυρωμέναις πόλεσι τοῦ Ἰούδα.
15 Καὶ ἀφρεσε τοὺς ξένους θεοὺς καὶ τὴν εἰκόνα ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ πάντα τὰ θυσιαστήρια, τὰ ὁποῖα ᾠκοδόμησεν ἐν τῷ ὄρει τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ· καὶ ἔρριψεν αὐτὰ ἔξω τῆς πόλεως.
16 Καὶ ἀνώρθωσε τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου καὶ ἐθυσίασεν ἐπ᾿ αὐτοῦ θυσίας εἰρηνικὰς καὶ εὐχαριστηρίους, καὶ προσέταξε τὸν Ἰούδαν νὰ λατρεύῃ Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ.
17 Ὁ λαὸς ὅμως ἐθυσίαζεν ἔτι ἐπὶ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, πλήν μόνον εἰς Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν.
18 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Μανασσῆ καὶ ἡ προσευχή αὐτοῦ ἡ πρὸς τὸν Θεὸν αὐτοῦ καὶ οἱ λόγοι τῶν βλεπόντων, οἵτινες ἐλάλησαν πρὸς αὐτὸν ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ Ἰσραήλ, ἰδού, εἶναι γεγραμμέναι ἐν τοῖς χρονικοῖς τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.
19 Καὶ ἡ προσευχή αὐτοῦ, καὶ πῶς εἰσηκούσθη, καὶ πᾶσαι αἱ ἁμαρτίαι αὐτοῦ καὶ ἡ ἀποστασία αὐτοῦ καὶ τὰ μέρη, ὅπου ᾠκοδόμησεν ὑψηλοὺς τόπους καὶ ἔστησε τὰ ἄλση καὶ τὰ γλυπτά, πρὶν ταπεινωθῇ, ἰδού, εἶναι γεγραμμένα ἐν τοῖς λόγοις τῶν βλεπόντων.
20 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Μανασσῆς μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἀμὼν ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
21 Εἰκοσιδύο ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἀμὼν ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσε δύο ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ.
22 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καθὼς ἔπραξε Μανασσῆς ὁ πατήρ αὐτοῦ· καὶ ἐθυσίαζεν ὁ Ἀμὼν εἰς πάντα τὰ γλυπτά, τὰ ὁποῖα Μανασσῆς ὁ πατήρ αὐτοῦ ἔκαμε, καὶ ἐλάτρευεν αὐτά·
23 καὶ δὲν ἐταπεινώθη ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καθὼς ἐταπεινώθη Μανασσῆς ὁ πατήρ αὐτοῦ· ἀλλ᾿ αὐτὸς ὁ Ἀμὼν ἠνόμησε μᾶλλον καὶ μᾶλλον.
24 Καὶ συνώμοσαν οἱ δοῦλοι αὐτοῦ κατ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐθανάτωσαν αὐτὸν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ.
25 Ὁ δὲ λαὸς τῆς γῆς ἐθανάτωσε πάντας τοὺς συνομόσαντας κατὰ τοῦ βασιλέως Ἀμών· καὶ ἔκαμεν ὁ λαὸς τῆς γῆς βασιλέα ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἰωσίαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ.
1 Ὀκτὼ ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἰωσίας ὅτε ἐβασίλευσε· καὶ ἐβασίλευσεν ἐν Ἱερουσαλήμ ἔτη τριάκοντα καὶ ἕν.
2 Καὶ ἔπραξε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ περιεπάτησεν ἐν ταῖς ὁδοῖς Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, καὶ δὲν ἐξέκλινε δεξιὰ ἤ ἀριστερά.
3 Καὶ ἐν τῷ ὁγδόῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὑτοῦ, νέος ὤν ἔτι, ἤρχισε νὰ ἐκζητῇ τὸν Θεὸν τοῦ Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· καὶ ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει ἤρχισε νὰ καθαρίζῃ τὸν Ἰούδαν καὶ τὴν Ἱερουσαλήμ ἀπὸ τῶν ὑψηλῶν τόπων καὶ ἀπὸ τῶν ἄλσεων καὶ τῶν γλυπτῶν καὶ τῶν χωνευτῶν.
4 Καὶ κατέστρεψαν ἔμπροσθεν αὐτοῦ τὰ θυσιαστήρια τῶν Βααλείμ· καὶ τὰ εἴδωλα τὰ ὑπεράνω αὐτῶν κατεκρήμνισε· καὶ τὰ ἄλση καὶ τὰ γλυπτὰ καὶ τὰ χωνευτὰ κατεσύντριψε καὶ ἐλέπτυνεν εἰς σκόνην καὶ ἔρριψεν αὐτήν ἐπὶ τὰ μνήματα τῶν θυσιαζόντων εἰς αὐτά.
5 Καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν ἱερέων ἔκαυσεν ἐπὶ τῶν θυσιαστηρίων αὐτῶν καὶ ἐκαθάρισε τὸν Ἰούδαν καὶ τὴν Ἱερουσαλήμ.
6 Καὶ ἔκαμε τὸ αὐτὸ εἰς τὰς πόλεις τοῦ Μανασσῆ καὶ Ἐφραΐμ καὶ Συμεὼν καὶ μέχρι τοῦ Νεφθαλί, κύκλῳ τῶν ἠρημωμένων τόπων αὐτῶν.
7 Καὶ ἀφοῦ κατέστρεψε τὰ θυσιαστήρια καὶ τὰ ἄλση καὶ κατελέπτυνεν εἰς σκόνην τὰ γλυπτὰ καὶ κατέκοψε πάντα τὰ εἴδωλα διὰ πάσης τῆς γῆς τοῦ Ἰσραήλ, ἐπέστρεψεν εἰς Ἱερουσαλήμ.
8 Ἐν δὲ τῷ δεκάτῳ ὀγδόῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὑτοῦ, ἀφοῦ ἐκαθάρισε τὴν γῆν καὶ τὸν ναόν, ἐξαπέστειλε τὸν Σαφὰν υἱὸν τοῦ Ἀζαλίου, καὶ τὸν Μαασίαν τὸν ἄρχοντα τῆς πόλεως, καὶ τὸν Ἰωὰχ υἱὸν τοῦ Ἰωάχαζ τὸν ὑπομνηματογράφον, διὰ νὰ ἐπισκευάσωσι τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ.
9 Καὶ ἐλθόντες πρὸς Χελκίαν τὸν ἱερέα τὸν μέγαν, παρέδωκαν τὸ ἀργύριον τὸ εἰσαχθὲν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, τὸ ὁποῖον οἱ Λευΐται οἱ φυλάττοντες τὰς θύρας ἐσύναξαν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Μανασσῆ καὶ Ἐφραΐμ καὶ ἐκ παντὸς τοῦ ἐπιλοίπου τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἐκ παντὸς τοῦ Ἰούδα καὶ Βενιαμίν· καὶ ἐπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλήμ.
10 Καὶ ἔδωκαν αὐτὰ εἰς τὴν χεῖρα τῶν ποιούντων τὰ ἔργα, τῶν ἐπιστατούντων ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου· οἱ δὲ ποιοῦντες τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα εἰργάζοντο ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου, παρέδωκαν αὐτὸ διὰ νὰ ἐπισκευάσωσι καὶ νὰ ἐπιδιορθώσωσι τὸν οἶκον·
11 εἰς τοὺς τέκτονας καὶ οἰκοδόμους ἔδωκαν αὐτό, διὰ ν᾿ ἀγοράσωσι λίθους πελεκητοὺς καὶ ξύλα διὰ δοκούς, καὶ διὰ νὰ στεγάσωσι τοὺς οἴκους τοὺς ὁποίους κατέστρεψαν οἱ βασιλεῖς τοῦ Ἰούδα.
12 Καὶ εἰργάζοντο οἱ ἄνδρες τὸ ἔργον ἐν πίστει· ἐπιτηρηταὶ δὲ ἐπ᾿ αὐτῶν ἦσαν Ἰαὰθ καὶ Ὀβαδίας, οἱ Λευΐται, ἐκ τῶν υἱῶν Μεραρί· καὶ Ζαχαρίας καὶ Μεσουλλάμ, ἐκ τῶν υἱῶν τῶν Κααθιτῶν, διὰ νὰ κατεπείγωσι τὸ ἔργον· καὶ ἐκ τῶν Λευϊτῶν πάντες οἱ ἐπιστήμονες μουσικῶν ὀργάνων.
13 Ἦσαν ἔτι ἐπὶ τῶν ἀχθοφόρων καὶ ἐργοδιῶκται πάντων τῶν ἐργαζομένων, καθ᾿ ὁποιανδήποτε ὑπηρεσίαν· καὶ ἐκ τῶν Λευϊτῶν ἦσαν γραμματεῖς καὶ ἐπιστάται καὶ θυρωροί.
14 Καὶ ἐνῷ ἐξέφερον τὸ ἀργύριον τὸ εἰσαχθὲν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, εὕρηκε Χελκίας ὁ ἱερεὺς τὸ βιβλίον τοῦ νόμου τοῦ Κυρίου, τοῦ δοθέντος διὰ χειρὸς τοῦ Μωϋσέως.
15 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Χελκίας καὶ εἶπε πρὸς Σαφὰν τὸν γραμματέα, Εὕρηκα βιβλίον τοῦ νόμου ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου. Καὶ ἔδωκεν ὁ Χελκίας τὸ βιβλίον εἰς τὸν Σαφάν.
16 Καὶ ὁ Σαφὰν ἔφερε τὸ βιβλίον πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ἔπειτα ἔδωκε λόγον εἰς τὸν βασιλέα, λέγων, Οἱ δοῦλοί σου κάμνουσι πᾶν τὸ διορισθὲν εἰς αὐτούς·
17 καὶ ἠρίθμησαν τὸ ἀργύριον τὸ εὐρεθὲν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου, καὶ παρέδωκαν αὐτὸ εἰς τὴν χεῖρα τῶν ἐπιστατῶν καὶ εἰς τὴν χεῖρα τῶν ποιούντων τὰ ἔργα.
18 Καὶ ἀπήγγειλε Σαφὰν ὁ γραμματεύς πρὸς τὸν βασιλέα, λέγων, Χελκίας ἱερεὺς ἔδωκεν εἰς ἐμὲ βιβλίον. Καὶ ἀνέγνωσεν αὐτὸ ὁ Σαφὰν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
19 Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς τοὺς λόγους τοῦ νόμου, διέσχισε τὰ ἱμάτια αὑτοῦ.
20 Καὶ προσέταξεν ὁ βασιλεὺς Χελκίαν καὶ Ἀχικὰμ τὸν υἱὸν τοῦ Σαφὰν καὶ Ἀβδὼν τὸν υἱὸν τοῦ Μιχαία καὶ Σαφὰν τὸν γραμματέα καὶ Ἀσαΐαν τὸν δοῦλον τοῦ βασιλέως, λέγων,
21 Ὑπάγετε, ἐρωτήσατε τὸν Κύριον περὶ ἐμοῦ καὶ περὶ τῶν ἐναπολειφθέντων ἐν τῷ Ἰσραήλ καὶ ἐν τῷ Ἰούδᾳ, περὶ τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τοῦ εὑρεθέντος· διότι μεγάλη εἶναι ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου ἥτις ἐξεχύθη ἐφ᾿ ἡμᾶς, ἐπειδή οἱ πατέρες ἡμῶν δὲν ἐφύλαξαν τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ πράξωσι κατὰ πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ.
22 Τότε ὑπῆγεν ὁ Χελκίας καὶ οἱ παρὰ τοῦ βασιλέως πρὸς Ολδαν τὴν προφήτισσαν, τὴν γυναῖκα τοῦ Σαλλοὺμ υἱοῦ τοῦ Τικβά, υἱοῦ τοῦ Ἀσρά, τοῦ ἱματιοφύλακος, κατῴκει δὲ αὕτη ἐν Ἱερουσαλήμ, κατὰ τὸ Μισνέ· καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτήν κατὰ ταῦτα.
23 Ἡ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς· Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Εἴπατε πρὸς τὸν ἄνθρωπον ὅστις σᾶς ἀπέστειλε πρὸς ἐμέ,
24 Οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, ἐγὼ ἐπιφέρω κακὰ ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐπὶ τοὺς κατοίκους αὐτοῦ, πάσας τὰς κατάρας τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ βιβλίῳ, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰούδα·
25 ἐπειδή μὲ ἐγκατέλιπον καὶ ἐθυμίασαν εἰς ἄλλους θεούς, διὰ νὰ μὲ παροργίσωσι διὰ πάντα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὑτῶν· διὰ τοῦτο θέλει ἐκχυθῆ ὁ θυμὸς μου ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον καὶ δὲν θέλει σβεσθῆ.
26 Πρὸς δὲ τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, ὅστις σᾶς ἀπέστειλε διὰ νὰ ἐρωτήσητε τὸν Κύριον, οὕτω θέλετε εἰπεῖ πρὸς αὐτόν· Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, περὶ τῶν λόγων τοὺς ὁποίους ἤκουσας·
27 ἐπειδή ἡ καρδία σου ἠπαλύνθη, καὶ ἐταπεινώθης ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὅτε ἤκουσας τοὺς λόγους αὐτοῦ ἐναντίον τοῦ τόπου τούτου καὶ ἐναντίον τῶν κατοίκων αὐτοῦ, καὶ ἐταπεινώθης ἐνώπιόν μου καὶ διέσχισας τὰ ἱμάτιά σου καὶ ἔκλαυσας ἐνώπιόν μου, διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ ἐπήκουσα, λέγει Κύριος·
28 ἰδού, ἐγὼ θέλω σὲ συνάξει εἰς τοὺς πατέρας σου, καὶ θέλεις συναχθῆ εἰς τὸν τάφον σου ἐν εἰρήνῃ, καὶ δὲν θέλουσιν ἰδεῖ οἱ ὀφθαλμοὶ σου πάντα τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἐπιφέρω ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐπὶ τοὺς κατοίκους αὐτοῦ. Καὶ ἔφεραν ἀπόκρισιν πρὸς τὸν βασιλέα.
29 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καὶ συνήγαγε πάντας τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ.
30 Καὶ ἀνέβη ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες Ἰούδα καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευΐται καὶ πᾶς ὁ λαός, ἀπὸ μεγάλου ἕως μικροῦ· καὶ ἀνέγνωσεν εἰς ἐπήκοον αὐτῶν πάντας τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου τῆς διαθήκης, τοῦ εὑρεθέντος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου.
31 Καὶ σταθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τοῦ τόπου αὑτοῦ, ἔκαμε τὴν διαθήκην ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, νὰ περιπατῇ κατόπιν τοῦ Κυρίου καὶ νὰ φυλάττῃ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ καὶ τὰ διατάγματα αὐτοῦ ἐξ ὅλης αὑτοῦ τῆς καρδίας καὶ ἐξ ὅλης αὑτοῦ τῆς ψυχῆς, ὥστε νὰ ἐκτελῇ τοὺς λόγους τῆς διαθήκης τοὺς γεγραμμένους ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ.
32 Καὶ ἔκαμε πάντας τοὺς εὑρεθέντας ἐν Ἱερουσαλήμ καὶ τὸν Βενιαμὶν νὰ σταθῶσιν ἐν τούτῳ. Καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ ἔκαμον κατὰ τὴν διαθήκην τοῦ Θεοῦ, τοῦ Θεοῦ τῶν πατέρων αὑτῶν.
33 Καὶ ἀφρεσεν ὁ Ἰωσίας πάντα τὰ βδελύγματα ἐκ πάντων τῶν τόπων τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ ἔκαμε πάντας τοὺς εὑρεθέντας ἐν τῷ Ἰσραήλ νὰ λατρεύωσι Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν· κατὰ πάσας τὰς ἡμέρας αὐτοῦ δὲν ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ ὄπισθεν Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν πατέρων αὑτῶν.
1 Ὁ Ἰωσίας ἔκαμεν ἔτι πάσχα πρὸς τὸν Κύριον ἐν Ἱερουσαλήμ· καὶ ἐθυσίασαν τὸ πάσχα τὴν δεκάτην τετάρτην τοῦ πρώτου μηνός.
2 Καὶ ἔστησε τοὺς ἱερεῖς εἰς τὰς φυλακὰς αὐτῶν καὶ ἐνίσχυσεν αὐτοὺς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου·
3 καὶ εἶπε πρὸς τοὺς Λευΐτας τοὺς διδάσκοντας πάντα τὸν Ἰσραήλ, τοὺς καθιερωμένους εἰς τὸν Κύριον, Θέσατε τὴν κιβωτὸν τὴν ἁγίαν ἐν τῷ οἴκῳ, τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησε Σολομὼν ὁ υἱὸς Δαβὶδ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ· δὲν θέλετε βαστάζει πλέον αὐτήν ἐπ᾿ ὤμων· δουλεύετε τώρα Κύριον τὸν Θεὸν σας καὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ τὸν Ἰσραήλ·
4 καὶ ἑτοιμάσθητε κατὰ τοὺς οἴκους τῶν πατριῶν σας, κατὰ τὰς διαιρέσεις σας, κατὰ τὸ γεγραμμένον Δαβὶδ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, καὶ κατὰ τὸ γεγραμμένον Σολομῶντος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ.
5 Καὶ στῆτε ἐν τῷ ἁγιαστηρίῳ κατὰ τὰς διαιρέσεις τῶν οἴκων τῶν πατριῶν ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν σας τῶν υἱῶν τοῦ λαοῦ, καὶ κατὰ τὴν διαίρεσιν τῶν οἴκων τῶν πατριῶν τῶν Λευϊτῶν.
6 Καὶ θυσιάσατε τὸ πάσχα καὶ ἁγιάσθητε καὶ ἑτοιμάσατε αὐτὸ εἰς τοὺς ἀδελφοὺς σας, διὰ νὰ κάμωσι κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν δοθέντα διὰ χειρὸς τοῦ Μωϋσέως.
7 Καὶ προσέφερεν ὁ Ἰωσίας εἰς τὸν λαὸν πρόβατα, ἀρνία καὶ ἐρίφια αἰγῶν, τὰ πάντα διὰ θυσίας τοῦ πάσχα, διὰ πάντας τοὺς παρευρεθέντας, τριάκοντα χιλιάδας τὸν ἀριθμόν, καὶ τρισχιλίους βόας· ταῦτα ἦσαν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων τοῦ βασιλέως.
8 Καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ προσέφεραν αὐτοπροαιρέτως εἰς τὸν λαόν, εἰς τοὺς ἱερεῖς, καὶ εἰς τοὺς Λευΐτας. Ὁ Χελκίας καὶ ὁ Ζαχαρίας καὶ ὁ Ἰεχιήλ, οἱ ἄρχοντες τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ ἔδωκαν εἰς τοὺς ἱερεῖς, διὰ τὰς θυσίας τοῦ πάσχα, δισχίλια καὶ ἑξακόσια ἀρνία καὶ ἐρίφια, καὶ τριακοσίους βόας.
9 Καὶ ὁ Χωνανίας καὶ Σεμαΐας καὶ Ναθανιήλ, οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ Ἀσαβίας καὶ Ἰεϊήλ καὶ Ἰωζαβάδ, ἄρχοντες τῶν Λευϊτῶν, προσέφεραν εἰς τοὺς Λευΐτας, διὰ θυσίας τοῦ πάσχα, πεντακισχίλια ἀρνία καὶ ἐρίφια καὶ πεντακοσίους βόας.
10 Καὶ ἡτοιμάσθη ἡ ὑπηρεσία, καὶ οἱ ἱερεῖς ἐστάθησαν ἐν τῷ τόπῳ αὑτῶν καὶ οἱ Λευΐται εἰς τὰς διαιρέσεις αὑτῶν, κατὰ τὴν προσταγήν τοῦ βασιλέως.
11 Καὶ ἐθυσίασαν τὸ πάσχα καὶ ἐρράντισαν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα ἐκ τῆς χειρὸς αὑτῶν, καὶ οἱ Λευΐται ἐξέδειραν τὰ θύματα.
12 Καὶ διρεσαν τὰ ὁλοκαυτώματα, διὰ νὰ δώσωσιν αὐτὰ κατὰ τὰς διαιρέσεις τῶν οἴκων τῶν πατριῶν τοῦ λαοῦ, διὰ νὰ προσφέρωσιν εἰς τὸν Κύριον, κατὰ τὸ γεγραμμένον ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ Μωϋσέως· καὶ ὡσαύτως περὶ τῶν βοῶν.
13 Καὶ ἔψησαν τὸ πάσχα ἐν πυρί, κατὰ τὸ διατεταγμένον· τὰ δὲ ἅγια ἔψησαν εἰς χύτρας καὶ εἰς λέβητας καὶ εἰς κακάβια, καὶ διεμοίρασαν ταχέως μεταξὺ παντὸς τοῦ λαοῦ.
14 Καὶ ἔπειτα ἡτοίμασαν εἰς ἑαυτοὺς καὶ εἰς τοὺς ἱερεῖς· διότι οἱ ἱερεῖς οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν κατεγίνοντο εἰς τὸ νὰ προσφέρωσι τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ στέατα μέχρι νυκτός· διὰ τοῦτο οἱ Λευΐται ἡτοίμασαν εἰς ἑαυτοὺς καὶ εἰς τοὺς ἱερεῖς τοὺς υἱοὺς Ἀαρών.
15 Καὶ οἱ ψαλτῳδοὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀσὰφ ἦσαν ἐν τῷ τόπῳ αὑτῶν, κατὰ τὴν διαταγήν τοῦ Δαβὶδ καὶ τοῦ Ἀσὰφ καὶ τοῦ Αἰμὰν καὶ τοῦ Ἰεδουθούν, τοῦ βλέποντος τοῦ βασιλέως, καὶ οἱ πυλωροὶ ἐφύλαττον ἐν ἑκάστῃ πύλῃ· δὲν ἦτο χρεία νὰ ἀπομακρυνθῶσιν ἀπὸ τῆς ὑπηρεσίας αὑτῶν· διότι οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν οἱ Λευΐται ἡτοίμασαν δι᾿ αὐτούς.
16 Καὶ ἡτοιμάσθη πᾶσα ἡ ὑπηρεσία τοῦ Κυρίου τὴν αὐτήν ἡμέραν, διὰ νὰ κάμωσι τὸ πάσχα καὶ νὰ προσφέρωσιν ὁλοκαυτώματα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ Κυρίου, κατὰ τὴν προσταγήν τοῦ βασιλέως Ἰωσία.
17 Καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ οἱ παρευρεθέντες ἔκαμον τὸ πάσχα ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ τὴν ἑορτήν τῶν ἀζύμων ἑπτὰ ἡμέρας.
18 Καὶ δὲν ἔγεινε πάσχα ὡς ἐκεῖνο ἐν τῷ Ἰσραήλ, ἀπὸ τῶν ἡμερῶν Σαμουήλ τοῦ προφήτου· οὐδὲ ἔκαμον πάντες οἱ βασιλεῖς τοῦ Ἰσραήλ ὡς τὸ πάσχα, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ Ἰωσίας καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευΐται καὶ πᾶς ὁ Ἰούδας καὶ ὁ Ἰσραήλ οἱ παρευρεθέντες, καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ.
19 Ἐν τῷ δεκάτῳ ὀγδόῳ ἔτει τῆς βασιλείας τοῦ Ἰωσία ἔγεινε τὸ πάσχα τοῦτο.
20 Μετὰ δὲ ταῦτα πάντα, ἀφοῦ ὁ Ἰωσίας ἡτοίμασε τὸν οἶκον, ἀνέβη Νεχαὼ ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου διὰ νὰ πολεμήσῃ ἐν Χαρκεμὶς ἐπὶ τὸν Εὐφράτην· καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰωσίας ἐναντίον αὐτοῦ.
21 Ἀπέστειλε δὲ μηνυτὰς πρὸς αὐτόν, λέγων, Τί εἶναι μεταξὺ ἐμοῦ καὶ σοῦ, βασιλεῦ τοῦ Ἰούδα; δὲν ἔρχομαι σήμερον ἐναντίον σοῦ, ἀλλ᾿ ἐναντίον τοῦ οἴκου, μὲ τὸν ὁποῖον ἔχω πόλεμον· καὶ ὁ Θεὸς προσέταξεν εἰς ἐμὲ νὰ σπεύσω· ἄπεχε ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, ὅστις εἶναι μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ νὰ μή σὲ ἐξολοθρεύσῃ.
22 Πλήν ὁ Ἰωσίας δὲν ἀπέστρεψε τὸ πρόσωπον αὑτοῦ ἀπ᾿ αὐτοῦ· ἀλλὰ μετεσχηματίσθη, διὰ νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον αὐτοῦ, καὶ δὲν εἰσήκουσεν εἰς τοὺς λόγους τοῦ Νεχαώ, τοὺς ἐκ στόματος τοῦ Θεοῦ, καὶ ἦλθε νὰ πολεμήσῃ ἐν τῇ κοιλάδι Μεγιδδώ.
23 Καὶ ἐτόξευσαν οἱ τοξόται ἐπὶ τὸν βασιλέα Ἰωσίαν· καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ, Ἐκβάλετέ με ἔξω, διότι ἐπληγώθην βαρέως.
24 Καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ἐκ τῆς ἁμάξης, καὶ ἐπεβίβασαν αὐτὸν εἰς τὴν δευτέραν αὐτοῦ ἅμαξαν· καὶ ἔφεραν αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ ἀπέθανε· καὶ ἐτάφη ἐν τοῖς τάφοις τῶν πατέρων αὑτοῦ. Καὶ πᾶς ὁ Ἰούδας καὶ ἡ Ἱερουσαλήμ ἐπένθησαν ἐπὶ τὸν Ἰωσίαν.
25 Καὶ ἐθρήνησεν ὁ Ἱερεμίας διὰ τὸν Ἰωσίαν· καὶ πάντες οἱ ψάλται καὶ αἱ ψάλτριαι ἀναφέρουσιν ἕως τῆς σήμερον εἰς τοὺς θρήνους αὑτῶν τὸν Ἰωσίαν, καὶ ἔκαμον αὐτοὺς νόμιμον ἐν τῷ Ἰσραήλ· καὶ ἰδού, εἶναι γεγραμμένοι ἐν τοῖς Θρήνοις.
26 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἰωσία καὶ τὰ ἐλέη αὐτοῦ, κατὰ τὸ γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ τοῦ Κυρίου,
27 καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ, τὰ πρῶτα καὶ τὰ ἔσχατα, ἰδού, εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ καὶ τοῦ Ἰούδα.
1 Καὶ ἔλαβεν ὁ λαὸς τῆς γῆς τὸν Ἰωάχαζ, υἱὸν τοῦ Ἰωσία, καὶ ἔκαμον αὐτὸν βασιλέα ἐν Ἱερουσαλήμ, ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
2 Εἰκοσιτριῶν ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἰωάχαζ ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσε τρεῖς μῆνας ἐν Ἱερουσαλήμ.
3 Καθρεσε δὲ αὐτὸν ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ κατεδίκασε τὴν γῆν εἰς πρόστιμον ἑκατὸν ταλάντων ἀργυρίου καὶ ἑνὸς ταλάντου χρυσίου.
4 Καὶ ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου τὸν Ἐλιακεὶμ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ βασιλέα ἐπὶ Ἰούδαν καὶ Ἱερουσαλήμ, καὶ μετήλλαξε τὸ ὄνομα αὐτοῦ εἰς Ἰωακείμ· τὸν δὲ Ἰωάχαζ, τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἔλαβεν ὁ Νεχαὼ καὶ ἔφερεν αὐτὸν εἰς Αἴγυπτον.
5 Εἰκοσιπέντε ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἰωακεὶμ ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσεν ἕνδεκα ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ.
6 Ἀνέβη ἐναντίον αὐτοῦ Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος, καὶ ἔδεσεν αὐτὸν μὲ ἁλύσεις, διὰ νὰ φέρῃ αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα.
7 Καὶ ἐκ τῶν σκευῶν τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου ἔφερεν ὁ Ναβουχοδονόσορ εἰς Βαβυλῶνα καὶ ἔθεσεν αὐτὰ ἐν τῷ ναῷ αὑτοῦ ἐν Βαβυλῶνι.
8 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἰωακεὶμ καὶ τὰ βδελύγματα αὐτοῦ ὅσα ἔκαμε, καὶ ὅσα εὑρέθησαν ἐν αὐτῷ, ἰδού, εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ καὶ τοῦ Ἰούδα· καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἰωαχεὶν ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
9 Δέκα ὀκτὼ ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἰωαχεὶν ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσε τρεῖς μῆνας καὶ δέκα ἡμέρας ἐν Ἱερουσαλήμ· καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον Κυρίου.
10 Ἐν τῷ τέλει δὲ τοῦ ἐνιαυτοῦ ἀποστείλας ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ, ἔφερεν αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα, μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν σκευῶν τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου· καὶ ἔκαμε Σεδεκίαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ βασιλέα ἐπὶ τὸν Ἰούδαν καὶ Ἱερουσαλήμ.
11 Ἑνὸς καὶ εἴκοσι ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Σεδεκίας ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσεν ἕνδεκα ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ.
12 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ· δὲν ἐταπεινώθη ἐνώπιον Ἱερεμίου τοῦ προφήτου, λαλοῦντος ἐκ στόματος τοῦ Κυρίου.
13 Καὶ ἔτι ἀπεστάτησεν ἐναντίον τοῦ βασιλέως Ναβουχοδονόσορ, ὅστις ὥρκισεν αὐτὸν εἰς τὸν Θεόν· καὶ ἐσκλήρυνε τὸν τράχηλον αὑτοῦ καὶ ἐπεισμάτωσε τὴν καρδίαν αὑτοῦ, ὥστε νὰ μή ἐπιστρέψῃ εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ.
14 Πάντες προσέτι οἱ πρῶτοι τῶν ἱερέων καὶ ὁ λαὸς ἠθέτησαν καθ ὑπερβολήν κατὰ πάντα τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν καὶ ἐμίαναν τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἡγίασεν ἐν Ἱερουσαλήμ.
15 Καὶ παρήγγειλεν εἰς αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων αὐτῶν διὰ χειρὸς τῶν ἀπεσταλμένων αὑτοῦ, ἐγειρόμενος πρωΐ καὶ ἐξαποστέλλων· διότι ἐφείδετο τοῦ λαοῦ αὑτοῦ καὶ τοῦ κατοικητηρίου αὑτοῦ.
16 Ἀλλ᾿ αὐτοὶ ἐχλεύαζον τοὺς ἀπεσταλμένους τοῦ Θεοῦ καὶ κατεφρόνουν τοὺς λόγους αὐτοῦ καὶ ἔσκωπτον τοὺς προφήτας αὐτοῦ, ἑωσοῦ ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου ἀνέβη κατὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ὥστε δὲν ἦτο θεραπεία·
17 διὰ τοῦτο ἔφερεν ἐπ᾿ αὐτοὺς τὸν βασιλέα τῶν Χαλδαίων, καὶ ἐθανάτωσε τοὺς νεανίσκους αὐτῶν ἐν μαχαίρᾳ ἐντὸς τοῦ οἴκου τοῦ ἁγιαστηρίου αὐτῶν, καὶ δὲν ἐφείσθη νέου ἤ παρθένου, γέροντος ἤ κεκυφότος· πάντας παρέδωκεν εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ.
18 Καὶ πάντα τὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ, μεγάλα καὶ μικρά, καὶ τοὺς θησαυροὺς τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς θησαυροὺς τοῦ βασιλέως καὶ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ, τὰ πάντα ἔφερεν εἰς Βαβυλῶνα.
19 Καὶ κατέκαυσαν τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ καὶ κατέσκαψαν τὸ τεῖχος τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ πάντα τὰ παλάτια αὐτῆς κατέκαυσαν ἐν πυρί, καὶ πάντα τὰ πολύτιμα σκεύη αὐτῆς ἠφάνισαν·
20 Καὶ τοὺς ἐκφυγόντας τὴν μάχαιραν μετῴκισεν εἰς Βαβυλῶνα, ὅπου ἦσαν δοῦλοι εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, μέχρι τοῦ καιροῦ τῆς βασιλείας τῶν Περσῶν·
21 διὰ νὰ πληρωθῇ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ὁ διὰ στόματος Ἱερεμίου, ἑωσοῦ ἡ γῆ χαρῇ τὰ σάββατα αὑτῆς· διότι πάντα τὸν καιρὸν τῆς ἐρημώσεως αὑτῆς ἐφύλαττε σάββατον, ἑωσοῦ συμπληρωθῶσιν ἑβδομήκοντα ἔτη.
22 Ἐν δὲ τῷ πρώτῳ ἔτει Κύρου τοῦ βασιλέως τῆς Περσίας, διὰ νὰ πληρωθῇ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ὁ διὰ στόματος Ἱερεμίου, διήγειρεν ὁ Κύριος τὸ πνεῦμα τοῦ Κύρου βασιλέως τῆς Περσίας, καὶ διεκήρυξε διὰ παντὸς τοῦ βασιλείου αὑτοῦ, καὶ μάλιστα ἐγγράφως, λέγων,
23 Οὕτω λέγει Κῦρος ὁ βασιλεὺς τῆς Περσίας· πάντα τὰ βασίλεια τῆς γῆς ἔδωκεν εἰς ἐμὲ Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ· καὶ αὐτὸς προσέταξεν εἰς ἐμὲ νὰ οἰκοδομήσω εἰς αὐτὸν οἶκον ἐν Ἱερουσαλήμ, ἥτις εἶναι ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ· τίς ἐξ ὑμῶν εἶναι ἐκ παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ; Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ ἔστω μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἄς ἀναβῇ.