1 Μετὰ δὲ τὸν θάνατον τοῦ Ἀχαάβ, ἐπανεστάτησεν ὁ Μωὰβ ἐναντίον τοῦ Ἰσραήλ.
2 Καὶ ἔπεσεν ὁ Ὀχοζίας διὰ τοῦ δρυφράκτου τοῦ ὑπερῴου αὑτοῦ, τὸ ὁποῖον ἦτο ἐν Σαμαρείᾳ, καὶ ἠρρώστησε· καὶ ἀπέστειλε μηνυτάς, εἰπὼν πρὸς αὐτούς, Ὑπάγετε, ἐρωτήσατε τὸν Βέελ-ζεβούλ, τὸν θεὸν τῆς Ἀκκαρών, ἄν ἔχω νὰ ἀναλάβω ἀπὸ τῆς ἀρρωστίας ταύτης.
3 Ἀλλ᾿ ὁ ἄγγελος Κυρίου εἶπε πρὸς Ἠλίαν τὸν Θεσβίτην, Σηκώθητι, ἀνάβα εἰς συνάντησιν τῶν μηνυτῶν τοῦ βασιλέως τῆς Σαμαρείας καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Ἐπειδή δὲν εἶναι Θεὸς ἐν τῷ Ἰσραήλ, διὰ τοῦτο ὑπάγετε νὰ ἐρωτήσητε τὸν Βέελ-ζεβούλ, τὸν θεὸν τῆς Ἀκκαρών;
4 Τώρα λοιπὸν οὕτω λέγει ὁ Κύριος· Δὲν θέλεις καταβῆ ἀπὸ τῆς κλίνης, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνέβης, ἀλλ᾿ ἐξάπαντος θέλεις ἀποθάνει. Καὶ ἀνεχώρησεν ὁ Ἠλίας.
5 Καὶ ἐπέστρεψαν οἱ μηνυταὶ πρὸς αὐτόν· ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Διὰ τί ἐπεστρέψατε;
6 Καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Ἄνθρωπός τις ἀνέβη εἰς συνάντησιν ἡμῶν καὶ εἶπε πρὸς ἡμᾶς, Ὑπάγετε, ἐπιστρέψατε πρὸς τὸν βασιλέα, ὅστις σᾶς ἀπέστειλε, καὶ εἴπατε πρὸς αὐτόν, οὕτω λέγει Κύριος· Ἐπειδή δὲν εἶναι Θεὸς ἐν τῷ Ἰσραήλ, διὰ τοῦτο στέλλεις νὰ ἐρωτήσῃς τὸν Βέελ-ζεβούλ, τὸν θεὸν τῆς Ἀκκαρών; δὲν θέλεις λοιπὸν καταβῆ ἀπὸ τῆς κλίνης, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνέβης, ἀλλ᾿ ἐξάπαντος θέλεις ἀποθάνει.
7 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ὁποία ἦτο ἡ μορφή τοῦ ἀνθρώπου, ὅστις ἀνέβη εἰς συνάντησίν σας καὶ ἐλάλησε πρὸς ἐσᾶς τοὺς λόγους τούτους;
8 Καὶ ἀπεκρίθησαν πρὸς αὐτόν, Ἄνθρωπος δασύτριχος καὶ περιεζωσμένος τὴν ὀσφὺν αὑτοῦ μὲ ζώνην δερματίνην. Καὶ εἶπεν, Ἠλίας ὁ Θεσβίτης εἶναι.
9 Τότε ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς πρὸς αὐτὸν πεντηκόνταρχον μετὰ τῶν πεντήκοντα αὐτοῦ. Καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτόν· καὶ ἰδού, ἐκάθητο ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ὁ βασιλεὺς εἶπε, Κατάβα.
10 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἠλίας εἶπε πρὸς τὸν πεντηκόνταρχον, Ἐὰν ἐγὼ ἦμαι ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ἄς καταβῇ πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἄς καταφάγῃ σὲ καὶ τοὺς πεντήκοντά σου. Καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ.
11 Καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν πάλιν ἄλλον πεντηκόνταρχον μετὰ τῶν πεντήκοντα αὐτοῦ. Καὶ ἐλάλησε καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, οὕτω λέγει ὁ βασιλεύς· Ταχέως κατάβα.
12 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἠλίας εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἐὰν ἐγὼ ἦμαι ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ἄς καταβῇ πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἄς καταφάγῃ σὲ καὶ τοὺς πεντήκοντά σου. Καὶ κατέβη πῦρ Θεοῦ ἐξ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ.
13 Καὶ πάλιν ἀπέστειλε τρίτον πεντηκόνταρχον μετὰ τῶν πεντήκοντα αὐτοῦ. Καὶ ἀναβὰς ὁ τρίτος πεντηκόνταρχος ἦλθε καὶ ἐγονάτισεν ἔμπροσθεν τοῦ Ἠλία καὶ παρεκάλεσεν αὐτὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ἄς σταθῇ, δέομαι, ἀξιοτίμητος εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου ζωή μου καὶ ἡ ζωή τῶν δούλων σου τούτων τῶν πεντήκοντα·
14 ἰδού, κατέβη πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ κατέκαυσε τοὺς δύο πρώτους πεντηκοντάρχους μετὰ τῶν πεντήκοντα αὐτῶν· ἄς σταθῇ λοιπὸν ἡ ζωή μου ἀξιοτίμητος εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου.
15 Καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ἠλίαν, Κατάβα μετ᾿ αὐτοῦ· μή φοβηθῇς ἀπ᾿ αὐτοῦ. Καὶ ἐσηκώθη καὶ κατέβη μετ᾿ αὐτοῦ πρὸς τὸν βασιλέα.
16 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἐπειδή ἀπέστειλας μηνυτὰς νὰ ἐρωτήσωσι τὸν Βέελ-ζεβούλ, τὸν θεὸν τῆς Ἀκκαρών, ὡς ἐὰν δὲν ἦτο Θεὸς ἐν τῷ Ἰσραήλ διὰ νὰ ζητήσῃς τὸν λόγον αὐτοῦ, διὰ τοῦτο δὲν θέλεις καταβῆ ἀπὸ τῆς κλίνης, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνέβης, ἀλλ᾿ ἐξάπαντος θέλεις ἀποθάνει.
17 Καὶ ἀπέθανε κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησεν ὁ Ἠλίας· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ ὁ Ἰωράμ, ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει τοῦ Ἰωράμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσαφάτ, βασιλέως τοῦ Ἰούδα· ἐπειδή δὲν εἶχεν υἱόν.
18 Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Ὀχοζίου, ὅσας ἔκαμε, δὲν εἶναι γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ;
1 Ὅτε δὲ ἔμελλεν ὁ Κύριος νὰ ἀναβιβάσῃ τὸν Ἠλίαν εἰς τὸν οὐρανὸν μὲ ἀνεμοστρόβιλον, ἀνεχώρησεν ὁ Ἠλίας μετὰ τοῦ Ἐλισσαιὲ ἀπὸ Γαλγάλων.
2 Καὶ εἶπεν ὁ Ἠλίας πρὸς τὸν Ἐλισσαιέ, Κάθου ἐνταῦθα, παρακαλῶ· διότι ὁ Κύριος μὲ ἀπέστειλεν ἕως Βαιθήλ. Καὶ εἶπεν ὁ Ἐλισσαιέ, Ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, δὲν θέλω σὲ ἀφήσει. Καὶ κατέβησαν εἰς Βαιθήλ.
3 Καὶ ἐξῆλθον οἱ υἱοὶ τῶν προφητῶν οἱ ἐν Βαιθήλ πρὸς τὸν Ἐλισσαιὲ καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Ἐξεύρεις ὅτι ὁ Κύριος σήμερον λαμβάνει τὸν κύριόν σου ἐπάνωθεν τῆς κεφαλῆς σου; Καὶ εἶπε, Καὶ ἐγὼ ἐξεύρω τοῦτο· σιωπᾶτε.
4 Καὶ εἶπεν ὁ Ἠλίας πρὸς αὐτόν, Ἐλισσαιέ, κάθου ἐνταῦθα, παρακαλῶ· διότι ὁ Κύριος μὲ ἀπέστειλεν εἰς Ἱεριχώ. Ὁ δὲ εἶπε, Ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, δὲν θέλω σὲ ἀφήσει. Καὶ ἦλθον εἰς Ἱεριχώ.
5 Καὶ προσῆλθον οἱ υἱοὶ τῶν προφητῶν οἱ ἐν Ἱεριχὼ πρὸς τὸν Ἐλισσαιέ καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Ἐξεύρεις ὅτι ὁ Κύριος σήμερον λαμβάνει τὸν κύριόν σου ἐπάνωθεν τῆς κεφαλῆς σου; Καὶ εἶπε, Καὶ ἐγὼ ἐξεύρω τοῦτο· σιωπᾶτε.
6 Καὶ εἶπεν ὁ Ἠλίας πρὸς αὐτόν, Κάθου ἐνταῦθα, παρακαλῶ· διότι ὁ Κύριος μὲ ἀπέστειλεν εἰς τὸν Ἰορδάνην. Ὁ δὲ εἶπε, Ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, δέν θέλω σὲ ἀφήσει. Καὶ ὑπῆγαν ἀμφότεροι.
7 Καὶ ὑπῆγαν πεντήκοντα ἄνδρες ἐκ τῶν υἱῶν τῶν προφητῶν, καὶ ἐστάθησαν ἀπέναντι μακρόθεν· ἐκεῖνοι δὲ οἱ δύο ἐστάθησαν ἐπὶ τοῦ Ἰορδάνου.
8 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἠλίας τὴν μηλωτήν αὑτοῦ καὶ ἐδίπλωσεν αὐτήν καὶ ἐκτύπησε τὰ ὕδατα, καὶ διηρέθησαν ἔνθεν καὶ ἔνθεν, καὶ διέβησαν ἀμφότεροι διὰ ξηρᾶς.
9 Καὶ ὅτε διέβησαν, εἶπεν ὁ Ἠλίας πρὸς τὸν Ἐλισσαιέ, Ζήτησον τί νὰ σοὶ κάμω, πρὶν ἀναληφθῶ ἀπὸ σοῦ. Καὶ εἶπεν ὁ Ἐλισσαιέ, Διπλασία μερὶς τοῦ πνεύματός σου ἄς ἦναι, παρακαλῶ, ἐπ᾿ ἐμέ.
10 Ὁ δὲ εἶπε, Σκληρὸν πρᾶγμα ἐζήτησας· πλήν ἐὰν μὲ ἴδῃς ἀναλαμβανόμενον ἀπὸ σοῦ, θέλει γείνει εἰς σὲ οὕτως· εἰ δὲ μή, δὲν θέλει γείνει.
11 Καὶ ἐνῷ αὐτοὶ περιεπάτουν ἔτι λαλοῦντες, ἰδού, ἅμαξα πυρὸς καὶ ἵπποι πυρός, καὶ διεχώρισαν αὐτοὺς ἀμφοτέρους· καὶ ἀνέβη ὁ Ἠλίας μὲ ἀνεμοστρόβιλον εἰς τὸν οὐρανόν.
12 Ὁ δὲ Ἐλισσαιὲ ἔβλεπε καὶ ἐβόα, Πάτερ μου, πάτερ μου, ἅμαξα τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἱππικὸν αὐτοῦ. Καὶ δὲν εἶδεν αὐτὸν πλέον· καὶ ἐπίασε τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ διέσχισεν αὐτὰ εἰς δύο τμήματα.
13 Καὶ σηκώσας τὴν μηλωτήν τοῦ Ἠλία, ἥτις ἔπεσεν ἐπάνωθεν ἐκείνου, ἐπέστρεφε καὶ ἐστάθη ἐπὶ τοῦ χείλους τοῦ Ἰορδάνου.
14 Καὶ λαβὼν τὴν μηλωτήν τοῦ Ἠλία, ἥτις ἔπεσεν ἐπάνωθεν ἐκείνου, ἐκτύπησε τὰ ὕδατα καὶ εἶπε, Ποῦ εἶναι Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἠλία; Καὶ ὡς ἐκτύπησε καὶ αὐτὸς τὰ ὕδατα, διηρέθησαν ἔνθεν καὶ ἔνθεν· καὶ διέβη ὁ Ἐλισσαιέ.
15 Καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ υἱοὶ τῶν προφητῶν, οἱ ἐν Ἱεριχὼ ἐκ τοῦ ἀπέναντι, εἶπον, Τὸ πνεῦμα τοῦ Ἠλία ἐπανεπαύθη ἐπὶ τὸν Ἐλισσαιέ. Καὶ ἦλθον εἰς συνάντησιν αὐτοῦ καὶ προσεκύνησαν αὐτὸν ἕως ἐδάφους.
16 Καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Ἰδοὺ τώρα, πεντήκοντα δυνατοὶ ἄνδρες εἶναι μετὰ τῶν δούλων σου· ἄς ὑπάγωσι, παρακαλοῦμεν, καὶ ἄς ζητήσωσι τὸν κύριόν σου, μήποτε ἐσήκωσεν αὐτὸν τὸ πνεῦμα τοῦ Κυρίου καὶ ἔρριψεν αὐτὸν ἐπὶ τινος ὄρους ἤ ἐπὶ τινος κοιλάδος. Καὶ εἶπε, Μή ἀποστείλητε.
17 Ἀλλ᾿ ἀφοῦ ἐβίασαν αὐτὸν τόσον ὥστε σχύνετο, εἶπεν, Ἀποστείλατε. Ἀπέστειλαν λοιπὸν πεντήκοντα ἄνδρας καὶ ἐζήτησαν τρεῖς ἡμέρας, πλήν δὲν εὕρηκαν αὐτόν.
18 Καὶ ὅτε ἐπέστρεψαν πρὸς αὐτόν, διότι ἔμεινεν ἐν Ἱεριχώ, εἶπε πρὸς αὐτούς, Δὲν σᾶς εἶπα, Μή ὑπάγητε;
19 Καὶ εἶπον οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως πρὸς τὸν Ἐλισσαιέ, Ἰδοὺ τώρα, ἡ θέσις τῆς πόλεως ταύτης εἶναι καλή, καθὼς ὁ κύριός μου βλέπει τὰ ὕδατα ὅμως εἶναι κακὰ καὶ ἡ γῆ ἄγονος.
20 Καὶ εἶπε, Φέρετέ μοι φιάλην καινήν καὶ βάλετε ἅλας εἰς αὐτήν. Καὶ ἔφεραν πρὸς αὐτόν.
21 Καὶ ἐξῆλθεν εἰς τὴν πηγήν τῶν ὑδάτων καὶ ἔρριψε τὸ ἅλας ἐκεῖ καὶ εἶπεν, Οὕτω λέγει Κύριος· Ὑγίανα τὰ ὕδατα ταῦτα· δὲν θέλει εἶσθαι πλέον ἐκ τούτων θάνατος ἤ ἀκαρπία.
22 Καὶ ἰάθησαν τὰ ὕδατα ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Ἐλισσαιέ, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε.
23 Καὶ ἀνέβη ἐκεῖθεν εἰς Βαιθήλ· καὶ ἐνῷ αὐτὸς ἀνέβαινεν ἐν τῇ ὁδῷ, ἐξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως παιδία μικρὰ καὶ ἐνέπαιζον αὐτὸν καὶ ἔλεγον πρὸς αὐτόν, Ἀνάβαινε, φαλακρέ· ἀνάβαινε, φαλακρέ·
24 ὁ δὲ ἐστράφη ὀπίσω καὶ ἰδὼν αὐτά, κατηράσθη αὐτὰ εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου. Καὶ ἐξῆλθον ἐκ τοῦ δάσους δύο ἄρκτοι καὶ διεσπάραξαν ἐξ αὐτῶν τεσσαράκοντα δύο παιδία.
25 Καὶ ὑπῆγεν ἐκεῖθεν εἰς τὸ ὄρος τὸν Κάρμηλον· καὶ ἐκεῖθεν ἐπέστρεψεν εἰς Σαμάρειαν.
1 Ὁ δὲ Ἰωρὰμ υἱὸς τοῦ Ἀχαὰβ ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ ἐν Σαμαρείᾳ, τὸ δέκατον ὄγδοον ἔτος τοῦ Ἰωσαφὰτ βασιλέως τοῦ Ἰούδα· καὶ ἐβασίλευσεν ἔτη δώδεκα.
2 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, οὐχὶ ὅμως καθὼς ὁ πατήρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ· διότι ἐσήκωσε τὸ ἄγαλμα τοῦ Βάαλ, τὸ ὁποῖον εἶχε κάμει ὁ πατήρ αὐτοῦ.
3 Πλήν ἦτο προσκεκολλημένος εἰς τὰς ἁμαρτίας τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ· δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπ᾿ αὐτῶν.
4 Μησὰ δὲ ὁ βασιλεὺς τοῦ Μωὰβ εἶχε ποίμνια, καὶ ἔδιδεν εἰς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ ἑκατὸν χιλιάδας ἀρνίων καὶ ἑκατὸν χιλιάδας κριῶν μὲ τὰ μαλλία αὐτῶν.
5 Ἀλλ᾿ ἀφοῦ ἀπέθανεν ὁ Ἀχαάβ, ἀπεστάτησεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Μωὰβ κατὰ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ.
6 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς Ἰωρὰμ ἐκ τῆς Σαμαρείας κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν καὶ ἀπηρίθμησε πάντα τὸν Ἰσραήλ.
7 Καὶ ὑπῆγε καὶ ἀπέστειλε πρὸς Ἰωσαφὰτ τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, λέγων, Ὁ βασιλεὺς τοῦ Μωὰβ ἀπεστάτησε κατ᾿ ἐμοῦ· ἔρχεσαι μετ᾿ ἐμοῦ ἐναντίον τοῦ Μωὰβ εἰς πόλεμον; Ὁ δὲ εἶπε, Θέλω ἀναβῆ· ἐγὼ εἶμαι ὡς σύ, ὁ λαὸς μου ὡς ὁ λαὸς σου, οἱ ἵπποι μου ὡς οἱ ἵπποι σου.
8 Καὶ εἶπε, Διὰ ποίας ὁδοῦ θέλομεν ἀναβῆ; Ὁ δὲ ἀπεκρίθη, Διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς ἐρήμου Ἐδώμ.
9 Καὶ ὑπῆγεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἐδώμ· καὶ περιῆλθον ὁδὸν ἑπτὰ ἡμερῶν· καὶ δὲν ἦτο ὕδωρ διὰ τὸ στρατόπεδον καὶ διὰ τὰ κτήνη τὰ ἀκολουθοῦντα αὐτούς.
10 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ, Ὤ! βεβαίως συνεκάλεσεν ὁ Κύριος τοὺς τρεῖς τούτους βασιλεῖς, διὰ νὰ παραδώσῃ αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Μωάβ.
11 Ὁ δὲ Ἰωσαφὰτ εἶπε, Δὲν εἶναι ἐδὼ προφήτης τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ ἐρωτήσωμεν τὸν Κύριον δι᾿ αὐτοῦ; Καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν δούλων τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, καὶ εἶπεν, Εἶναι ἐδὼ Ἐλισσαιὲ ὁ υἱὸς τοῦ Σαφάτ, ὅστις ἐπέχεεν ὕδωρ εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Ἠλία.
12 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσαφάτ, Λόγος Κυρίου εἶναι μετ᾿ αὐτοῦ. Καὶ κατέβησαν πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ καὶ ὁ Ἰωσαφὰτ καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἐδώμ.
13 Καὶ εἶπεν ὁ Ἐλισσαιὲ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, Τί εἶναι μεταξὺ ἐμοῦ καὶ σοῦ; ὕπαγε πρὸς τοὺς προφήτας τοῦ πατρὸς σου καὶ πρὸς τοὺς προφήτας τῆς μητρὸς σου. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ, Μή· διότι ὁ Κύριος συνεκάλεσε τοὺς τρεῖς τούτους βασιλεῖς, διὰ νὰ παραδώσῃ αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Μωάβ.
14 Καὶ εἶπεν ὁ Ἐλισσαιέ, Ζῇ ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου παρίσταμαι, βεβαίως ἐὰν δὲν ἐσεβόμην τὸ πρόσωπον τοῦ Ἰωσαφὰτ βασιλέως τοῦ Ἰούδα, δὲν ἤθελον ἐπιβλέψει πρὸς σέ, οὐδὲ ἤθελον σὲ ἰδεῖ,
15 ἀλλὰ τώρα φέρετέ μοι ψαλτῳδόν. Καὶ ἐνῷ ἔψαλλεν ὁ ψαλτωδός, ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτὸν ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου.
16 Καὶ εἶπεν, οὕτω λέγει Κύριος· Κάμε τὴν κοιλάδα ταύτην λάκκους·
17 διότι οὕτω λέγει Κύριος, Δὲν θέλετε ἰδεῖ ἄνεμον καὶ δὲν θέλετε ἰδεῖ βροχήν· καὶ αὕτη ἡ κοιλὰς θέλει πλησθῆ ὕδατος, καὶ θέλει πίει, σεῖς καὶ τὰ ποίμνιά σας καὶ τὰ κτήνη σας·
18 ἀλλὰ τοῦτο εἶναι μικρὸν πρᾶγμα εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ Κυρίου· εἰς τὴν χεῖρά σας θέλει παραδώσει καὶ τὸν Μωάβ·
19 καὶ θέλετε πατάξει πᾶσαν ὀχυρὰν πόλιν καὶ πᾶσαν ἐκλεκτήν πόλιν, καὶ θέλετε καταβάλει πᾶν δένδρον καλόν, καὶ ἐμφράξει πάσας τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων, καὶ ἀχρειώσει μὲ λίθους πᾶσαν ἀγαθήν μερίδα γῆς.
20 Καὶ τὸ πρωΐ, ἐνῷ ἐτελεῖτο ἡ προσφορά, ἰδού, ἦλθον ὕδατα ἀπὸ τῆς ὁδοῦ Ἐδώμ, καὶ ἐπλήσθη ἡ γῆ ὑδάτων.
21 Καὶ ὅτε ἤκουσαν πάντες οἱ Μωαβῖται ὅτι ἀνέβησαν οἱ βασιλεῖς διὰ νὰ πολεμήσωσιν αὐτούς, συνηθροίσθησαν πάντες οἱ μάχαιραν περιζωννύμενοι καὶ ἐπάνω, καὶ ἐστάθησαν ἐπὶ τῶν συνόρων.
22 Καὶ ἐξηγέρθησαν τὸ πρωΐ, καὶ καθὼς ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος ἐπὶ τὰ ὕδατα, εἶδον οἱ Μωαβῖται ἐκ τοῦ ἀπέναντι τὰ ὕδατα κόκκινα ὡς αἷμα·
23 καὶ εἶπον, Τοῦτο εἶναι αἷμα· βεβαίως οἱ βασιλεῖς ἐπολέμησαν καὶ ἐκτυπήθησαν μετ᾿ ἀλλήλων· τώρα λοιπὸν εἰς τὰ λάφυρα, Μωάβ.
24 Καὶ ὅτε ἦλθον εἰς τὸ στρατόπεδον τοῦ Ἰσραήλ, ἐσηκώθησαν οἱ Ἰσραηλῖται καὶ ἐπάταξαν τοὺς Μωαβίτας, ὥστε ἔφυγον ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· καὶ κτυπῶντες τοὺς Μωαβίτας εἰσῆλθον εἰς τὴν γῆν αὐτῶν.
25 Καὶ κατέστρεψαν τὰς πόλεις· καὶ εἰς πᾶσαν ἀγαθήν μερίδα γῆς ἔρριψαν ἕκαστος τὴν πέτραν αὑτοῦ, καὶ ἐγέμισαν αὐτήν· καὶ πάσας τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων ἐνέφραξαν, καὶ πᾶν δένδρον καλὸν κατέβαλον· ὥστε ἐν Κὶρ-ἀρασὲθ ἔμειναν οἱ λίθοι αὐτῆς, καὶ κυκλώσαντες οἱ σφενδονισταὶ ἐπάταξαν αὐτήν.
26 Καί ὅτε ὁ βασιλεὺς τοῦ Μωὰβ εἶδεν ὅτι ἡ μάχη ὑπερίσχυεν ἐναντίον αὐτοῦ, ἔλαβε μεθ᾿ ἑαυτοῦ ἑπτακοσίους ἄνδρας ξιφήρεις, διὰ νὰ διακόψωσι τὸ στράτευμα, μέχρι τοῦ βασιλέως Ἐδώμ· πλήν δὲν ἠδυνήθησαν.
27 Τότε ἔλαβε τὸν πρωτότοκον αὑτοῦ υἱόν, ὅστις ἔμελλε νὰ βασιλεύσῃ ἀντ᾿ αὐτοῦ, καὶ προσέφερεν αὐτὸν ὁλοκαύτωμα ἐπὶ τοῦ τείχους· καὶ ἔγεινεν ἀγανάκτησις μεγάλη ἐν τῷ Ἰσραήλ· καὶ ἀναχωρήσαντες ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἐπέστρεψαν εἰς τὴν γῆν αὑτῶν.
1 Γυνή δὲ τις ἐκ τῶν γυναικῶν τῶν υἱῶν τῶν προφητῶν ἐβόα πρὸς τὸν Ἐλισσαιέ, λέγουσα, Ὁ δοῦλός σου ὁ ἀνήρ μου ἀπέθανε· καὶ σὺ ἐξεύρεις ὅτι ὁ δοῦλός σου ἐφοβεῖτο τὸν Κύριον· καὶ ὁ δανειστής ἦλθε νὰ λάβῃ τοὺς δύο υἱοὺς μου εἰς ἑαυτὸν διὰ δούλους.
2 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ὁ Ἐλισσαιέ, Τί νὰ σοὶ κάμω; φανέρωσόν μοι τί ἔχεις ἐν τῷ οἴκῳ σου; Ἡ δὲ εἶπεν, Ἡ δούλη σου δὲν ἔχει οὐδὲν ἐν τῷ οἴκῳ, εἰμή ἕν ἀγγεῖον ἐλαίου.
3 Καὶ εἶπεν, Ὕπαγε, δανείσθητι ἔξωθεν ἀγγεῖα παρὰ πάντων τῶν γειτόνων σου, ἀγγεῖα κενά· δανείσθητι οὐχὶ ὀλίγα·
4 εἴσελθε ἔπειτα καὶ κλεῖσον τὴν θύραν ὄπισθέν σου καὶ ὄπισθεν τῶν υἱῶν σου, καὶ χύσον ἐκ τοῦ ἐλαίου εἰς πάντα τὰ σκεύη ἐκεῖνα, καὶ τὰ γεμιζόμενα θὲς κατὰ μέρος.
5 Ἀνεχώρησε λοιπὸν ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ ἔκλεισε θύραν ὄπισθεν αὑτῆς καὶ ὄπισθεν τῶν υἱῶν αὑτῆς· καὶ ἐκεῖνοι μὲν ἐπλησίαζον εἰς αὐτήν τὰ ἀγγεῖα, αὐτή δὲ ἐνέχεε.
6 Καὶ ἀφοῦ ἐγέμισαν τὰ ἀγγεῖα, εἶπε πρὸς τὸν υἱὸν αὑτῆς, Φέρε μοι καὶ ἄλλο ἀγγεῖον. Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτήν, Δὲν εἶναι ἄλλο ἀγγεῖον. Καὶ ἐστάθη τὸ ἔλαιον.
7 Τότε ἦλθε καὶ ἀπήγγειλε πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐκεῖνος εἶπεν, Ὕπαγε, πώλησον τὸ ἔλαιον καὶ πλήρωσον τὸ χρέος σου καὶ ζῆσον μὲ τὸ ὑπόλοιπον, σὺ καὶ τὰ τέκνα σου.
8 Καὶ ἐν ἡμέρᾳ τινὶ διέβαινεν ὁ Ἐλισσαιὲ εἰς Σουνάμ, ὅπου ἦτο γυνή τις μεγάλη, καὶ αὐτή ἐκράτησεν αὐτὸν διὰ νὰ φάγῃ ἄρτον. Καὶ ὁσάκις διέβαινεν, ἔστρεφεν ἐκεῖ διὰ νὰ φάγῃ ἄρτον.
9 Καὶ εἶπεν ἡ γυνή πρὸς τὸν ἄνδρα αὑτῆς, Ἰδοὺ τώρα, γνωρίζω ὅτι εἶναι ἅγιος ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ οὗτος, ὅστις πάντοτε διαβαίνει πρὸς ἡμᾶς·
10 ἄς κάμωμεν, παρακαλῶ, μικρὸν ὑπερῷον ἐπὶ τοῦ τοίχου· καὶ ἄς βάλωμεν ἐκεῖ δι᾿ αὐτὸν κλίνην καὶ τράπεζαν καὶ καθέδραν καὶ λύχνον, διὰ νὰ στρέφῃ ἐκεῖ, ὅταν ἔρχηται πρὸς ἡμᾶς.
11 Καὶ ἐν ἡμέρᾳ τινὶ ἦλθεν ἐκεῖ καὶ ἔστρεψεν εἰς τὸ ὑπερῷον καὶ ἐκοιμήθη ἐκεῖ.
12 Καὶ εἶπε πρὸς Γιεζεὶ τὸν ὑπηρέτην αὑτοῦ, Κάλεσον τὴν Σουναμίτιν ταύτην. Καὶ ὅτε ἐκάλεσεν αὐτήν, ἐστάθη ἔμπροσθεν αὐτοῦ.
13 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Εἰπὲ τώρα πρὸς αὐτήν, Ἰδού, σὺ ἔλαβες πάσας ταύτας τὰς φροντίδας ὑπὲρ ἡμῶν· τί νὰ κάμω πρὸς σέ; ἔχεις τί νὰ εἴπῃς πρὸς τὸν βασιλέα ἤ πρὸς τὸν ἀρχιστράτηγον; Ἡ δὲ ἀπεκρίθη, Ἐγὼ κατοικῶ μεταξὺ τοῦ λαοῦ μου.
14 Καὶ εἶπε, Τί λοιπὸν νὰ κάμω δι᾿ αὐτήν; Καὶ ὁ Γιεζεὶ ἀπεκρίθη, Ἀληθῶς, αὐτή δὲν ἔχει τέκνον, καὶ ὁ ἀνήρ αὐτῆς εἶναι γέρων.
15 Καὶ εἶπε, Κάλεσον αὐτήν. Καὶ ὅτε ἐκάλεσεν αὐτήν, ἐστάθη εἰς τὴν θύραν.
16 Καὶ εἶπε, Τὸ ἐρχόμενον ἔτος, κατὰ τοῦτον τὸν καιρόν, θέλεις ἔχει υἱὸν εἰς τὰς ἀγκάλας σου. Ἡ δὲ εἶπε, Μή, κύριέ μου, ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, μή ψευσθῇς πρὸς τὴν δούλην σου.
17 Καί ἡ γυνή συνέλαβε καὶ ἐγέννησεν υἱὸν τὸ ἐρχόμενον ἔτος, κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον εἶπε πρὸς αὐτήν ὁ Ἐλισσαιέ.
18 Καὶ ὅτε ἐμεγάλωσε τὸ παιδίον, ἐξῆλθεν ἡμέραν τινὰ πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ εἰς τοὺς θεριστάς.
19 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ, τὴν κεφαλήν μου, τὴν κεφαλήν μου. Ὁ δὲ εἶπε πρὸς τὸν δοῦλον, Λάβε αὐτὸ πρὸς τὴν μητέρα αὐτοῦ.
20 Καὶ λαβὼν αὐτό, ἔφερεν αὐτὸ πρὸς τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ ἐκάθησεν ἐπὶ τῶν γονάτων αὐτῆς μέχρι μεσημβρίας καὶ ἀπέθανε.
21 Καὶ ἀνέβη καὶ ἐπλαγίασεν αὐτὸ ἐπὶ τῆς κλίνης τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, καὶ ἔκλεισε τὴν θύραν ἐπάνωθεν αὐτοῦ καὶ ἐξῆλθε.
22 Καὶ ἐκάλεσε τὸν ἄνδρα αὑτῆς, λέγουσα, Ἀπόστειλον πρὸς ἐμέ, παρακαλῶ, ἕνα ἐκ τῶν δούλων καὶ μίαν ἐκ τῶν ὄνων, διὰ νὰ τρέξω πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἐπιστρέψω.
23 Ὁ δὲ εἶπε, Διὰ τί σὺ ὑπάγεις σήμερον πρὸς αὐτόν; δὲν εἶναι νεομηνία οὐδὲ σάββατον. Ἡ δὲ εἶπεν, Εἰρήνη.
24 Τότε ἔστρωσε τὴν ὄνον καὶ εἶπε πρὸς τὸν δοῦλον αὑτῆς, Σύρε καὶ προχώρει μή παύσῃς εἰς ἐμὲ τὴν πορείαν, ἐκτὸς ἐὰν σὲ προστάξω.
25 Καὶ ὑπῆγε καὶ ἦλθε πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ εἰς τὸ ὄρος τὸν Κάρμηλον. Καὶ ὡς εἶδεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ αὐτήν μακρόθεν, εἶπε πρὸς τὸν Γιεζεὶ τὸν ὑπηρέτην αὑτοῦ, Ἰδού, ἡ Σουναμίτις ἐκείνη·
26 τώρα λοιπόν, τρέξον εἰς συνάντησιν αὐτῆς· καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτήν, Καλῶς ἔχεις; καλῶς ἔχει ὁ ἀνήρ σου; καλῶς ἔχει τὸ παιδίον; Ἡ δὲ εἶπε, Καλῶς.
27 Καὶ ὅτε ἦλθε πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ εἰς τὸ ὄρος, ἐπίασε τοὺς πόδας αὐτοῦ· ὁ δὲ Γιεζεὶ ἐπλησίασε διὰ νὰ ἀποσύρῃ αὐτήν. Ὁ ἄνθρωπος ὅμως τοῦ Θεοῦ εἶπεν, Ἄφες αὐτήν· διότι ἡ ψυχή αὐτῆς εἶναι κατάπικρος ἐν αὐτῇ· καὶ ὁ Κύριος ἔκρυψεν αὐτὸ ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ δὲν μοὶ ἐφανέρωσε.
28 Καὶ ἐκείνη εἶπε, Μήπως ἐζήτησα υἱὸν παρὰ τοῦ κυρίου μου; δὲν εἶπα, Μή μὲ ἀπατᾷς;
29 Τότε εἶπε πρὸς τὸν Γιεζεί, Ζώσθητι τὴν ὀσφὺν σου καὶ λάβε τὴν βακτηρίαν μου εἰς τὴν χεῖρά σου καὶ ὕπαγε· ἐὰν ἀπαντήσῃς ἄνθρωπον, μή χαιρετήσῃς αὐτόν· καὶ ἐὰν τις σὲ χαιρετήσῃ, μή ἀποκριθῇς εἰς αὐτόν· καὶ ἐπίθες τὴν βακτηρίαν μου ἐπὶ τὸ πρόσωπον τοῦ παιδίου.
30 Καὶ ἡ μήτηρ τοῦ παιδίου εἶπε, Ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, δὲν θέλω σὲ ἀφήσει. Καὶ ἐσηκώθη καὶ ἠκολούθησεν αὐτήν.
31 Ὁ δὲ Γιεζεὶ ἐπέρασεν ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἐπέθεσε τὴν βακτηρίαν ἐπὶ τὸ πρόσωπον τοῦ παιδίου· πλήν οὐδεμία φωνή καὶ οὐδεμία ἀκρόασις. Ὅθεν ἐπέστρεψεν εἰς συνάντησιν αὐτοῦ καὶ ἀπήγγειλε πρὸς αὐτόν, λέγων, Δὲν ἐξύπνησε τὸ παιδίον.
32 Καὶ ὅτε εἰσῆλθεν ὁ Ἐλισσαιὲ εἰς τὴν οἰκίαν, ἰδοὺ, τὸ παιδίον νεκρόν, πλαγιασμένον ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ.
33 Εἰσῆλθε λοιπὸν καὶ ἔκλεισε τὴν θύραν ὄπισθεν τῶν δύο αὐτῶν καὶ προσηυχήθη εἰς τὸν Κύριον.
34 Καὶ ἀνέβη καὶ ἐπλαγίασεν ἐπὶ τὸ παιδίον, καὶ ἐπέθεσε τὸ στόμα αὑτοῦ ἐπὶ τὸ στόμα ἐκείνου, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐκείνου, καὶ τὰς χεῖρας αὑτοῦ ἐπὶ τὰς χεῖρας ἐκείνου· καὶ ἐξηπλώθη ἐπ᾿ αὐτό· καὶ ἐθερμάνθη ἡ σὰρξ τοῦ παιδίου.
35 Ἔπειτα ἐσύρθη, καὶ περιεπάτει ἐν τῷ οἰκήματι πότε ἐδὼ καὶ πότε ἐκεῖ· καὶ ἀνέβη πάλιν καὶ ἐξηπλώθη ἐπ᾿ αὐτό· καὶ τὸ παιδίον ἐπταρνίσθη ἕως ἑπτάκις καὶ ἤνοιξε τὸ παιδίον τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ.
36 Τότε ἐφώνησε τὸν Γιεζεὶ καὶ εἶπε, Κάλεσον ταύτην τὴν Σουναμίτιν. Καὶ ἐκάλεσεν αὐτήν· καὶ ὅτε εἰσῆλθε πρὸς αὐτόν, εἶπε, Λάβε τὸν υἱὸν σου.
37 Καὶ ἐκείνη εἰσῆλθε καὶ ἔπεσεν εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν ἕως ἐδάφους, καὶ ἐσήκωσε τὸν υἱὸν αὑτῆς καὶ ἐξῆλθεν.
38 Ὁ δὲ Ἐλισσαιὲ ἐπέστρεψεν εἰς Γάλγαλα· καὶ ἦτο πεῖνα ἐν τῇ γῇ· καὶ οἱ υἱοὶ τῶν προφητῶν ἐκάθηντο ἔμπροσθεν αὐτοῦ· καὶ εἶπε πρὸς τὸν ὑπηρέτην αὑτοῦ, Στῆσον τὸν λέβητα τὸν μέγαν καὶ ψῆσον μαγείρευμα διὰ τοὺς υἱοὺς τῶν προφητῶν.
39 Καὶ ἐξελθὼν τις εἰς τὸν ἀγρὸν διὰ νὰ συνάξῃ χόρτα, εὕρηκεν ἀγριοκολοκύνθην, καὶ ἐσύναξεν ἀπ᾿ αὐτῆς ἄγρια κολοκύνθια ἑωσοῦ ἐγέμισε τὸ ἱμάτιον αὑτοῦ, καὶ ἐπιστρέψας, ἔκοψεν αὐτὰ εἰς τὸν λέβητα τοῦ μαγειρεύματος, ἐπειδή δὲν ἐγνώριζον αὐτά.
40 Ἔπειτα ἐκένωσαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους διὰ νὰ φάγωσι καὶ καθὼς ἔφαγον ἐκ τοῦ μαγειρεύματος, ἐξεφώνησαν καὶ εἶπον, Ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, θάνατος εἶναι ἐν τῷ λέβητι. Καὶ δὲν ἠδύναντο νὰ φάγωσιν.
41 Ὁ δὲ εἶπε, Φέρετε ἄλευρον. Καὶ ἔρριψεν αὐτὸ εἰς τὸν λέβητα. Ἔπειτα εἶπε, Κένωσον εἰς τὸν λαόν, διὰ νὰ φάγωσι. Καὶ δὲν ἦτο οὐδὲν κακὸν ἐν τῷ λέβητι.
42 Καὶ ἦλθεν ἄνθρωπός τις ἀπὸ Βάαλ-σαλισά, καὶ ἔφερεν εἰς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ ἄρτον ἀπὸ τῶν πρωτογεννημάτων, εἴκοσι κρίθινα ψωμία καὶ νωπὰ ἀστάχυα σίτου, ἐν τῷ σάκκῳ αὑτοῦ. Καὶ εἶπε, Δὸς εἰς τὸν λαόν, διὰ νὰ φάγωσι.
43 Καὶ ὁ θεράπων αὐτοῦ εἶπε, Τί νὰ βάλω τοῦτο ἔμπροσθεν ἑκατὸν ἀνθρώπων; Ὁ δὲ εἶπε, Δὸς εἰς τὸν λαόν, διὰ νὰ φάγωσι διότι οὕτω λέγει Κύριος· Θέλουσι φάγει καὶ ἀφήσει ὑπόλοιπον.
44 Τότε ἔβαλεν ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἔφαγον καὶ ἀφῆκαν ὑπόλοιπον, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.
1 Ὁ δὲ Νεεμάν, ὁ στρατηγὸς τοῦ βασιλέως τῆς Συρίας, ἦτο ἀνήρ μέγας ἐνώπιον τοῦ κυρίου αὑτοῦ καὶ τιμώμενος, ἐπειδή ὁ Κύριος δι᾿ αὐτοῦ ἔδωκε σωτηρίαν εἰς τὴν Συρίαν· καὶ ὁ ἄνθρωπος ἦτο δυνατὸς ἐν ἰσχύϊ, λεπρὸς ὅμως.
2 Ἐξῆλθον δὲ οἱ Σύριοι κατὰ τάγματα καὶ ἔφερον αἰχμάλωτον ἐκ τῆς γῆς τοῦ Ἰσραήλ μικρὰν τινα κόρην· καὶ ὑπηρέτει τὴν γυναῖκα τοῦ Νεεμάν.
3 Καὶ εἶπε πρὸς τὴν κυρίαν αὑτῆς, Εἴθε νὰ ἦτο ὁ κύριός μου ἔμπροσθεν τοῦ προφήτου τοῦ ἐν Σαμαρείᾳ, διότι ἤθελεν ἰατρεύσει αὐτὸν ἀπὸ τῆς λέπρας αὐτοῦ.
4 Καὶ εἰσελθὼν ὁ Νεεμὰν ἀπήγγειλε πρὸς τὸν κύριον αὑτοῦ, λέγων, Οὕτω καὶ οὕτως ἐλάλησεν ἡ κόρη ἡ ἐκ τῆς γῆς τοῦ Ἰσραήλ.
5 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῆς Συρίας, Ἐλθέ, ὕπαγε, καὶ θέλω στείλει ἐπιστολήν πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ. Καὶ ἀνεχώρησε καὶ ἔλαβεν ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ δέκα τάλαντα ἀργυρίου καὶ ἕξ χιλιάδας χρυσοῦς καὶ δέκα ἀλλαγὰς ἐνδυμάτων·
6 Καὶ ἔφερε τὴν ἐπιστολήν πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, λέγουσαν, Καὶ τώρα καθὼς ἔλθῃ ἐπιστολή αὕτη πρὸς σέ, ἰδού, ἔστειλα πρὸς σὲ Νεεμὰν τὸν δοῦλόν μου, διὰ νὰ ἰατρεύσῃς αὐτὸν ἀπὸ τῆς λέπρας αὐτοῦ.
7 Καὶ καθὼς ἀνέγνωσεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ τὴν ἐπιστολήν, διέσχισε τὰ ἱμάτια αὑτοῦ, καὶ εἶπε, Θεὸς εἶμαι ἐγώ, διὰ νὰ θανατόνω καὶ νὰ ζωοποιῶ, ὥστε οὗτος στέλλει πρὸς ἐμὲ νὰ ἰατρεύσω ἄνθρωπον ἀπὸ τῆς λέπρας αὐτοῦ; γνωρίσατε λοιπόν, παρακαλῶ, καὶ ἰδέτε ὅτι οὗτος ζητεῖ πρόφασιν ἐναντίον μου.
8 Ὡς δὲ ἤκουσεν ὁ Ἐλισσαιέ, ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὅτι ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ διέσχισε τὰ ἱμάτια αὑτοῦ, ἀπέστειλε πρὸς τὸν βασιλέα, λέγων, Διὰ τί διέσχισας τὰ ἱμάτιά σου; ἄς ἔλθῃ τώρα πρὸς ἐμέ, καὶ θέλει γνωρίσει ὅτι εἶναι προφήτης ἐν τῷ Ἰσραήλ.
9 Τότε ἦλθεν ὁ Νεεμὰν μετὰ τῶν ἵππων αὑτοῦ καὶ μετὰ τῆς ἁμάξης αὑτοῦ, καὶ ἐστάθη εἰς τὴν θύραν τῆς οἰκίας τοῦ Ἐλισσαιέ.
10 Καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἐλισσαιὲ μηνυτήν, λέγων, Ὕπαγε καὶ λούσθητι ἑπτάκις ἐν τῷ Ἰορδάνῃ, καὶ θέλει ἐπανέλθει ἡ σὰρξ σου εἰς σέ, καὶ θέλεις καθαρισθῆ.
11 Ὁ δὲ Νεεμὰν ἐθυμώθη καὶ ἀνεχώρησε καὶ εἶπεν, Ἰδού, ἐγὼ ἔλεγον, Θέλει βεβαίως ἐξέλθει πρὸς ἐμὲ καὶ θέλει σταθῆ καὶ ἐπικαλεσθῆ τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ, καὶ διακινήσει τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὸν τόπον καὶ ἰατρεύσει τὸν λεπρόν·
12 ὁ Ἀβανὰ καὶ ὁ Φαρφάρ, ποταμοὶ τῆς Δαμασκοῦ, δὲν εἶναι καλήτεροι ὑπὲρ πάντα τὰ ὕδατα τοῦ Ἰσραήλ; δὲν ἠδυνάμην νὰ λουσθῶ ἐν αὐτοῖς καὶ νὰ καθαρισθῶ; Καὶ στραφείς, ἀνεχώρησε μετὰ θυμοῦ.
13 Ἐπλησίασαν δὲ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπον· Πάτερ μου, ἐὰν ὁ προφήτης ἤθελε σοὶ εἰπεῖ μέγα πρᾶγμα, δὲν ἤθελες κάμει αὐτό; πόσῳ μᾶλλον τώρα, ὅταν σοὶ λέγῃ, Λούσθητι καὶ καθαρίσθητι;
14 Τότε κατέβη καὶ ἐβυθίσθη ἑπτάκις εἰς τὸν Ἰορδάνην, κατὰ τὸν λόγον τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ· καὶ ἡ σὰρξ αὐτοῦ ἀποκατέστη ὡς σὰρξ παιδίου μικροῦ, καὶ ἐκαθαρίσθη.
15 Καὶ ἐπέστρεψε πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ, αὐτὸς καὶ πᾶσα ἡ συνοδία αὐτοῦ, καὶ ἦλθε καὶ ἐστάθη ἔμπροσθεν αὐτοῦ· καὶ εἶπεν, Ἰδού, τώρα ἐγνώρισα ὅτι δὲν εἶναι Θεὸς ἐν πάσῃ τῇ γῇ, εἰμή ἐν τῷ Ἰσραήλ· ὅθεν τώρα δέχθητι, παρακαλῶ, δῶρον παρὰ τοῦ δούλου σου.
16 Ὁ δὲ εἶπε, Ζῇ Κύριος, ἐνώπιον τοῦ ὁποῖον παρίσταμαι, δὲν θέλω δεχθῆ. Ὁ δὲ ἐβίαζεν αὐτὸν νὰ δεχθῆ, ἀλλὰ δὲν ἔστερξε.
17 Καὶ εἶπεν ὁ Νεεμάν, Καὶ ἄν μή, ἄς δοθῇ, παρακαλῶ, εἰς τὸν δοῦλόν σου δύο ἡμιόνων φορτίον ἐκ τοῦ χώματος τούτου, διότι ὁ δοῦλός σου δὲν θέλει προσφέρει εἰς τὸ ἑξῆς ὁλοκαύτωμα οὐδὲ θυσίαν εἰς ἄλλους θεούς, παρὰ μόνον εἰς τὸν Κύριον·
18 περὶ τούτου τοῦ πράγματος ἄς συγχωρήσῃ ὁ Κύριος τὸν δοῦλόν σου, ὅτι, ὅταν εἰσέρχηται ὁ κύριός μου εἰς τὸν οἶκον τοῦ Ῥιμμὼν διὰ νὰ προσκυνήσῃ ἐκεῖ, καὶ στηρίζηται ἐπὶ τὴν χεῖρά μου, καὶ ἐγὼ κλίνω ἐμαυτὸν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Ῥιμμών, ἐνῷ κλίνω ἐμαυτὸν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Ῥιμμών, ὁ Κύριος ἄς συγχωρήσῃ τὸν δοῦλόν σου περὶ τοῦ πράγματος τούτου!
19 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ὕπαγε ἐν εἰρήνῃ. Καὶ ἀνεχώρησεν ἀπ᾿ αὐτοῦ μικρὸν τι διάστημα.
20 Εἶπε δὲ ὁ Γιεζεί, ὁ ὑπηρέτης τοῦ Ἐλισσαιὲ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, Ἰδού, ἐφείσθη ὁ κύριός μου τοῦ Νεεμὰν τούτου τοῦ Συρίου, ὥστε νὰ μή λάβῃ ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔφερε· πλήν, ζῇ Κύριος, ἐγὼ θέλω τρέξει κατόπιν αὐτοῦ καὶ θέλω λάβει τι παρ᾿ αὐτοῦ.
21 Καὶ ἔτρεξεν ὁ Γιεζεὶ κατόπιν τοῦ Νεεμάν. Καὶ ὅτε εἶδεν αὐτὸν ὁ Νεεμὰν τρέχοντα κατόπιν αὐτοῦ, ἐπήδησεν ἐκ τῆς ἁμάξης εἰς συνάντησιν αὐτοῦ καὶ εἶπε, Καλῶς ἔχετε;
22 Ὁ δὲ εἶπε, Καλῶς· ὁ κύριός μου μὲ ἀπέστειλε, λέγων, Ἰδού, ταύτην τὴν ὥραν ἦλθον πρὸς ἐμέ, ἐκ τοῦ ὄρους Ἐφραΐμ, δύο νέοι ἐκ τῶν υἱῶν τῶν προφητῶν· δὸς εἰς αὐτούς, παρακαλῶ, ἕν τάλαντον ἀργυρίου καὶ δύο ἀλλαγὰς ἐνδυμάτων.
23 Καὶ εἶπεν ὁ Νεεμάν, Λάβε εὐχαρίστως δύο τάλαντα. Καὶ ἐβίασεν αὐτόν, καὶ ἔδωσε τὰ δύο τάλαντα τοῦ ἀργυρίου εἰς δύο θυλάκια, μετὰ δύο ἀλλαγῶν ἐνδυμάτων· καὶ ἐπέθεσεν αὐτὰ εἰς δύο ἐκ τῶν δούλων αὑτοῦ, καὶ ἐβάσταζον αὐτὰ ἔμπροσθεν αὐτοῦ.
24 Καὶ ὅτε ἦλθεν εἰς Ὀφήλ, ἔλαβεν αὐτὰ ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἐφύλαξεν ἐν τῷ οἴκῳ· καὶ ἀπέλυσε τοὺς ἄνδρας, καὶ ἀνεχώρησαν.
25 Αὐτὸς δὲ εἰσῆλθε καὶ ἐστάθη ἔμπροσθεν τοῦ κυρίου αὑτοῦ. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἐλισσαιέ, Πόθεν, Γιεζεί; Ὁ δὲ εἶπεν, Ὁ δοῦλός σου δὲν ὑπῆγε πούποτε.
26 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Δὲν ὑπῆγεν ἡ καρδία μου μετὰ σοῦ, ὅτε ὁ ἄνθρωπος ἐπέστρεψεν ἀπὸ τῆς ἁμάξης αὑτοῦ εἰς συνάντησίν σου; εἶναι καιρὸς νὰ λάβῃς ἀργύριον καὶ νὰ λάβῃς ἱμάτια καὶ ἐλαιῶνας καὶ ἀμπελῶνας καὶ πρόβατα καὶ βόας καὶ δούλους καὶ δούλας;
27 διὰ τοῦτο ἡ λέπρα τοῦ Νεεμὰν θέλει κολληθῆ εἰς σὲ καὶ εἰς τὸ σπέρμα σου εἰς τὸν αἰῶνα. Καὶ ἐξῆλθεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτοῦ λελεπρωμένος ὡς χιών.
1 Καὶ εἶπον οἱ υἱοὶ τῶν προφητῶν πρὸς τὸν Ἐλισσαιέ, Ἰδοὺ τώρα, ὁ τόπος, εἰς τὸν ὁποῖον ἡμεῖς κατοικοῦμεν ἐνώπιόν σου, εἶναι στενὸς δι᾿ ἡμᾶς·
2 ἄς ὑπάγωμεν, παρακαλοῦμεν, ἕως τοῦ Ἰορδάνου, καὶ ἐκεῖθεν ἄς λάβωμεν ἕκαστος μίαν δοκόν, καὶ ἄς κάμωμεν εἰς ἑαυτοὺς ἐκεῖ τόπον, διὰ νὰ κατοικῶμεν ἐκεῖ. Ὁ δὲ εἶπεν, Ὑπάγετε.
3 Καὶ εἶπεν ὁ εἷς, Εὐαρεστήθητι, παρακαλῶ, νὰ ἔλθῃς μετὰ τῶν δούλων σου. Καὶ εἶπε, Θέλω ἐλθεῖ.
4 Καὶ ὑπῆγε μετ᾿ αὐτῶν. Καὶ ἐλθόντες εἰς τὸν Ἰορδάνην, ἔκοπτον τὰ ξύλα.
5 Ἐνῷ δὲ ὁ εἷς κατέβαλλε τὴν δοκόν, ἔπεσε τὸ σιδήριον εἰς τὸ ὕδωρ· καὶ ἐβόησε καὶ εἶπεν, Ὤ, κύριε· καὶ τοῦτο ἦτο δάνειον·
6 εἶπε δὲ ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, Ποῦ ἔπεσε; Καὶ ἔδειξε τὸν τόπον εἰς αὐτόν. Τότε ἔκοψε σχίζαν ξύλου, καὶ ἔρριψεν ἐκεῖ· καὶ τὸ σιδήριον ἐπέπλευσε.
7 Καὶ εἶπεν, Ἀνάλαβε πρὸς σεαυτόν. Καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὑτοῦ, ἔλαβεν αὐτό.
8 Ὁ δὲ βασιλεὺς τῆς Συρίας ἐπολέμει ἐναντίον τοῦ Ἰσραήλ, καὶ συνεβουλεύθη μετὰ τῶν δούλων αὑτοῦ, λέγων, Εἰς τὸν δεῖνα καὶ δεῖνα τόπον θέλω στρατοπεδεύσει.
9 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, λέγων, Φυλάχθητι νὰ μή περάσῃς τὸν τόπον ἐκεῖνον, διότι οἱ Σύριοι στρατοπεδεύουσιν ἐκεῖ.
10 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ εἰς τὸν τόπον, τὸν ὁποῖον εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ καὶ παρήγγειλε περὶ αὐτοῦ· καὶ προεφυλάχθη ἐκεῖθεν οὐχὶ ἅπαξ οὐδὲ δίς.
11 Καὶ ἐταράχθη ἡ καρδία τοῦ βασιλέως τῆς Συρίας διὰ τὸ πρᾶγμα τοῦτο· καὶ συγκαλέσας τοὺς δούλους αὑτοῦ, εἶπε πρὸς αὐτούς, Δὲν θέλετε μὲ ἀναγγείλει, τίς ἐξ ἡμῶν εἶναι ὑπὲρ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ;
12 Καὶ εἶπεν εἷς ἐκ τῶν δούλων αὐτοῦ, Οὐδεὶς, κύριέ μου βασιλεῦ· ἀλλ᾿ ὁ Ἐλισσαιὲ ὁ προφήτης, ὁ ἐν τῷ Ἰσραήλ, ἀναγγέλλει πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους λαλεῖς ἐν τῷ ταμείῳ τοῦ κοιτῶνός σου.
13 Καὶ εἶπεν, Ὑπάγετε καὶ ἰδέτε ποῦ εἶναι, διὰ νὰ στείλω νὰ συλλάβω αὐτόν. Καὶ ἀνήγγειλαν πρὸς αὐτόν, λέγοντες, Ἰδού, εἶναι ἐν Δωθάν.
14 Καὶ ἀπέστειλεν ἐκεῖ ἵππους καὶ ἁμάξας καὶ στράτευμα μέγα, οἵτινες, ἐλθόντες διὰ νυκτός, περιεκύκλωσαν τὴν πόλιν.
15 Καὶ ὅτε ἐξηγέρθη τὸ πρωΐ ὁ ὑπηρέτης τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ἐξῆλθεν, ἰδού, στράτευμα εἶχε περικυκλωμένην τὴν πόλιν μὲ ἵππους καὶ ἁμάξας. Καὶ εἶπεν ὁ ὑπηρέτης αὐτοῦ πρὸς αὐτόν, Ὤ, κύριε, τί θέλομεν κάμει;
16 Ὁ δὲ εἶπε, Μή φοβοῦ· διότι πλειότεροι εἶναι οἱ μεθ᾿ ἡμῶν παρὰ τοὺς μετ᾿ αὐτῶν.
17 Καὶ προσηυχήθη ὁ Ἐλισσαιὲ καὶ εἶπε, Κύριε, Ἄνοιξον, δέομαι, τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, διὰ νὰ ἴδῃ. Καὶ ἤνοιξεν ὁ Κύριος τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ ὑπηρέτου, καὶ εἶδε· καὶ ἰδού, τὸ ὄρος ἦτο πλῆρες ἵππων καὶ ἁμαξῶν πυρὸς περὶ τὸν Ἐλισσαιέ.
18 Καὶ ὅτε κατέβησαν πρὸς αὐτὸν οἱ Σύριοι, προσηυχήθη ὁ Ἐλισσαιὲ πρὸς τὸν Κύριον καὶ εἶπε, Πάταξον, δέομαι, τὸν λαὸν τοῦτον μὲ ἀορασίαν. Καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς μὲ ἀορασίαν, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Ἐλισσαιέ.
19 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἐλισσαιέ, Δὲν εἶναι αὕτη ἡ ὁδὸς οὐδὲ αὕτη ἡ πόλις· ἔλθετε κατόπιν μου, καὶ θέλω σᾶς φέρει πρὸς τὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον ζητεῖτε. Καὶ ἔφερεν αὐτοὺς εἰς τὴν Σαμάρειαν.
20 Καὶ ὅτε ἦλθον εἰς τὴν Σαμάρειαν, εἶπεν ὁ Ἐλισσαιέ, Ἄνοιξον, Κύριε, τοὺς ὀφθαλμοὺς τούτων, διὰ νὰ βλέπωσι. Καὶ ἤνοιξεν ὁ Κύριος τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ εἶδον· καὶ ἰδού, ἦσαν ἐν τῷ μέσῳ τῆς Σαμαρείας.
21 Καὶ ὡς εἶδεν αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ, εἶπε πρὸς τὸν Ἐλισσαιέ, Νὰ πατάξω, νὰ πατάξω, πάτερ μου;
22 Ὁ δὲ εἶπε, Μή πατάξῃς· ἤθελες πατάξει ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἠχμαλώτευσας διὰ τῆς ῥομφαίας σου καὶ διὰ τοῦ τόξου σου; θὲς ἄρτον καὶ ὕδωρ ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἄς φάγωσι καὶ ἄς πίωσι καὶ ἄς ἀπέλθωσι πρὸς τὸν κύριον αὑτῶν.
23 Καὶ ἔθεσεν ἔμπροσθεν αὐτῶν ἄφθονον τροφήν· καὶ ἀφοῦ ἔφαγον καὶ ἔπιον, ἀπέστειλεν αὐτούς, καὶ ἀνεχώρησαν πρὸς τὸν κύριον αὑτῶν. Καὶ δὲν ἦλθον πλέον τὰ τάγματα τῆς Συρίας εἰς τὴν γῆν τοῦ Ἰσραήλ.
24 Μετὰ δὲ ταῦτα ὁ Βὲν-ἀδὰδ βασιλεὺς τῆς Συρίας συνήθροισεν ἅπαν τὸ στράτευμα αὑτοῦ, καὶ ἀνέβη καὶ ἐπολιόρκησε τὴν Σαμάρειαν.
25 Ἔγεινε δὲ πεῖνα μεγάλη ἐν Σαμαρείᾳ· καὶ ἰδού, ἐπολιόρκουν αὐτήν, ἑωσοῦ κεφαλή ὄνου ἐπωλήθη δι᾿ ὀγδοήκοντα ἀργύρια καὶ τὸ τέταρτον ἑνὸς κάβου κόπρου περιστερῶν διὰ πέντε ἀργύρια.
26 Καὶ ἐνῷ διέβαινεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ ἐπὶ τοῦ τείχους, γυνή τις ἐβόησε πρὸς αὐτόν, λέγουσα, Σῶσον, κύριέ μου βασιλεῦ.
27 Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐὰν ὁ Κύριος δὲν σὲ σώσῃ, πόθεν θέλω σὲ σώσει ἐγώ; μή ἐκ τοῦ ἁλωνίου ἤ ἐκ τοῦ ληνοῦ;
28 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ὁ βασιλεύς, Τί ἔχεις; Ἡ δὲ εἶπε, Ἡ γυνή αὕτη μοὶ εἶπε, Δὸς τὸν υἱὸν σου, διὰ νὰ φάγωμεν αὐτὸν σήμερον, καὶ αὔριον θέλομεν φάγει τὸν υἱὸν μου·
29 καὶ ἐβράσαμεν τὸν υἱὸν μου καὶ ἐφάγομεν αὐτόν· εἶπον δὲ πρὸς αὐτήν τὴν ἀκόλουθον ἡμέραν, Δὸς τὸν υἱὸν σου, διὰ νὰ φάγωμεν αὐτόν· ἡ δὲ ἔκρυψε τὸν υἱὸν αὑτῆς.
30 Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς τοὺς λόγους τῆς γυναικός, διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὑτοῦ· καὶ ἐνῷ διέβαινεν ἐπὶ τοῦ τείχους, ὁ λαὸς εἶδε, καὶ ἰδού, σάκκος ἔσωθεν ἐπὶ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ.
31 Καὶ εἶπεν, Οὕτω νὰ κάμῃ εἰς ἐμὲ ὁ Θεὸς καὶ οὕτω νὰ προσθέσῃ, ἐὰν ἡ κεφαλή τοῦ Ἐλισσαιὲ υἱοῦ τοῦ Σαφὰτ σταθῇ ἐπάνω αὐτοῦ σήμερον.
32 Ὁ δὲ Ἐλισσαιὲ ἐκάθητο ἐν τῷ οἴκῳ αὑτοῦ, καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἐκάθηντο μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ἄνδρα ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὑτοῦ· πρὶν δὲ ἔλθῃ πρὸς αὐτὸν ὁ μηνυτής, αὐτὸς εἶπε πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους, Δὲν βλέπετε ὅτι οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ φονευτοῦ ἔστειλε νὰ ἀφαιρέσῃ τὴν κεφαλήν μου; βλέπετε, καθὼς ἔλθῃ ὁ μηνυτής, κλείσατε τὴν θύραν καὶ ἐμποδίσατε αὐτὸν πρὸς τὴν θύραν· ἡ φωνή τῶν ποδῶν τοῦ κυρίου αὐτοῦ δὲν εἶναι ἐξόπισθεν αὐτοῦ;
33 Καὶ ἐνῷ ἔτι ἐλάλει μετ᾿ αὐτῶν, ἰδού, κατέβη πρὸς αὐτὸν ὁ μηνυτής· καὶ εἶπεν, Ἰδού, παρὰ Κυρίου εἶναι τὸ κακὸν τοῦτο· τί πλέον νὰ ἐλπίσω εἰς τὸν Κύριον;
1 Εἶπε δὲ ὁ Ἐλισσαιέ, Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου· Οὕτω λέγει Κύριος· Αὔριον, περὶ τὴν ὥραν ταύτην, ἕν μέτρον σεμιδάλεως θέλει πωληθῆ δι᾿ ἕνα σίκλον καὶ δύο μέτρα κριθῆς δι᾿ ἕνα σίκλον, ἐν τῇ πύλῃ τῆς Σαμαρείας.
2 Καὶ ἀπεκρίθη πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ ὁ ἄρχων, ἐπὶ τοῦ ὁποίου τὴν χεῖρα ἐστηρίζετο ὁ βασιλεύς, καὶ εἶπε, Καὶ ἐὰν ὁ Κύριος ἤθελε κάμει παράθυρα εἰς τὸν οὐρανόν, ἠδύνατο τὸ πρᾶγμα τοῦτο νὰ γείνῃ; Ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδού, θέλεις ἰδεῖ μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς σου, δὲν θέλεις ὅμως φάγει ἐξ αὐτοῦ.
3 Ἦσαν δὲ τέσσαρες ἄνδρες λεπροὶ ἐν τῇ εἰσόδῳ τῆς πύλης· καὶ εἶπον ὁ εἷς πρὸς τὸν ἄλλον, Διὰ τί ἡμεῖς καθήμεθα ἐδὼ ἑωσοῦ ἀποθάνωμεν;
4 ἐὰν εἴπωμεν, νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν πόλιν, ἡ πεῖνα εἶναι ἐν τῇ πόλει, καὶ θέλομεν ἀποθάνει ἐκεῖ· ἐὰν δὲ καθήμεθα ἐδώ, πάλιν θέλομεν ἀποθάνει· τώρα λοιπὸν ἔλθετε, καὶ ἄς πέσωμεν εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν Συρίων· ἐὰν ἀφήσωσιν ἡμᾶς ζῶντας, θέλομεν ζήσει. καὶ ἐὰν θανατώσωσιν ἡμᾶς, θέλομεν ἀποθάνει.
5 Καὶ ἐσηκώθησαν ὅτε ἐσκόταζε, διὰ νὰ εἰσέλθωσιν εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν Συρίων· καὶ ὅτε ἦλθον ἕως τοῦ ἄκρου τοῦ στρατοπέδου τῆς Συρίας, ἰδού, δὲν ἦτο ἄνθρωπος ἐκεῖ.
6 Διότι ὁ Κύριος εἶχε κάμει νὰ ἀκουσθῇ ἐν τῷ στρατοπέδῳ τῶν Συρίων κρότος ἁμαξῶν καὶ κρότος ἵππων, κρότος μεγάλου στρατεύματος· καὶ εἶπον πρὸς ἀλλήλους, Ἰδού, ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ ἐμίσθωσεν ἐναντίον ἡμῶν τοὺς βασιλεῖς τῶν Χετταίων καὶ τοὺς βασιλεῖς τῶν Αἰγυπτίων, διὰ νὰ ἔλθωσιν ἐφ᾿ ἡμᾶς.
7 Ὅθεν σηκωθέντες ἔφυγον ἐν τῷ σκότει, καὶ ἐγκατέλιπον τὰς σκηνὰς αὑτῶν καὶ τοὺς ἵππους αὑτῶν καὶ τοὺς ὄνους αὑτῶν, τὸ στρατόπεδον ὅπως ἦτο, καὶ ἔφυγον διὰ τὴν ζωήν αὑτῶν.
8 Καὶ ὅτε οἱ λεπροὶ οὗτοι ἦλθον ἕως τοῦ ἄκρου τοῦ στρατοπέδου, εἰσῆλθον εἰς μίαν σκηνήν καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον, καὶ λαβόντες ἐκεῖθεν ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ ἱμάτια, ὑπῆγαν καὶ ἔκρυψαν αὐτά· ἐπιστρέψαντες δὲ εἰσῆλθον εἰς ἄλλην σκηνήν, καὶ ἔλαβον ἄλλα ἐκεῖθεν καὶ ὑπῆγαν καὶ ἔκρυψαν καὶ ταῦτα.
9 Τότε εἶπον πρὸς ἀλλήλους, Ἡμεῖς δὲν κάμνομεν καλά· ἡ ἡμέρα αὕτη εἶναι ἡμέρα ἀγαθῶν ἀγγελιῶν, καὶ ἄν ἡμεῖς σιωπῶμεν καὶ περιμένωμεν μέχρι τοῦ φωτὸς τῆς αὐγῆς, συμφορὰ τις θέλει ἐπέλθει ἐφ᾿ ἡμᾶς· ἔλθετε λοιπόν, καὶ ἄς ὑπάγωμεν νὰ ἀναγγείλωμεν ταῦτα εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως.
10 Ἦλθον λοιπὸν καὶ ἐβόησαν πρὸς τοὺς θυρωροὺς τῆς πόλεως· καὶ ἀνήγγειλαν πρὸς αὐτούς, λέγοντες, Ἤλθομεν εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν Συρίων, καὶ ἰδού, δὲν ἦτο ἐκεῖ ἄνθρωπος οὐδὲ φωνή ἀνθρώπου, εἰμή ἵπποι δεδεμένοι καὶ ὄνοι δεδεμένοι καὶ σκηναὶ καθὼς εὑρίσκοντο.
11 Καὶ ἐβόησαν οἱ θυρωροὶ καὶ ἀνήγγειλαν τοῦτο ἔνδον εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως.
12 Καὶ σηκωθεὶς ὁ βασιλεὺς τὴν νύκτα, εἶπε πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ, Τώρα θέλω φανερώσει πρὸς ἐσᾶς τί ἔκαμον οἱ Σύριοι εἰς ἡμᾶς· ἐγνώρισαν ὅτι εἴμεθα πεινασμένοι καὶ ἐξῆλθον ἐκ τοῦ στρατοπέδου, διὰ νὰ κρυφθῶσιν ἐν τοῖς ἀγροῖς, λέγοντες, Ὅταν ἐξέλθωσιν ἐκ τῆς πόλεως, θέλομεν συλλάβει αὐτοὺς ζῶντας, καὶ εἰς τὴν πόλιν θέλομεν εἰσέλθει.
13 Ἀποκριθεὶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δούλων αὐτοῦ εἶπεν, Ἄς λάβωσι, παρακαλῶ, πέντε ἐκ τῶν ὑπολειπομένων ἵππων, οἵτινες ἀπέμειναν ἐν τῇ πόλει, καὶ ἄς ἀποστείλωμεν διὰ νὰ ἴδωμεν.
14 Ἔλαβον λοιπὸν δύο ζεύγη ἵππων καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ὀπίσω τοῦ στρατοπέδου τῶν Συρίων, λέγων, Ὑπάγετε καὶ ἰδέτε.
15 Καὶ ὑπῆγαν ὀπίσω αὐτῶν ἕως τοῦ Ἰορδάνου· καὶ ἰδού, πᾶσα ἡ ὁδὸς πλήρης ἱματίων καὶ σκευῶν, τὰ ὁποῖα οἱ Σύριοι εἶχον ῥίψει ἐκ τῆς βίας αὑτῶν. Καὶ ἐπιστρέψαντες οἱ μηνυταὶ ἀνήγγειλαν τοῦτο πρὸς τὸν βασιλέα.
16 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ λαός, καὶ ἥρπασαν τὸ στρατόπεδον τῶν Συρίων. Καὶ ἐπωλήθη ἕν μέτρον σεμιδάλεως δι᾿ ἕνα σίκλον καὶ δύο μέτρα κριθῆς δι᾿ ἕνα σίκλον, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.
17 Καὶ κατέστησεν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τῆς πύλης τὸν ἄρχοντα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου τὴν χεῖρα ἐστηρίζετο· καὶ κατεπάτησεν ὁ λαὸς αὐτὸν ἐν τῇ πύλῃ, καὶ ἀπέθανε· καθὼς ἐλάλησεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὅστις ἐλάλησεν ὅτε ὁ βασιλεὺς κατέβη πρὸς αὐτόν.
18 Καί, καθὼς ἐλάλησεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν βασιλέα, λέγων, Δύο μέτρα κριθῆς δι᾿ ἕνα σίκλον καὶ ἕν μέτρον σεμιδάλεως δι᾿ ἕνα σίκλον θέλουσιν εἶσθαι αὔριον, περὶ τὴν ὥραν ταύτην, ἐν τῇ πύλῃ τῆς Σαμαρείας,
19 ὁ δὲ ἄρχων ἀπεκρίθη πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ καὶ εἶπε, Καὶ ἄν τώρα ὁ Κύριος ἤθελε κάμει παράθυρα εἰς τὸν οὐρανόν, ἠδύνατο τοιοῦτον πρᾶγμα νὰ γείνῃ; καὶ ἐκεῖνος εἶπεν, Ἰδού, θέλεις ἰδεῖ τοῦτο μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς σου· ἀλλὰ δὲν θέλεις φάγει ἐξ αὐτοῦ,
20 οὕτω καὶ ἔγεινεν εἰς αὐτόν· διότι ὁ λαὸς κατεπάτησεν αὐτὸν ἐν τῇ πύλῃ, καὶ ἀπέθανε.
1 Καὶ ἐλάλησεν ὁ Ἐλισσαιὲ πρὸς τὴν γυναῖκα, τῆς ὁποίας ἀνεζωοποίησε τὸν υἱόν, λέγων, Σηκώθητι καὶ ὕπαγε, σὺ καὶ ὁ οἶκός σου, καὶ παροίκησον ὅπου ἄν δυνηθῇς νὰ παροικήσῃς· διότι ὁ Κύριος ἐκάλεσε τὴν πεῖναν, καὶ θέλει μάλιστα ἐπέλθει ἐπὶ τὴν γῆν ἑπτὰ ἔτη.
2 Καὶ σηκωθεῖσα ἡ γυνή, ἔκαμε κατὰ τὸν λόγον τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ· καὶ ὑπῆγεν αὐτή καὶ ὁ οἶκος αὐτῆς, καὶ παρῴκησεν ἐν τῇ γῇ τῶν Φιλισταίων ἑπτὰ ἔτη.
3 Μετὰ δὲ τὸ τέλος τῶν ἑπτὰ ἐτῶν, ἐπέστρεψεν ἡ γυνή ἐκ τῆς γῆς τῶν Φιλισταίων· καὶ ἐξῆλθε νὰ βοήσῃ πρὸς τὸν βασιλέα περὶ τῆς οἰκίας αὑτῆς καὶ περὶ τῶν ἀγρῶν αὑτῆς.
4 Καὶ ἐλάλησεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Γιεζεί, τὸν ὑπηρέτην τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, λέγων, Διηγήθητί μοι, παρακαλῶ, πάντα τὰ μεγαλεῖα τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ὁ Ἐλισσαιέ.
5 Καὶ ἐνῷ διηγεῖτο πρὸς τὸν βασιλέα πῶς ἀνεζωοποίησε τὸν νεκρόν, ἰδού, ἡ γυνή, τῆς ὁποίας τὸν υἱὸν εἶχεν ἀναζωοποιήσει, ἐβόησε πρὸς τὸν βασιλέα περὶ τῆς οἰκίας αὑτῆς καὶ περὶ τῶν ἀγρῶν αὑτῆς. Καὶ εἶπεν ὁ Γιεζεί, Κύριέ μου βασιλεῦ, αὕτη εἶναι ἡ γυνή καὶ οὗτος ὁ υἱὸς αὐτῆς, τὸν ὁποῖον ἀνεζωοποίησεν ὁ Ἐλισσαιέ.
6 Καὶ ἠρώτησεν ὁ βασιλεὺς τὴν γυναῖκα, καὶ αὐτή διηγήθη τὸ πρᾶγμα πρὸς αὐτόν. Τότε ἔδωκεν εἰς αὐτήν ὁ βασιλεὺς εὐνοῦχον, λέγων, Ἐπίστρεψον πάντα τὰ πράγματα αὐτῆς καὶ πάντα τὰ προϊόντα τῶν ἀγρῶν αὐτῆς, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἀφῆκε τὴν γῆν μέχρι τοῦ νῦν.
7 Ὁ δὲ Ἐλισσαιὲ ἦλθεν εἰς Δαμασκόν. Καὶ Βὲν-ἀδὰδ ὁ βασιλεὺς τῆς Συρίας ἦτο ἄρρωστος· καὶ ἀπήγγειλαν πρὸς αὐτόν, λέγοντες, Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἦλθεν ἕως ἐδώ.
8 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Ἀζαήλ, Λάβε εἰς τὴν χεῖρά σου δῶρον καὶ ὕπαγε εἰς συνάντησιν τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ἐρώτησον δι᾿ αὐτοῦ τὸν Κύριον, λέγων, Θέλω ἀναλάβει ἐκ τῆς ἀρρωστίας ταύτης;
9 Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἀζαήλ εἰς συνάντησιν αὐτοῦ, λαβὼν δῶρον εἰς τὴν χεῖρα αὑτοῦ καὶ ἀπὸ παντὸς ἀγαθοῦ τῆς Δαμασκοῦ, τεσσαράκοντα καμήλων φορτίον· καὶ ἐλθὼν ἐστάθη ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ εἶπεν, Ὁ υἱὸς σου Βὲν-ἀδάδ, ὁ βασιλεὺς τῆς Συρίας, μὲ ἀπέστειλε πρὸς σέ, λέγων, Θέλω ἀναλάβει ἐκ τῆς ἀρρωστίας ταύτης;
10 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἐλισσαιέ, Ὕπαγε, εἰπὲ πρὸς αὐτόν, Ναί, θέλεις ἀναλάβει· πλήν ὁ Κύριος ἔδειξεν εἰς ἐμὲ ὅτι ἐξάπαντος θέλει ἀποθάνει.
11 Καὶ ἔστησε τὸ πρόσωπον αὑτοῦ ἀκίνητον, ἑωσοῦ ἐρυθρίασε· καὶ ἔκλαυσεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ.
12 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀζαήλ, Διὰ τί κλαίεις, κύριέ μου; Ὁ δὲ ἀπεκρίθη, Διότι ἐξεύρω ὅσα κακὰ θέλεις κάμει εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ· τὰ ὀχυρώματα αὐτῶν θέλεις παραδώσει εἰς πῦρ, καὶ τοὺς νέους αὐτῶν θέλεις ἀποκτείνει ἐν ῥομφαίᾳ, καὶ τὰ νήπια αὐτῶν θέλεις συντρίψει, καὶ τὰς ἐγκυμονούσας αὐτῶν θέλεις διασχίσει.
13 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀζαήλ, Ἀλλὰ τί εἶναι ὁ δοῦλός σου, ὁ κύων, ὥστε νὰ κάμῃ τὸ μέγα τοῦτο πρᾶγμα; Καὶ εἶπεν ὁ Ἐλισσαιέ, Ὁ Κύριος ἔδειξεν εἰς ἐμέ, ὅτι σὺ θέλεις βασιλεύσει ἐπὶ τῆς Συρίας.
14 Τότε ἀνεχώρησεν ἀπὸ τοῦ Ἐλισσαιὲ καὶ ἦλθε πρὸς τὸν κύριον αὑτοῦ· ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Τί σοὶ εἶπεν ὁ Ἐλισσαιέ; Καὶ ἀπεκρίθη, Μοί εἶπε, Ναί, θέλεις ἀναλάβει.
15 τὴν δὲ ἀκόλουθον ἡμέραν ἔλαβε τὸ σκέπασμα καὶ ἐμβάψας εἰς ὕδωρ, ἐξήπλωσεν ἐπὶ τοῦ προσώπου αὐτοῦ· καὶ ἀπέθανε· καὶ ἀντ᾿ αὐτοῦ ἐβασίλευσεν ὁ Ἀζαήλ.
16 Ἐν δὲ τῷ πέμπτῳ ἔτει τοῦ Ἰωράμ, υἱοῦ τοῦ Ἀχαὰβ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, βασιλεύοντος Ἰωσαφὰτ ἐπὶ τοῦ Ἰούδα, ἐβασίλευσεν Ἰωράμ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωσαφὰτ βασιλέως τοῦ Ἰούδα.
17 Τριάκοντα δύο ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὅτε ἐβασίλευσεν· ἐβασίλευσε δὲ ὀκτὼ ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ.
18 Καὶ περιεπάτησεν ἐν τῇ ὁδῷ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ, καθὼς ἔπραξεν ὁ οἶκος τοῦ Ἀχαάβ· διότι ἡ θυγάτηρ τοῦ Ἀχαὰβ ἦτο γυνή αὐτοῦ· καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
19 Ἀλλ᾿ ὁ Κύριος δὲν ἠθέλησε νὰ ἐξολοθρεύσῃ τὸν Ἰούδαν, χάριν Δαβὶδ τοῦ δούλου αὑτοῦ, καθὼς εἶπε πρὸς αὐτὸν ὅτι θέλει δώσει εἰς αὐτὸν λύχνον καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα.
20 Ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἀπεστάτησεν ὁ Ἐδὼμ ἀπὸ τῆς ὑποταγῆς τοῦ Ἰούδα, καὶ κατέστησαν βασιλέα ἐφ᾿ ἑαυτῶν.
21 Ὅθεν διέβη ὁ Ἰωρὰμ εἰς Σαείρ, καὶ πᾶσαι αἱ ἅμαξαι μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ σηκωθεὶς διὰ νυκτός, ἐπάταξε τοὺς Ἰδουμαίους τοὺς κύκλῳ αὑτοῦ καὶ τοὺς ἁμαξάρχας· ὁ δὲ λαὸς ἔφυγον εἰς τὰς σκηνὰς αὑτῶν.
22 Πλήν ὁ Ἐδὼμ ἀπεστάτησεν ἀπὸ τῆς ὑποταγῆς τοῦ Ἰούδα, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. Τότε κατὰ τὸν αὐτὸν καιρὸν ἀπεστάτησεν ἡ Λιβνά.
23 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἰωρὰμ καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;
24 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἰωρὰμ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ ἐν τῇ πόλει Δαβίδ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ὀχοζίας ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
25 Ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει τοῦ Ἰωράμ, υἱοῦ τοῦ Ἀχαὰβ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, ἐβασίλευσεν Ὀχοζίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωρὰμ βασιλέως τοῦ Ἰούδα.
26 Εἰκοσιδύο ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ὀχοζίας ὅτε ἐβασίλευσεν· ἐβασίλευσε δὲ ἕν ἔτος ἐν Ἱερουσαλήμ. Καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Γοθολία, θυγάτηρ τοῦ Ἀμρί, βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ.
27 Καὶ περιεπάτησεν ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ οἴκου τοῦ Ἀχαάβ, καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καθὼς ὁ οἶκος τοῦ Ἀχαάβ· διότι ἦτο γαμβρὸς τοῦ οἴκου τοῦ Ἀχαάβ.
28 Καὶ ὑπῆγε μετὰ τοῦ Ἰωρὰμ υἱοῦ τοῦ Ἀχαὰβ εἰς πόλεμον ἐναντίον τοῦ Ἀζαήλ βασιλέως τῆς Συρίας εἰς Ῥαμὼθ-γαλαάδ· καὶ ἐτραυμάτισαν οἱ Σύριοι τὸν Ἰωράμ.
29 Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ βασιλεὺς Ἰωρὰμ διὰ νὰ ἰατρευθῇ ἐν Ἰεζραὲλ ἀπὸ τῶν τραυμάτων, τὰ ὁποῖα οἱ Σύριοι ἔκαμον εἰς αὐτὸν ἐν Ῥαμά, ὅτε ἐπολέμει ἐναντίον τοῦ Ἀζαήλ βασιλέως τῆς Συρίας. Ὀχοζίας δὲ ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωράμ, βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα, κατέβη διὰ νὰ ἴδῃ τὸν Ἰωρὰμ υἱὸν τοῦ Ἀχαὰβ ἐν Ἰεζραὲλ, διότι ἦτο ἄρρωστος.
1 Ἐλισσαιὲ δὲ ὁ προφήτης ἐκάλεσεν ἕνα ἐκ τῶν υἱῶν τῶν προφητῶν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Περίζωσον τὴν ὀσφὺν σου καὶ λάβε εἰς τὴν χεῖρά σου τὴν φιάλην ταύτην τοῦ ἐλαίου καὶ ὕπαγε εἰς Ῥαμὼθ-γαλαάδ·
2 καὶ ὅταν εἰσέλθῃς ἐκεῖ, θέλεις ἰδεῖ ἐκεῖ τὸν Ἰηοῦ, υἱὸν τοῦ Ἰωσαφάτ, υἱοῦ τοῦ Νιμσί· καὶ θέλεις εἰσέλθει καὶ σηκώσει αὐτὸν ἐκ μέσου τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ θέλεις εἰσαγάγει αὐτὸν εἰς τὸ ἐνδότερον δωμάτιον·
3 καὶ λαβὼν τὴν φιάλην τοῦ ἐλαίου, θέλεις ἐπιχέει ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ καὶ εἰπεῖ, Οὕτω λέγει Κύριος· Σὲ ἔχρισα βασιλέα ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ· τότε ἀνοίξας τὴν θύραν, φύγε καὶ μή μείνῃς.
4 Καὶ ὑπῆγεν ὁ νέος, ὁ νέος ὁ προφήτης, εἰς Ῥαμὼθ-γαλαάδ.
5 Καὶ ὅτε ἦλθεν, ἰδού, οἱ ἄρχοντες τοῦ στρατεύματος ἐκάθηντο· καὶ εἶπεν, Ἔχω λόγον πρὸς σέ, ὦ ἄρχων. Καὶ ὁ Ἰηοῦ εἶπε, Πρὸς τίνα ἐκ πάντων ἡμῶν; Ὁ δὲ εἶπε, πρὸς σέ, ὦ ἄρχων.
6 Καὶ σηκωθεὶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον· καὶ ἐπέχεε τὸ ἔλαιον ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Σὲ ἔχρισα βασιλέα ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦ Κυρίου, ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ·
7 καὶ θέλεις πατάξει τὸν οἶκον τοῦ Ἀχαὰβ τοῦ κυρίου σου, διὰ νὰ ἐκδικήσω τὰ αἵματα τῶν δούλων μου τῶν προφητῶν καὶ τὰ αἵματα πάντων τῶν δούλων τοῦ Κυρίου, ἐκ χειρὸς τῆς Ἰεζάβελ·
8 διότι πᾶς ὁ οἶκος τοῦ Ἀχαὰβ θέλει ἐξολοθρευθῆ· καὶ θέλω ἀφανίσει ἐκ τοῦ Ἀχαὰβ τὸν οὐροῦντα εἰς τὸν τοῖχον καὶ τὸν κεκλεισμένον καὶ τὸν ἀφειμένον ἐν τῷ Ἰσραήλ·
9 καὶ θέλω καταστήσει τὸν οἶκον τοῦ Ἀχαὰβ ὡς τὸν οἶκον τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, καὶ ὡς τὸν οἶκον τοῦ Βαασά, υἱοῦ τοῦ Ἀχιά·
10 καὶ τὴν Ἰεζάβελ οἱ κύνες θέλουσι καταφάγει ἐν τῷ ἀγρῷ τῆς Ἰεζραέλ, καὶ δὲν θέλει εἶσθαι ὁ θάπτων αὐτήν. Καὶ ἀνοίξας τὴν θύραν, ἔφυγε.
11 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰηοῦ πρὸς τοὺς δούλους τοῦ κυρίου αὑτοῦ· καὶ εἶπέ τις πρὸς αὐτόν, Εἰρήνη; διὰ τί ἦλθε πρὸς σὲ ὁ παράφρων οὗτος; Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Σεῖς γνωρίζετε τὸν ἄνθρωπον καὶ τὸ λέγειν αὐτοῦ.
12 Καὶ εἶπον, Ψευδὲς εἶναι· εἰπὲ εἰς ἡμᾶς, παρακαλοῦμεν. Ὁ δὲ εἶπεν, Οὕτω καὶ οὕτως ἐλάλησε πρὸς ἐμέ, λέγων, Οὕτω λέγει Κύριος· σὲ ἔχρισα βασιλέα ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ.
13 Τότε ἔσπευσαν, καὶ λαβόντες ἕκαστος τὸ ἱμάτιον αὑτοῦ, ἔβαλον ὑπ᾿ αὐτὸν ἐπὶ τοῦ ὑψηλοτέρου ἀναβαθμοῦ· καὶ ἐσάλπισαν ἐν σάλπιγγι, λέγοντες, Ἐβασίλευσεν ὁ Ἰηοῦ.
14 Καὶ ὁ Ἰηοῦ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωσαφάτ, υἱοῦ τοῦ Νιμσί, ἔκαμε συνωμοσίαν κατὰ τοῦ Ἰωράμ. Ὁ δὲ Ἰωρὰμ ἐφυλάττετο ἐν Ῥαμὼθ-γαλαάδ, αὐτὸς καὶ ἅπας ὁ Ἰσραήλ, ἀπὸ προσώπου τοῦ Ἀζαήλ, βασιλέως τῆς Συρίας.
15 Εἶχε δὲ ἐπιστρέψει ὁ βασιλεὺς Ἰωρὰμ διὰ νὰ ἰατρευθῇ ἐν Ἰεζραὲλ ἀπὸ τῶν τραυμάτων, τὰ ὁποῖα οἱ Σύριοι ἔκαμον εἰς αὐτόν, ὅτε ἐπολέμει ἐναντίον τοῦ Ἀζαήλ βασιλέως τῆς Συρίας. Καὶ εἶπεν ὁ Ἰηοῦ· Ἐὰν ἦναι ἡ γνώμη σας, ἄς μή ἐξέλθῃ μηδεὶς φεύγων ἐκ τῆς πόλεως, διὰ νὰ ὑπάγῃ νὰ ἀπαγγείλῃ τοῦτο ἐν Ἰεζραέλ.
16 Καὶ ἱππεύσας ὁ Ἰηοῦ, ὑπῆγεν εἰς Ἰεζραέλ· διότι ὁ Ἰωρὰμ ἐκοίτετο ἐκεῖ. Καὶ Ὀχοζίας ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα εἶχε καταβῆ νὰ ἴδῃ τὸν Ἰωράμ.
17 Iστατο δὲ ὁ σκοπὸς ἐπὶ τοῦ πύργου ἐν Ἰεζραήλ καί, ἰδὼν τὴν συνοδίαν τοῦ Ἰηοῦ ἐρχομένου, εἶπε, Συνοδίαν βλέπω. Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωράμ· Λάβε ἐπιβάτην καὶ πέμψον εἰς συνάντησιν αὐτῶν· καὶ ἄς ἐρωτήση, Εἰρήνη;
18 Ὑπῆγε λοιπὸν ἐπιβάτης ἵππου εἰς συνάντησιν αὐτοῦ καὶ εἶπεν, Οὕτω λέγει ὁ βασιλεύς· Εἰρήνη; Καὶ εἶπεν ὁ Ἰηοῦ, Τί σὲ μέλει περὶ εἰρήνης; στρέψον ὀπίσω μου. Καὶ ὁ σκοπὸς ἀπήγγειλε, λέγων, Ὁ μηνυτής ἦλθε μέχρις αὐτῶν καὶ δὲν ἐπέστρεψε.
19 Καὶ ἀπέστειλε δεύτερον ἐπιβάτην ἵππου· ὅστις, ἐλθὼν πρὸς αὐτούς, εἶπεν, Οὕτω λέγει ὁ βασιλεύς· Εἰρήνη; Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἰηοῦ, Τί σὲ μέλει περὶ εἰρήνης; στρέψον ὀπίσω μου.
20 Καὶ ἀπήγγειλεν ὁ σκοπός, λέγων, Ἦλθε μέχρις αὐτῶν καὶ δὲν ἐπέστρεψεν· ἡ δὲ πορεία εἶναι ὡς ἡ πορεία τοῦ Ἰηοῦ υἱοῦ τοῦ Νιμσί· διότι ὁδεύει μανιωδῶς.
21 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωράμ, Ζεύξατε. Καὶ ἔζευξαν τὴν ἅμαξαν αὐτοῦ. Καὶ ἐξῆλθον Ἰωρὰμ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ καὶ Ὀχοζίας ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα, ἕκαστος ἐν τῇ ἁμάξῃ αὑτοῦ, καὶ ὑπῆγαν εἰς συνάντησιν τοῦ Ἰηοῦ, καὶ εὗρον αὐτὸν ἐν τῷ ἀγρῷ Ναβουθαὶ τοῦ Ἰεζραηλίτου.
22 Καὶ ὡς εἶδεν ὁ Ἰωρὰμ τὸν Ἰηοῦ, εἶπεν, Εἰρήνη, Ἰηοῦ; Ὁ δὲ ἀπεκρίθη, Τί εἰρήνη, ἐνόσῳ πληθύνονται αἱ πορνεῖαι τῆς Ἰεζάβελ τῆς μητρὸς σου καὶ αἱ μαγεῖαι αὐτῆς;
23 Καὶ ἔστρεψεν ὁ Ἰωρὰμ τὰς χεῖρας αὑτοῦ καὶ ἔφυγε, λέγων πρὸς τὸν Ὀχοζίαν, Δόλος, Ὀχοζία.
24 Καὶ δράξας ὁ Ἰηοῦ τὸ τόξον αὑτοῦ, ἐπάταξε τὸν Ἰωρὰμ μεταξὺ τῶν βραχιόνων αὐτοῦ· καὶ τὸ βέλος ἐξῆλθε διὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ. Ὁ δὲ ἐκάμφθη ἐν τῇ ἁμάξῃ αὑτοῦ.
25 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰηοῦ πρὸς τὸν Βιδκάρ, τὸν στρατηγὸν αὑτοῦ· Λάβε καὶ ῥίψον αὐτὸν εἰς τὴν μερίδα τοῦ ἀγροῦ τοῦ Ναβουθαὶ τοῦ Ἰεζραηλίτου· διότι ἐνθυμήθητι, ὅτε ἐγὼ καὶ σὺ ἐπορευόμεθα ἔφιπποι ὀπίσω Ἀχαὰβ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ὅτι ὁ Κύριος ἐπρόφερε κατ᾿ αὐτοῦ τὴν ἀπόφασιν ταύτην·
26 Ναί, εἶδον χθὲς τὰ αἵματα τοῦ Ναβουθαὶ καὶ τὰ αἴματα τῶν υἱῶν αὐτοῦ, λέγει Κύριος· καὶ θέλω κάμει εἰς σὲ ἀνταπόδοσιν ἐν τῇ μερίδι ταύτῃ, λέγει Κύριος· - τώρα λοιπὸν σήκωσον καὶ ῥίψον αὐτὸν εἰς τὴν μερίδα ταύτην κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.
27 Ὁ δὲ Ὀχοζίας βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα, ὡς εἶδε τοῦτο, ἔφυγε διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς οἰκίας τοῦ κήπου. Καὶ κατεδίωξεν ὀπίσω αὐτοῦ ὁ Ἰηοῦ καὶ εἶπε, Πατάξατε καὶ τοῦτον ἐν τῇ ἁμάξῃ αὐτοῦ. Καὶ ἔκαμον οὕτω, κατὰ τὴν ἀνάβασιν Γούρ, πλησίον τοῦ Ἰβλεάμ. Καὶ ἔφυγεν εἰς Μεγιδδώ καὶ ἐκεῖ ἀπέθανε.
28 Καὶ ἔφεραν αὐτὸν οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ἐπὶ ἁμάξης εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ τάφῳ αὐτοῦ, μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, ἐν τῇ πόλει Δαβίδ.
29 Ἐβασίλευσε δὲ ὁ Ὀχοζίας ἐπὶ Ἰούδα κατὰ τὸ ἑνδέκατον ἔτος τοῦ Ἰωρὰμ υἱοῦ τοῦ Ἀχαάβ.
30 Καὶ ἦλθεν ὁ Ἰηοῦ εἰς Ἰεζραέλ, καὶ ἀκούσασα ἡ Ἰεζάβελ, ἔβαψε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτῆς καὶ ἐκαλλώπισε τὴν κεφαλήν αὑτῆς καὶ διέκυψε διὰ τοῦ παραθύρου.
31 Καί, ἐνῷ εἰσήρχετο εἰς τὴν πύλην ὁ Ἰηοῦ, εἶπεν, Εὐτύχησεν ὁ Ζιμβρί, ὁ φονεύσας τὸν κύριον αὑτοῦ;
32 Ὁ δέ, ὑψώσας τὸ πρόσωπον αὑτοῦ πρὸς τὸ παράθυρον, εἶπε, Τίς εἶναι μετ᾿ ἐμοῦ; τίς; Καὶ ἔκυψαν πρὸς αὐτὸν δύο τρεῖς εὐνοῦχοι.
33 Καὶ εἶπε, Ῥίψατε αὐτήν κάτω. Καὶ ἔρριψαν αὐτήν κάτω, καὶ ἐρραντίσθη ἐκ τοῦ αἵματος αὐτῆς πρὸς τὸν τοῖχον καὶ πρὸς τοὺς ἵππους· καὶ κατεπάτησεν αὐτήν.
34 Καὶ ἀφοῦ εἰσῆλθε καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιεν, εἶπεν, Ὑπάγετε νὰ ἴδητε τώρα τὴν κατηραμένην ταύτην, καὶ θάψατε αὐτήν· διότι εἶναι θυγάτηρ βασιλέως.
35 Καὶ ὑπῆγαν διὰ νὰ θάψωσιν αὐτήν· πλήν δὲν εὕρηκαν εἰς αὐτήν παρὰ τὸ κρανίον καὶ τοὺς πόδας καὶ τὰς παλάμας τῶν χειρῶν.
36 Καὶ ἐπιστρέψαντες ἀπήγγειλαν πρὸς αὐτόν. Ὁ δὲ εἶπεν, Οὗτος εἶναι ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε διὰ τοῦ δούλου αὑτοῦ Ἠλία τοῦ Θεσβίτου, λέγων, Ἐν τῇ μερίδι τῆς Ἰεζραὲλ θέλουσι καταφάγει οἱ κύνες τὰς σάρκας τῆς Ἰεζάβελ·
37 καὶ τὸ πτῶμα τῆς Ἰεζάβελ θέλει εἶσθαι ὡς κοπρία ἐπὶ προσώπου τοῦ ἀγροῦ ἐν τῇ μερίδι Ἰεζραέλ, ὥστε νὰ μή εἴπωσιν, Αὕτη εἶναι ἡ Ἰεζάβελ.
1 Εἶχε δὲ ὁ Ἀχαὰβ ἑβδομήκοντα υἱοὺς ἐν Σαμαρείᾳ. Καὶ ἔγραψεν ὁ Ἰηοῦ ἐπιστολάς, καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὴν Σαμάρειαν πρὸς τοὺς ἄρχοντας τῆς Ἰεζραέλ, πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους καὶ πρὸς τοὺς παιδοτρόφους τοῦ Ἀχαάβ, λέγων,
2 Τώρα, καθὼς φθάσῃ πρὸς ἐσᾶς ἡ ἐπιστολή αὕτη, ἐπειδή ἔχετε τοὺς υἱοὺς τοῦ κυρίου σας καὶ ἔχετε τὰς ἁμάξας καὶ τοὺς ἵππους καὶ πόλιν ὀχυρὰν καὶ ὅπλα,
3 ἰδέτε ποῖος εἶναι ὁ καλήτερος καὶ ἀρεστότερος μεταξὺ τῶν υἱῶν τοῦ κυρίου σας, καὶ καταστήσατε αὐτὸν ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ πολεμεῖτε ὑπὲρ τοῦ οἴκου τοῦ κυρίου σας.
4 Ἐκεῖνοι ὅμως ἐφοβήθησαν σφόδρα καὶ εἶπον, Ἰδού, δύο βασιλεῖς δὲν ἐστάθησαν κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ· καὶ πῶς ἡμεῖς θέλομεν σταθῆ;
5 Καὶ ἀπέστειλαν πρὸς τὸν Ἰηοῦ ὁ ἐπιστάτης τοῦ οἴκου καὶ ὁ ἐπιστάτης τῆς πόλεως καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ παιδοτρόφοι, λέγοντες, Ἡμεῖς εἴμεθα δοῦλοί σου καὶ θέλομεν κάμει πᾶν ὅ, τι μᾶς εἴπῃς· δὲν θέλομεν κάμει οὐδένα βασιλέα· κάμε ὅ, τι εἶναι ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου.
6 Τότε ἔγραψε πρὸς αὐτοὺς ἐπιστολήν δευτέραν, λέγων, Ἐὰν ἦσθε ἐμοῦ καὶ εἰσακούητε τῆς φωνῆς μου, λάβετε τὰς κεφαλὰς τῶν ἀνθρώπων, τῶν υἱῶν τοῦ κυρίου σας, καὶ ἔλθετε πρὸς ἐμὲ εἰς Ἰεζραὲλ αὔριον τὴν ὥραν ταύτην· οἱ δὲ υἱοὶ τοῦ βασιλέως, ἑβδομήκοντα ἄνθρωποι, ἦσαν μετὰ τῶν μεγάλων τῆς πόλεως, οἵτινες ἀνέτρεφον αὐτούς.
7 Καὶ καθὼς ἔφθασεν ἡ ἐπιστολή πρὸς αὐτούς, λαβόντες τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως, ἔσφαξαν ἑβδομήκοντα ἀνθρώπους καὶ ἔβαλον τὰς κεφαλὰς αὐτῶν εἰς καλάθια καὶ ἔστειλαν πρὸς αὐτὸν εἰς Ἰεζραέλ.
8 Καὶ ἦλθεν ὁ μηνυτής καὶ ἀνήγγειλε πρὸς αὐτόν, λέγων, Ἔφεραν τὰς κεφαλὰς τῶν υἱῶν τοῦ βασιλέως. Καὶ εἶπε, Βάλετε αὐτὰς κατὰ δύο σωρούς, ἐν τῇ εἰσόδῳ τῆς πύλης, ἕως πρωΐ.
9 Καὶ τὸ πρωΐ ἐξῆλθε καὶ σταθεὶς εἶπε πρὸς πάντα τὸν λαόν, Σεῖς εἶσθε δίκαιοι· ἰδού, ἐγὼ συνώμοσα ἐναντίον τοῦ κυρίου μου καὶ ἐθανάτωσα αὐτόν· ἀλλὰ πάντας τούτους τίς ἐπάταξε;
10 γνωρίσατε τώρα, ὅτι δὲν θέλει πέσει εἰς τὴν γῆν οὐδὲν ἐκ τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησεν ὁ Κύριος κατὰ τοῦ οἴκου τοῦ Ἀχαάβ· διότι ἐξετέλεσεν ὁ Κύριος ὅσα ἐλάλησε διὰ τοῦ δούλου αὑτοῦ Ἠλία.
11 Καὶ ἐπάταξεν ὁ Ἰηοῦ πάντας τοὺς ἐναπολειφθέντας ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Ἀχαὰβ ἐν Ἰεζραέλ, καὶ πάντας τοὺς μεγάλους αὐτοῦ καὶ τοὺς οἰκείους αὐτοῦ καὶ τοὺς ἱερεῖς αὐτοῦ, ὥστε δὲν ἀφῆκεν εἰς αὐτὸν ὑπόλοιπον.
12 Ἔπειτα σηκωθεὶς ἀνεχώρησε καὶ ἦλθεν εἰς Σαμάρειαν. Καὶ ἐν τῇ ὁδῷ, ἐνῷ ἦτο πλησίον τινὸς μάνδρας ποιμένων,
13 εὕρηκεν ὁ Ἰηοῦ τοὺς ἀδελφοὺς τοῦ Ὀχοζίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα καὶ εἶπε, Τίνες εἶσθε; Οἱ δὲ εἶπον, Εἴμεθα οἱ ἀδελφοὶ τοῦ Ὀχοζίου, καὶ καταβαίνομεν νὰ χαιρετήσωμεν τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς υἱοὺς τῆς βασιλίσσης.
14 Καὶ εἶπε, Συλλάβετε αὐτοὺς ζῶντας. Καὶ συνέλαβον αὐτοὺς ζῶντας καὶ ἔσφαξαν αὐτοὺς πλησίον τοῦ φρέατος τῆς μάνδρας, τεσσαράκοντα δύο ἀνθρώπους· δὲν ἀφῆκαν οὐδὲ ἕνα ἐξ αὐτῶν.
15 Καὶ ἀναχωρήσας ἐκεῖθεν, εὕρηκε τὸν Ἰωναδὰβ υἱὸν τοῦ Ῥηχάβ, ἐρχόμενον εἰς συνάντησιν αὐτοῦ· καὶ ἐχαιρέτησεν αὐτὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἡ καρδία σου εἶναι εὐθεῖα, καθὼς ἡ καρδία μου μετὰ τῆς καρδίας σου; Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἰωναδάβ, Εἶναι. Ἐὰν ναί, δὸς τὴν χεῖρά σου. Καὶ ἔδωκε τὴν χεῖρα αὑτοῦ· καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν πρὸς ἑαυτὸν ἐπὶ τὴν ἅμαξαν.
16 Καὶ εἶπεν, Ἐλθὲ μετ᾿ ἐμοῦ καὶ ἰδὲ τὸν ζῆλόν μου ὑπὲρ τοῦ Κυρίου. Καὶ ἐπεβίβασαν αὐτὸν εἰς τὴν ἅμαξαν αὐτοῦ.
17 Καὶ ὅτε ἦλθεν εἰς Σαμάρειαν, ἐπάταξε πάντας τοὺς ἐναπολειφθέντας ἐκ τοῦ Ἀχαὰβ ἐν Σαμαρείᾳ, ἑωσοῦ ἠφάνισεν αὐτόν, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε πρὸς τὸν Ἠλίαν.
18 Τότε συνήθροισεν ὁ Ἰηοῦ πάντα τὸν λαὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ὁ Ἀχαὰβ ἐδούλευσε τὸν Βάαλ ὀλίγον· ὁ Ἰηοῦ θέλει δουλεύσει αὐτὸν πολύ·
19 τώρα λοιπὸν καλέσατε πρὸς ἐμὲ πάντας τοὺς προφήτας τοῦ Βάαλ, πάντας τοὺς λατρευτὰς αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἱερεῖς αὐτοῦ· ἄς μή λείψῃ μηδεὶς· διότι ἔχω θυσίαν μεγάλην εἰς τὸν Βάαλ· πᾶς ὅστις λείψῃ, δὲν θέλει ζήσει. Πλήν ὁ Ἰηοῦ ἔπραξε τοῦτο δολίως, ἐπὶ σκοπῷ νὰ ἐξολοθρεύσῃ τοὺς λατρευτὰς τοῦ Βάαλ.
20 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰηοῦ, Κηρύξατε πανήγυριν διὰ τὸν Βάαλ. Καὶ ἐκήρυξαν.
21 Καὶ ἔπεμψεν ὁ Ἰηοῦ πρὸς πάντα τὸν Ἰσραήλ· καὶ ἦλθον πάντες οἱ λατρευταὶ τοῦ Βάαλ· καὶ δὲν ἔμεινεν οὐδεὶς, ὅστις δὲν ἦλθε. Καὶ ἦλθον εἰς τὸν οἶκον τοῦ Βάαλ· καὶ ἐπλήσθη ὁ οἶκος τοῦ Βάαλ, στόμα εἰς στόμα.
22 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν ἱματιοφύλακα, Ἐξάγαγε ἱμάτια διὰ πάντας τοὺς λατρευτὰς τοῦ Βάαλ. Καὶ ἐξήγαγεν εἰς αὐτοὺς τὰ ἱμάτια.
23 Καὶ εἰσῆλθεν ὁ Ἰηοῦ καὶ ὁ Ἰωναδὰβ ὁ υἱὸς τοῦ Ῥηχὰβ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Βάαλ· καὶ εἶπε πρὸς τοὺς λατρευτὰς τοῦ Βάαλ, Ἐρευνήσατε καὶ ἰδέτε νὰ μή ἦναι ἐδὼ μὲ σᾶς μηδεὶς ἐκ τῶν δούλων τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ μόνον οἱ λατρευταὶ τοῦ Βάαλ.
24 Καὶ ὅτε εἰσῆλθον διὰ νὰ προσφέρωσι θυσίας καὶ ὁλοκαυτώματα, ὁ Ἰηοῦ διέταξεν ἔξω ὀγδοήκοντα ἄνδρας καὶ εἶπεν, Ὅστις ἀφήσῃ νὰ διασωθῇ τις ἐκ τῶν ἀνθρώπων, τοὺς ὁποίους ἐγὼ ἔφερα εἰς τὰς χεῖράς σας, ἡ ζωή αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἀντὶ τῆς ζωῆς ἐκείνου.
25 Καὶ ὡς ἐτελείωσε προσφέρων τὸ ὁλοκαύτωμα, εἶπεν ὁ Ἰηοῦ πρὸς τοὺς δορυφόρους καὶ πρὸς τοὺς ταγματάρχας, Εἰσέλθετε, πατάξατε αὐτούς· μηδεὶς ἄς μή ἐξέλθῃ. Καὶ ἐπάταξαν αὐτοὺς οἱ δορυφόροι καὶ οἱ ταγματάρχαι ἐν στόματι μαχαίρας καὶ ἔρριψαν ἔξω· καὶ ὑπῆγαν ἕως τῆς πόλεως τοῦ οἴκου τοῦ Βάαλ.
26 Καὶ ἐξέβαλον τὰ εἴδωλα τοῦ οἴκου τοῦ Βάαλ καὶ κατέκαυσαν αὐτά.
27 Καὶ κατεσύντριψαν τὸ εἴδωλον τοῦ Βάαλ καὶ κατεκρήμνισαν τὸν οἶκον τοῦ Βάαλ, καὶ ἔκαμον αὐτὸν κοπρῶνα ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
28 Οὕτως ἠφάνισεν ὁ Ἰηοῦ τὸν Βάαλ ἐκ τοῦ Ἰσραήλ.
29 Πλήν δὲν ἀπεμακρύνθη ὁ Ἰηοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ, ἀπὸ τῶν χρυσῶν μόσχων τῶν ἐν Βαιθήλ καὶ τῶν ἐν Δάν.
30 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Ἰηοῦ, Ἐπειδή ἔπραξας καλῶς ἐκτελέσας τὸ ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς μου, καὶ ἔκαμες εἰς τὸν οἶκον τοῦ Ἀχαὰβ κατὰ πάντα ὅσα ἦσαν ἐν τῇ καρδίᾳ μου, οἱ υἱοὶ σου μέχρι τῆς τετάρτης γενεᾶς θέλουσι καθίσει ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ Ἰσραήλ.
31 Καὶ δὲν ἐπρόσεξεν ὁ Ἰηοῦ νὰ περιπατῇ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὑτοῦ ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ· δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Ἱεροβοάμ, ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ.
32 Ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις ἤρχισεν ὁ Κύριος νὰ κολοβόνῃ τὸν Ἰσραήλ· καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς ὁ Ἀζαήλ εἰς πάντα τὰ ὅρια τοῦ Ἰσραήλ·
33 ἀπὸ Ἰορδάνου, πρὸς ἀνατολὰς ἡλίου, πᾶσαν τὴν γῆν Γαλαάδ, τοὺς Γαδίτας καὶ τοὺς Ῥουβηνίτας καὶ τοὺς Μανασσίτας ἀπὸ Ἀροήρ, τῆς ἐπὶ τοῦ χειμάρρου Ἀρνών, τὴν τε Γαλαὰδ καὶ τὴν Βασάν.
34 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἰηοῦ καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε καὶ πάντα τὰ κατορθώματα αὐτοῦ, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ;
35 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἰηοῦ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ· καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν Σαμαρείᾳ. Ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἰωάχαζ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
36 Καὶ ὁ καιρός, καθ᾿ ὅν ὁ Ἰηοῦ ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ ἐν Σαμαρείᾳ, ἦτο εἰκοσιοκτὼ ἔτη.
1 Γοθολία δέ, ἡ μήτηρ τοῦ Ὀχοζίου, ἰδοῦσα ὅτι ἀπέθανεν ὁ υἱὸς αὐτῆς, ἐσηκώθη καὶ ἠφάνισε πᾶν τὸ βασιλικὸν σπέρμα.
2 Ἰωσαβεὲ ὅμως, ἡ θυγάτηρ τοῦ βασιλέως Ἰωράμ, ἀδελφή τοῦ Ὀχοζίου, λαβοῦσα τὸν Ἰωὰς υἱὸν τοῦ Ὀχοζίου, ἔκλεψεν αὐτὸν ἐκ μέσου τῶν υἱῶν τοῦ βασιλέως τῶν θανατουμένων, αὐτὸν καὶ τὴν τροφὸν αὐτοῦ, καὶ ἔβαλεν ἐν τῷ ταμείῳ τοῦ κοιτῶνος, καὶ ἔκρυψαν αὐτὸν ἀπὸ προσώπου τῆς Γοθολίας, καὶ δὲν ἐθανατώθη.
3 Καὶ ἦτο μετ᾿ αὐτῆς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου κρυπτόμενος ἕξ ἔτη. Ἡ δὲ Γοθολία ἐβασίλευεν ἐπὶ τῆς γῆς.
4 Ἐν δὲ τῷ ἑβδόμῳ ἔτει ὁ Ἰωδαὲ ἀπέστειλε καὶ λαβὼν τοὺς ἑκατοντάρχους μετὰ τῶν ταξιάρχων καὶ τῶν δορυφόρων, ἔφερεν αὐτοὺς πρὸς ἑαυτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, καὶ ἔκαμε συνθήκην μετ᾿ αὐτῶν καὶ ὥρκισεν αὐτοὺς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου· καὶ ἔδειξεν εἰς αὐτοὺς τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως.
5 Καὶ προσέταξεν εἰς αὐτούς, λέγων, Τοῦτο εἶναι τὸ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θέλετε κάμει τὸ τρίτον ἀπὸ σᾶς, οἱ εἰσερχόμενοι τὸ σάββατον, θέλετε φυλάττει τὴν φυλακήν τοῦ βασιλικοῦ οἴκου·
6 καὶ τὸ τρίτον θέλει εἶσθαι ἐν τῇ πύλῃ Σούρ· καὶ τὸ τρίτον ἐν τῇ πύλῃ τῇ ὄπισθεν τῶν δορυφόρων· οὕτω θέλετε φυλάττει τὴν φυλακήν τοῦ οἴκου, διὰ νὰ μή παραβιασθῇ·
7 καὶ δύο τάγματα ἀπὸ σᾶς, πάντες οἱ ἐξερχόμενοι τὸ σάββατον, θέλουσι φυλάττει τὴν φυλακήν τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου περὶ τὸν βασιλέα.
8 καὶ θέλετε περικυκλόνει τὸν βασιλέα κύκλῳ, ἕκαστος ἔχων τὰ ὅπλα αὑτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ· καὶ ὅστις εἰσέλθῃ εἰς τὰς τάξεις, ἄς θανατόνεται· καὶ θέλετε εἶσθαι μετὰ τοῦ βασιλέως, ὅταν ἐξέρχηται καὶ ὅταν εἰσέρχηται.
9 Καὶ ἔκαμον οἱ ἑκατόνταρχοι κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν Ἰωδαὲ ὁ ἱερεύς· καὶ ἔλαβον ἕκαστος τοὺς ἄνδρας αὑτοῦ, τοὺς εἰσερχομένους τὸ σάββατον, μετὰ τῶν ἐξερχομένων τὸ σάββατον, καὶ ἦλθον πρὸς Ἰωδαὲ τὸν ἱερέα.
10 Καὶ ἔδωκεν ὁ ἱερεὺς εἰς τοὺς ἑκατοντάρχους τὰς λόγχας καὶ τὰς ἀσπίδας τοῦ βασιλέως Δαβίδ, τὰς ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου.
11 Καὶ οἱ δορυφόροι, ἔχοντες ἕκαστος τὰ ὅπλα αὑτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ, παρεστάθησαν πέριξ τοῦ βασιλέως, ἀπὸ τῆς δεξιᾶς πλευρᾶς τοῦ οἴκου ἕως τῆς ἀριστερᾶς, πλησίον τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τοῦ ναοῦ.
12 Τότε ἐξήγαγε τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως καὶ ἐπέθεσεν ἐπ᾿ αὐτὸν τὸ διάδημα καὶ τὸ μαρτύριον· καὶ ἔκαμον αὐτὸν βασιλέα καὶ ἔχρισαν αὐτόν· καὶ κροτήσαντες τὰς χεῖρας, εἶπον, Ζήτω ὁ βασιλεύς!
13 Καὶ ἀκούσασα ἡ Γοθολία τὴν φωνήν τοῦ λαοῦ συντρέχοντος, ἦλθε πρὸς τὸν λαὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
14 Καὶ εἶδε, καὶ ἰδού, ὁ βασιλεὺς ἵστατο πλησίον τοῦ στύλου κατὰ τὸ ἔθος, καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ σαλπιγκταὶ πλησίον τοῦ βασιλέως· καὶ πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς ἔχαιρε καὶ ἐσάλπιζε μὲ σάλπιγγας. Καὶ διέρρηξεν ἡ Γοθολία τὰ ἱμάτια αὑτῆς καὶ ἐβόησε, Προδοσία, προδοσία!
15 Καὶ προσέταξεν Ἰωδαὲ ὁ ἱερεὺς τοὺς ἑκατοντάρχους, τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ στρατεύματος, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἐκβάλετε αὐτήν ἔξω τῶν τάξεων· καὶ ὅστις ἀκολουθήσῃ αὐτήν, θανατώσατε αὐτὸν ἐν ῥομφαίᾳ. Διότι ὁ ἱερεὺς εἶχεν εἰπεῖ, Ἄς μή θανατωθῇ ἐντὸς τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου.
16 Οὕτως ἔβαλον χεῖρας ἐπ᾿ αὐτήν· καὶ ὅτε ἦλθεν εἰς τὴν ὁδόν, διὰ τῆς ὁποίας οἱ ἵπποι ἔρχονται εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως, ἐθανατώθη ἐκεῖ.
17 Καὶ ἔκαμεν ὁ Ἰωδαὲ διαθήκην ἀναμέσον τοῦ Κυρίου καὶ τοῦ βασιλέως καὶ τοῦ λαοῦ, ὅτι θέλουσιν εἶσθαι λαὸς τοῦ Κυρίου· καὶ ἀναμέσον τοῦ βασιλέως καὶ τοῦ λαοῦ.
18 Καὶ εἰσῆλθον πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς εἰς τὸν οἶκον τοῦ Βάαλ καὶ ἐκρήμνισαν αὐτόν· τὰ θυσιαστήρια αὐτοῦ καὶ τὰ εἴδωλα αὐτοῦ κατεσύντριψαν ὁλοτελῶς καὶ Ματθὰν τὸν ἱερέα τοῦ Βάαλ ἐθανάτωσαν ἔμπροσθεν τῶν θυσιαστηρίων. Καὶ ὁ ἱερεὺς κατέστησεν ἐπιτηρητὰς ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
19 Καὶ ἔλαβε τοὺς ἑκατοντάρχους καὶ τοὺς ταξιάρχους καὶ τοὺς δορυφόρους καὶ πάντα τὸν λαὸν τῆς γῆς· καὶ κατεβίβασαν τὸν βασιλέα ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, καὶ ἦλθον εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς πύλης τῶν δορυφόρων. Καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ θρόνου τῶν βασιλέων.
20 Καὶ εὐφράνθη πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς καὶ ἡ πόλις ἡσύχασε· τὴν δὲ Γοθολίαν ἐθανάτωσαν ἐν μαχαίρᾳ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως.
21 Ἑπτὰ ἐτῶν ἦτο ὁ Ἰωὰς ὅτε ἐβασίλευσε.
1 Ἐν τῷ ἑβδόμῳ ἔτει τοῦ Ἰηοῦ ἐβασίλευσεν ὁ Ἰωάς· καὶ ἐβασίλευσε τεσσαράκοντα ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Σιβιὰ ἐκ Βήρ-σαβεέ.
2 Καὶ ἔπραττεν ὁ Ἰωὰς τὸ εὐθὲς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, κατὰ πάσας τὰς ἡμέρας αὑτοῦ καθ᾿ ἄς ὡδήγει αὐτὸν Ἰωδαὲ ὁ ἱερεύς.
3 Οἱ ὑψηλοὶ ὅμως τόποι δὲν ἀφῃρέθησαν· ὁ λαὸς ἐθυσίαζεν ἔτι καὶ ἐθυμίαζεν ἐν τοῖς ὑψηλοῖς τόποις.
4 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωὰς πρὸς τοὺς ἱερεῖς, Πᾶν τὸ ἀργύριον τῶν ἀφιερωμάτων τὸ εἰσφερόμενον εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, τὸ ἀργύριον ἑκάστου διερχομένου εἰς τοὺς ἀπαριθμουμένους, τὸ ἀργύριον ἑκάστου κατὰ τὴν ἐκτίμησιν αὐτοῦ, πᾶν τὸ ἀργύριον τὸ ὁποῖον ἤθελεν ἐλθεῖ εἰς τὴν καρδίαν τινὸς νὰ προσφέρῃ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου,
5 οἱ ἱερεῖς ἄς λαμβάνωσιν αὐτὸ εἰς ἑαυτούς, ἕκαστος παρὰ τοῦ γνωστοῦ αὑτοῦ· καὶ ἄς ἐπισκευάζωσι τὰ χαλάσματα τοῦ οἴκου, πανταχοῦ ὅπου εὑρεθῇ χάλασμα.
6 Πλήν ἐν τῷ εἰκοστῷ τρίτῳ ἔτει τοῦ βασιλέως Ἰωὰς οἱ ἱερεῖς δὲν εἶχον ἐπισκευάσει τὰ χαλάσματα τοῦ οἴκου.
7 Ὅθεν ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς Ἰωὰς τὸν Ἰωδαὲ τὸν ἱερέα καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Διὰ τί δὲν ἐπεσκευάσατε τὰ χαλάσματα τοῦ οἴκου; τώρα λοιπὸν μή λαμβάνετε πλέον ἀργύριον παρὰ τῶν γνωστῶν σας, ἀλλὰ δίδετε αὐτὸ διὰ τὰ χαλάσματα τοῦ οἴκου.
8 Καὶ ἔστερξαν οἱ ἱερεῖς νὰ μή λαμβάνωσι πλέον ἀργύριον παρὰ τοῦ λαοῦ καὶ νὰ μή ἐπισκευάζωσι τὰ χαλάσματα τοῦ οἴκου.
9 Καὶ ἔλαβεν Ἰωδαὲ ὁ ἱερεὺς ἕν κιβώτιον καὶ ἤνοιξε τρύπαν ἐπὶ τοῦ σκεπάσματος αὐτοῦ, καὶ ἔθεσεν αὐτὸ πλησίον τοῦ θυσιαστηρίου, εἰς τὰ δεξιὰ τῆς εἰσόδου τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου· καὶ οἱ ἱερεῖς, οἱ φυλάττοντες τὴν θύραν, ἔβαλλον εἰς αὐτὸ πᾶν τὸ ἀργύριον, τὸ εἰσφερόμενον εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
10 Καὶ ὅτε ἔβλεπον ὅτι ἦτο πολὺ τὸ ἀργύριον τὸ ἐν τῷ κιβωτίῳ, ὁ γραμματεύς τοῦ βασιλέως καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας ἀνέβαινον καὶ ἔδενον εἰς σακκία καὶ ἐμέτρουν τὸ ἀργύριον τὸ εὑρεθὲν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου.
11 Καὶ ἔδιδον τὸ ἀργύριον τὸ μετρηθὲν εἰς τὰς χεῖρας ἐκείνων οἵτινες ἔκαμνον τὸ ἔργον, οἵτινες εἶχον τὴν ἐπιστασίαν τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου· οἱ δὲ ἐξώδευον αὐτὸ εἰς τοὺς ξυλουργοὺς καὶ οἰκοδόμους, τοὺς δουλεύοντας ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου,
12 καὶ εἰς τοὺς κτίστας καὶ εἰς τοὺς λιθοτόμους, διὰ νὰ ἀγοράζωσι ξύλα καὶ λίθους λατομητούς, ὥστε νὰ ἐπισκευάζωσι τὰ χαλάσματα τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, καὶ διὰ πάντα ὅσα ἐχρειάζοντο διὰ τὴν ἐπισκευήν τοῦ οἴκου.
13 Πλήν ἐκ τοῦ ἀργυρίου τοῦ εἰσφερομένου εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου δὲν κατεσκευάσθησαν διὰ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου φιάλαι ἀργυραί, λυχνοψάλιδα, λεκάναι, σάλπιγγες, οὐδὲν σκεῦος χρυσοῦν ἤ σκεῦος ἀργυροῦν·
14 ἀλλ᾿ ἔδιδον αὐτό εἰς τοὺς ἐργάτας, καὶ ἐπεσκεύαζον μὲ αὐτό τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
15 Καὶ δὲν ἐζήτουν λογαριασμὸν παρὰ τῶν ἀνθρώπων, εἰς τοὺς ὁποίους ἔδιδον τὸ ἀργύριον διὰ νὰ μοιρασθῇ εἰς τοὺς ἐργάτας· διότι εἰργάζοντο ἐν πίστει.
16 Τὸ ἀργύριον τὸ περὶ ἀνομίας καὶ τὸ ἀργύριον τὸ περὶ ἁμαρτίας δὲν ἐφέροντο εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου· ταῦτα ἦσαν τῶν ἱερέων.
17 Τότε ἀνέβη Ἀζαήλ ὁ βασιλεὺς τῆς Συρίας καὶ ἐπολέμησεν ἐναντίον τῆς Γάθ, καὶ ἐκυρίευσεν αὐτήν· ἔπειτα ἔστησεν ὁ Ἀζαήλ τὸ πρόσωπον αὑτοῦ διὰ νὰ ἀναβῇ ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ.
18 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἰωὰς βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα πάντα τὰ ἀφιερώματα ὅσα Ἰωσαφὰτ καὶ Ἰωρὰμ καὶ Ὀχοζίας, οἱ πατέρες αὐτοῦ, βασιλεῖς τοῦ Ἰούδα, εἶχον ἀφιερώσει, καὶ τὰ ἴδια αὑτοῦ ἀφιερώματα καὶ πᾶν τὸ χρυσίον τὸ εὑρεθὲν ἐν τοῖς θησαυροῖς τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ ἔστειλεν αὐτὰ πρὸς τὸν Ἀζαήλ βασιλέα τῆς Συρίας· καὶ ἀνεχώρησεν ἀπὸ τῆς Ἱερουσαλήμ.
19 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἰωὰς καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;
20 Καὶ σηκωθέντες οἱ δοῦλοι αὐτοῦ, ἔκαμον συνωμοσίαν καὶ ἐπάταξαν τὸν Ἰωὰς ἐν τῷ οἴκῳ Μιλλώ, ἐν τῇ καταβάσει Σιλλά.
21 Διότι Ἰωζαχὰρ ὁ υἱὸς τοῦ Σιμεὰθ καὶ Ἰωζαβὰδ ὁ υἱὸς τοῦ Σωμήρ, οἱ δοῦλοι αὐτοῦ, ἐπάταξαν αὐτόν, καὶ ἀπέθανε· καὶ ἔθαψαν αὐτὸν μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν τῇ πόλει Δαβίδ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἀμασίας ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Ἐν τῷ εἰκοστῷ τρίτῳ ἔτει τοῦ Ἰωάς, υἱοῦ τοῦ Ὀχοζίου, βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἐβασίλευσεν Ἰωάχαζ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰηοῦ, ἐπὶ Ἰσραήλ ἐν Σαμαρείᾳ, δεκαεπτὰ ἔτη.
2 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἠκολούθησε τὰς ἁμαρτίας τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ· δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπ᾿ αὐτῶν.
3 Καὶ ἐξήφθη ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου κατὰ τοῦ Ἰσραήλ, καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ἀζαήλ βασιλέως τῆς Συρίας καὶ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Βὲν-ἀδὰδ υἱοῦ τοῦ Ἀζαήλ, κατὰ πάσας τὰς ἡμέρας.
4 Καὶ ἐδεήθη τοῦ Κυρίου ὁ Ἰωάχαζ, καὶ ἐπήκουσεν αὐτοῦ ὁ Κύριος· διότι εἶδε τὴν θλῖψιν τοῦ Ἰσραήλ, ὅτι ὁ βασιλεὺς τῆς Συρίας κατέθλιβεν αὐτούς.
5 Καὶ ἔδωκεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Ἰσραήλ σωτῆρα, καὶ ἐξῆλθον ὑποκάτωθεν τῆς χειρὸς τῶν Συρίων· καὶ κατῴκησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὑτῶν, ὡς τὸ πρότερον.
6 Πλήν δὲν ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ οἴκου τοῦ Ἱεροβοάμ, ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ· εἰς αὐτὰς περιεπάτησαν· καὶ ἔτι διέμενε τὸ ἄλσος ἐν Σαμαρείᾳ.
7 Διότι δὲν ἔμεινεν εἰς τὸν Ἰωάχαζ λαός, εἰμή πεντήκοντα ἱππεῖς καὶ δέκα ἅμαξαι καὶ δέκα χιλιάδες πεζῶν· διότι κατέστρεψεν αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς τῆς Συρίας καὶ κατέστησεν αὐτοὺς ὡς τὸ χῶμα τὸ καταπατούμενον.
8 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἰωάχαζ καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε καὶ τὰ κατορθώματα αὐτοῦ, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ;
9 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἰωάχαζ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν Σαμαρείᾳ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἰωὰς ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
10 Ἐν τῷ τριακοστῷ ἑβδόμῳ ἔτει τοῦ Ἰωὰς βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἐβασίλευσεν Ἰωὰς ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωάχαζ ἐπὶ Ἰσραήλ ἐν Σαμαρείᾳ, δεκαὲξ ἔτη.
11 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ· εἰς αὐτὰς περιεπάτησεν.
12 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἰωὰς καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε, τὰ κατορθώματα αὐτοῦ, πῶς ἐπολέμησε κατὰ τοῦ Ἀμασίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ;
13 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἰωὰς μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ· ἐκάθησε δὲ ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ ὁ Ἱεροβοὰμ· καὶ ἐτάφη ὁ Ἰωὰς ἐν Σαμαρείᾳ μετὰ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.
14 Ὁ δὲ Ἐλισσαιὲ ἠρρώστησε τὴν ἀρρωστίαν αὑτοῦ ὑπό τῆς ὁποίας ἀπέθανε. Καὶ κατέβη πρὸς αὐτὸν Ἰωὰς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἔκλαυσεν ἐπὶ τῷ προσώπῳ αὐτοῦ καὶ εἶπε, Πάτερ μου, πάτερ μου, ἅμαξα τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἱππικὸν αὐτοῦ.
15 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἐλισσαιέ, Λάβε τόξον καὶ βέλη. Καὶ ἔλαβεν εἰς ἑαυτὸν τόξον καὶ βέλη.
16 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, Ἐπίθες τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὸ τόξον. Καὶ ἐπέθηκε τὴν χεῖρα αὑτοῦ· καὶ ἐπέθηκεν ὁ Ἐλισσαιὲ τὰς χεῖρας αὑτοῦ ἐπὶ τὰς χεῖρας τοῦ βασιλέως.
17 Καὶ εἶπεν, Ἄνοιξον τὸ παράθυρον κατὰ ἀνατολάς. Καὶ ἤνοιξε. Καὶ εἶπεν ὁ Ἐλισσαιέ, Τόξευσον. Καὶ ἐτόξευσε. Καὶ εἶπε, τὸ βέλος τῆς σωτηρίας τοῦ Κυρίου καὶ τὸ βέλος τῆς σωτηρίας ἐκ τῶν Συρίων. Καὶ θέλεις πατάξει τοὺς Συρίους ἐν Ἀφέκ, ἑωσοῦ συντελέσῃς αὐτούς.
18 Καὶ εἶπε, Λάβε τὰ βέλη. Καὶ ἔλαβε. Καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, Πάταξον ἐπὶ τὴν γῆν. Καὶ ἐπάταξε τρὶς καὶ ἐστάθη.
19 Καὶ ὠργίσθη εἰς αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ καὶ εἶπεν, Ἔπρεπε νὰ πατάξῃς πεντάκις ἤ ἑξάκις· τότε ἤθελες πατάξει τοὺς Συρίους ἑωσοῦ συντελέσῃς αὐτούς· τώρα ὅμως τρὶς θέλεις πατάξει τοὺς Συρίους.
20 Καὶ ἀπέθανεν ὁ Ἐλισσαιέ, καὶ ἔθαψαν αὐτόν· τὸ δὲ ἀκόλουθον ἔτος τάγματα Μωαβιτῶν ἔκαμον εἰσβολήν εἰς τὴν γῆν.
21 Καὶ ἐνῷ ἔθαπτον ἄνθρωπον τινά, ἰδού, εἶδον τάγμα· καὶ ἔρριψαν τὸν ἄνθρωπον εἰς τὸν τάφον τοῦ Ἐλισσαιέ· καὶ καθὼς ὁ ἄνθρωπος ὑπῆγε καὶ ἤγγισε τὰ ὀστᾶ τοῦ Ἐλισσαιέ, ἀνέζησε καὶ ἐστάθη ἐπὶ τοὺς πόδας αὑτοῦ.
22 Ὁ δὲ Ἀζαήλ ὁ βασιλεὺς τῆς Συρίας, κατέθλιψε τὸν Ἰσραήλ πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ Ἰωάχαζ.
23 Καὶ ἠλέησεν ὁ Κύριος αὐτοὺς καὶ ᾠκτείρησεν αὐτοὺς καὶ ἐπέβλεψεν ἐπ᾿ αὐτούς, διὰ τὴν διαθήκην αὑτοῦ τὴν μετὰ τοῦ Ἀβραάμ, Ἰσαάκ, καὶ Ἰακώβ· καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ ἐξολοθρεύσῃ αὐτοὺς καὶ δὲν ἀπέρριψεν αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου αὑτοῦ, μέχρι τοῦ νῦν.
24 Ἀπέθανε δὲ ὁ Ἀζαήλ βασιλεὺς τῆς Συρίας, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Βὲν-ἀδὰδ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
25 Καὶ ἔλαβε πάλιν Ἰωὰς ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωάχαζ ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Βὲν-ἀδὰδ υἱοῦ τοῦ Ἀζαήλ τὰς πόλεις, τὰς ὁποίας ὁ Ἀζαήλ εἶχε λάβει ἐκ τῆς χειρὸς Ἰωάχαζ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῷ πολέμῳ. Τρὶς ἐπάταξεν αὐτὸν ὁ Ἰωὰς καὶ ἐπανέλαβε τὰς πόλεις τοῦ Ἰσραήλ.
1 Ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει τοῦ Ἰωάς, υἱοῦ τοῦ Ἰωάχαζ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, ἐβασίλευσεν Ἀμασίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωὰς βασιλέως τοῦ Ἰούδα.
2 Εἰκοσιπέντε ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσεν εἰκοσιεννέα ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ. Τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἰωαδὰν ἐξ Ἱερουσαλήμ.
3 Καὶ ἔπραξε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου, πλήν οὐχὶ ὡς ὁ Δαβὶδ ὁ πατήρ αὐτοῦ· ἔπραξε κατὰ πάντα ὅσα εἶχε πράξει Ἰωὰς ὁ πατήρ αὐτοῦ.
4 Οἱ ὑψηλοὶ ὅμως τόποι δὲν ἀφῃρέθησαν· ὁ λαὸς ἐθυσίαζεν ἔτι καὶ ἐθυμίαζεν ἐπὶ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους.
5 Ὡς δὲ ἡ βασιλεία ἐκραταιώθη ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, ἐθανάτωσε τοὺς δούλους αὑτοῦ τοὺς θανατώσαντας τὸν βασιλέα τὸν πατέρα αὐτοῦ.
6 Ὅμως τὰ τέκνα τῶν φονευτῶν δὲν ἐθανάτωσε· κατὰ τὸ γεγραμμένον ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τοῦ Μωϋσέως, ὅπου προσέταξεν ὁ Κύριος, λέγων, Οἱ πατέρες δὲν θέλουσι θανατόνεσθαι διὰ τὰ τέκνα, οὐδὲ τὰ τέκνα θέλουσι θανατόνεσθαι διὰ τοὺς πατέρας, ἀλλ᾿ ἕκαστος θέλει θανατόνεσθαι διὰ τὸ ἑαυτοῦ ἁμάρτημα.
7 Οὗτος ἐθανάτωσεν ἐκ τοῦ Ἐδὼμ δέκα χιλιάδας ἐν τῇ κοιλάδι τοῦ ἅλατος, καὶ ἐκυρίευσε τὴν Σελὰ διὰ πολέμου καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτῆς Ἰοχθεήλ μέχρι τῆς ἡμέρας ταύτης.
8 Τότε ἀπέστειλεν ὁ Ἀμασίας μηνυτὰς πρὸς τὸν Ἰωάς, υἱὸν τοῦ Ἰωάχαζ, υἱοῦ τοῦ Ἰηοῦ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, λέγων, Ἐλθέ, νὰ ἴδωμεν ἀλλήλους προσωπικῶς.
9 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Ἰωὰς βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Ἀμασίαν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, λέγων, Ἡ ἄκανθα ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ ἀπέστειλε πρὸς τὴν κέδρον τὴν ἐν τῷ Λιβάνῳ, λέγουσα, Δὸς τὴν θυγατέρα σου εἰς τὸν υἱὸν μου διὰ γυναῖκα· πλήν διέβη θηρίον τοῦ ἀγροῦ τὸ ἐν τῷ Λιβάνῳ, καὶ κατεπάτησε τὴν ἄκανθαν·
10 ἐπάταξας τῳόντι τὸν Ἐδώμ, καὶ ἡ καρδία σου σὲ ὕψωσε· χαίρου τὴν δόξαν σου καθήμενος ἐν τῷ οἴκῳ σου· διὰ τί ἐμπλέκεσαι εἰς κακόν, διὰ τὸ ὁποῖον ἤθελες πέσει, σὺ καὶ ὁ Ἰούδας μετὰ σοῦ;
11 Ἀλλ᾿ ὁ Ἀμασίας δὲν ὑπήκουσεν. Ἀνέβη λοιπὸν ὁ Ἰωὰς βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ, καὶ εἶδον ἀλλήλους προσωπικῶς, αὐτὸς καὶ Ἀμασίας ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα, ἐν Βαὶθ-σεμές, ἥτις εἶναι τοῦ Ἰούδα.
12 Καὶ ἐκτυπήθη ὁ Ἰούδας ἔμπροσθεν τοῦ Ἰσραήλ· καὶ ἔφυγον ἕκαστος εἰς τὰς σκηνὰς αὑτοῦ.
13 Καὶ συνέλαβεν ὁ Ἰωὰς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ τὸν Ἀμασίαν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, υἱὸν τοῦ Ἰωὰς υἱοῦ τοῦ Ὀχοζίου, ἐν Βαὶθ-σεμές· καὶ ἐλθὼν εἰς Ἱερουσαλήμ, κατηδάφισε τὸ τεῖχος τῆς Ἱερουσαλήμ ἀπὸ τῆς πύλης Ἐφραΐμ ἕως τῆς πύλης τῆς γωνίας, τετρακοσίας πήχας.
14 Καὶ λαβὼν πᾶν τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ εὑρεθέντα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου καὶ ἐν τοῖς θησαυροῖς τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ ἀνθρώπους ἐνέχυρα, ἐπέστρεψεν εἰς Σαμάρειαν.
15 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἰωάς, ὅσας ἔπραξε, καὶ τὰ κατορθώματα αὐτοῦ, καὶ πῶς ἐπολέμησε μετὰ τοῦ Ἀμασίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ;
16 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἰωὰς μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν Σαμαρείᾳ μετὰ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἱεροβοὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
17 Ὁ δὲ Ἀμασίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωάς, ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα, ἔζησε μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ἰωὰς υἱοῦ τοῦ Ἰωάχαζ, βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, δεκαπέντε ἔτη.
18 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἀμασίου δὲν εἶναι γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;
19 Ἔκαμον δὲ κατ᾿ αὐτοῦ συνωμοσίαν ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ ἔφυγεν εἰς Λαχείς· ἀπέστειλαν ὅμως κατόπιν αὐτοῦ εἰς Λαχεὶς καὶ ἐθανάτωσαν αὐτὸν ἐκεῖ.
20 Καὶ ἔφεραν αὐτὸν ἐπὶ ἵππων, καὶ ἐτάφη ἐν Ἱερουσαλήμ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, ἐν τῇ πόλει Δαβίδ.
21 Ἔλαβε δὲ πᾶς ὁ λαὸς τοῦ Ἰούδα τὸν Ἀζαρίαν, ὄντα ἡλικίας δεκαὲξ ἐτῶν, καὶ ἔκαμον αὐτὸν βασιλέα ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ἀμασίου.
22 Καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Ἐλὰθ καὶ ἐπέστρεψεν αὐτήν εἰς τὸν Ἰούδα, ἀφοῦ ὁ βασιλεὺς ἐκοιμήθη μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ.
23 Ἐν τῷ δεκάτῳ πέμπτῳ ἔτει τοῦ Ἀμασίου, υἱοῦ τοῦ Ἰωάς, βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἐβασίλευσεν ἐν Σαμαρείᾳ ὁ Ἱεροβοὰμ υἱὸς τοῦ Ἰωάς, βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, ἔτη τεσσαράκοντα καὶ ἕν.
24 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ.
25 Οὗτος ἀποκατέστησε τὸ ὅριον τοῦ Ἰσραήλ, ἀπὸ τῆς εἰσόδου τῆς Αἰμὰθ ἕως τῆς θαλάσσης τῆς πεδιάδος, κατὰ τὸν λόγον Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε διὰ τοῦ δούλου αὑτοῦ Ἰωνά, υἱοῦ τοῦ Ἀμαθί, τοῦ προφήτου, τοῦ ἀπὸ Γὰθ-ἐφέρ.
26 Διότι εἶδεν ὁ Κύριος τὴν θλῖψιν τοῦ Ἰσραήλ πικρὰν σφόδρα, ὅτι δὲν ἦτο οὐδὲν κεκλεισμένον καὶ οὐδὲν ἀφειμένον, οὐδὲ ὁ βοηθήσων τὸν Ἰσραήλ.
27 Καὶ δὲν εἶπεν ὁ Κύριος νὰ ἐξαλείψῃ ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ τὸ ὄνομα τοῦ Ἰσραήλ, ἀλλ᾿ ἔσωσεν αὐτοὺς διὰ χειρὸς τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ἰωάς.
28 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἱεροβοὰμ καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε καὶ τὰ κατορθώματα αὐτοῦ, πῶς ἐπολέμησε καὶ πῶς ἐπανέλαβε τὴν Δαμασκὸν καὶ τὴν Αἰμὰθ τοῦ Ἰούδα εἰς τὸν Ἰσραήλ, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ;
29 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἱεροβοὰμ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, μετὰ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ζαχαρίας ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Ἐν τῷ εἰκοστῷ ἑβδόμῳ ἔτει τοῦ Ἱεροβοὰμ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ ἐβασίλευσεν ὁ Ἀζαρίας, υἱὸς τοῦ Ἀμασίου, βασιλέως τοῦ Ἰούδα.
2 Δεκαὲξ ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσε πεντήκοντα δύο ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἰεχολία, ἐξ Ἱερουσαλήμ.
3 Καὶ ἔπραξε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, κατὰ πάντα ὅσα εἶχε πράξει Ἀμασίας ὁ πατήρ αὐτοῦ.
4 Πλήν οἱ ὑψηλοὶ τόποι δὲν ἀφηρέθησαν· ὁ λαὸς ἔτι ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμίαζεν ἐπὶ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους.
5 Καὶ ἐπάταξεν ὁ Κύριος τὸν βασιλέα, καὶ ἦτο λεπρὸς ἕως τῆς ἡμέρας τοῦ θανάτου αὑτοῦ καὶ κατῴκει ἐν οἰκίᾳ ἀποκεχωρισμένῃ. Ἦτο δὲ ἐπὶ τοῦ οἴκου Ἰωθὰμ ὁ υἱὸς τοῦ βασιλέως, κρίνων τὸν λαὸν τῆς γῆς.
6 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἀζαρίου καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;
7 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἀζαρίας μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ· καὶ ἔθαψαν αὐτὸν μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαβίδ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἰωθὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
8 Ἐν τῷ τριακοστῷ ὀγδόῳ ἔτει τοῦ Ἀζαρίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, Ζαχαρίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἱεροβοὰμ ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ ἐν Σαμαρείᾳ, ἕξ μῆνας.
9 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὡς εἶχον πράξει οἱ πατέρες αὐτοῦ· δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ.
10 Καὶ συνώμοσε κατ᾿ αὐτοῦ Σαλλοὺμ ὁ υἱὸς τοῦ Ἰαβεὶς, καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν κατέμπροσθεν τοῦ λαοῦ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτὸν καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ.
11 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ζαχαρίου, ἰδού, εἶναι γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.
12 Οὗτος ἦτο ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε πρὸς τὸν Ἰηοῦ, λέγων, Οἱ υἱοὶ σου θέλουσι καθίσει ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ Ἰσραήλ ἕως τετάρτης γενεᾶς. Καὶ ἔγεινεν οὕτως.
13 Ἐβασίλευσε δὲ Σαλλοὺμ ὁ υἱὸς τοῦ Ἰαβεὶς ἐν τῷ τριακοστῷ ἐννάτῳ ἔτει τοῦ Ὀζίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, καὶ ἐβασίλευσεν ἕνα μῆνα ἐν Σαμαρείᾳ.
14 Καὶ ἀνέβη Μεναήμ ὁ υἱὸς τοῦ Γαδεὶ ἀπὸ Θερσά, καὶ ἦλθεν εἰς Σαμάρειαν καὶ ἐκτύπησε τὸν Σαλλοὺμ τὸν υἱὸν τοῦ Ἰαβεὶς ἐν Σαμαρείᾳ, καὶ ἐθανάτωσεν αὐτὸν καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ.
15 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Σαλλοὺμ, καὶ ἡ συνωμοσία αὐτοῦ τὴν ὁποίαν ἔκαμεν, ἰδού, εἶναι γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.
16 Τότε ἐπάταξεν ὁ Μεναήμ τὴν Θαψὰ καὶ πάντας τοὺς ἐν αὐτῇ καὶ τὰ ὅρια αὐτῆς ἀπὸ Θερσά· ἐπειδή δὲν ἤνοιξαν εἰς αὐτόν, διὰ τοῦτο ἐπάταξεν αὐτήν· καὶ πάσας τὰς ἐν αὐτῇ ἐγκυμονούσας διέσχισεν.
17 Ἐν τῷ τριακοστῷ ἐννάτῳ ἔτει τοῦ Ἀζαρίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, Μεναήμ ὁ υἱὸς τοῦ Γαδεὶ ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ, δέκα ἔτη ἐν Σαμαρείᾳ.
18 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· δὲν ἀπεμακρύνθη κατὰ πάσας τὰς ἡμέρας αὑτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ.
19 Τότε ἦλθεν ὁ Φοὺλ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας ἐναντίον τῆς γῆς. καὶ ἔδωκεν ὁ Μεναήμ εἰς τὸν Φοὺλ χίλια τάλαντα ἀργυρίου, διὰ νὰ ἦναι μετ᾿ αὐτοῦ ἡ χεὶρ αὐτοῦ εἰς τὸ νὰ ἐνισχύσῃ τὴν βασιλείαν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.
20 Καὶ ἀπέσπασεν ὁ Μεναήμ τὸ ἀργύριον ἀπὸ τοῦ Ἰσραήλ, ἀπὸ πάντων τῶν δυνατῶν εἰς πλούτη, πεντήκοντα σίκλους ἀργυρίου ἀφ᾿ ἑκάστου, διὰ νὰ δώσῃ εἰς τὸν βασιλέα τῆς Ἀσσυρίας. Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας καὶ δὲν ἐστάθη ἐκεῖ ἐν τῇ γῇ.
21 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Μεναήμ καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ;
22 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Μεναήμ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Φακείας ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
23 Ἐν τῷ πεντηκοστῷ ἔτει τοῦ Ἀζαρίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, Φακείας ὁ υἱὸς τοῦ Μεναήμ ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ ἐν Σαμαρείᾳ, δύο ἔτη.
24 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ.
25 Καὶ συνώμοσε κατ᾿ αὐτοῦ ὁ Φεκὰ υἱὸς τοῦ Ῥεμαλία, ὁ στρατηγὸς αὐτοῦ, καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἐν Σαμαρείᾳ, ἐν τῷ παλατίῳ τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως, μετὰ τοῦ Ἀργὸβ καὶ Ἀριέ, ἔχων μεθ᾿ ἑαυτοῦ καὶ πεντήκοντα ἄνδρας ἐκ τῶν Γαλααδιτῶν· καὶ ἐθανάτωσεν αὐτὸν καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ.
26 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Φακείου καὶ πάντα ὅσα ἔπραξεν, ἰδού, εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.
27 Ἐν τῷ πεντηκοστῷ δευτέρῳ ἔτει τοῦ Ἀζαρίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, Φεκὰ ὁ υἱὸς τοῦ Ῥεμαλία ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ ἐν Σαμαρείᾳ, εἴκοσι ἔτη.
28 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ.
29 Ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Φεκὰ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, ἦλθεν ὁ Θεγλὰθ-φελασὰρ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας, καὶ ἐκυρίευσε τὴν Ἰϊὼν καὶ τὴν Ἀβὲλ-βαὶθ-μααχὰ καὶ τὴν Ἰανὼχ, καὶ τὴν Κεδὲς καὶ τὴν Ἀσὼρ καὶ τὴν Γαλαὰδ καὶ τὴν Γαλιλαίαν, πᾶσαν τὴν γῆν Νεφθαλί, καὶ μετῴκισεν αὐτοὺς εἰς Ἀσσυρίαν.
30 Καὶ ἔκαμεν Ὠσηὲ ὁ υἱὸς τοῦ Ἠλὰ συνωμοσίαν κατὰ τοῦ Φεκὰ υἱοῦ τοῦ Ῥεμαλία, καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν καὶ ἐθανάτωσεν αὐτὸν καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ, ἐν τῷ εἰκοστῷ ἔτει τοῦ Ἰωθὰμ υἱοῦ τοῦ Ὀζίου.
31 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Φεκὰ, καὶ πάντα ὅσα ἔπραξεν, ἰδού, εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.
32 Ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει τοῦ Φεκὰ υἱοῦ τοῦ Ῥεμαλία βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, ἐβασίλευσεν ὁ Ἰωθὰμ υἱὸς τοῦ Ὀζίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα.
33 Εἰκοσιπέντε ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσε δεκαὲξ ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἱερουσὰ θυγάτηρ τοῦ Σαδώκ.
34 Καὶ ἔπραξε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου· ἔπραξε κατὰ πάντα ὅσα ἔπραξεν Ὀζίας ὁ πατήρ αὐτοῦ.
35 Πλήν οἱ ὑψηλοὶ τόποι δὲν ἀφηρέθησαν· ὁ λαὸς ἔτι ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμίαζεν ἐπὶ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους. Οὗτος ᾠκοδόμησε τὴν ὑψηλήν πύλην τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου.
36 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἰωθὰμ καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;
37 Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἤρχισεν ὁ Κύριος νὰ ἐξαποστέλλῃ κατὰ τοῦ Ἰούδα τὸν Ῥεσὶν βασιλέα τῆς Συρίας καὶ τὸν Φεκὰ υἱὸν τοῦ Ῥεμαλία.
38 Ὁ δὲ Ἰωθὰμ ἐκοιμήθη μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ ἐν πόλει Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἄχαζ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Ἐν τῷ δεκάτῳ ἑβδόμῳ ἔτει τοῦ Φεκὰ υἱοῦ τοῦ Ῥεμαλία, ἐβασίλευσεν ὁ Ἄχαζ υἱὸς τοῦ Ἰωθάμ, βασιλέως τοῦ Ἰούδα.
2 Εἴκοσι ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἄχαζ ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσε δεκαὲξ ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ. Δὲν ἔπραξεν ὅμως τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ, ὡς ὁ Δαβὶδ ὁ πατήρ αὐτοῦ.
3 Ἀλλὰ περιεπάτησεν ἐν τῇ ὁδῷ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ, καὶ μάλιστα διεβίβασε τὸν υἱὸν αὑτοῦ διὰ τοῦ πυρός, κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ὁ Κύριος ἐξεδίωξεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
4 Καὶ ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμίαζεν ἐπὶ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους καὶ ἐπὶ τοὺς λόφους καὶ ὑποκάτω παντὸς πρασίνου δένδρου.
5 Τότε ἀνέβησαν εἰς Ἱερουσαλήμ διὰ πόλεμον Ῥεσίν, ὁ βασιλεὺς τῆς Συρίας, καὶ Φεκά, ὁ υἱὸς τοῦ Ῥεμαλία, βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ· καὶ ἐπολιόρκησαν τὸν Ἄχαζ, πλήν δὲν ἠδυνήθησαν νὰ νικήσωσι.
6 Κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν Ῥεσὶν ὁ βασιλεὺς τῆς Συρίας ἀποκατέστησε τὴν Ἐλὰθ ὑπό τὴν ἐξουσίαν τῆς Συρίας, καὶ ἐδίωξε τοὺς Ἰουδαίους ἀπὸ τῆς Ἐλάθ· καὶ ἐλθόντες Σύριοι εἰς τὴν Ἐλάθ, κατῴκησαν ἐκεῖ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
7 Ὁ δὲ Ἄχαζ ἀπέστειλε μηνυτὰς πρὸς τὸν Θεγλὰθ-φελασάρ, βασιλέα τῆς Ἀσσυρίας, λέγων, Ἐγὼ εἶμαι δοῦλός σου καὶ υἱὸς σου· ἀνάβα καὶ σῶσόν με ἐκ χειρὸς τοῦ βασιλέως τῆς Συρίας καὶ ἐκ χειρὸς τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, οἵτινες ἐσηκώθησαν ἐναντίον μου.
8 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἄχαζ τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον τὸ εὑρεθὲν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου καὶ ἐν τοῖς θησαυροῖς τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ ἀπέστειλε δῶρον εἰς τὸν βασιλέα τῆς Ἀσσυρίας.
9 Καὶ εἰσήκουσεν αὐτοῦ ὁ βασιλεύς τῆς Ἀσσυρίας· καὶ ἀνέβη ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας ἐπὶ τὴν Δαμασκὸν καὶ ἐκυρίευσεν αὐτήν, καὶ μετῴκισε τὸν λαὸν αὐτῆς εἰς Κίρ, τὸν δὲ Ῥεσὶν ἐθανάτωσε.
10 Καὶ ὑπῆγεν ὁ βασιλεὺς Ἄχαζ εἰς τὴν Δαμασκόν, πρὸς συνάντησιν τοῦ Θεγλὰθ-φελασάρ, βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας, καὶ εἶδε τὸ θυσιαστήριον τὸ ἐν Δαμασκῷ· καὶ ἔστειλεν ὁ βασιλεὺς Ἄχαζ πρὸς τὸν Οὐρίαν τὸν ἱερέα τὸ ὁμοίωμα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τὸν τύπον αὐτοῦ, καθ᾿ ὅλην τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ.
11 Καὶ ᾠκοδόμησεν Οὐρίας ὁ ἱερεὺς τὸ θυσιαστήριον, κατὰ ἡ πάντα ὅσα ὁ βασιλεὺς Ἄχαζ ἀπέστειλεν ἐκ Δαμασκοῦ. Οὕτως ἔκαμεν Οὐρίας ὁ ἱερεύς, ἑωσοῦ ἔλθῃ ὁ βασιλεὺς Ἄχαζ ἐκ τῆς Δαμασκοῦ.
12 Καὶ ὅτε ἦλθεν ὁ βασιλεὺς ἐκ τῆς Δαμασκοῦ, εἶδεν ὁ βασιλεὺς τὸ θυσιαστήριον· καὶ ἐπλησίασεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἔκαμε προσφορὰν ἐπ᾿ αὐτοῦ.
13 Καὶ ἔκαυσε τὸ ὁλοκαύτωμα αὑτοῦ καὶ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν αὑτοῦ, καὶ ἐπέχεε τὴν σπονδήν αὑτοῦ, καὶ ἐρράντισε τὸ αἷμα τῶν εἰρηνικῶν αὑτοῦ προσφορῶν, ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
14 Καὶ μετέφερε τὸ χάλκινον θυσιαστήριον, τὸ ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου, ἀπὸ τοῦ προσώπου τοῦ οἴκου, ἀπὸ τοῦ μεταξὺ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, καὶ ἔθεσεν αὐτὸ κατὰ τὸ βόρειον πλευρὸν τοῦ θυσιαστηρίου.
15 Καὶ προσέταξεν ὁ βασιλεὺς Ἄχαζ τὸν Οὐρίαν τὸν ἱερέα, λέγων, Ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ μέγα πρόσφερε τὸ ὁλοκαύτωμα τὸ πρωϊνὸν καὶ τὴν ἑσπερινήν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν καὶ τὸ ὁλοκαύτωμα τοῦ βασιλέως καὶ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν αὐτοῦ, μετὰ τοῦ ὁλοκαυτώματος παντὸς τοῦ λαοῦ τῆς γῆς, καὶ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν αὐτῶν καὶ τὰς σπονδὰς αὐτῶν· καὶ ῥάντισον ἐπ᾿ αὐτὸ ἅπαν τὸ αἷμα τοῦ ὁλοκαυτώματος καὶ ἅπαν τὸ αἷμα τῆς θυσίας· τὸ δὲ χάλκινον θυσιαστήριον θέλει εἶσθαι εἰς ἐμὲ διὰ νὰ ἐρωτῶ τὸν Κύριον.
16 Καὶ ἔκαμεν Οὐρίας ὁ ἱερεὺς κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν ὁ βασιλεὺς Ἄχαζ.
17 Καὶ ἀπέκοψεν ὁ βασιλεὺς Ἄχαζ τὰ συγκλείσματα τῶν βάσεων, καὶ ἐσήκωσεν ἐπάνωθεν αὐτῶν τὸν λουτήρα· καὶ κατεβίβασε τὴν θάλασσαν ἐπάνωθεν τῶν χαλκίνων βοῶν τῶν ὑποκάτω αὐτῆς, καὶ ἔθεσεν αὐτήν ἐπὶ βάσιν λιθίνην.
18 Καὶ τὸ στέγασμα τοῦ σαββάτου, τὸ ὁποῖον εἶχον οἰκοδομήσει ἐν τῷ οἴκῳ, καὶ τὴν εἴσοδον τοῦ βασιλέως τὴν ἔξω μετετόπισεν ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, ἐξ αἰτίας τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας.
19 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἄχαζ, ὅσας ἔπραξε, δὲν εἶναι γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;
20 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἄχαζ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ ἐν πόλει Δαβίδ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἐζεκίας ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει τοῦ Ἄχαζ βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἐβασίλευσεν Ὠσηὲ ὁ υἱὸς τοῦ Ἠλὰ ἐν Σαμαρείᾳ ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ, ἐννέα ἔτη.
2 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, πλήν οὐχὶ ὡς οἱ βασιλεῖς τοῦ Ἰσραήλ οἵτινες ἦσαν πρὸ αὐτοῦ.
3 Ἐπ᾿ αὐτὸν ἀνέβη Σαλμανασὰρ ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας· καὶ ἔγεινεν Ὠσηὲ δοῦλος αὐτοῦ καὶ ἔδιδεν εἰς αὐτὸν φόρον.
4 Εὕρηκε δὲ ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας συνωμοσίαν ἐν τῷ Ὠσηέ· διότι ἀπέστειλε μηνυτὰς πρὸς τὸν Σώ, βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, καὶ δὲν ἔδωκε φόρον εἰς τὸν βασιλέα τῆς Ἀσσυρίας, ὡς ἔκαμνε κατ᾿ ἔτος· ὅθεν συνέκλεισεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας καὶ ἔδεσεν αὐτὸν ἐν φυλακῇ.
5 Καὶ ἀνέβη ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας διὰ πάσης τῆς γῆς· καὶ ἀνέβη εἰς τὴν Σαμάρειαν καὶ ἐπολιόρκησεν αὐτήν τρία ἔτη.
6 Ἐν τῷ ἐννάτῳ ἔτει τοῦ Ὠσηέ, ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας ἐκυρίευσε τὴν Σαμάρειαν καὶ μετῴκισε τὸν Ἰσραήλ εἰς τὴν Ἀσσυρίαν, καὶ κατῴκισεν αὐτοὺς ἐν Ἀλὰ καὶ ἐν Ἀβώρ, παρὰ τὸν ποταμὸν Γωζάν, καὶ ἐν ταῖς πόλεσι τῶν Μήδων.
7 Ἔγεινε δὲ τοῦτο, διότι οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ ἡμάρτησαν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν, ὅστις ἀνήγαγεν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὑποκάτωθεν τῆς χειρὸς τοῦ Φαραὼ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου, καὶ ἐσεβάσβησαν ἄλλους θεούς,
8 καὶ περιεπάτησαν εἰς τὰ νόμιμα τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ἐξεδίωξεν ὁ Κύριος ἀπέμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ τὰ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ, τὰ ὁποῖα ἐθέσπισαν.
9 Καὶ ἔπραττον οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ κρυφίως πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν εὑθέα ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτῶν, καὶ ᾠκοδόμησαν εἰς ἑαυτοὺς ὑψηλοὺς τόπους ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν αὑτῶν, ἀπὸ πύργου φυλάκων ἕως ὀχυρᾶς πόλεως.
10 Καὶ ἀνήγειραν εἰς ἑαυτοὺς ἀγάλματα καὶ ἄλση ἐπὶ πάντα ὑψηλὸν λόφον καὶ ὑποκάτω παντὸς δένδρου πρασίνου.
11 Καὶ ἐκεῖ ἐθυμίαζον ἐπὶ πάντας τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, καθὼς τὰ ἔθνη τὰ ὁποῖα ὁ Κύριος ἐξεδίωξεν ἀπέμπροσθεν αὐτῶν· καὶ ἔπραττον πονηρὰ πράγματα διὰ νὰ παροργίζωσι τὸν Κύριον·
12 καὶ ἐλάτρευσαν τὰ εἴδωλα, περὶ τῶν ὁποίων ὁ Κύριος εἶπε πρὸς αὐτούς, Δὲν θέλετε κάμει τὸ πρᾶγμα τοῦτο.
13 Καὶ διεμαρτυρήθη ὁ Κύριος κατὰ τοῦ Ἰσραήλ καὶ κατὰ τοῦ Ἰούδα, διὰ χειρὸς πάντων τῶν προφητῶν, πάντων τῶν βλεπόντων, λέγων, Ἐπιστρέψατε ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν τῶν πονηρῶν καὶ φυλάττετε τὰς ἐντολὰς μου, τὰ διατάγματά μου, κατὰ πάντα τὸν νόμον τὸν ὁποῖον προσέταξα εἰς τοὺς πατέρας σας καὶ τὸν ὁποῖον ἀπέστειλα εἰς ἐσᾶς διὰ μέσου τῶν δούλων μου τῶν προφητῶν.
14 Πλήν αὐτοὶ δὲν ὑπήκουσαν, ἀλλ᾿ ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον αὑτῶν, ὡς τὸν τράχηλον τῶν πατέρων αὑτῶν, οἵτινες δὲν ἐπίστευσαν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν.
15 Καὶ ἀπέρριψαν τὰ διατάγματα αὐτοῦ καὶ τὴν διαθήκην αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔκαμε μετὰ τῶν πατέρων αὐτῶν, καὶ τὰς διαμαρτυρήσεις αὐτοῦ, τὰς ὁποίας διεμαρτυρήθη ἐναντίον αὐτῶν· καὶ ὑπῆγαν ὀπίσω τῆς ματαιότητος, καὶ ἐματαιώθησαν, καὶ ὀπίσω τῶν ἐθνῶν τῶν πέριξ αὐτῶν, περὶ τῶν ὁποίων ὁ Κύριος προσέταξεν αὐτούς, νὰ μή πράξωσιν ὡς ἐκεῖνα.
16 Καὶ ἐγκατέλιπον πάσας ταῖς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτῶν, καὶ ἔκαμον εἰς ἑαυτοὺς χωνευτά, δύο μόσχους, καὶ ἔκαμον ἄλση καὶ προσεκύνησαν πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐλάτρευσαν τὸν Βάαλ.
17 Καὶ διεβίβαζον τοὺς υἱοὺς αὑτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὑτῶν διὰ τοῦ πυρός, καὶ μετεχειρίζοντο μαντείας καὶ οἰωνισμούς, καὶ ἐπώλησαν ἑαυτοὺς εἰς τὸ νὰ πράττωσι πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ παροργίζωσιν αὐτόν.
18 Διὰ ταῦτα ὁ Κύριος ὠργίσθη σφόδρα κατὰ τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἀπέβαλεν αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου αὑτοῦ· δὲν ἐναπελείφθη, παρὰ μόνη ἡ φυλή τοῦ Ἰούδα.
19 Καὶ ὁ Ἰούδας ἔτι δὲν ἐφύλαξε τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ, ἀλλὰ περιεπάτησαν εἰς τὰ διατάγματα τοῦ Ἰσραήλ, τὰ ὁποῖα ἔκαμον.
20 Καὶ ἀπέβαλεν ὁ Κύριος πᾶν τὸ σπέρμα τοῦ Ἰσραήλ καὶ κατέθλιψεν αὐτούς, καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τῶν διαρπαζόντων, ἑωσοῦ ἀπέρριψεν αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου αὑτοῦ.
21 Διότι ἀπεσχίσθη ὁ Ἰσραήλ ἀπὸ τοῦ οἴκου Δαβίδ, καὶ ἔκαμον βασιλέα τὸν Ἱεροβοὰμ υἱὸν τοῦ Ναβάτ· καὶ ὁ Ἱεροβοὰμ ἀπέσπασε τὸν Ἰσραήλ ἐξόπισθεν τοῦ Κυρίου, καὶ ἔκαμεν αὐτοὺς νὰ ἁμαρτήσωσιν ἁμαρτίαν μεγάλην.
22 Διότι οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ περιεπάτησαν ἐν πάσαις ταῖς ἁμαρτίαις τοῦ Ἱεροβοάμ, τὰς ὁποίας ἔπραξε· δὲν ἀπεμακρύνθησαν ἀπ᾿ αὐτῶν,
23 ἑωσοῦ ὁ Κύριος ἀπέβαλε τὸν Ἰσραήλ ἀπὸ προσώπου αὑτοῦ, καθὼς ἐλάλησε διὰ χειρὸς πάντων τῶν δούλων αὑτοῦ τῶν προφητῶν. Καὶ μετῳκίσθη ὁ Ἰσραήλ ἀπὸ τῆς γῆς αὑτοῦ εἰς τὴν Ἀσσυρίαν, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
24 Καὶ ἔφερεν ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας ἀνθρώπους ἐκ Βαβυλῶνος καὶ ἀπὸ Χουθὰ καὶ ἀπὸ Αὐὰ καὶ ἀπὸ Αἰμὰθ καὶ ἀπὸ Σεφαρουΐμ, καὶ κατῴκισεν ἐν ταῖς πόλεσι τῆς Σαμαρείας ἀντὶ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ ἐκληρονόμησαν τὴν Σαμάρειαν καὶ κατῴκησαν ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτῆς.
25 Καὶ ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς ἐκεῖ κατοικήσεως αὑτῶν, δὲν ἐφοβήθησαν τὸν Κύριον· καὶ ἀπέστειλεν ὁ Κύριος τοὺς λέοντας μεταξὺ αὐτῶν, καὶ ἐθανάτονον ἐξ αὐτῶν.
26 Καὶ εἶπον πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Ἀσσυρίας, λέγοντες, Τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα μετῴκισας καὶ ἐκάθισας ἐν ταῖς πόλεσι τῆς Σαμαρείας, δὲν γνωρίζουσι τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ τῆς γῆς· διὰ τοῦτο ἀπέστειλε τοὺς λέοντας μεταξὺ αὐτῶν, καὶ ἰδού, θανατόνουσιν αὐτούς, ἐπειδή δὲν γνωρίζουσι τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ τῆς γῆς.
27 Τότε ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας προσέταξε, λέγων, Φέρετε ἐκεῖ ἕνα τῶν ἱερέων, τοὺς ὁποίους μετῳκίσατε ἐκεῖθεν· καὶ ἄς ὑπάγωσι καὶ ἄς κατοικήσωσιν ἐκεῖ· καὶ ἄς διδάξῃ αὐτοὺς τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ τῆς γῆς.
28 Καὶ εἷς τῶν ἱερέων, τοὺς ὁποίους μετῴκισαν ἐκ τῆς Σαμαρείας, ἦλθε καὶ κατῴκησεν ἐν Βαιθήλ, καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς πῶς νὰ φοβῶνται τὸν Κύριον.
29 Ἕκαστον ὅμως ἔθνος ἔκαμον θεοὺς εἰς ἑαυτοὺς καὶ ἔθεσαν εἰς τοὺς οἴκους τῶν ὑψηλῶν τόπων, τοὺς ὁποίους οἱ Σαμαρεῖται ἔκαμον, ἕκαστον ἔθνος ἐν ταῖς πόλεσιν αὑτῶν, ὅπου κατῴκουν.
30 Καὶ οἱ ἄνδρες τῆς Βαβυλῶνος ἔκαμον τὴν Σοκχὼθ-βενώθ, οἱ δὲ ἄνδρες τῆς Χουθὰ ἔκαμον τὴν Νεργὰλ, καὶ οἱ ἄνδρες τῆς Αἰμὰθ ἔκαμον τὴν Ἀσιμά,
31 καὶ οἱ Αὐῖται ἔκαμον τὴν Νιβὰζ καὶ τὸν Ταρτάκ, καὶ οἱ Σεφαρουΐται ἔκαιον τοὺς υἱοὺς αὑτῶν διὰ τοῦ πυρὸς εἰς τὸν Ἀδραμμέλεχ καὶ Ἀναμμέλεχ, θεοὺς τῶν Σεφαρουϊτῶν.
32 Οὕτως ἐφοβοῦντο τὸν Κύριον· ἔκαμον δὲ εἰς ἑαυτοὺς ἐκ τῶν ἐσχάτων μεταξὺ αὐτῶν ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν τόπων, οἵτινες ἐθυσίαζον ὑπὲρ αὐτῶν ἐν τοῖς οἴκοις τῶν ὑψηλῶν τόπων.
33 Ἐφοβοῦντο μὲν τὸν Κύριον, ἐλάτρευον ὅμως τοὺς ἰδίους αὑτῶν θεούς, κατὰ τὸν τρόπον τῶν ἐθνῶν, ὅθεν μετῳκίσθησαν.
34 Ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης κάμνουσι κατὰ τοὺς προτέρους τρόπους· δὲν φοβοῦνται τὸν Κύριον καὶ δὲν πράττουσι κατὰ τὰ διατάγματα αὑτῶν καὶ κατὰ τὰς κρίσεις αὑτῶν καὶ κατὰ τὸν νόμον καὶ τὴν ἐντολήν, τὴν ὁποίαν προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰακώβ, τὸν ὁποῖον νόμασεν Ἰσραήλ·
35 καὶ ἔκαμε πρὸς αὐτοὺς ὁ Κύριος διαθήκην καὶ προσέταξεν αὐτούς, λέγων, Δὲν θέλετε φοβηθῆ ἄλλους θεούς, καὶ δὲν θέλετε προσκυνήσει αὐτοὺς οὐδὲ λατρεύσει αὐτοὺς οὐδὲ θυσιάσει εἰς αὐτούς·
36 ἀλλὰ τὸν Κύριον, ὅστις σᾶς ἀνήγαγεν ἐκ γῆς Αἰγύπτου μετὰ δυνάμεως μεγάλης καὶ ἐν βραχίονι ἐξηπλωμένῳ, αὐτὸν θέλετε φοβεῖσθαι καὶ αὐτὸν θέλετε προσκυνεῖ καὶ εἰς αὐτὸν θέλετε θυσιάζει,
37 καὶ τὰ διατάγματα καὶ τὰς κρίσεις καὶ τὸν νόμον καὶ τὴν ἐντολήν, τὴν ὁποίαν ἔγραψε διὰ σᾶς, θέλετε προσέχει νὰ ἐκτελῆτε πάντοτε· ἄλλους δὲ θεοὺς δὲν θέλετε φοβηθῆ·
38 καὶ τὴν διαθήκην, τὴν ὁποίαν ἔκαμα πρὸς ἐσᾶς, δὲν θέλετε λησμονήσει καὶ δὲν θέλετε φοβηθῆ ἄλλους θεούς·
39 ἀλλὰ Κύριον τὸν Θεὸν σας θέλετε φοβεῖσθαι καὶ αὐτὸς θέλει σᾶς ἐλευθερώσει ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν σας.
40 Πλήν δὲν ὑπήκουσαν, ἀλλ᾿ ἔκαμνον κατὰ τοὺς προτέρους τρόπους αὑτῶν.
41 Καὶ τὰ ἔθνη ταῦτα ἐφοβοῦντο μὲν τὸν Κύριον, ἐλάτρευον ὅμως τὰ γλυπτὰ αὑτῶν· καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ τῶν υἱῶν αὐτῶν οἱ υἱοί, καθὼς οἱ πατέρες αὐτῶν ἔκαμνον, οὕτω κάμνουσιν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
1 Ἐν δὲ τῷ τρίτῳ ἔτει τοῦ Ὠσηὲ υἱοῦ τοῦ Ἠλά, βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, ἐβασίλευσεν Ἐζεκίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἄχαζ βασιλέως τοῦ Ἰούδα.
2 Εἰκοσιπέντε ἐτῶν ἡλικίας ἦτο, ὅτε ἐβασίλευσεν· ἐβασίλευσε δὲ εἰκοσιεννέα ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ. Καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἀβί, θυγάτηρ τοῦ Ζαχαρίου.
3 Καὶ ἔκαμε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, κατὰ πάντα ὅσα ἔκαμε Δαβὶδ ὁ πατήρ αὐτοῦ.
4 Αὐτὸς ἀφρεσε τοὺς ὑψηλοὺς τόπους καὶ κατέθραυσε τὰ ἀγάλματα καὶ κατέκοψε τὰ ἄλση καὶ κατεσύντριψε τὸν χάλκινον ὄφιν, τὸν ὁποῖον ἔκαμεν ὁ Μωϋσῆς· διότι ἕως τῶν ἡμερῶν ἐκείνων οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ ἐθυμίαζον εἰς αὐτόν· καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν Νεουσθάν.
5 Ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ ἤλπισε· καὶ δὲν ἐστάθη μετ᾿ αὐτὸν ὅμοιος αὐτοῦ μεταξὺ πάντων τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα, ἀλλ᾿ οὐδὲ τῶν πρὸ αὐτοῦ·
6 διότι προσεκολλήθη εἰς τὸν Κύριον· δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ ὄπισθεν αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐφύλαξε τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, τὰς ὁποίας ὁ Κύριος προσέταξεν εἰς τὸν Μωϋσῆν.
7 Καὶ ἦτο ὁ Κύριος μετ᾿ αὐτοῦ· κατευοδοῦτο ὅπου ἐξήρχετο· καὶ ἀπεστάτησε κατὰ τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας καὶ δὲν ἐδούλευσεν εἰς αὐτόν.
8 Αὐτὸς ἐπάταξε τοὺς Φιλισταίους, ἕως Γάζης καὶ τῶν ὁρίων αὐτῆς, ἀπὸ πύργου φυλάκων ἕως ὀχυρᾶς πόλεως.
9 Ἐν δὲ τῷ τετάρτῳ ἔτει τοῦ βασιλέως Ἐζεκίου, τὸ ὁποῖον ἦτο τὸ ἕβδομον ἔτος τοῦ Ὠσηέ, υἱοῦ τοῦ Ἠλὰ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, Σαλμανασὰρ ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας ἀνέβη ἐπὶ τὴν Σαμάρειαν καὶ ἐπολιόρκει αὐτήν.
10 Καὶ ἐν τῷ τέλει τριῶν ἐτῶν ἐκυρίευσαν αὐτήν· ἐν τῷ ἕκτῳ ἔτει τοῦ Ἐζεκίου, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἔννατον τοῦ Ὠσηὲ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, ἐκυριεύθη ἡ Σαμάρεια.
11 Καὶ μετῴκισεν ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας τὸν Ἰσραήλ εἰς τὴν Ἀσσυρίαν, καὶ ἔθεσεν αὐτοὺς ἐν Ἀλὰ καὶ ἐν Ἀβὼρ παρὰ τὸν ποταμὸν Γωζὰν καὶ ἐν ταῖς πόλεσι τῶν Μήδων·
12 διότι δὲν ὑπήκουσαν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτῶν, ἀλλὰ παρέβησαν τὴν διαθήκην αὐτοῦ, πάντα ὅσα προσέταξε Μωϋσῆς ὁ δοῦλος τοῦ Κυρίου, καὶ δὲν ὑπήκουσαν οὐδὲ ἔκαμον αὐτά.
13 Ἐν δὲ τῷ δεκάτῳ τετάρτῳ ἔτει τοῦ βασιλέως Ἐζεκίου, ἀνέβη Σενναχειρεὶμ ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας ἐπὶ πάσας τὰς ὀχυρὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα καὶ ἐκυρίευσεν αὐτάς.
14 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Ἐζεκίας βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Ἀσσυρίας εἰς Λαχείς, λέγων, Ἡμάρτησα· ἀπόστρεψον ἀπ᾿ ἐμοῦ· ὅ, τι ἐπιβάλῃς ἐπ᾿ ἐμέ, θέλω βαστάσει αὐτό. Καὶ ἐπέβαλεν ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας ἐπὶ τὸν Ἐζεκίαν τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, τριακόσια τάλαντα ἀργυρίου καὶ τριάκοντα τάλαντα χρυσίου.
15 Καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν ὁ Ἐζεκίας ἅπαν τὸ ἀργύριον τὸ εὑρεθὲν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου καὶ ἐν τοῖς θησαυροῖς τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως.
16 Κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἀπέκοψεν ὁ Ἐζεκίας τὰς θύρας τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς στύλους, τοὺς ὁποίους Ἐζεκίας ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα εἶχε περισκεπάσει μὲ χρυσίον, καὶ ἔδωκεν αὐτὸ εἰς τὸν βασιλέα τῆς Ἀσσυρίας.
17 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας τὸν Ταρτὰν καὶ τὸν Ῥὰβ-σαρείς, καὶ τὸν Ῥὰβ-σάκην, ἀπὸ Λαχείς, πρὸς τὸν βασιλέα Ἐζεκίαν, μετὰ δυνάμεως μεγάλης εἰς Ἱερουσαλήμ· οἱ δὲ ἀνέβησαν καὶ ἦλθον εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Καί ὅτε ἀνέβησαν, ἦλθον καὶ ἐστάθησαν ἐν τῷ ὑδραγωγῷ τῆς ἄνω κολυμβήθρας, ἥτις εἶναι ἐν τῇ μεγάλη ὁδῷ τοῦ ἀγροῦ τοῦ γναφέως.
18 Καὶ ἐβόησαν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ ἐξῆλθον πρὸς αὐτοὺς Ἐλιακείμ, ὁ υἱὸς τοῦ Χελκίου, ὁ οἰκονόμος, καὶ Σομνὰς ὁ γραμματεύς καὶ Ἰωάχ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀσάφ, ὁ ὑπομνηματογράφος.
19 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ῥάβ-σάκης, Εἴπατε τώρα πρὸς τὸν Ἐζεκίαν, Οὕτω λέγει ὁ βασιλεὺς ὁ μέγας, ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας· Ποῖον εἶναι τὸ θάρρος τοῦτο ἐπὶ τὸ ὁποῖον θαρρεῖς;
20 σὺ λέγεις, πλήν εἶναι λόγοι χειλέων, Ἔχω βουλήν καὶ δύναμιν διὰ πόλεμον· ἀλλ᾿ ἐπὶ τίνα θαρρεῖς, ὥστε ἀπεστάτησας ἐναντίον μου;
21 τώρα ἰδού, σὺ θαρρεῖς ἐπὶ τὴν ῥάβδον τοῦ συντετριμμένου ἐκείνου καλάμου, ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον, ἐπὶ τὸν ὁποῖον ἐὰν τις ἐπιστηριχθῆ, θέλει ἐμπηχθῆ εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ τρυπήσει αὐτήν· τοιοῦτος εἶναι Φαραὼ ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου πρὸς πάντας τοὺς θαρροῦντας ἐπ᾿ αὐτόν.
22 Ἀλλ᾿ ἐὰν εἴπητε πρὸς ἐμέ, Ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν θαρροῦμεν· δὲν εἶναι αὐτός, τοῦ ὁποίου τοὺς ὑψηλοὺς τόπους καὶ τὰ θυσιαστήρια ἀφρεσεν ὁ Ἐζεκίας, καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἰούδαν καὶ πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ, Ἔμπροσθεν τούτου τοῦ θυσιαστηρίου θέλετε προσκυνήσει ἐν Ἱερουσαλήμ;
23 Τώρα λοιπόν, δὸς ἐνέχυρα εἰς τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα τῆς Ἀσσυρίας, καὶ ἐγὼ θέλω σοὶ δώσει δισχιλίους ἵππους, ἄν δύνασαι ἀπὸ μέρους σου νὰ δώσῃς ἐπιβάτας ἐπ᾿ αὐτούς.
24 Πῶς λοιπὸν θέλεις στρέψει ὀπίσω τὸ πρόσωπον ἑνὸς τοπάρχου ἐκ τῶν ἐλαχίστων δούλων τοῦ κυρίου μου, καὶ ἤλπισας ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον διὰ ἁμάξας καὶ διὰ ἱππέας;
25 Καὶ τώρα ἄνευ τοῦ Κυρίου ἀνέβην ἐγὼ ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον, διὰ νὰ καταστρέψω αὐτόν; Ὁ Κύριος εἶπε πρὸς ἐμέ, Ἀνάβα ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην καὶ κατάστρεψον αὐτήν.
26 Τότε εἶπεν Ἐλιακεὶμ ὁ υἱὸς τοῦ Χελκίου, καὶ ὁ Σομνὰς καὶ ὁ Ἰωάχ, πρὸς τὸν Ῥὰβ-σάκην, Λάλησον, παρακαλῶ, πρὸς τοὺς δούλους σου εἰς τὴν Συριακήν γλῶσσαν· διότι καταλαμβάνομεν αὐτήν· καὶ μή λάλει πρὸς ἡμᾶς Ἰουδαϊστί, εἰς ἐπήκοον τοῦ λαοῦ ἐπὶ τοῦ τείχους.
27 Ἀλλ᾿ ὁ Ῥὰβ-σάκης εἶπε πρὸς αὐτούς, Μήπως ὁ κύριός μου ἀπέστειλεν ἐμὲ πρὸς τὸν κύριόν σου ἤ καὶ πρὸς σέ, διὰ νὰ λαλήσω τοὺς λόγους τούτους; δὲν μὲ ἀπέστειλε πρὸς τοὺς ἄνδρας τοὺς καθημένους ἐπὶ τοῦ τείχους, διὰ νὰ φάγωσι τὴν κόπρον αὑτῶν καὶ νὰ πίωσι τὸ ορον αὑτῶν μὲ σᾶς;
28 Τότε ὁ Ῥὰβ-σάκης ἐστάθη καὶ ἐφώνησεν Ἰουδαϊστὶ μετὰ φωνῆς μεγάλης καὶ ἐλάλησε, λέγων, Ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου, τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας.
29 οὕτω λέγει ὁ βασιλεύς· Μή σᾶς ἀπατᾷ ὁ Ἐζεκίας· διότι δὲν θέλει δυνηθῆ νὰ σᾶς λυτρώσῃ ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ·
30 καὶ μή σᾶς κάμνῃ ὁ Ἐζεκίας νὰ θαρρῆτε ἐπὶ τὸν Κύριον, λέγων, Ὁ Κύριος βεβαίως θέλει μᾶς λυτρώσει, καὶ ἡ πόλις αὕτη δὲν θέλει παραδοθῆ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας.
31 Μή ἀκούετε τοῦ Ἐζεκίου· διότι οὕτω λέγει ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας. Κάμετε συμβιβασμὸν μετ᾿ ἐμοῦ καὶ ἐξέλθετε πρὸς ἐμέ· καὶ φάγετε ἕκαστος ἀπὸ τῆς ἀμπέλου αὑτοῦ καὶ ἕκαστος ἀπὸ τῆς συκῆς αὑτοῦ, καὶ πίετε ἕκαστος ἀπὸ τῶν ὑδάτων τῆς δεξαμενῆς αὑτοῦ·
32 ἑωσοῦ ἔλθω καὶ σᾶς λάβω εἰς γῆν ὁμοίαν μὲ τὴν γῆν σας, γῆν σίτου καὶ οἴνου, γῆν ἄρτου καὶ ἀμπελώνων, γῆν ἐλαίου καὶ μέλιτος, διὰ νὰ ζήσητε καὶ νὰ μή ἀποθάνητε· καὶ μή ἀκούετε τοῦ Ἐζεκίου, ὅταν σᾶς ἀπατᾷ, λέγων, Ὁ Κύριος θέλει μᾶς λυτρώσει.
33 Μήπως ἐλύτρωσέ τις τῳόντι ἐκ τῶν θεῶν τῶν ἐθνῶν τὴν γῆν αὑτοῦ ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας;
34 ποῦ οἱ θεοὶ τῆς Αἰμὰθ καὶ Ἀρφάδ; ποῦ οἱ θεοὶ τῆς Σεφαρουΐμ, τῆς Ἐνὰ καὶ τῆς Αὐά; μήπως ἐλύτρωσαν ἐκ τῆς χειρὸς μου τὴν Σαμάρειαν;
35 τίνες μεταξὺ πάντων τῶν θεῶν τῶν τόπων ἐλύτρωσαν τὴν γῆν αὑτῶν ἐκ τῆς χειρὸς μου, ὥστε καὶ ὁ Κύριος νὰ λυτρώσῃ τὴν Ἱερουσαλήμ ἐκ τῆς χειρὸς μου;
36 Ὁ δὲ λαὸς ἐσιώπα καὶ δὲν ἀπεκρίθη λόγον πρὸς αὐτόν· διότι ὁ βασιλεὺς εἶχε προστάξει, λέγων, Μή ἀποκριθῆτε πρὸς αὐτόν.
37 Τότε Ἐλιακείμ, ὁ υἱὸς τοῦ Χελκίου, ὁ οἰκονόμος, καὶ Σομνὰς ὁ γραμματεύς καὶ Ἰωάχ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀσάφ, ὁ ὑπομνηματογράφος, ἦλθον πρὸς τὸν Ἐζεκίαν μὲ διεσχισμένα ἱμάτια καὶ ἀπήγγειλαν πρὸς αὐτὸν τοὺς λόγους τοῦ Ῥὰβ-σάκη.
1 Καὶ ὅτε ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς Ἐζεκίας, διέσχισε τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ ἐσκεπάσθη μὲ σάκκον καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
2 Καὶ ἀπέστειλεν Ἐλιακεὶμ τὸν οἰκονόμον καὶ Σομνὰν τὸν γραμματέα καὶ τοὺς πρεσβυτέρους τῶν ἱερέων, ἐσκεπασμένους μὲ σάκκους, πρὸς τὸν προφήτην Ἡσαΐαν, τὸν υἱὸν τοῦ Ἀμώς.
3 Καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει ὁ Ἐζεκίας· Ἡμέρα θλίψεως καὶ ὀνειδισμοῦ καὶ βλασφημίας ἡ ἡμέρα αὕτη· διότι τὰ τέκνα ἦλθον εἰς τὴν ἀκμήν τῆς γέννας, πλήν δύναμις δὲν εἶναι εἰς τὴν τίκτουσαν·
4 εἴθε νὰ ἤκουσε Κύριος ὁ Θεὸς σου πάντας τοὺς λόγους τοῦ Ῥὰβ-σάκη, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας ὁ κύριος αὐτοῦ ἀπέστειλε διὰ νὰ ὀνειδίσῃ τὸν ζῶντα Θεόν, καὶ νὰ ὑβρίσῃ διὰ τῶν λόγων, τοὺς ὁποίους ἤκουσε Κύριος ὁ Θεὸς σου· διὰ τοῦτο ὕψωσον δέησιν ὑπὲρ τοῦ ὑπολοίπου τοῦ σωζομένου.
5 Καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἡσαΐαν οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως Ἐζεκίου.
6 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἡσαΐας, Οὕτω θέλετε εἰπεῖ πρὸς τὸν κύριόν σας· Οὕτω λέγει Κύριος· Μή φοβοῦ ἀπὸ τῶν λόγων τοὺς ὁποίους ἤκουσας, διὰ τῶν ὁποίων οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας μὲ νείδισαν·
7 ἰδού, ἐγὼ θέλω βάλει εἰς αὐτὸν τοιοῦτον πνεῦμα, ὥστε, ἀκούσας θόρυβον, θέλει ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὑτοῦ· καὶ θέλω κάμει αὐτὸν νὰ πέσῃ διὰ μαχαίρας ἐν τῇ γῇ αὑτοῦ.
8 Ὁ Ῥὰβ-σάκης λοιπὸν ἐπέστρεψε καὶ εὕρηκε τὸν βασιλέα τῆς Ἀσσυρίας πολεμοῦντα ἐναντίον τῆς Λιβνά· διότι ἤκουσεν ὅτι ἔφυγεν ἀπὸ Λαχείς.
9 Καὶ ὁ βασιλεύς, ὅτε ἤκουσε νὰ λέγωσι περὶ Θιρακὰ τοῦ βασιλέως τῆς Αἰθιοπίας, Ἰδού, ἐξῆλθε νὰ σὲ πολεμήσῃ, ἀπέστειλε πάλιν πρέσβεις πρὸς τὸν Ἐζεκίαν, λέγων,
10 Οὕτω θέλετε εἰπεῖ πρὸς Ἐζεκίαν, τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, λέγοντες, Ὁ Θεὸς σου, ἐπὶ τὸν ὁποῖον θαρρεῖς, ἄς μή σὲ ἀπατᾷ, λέγων, Ἡ Ἱερουσαλήμ δὲν θέλει παραδοθῆ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας·
11 ἰδού, σὺ ἤκουσας τί ἔκαμον οἱ βασιλεῖς τῆς Ἀσσυρίας εἰς πάντας τοὺς τόπους, καταστρέφοντες αὐτούς· καὶ σὺ θέλεις λυτρωθῆ;
12 μήπως οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν ἐλύτρωσαν ἐκείνους, τοὺς ὁποίους οἱ πατέρες μου κατέστρεψαν, τὴν Γωζὰν καὶ τὴν Χαρρὰν καὶ Ῥεσὲφ καὶ τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἐδὲν τοὺς ἐν Τελασσάρ;
13 ποῦ ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰμὰθ, καὶ ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀρφάδ, καὶ ὁ βασιλεὺς τῆς πόλεως Σεφαρουΐμ, Ἐνὰ καὶ Αὐά;
14 Καὶ λαβὼν ὁ Ἐζεκίας τὴν ἐπιστολήν ἐκ τῆς χειρὸς τῶν πρέσβεων, ἀνέγνωσεν αὐτήν· καὶ ἀνέβη ὁ Ἐζεκίας εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ ἐξετύλιξεν αὐτήν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
15 Καὶ προσηυχήθη ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ὁ Ἐζεκίας, λέγων, Κύριε Θεὲ τοῦ Ἰσραήλ, ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν χερουβείμ, σὺ αὐτὸς εἶσαι ὁ Θεός, ὁ μόνος, πάντων τῶν βασιλείων τῆς γῆς· σὺ ἔκαμες τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν·
16 κλῖνον, Κύριε, τὸ ος σου καὶ ἄκουσον· ἄνοιξον, Κύριε, τοὺς ὀφθαλμοὺς σου καὶ ἰδέ· καὶ ἄκουσον τοὺς λόγους τοῦ Σενναχειρείμ, ὅστις ἀπέστειλε τοῦτον διὰ νὰ ὀνειδίσῃ τὸν ζῶντα Θεόν·
17 ἀληθῶς, Κύριε, οἱ βασιλεῖς τῆς Ἀσσυρίας ἠρήμωσαν τὰ ἔθνη καὶ τοὺς τόπους αὐτῶν,
18 καὶ ἔρριψαν εἰς τὸ πῦρ, τοὺς θεοὺς αὐτῶν· διότι δὲν ἦσαν θεοί, ἀλλ᾿ ἔργον χειρῶν ἀνθρώπων, ξύλα καὶ λίθοι· διὰ τοῦτο κατέστρεψαν αὐτούς·
19 τώρα λοιπόν, Κύριε Θεὲ ἡμῶν, σῶσον ἡμᾶς, δέομαι, ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ· διὰ νὰ γνωρίσωσι πάντα τὰ βασίλεια τῆς γῆς, ὅτι σὺ εἶσαι Κύριος ὁ Θεός, ὁ μόνος.
20 Τότε ἀπέστειλεν Ἡσαΐας ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμὼς πρὸς τὸν Ἐζεκίαν, λέγων, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἤκουσα ὅσα προσηυχήθης εἰς ἐμὲ κατὰ τοῦ Σενναχειρεὶμ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας.
21 Οὗτος εἶναι ὁ λόγος τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος ἐλάλησε περὶ αὐτοῦ· Σὲ κατεφρόνησε, σὲ ἐνέπαιξεν παρθένος, ἡ θυγάτηρ τῆς Σιών· ὀπίσω σου ἔσεισε κεφαλήν ἡ θυγάτηρ τῆς Ἱερουσαλήμ.
22 Τίνα νείδισας καὶ ἐβλασφήμησας; καὶ κατὰ τίνος ὕψωσας φωνήν καὶ ἐσήκωσας ὑψηλὰ τοὺς ὀφθαλμοὺς σου; Κατὰ τοῦ Ἁγίου τοῦ Ἰσραήλ.
23 Τὸν Κύριον νείδισας διὰ τῶν πρέσβεών σου καὶ εἶπας, "Μὲ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαξῶν μου ἀνέβην ἐγὼ εἰς τὸ ὕψος τῶν ὀρέων, εἰς τὰ πλευρὰ τοῦ Λιβάνου· καὶ θέλω κόψει τὰς ὑψηλὰς κέδρους αὐτοῦ, τὰς ἐκλεκτὰς ἐλάτους αὐτοῦ· καὶ θέλω εἰσέλθει εἰς τὰ ἔσχατα οἰκήματα αὐτοῦ, εἰς τὸ δάσος τοῦ Καρμήλου αὐτοῦ·
24 ἐγὼ ἀνέσκαψα καὶ ἔπιον ὕδατα ξένα· καὶ μὲ τὸ ἴχνος τῶν ποδῶν μου ἐξήρανα πάντας τοὺς ποταμοὺς τῶν πολιορκουμένων."
25 Μή δὲν ἤκουσας ὅτι ἐγὼ ἔκαμον τοῦτο παλαιόθεν, καὶ ἀπὸ ἡμερῶν ἀρχαίων ἐβουλεύθην αὐτό; τώρα δὲ ἐξετέλεσα τοῦτο, ὥστε σὺ νὰ ἦσαι διὰ νὰ καταστρέφῃς πόλεις χυρωμένας εἰς ἐρειπίων σωρούς.
26 Διὰ τοῦτο οἱ κάτοικοι αὐτῶν ἦσαν μικρᾶς δυνάμεως, ἐτρόμαξαν καὶ κατῃσχύνθησαν· ἦσαν ὡς ὁ χόρτος τοῦ ἀγροῦ καὶ ὡς ἡ χλόη, ὡς ὁ χόρτος τῶν δωμάτων καὶ ὡς ὁ σῖτος ὁ καιόμενος πρὶν καλαμώσῃ.
27 Πλήν ἐγὼ ἐξεύρω τὴν κατοικίαν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου καὶ τὴν εἴσοδόν σου καὶ τὴν κατ᾿ ἐμοῦ λύσσαν σου.
28 Ἐπειδή ἡ κατ᾿ ἐμοῦ λύσσα σου καὶ ἡ ἀλαζονεία σου ἀνέβησαν εἰς τὰ ὦτά μου, διὰ τοῦτο θέλω βάλει τὸν κρίκον μου εἰς τοὺς μυκτῆράς σου καὶ τὸν χαλινὸν μου εἰς τὰ χείλη σου, καὶ θέλω σὲ ἐπιστρέψει διὰ τῆς ὁδοῦ δι᾿ ἧς ἦλθες.
29 Καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς σὲ τὸ σημεῖον· Τὸ ἔτος τοῦτο θέλετε φάγει ὅ, τι εἶναι αὐτοφυές· καὶ τὸ δεύτερον ἔτος, ὅ, τι ἐκφύεται ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ· τὸ δὲ τρίτον ἔτος, σπείρατε καὶ θερίσατε καὶ φυτεύσατε ἀμπελῶνας καὶ φάγετε τὸν καρπὸν αὐτῶν.
30 Καὶ τὸ ὑπόλοιπον ἐκ τοῦ οἴκου Ἰούδα, τὸ διασωθέν, θέλει ῥιζώσει πάλιν ὑποκάτωθεν καὶ θέλει δώσει ἐπάνω καρπούς.
31 Διότι ἐξ Ἱερουσαλήμ θέλει ἐξέλθει τὸ ὑπόλοιπον καὶ ἐκ τοῦ ὄρους Σιὼν τὸ διασωθέν· ὁ ζῆλος τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων θέλει ἐκτελέσει τοῦτο.
32 Ὅθεν οὕτω λέγει Κύριος περὶ τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας· Δὲν θέλει εἰσέλθει εἰς τὴν πόλιν ταύτην οὐδὲ θέλει τοξεύσει ἐκεῖ βέλος οὐδὲ θέλει προβάλει κατ᾿ αὐτῆς ἀσπίδα οὐδὲ θέλει ὑψώσει ἐναντίον αὐτῆς πρόχωμα.
33 Διὰ τῆς ὁδοῦ δι᾿ ἧς ἦλθε, δι᾿ αὐτῆς θέλει ἐπιστρέψει, καὶ εἰς τὴν πόλιν ταύτην δὲν θέλει εἰσέλθει, λέγει Κύριος.
34 Διότι θέλω ὑπερασπισθῆ τὴν πόλιν ταύτην, ὥστε νὰ σώσω αὐτήν, ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ ἕνεκεν τοῦ δούλου μου Δαβίδ.
35 Καὶ τὴν νύκτα ἐκείνην ἐξῆλθεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου καὶ ἐπάταξεν ἐν τῷ στρατοπέδῳ τῶν Ἀσσυρίων ἑκατὸν ὀγδοήκοντα πέντε χιλιάδας· καὶ ὅτε ἐξηγέρθησαν τὸ πρωΐ, ἰδού, ἦσαν πάντες σώματα νεκρά.
36 Καὶ ἐσηκώθη Σενναχειρείμ, ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀσσυρίας, καὶ ἔφυγε καὶ ἐπέστρεψε καὶ κατῴκησεν ἐν Νινευή.
37 Καὶ ἐνῷ προσεκύνει ἐν τῷ οἴκῳ Νισρὼκ τοῦ θεοῦ αὑτοῦ, Ἀδραμμέλεχ καὶ Σαρασὰρ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐπάταξαν αὐτὸν ἐν μαχαίρᾳ· αὐτοὶ δὲ ἔφυγον εἰς γῆν Ἀραράτ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἐσαραδδὼν ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Κατ᾿ ἐκείνας τὰς ἡμέρας ἠρρώστησεν ὁ Ἐζεκίας εἰς θάνατον· καὶ ἦλθε πρὸς αὐτὸν Ἡσαΐας ὁ προφήτης, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμώς, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει Κύριος· Διάταξον περὶ τοῦ οἴκου σου, ἐπειδή ἀποθνήσκεις καὶ δὲν θέλεις ζήσει.
2 Τότε ἔστρεψε τὸ πρόσωπον αὑτοῦ πρὸς τὸν τοῖχον καὶ προσηυχήθη εἰς τὸν Κύριον, λέγων,
3 Δέομαι, Κύριε, ἐνθυμήθητι τώρα, πῶς περιεπάτησα ἐνώπιόν σου ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν καρδίᾳ τελείᾳ καὶ ἔπραξα τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιόν σου. Καὶ ἔκλαυσεν ὁ Ἐζεκίας κλαυθμὸν μέγαν.
4 Καὶ πρὶν ἐξέλθῃ ὁ Ἡσαΐας εἰς τὴν αὐλήν τὴν μεσαίαν, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς αὐτόν, λέγων,
5 Ἐπίστρεψον καὶ εἰπὲ πρὸς τὸν Ἐζεκίαν τὸν ἡγεμόνα τοῦ λαοῦ μου, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Δαβὶδ τοῦ πατρὸς σου· Ἤκουσα τὴν προσευχήν σου, εἶδον τὰ δάκρυά σου· ἰδού, ἐγὼ θέλω σὲ ἰατρεύσει τὴν τρίτην ἡμέραν θέλεις ἀναβῆ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου·
6 καὶ θέλω προσθέσει εἰς τὰς ἡμέρας σου δεκαπέντε ἔτη· καὶ θέλω ἐλευθερώσει σὲ καὶ τὴν πόλιν ταύτην ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας· καὶ θέλω ὑπερασπισθῆ τὴν πόλιν ταύτην, ἔνεκεν ἐμοῦ καὶ ἕνεκεν τοῦ δούλου μου Δαβίδ.
7 Καὶ εἶπεν ὁ Ἡσαΐας, Λάβετε παλάθην σύκων. Καὶ ἔλαβον καὶ ἐπέθεσαν αὐτήν ἐπὶ τὸ ἕλκος, καὶ ἀνέλαβε τὴν ὑγείαν αὑτοῦ.
8 Καὶ εἶπεν ὁ Ἐζεκίας πρὸς τὸν Ἡσαΐαν, Τί εἶναι τὸ σημεῖον ὅτι ὁ Κύριος θέλει μὲ ἰατρεύσει, καὶ ὅτι θέλω ἀναβῆ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου τὴν τρίτην ἡμέραν;
9 Καὶ εἶπεν ὁ Ἡσαΐας, Τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς σὲ τὸ σημεῖον παρὰ Κυρίου, ὅτι θέλει κάμει ὁ Κύριος τὸ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐλάλησε· νὰ προχωρήσῃ ἡ σκιὰ δέκα βαθμούς, ἤ νὰ στραφῇ δέκα βαθμούς;
10 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἐζεκίας, Ἐλαφρὸν πρᾶγμα εἶναι νὰ καταβῇ ἡ σκιὰ δέκα βαθμούς· οὐχί, ἀλλ᾿ ἄς στραφῇ ὀπίσω δέκα βαθμοὺς ἡ σκιά.
11 Καὶ ἐβόησεν ὁ Ἡσαΐας ὁ προφήτης πρὸς τὸν Κύριον, καὶ ἔστρεψεν ὀπίσω τὴν σκιὰν δέκα βαθμούς, διὰ τῶν βαθμῶν τοὺς ὁποίους κατέβη διὰ τῶν βαθμῶν τοῦ Ἄχαζ.
12 Κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν Βερωδὰχ-βαλαδάν, ὁ υἱὸς τοῦ Βαλαδάν, βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος, ἔστειλεν ἐπιστολὰς καὶ δῶρον πρὸς τὸν Ἐζεκίαν· διότι ἤκουσεν ὅτι ἠρρώστησεν ὁ Ἐζεκίας.
13 Καὶ ἠκροάσθη αὐτοὺς ὁ Ἐζεκίας καὶ ἔδειξεν εἰς αὐτοὺς πάντα τὸν οἶκον τῶν πολυτίμων αὑτοῦ πραγμάτων, τὸν ἄργυρον καὶ τὸν χρυσὸν καὶ τὰ ἀρώματα καὶ τὰ πολύτιμα μύρα καὶ ὅλην τὴν ὁπλοθήκην αὑτοῦ καὶ πᾶν ὅ, τι εὑρίσκετο ἐν τοῖς θησαυροῖς αὑτοῦ· δὲν ἦτο οὐδὲν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ οὐδὲ ὑπὸ πᾶσαν τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ὁ Ἐζεκίας δὲν ἔδειξεν εἰς αὐτούς.
14 Τότε ἦλθεν Ἡσαΐας ὁ προφήτης πρὸς τὸν βασιλέα Ἐζεκίαν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Τί λέγουσιν οὗτοι οἱ ἄνθρωποι; καὶ πόθεν ἦλθον πρὸς σέ; Καὶ εἶπεν ὁ Ἐζεκίας, Ἀπὸ γῆς μακρᾶς ἔρχονται, ἀπὸ Βαβυλῶνος.
15 Ὁ δὲ εἶπε, Τί εἶδον ἐν τῷ οἴκῳ σου; Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἐζεκίας, Εἶδον πᾶν ὅ, τι εἶναι ἐν τῷ οἴκῳ μου· δὲν εἶναι οὐδὲν ἐν τοῖς θησαυροῖς μου, τὸ ὁποῖον δὲν ἔδειξα εἰς αὐτούς.
16 Τότε εἶπεν ὁ Ἡσαΐας πρὸς τὸν Ἐζεκίαν, Ἄκουσον τὸν λόγον τοῦ Κυρίου·
17 Ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, καθ᾿ ἄς πᾶν ὅ, τι εἶναι ἐν τῷ οἴκῳ σου καὶ ὅ, τι οἱ πατέρες σου ἐναπεταμίευσαν μέχρι τῆς ἡμέρας ταύτης, θέλει μετακομισθῆ εἰς τὴν Βαβυλῶνα· δὲν θέλει μείνει οὐδὲν, λέγει Κύριος·
18 καὶ ἐκ τῶν υἱῶν σου οἵτινες θέλουσιν ἐξέλθει ἀπὸ σοῦ, τοὺς ὁποίους θέλεις γεννήσει, θέλουσι λάβει καὶ θέλουσι γείνει εὐνοῦχοι ἐν τῷ παλατίῳ τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος.
19 Τότε εἶπεν ὁ Ἐζεκίας πρὸς τὸν Ἡσαΐαν, Καλὸς ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησας. Εἶπεν ἔτι, Δὲν θέλει εἶσθαι εἰρήνη καὶ ἀσφάλεια ἐν ταῖς ἡμέραις μου;
20 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἐζεκίου καὶ πάντα τὰ κατορθώματα αὐτοῦ, καὶ τίνι τρόπῳ ἔκαμε τὸ ὑδροστάσιον καὶ τὸ ὑδραγωγεῖον καὶ ἔφερε τὸ ὕδωρ εἰς τὴν πόλιν, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;
21 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἐζεκίας μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Μανασσῆς ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Δώδεκα ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Μανασσῆς, ὅτε ἐβασίλευσεν· ἐβασίλευσε δὲ πεντήκοντα πέντε ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἐφσιβά.
2 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ἐξεδίωξεν ὁ Κύριος ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
3 Καὶ ἀνῳκοδόμησε τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, τοὺς ὁποίους Ἐζεκίας ὁ πατήρ αὐτοῦ κατέστρεψε· καὶ ἀνήγειρε θυσιαστήρια εἰς τὸν Βάαλ καὶ ἔκαμεν ἄλσος, καθὼς ἔκαμεν Ἀχαὰβ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ· καὶ προσεκύνησε πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐλάτρευσεν αὐτά.
4 Καὶ ᾠκοδόμησε θυσιαστήρια ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου, περὶ τοῦ ὁποίου ὁ Κύριος εἶπεν, Ἐν Ἱερουσαλήμ θέλω θέσει τὸ ὄνομά μου.
5 Καὶ ᾠκοδόμησε θυσιαστήρια εἰς πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ, ἐντὸς τῶν δύο αὐλῶν τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου.
6 Καὶ διεβίβασε τὸν υἱὸν αὑτοῦ διὰ τοῦ πυρός, καὶ προεμάντευε καιρούς, καὶ ἔκαμνεν οἰωνισμούς, καὶ ἐσύστησεν ἀνταποκριτὰς δαιμονίων καὶ ἐπαοιδούς· ἔπραξε πολλὰ πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ παροργίσῃ αὐτόν.
7 Καὶ ἔστησε τὸ γλυπτὸν τοῦ ἄλσους, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν, ἐν τῷ οἴκῳ, περὶ τοῦ ὁποίου ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Δαβὶδ καὶ πρὸς τὸν Σολομῶντα τὸν υἱὸν αὐτοῦ, Ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξα ἀπὸ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ, θέλω θέσει τὸ ὄνομά μου εἰς τὸν αἰῶνα·
8 καὶ δὲν θέλω μετασαλεύσει τὸν πόδα τοῦ Ἰσραήλ ἀπὸ τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς τοὺς πατέρας αὐτῶν· ἐὰν μόνον προσέξωσι νὰ κάμνωσι κατὰ πάντα ὅσα προσέταξα εἰς αὐτούς, καὶ κατὰ πάντα τὸν νόμον τὸν ὁποῖον ὁ δοῦλός μου Μωϋσῆς προσέταξεν εἰς αὐτούς.
9 Πλήν δὲν ὑπήκουσαν· καὶ ἐπλάνησεν αὐτοὺς ὁ Μανασσῆς, ὥστε νὰ πράττωσι πονηρότερα παρὰ τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα ὁ Κύριος ἠφάνισεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν τοῦ Ἰσραήλ.
10 Καὶ ἐλάλησε Κύριος διὰ χειρὸς τῶν δούλων αὑτοῦ τῶν προφητῶν, λέγων,
11 Ἐπειδή Μανασσῆς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα ἔπραξε τὰ βδελύγματα ταῦτα, πονηρότερα ὑπὲρ πάντα ὅσα ἔπραξαν οἱ Ἀμορραῖοι οἱ πρὸ αὐτοῦ, καὶ ἔκαμεν ἔτι τὸν Ἰούδαν νὰ ἁμαρτήσῃ διὰ τῶν εἰδώλων αὑτοῦ,
12 διὰ ταῦτα οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, ἐγὼ ἐπιφέρω κακὸν ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ καὶ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν, ὥστε παντὸς ἀκούοντος περὶ αὐτοῦ θέλουσιν ἠχήσει ἀμφότερα τὰ ὦτα αὐτοῦ·
13 καὶ θέλω ἐκτείνει ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ τὸ σχοινίον τῆς Σαμαρείας καὶ τὴν στάθμην τοῦ οἴκου τοῦ Ἀχαάβ· καὶ θέλω σπογγίσει τὴν Ἱερουσαλήμ, καθὼς σπογγίζει τις τρυβλίον καὶ σπογγίσας στρέφει ἄνω κάτω·
14 καὶ θέλω ἐγκαταλείψει τὸ ὑπόλοιπον τῆς κληρονομίας μου καὶ παραδώσει αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν· καὶ θέλουσιν εἶσθαι εἰς διαρπαγήν καὶ λεηλασίαν εἰς πάντας τοὺς ἐχθροὺς αὑτῶν·
15 διότι ἔπραξαν πονηρὰ ἐνώπιόν μου καὶ μὲ παρώργισαν, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας οἱ πατέρες αὐτῶν ἐξῆλθον ἐξ Αἰγύπτου, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
16 Καὶ αἷμα ἔτι ἀθῷον ἔχυσεν ὁ Μανασσῆς πολὺ σφόδρα, ἑωσοῦ ἐνέπλησε τὴν Ἱερουσαλήμ ἀπ᾿ ἄκρου ἕως ἄκρου· ἐκτὸς τῆς ἁμαρτίας αὑτοῦ, διὰ τῆς ὁποίας ἔκαμε τὸν Ἰούδαν νὰ ἁμαρτήσῃ, πράξας πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
17 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Μανασσῆ καὶ πάντα ὅσα ἔκαμε καὶ ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἡμάρτησε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;
18 Ἐκοιμήθη δὲ ὁ Μανασσῆς μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἐτάφη ἐν τῷ κήπῳ τοῦ οἴκου αὑτοῦ ἐν τῷ κήπῳ Οὐζά· καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἀμὼν ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
19 Εἰκοσιδύο ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἀμὼν ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσε δύο ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Μεσουλλεμέθ, θυγάτηρ τοῦ Ἀροὺς ἀπὸ Ἰοτεβά.
20 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καθὼς ἔπραξε Μανασσῆς ὁ πατήρ αὐτοῦ.
21 Καὶ περιεπάτησεν εἰς πάσας τὰς ὁδούς, εἰς τὰς ὁποίας περιεπάτησεν ὁ πατήρ αὐτοῦ· καὶ ἐλάτρευσε τὰ εἴδωλα, τὰ ὁποῖα ἐλάτρευσεν ὁ πατήρ αὐτοῦ, καὶ προσεκύνησεν αὐτά.
22 Καὶ ἐγκατέλιπε Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ δὲν περιεπάτησεν εἰς τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου.
23 Καὶ συνώμοσαν οἱ δοῦλοι τοῦ Ἀμὼν ἐναντίον αὐτοῦ· καὶ ἐθανάτωσαν τὸν βασιλέα ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ.
24 Ὁ δὲ λαὸς τῆς γῆς ἐθανάτωσε πάντας τοὺς συνωμόσαντας κατὰ τοῦ βασιλέως Ἀμὼν· καὶ ἔκαμεν ὁ λαὸς τῆς γῆς Ἰωσίαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ βασιλέα ἀντ᾿ αὐτοῦ.
25 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἀμών, ὅσας ἔπραξε, δὲν εἶναι γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;
26 Καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ τάφῳ αὐτοῦ, ἐν τῷ κήπῳ Οὐζά· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἰωσίας ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Ὀκτὼ ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἰωσίας ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ἐβασίλευσεν ἐν Ἱερουσαλήμ ἔτη τριάκοντα καὶ ἕν· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἰεδιδά, θυγάτηρ τοῦ Ἀδαΐου, ἀπὸ Βοσκάθ.
2 Καὶ ἔπραξε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ περιεπάτησεν εἰς πάσας τὰς ὁδοὺς Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, καὶ δὲν ἐξέκλινε δεξιὰ ἤ ἀριστερά.
3 Καὶ ἐν τῷ δεκάτῳ ὀγδόῳ ἔτει τοῦ βασιλέως Ἰωσία, ἐξαπέστειλεν ὁ βασιλεὺς τὸν Σαφάν, υἱὸν τοῦ Ἀζαλίου υἱοῦ τοῦ Μεσουλλάμ, τὸν γραμματέα, εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, λέγων,
4 Ἀνάβα πρὸς Χελκίαν τὸν ἱερέα τὸν μέγαν, καὶ εἰπὲ νὰ ἀπαριθμήσῃ τὸ ἀργύριον τὸ εἰσαχθὲν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, τὸ ὁποῖον οἱ φυλάττοντες τὴν θύραν ἐσύναξαν παρὰ τοῦ λαοῦ·
5 καὶ ἄς παραδώσωσιν αὐτὸ εἰς τὴν χεῖρα τῶν ποιούντων τὰ ἔργα, τῶν ἐπιστατούντων ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου· οἱ δὲ ἄς δώσωσιν αὐτὸ εἰς τοὺς ἐργαζομένους τὰ ἔργα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ ἐπισκευάσωσι τὰ χαλάσματα τοῦ οἴκου,
6 εἰς τοὺς ξυλουργοὺς καὶ οἰκοδόμους καὶ τοιχοποιούς, καὶ διὰ νὰ ἀγοράσωσι ξύλα και λίθους λατομητούς, διὰ νὰ ἐπισκευάσωσι τὸν οἶκον.
7 πλήν δὲν ἐγίνετο μετ᾿ αὐτῶν οὐδεὶς λογαριασμὸς περὶ τοῦ διδομένου εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν ἀργυρίου, διότι εἰργάζοντο ἐν πίστει.
8 Εἶπε δὲ Χελκίας ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας πρὸς Σαφὰν τὸν γραμματέα, Εὕρηκα τὸ βιβλίον τοῦ νόμου ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου. Καὶ ἔδωκεν ὁ Χελκίας τὸ βιβλίον εἰς τὸν Σαφάν, καὶ ἀνέγνωσεν αὐτό.
9 Καὶ ἦλθε Σαφὰν ὁ γραμματεύς πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ἀνέφερε λόγον πρὸς τὸν βασιλέα καὶ εἶπεν, Οἱ δοῦλοί σου ἐσύναξαν τὸ ἀργύριον τὸ εὑρεθὲν ἐν τῷ οἴκῳ, καὶ παρέδωκαν αὐτό εἰς τὴν χεῖρα τῶν ποιούντων τὰ ἔργα, τῶν ἐπιστατούντων εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
10 Καὶ ἀπήγγειλε Σαφὰν ὁ γραμματεὺς πρὸς τὸν βασιλέα, λέγων, Χελκίας ὁ ἱερεὺς ἔδωκεν εἰς ἐμὲ βιβλίον. Καὶ ἀνέγνωσεν αὐτὸ ὁ Σαφὰν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
11 Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου τοῦ νόμου, διέσχισε τὰ ἱμάτια αὑτοῦ.
12 Καὶ προσέταξεν ὁ βασιλεὺς Χελκίαν τὸν ἱερέα καὶ Ἀχικὰμ τὸν υἱὸν τοῦ Σαφὰν καὶ Ἀχβὼρ τὸν υἱὸν τοῦ Μιχαΐου καὶ Σαφὰν τὸν γραμματέα καὶ Ἀσαΐαν τὸν δοῦλον τοῦ βασιλέως, λέγων,
13 Ὑπάγετε, ἐρωτήσατε τὸν Κύριον περὶ ἐμοῦ καὶ περὶ τοῦ λαοῦ καὶ περὶ παντὸς τοῦ Ἰούδα, περὶ τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τούτου, τὸ ὁποῖον εὑρέθη· διότι μεγάλη εἶναι ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου ἡ ἐξαφθεῖσα ἐναντίον ἡμῶν, ἐπειδή οἱ πατέρες ἡμῶν δὲν ὑπήκουσαν εἰς τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου τούτου, ὥστε νὰ πράττωσι κατὰ πάντα τὰ γεγραμμένα περὶ ἡμῶν.
14 Τότε Χελκίας ὁ ἱερεύς, καὶ Ἀχικὰμ καὶ Ἀχβὼρ καὶ Σαφὰν καὶ Ἀσαΐας, ὑπῆγαν εἰς τὴν Ολδαν τὴν προφῆτιν, τὴν γυναῖκα τοῦ Σαλλοὺμ υἱοῦ τοῦ Τικβά, υἱοῦ τοῦ Ἀράς, τοῦ ἱματιοφύλακος· κατῴκει δὲ αὕτη ἐν Ἱερουσαλήμ, κατὰ τὸ Μισνέ· καὶ ὡμίλησαν μετ᾿ αὐτῆς.
15 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Εἴπατε πρὸς τὸν ἄνθρωπον, ὅστις σᾶς ἀπέστειλε πρὸς ἐμέ,
16 Οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδοὺ ἐγὼ ἐπιφέρω κακὰ ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐπὶ τοὺς κατοίκους αὐτοῦ, πάντας τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου, τὸ ὁποῖον ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα ἀνέγνωσε·
17 διότι μὲ ἐγκατέλιπον καὶ ἐθυμίασαν εἰς ἄλλους θεούς, διὰ νὰ μὲ παροργίσωσι διὰ πάντων τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὑτῶν· διὰ τοῦτο θέλει ἐκχυθῆ ὁ θυμὸς μου ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον καὶ δὲν θέλει σβεσθῆ.
18 Πρὸς τὸν βασιλέα ὅμως τοῦ Ἰούδα, ὅστις σᾶς ἀπέστειλε νὰ ἐρωτήσητε τὸν Κύριον, οὕτω θέλετε εἶπεῖ πρὸς αὐτόν· Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Περὶ τῶν λόγων τοὺς ὁποίους ἤκουσας,
19 ἐπειδή ἡ καρδία σου ἡπαλύνθη, καὶ ἐταπεινώθης ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅτε ἤκουσας ὅσα ἐλάλησα ἐναντίον τοῦ τόπου τούτου καὶ ἐναντίον τῶν κατοίκων αὐτοῦ, ὅτι θέλουσι κατασταθῆ ἐρήμωσις καὶ κατάρα, καὶ διέσχισας τὰ ἱμάτιά σου καὶ ἔκλαυσας ἐνώπιόν μου· διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ ἐπήκουσα, λέγει Κύριος·
20 ἰδοὺ λοιπόν, ἐγὼ θέλω σὲ συνάξει εἰς τοὺς πατέρας σου, καὶ θέλεις συναχθῆ εἰς τὸν τάφον σου ἐν εἰρήνῃ· καὶ δὲν θέλουσιν ἰδεῖ οἱ ὀφθαλμοὶ σου πάντα τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἐπιφέρω ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον. Καὶ ἔφεραν ἀπόκρισιν πρὸς τὸν βασιλέα.
1 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεύς, καὶ συνήγαγον πρὸς αὐτὸν πάντας τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ.
2 Καὶ ἀνέβη ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες Ἰούδα καὶ πάντες οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ προφῆται καὶ πᾶς ὁ λαός, ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου· καὶ ἀνέγνωσεν εἰς ἐπήκοον αὐτῶν πάντας τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου τῆς διαθήκης, τὸ ὁποῖον εὑρέθη ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου.
3 Καὶ σταθεὶς ὁ βασιλεὺς πλησίον τοῦ στύλου, ἔκαμε τὴν διαθήκην ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, νὰ περιπατῇ κατόπιν τοῦ Κυρίου καὶ νὰ φυλάττῃ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ καὶ τὰ διατάγματα αὐτοῦ ἐξ ὅλης καρδίας καὶ ἐξ ὅλης ψυχῆς, ὥστε νὰ ἐκτελῶσι τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης, τοὺς γεγραμμένους ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἐστάθη εἰς τὴν διαθήκην.
4 Καὶ προσέταξεν ὁ βασιλεὺς Χελκίαν τὸν ἱερέα τὸν μέγαν καὶ τοὺς ἱερεῖς τῆς δευτέρας τάξεως καὶ τοὺς φύλακας τῆς πύλης, νὰ ἐκβάλωσιν ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου πάντα τὰ σκεύη, τὰ κατεσκευασμένα διὰ τὸν Βάαλ καὶ διὰ τὸ ἄλσος καὶ διὰ πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ· καὶ κατέκαυσεν αὐτὰ ἔξω τῆς Ἱερουσαλήμ ἐν τοῖς ἀγροῖς Κέδρων, καὶ μετεκόμισαν τὴν στάκτην αὐτῶν εἰς Βαιθήλ.
5 Καὶ κατήργησε τοὺς εἰδωλολάτρας ἱερεῖς, τοὺς ὁποίους οἱ βασιλεῖς τοῦ Ἰούδα διώρισαν νὰ θυμιάζωσιν ἐν τοῖς ὑψηλοῖς τόποις, ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν τοῖς πέριξ τῆς Ἱερουσαλήμ· καὶ τοὺς θυμιάζοντας εἰς τὸν Βάαλ, εἰς τὸν ἥλιον καὶ εἰς τὴν σελήνην καὶ εἰς τὰ ζώδια καὶ εἰς πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ.
6 Καὶ ἐξέβαλε τὸ ἄλσος ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, ἔξω τῆς Ἱερουσαλήμ, εἰς τὸν χείμαρρον Κέδρων, καὶ κατέκαυσεν αὐτὸ ἐν τῷ χειμάρρῳ Κέδρων καὶ κατελέπτυνεν αὐτὸ εἰς σκόνην, καὶ ἔρριψε τὴν σκόνην αὐτοῦ ἐπὶ τῶν μνημάτων τῶν υἱῶν τοῦ ὄχλου.
7 Καὶ κατεκρήμνισε τοὺς οἴκους τῶν σοδομιτῶν, τοὺς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου, ὅπου αἱ γυναῖκες ὕφαινον παραπετάσματα διὰ τὸ ἄλσος.
8 Καὶ ἔφερε πάντας τοὺς ἱερεῖς ἐκ τῶν πόλεων τοῦ Ἰούδα, καὶ ἐβεβήλωσε τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, εἰς τοὺς ὁποίους οἱ ἱερεῖς ἐθυμίαζον, ἀπὸ Γεβὰ ἕως Βήρ-σαβεέ, καὶ κατεκρήμνισε τοὺς ὑψηλοὺς τόπους τῶν πυλῶν, τῶν ἐν τῇ εἰσόδῳ τῆς πύλης Ἰησοῦ τοῦ ἄρχοντος τῆς πόλεως, τῇ ἐξ ἀριστερῶν τῆς πύλης τῆς πόλεως.
9 Πλήν οἱ ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν τόπων δὲν ἀνέβησαν πρὸς τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου ἐν Ἱερουσαλήμ, ἀλλ᾿ ἔτρωγον ἄζυμα μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν αὑτῶν.
10 Καὶ ἐβεβήλωσε τὸν Τοφέθ, τὸν ἐν τῇ φάραγγι τῶν υἱῶν τοῦ Ἐννόμ· ὥστε νὰ μή δύναται μηδεὶς νὰ διαβιβάσῃ τὸν υἱὸν αὑτοῦ ἤ τὴν θυγατέρα αὑτοῦ διὰ τοῦ πυρὸς εἰς τὸν Μολόχ.
11 Καὶ ἀφρεσε τοὺς ἵππους, τοὺς ὁποίους οἱ βασιλεῖς τοῦ Ἰούδα ἔστησαν εἰς τὸν ἥλιον, κατὰ τὴν εἴσοδον τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, πλησίον τοῦ οἰκήματος τοῦ Νάθαν-μελὲχ τοῦ εὐνούχου, τὸ ὁποῖον ἦτο ἐν Φαρουρείμ, καὶ κατέκαυσεν ἐν πυρὶ τὰς ἁμάξας τοῦ ἡλίου.
12 Καὶ τὰ θυσιαστήρια τὰ ἐπὶ τοῦ δώματος τοῦ ὑπερῴου τοῦ Ἄχαζ, τὰ ὁποῖα ἔκαμον οἱ βασιλεῖς τοῦ Ἰούδα, καὶ τὰ θυσιαστήρια, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ὁ Μανασσῆς ἐν ταῖς δύο αὐλαῖς τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, κατέστρεψεν αὐτὰ ὁ βασιλεὺς καὶ κατεκρήμνισεν ἐκεῖθεν καὶ ἔρριψε τὴν σκόνην αὐτῶν εἰς τὸν χείμαρρον Κέδρων.
13 Καὶ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους τοὺς κατὰ πρόσωπον τῆς Ἱερουσαλήμ, τοὺς ἐν δεξιᾷ τοῦ ὄρους τῆς διαφθορᾶς, τοὺς ὁποίους ᾠκοδόμησε Σολομὼν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ διὰ τὴν Ἀστάρτην τὸ βδέλυγμα τῶν Σιδωνίων, καὶ διὰ τὸν Χεμὼς τὸ βδέλυγμα τῶν Μωαβιτῶν, καὶ διὰ τὸν Μελχὼμ τὸ βδέλυγμα τῶν υἱῶν Ἀμμών, ἐβεβήλωσεν ὁ βασιλεύς.
14 Καὶ συνέτριψε τὰ ἀγάλματα καὶ κατέκοψε τὰ ἄλση καὶ ἐγέμισε τοὺς τόπους αὐτῶν ἀπὸ ὀστᾶ ἀνθρώπων.
15 Καὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἐν Βαιθήλ καὶ τὸν ὑψηλὸν τόπον, τὸν ὁποῖον ἔκαμεν Ἱεροβοὰμ ὁ υἱὸς τοῦ Ναβάτ, ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ, καὶ ἐκεῖνο τὸ θυσιαστήριον καὶ τὸν ὑψηλὸν τόπον κατεχάλασε καὶ κατέκαυσε τὸν ὑψηλὸν τόπον καὶ ἐλέπτυνεν αὐτὰ εἰς σκόνην καὶ τὸ ἄλσος κατέκαυσεν.
16 Ὅτε δὲ ὁ Ἰωσίας ἐστράφη καὶ εἶδε τοὺς τάφους τοὺς ἐκεῖ ἐν τῷ ὄρει, ἔστειλε καὶ ἔλαβε τὰ ὀστᾶ ἐκ τῶν τάφων καὶ κατέκαυσεν αὐτὰ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἐβεβήλωσεν αὐτό· κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐκήρυξεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὁ λαλήσας τοὺς λόγους τούτους.
17 Τότε εἶπε, Τί μνημεῖον εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ βλέπω; Καὶ οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως εἶπον πρὸς αὐτόν, Ὁ τάφος τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, ὅστις ἦλθεν ἐξ Ἰούδα καὶ ἐκήρυξε τὰ πράγματα ταῦτα, τὰ ὁποῖα σὺ ἔκαμες κατὰ τοῦ θυσιαστηρίου τῆς Βαιθήλ.
18 Καὶ εἶπεν, Ἀφήσατε αὐτόν· ἄς μή κινήσῃ μηδεὶς τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ. Καὶ διέσωσαν τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ, μετὰ τῶν ὀστέων τοῦ προφήτου τοῦ ἐλθόντος ἐκ Σαμαρείας.
19 Καὶ πάντας ἔτι τοὺς οἴκους τῶν ὑψηλῶν τόπων τοὺς ἐν ταῖς πόλεσι τῆς Σαμαρείας, τοὺς ὁποίους ἔκαμον οἱ βασιλεῖς τοῦ Ἰσραήλ διὰ νὰ παροργίσωσι τὸν Κύριον, ὁ Ἰωσίας ἀφρεσε, καὶ ἔκαμεν εἰς αὐτοὺς κατὰ πάντα τὰ ἔργα ὅσα ἔκαμεν εἰς Βαιθήλ.
20 Καὶ ἐθυσίασεν ἐπὶ τῶν θυσιαστηρίων πάντας τοὺς ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν τόπων τοὺς ἐκεῖ, καὶ κατέκαυσεν ἐπ᾿ αὐτῶν τὰ ὀστᾶ τῶν ἀνθρώπων καὶ ἐπέστρεψεν εἰς Ἱερουσαλήμ.
21 Τότε προσέταξεν ὁ βασιλεὺς εἰς πάντα τὸν λαόν, λέγων, Κάμετε τὸ πάσχα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σας, κατὰ τὸ γεγραμμένον ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ τῆς διαθήκης.
22 Βεβαίως δὲν ἔγεινε τοιοῦτον πάσχα ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τῶν κριτῶν οἵτινες ἔκρινον τὸν Ἰσραήλ, οὐδὲ ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ καὶ τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα,
23 ὁποῖον ἔγεινε πρὸς τὸν Κύριον ἐν Ἱερουσαλήμ τὸ πάσχα τοῦτο, κατὰ τὸ δέκατον ὄγδοον ἔτος τοῦ βασιλέως Ἰωσίου.
24 Ἀφήρεσεν ἔτι ὁ Ἰωσίας καὶ τοὺς ἀνταποκριτὰς τῶν δαιμονίων καὶ τοὺς μάντεις καὶ τὰ ξόανα καὶ τὰ εἴδωλα καὶ πάντα τὰ βδελύγματα τὰ ὁποῖα ἐφαίνοντο ἐν τῇ γῇ τοῦ Ἰούδα καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ ἐκτελέσῃ τοὺς λόγους τοῦ νόμου τοὺς γεγραμμένους ἐν τῷ βιβλίῳ, τὸ ὁποῖον εὕρηκε Χελκίας ὁ ἱερεὺς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου.
25 Καὶ ὅμοιος αὐτοῦ δὲν ὑπῆρξε πρὸ αὐτοῦ βασιλεύς, ὅστις ἐπέστρεψεν εἰς τὸν Κύριον ἐξ ὅλης αὑτοῦ τῆς καρδίας καὶ ἐξ ὅλης αὑτοῦ τῆς ψυχῆς καὶ ἐξ ὅλης αὑτοῦ τῆς δυνάμεως, κατὰ πάντα τὸν νόμον τοῦ Μωϋσέως· οὐδὲ ἠγέρθη μετ᾿ αὐτὸν ὅμοιος αὐτοῦ.
26 Πλήν ὁ Κύριος δὲν ἐστράφη ἀπὸ τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς αὑτοῦ τῆς μεγάλης, καθ᾿ ὅν ἐξήφθη ἡ ὀργή αὐτοῦ κατὰ τοῦ Ἰούδα, ἐξ αἰτίας πάντων τῶν παροργισμῶν, διὰ τῶν ὁποίων παρώργισεν αὐτὸν ὁ Μανασσῆς.
27 Καὶ εἶπε Κύριος, Καὶ τὸν Ἰούδαν θέλω ἐκβάλει ἀπ᾿ ἔμπροσθέν μου, καθὼς ἐξέβαλον τὸν Ἰσραήλ, καὶ θέλω ἀπορρίψει τὴν πόλιν ταύτην, τὴν Ἱερουσαλήμ, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξα, καὶ τὸν οἶκον περὶ τοῦ ὁποίου εἶπα, Tὸ ὄνομά μου θέλει εἶσθαι ἐκεῖ.
28 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἰωσίου καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;
29 Ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἀνέβη ὁ Φαραὼ-νεχαώ, βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου, κατὰ τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας ἐπὶ τὸν ποταμὸν Εὐφράτην. Καὶ ὑπῆγεν ὁ βασιλεὺς Ἰωσίας εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ· καὶ ἐκεῖνος, ὡς εἶδεν αὐτόν, ἐθανάτωσεν αὐτὸν ἐν Μεγιδδώ.
30 Καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ἐπεβίβασαν αὐτὸν νεκρὸν εἰς ἅμαξαν ἀπὸ Μεγιδδώ, καὶ ἔφεραν αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ τάφῳ αὐτοῦ. Ὁ δὲ λαὸς τῆς γῆς ἔλαβε τὸν Ἰωάχαζ υἱὸν τοῦ Ἰωσίου, καὶ ἔχρισαν αὐτὸν καὶ ἔκαμον αὐτὸν βασιλέα ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
31 Εἰκοσιτριῶν ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἰωάχαζ, ὅτε ἐβασίλευσε· καὶ ἐβασίλευσε τρεῖς μῆνας ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἀμουτάλ, θυγάτηρ τοῦ Ἱερεμίου ἀπὸ Λιβνά.
32 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, κατὰ πάντα ὅσα ἔπραξαν οἱ πατέρες αὐτοῦ.
33 Καὶ ἐφυλάκισεν αὐτὸν ὁ Φαραὼ-νεχαὼ ἐν Ῥιβλὰ ἐν τῇ γῇ Αἰμάθ, διὰ νὰ μή βασιλεύῃ ἐν Ἱερουσαλήμ· καὶ κατεδίκασε τὴν γῆν εἰς πρόστιμον ἑκατὸν ταλάντων ἀργυρίου καὶ ἑνὸς ταλάντου χρυσίου.
34 Καὶ ἔκαμεν ὁ Φαραὼ-νεχαὼ τὸν Ἐλιακεὶμ τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωσίου βασιλέα ἀντὶ Ἰωσίου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ μετήλλαξε τὸ ὄνομα αὐτοῦ εἰς Ἰωακείμ· τὸν δὲ Ἰωάχαζ ἔλαβε καὶ ἔφερεν εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ.
35 Ὁ δὲ Ἰωακεὶμ ἔδωκεν εἰς τὸν Φαραὼ τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον· ἐφορολόγησεν ὅμως τὴν γῆν, διὰ νὰ δώσῃ τὸ ἀργύριον κατὰ τὴν προσταγήν τοῦ Φαραώ· ὁ λαὸς τῆς γῆς συνεισέφερε τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον, ἕκαστος κατὰ τὴν ἐκτίμησιν αὐτοῦ, διὰ νὰ δώσῃ εἰς τὸν Φαραὼ-νεχαώ.
36 Εἰκοσιπέντε ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἰωακείμ, ὅτε ἐβασίλευσεν· ἐβασίλευσε δὲ ἕνδεκα ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ζεβουδά, θυγάτηρ τοῦ Φεδαίου ἀπὸ Ῥουμά.
37 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, κατὰ πάντα ὅσα ἔπραξαν οἱ πατέρες αὐτοῦ.
1 Ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἀνέβη Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος, καὶ ὁ Ἰωακεὶμ ἔγεινε δοῦλος αὐτοῦ τρία ἔτη· ἔπειτα ἐστράφη καὶ ἀπεστάτησε κατ᾿ αὐτοῦ.
2 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Κύριος ἐναντίον αὐτοῦ τὰ τάγματα τῶν Χαλδαίων καὶ τὰ τάγματα τῶν Συρίων καὶ τὰ τάγματα τῶν Μωαβιτῶν καὶ τὰ τάγματα τῶν υἱῶν Ἀμμών, καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἐναντίον τοῦ Ἰούδα, διὰ νὰ καταστρέψωσιν αὐτόν· κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε διὰ χειρὸς τῶν δούλων αὑτοῦ τῶν προφητῶν.
3 Τῷ ὄντι κατὰ προσταγήν τοῦ Κυρίου ἔγεινε τοῦτο εἰς τὸν Ἰούδαν, διὰ νὰ ἀποβάλῃ αὐτὸν ἀπὸ προσώπου αὑτοῦ, διὰ τὰς ἁμαρτίας τοῦ Μανασσῆ, κατὰ πάντα ὅσα ἔπραξε·
4 καὶ ἔτι διὰ τὸ ἀθῷον αἷμα τὸ ὁποῖον ἔχυσε, διότι ἐγέμισε τὴν Ἱερουσαλήμ αἷμα ἀθῶον· καὶ δὲν ἠθέλησεν ὁ Κύριος νὰ συγχωρήσῃ αὐτόν.
5 Αἱ δὲ λοιπαὶ πράξεις τοῦ Ἰωακεὶμ καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;
6 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἰωακεὶμ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἰωαχεὶν ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
7 Ὁ δὲ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου δὲν ἐξῆλθε πλέον ἐκ τῆς γῆς αὑτοῦ· διότι ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἔλαβεν, ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ τῆς Αἰγύπτου μέχρι τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου, πάντα ὅσα ἦσαν τοῦ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου.
8 Δεκαοκτὼ ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Ἰωαχείν, ὅτε ἐβασίλευσε· καὶ ἐβασίλευσε τρεῖς μῆνας ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Νεουσθά, θυγάτηρ τοῦ Ἐλναθὰν ἐξ Ἱερουσαλήμ.
9 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, κατὰ πάντα ὅσα ἔπραξεν ὁ πατήρ αὐτοῦ.
10 Κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἀνέβησαν οἱ δοῦλοι τοῦ Ναβουχοδονόσορ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ καὶ ἐπολιόρκησαν τὴν πόλιν.
11 Καὶ ἦλθε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος κατὰ τῆς πόλεως, καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ἐπολιόρκουν αὐτήν.
12 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰωαχεὶν βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος, αὐτὸς καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ καὶ οἱ εὐνοῦχοι αὐτοῦ· καὶ συνέλαβεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος, ἐν τῷ ὀγδόῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ.
13 Καὶ ἐξήγαγεν ἐκεῖθεν πάντας τοὺς θησαυροὺς τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς θησαυροὺς τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ κατέκοψε πάντα τὰ σκεύη τὰ χρυσά, τὰ ὁποῖα ἔκαμε Σολομὼν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ ἐν τῷ ναῷ, τοῦ Κυρίου, καθὼς ἐλάλησεν ὁ Κύριος.
14 Καὶ μετῴκισε πᾶσαν τὴν Ἱερουσαλήμ καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας καὶ πάντας τοὺς δυνατοὺς πολεμιστάς, δέκα χιλιάδας αἰχμαλώτων, καὶ πάντας τοὺς ξυλουργοὺς καὶ σιδηρουργούς· δὲν ἔμεινεν εἰμή τὸ πτωχότερον μέρος τοῦ λαοῦ τῆς γῆς.
15 Καὶ μετῴκισε τὸν Ἰωαχεὶν εἰς τὴν Βαβυλῶνα· καὶ τὴν μητέρα τοῦ βασιλέως καὶ τὰς γυναῖκας τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς εὐνούχους αὐτοῦ καὶ τοὺς δυνατοὺς τῆς γῆς ἔφερεν αἰχμαλώτους ἐξ Ἱερουσαλήμ εἰς τὴν Βαβυλῶνα·
16 καὶ πάντας τοὺς πολεμιστάς, ἑπτὰ χιλιάδας, καὶ τοὺς ξυλουργοὺς καὶ τοὺς σιδηρουργούς, χιλίους, πάντας δυνατοὺς καὶ ἐπιτηδείους εἰς πόλεμον· καὶ μετῴκισεν αὐτοὺς εἰς Βαβυλῶνα ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος.
17 Καὶ ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος βασιλέα, ἀντ᾿ αὐτοῦ, Ματθανίαν τὸν ἀδελφὸν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ μετήλλαξε τὸ ὄνομα αὐτοῦ εἰς Σεδεκίαν.
18 Ἑνὸς καὶ εἴκοσι ἐτῶν ἡλικίας ἦτο ὁ Σεδεκίας, ὅτε ἐβασίλευσεν· ἐβασίλευσε δὲ ἕνδεκα ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἀμουτάλ, θυγάτηρ τοῦ Ἱερεμίου ἀπὸ Λιβνά.
19 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, κατὰ πάντα ὅσα ἔπραξεν ὁ Ἰωακείμ·
20 διότι ἐξ ὀργῆς τοῦ Κυρίου κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ τοῦ Ἰούδα, ἑωσοῦ ἀπέρριψεν αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου αὑτοῦ, ἔγεινε νὰ ἀποστατήσῃ ὁ Σεδεκίας κατὰ τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος.
1 Καὶ ἐν τῷ ἐνάτῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ, τὸν δέκατον μῆνα, τὴν δεκάτην τοῦ μηνός, ἦλθε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος, αὐτὸς καὶ πᾶν τὸ στράτευμα αὐτοῦ, κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ ἐστρατοπέδευσεν ἐναντίον αὐτῆς· καὶ ᾠκοδόμησαν περιτειχίσματα ἐναντίον αὐτῆς κύκλῳ.
2 Καὶ ἡ πόλις ἐπολιορκεῖτο μέχρι τοῦ ἑνδεκάτου ἔτους τοῦ βασιλέως Σεδεκίου.
3 Καὶ τὴν ἐνάτην τοῦ τετάρτου μηνὸς ἡ πεῖνα ὑπερίσχυσεν ἐν τῇ πόλει, καὶ δὲν ἦτο ἄρτος διὰ τὸν λαὸν τοῦ τόπου.
4 Καὶ ἐξεπορθήθη ἡ πόλις, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ πολέμου ἔφυγον τὴν νύκτα, διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς πύλης τῆς μεταξὺ τῶν δύο τειχῶν, τῆς πλησίον τοῦ βασιλικοῦ κήπου· οἱ δὲ Χαλδαῖοι ἦσαν πλησίον τῆς πόλεως κύκλῳ· καὶ ὁ βασιλεὺς ὑπῆγε κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πεδιάδος.
5 Τὸ δὲ στράτευμα τῶν Χαλδαίων κατεδίωξεν ὀπίσω τοῦ βασιλέως, καὶ ἔφθασαν αὐτὸν εἰς τὰς πεδιάδας τῆς Ἱεριχώ· καὶ πᾶν τὸ στράτευμα αὐτοῦ διεσκορπίσθη ἀπὸ πλησίον αὐτοῦ.
6 Καὶ συνέλαβον τὸν βασιλέα καὶ ἀνήγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος εἰς Ῥιβλά· καὶ ἐπρόφεραν καταδίκην ἐπ᾿ αὐτόν.
7 Καὶ ἔσφαξαν τοὺς υἱοὺς τοῦ Σεδεκίου ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ, καὶ ἐξετύφλωσαν τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ Σεδεκίου, καὶ δέσαντες αὐτὸν μὲ δύο χαλκίνας ἁλύσεις, ἔφεραν αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα.
8 Ἐν δὲ τῷ πέμπτῳ μηνί, τὴν ἑβδόμην τοῦ μηνός, τοῦ δεκάτου ἐνάτου ἔτους τοῦ Ναβουχοδονόσορ, βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος, ἦλθεν ἐπὶ Ἱερουσαλήμ Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ, ὁ δοῦλος τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος·
9 καὶ κατέκαυσε τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ πάντας τοὺς οἴκους τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ πάντα μέγαν οἶκον κατέκαυσεν ἐν πυρί.
10 Καὶ πᾶν τὸ στράτευμα τῶν Χαλδαίων, τὸ μετὰ τοῦ ἀρχισωματοφύλακος, κατεκρήμνισε τὰ τείχη τῆς Ἱερουσαλήμ κύκλῳ.
11 Τὸ δὲ ὑπόλοιπον τοῦ λαοῦ, τὸ ἐναπολειφθὲν ἐν τῇ πόλει, καὶ τοὺς φυγόντας, οἵτινες προσέφυγον πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος, καὶ τὸ ἐναπολειφθὲν τοῦ πλήθους μετῴκισεν ὁ Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ.
12 Ἐκ τῶν πτωχῶν ὅμως τῆς γῆς ἀφῆκεν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ, διὰ ἀμπελουργοὺς καὶ γεωργούς.
13 Καὶ τοὺς στύλους τοὺς χαλκίνους, τοὺς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου, καὶ τὰς βάσεις καὶ τὴν χαλκίνην θάλασσαν τὴν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου, οἱ Χαλδαῖοι κατέκοψαν καὶ μετεκόμισαν τὸν χαλκὸν αὐτῶν εἰς τὴν Βαβυλῶνα.
14 Ἔλαβον δὲ καὶ τοὺς λέβητας καὶ τὰ πτυάρια καὶ τὰ λυχνοψάλιδα καὶ τὰ θυμιατήρια καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ χάλκινα, διὰ τῶν ὁποίων ἐγίνετο ἡ ὑπηρεσία.
15 Ἔλαβε προσέτι ὁ ἀρχισωματοφύλαξ καὶ τὰ πυροδοχεῖα καὶ τὰς φιάλας, ὅ, τι ἦτο χρυσοῦν καὶ ὅ, τι ἀργυροῦν·
16 τοὺς δύο στύλους, τὴν μίαν θάλασσαν καὶ τὰς βάσεις, τὰς ὁποίας ὁ Σολομὼν ἔκαμε διὰ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου· ὁ χαλκὸς πάντων τούτων τῶν σκευῶν ἦτο ἀζύγιστος.
17 Τὸ ὕψος τοῦ ἑνὸς στύλου ἦτο δεκαοκτὼ πηχῶν, καὶ τὸ κιονόκρανον τὸ ἐπ᾿ αὐτοῦ χάλκινον. Τὸ δὲ ὕψος τοῦ κιονοκράνου τριῶν πηχῶν· καὶ τὸ δικτυωτὸν καὶ τὰ ῥόδια ἐπὶ τοῦ κιονοκράνου κύκλῳ ἦσαν πάντα χάλκινα· τὰ αὐτὰ εἶχε καὶ ὁ δεύτερος στύλος μετὰ τοῦ δικτυωτοῦ.
18 Καὶ ἔλαβεν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ Σεραΐαν τὸν πρῶτον ἱερέα καὶ Σοφονίαν τὸν δεύτερον ἱερέα καὶ τοὺς τρεῖς θυρωρούς·
19 καὶ ἐκ τῆς πόλεως ἔλαβεν ἕνα εὐνοῦχον, ὅστις ἦτο ἐπιστάτης ἐπὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν πολεμιστῶν, καὶ πέντε ἄνδρας ἐκ τῶν παρισταμένων ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως, τοὺς εὑρεθέντας ἐν τῇ πόλει, καὶ τὸν γραμματέα τὸν ἄρχοντα τῶν στρατευμάτων, ὅστις ἔκαμνε τὴν στρατολογίαν τοῦ λαοῦ τῆς γῆς, καὶ ἑξήκοντα ἄνδρας ἐκ τοῦ λαοῦ τῆς γῆς, τοὺς εὑρεθέντας ἐν τῇ πόλει.
20 Καὶ λαβὼν αὐτοὺς Νεβουζαραδὰν ὁ ἀρχισωματοφύλαξ, ἔφερεν αὐτοὺς πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος εἰς Ῥιβλά.
21 Καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος καὶ ἐθανάτωσεν αὐτοὺς ἐν Ῥιβλά, ἐν τῇ γῇ Αἰμάθ. Οὕτω μετῳκίσθη ὁ Ἰούδας ἀπὸ τῆς γῆς αὑτοῦ.
22 Περὶ δὲ τοῦ λαοῦ τοῦ ἐναπολειφθέντος ἐν τῇ γῇ Ἰούδα, τοὺς ὁποίους Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος ἀφῆκεν, ἐπὶ τούτους κατέστησε Γεδαλίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχικάμ, υἱοῦ τοῦ Σαφάν.
23 Ἀκούσαντες δὲ πάντες οἱ ἄρχοντες τῶν στρατευμάτων, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν, ὅτι ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος κατέστησε τὸν Γεδαλίαν, ἦλθον πρὸς τὸν Γεδαλίαν εἰς Μισπά, καὶ Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς τοῦ Νεθανίου καὶ Ἰωανὰν ὁ υἱὸς τοῦ Καρηὰ καὶ Σεραΐας ὁ υἱὸς τοῦ Τανουμὲθ ὁ Νετωφαθίτης καὶ Ἰααζανίας, υἱὸς Μααχαθίτου τινός, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτῶν.
24 Καὶ ὥμοσεν ὁ Γεδαλίας πρὸς αὐτοὺς καὶ πρὸς τοὺς ἄνδρας αὐτῶν καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Μή φοβεῖσθε νὰ ἦσθε δοῦλοι τῶν Χαλδαίων. Κατοικήσατε ἐν τῇ γῇ καὶ δουλεύετε τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος· καὶ θέλει εἶσθαι καλὸν εἰς ἐσᾶς.
25 Ἐν δὲ τῷ ἑβδόμῳ μηνί, Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς τοῦ Νεθανίου, υἱοῦ τοῦ Ἐλισαμά, ἐκ τοῦ βασιλικοῦ σπέρματος, ἦλθεν, ἔχων μεθ᾿ ἑαυτοῦ δέκα ἄνδρας, καὶ ἐπάταξαν τὸν Γεδαλίαν, ὥστε ἀπέθανε, καὶ τοὺς Ἰουδαίους καὶ Χαλδαίους, τοὺς ὄντας μετ᾿ αὐτοῦ ἐν Μισπά.
26 Καὶ ἐσηκώθη πᾶς ὁ λαός, ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, καὶ οἱ ἄρχοντες τῶν στρατευμάτων, καὶ ἦλθον εἰς τὴν Αἴγυπτον· διότι ἐφοβήθησαν ἀπὸ προσώπου τῶν Χαλδαίων.
27 Ἐν δὲ τῷ τριακοστῷ ἑβδόμῳ ἔτει τῆς μετοικεσίας τοῦ Ἰωαχεὶν βασιλέως τοῦ Ἰούδα, τὸν δωδέκατον μῆνα, τὴν εἰκοστήν ἑβδόμην τοῦ μηνός, ὁ Εὐεὶλ-μερωδὰχ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος, κατὰ τὸ ἔτος καθ᾿ ὅ ἐβασίλευσεν, ὕψωσεν ἐκ τῆς φυλακῆς τὴν κεφαλήν τοῦ Ἰωαχεὶν βασιλέως τοῦ Ἰούδα·
28 καὶ ἐλάλησεν εὐμενῶς μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἔθεσε τὸν θρόνον αὐτοῦ ἐπάνωθεν τοῦ θρόνου τῶν βασιλέων, τῶν μετ᾿ αὐτοῦ ἐν Βαβυλῶνι.
29 καὶ ἤλλαξε τὰ ἱμάτια τῆς φυλακῆς αὐτοῦ· καὶ ἔτρωγεν ἄρτον πάντοτε μετ᾿ αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὑτοῦ·
30 καὶ τὸ σιτηρέσιον αὐτοῦ ἦτο παντοτεινὸν σιτηρέσιον, διδόμενον εἰς αὐτὸν παρὰ τοῦ βασιλέως, ἡμερήσιος χορηγία πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ.