1 Καὶ ὁ βασιλεὺς Δαβὶδ ἦτο γέρων, προβεβηκὼς τὴν ἡλικίαν· καὶ ἐσκέπαζον αὐτὸν μὲ ἱμάτια, πλήν δὲν ἐθερμαίνετο.
2 Καὶ εἶπον οἱ δοῦλοι αὐτοῦ πρὸς αὐτόν, Ἄς ζητήσωσι διὰ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα νεάνιδα παρθένον, διὰ νὰ ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως καὶ νὰ περιθάλπῃ αὐτόν, καὶ νὰ κοιμᾶται εἰς τὸν κόλπον σου, διὰ νὰ θερμαίνηται ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς.
3 Καὶ ἐζήτησαν ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις τοῦ Ἰσραήλ νεάνιδα ὡραίαν· καὶ εὕρηκαν τὴν Ἀβισὰγ τὴν Σουναμίτιν, καὶ ἔφεραν αὐτήν πρὸς τὸν βασιλέα.
4 Ἦτο δὲ ἡ νεάνις ὡραία σφόδρα, καὶ περιέθαλπε τὸν βασιλέα, καὶ ὑπηρέτει αὐτόν· πλήν ὁ βασιλεὺς δὲν ἐγνώρισεν αὐτήν.
5 Τότε Ἀδωνίας ὁ υἱὸς τῆς Ἀγγεὶθ ἐπήρθη εἰς ἑαυτόν, λέγων, Ἐγώ θέλω βασιλεύσει καὶ ἡτοίμασεν εἰς ἑαυτὸν ἁμάξας καὶ ἱππεῖς καὶ πεντήκοντα ἄνδρας προτρέχοντας ἔμπροσθεν αὐτοῦ.
6 Ὁ δὲ πατήρ αὐτοῦ δὲν ἐπίκραινέ ποτε αὐτόν, λέγων, Διὰ τί σὺ πράττεις οὕτω; ἦτο δὲ καὶ ὡραῖος τὴν ὄψιν σφόδρα· καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἐγέννησεν αὐτὸν μετὰ τὸν Ἀβεσσαλώμ.
7 Καὶ συνελάλησε μετὰ τοῦ Ἰωὰβ υἱοῦ τῆς Σερουΐας, καὶ μετὰ Ἀβιάθαρ τοῦ ἱερέως· καὶ οὗτοι, ἀκολουθήσαντες τὸν Ἀδωνίαν, ἐβοήθουν αὐτόν.
8 Σαδὼκ ὅμως ὁ ἱερεὺς καὶ Βεναΐας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωδαὲ καὶ Νάθαν ὁ προφήτης καὶ Σιμεΐ καὶ Ῥεΐ καὶ οἱ δυνατοὶ τοῦ Δαβὶδ δὲν ἦσαν μετὰ τοῦ Ἀδωνία.
9 Καὶ ἔσφαξεν ὁ Ἀδωνίας πρόβατα καὶ βόας καὶ σιτευτὰ πλησίον τῆς πέτρας τοῦ Ζωελέθ, ἥτις εἶναι πλησίον τῆς Ἔν-ρωγήλ, καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ πάντας τοὺς ἄνδρας τοῦ Ἰούδα τοὺς δούλους τοῦ βασιλέως.
10 Τὸν Νάθαν ὅμως τὸν προφήτην καὶ τὸν Βεναΐαν καὶ τοὺς δυνατοὺς καὶ Σολομῶντα τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ δὲν ἐκάλεσε.
11 Καὶ εἶπεν ὁ Νάθαν πρὸς τὴν Βήθ-σαβεὲ τὴν μητέρα τοῦ Σολομῶντος, λέγων, Δὲν ἤκουσας ὅτι ἐβασίλευσεν Ἀδωνίας ὁ υἱὸς τῆς Ἀγγείθ, καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Δαβὶδ δὲν ἐξεύρει τοῦτο;
12 τώρα λοιπὸν ἐλθὲ νὰ σοὶ δώσω, παρακαλῶ, συμβουλήν, διὰ νὰ σώσῃς τὴν ζωήν σου καὶ τὴν ζωήν τοῦ υἱοῦ σου Σολομῶντος·
13 ὕπαγε καὶ εἴσελθε πρὸς τὸν βασιλέα Δαβὶδ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν, Κύριέ μου βασιλεῦ, σὺ δὲν ὥμοσας εἰς τὴν δούλην σου, λέγων, Βεβαίως Σολομὼν ὁ υἱὸς σου θέλει βασιλεύσει μετ᾿ ἐμέ, καὶ αὐτὸς θέλει καθίσει ἐπὶ τοῦ θρόνου μου; διὰ τί λοιπὸν ἐβασίλευσεν ὁ Ἀδωνίας;
14 ἰδού, ἐνῷ ἔτι σὺ λαλεῖς ἐκεῖ μετὰ τοῦ βασιλέως, θέλω ἐλθεῖ καὶ ἐγὼ κατόπιν σου καὶ θέλω ἀναπληρώσει τοὺς λόγους σου.
15 Καὶ εἰσῆλθεν ἡ Βήθ-σαβεὲ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὸν κοιτῶνα· ἦτο δὲ ὁ βασιλεὺς γέρων σφόδρα καὶ Ἀβισὰγ ἡ Σουναμίτις ὑπηρέτει τὸν βασιλέα.
16 Καὶ κύψασα ἡ Βήθ-σαβεέ, προσεκύνησε τὸν βασιλέα. Καὶ ὁ βασιλεὺς εἶπε, Τί ἔχεις;
17 Ἡ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Κύριέ μου, σὺ ὥμοσας εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου πρὸς τὴν δούλην σου, λέγων, Βεβαίως ὁ Σολομών, ὁ υἱὸς σου, θέλει βασιλεύσει μετ᾿ ἐμέ, καὶ αὐτὸς θέλει καθίσει ἐπὶ τοῦ θρόνου μου·
18 ἀλλὰ τώρα, ἰδού, ὁ Ἀδωνίας ἐβασίλευσε· καὶ σὺ τώρα, κύριέ μου βασιλεῦ, δὲν ἐξεύρεις τοῦτο·
19 καὶ ἔσφαξε βόας καὶ σιτευτὰ καὶ πρόβατα ἐν ἀφθονίᾳ, καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ Ἀβιάθαρ τὸν ἱερέα καὶ Ἰωὰβ τὸν ἀρχιστράτηγον· τὸν δοῦλόν σου ὅμως Σολομῶντα δὲν ἐκάλεσεν·
20 ἀλλ᾿ εἰς σέ, κύριέ μου βασιλεῦ, εἰς σὲ ἀποβλέπουσιν οἱ ὀφθαλμοὶ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ, διὰ νὰ ἀπαγγείλῃς πρὸς αὐτοὺς τίς θέλει καθίσει ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως μετ᾿ αὐτόν·
21 εἰδεμή, ἀφοῦ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς κοιμηθῇ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, ἐγὼ καὶ ὁ υἱὸς μου ὁ Σολομὼν θέλομεν θεωρεῖσθαι πταῖσται.
22 Καὶ ἰδού, ἐνῷ αὐτή ἐλάλει ἔτι μετὰ τοῦ βασιλέως, ἦλθε καὶ Νάθαν ὁ προφήτης.
23 Καὶ ἀνήγγειλαν πρὸς τὸν βασιλέα, λέγοντες, Ἰδού, Νάθαν ὁ προφήτης. Καὶ εἰσελθὼν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, προσεκύνησε τὸν βασιλέα κατὰ πρόσωπον αὑτοῦ ἕως ἐδάφους.
24 Καὶ εἶπεν ὁ Νάθαν, Κύριέ μου βασιλεῦ, σὺ εἶπας, Ὁ Ἀδωνίας θέλει βασιλεύσει μετ᾿ ἐμὲ καὶ αὐτὸς θέλει καθίσει ἐπὶ τοῦ θρόνου μου;
25 διότι κατέβη σήμερον καὶ ἔσφαξε βόας καὶ σιτευτὰ καὶ πρόβατα ἐν ἀφθονίᾳ, καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς στρατηγοὺς καὶ Ἀβιάθαρ τὸν ἱερέα· καὶ ἰδού, τρώγουσι καὶ πίνουσιν ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ λέγουσι, Ζήτω ὁ βασιλεὺς Ἀδωνίας·
26 ἐμὲ δέ, ἐμὲ τὸν δοῦλόν σου, καὶ Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Βεναΐαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωδαὲ καὶ Σολομῶντα τὸν δοῦλόν σου δὲν ἐκάλεσε·
27 παρὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως ἔγεινε τὸ πρᾶγμα τοῦτο, καὶ δὲν ἐφανέρωσας εἰς τὸν δοῦλόν σου τίς θέλει καθίσει ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως μετ᾿ αὐτόν;
28 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς Δαβὶδ καὶ εἶπε, Καλέσατέ μοι τὴν Βήθ-σαβεέ. Καὶ εἰσῆλθεν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ ἐστάθη ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως.
29 Καὶ ὥμοσεν ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε, Ζῇ Κύριος, ὅστις ἐλύτρωσε τὴν ψυχήν μου ἐκ πάσης στενοχωρίας,
30 βεβαίως, καθὼς ὥμοσα πρὸς σὲ εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, λέγων, ὅτι Σολομὼν ὁ υἱὸς σου θέλει βασιλεύσει μετ᾿ ἐμέ, καὶ αὐτὸς θέλει καθίσει ἀντ᾿ ἐμοῦ ἐπὶ τοῦ θρόνου μου, οὕτω θέλω κάμει τὴν ἡμέραν ταύτην.
31 Τότε ἡ Βήθ-σαβεέ, κύψασα κατὰ πρόσωπον ἕως ἐδάφους, προσεκύνησε τὸν βασιλέα καὶ εἶπε, Ζήτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς Δαβὶδ εἰς τὸν αἰῶνα.
32 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Δαβίδ, Καλέσατέ μοι Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Νάθαν τὸν προφήτην καὶ Βεναΐαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωδαέ. Καὶ ἦλθον ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
33 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ βασιλεύς, Λάβετε μεθ᾿ ἑαυτῶν τοὺς δούλους τοῦ κυρίου σας καὶ καθίσατε Σολομῶντα τὸν υἱὸν μου ἐπὶ τὴν ἡμίονόν μου καὶ καταβιβάσατε αὐτὸν εἰς Γιών·
34 καὶ ἄς χρίσωσιν αὐτὸν ἐκεῖ Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης βασιλέα ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ· καὶ σαλπίσατε διὰ τῆς σάλπιγγος καὶ εἴπατε, Ζήτω ὁ βασιλεὺς Σολομών·
35 τότε θέλετε ἀναβῆ κατόπιν αὐτοῦ, διὰ νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ καθίσῃ ἐπὶ τὸν θρόνον μου· καὶ αὐτὸς θέλει βασιλεύσει ἀντ᾿ ἐμοῦ· καὶ αὐτὸν προσέταξα νὰ ἦναι ἡγεμὼν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ καὶ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν.
36 Καὶ ἀπεκρίθη Βεναΐας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωδαὲ πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ εἶπεν, Ἀμήν· οὕτως ἄς ἐπικυρώσῃ Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως·
37 καθὼς ἐστάθη ὁ Κύριος μετὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως, οὕτω νὰ ἦναι καὶ μετὰ τοῦ Σολομῶντος, καὶ νὰ μεγαλύνῃ τὸν θρόνον αὐτοῦ ὑπὲρ τὸν θρόνον τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως Δαβίδ.
38 Τότε κατέβη Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης καὶ Βεναΐας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωδαὲ καὶ οἱ Χερεθαῖοι καὶ οἱ Φελεθαῖοι, καὶ ἐκάθισαν τὸν Σολομῶντα ἐπὶ τὴν ἡμίονον τοῦ βασιλέως Δαβὶδ καὶ ἔφεραν αὐτὸν εἰς Γιών.
39 Καὶ ἔλαβε Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς τὸ κέρας τοῦ ἐλαίου ἐκ τῆς σκηνῆς καὶ ἔχρισε τὸν Σολομῶντα. Καὶ ἐσάλπισαν διὰ τῆς σάλπιγγος· καὶ εἶπε πᾶς ὁ λαός, Ζήτω ὁ βασιλεὺς Σολομών.
40 Καὶ ἀνέβη πᾶς ὁ λαὸς κατόπιν αὐτοῦ· καὶ ἔπαιζεν ὁ λαὸς αὐλοὺς καὶ εὐφραίνετο εὐφροσύνην μεγάλην, καὶ ἡ γῆ ἐσχίζετο ἐκ τῶν φωνῶν αὐτῶν.
41 Καὶ ἤκουσεν Ἀδωνίας καὶ πάντες οἱ κεκλημένοι αὐτοῦ, καθὼς ἐτελείωσαν νὰ τρώγωσι. Καὶ ὅτε ἤκουσεν ὁ Ἰωὰβ τὴν φωνήν τῆς σάλπιγγος, εἶπε, Τίς ἡ φωνή αὕτη τῆς πόλεως θορυβούσης;
42 Ἐνῷ ἔτι ἐλάλει, ἰδού, Ἰωνάθαν, ὁ υἱὸς Ἀβιάθαρ τοῦ ἱερέως, ἦλθε· καὶ εἶπεν ὁ Ἀδωνίας πρὸς αὐτόν, Εἴσελθε· διότι σὺ εἶσαι ἀνήρ γενναῖος καὶ φέρεις ἀγαθὰς ἀγγελίας.
43 1:43 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰωνάθαν εἶπε πρὸς τὸν Ἀδωνίαν, Βεβαίως ὁ κύριος ἡμῶν ὁ βασιλεὺς Δαβὶδ ἔκαμε βασιλέα τὸν Σολομῶντα·
44 καὶ ἀπέστειλε μετ᾿ αὐτοῦ ὁ βασιλεὺς Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ Νάθαν τὸν προφήτη καὶ Βεναΐαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωδαὲ καὶ τοὺς Χερεθαίους καὶ τοὺς Φελεθαίους, καὶ ἐκάθισαν αὐτὸν ἐπὶ τὴν ἡμίονον τοῦ βασιλέως·
45 καὶ ἔχρισαν αὐτὸν Σαδὼκ ὁ ἱερεὺς καὶ Νάθαν ὁ προφήτης βασιλέα ἐν Γιών· καὶ ἀνέβησαν ἐκεῖθεν εὐφραινόμενοι, καὶ ἡ πόλις ἀντήχησεν· αὕτη εἶναι ἡ φωνή, τὴν ὁποίαν ἠκούσατε·
46 καὶ μάλιστα ἐκάθησεν ὁ Σολομὼν ἐπὶ τοῦ θρόνου τῆς βασιλείας·
47 καὶ εἰσῆλθον ἔτι οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως νὰ εὐχηθῶσι τὸν κύριον ἡμῶν τὸν βασιλέα Δαβίδ, λέγοντες, Ὁ Θεὸς νὰ λαμπρύνῃ τὸ ὄνομα τοῦ Σολομῶντος ὑπὲρ τὸ ὄνομά σου, καὶ νὰ μεγαλύνῃ τὸν θρόνον σου καί νὰ μεγαλύνῃ τὸν θρόνον αὐτοῦ ὑπὲρ τὸν θρόνον σου· καὶ προσεκύνησεν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τῆς κλίνης·
48 καὶ εἶπε προσέτι ὁ βασιλεὺς οὕτως· Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅστις ἔδωκεν εἰς ἐμὲ σήμερον διάδοχον καθήμενον ἐπὶ τοῦ θρόνου μου, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ μου βλέπουσι τοῦτο.
49 Τότε πάντες οἱ κεκλημένοι, οἱ μετὰ τοῦ Ἀδωνία, ἐξεπλάγησαν καὶ σηκωθέντες, ὑπῆγαν ἕκαστος τὴν ὁδὸν αὑτοῦ.
50 Ὁ δὲ Ἀδωνίας ἐφοβήθη ἀπὸ προσώπου τοῦ Σολομῶντος καὶ σηκωθεὶς ὑπῆγε καὶ ἐπιάσθη ἀπὸ τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου.
51 Καὶ ἀνήγγειλαν πρὸς τὸν Σολομῶντα, λέγοντες, Ἰδού, ὁ Ἀδωνίας φοβεῖται τὸν βασιλέα Σολομῶντα· καὶ ἰδού, ἐπιάσθη ἀπὸ τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου, λέγων, Ἄς ὁμόσῃ πρὸς ἐμὲ σήμερον ὁ βασιλεὺς Σολομών, ὅτι δὲν θέλει θανατώσει τὸν δοῦλον αὑτοῦ διὰ ῥομφαίας.
52 Καὶ εἶπεν ὁ Σολομών, Ἐὰν σταθῇ ἀνήρ ἀγαθός, οὐδὲ μία ἐκ τῶν τριχῶν αὐτοῦ θέλει πέσει ἐπὶ τὴν γῆν· ἐὰν ὅμως εὑρεθῇ κακία ἐν αὐτῷ θέλει θανατωθῆ.
53 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σολομών, καὶ κατεβίβασαν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου· καὶ ἦλθε καὶ προσεκύνησε τὸν βασιλέα Σολομῶντα· καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Σολομών, Ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.
1 Ἐπλησίασαν δὲ αἱ ἡμέραι τοῦ Δαβὶδ νὰ ἀποθάνῃ· καὶ παρήγγειλε πρὸς τὸν Σολομῶντα τὸν υἱὸν αὑτοῦ, λέγων,
2 Ἐγὼ ὑπάγω τὴν ὁδὸν πάσης τῆς γῆς· σὺ δὲ ἴσχυε καὶ ἔσο ἀνήρ·
3 καὶ φύλαττε τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, περιπατῶν εἰς τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, φυλάττων τὰ διατάγματα αὐτοῦ, τὰ προστάγματα αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ, ὡς εἶναι γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ τοῦ Μωϋσέως, διὰ νὰ εὐημερῇς εἰς πάντα ὅσα πράττεις καὶ πανταχοῦ ὅπου ἄν στραφῇς·
4 διὰ νὰ στηρίξῃ ὁ Κύριος τὸν λόγον αὑτοῦ, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε περὶ ἐμοῦ, λέγων, Ἐὰν οἱ υἱοὶ σου προσέχωσιν εἰς τὴν ὁδὸν αὑτῶν ὥστε νὰ περιπατῶσιν ἐνώπιόν μου ἐν ἀληθείᾳ, ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὑτῶν καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς αὑτῶν, βεβαίως δὲν θέλει ἐκλείψει εἰς σὲ ἀνήρ ἐπάνωθεν τοῦ θρόνου τοῦ Ἰσραήλ.
5 Καὶ ἔτι σὺ ἐξεύρεις ὅσα ἔκαμεν εἰς ἐμὲ Ἰωὰβ ὁ υἱὸς τῆς Σερουΐας, τί ἔκαμεν εἰς τοὺς δύο ἀρχηγοὺς τῶν στρατευμάτων τοῦ Ἰσραήλ, εἰς τὸν Ἀβενήρ τὸν υἱὸν τοῦ Νήρ, καὶ εἰς τὸν Ἀμασὰ τὸν υἱὸν τοῦ Ἰεθέρ, τοὺς ὁποίους ἐφόνευσε, καὶ ἔχυσε τὸ αἷμα τοῦ πολέμου ἐν εἰρήνῃ καὶ ἔβαλε τὸ αἷμα τοῦ πολέμου εἰς τὴν ζώνην αὑτοῦ, τὴν περὶ τὴν ὀσφὺν αὑτοῦ, καὶ εἰς τὰ ὑποδήματα αὑτοῦ τὰ εἰς τοὺς πόδας αὑτοῦ.
6 Κάμε λοιπὸν κατὰ τὴν σοφίαν σου, καὶ ἡ πολιὰ αὐτοῦ ἄς μή καταβῇ εἰς τὸν δην ἐν εἰρήνῃ.
7 Πρὸς τοὺς υἱοὺς ὅμως τοῦ Βαρζελλαΐ τοῦ Γαλααδίτου κάμε ἔλεος, καὶ ἄς ἦναι ἐκ τῶν ἐσθιόντων ἐπὶ τῆς τραπέζης σου· διότι οὕτως ἐπλησίασαν πρὸς ἐμέ, ὅτε ἔφευγον ἀπὸ προσώπου τοῦ Ἀβεσσαλὼμ τοῦ ἀδελφοῦ σου.
8 Καὶ ἰδού, μετὰ σοῦ Σιμεΐ ὁ υἱὸς τοῦ Γηρά, ὁ Βενιαμίτης, ἀπὸ Βαουρείμ, ὅστις μὲ κατηράσθη κατάραν ὀδυνηρὰν καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐπορευόμην εἰς Μαχαναΐμ· κατέβη ὅμως πρὸς ἀπάντησίν μου εἰς τὸν Ἰορδάνην, καὶ ὥμοσα πρὸς αὐτὸν εἰς τὸν Κύριον, λέγων, Δὲν θέλω σὲ θανατώσει διὰ ῥομφαίας.
9 Τώρα λοιπὸν μή ἀθῳώσῃς αὐτόν· διότι εἶσαι ἀνήρ σοφὸς καὶ ἐξεύρεις τί πρέπει νὰ κάμῃς εἰς αὐτόν, καὶ νὰ καταβιβάσῃς τὴν πολιὰν αὐτοῦ μὲ αἷμα εἰς τὸν δην.
10 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Δαβὶδ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν τῇ πόλει Δαβίδ.
11 Αἱ ἡμέραι δέ, τὰς ὁποίας ἐβασίλευσεν ὁ Δαβὶδ ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ, ἔγειναν τεσσαράκοντα ἔτη· ἑπτὰ ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Χεβρὼν καὶ τριάκοντα τρία ἐβασίλευσεν ἐν Ἱερουσαλήμ.
12 Καὶ ἐκάθησεν ὁ Σολομὼν ἐπὶ τοῦ θρόνου Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· καὶ ἐστερεώθη ἡ βασιλεία αὐτοῦ σφόδρα.
13 Ἀδωνίας δὲ ὁ υἱὸς τῆς Ἀγγεὶθ ἦλθε πρὸς τὴν Βήθ-σαβεέ, τὴν μητέρα τοῦ Σολομῶντος. Ἡ δὲ εἶπεν, Ἔρχεσαι ἐν εἰρήνῃ; Καὶ εἶπεν, Ἐν εἰρήνῃ.
14 Ἔπειτα εἶπεν, Ἔχω λόγον τινὰ νὰ εἴπω πρὸς σε. Ἡ δὲ εἶπε, Λάλησον.
15 Καὶ εἶπε, Σὺ ἐξεύρεις ὅτι εἰς ἐμὲ ἀνῆκεν ἡ βασιλεία καὶ εἰς ἐμὲ εἶχε στήσει πᾶς ὁ Ἰσραήλ τὸ πρόσωπον αὑτοῦ, διὰ νὰ βασιλεύσω· ἡ βασιλεία ὅμως ἐστράφη καὶ ἔγεινε τοῦ ἀδελφοῦ μου· διότι παρὰ Κυρίου ἔγεινεν εἰς αὐτόν·
16 τώρα λοιπὸν ζητῶ μίαν αἴτησιν παρὰ σοῦ· μή ἀρνηθῇς ταύτην εἰς ἐμέ. Ἡ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Λάλει.
17 Καὶ εἶπεν, Εἰπέ, παρακαλῶ, πρὸς τὸν Σολομῶντα τὸν βασιλέα, διότι δὲν θέλει σοὶ ἀρνηθῆ τοῦτο, νὰ δώσῃ εἰς ἐμὲ τὴν Ἀβισὰγ τὴν Σουναμίτιν διὰ γυναῖκα.
18 Καὶ εἶπεν ἡ Βήθ-σαβεέ, Καλῶς· ἐγὼ θέλω λαλήσει περὶ σοῦ πρὸς τὸν βασιλέα.
19 Καὶ εἰσῆλθεν ἡ Βήθ-σαβεὲ πρὸς τὸν βασιλέα Σολομῶντα, διὰ νὰ λαλήσῃ πρὸς αὐτὸν περὶ τοῦ Ἀδωνίου. Καὶ ἐσηκώθη ὁ βασιλεὺς εἰς ἀπάντησιν αὐτῆς καὶ προσεκύνησεν αὐτήν· ἔπειτα ἐκάθησεν ἐπὶ τὸν θρόνον αὑτοῦ, καὶ ἐτέθη θρόνος εἰς τὴν μητέρα τοῦ βασιλέως· καὶ ἐκάθησεν εἰς τὰ δεξιὰ αὐτοῦ.
20 Καὶ εἶπε, Μίαν μικρὰν αἴτησιν ζητῶ παρὰ σοῦ· μή ἀρνηθῇς ταύτην εἰς ἐμέ. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ὁ βασιλεύς, Ζήτησον, μήτηρ μου· διότι δὲν θέλω σοὶ ἀρνηθῆ.
21 Ἡ δὲ εἶπεν, Ἄς δοθῇ ἡ Ἀβισὰγ ἡ Σουναμίτις εἰς τὸν Ἀδωνίαν τὸν ἀδελφὸν σου διὰ γυναῖκα.
22 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς Σολομὼν εἶπε πρὸς τὴν μητέρα αὑτοῦ, Καὶ διὰ τί σὺ ζητεῖς τὴν Ἀβισὰγ τὴν Σουναμίτιν διὰ τὸν Ἀδωνίαν; ζήτησον δι᾿ αὐτὸν καὶ τὴν βασιλείαν, διότι εἶναι μεγαλήτερός μου ἀδελφός· καὶ δι᾿ αὐτὸν καὶ διὰ τὸν Ἀβιάθαρ τὸν ἱερέα καὶ διὰ τὸν Ἰωὰβ τὸν υἱὸν τῆς Σερουΐας.
23 Καὶ ὥμοσεν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν πρὸς τὸν Κύριον, λέγων, Οὕτω νὰ κάμῃ ὁ Θεὸς εἰς ἐμὲ καὶ οὕτω νὰ προσθέσῃ, ἐὰν ὁ Ἀδωνίας δὲν ἐλάλησε τὸν λόγον τοῦτον κατὰ τῆς ζωῆς αὑτοῦ·
24 καὶ τώρα, ζῇ Κύριος, ὅστις μὲ ἐστερέωσε καὶ μὲ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ θρόνου Δαβὶδ τοῦ πατρὸς μου, καὶ ὅστις ἔκαμεν εἰς ἐμὲ οἶκον, καθὼς ὑπεσχέθη, σήμερον θέλει θανατωθῆ ὁ Ἀδωνίας.
25 Καὶ ἐξαπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν διὰ χειρὸς τοῦ Βεναΐα, υἱοῦ τοῦ Ἰωδαέ, καὶ ἔπεσεν ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ ἀπέθανε.
26 Πρὸς δὲ τὸν Ἀβιάθαρ τὸν ἱερέα εἶπεν ὁ βασιλεύς, Εἰς Ἀναθὼθ ὕπαγε, εἰς τοὺς ἀγροὺς σου· διότι εἶσαι ἄξιος θανάτου· ἀλλὰ τὴν ἡμέραν ταύτην δὲν θέλω σὲ θανατώσει, ἐπειδή ἐσήκωσας τὴν κιβωτὸν Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἔμπροσθεν Δαβὶδ τοῦ πατρὸς μου καὶ ἐπειδή ἐκακοπάθησας εἰς πάντα ὅσα ἐκακοπάθησεν ὁ πατήρ μου.
27 Καὶ ἀπέβαλεν ὁ Σολομὼν τὸν Ἀβιάθαρ ἀπὸ τοῦ νὰ ἦναι ἱερεὺς τοῦ Κυρίου· διὰ νὰ πληρωθῇ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε περὶ τοῦ οἴκου τοῦ Ἠλεὶ ἐν Σηλώ.
28 Καὶ ἡ φήμη ἦλθε μέχρι τοῦ Ἰωάβ· διότι ὁ Ἰωὰβ ἔκλινεν ὀπίσω τοῦ Ἀδωνίου, ἄν καὶ δὲν ἔκλινεν ὀπίσω τοῦ Ἀβεσσαλώμ. Καὶ ἔφυγεν ὁ Ἰωὰβ εἰς τὴν σκηνήν τοῦ Κυρίου καὶ ἐπιάσθη ἀπὸ τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου.
29 Καὶ ἀπηγγέλθη πρὸς τὸν βασιλέα Σολομῶντα, Ὅτι ὁ Ἰωὰβ ἔφυγεν εἰς τὴν σκηνήν τοῦ Κυρίου· καὶ ἰδού, εἶναι πλησίον τοῦ θυσιαστηρίου. Τότε ἀπέστειλεν ὁ Σολομὼν Βεναΐαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωδαέ, λέγων, Ὕπαγε, πέσον ἐπ᾿ αὐτόν.
30 Καὶ ἦλθεν ὁ Βεναΐας εἰς τὴν σκηνήν τοῦ Κυρίου καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, οὕτω λέγει ὁ βασιλεύς· Ἔξελθε. Ὁ δὲ εἶπεν, Οὐχί, ἀλλ᾿ ἐνταῦθα θέλω ἀποθάνει. Καὶ ἀνέφερεν ὁ Βεναΐας ἀπόκρισιν πρὸς τὸν βασιλέα, λέγων, Οὕτως εἶπεν ὁ Ἰωὰβ καὶ οὕτω μοι ἀπεκρίθη.
31 Ὁ δὲ βασιλεὺς εἶπε πρὸς αὐτόν, Κάμε ὡς εἶπε, καὶ πέσον ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ θάψον αὐτόν· διὰ νὰ ἐξαλείψῃς τὸ ἀθῷον αἷμα, τὸ ὁποῖον ἔχυσεν ὁ Ἰωάβ, ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς μου·
32 καὶ ὁ Κύριος θέλει στρέψει τὸ αἷμα αὐτοῦ κατὰ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, ὅστις ἔπεσεν ἐπὶ δύο ἄνδρας δικαιοτέρους καὶ καλητέρους παρ᾿ αὐτόν, καὶ ἐθανάτωσεν αὐτοὺς διὰ ῥομφαίας, μή εἰδότος τοῦ πατρὸς μου Δαβίδ, τὸν Ἀβενήρ τὸν υἱὸν τοῦ Νήρ, τὸν ἀρχιστράτηγον τοῦ Ἰσραήλ, καὶ τὸν Ἀμασὰ τὸν υἱὸν τοῦ Ἰεθέρ, τὸν ἀρχιστράτηγον τοῦ Ἰούδα·
33 καὶ θέλουσιν ἐπιστρέψει τὰ αἵματα αὐτῶν κατὰ τῆς κεφαλῆς τοῦ Ἰωὰβ καὶ κατὰ τῆς κεφαλῆς τοῦ σπέρματος αὐτοῦ, εἰς τὸν αἰῶνα· ἐπὶ δὲ τὸν Δαβὶδ καὶ ἐπὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ θέλει εἶσθαι εἰρήνη παρὰ Κυρίου ἕως αἰῶνος.
34 Τότε ἀνέβη Βεναΐας ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωδαέ, καὶ ἔπεσεν ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν· καὶ ἐτάφη ἐν τῷ οἴκῳ αὑτοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ.
35 Καὶ κατέστησεν ὁ βασιλεὺς ἀντ᾿ αὐτοῦ Βεναΐαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωδαὲ ἐπὶ τοῦ στρατεύματος· καὶ Σαδὼκ τὸν ἱερέα κατέστησεν ὁ βασιλεὺς ἀντὶ τοῦ Ἀβιάθαρ.
36 Καὶ ἀποστείλας ὁ βασιλεὺς ἐκάλεσε τὸν Σιμεΐ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Οἰκοδόμησον εἰς σεαυτὸν οἶκον ἐν Ἱερουσαλήμ καὶ κατοίκει ἐκεῖ, καὶ μή ἐξέλθῃς ἐκεῖθεν εἰς οὐδὲν μέρος·
37 διότι καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐξέλθῃς καὶ περάσῃς τὸν χείμαρρον Κέδρων, ἔξευρε βεβαίως ὅτι ἐξάπαντος θέλεις θανατωθῆ· τὸ αἷμά σου θέλει εἶσθαι ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου.
38 Καὶ εἶπεν ὁ Σιμεΐ πρὸς τὸν βασιλέα, Καλὸς ὁ λόγος· καθὼς εἶπεν ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς, οὕτω θέλει κάμει ὁ δοῦλός σου. Καὶ ἐκάθησεν ὁ Σιμεΐ ἐν Ἱερουσαλήμ ἡμέρας πολλάς.
39 Καὶ μετὰ τρία ἔτη, δύο ἐκ τῶν δούλων τοῦ Σιμεΐ ἐδραπέτευσαν πρὸς τὸν Ἀγχοῦς, υἱὸν τοῦ Μααχά, τὸν βασιλέα τῆς Γάθ· καὶ ἀνήγγειλαν πρὸς τὸν Σιμεΐ, λέγοντες, Ἰδού, οἱ δοῦλοί σου εἶναι ἐν Γάθ.
40 Καὶ ὁ Σιμεΐ ἐσηκώθη καὶ ἔστρωσε τὴν ὄνον αὑτοῦ καὶ ὑπῆγεν εἰς Γὰθ πρὸς τὸν Ἀγχοῦς, διὰ νὰ ζητήσῃ τοὺς δούλους αὑτοῦ· καὶ ὑπῆγεν ὁ Σιμεΐ καὶ ἔφερε τοὺς δούλους αὑτοῦ ἀπὸ Γάθ.
41 Καὶ ἀπηγγέλθη πρὸς τὸν Σολομῶντα, ὅτι ὁ Σιμεΐ ὑπῆγεν ἀπὸ Ἱερουσαλήμ εἰς Γὰθ καὶ ἐπέστρεψε.
42 Καὶ ἀποστείλας ὁ βασιλεὺς ἐκάλεσε τὸν Σιμεΐ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Δὲν σὲ ὥρκισα εἰς τὸν Κύριον καὶ διεμαρτυρήθην πρὸς σέ, λέγων, Ἔξευρε βεβαίως, ὅτι καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐξέλθῃς καὶ περιπατήσῃς ἔξω ὁπουδήποτε, ἐξάπαντος θέλεις ἀποθάνει; καὶ σὺ μοὶ εἶπας, Καλὸς ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ἤκουσα·
43 διὰ τί λοιπὸν δὲν ἐφύλαξας τὸν ὅρκον τοῦ Κυρίου καὶ τὴν προσταγήν, τὴν ὁποίαν προσέταξα εἰς σέ;
44 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Σιμεΐ, Σὺ ἐξεύρεις ὅλην τὴν κακίαν, τὴν ὁποίαν γνωρίζει ἡ καρδία σου, τί ἔπραξας εἰς τὸν Δαβὶδ τὸν πατέρα μου· διὰ τοῦτο ὁ Κύριος ἔστρεψε τὴν κακίαν σου κατὰ τῆς κεφαλῆς σου·
45 ὁ δὲ βασιλεὺς Σολομὼν θέλει εἶσθαι εὐλογημένος, καὶ ὁ θρόνος τοῦ Δαβὶδ ἐστερεωμένος ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἕως αἰῶνος.
46 Τότε ὁ βασιλεὺς προσέταξε Βεναΐαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωδαέ, ὅστις ἐξελθὼν ἔπεσεν ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἡ βασιλεία ἐστερεώθη ἐν τῇ χειρὶ τοῦ Σολομῶντος.
1 Ἔκαμε δὲ ὁ Σολομὼν ἐπιγαμίαν μετὰ τοῦ Φαραώ, βασιλέως τῆς Αἰγύπτου, καὶ ἔλαβε τὴν θυγατέρα τοῦ Φαραώ· καὶ ἔφερεν αὐτήν εἰς τὴν πόλιν Δαβίδ, ἑωσοῦ ἐτελείωσε νὰ οἰκοδομῇ τὸν οἶκον αὑτοῦ καὶ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ τὸ τεῖχος τῆς Ἱερουσαλήμ κύκλῳ.
2 Πλήν ὁ λαὸς ἐθυσίαζεν ἐπὶ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους, ἐπειδή δὲν ἦτο ᾠκοδομημένος οἶκος εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, ἕως τῶν ἡμερῶν ἐκείνων.
3 Καὶ ἠγάπησεν ὁ Σολομὼν τὸν Κύριον, περιπατῶν εἰς τὰ προστάγματα Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· μόνον ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμίαζεν ἐπὶ τοὺς ὑψηλοὺς τόπους.
4 Καὶ ὑπῆγεν ὁ βασιλεὺς εἰς Γαβαών, διὰ νὰ θυσιάσῃ ἐκεῖ· διότι ἐκεῖνος ἦτο ὁ ὑψηλὸς τόπος ὁ μέγας· χίλια ὁλοκαυτώματα προσέφερεν ὁ Σολομὼν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐκεῖνο.
5 Ἐφάνη δὲ ὁ Κύριος ἐν Γαβαὼν εἰς τὸν Σολομῶντα καθ᾿ ὕπνον διὰ νυκτός· καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Ζήτησον τί νὰ σοὶ δώσω.
6 Ὁ δὲ Σολομὼν εἶπε, Σύ ἔκαμες μέγα ἔλεος πρὸς τὸν δοῦλόν σου Δαβὶδ τὸν πατέρα μου, ἐπειδή περιεπάτησεν ἐνώπιόν σου ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐν εὐθύτητι καρδίας μετὰ σοῦ· καὶ ἐφύλαξας εἰς αὐτὸν τὸ μέγα τοῦτο ἔλεος καὶ ἔδωκας εἰς αὐτὸν υἱὸν καθήμενον ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, καθὼς τὴν ἡμέραν ταύτην·
7 καὶ τώρα, Κύριε Θεέ μου, σὺ ἔκαμες τὸν δοῦλόν σου βασιλέα ἀντὶ Δαβὶδ τοῦ πατρὸς μου· καὶ ἐγὼ εἶμαι παιδάριον μικρόν· δὲν ἐξεύρω πῶς νὰ ἐξέρχωμαι καὶ νὰ εἰσέρχωμαι·
8 καὶ ὁ δοῦλός σου εἶναι ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου, τὸν ὁποῖον ἐξέλεξας, λαοῦ μεγάλου, ὅστις ἐκ τοῦ πλήθους δὲν δύναται νὰ ἀριθμηθῇ οὐδὲ νὰ λογαριασθῇ·
9 δὸς λοιπὸν εἰς τὸν δοῦλόν σου καρδίαν νοήμονα εἰς τὸ νὰ κρίνῃ τὸν λαὸν σου, διὰ νὰ διακρίνω μεταξὺ καλοῦ καὶ κακοῦ· διότι τίς δύναται νὰ κρίνῃ τὸν λαὸν σου τοῦτον τὸν μέγαν;
10 Καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος εἰς τὸν Κύριον, ὅτι ὁ Σολομὼν ἐζήτησε τὸ πρᾶγμα τοῦτο.
11 Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς αὐτόν, Ἐπειδή ἐζήτησας τὸ πρᾶγμα τοῦτο, καὶ δὲν ἐζήτησας εἰς σεαυτὸν πολυζωΐαν, καὶ δὲν ἐζήτησας εἰς σεαυτὸν πλούτη, καὶ δὲν ἐζήτησας τὴν ζωήν τῶν ἐχθρῶν σου, ἀλλ᾿ ἐζήτησας εἰς σεαυτὸν σύνεσιν διὰ νὰ ἐννοῇς κρίσιν,
12 ἰδού, ἔκαμα κατὰ τοὺς λόγους σου· ἰδού, ἔδωκα εἰς σὲ καρδίαν σοφήν καὶ συνετήν, ὥστε δὲν ἐστάθη πρότερόν σου ὅμοιός σου, οὐδὲ μετὰ σὲ θέλει ἀναστηθῇ ὅμοιός σου·
13 ἔτι δὲ ἔδωκα εἰς σὲ καὶ ὅ, τι δὲν ἐζήτησας, καὶ πλοῦτον καὶ δόξαν, ὥστε μεταξὺ τῶν βασιλέων δὲν θέλει εἶσθαι οὐδεὶς ὅμοιός σου καθ᾿ ὅλας τὰς ἡμέρας σου·
14 καὶ ἐὰν περιπατῇς εἰς τὰς ὁδοὺς μου, φυλάττων τὰ διατάγματά μου καὶ τὰς ἐντολὰς μου, καθὼς περιεπάτησε Δαβὶδ ὁ πατήρ σου, τότε θέλω μακρύνει τὰς ἡμέρας σου.
15 Καὶ ἐξύπνησεν ὁ Σολομών· καὶ ἰδού, ἦτο ἐνύπνιον. Καὶ ἦλθεν εἰς Ἱερουσαλήμ καὶ ἐστάθη ἐνώπιον τῆς κιβωτοῦ τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου, καὶ προσέφερεν ὁλοκαυτώματα καὶ ἔκαμεν εἰρηνικὰς προσφορὰς καὶ ἔκαμε συμπόσιον εἰς πάντας τοὺς δούλους αὑτοῦ.
16 Τότε ἦλθον δύο γυναῖκες πόρναι πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ἐστάθησαν ἔμπροσθεν αὐτοῦ.
17 Καὶ εἶπεν ἡ μία γυνή, Ὤ, κύριέ μου! ἐγὼ καὶ ἡ γυνή αὕτη κατοικοῦμεν ἐν τῇ αὐτῇ οἰκίᾳ, καὶ ἐγέννησα συγκατοικοῦσα μετ᾿ αὐτῆς·
18 τὴν δὲ τρίτην ἡμέραν ἀφοῦ ἐγὼ ἐγέννησα, ἐγέννησε καὶ ἡ γυνή αὕτη· καὶ ἤμεθα ὁμοῦ· δὲν ἦτο ξένος μεθ᾿ ἡμῶν ἐν τῇ οἰκίᾳ· μόνον ἡμεῖς αἱ δύο ἤμεθα ἐν τῇ οἰκίᾳ·
19 καὶ τὴν νύκτα ἀπέθανεν ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς ταύτης, ἐπειδή ἐκοιμήθη ἐπ᾿ αὐτόν·
20 καὶ αὐτή σηκωθεῖσα τὸ μεσονύκτιον, ἔλαβε τὸν υἱὸν μου ἐκ τοῦ πλαγίου μου, ἐνῷ ἡ δούλη σου ἐκοιμᾶτο, καὶ ἔβαλεν αὐτὸν εἰς τὸν κόλπον αὑτῆς· τὸν δὲ υἱὸν αὑτῆς τὸν νεκρὸν ἔβαλεν εἰς τὸν κόλπον μου·
21 καὶ ὅτε ἐσηκώθην τὸ πρωΐ, διὰ νὰ θηλάσω τὸν υἱὸν μου, ἰδού, ἦτο νεκρός· πλήν ἀφοῦ τὸ πρωΐ παρετήρησα αὐτό, ἰδού, δὲν ἦτο ὁ υἱὸς μου τὸν ὁποῖον ἐγέννησα.
22 Ἡ δὲ ἄλλη γυνή εἶπεν, Οὐχί, ἀλλ᾿ ὁ ζῶν εἶναι ὁ υἱὸς μου, ὁ δὲ νεκρὸς εἶναι ὁ υἱὸς σου. Ἡ δὲ εἶπεν, Οὐχί, ἀλλ᾿ ὁ νεκρὸς εἶναι ὁ υἱὸς σου, ὁ δὲ ζῶν εἶναι ὁ υἱὸς μου. Οὕτως ἐλάλησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
23 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, Ἡ μὲν λέγει, Οὗτος ὁ ζῶν εἶναι ὁ υἱὸς μου, ὁ δὲ νεκρὸς εἶναι ὁ υἱὸς σου· ἡ δὲ λέγει, Οὐχί, ἀλλ᾿ ὁ νεκρὸς εἶναι ὁ υἱὸς σου, ὁ δὲ ζῶν εἶναι ὁ υἱὸς μου.
24 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, φέρετέ μοι μάχαιραν. Καὶ ἔφεραν τὴν μάχαιραν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως.
25 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, Διαιρέσατε εἰς δύο τὸ παιδίον τὸ ζῶν, καὶ δότε τὸ ἥμισυ εἰς τὴν μίαν καὶ τὸ ἥμισυ εἰς τὴν ἄλλην.
26 Τότε ἡ γυνή, τῆς ὁποίας ἦτο ὁ υἱὸς ὁ ζῶν, ἐλάλησε πρὸς τὸν βασιλέα, διότι τὰ σπλάγχνα αὐτῆς ἐπόνεσαν διὰ τὸν υἱὸν αὐτῆς, καὶ εἶπεν, Ὦ, κύριέ μου, δὸς εἰς αὐτήν τὸ παιδίον τὸ ζῶν, καὶ κατ᾿ οὐδένα τρόπον μή θανατώσῃς αὐτό. Ἡ δὲ ἄλλη εἶπε, Μήτε ἰδικὸν μου ἄς ἦναι, μήτε ἰδικὸν σου· διαιρέσατε αὐτό.
27 Τότε ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεύς, εἶπε, Δότε εἰς αὐτήν τὸ παιδίον τὸ ζῶν, καὶ κατ᾿ οὐδένα τρόπον μή θανατώσητε αὐτό· αὕτη εἶναι μήτηρ αὐτοῦ.
28 Καὶ ἤκουσε πᾶς ὁ Iσραήλ περὶ τῆς κρίσεως, τὴν ὁποίαν ὁ βασιλεύς ἔκρινε, καὶ ἐφοβήθησαν τὸν βασιλέα· διότι εἶδον ὅτι σοφία Θεοῦ ἦτο ἐν αὐτῷ διὰ νὰ κάμνῃ κρίσιν·
1 Ὁ δὲ βασιλεὺς Σολομὼν ἐβασίλευεν ἐπὶ πάντα τὸν Ἰσραήλ.
2 Καὶ οὗτοι ἦσαν οἱ ἄρχοντες, τοὺς ὁποίους εἶχεν· Ἀζαρίας, ὁ υἱὸς τοῦ Σαδώκ, αὐλάρχης·
3 Ἐλιορὲφ καὶ Ἀχιά, οἱ υἱοὶ τοῦ Σεισά, γραμματεῖς· Ἰωσαφάτ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχιούδ, ὑπομνηματογράφος·
4 καὶ Βεναΐας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωδαέ, ἐπὶ τοῦ στρατεύματος· καὶ Σαδὼκ καὶ Ἀβιάθαρ, ἱερεῖς·
5 καὶ Ἀζαρίας, ὁ υἱὸς τοῦ Νάθαν, ἐπὶ τοὺς σιτάρχας· καὶ Ζαβούδ, υἱὸς τοῦ Νάθαν, πρῶτος ἀξιωματικός, φίλος τοῦ βασιλέως·
6 καὶ Ἀχισάρ, οἰκονόμος· καὶ Ἀδωνιράμ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀβδά, ἐπὶ τῶν φόρων.
7 εἶχε δὲ ὁ Σολομὼν δώδεκα σιτάρχας ἐπὶ πάντα τὸν Ἰσραήλ, καὶ προέβλεπον τὰς τροφὰς εἰς τὸν βασιλέα καὶ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ· ἑνὸς μηνὸς πρόβλεψιν ἔκαμνεν ἕκαστος τὸν χρόνον.
8 Καὶ ταῦτα εἶναι τὰ ὀνόματα αὐτῶν· ὁ υἱὸς τοῦ Οὔρ σιτάρχης ἐν τῷ ὄρει Ἐφραΐμ·
9 ὁ υἱὸς τοῦ Δεκέρ, ἐν Μακὰς καὶ ἐν Σααλβὶμ καὶ Βαὶθ-σεμὲς καὶ Αἰλὼν τῆς Βαίθ-ἀνάν·
10 ὁ υἱὸς τοῦ Ἔσεδ, ἐν Ἀρουβώθ· ὑπὸ τοῦτον ἦτο Σωχὼ καὶ πᾶσα ἡ γῆ Ἐφέρ·
11 ὁ υἱὸς τοῦ Ἀβιναάβ, ἐν πάσῃ τῇ Νάφαθ-δώρ· οὗτος εἶχε γυναῖκα Ταφάθ, τὴν θυγατέρα τοῦ Σολομῶντος·
12 Βαανά, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχιλούδ, ἐν Θαανὰχ καὶ Μεγιδδὼ καὶ πάσῃ τῇ Bαὶθ-σάν, ἥτις εἶναι πλησίον τῆς Σαρθανὰ ὑπὸ τὴν Ἰεζραέλ, ἀπὸ Βαὶθ-σὰν ἕως Ἀβὲλ-μεολά, ἕως ἐπέκεινα Ἰοκμεάμ·
13 ὁ υἱὸς τοῦ Γεβέρ, ἐν Ῥαμὼθ-γαλαάδ· οὗτος εἶχε τὰς κώμας τοῦ Ἰαείρ, υἱοῦ Μανασσῆ, τὰς ἐν Γαλαάδ· οὗτος εἶχε καὶ τὴν ἐπαρχίαν Ἀργόβ, τὴν ἐν Βασάν, ἑξήκοντα πόλεις μεγάλας μὲ τείχη καὶ χαλκίνους μοχλούς·
14 Ἀχιναδάβ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰδδώ, ἐν Μαχαναΐμ·
15 Ἀχιμάας, ἐν Νεφθαλί· καὶ οὗτος ἔλαβε διὰ γυναῖκα Βασεμάθ, τὴν θυγατέρα τοῦ Σολομῶντος·
16 Βαανά, ὁ υἱὸς τοῦ Χουσαΐ, ἐν Ἀσιήρ καὶ ἐν Ἀλώθ·
17 Ἰωσαφάτ, ὁ υἱὸς τοῦ Φαρούα, ἐν Ἰσσάχαρ·
18 Σιμεΐ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἠλά, ἐν Βενιαμίν·
19 Γεβέρ, ὁ υἱὸς τοῦ Οὐρεί, ἐν γῇ Γαλαάδ, τῇ γῇ τοῦ Σηὼν βασιλέως τῶν Ἀμορραίων καὶ τοῦ Ὤγ βασιλέως τῆς Βασάν· καὶ ἦτο ὁ μόνος σιτάρχης ἐν ταύτῃ τῇ γῇ.
20 Ὁ Ἰούδας καὶ ὁ Ἰσραήλ ἦσαν πολυάριθμοι ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρὰ τὴν θάλασσαν κατὰ τὸ πλῆθος, τρώγοντες καὶ πίνοντες καὶ εὐθυμοῦντες.
21 Καὶ ἐξουσίαζεν ὁ Σολομὼν ἐπὶ πάντα τὰ βασίλεια, ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ ἕως τῆς γῆς τῶν Φιλισταίων, καὶ ἕως τῶν ὁρίων τῆς Αἰγύπτου· καὶ ἔφερον δῶρα καὶ ἦσαν δοῦλοι εἰς τὸν Σολομῶντα καθ᾿ ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ.
22 Ἡ δὲ τροφή τοῦ Σολομῶντος διὰ μίαν ἡμέραν ἦτο τριάκοντα κόροι σεμιδάλεως καὶ ἑξήκοντα κόροι ἀλεύρου,
23 δέκα βόες σιτευτοὶ καὶ εἴκοσι βόες νομαδικοὶ καὶ ἑκατὸν πρόβατα, ἐκτὸς ἐλάφων καὶ ἀγρίων αἰγῶν καὶ δορκάδων καὶ πτηνῶν θρεπτῶν.
24 Διότι ἐξουσίαζεν ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἐντεῦθεν τοῦ ποταμοῦ, ἀπὸ Θαψὰ ἕως Γάζης, ἐπὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς ἐντεῦθεν τοῦ ποταμοῦ· καὶ εἶχεν εἰρήνην πανταχόθεν κύκλῳ αὑτοῦ.
25 Κατῴκει δὲ ὁ Ἰούδας καὶ ὁ Ἰσραήλ ἐν ἀσφαλείᾳ, ἕκαστος ὑπὸ τὴν ἄμπελον αὑτοῦ καὶ ὑπὸ τὴν συκῆν αὑτοῦ, ἀπὸ Δὰν ἕως Βήρ-σαβεέ, πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ Σολομῶντος.
26 Καὶ εἶχεν ὁ Σολομὼν τεσσαράκοντα χιλιάδας σταύλους ἵππων διὰ τὰς ἁμάξας αὑτοῦ καὶ δώδεκα χιλιάδας ἱππεῖς.
27 Καὶ οἱ σιτάρχαι ἐκεῖνοι προεμήθευον τροφὰς διὰ τὸν βασιλέα Σολομῶντα καὶ διὰ πάντας τοὺς προσερχομένους εἰς τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέως Σολομῶντος, ἕκαστος εἰς τὸν μῆνα αὑτοῦ· δὲν ἄφινον νὰ γίνηται οὐδεμία ἔλλειψις.
28 Ἔφερον ἔτι κριθὰς καὶ ἄχυρον διὰ τοὺς ἵππους καὶ τὰς ἡμιόνους, εἰς τὸν τόπον ὅπου ἦσαν, ἕκαστος κατὰ τὸ διωρισμένον εἰς αὐτόν.
29 Καὶ ἔδωκεν ὁ Θεὸς εἰς τὸν Σολομῶντα σοφίαν καὶ φρόνησιν πολλήν σφόδρα καὶ ἔκτασιν πνεύματος, ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης.
30 Καὶ ὑπερέβη ἡ σοφία τοῦ Σολομῶντος τὴν σοφίαν πάντων τῶν κατοίκων τῆς ἀνατολῆς καὶ πᾶσαν τὴν σοφίαν τῆς Αἰγύπτου·
31 διότι ἦτο σοφώτερος παρὰ πάντας τοὺς ἀνθρώπους, παρὰ τὸν Ἐθὰν τὸν Ἐζραΐτην καὶ τὸν Αἰμὰν καὶ τὸν Χαλκὸλ καὶ τὸν Δαρδά, τοὺς υἱοὺς τοῦ Μαώλ· καὶ ἡ φήμη αὐτοῦ ἦτο εἰς πάντα τὰ ἔθνη κύκλῳ.
32 Καὶ ἐλάλησε τρισχιλίας παροιμίας· καὶ αἱ ᾠδαὶ αὐτοῦ ἦσαν χίλιαι καὶ πέντε.
33 Καὶ ἐλάλησε περὶ δένδρων, ἀπὸ τῆς κέδρου τῆς ἐν τῷ Λιβάνῳ, μέχρι τῆς ὑσσώπου τῆς ἐκφυομένης ἐπὶ τοῦ τοίχου· ἐλάλησεν ἔτι περὶ τετραπόδων καὶ περὶ πτηνῶν καὶ περὶ ἑρπετῶν καὶ περὶ ἰχθύων.
34 Καὶ ἤρχοντο ἐκ πάντων τῶν λαῶν διὰ νὰ ἀκούσωσι τὴν σοφίαν τοῦ Σολομῶντος, παρὰ πάντων τῶν βασιλέων τῆς γῆς, ὅσοι ἤκουον τὴν σοφίαν αὐτοῦ.
1 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Χειρὰμ βασιλεὺς τῆς Τύρου τοὺς δούλους αὑτοῦ πρὸς τὸν Σολομῶντα, ἀκούσας ὅτι ἔχρισαν αὐτὸν βασιλέα ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· διότι ὁ Χειρὰμ ἠγάπα πάντοτε τὸν Δαβίδ.
2 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Σολομὼν πρὸς τὸν Χειράμ, λέγων,
3 Σὺ ἐξεύρεις ὅτι Δαβὶδ ὁ πατήρ μου δὲν ἠδυνήθη νὰ οἰκοδομήσῃ οἶκον εἰς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ, ἐξ αἰτίας τῶν πολέμων τῶν περικυκλούντων αὐτὸν πανταχόθεν, ἑωσοῦ ὁ Κύριος ἔβαλε τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ὑπὸ τὰ ἴχνη τῶν ποδῶν αὐτοῦ·
4 ἀλλὰ τώρα Κύριος ὁ Θεὸς μου ἔδωκεν εἰς ἐμὲ ἀνάπαυσιν πανταχόθεν· δὲν ὑπάρχει οὔτε ἐπίβουλος οὔτε ἀπάντημα κακόν·
5 καὶ ἰδού, ἐγὼ λέγω νὰ οἰκοδομήσω οἶκον εἰς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ μου, καθὼς ὁ Κύριος ἐλάλησε πρὸς τὸν Δαβὶδ τὸν πατέρα μου, λέγων, Ὁ υἱὸς σου, τὸν ὁποῖον θέλω βάλει ἀντὶ σοῦ ἐπὶ τὸν θρόνον σου, οὗτος θέλει οἰκοδομήσει τὸν οἶκον εἰς τὸ ὄνομά μου·
6 τώρα λοιπὸν πρόσταξον νὰ κόψωσιν εἰς ἐμὲ κέδρους ἐκ τοῦ Λιβάνου· καὶ οἱ δοῦλοι μου θέλουσιν εἶσθαι μετὰ τῶν δούλων σου· καὶ θέλω δώσει εἰς σὲ μισθὸν διὰ τοὺς δούλους σου, κατὰ πάντα ὅσα εἶπας· διότι σὺ ἐξεύρεις ὅτι μεταξὺ ἡμῶν δὲν εἶναι οὐδεὶς οὕτως ἔμπειρος νὰ κόπτῃ ξύλα, ὡς οἱ Σιδώνιοι.
7 Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ Χειρὰμ τοὺς λόγους τοῦ Σολομῶντος, ἐχάρη σφόδρα καὶ εἶπεν, Εὐλογητὸς Κύριος σήμερον, ὅστις ἔδωκεν εἰς τὸν Δαβὶδ υἱὸν σοφὸν ἐπὶ τὸν λαὸν τὸν πολὺν τοῦτον.
8 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Χειρὰμ πρὸς τὸν Σολομῶντα, λέγων, Ἤκουσα περὶ ὅσων ἐμήνυσας πρὸς ἐμέ· ἐγὼ θέλω κάμει πᾶν τὸ θέλημά σου διὰ ξύλα κέδρινα καὶ διὰ ξύλα πεύκινα·
9 οἱ δοῦλοί μου θέλουσι καταβιβάζει αὐτὰ ἐκ τοῦ Λιβάνου εἰς τὴν θάλασσαν· καὶ ἐγὼ θέλω κάμει νὰ φέρωσιν αὐτὰ εἰς σχεδίας διὰ τῆς θαλάσσης μέχρι τοῦ τόπου ὅντινα μηνύσῃς πρὸς ἐμέ, καὶ νὰ λύσωσιν αὐτὰ ἐκεῖ· σὺ δὲ θέλεις παραλάβει αὐτά· θέλεις δὲ ἐκπληρώσει καὶ σὺ τὸ θέλημά μου, δίδων τροφὰς διὰ τὸν οἶκόν μου.
10 Ἔδιδε λοιπὸν ὁ Χειρὰμ εἰς τὸν Σολομῶντα ξύλα κέδρινα καὶ ξύλα πεύκινα, ὅσα ἤθελεν.
11 Ὁ δὲ Σολομὼν ἔδωκεν εἰς τὸν Χειρὰμ εἴκοσι χιλιάδας κόρων σίτου διὰ τροφήν τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ εἴκοσι κόρους ἐλαίου κοπανισμένου· οὕτως ἔδιδεν ὁ Σολομὼν εἰς τὸν Χειρὰμ κατ᾿ ἔτος.
12 Καὶ ἔδωκεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Σολομῶντα σοφίαν, καθὼς εἶπε πρὸς αὐτόν· καὶ ἦτο εἰρήνη μεταξὺ Χειρὰμ καὶ Σολομῶντος· καὶ ἔκαμον συνθήκην ἀμφότεροι.
13 Ἔκαμε δὲ ὁ βασιλεὺς Σολομὼν ἀνδρολογίαν ἐκ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἦτο ἡ ἀνδρολογία τριάκοντα χιλιάδες ἀνδρῶν.
14 Καὶ ἀπέστελλεν αὐτοὺς εἰς τὸν Λίβανον, δέκα χιλιάδας τὸν μῆνα κατὰ ἀλλαγήν· ἕνα μῆνα ἦσαν ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ δύο μῆνας ἐν τοῖς οἴκοις αὑτῶν· ἐπὶ δὲ τῆς ἀνδρολογίας ἦτο ὁ Ἀδωνιράμ.
15 Καὶ εἶχεν ὁ Σολομὼν ἑβδομήκοντα χιλιάδας ἀχθοφόρων καὶ ὀγδοήκοντα χιλιάδας λιθοτόμων ἐν τῷ ὄρει·
16 ἐκτὸς τῶν ἐπιστατῶν τῶν διωρισμένων παρὰ τοῦ Σολομῶντος, οἵτινες ἦσαν ἐπὶ τῶν ἔργων, τρεῖς χιλιάδες καὶ τριακόσιοι, ἐπιστατοῦντες ἐπὶ τὸν λαὸν τὸν δουλεύοντα εἰς τὰ ἔργα.
17 Προσέταξε δὲ ὁ βασιλεύς, καὶ μετέφεραν λίθους μεγάλους, λίθους ἐκλεκτούς, λίθους πελεκητούς, διὰ τὰ θεμέλια τοῦ οἴκου.
18 Καὶ ἐπελέκησαν οἱ οἰκοδόμοι τοῦ Σολομῶντος καὶ οἱ οἰκοδόμοι τοῦ Χειρὰμ καὶ οἱ Γίβλιοι, καὶ ἡτοίμασαν τὰ ξύλα καὶ τοὺς λίθους, διὰ νὰ οἰκοδομήσωσι τὸν οἶκον.
1 Καὶ ἐν τῷ τετρακοσιοστῷ καὶ ὀγδοηκοστῷ ἔτει ἀπὸ τῆς ἐξόδου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου, τὸ τέταρτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Σολομῶντος ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ, κατὰ τὸν μῆνα Ζίφ, ὅστις εἶναι ὁ δεύτερος μήν, ἤρχισε νὰ οἰκοδομῇ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
2 Καὶ τοῦ οἴκου, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς Σολομὼν ᾠκοδόμησεν εἰς τὸν Κύριον, τὸ μῆκος αὐτοῦ ἦτο ἑξήκοντα πηχῶν, καὶ τὸ πλάτος αὐτοῦ εἴκοσι, καὶ τὸ ὕψος αὐτοῦ τριάκοντα πηχῶν.
3 Τὸ δὲ πρόναον, τὸ κατὰ πρόσωπον τοῦ ναοῦ τοῦ οἴκου, εἶχε μῆκος εἴκοσι πηχῶν, κατὰ τὸ πλάτος τοῦ οἶκου· καὶ πλάτος δέκα πηχῶν ἔμπροσθεν τοῦ οἴκου.
4 Καὶ ἔκαμεν εἰς τὸν οἶκον παράθυρα πλάγια ἀδιόρατα.
5 Καὶ ᾠκοδόμησε κολλητὰ μὲ τὸν τοῖχον τοῦ οἴκου οἰκήματα κύκλῳ, κολλητὰ μὲ τοὺς τοίχους τοῦ οἴκου κύκλῳ, καὶ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ χρηστηρίου· οὕτως ἔκαμεν οἰκήματα κύκλῳ.
6 Τοῦ κατωτέρου οἰκήματος τὸ πλάτος ἦτο πέντε πηχῶν, καὶ τοῦ μέσου ἕξ πηχῶν τὸ πλάτος, καὶ τοῦ τρίτου ἑπτὰ πηχῶν τὸ πλάτος· διότι ἔξωθεν τοῦ οἴκου ἔκαμε στενὰ ὑποστηρίγματα κύκλῳ, διὰ νὰ μή εἰσέρχωνται αἱ δοκοὶ εἰς τοὺς τοίχους τοῦ οἴκου.
7 Καὶ ὁ οἶκος, ἐνῷ ᾠκοδομεῖτο, ᾠκοδομήθη μὲ λίθους προητοιμασμένους πρὶν μετακομισθῶσιν ἐκεῖ· ὥστε οὔτε σφύρα οὔτε πέλεκυς οὐδὲν σιδηροῦν ἐργαλεῖον δὲν ἠκούσθη ἐν τῷ οἴκῳ ἐνῷ ᾠκοδομεῖτο.
8 Ἡ θύρα τῶν μέσων οἰκημάτων ἦτο εἰς τὴν δεξιὰν πλευρὰν τοῦ οἴκου· καὶ ἀνέβαινον εἰς τὰ οἰκήματα τοῦ μέσου διὰ κλίμακος ἑλικοειδοῦς, καὶ ἐκ τοῦ μέσου εἰς τὰ τριώροφα.
9 Οὕτως ᾠκοδόμησε τὸν οἶκον καὶ ἐτελείωσεν αὐτόν· καὶ ἐστέγασε τὸν οἶκον μὲ ὀροφὰς κοιλωτὰς καὶ κοσμήματα ἐκ κέδρου.
10 Καὶ ᾠκοδόμησε τὰ οἰκήματα κολλητὰ ἐφ᾿ ὅλον τὸν οἶκον, πέντε πηχῶν τὸ ὕψος· καὶ συνείχοντο μετὰ τοῦ οἴκου διὰ ξύλων κεδρίνων.
11 Καὶ ἦλθεν ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Σολομῶντα, λέγων,
12 Περὶ τοῦ οἴκου τούτου, τὸν ὁποῖον σὺ οἰκοδομεῖς, ἐὰν περιπατῇς εἰς τὰ διατάγματά μου καὶ ἐκτελῇς τὰς κρίσεις μου καὶ φυλάττῃς πάσας τὰς ἐντολὰς μου περιπατῶν εἰς αὐτάς, τότε θέλω βεβαιώσει τὸν λόγον μου μετὰ σοῦ, τὸν ὁποῖον ἐλάλησα πρὸς Δαβὶδ τὸν πατέρα σοῦ·
13 καὶ θέλω κατοικεῖ ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ δὲν θέλω ἐγκαταλίπει τὸν λαὸν μου Ἰσραήλ.
14 Οὕτως ᾠκοδόμησεν ὁ Σολομὼν τὸν οἶκον καὶ συνετέλεσεν αὐτόν.
15 Καὶ ἐσανίδωσε τοὺς τοίχους τοῦ οἴκου ἔσωθεν μὲ σανίδας κεδρίνας, ἀπὸ τοῦ ἐδάφους τοῦ οἴκου ἕως τῶν τοίχων τῆς στέγης· μὲ ξύλον ἐσκέπασεν αὐτὰ ἔσωθεν· καὶ ἐσκέπασε τὸ ἔδαφος τοῦ οἴκου μὲ σανίδας πευκίνας.
16 Ἐσανίδωσεν ἔτι μὲ σανίδας κεδρίνας εἴκοσι πήχας εἰς τὸ ἐνδότερον τοῦ οἴκου, ἀπὸ τοῦ ἐδάφους ἕως τῶν τοίχων· καὶ ἐσανίδωσεν αὐτὸ ἔσωθεν διὰ νὰ ἦναι τὸ χρηστήριον, τὸ ἅγιον τῶν ἁγίων.
17 Ὁ δὲ οἶκος, τουτέστι ὁ ναὸς ὁ κατέμπροσθεν, ἦτο τεσσαράκοντα πηχῶν μήκους.
18 Καὶ τὰ κέδρινα ξύλα τοῦ οἴκου ἔσωθεν ἦσαν γεγλυμμένα μὲ κάλυκας καὶ ἀνοικτὰ ἄνθη· τὰ πάντα κέδρινα· δὲν ἐφαίνετο λίθος.
19 Καὶ ἡτοίμασε τὸ χρηστήριον εἰς τὸ ἐνδότερον τοῦ οἴκου, διὰ νὰ θέσῃ ἐκεῖ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου.
20 Καὶ τὸ χρηστήριον εἶχε κατὰ πρόσωπον εἴκοσι πηχῶν μῆκος καὶ εἴκοσι πηχῶν πλάτος καὶ εἴκοσι πηχῶν ὕψος· καὶ ἐσκέπασεν αὐτὸ μὲ καθαρὸν χρυσίον· οὕτως ἐσκέπασε καὶ τὸ θυσιαστήριον μὲ κέδρον.
21 Καὶ ἐσκέπασεν ὁ Σολομὼν τὸν οἶκον ἔσωθεν μὲ καθαρὸν χρυσίον· καὶ ἔκαμε χώρισμα μὲ ἁλύσεις χρυσὰς ἔμπροσθεν τοῦ χρηστηρίου καὶ ἐσκέπασεν αὐτὸ μὲ χρυσίον.
22 Καὶ ὅλον τὸν οἶκον ἐσκέπασε μὲ χρυσίον, ἑωσοῦ συνετέλεσεν ὅλον τὸν οἶκον· ἐσκέπασεν ἔτι μὲ χρυσίον ὅλον τὸ θυσιαστήριον, τὸ πλησίον τοῦ χρηστηρίου.
23 Ἔσωθεν δὲ τοῦ χρηστηρίου ἔκαμε δύο χερουβεὶμ ἐκ ξύλου ἐλαίας, δέκα πηχῶν τὸ ὕψος.
24 Καὶ ἦτο πέντε πῆχαι ἡ μία πτέρυξ τοῦ χεροὺβ καὶ πέντε πῆχαι ἡ ἄλλη πτέρυξ τοῦ χερούβ· ἀπὸ τοῦ ἄκρου τῆς μιᾶς πτέρυγος αὐτοῦ ἕως τοῦ ἄκρου τῆς ἄλλης πτέρυγος αὐτοῦ, δέκα πῆχαι.
25 Καὶ τὸ ἄλλο χεροὺβ ἦτο δέκα πηχῶν· τοῦ αὐτοῦ μέτρου καὶ τῆς αὐτῆς κατασκευῆς ἦσαν ἀμφότερα τὰ χερουβείμ.
26 Τὸ ὕψος τοῦ ἑνὸς χεροὺβ δέκα πηχῶν, καὶ οὕτω τοῦ ἄλλου χερούβ.
27 Καὶ ἔθεσε τὰ χερουβείμ ἐν μέσῳ τοῦ ἐνδοτάτου οἴκου· καὶ εἶχον τὰ χερουβεὶμ τὰς πτέρυγας αὑτῶν ἐξηπλωμένας, ὥστε ἡ πτέρυξ τοῦ ἑνὸς ἤγγιζε τὸν ἕνα τοῖχον· καὶ ἡ πτέρυξ τοῦ ἄλλου χεροὺβ ἤγγιζε τὸν ἄλλον τοῖχον· καὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν ἤγγιζον, ἡ μία τὴν ἄλλην, ἐν τῷ μέσῳ τοῦ οἴκου.
28 Καὶ ἐσκέπασε τὰ χερουβείμ μὲ χρυσίον.
29 Καὶ πάντας τοὺς τοίχους τοῦ οἴκου κύκλῳ ἐνέγλυψε μὲ γλυπτὰ σχήματα χερουβεὶμ καὶ φοινίκων καὶ ἀνοικτῶν ἀνθέων, ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν.
30 Καὶ τὸ ἔδαφος τοῦ οἴκου ἐσκέπασε μὲ χρυσίον, ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν.
31 Καὶ διὰ τὴν εἴσοδον τοῦ χρηστηρίου ἔκαμε θύρας ἐκ ξύλου ἐλαίας· τὸ ἀνώφλιον καὶ οἱ παραστάται ἦσαν ἕν πεντάγωνον.
32 Καὶ αἱ δύο θύραι ἦσαν ἐκ ξύλου ἐλαίας· καὶ ἐνέγλυψεν ἐπ᾿ αὐταῖς γλυπτὰ χερουβεὶμ καὶ φοίνικας καὶ ἀνοικτὰ ἄνθη, καὶ ἐσκέπασεν αὐτὰ μὲ χρυσίον, ἐφαπλώσας τὸ χρυσίον ἐπὶ τὰ χερουβεὶμ καὶ ἐπὶ τοὺς φοίνικας.
33 Οὕτως ἔκαμε καὶ εἰς τὴν πύλην τοῦ ναοῦ παραστάτας ἐκ ξύλου ἐλαίας, ἕν τετράγωνον.
34 Καὶ αἱ δύο θύραι ἦσαν ἐκ ξύλου πευκίνου· τὰ δύο φύλλα τῆς μιᾶς θύρας ἐδιπλόνοντο, καὶ τὰ δύο φύλλα τῆς ἄλλης θύρας ἐδιπλόνοντο.
35 Καὶ ἐνέγλυψεν ἐπ᾿ αὐτὰς χερουβεὶμ καὶ φοίνικας καὶ ἀνοικτὰ ἄνθη· καὶ ἐσκέπασεν αὐτὰ μὲ χρυσίον ἐφηρμοσμένον ἐπὶ τὴν ἀνάγλυφον ἐργασίαν.
36 Καὶ ᾠκοδόμησε τὴν ἐσωτέραν αὐλήν μὲ τρεῖς σειρὰς πελεκητῶν λίθων καὶ μὲ μίαν σειρὰν δοκῶν κεδρίνων.
37 Ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει, τὸν μῆνα Ζίφ, ἐτέθησαν τὰ θεμέλια τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου·
38 καὶ ἐν τῷ ἐνδεκάτω ἔτει, τὸν μῆνα Βούλ, ὅστις εἶναι ὁ ὄγδοος μήν, ἐτελειώθη ὁ οἶκος κατὰ πάντα τὰ μέρη αὑτοῦ καὶ κατὰ πᾶσαν τὴν κατασκευήν αὑτοῦ· οὕτως εἰς ἑπτὰ ἔτη ᾠκοδόμησεν αὐτόν.
1 Καὶ τὸν οἶκον αὑτοῦ ᾠκοδόμησεν ὁ Σολομὼν εἰς δεκατρία ἔτη, καὶ ἐτελείωσεν ὅλον τὸν οἶκον αὑτοῦ.
2 Καὶ ᾠκοδόμησε τὸν οἶκον τοῦ δάσους τοῦ Λιβάνου· τὸ μῆκος αὐτοῦ ἦτο ἑκατὸν πηχῶν, καὶ τὸ πλάτος αὐτοῦ πεντήκοντα πηχῶν, καὶ τὸ ὕψος αὐτοῦ τριάκοντα πηχῶν, ἐπὶ τεσσάρων σειρῶν στύλων κεδρίνων, μὲ δοκοὺς κεδρίνους ἐπὶ τῶν στύλων.
3 Καὶ ἐστεγάσθη μὲ κέδρον ἄνωθεν τῶν δοκῶν, αἵτινες ἐπεστηρίζοντο ἐπὶ τεσσαράκοντα πέντε στύλων, δεκαπέντε εἰς τὴν σειράν.
4 Καὶ ἦσαν παράθυρα εἰς τρεῖς σειράς, καὶ ἀνταπεκρίνετο παράθυρον εἰς παράθυρον κατὰ τρεῖς σειράς.
5 Καὶ πᾶσαι αἱ θύραι καὶ οἱ παραστάται ἦσαν τετράγωνοι, μὲ τὰ παράθυρα· καὶ ἀνταπεκρίνετο παράθυρον εἰς παράθυρον κατὰ τρεῖς σειράς.
6 Καὶ ἔκαμε τὴν στοὰν ἐκ στύλων· τὸ μῆκος αὐτῆς πεντήκοντα πηχῶν, καὶ τὸ πλάτος αὐτῆς τριάκοντα πηχῶν· καὶ ἦτο ἡ στοὰ κατέμπροσθεν τῶν στύλων τοῦ οἴκου, ὥστε οἱ στύλοι καὶ αἱ δοκοὶ ἦσαν κατὰ πρόσωπον αὐτῶν.
7 Ἔκαμεν ἔτι στοὰν διὰ τὸν θρόνον, ὅπου ἔμελλε νὰ κρίνῃ, τὴν στοὰν τῆς κρίσεως· καὶ ἦτο ἐστρωμένη μὲ κέδρον ἐκ τοῦ ἑνὸς μέρους τοῦ ἐδάφους ἕως τοῦ ἄλλου.
8 Καὶ ὁ οἶκος αὐτοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἐκάθητο, εἶχε μίαν ἄλλην αὐλήν ἔσωθεν τῆς στοᾶς, οσαν τῆς αὐτῆς κατασκευῆς. Ὁ Σολομὼν ἔκαμεν ἔτι οἶκον διὰ τὴν θυγατέρα τοῦ Φαραώ, τὴν ὁποίαν εἶχε λάβει, ὅμοιον μὲ τὴν στοὰν ταύτην.
9 Πάντα ταῦτα ἦσαν ἐκ λίθων πολυτελῶν, κατὰ τὰ μέτρα τῶν πριονισμένων λίθων, πριονισμένων διὰ πριονίου, ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν, ἐκ θεμελίου μέχρι τοῦ γείσου, καὶ ἔξωθεν ἕως τῆς μεγάλης αὐλῆς.
10 Καὶ τὸ θεμέλιον ἦτο ἐκ λίθων πολυτελῶν, λίθων μεγάλων, λίθων δέκα πηχῶν καὶ λίθων ὀκτὼ πηχῶν.
11 Καὶ ἐπάνωθεν ἦσαν λίθοι πολυτελεῖς, κατὰ τὸ μέτρον τῶν πριονισμένων λίθων, καὶ κέδροι.
12 Καὶ ἡ μεγάλη αὐλή κυκλόθεν ἦτο ἐκ τριῶν σειρῶν λίθων πριονισμένων καὶ ἐκ μιᾶς σειρᾶς κεδρίνων δοκῶν, καθὼς ἡ ἐσωτέρα αὐλή τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ καθὼς ἡ στοὰ τοῦ οἴκου.
13 Καὶ ἔστειλεν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν καὶ ἔλαβε τὸν Χειρὰμ ἐκ τῆς Τύρου.
14 Οὗτος ἦτο υἱὸς γυναικὸς χήρας ἐκ φυλῆς Νεφθαλί, καὶ ὁ πατήρ αὐτοῦ ἀνήρ Τύριος, χαλκουργός· καὶ ἦτο πλήρης τέχνης καὶ συνέσεως καὶ ἐπιστήμης εἰς τὸ νὰ ἐργάζηται πᾶν ἔργον ἐν χαλκῷ. Καὶ ἦλθε πρὸς τὸν βασιλέα Σολομῶντα καὶ ἔκαμε πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ.
15 Διότι ἔχυσε τοὺς δύο χαλκίνους στύλους, δεκαοκτὼ πηχῶν ὕψους ἕκαστον στύλον· γραμμή δὲ δώδεκα πηχῶν περιεκύκλονεν ἕκαστον αὐτῶν.
16 Καὶ ἔκαμεν ἐκ χυτοῦ χαλκοῦ δύο ἐπιθέματα, διὰ νὰ θέσῃ αὐτὰ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς τῶν στύλων· τὸ ὕψος τοῦ ἑνὸς ἐπιθέματος πέντε πηχῶν, καὶ τὸ ὕψος τοῦ ἄλλου ἐπιθέματος πέντε πηχῶν·
17 καὶ δίκτυα πλεκτὰ εἰργασμένα ἁλυσιδωτὰ ἐκ συρμάτων, διὰ τὰ ἐπιθέματα τὰ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῶν στύλων· ἑπτὰ διὰ τὸ ἕν ἐπίθεμα, καὶ ἑπτὰ διὰ τὸ ἄλλο ἐπίθεμα.
18 Καὶ ἔκαμε τοὺς στύλους, καὶ δύο σειρὰς ῥοδίων κυκλόθεν ἐπὶ τὸ ἕν δίκτυον, διὰ νὰ σκεπάσῃ μὲ ῥόδια τὰ ἐπιθέματα τὰ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῶν στύλων· καὶ ἔκαμε τὸ αὐτὸ εἰς τὸ ἄλλο ἐπίθεμα.
19 Καὶ τὰ ἐπιθέματα, τὰ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῶν στύλων ἐν τῇ στοᾷ, ἦσαν ἐργασίας κρίνων τεσσάρων πηχῶν.
20 Καὶ τὰ ἐπιθέματα τὰ ἐπὶ τῶν δύο στύλων εἶχον ῥόδια καὶ ἐπάνωθεν, πλησίον τῆς κοιλίας, τῆς παρὰ τὸ δικτυωτόν· καὶ τὰ ῥόδια ἦσαν διακόσια κατὰ σειρὰν κυκλόθεν ἐφ᾿ ἑκάστου ἐπιθέματος.
21 Καὶ ἔστησε τοὺς στύλους εἰς τὴν στοὰν τοῦ ναοῦ· καὶ ἔστησε τὸν στύλον τὸν δεξιόν, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰαχείν· καὶ ἔστησε τὸν στύλον τὸν ἀριστερόν, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Βοάς.
22 Καὶ ἐπὶ τὴν κεφαλήν τῶν στύλων ἦτο ἐργασία κρίνων· οὕτως ἐτελειώθη ἡ κατασκευή τῶν στύλων.
23 Ἔκαμεν ἔτι τὴν χυτήν θάλασσαν, δέκα πηχῶν ἀπὸ χείλους εἰς χεῖλος, στρογγύλην κύκλῳ· καὶ τὸ ὕψος αὐτῆς πέντε πηχῶν· καὶ γραμμή τριάκοντα πηχῶν περιεζώννυεν αὐτήν κύκλῳ.
24 Καὶ ὑπὸ τὸ χεῖλος αὐτῆς κύκλῳ ἦσαν ἀνάγλυφα εἰς σχῆμα κολοκύνθης περικυκλοῦντα αὐτήν, δέκα κατὰ πήχην, περικυκλοῦντα τὴν θάλασσαν κύκλῳ· αἱ δύο σειραὶ τῶν ἀναγλύφων ἦσαν χυμέναι ὁμοῦ μὲ αὐτήν.
25 Iστατο δὲ ἐπὶ δώδεκα βοῶν· τρεῖς ἔβλεπον πρὸς βορρᾶν, καὶ τρεῖς ἔβλεπον πρὸς δυσμάς, καὶ τρεῖς ἔβλεπον πρὸς νότον, καὶ τρεῖς ἔβλεπον πρὸς ἀνατολάς· καὶ ἡ θάλασσα ἔκειτο ἐπ᾿ αὐτῶν· καὶ ὅλα τὰ ὀπίσθια αὐτῶν ἦσαν πρὸς τὰ ἔσω.
26 Καὶ τὸ πάχος αὐτῆς ἦτο μιᾶς παλάμης, καὶ τὸ χεῖλος αὐτῆς κατεσκευασμένον ὡς χεῖλος ποτηρίου, ὡς ἄνθος κρίνου· ἐχώρει δὲ δύο χιλιάδας βάθ.
27 Ἔκαμεν ἔτι δέκα βάσεις χαλκίνας· τεσσάρων πηχῶν τὸ μῆκος τῆς μιᾶς βάσεως, καὶ τεσσάρων πηχῶν τὸ πλάτος αὐτῆς, καὶ τριῶν πηχῶν τὸ ὕψος αὐτῆς.
28 Ἡ δὲ ἐργασία τῶν βάσεων ἦτο τοιαύτη· εἶχον συγκλείσματα, καὶ τὰ συγκλείσματα ἦσαν ἐντὸς τῶν κιονίσκων.
29 Καὶ ἐπὶ τῶν συγκλεισμάτων τῶν ἐντὸς τῶν κιονίσκων ἦσαν λέοντες, βόες καὶ χερουβείμ· καὶ ἐπὶ τῶν κιονίσκων ἦτο ἄνωθεν τὸ ὑποβάσταγμα· ὑποκάτωθεν δὲ τῶν λεόντων καὶ βοῶν ἦσαν κροσσοὶ ἀνάγλυφοι κρεμάμενοι.
30 Καὶ ἑκάστη βάσις εἶχε τέσσαρας χαλκίνους τροχοὺς καὶ ἄξονας χαλκίνους· καὶ αἱ τέσσαρες γωνίαι αὐτῆς εἶχον ὤμους· ὑπὸ τὸν λουτῆρα ἦσαν οἱ ὦμοι χυτοί, ἕκαστος ἀπέναντι τῶν κροσσῶν.
31 Καὶ τὸ στόμα αὐτῆς, ἔσωθεν τῆς κεφαλίδος καὶ ἄνωθεν, ἦτο μία πήχη· ἦτο δὲ τὸ στόμα αὐτῆς στρογγύλον, κατεσκευασμένον εἰς τὸ ὑποβάσταγμα, μία πήχη καὶ ἡμίσεια· καὶ ἔτι ἐπάνω τούτου τοῦ στόματος αὐτῆς ἦσαν ἐγχαράγματα μετὰ τῶν συγκλεισμάτων αὐτῶν, τετράγωνα ὄντα, οὐχὶ στρογγύλα.
32 Καὶ ὑπὸ τὰ συγκλείσματα ἦσαν τέσσαρες τροχοί· καὶ οἱ ἄξονες τῶν τροχῶν ἡνόνοντο μὲ τὴν βάσιν· καὶ τὸ ὕψος ἑκάστου τροχοῦ ἦτο μιᾶς πήχης καὶ ἡμισείας.
33 Καὶ ἡ ἐργασία τῶν τροχῶν ἦτο ὡς ἡ ἐργασία τοῦ τροχοῦ τῆς ἁμάξης· οἱ ἄξονες αὐτῶν καὶ αἱ πλῆμναι αὐτῶν καὶ ἐπίσωτρα αὐτῶν καὶ αἱ ἀκτῖνες αὐτῶν ἦσαν ὅλα χυτά.
34 Καὶ ἦσαν τέσσαρες ὦμοι εἰς τὰς τέσσαρας γωνίας ἑκάστης βάσεως· καὶ οἱ ὦμοι ἦσαν συνέχεια τῆς βάσεως.
35 Καὶ ἐν τῇ κορυφῇ τῆς βάσεως ἦτο στρογγύλον περίζωμα ἡμισείας πήχης τὸ ὕψος· καὶ ἐν τῇ κορυφῇ τῆς βάσεως τὰ χείλη αὐτῆς καὶ τὰ συγκλείσματα αὐτῆς ἦσαν ἐκ τῆς αὐτῆς.
36 Ἐπὶ δὲ τὰς πλάκας τῶν χειλέων αὐτῆς καὶ ἐπὶ τὰ συγκλείσματα αὐτῆς, ἐνεχάραξε χερουβείμ, λέοντας καὶ φοίνικας, κατὰ ἀναλογίαν ἑκάστης, καὶ κροσσοὺς κύκλῳ.
37 Κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον ἔκαμε τὰς δέκα βάσεις· πᾶσαι εἶχον τὸ αὐτό χύσιμον, τὸ αὐτό μέτρον, τὸ αὐτό ἐγχάραγμα.
38 Ἔκαμεν ἔτι δέκα λουτῆρας χαλκίνους· ἕκαστος λουτήρ ἐχώρει τεσσαράκοντα βάθ· ἕκαστος λουτήρ ἦτο τεσσάρων πηχῶν· καὶ ἐφ᾿ ἑκάστην τῶν δέκα βάσεων ἦτο εἷς λουτήρ.
39 Καὶ ἔθεσε τὰς βάσεις, πέντε ἐπὶ τὸ δεξιὸν πλάγιον τοῦ οἴκου καὶ πέντε ἐπὶ τὸ ἀριστερὸν πλάγιον τοῦ οἴκου· καὶ ἔθεσε τὴν θάλασσαν κατὰ τὸ δεξιὸν πλάγιον τοῦ οἴκου πρὸς ἀνατολὰς ἀπέναντι τοῦ νοτίου μέρους.
40 Καὶ ἔκαμεν ὁ Χειρὰμ τοὺς λουτῆρας καὶ τὰ πτύαρια καὶ τὰς λεκάνας. Οὕτως ἐτελείωσεν ὁ Χειρὰμ κάμνων πάντα τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν εἰς τὸν βασιλέα Σολομῶντα διὰ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου·
41 τοὺς δύο στύλους καὶ τὰς σφαίρας τῶν ἐπιθεμάτων, τῶν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῶν δύο στύλων· καὶ τὰ δύο δικτυωτὰ, διὰ νὰ σκεπάζωσι τὰς δύο σφαίρας τῶν ἐπιθεμάτων τῶν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῶν στύλων·
42 καὶ τετρακόσια ῥόδια διὰ τὰ δύο δικτυωτά, δύο σειρὰς ῥοδίων δι᾿ ἕκαστον δικτυωτόν, διὰ νὰ σκεπάζωσι τὰς δύο σφαίρας τῶν ἐπιθεμάτων τῶν ἐπὶ τῶν στύλων·
43 καὶ τὰς δέκα βάσεις καὶ τοὺς δέκα λουτῆρας ἐπὶ τῶν βάσεων·
44 καὶ τὴν μίαν θάλασσαν, καὶ τοὺς δώδεκα βόας ὑποκάτω τῆς θαλάσσης·
45 καὶ τοὺς λέβητας καὶ τὰ πτυάρια καὶ τὰς λεκάνας· πάντα ταῦτα τὰ σκεύη, τὰ ὁποῖα ὁ Χειρὰμ ἔκαμεν εἰς τὸν βασιλέα Σολομῶντα διὰ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, ἦσαν ἐκ χαλκοῦ λαμπροῦ.
46 Ἐν τῇ πεδιάδι τοῦ Ἰορδάνου ἔχυσεν αὐτὰ ὁ βασιλεύς, ἐν γῇ ἀργιλλώδει, μεταξὺ Σοκχὼθ καὶ Σαρθάν.
47 Καὶ ὁ Σολομὼν ἀφῆκε πάντα τὰ σκεύη ἀζύγιστα, διότι ἦσαν πολλὰ σφόδρα· τὸ βάρος τοῦ χαλκοῦ δὲν ἠδύνατο λογαριασθῇ.
48 Καὶ ἔκαμεν ὁ Σολομὼν πάντα τὰ σκεύη τὰ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου, τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν, καὶ τὴν τράπεζαν τὴν χρυσῆν, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐτίθεντο οἱ ἄρτοι τῆς προθέσεως,
49 καὶ τὰς λυχνίας, πέντε ἐκ δεξιῶν καὶ πέντε ἐξ ἀριστερῶν, ἔμπροσθεν τοῦ χρηστηρίου, ἐκ χρυσίου καθαροῦ, καὶ τὰ ἄνθη καὶ τοὺς λύχνους καὶ τὰς λαβίδας ἐκ χρυσοῦ,
50 καὶ τὰς φιάλας καὶ τὰ λυχνοψάλιδα καὶ τὰς λεκάνας καὶ τοὺς κρατῆρας καὶ τὰ θυμιατήρια ἐκ χρυσίου καθαροῦ, καὶ τοὺς στρόφιγγας ἐκ χρυσίου, διὰ τὰς θύρας τοῦ οἴκου τοῦ ἐσωτάτου, τοῦ ἁγίου τῶν ἁγίων, καὶ διὰ τὰς θύρας τοῦ οἴκου τοῦ ναοῦ.
51 Καὶ συνετελέσθη ἅπαν τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν διὰ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου. Καὶ εἰσέφερεν ὁ Σολομὼν τὰ ἀφιερώματα Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον, καὶ τὰ σκεύη ἔθεσεν ἐν τοῖς θησαυροῖς τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου.
1 Τότε συνήθροισεν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν πρὸς ἑαυτὸν ἐν Ἱερουσαλήμ τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ Ἰσραήλ καὶ πάντας τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν φυλῶν, τοὺς οἰκογενάρχας τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, διὰ νὰ ἀναβιβάσωσι τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου ἐκ τῆς πόλεως Δαβίδ, ἥτις εἶναι ἡ Σιών.
2 Καὶ συνηθροίσθησαν πάντες οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ πρὸς τὸν βασιλέα Σολομῶντα ἐν τῇ ἑορτῇ κατὰ τὸν μῆνα Ἐθανείμ, ὅστις εἶναι ὁ ἕβδομος μήν.
3 Καὶ ἦλθον πάντες οἱ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἐσήκωσαν οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτόν.
4 Καὶ ἀνεβίβασαν τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου καὶ τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ ἅγια τὰ ἐν τῇ σκηνῇ· οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευΐται ἀνεβίβασαν αὐτά.
5 Καὶ ὁ βασιλεὺς Σολομὼν καὶ πᾶσα ἡ συναγωγή τοῦ Ἰσραήλ, οἱ συναχθέντες πρὸς αὐτόν, ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ, θυσιάζοντες πρόβατα καὶ βόας, ὅσα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λογαριασθῶσι καὶ νὰ ἀριθμηθῶσι διὰ τὸ πλῆθος.
6 Καὶ εἰσήγαγον οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου εἰς τὸν τόπον αὐτῆς, εἰς τὸ χρηστήριον τοῦ οἴκου, εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, ὑποκάτω τῶν πτερύγων τῶν χερουβείμ.
7 Διότι τὰ χερουβεὶμ εἶχον ἐξηπλωμένας τὰς πτέρυγας ἐπὶ τὸν τόπον τῆς κιβωτοῦ, καὶ τὰ χερουβεὶμ ἐκάλυπτον τὴν κιβωτὸν καὶ τοὺς μοχλοὺς αὐτῆς ἄνωθεν.
8 Καὶ ἐξεῖχον οἱ μοχλοί, καὶ ἐφαίνοντο τὰ ἄκρα τῶν μοχλῶν ἐκ τοῦ ἁγίου τόπου ἔμπροσθεν τοῦ χρηστηρίου, ἔξωθεν ὅμως δὲν ἐφαίνοντο· καὶ εἶναι ἐκεῖ ἕως τῆς σήμερον.
9 Δὲν ἦσαν ἐν τῇ κιβωτῷ εἰμή αἱ δύο λίθιναι πλάκες, τὰς ὁποίας ὁ Μωϋσῆς ἔθεσεν ἐκεῖ ἐν Χωρήβ, ὅπου ὁ Κύριος ἔκαμε διαθήκην πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, ὅτε ἐξῆλθον ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
10 Καὶ ὡς ἐξῆλθον οἱ ἱερεῖς ἐκ τοῦ ἁγιαστηρίου, ἡ νεφέλη ἐνέπλησε τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου·
11 καὶ δὲν ἠδύναντο οἱ ἱερεῖς νὰ σταθῶσι διὰ νὰ λειτουργήσωσιν, ἐξ αἰτίας τῆς νεφέλης· διότι ἡ δόξα τοῦ Κυρίου ἐνέπλησε τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
12 Τότε ἐλάλησεν ὁ Σολομών, Ὁ Κύριος εἶπεν ὅτι θέλει κατοικεῖ ἐν γνόφῳ·
13 ᾠκοδόμησα εἰς σὲ οἶκον κατοικήσεως, τόπον διὰ νὰ κατοικῇς αἰωνίως.
14 Καὶ στρέψας ὁ βασιλεὺς τὸ πρόσωπον αὑτοῦ, εὐλόγησε πᾶσαν τὴν συναγωγήν τοῦ Ἰσραήλ· πᾶσα δὲ ἡ συναγωγή τοῦ Ἰσραήλ ἵστατο.
15 Καὶ εἶπεν, Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅστις ἐξετέλεσε διὰ τῆς χειρὸς αὑτοῦ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλάλησε διὰ τοῦ στόματος αὑτοῦ πρὸς Δαβὶδ τὸν πατέρα μου, λέγων,
16 Ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐξήγαγον τὸν λαὸν μου τὸν Ἰσραήλ ἐξ Αἰγύπτου, δὲν ἐξέλεξα ἀπὸ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ οὐδεμίαν πόλιν διὰ νὰ οἰκοδομηθῇ οἶκος, ὥστε νὰ ἦναι τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ· ἀλλ᾿ ἐξέλεξα τὸν Δαβίδ, διὰ νὰ ἦναι ἐπὶ τὸν λαὸν μου Ἰσραήλ.
17 Καὶ ἦλθεν εἰς τὴν καρδίαν Δαβὶδ τοῦ πατρὸς μου νὰ οἰκοδομήσῃ οἶκον εἰς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ.
18 Ἀλλ᾿ ὁ Κύριος εἶπε πρὸς Δαβὶδ τὸν πατέρα μου, Ἐπειδή ἦλθεν εἰς τὴν καρδίαν σου νὰ οἰκοδομήσῃς οἶκον εἰς τὸ ὄνομά μου, καλῶς μὲν ἔκαμες ὅτι συνέλαβες τοῦτο ἐν τῇ καρδίᾳ σου·
19 πλήν σὺ δὲν θέλεις οἰκοδομήσει τὸν οἶκον· ἀλλ᾿ ὁ υἱὸς σου, ὅστις θέλει ἐξέλθει ἐκ τῆς ὀσφύος σου, οὗτος θέλει οἰκοδομήσει τὸν οἶκον εἰς τὸ ὄνομά μου.
20 Ὁ Κύριος λοιπὸν ἐξεπλήρωσε τὸν λόγον αὑτοῦ, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε· καὶ ἐγὼ ἀνέστην ἀντὶ Δαβὶδ τοῦ πατρὸς μου, καὶ ἐκάθησα ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ Ἰσραήλ, καθὼς ἐλάλησεν ὁ Κύριος, καὶ ᾠκοδόμησα τὸν οἶκον εἰς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ.
21 Καὶ διώρισα ἐκεῖ τόπον διὰ τὴν κιβωτόν, ἐν ᾗ κεῖται ἡ διαθήκη τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, ὅτε ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
22 Καὶ σταθεὶς ὁ Σολομὼν ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ Κυρίου, ἐνώπιον πάσης τῆς συναγωγῆς τοῦ Ἰσραήλ, ἐξέτεινε τὰς χεῖρας αὑτοῦ πρὸς τὸν οὐρανόν,
23 καὶ εἶπε, Κύριε Θεὲ τοῦ Ἰσραήλ, δὲν εἶναι Θεὸς ὅμοιός σου ἐκ τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω, ὅστις φυλάττεις τὴν διαθήκην καὶ τὸ ἔλεος πρὸς τοὺς δούλους σου τοὺς περιπατοῦντας ἐνώπιόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ αὑτῶν·
24 ὅστις ἐφύλαξας πρὸς τὸν δοῦλόν σου Δαβὶδ τὸν πατέρα μου ὅσα ἐλάλησας πρὸς αὐτόν· καὶ ἐλάλησας διὰ τοῦ στόματός σου καὶ ἐξετέλεσας διὰ τῆς χειρὸς σου, καθὼς τὴν ἡμέραν ταύτην.
25 Καὶ τώρα, Κύριε Θεέ τοῦ Ἰσραήλ, φύλαξον πρὸς τὸν δοῦλόν σου Δαβὶδ τὸν πατέρα μου ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθης πρὸς αὐτόν, λέγων, Δὲν θέλει ἐκλείψει εἰς σέ ἀνήρ ἀπ᾿ ἔμπροσθέν μου καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ Ἰσραήλ, μόνον ἐὰν προσέχωσιν οἱ υἱοὶ σου εἰς τὴν ὁδὸν αὑτῶν, διὰ νὰ περιπατῶσιν ἐνώπιόν μου, καθὼς σὺ περιεπάτησας ἐνώπιόν μου.
26 Τώρα λοιπόν, Θεὲ τοῦ Ἰσραήλ, ἄς ἀληθεύσῃ, δέομαι, ὁ λόγος σου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησας πρὸς τὸν δοῦλόν σου Δαβὶδ τὸν πατέρα μου.
27 Ἀλλὰ θέλει ἀληθῶς κατοικήσει Θεὸς ἐπὶ τῆς γῆς; ἰδού, ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ οὐρανὸς τῶν οὐρανῶν δὲν εἶναι ἱκανοὶ νὰ σὲ χωρέσωσι· πόσον ὀλιγώτερον ὁ οἶκος οὗτος, τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησα.
28 Πλήν ἐπίβλεψον ἐπὶ τὴν προσευχήν τοῦ δούλου σου καὶ ἐπὶ τὴν δέησιν αὐτοῦ, Κύριε Θεέ μου, ὥστε νὰ εἰσακούσῃς τῆς κραυγῆς καὶ τῆς δεήσεως, τὴν ὁποίαν ὁ δοῦλός σου δέεται ἐνώπιόν σου τὴν σήμερον.
29 διὰ νὰ ἦναι οἱ ὀφθαλμοὶ σου ἀνεῳγμένοι πρὸς τὸν οἶκον τοῦτον νύκτα καὶ ἡμέραν, πρὸς τὸν τόπον περὶ τοῦ ὁποίου εἶπας, Τὸ ὄνομά μου θέλει εἶσθαι ἐκεῖ· διὰ νὰ εἰσακούῃς τῆς δεήσεως, τὴν ὁποίαν ὁ δοῦλός σου θέλει δέεσθαι ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
30 Καὶ ἐπάκουε τῆς δεήσεως τοῦ δούλου σου καὶ τοῦ λαοῦ σου Ἰσραήλ, ὅταν προσεύχωνται ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ· καὶ ἄκουε σὺ ἐκ τοῦ τόπου τῆς κατοικήσεώς σου, ἐκ τοῦ οὐρανοῦ· καὶ ἀκούων, γίνου ἵλεως.
31 Ἐὰν ἁμαρτήσῃ τις ἄνθρωπος εἰς τὸν πλησίον αὑτοῦ καὶ ζητήσῃ ὅρκον παρ᾿ αὐτοῦ διὰ νὰ κάμῃ αὐτὸν νὰ ὁρκισθῇ, καὶ ὁ ὅρκος ἔλθῃ ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου σου ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ,
32 τότε σὺ ἐπάκουσον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐνέργησον καὶ κρῖνον τοὺς δούλους σου, καταδικάζων μὲν τὸν ἄνομον, ὥστε νὰ στρέψῃς κατὰ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὴν πρᾶξιν αὐτοῦ, δικαιόνων δὲ τὸν δίκαιον, ὥστε νὰ ἀποδώσῃς εἰς αὐτὸν κατὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ.
33 Ὅταν κτυπηθῇ ὁ λαὸς σου Ἰσραήλ ἔμπροσθεν τοῦ ἐχθροῦ, διότι ἡμάρτησαν εἰς σέ, καὶ ἐπιστρέψωσι πρὸς σὲ καὶ δοξάσωσι τὸ ὄνομά σου καὶ προσευχηθῶσι καὶ δεηθῶσιν ἐνώπιόν σου ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ,
34 τότε σὺ ἐπάκουσον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ συγχώρησον τὴν ἁμαρτίαν τοῦ λαοῦ σου Ἰσραήλ, καὶ ἐπανάγαγε αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἔδωκας εἰς τοὺς πατέρας αὐτῶν.
35 Ὅταν ὁ οὐρανὸς κλεισθῇ, καὶ δὲν γίνηται βροχή, διότι ἡμάρτησαν εἰς σέ, ἐὰν προσευχηθῶσι πρὸς τὸν τόπον τοῦτον καὶ δοξάσωσι τὸ ὄνομά σου καὶ ἐπιστρέψωσιν ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὑτῶν, ἀφοῦ ταπεινώσῃς αὐτούς,
36 τότε σὺ ἐπάκουσον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ συγχώρησον τὴν ἁμαρτίαν τῶν δούλων σου καὶ τοῦ λαοῦ σου Ἰσραήλ, διδάξας αὐτοὺς τὴν ὁδὸν τὴν ἀγαθήν, εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ περιπατῶσι, καὶ δὸς βροχήν ἐπὶ τὴν γῆν σου, τὴν ὁποίαν ἔδωκας εἰς τὸν λαὸν σου διὰ κληρονομίαν.
37 Πεῖνα ἐὰν γείνῃ ἐν τῇ γῇ, θανατικὸν ἐὰν γείνῃ, ἀνεμοφθορία, ἐρυσίβη, ἀκρίς, βροῦχος ἐὰν γείνῃ, ὁ ἐχθρὸς αὐτῶν ἐὰν πολιορκήσῃ αὐτοὺς ἐν τῷ τόπῳ τῆς κατοικίας αὐτῶν, ὁποιαδήποτε πληγή, ὁποιαδήποτε νόσος γείνῃ,
38 πᾶσαν προσευχήν, πᾶσαν δέησιν γινομένην ὑπὸ παντὸς ἀνθρώπου, ὑπὸ παντὸς τοῦ λαοῦ σου Ἰσραήλ, ὅταν γνωρίσῃ ἕκαστος τὴν πληγήν τῆς καρδίας αὑτοῦ καὶ ἐκτείνῃ τὰς χεῖρας αὑτοῦ πρὸς τὸν οἶκον τοῦτον,
39 τότε σὺ ἐπάκουσον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, τοῦ τόπου τῆς κατοικήσεώς σου, καὶ συγχώρησον καὶ ἐνέργησον καὶ δὸς εἰς ἕκαστον κατὰ πάσας τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, ὅπως γνωρίζεις τὴν καρδίαν αὐτοῦ, διότι σύ, μόνος σύ, γνωρίζεις τὰς καρδίας πάντων τῶν υἱῶν ἀνθρώπων·
40 διὰ νὰ σὲ φοβῶνται πάσας τὰς ἡμέρας ὅσας ζῶσιν ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν ἔδωκας εἰς τοὺς πατέρας ἡμῶν.
41 Καὶ τὸν ξένον ἔτι, ὅστις δὲν εἶναι ἐκ τοῦ λαοῦ σου Ἰσραήλ, ἀλλ᾿ ἔρχεται ἀπὸ γῆς μακρᾶς διὰ τὸ ὄνομά σου,
42 διότι θέλουσιν ἀκούσει τὸ ὄνομά σου τὸ μέγα καὶ τὴν χεῖρά σου τὴν κραταιὰν καὶ τὸν βραχίονά σου τὸν ἐξηπλωμένον, ὅταν ἔλθῃ καὶ προσευχηθῇ πρὸς τὸν οἶκον τοῦτον,
43 σὺ ἐπάκουσον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, τοῦ τόπου τῆς κατοικήσεώς σου, καὶ ἐνέργησον κατὰ πάντα περὶ ὅσων ὁ ξένος σὲ ἐπικαλεσθῇ· διὰ νὰ γνωρίσωσι πάντες οἱ λαοὶ τῆς γῆς τὸ ὄνομά σου, νὰ σὲ φοβῶνται, καθὼς ὁ λαὸς σου Ἰσραήλ· καὶ διὰ νὰ γνωρίσωσιν ὅτι τὸ ὄνομά σου ἐκλήθη ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦτον, τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησα.
44 Ὅταν ὁ λαὸς σου ἐξέλθῃ εἰς πόλεμον ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὑτῶν, ὅπου ἀποστείλῃς αὐτούς, καὶ προσευχηθῶσιν εἰς τὸν Κύριον, πρὸς τὴν πόλιν, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξας, καὶ τὸν οἶκον, τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησα εἰς τὸ ὄνομά σου,
45 τότε ἐπάκουσον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τῆς προσευχῆς αὐτῶν καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν, καὶ κάμε τὸ δίκαιον αὐτῶν.
46 Ὅταν ἁμαρτήσωσιν εἰς σέ, διότι οὐδεὶς ἄνθρωπος εἶναι ἀναμάρτητος, καὶ ὀργισθῇς εἰς αὐτοὺς καὶ παραδώσῃς αὐτοὺς εἰς τὸν ἐχθρόν, ὥστε οἱ αἰχμαλωτισταὶ νὰ φέρωσιν αὐτοὺς αἰχμαλώτους εἰς τὴν γῆν τοῦ ἐχθροῦ, μακρὰν ἤ πλησίον,
47 καὶ ἔλθωσιν εἰς ἑαυτοὺς ἐν τῇ γῇ, ὅπου ἐφέρθησαν αἰχμάλωτοι, καὶ ἐπιστρέψωσι καὶ δεηθῶσι πρὸς σὲ ἐν τῇ γῇ τῶν αἰχμαλωτισάντων αὐτούς, λέγοντες, Ἡμάρτομεν, ἠνομήσαμεν, ἠδικήσαμεν,
48 καὶ ἐπιστρέψωσι πρὸς σὲ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὑτῶν καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς αὑτῶν, ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν τῶν αἰχμαλωτισάντων αὐτούς, καὶ προσευχηθῶσι πρὸς σὲ πρὸς τὴν γῆν αὑτῶν τὴν ὁποίαν ἔδωκας εἰς τοὺς πατέρας αὐτῶν, τὴν πόλιν τὴν ὁποίαν ἐξέλεξας, καὶ τὸν οἶκον τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησα εἰς τὸ ὄνομά σου,
49 τότε ἐπάκουσον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, τοῦ τόπου τῆς κατοικήσεώς σου, τῆς προσευχῆς αὐτῶν καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν καὶ κάμε τὸ δίκαιον αὐτῶν,
50 καὶ συγχώρησον εἰς τὸν λαὸν σου, τὸν ἁμαρτήσαντα εἰς σέ, καὶ ἄφες πάσας τὰς παραβάσεις αὐτῶν, διά τῶν ὁποίων ἔγειναν παραβάται ἐναντίον σου, καὶ κίνησον εἰς οἰκτιρμὸν αὐτῶν τοὺς αἰχμαλωτίσαντας αὐτοὺς ὥστε νὰ οἰκτείρωσιν αὐτούς·
51 διότι λαὸς σου καὶ κληρονομία σου εἶναι, τὸν ὁποῖον ἐξήγαγες ἐξ Αἰγύπτου, ἐκ μέσου τοῦ σιδηροῦ χωνευτηρίου.
52 Ἄς ἦναι λοιπὸν οἱ ὀφθαλμοὶ σου ἀνεῳγμένοι εἰς τὴν δέησιν τοῦ δούλου σου καὶ εἰς τὴν δέησιν τοῦ λαοῦ σου Ἰσραήλ, διὰ νὰ εἰσακούῃς αὐτοὺς περί ὅσων σὲ ἐπικαλεσθῶσι,
53 διότι σὺ ἐξεχώρισας αὐτοὺς ἀπὸ πάντων τῶν λαῶν τῆς γῆς, διὰ νὰ ἦναι κληρονομία σου, καθὼς ἐλάλησας διὰ χειρὸς Μωϋσέως τοῦ δούλου σου, ὅτε ἐξήγαγες τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐξ Αἰγύπτου, Δέσποτα Κύριε.
54 Καὶ ἀφοῦ ἐτελείωσεν ὁ Σολομὼν νὰ κάμνῃ ὅλην τὴν προσευχήν καὶ τὴν δέησιν ταύτην πρὸς τὸν Κύριον, ἐσηκώθη ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ Κυρίου, ὅπου ἦτο γονυπετής μὲ τὰς χεῖρας αὑτοῦ ἐξηπλωμένας πρὸς τὸν οὐρανόν.
55 Καὶ ἐστάθη καὶ εὐλόγησε πᾶσαν τὴν σύναξιν τοῦ Ἰσραήλ μετὰ φωνῆς μεγάλης, λέγων,
56 Εὐλογητὸς Κύριος, ὅστις ἔδωκεν ἀνάπαυσιν εἰς τὸν λαὸν αὑτοῦ Ἰσραήλ, κατὰ πάντα ὅσα ὑπεσχέθη· δὲν ἔπεσεν οὐδὲ εἷς ἐκ πάντων τῶν λόγων τῶν ἀγαθῶν, τοὺς ὁποίους ἐλάλησε διὰ χειρὸς Μωϋσέως τοῦ δούλου αὑτοῦ.
57 Γένοιτο Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν μεθ᾿ ἡμῶν, καθὼς ἦτο μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν· νὰ μή ἀφήσῃ ἡμᾶς, μηδὲ νὰ ἐγκαταλείψῃ ἡμᾶς·
58 διὰ νὰ ἐπικλίνῃ τὰς καρδίας ἡμῶν εἰς ἑαυτὸν ὥστε νὰ περιπατῶμεν εἰς πάσας τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ νὰ φυλάττωμεν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ διατάγματα αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα προσέταξεν εἰς τοὺς πατέρας ἡμῶν.
59 Καὶ οὗτοι οἱ λόγοι μου, τοὺς ὁποίους ἐδεήθην ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, νὰ ἦναι ἡμέραν καὶ νύκτα πλησίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, διὰ νὰ κάμνῃ τὸ δίκαιον τοῦ δούλου αὑτοῦ καὶ τὸ δίκαιον τοῦ λαοῦ αὑτοῦ Ἰσραήλ, κατὰ τὴν ἀνάγκην ἑκάστης ἡμέρας·
60 διὰ νὰ γνωρίσωσι πάντες οἱ λαοὶ τῆς γῆς, ὅτι ὁ Κύριος, αὐτὸς εἶναι ὁ Θεός, οὐδεὶς ἄλλος.
61 Ἄς ἦναι λοιπὸν ἡ καρδία σας τελεία πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, διά νὰ περιπατῆτε εἰς τὰ διατάγματα αὐτοῦ καὶ νὰ φυλάττητε τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, καθὼς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ.
62 Καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ Ἰσραήλ μετ᾿ αὐτοῦ, προσέφεραν θυσίαν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
63 Καὶ ἐθυσίασεν Σολομὼν τὰς θυσίας τὰς εἰρηνικὰς, τὰς ὁποίας προσέφερεν εἰς τὸν Κύριον, εἰκοσιδύο χιλιάδας βοῶν καὶ ἑκατὸν εἴκοσι χιλιάδας προβάτων· οὕτως ἐγκαινίασαν τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ.
64 τὴν αὐτήν ἡμέραν καθιέρωσεν ὁ βασιλεὺς τὸ μέσον τῆς αὐλῆς τῆς κατὰ πρόσωπον τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου· διότι ἐκεῖ προσέφερε τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν καὶ τὸ στέαρ τῶν εἰρηνικῶν προσφορῶν· ἐπειδή τὸ θυσιαστήριον τὸ χάλκινον, τὸ κατ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου, ἦτο μικρὸν ὥστε νὰ χωρέσῃ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν καὶ τὸ στέαρ τῶν εἰρηνικῶν προσφορῶν.
65 Καὶ κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἔκαμεν Σολομὼν τὴν ἑορτήν, καὶ πᾶς ὁ Ἰσραήλ μετ᾿ αὐτοῦ, σύναξις μεγάλη, ἀπὸ τῆς εἰσόδου Αἰμὰθ μέχρι τοῦ ποταμοῦ Αἰγύπτου, ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἑπτὰ ἡμέρας καὶ ἑπτὰ ἡμέρας, δεκατέσσαρας ἡμέρας.
66 τὴν ὀγδόην ἡμέραν ἀπέλυσε τὸν λαόν· καὶ εὐλόγησαν τὸν βασιλέα καὶ ἀνεχώρησαν εἰς τὰς σκηνὰς αὑτῶν, χαίροντες καὶ εὐφραινόμενοι ἐκ καρδίας, διὰ πάντα τὰ ἀγαθὰ ὅσα ὁ Κύριος ἔκαμε πρὸς Δαβὶδ τὸν δοῦλον αὑτοῦ καὶ πρὸς Ἰσραήλ τὸν λαὸν αὑτοῦ.
1 Καὶ ἀφοῦ ἐτελείωσεν ὁ Σολομὼν, νὰ οἰκοδομῇ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ πάντα ὅσα ἐπεθύμει ὁ Σολομὼν καὶ ἤθελε νὰ κάμῃ,
2 ἐφάνη ὁ Κύριος εἰς τὸν Σολομῶντα δευτέραν φοράν, καθὼς ἐφάνη εἰς αὐτὸν ἐν Γαβαών.
3 Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς αὐτόν, Ἤκουσα τῆς προσευχῆς σου καὶ τῆς δεήσεώς σου, τὴν ὁποίαν ἐδεήθης ἐνώπιόν μου. Ἡγίασα τὸν οἶκον τοῦτον, τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησας, διὰ νὰ θέσω ἐκεῖ τὸ ὄνομά μου εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ θέλουσιν εἶσθαι οἱ ὀφθαλμοὶ μου καὶ ἡ καρδία μου ἐκεῖ διὰ παντός.
4 Καὶ σὺ ἐὰν περιπατήσῃς ἐνώπιόν μου, καθὼς περιεπάτησε Δαβὶδ ὁ πατήρ σου, ἐν ἀκεραιότητι καρδίας καὶ ἐν εὐθύτητι, ὥστε νὰ κάμνῃς κατὰ πάντα ὅσα προσέταξα εἰς σέ, νὰ φυλάττῃς τὰ διατάγματά μου καὶ τὰς κρίσεις μου,
5 τότε θέλω στερεώσει τὸν θρόνον τῆς βασιλείας σου ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ εἰς τὸν αἰῶνα, καθὼς ὑπεσχέθην πρὸς Δαβὶδ τὸν πατέρα σου, λέγων, Δὲν θέλει ἐκλείψει εἰς σὲ ἀνήρ ἐπάνωθεν τοῦ θρόνου τοῦ Ἰσραήλ.
6 Ἐὰν ποτὲ στραφῆτε ἀπ᾿ ἐμοῦ, σεῖς ἤ τὰ τέκνα σας, καὶ δὲν φυλάξητε τὰς ἐντολὰς μου, τὰ διατάγματά μου, τὰ ὁποῖα ἔθεσα ἔμπροσθέν σας, ἀλλὰ ὑπάγητε καὶ λατρεύσητε ἄλλους θεοὺς καὶ προσκυνήσητε αὐτούς,
7 τότε θέλω ἐκριζώσει τὸν Ἰσραήλ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς αὐτούς· καὶ τὸν οἶκον τοῦτον, τὸν ὁποῖον ἡγίασα διὰ τὸ ὄνομά μου, θέλω ἀπορρίψει ἀπὸ προσώπου μου· καὶ ὁ Ἰσραήλ θέλει εἶσθαι εἰς παροιμίαν καὶ ἐμπαιγμὸν μεταξὺ πάντων τῶν λαῶν.
8 Περὶ δὲ τοῦ οἴκου τούτου, ὅστις ἔγεινε τόσον ὑψηλός, πᾶς ὁ διαβαίνων πλησίον αὐτοῦ θέλει μένει ἔκθαμβος καὶ θέλει κάμνει συριγμόν· καὶ θέλουσι λέγει, Διὰ τί ὁ Κύριος ἔκαμεν οὕτως εἰς τὴν γῆν ταύτην καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦτον;
9 Καὶ θέλουσιν ἀποκρίνεσθαι, Ἐπειδή ἐγκατέλιπον Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν, ὅστις ἐξήγαγε τοὺς πατέρας αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ προσεκολλήθησαν εἰς ἄλλους θεοὺς καὶ προσεκύνησαν αὐτοὺς καὶ ἐλάτρευσαν αὐτούς, διὰ τοῦτο ὁ Κύριος ἐπέφερεν ἐπ᾿ αὐτοὺς ἅπαν τοῦτο τὸ κακόν.
10 Ἐν δὲ τῷ τέλει τῶν εἴκοσι ἐτῶν καθ᾿ ἅ ὁ Σολομὼν ᾠκοδόμησε τοὺς δύο οἴκους, τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως,
11 ὁ δὲ Χειρὰμ ὁ βασιλεὺς τῆς Τύρου εἶχε βοηθήσει τὸν Σολομῶντα μὲ ξύλα κέδρου καὶ μὲ ξύλα πεύκης καὶ μὲ χρυσίον, καθ᾿ ὅλην τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοῦ, τότε ὁ βασιλεὺς Σολομὼν ἔδωκεν εἰς τὸν Χειρὰμ εἴκοσι πόλεις ἐν τῇ γῇ τῆς Γαλιλαίας.
12 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Χειρὰμ ἀπὸ τῆς Τύρου διὰ νὰ ἴδῃ τὰς πόλεις, τὰς ὁποίας ἔδωκεν ὁ Σολομὼν εἰς αὐτόν· καὶ δὲν ἤρεσαν εἰς αὐτόν.
13 Καὶ εἶπε, Τί εἶναι αἱ πόλεις αὗται, τὰς ὁποίας μοὶ ἔδωκας, ἀδελφέ μου; καὶ ἐκάλεσεν αὐτὰς γῆν Καβούλ, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
14 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Χειρὰμ εἰς τὸν βασιλέα ἑκατὸν εἴκοσι τάλαντα χρυσίου.
15 Οὗτος δὲ εἶναι ὁ τρόπος τοῦ φόρου, τὸν ὁποῖον ἐπέβαλεν ὁ βασιλεὺς Σολομών, διὰ νὰ οἰκοδομήσῃ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ τὸν οἶκον ἑαυτοῦ καὶ τὴν Μιλλώ καὶ τὸ περιτείχισμα τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ τὴν Ἀσὼρ καὶ τὴν Μεγιδδὼ καὶ τὴν Γεζέρ.
16 Διότι Φαραὼ ὁ βασιλεὺς Αἰγύπτου εἶχεν ἀναβῆ καὶ κυριεύσει τὴν Γεζὲρ καὶ κατακαύσει αὐτήν ἐν πυρί, καὶ τοὺς Χαναναίους τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ πόλει εἶχε φονεύσει καὶ εἶχε δώσει αὐτήν δῶρον εἰς τὴν θυγατέρα αὑτοῦ, τὴν γυναῖκα τοῦ Σολομῶντος.
17 Καὶ ᾠκοδόμησεν ὁ Σολομὼν τὴν Γεζὲρ καὶ τὴν Βαὶθ-ρὼν τὴν κατωτέραν,
18 καὶ τὴν Βααλὰθ, καὶ τὴν Θαδμὼρ ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς γῆς,
19 καὶ πάσας τὰς πόλεις τῶν ἀποθηκῶν, τὰς ὁποίας εἶχεν ὁ Σολομών, καὶ τὰς πόλεις τῶν ἁμαξῶν καὶ τὰς πόλεις τῶν ἱππέων καὶ ὅ, τι ἐπεθύμησεν ὁ Σολομὼν νὰ οἰκοδομήσῃ ἐν Ἱερουσαλήμ καὶ ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ τῆς ἐπικρατείας αὑτοῦ.
20 Πάντα δὲ τὸν λαὸν τὸν ἐναπολειφθέντα ἐκ τῶν Ἀμορραίων, τῶν Χετταίων, τῶν Φερεζαίων, τῶν Εὐαίων καὶ τῶν Ἰεβουσαίων, οἵτινες δὲν ἦσαν ἐκ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ,
21 ἀλλ᾿ ἐκ τῶν τέκνων ἐκείνων τῶν ἐναπολειφθέντων ἐν τῇ γῇ, τοὺς ὁποίους οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐξολοθρεύσωσιν, ἐπὶ τούτους ὁ Σολομὼν ἐπέβαλε φόρον ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
22 Ἐκ δὲ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ὁ Σολομὼν δὲν ἔκαμεν οὐδένα δοῦλον· διότι ἦσαν ἄνδρες πολεμισταὶ καὶ θεράποντες αὐτοῦ καὶ μεγιστᾶνες αὐτοῦ καὶ ταξίαρχοι αὐτοῦ καὶ ἄρχοντες τῶν ἁμαξῶν αὐτοῦ καὶ τῶν ἱππέων αὐτοῦ.
23 Οἱ δὲ ἀρχηγοὶ τῶν ἐπιστατούντων ἐπὶ τὰ ἔργα τοῦ Σολομῶντος, ἦσαν πεντακόσιοι πεντήκοντα, ἐξουσιάζοντες ἐπὶ τὸν λαὸν τὸν δουλεύοντα εἰς τὰ ἔργα.
24 Ἀνέβη δὲ ἡ θυγάτηρ τοῦ Φαραὼ ἐκ τῆς πόλεως Δαβὶδ εἰς τὸν οἶκον αὑτῆς, τὸν ὁποῖον ὁ Σολομὼν ᾠκοδόμησε δι᾿ αὐτήν· τότε ᾠκοδόμησε τὴν Μιλλώ.
25 Καὶ προσέφερεν ὁ Σολομὼν τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὁλοκαυτώματα καὶ εἰρηνικὰς προσφορὰς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, τὸ ὁποῖον ᾠκοδόμησεν εἰς τὸν Κύριον, καὶ ἐθυμίαζεν ἐπὶ τοῦ ὄντος ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου· οὕτως ἐτελείωσε τὸν οἶκον.
26 Ἔκαμε δὲ στόλον ὁ βασιλεὺς Σολομὼν ἐν Ἐσιὼν-γάβερ, ἥτις εἶναι πλησίον τῆς Αἰλώθ, ἐπὶ τὸ χεῖλος τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης, ἐν τῇ γῇ Ἐδώμ.
27 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Χειρὰμ εἰς τὸν στόλον ἐκ τῶν δούλων αὑτοῦ ναύτας ἐμπείρους τῆς θαλάσσης, μετὰ τῶν δούλων τοῦ Σολομῶντος.
28 Καὶ ἦλθον εἰς Ὀφεὶρ καὶ ἔλαβον ἐκεῖθεν τετρακόσια καὶ εἴκοσι τάλαντα χρυσίου καὶ ἔφεραν πρὸς τὸν βασιλέα Σολομῶντα.
1 Ἀκούσασα δὲ ἡ βασίλισσα τῆς Σεβὰ τὴν περὶ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου φήμην τοῦ Σολομῶντος, ἦλθε διὰ νὰ δοκιμάσῃ αὐτὸν δι᾿ αἰνιγμάτων.
2 Καὶ ἦλθεν εἰς Ἱερουσαλήμ μετὰ συνοδίας μεγάλης σφόδρα, μετὰ καμήλων πεφορτωμένων ἀρώματα καὶ χρυσὸν πολὺν σφόδρα καὶ λίθους πολυτίμους· καὶ ὅτε ἦλθε πρὸς τὸν Σολομῶντα, ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ περὶ πάντων ὅσα εἶχεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτῆς.
3 Καὶ ἐξήγησεν εἰς αὐτήν ὁ Σολομὼν πάντα τὰ ἐρωτήματα αὐτῆς· δὲν ἐστάθη οὐδὲν κεκρυμμένον ἀπὸ τοῦ βασιλέως, τὸ ὁποῖον δὲν ἐξήγησεν εἰς αὐτήν.
4 Καὶ ἰδοῦσα ἡ βασίλισσα τῆς Σεβὰ πᾶσαν τὴν σοφίαν τοῦ Σολομῶντος καὶ τὸν οἶκον τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησε,
5 καὶ τὰ φαγητὰ τῆς τραπέζης αὐτοῦ καὶ τὴν καθεδρίασιν τῶν δούλων αὐτοῦ καὶ τὴν στάσιν τῶν ὑπουργῶν αὐτοῦ καὶ τὸν ἱματισμὸν αὐτῶν καὶ τοὺς οἰνοχόους αὐτοῦ καὶ τὴν ἀνάβασιν αὐτοῦ, δι᾿ ἧς ἀνέβαινεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, ἔγεινεν ἔκθαμβος.
6 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα, Ἀληθής ἦτο ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ἤκουσα ἐν τῇ γῇ μου, περὶ τῶν ἔργων σου καὶ περὶ τῆς σοφίας σου.
7 Ἀλλὰ δὲν ἐπίστευον εἰς τοὺς λόγους, ἑωσοῦ ἦλθον, καὶ εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ μου· καὶ ἰδού, τὸ ἥμισυ δὲν ἀπηγγέλθη εἰς ἐμέ· ἡ σοφία σου καὶ ἡ εὐημερία σου ὑπερβαίνουσι τὴν φήμην τὴν ὁποίαν ἤκουσα·
8 μακάριοι οἱ ἄνδρες σου, μακάριοι οἱ δοῦλοί σου οὗτοι, οἱ ἱστάμενοι πάντοτε ἐνώπιόν σου, οἱ ἀκούοντες τὴν σοφίαν σου·
9 ἔστω Κύριος ὁ Θεὸς σου εὐλογημένος, ὅστις εὐηρεστήθη εἰς σέ, διὰ νὰ σὲ θέσῃ ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ Ἰσραήλ· ἐπειδή ὁ Κύριος ἠγάπησεν εἰς τὸν αἰῶνα τὸν Ἰσραήλ, διὰ τοῦτο σὲ κατέστησε βασιλέα, διὰ νὰ κάμνῃς κρίσιν καὶ δικαιοσύνην.
10 Καὶ ἔδωκεν εἰς τὸν βασιλέα ἑκατὸν εἴκοσι τάλαντα χρυσίου καὶ ἀρώματα πολλὰ σφόδρα καὶ λίθους πολυτίμους· δὲν ἦλθε πλέον τόση ἀφθονία ἀρωμάτων, ὡς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἡ βασίλισσα τῆς Σεβὰ ἔδωκεν εἰς τὸν βασιλέα Σολομῶντα.
11 Καὶ ὁ στόλος ἔτι τοῦ Χειράμ, ὅστις ἔφερε τὸ χρυσίον ἀπὸ Ὀφείρ, ἔφερεν ἀπὸ Ὀφεὶρ καὶ μέγα πλῆθος ξύλων ἀλμουγεὶμ καὶ λίθους τιμίους.
12 Καὶ ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς ἐκ τῶν ξύλων ἀλμουγεὶμ ἀναβάσεις εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως, καὶ κιθάρας καὶ ψαλτήρια διὰ τοὺς μουσικούς· τοιαῦτα ξύλα ἀλμουγεὶμ δὲν εἶχον ἐλθεῖ οὐδὲ φανῇ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
13 Καὶ ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν εἰς τὴν βασίλισσαν τῆς Σεβὰ πάντα ὅσα ἠθέλησεν, ὅσα ἐζήτησεν, ἐκτὸς τῶν ὅσα ἔδωκεν εἰς αὐτήν οἴκοθεν ὁ βασιλεὺς Σολομών. Καὶ ἐπέστρεψε καὶ ἦλθεν εἰς τὴν γῆν αὑτῆς, αὐτή καὶ οἱ δοῦλοι αὐτῆς.
14 Τὸ βάρος δὲ τοῦ χρυσίου, τὸ ὁποῖον ἤρχετο εἰς τὸν Σολομῶντα κατ᾿ ἔτος, ἦτο ἑξακόσια ἑξήκοντα ἕξ τάλαντα χρυσίου,
15 ἐκτὸς τοῦ συναγομένου ἐκ τῶν τελωνῶν καὶ ἐκ τῶν πραγματειῶν τῶν ἐμπόρων καὶ ἐκ πάντων τῶν βασιλέων τῆς Ἀραβίας καὶ ἐκ τῶν σατραπῶν τῆς γῆς.
16 Καὶ ἔκαμεν ὁ βασιλεὺς Σολομὼν διακοσίους θυρεοὺς ἐκ χρυσίου σφυρηλάτου· ἑξακόσιοι σίκλοι χρυσίου ἐξωδεύοντο εἰς ἕκαστον θυρεόν·
17 καὶ τριακοσίας ἀσπίδας ἐκ χρυσίου σφυρηλάτου· τρεῖς μναὶ χρυσίου ἐξωδεύοντο εἰς ἑκάστην ἀσπίδα· καὶ ἔθεσεν αὐτὰς ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ δάσους τοῦ Λιβάνου.
18 Ἔκαμεν ἔτι ὁ βασιλεὺς θρόνον μέγαν ἐλεφάντινον καὶ ἐσκέπασεν αὐτὸν μὲ καθαρὸν χρυσίον.
19 εἶχε δὲ ὁ θρόνος ἕξ βαθμίδας, καὶ ἡ κορυφή τοῦ θρόνου ἦτο στρογγύλη ὄπισθεν αὐτοῦ, καὶ ἀγκῶνας ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν τῆς καθέδρας καὶ δύο λέοντας ἱσταμένους εἰς τὰ πλάγια τῶν ἀγκώνων.
20 Ἐπὶ δὲ τῶν ἕξ βαθμίδων, ἐκεῖ ἵσταντο δώδεκα λέοντες ἑκατέρωθεν· παρόμοιον δὲν κατεσκευάσθη εἰς οὐδὲν βασίλειον.
21 Καὶ πάντα τὰ σκεύη τοῦ ποτοῦ τοῦ βασιλέως Σολομῶντος ἦσαν ἐκ χρυσίου, καὶ πάντα τὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ δάσους τοῦ Λιβάνου ἐκ χρυσίου καθαροῦ· οὐδὲν ἐξ ἀργυρίου· τὸ ἀργύριον ἐλογίζετο εἰς οὐδὲν ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Σολομῶντος.
22 Διότι εἶχεν ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ θαλάσσῃ στόλον τῆς Θαρσεὶς μετὰ τοῦ στόλου τοῦ Χειράμ· ἅπαξ κατὰ τριετίαν ἤρχετο ὁ στόλος ἀπὸ Θαρσείς, φέρων χρυσὸν καὶ ἄργυρον, ὀδόντας ἐλέφαντος καὶ πιθήκους καὶ παγώνια.
23 Καὶ ἐμεγαλύνθη ὁ βασιλεὺς Σολομὼν ὑπὲρ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς εἰς πλοῦτον καὶ εἰς σοφίαν.
24 Καὶ πᾶσα ἡ γῆ ἐζήτει τὸ πρόσωπον τοῦ Σολομῶντος, διὰ νὰ ἀκούσωσι τὴν σοφίαν αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ὁ Θεὸς ἔδωκεν εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ.
25 Καὶ ἔφερον ἕκαστος αὐτῶν τὸ δῶρον αὑτοῦ, σκεύη ἀργυρὰ καὶ σκεύη χρυσὰ καὶ στολὰς καὶ πανοπλίας καὶ ἀρώματα, ἵππους καὶ ἡμιόνους, κατ᾿ ἔτος.
26 Καὶ συνήθροισεν ὁ Σολομὼν ἁμάξας καὶ ἱππεῖς· καὶ εἶχε χιλίας τετρακοσίας ἁμάξας καὶ δώδεκα χιλιάδας ἱππέων, τοὺς ὁποίους ἔθεσεν εἰς τὰς πόλεις τῶν ἁμαξῶν καὶ πλησίον τοῦ βασιλέως ἐν Ἱερουσαλήμ.
27 Καὶ κατέστησεν ὁ βασιλεὺς ἐν Ἱερουσαλήμ τὸν ἄργυρον ὡς λίθους, καὶ τὰς κέδρους κατέστησεν ὡς τὰς ἐν τῇ πεδιάδι συκαμίνους, διὰ τὴν ἀφθονίαν.
28 Ἐγίνετο δὲ εἰς τὸν Σολομῶντα ἐξαγωγή ἵππων καὶ λινοῦ νήματος ἐξ Αἰγύπτου· τὸ μὲν νῆμα ἐλάμβανον οἱ ἔμποροι τοῦ βασιλέως εἰς ὡρισμένην τιμήν.
29 Ἑκάστη δὲ ἅμαξα ἀνέβαινε καὶ ἐξήρχετο ἐξ Αἰγύπτου διὰ ἑξακοσίους σίκλους ἀργυροῦς, καὶ ἕκαστος ἵππος διὰ ἑκατὸν πεντήκοντα· καὶ οὕτω διὰ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῶν Χετταίων καὶ διὰ τοὺς βασιλεῖς τῆς Συρίας ἡ ἐξαγωγή ἐγίνετο διὰ χειρὸς αὐτῶν.
1 Ἠγάπησε δὲ ὁ βασιλεὺς Σολομὼν πολλὰς ξένας γυναῖκας, ἐκτὸς τῆς θυγατρὸς τοῦ Φαραὼ, Μωαβίτιδας, Ἀμμωνίτιδας, Ἰδουμαίας, Σιδωνίας, Χετταίας·
2 ἐκ τῶν ἐθνῶν περὶ τῶν ὁποίων ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, Δὲν θέλετε εἰσέλθει πρὸς αὐτά, οὐδὲ αὐτὰ θέλουσιν εἰσέλθει πρὸς ἐσᾶς, μήποτε ἐκκλίνωσι τὰς καρδίας σας κατόπιν τῶν θεῶν αὑτῶν· εἰς αὐτὰ ὁ Σολομὼν προσεκολλήθη μὲ ἔρωτα.
3 Καὶ εἶχε γυναῖκας βασιλίδας ἑπτακοσίας καὶ παλλακὰς τριακοσίας· καὶ αἱ γυναῖκες αὐτοῦ ἐξέκλιναν τὴν καρδίαν αὐτοῦ.
4 Διότι ὅτε ἐγήρασεν ὁ Σολομών, αἱ γυναῖκες αὐτοῦ ἐξέκλιναν τὴν καρδίαν αὐτοῦ κατόπιν ἄλλων θεῶν· καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ δὲν ἦτο τελεία μετὰ τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ὡς ἡ καρδία Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
5 Καὶ ἐπορεύθη ὁ Σολομὼν κατόπιν τῆς Ἀστάρτης, τῆς θεᾶς τῶν Σιδωνίων, καὶ κατόπιν τοῦ Μελχώμ, τοῦ βδελύγματος τῶν Ἀμμωνιτῶν.
6 Καὶ ἔπραξεν ὁ Σολομὼν πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ δὲν ἐπορεύθη ἐντελῶς κατόπιν τοῦ Κυρίου, ὡς Δαβὶδ ὁ πατήρ αὐτοῦ.
7 Τότε ᾠκοδόμησεν ὁ Σολομὼν ὑψηλὸν τόπον εἰς τὸν Χεμώς, τὸ βδέλυγμα τοῦ Μωάβ, ἐν τῷ ὄρει τῷ ἀπέναντι τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ εἰς τὸν Μολόχ, τὸ βδέλυγμα τῶν υἱῶν Ἀμμών.
8 Καὶ οὕτως ἔκαμε δι᾿ ὅλας τὰς γυναῖκας αὑτοῦ τὰς ξένας, αἵτινες ἐθυμίαζον καὶ ἐθυσίαζον εἰς τοὺς θεοὺς αὑτῶν.
9 Καὶ ὠργίσθη ὁ Κύριος κατὰ τοῦ Σολομῶντος ἐπειδή ἡ καρδία αὐτοῦ ἐξέκλινεν ἀπὸ τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ, ὅστις ἐφανερώθη δὶς εἰς αὐτόν,
10 καὶ προσέταξεν εἰς αὐτὸν περὶ τοῦ πράγματος τούτου, νὰ μή ὑπάγῃ κατόπιν ἄλλων θεῶν· δὲν ἐφύλαξεν ὅμως ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ Κύριος προσέταξε.
11 Διὰ τοῦτο εἶπεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Σολομῶντα, Ἐπειδή τοῦτο εὑρέθη ἐν σοί, καὶ δὲν ἐφύλαξας τὴν διαθήκην μου καὶ τὰ διατάγματά μου, τὰ ὁποῖα προσέταξα εἰς σέ, θέλω ἐξάπαντος διαρρήξει τὴν βασιλείαν ἀπὸ σοῦ καὶ δώσει αὐτήν εἰς τὸν δοῦλόν σου·
12 πλήν ἐν ταῖς ἡμέραις σου δὲν θέλω κάμει τοῦτο, χάριν Δαβὶδ τοῦ πατρὸς σου· ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ υἱοῦ σου θέλω διαρρήξει αὐτήν·
13 δὲν θέλω ὅμως διαρρήξει πᾶσαν τὴν βασιλείαν· μίαν φυλήν θέλω δώσει εἰς τὸν υἱὸν σου, χάριν Δαβὶδ τοῦ δούλου μου, καὶ χάριν τῆς Ἱερουσαλήμ, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξα.
14 Καὶ ἐσήκωσεν ὁ Κύριος ἀντίπαλον εἰς τὸν Σολομῶντα, τὸν Ἀδὰδ τὸν Ἰδουμαῖον· οὗτος ἦτο ἐκ τοῦ σπέρματος τῶν βασιλέων τῆς Ἰδουμαίας.
15 Διότι, ὅτε ἦτο ὁ Δαβὶδ ἐν τῇ Ἰδουμαίᾳ καὶ Ἰωὰβ ὁ ἀρχιστράτηγος ἀνέβη νὰ θάψῃ τοὺς θανατωθέντας καὶ ἐπάταξε πᾶν ἀρσενικὸν ἐν τῇ Ἰδουμαίᾳ,
16 ἐπειδή ἕξ μῆνας ἐκάθησεν ἐκεῖ ὁ Ἰωὰβ μετὰ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ, ἑωσοῦ ἐξωλόθρευσε πᾶν ἀρσενικὸν ἐκ τῆς Ἰδουμαίας,
17 τότε ὁ Ἀδὰδ ἔφυγεν, αὐτὸς καὶ μετ᾿ αὐτοῦ τινές Ἰδουμαῖοι ἐκ τῶν δούλων τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, διὰ νὰ ὑπάγωσιν εἰς τὴν Αἴγυπτον· ἦτο δὲ ὁ Ἀδὰδ μικρὸν παιδίον.
18 Καὶ ἐσηκώθησαν ἐκ τῆς Μαδιὰμ καὶ ἦλθον εἰς Φαράν· καὶ ἔλαβον μεθ᾿ ἑαυτῶν ἄνδρας ἐκ Φαρὰν καὶ ἦλθον εἰς Αἴγυπτον πρὸς τὸν Φαραὼ βασιλέα τῆς Αἰγύπτου· ὅστις ἔδωκεν εἰς αὐτὸν οἰκίαν καὶ διέταξεν εἰς αὐτὸν τροφὰς καὶ γῆν ἔδωκεν εἰς αὐτόν.
19 Καὶ εὕρηκεν ὁ Ἀδὰδ μεγάλην χάριν ἐνώπιον τοῦ Φαραώ, ὥστε ἔδωκεν εἰς αὐτὸν γυναῖκα τὴν ἀδελφήν τῆς γυναικὸς αὑτοῦ, τὴν ἀδελφήν τῆς Ταχπενὲς τῆς βασιλίσσης.
20 Καὶ ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν ἡ ἀδελφή τῆς Ταχπενὲς τὸν Γενουβὰθ τὸν υἱὸν αὐτοῦ, τὸν ὁποῖον ἡ Ταχπενὲς ἀπεγαλάκτισεν ἐντὸς τοῦ οἴκου τοῦ Φαραώ· καὶ ἦτο ὁ Γενουβὰθ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Φαραώ, μεταξὺ τῶν υἱῶν τοῦ Φαραώ.
21 Καὶ ὅτε ἤκουσεν ὁ Ἀδὰδ ἐν Αἰγύπτῳ ὅτι ἐκοιμήθη ὁ Δαβὶδ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ὅτι ἀπέθανεν Ἰωὰβ ὁ ἀρχιστράτηγος, εἶπεν ὁ Ἀδὰδ πρὸς τὸν Φαραώ, Ἐξαπόστειλόν με, διὰ νὰ ἀπέλθω εἰς τὴν γῆν μου.
22 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Φαραώ, Ἀλλὰ τί σοί λείπει πλησίον μου, καὶ ἰδού, σὺ ζητεῖς νὰ ἀπέλθῃς εἰς τὴν γῆν σου; Καὶ ἀπεκρίθη, Οὐδέν· ἀλλ᾿ ἐξαπόστειλόν με, παρακαλῶ.
23 Καὶ ἐσήκωσεν ὁ Θεὸς εἰς αὐτὸν καὶ ἄλλον ἀντίπαλον, τὸν Ῥεζών, υἱὸν τοῦ Ἐλιαδά, ὅστις εἶχε φύγει ἀπὸ τοῦ κυρίου αὑτοῦ Ἀδαδέζερ, βασιλέως τῆς Σωβά·
24 καὶ συναθροίσας εἰς ἑαυτὸν ἄνδρας, ἔγεινεν ἀρχηγὸς συμμορίας, ὅτε ἐπάταξεν ὁ Δαβὶδ τοὺς ἀπὸ Σωβά· καὶ ὑπῆγαν εἰς Δαμασκὸν καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ καὶ ἐβασίλευσαν ἐν Δαμασκῷ·
25 καὶ ἦτο ἀντίπαλος τοῦ Ἰσραήλ πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ Σολομῶντος, ἐκτὸς τῶν κακῶν, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ὁ Ἀδάδ· καὶ ἐπηρέαζε τὸν Ἰσραήλ, βασιλεύων ἐπὶ τῆς Συρίας.
26 Καὶ ὁ Ἱεροβοάμ, υἱὸς τοῦ Ναβάτ, Ἐφραθαῖος ἀπὸ Σαρηδά, δοῦλος τοῦ Σολομῶντος, τοῦ ὁποίου ἡ μήτηρ νομάζετο Σερουά, γυνή χήρα, καὶ οὗτος ἐσήκωσε χεῖρα κατὰ τοῦ βασιλέως.
27 Αὕτη δὲ ἦτο ἡ αἰτία, διὰ τὴν ὁποίαν ἐσήκωσε χεῖρα κατὰ τοῦ βασιλέως· ὁ Σολομὼν ᾠκοδόμει τὴν Μιλλὼ καὶ ἔκλεισε τὸ χάλασμα τῆς πόλεως Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ·
28 καὶ ἦτο ὁ ἄνθρωπος Ἱεροβοὰμ δυνατὸς ἐν ἰσχύϊ· καὶ εἶδεν ὁ Σολομὼν τὸν νέον ὅτι ἦτο φίλεργος καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπιστάτην ἐπὶ πάντα τὰ φορτία τοῦ οἴκου Ἰωσήφ.
29 Καὶ κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, ὅτε ὁ Ἱεροβοὰμ ἐξῆλθεν ἐξ Ἱερουσαλήμ, εὕρηκεν αὐτὸν καθ᾿ ὁδὸν ὁ προφήτης Ἀχιὰ ὁ Σηλωνίτης, ἐνδεδυμένος ἱμάτιον νέον· καὶ ἦσαν οἱ δύο μόνοι ἐν τῇ πεδιάδι.
30 Καὶ ἐπίασεν ὁ Ἀχιὰ τὸ νέον ἱμάτιον, τὸ ὁποῖον ἐφόρει, καὶ ἔσχισεν αὐτὸ εἰς δώδεκα τμήματα·
31 καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἱεροβοάμ, Λάβε εἰς σεαυτὸν δέκα τμήματα· διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἰδού, θέλω διαρρήξει τὴν βασιλείαν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Σολομῶντος καὶ δώσει τὰς δέκα φυλὰς εἰς σέ·
32 θέλει μένει ὅμως εἰς αὐτὸν μία φυλή, χάριν τοῦ δούλου μου Δαβὶδ καὶ χάριν τῆς Ἱερουσαλήμ, τῆς πόλεως, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξα ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ·
33 διότι μὲ ἐγκατέλιπον καὶ ἐλάτρευσαν Ἀστάρτην τὴν θεὰν τῶν Σιδωνίων, Χεμὼς τὸν θεὸν τῶν Μωαβιτῶν καὶ Μελχὼμ τὸν θεὸν τῶν υἱῶν Ἀμμών· καὶ δὲν περιεπάτησαν εἰς τὰς ὁδοὺς μου διὰ νὰ πράττωσι τὸ εὐθὲς ἐνώπιόν μου, καὶ νὰ φυλάττωσι τὰ διατάγματά μου καὶ τὰς κρίσεις μου, ὡς Δαβὶδ ὁ πατήρ αὐτοῦ·
34 δὲν θέλω ὅμως λάβει πᾶσαν τὴν βασιλείαν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ, ἀλλὰ θέλω διατηρήσει αὐτὸν ἡγεμόνα πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ, χάριν Δαβὶδ τοῦ δούλου μου, τὸν ὁποῖον ἐξέλεξα, διότι ἐφύλαττε τὰς ἐντολὰς μου καὶ τὰ διατάγματά μου·
35 θέλω ὅμως λάβει τὴν βασιλείαν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ δώσει αὐτήν εἰς σέ, τὰς δέκα φυλάς·
36 εἰς δὲ τὸν υἱὸν αὐτοῦ θέλω δώσει μίαν φυλήν, διὰ νὰ ἔχῃ Δαβὶδ ὁ δοῦλός μου λύχνον πάντοτε ἔμπροσθέν μου ἐν Ἱερουσαλήμ, τῇ πόλει τὴν ὁποίαν ἐξέλεξα εἰς ἐμαυτὸν διὰ νὰ θέσω τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ·
37 καὶ σὲ θέλω λάβει, καὶ θέλεις βασιλεύσει κατὰ πάντα ὅσα ἡ ψυχή σου ἐπιθυμεῖ καὶ θέλεις εἶσθαι βασιλεὺς ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ·
38 καὶ ἐὰν εἰσακούσῃς εἰς πάντα ὅσα σὲ προστάζω καὶ περιπατῇς εἰς τὰς ὁδοὺς μου καὶ πράττῃς τὸ εὐθὲς ἐνώπιόν μου, φυλάττων τὰ διατάγματά μου καὶ τὰς ἐντολὰς μου, καθὼς ἔκαμνε Δαβὶδ ὁ δοῦλός μου, τότε θέλω εἶσθαι μετὰ σοῦ καὶ θέλω οἰκοδομήσει εἰς σὲ οἶκον ἀσφαλῆ, καθὼς ᾠκοδόμησα εἰς τὸν Δαβίδ, καὶ θέλω δώσει τὸν Ἰσραήλ εἰς σέ·
39 καὶ θέλω κακουχήσει τὸ σπέρμα τοῦ Δαβὶδ διὰ τοῦτο, πλήν οὐχὶ διὰ παντός.
40 Ὅθεν ἐζήτησεν ὁ Σολομὼν νὰ θανατώσῃ τὸν Ἱεροβοάμ. Καὶ σηκωθεὶς ὁ Ἱεροβοάμ, ἔφυγεν εἰς Αἴγυπτον πρὸς Σισὰκ τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, καὶ ἦτο ἐν Αἰγύπτῳ ἑωσοῦ ἀπέθανεν ὁ Σολομών.
41 Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Σολομῶντος καὶ πάντα ὅσα ἔκαμε, καί ἡ σοφία αὐτοῦ, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν πράξεων τοῦ Σολομῶντος;
42 Αἱ δὲ ἡμέραι, ὅσας ἐβασίλευσεν ὁ Σολομὼν ἐν Ἱερουσαλήμ ἐπὶ πάντα τὸν Ἰσραήλ, ἦσαν τεσσαράκοντα ἔτη.
43 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Σολομὼν μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν τῇ πόλει Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Ῥοβοὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ῥοβοὰμ εἰς Συχέμ· διότι εἰς Συχὲμ ἤρχετο πᾶς ὁ Ἰσραήλ διὰ νὰ κάμῃ αὐτὸν βασιλέα.
2 Καὶ ὡς ἤκουσε τοῦτο Ἱεροβοὰμ ὁ υἱὸς τοῦ Ναβάτ, ὅστις ἦτο ἔτι ἐν Αἰγύπτῳ, ὅπου εἶχε φύγει ἀπὸ προσώπου τοῦ βασιλέως Σολομῶντος, ἔμεινεν ἔτι ὁ Ἱεροβοὰμ ἐν Αἰγύπτῳ·
3 ἀπέστειλαν ὅμως καὶ ἐκάλεσαν αὐτόν. Τότε ἦλθον ὁ Ἱεροβοὰμ καὶ πᾶσα ἡ συναγωγή τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἐλάλησαν πρὸς τὸν Ῥοβοάμ, λέγοντες,
4 Ὁ πατήρ σου ἐσκλήρυνε τὸν ζυγὸν ἡμῶν· τώρα λοιπὸν τὴν δουλείαν τὴν σκληρὰν τοῦ πατρὸς σου καὶ τὸν ζυγὸν αὐτοῦ τὸν βαρύν, τὸν ὁποῖον ἐπέβαλεν ἐφ᾿ ἡμᾶς, ἐλάφρωσον σύ, καὶ θέλομεν σὲ δουλεύει.
5 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἀναχωρήσατε ἕως τρεῖς ἡμέρας· ἔπειτα ἐπιστρέψατε πρὸς ἐμέ. Καὶ ἀνεχώρησεν ὁ λαός.
6 Καὶ συνεβουλεύθη ὁ βασιλεὺς Ῥοβοὰμ τοὺς πρεσβυτέρους, οἵτινες παρίσταντο ἐνώπιον Σολομῶντος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἔτι ζῶντος, λέγων, Τί μὲ συμβουλεύετε σεῖς νὰ ἀποκριθῶ πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον;
7 Καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτόν, λέγοντες, Ἐὰν σήμερον γείνῃς δοῦλος εἰς τὸν λαὸν τοῦτον καὶ δουλεύσῃς αὐτοὺς καὶ ἀποκριθῇς πρὸς αὐτοὺς καὶ λαλήσῃς ἀγαθοὺς λόγους πρὸς αὐτούς, τότε θέλουσιν εἶσθαι δοῦλοί σου διὰ παντός.
8 Ἀπέρριψεν ὅμως τὴν συμβουλήν τῶν πρεσβυτέρων, τὴν ὁποίαν ἔδωκαν εἰς αὐτόν, καὶ συνεβουλεύθη τοὺς νέους, τοὺς συνανατραφέντας μετ᾿ αὐτοῦ τούς παρισταμένους ἐνώπιον αὐτοῦ.
9 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Τί μὲ συμβουλεύετε σεῖς νὰ ἀποκριθῶμεν πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον, ὅστις ἐλάλησε πρὸς ἐμέ, λέγων, Ἐλάφρωσον τὸν ζυγόν, τὸν ὁποῖον ὁ πατήρ σου ἐπέβαλεν ἐφ᾿ ἡμᾶς;
10 Καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτὸν οἱ νέοι, οἱ συνανατραφέντες μετ᾿ αὐτοῦ, λέγοντες, οὕτω θέλεις λαλήσει πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον, ὅστις ἐλάλησε πρὸς σέ, λέγων, Ὁ πατήρ σου ἐβάρυνε τὸν ζυγὸν ἡμῶν, ἀλλὰ σὺ ἐλάφρωσον αὐτὸν εἰς ἡμᾶς· οὕτω θέλεις λαλήσει πρὸς αὐτούς· Ὁ μικρὸς μου δάκτυλος θέλει εἶσθαι παχύτερος τῆς ὀσφύος τοῦ πατρὸς μου·
11 τώρα λοιπόν, ὁ μὲν πατήρ μου ἐπεφόρτισεν εἰς ἐσᾶς ζυγὸν βαρύν, ἐγὼ δὲ θέλω κάμει βαρύτερον τὸν ζυγὸν σας· ὁ πατήρ μου σᾶς ἐπαίδευσε μὲ μάστιγας, ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω σᾶς παιδεύσει μὲ σκορπίους.
12 Καὶ ἦλθεν ὁ Ἱεροβοὰμ καὶ πᾶς ὁ λαὸς πρὸς τὸν Ῥοβοὰμ τὴν τρίτην ἡμέραν, ὡς εἶχε λαλήσει ὁ βασιλεύς, λέγων, Ἐπανέλθετε πρὸς ἐμὲ τὴν τρίτην ἡμέραν.
13 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν λαὸν σκληρῶς καὶ ἐγκατέλιπε τὴν συμβουλήν τῶν πρεσβυτέρων, τὴν ὁποίαν ἔδωκαν εἰς αὐτόν·
14 καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς κατὰ τὴν συμβουλήν τῶν νέων, λέγων, Ὁ πατήρ μου ἐβάρυνε τὸν ζυγὸν σας, ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω κάμει βαρύτερον τὸν ζυγὸν σας· ὁ πατήρ μου σᾶς ἐπαίδευσε μὲ μάστιγας, ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω σᾶς παιδεύσει μὲ σκορπίους.
15 Καὶ δὲν εἰσήκουσεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν λαόν· διότι τὸ πρᾶγμα ἔγεινε παρὰ Κυρίου, διὰ νὰ ἐκτελέσῃ τὸν λόγον αὑτοῦ, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος ἐλάλησε διὰ τοῦ Ἀχιὰ τοῦ Σηλωνίτου πρὸς Ἱεροβοὰμ τὸν υἱὸν τοῦ Ναβάτ.
16 Καὶ ἰδὼν πᾶς ὁ Ἰσραήλ ὅτι ὁ βασιλεὺς δὲν εἰσήκουσεν εἰς αὐτούς, ἀπεκρίθη ὁ λαὸς πρὸς τὸν βασιλέα, λέγων, Τί μέρος ἔχομεν ἡμεῖς ἐν τῷ Δαβίδ; οὐδεμίαν κληρονομίαν ἔχομεν ἐν τῷ υἱῷ τοῦ Ἰεσσαί· εἰς τὰς σκηνὰς σου, Ἰσραήλ· πρόβλεψον τώρα, Δαβίδ, περὶ τοῦ οἴκου σου. Καὶ ἀνεχώρησεν ὁ Ἰσραήλ εἰς τὰς σκηνὰς αὑτοῦ.
17 Περὶ δὲ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ τῶν κατοικούντων ἐν ταῖς πόλεσιν Ἰούδα, ὁ Ῥοβοὰμ ἐβασίλευσεν ἐπ᾿ αὐτούς.
18 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Ῥοβοὰμ τὸν Ἀδωράμ, τὸν ἐπὶ τῶν φόρων· καὶ ἐλιθοβόλησεν αὐτὸν πᾶς ὁ Ἰσραήλ μὲ λίθους, καὶ ἀπέθανεν. Ὅθεν ἔσπευσεν ὁ βασιλεὺς Ῥοβοὰμ νὰ ἀναβῇ εἰς τὴν ἅμαξαν, διὰ νὰ φύγῃ εἰς Ἱερουσαλήμ.
19 Οὕτως ἀπεστάτησεν ὁ Ἰσραήλ ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Δαβὶδ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
20 Ὅτε δὲ ἤκουσε πᾶς ὁ Ἰσραήλ ὅτι ὁ Ἱεροβοὰμ ἐπέστρεψεν, ἀπέστειλαν καὶ ἐκάλεσαν αὐτὸν εἰς τὴν συναγωγήν καὶ ἔκαμον αὐτὸν βασιλέα ἐπὶ πάντα τὸν Ἰσραήλ· δὲν ἠκολούθησε τὸν οἶκον τοῦ Δαβίδ, εἰμή ἡ φυλή τοῦ Ἰούδα μόνη.
21 Καὶ ἐλθὼν ὁ Ῥοβοὰμ εἰς Ἱερουσαλήμ, συνήθροισε πάντα τὸν οἶκον Ἰούδα καὶ τὴν φυλήν Βενιαμίν, ἑκατὸν ὀγδοήκοντα χιλιάδας ἐκλεκτῶν πολεμιστῶν, διὰ νὰ πολεμήσωσι κατὰ τοῦ οἴκου τοῦ Ἰσραήλ, ὅπως ἐπαναφέρωσι τὴν βασιλείαν εἰς τὸν Ῥοβοὰμ τὸν υἱὸν τοῦ Σολομῶντος.
22 Ἔγεινεν ὅμως λόγος Θεοῦ πρὸς τὸν Σεμαΐαν, ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ, λέγων,
23 Λάλησον πρὸς Ῥοβοάμ, τὸν υἱὸν τοῦ Σολομῶντος, τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα, καὶ πρὸς πάντα τὸν οἶκον Ἰούδα καὶ Βενιαμὶν καὶ πρὸς τὸ ἐπίλοιπον τοῦ λαοῦ, λέγων,
24 οὕτω λέγει Κύριος· Δὲν θέλετε ἀναβῆ οὐδὲ πολεμήσει ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν σας τῶν υἱῶν Ἰσραήλ· ἐπιστρέψατε ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ· διότι παρ᾿ ἐμοῦ ἔγεινε τὸ πρᾶγμα τοῦτο. Καὶ ὑπήκουσαν εἰς τὸν λόγον τοῦ Κυρίου καὶ ἐπέστρεψαν νὰ ὑπάγωσι, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.
25 Τότε ᾠκοδόμησεν ὁ Ἱεροβοὰμ τὴν Συχὲμ ἐπὶ τοῦ ὄρους Ἐφραΐμ, καὶ κατῴκησεν ἐν αὐτῇ· ἔπειτα ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Φανουήλ.
26 Καὶ εἶπεν ὁ Ἱεροβοὰμ ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ. Τώρα θέλει ἐπιστρέψει ἡ βασιλεία εἰς τὸν οἶκον τοῦ Δαβίδ·
27 ἐὰν ὁ λαὸς οὗτος ἀναβῇ διὰ νὰ προσφέρῃ θυσίας ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου ἐν Ἱερουσαλήμ, τότε ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου θέλει ἐπιστρέψει πρὸς τὸν κύριον αὑτοῦ, τὸν Ῥοβοὰμ βασιλέα τοῦ Ἰούδα, καὶ θέλουσι θανατώσει ἐμὲ καὶ ἐπιστρέψει πρὸς Ῥοβοὰμ τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα.
28 Ἔλαβε λοιπὸν ὁ βασιλεὺς βουλήν καὶ ἔκαμε δύο μόσχους χρυσούς, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Φθάνει εἰς ἐσᾶς νὰ ἀναβαίνητε εἰς Ἱερουσαλήμ· ἰδού, οἱ θεοὶ σου, Ἰσραήλ, οἵτινες σὲ ἀνήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
29 Καὶ ἔθεσε τὸν ἕνα ἐν Βαιθήλ καὶ τὸν ἄλλον ἔθεσεν ἐν Δάν.
30 Καὶ ἔγεινε τὸ πρᾶγμα τοῦτο αἰτία ἁμαρτίας· διότι ἐπορεύετο ὁ λαὸς ἕως εἰς Δάν, διὰ νὰ προσκυνῇ ἐνώπιον τοῦ ἑνός.
31 Καὶ ἔκαμεν οἴκους ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν τόπων καὶ ἔκαμεν ἱερεῖς ἐκ τῶν ἐσχάτων τοῦ λαοῦ, οἵτινες δὲν ἦσαν ἐκ τῶν υἱῶν Λευΐ.
32 Καὶ ἔκαμεν ὁ Ἱεροβοὰμ ἑορτήν ἐν τῷ μηνὶ τῷ ὀγδόῳ, ἐν τῇ δεκάτῃ πέμπτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνός, ὡς τὴν ἑορτήν τὴν ἐν Ἰούδᾳ, καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. Οὕτως ἔκαμεν ἐν Βαιθήλ, θυσιάζων εἰς τοὺς μόσχους τοὺς ὁποίους ἔκαμε· καὶ κατέστησεν ἐν Βαιθήλ τοὺς ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν τόπων, τοὺς ὁποίους ἔκαμε.
33 Καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ἐν Βαιθήλ, τὴν δεκάτην πέμπτην ἡμέραν τοῦ ὀγδόου μηνός, ἐν τῷ μηνὶ τὸν ὁποῖον ἐφεῦρεν ἀπὸ τῆς καρδίας αὑτοῦ· καὶ ἔκαμεν ἑορτήν εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ θυμιάσῃ.
1 Καὶ ἰδού, ἦλθεν ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἐξ Ἰούδα εἰς Βαιθήλ μὲ λόγον τοῦ Κυρίου· ὁ δὲ Ἱεροβοὰμ ἵστατο ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, διὰ νὰ θυμιάσῃ.
2 Καὶ ἐφώνησε πρὸς τὸ θυσιαστήριον μὲ λόγον τοῦ Κυρίου, καὶ εἶπε, Θυσιαστήριον, θυσιαστήριον, οὕτω λέγει Κύριος· Ἰδού, υἱὸς θέλει γεννηθῆ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Δαβίδ, Ἰωσίας τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ θέλει θυσιάσει ἐπὶ σὲ τοὺς ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν τόπων, τοὺς θυμιάζοντας ἐπὶ σέ, καὶ ὀστᾶ ἀνθρώπων θέλουσι καυθῆ ἐπὶ σέ.
3 Καὶ ἔδωκε σημεῖον τὴν αὐτήν ἡμέραν, λέγων, Τοῦτο εἶναι τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἐλάλησεν ὁ Κύριος· Ἰδού, τὸ θυσιαστήριον θέλει διασχισθῆ, καὶ ἡ στάκτη ἡ ἐπ᾿ αὐτοῦ θέλει ἐκχυθῆ.
4 Καί ὅτε ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς Ἱεροβοὰμ τὸν λόγον τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, τὸν ὁποῖον ἐφώνησε πρὸς τὸ θυσιαστήριον ἐν Βαιθήλ, ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, λέγων, Συλλάβετε αὐτόν. Καὶ ἐξηράνθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἐξέτεινεν ἐπ᾿ αὐτόν, ὥστε δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐπιστρέψῃ αὐτήν πρὸς ἑαυτόν.
5 Καὶ διεσχίσθη τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐξεχύθη ἡ στάκτη ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, κατὰ τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον ἔδωκεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου.
6 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ, Δεήθητι, παρακαλῶ, Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ προσευχήθητι ὑπὲρ ἐμοῦ, διὰ νὰ ἐπιστρέψῃ ἡ χεὶρ μου πρὸς ἐμέ. Καὶ ἐδεήθη ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν Κύριον, καὶ ἐπέστρεψεν ἡ χεὶρ τοῦ βασιλέως πρὸς αὐτὸν καὶ ἀποκατεστάθη ὡς τὸ πρότερον.
7 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ, Εἴσελθε μετ᾿ ἐμοῦ εἰς τὸν οἶκον καὶ λάβε τροφήν, καὶ θέλω σοὶ δώσει δῶρα.
8 Ἀλλ᾿ ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα, Τὸ ἥμισυ τοῦ οἴκου σου ἄν μοὶ δώσῃς, δὲν θέλω εἰσέλθει μετὰ σοῦ· οὐδὲ θέλω φάγει ἄρτον οὐδὲ θέλω πίει ὕδωρ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ·
9 διότι οὕτως εἶναι προστεταγμένον εἰς ἐμὲ διὰ τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου, λέγοντος, Μή φάγῃς ἄρτον καὶ μή πίῃς ὕδωρ καὶ μή ἐπιστρέψῃς διὰ τῆς ὁδοῦ, διὰ τῆς ὁποίας ἦλθες.
10 Καὶ ἀνεχώρησε δι᾿ ἄλλης ὁδοῦ καὶ δὲν ἐπέστρεψε διὰ τῆς ὁδοῦ, διὰ τῆς ὁποίας ἦλθεν εἰς Βαιθήλ.
11 Κατῴκει δὲ ἐν Βαιθήλ γέρων τις προφήτης· καὶ ἦλθον οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ διηγήθησαν πρὸς αὐτὸν πάντα τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐν Βαιθήλ· διηγήθησαν δὲ πρὸς τὸν πατέρα αὑτῶν καὶ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐλάλησε πρὸς τὸν βασιλέα.
12 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ πατήρ αὐτῶν, Διὰ τίνος ὁδοῦ ἀνεχώρησεν; εἶχον δὲ ἰδεῖ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ διὰ τίνος ὁδοῦ ἀνεχώρησεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ὁ ἐλθὼν ἐξ Ἰούδα.
13 Καὶ εἶπε πρὸς τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ, Ἑτοιμάσατέ μοι τὴν ὄνον. Καὶ ἡτοίμασαν εἰς αὐτὸν τὴν ὄνον· καὶ ἐκάθησεν ἐπ᾿ αὐτήν,
14 καὶ ὑπῆγε κατόπιν τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ καὶ εὕρηκεν αὐτὸν καθήμενον ὑπὸ δρῦν· καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, σὺ εἶσαι ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ὁ ἐλθὼν ἐξ Ἰούδα; Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐγώ.
15 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐλθὲ μετ᾿ ἐμοῦ εἰς τὴν οἰκίαν καὶ φάγε ἄρτον.
16 Ὁ δὲ εἶπε, Δὲν δύναμαι νὰ ἐπιστρέψω μετὰ σοῦ οὐδὲ νὰ ἔλθω μετὰ σοῦ· οὐδὲ θέλω φάγει ἄρτον οὐδὲ θέλω πίει ὕδωρ μετὰ σοῦ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ·
17 διότι ἐλαλήθη πρὸς ἐμὲ διὰ τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου, Μή φάγῃς ἄρτον μηδὲ πίῃς ὕδωρ ἐκεῖ, μηδὲ ἐπιστρέψῃς ὑπάγων διὰ τῆς ὁδοῦ διὰ τῆς ὁποίας ἦλθες.
18 Εἶπε δὲ πρὸς αὐτόν, Καὶ ἐγὼ προφήτης εἶμαι, καθὼς σύ· καὶ ἄγγελος ἐλάλησε πρὸς ἐμὲ διὰ τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου, λέγων, Ἐπίστρεψον αὐτὸν μετὰ σοῦ εἰς τὴν οἰκίαν σου, διὰ νὰ φάγῃ ἄρτον καὶ νὰ πίῃ ὕδωρ. Ἐψεύσθη δὲ πρὸς αὐτόν.
19 Καὶ ἐπέστρεψε μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἔφαγεν ἄρτον ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ ἔπιεν ὕδωρ.
20 Καὶ ἐνῷ ἐκάθηντο εἰς τὴν τράπεζαν, ἦλθεν ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν προφήτην τὸν ἐπιστρέψαντα αὐτόν·
21 καὶ ἐφώνησε πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ τὸν ἐλθόντα ἐξ Ἰούδα, λέγων, Οὕτω λέγει Κύριος. Ἐπειδή παρήκουσας τῆς φωνῆς τοῦ Κυρίου καὶ δὲν ἐφύλαξας τὴν ἐντολήν, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου προσέταξεν εἰς σέ,
22 ἀλλ᾿ ἐπέστρεψας καὶ ἔφαγες ἄρτον καὶ ἔπιες ὕδωρ ἐν τῷ τόπῳ, περὶ τοῦ ὁποίου εἶπε πρὸς σέ, Μή φάγῃς ἄρτον μηδὲ πίῃς ὕδωρ· τὸ σῶμά σου δὲν θέλει εἰσέλθει εἰς τὸν τάφον τῶν πατέρων σου.
23 Καὶ ἀφοῦ ἔφαγεν ἄρτον καὶ ἀφοῦ ἔπιεν, ἡτοίμασεν ἐκεῖνος τὴν ὄνον εἰς αὐτόν, εἰς τὸν προφήτην τὸν ὁποῖον ἐπέστρεψε.
24 Καὶ ἀνεχώρησεν· εὗρε δὲ αὐτὸν λέων καθ᾿ ὁδὸν καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν· καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἦτο ἐρριμμένον ἐν τῇ ὁδῷ· ἡ δὲ ὄνος ἵστατο πλησίον αὐτοῦ καὶ ὁ λέων ἵστατο πλησίον τοῦ σώματος.
25 Καὶ ἰδού, ἄνδρες διαβαίνοντες εἶδον τὸ σῶμα ἐρριμμένον ἐν τῇ ὁδῷ καὶ τὸν λέοντα ἱστάμενον πλησίον τοῦ σώματος· καὶ ἐλθόντες ἀπήγγειλαν τοῦτο ἐν τῇ πόλει, ὅπου κατῴκει ὁ προφήτης ὁ γέρων.
26 Καὶ ὅτε ἤκουσεν ὁ προφήτης ὁ ἐπιστρέψας αὐτὸν ἐκ τῆς ὁδοῦ, εἶπεν, Οὗτος εἶναι ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὅστις παρήκουσε τῆς φωνῆς τοῦ Κυρίου· διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτὸν ὁ Κύριος εἰς τὸν λέοντα, καὶ διεσπάραξεν αὐτὸν καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε πρὸς αὐτόν.
27 Καὶ ἐλάλησε πρὸς τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ, λέγων, Στρώσατε εἰς ἐμὲ τὴν ὄνον. Καὶ ἔστρωσαν.
28 Καὶ ὑπῆγε καὶ εὕρηκε τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐρριμμένον ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ τὴν ὄνον καὶ τὸν λέοντα ἱσταμένους πλησίον τοῦ σώματος· ὁ λέων δὲν ἔφαγε τὸ σῶμα οὐδὲ διεσπάραξε τὴν ὄνον.
29 Καὶ ἐσήκωσεν ὁ προφήτης τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπέθεσεν αὐτὸ ἐπὶ τὴν ὄνον, καὶ ἀνέφερεν αὐτόν· καὶ ἦλθεν εἰς τὴν πόλιν ὁ προφήτης ὁ γέρων, διὰ νὰ πενθήσῃ καὶ νὰ θάψῃ αὐτόν.
30 Καὶ ἔθεσε τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐν τῷ τάφῳ αὑτοῦ· καὶ ἐπένθησαν ἐπ᾿ αὐτόν, λέγοντες, Φεῦ! ἀδελφὲ μου!
31 Καὶ ἀφοῦ ἔθαψεν αὐτόν, ἐλάλησε πρὸς τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ, λέγων, Ἀφοῦ ἀποθάνω, θάψατε καὶ ἐμὲ ἐν τῷ τάφῳ, ὅπου ἐτάφη ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ· θέσατε τὰ ὀστᾶ μου πλησίον τῶν ὀστέων αὐτοῦ·
32 διότι θέλει ἐξάπαντος ἐκτελεσθῆ τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐφώνησε διὰ τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου κατὰ τοῦ θυσιαστηρίου ἐν Βαιθήλ καὶ κατὰ πάντων τῶν οἴκων τῶν ὑψηλῶν τόπων, οἵτινες εἶναι εἰς τὰς πόλεις τῆς Σαμαρείας.
33 Μετὰ τὸ πρᾶγμα τοῦτο δὲν ἐπέστρεψεν ὁ Ἱεροβοὰμ ἐκ τῆς ὁδοῦ αὑτοῦ τῆς κακῆς, ἀλλ᾿ ἔκαμε πάλιν ἐκ τῶν ἐσχάτων τοῦ λαοῦ ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν τόπων· ὅστις ἤθελε, καθιέρονεν αὐτόν, καὶ ἐγίνετο ἱερεὺς τῶν ὑψηλῶν τόπων.
34 Καὶ ἔγεινε τὸ πρᾶγμα τοῦτο αἰτία ἁμαρτίας εἰς τὸν οἶκον τοῦ Ἱεροβοάμ, ὥστε νὰ ἐξολοθρεύσῃ καὶ νὰ ἀφανίσῃ αὐτὸν ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.
1 Κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἠρρώστησεν Ἀβιὰ ὁ υἱὸς τοῦ Ἱεροβοάμ.
2 Καὶ εἶπεν ὁ Ἱεροβοὰμ πρὸς τὴν γυναῖκα αὑτοῦ, Σηκώθητι, παρακαλῶ, καὶ μετασχηματίσθητι, ὥστε νὰ μή γνωρίσωσιν ὅτι εἶσαι γυνή τοῦ Ἱεροβοάμ, καὶ ὕπαγε εἰς Σηλώ· ἰδού, ἐκεῖ εἶναι Ἀχιὰ ὁ προφήτης, ὅστις εἶπε πρὸς ἐμὲ ὅτι θέλω βασιλεύσει ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον·
3 καὶ λάβε εἰς τὴν χεῖρά σου δέκα ἄρτους καὶ κολλύρια καὶ σταμνίον μέλιτος καὶ ὕπαγε πρὸς αὐτόν· αὐτὸς θέλει σοὶ ἀναγγείλει τί θέλει γείνει εἰς τὸ παιδίον.
4 Καὶ ἔκαμεν οὕτως ἡ γυνή τοῦ Ἱεροβοάμ· καὶ σηκωθεῖσα, ὑπῆγεν εἰς Σηλὼ καὶ ἦλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Ἀχιά. Ὁ δὲ Ἀχιά δὲν ἠδύνατο νὰ βλέπῃ· διότι οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἠμβλυώπουν ἐκ τοῦ γήρατος αὐτοῦ.
5 Εἶχε δὲ εἰπεῖ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Ἀχιά, Ἰδού, ἡ γυνή τοῦ Ἱεροβοὰμ ἔρχεται νὰ ζητήσῃ παρὰ σοῦ λόγον περὶ τοῦ υἱοῦ αὑτῆς, διότι εἶναι ἄρρωστος· οὕτω καὶ οὕτω θέλεις λαλήσει πρὸς αὐτήν· διότι, ὅταν εἰσέλθῃ, θέλει προσποιηθῆ ὅτι εἶναι ἄλλη.
6 Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ Ἀχιὰ τὸν ἦχον τῶν ποδῶν αὐτῆς, ἐνῷ εἰσήρχετο εἰς τὴν θύραν, εἶπεν, Εἴσελθε, γυνή τοῦ Ἱεροβοάμ· διὰ τί προσποιεῖσαι ὅτι εἶσαι ἄλλη; ἀλλ᾿ ἐγὼ εἶμαι ἀπόστολος πρὸς σὲ σκληρῶν ἀγγελιῶν·
7 ὕπαγε, εἰπὲ πρὸς τὸν Ἱεροβοάμ, οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἐπειδή ἐγὼ σὲ ὕψωσα ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ καὶ σὲ κατέστησα ἡγεμόνα ἐπὶ τὸν λαὸν μου Ἰσραήλ,
8 καὶ διαρρήξας τὴν βασιλείαν ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Δαβίδ, ἔδωκα αὐτήν εἰς σέ, καὶ σὺ δὲν ἐστάθης καθὼς ὁ δοῦλός μου Δαβίδ, ὅστις ἐφύλαξε τὰς ἐντολὰς μου καὶ ὅστις μὲ ἠκολούθησεν ἐξ ὅλης αὑτοῦ τῆς καρδίας, εἰς τὸ νὰ κάμνῃ μόνον τὸ εὐθὲς ἐνώπιόν μου,
9 ἀλλ᾿ ὑπερέβης εἰς τὸ κακὸν πάντας ὅσοι ἐστάθησαν πρότεροί σου, διότι ὑπῆγες καὶ ἔκαμες εἰς σεαυτὸν ἄλλους θεοὺς καὶ χωνευτὰ εἴδωλα, διὰ νὰ μὲ παροργίσῃς, καὶ μὲ ἀπέρριψας ὀπίσω τῆς ῥάχης σου.
10 διὰ τοῦτο, ἰδού, θέλω φέρει κακὸν ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ Ἱεροβοάμ, καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τοῦ Ἱεροβοὰμ τὸν οὐροῦντα εἰς τὸν τοῖχον, τὸν πεφυλαγμένον καὶ τὸν ἀφειμένον ἐν τῷ Ἰσραήλ, καὶ θέλω σαρώσει κατόπιν τοῦ οἴκου τοῦ Ἱεροβοάμ, καθὼς σαρόνει τις τὴν κόπρον ἑωσοῦ ἐκλείψῃ·
11 ὅστις ἐκ τοῦ Ἱεροβοὰμ ἀποθάνῃ ἐν τῇ πόλει, οἱ κύνες θέλουσι καταφάγει αὐτόν· καὶ ὅστις ἀποθάνῃ ἐν τῷ ἀγρῷ, τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ θέλουσι καταφάγει αὐτόν· διότι ὁ Κύριος ἐλάλησε.
12 Σὺ λοιπὸν σηκωθεῖσα ὕπαγε εἰς τὴν οἰκίαν σου· ἐνῷ οἱ πόδες σου ἐμβαίνουσιν εἰς τὴν πόλιν, τὸ παιδίον θέλει ἀποθάνει
13 καὶ θέλει πενθήσει αὐτὸ πᾶς ὁ Ἰσραήλ, καὶ θέλουσιν ἐνταφιάσει αὐτό· διότι αὐτὸ μόνον ἐκ τοῦ Ἱεροβοὰμ θέλει ἐλθεῖ εἰς τὸν τάφον, ἐπειδή ἐν αὐτῷ εὑρέθη τι καλὸν ἐνώπιον Κυρίου, τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ, ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Ἱεροβοάμ.
14 Καὶ θέλει ἀναστήσει ὁ Κύριος εἰς ἑαυτὸν βασιλέα ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ, ὅστις θέλει ἐξολοθρεύσει τὸν οἶκον τοῦ Ἱεροβοὰμ τὴν ἡμέραν ἐκείνην· ἀλλὰ τί; τώρα μάλιστα.
15 Καὶ θέλει πατάξει ὁ Κύριος τὸν Ἰσραήλ, ὥστε νὰ κινῆται ὡς κάλαμος ἐν τῷ ὕδατι, καὶ θέλει ἐκριζώσει τὸν Ἰσραήλ ἐκ τῆς γῆς ταύτης τῆς ἀγαθῆς, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν εἰς τοὺς πατέρας αὐτῶν, καὶ διασκορπίσει αὐτοὺς πέραν τοῦ ποταμοῦ· ἐπειδή ἔκαμον τὰ ἄλση αὑτῶν, διὰ νὰ παροργίσωσι τὸν Κύριον·
16 καὶ θέλει παραδώσει τὸν Ἰσραήλ ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Ἱεροβοάμ, ὅστις ἡμάρτησε καὶ ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ.
17 Καὶ ἐσηκώθη ἡ γυνή τοῦ Ἱεροβοὰμ καὶ ἀνεχώρησε καὶ ἦλθεν εἰς Θερσά· καθὼς αὐτή ἐπάτησε τὸ κατώφλιον τῆς θύρας τοῦ οἴκου, ἀπέθανε τὸ παιδίον·
18 καὶ ἔθαψαν αὐτό· καὶ ἐπένθησεν αὐτὸ πᾶς ὁ Ἰσραήλ, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε διὰ τοῦ δούλου αὑτοῦ Ἀχιὰ τοῦ προφήτου.
19 Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Ἱεροβοάμ, πῶς ἐπολέμησε καὶ τίνι τρόπῳ ἐβασίλευσεν, ἰδού, εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ.
20 Καὶ αἱ ἡμέραι, τὰς ὁποίας ἐβασίλευσεν ὁ Ἱεροβοάμ, ἦσαν εἰκοσιδύο ἔτη· καὶ ἐκοιμήθη μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Ναδὰβ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
21 Ὁ δὲ Ῥοβοὰμ ὁ υἱὸς τοῦ Σολομῶντος ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὸν Ἰούδαν. Τεσσαρακόντα καὶ ἑνὸς ἔτους ἦτο ὁ Ῥοβοὰμ ὅτε ἔγεινε βασιλεύς, καὶ ἐβασίλευσε δεκαεπτὰ ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ, τῇ πόλει τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ἐξέλεξεν ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ διὰ νὰ θέσῃ τὸ ὄνομα αὑτοῦ ἐκεῖ. Καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Νααμὰ ἡ Ἀμμωνίτις.
22 Ἔπραξε δὲ ὁ Ἰούδας πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ παρώξυναν αὐτὸν εἰς ζηλοτυπίαν μὲ τὰς ἁμαρτίας αὑτῶν, τὰς ὁποίας ἡμάρτησαν ὑπὲρ πάντα ὅσα ἔπραξαν οἱ πατέρες αὐτῶν.
23 Διότι καὶ αὐτοὶ ᾠκοδόμησαν εἰς ἑαυτοὺς τόπους ὑψηλούς, καὶ ἔκαμον ἀγάλματα καὶ ἄλση ἐπὶ παντὸς ὑψηλοῦ λόφου καὶ ὑποκάτω παντὸς δένδρου πρασίνου.
24 Ἦσαν δὲ ἔτι ἐν τῇ γῇ καὶ σοδομῖται καὶ ἔπραττον κατὰ πάντα τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ὁ Κύριος ἐξεδίωξεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
25 Καὶ ἐν τῷ πέμπτῳ ἔτει τῆς βασιλείας τοῦ Ῥοβοάμ, ἀνέβη Σισὰκ ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ.
26 Καὶ ἔλαβε τοὺς θησαυροὺς τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς θησαυροὺς τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως· τὰ πάντα ἔλαβεν· ἔλαβεν ἔτι πάσας τὰς χρυσὰς ἀσπίδας, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ Σολομών.
27 Καὶ ἀντὶ τούτων ὁ βασιλεὺς Ῥοβοὰμ ἔκαμε χαλκίνας ἀσπίδας καὶ παρέδωκεν αὐτὰς εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἀρχόντων τῶν δορυφόρων, οἵτινες ἐφύλαττον τὴν θύραν τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως.
28 Καὶ ὅτε εἰσήρχετο ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, ἐβάσταζον αὐτὰς οἱ δορυφόροι ἔπειτα ἐπανέφερον αὐτὰς εἰς τὸ οἴκημα τῶν δορυφόρων.
29 Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Ῥοβοὰμ καὶ πάντα ὅσα ἔκαμε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;
30 Ἦτο δὲ πόλεμος ἀναμέσον Ῥοβοὰμ καὶ Ἱεροβοὰμ πάσας τὰς ἡμέρας.
31 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ῥοβοὰμ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ ἐν τῇ πόλει Δαβίδ. Καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Νααμὰ ἡ Ἀμμωνίτις. Ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἀβιὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
1 Καὶ ἐβασίλευσεν ὁ Ἀβιὰμ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν, κατὰ τὸ δέκατον ὄγδοον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ.
2 Τρία ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Ἱερουσαλήμ. Καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Μααχά, θυγάτηρ τοῦ Ἀβεσσαλώμ.
3 Καὶ περιεπάτησεν εἰς πάσας τὰς ἁμαρτίας τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, τὰς ὁποίας ἔπραξε πρὸ αὐτοῦ· καὶ δὲν ἦτο ἡ καρδία αὐτοῦ τελεία μετὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, καθὼς ἡ καρδία Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
4 Ἀλλ᾿ ὅμως, χάριν τοῦ Δαβίδ, ἔδωκεν εἰς αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ λύχνον ἐν Ἱερουσαλήμ, ἀναστήσας τὸν υἱὸν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν, καὶ στερεώσας τὴν Ἱερουσαλήμ·
5 διότι ὁ Δαβὶδ ἔκαμνε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου καὶ δὲν ἐξέκλινε πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὑτοῦ ἀπὸ πάντων ὅσα προσέταξεν εἰς αὐτόν, ἐκτὸς τῆς ὑποθέσεως Οὐρίου τοῦ Χετταίου.
6 Ἦτο δὲ πόλεμος ἀναμέσον Ῥοβοὰμ καὶ Ἱεροβοὰμ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ.
7 Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Ἀβιὰμ καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα; Καὶ ἦτο πόλεμος ἀναμέσον Ἀβιὰμ καὶ Ἱεροβοάμ.
8 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἀβιὰμ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῇ πόλει Δαβίδ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἀσὰ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
9 Καὶ ἐβασίλευσεν ὁ Ἀσὰ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν, κατὰ τὸ εἰκοστὸν ἔτος τοῦ Ἱεροβοὰμ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ.
10 Καὶ ἐβασίλευσεν ἐν Ἱερουσαλήμ ἔτη τεσσαράκοντα καὶ ἕν. Τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Μααχά, θυγάτηρ τοῦ Ἀβεσσαλώμ.
11 Καὶ ἔκαμνεν ὁ Ἀσὰ τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου, καθὼς Δαβὶδ ὁ πατήρ αὐτοῦ.
12 Καὶ ἀφρεσεν ἐκ τῆς γῆς τοὺς σοδομίτας καὶ ἐσήκωσε πάντα τὰ εἴδωλα, τὰ ὁποῖα ἔκαμον οἱ πατέρες αὐτοῦ.
13 Ἔτι δὲ καὶ τὴν μητέρα αὑτοῦ τὴν Μααχά, καὶ αὐτήν ἀπέβαλε τοῦ νὰ ἦναι βασίλισσα, ἐπειδή ἔκαμεν εἴδωλον εἰς ἄλσος· καὶ κατέκοψεν ὁ Ἀσὰ τὸ εἴδωλον αὐτῆς καὶ ἔκαυσεν αὐτὸ πλησίον τοῦ χειμάρρου Κέδρων.
14 Οἱ ὑψηλοὶ ὅμως τόποι δὲν ἀφῃρέθησαν· πλήν ἡ καρδία τοῦ Ἀσὰ ἦτο τελεία μετὰ τοῦ Κυρίου πάσας τὰς ἡμέρας αὐτοῦ.
15 Καὶ ἔφερεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου τὰ ἀφιερώματα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ καὶ τὰ ἑαυτοῦ ἀφιερώματα, ἄργυρον καὶ χρυσίον καὶ σκεύη.
16 Ἦτο δὲ πόλεμος ἀναμέσον Ἀσὰ καὶ Βαασὰ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ πάσας τὰς ἡμέρας αὐτῶν.
17 Καὶ ἀνέβη Βαασὰ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ ἐναντίον τοῦ Ἰούδα καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Ῥαμά, διὰ νὰ μή ἀφίνῃ μηδένα νὰ ἐξέρχηται μηδὲ νὰ εἰσέρχηται πρὸς Ἀσὰ τὸν βασιλέα τοῦ Ἰούδα.
18 Τότε ἔλαβεν ὁ Ἀσὰ ἅπαν τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον τὸ ἐναπολειφθὲν ἐν τοῖς θησαυροῖς τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ ἐν τοῖς θησαυροῖς τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ παρέδωκεν αὐτὰ εἰς τὰς χεῖρας τῶν δούλων αὑτοῦ· καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς Ἀσὰ πρὸς τὸν Βὲν-ἀδάδ, υἱὸν τοῦ Ταβριμών, υἱοῦ τοῦ Ἐσιών, βασιλέα τῆς Συρίας, τὸν κατοικοῦντα ἐν Δαμασκῷ, λέγων,
19 Ἄς γείνῃ συνθήκη ἀναμέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, ὡς ἦτο ἀναμέσον τοῦ πατρὸς μου καὶ τοῦ πατρὸς σου· ἰδού, ἀπέστειλα πρὸς σὲ δῶρον ἀργυρίου καὶ χρυσίου· ὕπαγε, διάλυσον τὴν συνθήκην σου τὴν πρὸς τὸν Βαασά, βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, διὰ νὰ ἀναχωρήσῃ ἀπ᾿ ἐμοῦ.
20 Καὶ εἰσήκουσεν ὁ Βὲν-ἀδὰδ εἰς τὸν βασιλέα Ἀσά, καὶ ἀπέστειλε τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν δυνάμεων αὑτοῦ ἐναντίον τῶν πόλεων τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἐπάταξε τὴν Ἰϊὼν καὶ τὴν Δὰν καὶ τὴν Ἀβὲλ-βαὶθ-μααχά, καὶ πᾶσαν τὴν Χιννερώθ, μετὰ πάσης τῆς γῆς Νεφθαλί.
21 Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ Βαασά, ἔπαυσε νὰ οἰκοδομῇ τὴν Ῥαμὰ καὶ ἐκάθησεν ἐν Θερσά.
22 Τότε συνεκάλεσεν ὁ βασιλεὺς Ἀσὰ πάντα τὸν Ἰούδαν, χωρὶς τινὸς ἐξαιρέσεως· καὶ ἐσήκωσαν τοὺς λίθους τῆς Ῥαμὰ καὶ τὰ ξύλα αὐτῆς, μὲ τὰ ὁποῖα ὁ Βαασὰ ἔκαμε τὴν οἰκοδομήν· καὶ ᾠκοδόμησεν ὁ βασιλεὺς Ἀσὰ μὲ ταῦτα τὴν Γεβὰ τοῦ Βενιαμὶν καὶ τὴν Μισπά.
23 Αἱ δὲ λοιπαὶ πασῶν τῶν πράξεων τοῦ Ἀσὰ καὶ πάντα τὰ κατορθώματα αὐτοῦ καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε, καὶ αἱ πόλεις τὰς ὁποίας ᾠκοδόμησε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα; Ἐν τῷ καιρῷ δὲ τοῦ γήρατος αὑτοῦ ἠρρώστησε τοὺς πόδας αὑτοῦ.
24 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἀσὰ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ ἐν τῇ πόλει Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἰωσαφὰτ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
25 Καὶ ἐβασίλευσε Ναδὰβ ὁ υἱὸς τοῦ Ἱεροβοὰμ ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ, τὸ δεύτερον ἔτος τοῦ Ἀσὰ βασιλέως τοῦ Ἰούδα, καὶ ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ δύο ἔτη.
26 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ περιεπάτησεν εἰς τὴν ὁδὸν τοῦ πατρὸς αὑτοῦ καὶ εἰς τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ, διὰ τῆς ὁποίας ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ.
27 Συνώμοσε δὲ κατ᾿ αὐτοῦ Βαασὰ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχιά, ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσσάχαρ· καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ὁ Βαασὰ ἐν Γιββεθών, ἥτις ἦτο τῶν Φιλισταίων· διότι ὁ Ναδὰβ καὶ πᾶς ὁ Ἰσραήλ ἐπολιόρκουν τὴν Γιββεθών.
28 Ὁ Βαασὰ λοιπὸν ἐθανάτωσεν αὐτὸν κατὰ τὸ τρίτον ἔτος τοῦ Ἀσὰ βασιλέως τοῦ Ἰούδα, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ.
29 Καὶ καθὼς ἐβασίλευσεν, ἐπάταξεν ὅλον τὸν οἶκον τοῦ Ἱεροβοάμ· δὲν ἀφῆκεν εἰς τὸν Ἱεροβοὰμ οὐδὲν ζῶν, ἑωσοῦ ἐξωλόθρευσεν αὐτόν, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε διὰ τοῦ δούλου αὑτοῦ Ἀχιὰ τοῦ Σηλωνίτου,
30 διὰ τὰς ἁμαρτίας τοῦ Ἱεροβοάμ, τὰς ὁποίας ἡμάρτησε, καὶ διὰ τῶν ὁποίων ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ, καὶ διὰ τὸν παροργισμὸν μὲ τὸν ὁποῖον παρώργισε Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ.
31 Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Ναδὰβ καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ;
32 Ἦτο δὲ πόλεμος ἀναμέσον Ἀσὰ καὶ Βαασὰ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ πάσας τὰς ἡμέρας αὐτῶν.
33 Κατὰ τὸ τρίτον ἔτος τοῦ Ἀσὰ βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἐβασίλευσε Βαασὰ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχιὰ ἐπὶ πάντα τὸν Ἰσραήλ ἐν Θερσά· καὶ ἐβασίλευσεν εἰκοσιτέσσαρα ἔτη.
34 Καὶ ἔπραξε πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ περιεπάτησεν εἰς τὴν ὁδὸν τοῦ Ἱεροβοὰμ καὶ εἰς τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ, διὰ τῆς ὁποίας ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ.
1 Καὶ ἦλθε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἰηοῦ, τὸν υἱὸν τοῦ Ἀνανί, ἐναντίον τοῦ Βαασά, λέγων,
2 Ἐπειδή, ἐνῷ σὲ ὕψωσα ἐκ τοῦ χώματος, καὶ σὲ κατέστησα ἡγεμόνα ἐπὶ τὸν λαὸν μου Ἰσραήλ, σὺ περιεπάτησας εἰς τὴν ὁδὸν τοῦ Ἱεροβοάμ, καὶ ἔκαμες τὸν λαὸν μου Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ, διὰ νὰ μὲ παροργίσῃς διὰ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν,
3 ἰδού, ἐγὼ ἐξολοθρεύω κατὰ κράτος τὸν Βαασὰ καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ· καὶ θέλω καταστήσει τὸν οἶκόν σου ὡς τὸν οἶκον τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ·
4 ὅστις ἐκ τοῦ Βαασὰ ἀποθάνῃ ἐν τῇ πόλει, οἱ κύνες θέλουσι φάγει αὐτόν· καὶ ὅστις ἐξ αὐτοῦ ἀποθάνῃ ἐν τοῖς ἀγροῖς, τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ θέλουσι φάγει αὐτόν.
5 Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Βαασὰ καὶ ὅσα ἔπραξε καὶ τὰ κατορθώματα αὐτοῦ δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ;
6 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Βαασὰ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν Περσά· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἠλὰ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
7 Καὶ ἔτι διὰ Ἰηοῦ τοῦ προφήτου, υἱοῦ τοῦ Ἀνανί, ἦλθεν ὁ λόγος τοῦ Κυρίου κατὰ τοῦ Βαασὰ καὶ κατὰ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ κατὰ πασῶν τῶν κακιῶν ὅσας ἔπραξεν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, παροργίσας αὐτὸν διὰ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὑτοῦ, ὥστε νὰ γείνῃ καθὼς ὁ οἶκος τοῦ Ἱεροβοάμ· καὶ διότι ἐθανάτωσεν αὐτόν.
8 Κατὰ τὸ εἰκοστὸν ἕκτον ἔτος τοῦ Ἀσὰ βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἐβασίλευσεν ὁ Ἠλὰ υἱὸς τοῦ Βαασὰ ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ ἐν Φερσὰ καὶ ἐβασίλευσε δύο ἔτη.
9 Συνώμοσε δὲ κατ᾿ αὐτοῦ ὁ δοῦλος αὐτοῦ Ζιμβρί, ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ἡμίσεως τῶν πολεμικῶν ἁμαξῶν, ἐνῷ ἦτο ἐν Θερσὰ πίνων καὶ μεθύων ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Ἀρσά, οἰκονόμου τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἐν Θερσά.
10 Καὶ εἰσῆλθεν ὁ Ζιμβρὶ καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν, εἰς τὸ εἰκοστὸν ἕβδομον ἔτος τοῦ Ἀσὰ βασιλέως τοῦ Ἰούδα, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ.
11 Καὶ ὡς ἐβασίλευσεν, ἅμα ἐκάθησεν ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, ἐπάταξε πάντα τὸν οἶκον τοῦ Βαασά· δὲν ἀφῆκεν εἰς αὐτὸν οὐροῦντα πρὸς τοῖχον οὐδὲ συγγενεῖς αὐτοῦ οὐδὲ φίλους αὐτοῦ.
12 Καὶ ἐξωλόθρευσεν ὁ Ζιμβρὶ πάντα τὸν οἶκον τοῦ Βαασά, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησεν ἐναντίον τοῦ Βαασὰ διὰ Ἰηοῦ τοῦ προφήτου,
13 διὰ πάσας τὰς ἁμαρτίας τοῦ Βαασὰ καὶ τὰς ἁμαρτίας Ἠλὰ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, τὰς ὁποίας ἡμάρτησαν, καὶ διὰ τῶν ὁποίων ἔκαμον τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ, παροργίσαντες, Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ διὰ τῶν ματαιοτήτων αὑτῶν.
14 Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Ἠλὰ καὶ πάντα ὅσα ἔπραξε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ;
15 Κατὰ τὸ εἰκοστὸν ἕβδομον ἔτος τοῦ Ἀσὰ βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἐβασίλευσεν ὁ Ζιμβρὶ ἑπτὰ ἡμέρας ἐν Θερσά. Ὁ δὲ λαὸς ἦτο ἐστρατοπεδευμένος κατὰ τῆς Γιββεθών, ἥτις ἦτο τῶν Φιλισταίων.
16 Καὶ ἀκούσας ὁ λαὸς ὁ ἐστρατοπεδευμένος ὅτι ἔλεγον, Ὁ Ζιμβρὶ συνώμοσε καὶ μάλιστα ἐπάταξε τὸν βασιλέα, ἅπας ὁ Ἰσραήλ ἔκαμε τὸν Ἀμρί, τὸν ἀρχηγὸν τοῦ στρατεύματος, βασιλέα ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐν τῷ στρατοπέδῳ.
17 Καὶ ἀνέβη ὁ Ἀμρὶ καὶ ἅπας ὁ Ἰσραήλ μετ᾿ αὐτοῦ ἀπὸ Γιββεθών, καὶ ἐπολιόρκησαν τὴν Θερσά.
18 Καὶ ὡς εἶδεν ὁ Ζιμβρὶ ὅτι ἐκυριεύθη ἡ πόλις, εἰσῆλθεν εἰς τὸ παλάτιον τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ ἔκαυσεν ἐφ᾿ ἑαυτὸν τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως ἐν πυρὶ καὶ ἀπέθανε,
19 διὰ τὰς ἁμαρτίας αὑτοῦ, τὰς ὁποίας ἡμάρτησε, πράξας πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἐπειδή περιεπάτησεν εἰς τὴν ὁδὸν τοῦ Ἱεροβοὰμ καὶ εἰς τὰς ἁμαρτίας αὑτοῦ, τὰς ὁποίας ἔπραξε, κάμνων τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ.
20 Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Ζιμβρὶ καὶ ἡ συνωμοσία αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔκαμε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ;
21 Τότε διῃρέθη ὁ λαὸς τοῦ Ἰσραήλ εἰς δύο μέρη· τὸ ἥμισυ τοῦ λαοῦ ἠκολούθησε τὸν Θιβνὶ υἱὸν τοῦ Γινάθ, διὰ νὰ κάμῃ αὐτὸν βασιλέα· καὶ τὸ ἥμισυ ἠκολούθησε τὸν Ἀμρί.
22 Ὁ λαὸς ὅμως ὁ ἀκολουθήσας τὸν Ἀμρὶ ὑπερίσχυσε κατὰ τοῦ λαοῦ τοῦ ἀκολουθήσαντος τὸν Θιβνὶ υἱὸν τοῦ Γινάθ· καὶ ἀπέθανεν ὁ Θιβνί, καὶ ἐβασίλευσεν ὁ Ἀμρί.
23 Κατὰ τὸ τριακοστὸν πρῶτον ἔτος τοῦ Ἀσὰ βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἐβασίλευσεν Ἀμρὶ ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ, καὶ ἐβασίλευσε δώδεκα ἔτη· ἕξ ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Θερσά.
24 Καὶ ἠγόρασε τὸ ὄρος τῆς Σαμαρείας παρὰ τοῦ Σεμὲρ διὰ δύο τάλαντα ἀργυρίου, καὶ ἔκτισε πόλιν ἐπὶ τοῦ ὄρους καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τῆς πόλεως, τὴν ὁποίαν ἔκτισε, κατὰ τὸ ὄνομα τοῦ Σεμέρ, κυρίου τοῦ ὄρους, Σαμάρειαν.
25 Ἔπραξε δὲ ὁ Ἀμρὶ πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἔπραξε χειρότερα παρὰ πάντας τοὺς πρὸ αὐτοῦ·
26 καὶ περιεπάτησεν εἰς πάσας τὰς ὁδοὺς τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, καὶ εἰς τὰς ἁμαρτίας ἐκείνου, διὰ τῶν ὁποίων ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ, παροργίσας Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ διὰ τῶν ματαιοτήτων αὐτῶν.
27 Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Ἀμρὶ τὰς ὁποίας ἔπραξε καὶ τὰ κατορθώματα αὐτοῦ ὅσα ἔκαμε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ;
28 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἀμρὶ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν Σαμαρείᾳ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἀχαὰβ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
29 Ὁ δὲ Ἀχαὰβ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμρὶ ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ κατὰ τὸ τριακοστὸν ὄγδοον ἔτος τοῦ Ἀσὰ βασιλέως τοῦ Ἰούδα· καὶ ἐβασίλευσεν Ἀχαὰβ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμρὶ ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ ἐν Σαμαρείᾳ εἰκοσιδύο ἔτη.
30 Καὶ ἔπραξεν ὁ Ἀχαὰβ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμρὶ πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὑπὲρ πάντας τοὺς πρὸ αὐτοῦ.
31 Καὶ ὡς ἄν ἦτο μικρὸν τὸ νὰ περιπατῇ εἰς τὰς ἁμαρτίας τοῦ Ἱεροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ἔλαβεν ἔτι διὰ γυναῖκα Ἰεζάβελ, τὴν θυγατέρα τοῦ Ἐθβαάλ, βασιλέως τῶν Σιδωνίων, καὶ ὑπῆγε καὶ ἐλάτρευσε τὸν Βάαλ καὶ προσεκύνησεν αὐτόν.
32 Καὶ ἀνήγειρε βωμὸν εἰς τὸν Βάαλ ἐντὸς τοῦ οἴκου τοῦ Βάαλ, τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησεν ἐν Σαμαρείᾳ.
33 Καὶ ἔκαμεν ὁ Ἀχαὰβ ἄλσος· καὶ διὰ νὰ παροργίσῃ Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, ἔπραξεν ὁ Ἀχαὰβ περισσότερον παρὰ πάντας τοὺς βασιλεῖς τοῦ Ἰσραήλ, ὅσοι ἐστάθησαν πρὸ αὐτοῦ.
34 Ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ᾠκοδόμησε Χιήλ ὁ Βαιθηλίτης τὴν Ἱεριχώ· ἔβαλε τὰ θεμέλια αὐτῆς ἐπὶ Ἀβειρὼν τοῦ πρωτοτόκου αὑτοῦ, καὶ ἔστησε τὰς πύλας αὐτῆς ἐπὶ Σεγοὺβ τοῦ νεωτέρου υἱοῦ αὑτοῦ, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε διὰ Ἰησοῦ υἱοῦ τοῦ Ναυή.
1 Καὶ εἶπεν Ἠλίας ὁ Θεσβίτης, ὁ ἐκ τῶν κατοίκων τῆς Γαλαάδ, πρὸς τὸν Ἀχαάβ, Ζῇ Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ἔμπροσθεν τοῦ ὁποίου παρίσταμαι, δὲν θέλει εἶσθαι τὰ ἔτη ταῦτα δρόσος καὶ βροχή, εἰμή διὰ τοῦ λόγου τοῦ στόματός μου.
2 Καὶ ἦλθεν ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς αὐτόν, λέγων,
3 Ἀναχώρησον ἐντεῦθεν καὶ στρέψον πρὸς ἀνατολὰς καὶ κρύφθητι πλησίον τοῦ χειμάρρου Χερίθ, τοῦ ἀπέναντι τοῦ Ἰορδάνου·
4 καὶ θέλεις πίνει ἐκ τοῦ χειμάρρου· προσέταξα δὲ τοὺς κόρακας νὰ σὲ τρέφωσιν ἐκεῖ.
5 Καὶ ὑπῆγε καὶ ἔκαμε κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου· διότι ὑπῆγε καὶ ἐκάθησε πλησίον τοῦ χειμάρρου Χερίθ, τοῦ ἀπέναντι τοῦ Ἰορδάνου.
6 Καὶ οἱ κόρακες ἔφερον πρὸς αὐτὸν ἄρτον καὶ κρέας τὸ πρωΐ, καὶ ἄρτον καὶ κρέας τὸ ἑσπέρας· καὶ ἔπινεν ἐκ τοῦ χειμάρρου.
7 Μετὰ δὲ τινας ἡμέρας ἐξηράνθη ὁ χείμαρρος, ἐπειδή δὲν ἔγεινε βροχή ἐπὶ τῆς γῆς.
8 Καὶ ἦλθεν ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς αὐτόν, λέγων,
9 Σηκωθεὶς ὕπαγε εἰς Σαρεπτὰ τῆς Σιδῶνος καὶ κάθισον ἐκεῖ· ἰδού, προσέταξα ἐκεῖ γυναῖκα χήραν νὰ σὲ τρέφῃ.
10 Καὶ σηκωθεὶς ὑπῆγεν εἰς Σαρεπτά. Καὶ ὡς ἦλθεν εἰς τὴν πύλην τῆς πόλεως, ἰδού, ἐκεῖ γυνή χήρα συνάγουσα ξυλάρια· καὶ ἐφώνησε πρὸς αὐτήν καὶ εἶπε, Φέρε μοι, παρακαλῶ, ὀλίγον ὕδωρ ἐν ἀγγείῳ, διὰ νὰ πίω.
11 Καὶ ἐνῷ ὑπῆγε νὰ φέρῃ αὐτό, ἐφώνησε πρὸς αὐτήν καὶ εἶπε, Φέρε μοι παρακαλῶ, κομμάτιον ἄρτου ἐν τῇ χειρὶ σου.
12 Ἡ δὲ εἶπε, Ζῇ Κύριος ὁ Θεὸς σου, δὲν ἔχω ψωμίον, ἀλλὰ μόνον μίαν χεριὰν ἀλεύρου εἰς τὸ πιθάριον καὶ ὀλίγον ἔλαιον εἰς τὸ ῥωγίον· καὶ ἰδού, συνάγω δύο ξυλάρια, διὰ νὰ ὑπάγω καὶ νὰ κάμω αὐτὸ δι᾿ ἐμαυτήν καὶ διὰ τὸν υἱὸν μου, καὶ νὰ φάγωμεν αὐτὸ καὶ νὰ ἀποθάνωμεν.
13 Ὁ δὲ Ἠλίας εἶπε πρὸς αὐτήν, Μή φοβοῦ· ὕπαγε, κάμε ὡς εἶπας· πλήν ἐξ αὐτοῦ κάμε εἰς ἐμὲ πρῶτον μίαν μικρὰν πήτταν καὶ φέρε εἰς ἐμέ, καὶ ἔπειτα κάμε διὰ σεαυτήν καὶ διὰ τὸν υἱὸν σου·
14 διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· τὸ πιθάριον τοῦ ἀλεύρου δὲν θέλει κενωθῆ, οὐδὲ τὸ ῥωγίον τοῦ ἐλαίου θέλει ἐλαττωθῆ, ἕως τῆς ἡμέρας καθ᾿ ἥν ὁ Κύριος θέλει δώσει βροχήν ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς.
15 Ἡ δὲ ὑπῆγε καὶ ἔκαμε κατὰ τὸν λόγον τοῦ Ἠλία· καὶ ἔτρωγεν αὐτή καὶ αὐτὸς καὶ ὁ οἶκος αὐτῆς ἡμέρας πολλάς·
16 τὸ πιθάριον τοῦ ἀλεύρου δὲν ἐκενώθη, οὐδὲ τὸ ῥωγίον τοῦ ἐλαίου ἠλαττώθη, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε διὰ τοῦ Ἠλία.
17 Μετὰ δὲ τὰ πράγματα ταῦτα, ἠρρώστησεν ὁ υἱὸς τῆς γυναικός, τῆς κυρίας τοῦ οἴκου· καὶ ἡ ἀρρωστία αὐτοῦ ἦτο δυνατή σφόδρα, ἑωσοῦ δὲν ἔμεινε πνοή ἐν αὐτῷ.
18 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἠλίαν, Τί ἔχεις μετ᾿ ἐμοῦ, ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ; ἦλθες πρὸς ἐμὲ διὰ νὰ φέρῃς εἰς ἐνθύμησιν τὰς ἀνομίας μου καὶ νὰ θανατώσῃς τὸν υἱὸν μου;
19 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτήν, Δὸς μοι τὸν υἱὸν σου. Καὶ ἔλαβεν αὐτὸν ἐκ τοῦ κόλπου αὐτῆς καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν εἰς τὸ ὑπερῷον, ὅπου αὐτὸς ἐκάθητο, καὶ ἐπλαγίασεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν κλίνην αὑτοῦ.
20 Καὶ ἀνεβόησε πρὸς τὸν Κύριον καὶ εἶπε, Κύριε Θεὲ μου· ἐπέφερες κακὸν καὶ εἰς τὴν χήραν, παρὰ τῇ ὁποίᾳ ἐγὼ παροικῶ, ὥστε νὰ θανατώσῃς τὸν υἱὸν αὐτῆς;
21 Καὶ ἐξηπλώθη τρὶς ἐπὶ τὸ παιδάριον καὶ ἀνεβόησε πρὸς τὸν Κύριον καὶ εἶπε, Κύριε Θεὲ μου, ἄς ἐπανέλθῃ, δέομαι, ἡ ψυχή τοῦ παιδαρίου τούτου ἐντὸς αὐτοῦ.
22 Καὶ εἰσήκουσεν ὁ Κύριος τῆς φωνῆς τοῦ Ἠλία· καὶ ἐπανῆλθεν ἡ ψυχή τοῦ παιδαρίου ἐντὸς αὐτοῦ καὶ ἀνέζησε.
23 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἠλίας τὸ παιδάριον, καὶ κατεβίβασεν αὐτὸ ἀπὸ τοῦ ὑπερῴου εἰς τὸν οἶκον καὶ ἔδωκεν αὐτὸ εἰς τὴν μητέρα αὐτοῦ. Καὶ εἶπεν ὁ Ἠλίας, Βλέπε, ζῇ ὁ υἱὸς σου.
24 Καὶ εἶπεν ἡ γυνή πρὸς τὸν Ἠλίαν, Τώρα γνωρίζω ἐκ τούτου ὅτι εἶσαι ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἐν τῷ στόματί σου εἶναι ἀλήθεια.
1 Καὶ μετὰ πολλὰς ἡμέρας ἦλθεν ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ἠλίαν κατὰ τὸ τρίτον ἔτος, λέγων, Ὕπαγε, φανερώθητι εἰς τὸν Ἀχαάβ· καὶ θέλω δώσει βροχήν ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς.
2 Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἠλίας νὰ φανερωθῇ εἰς τὸν Ἀχαάβ. Ἡ δὲ πεῖνα ἐπεβάρυνεν εἰς τὴν Σαμάρειαν.
3 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Ἀχαὰβ τὸν Ὀβαδία τὸν οἰκονόμον. Ὁ δὲ Ὀβαδία ἐφοβεῖτο τὸν Κύριον σφόδρα·
4 διότι, ὅτε ἡ Ἰεζάβελ ἐξωλόθρευε τοὺς προφήτας τοῦ Κυρίου, ὁ Ὀβαδία ἔλαβεν ἑκατὸν προφήτας καὶ ἔκρυψεν αὐτοὺς ἀνὰ πεντήκοντα εἰς σπήλαιον, καὶ διέτρεφεν αὐτοὺς ἐν ἄρτῳ καὶ ὕδατι.
5 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀχαὰβ πρὸς τὸν Ὀβαδία, Περίελθε εἰς τὴν γῆν, εἰς πάσας τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων καὶ εἰς πάντας τοὺς χειμάρρους· ἴσως εὕρωμεν χόρτον, διὰ νὰ σώσωμεν τὴν ζωήν τῶν ἵππων καὶ τῶν ἡμιόνων καὶ νὰ μή στερηθῶμεν τὰ κτήνη.
6 Ἐμέρισαν λοιπὸν τὴν γῆν εἰς ἑαυτούς, διὰ νὰ διέλθωσιν αὐτήν· ὁ μὲν Ἀχαὰβ ἀπῆλθε διὰ μιᾶς ὁδοῦ κατὰ μόνας, ὁ δὲ Ὀβαδία ἀπῆλθε δι᾿ ἄλλης ὁδοῦ κατὰ μόνας.
7 Καὶ ἐνῷ ἦτο ὁ Ὀβαδία καθ᾿ ὁδὸν ἰδού, ὁ Ἠλίας συνήντησεν αὐτόν· καὶ ἐκεῖνος ἐγνώρισεν αὐτὸν καὶ ἔπεσε κατὰ πρόσωπον αὑτοῦ καὶ εἶπε, Σὺ εἶσαι, κύριέ μου Ἠλία;
8 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐγώ· ὕπαγε, εἰπὲ πρὸς τὸν κύριόν σου, Ἰδού, ὁ Ἠλίας.
9 Καὶ ἐκεῖνος εἶπε, Τί ἡμάρτησα, ὥστε θέλεις νὰ παραδώσῃς τὸν δοῦλόν σου εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ἀχαάβ, διὰ νὰ μὲ θανατώσῃ;
10 Ζῇ Κύριος ὁ Θεὸς σου, δὲν εἶναι ἔθνος ἤ βασίλειον, ὅπου δὲν ἔστειλεν ὁ κύριός μου νὰ σὲ ζητῶσι καὶ ὅτε ἔλεγον, Δὲν εἶναι, αὐτὸς ὥρκιζε τὸ βασίλειον καὶ τὸ ἔθνος, ὅτι δὲν σὲ εὕρηκαν.
11 Καὶ τώρα σὺ λέγεις, Ὕπαγε, εἰπὲ πρὸς τὸν κύριόν σου, Ἰδού, ὁ Ἠλίας.
12 Καὶ καθὼς ἐγὼ ἀναχωρήσω ἀπὸ σοῦ, τὸ πνεῦμα τοῦ Κυρίου θέλει σὲ φέρει ὅπου δὲν ἐξεύρω· καὶ ὅταν ὑπάγω καὶ ἀναγγείλω τοῦτο πρὸς τὸν Ἀχαάβ, καὶ δὲν σὲ εὕρῃ, θέλει μὲ θανατώσει. Ἀλλ᾿ ὁ δοῦλός σου φοβοῦμαι τὸν Κύριον ἐκ νεότητός μου.
13 Δὲν ἀπηγγέλθη πρὸς τὸν κύριόν μου τί ἔκαμα, ὅτε ἡ Ἰεζάβελ ἐθανάτονε τοὺς προφήτας τοῦ Κυρίου, τίνι τρόπῳ ἔκρυψα ἑκατὸν ἄνδρας ἐκ τῶν προφητῶν τοῦ Κυρίου ἀνὰ πεντήκοντα εἰς σπήλαιον, καὶ διέθρεψα αὐτοὺς ἐν ἄρτῳ καὶ ὕδατι;
14 Καὶ τώρα σὺ λέγεις, Ὕπαγε, εἰπὲ πρὸς τὸν κύριόν σου, Ἰδού, ὁ Ἠλίας· ἀλλ᾿ αὐτὸς θέλει μὲ θανατώσει.
15 Καὶ εἶπεν Ἠλίας, Ζῇ ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ἔμπροσθεν τοῦ ὁποίου παρίσταμαι, ὅτι σήμερον θέλω ἐμφανισθῆ εἰς αὐτόν.
16 Ὑπῆγε λοιπὸν ὁ Ὀβαδία εἰς συνάντησιν τοῦ Ἀχαὰβ καὶ ἀπήγγειλε πρὸς αὐτόν. Καὶ ὁ Ἀχαὰβ ὑπῆγεν εἰς συνάντησιν τοῦ Ἠλία.
17 Καὶ ὡς εἶδεν ὁ Ἀχαὰβ τὸν Ἠλίαν, εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἀχαάβ, Σὺ εἶσαι ὁ διαταράττων τὸν Ἰσραήλ;
18 Ὁ δὲ εἶπε, Δὲν διαταράττω ἐγὼ τὸν Ἰσραήλ, ἀλλὰ σὺ καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς σου· διότι σεῖς ἐγκατελίπετε τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου καὶ ὑπῆγες κατόπιν τῶν Βααλείμ·
19 τώρα λοιπὸν ἀπόστειλον, συνάθροισον πρὸς ἐμὲ πάντα τὸν Ἰσραήλ εἰς τὸ ὄρος τὸν Κάρμηλον, καὶ τοὺς προφήτας τοῦ Βάαλ τοὺς τετρακοσίους πεντήκοντα, καὶ τοὺς τετρακοσίους προφήτας τῶν ἀλσῶν, οἵτινες τρώγουσιν εἰς τὴν τράπεζαν τῆς Ἰεζάβελ.
20 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Ἀχαὰβ πρὸς πάντας τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ συνήθροισε τοὺς προφήτας εἰς τὸ ὄρος τὸν Κάρμηλον.
21 Καὶ προσῆλθεν ὁ Ἠλίας πρὸς πάντα τὸν λαὸν καὶ εἶπεν, Ἕως πότε χωλαίνετε μεταξὺ δύο φρονημάτων; ἐὰν ὁ Κύριος ἦναι Θεός, ἀκολουθεῖτε αὐτόν· ἀλλ᾿ ἐὰν ὁ Βάαλ, ἀκολουθεῖτε τοῦτον. Καὶ ὁ λαὸς δὲν ἀπεκρίθη πρὸς αὐτὸν λόγον.
22 Τότε εἶπεν ὁ Ἠλίας πρὸς τὸν λαόν, Ἐγὼ μόνος ἔμεινα προφήτης τοῦ Κυρίου· οἱ δὲ προφῆται τοῦ Βάαλ εἶναι τετρακόσιοι πεντήκοντα ἄνδρες·
23 ἄς δώσωσι λοιπὸν εἰς ἡμᾶς δύο μόσχους· καὶ ἄς ἐκλέξωσι τὸν ἕνα μόσχον δι᾿ ἑαυτούς, καὶ ἄς διαμελίσωσιν αὐτὸν καὶ ἄς ἐπιθέσωσιν αὐτὸν ἐπὶ τῶν ξύλων καὶ πῦρ ἄς μή βάλωσι καὶ ἐγὼ θέλω ἑτοιμάσει τὸν ἄλλον μόσχον καὶ ἐπιθέσει ἐπὶ τῶν ξύλων καὶ πῦρ δὲν θέλω βάλει,
24 καὶ ἐπικαλέσθητε τὸ ὄνομα τῶν θεῶν σας, καὶ ἐγὼ θέλω ἐπικαλεσθῆ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου· καὶ ὁ Θεός, ὅστις εἰσακούσῃ διὰ πυρός, οὗτος ἄς ἦναι ὁ Θεός. Καὶ ἀποκριθεὶς πᾶς ὁ λαός, εἶπε, Καλὸς ὁ λόγος.
25 Καὶ εἶπεν ὁ Ἠλίας πρὸς τοὺς προφήτας τοῦ Βάαλ, Ἐκλέξατε εἰς ἑαυτοὺς τὸν ἕνα μόσχον καὶ ἑτοιμάσατε αὐτὸν πρῶτοι διότι εἶσθε πολλοί· καὶ ἐπικαλέσθητε τὸ ὄνομα τῶν θεῶν σας, πῦρ ὅμως μή βάλητε.
26 Καὶ ἔλαβον τὸν μόσχον τὸν δοθέντα εἰς αὐτοὺς καὶ ἡτοίμασαν αὐτόν, καὶ ἐπεκαλοῦντο τὸ ὄνομα τοῦ Βάαλ ἀπὸ πρωΐας μέχρι μεσημβρίας, λέγοντες, Ἐπάκουσον ἡμῶν, Βάαλ· καὶ οὐκ ἦν φωνή καὶ οὐκ ἦν ἀκρόασις· καὶ ἐπήδων περὶ τὸ θυσιαστήριον, τὸ ὁποῖον ᾠκοδόμησαν.
27 Καὶ περὶ τὴν μεσημβρίαν ὁ Ἠλίας μυκτηρίζων αὐτοὺς ἔλεγεν, Ἐπικαλεῖσθε μετὰ φωνῆς μεγάλης· διότι θεὸς εἶναι ἤ συνομιλεῖ ἤ ἀσχολεῖται ἤ εἶναι εἰς ὁδοιπορίαν ἤ ἴσως κοιμᾶται καὶ θέλει ἐξυπνήσει.
28 Καὶ ἐπεκαλοῦντο μετὰ φωνῆς μεγάλης καὶ κατετέμνοντο κατὰ τὴν συνήθειαν αὑτῶν μὲ μαχαίρας καὶ μὲ λόγχας, ἑωσοῦ αἷμα ἐξεχύθη ἐπ᾿ αὐτούς.
29 Καὶ ἀφοῦ παρῆλθεν ἡ μεσημβρία, καὶ αὐτοὶ προεφήτευον μέχρι τῆς ὥρας τῆς προσφορᾶς, καὶ οὐκ ἦν φωνή καὶ οὐκ ἦν ἀκρόασις καὶ οὐκ ἦν προσοχή,
30 τότε εἶπεν ὁ Ἠλίας πρὸς πάντα τὸν λαόν, Πλησιάσατε πρὸς ἐμέ. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἐπλησίασε πρὸς αὐτόν. Καὶ ἐπιδιώρθωσε τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου, τὸ κεκρημνισμένον.
31 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἠλίας δώδεκα λίθους, κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν φυλῶν τῶν υἱῶν Ἰακώβ, πρὸς τὸν ὁποῖον ἦλθεν ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, λέγων, Ἰσραήλ θέλει εἶσθαι τὸ ὄνομά σου·
32 καὶ ᾠκοδόμησε τοὺς λίθους θυσιαστήριον εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου· καὶ ἔκαμεν αὔλακα περὶ τὸ θυσιαστήριον, χωροῦσαν δύο μέτρα σπόρου.
33 Καὶ ἐστοίβασε τὰ ξύλα καὶ διεμέλισε τὸν μόσχον καὶ ἐπέθεσεν αὐτὸν ἐπὶ τῶν ξύλων.
34 Καὶ εἶπε, Γεμίσατε ὕδατος τέσσαρας ὑδρίας καὶ χύσατε ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ ἐπὶ τὰ ξύλα. Καὶ εἶπε, Δευτερώσατε· καὶ ἐδευτέρωσαν. Καὶ εἶπε, Τριττώσατε· καὶ ἐτρίττωσαν.
35 Καὶ περιέτρεχε τὸ ὕδωρ πέριξ τοῦ θυσιαστηρίου· καὶ ἡ αὔλαξ ἔτι ἐγέμισεν ὕδατος.
36 Καὶ τὴν ὥραν τῆς προσφορᾶς ἐπλησίασεν Ἠλίας ὁ προφήτης καὶ εἶπε, Κύριε, Θεὲ τοῦ Ἀβραάμ, τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰσραήλ, ἄς γείνῃ γνωστὸν σήμερον, ὅτι σὺ εἶσαι Θεὸς ἐν τῷ Ἰσραήλ καὶ ἐγὼ δοῦλός σου, καὶ κατὰ τὸν λόγον σου ἔκαμα πάντα ταῦτα τὰ πράγματα·
37 ἐπάκουσόν μου, Κύριε, ἐπάκουσόν μου, διὰ νὰ γνωρίσῃ ὁ λαὸς οὗτος ὅτι σὺ Κύριος εἶσαι ὁ Θεός, καὶ σὺ ἐπέστρεψας τὴν καρδίαν αὐτῶν ὀπίσω.
38 Τότε ἔπεσε πῦρ παρὰ Κυρίου καὶ κατέφαγε τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὰ ξύλα καὶ τοὺς λίθους καὶ τὸ χῶμα, καὶ ἔγλειψε τὸ ὕδωρ τὸ ἐν τῇ αὔλακι.
39 Καὶ ὅτε εἶδε πᾶς ὁ λαός, ἔπεσον κατὰ πρόσωπον αὑτῶν καὶ εἶπον, Ὁ Κύριος, αὐτὸς εἶναι ὁ Θεός· ὁ Κύριος, αὐτὸς εἶναι ὁ Θεός.
40 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἠλίας, Πιάσατε τοὺς προφήτας τοῦ Βάαλ· μηδεὶς ἐξ αὐτῶν ἄς μή διασωθῇ. Καὶ ἐπίασαν αὐτούς· καὶ κατεβίβασεν αὐτοὺς ὁ Ἠλίας εἰς τὸν χείμαρρον Κεισὼν καὶ ἔσφαξεν αὐτοὺς ἐκεῖ.
41 Καὶ εἶπεν ὁ Ἠλίας πρὸς τὸν Ἀχαάβ, Ἀνάβα, φάγε καὶ πίε. διότι εἶναι φωνή πλήθους βροχῆς.
42 Καὶ ἀνέβη ὁ Ἀχαὰβ διὰ νὰ φάγῃ καὶ νὰ πίῃ. Ὁ δὲ Ἠλίας ἀνέβη εἰς τὴν κορυφήν τοῦ Καρμήλου καὶ ἔκυψεν εἰς τὴν γῆν καὶ ἔβαλε τὸ πρόσωπον αὑτοῦ ἀναμέσον τῶν γονάτων αὑτοῦ,
43 καὶ εἶπε πρὸς τὸν ὑπηρέτην αὑτοῦ, Ἀνάβα τώρα, βλέψον πρὸς τὴν θάλασσαν. Καὶ ἀνέβη καὶ ἔβλεψε καὶ εἶπε, Δὲν εἶναι οὐδὲν. Ὁ δὲ εἶπεν, Ὕπαγε πάλιν, ἕως ἑπτάκις.
44 Καὶ τὴν ἑβδόμην φορὰν εἶπεν, Ἰδού, νέφος μικρόν, ὡς παλάμη ἀνθρώπου, ἀναβαίνει ἐκ τῆς θαλάσσης. Καὶ εἶπεν, Ἀνάβα, εἰπὲ πρὸς τὸν Ἀχαάβ, Ζεῦξον τὴν ἅμαξάν σου, καὶ κατάβα, διὰ νὰ μή σὲ ἐμποδίσῃ ἡ βροχή.
45 Καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ὁ οὐρανὸς συνεσκότασεν ἐκ νεφῶν καὶ ἀνέμου, καὶ ἔγεινε βροχή μεγάλη. Καὶ ἀνέβη ὁ Ἀχαὰβ εἰς τὴν ἅμαξαν αὑτοῦ καὶ ὑπῆγεν εἰς Ἰεζραέλ.
46 Καὶ χεὶρ Κυρίου ἐστάθη ἐπὶ τὸν Ἠλίαν· καὶ συνέσφιγξε τὴν ὀσφὺν αὑτοῦ καὶ ἔτρεχεν ἔμπροσθεν τοῦ Ἀχαὰβ ἕως τῆς εἰσόδου τῆς Ἰεζραέλ.
1 Καὶ ἀπήγγειλεν ὁ Ἀχαὰβ πρὸς τὴν Ἰεζάβελ πάντα ὅσα ἔκαμεν ὁ Ἠλίας, καὶ τίνι τρόπῳ ἐθανάτωσεν ἐν ῥομφαίᾳ πάντας τοὺς προφήτας.
2 Καὶ ἀπέστειλε μηνυτήν ἡ Ἰεζάβελ πρὸς τὸν Ἠλίαν, λέγουσα, Οὕτω νὰ κάμωσιν οἱ θεοὶ καὶ οὕτω νὰ προσθέσωσιν, ἐὰν αὔριον περὶ τὴν ὥραν ταύτην δὲν καταστήσω τὴν ζωήν σου ὡς τὴν ζωήν ἑνὸς ἐξ ἐκείνων.
3 Καὶ φοβηθείς, ἐσηκώθη καὶ ἀνεχώρησε διὰ τὴν ζωήν αὑτοῦ, καὶ ἦλθεν εἰς Βήρ-σαβεὲ τὴν τοῦ Ἰούδα καὶ ἀφῆκεν ἐκεῖ τὸν ὑπηρέτην αὑτοῦ.
4 Αὐτὸς δὲ ὑπῆγεν εἰς τὴν ἔρημον μιᾶς ἡμέρας ὁδόν, καὶ ἦλθε καὶ ἐκάθησεν ὑπὸ τινα ἄρκευθον· καὶ ἐπεθύμησε καθ᾿ ἑαυτὸν νὰ ἀποθάνῃ καὶ εἶπεν, Ἀρκεῖ· τώρα, Κύριε, λάβε τὴν ψυχήν μου· διότι δὲν εἶμαι ἐγὼ καλήτερος τῶν πατέρων μου.
5 Καὶ πλαγιάσας ἀπεκοιμήθη ὑποκάτω μιᾶς ἀρκεύθου, καὶ ἰδού, ἄγγελος ἤγγισεν αὐτὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Σηκώθητι, φάγε.
6 Καὶ ἀνέβλεψε, καὶ ἰδού, πλησίον τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἄρτος ἐγκρυφίας καὶ ἀγγείου ὕδατος. Καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε καὶ πάλιν ἐπλαγίασε.
7 Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου ἐκ δευτέρου καὶ ἤγγισεν αὐτὸν καὶ εἶπε, Σηκώθητι, φάγε· διότι πολλή εἶναι ἡ ὁδὸς ἀπὸ σοῦ.
8 Καὶ σηκωθείς, ἔφαγε καὶ ἔπιε, καὶ μὲ τὴν δύναμιν τῆς τροφῆς ἐκείνης ὡδοιπόρησε τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας, ἔως Χωρήβ τοῦ ὄρους τοῦ Θεοῦ.
9 Καὶ εἰσῆλθεν ἐκεῖ εἰς σπήλαιον καὶ ἔκαμεν ἐκεῖ κατάλυμα· καὶ ἰδού, ἦλθε λόγος Κυρίου πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Τί κάμνεις ἐνταῦθα, Ἠλία;
10 Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐστάθην εἰς ἄκρον ζηλωτής ὑπὲρ Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν δυνάμεων· διότι οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην σου, τὰ θυσιαστήριά σου κατέστρεψαν καὶ τοὺς προφήτας σου ἐθανάτωσαν ἐν ῥομφαίᾳ· καὶ ἐναπελείφθην ἐγὼ μόνος· καὶ ζητοῦσι τὴν ζωήν μου, διὰ νὰ ἀφαιρέσωσιν αὐτήν.
11 Καὶ εἶπεν, Ἔξελθε καὶ στάθητι ἐπὶ τὸ ὄρος ἐνώπιον Κυρίου. Καὶ ἰδού, ὁ Κύριος διέβαινε, καὶ ἄνεμος μέγας καὶ δυνατὸς ἔσχιζε τὰ ὄρη καὶ συνέτριβε τοὺς βράχους ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου· ὁ Κύριος δὲν ἦτο ἐν τῷ ἀνέμῳ· καὶ μετὰ τὸν ἄνεμον σεισμός· ὁ Κύριος δὲν ἦτο ἐν τῷ σεισμῷ·
12 καὶ μετὰ τὸν σεισμόν, πῦρ· ὁ Κύριος δὲν ἦτο ἐν τῷ πυρί· καὶ μετὰ τὸ πῦρ, ἦχος λεπτοῦ ἀέρος.
13 Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ Ἠλίας, ἐσκέπασε τὸ πρόσωπον αὑτοῦ μὲ τὴν μηλωτήν αὑτοῦ καὶ ἐξῆλθε καὶ ἐστάθη εἰς τὴν εἴσοδον τοῦ σπηλαίου. Καὶ ἰδού, φωνή πρὸς αὐτόν, λέγουσα, Τί κάμνεις ἐνταῦθα, Ἠλία;
14 Καὶ εἶπεν, Ἐστάθην εἰς ἄκρον ζηλωτής ὑπὲρ Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν δυνάμεων· διότι οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην σου, τὰ θυσιαστήριά σου κατέστρεψαν καὶ τοὺς προφήτας σου ἐθανάτωσαν ἐν ῥομφαίᾳ· καὶ ἐναπελείφθην ἐγὼ μόνος· καὶ ζητοῦσι τὴν ζωήν μου, διὰ νὰ ἀφαιρέσωσιν αὐτήν.
15 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν, Ὕπαγε, ἐπίστρεψον εἰς τὴν ὁδὸν σου πρὸς τὴν ἔρημον τῆς Δαμασκοῦ· καὶ ὅταν ἔλθῃς, χρίσον τὸν Ἀζαήλ βασιλέα ἐπὶ τὴν Συρίαν·
16 τὸν δὲ Ἰηοῦ τὸν υἱὸν τοῦ Νιμσὶ θέλεις χρίσει βασιλέα ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ· καὶ τὸν Ἐλισσαιὲ τὸν υἱὸν τοῦ Σαφάτ, ἀπὸ Ἀβὲλ-μεολά, θέλεις χρίσει προφήτην ἀντὶ σοῦ·
17 καὶ θέλει συμβῆ, ὥστε τὸν διασωθέντα ἐκ τῆς ῥομφαίας τοῦ Ἀζαήλ, θέλει θανατώσει ὁ Ἰηοῦ· καὶ τὸν διασωθέντα ἐκ τῆς ῥομφαίας τοῦ Ἰηοῦ, θέλει θανατώσει ὁ Ἐλισσαιέ·
18 ἀφῆκα ὅμως εἰς τὸν Ἰσραήλ ἑπτὰ χιλιάδας, πάντα τὰ γόνατα, ὅσα δὲν ἔκλιναν εἰς τὸν Βάαλ, καὶ πᾶν στόμα τὸ ὁποῖον δὲν ἠσπάσθη αὐτόν.
19 Καὶ ἀναχωρήσας ἐκεῖθεν, εὕρηκε τὸν Ἐλισσαιὲ τὸν υἱὸν τοῦ Σαφάτ, ἐνῷ ὤργονε μὲ δώδεκα ζεύγη βοῶν ἔμπροσθεν αὑτοῦ, αὐτὸς ὤν εἰς τὸ δωδέκατον· καὶ ἐπέρασεν ὁ Ἠλίας ἀπὸ πλησίον αὐτοῦ καὶ ἔρριψεν ἐπ᾿ αὐτὸν τὴν μηλωτήν αὑτοῦ.
20 Ὁ δὲ ἀφῆκε τοὺς βόας καὶ ἔτρεξε κατόπιν τοῦ Ἠλία καὶ εἶπεν, Ἄς ἀσπασθῶ, παρακαλῶ, τὸν πατέρα μου καὶ τὴν μητέρα μου, καὶ τότε θέλω σὲ ἀκολουθήσει. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ὕπαγε, ἐπίστρεψον· διότι τί ἔκαμα εἰς σέ;
21 Καὶ ἔστρεψεν ἐξόπισθεν αὐτοῦ καὶ ἔλαβεν ἕν ζεῦγος βοῶν καὶ ἔσφαξεν αὐτούς, καὶ ἔψησε τὸ κρέας αὐτῶν μὲ τὰ ἐργαλεῖα τῶν βοῶν καὶ ἔδωκεν εἰς τὸν λαόν, καὶ ἔφαγον. Τότε σηκωθείς, ὑπῆγε κατόπιν τοῦ Ἠλία καὶ ὑπηρέτει αὐτόν.
1 Ὁ δὲ Βὲν-ἀδὰδ βασιλεὺς τῆς Συρίας συνήθροισε πᾶσαν τὴν δύναμιν αὑτοῦ· ἦσαν δὲ μετ᾿ αὐτοῦ τριάκοντα δύο βασιλεῖς καὶ ἵπποι καὶ ἅμαξαι καὶ ἀνέβη καὶ ἐπολιόρκησε τὴν Σαμάρειαν καὶ ἐπολέμει αὐτήν.
2 Καὶ ἀπέστειλε μηνυτὰς πρὸς Ἀχαὰβ τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ εἰς τὴν πόλιν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει ὁ Βὲν-ἀδάδ·
3 τὸ ἀργύριόν σου καὶ τὸ χρυσίον σου εἶναι ἐμοῦ· καὶ αἱ γυναῖκες σου καὶ τὰ τέκνα σου τὰ ὡραῖα εἶναι ἐμοῦ.
4 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ καὶ εἶπε, Κατὰ τὸν λόγον σου, κύριέ μου βασιλεῦ, σοῦ εἶμαι ἐγὼ καὶ πάντα ὅσα ἔχω.
5 Καὶ ἐπανῆλθον οἱ μηνυταὶ καὶ εἶπον, Οὕτως ἀποκρίνεται ὁ Βὲν-ἀδάδ, λέγων· Ἐπειδή ἀπέστειλα πρὸς σέ, λέγων, Τὸ ἀργύριόν σου καὶ τὸ χρυσίον σου καὶ τὰς γυναῖκάς σου καὶ τὰ τέκνα σου θέλεις παραδώσει εἰς ἐμέ,
6 αὔριον βεβαίως περὶ τὴν ὥραν ταύτην θέλω ἀποστείλει τοὺς δούλους μου πρὸς σέ, καὶ θέλουσιν ἐρευνήσει τὸν οἶκόν σου καὶ τοὺς οἴκους τῶν δούλων σου· καὶ ὅ, τι εἶναι ἐπιθυμητὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου, θέλουσι βάλει εἰς τὰς χεῖρας αὑτῶν καὶ θέλουσι λάβει αὐτό.
7 Τότε ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ πάντας τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ τόπου καὶ εἶπε, Στοχασθῆτε, παρακαλῶ, καὶ ἰδέτε ὅτι οὗτος κακίαν ζητεῖ· διότι ἀπέστειλε πρὸς ἐμὲ διὰ τὰς γυναῖκάς μου καὶ διὰ τὰ τέκνα μου καὶ διὰ τὸ ἀργύριόν μου καὶ διὰ τὸ χρυσίον μου, καὶ δὲν ἠρνήθην οὐδὲν εἰς αὐτόν.
8 Καὶ εἶπον πρὸς αὐτὸν πάντες οἱ πρεσβύτεροι καὶ πᾶς ὁ λαός, Μή ὑπακούσῃς μηδὲ συγκατανεύσῃς.
9 Εἶπε λοιπὸν πρὸς τοὺς μηνυτὰς τοῦ Βὲν-ἀδάδ, Εἴπατε πρὸς τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα, Πάντα ὅσα ἐμήνυσας πρὸς τὸν δοῦλόν σου κατ᾿ ἀρχάς, θέλω κάμει τοῦτο ὅμως τὸ πρᾶγμα δὲν δύναμαι νὰ κάμω. Καὶ οἱ μηνυταὶ ἀνεχώρησαν καὶ ἔφεραν πρὸς αὐτὸν τὴν ἀπόκρισιν.
10 Καὶ ἀναπέστειλεν ὁ Βὲν-ἀδὰδ πρὸς αὐτόν, λέγων, Οὕτω νὰ κάμωσιν εἰς ἐμὲ οἱ θεοὶ καὶ οὕτω νὰ προσθέσωσιν, ἐὰν τὸ χῶμα τῆς Σαμαρείας ἀρκέσῃ διὰ μίαν χεριὰν εἰς πάντα τὸν λαόν, τὸν ἀκολουθοῦντά με.
11 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ καὶ εἶπεν, Εἴπατε πρὸς αὐτόν, Ὅστις περιζώννυται τὰ ὅπλα, ἄς μή μεγαλαυχῇ ὡς ὁ ἐκδυόμενος αὐτά.
12 Ὅτε δὲ ὁ Βὲν-ἀδὰδ ἤκουσε τὸν λόγον τοῦτον, ἔτυχε πίνων, αὐτὸς καὶ οἱ βασιλεῖς οἱ μετ᾿ αὐτοῦ εἰς τὰς σκηνάς, καὶ εἶπε πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ, Παρατάχθητε. Καὶ παρετάχθησαν κατὰ τῆς πόλεως.
13 Καὶ ἰδού, προσῆλθε πρὸς τὸν Ἀχαὰβ τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ προφήτης τις, λέγων, Οὕτω λέγει Κύριος· Βλέπεις ἅπαν τὸ πλῆθος τοῦτο τὸ μέγα; ἰδού, ἐγὼ παραδίδω αὐτὸ εἰς τὴν χεῖρά σου σήμερον· καὶ θέλεις γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
14 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀχαάβ, Διὰ τίνος; Ὁ δὲ ἀπεκρίθη, Οὕτω λέγει Κύριος· Διὰ τῶν θεραπόντων τῶν ἀρχόντων τῶν ἐπαρχιῶν. Τότε εἶπε, Τίς θέλει συγκροτήσει τὴν μάχην; Καὶ ἀπεκρίθη, Σύ.
15 Τότε ἤρίθμησε τοὺς θεράποντας τῶν ἀρχόντων τῶν ἐπαρχιῶν· καὶ ἦσαν διακόσιοι τριάκοντα δύο· καὶ μετ᾿ αὐτούς, ἤρίθμησεν ἅπαντα τὸν λαόν, πάντας τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, ἑπτὰ χιλιάδας.
16 Καὶ ἐξῆλθον περὶ τὴν μεσημβρίαν. Ὁ δὲ Βὲν-ἀδὰδ ἔπινε καὶ ἐμέθυεν εἰς τὰς σκηνάς, αὐτὸς καὶ οἱ βασιλεῖς, οἱ τριάκοντα δύο βασιλεῖς οἱ σύμμαχοι αὐτοῦ.
17 Καὶ ἐξῆλθον πρῶτοι οἱ θεράποντες τῶν ἀρχόντων τῶν ἐπαρχιῶν· καὶ ἀπέστειλεν ὁ Βὲν-ἀδὰδ νὰ μάθῃ· καὶ ἀπήγγειλαν πρὸς αὐτόν, λέγοντες, Ἄνδρες ἐξῆλθον ἐκ τῆς Σαμαρείας.
18 Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐὰν ἐξῆλθον εἰρηνικῶς, συλλάβετε αὐτοὺς ζῶντας· καὶ ἐὰν ἐξῆλθον διὰ πόλεμον, πάλιν ζῶντας συλλάβετε αὐτούς.
19 Ἐξῆλθον λοιπὸν ἐκ τῆς πόλεως οὗτοι οἱ θεράποντες τῶν ἀρχόντων τῶν ἐπαρχιῶν, καὶ τὸ στράτευμα τὸ ὁποῖον ἤκολούθει αὐτούς.
20 Καὶ ἐπάταξεν ἕκαστος τὸν ἄνθρωπον αὑτοῦ· καὶ οἱ Σύριοι ἔφυγον· καὶ κατεδίωξεν αὐτοὺς ὁ Ἰσραήλ· ὁ δὲ Βὲν-ἀδὰδ ὁ βασιλεὺς τῆς Συρίας διεσώθη ἔφιππος μετὰ τῶν ἱππέων.
21 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἐπάταξε τοὺς ἱππεῖς καὶ τὰς ἁμάξας, καὶ ἔκαμεν εἰς τοὺς Συρίους σφαγήν μεγάλην.
22 Καὶ προσῆλθεν ὁ προφήτης πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ὕπαγε, ἐνδυναμώθητι καὶ σκέφθητι, καὶ ἰδὲ τί θέλεις κάμει διότι ἐν τῇ ἐπιστροφῇ τοῦ ἔτους ὁ βασιλεὺς τῆς Συρίας θέλει ἀναβῆ ἐναντίον σου.
23 Εἶπον δὲ πρὸς αὐτὸν οἱ δοῦλοι τοῦ βασιλέως τῆς Συρίας, Ὁ θεὸς αὐτῶν εἶναι θεὸς τῶν βουνῶν· διὰ τοῦτο ὑπερίσχυσαν καθ᾿ ἡμῶν· ἐὰν δὲ πολεμήσωμεν αὐτοὺς ἐν τῇ πεδιάδι, βεβαίως θέλομεν ὑπερισχύσει κατ᾿ αὐτῶν.
24 Κάμε λοιπὸν τὸ πρᾶγμα τοῦτο· ἔκβαλε τοὺς βασιλεῖς, ἕκαστον ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ· καὶ βάλε ἀντ᾿ αὐτῶν στρατηγούς·
25 σὺ δὲ συνάθροισον εἰς σεαυτὸν στράτευμα, ὅσον στράτευμα ἐκ τῶν μετὰ σοῦ ἔπεσε, καὶ ἵππον ἀντὶ ἵππου καὶ ἅμαξαν ἀντὶ ἁμάξης· καὶ ἄς πολεμήσωμεν αὐτοὺς ἐν τῇ πεδιάδι, καὶ βεβαίως θέλομεν ὑπερισχύσει κατ᾿ αὐτῶν. Καὶ εἰσήκουσε τῆς φωνῆς αὐτῶν καὶ ἔκαμεν οὕτω.
26 Καὶ ἐν τῇ ἐπιστροφῇ τοῦ ἔτους ἤρίθμησεν ὁ Βὲν-ἀδὰδ τοὺς Συρίους καὶ ἀνέβη εἰς Ἀφέκ, διὰ νὰ πολεμήσῃ κατὰ τοῦ Ἰσραήλ.
27 Καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἤριθμήθησαν, καὶ προπαρασκευασθέντες ὑπῆγον εἰς συνάντησιν αὐτῶν· καὶ ἐστρατοπέδευσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἀπέναντι αὐτῶν, ὡς δύο μικρὰ ποίμνια αἰγῶν· οἱ δὲ Σύριοι ἐγέμισαν τὴν γῆν.
28 Καὶ προσῆλθεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ καὶ ἐλάλησε πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, καὶ εἶπεν, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἐπειδή οἱ Σύριοι εἶπον, Ὁ Κύριος εἶναι Θεὸς τῶν βουνῶν, ἀλλ᾿ οὐχὶ Θεὸς τῶν κοιλάδων, διὰ τοῦτο θέλω παραδώσει εἰς τὴν χεῖρά σου ἅπαν τὸ μέγα τοῦτο πλῆθος, καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
29 Καὶ ἦσαν ἐστρατοπεδευμένοι ἀντικρὺ ἀλλήλων ἑπτὰ ἡμέρας. Καὶ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν συνεκροτήθη ἡ μάχη· καὶ ἐπάταξαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τοὺς Συρίους ἐκατὸν χιλιάδας πεζῶν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ.
30 Οἱ δὲ ἐναπολειφθέντες ἔφυγον εἰς Ἀφέκ, πρὸς τὴν πόλιν· καὶ ἔπεσε τὸ τεῖχος ἐπὶ εἰκοσιεπτὰ χιλιάδας ἐκ τῶν ἀνδρῶν τῶν ἐναπολειφθέντων. Καὶ ἔφυγεν ὁ Βὲν-ἀδὰδ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν καὶ ἐκρύφθη ἀπὸ κοιτῶνος εἰς κοιτῶνα.
31 Καὶ εἶπον πρὸς αὐτὸν οἱ δοῦλοι αὐτοῦ, Ἰδοὺ τώρα, ἤκούσαμεν ὅτι οἱ βασιλεῖς τοῦ οἴκου Ἰσραήλ εἶναι βασιλεῖς ἐλεήμονες· ἄς βάλωμεν λοιπὸν σάκκους ἐπὶ τὰς ὀσφύας ἡμῶν καὶ σχοινία ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν, καὶ ἄς ἐξέλθωμεν πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ· ἴσως θέλει σοὶ χαρίσει τὴν ζωήν.
32 Περιεζώσθησαν λοιπὸν σάκκους εἰς τὰς ὀσφύας αὑτῶν καὶ σχοινία εἰς τὰς κεφαλὰς αὑτῶν, καὶ ἦλθον πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ καὶ εἶπον, Ὁ δοῦλός σου Βὲν-ἀδὰδ λέγει, Ἄς ζήσῃ ἡ ψυχή μου, παρακαλῶ. Καὶ εἶπε, Ζῇ ἀκόμη; ἀδελφὸς μου εἶναι.
33 Καὶ οἱ ἄνδρες ἔλαβον τοῦτο διὰ καλὸν οἰωνόν, καὶ ἔσπευσαν νὰ στερεώσωσι τὸ ἐξελθὸν ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ· καὶ εἶπον, Ὁ ἀδελφὸς σου Βὲν-ἀδάδ. Καὶ εἶπεν, Ὑπάγετε, φέρετε αὐτόν. Ὅτε δὲ ἦλθε πρὸς αὐτὸν ὁ Βὲν-ἀδάδ, ἐκεῖνος ἀνεβίβασεν αὐτὸν εἰς τὴν ἅμαξαν αὑτοῦ.
34 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Βὲν-ἀδάδ, τὰς πόλεις, τὰς ὁποίας ἔλαβεν ὁ πατήρ μου παρὰ τοῦ πατρὸς σου, θέλω ἀποδώσει καὶ θέλεις στήσει εἰς σεαυτὸν ὀχυρώματα ἐν Δαμασκῷ, καθὼς ἔστησεν ὁ πατήρ μου ἐν Σαμαρείᾳ. Καὶ ἐγώ, εἶπεν ὁ Ἀχαάβ, θέλω σὲ ἐξαποστείλει ἐπὶ ταύτῃ τῇ συνθήκῃ. Οὕτως ἔκαμε συνθήκην μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτόν.
35 Ἄνθρωπος δὲ τις ἐκ τῶν υἱῶν τῶν προφητῶν εἶπε πρὸς τὸν πλησίον αὑτοῦ ἐν λόγῳ Κυρίου, Κτύπησόν με, παρακαλῶ. Ἀλλὰ δὲν ἤθέλησεν ὁ ἄνθρωπος νὰ κτυπήσῃ αὐτόν.
36 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐπειδή δὲν ὑπήκουσας τῆς φωνῆς τοῦ Κυρίου, ἰδού, καθὼς ἀναχωρήσῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ, λέων θέλει σὲ θανατώσει. Καὶ ὡς ἀνεχώρησεν ἀπ᾿ αὐτοῦ, εὕρηκεν αὐτὸν λέων καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν.
37 Εὐρὼν ἔπειτα ἄλλον ἄνθρωπον, εἶπε, Κτύπησόν με, παρακαλῶ. Καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐκτύπησεν αὐτόν, καὶ κτυπήσας ἐπλήγωσε.
38 Τότε ἀνεχώρησεν ὁ προφήτης καὶ ἐστάθη ἐπὶ τῆς ὁδοῦ διὰ τὸν βασιλέα, μεταμεμορφωμένος μὲ κάλυμμα ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ.
39 Καὶ ὡς διέβαινεν ὁ βασιλεὺς αὐτὸς ἐβόησε πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ εἶπεν, Ὁ δοῦλός σου ἐξῆλθεν εἰς τὸ μέσον τῆς μάχης· καὶ ἰδού, ἄνθρωπος στραφεὶς κατὰ μέρος ἔφερε τινὰ πρὸς ἐμέ, καὶ εἶπε, Φύλαττε τὸν ἄνθρωπον τοῦτον· ἐὰν ποτὲ φύγῃ, τότε ἡ ζωή σου θέλει εἶσθαι ἀντὶ τῆς ζωῆς αὐτοῦ, ἤ θέλεις πληρώσει ἕν τάλαντον ἀργυρίου·
40 καὶ ἐνῷ ὁ δοῦλός σου ἤσχολεῖτο ἐδὼ καὶ ἐκεῖ, αὐτὸς ἔφυγε. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ, αὕτη εἶναι ἡ κρίσις σου· αὐτὸς σὺ ἀπεφάσισας αὐτήν.
41 Τότε ἔσπευσε καὶ ἀφρεσε τὸ κάλυμμα ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὑτοῦ· καὶ ἐγνώρισεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ ὅτι ἦτο ἐκ τῶν προφητῶν.
42 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, οὕτω λέγει Κύριος· Ἐπειδή σὺ ἐξαπέστειλας ἀπὸ τῆς χειρὸς σου ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον ἐγὼ εἶχον ἀποφασίσει εἰς ὄλεθρον, διὰ τοῦτο ἡ ζωή σου θέλει εἶσθαι ἀντὶ τῆς ζωῆς αὐτοῦ, καὶ ὁ λαὸς σου ἀντὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
43 Καὶ ἀπῆλθεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ σκυθρωπὸς καὶ δυσηρεστημένος καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Σαμάρειαν.
1 Μετὰ δὲ ταῦτα τὰ πράγματα Ναβουθαὶ ὁ Ἰεζραηλίτης εἶχεν ἀμπελῶνα ἐν Ἰεζραέλ, πλησίον τοῦ παλατίου τοῦ Ἀχαὰβ βασιλέως τῆς Σαμαρείας.
2 Καὶ ἐλάλησεν ὁ Ἀχαὰβ πρὸς τὸν Ναβουθαί, λέγων, Δὸς μοι τὸν ἀμπελῶνά σου, διὰ νὰ ἔχω αὐτὸν κῆπον λαχάνων, ἐπειδή εἶναι πλησίον τοῦ οἴκου μου· καὶ θέλω σοὶ δώσει ἀντ᾿ αὐτοῦ ἀμπελῶνα καλήτερον παρ᾿ αὐτοῦ· ἤ, ἄν ἦναι ἀρεστὸν εἰς σέ, θέλω σοὶ δώσει τὸ ἀντίτιμον αὐτοῦ εἰς ἀργύριον.
3 Ὁ δὲ Ναβουθαὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἀχαάβ, Μή γένοιτο εἰς ἐμὲ παρὰ Θεοῦ, νὰ δώσω τὴν κληρονομίαν τῶν πατέρων μου εἰς σέ.
4 Καὶ ἦλθεν ὁ Ἀχαὰβ εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ σκυθρωπὸς καὶ δυσηρεστημένος διὰ τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν Ναβουβαὶ ὁ Ἰεζραηλίτης, εἰπών, Δὲν θέλω σοὶ δώσει τὴν κληρονομίαν τῶν πατέρων μου. Καὶ ἐπλαγίασεν ἐπὶ τῆς κλίνης αὑτοῦ καὶ ἀπέστρεψε τὸ πρόσωπον αὑτοῦ καὶ δὲν ἔφαγεν ἄρτον.
5 Καὶ ἦλθε πρὸς αὐτὸν Ἰεζάβελ ἡ γυνή αὐτοῦ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Διὰ τί τὸ πνεῦμά σου εἶναι περίλυπον, ὥστε δὲν τρώγεις ἄρτον;
6 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτήν, Ἐπειδή ἐλάλησα πρὸς Ναβουθαὶ τὸν Ἰεζραηλίτην, καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν, Δὸς μοι τὸν ἀμπελῶνά σου δι᾿ ἀργυρίου· ἤ, ἄν ἀγαπᾷς, θέλω σοὶ δώσει ἄλλον ἀμπελῶνα ἀντ᾿ αὐτοῦ. καὶ ἐκεῖνος ἀπεκρίθη, Δὲν θέλω σοὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνά μου.
7 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἰεζάβελ ἡ γυνή αὐτοῦ, Σὺ τώρα βασιλεύεις ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ; σηκώθητι, φάγε ἄρτον, καὶ ἄς ἦναι εὔθυμος ἡ καρδία σου· ἐγὼ θέλω σοὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα Ναβουθαὶ τοῦ Ἰεζραηλίτου.
8 Τότε ἔγραψεν ἐπιστολὰς ἐν ὀνόματι τοῦ Ἀχαὰβ καὶ ἐσφράγισε διὰ τῆς σφραγίδος αὐτοῦ, καὶ ἀπέστειλε τὰς ἐπιστολὰς πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας, τοὺς ὄντας ἐν τῇ πόλει αὐτοῦ, τοὺς κατοικοῦντας μετὰ τοῦ Ναβουβαί.
9 Καὶ ἔγραφεν ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς, λέγουσα, Κηρύξατε νηστείαν καὶ καθίσατε τὸν Ναβουθαὶ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ λαοῦ·
10 καὶ παρακαθίσατε δύο ἄνδρας κακοὺς ἀντικρὺ αὐτοῦ, καὶ ἄς μαρτυρήσωσι κατ᾿ αὐτοῦ, λέγοντες, Σὺ ἐβλασφήμησας τὸν Θεὸν καὶ τὸν βασιλέα· καὶ ἐκβάλετε αὐτὸν καὶ λιθοβολήσατε αὐτόν, καὶ ἄς ἀποθάνῃ.
11 Καὶ ἔκαμον οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως αὐτοῦ, οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ ἄρχοντες οἱ κατοικοῦντες ἐν τῇ πόλει αὐτοῦ, καθὼς ἐμήνυσε πρὸς αὐτοὺς ἡ Ἰεζάβελ, κατὰ τὸ γεγραμμένον ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς τὰς ὁποίας ἔστειλε πρὸς αὐτούς.
12 Ἐκήρυξαν νηστείαν καὶ ἐκάθησαν τὸν Ναβουθαὶ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ λαοῦ·
13 καὶ εἰσῆλθον δύο ἄνδρες κακοὶ καὶ ἐκάθισαν ἀντικρὺ αὐτοῦ· καὶ ἐμαρτύρησαν οἱ ἄνδρες οἱ κακοὶ κατ᾿ αὐτοῦ, κατὰ τοῦ Ναβουθαί, ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, λέγοντες, Ὁ Ναβουθαὶ ἐβλασφήμησε τὸν Θεὸν καὶ τὸν βασιλέα. Τότε ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω τῆς πόλεως καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν μὲ λίθους, καὶ ἀπέθανε.
14 Καὶ ἀπέστειλαν πρὸς τὴν Ἰεζάβελ, λέγοντες, Ὁ Ναβουβαὶ ἐλιθοβολήθη καὶ ἀπέθανε.
15 Καὶ ὡς ἤκουσεν ἡ Ἰεζάβελ ὅτι ὁ Ναβουβαὶ ἐλιθοβολήθη καὶ ἀπέθανεν, εἶπεν ἡ Ἰεζάβελ πρὸς τὸν Ἀχαάβ, Σηκώθητι, κληρονόμησον τὸν ἀμπελῶνα Ναβουθαὶ τοῦ Ἰεζραηλίτου, τὸν ὁποῖον δὲν ἤθελε νὰ σοὶ δώσῃ δι᾿ ἀργυρίου· διότι ὁ Ναβουθαὶ δὲν ζῇ ἀλλ᾿ ἀπέθανε.
16 Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ Ἀχαὰβ ὅτι ὁ Ναβουθαὶ ἀπέθανεν, ἐσηκώθη ὁ Ἀχαὰβ νὰ καταβῇ εἰς τὸν ἀμπελῶνα τοῦ Ναβουθαὶ τοῦ Ἰεζραηλίτου, διὰ νὰ κληρονομήσῃ αὐτόν.
17 Καὶ ἦλθεν ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς Ἠλίαν τὸν Θεσβίτην, λέγων,
18 Σηκώθητι, κατάβα εἰς συνάντησιν τοῦ Ἀχαάβ, βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, ὅστις κατοικεῖ ἐν Σαμαρείᾳ· ἰδού, ἐν τῷ ἀμπελῶνι τοῦ Ναβουθαὶ εἶναι, ὅπου κατέβη διὰ νὰ κληρονομήσῃ αὐτόν·
19 καὶ θέλεις λαλήσει πρὸς αὐτόν, λέγων, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἐφόνευσας καὶ ἔτι ἐκληρονόμησας; Καὶ θέλεις λαλήσει πρὸς αὐτόν, λέγων, οὕτω λέγει Κύριος· Ἐν τῷ τόπῳ, ὅπου οἱ κύνες ἔγλειψαν τὸ αἷμα τοῦ Ναβουθαί, θέλουσι γλείψει οἱ κύνες τὸ αἷμά σου, ναί, σοῦ.
20 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀχαὰβ πρὸς τὸν Ἠλίαν, Μὲ εὕρηκας, ἐχθρὲ μου; Καὶ ἀπεκρίθη, Σὲ εὕρηκα· διότι ἐπώλησας σεαυτὸν εἰς τὸ νὰ πράττῃς τὸ πονηρὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
21 Ἰδού, λέγει Κύριος, Ἐγὼ θέλω φέρει κακὸν ἐπὶ σέ, καὶ θέλω σαρώσει κατόπιν σου καὶ ἐξολοθρεύσει τοῦ Ἀχαὰβ τὸν οὐροῦντα πρὸς τὸν τοῖχον καὶ τὸν πεφυλαγμένον καὶ τὸν ἀφειμένον μεταξὺ τοῦ Ἰσραήλ·
22 καὶ θέλω καταστήσει τὸν οἶκόν σου ὡς τὸν οἶκον τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, καὶ ὡς τὸν οἶκον τοῦ Βαασὰ υἱοῦ τοῦ Ἀχιά, διὰ τὸν παροργισμὸν τὸν ὁποῖον μὲ παρώργιαας, καὶ ἔκαμες τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ.
23 Καὶ περὶ τῆς Ἰεζάβελ ἔτι ἐλάλησεν ὁ Κύριος, λέγων, Οἱ κύνες θέλουσι καταφάγει τὴν Ἰεζάβελ πλησίον τοῦ προτειχίσματος τῆς Ἰεζραέλ·
24 ὅστις ἐκ τοῦ Ἀχαὰβ ἀποθάνῃ ἐν τῇ πόλει, οἱ κύνες θέλουσι καταφάγει αὐτόν· καὶ ὅστις ἀποθάνῃ ἐν τῷ ἀγρῷ, τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ θέλουσι καταφάγει αὐτόν.
25 Οὐδεὶς τῳόντι δὲν ἐστάθη ὅμοιος τοῦ Ἀχαάβ, ὅστις ἐπώλησεν ἑαυτὸν εἰς τὸ νὰ πράττῃ πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅπως ἐκίνει αὐτὸν Ἰεζάβελ ἡ γυνή αὐτοῦ.
26 Καὶ ἔπραξε βδελυρὰ σφόδρα ἀκολουθῶν τὰ εἴδωλα, κατὰ πάντα ὅσα ἔπραττον οἱ Ἀμορραῖοι, τοὺς ὁποίους ὁ Κύριος ἐξεδίωξεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
27 Ὡς δὲ ἤκουσεν ὁ Ἀχαὰβ τοὺς λόγους τούτους, διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ ἔβαλε σάκκον ἐπὶ τὴν σάρκα αὑτοῦ καὶ ἐνήστευσε, καὶ ἐκοίτετο περιτετυλιγμένος σάκκον καὶ ἐβάδιζε κεκυφώς.
28 Ἦλθε δὲ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς Ἠλίαν τὸν Θεσβίτην, λέγων,
29 Εἶδες πῶς ἐταπεινώθη ὁ Ἀχαὰβ ἐνώπιόν μου; ἐπειδή ἐταπεινώθη ἐνώπιόν μου, δὲν θέλω φέρει τὸ κακὸν ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ· ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ θέλω φέρει τὸ κακὸν ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ.
1 Παρῆλθον δὲ τρία ἔτη ἄνευ πολέμου ἀναμέσον τῆς Συρίας καὶ τοῦ Ἰσραήλ.
2 Κατὰ δὲ τὸ τρίτον ἔτος κατέβη Ἰωσαφὰτ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ.
3 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ, Ἐξεύρετε ὅτι ἡ Ῥαμὼθ-γαλαὰδ εἶναι ἡμῶν, καὶ ἡμεῖς σιωπῶμεν εἰς τὸ νὰ λάβωμεν αὐτήν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ βασιλέως τῆς Συρίας;
4 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἰωσαφάτ, Ἔρχεσαι μετ᾿ ἐμοῦ διὰ νὰ πολεμήσωμεν τὴν Ῥαμὼθ-γαλαάδ; Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσαφὰτ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, Ἐγὼ εἶμαι καθὼς σύ, ὁ λαὸς μου καθὼς ὁ λαὸς σου, οἱ ἵπποι μου καθὼς οἱ ἵπποι σου.
5 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσαφὰτ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ, Ἐρώτησον, παρακαλῶ, τὸν λόγον τοῦ Κυρίου σήμερον.
6 Καὶ συνήθροισεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ τοὺς προφήτας, περίπου τετρακοσίους ἄνδρας, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Νὰ ὑπάγω ἐναντίον τῆς Ῥαμὼθ-γαλαὰδ νὰ πολεμήσω, ἤ νὰ ἀπέχω; οἱ δὲ εἶπον, Ἀνάβα, καὶ ὁ Κύριος θέλει παραδώσει αὐτήν εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως.
7 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσαφάτ, Δὲν εἶναι ἐνταῦθα ἔτι προφήτης τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ ἐρωτήσωμεν δι᾿ αὐτοῦ;
8 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Ἰωσαφάτ, Εἶναι ἔτι ἄνθρωπός τις, Μιχαίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰεμλά, διὰ τοῦ ὁποίου δυνάμεθα νὰ ἐρωτήσωμεν τὸν Κύριον· πλήν μισῶ αὐτόν· διότι δὲν προφητεύει καλὸν περὶ ἐμοῦ, ἀλλὰ κακόν. Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσαφάτ, Ἄς μή λαλῇ ὁ βασιλεὺς οὕτως.
9 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ ἕνα εὐνοῦχον καὶ εἶπε, Σπεῦσον νὰ φέρῃς Μιχαίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰεμλά.
10 Ὁ δὲ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ καὶ Ἰωσαφὰτ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα ἐκάθηντο, ἕκαστος ἐπὶ τοῦ θρόνου αὑτοῦ, ἐνδεδυμένοι στολάς, ἐν τόπῳ ἀνοικτῷ κατὰ τὴν εἴσοδον τῆς πύλης τῆς Σαμαρείας· καὶ πάντες οἱ προφῆται προεφήτευον ἔμπροσθεν αὐτῶν.
11 Καὶ Σεδεκίας ὁ υἱὸς τοῦ Χαναανὰ εἶχε κάμει εἰς ἑαυτὸν σιδηρὰ κέρατα· καὶ εἶπεν, Οὕτω λέγει Κύριος· Διὰ τούτων θέλεις κερατίσει τοὺς Συρίους, ἑωσοῦ συντελέσῃς αὐτούς.
12 Καὶ πάντες οἱ προφῆται προεφήτευον οὕτω, λέγοντες, Ἀνάβα εἰς Ῥαμὼθ-γαλαὰδ καὶ εὐοδοῦ· διότι ὁ Κύριος θέλει παραδώσει αὐτήν εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως.
13 Καὶ ὁ μηνυτής, ὅστις ὑπῆγε νὰ καλέσῃ τὸν Μιχαίαν, εἶπε πρὸς αὐτόν, λέγων, Ἰδοὺ τώρα, οἱ λόγοι τῶν προφητῶν φανερόνουσιν ἐξ ἑνὸς στόματος καλὸν περὶ τοῦ βασιλέως· ὁ λόγος σου λοιπὸν ἄς ἦναι ὡς ὁ λόγος ἑνὸς ἐξ ἐκείνων, καὶ λάλησον τὸ καλόν.
14 Ὁ δὲ Μιχαίας εἶπε, Ζῇ Κύριος, ὅ, τι μοὶ εἴπῃ ὁ Κύριος, τοῦτο θέλω λαλήσει.
15 Ἦλθε λοιπὸν πρὸς τὸν βασιλέα. Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς αὐτόν, Μιχαία, νὰ ὑπάγωμεν εἰς Ῥαμὼθ-γαλαὰδ διὰ νὰ πολεμήσωμεν, ἤ νὰ ἀπέχωμεν; Ὁ δὲ ἀπεκρίθη πρὸς αὐτόν, Ἀνάβα καὶ εὐοδοῦ· διότι ὁ Κύριος θέλει παραδώσει αὐτήν εἰς τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως.
16 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεύς, Ἕως ποσάκις θέλω σὲ ὁρκίζει, νὰ μή λέγῃς πρὸς ἐμὲ παρὰ τὴν ἀλήθειαν ἐν ὀνόματι Κυρίου;
17 Ὁ δὲ εἶπεν, εἶδον πάντα τὸν Ἰσραήλ διεσπαρμένον ἐπὶ τὰ ὄρη, ὡς πρόβατα μή ἔχοντα ποιμένα. Καὶ εἶπε Κύριος, Οὗτοι δὲν ἔχουσι κύριον· ἄς ἐπιστρέψωσιν ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ ἐν εἰρήνῃ.
18 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Ἰωσαφάτ, Δὲν σοὶ εἶπα ἔτι δὲν θέλει προφητεύσει καλὸν περὶ ἐμοῦ, ἀλλὰ κακόν;
19 Καὶ ὁ Μιχαίας εἶπεν, Ἄκουσον λοιπὸν τὸν λόγον τοῦ Κυρίου. Εἶδον τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ τοῦ θρόνου αὑτοῦ, καὶ πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ παρισταμένην περὶ αὐτόν, ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ καὶ ἐξ ἀριστερῶν αὐτοῦ.
20 Καὶ εἶπε Κύριος, Τίς θέλει ἀπατήσει τὸν Ἀχαάβ, ὥστε νὰ ἀναβῇ καὶ νὰ πέσῃ ἐν Ῥαμὼθ-γαλαὰδ; Καὶ ὁ μὲν εἶπεν οὕτως, ὁ δὲ εἶπεν οὕτως.
21 Καὶ ἐξῆλθε τὸ πνεῦμα καὶ ἐστάθη ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἶπεν, Ἐγὼ θέλω ἀπατήσει αὐτόν.
22 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτό, Τίνι τρόπῳ; Καὶ εἶπε, Θέλω ἐξέλθει καὶ θέλω εἶσθαι πνεῦμα ψεύδους ἐν τῷ στόματι πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ. Καὶ εἶπε Κύριος, Θέλεις ἀπατήσει καὶ ἔτι θέλεις κατορθώσει· ἔξελθε καὶ κάμε οὕτω.
23 Τώρα λοιπόν, ἰδού, ὁ Κύριος ἔβαλε πνεῦμα ψεύδους ἐν τῷ στόματι πάντων τούτων τῶν προφητῶν σου, καὶ ὁ Κύριος ἐλάλησε κακὸν ἐπὶ σέ.
24 Τότε πλησιάσας Σεδεκίας ὁ υἱὸς τοῦ Χαναανά, ἐρράπισε τὸν Μιχαίαν ἐπὶ τὴν σιαγόνα καὶ εἶπε, Διὰ ποίας ὁδοῦ ἐπέρασε τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου ἀπ᾿ ἐμοῦ, διὰ νὰ λαλήσῃ πρὸς σέ;
25 Καὶ εἶπεν ὁ Μιχαίας, Ἰδού, θέλεις ἰδεῖ, καθ᾿ ἥν ἡμέραν θέλεις εἰσέρχεσθαι ἀπὸ ταμείου εἰς ταμεῖον διὰ νὰ κρυφθῇς.
26 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ, Πιάσατε τὸν Μιχαίαν καὶ ἐπαναφέρετε αὐτὸν πρὸς Ἀμὼν τὸν ἄρχοντα τῆς πόλεως καὶ πρὸς Ἰωὰς τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως·
27 καὶ εἴπατε, Οὕτω λέγει ὁ βασιλεύς· Βάλετε τοῦτον εἰς τὴν φυλακήν καὶ τρέφετε αὐτὸν μὲ ἄρτον θλίψεως καὶ μὲ ὕδωρ θλίψεως, ἑωσοῦ ἐπιστρέψω ἐν εἰρήνῃ.
28 Καὶ εἶπεν ὁ Μιχαίας, Ἐὰν τῳόντι ἐπιστρέψῃς ἐν εἰρήνῃ, ὁ Θεὸς δὲν ἐλάλησε δι᾿ ἐμοῦ. Καὶ εἶπεν, Ἀκούσατε σεῖς, πάντες οἱ λαοί.
29 Καὶ ἀνέβη ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ καὶ Ἰωσαφὰτ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰούδα εἰς Ῥαμὼθ-γαλαάδ.
30 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Ἰωσαφάτ, Ἐγώ θέλω μετασχηματισθῆ καὶ εἰσέλθει εἰς τὴν μάχην· σὺ δὲ ἐνδύθητι τὴν στολήν σου. Καὶ μετεσχηματίσθη ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν μάχην.
31 Ὁ δὲ βασιλεὺς τῆς Συρίας εἶχε προστάξει τοὺς τριάκοντα δύο ἁμαξάρχας αὑτοῦ, λέγων, Μή πολεμεῖτε μήτε μικρὸν μήτε μέγαν, ἀλλὰ μόνον τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ.
32 Καὶ ὡς εἶδον οἱ ἁμαξάρχαι τὸν Ἰωσαφάτ, τότε αὐτοὶ εἶπον, Βεβαίως οὗτος εἶναι ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. Καὶ περιεστράφησαν διὰ νὰ πολεμήσωσιν αὐτόν· ἀλλ᾿ ὁ Ἰωσαφὰτ ἀνεβόησεν.
33 Ἰδόντες δὲ οἱ ἁμαξάρχαι ὅτι δὲν ἦτο ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ, ἐπέστρεψαν ἀπὸ τῆς καταδιώξεως αὐτοῦ.
34 Ἄνθρωπος δὲ τις, τοξεύσας ἀσκόπως, ἐκτύπησε τὸν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ μεταξὺ τῶν ἀρθρώσεων τοῦ θώρακος· ὁ δὲ εἶπε πρὸς τὸν ἠνίοχον αὑτοῦ, Στρέψον τὴν χεῖρά σου καὶ ἔκβαλέ με ἐκ τοῦ στρατεύματος· διότι ἐπληγώθην.
35 Καὶ ἡ μάχη ἐμεγαλύνθη ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· ὁ δὲ βασιλεὺς ἵστατο ἐπὶ τῆς ἁμάξης ἀντικρὺ τῶν Συρίων, καὶ πρὸς τὸ ἑσπέρας ἀπέθανε· καὶ τὸ αἷμα ἔρρεεν ἐκ τῆς πληγῆς εἰς τὸν κόλπον τῆς ἁμάξης.
36 Καὶ περὶ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου ἔγεινε διακήρυξις ἐν τῷ στρατοπέδῳ, λέγουσα, Ἕκαστος εἰς τὴν πόλιν αὑτοῦ καὶ ἕκαστος εἰς τὸν τόπον αὑτοῦ.
37 Καὶ ἀπέθανεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐκομίσθη εἰς Σαμάρειαν· καὶ ἐνεταφίασαν τὸν βασιλέα ἐν Σαμαρείᾳ.
38 Καὶ ἔπλυναν τὴν ἅμαξαν εἰς τὸ ὑδροστάσιον τῆς Σαμαρείας· ἔπλυναν ἔτι καὶ τὰ ὅπλα αὐτοῦ· καὶ ἔγλειψαν οἱ κύνες τὸ αἷμα αὐτοῦ, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησεν.
39 Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Ἀχαὰβ καὶ πάντα ὅσα ἔκαμε, καὶ ὁ ἐλεφάντινος οἶκος τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησε καὶ πᾶσαι αἱ πόλεις, τὰς ὁποίας ἔκτισε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ;
40 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἀχαὰβ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Ὀχοζίας ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
41 Ὁ δὲ Ἰωσαφὰτ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀσὰ ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὸν Ἰούδα, τὸ τέταρτον ἔτος τοῦ Ἀχαὰβ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ.
42 Ὁ Ἰωσαφὰτ ἦτο τριάκοντα πέντε ἐτῶν ἡλικίας ὅτε ἐβασίλευσε· καὶ ἐβασίλευσεν εἰκοσιπέντε ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Ἀζουβά, θυγάτηρ τοῦ Σιλεΐ.
43 Καὶ περιεπάτησεν εἰς πάσας τὰς ὁδοὺς Ἀσὰ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· δὲν ἐξέκλινεν ἀπ᾿ αὐτῶν, πράττων τὸ εὐθὲς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Οἱ ὑψηλοὶ ὅμως τόποι δὲν ἀφῃρέθησαν· ὁ λαὸς ἐθυσίαζεν ἔτι καὶ ἐθυμίαζεν ἐν τοῖς ὑψηλοῖς τόποις.
44 Καὶ εἶχεν εἰρήνην ὁ Ἰωσαφὰτ μετὰ τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ.
45 Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Ἰωσαφάτ, καὶ τὰ κατορθώματα αὐτοῦ ὅσα ἔκαμε, καὶ οἱ πόλεμοι αὐτοῦ, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα;
46 Καὶ τὸ ὑπόλοιπον τῶν σοδομιτῶν, τὸ ἐναπολειφθὲν ἐν ταῖς ἡμέραις Ἀσὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, αὐτὸς ἐξήλειψεν ἀπὸ τῆς γῆς.
47 Τότε δὲν ὑπῆρχε βασιλεὺς ἐν Ἐδώμ· διοικητής ἦτο βασιλεύς.
48 Ὁ Ἰωσαφὰτ ἔκαμε πλοῖα ἐν Θαρσείς, διὰ νὰ πλεύσωσιν εἰς Ὀφεὶρ διὰ χρυσίον· πλήν δὲν ὑπῆγον, διότι τὰ πλοῖα συνετρίφθησαν ἐν Ἐσιὼν-γάβερ.
49 Τότε εἶπεν Ὀχοζίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχαὰβ πρὸς τὸν Ἰωσαφάτ, Ἄς ὑπάγωσιν οἱ δοῦλοί μου μετὰ τῶν δούλων σου εἰς τὰ πλοῖα· ὁ Ἰωσαφὰτ ὅμως δὲν ἠθέλησε.
50 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ἰωσαφὰτ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ ἐν τῇ πόλει Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· ἐβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ Ἰωρὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
51 Ὀχοζίας ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχαὰβ ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ ἐν Σαμαρείᾳ, τὸ δέκατον ἕβδομον ἔτος τοῦ Ἰωσαφὰτ βασιλέως τοῦ Ἰούδα· καὶ ἐβασίλευσε δύο ἔτη ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ.
52 Καὶ ἔπραξε τὰ πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ περιεπάτησεν εἰς τὴν ὁδὸν τοῦ πατρὸς αὑτοῦ καὶ εἰς τὴν ὁδὸν τῆς μητρὸς αὑτοῦ καὶ εἰς τὴν ὁδὸν τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ναβάτ, ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ·
53 διότι ἐλάτρευσε τὸν Βάαλ καὶ προσεκύνησεν αὐτόν, καὶ παρώργισε Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, κατὰ πάντα ὅσα ἔπραξεν ὁ πατήρ αὐτοῦ.