1 Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις καθ᾿ ἅς οἱ κριταὶ ἔκρινον, ἔγεινε πεῖνα ἐν τῇ γῇ. Καὶ ὑπῆγεν ἄνθρωπός τις ἀπὸ Βηθλεὲμ Ἰούδα νὰ παροικήσῃ ἐν γῇ Μωάβ, αὐτὸς καὶ ἡ γυνή αὐτοῦ καὶ οἱ δύο υἱοὶ αὐτοῦ.
2 Τὸ δὲ ὄνομα τοῦ ἀνθρώπου ἦτο Ἐλιμέλεχ, καὶ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Ναομί, καὶ τὸ ὄνομα τῶν δύο υἱῶν αὐτοῦ Μααλὼν καὶ Χελαιών, Ἐφραθαῖοι ἐκ Βηθλεὲμ Ἰούδα. Καὶ ἦλθον εἰς γῆν Μωὰβ καὶ ἦσαν ἐκεῖ.
3 Καὶ ἀπέθανεν Ἐλιμέλεχ ὁ ἀνήρ τῆς Ναομί· καὶ ἔμεινεν αὐτή καὶ οἱ δύο υἱοὶ αὐτῆς.
4 Καὶ οὗτοι ἔλαβον εἰς ἑαυτοὺς γυναῖκας Μωαβίτιδας· τὸ ὄνομα τῆς μιᾶς Ὀρφὰ καὶ τὸ ὄνομα τῆς ἄλλης Ῥούθ· καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ ἕως δέκα ἔτη.
5 Ἀπέθανον δὲ ἀμφότεροι, ὁ Μααλὼν καὶ ὁ Χελαιών· καὶ ἐστερήθη ἡ γυνή τῶν δύο υἱῶν αὑτῆς καὶ τοῦ ἀνδρὸς αὑτῆς.
6 Τότε ἐσηκώθη αὐτή καὶ αἱ νύμφαι αὐτῆς καὶ ἐπέστρεψαν ἐκ τῆς γῆς Μωάβ· διότι ἤκουσεν ἐν γῇ Μωάβ, ὅτι ἐπεσκέφθη ὁ Κύριος τὸν λαὸν αὑτοῦ δίδων εἰς αὐτοὺς ἄρτον.
7 Καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ τόπου ὅπου ἦτο, καὶ αἱ δύο νύμφαι αὐτῆς μετ᾿ αὐτῆς καὶ ἐπορεύοντο τὴν ὁδὸν διὰ νὰ ἐπιστρέψωσιν εἰς γῆν Ἰούδα.
8 Εἶπε δὲ ἡ Ναομὶ πρὸς τὰς δύο νύμφας αὑτῆς, Ὑπάγετε, ἐπιστρέψατε ἑκάστη εἰς τὸν οἶκον τῆς μητρὸς αὑτῆς. Ὁ Κύριος νὰ κάμῃ ἔλεος εἰς ἐσᾶς, καθὼς σεῖς ἐκάμετε εἰς τοὺς ἀποθανόντας καὶ εἰς ἐμέ·
9 ὁ Κύριος νὰ σᾶς δώσῃ νὰ εὕρητε ἀνάπαυσιν, ἑκάστη ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἀνδρὸς αὑτῆς. Καὶ ἐφίλησεν αὐτάς· καὶ αὐταὶ ὕψωσαν τὴν φωνήν αὑτῶν καὶ ἔκλαυσαν.
10 Καὶ εἶπον πρὸς αὐτήν, Οὐχί· ἀλλὰ μετὰ σοῦ θέλομεν ἐπιστρέψει εἰς τὸν λαὸν σου.
11 Καὶ εἶπεν ἡ Ναομί, Ἐπιστρέψατε, θυγατέρες μου· διὰ τί νὰ ἔλθητε μετ᾿ ἐμοῦ; μήπως ἔχω ἔτι υἱοὺς ἐν τῇ κοιλίᾳ μου, διὰ νὰ γείνωσιν ἄνδρες σας;
12 ἐπιστρέψατε, θυγατέρες μου, ὑπάγετε· διότι ἐγήρασα καὶ δὲν εἶμαι διὰ ἄνδρα· ἐὰν ἔλεγον, Ἔχω ἐλπίδα, ἐὰν μάλιστα ὑπανδρευόμην ταύτην τὴν νύκτα καὶ ἐγέννων ἔτι υἱούς,
13 σεῖς ἠθέλετε προσμένει αὐτοὺς ἑωσοῦ μεγαλώσωσιν; ἠθέλετε δι᾿ αὐτοὺς ἀναβάλει τὸ νὰ ὑπανδρευθῆτε; μή, θυγατέρες μου· ἐπειδή ἐπικράνθην πολὺ πλέον παρὰ σεῖς, ὅτι ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου ἐξῆλθε κατ᾿ ἐμοῦ.
14 Ἐκεῖναι δὲ ὕψωσαν τὴν φωνήν αὑτῶν καὶ ἔκλαυσαν πάλιν· καὶ κατεφίλησεν ἡ Ὀρφὰ τὴν πενθερὰν αὑτῆς· ἡ δὲ Ῥοὺθ ἐπροσκολλήθη εἰς αὐτήν.
15 Καὶ εἶπεν ἡ Ναομί, Ἰδού, ἡ σύννυμφός σου ἐπέστρεψε πρὸς τὸν λαὸν αὑτῆς καὶ πρὸς τοὺς θεοὺς αὑτῆς· ἐπίστρεψον καὶ σὺ κατόπιν τῆς συννύμφου σου.
16 Ἀλλ᾿ ἡ Ῥοὺθ εἶπε, Μή μὲ ἀνάγκαζε νὰ σὲ ἀφήσω, διὰ νὰ ἀναχωρήσω ἀπ᾿ ὄπισθέν σου· διότι ὅπου ἄν σὺ ὑπάγῃς, καὶ ἐγὼ θέλω ὑπάγει· καὶ ὅπου ἄν σὺ παραμείνῃς, καὶ ἐγὼ θέλω παραμείνει· ὁ λαὸς σου, λαὸς μου, καὶ ὁ Θεὸς σου, Θεὸς μου·
17 ὅπου ἄν ἀποθάνῃς, θέλω ἀποθάνει καὶ ἐκεῖ θέλω ταφῆ· οὕτω νὰ κάμῃ ὁ Κύριος εἰς ἐμὲ καὶ οὕτω νὰ προσθέσῃ, ἐὰν ἄλλο τι παρὰ τὸν θάνατον χωρίσῃ ἐμὲ ἀπὸ σοῦ.
18 Ἰδοῦσα δὲ ἡ Ναομὶ ὅτι αὐτή διϊσχυρίζετο νὰ ὑπάγῃ μετ᾿ αὐτῆς, ἔπαυσε νὰ λαλῇ πρὸς αὐτήν.
19 Περιεπάτησαν δὲ ἀμφότεραι, ἑωσοῦ ἔφθασαν εἰς Βηθλεέμ. Καὶ ὅτε ἔφθασαν εἰς Βηθλεέμ, πᾶσα ἡ πόλις συνεκινήθη δι᾿ αὐτάς, καὶ αἱ γυναῖκες ἔλεγον, Αὕτη εἶναι ἡ Ναομί;
20 Καὶ αὐτή εἶπε πρὸς αὐτάς, Μή με ὀνομάζετε Ναομί· ὀνομάζετέ με Μαρά· διότι ὁ Παντοδύναμος μὲ ἐπίκρανε σφόδρα·
21 ἐγὼ πλήρης ἀνεχώρησα, καὶ κενήν ἐπανήγαγέ με ὁ Κύριος· διὰ τί μὲ ὀνομάζετε Ναομί, ἀφοῦ ὁ Κύριος ἐμαρτύρησε κατ᾿ ἐμοῦ καὶ ὁ Παντοδύναμος μὲ κατέθλιψεν;
22 Ἐπέστρεψε λοιπὸν ἡ Ναομί, καὶ μετ᾿ αὐτῆς Ῥοὺθ ἡ Μωαβίτις ἡ νύμφη αὐτῆς ἐλθοῦσα ἐκ γῆς Μωάβ· καὶ αὗται ἔφθασαν εἰς Βηθλεὲμ ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ θερισμοῦ τῶν κριθῶν.
1 Εἶχε δὲ ἡ Ναομὶ συγγενῆ τινα τοῦ ἀνδρὸς αὑτῆς, ἄνθρωπον δυνατὸν ἐν ἰσχύϊ, ἐκ τῆς συγγενείας τοῦ Ἐλιμέλεχ· καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Βοόζ.
2 Καὶ εἶπεν ἡ Ῥοὺθ ἡ Μωαβίτις πρὸς τὴν Ναομί, Ἄς ὑπάγω, παρακαλῶ, εἰς τὸν ἀγρὸν διὰ νὰ συνάξω ἀστάχυα κατόπιν οὗτινος εὕρω χάριν εἰς τοὺς ὀφθαλμούς· καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, Ὕπαγε, θυγάτηρ μου.
3 Καὶ ὑπῆγε καὶ ἐλθοῦσα ἐσταχυολόγει ἐν τῷ ἀγρῷ κατόπιν τῶν θεριστῶν· καὶ ἔτυχεν ἐν μέρει τοῦ ἀγροῦ τοῦ Βοόζ, ὅστις ἦτο ἐκ τῆς συγγενείας τοῦ Ἐλιμέλεχ.
4 Καὶ ἰδού, ὁ Βοὸζ ἦλθεν ἐκ Βηθλεὲμ καὶ εἶπε πρὸς τοὺς θεριστάς, Κύριος μεθ᾿ ὑμῶν. Καὶ ἀπεκρίθησαν πρὸς αὐτόν, Κύριος νὰ σὲ εὐλογήσῃ.
5 Τότε εἶπεν ὁ Βοὸζ πρὸς τὸν ὑπηρέτην αὑτοῦ, τὸν ἐπιστάτην τῶν θεριστῶν, Τίνος εἶναι ἡ νέα αὕτη;
6 Καὶ ὁ ὑπηρέτης ὁ ἐπιστάτης τῶν θεριστῶν ἀπεκρίθη καὶ εἶπεν, εἶναι ἡ νέα ἡ Μωαβίτις, ἡ ἐπιστρέψασα μετὰ τῆς Ναομὶ ἐκ γῆς Μωάβ·
7 καὶ εἶπεν, Ἄς σταχυολογήσω, παρακαλῶ, καὶ ἄς συνάξω τι μεταξὺ τῶν δεματίων κατόπιν τῶν θεριστῶν· καὶ ἦλθε καὶ ἐστάθη ἀπὸ πρωΐας ἕως ταύτης τῆς ὥρας· ὀλίγον μόνον ἀνεπαύθη ἐν τῇ οἰκίᾳ.
8 Καὶ εἶπεν ὁ Βοὸζ πρὸς τὴν Ῥούθ, Δὲν ἀκούεις, θυγάτηρ μου; μή ὑπάγῃς νὰ σταχυολογήσῃς ἐν ἄλλῳ ἀγρῷ, μηδὲ νὰ ἀναχωρήσῃς ἐντεῦθεν, ἀλλὰ μένε ἐνταῦθα μετὰ τῶν κορασίων μου·
9 ἄς ἦναι οἱ ὀφθαλμοὶ σου ἐπὶ τὸν ἀγρὸν ὅπου θερίζουσι, καὶ ὕπαγε κατόπιν αὐτῶν· δὲν προσέταξα ἐγὼ εἰς τοὺς νέους νὰ μή σὲ ἐγγίσωσι; καὶ ὅταν διψήσῃς ὕπαγε εἰς τὰ ἀγγεῖα καὶ πίνε ἀπὸ ὅ, τι ἀντλήσωσιν οἱ νέοι.
10 Ἡ δὲ ἔπεσε κατὰ πρόσωπον καὶ προσεκύνησεν ἕως ἐδάφους καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Πῶς ἐγὼ εὕρηκα χάριν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου, ὥστε νὰ λάβῃς πρόνοιαν περὶ ἐμοῦ, ἐνῷ εἶμαι ξένη;
11 Καὶ ὁ Βοὸζ ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, Ἀνηγγέλθησαν πρὸς ἐμὲ ἀκριβῶς πάντα ὅσα ἔκαμες εἰς τὴν πενθερὰν σου μετὰ τὸν θάνατον τοῦ ἀνδρὸς σου· καὶ ὅτι ἀφῆκας τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου καὶ τὴν γῆν τῆς γεννήσεώς σου, καὶ ἦλθες πρὸς λαόν, τὸν ὁποῖον δὲν ἐγνώριζες πρότερον·
12 ὁ Κύριος νὰ ἀνταμείψῃ τὸ ἔργον σου, καὶ ὁ μισθὸς σου νὰ ἦναι πλήρης παρὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ, ὑπὸ τὰς πτέρυγας τοῦ ὁποίου ἦλθες νὰ σκεπασθῇς.
13 Ἡ δὲ εἶπεν, Ἄς εὕρω χάριν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου, κύριέ μου· ἐπειδή μὲ παρηγόρησας καὶ ἐπειδή ἐλάλησας εὐμενῶς πρὸς τὴν δούλην σου, ἄν καὶ ἐγὼ δὲν εἶμαι οὐδὲ ὡς μία τῶν θεραπαινίδων σου.
14 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ὁ Βοὸζ τὴν ὥραν τοῦ φαγητοῦ, Ἐλθὲ καὶ φάγε ἐκ τοῦ ἄρτου καὶ βρέξον τὸ ψωμίον σου εἰς τὸ ὄξος. Καὶ αὐτή ἐκάθισεν εἰς τὰ πλάγια τῶν θεριστῶν· ἐκεῖνος δὲ ἔδωκεν εἰς αὐτήν σῖτον πεφρυγανισμένον, καὶ ἔφαγε καὶ ἐχορτάσθη καὶ ἐπερίσσευσε.
15 Καὶ ἐσηκώθη νὰ σταχυολογήσῃ, καὶ προσέταξεν ὁ Βοὸζ εἰς τοὺς νέους αὑτοῦ, λέγων, Καὶ μεταξὺ τῶν δεματίων ἄς σταχυολογῇ, καὶ μή ἐπιπλήττετε αὐτήν·
16 καὶ μάλιστα ἀφίνετε νὰ πίπτῃ τι ἀπὸ τῶν χειροβόλων διὰ αὐτήν καὶ ἀφίνετε νὰ συλλέγῃ καὶ μή ἐλέγχετε αὐτήν.
17 Καὶ ἐσταχυολόγησεν ἐν τῷ ἀγρῷ ἕως ἑσπέρας καὶ ἐκοπάνισεν ὅσον ἐσταχυολόγησε· καὶ ἦτο ἕως ἐν ἐφὰ κριθῆς.
18 Καὶ ἐσήκωσεν αὐτὸ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν· καὶ εἶδεν ἡ πενθερὰ αὐτῆς ὅσον ἐσταχυολόγησε· καὶ ἐκβαλοῦσα ἡ Ῥούθ, ἔδωκεν εἰς αὐτήν ὅ, τι εἶχε περισσεύσει ἀφοῦ ἐχορτάσθη.
19 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ἡ πενθερὰ αὐτῆς, Ποῦ ἐσταχυολόγησας σήμερον; καὶ ποῦ ἐδούλευσας; εὐλογημένος νὰ ἦναι ἐκεῖνος ὅστις ἔλαβε πρόνοιαν περὶ σοῦ. Καὶ ἐκείνη ἐφανέρωσε πρὸς τὴν πενθερὰν αὑτῆς εἰς τίνος ἀγρὸν ἐδούλευσε καὶ εἶπε, Τὸ ὄνομα τοῦ ἀνθρώπου, εἰς τὸν ὁποῖον ἐδούλευσα σήμερον, εἶναι Βοόζ.
20 Καὶ εἶπεν ἡ Ναομὶ πρὸς τὴν νύμφην αὑτῆς, Εὐλογημένος παρὰ Κυρίου ἐκεῖνος ὅστις δὲν ἀφῆκε τὸ ἔλεος αὑτοῦ πρὸς τοὺς ζῶντας καὶ πρὸς τοὺς τεθνεῶτας. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ἡ Ναομί, Συγγενής ἡμῶν εἶναι ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐκ τῶν πλησίον συγγενῶν ἡμῶν.
21 Καὶ εἶπεν ἡ Ῥοὺθ ἡ Μωαβίτις, Αὐτὸς μὲ εἶπε προσέτι, Σὺ θέλεις μένει μετὰ τῶν ἀνθρώπων μου, ἑωσοῦ τελειώσωσιν ὅλον τὸν θερισμὸν μου.
22 Καὶ εἶπεν ἡ Ναομὶ πρὸς τὴν Ῥοὺθ τὴν νύμφην αὑτῆς, Εἶναι καλόν, θυγάτηρ μου, νὰ ἐκβαίνῃς μετὰ τῶν κορασίων αὐτοῦ, καὶ νὰ μή σὲ ἀπαντήσωσιν ἐν ἄλλῳ ἀγρῷ.
23 Καὶ προσεκολλήθη εἰς τὰ κοράσια τοῦ Βοὸζ διὰ νὰ σταχυολογῇ, ἑωσοῦ τελειώσῃ ὁ θερισμὸς τῶν κριθῶν καὶ ὁ θερισμὸς τοῦ σίτου· καὶ ἐκάθητο μετὰ τῆς πενθερᾶς αὑτῆς.
1 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ἡ Ναομὶ ἡ πενθερὰ αὐτῆς, Θυγάτηρ μου, νὰ μή ζητήσω ἀνάπαυσιν εἰς σὲ διὰ νὰ εὐημερήσῃς;
2 καὶ τώρα, μήπως δὲν εἶναι Βοὸζ ἐκ τῆς συγγενείας ἡμῶν, μετὰ τῶν κορασίων τοῦ ὁποίου ἦσο; ἰδού, αὐτὸς λικμίζει ταύτην τὴν νύκτα τὸ ἁλώνιον τῶν κριθῶν·
3 λούσθητι λοιπὸν καὶ ἀλείφθητι καὶ ἐνδύθητι τὴν στολήν σου καὶ κατάβα εἰς τὸ ἁλώνιον· μή γνωρισθῇς εἰς τὸν ἄνθρωπον, ἑωσοῦ τελειώσῃ ἀπὸ τοῦ νὰ φάγῃ καὶ νὰ πίῃ·
4 καὶ ἐνῷ πλαγιάζει, παρατήρησον τὸν τόπον ὅπου πλαγιάζει, καὶ ἐλθοῦσα σήκωσον τὸ σκέπασμα ἀπὸ τῶν ποδῶν αὐτοῦ, καὶ πλαγίασον· καὶ ἐκεῖνος θέλει σοὶ εἰπεῖ τί νὰ κάμῃς.
5 Ἡ δὲ εἶπε πρὸς αὐτήν, Πάντα ὅσα λέγεις εἰς ἐμέ, θέλω κάμει.
6 Καὶ κατέβη εἰς τὸ ἁλώνιον καὶ ἔκαμε πάντα ὅσα προσέταξεν εἰς αὐτήν ἡ πενθερὰ αὐτῆς.
7 Καὶ ἀφοῦ ὁ Βοὸζ ἔφαγε καὶ ἔπιε, καὶ εὐφράνη ἡ καρδίᾳ αὐτοῦ, ὑπῆγε νὰ πλαγιάσῃ εἰς τὴν ἄκραν τοῦ σωροῦ τοῦ σίτου· ἐκείνη δὲ ἦλθε κρυφίως καὶ ἐσήκωσε τὸ σκέπασμα ἀπὸ τῶν ποδῶν αὐτοῦ καὶ ἐπλαγίασε.
8 Καὶ πρὸς τὸ μεσονύκτιον ἐξέστη ὁ ἄνθρωπος καὶ συνεταράχθη· καὶ ἰδού, γυνή ἐκοιμᾶτο παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ.
9 Καὶ εἶπε, Ποία εἶσαι σύ; Ἐκείνη δὲ ἀπεκρίθη, Ἐγὼ ἡ Ῥοὺθ ἡ δούλη σου· ἅπλωσον λοιπὸν τὴν πτέρυγά σου ἐπὶ τὴν δούλην σου· διότι εἶσαι ὁ πλησιέστερος συγγενής μου.
10 Ὁ δὲ εἶπεν, Εὐλογημένη νὰ ἦσαι παρὰ Κυρίου, θύγατερ· διότι ἔδειξας περισσοτέραν ἀγαθωσύνην ἐσχάτως παρὰ πρότερον, μή ὑπάγουσα κατόπιν νέων, εἴτε πτωχῶν εἴτε πλουσίων·
11 καὶ τώρα, θύγατερ, μή φοβοῦ· θέλω κάμει εἰς σὲ πᾶν ὅ, τι εἴπῃς· διότι πᾶσα ἡ πόλις τοῦ λαοῦ μου ἐξεύρει ὅτι εἶσαι γυνή ἐνάρετος·
12 καὶ τώρα εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐγὼ εἶμαι στενὸς συγγενής· εἶναι ὅμως ἄλλος συγγενής πλησιέστερος ἐμοῦ·
13 μεῖνον ταύτην τὴν νύκτα· καὶ τὸ πρωΐ ἐὰν αὐτὸς θέλῃ νὰ ἐκπληρώσῃ πρὸς σὲ τὸ χρέος τὸ συγγενικόν, καλόν· ἄς τὸ ἐκπληρώσῃ· ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ ἐκπληρώσῃ πρὸς σὲ τὸ χρέος τὸ συγγενικόν, τότε ἐγὼ θέλω ἐκπληρώσει τοῦτο πρὸς σέ, ζῇ Κύριος· κοιμήθητι ἕως πρωΐ.
14 Καὶ ἐκοιμήθη παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ ἕως πρωΐ· καὶ ἐσηκώθη πρὶν διακρίνῃ ἄνθρωπος ἄνθρωπον. Καὶ ἐκεῖνος εἶπεν, Ἄς μή γνωρισθῇ ὅτι ἦλθεν ἡ γυνή εἰς τὸ ἁλώνιον.
15 Εἶπε προσέτι, Φέρε τὸ περικάλυμμα τὸ ἐπάνω σου καὶ κράτει αὐτό. Καὶ ἐκείνη ἐκράτει αὐτό, καὶ αὐτὸς ἐμέτρησεν ἕξ μέτρα κριθῆς καὶ ἔβαλεν ἐπ᾿ αὐτήν· καὶ ὑπῆγεν εἰς τὴν πόλιν.
16 Καὶ ὅτε ἦλθε πρὸς τὴν πενθερὰν αὑτῆς, ἐκείνη εἶπε, Τί ἔγεινεν εἰς σέ, θυγάτηρ μου; Καὶ αὐτή ἀνήγγειλε πρὸς αὐτήν πάντα ὅσα ἔκαμεν εἰς αὐτήν ὁ ἄνθρωπος·
17 καὶ εἶπεν, Ἔδωκεν εἰς ἐμὲ ταῦτα τὰ ἕξ μέτρα τῆς κριθῆς· διότι, Δὲν θέλεις ὑπάγει, μοὶ εἶπε, κενή πρὸς τὴν πενθεράν σου.
18 Ἡ δὲ εἶπε, Κάθου, θυγάτηρ μου, ἑωσοῦ ἴδῃς πῶς θέλει τελειώσει τὸ πρᾶγμα· διότι ὁ ἄνθρωπος δὲν θέλει ἡσυχάσει, ἑωσοῦ τελειώσῃ τὸ πρᾶγμα σήμερον.
1 Καὶ ἀνέβη ὁ Βοὸζ εἰς τὴν πύλην καὶ ἐκάθισεν ἐκεῖ· καὶ ἰδού, διέβαινεν ὁ συγγενής, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ Βοόζ. Καὶ εἶπεν, Ὦ σύ, στρέψον, κάθισον ἐνταῦθα. Καὶ ἐστράφη καὶ ἐκάθισε.
2 Καὶ ἔλαβεν ὁ Βοὸζ δέκα ἄνδρας ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τῆς πόλεως, καὶ εἶπε, Καθίσατε ἐνταῦθα. Καὶ ἐκάθισαν.
3 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν συγγενῆ, Ἡ Ναομί, ἡ ἐπιστρέψασα ἐκ γῆς Μωάβ, πωλεῖ τὸ μερίδιον τοῦ ἀγροῦ, τὸ ὁποῖον ἦτο τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν Ἐλιμέλεχ·
4 καὶ ἐγὼ εἶπα νὰ σὲ εἰδοποιήσω, λέγων, Ἀγόρασον αὐτὸ ἔμπροσθεν τῶν κατοίκων καὶ ἔμπροσθεν τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ μου· ἐὰν θέλῃς νὰ ἐξαγοράσῃς αὐτὸ ὡς συγγενής, ἐξαγόρασον· ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν θέλῃς νὰ ἐξαγοράσῃς αὐτό, εἰπὲ πρὸς ἐμέ, διὰ νὰ ἐξεύρω· διότι δὲν εἶναι ἄλλος νὰ ἐξαγοράσῃ αὐτὸ ὡς συγγενής παρὰ σύ· καὶ ἐγὼ εἶμαι μετὰ σέ. Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐγὼ θέλω ἐξαγοράσει αὐτό.
5 Καὶ εἶπεν ὁ Βοόζ, Καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἀγοράσῃς τὸν ἀγρὸν ἐκ τῆς χειρὸς τῆς Ναομί, πρέπει νὰ λάβῃς καὶ τὴν Ῥοὺθ τὴν Μωαβίτιν, γυναῖκα τοῦ ἀποθανόντος, διὰ νὰ ἀναστήσῃς τὸ ὄνομα τοῦ ἀποθανόντος ἐπὶ τῆς κληρονομίας αὐτοῦ.
6 Καὶ εἶπεν ὁ συγγενής, Δὲν δύναμαι νὰ ἐκπληρώσω τὸ χρέος τὸ συγγενικόν, μήποτε φθείρω τὴν κληρονομίαν μου· ἐκπλήρωσον σὺ τὸ χρέος μου τὸ συγγενικόν, διότι δὲν δύναμαι ἐγὼ νὰ ἐκπληρώσω αὐτό.
7 Οὗτος δὲ ἦτο ὁ τρόπος τὸ πάλαι ἐν τῷ Ἰσραήλ περὶ τοῦ δικαιώματος τῆς συγγενείας καὶ περὶ τῆς ἀπαλλοτριώσεως, διὰ νὰ βεβαιοῦται πᾶς λόγος· ὁ ἄνθρωπος λύων τὸ ὑπόδημα αὑτοῦ, ἔδιδεν εἰς τὸν πλησίον αὑτοῦ· καὶ τοῦτο ἦτο μαρτυρία ἐν τῷ Ἰσραήλ.
8 Διὰ τοῦτο εἶπεν ὁ συγγενής πρὸς τὸν Βοόζ, Ἀγόρασον αὐτὸ εἰς σεαυτόν. Καὶ ἔλυσε τὸ ὑπόδημα αὑτοῦ.
9 Τότε εἶπεν ὁ Βοὸζ πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους καὶ πάντα τὸν λαόν, Μάρτυρες εἶσθε σήμερον, ὅτι ἠγόρασα πάντα τὰ τοῦ Ἐλιμέλεχ καὶ πάντα τὰ τοῦ Χελαιὼν καὶ Μααλών, ἐκ τῆς χειρὸς τῆς Ναομί·
10 καὶ προσέτι, τὴν Ῥοὺθ τὴν Μωαβίτιν τὴν γυναῖκα τοῦ Μααλών, ἔλαβον εἰς ἐμαυτὸν διὰ γυναῖκα, διὰ νὰ ἀναστήσω τὸ ὄνομα τοῦ ἀποθανόντος ἐπὶ τῆς κληρονομίας αὐτοῦ, διὰ νὰ μή ἐξαλειφθῇ τὸ ὄνομα τοῦ ἀποθανόντος ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ ἐκ τῆς πόλεως τῆς κατοικίας αὐτοῦ· μάρτυρες εἶσθε σήμερον.
11 Καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ ἐν τῇ πύλῃ καὶ οἱ πρεσβύτεροι εἶπαν, Μάρτυρες· ὁ Κύριος νὰ κάμῃ τὴν γυναῖκα, ἥτις εἰσέρχεται εἰς τὸν οἶκόν σου, ὡς τὴν Ῥαχήλ καὶ ὡς τὴν Λείαν, αἵτινες ᾠκοδόμησαν ἀμφότεραι τὸν οἶκον Ἰσραήλ· καὶ ἴσχυε ἐν Ἐφραθὰ καὶ ἔσο περίφημος ἐν Βηθλεέμ·
12 καὶ ἄς γείνῃ ὁ οἶκός σου ὡς ὁ οἶκος τοῦ Φαρές, τὸν ὁποῖον ἐγέννησεν ἡ Θάμαρ εἰς τὸν Ἰούδαν, ἐκ τοῦ σπέρματος τὸ ὁποῖον ὁ Κύριος θέλει δώσει εἰς σὲ ἐκ τῆς νέας ταύτης.
13 Καὶ ἔλαβεν ὁ Βοὸζ τὴν Ῥούθ, καὶ ἔγεινε γυνή αὐτοῦ· καὶ ὅτε εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν, ὁ Κύριος ἔδωκεν εἰς αὐτήν σύλληψιν, καὶ ἐγέννησεν υἱόν.
14 Καὶ εἶπαν αἱ γυναῖκες πρὸς τὴν Ναομί, Εὐλογητὸς ὁ Κύριος, ὅστις σήμερον δὲν σὲ ἀπεστέρησε συγγενοῦς, ὥστε τὸ ὄνομα αὐτοῦ νὰ καλῆται ἐν τῷ Ἰσραήλ·
15 καὶ οὗτος θέλει εἶσθαι εἰς σὲ ἀναψυχωτής τῆς ζωῆς καὶ θέλει θρέψει τὴν πολιὰν σου· διότι ἐγέννησεν αὐτὸν ἡ νύμφη σου, ἥτις σὲ ἀγαπᾷ, ἥτις εἶναι εἰς σὲ καλητέρα παρὰ ἑπτὰ υἱούς.
16 Τότε ἔλαβεν ἡ Ναομὶ τὸ παιδίον καὶ ἔθεσεν αὐτὸ εἰς τὸν κόλπον αὑτῆς καὶ ἔγεινεν εἰς αὐτὸ τροφός.
17 Καὶ αἱ γείτονες ἔδωκαν εἰς αὐτὸ ὄνομα, λέγουσαι, Υἱὸς ἐγεννήθη εἰς τὴν Ναομί· καὶ ἐκάλεσαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ὠβήδ· οὗτος εἶναι ὁ πατήρ τοῦ Ἰεσσαὶ πατρὸς τοῦ Δαβίδ.
18 Καὶ αὕτη εἶναι ἡ γενεαλογία τοῦ Φαρές· ὁ Φαρὲς ἐγέννησε τὸν Ἐσρών,
19 Ἐσρὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀράμ, Ἀρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμιναδάβ,
20 Ἀμιναδάβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ναασσών, Ναασσὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Σαλμών,
21 Σαλμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Βοόζ, Βοὸζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ὠβήδ,
22 Ὠβήδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰεσσαί, καὶ ὁ Ἰεσσαὶ ἐγέννησε τὸν Δαβίδ.