1 Καὶ μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ἰησοῦ, ἠρώτησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὸν Κύριον, λέγοντες, Τίς θέλει ἀναβῆ ὑπὲρ ἡμῶν πρῶτος κατὰ τῶν Χαναναίων, διὰ νὰ πολεμήσῃ αὐτούς;
2 Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος, Ὁ Ἰούδας θέλει ἀναβῆ· ἰδού, παρέδωκα τὸν τόπον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ.
3 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰούδας πρὸς Συμεὼν τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ, Ἀνάβα μετ᾿ ἐμοῦ εἰς τὸν κλῆρόν μου, διὰ νὰ πολεμήσωμεν τοὺς Χαναναίους, καὶ ἐγὼ ὁμοίως θέλω ἐλθεῖ μετὰ σοῦ εἰς τὸν κλῆρόν σου. Καὶ ὑπῆγε μετ᾿ αὐτοῦ ὁ Συμεών.
4 Καὶ ὁ Ἰούδας ἀνέβη· καὶ παρέδωκεν ὁ Κύριος τοὺς Χαναναίους καὶ τοὺς Φερεζαίους εἰς τὴν χεῖρα αὐτῶν· καὶ ἐπάταξαν ἐξ αὐτῶν ἐν Βεζὲκ δέκα χιλιάδας ἀνδρῶν.
5 Καὶ εὕρηκαν τὸν Ἀδωνὶ-Βεζὲκ ἐν Βεζέκ, καὶ ἐπολέμησαν αὐτὸν καὶ ἐπάταξαν τοὺς Χαναναίους καὶ τοὺς Φερεζαίους.
6 Ὁ δὲ Ἀδωνὶ-Βεζὲκ ἔφυγε· καὶ ἐκεῖνοι κατεδίωξαν ὀπίσω αὐτοῦ καὶ συνέλαβον αὐτὸν καὶ ἀπέκοψαν τοὺς μεγάλους δακτύλους τῶν χειρῶν αὐτοῦ καὶ τῶν ποδῶν αὐτοῦ.
7 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀδωνὶ-Βεζέκ, Ἑβδομήκοντα βασιλεῖς, ἀποκεκομμένοι τοὺς μεγάλους δακτύλους τῶν χειρῶν αὑτῶν καὶ τῶν ποδῶν, ἐσύναζον τὰ πίπτοντα ὑποκάτω τῆς τραπέζης μου· ὡς ἐγὼ ἔκαμα, οὕτως ἀνταπέδωκεν εἰς ἐμὲ ὁ Θεός. Καὶ ἔφεραν αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ.
8 Καὶ οἱ υἱοὶ Ἰούδα ἐπολέμησαν κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ ἐκυρίευσαν αὐτήν· καὶ ἐπάταξαν αὐτήν ἐν στόματι μαχαίρας καὶ τὴν πόλιν παρέδωκαν εἰς πῦρ.
9 Καὶ μετὰ ταῦτα κατέβησαν οἱ υἱοὶ Ἰούδα διὰ νὰ πολεμήσωσι τοὺς Χαναναίους, τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ ὀρεινῇ καὶ ἐν τῇ μεσημβρινῇ καὶ ἐν τῇ πεδινῇ.
10 Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἰούδας ἐναντίον τῶν Χαναναίων τῶν κατοικούντων ἐν Χεβρών· τὸ δὲ ὄνομα τῆς Χεβρὼν ἦτο πρότερον Κιριὰθ-ἀρβά· καὶ ἐθανάτωσαν τὸν Σεσαΐ, καὶ τὸν Ἀχιμὰν καὶ τὸν Θαλμαΐ.
11 Καὶ ἐκεῖθεν ὑπῆγον ἐναντίον τῶν κατοίκων τῆς Δεβείρ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς Δεβεὶρ ἦτο πρότερον Κιριὰθ-σεφέρ.
12 Καὶ εἶπεν ὁ Χάλεβ, Ὅστις πατάξῃ τὴν Κιριὰθ-σεφέρ καὶ κυριεύσῃ αὐτήν, εἰς τοῦτον θέλω δώσει Ἀχσὰν τὴν θυγατέρα μου εἰς γυναῖκα.
13 Καὶ ἐκυρίευσεν αὐτήν Γοθονιήλ ὁ υἱὸς τοῦ Κενὲζ, ὁ νεώτερος ἀδελφὸς τοῦ Χάλεβ· καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν Ἀχσὰν τὴν θυγατέρα αὑτοῦ εἰς γυναῖκα.
14 Καὶ αὐτή, ὅτε ἀπήρχετο, παρεκίνησεν αὐτὸν νὰ ζητήσῃ παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτῆς τὸν ἀγρόν· καὶ κατέβη ἀπὸ τοῦ ὄνου· καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ὁ Χάλεβ, τί θέλεις;
15 Ἡ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Δὸς μοι εὐλογίαν· ἐπειδή ἔδωκας εἰς ἐμὲ γῆν μεσημβρινήν, δὸς μοι καὶ πηγὰς ὑδάτων. Καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτήν ὁ Χάλεβ τὰς άνω πηγὰς καὶ τὰς κάτω πηγάς.
16 Καὶ ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ τοῦ Κεναίου, πενθεροῦ τοῦ Μωϋσέως, ἐκ τῆς πόλεως τῶν φοινίκων μετὰ τῶν υἱῶν Ἰούδα εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Ἰούδα, τὴν πρὸς μεσημβρίαν τῆς Ἀράδ· καὶ ὑπῆγον καὶ κατῴκησαν μετὰ τοῦ λαοῦ.
17 Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἰούδας μετὰ τοῦ Συμεὼν ἀδελφοῦ αὑτοῦ, καὶ ἐπάταξαν τοὺς Χαναναίους τοὺς κατοικοῦντας τὴν Σεφάθ, καὶ κατέστρεψαν αὐτήν· καὶ νόμασαν τὴν πόλιν Ὁρμά.
18 Ὁ Ἰούδας ἐκυρίευσε καὶ τὴν Γάζαν καὶ τὰ ὅρια αὐτῆς, καὶ τὴν Ἀσκαλῶνα καὶ τὰ ὅρια αὐτῆς, καὶ τὴν Ἀκκαρὼν καὶ τὰ ὅρια αὐτῆς.
19 Καὶ ἦτο Κύριος μετὰ τοῦ Ἰούδα· καὶ ἐκυρίευσε τὸ ὄρος· ἀλλὰ δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐκδιώξῃ τοὺς κατοίκους τῆς κοιλάδος, διότι εἶχον ἁμάξας σιδηράς.
20 Καὶ ἐδόθη ἡ Χεβρὼν εἰς τὸν Χάλεβ, καθὼς εἶπεν ὁ Μωϋσῆς· καὶ ἐξεδίωξεν ἐκεῖθεν τοὺς τρεῖς υἱοὺς τοῦ Ἀνάκ.
21 Τὸν δὲ Ἰεβουσαῖον, τὸν κατοικοῦντα ἐν Ἱερουσαλήμ, δὲν ἐξεδίωξαν οἱ υἱοὶ Βενιαμίν· διὰ τοῦτο ὁ Ἰεβουσαῖος κατῴκησε μετὰ τῶν υἱῶν Βενιαμὶν ἐν Ἱερουσαλήμ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
22 Καὶ ὁ οἶκος Ἰωσήφ ἀνέβησαν καὶ αὐτοὶ ἐπὶ Βαιθήλ· καὶ ὁ Κύριος ἦτο μετ᾿ αὐτῶν.
23 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ οἶκος Ἰωσήφ νὰ κατασκοπεύσωσι τὴν Βαιθήλ· τὸ δέ ὄνομα τῆς πόλεως ἦτο πρότερον Λούζ.
24 Καὶ εἶδον οἱ κατάσκοποι ἄνθρωπον ἐξερχόμενον ἐκ τῆς πόλεως, καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Δεῖξον εἰς ἡμᾶς, παρακαλοῦμεν, τὴν εἴσοδον τῆς πόλεως, καὶ θέλομεν κάμει ἔλεος εἰς σέ.
25 Καὶ ἔδειξεν εἰς αὐτοὺς τὴν εἴσοδον τῆς πόλεως, καὶ ἐπάταξαν τὴν πόλιν ἐν στόματι μαχαίρας· τὸν δὲ ἄνθρωπον καὶ πᾶσαν τὴν συγγένειαν αὐτοῦ ἀπέπεμψαν.
26 Καὶ ὑπῆγεν ὁ ἄνθρωπος εἰς τὴν γῆν τῶν Χετταίων καὶ ᾠκοδόμησε πόλιν, καὶ νόμασεν αὐτήν Λούζ· τοῦτο εἶναι τὸ ὄνομα αὐτῆς ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
27 Οὐδὲ ὁ Μανασσῆς ἐξεδίωξε τοὺς κατοίκους τῆς Βαὶθ-σὰν καὶ τῶν κωμῶν αὐτῆς, οὔτε τῆς Θαανὰχ καὶ τῶν κωμῶν αὐτῆς, οὔτε τοὺς κατοίκους τῆς Δὼρ καὶ τῶν κωμῶν αὐτῆς, οὔτε τοὺς κατοίκους τῆς Ἰβλεὰμ καὶ τῶν κωμῶν αὐτῆς, οὔτε τοὺς κατοίκους τῆς Μεγιδδὼ καὶ τῶν κωμῶν αὐτῆς· ἀλλ᾿ οἱ Χαναναῖοι ἐπέμενον νὰ κατοικῶσιν ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ.
28 Καὶ ὅτε κατεστάθη ὁ Ἰσραήλ δυνατός, ὑπέβαλε τοὺς Χαναναίους εἰς φόρον καὶ δὲν ἐξεδίωξεν αὐτοὺς ὁλοκλήρως.
29 Οὐδὲ ὁ Ἐφραΐμ ἐξεδίωξε τοὺς Χαναναίους τοὺς κατοικοῦντας ἐν Γεζέρ· ἀλλ᾿ οἱ Χαναναῖοι κατῴκουν ἐν Γεζὲρ μεταξὺ αὐτῶν.
30 Οὐδὲ ὁ Ζαβουλὼν ἐξεδίωξε τοὺς κατοικοῦντας τὴν Κιτρὼν οὐδὲ τοὺς κατοικοῦντας τὴν Νααλώλ· ἀλλ᾿ οἱ Χαναναῖοι κατῴκουν μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἔγειναν ὑποτελεῖς.
31 Οὐδὲ ὁ Ἀσήρ ἐξεδίωξε τοὺς κατοίκους τῆς Ἀκχώ, οὔτε τοὺς κατοίκους τῆς Σιδῶνος, οὔτε τῆς Ἀαλάβ, οὔτε τῆς Ἀχζίβ, οὔτε τῆς Χελβά, οὔτε τῆς Ἀφίκ, οὔτε τῆς Ῥεώβ·
32 ἀλλ᾿ ὁ Ἀσήρ κατῴκει μεταξὺ τῶν Χαναναίων τῶν κατοίκων τοῦ τόπου· διότι δὲν ἐξεδίωξεν αὐτούς.
33 Οὐδὲ ὁ Νεφθαλὶ ἐξεδίωξε τοὺς κατοίκους τῆς Βαὶθ-σεμές, οὔτε τοὺς κατοίκους τῆς Βαὶθ-ἀνάθ, ἀλλὰ κατῴκει μεταξὺ τῶν Χαναναίων τῶν κατοίκων τοῦ τόπου· οἱ δὲ κάτοικοι τῆς Βαὶθ-σεμὲς καὶ τῆς Βαὶθ-ἀνὰθ ἔγειναν ὑποτελεῖς εἰς αὐτόν.
34 Καὶ συνέκλεισαν οἱ Ἀμορραῖοι τοὺς υἱοὺς Δὰν εἰς τὸ ὄρος· διότι δὲν ἄφινον αὐτοὺς νὰ καταβαίνωσιν εἰς τὴν κοιλάδα·
35 οἱ δὲ Ἀμορραῖοι ἐπέμενον νὰ κατοικῶσιν ἐν τῷ ὄρει Ἑρές, εἰς Αἰαλὼν καὶ εἰς Σααλβίμ· ἡ χεὶρ ὅμως τοῦ οἴκου Ἰωσήφ ὑπερίσχυσεν, ὥστε ἔγειναν ὑποτελεῖς.
36 Τὸ δὲ ὅριον τὴν Ἀμορραίων ἦτο ἀπὸ τῆς ἀναβάσεως τῆς Ἀκραββίμ, ἀπὸ τῆς Πέτρας καὶ ἐπάνω.
1 Καὶ ἀνέβη ἄγγελος Κυρίου ἀπὸ Γαλγάλων εἰς Βοκὶμ καὶ εἶπε, Σᾶς ἀνεβίβασα ἐξ Αἰγύπτου καὶ σᾶς ἔφερα εἰς τὴν γῆν τὴν ὁποίαν ὥμοσα πρὸς τοὺς πατέρας σας· καὶ εἶπα, Δὲν θέλω ἀθετήσει τὴν πρὸς ἐσᾶς διαθήκην μου εἰς τὸν αἰῶνα·
2 καὶ σεῖς δὲν θέλετε κάμει συνθήκην πρὸς τοὺς κατοίκους τοῦ τόπου τούτου· τὰ θυσιαστήρια αὐτῶν θέλετε καταστρέψει. Δὲν ὑπηκούσατε ὅμως εἰς τὴν φωνήν μου· διὰ τί ἐπράξατε τοῦτο;
3 Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ εἶπα, Δὲν θέλω ἐκδιώξει αὐτοὺς ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σας· ἀλλὰ θέλουσιν εἶσθαι ἐναντίοι σας, καὶ οἱ θεοὶ αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι παγὶς εἰς ἐσᾶς.
4 Καὶ καθὼς ἐλάλησεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου τοὺς λόγους τούτους πρὸς πάντας τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, ὁ λαὸς ὕψωσε τὴν φωνήν αὑτοῦ καὶ ἔκλαυσε.
5 Καὶ ἐκάλεσαν τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Βοκίμ· καὶ ἐθυσίασαν ἐκεῖ εἰς τὸν Κύριον.
6 Καὶ ὅτε ἀπέλυσε τὸν λαὸν ὁ Ἰησοῦς, οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ὑπῆγον ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὑτοῦ, διὰ νὰ κατακληρονομήσωσι τὴν γῆν.
7 Καὶ ἐλάτρευσαν ὁ λαὸς τὸν Κύριον πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ Ἰησοῦ καὶ πάσας τὰς ἡμέρας τῶν πρεσβυτέρων, οἵτινες ἐπέζησαν μετὰ τὸν Ἰησοῦν καὶ εἶδον πάντα τὰ ἔργα τὰ μεγάλα τοῦ Κυρίου, ὅσα ἔκαμεν ὑπὲρ τοῦ Ἰσραήλ.
8 Καὶ ἐτελεύτησεν Ἰησοῦς, ὁ υἱὸς τοῦ Ναυή, ὁ δοῦλος τοῦ Κυρίου, ἡλικίας ἑκατὸν δέκα ἐτῶν.
9 Καὶ ἔθαψαν αὐτὸν εἰς τὸ ὅριον τῆς κληρονομίας αὑτοῦ ἐν Θαμνὰθ-ἀρές, ἐν τῷ ὄρει Ἐφραΐμ, κατὰ τὸ βόρειον μέρος τοῦ ὄρους Γαάς.
10 Καὶ πᾶσα ἔτι ἡ γενεὰ ἐκείνη προσετέθησαν εἰς τοὺς πατέρας αὑτῶν· καὶ ἐσηκώθη ἄλλη γενεὰ μετ᾿ αὐτούς, ἥτις δὲν ἐγνώρισε τὸν Κύριον οὐδὲ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ὑπὲρ τοῦ Ἰσραήλ.
11 Καὶ ἔπραξαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἐλάτρευσαν τοὺς Βααλείμ·
12 καὶ ἐγκατέλιπον Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὑτῶν, τὸν ἐξαγαγόντα αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ ὑπῆγον κατόπιν ἄλλων θεῶν, ἐκ τῶν θεῶν τῶν λαῶν τῶν πέριξ αὑτῶν, καὶ προσεκύνησαν αὐτοὺς καὶ παρώργισαν τὸν Κύριον.
13 Καὶ ἐγκατέλιπον τὸν Κύριον καὶ ἐλάτρευσαν τὸν Βάαλ καὶ τὰς Ἀσταρώθ.
14 Καὶ ἐξήφθη ὁ θυμὸς τοῦ Κυρίου κατὰ τοῦ Ἰσραήλ, καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τῶν λεηλατιστῶν, καὶ ἐλεηλάτησαν αὐτούς· καὶ ἐπώλησεν αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν κύκλῳ, ὥστε δὲν ἠδυνήθησαν πλέον νὰ σταθῶσι κατὰ πρόσωπον τῶν ἐχθρῶν αὑτῶν.
15 Πανταχοῦ ὅπου ἐξήρχοντο, ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου ἦτο ἐναντίον αὐτῶν πρὸς κακόν, καθὼς ἐλάλησεν ὁ Κύριος καὶ καθὼς ὥμοσεν ὁ Κύριος πρὸς αὐτούς· καὶ ἦλθον εἰς μεγάλην ἀμηχανίαν.
16 Τότε ἀνέστησεν ὁ Κύριος κριτάς, οἵτινες ἔσωσαν αὐτοὺς ἐκ τῆς χειρὸς τῶν λεηλατούντων αὐτούς.
17 Πλήν οὐδὲ εἰς τοὺς κριτὰς αὑτῶν ὑπήκουσαν, ἀλλ᾿ ἐπόρνευσαν κατόπιν ἄλλων θεῶν καὶ προσεκύνησαν αὐτούς· ἐξέκλιναν ταχέως ἀπὸ τῆς ὁδοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν περιεπάτησαν οἱ πατέρες αὐτῶν ὑπακούοντες εἰς τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου· δὲν ἔκαμον οὕτω.
18 Καὶ ὅτε ἀνέστησεν ὁ Κύριος εἰς αὐτοὺς κριτάς, τότε ὁ Κύριος ἦτο μετὰ τοῦ κριτοῦ καὶ ἔσωζεν αὐτοὺς ἐκ τῆς χειρὸς τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν καθ᾿ ὅλας τὰς ἡμέρας τοῦ κριτοῦ· διότι ἐσπλαγχνίσθη ὁ Κύριος εἰς τοὺς στεναγμοὺς αὐτῶν τοὺς ἐξ αἰτίας τῶν καταθλιβόντων αὐτοὺς καὶ καταπιεζόντων αὐτούς.
19 Ὅτε δὲ ἀπέθνησκεν ὁ κριτής, ἐπέστρεφον καὶ διεφθείροντο χειρότερα παρὰ τοὺς πατέρας αὑτῶν, ὑπάγοντες κατόπιν ἄλλων θεῶν, διὰ νὰ λατρεύωσιν αὐτοὺς καὶ νὰ προσκυνῶσιν αὐτούς· δὲν ἔπαυον ἀπὸ τῶν πράξεων αὑτῶν οὐδὲ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτῶν τῆς διεστραμμένης.
20 Καὶ ἐξήφθη ὁ θυμὸς τοῦ Κυρίου κατὰ τοῦ Ἰσραήλ, καὶ εἶπεν, Ἐπειδή ὁ λαὸς οὗτος παρέβη τὴν διαθήκην μου, τὴν ὁποίαν προσέταξα εἰς τοὺς πατέρας αὐτῶν, καὶ δὲν ὑπήκουσεν εἰς τὴν φωνήν μου·
21 καὶ ἐγὼ δὲν θέλω ἐκδιώξει πλέον ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτῶν οὐδὲν ἐκ τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ἀφῆκεν ὁ Ἰησοῦς ὅτε ἐτελεύτησε,
22 διὰ νὰ δοκιμάσω τὸν Ἰσραήλ διὰ μέσου αὐτῶν, ἐὰν φυλάττωσι τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, περιπατοῦντες ἐν αὐτῇ, καθὼς ἐφύλαξαν αὐτήν οἱ πατέρες αὐτῶν, ἤ οὐχί.
23 Καὶ ἀφῆκε Κύριος τὰ ἔθνη ταῦτα, χωρὶς νὰ ἐκδιώξῃ ταχέως αὐτά· οὐδὲ παρέδωκεν αὐτὰ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ἰησοῦ.
1 Καὶ ταῦτα εἶναι τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα ἀφῆκεν ὁ Κύριος, διὰ νὰ δοκιμάσῃ τὸν Ἰσραήλ δι᾿ αὐτῶν, πάντας τοὺς μή γνωρίσαντας πάντας τοὺς πολέμους τῆς Χαναάν·
2 τοὐλάχιστον διὰ νὰ μάθωσιν αἱ γενεαὶ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ νὰ γυμνασθῶσι τὸν πόλεμον, τοὐλάχιστον ὅσοι πρότερον δὲν εἶχον γνωρίσει αὐτούς·
3 αἱ πέντε σατραπεῖαι τῶν Φιλισταίων καὶ πάντες οἱ Χαναναῖοι καὶ οἱ Σιδώνιοι καὶ οἱ Εὐαῖοι οἱ κατοικοῦντες ἐν τῷ ὄρει τοῦ Λιβάνου, ἀπὸ τοῦ ὄρους Βάαλ-ἐρμὼν ἕως τῆς εἰσόδου Αἰμάθ.
4 Καὶ ταῦτα ἦσαν διὰ νὰ δοκιμάσῃ τὸν Ἰσραήλ δι᾿ αὐτῶν· διὰ νὰ γνωρίσῃ ἐὰν ὑπήκουον εἰς τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου, τὰς ὁποίας προσέταξεν εἰς τοὺς πατέρας αὐτῶν διὰ τοῦ Μωϋσέως.
5 Καὶ κατῴκησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ μεταξὺ τῶν Χαναναίων, τῶν Χετταίων καὶ τῶν Ἀμορραίων καὶ τῶν Φερεζαίων καὶ τῶν Εὐαίων καὶ τῶν Ἰεβουσαίων.
6 Καὶ ἔλαβον εἰς ἑαυτοὺς τὰς θυγατέρας αὐτῶν εἰς γυναῖκας, καὶ τὰς ἑαυτῶν θυγατέρας ἔδωκαν εἰς τοὺς υἱοὺς αὐτῶν, καὶ ἐλάτρευσαν τοὺς θεοὺς αὐτῶν.
7 Καὶ ἔπραξαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἐλησμόνησαν Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν καὶ ἐλάτρευσαν τοὺς Βααλεὶμ καὶ τὰ ἄλση.
8 Διὰ τοῦτο ἐξήφθη ὁ θυμὸς τοῦ Κυρίου κατὰ τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἐπώλησεν αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Χουσὰν-ρισαθαΐμ βασιλέως τῆς Μεσοποταμίας· καὶ ἐδούλευσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ εἰς τὸν Χουσὰν-ρισαθαΐμ ὀκτὼ ἔτη.
9 Καὶ ὅτε ἐβόησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Κύριον, ὁ Κύριος ἀνέστησε σωτῆρα εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ ἔσωσεν αὐτούς, τὸν Γοθονιήλ υἱὸν τοῦ Κενέζ, τὸν νεώτερον ἀδελφὸν τοῦ Χάλεβ.
10 Καὶ ἦτο ἐπ᾿ αὐτὸν τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου, καὶ ἔκρινε τὸν Ἰσραήλ· καὶ ἐξῆλθεν εἰς μάχην, καὶ παρέδωκεν ὁ Κύριος εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ τὸν Χουσὰν-ρισαθαΐμ βασιλέα τῆς Μεσοποταμίας· καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ὑπερίσχυσεν ἐναντίον τοῦ Χουσὰν-ρισαθαΐμ.
11 Καὶ ἀνεπαύθη ἡ γῆ τεσσαράκοντα ἔτη· καὶ ἐτελεύτησε Γοθονιήλ ὁ υἱὸς τοῦ Κενέζ.
12 Καὶ ἤρχισαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ πάλιν νὰ πράττωσι πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· καὶ ἐνίσχυσεν ὁ Κύριος τὸν Ἐγλὼν βασιλέα τοῦ Μωὰβ κατὰ τοῦ Ἰσραήλ, διότι ἔπραξαν πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
13 Καὶ συνήθροισεν εἰς σεαυτὸν τοὺς υἱοὺς Ἀμμὼν καὶ Ἀμαλήκ, καὶ ὑπῆγε καὶ ἐπάταξε τὸν Ἰσραήλ καὶ ἐκυρίευσαν τὴν πόλιν τῶν φοινίκων.
14 Καὶ ἐδούλευσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ εἰς τὸν Ἐγλὼν βασιλέα τοῦ Μωὰβ δεκαοκτὼ ἔτη.
15 Καὶ ἐβόησαν πρὸς τὸν Κύριον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ· καὶ ἀνέστησεν ὁ Κύριος εἰς αὐτοὺς σωτῆρα, τὸν Ἀὼδ υἱὸν τοῦ Γηρά, τοῦ Βενιαμίτου, ἄνδρα ἀριστερόχειρα. Καὶ ἀπέστειλαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ διὰ χειρὸς αὐτοῦ δῶρα πρὸς τὸν Ἐγλὼν βασιλέα τοῦ Μωάβ.
16 Καὶ κατεσκεύασεν εἰς ἑαυτὸν ὁ Ἀὼδ μάχαιραν δίστομον, μακρὰν μίαν πήχην· καὶ περιεζώσθη αὐτήν ὑπὸ τὸν μανδύαν αὑτοῦ ἐπὶ τὸν μηρὸν αὑτοῦ τὸν δεξιόν.
17 Καὶ προσέφερε τὰ δῶρα πρὸς τὸν ὁ Ἐγλὼν βασιλέα τοῦ Μωάβ· ὁ δὲ Ἐγλὼν ἦτο ἄνθρωπος παχὺς σφόδρα.
18 Καὶ ἀφοῦ ἐτελείωσε προσφέρων τὰ δῶρα καὶ ἀπέπεμψε τοὺς ἀνθρώπους τοὺς βαστάζοντας τὰ δῶρα,
19 τότε ὁ αὐτὸς ὑπέστρεψεν ἀπὸ τῶν γλυπτῶν τῶν πρὸς τὰ Γάλγαλα· καὶ εἶπε, Λόγον κρυφὸν ἔχω πρὸς σέ, βασιλεῦ. Ὁ δὲ εἶπε, Σιώπα. Καὶ ἐξῆλθον ἀπ᾿ αὐτοῦ πάντες οἱ παριστάμενοι πλησίον αὐτοῦ.
20 Καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἀώδ· ἐκεῖνος δὲ ἐκάθητο ἐν τῷ ὑπερῴῳ αὑτοῦ τῷ θερινῷ μονώτατος. Καὶ εἶπεν ὁ Ἀώδ, Ἔχω λόγον παρὰ Θεοῦ πρὸς σέ. Τότε ἐσηκώθη ἀπὸ τοῦ θρόνου.
21 Καὶ ἁπλώσας ὁ Ἀὼδ τὴν χεῖρα αὑτοῦ τὴν ἀριστεράν, ἔλαβε τὴν μάχαιραν ἀπὸ τοῦ μηροῦ αὑτοῦ τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐνέπηξεν αὐτήν εἰς τὴν κοιλίαν αὐτοῦ,
22 ὥστε καὶ ἡ λαβή ἔτι εἰσῆλθε κατόπιν τοῦ σιδήρου· καὶ τὸ πάχος συνέκλεισεν ἐπὶ τὸν σίδηρον, ὥστε δὲν ἠδύνατο νὰ σύρῃ τὴν μάχαιραν ἀπὸ τῆς κοιλίας αὐτοῦ· καὶ ἐξῆλθε κόπρος.
23 Τότε ἐξῆλθεν ὁ Ἀὼδ διὰ τῆς στοᾶς καὶ ἔκλεισεν ὀπίσω αὑτοῦ τὰς θύρας τοῦ ὑπερῴου, καὶ ἐκλείδωσε.
24 Καὶ ἀφοῦ ἐκεῖνος ἐξῆλθεν, ἦλθον οἱ δοῦλοι τοῦ Ἐγλών· καὶ ὅτε εἶδον ὅτι, ἰδού, αἱ θύραι τοῦ ὑπερῴου ἦσαν κλειδωμέναι, εἶπον, Βεβαίως τοὺς πόδας αὑτοῦ σκεπάζει ἐν τῷ δωματίῳ τῷ θερινῷ.
25 Καὶ περιέμειναν ἑωσοῦ ἐντράπησαν· καὶ ἰδού, δὲν ἤνοιγε τὰς θύρας τοῦ ὑπερῴου· ὅθεν ἔλαβον τὸ κλειδίον καὶ ἤνοιξαν· καὶ ἰδοὺ, ὁ κύριος αὐτῶν ἔκειτο κατὰ γῆς νεκρός.
26 Ὁ δὲ Ἀὼδ ἐξέφυγεν, ἐν ὅσῳ ἐκεῖνοι ἐβράδυνον· καὶ ἐπέρασε τὰ γλυπτὰ καὶ διεσώθη εἰς Σεειρωθά.
27 Καὶ ὅτε ἦλθεν, ἐσάλπισε διὰ τῆς σάλπιγγος ἐν τῷ ὄρει Ἐφραΐμ, καὶ κατέβησαν μετ᾿ αὐτοῦ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἀπὸ τοῦ ὄρους καὶ αὐτὸς ἔμπροσθεν αὐτῶν.
28 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἀκολουθεῖτέ μοι· διότι ὁ Κύριος παρέδωκε τοὺς ἐχθροὺς σας τοὺς Μωαβίτας εἰς τὴν χεῖρά σας. Καὶ κατέβησαν ὀπίσω αὐτοῦ καὶ κατέλαβον τὰς διαβάσεις τοῦ Ἰορδάνου πρὸς τὸν Μωὰβ καὶ δὲν ἀφῆκαν ἄνθρωπον νὰ περάσῃ.
29 Καὶ ἐπάταξαν τοὺς Μωαβίτας κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον, περίπου δέκα χιλιάδας ἀνδρῶν, πάντας ἀνδρείους καὶ πάντας δυνατοὺς ἐν ἰσχύϊ· καὶ δὲν διεσώθη οὐδεὶς.
30 Οὕτως ἐταπεινώθη ὁ Μωὰβ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὑπὸ τὴν χεῖρα τοῦ Ἰσραήλ. Καὶ ἡ γῆ ἀνεπαύθη ὀγδοήκοντα ἔτη.
31 Μετὰ δὲ τοῦτον ἐστάθη ὁ Σαμεγὰρ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀνάθ, ὅστις ἐπάταξε τοὺς Φιλισταίους ἑξακοσίους ἄνδρας δι᾿ ἑνὸς βουκέντρου· καὶ ἔσωσε καὶ αὐτὸς τὸν Ἰσραήλ.
1 Καὶ ἔπραξαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ πάλιν πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἀφοῦ ἐτελεύτησεν ὁ Ἀώδ.
2 Καὶ ἐπώλησεν αὐτοὺς ὁ Κύριος εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ἰαβείν, βασιλέως Χαναάν, ὅστις ἐβασίλευεν ἐν Ἁσώρ· καὶ ἀρχηγὸς τῶν στρατευμάτων αὐτοῦ ἦτο ὁ Σισάρα, ὅστις κατῴκει ἐκ Ἁρωσὲθ τῶν ἐθνῶν.
3 Καὶ ἐβόησαν πρὸς τὸν Κύριον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ· διότι εἶχεν ἐννεακοσίας ἁμάξας σιδηράς· καὶ αὐτὸς κατέθλιψε σφόδρα τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ εἴκοσι ἔτη.
4 Καὶ ἡ Δεβόρρα, γυνή προφῆτις, γυνή τοῦ Λαφιδώθ, αὕτη ἔκρινε τὸν Ἰσραήλ κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον.
5 Καὶ αὐτή κατῴκει ὑπὸ τὸν φοίνικα τῆς Δεβόρρας, μεταξὺ Ῥαμὰ καὶ Βαιθήλ, ἐν τῷ ὄρει Ἐφραΐμ· καὶ ἀνέβαινον πρὸς αὐτήν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ διὰ νὰ κρίνωνται.
6 Καὶ ἔστειλε καὶ ἐκάλεσε τὸν Βαρὰκ τὸν υἱὸν τοῦ Ἀβινεὲμ ἀπὸ Κέδες-νεφαλί, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Δὲν πρόσταξε Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, λέγων, Ὕπαγε καὶ σύναξον δύναμιν ἐν τῷ ὄρει Θαβὼρ καὶ λάβε μετὰ σου δέκα χιλιάδας ἀνδρῶν ἐκ τῶν υἱῶν Νεφθαλὶ καὶ ἐκ τῶν υἱῶν Ζαβουλών,
7 καὶ θέλω ἐπισύρει πρὸς σὲ εἰς τὸν ποταμὸν Κισὼν τὸν Σισάρα, τὸν ἀρχηγὸν τοῦ στρατεύματος Ἰαβείν, καὶ τὰς ἁμάξας αὐτοῦ καὶ τὸ πλῆθος αὐτοῦ, καὶ θέλω παραδώσει αὐτὸν εἰς τὴν χεῖρά σου;
8 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ὁ Βαράκ, Ἐὰν σὺ ἔλθῃς μετ᾿ ἐμοῦ, θέλω ὑπάγει· ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἔλθῃς μετ᾿ ἐμοῦ, δὲν θέλω ὑπάγει.
9 Ἡ δὲ εἶπε, Θέλω ἐλθεῖ ἐξάπαντος μετὰ σοῦ· πλήν δὲν θέλεις λάβει τιμήν ἐν τῇ ὁδῷ εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάγεις· διότι εἰς χεῖρα γυναικὸς θέλει πωλήσει ὁ Κύριος τὸν Σισάρα. Καὶ ἡ Δεβόρρα ἐσηκώθη καὶ ὑπῆγε μετὰ τοῦ Βαρὰκ εἰς Κέδες.
10 Καὶ συνεκάλεσεν ὁ Βαρὰκ τὸν Ζαβουλὼν καὶ τὸν Νεφθαλὶ εἰς Κέδες, καὶ ἀνέβη μετὰ δέκα χιλιάδων ἀνδρῶν κατὰ πόδας αὑτοῦ· καὶ ἡ Δεβόρρα ἀνέβη μετ᾿ αὐτοῦ.
11 Ὁ δὲ Ἕβερ ὁ Κεναῖος, ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ Ὀβὰβ πενθεροῦ τοῦ Μωϋσέως, εἶχε χωρισθῆ ἀπὸ τῶν Κεναίων καὶ εἶχε στήσει τὴν σκηνήν αὑτοῦ ἕως τῆς δρυὸς Ζααναείμ, τῆς πλησίον Κέδες.
12 Καὶ ἀνήγγειλαν πρὸς τὸν Σισάρα, ὅτι Βαρὰκ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀβινεὲμ ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος Θαβώρ.
13 Καὶ συνήθροισεν ὁ Σισάρα πάσας τὰς ἁμάξας αὑτοῦ, ἐννεακοσίας ἁμάξας σιδηράς, καὶ πάντα τὸν λαὸν τὸν μετ᾿ αὐτοῦ, ἀπὸ Ἁρωσὲθ τῶν ἐθνῶν εἰς τὸν ποταμὸν Κισών.
14 Καὶ εἶπεν ἡ Δεβόρρα πρὸς τὸν Βαράκ, Σηκώθητι· διότι αὕτη εἶναι ἡ ἡμέρα, καθ᾿ ἥν ὁ Κύριος παρέδωκε τὸν Σισάρα εἰς τὴν χεῖρά σου· δὲν ἐξῆλθεν ὁ Κύριος ἔμπροσθέν σου; Καὶ κατέβη ὁ Βαρὰκ ἀπὸ τοῦ ὄρους Θαβὼρ καὶ δέκα χιλιάδες ἄνδρες κατόπιν αὐτοῦ.
15 Καὶ κατετρόπωσεν ὁ Κύριος τὸν Σισάρα καὶ πάσας τὰς ἁμάξας καὶ πᾶν τὸ στράτευμα, ἐν στόματι μαχαίρας, ἔμπροσθεν τοῦ Βαράκ· καὶ κατέβη ὁ Σισάρα ἀπὸ τῆς ἁμάξης καὶ ἔφυγε πεζός.
16 Κατεδίωξε δὲ ὁ Βαρὰκ κατόπιν τῶν ἁμαξῶν καὶ κατόπιν τοῦ στρατεύματος ἕως τῆς Ἁρωσὲθ τῶν ἐθνῶν· καὶ ἔπεσε πᾶν τὸ στράτευμα τοῦ Σισάρα ἐν στόματι μαχαίρας· δὲν ἔμεινεν οὐδὲ εἷς.
17 Καὶ ἔφυγεν ὁ Σισάρα πεζὸς εἰς τὴν σκηνήν τῆς Ἰαήλ, γυναικὸς τοῦ Ἕβερ τοῦ Κεναίου· διότι ἦτο εἰρήνη μεταξὺ τοῦ Ἰαβεὶν βασιλέως τῆς Ἁσὼρ καὶ τοῦ οἴκου τοῦ Ἕβερ τοῦ Κεναίου.
18 Καὶ ἐξῆλθεν ἡ Ἰαήλ εἰς συνάντησιν τοῦ Σισάρα καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Εἴσελθε, κύριέ μου, εἴσελθε πρὸς ἐμέ· μή φοβοῦ. Καὶ ὅτε εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν εἰς τὴν σκηνήν, ἐσκέπασεν αὐτὸν μὲ κάλυμμα.
19 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν. Πότισόν με, παρακαλῶ, ὀλίγον ὕδωρ, διότι ἐδίψησα. Καὶ ἤνοιξε τὸν ἀσκὸν τοῦ γάλακτος καὶ ἐπότισεν αὐτὸν καὶ ἐσκέπασεν αὐτόν.
20 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, Στῆθι εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς, καὶ ἐὰν ἔλθῃ τις καὶ σὲ ἐρωτήσῃ, λέγων, Εἶναί τις ἐνταῦθα; εἰπέ, Οὐχί.
21 Καὶ ἔλαβεν Ἰαήλ ἡ γυνή τοῦ Ἕβερ τὸν πάσσαλον τῆς σκηνῆς, καὶ βαλοῦσα σφύραν εἰς τὴν χεῖρα αὑτῆς, ὑπῆγεν ἡσύχως πρὸς αὐτὸν καὶ ἐνέπηξε τὸν πάσσαλον εἰς τὸν μήνιγγα αὐτοῦ, ὥστε ἐκαρφώθη εἰς τὴν γῆν· διότι αὐτὸς ἀποκαμωμένος ὤν ἐκοιμᾶτο βαθέως. Καὶ ἀπέθανε.
22 Καὶ ἰδού, ὁ Βαρὰκ κατεδίωκε τὸν Σισάρα· ἡ δὲ Ἰαήλ ἐξῆλθεν εἰς συνάντησιν αὐτοῦ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐλθέ, καὶ θέλω σοὶ δείξει τὸν ἄνδρα τὸν ὁποῖον ζητεῖς. Καὶ ὅτε εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν, ἰδού, ὁ Σισάρα ἔκειτο νεκρός, καὶ ὁ πάσσαλος εἰς τὸν μήνιγγα αὐτοῦ.
23 Καὶ ἐταπείνωσεν ὁ Θεὸς κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τὸν Ἰαβεὶν βασιλέα Χαναὰν ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
24 Καὶ ἐκραταιοῦτο ἡ χεὶρ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ καὶ κατίσχυεν ἐπὶ Ἰαβεὶν βασιλέα Χαναάν, ἑωσοῦ ἐξωλόθρευσαν τὸν Ἰαβεὶν βασιλέα Χαναάν.
1 Καὶ ἔψαλαν ἡ Δεβόρρα καὶ ὁ Βαρὰκ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀβινεὲμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγοντες,
2 Ἐπειδή προεπορεύθησαν ἀρχηγοὶ ἐν τῷ Ἰσραήλ, Ἐπειδή ὁ λαὸς προσέφερεν ἑαυτὸν ἐκουσίως, Εὐλογεῖτε τὸν Κύριον.
3 Ἀκούσατε, βασιλεῖς· δότε ἀκρόασιν, σατράπαι· ἐγώ, εἰς τὸν Κύριον ἐγὼ θέλω ψάλλει εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ θέλω ψαλμῳδεῖ.
4 Κύριε, ὅτε ἐξῆλθες ἀπὸ Σηείρ, ὅτε ἐκίνησας ἀπὸ τῆς πεδιάδος τοῦ Ἐδώμ, ἡ γῆ ἐσείσθη καὶ οἱ οὐρανοὶ ἐστάλαξαν, αἱ νεφέλαι ἔτι ἐστάλαξαν ὕδωρ.
5 Τὰ ὄρη ἐτάκησαν ὑπὸ τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου· αὐτὸ τὸ Σινὰ ἀπὸ τῆς παρουσίας Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ.
6 Ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Σαμεγὰρ υἱοῦ τοῦ Ἀνάθ, ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς Ἰαήλ, ἐγκατελείφθησαν αἱ ὁδοί, καὶ οἱ διαβάται περιεπάτουν ὁδοὺς πλαγίας.
7 Ἐξέλιπον οἱ ἡγεμόνες ἐν τῷ Ἰσραήλ, ἐξέλιπον, ἑωσοῦ ἐγὼ ἡ Δεβόρρα ἐσηκώθην, ἐσηκώθην μήτηρ ἐν τῷ Ἰσραήλ.
8 Ἐξέλεξαν θεοὺς νέους· τότε πόλεμος ἐν ταῖς πύλαις· ἐφάνη ρα ἀσπὶς ἤ λόγχη μεταξὺ τεσσαράκοντα χιλιάδων ἐν τῷ Ἰσραήλ;
9 Ἡ καρδία μου εἶναι πρὸς τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ Ἰσραήλ, ὅσοι μεταξὺ τοῦ λαοῦ προσέφεραν ἑαυτοὺς ἐκουσίως. Εὐλογεῖτε τὸν Κύριον.
10 Ὑμνολογεῖτε· οἱ ἐπιβαίνοντες ἐπὶ λευκῶν ὄνων, οἱ καθήμενοι εἰς τὸ κρίνειν, καὶ οἱ περιπατοῦντες ἐν ταῖς ὁδοῖς.
11 Ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τοῦ κρότου τῶν τοξοτῶν, ἐν τοῖς τόποις ὅπου ἀντλοῦσιν ὕδωρ, ἐκεῖ θέλουσι διηγεῖσθαι τὰς δικαιοσύνας τοῦ Κυρίου, τὰς δικαιοσύνας τῶν ἡγεμόνων αὐτοῦ μεταξὺ τοῦ Ἰσραήλ. Κατέβη τότε εἰς τὰς πύλας ὁ λαὸς τοῦ Κυρίου.
12 Ἐγέρθητι, ἐγέρθητι, Δεβόρρα· ἐγέρθητι, ἐγέρθητι, πρόφερε ᾠδήν· σηκώθητι, Βαράκ, καὶ αἰχμαλώτισον τοὺς αἰχμαλώτους σου, υἱὲ τοῦ Ἀβινεέμ.
13 Τότε κατέβη τὸ ἐγκαταλελειμμένον τοῦ λαοῦ ἐναντίον τῶν ἰσχυρῶν· ὁ Κύριος κατέβη μετ᾿ ἐμοῦ ἐναντίον τῶν δυνατῶν.
14 Ἐκ τοῦ Ἐφραΐμ οἱ κατοικοῦντες τὸ ὄρος Ἀμαλήκ κατέβησαν κατόπιν σου, Βενιαμίν, μεταξὺ τῶν λαῶν σου. Ἐκ τοῦ Μαχεὶρ κατέβησαν οἱ ἀρχηγοί, καὶ ἐκ τοῦ Ζαβουλὼν οἱ κρατοῦντες ῥάβδον γραμματέως.
15 Καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσσάχαρ μετὰ τῆς Δεβόρρας, ὁ Ἰσσάχαρ προσέτι καὶ ὁ Βαράκ· κατόπιν τούτου ἔδραμον εἰς τὴν κοιλάδα. Εἰς τὰς διαιρέσεις τοῦ Ῥουβήν ἠγέρθησαν μεγάλοι στοχασμοὶ καρδίας.
16 Διὰ τί ἐκάθησας μεταξὺ εἰς τὰς μάνδρας, διὰ νὰ ἀκούῃς τὰ βελάσματα τῶν ποιμνίων; εἰς τὰς διαιρέσεις τοῦ Ῥουβήν ἠγέρθησαν μεγάλαι συζητήσεις καρδίας.
17 Ὁ Γαλαὰδ ἡσύχαζε πέραν τοῦ Ἰορδάνου· καὶ ὁ Δὰν διὰ τί ἔμενεν εἰς τὰ πλοῖα; ὁ Ἀσήρ ἐκάθητο εἰς τὰ παράλια, καὶ ἡσύχαζεν εἰς τοὺς λιμένας αὑτοῦ.
18 Ὁ Ζαβουλών εἶναι λαὸς προσφέρων τὴν ζωήν αὑτοῦ εἰς θάνατον, καὶ ὁ Νεφθαλί, ἐπὶ τὰ ὕψη τῆς πεδιάδος.
19 Ἦλθον οἱ βασιλεῖς, ἐπολέμησαν· τότε ἐπολέμησαν οἱ βασιλεῖς Χαναὰν ἐν Θαανὰχ πλησίον τῶν ὑδάτων τοῦ Μεγιδδώ· λάφυρον ἀργυρίου δὲν ἔλαβον.
20 Ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπολέμησαν, οἱ ἀστέρες ἐκ τῆς πορείας αὑτῶν ἐπολέμησαν ἐναντίον τοῦ Σισάρα.
21 Ὁ ποταμὸς Κισὼν κατέσυρεν αὐτούς, ὁ παλαιὸς ποταμός, ὁ ποταμὸς Κισών. Κατεπάτησας, ψυχή μου, δύναμιν.
22 Τότε κατετρίβησαν οἱ ὄνυχες τῶν ἵππων ἀπὸ τοῦ ὁρμητικοῦ δρόμου, τοῦ ὁρμητικοῦ δρόμου τῶν ἐπ᾿ αὐτοὺς ἰσχυρῶν.
23 Καταρᾶσθε τὴν Μηρώζ, εἶπεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου, καταρᾶσθε κατάραν τοὺς κατοίκους αὐτῆς διότι δὲν ἦλθον εἰς βοήθειαν τοῦ Κυρίου, εἰς βοήθειαν τοῦ Κυρίου ἐναντίον τῶν δυνατῶν.
24 Εὐλογημένη ἄς ἦναι ὑπὲρ τὰς γυναῖκας ἡ Ἰαήλ, ἡ γυνή τοῦ Ἕβερ τοῦ Κεναίου· ὑπὲρ τὰς γυναῖκας ἐν ταῖς σκηναῖς εὐλογημένη ἄς ἦναι.
25 Ὕδωρ ἐζήτησε, γάλα ἔδωκε· βούτυρον προσέφερεν εἰς μεγαλοπρεπῆ κρατῆρα.
26 τὴν ἀριστερὰν αὑτῆς ἥπλωσεν εἰς τὸν πάσσαλον, καὶ τὴν δεξιὰν αὑτῆς εἰς τὴν σφύραν τῶν ἐργατῶν· καὶ σφυροκοπήσασα τὸν Σισάρα ἔσχισε τὴν κεφαλήν αὐτοῦ, καὶ συνέθλασε καὶ διεπέρασε τοὺς μήνιγγας αὐτοῦ.
27 Μεταξὺ τῶν ποδῶν αὐτῆς συνεκάμφθη, ἔπεσεν, ἔκειτο· μεταξὺ τῶν ποδῶν αὐτῆς συνεκάμφθη, ἔπεσεν· ὅπου συνεκάμφθη, ἐκεῖ ἔπεσε νεκρός.
28 Ἡ μήτηρ τοῦ Σισάρα ἔκυπτε διὰ τῆς θυρίδος καὶ ἐβόα διὰ τοῦ δικτυωτοῦ, Διὰ τί ἡ ἅμαξα αὐτοῦ βραδύνει νὰ ἔλθῃ, διὰ τί ἐβράδυναν οἱ τροχοὶ τῶν ἁμαξῶν αὐτοῦ;
29 Αἱ σοφαὶ κυρίαι αὐτῆς ἀπεκρίνοντο πρὸς αὐτήν· αὐτή μάλιστα ἔδιδε τὴν ἀπόκρισιν πρὸς ἑαυτήν·
30 Δὲν ἐπέτυχον; δὲν διεμοίρασαν τὰ λάφυρα; μίαν ἤ δύο νέας εἰς ἕκαστον ἄνδρα, εἰς τὸν Σισάρα λάφυρα ποικιλόχροα, λάφυρα ποικιλόχροα κεντητά, ποικιλόχροα κεντητὰ καὶ ἐκ τῶν δύο μερῶν, περιλαίμια τῶν λαφυραγωγουμένων;
31 Οὕτω νὰ ἀπολεσθῶσι πάντες οἱ ἐχθροὶ σου, Κύριε· οἱ δὲ ἀγαπῶντες αὐτὸν ἄς ἦναι ὡς ὁ ἥλιος ἀνατέλλων ἐν τῇ δόξῃ αὑτοῦ. Καὶ ἀνεπαύθη ἡ γῆ τεσσαράκοντα ἔτη.
1 Καὶ ἔπραξαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Κύριος εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Μαδιὰμ ἑπτὰ ἔτη.
2 Καὶ κατίσχυσεν χεὶρ τοῦ Μαδιὰμ ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ· ἐξ αἰτίας τῶν Μαδιανιτῶν ἔκαμον εἰς ἑαυτοὺς οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὰς φωλεὰς ἐκείνας, τὰς ἐπὶ τῶν ὀρέων, καὶ τὰ σπήλαια καὶ τὰ ὀχυρώματα.
3 Καὶ ὅτε ἔσπερνεν ὁ Ἰσραήλ, ἀνέβαινον οἱ Μαδιανῖται καὶ οἱ Ἀμαληκῖται καὶ οἱ κάτοικοι τῆς ἀνατολῆς καὶ ἤρχοντο ἐναντίον αὐτοῦ·
4 καὶ στρατοπεδεύοντες ἐναντίον αὐτῶν διέφθειρον τὰ γεννήματα τῆς γῆς, ἕως τῆς εἰσόδου Γάζης, καὶ δὲν ἄφινον ζωοτροφίαν εἰς τὸν Ἰσραήλ, οὔτε πρόβατον οὔτε βοῦν οὔτε ὄνον.
5 Διότι ἀνέβαινον αὐτοὶ καὶ τὰ ποίμνια αὐτῶν καὶ ἤρχοντο μετὰ τῶν σκηνῶν αὑτῶν, πολυάριθμοι ὡς ἀκρίδες· ἀναρίθμητοι ἦσαν καὶ αὐτοὶ καὶ αἱ κάμηλοι αὐτῶν· καὶ εἰσήρχοντο εἰς τὴν γῆν διὰ νὰ φθείρωσιν αὐτήν.
6 Καὶ ἐπτώχευσε σφόδρα ὁ Ἰσραήλ ἐξ αἰτίας τῶν Μαδιανιτῶν· διὰ τοῦτο οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐβόησαν πρὸς τὸν Κύριον.
7 Καὶ ὅτε ἐβόησαν πρὸς τὸν Κύριον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ διὰ τοὺς Μαδιανίτας,
8 τότε ἀπέστειλεν ὁ Κύριος ἄνδρα προφήτην πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἐγώ ἀνεβίβασα ὑμᾶς ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἐξήγαγον ὑμᾶς ἐξ οἴκου δουλείας,
9 καὶ ἐλύτρωσα ὑμᾶς ἐκ χειρὸς τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἐκ χειρὸς πάντων τῶν καταθλιβόντων ὑμᾶς, καὶ ἐξεδίωξα αὐτοὺς ἀπ᾿ ἔμπροσθεν ὑμῶν καὶ ἔδωκα εἰς ἐσᾶς τὴν γῆν αὐτῶν·
10 καὶ εἶπα πρὸς ἐσᾶς, Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας· δὲν θέλετε σεβασθῆ τοὺς θεοὺς τῶν Ἀμορραίων, ἐν τῇ γῇ τῶν ὁποίων κατοικεῖτε· καὶ δὲν ὑπηκούσατε εἰς τὴν φωνήν μου.
11 Καὶ ἦλθεν ἄγγελος Κυρίου καὶ ἐκάθισεν ὑπὸ τὴν δρῦν τὴν ἐν Ὀφρά, τὴν τοῦ Ἰωὰς τοῦ Ἀβὶ-ἐζερίτου· καὶ Γεδεὼν ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἐκοπάνιζε σῖτον ἐν τῷ ληνῷ, διὰ νὰ κρύψῃ αὐτὸν ἀπὸ τῶν Μαδιανιτῶν.
12 Καὶ ἐφάνη εἰς αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ὁ Κύριος μετὰ σοῦ, δυνατὲ ἐν ἰσχύϊ.
13 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Γεδεών, Ὦ! κύριέ μου, ἄν ὁ Κύριος ἦναι μεθ᾿ ἡμῶν, διὰ τί λοιπὸν εὕρηκαν ἡμᾶς πάντα ταῦτα; καὶ ποῦ εἶναι πάντα τὰ θαυμάσια αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα διηγήθησαν εἰς ἡμᾶς οἱ πατέρες ἡμῶν, λέγοντες, Δὲν ἀνεβίβασεν ἡμᾶς ὁ Κύριος ἐξ Αἰγύπτου; ἀλλὰ τώρα ἐγκατέλιπεν ἡμᾶς ὁ Κύριος καὶ παρέδωκεν ἡμᾶς εἰς τὰς χεῖρας τῶν Μαδιανιτῶν.
14 Καὶ ἐμβλέψας πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος εἶπεν, Ὕπαγε ἐν τῇ δυνάμει σου ταύτῃ, καὶ θέλεις σώσει τὸν Ἰσραήλ ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Μαδιάμ· δὲν σὲ ἀπέστειλα ἐγώ;
15 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ὦ κύριέ μου, μὲ τί θέλω σώσει τὸν Ἰσραήλ; ἰδού, ἡ οἰκογένειά μου εἶναι ἡ ταπεινοτέρα μεταξὺ τοῦ Μανασσῆ, καὶ ἐγὼ ὁ μικρότερος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς μου.
16 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος, Ἀλλ᾿ ἐγὼ θέλω εἶσθαι μετὰ σοῦ καὶ θέλεις πατάξει τοὺς Μαδιανίτας ὡς ἄνδρα ἕνα.
17 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐὰν λοιπὸν εὕρηκα χάριν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου, δεῖξόν μοι σημεῖον ὅτι σὺ εἶσαι ὁ λαλῶν μετ᾿ ἐμοῦ.
18 Μή ἀναχωρήσῃς ἐντεῦθεν, δέομαι, ἑωσοῦ ἔλθω πρὸς σὲ καὶ ἐκφέρω τὴν προσφορὰν μου καὶ θέσω ἐνώπιόν σου. Ὁ δὲ εἶπε, Θέλω περιμείνει ἑωσοῦ ἐπιστρέψῃς.
19 Καὶ εἰσῆλθεν ὁ Γεδεὼν καὶ ἡτοίμασεν ἐρίφιον ἐξ αἰγῶν καὶ ἄζυμα ἑνὸς ἐφὰ ἀλεύρου· τὸ μὲν κρέας ἔθεσεν εἰς κάνιστρον, τὸν δὲ ζωμὸν ἔβαλεν εἰς χύτραν, καὶ ἔφερεν ἔξω πρὸς αὐτὸν ὑπὸ τὴν δρῦν καὶ προσέφερε.
20 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, Λάβε τὸ κρέας καὶ τὰ ἄζυμα καὶ θὲς ἐπὶ ταύτην τὴν πέτραν, καὶ τὸν ζωμὸν ἐπίχεε. Καὶ ἔκαμεν οὕτω.
21 Καὶ ἐξέτεινεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου τὸ ἄκρον τῆς ῥάβδου, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ, καὶ ἤγγισε τὸ κρέας καὶ τὰ ἄζυμα· καὶ ἀνέβη πῦρ ἐκ τῆς πέτρας καὶ κατέφαγε τὸ κρέας καὶ τὰ ἄζυμα. Τότε ἀπῆλθεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.
22 Καὶ ἰδὼν ὁ Γεδεὼν ὅτι ἦτο ἄγγελος Κυρίου, εἶπεν ὁ Γεδεών, Οἴμοι, Κύριε Θεέ· διότι εἶδον τὸν ἄγγελον τοῦ Κυρίου πρόσωπον πρὸς πρόσωπον.
23 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος, Εἰρήνη σοι· μή φοβοῦ· δὲν θέλεις ἀποθάνει.
24 Καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ ὁ Γεδεὼν θυσιαστήριον εἰς τὸν Κύριον καὶ νόμασεν αὐτὸ Ἰεοβὰ-σαλώμ· ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης εἶναι ἐν Ὀφρὰ τῶν Ἀβὶ-ἐζεριτῶν.
25 Καὶ τὴν αὐτήν νύκτα εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς αὐτόν, Λάβε τὸν βοῦν τοῦ πατρὸς σου καὶ τὸν δεύτερον βοῦν τὸν ἑπταετῆ, καὶ κατεδάφισον τὸν βωμὸν τοῦ Βάαλ, τὸν ὁποῖον ἔχει ὁ πατήρ σου, καὶ τὸ ἄλσος τὸ πλησίον αὐτοῦ κατάκοψον·
26 καὶ οἰκοδόμησον θυσιαστήριον εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου ἐπὶ τῆς κορυφῆς τῆς πέτρας ταύτης, κατὰ τὸ διατεταγμένον· καὶ λάβε τὸν δεύτερον βοῦν καὶ πρόσφερε ὁλοκαύτωμα μὲ τὰ ξύλα τοῦ ἄλσους, τὸ ὁποῖον θέλεις κατακόψει.
27 Καὶ ἔλαβεν ὁ Γεδεὼν δέκα ἄνδρας ἐκ τῶν δούλων αὑτοῦ καὶ ἔκαμε καθὼς εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος· καὶ ἐπειδή ἐφοβήθη τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὑτοῦ καὶ τοὺς ἀνθρώπους τῆς πόλεως, νὰ κάμῃ τοῦτο τὴν ἡμέραν, ἔκαμεν αὐτὸ τὴν νύκτα.
28 Καὶ ὅτε οἱ ἄνθρωποι τῆς πόλεως ἐξηγέρθησαν τὸ πρωΐ, ἰδού, ἦτο κρημνισμένος ὁ βωμὸς τοῦ Βάαλ, καὶ τὸ ἄλσος τὸ πλησίον αὐτοῦ κατακεκομμένον, καὶ ὁ δεύτερος βοῦς ὡλοκαυτωμένος ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ ᾠκοδομημένον.
29 Καὶ εἶπεν ὁ εἷς πρὸς τὸν ἄλλον, Τίς ἔκαμε τὸ πρᾶγμα τοῦτο; Καὶ ἐξετάσαντες καὶ ἀνερευνήσαντες εἶπον, Ὁ Γεδεὼν ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωὰς ἔκαμε τὸ πρᾶγμα τοῦτο.
30 Τότε οἱ ἄνθρωποι τῆς πόλεως εἶπον πρὸς τὸν Ἰωάς, Ἔκβαλε τὸν υἱὸν σου διὰ νὰ θανατωθῇ, ἐπειδή ἐκρήμνισε τὸν βωμὸν τοῦ Βάαλ καὶ ἐπειδή κατέκοψε τὸ ἄλσος τὸ πλησίον αὐτοῦ.
31 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωὰς πρὸς πάντας τοὺς ἐξανισταμένους ἐναντίον αὐτοῦ, Μήπως σεῖς θέλετε διεκδικήσει ὑπὲρ τοῦ Βάαλ; ἤ σεῖς θέλετε σώσει αὐτόν; ὅστις διεκδικήσῃ ὑπὲρ αὐτοῦ θέλει θανατωθῆ ἕως πρωΐας· ἐὰν οὗτος ἦναι Θεός, ἄς διεκδικήσῃ ὑπὲρ ἑαυτοῦ, διότι ἐκρήμνισαν τὸν βωμὸν αὐτοῦ.
32 Διὰ τοῦτο νόμασεν αὐτὸν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ Ἱεροβάαλ, λέγων, Ἄς ἐκδικήσῃ κατ᾿ αὐτοῦ ὁ Βάαλ, διότι ἐκρήμνισε τὸν βωμὸν αὐτοῦ.
33 Τότε συνήχθησαν ὁμοῦ πάντες οἱ Μαδιανῖται καὶ οἱ Ἀμαληκῖται καὶ οἱ κάτοικοι τῆς ἀνατολῆς καὶ διέβησαν καὶ ἐστρατοπέδευσαν ἐν τῇ κοιλάδι Ἰεζραέλ.
34 Καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου περιεχύθη ἐπὶ τὸν Γεδεών, καὶ ἐσάλπισεν ἐν σάλπιγγι καὶ συνήχθησαν οἱ Ἀβὶ-ἐζερῖται ὀπίσω αὐτοῦ.
35 Καὶ ἐξαπέστειλε μηνυτὰς πρὸς πάντα τὸν Μανασσῆ, καὶ συνήχθη καὶ αὐτὸς ὀπίσω αὐτοῦ· ἐξαπέστειλεν ἔτι μηνυτὰς πρὸς τὸν Ἀσήρ καὶ πρὸς τὸν Ζαβουλὼν καὶ πρὸς τὸν Νεφθαλί· καὶ ἀνέβησαν εἰς συνάντησιν αὐτῶν.
36 Καὶ εἶπεν ὁ Γεδεὼν πρὸς τὸν Θεόν, Ἐὰν μέλλῃς νὰ σώσῃς διὰ χειρὸς μου τὸν Ἰσραήλ, καθὼς ἐλάλησας,
37 ἰδοὺ, ἐγὼ θέλω βάλει τὸν πόκον τοῦ μαλλίου εἰς τὸ ἁλώνιον· ἐὰν γείνῃ δρόσος μόνον ἐπὶ τὸν πόκον, ἐφ᾿ ὅλην δὲ τὴν γῆν ξηρασία, τότε θέλω γνωρίσει ὅτι θέλεις σώσει διὰ χειρὸς μου τὸν Ἰσραήλ, καθὼς ἐλάλησας.
38 Καὶ ἔγεινεν οὕτω· διότι σηκωθεὶς τὴν ἐπαύριον τὸ πρωΐ, ἐπίεσε τὸν πόκον καὶ ἐξέθλιψε δρόσον ἐκ τοῦ πόκου, λεκάνην πλήρη ὕδατος.
39 Καὶ εἶπεν ὁ Γεδεὼν πρὸς τὸν Θεόν, Ἄς μή ἐξαφθῇ ὁ θυμὸς σου ἐναντίον μου, καὶ θέλω λαλήσει μόνον ταύτην τὴν φοράν· ἄς δοκιμάσω, δέομαι, ταύτην μόνην τὴν φορὰν ἐν τῷ πόκῳ· ἄς γείνῃ τώρα ξηρασία μόνον ἐπὶ τὸν πόκον, ἐφ᾿ ὅλην δὲ τὴν γῆν ἄς ἦναι δρόσος.
40 Καὶ ἔκαμεν ὁ Θεὸς οὕτω τὴν νύκτα ἐκείνην· καὶ ἔγεινε ξηρασία μόνον ἐπὶ τὸν πόκον, ἐφ᾿ ὅλην δὲ τὴν γῆν ἦτο δρόσος.
1 Τότε ὁ Ἱεροβάαλ, ὅστις εἶναι ὁ Γεδεών, ἐξηγέρθη πρωΐ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐστρατοπέδευσαν πλησίον τῆς πηγῆς Ἁρώδ· τὸ δὲ στρατόπεδον τῶν Μαδιανιτῶν ἦτο κατὰ τὸ βόρειον αὐτῶν, πρὸς τὸν λόφον Μορὲχ ἐν τῇ κοιλάδι.
2 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Γεδεών, Πολὺς εἶναι ὁ λαὸς ὁ μετὰ σοῦ ὥστε νὰ παραδώσω τοὺς Μαδιανίτας εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ, μήπως ὁ Ἰσραήλ καυχηθῇ ἐναντίον μου, λέγων, Ἡ χεὶρ μου μὲ ἔσωσε·
3 τώρα λοιπὸν κήρυξον εἰς ἐπήκοον τοῦ λαοῦ, λέγων, Ὅστις εἶναι δειλὸς καὶ φοβούμενος, ἄς στρέψῃ καὶ ἄς σπεύσῃ ἀπὸ τοῦ ὄρους Γαλαάδ. Καὶ ἔστρεψαν ἐκ τοῦ λαοῦ εἰκοσιδύο χιλιάδες· καὶ ἔμειναν δέκα χιλιάδες.
4 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Γεδεών, Ὁ λαὸς εἶναι ἔτι πολύς· καταβίβασον αὐτοὺς εἰς τὸ ὕδωρ, καὶ ἐκεῖ θέλω ἐκκαθαρίσει αὐτοὺς εἰς σέ· καὶ περὶ οὗτινος σοὶ εἴπω, Οὗτος θέλει ἐλθεῖ μετὰ σοῦ, αὐτὸς θέλει ἐλθεῖ μετὰ σοῦ· καὶ περὶ οὗτινος σοὶ εἴπω, Οὗτος δὲν θέλει ἐλθεῖ μετὰ σοῦ, αὐτὸς δὲν θέλει ἐλθεῖ.
5 Καὶ κατεβίβασε τὸν λαὸν εἰς τὸ ὕδωρ· καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Γεδεών, Πᾶς ὅστις λάψῃ μὲ τὴν γλῶσσαν αὑτοῦ ἀπὸ τοῦ ὕδατος, καθὼς λάπτει ὁ σκύλος, τοῦτον θέλεις στήσει χωριστά· καὶ πᾶς ὅστις κάμψῃ τὰ γόνατα αὑτοῦ διὰ νὰ πίῃ.
6 Καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν λαπτόντων μὲ τὴν χεῖρα αὑτῶν πρὸς τὸ στόμα αὑτῶν ἦτο τριακόσιοι ἄνδρες· ἅπαν δὲ τὸ ἐπίλοιπον τοῦ λαοῦ ἔκαμψε τὰ γόνατα αὑτῶν διὰ νὰ πίωσιν ὕδωρ.
7 Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Γεδεών, Διὰ τῶν τριακοσίων ἀνδρῶν, οἵτινες ἔλαψαν, θέλω σώσει ὑμᾶς, καὶ θέλω παραδώσει τοὺς Μαδιανίτας εἰς τὴν χεῖρά σου· ἅπαν δὲ τὸ ἐπίλοιπον τοῦ λαοῦ ἄς ὑπάγωσιν ἕκαστος εἰς τὸν τόπον αὑτοῦ.
8 Ἔλαβε λοιπὸν ὁ λαὸς τὰς τροφὰς εἰς τὰς χεῖρας αὑτῶν καὶ τὰς σάλπιγγας αὑτῶν· καὶ ἀπέπεμψεν ἅπαν τὸ ἐπίλοιπον τοῦ Ἰσραήλ, ἕκαστον εἰς τὴν σκηνήν αὑτοῦ, καὶ ἐκράτησε τοὺς τριακοσίους ἄνδρας. Καὶ τὸ στρατόπεδον τοῦ Μαδιὰμ ἦτο ὑποκάτω αὐτῶν ἐν τῇ κοιλάδι.
9 Καὶ τὴν αὐτήν νύκτα εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος, Σηκώθητι, κατάβα εἰς τὸ στρατόπεδον· διότι παρέδωκα αὐτὸ εἰς τὴν χεῖρά σου·
10 ἀλλ᾿ ἐὰν φοβῆσαι νὰ καταβῇς, κατάβα σὺ καὶ ὁ Φουρὰ ὁ δοῦλός σου εἰς τὸ στρατόπεδον·
11 καὶ θέλεις ἀκούσει τί λέγουσι· καὶ μετὰ ταῦτα αἱ χεῖρές σου θέλουσιν ἐνδυναμωθῆ, καὶ θέλεις καταβῆ εἰς τὸ στρατόπεδον. Καὶ κατέβη αὐτὸς μετὰ τοῦ Φουρὰ τοῦ δούλου αὑτοῦ ἕως τῆς προφυλακῆς τοῦ στρατοπέδου.
12 Ὁ δὲ Μαδιὰμ καὶ ὁ Ἀμαλήκ καὶ πάντες οἱ κάτοικοι τῆς ἀνατολῆς ἦσαν ἐξηπλωμένοι ἐν τῇ κοιλάδι ὡς ἀκρίδες κατὰ τὸ πλῆθος· καὶ αἱ κάμηλοι αὐτῶν ἀναρίθμητοι ὡς ἡ ἄμμος παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης κατὰ τὸ πλῆθος.
13 Καὶ ὅτε ἦλθεν ὁ Γεδεών, ἰδού, ἄνθρωπός τις διηγεῖτο πρὸς τὸν πλησίον αὑτοῦ ὄνειρον καὶ ἔλεγεν, Ἰδού, νειρεύθην ὄνειρον καὶ ἰδού, ψωμίον κρίθινον κυλιόμενον ἐν τῷ στρατοπέδῳ τοῦ Μαδιὰμ ἦλθεν εἰς τὰς σκηνὰς καὶ ἐκτύπησεν αὐτάς, καὶ ἔπεσον· καὶ ἀνέτρεψεν αὐτάς, καὶ ἔπεσον αἱ σκηναί.
14 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ πλησίον αὐτοῦ καὶ εἶπε, Τοῦτο δὲν εἶναι, εἰμή ἡ ῥομφαία τοῦ Γεδεών, υἱοῦ τοῦ Ἰωάς, ἀνδρὸς Ἰσραηλίτου· ὁ Θεὸς παρέδωκεν εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ τὸν Μαδιὰμ καὶ ἅπαν τὸ στρατόπεδον.
15 Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ Γεδεὼν τὴν διήγησιν τοῦ ὀνείρου καὶ τὴν ἐξήγησιν αὐτοῦ, προσεκύνησε καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὸ στρατόπεδον τοῦ Ἰσραήλ καὶ εἶπε, Σηκώθητε· διότι ὁ Κύριος παρέδωκεν εἰς τὴν χεῖρά σας τὸ στρατόπεδον τοῦ Μαδιάμ.
16 Καὶ διρεσε τοὺς τριακοσίους ἄνδρας εἰς τρία σώματα, καὶ ἔδωκε σάλπιγγας εἰς τὰς χεῖρας πάντων τούτων καὶ ὑδρίας κενὰς καὶ λαμπάδας ἐν ταῖς ὑδρίαις.
17 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Βλέπετε πρὸς ἐμὲ καὶ κάμετε παρομοίως· καὶ ἰδού, ὅταν ἐγὼ φθάσω εἰς τὸ ἄκρον τοῦ στρατοπέδου, καθὼς ἐγὼ κάμω, οὕτω θέλετε κάμει·
18 ὅταν σαλπίσω διὰ τῆς σάλπιγγος, ἐγὼ καὶ πάντες οἱ μετ᾿ ἐμοῦ, τότε θέλετε σαλπίσει καὶ σεῖς διὰ τῶν σαλπίγγων κύκλῳ παντὸς τοῦ στρατοπέδου καὶ θέλετε εἰπεῖ, Ῥομφαία τοῦ Κυρίου καὶ τοῦ Γεδεών.
19 Ὁ Γεδεὼν λοιπὸν καὶ οἱ ἑκατὸν ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ἦλθον εἰς τὸ ἄκρον τοῦ στρατοπέδου περὶ τὰς ἀρχὰς τῆς μέσης φυλακῆς· μόλις εἶχον καταστήσει τοὺς φύλακας· καὶ ἐσάλπισαν διὰ τῶν σαλπίγγων καὶ συνέτριψαν τὰς ὑδρίας τὰς εἰς τὰς χεῖρας αὑτῶν.
20 Καὶ τὰ τρία σώματα ἐσάλπισαν διὰ τῶν σαλπίγγων καὶ συνέτριψαν τὰς ὑδρίας καὶ ἐκράτουν τὰς λαμπάδας εἰς τὰς ἀριστερὰς αὑτῶν χεῖρας καὶ τὰς σάλπιγγας εἰς τὰς δεξιὰς αὑτῶν χεῖρας διὰ νὰ σαλπίζωσι· καὶ ἀνέκραζον, Ῥομφαία τοῦ Κυρίου καὶ τοῦ Γεδεών.
21 Καὶ ἐστάθη ἕκαστος ἐν τῷ τόπῳ αὑτοῦ κύκλῳ τοῦ στρατοπέδου· καὶ ἅπαν τὸ στράτευμα διέτρεχε καὶ ἐφώναζε καὶ ἔφευγε.
22 Καὶ οἱ τριακόσιοι ἐσάλπισαν διὰ τῶν σαλπίγγων· καὶ ἔστρεψεν ὁ Κύριος καθ᾿ ὅλον τὸ στρατόπεδον τὴν ῥομφαίαν ἑκάστου ἐναντίον τοῦ πλησίον αὑτοῦ· καὶ τὸ στράτευμα ἔφυγεν εἰς Βαὶθ-ἀσεττὰ πρὸς Ζερεράθ, ἕως τοῦ χείλους τοῦ Ἀβὲλ-μεολὰ πρὸς Ταβάθ.
23 Καὶ συνήχθησαν οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ ἀπὸ Νεφθαλὶ καὶ ἀπὸ Ἀσήρ καὶ ἀπὸ παντὸς τοῦ Μανασσῆ, καὶ κατεδίωξαν ὀπίσω τοῦ Μαδιάμ.
24 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Γεδεὼν μηνυτὰς πρὸς ἅπαν τὸ ὄρος Ἐφραΐμ, λέγων, Κατάβητε διὰ νὰ συναντήσητε τὸν Μαδιάμ, καὶ προκαταλάβετε πρὸ αὐτῶν τὰ ὕδατα ἕως Βαὶθ-βαρὰ καὶ τὸν Ἰορδάνην. Τότε συνήχθησαν πάντες οἱ ἄνδρες Ἐφραΐμ καὶ προκατέλαβον τὰ ὕδατα ἕως Βαὶθ-βαρὰ καὶ τὸν Ἰορδάνην.
25 Καὶ συνέλαβον δύο ἀρχηγοὺς τοῦ Μαδιάμ, τὸν Ὠρήβ καὶ τὸν Ζήβ· καὶ ἐθανάτωσαν τὸν Ὠρήβ ἐπὶ τοῦ βράχου Ὠρήβ, τὸν δὲ Ζήβ ἐθανάτωσαν ἐπὶ τοῦ ληνοῦ Ζήβ· καὶ κατεδίωξαν τὸν Μαδιὰμ καὶ ἔφεραν τὴν κεφαλήν τοῦ Ὠρήβ καὶ τοῦ Ζήβ πρὸς τὸν Γεδεὼν ἐκ τοῦ πέραν τοῦ Ἰορδάνου.
1 Καὶ εἶπον πρὸς αὐτὸν οἱ ἄνδρες Ἐφραΐμ, Τί εἶναι τὸ πρᾶγμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἔκαμες εἰς ἡμᾶς, ὅτι δὲν ἐκάλεσας ἡμᾶς ὅτε ὑπῆγες νὰ πολεμήσῃς ἐναντίον τοῦ Μαδιάμ; καὶ ἐλογομάχησαν σφόδρα μετ᾿ αὐτοῦ.
2 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Τί ἔκαμα τώρα ὡς πρὸς ἐσᾶς; δὲν εἶναι καλήτερον τὸ ἀποτρύγημα τοῦ Ἐφραΐμ παρὰ τὸν τρυγητὸν τοῦ Ἀβὶ-ἐζὲρ;
3 παρέδωκεν ὁ Θεὸς εἰς τὰς χεῖράς σας τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ Μαδιάμ, τὸν Ὠρήβ καὶ τὸν Ζήβ· καὶ τί ἠδυνάμην νὰ κάμω ὡς πρὸς ἐσᾶς; Τότε τὸ πνεῦμα αὐτῶν ἡσύχασε πρὸς αὐτόν, ὅτε ἐλάλησε τὸν λόγον τοῦτον.
4 Καὶ ἐλθὼν ὁ Γεδεὼν εἰς τὸν Ἰορδάνην, διέβη, αὐτὸς καὶ οἱ τριακόσιοι ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ, ἀποκαμωμένοι, ὅμως καταδιώκοντες.
5 Καὶ εἶπε πρὸς τοὺς ἀνθρώπους τῆς Σοκχώθ, Δότε, παρακαλῶ, ἄρτους τινὰς εἰς τὸν λαὸν τὸν ἀκολουθοῦντά με· διότι εἶναι ἀποκαμωμένος, καὶ ἐγὼ καταδιώκω ὀπίσω τοῦ Ζεβεὲ καὶ τοῦ Σαλμανά, τῶν βασιλέων τοῦ Μαδιάμ.
6 Καὶ ἀπεκρίθησαν οἱ ἀρχηγοὶ τῆς Σοκχώθ, Μήπως αἱ χεῖρες τοῦ Ζεβεὲ καὶ τοῦ Σαλμανὰ εἶναι τώρα εἰς τὴν χεῖρά σου, ὥστε νὰ δώσωμεν ἄρτους εἰς τὸ στράτευμά σου;
7 Καὶ εἶπεν ὁ Γεδεών, Διὰ τοῦτο, ἀφοῦ παραδώσῃ ὁ Κύριος τὸν Ζεβεὲ καὶ τὸν Σαλμανὰ εἰς τὴν χεῖρά μου, τότε ἐγὼ θέλω καταξάνει τὰς σάρκας σας μὲ τὰς ἀκάνθας τῆς ἐρήμου καὶ μὲ τοὺς τριβόλους.
8 Καὶ ἀνέβη ἐκεῖθεν εἰς Φανουήλ καὶ ἐλάλησεν ὡσαύτως πρὸς αὐτούς· καὶ ἀπεκρίθησαν οἱ ἄνδρες τῆς Φανουήλ πρὸς αὐτὸν καθὼς ἀπεκρίθησαν οἱ ἄνδρες τῆς Σοκχώθ.
9 Ὁ δὲ εἶπε καὶ πρὸς τοὺς ἄνδρας τῆς Φανουήλ, λέγων, Ὅταν ἐπιστρέψω ἐν εἰρήνῃ, θέλω κατασκάψει τὸν πύργον τοῦτον.
10 Ὁ Ζεβεὲ δὲ καὶ ὁ Σαλμανὰ ἦσαν ἐν Καρκὸρ καὶ τὰ στρατεύματα αὐτῶν μετ᾿ αὐτῶν, ὡς δεκαπέντε χιλιάδες, πάντες οἱ ἐναπολειφθέντες ὅλου τοῦ στρατεύματος τῶν κατοίκων τῆς ἀνατολῆς· διότι ἔπεσον ἑκατὸν εἴκοσι χιλιάδες ἀνδρῶν συρόντων ῥομφαίαν.
11 Καὶ ἀνέβη ὁ Γεδεὼν ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τῶν κατοικούντων ἐν σκηναῖς, ἀπὸ ἀνατολῶν τῆς Νοβὰ καὶ τῆς Ἰογβέα, καὶ ἐπάταξε τὸ στρατόπεδον· ἦτο δὲ τὸ στρατόπεδον ἐν ἀφοβίᾳ.
12 Ὁ δὲ Ζεβεὲ καὶ ὁ Σαλμανὰ ἔφευγον, καὶ αὐτὸς κατεδίωκεν ὀπίσω αὐτῶν, καὶ συνέλαβε τοὺς δύο βασιλεῖς τοῦ Μαδιάμ, τὸν Ζεβεὲ καὶ τὸν Σαλμανά, καὶ ἅπαν τὸ στρατόπεδον κατετρόπωσε.
13 Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ Γεδεὼν ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωὰς ἐκ τῆς μάχης ἀπὸ τῆς ἀναβάσεως τῆς Ἁρές.
14 Καὶ συλλαβὼν νέον τινὰ ἐκ τῶν ἀνδρῶν τῆς Σοκχώθ, ἠρώτησεν αὐτόν· ὁ δὲ περιέγραψε πρὸς αὐτὸν τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς Σοκχὼθ καὶ τοὺς πρεσβυτέρους αὐτῆς, ἑβδομήκοντα ἑπτὰ ἄνδρας.
15 Καὶ ἦλθεν ὁ Γεδεὼν πρὸς τοὺς ἄνδρας τῆς Σοκχὼθ καὶ εἶπεν, Ἰδού, ὁ Ζεβεὲ καὶ ὁ Σαλμανά, διὰ τοὺς ὁποίους μὲ νειδίσατε, λέγοντες, Μήπως αἱ χεῖρες τοῦ Ζεβεὲ καὶ τοῦ Σαλμανὰ ἦναι τώρα εἰς τὴν χεῖρά σου, ὥστε νὰ δώσωμεν ἄρτους εἰς τοὺς ἀνθρώπους σου, τοὺς ἀποκαμωμένους;
16 Καὶ ἔλαβε τοὺς πρεσβυτέρους τῆς πόλεως καὶ τὰς ἀκάνθας τῆς ἐρήμου καὶ τοὺς τριβόλους, καὶ ἐπαίδευσε μὲ αὐτὰ τοὺς ἄνδρας τῆς Σοκχώθ.
17 Καὶ τὸν πύργον τῆς Φανουήλ κατέσκαψε καὶ ἐθανάτωσε τοὺς ἄνδρας τῆς πόλεως.
18 Τότε εἶπε πρὸς τὸν Ζεβεὲ καὶ τὸν Σαλμανά, Ὁποῖοι ἦσαν οἱ ἄνθρωποι τοὺς ὁποίους ἐθανατώσατε ἐν Θαβώρ; Οἱ δὲ εἶπον, Ὁποῖος σύ, τοιοῦτοι ἦσαν· ἕκαστος ὡμοίαζεν υἱὸν βασιλέως.
19 Ὁ δὲ εἶπεν, Ἀδελφοὶ μου, υἱοὶ τῆς μητρὸς μου ἦσαν· ζῇ Κύριος, ἐὰν ἠθέλετε φυλάξει τὴν ζωήν αὐτῶν, ἐγὼ δὲν ἤθελον σᾶς θανατώσει.
20 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἰεθὲρ τὸν πρωτότοκον αὑτοῦ, Σηκωθεὶς θανάτωσον αὐτούς· ἀλλ᾿ ὁ νέος δὲν ἔσυρε τὴν ῥομφαίαν αὑτοῦ, διότι ἐφοβεῖτο, ἐπειδή ἦτο ἔτι παιδίον.
21 Τότε εἶπεν ὁ Ζεβεέ καὶ ὁ Σαλμανά, Σηκώθητι σὺ καὶ πέσον ἐφ᾿ ἡμᾶς· διότι κατὰ τὸν ἄνθρωπον καὶ ἡ δύναμις αὐτοῦ. Καὶ σηκωθεὶς ὁ Γεδεὼν ἐθανάτωσε τὸν Ζεβεὲ καὶ τὸν Σαλμανά, καὶ ἔλαβε τοὺς μηνίσκους τοὺς περὶ τὸν τράχηλον τῶν καμήλων αὐτῶν.
22 Καὶ εἶπον οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ πρὸς τὸν Γεδεών, Γενοῦ ἄρχων ἐφ᾿ ἡμᾶς, καὶ σὺ καὶ ὁ υἱὸς σου καὶ ὁ υἱὸς τοῦ υἱοῦ σου, διότι ἔσωσας ἡμᾶς ἀπὸ τῆς χειρὸς τοῦ Μαδιάμ.
23 Ὁ δὲ Γεδεὼν εἶπε πρὸς αὐτούς, Δὲν θέλω γείνει ἄρχων ἐφ᾿ ὑμᾶς ἐγώ, ἀλλ᾿ οὐδὲ ὁ υἱὸς μου θέλει γείνει ἄρχων ἐφ᾿ ὑμᾶς· ὁ Κύριος θέλει εἶσθαι ἄρχων ἐφ᾿ ὑμᾶς.
24 Καὶ εἶπεν ὁ Γεδεὼν πρὸς αὐτούς, θέλω ζητήσει ἀπὸ σᾶς ζήτημα· νὰ μοὶ δώσητε ἕκαστος τὰ ἐνώτια ἐκ τῶν λαφύρων αὑτοῦ· διότι οἱ ἐχθροὶ εἶχον ἐνώτια χρυσά, ὄντες Ἰσμαηλῖται.
25 Καὶ ἀπεκρίθησαν, Θέλομεν δώσει αὐτὰ μετὰ χαρᾶς. Καὶ ἥπλωσαν φόρεμα καὶ ἔρριπτεν ἐκεῖ ἕκαστος τὰ ἐνώτια ἐκ τῶν λαφύρων αὑτοῦ.
26 Καὶ τὸ βάρος τῶν χρυσῶν ἐνωτίων, τὰ ὁποῖα ἐζήτησεν, ἦτο χίλιοι καὶ ἑπτακόσιοι σίκλοι χρυσοῖ· ἐκτὸς τῶν μηνίσκων καὶ τῶν περιδεραίων καὶ τῶν πορφυρῶν, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τοῦ Μαδιάμ, καὶ ἐκτὸς τῶν περιλαιμίων, τὰ ὁποῖα ἦσαν εἰς τοὺς τραχήλους τῶν καμήλων αὐτῶν.
27 Καὶ ἔκαμεν ὁ Γεδεὼν ἐφὸδ ἐξ αὐτῶν καὶ ἔθεσεν αὐτὸ ἐν τῇ πόλει αὐτοῦ, ἐν Ὀφρά· καὶ ἐπόρνευσε πᾶς ὁ Ἰσραήλ ὀπίσω αὐτοῦ ἐκεῖ· καὶ ἔγεινε παγὶς εἰς τὸν Γεδεὼν καὶ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
28 Καὶ ἐταπεινώθη ὁ Μαδιὰμ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ δὲν ἐσήκωσε πλέον τὴν κεφαλήν αὑτοῦ. Καὶ ἀνεπαύθη ἡ γῆ τεσσαράκοντα ἔτη ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Γεδεών.
29 Τότε ὑπῆγεν ὁ Ἱεροβάαλ υἱὸς τοῦ Ἰωὰς καὶ κατῴκησεν ἐν τῷ οἴκῳ αὑτοῦ.
30 Εἶχε δὲ Γεδεὼν ἑβδομήκοντα υἱοὺς ἐξελθόντας ἐκ τῶν μηρῶν αὑτοῦ· διότι εἶχε γυναῖκας πολλάς.
31 Καὶ ἡ παλλακή αὐτοῦ, ἡ ἐν Συχέμ, καὶ αὐτή ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν υἱόν, τὸν ὁποῖον αὐτὸς νόμασεν Ἀβιμέλεχ.
32 Καὶ ἀπέθανεν ὁ Γεδεὼν ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωὰς ἐν γήρατι καλῷ καὶ ἐτάφη ἐν τῷ τάφῳ Ἰωὰς τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, ἐν τῇ Ὀφρὰ τῶν Ἀβὶ-ἐζεριτῶν.
33 Ἀποθανόντος δὲ τοῦ Γεδεών, ἐπέστρεψαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ καὶ ἐπόρνευσαν κατόπιν τῶν Βααλεὶμ καὶ ἔστησαν εἰς ἑαυτοὺς τὸν Βάαλ-βερὶθ διὰ Θεόν.
34 Καὶ δὲν ἐνεθυμήθησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν, τὸν σώσαντα αὐτοὺς ἐκ τῆς χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν κυκλόθεν.
35 Καὶ δὲν ἔκαμον ἔλεος εἰς τὸν οἶκον τοῦ Ἱεροβάαλ Γεδεών, ἀναλόγως πρὸς πάντα τὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν εἰς τὸν Ἰσραήλ.
1 Καὶ ὑπῆγεν Ἀβιμέλεχ ὁ υἱὸς τοῦ Ἱεροβάαλ εἰς Συχὲμ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς τῆς μητρὸς αὑτοῦ καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς καὶ πρὸς πᾶσαν τὴν συγγένειαν τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς τῆς μητρὸς αὑτοῦ, λέγων,
2 Λαλήσατε, παρακαλῶ, εἰς ἐπήκοον πάντων τῶν ἀνδρῶν τῆς Συχέμ, Τὶ εἶναι καλήτερον εἰς ἐσᾶς, νὰ ἄρχωσιν ἐπάνω σας πάντες οἱ υἱοὶ τοῦ Ἱεροβάαλ, ἑβδομήκοντα ἄνδρες, ἤ νὰ ἄρχῃ εἷς μόνος ἐπάνω σας; καὶ ἐνθυμήθητε ὅτι ὀστοῦν ὑμῶν καὶ σὰρξ ὑμῶν εἶμαι.
3 Καὶ ἐλάλησαν περὶ αὐτοῦ οἱ ἀδελφοὶ τῆς μητρὸς αὐτοῦ εἰς ἐπήκοον πάντων τῶν ἀνδρῶν τῆς Συχὲμ πάντας τοὺς λόγους τούτους· καὶ ἔκλινεν ἡ καρδία αὐτῶν κατόπιν τοῦ Ἀβιμέλεχ· διότι εἶπον, Ἀδελφὸς ἡμῶν εἶναι.
4 Καὶ ἔδωκαν εἰς αὐτὸν ἑβδομήκοντα ἀργύρια ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Βάαλ-βερίθ, καὶ δι᾿ αὐτῶν ἐμίσθωσεν ὁ Ἀβιμέλεχ ἄνδρας ποταποὺς καὶ θρασεῖς, καὶ ἠκολούθησαν αὐτόν.
5 Καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὑτοῦ εἰς Ὀφρὰ καὶ ἐθανάτωσε τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἱεροβάαλ, ἑβδομήκοντα ἄνδρας, ἐπὶ λίθον ἕνα· ἐναπελείφθη ὅμως ὁ Ἰωθὰμ ὁ νεώτερος υἱὸς τοῦ Ἱεροβάαλ, διότι ἐκρύφθη.
6 Καὶ συνήχθησαν πάντες οἱ ἄνδρες τῆς Συχὲμ καὶ πᾶς ὁ οἶκος τοῦ Μιλλὼ καὶ ἐλθόντες ἔκαμον τὸν Ἀβιμέλεχ βασιλέα, πλησίον τῆς δρυὸς τῆς ἱσταμένης ἐν Συχέμ.
7 Καὶ ὅτε ἀνηγγέλθη τοῦτο εἰς τὸν Ἰωθάμ, ὑπῆγε καὶ ἐστάθη ἐπὶ τὴν κορυφήν τοῦ ὄρους Γαριζίν, καὶ ὕψωσε τὴν φωνήν αὑτοῦ καὶ ἐβόησε καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἀκούσατέ μου, ἄνδρες τῆς Συχέμ, καὶ θέλει σᾶς ἀκούσει ὁ Θεός.
8 Ὑπῆγον ποτὲ τὰ δένδρα νὰ χρίσωσι βασιλέα ἐφ᾿ ἑαυτῶν· καὶ εἶπον πρὸς τὴν ἐλαίαν, Βασίλευσον ἐφ᾿ ἡμῶν.
9 Ἀλλ᾿ ἡ ἐλαία εἶπε πρὸς αὐτά, Νὰ ἀφήσω ἐγὼ τὸ πάχος μου, διὰ τῆς ὁποίας τιμῶνται Θεὸς καὶ ἄνθρωποι, καὶ νὰ ὑπάγω νὰ ἄρχω ἐπὶ τῶν δένδρων;
10 Καὶ εἶπον τὰ δένδρα πρὸς τὴν συκῆν, Ἐλθὲ σύ, βασίλευσον ἐφ᾿ ἡμῶν.
11 Ἀλλ᾿ ἡ συκῆ εἶπε πρὸς αὐτά, Νὰ ἀφήσω τὴν γλυκύτητά μου καὶ τὸν καρπὸν μου τὸν καλόν, καὶ νὰ ὑπάγω νὰ ἄρχω ἐπὶ τῶν δένδρων;
12 Καὶ εἶπον τὰ δένδρα πρὸς τὴν ἄμπελον, Ἐλθὲ σύ, βασίλευσον ἐφ᾿ ἡμῶν.
13 Καὶ εἶπεν ἡ ἄμπελος πρὸς αὐτά, Νὰ ἀφήσω τὸν οἶνόν μου, ὅστις εὐφραίνει Θεὸν καὶ ἀνθρώπους, καὶ νὰ ὑπάγω νὰ ἄρχω ἐπὶ τῶν δένδρων;
14 Τότε εἶπον πάντα τὰ δένδρα πρὸς τὴν ἄκανθαν, Ἐλθὲ σύ, βασίλευσον ἐφ᾿ ἡμῶν.
15 Καὶ εἶπεν ἡ ἄκανθα πρὸς τὰ δένδρα, Ἐὰν ἀληθῶς σεῖς μὲ χρίητε βασιλέα ὑμῶν, ἔλθετε, καταφύγετε ὑπὸ τὴν σκιὰν μου· εἰ δὲ μή, πῦρ νὰ ἐξέλθῃ ἐκ τῆς ἀκάνθης καὶ νὰ καταφάγῃ τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου.
16 Τώρα λοιπόν, ἐὰν ἐπράξατε ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἀκεραιότητι κάμνοντες τὸν Ἀβιμέλεχ βασιλέα, καὶ ἐὰν ἐφέρθητε καλῶς πρὸς τὸν Ἱεροβάαλ καὶ πρὸς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἐὰν ἐκάμετε πρὸς αὐτὸν κατὰ τὴν ἀξίαν τῶν χειρῶν αὐτοῦ·
17 διότι ὁ πατήρ μου ἐπολέμησε διὰ σᾶς καὶ ἐρριψοκινδύνευσε τὴν ζωήν αὑτοῦ καὶ σᾶς ἔσωσεν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Μαδιάμ·
18 καὶ σεῖς ἐσηκώθητε σήμερον ἐναντίον τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς μου καὶ ἐθανατώσατε τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, ἑβδομήκοντα ἄνδρας, ἐπὶ λίθον ἕνα, καὶ ἐκάμετε τὸν Ἀβιμέλεχ, τὸν υἱὸν τῆς δούλης αὐτοῦ, βασιλέα ἐπὶ πάντων τῶν ἀνδρῶν τῆς Συχέμ, διότι εἶναι ἀδελφὸς σας·
19 ἐὰν λοιπὸν ἐπράξατε σήμερον ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἀκεραιότητι πρὸς τὸν Ἱεροβάαλ καὶ πρὸς τὸν οἶκον αὐτοῦ, χαίρετε εἰς τὸν Ἀβιμέλεχ καὶ ἄς χαίρῃ καὶ αὐτὸς εἰς ἐσᾶς·
20 εἰ δὲ μή, πῦρ νὰ ἐξέλθῃ ἐκ τοῦ Ἀβιμέλεχ καὶ νὰ καταφάγῃ τοὺς ἄνδρας τῆς Συχὲμ καὶ τὸν οἶκον τοῦ Μιλλώ· καὶ πῦρ νὰ ἐξέλθῃ ἐκ τῶν ἀνδρῶν τῆς Συχὲμ καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Μιλλώ, καὶ νὰ καταφάγῃ τὸν Ἀβιμέλεχ.
21 Τότε ἔφυγεν ὁ Ἰωθὰμ μετὰ σπουδῆς καὶ ὑπῆγεν εἰς Βήρ καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ, διὰ τὸν φόβον Ἀβιμέλεχ τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ.
22 Καὶ ἐβασίλευσεν ὁ Ἀβιμέλεχ ἐπὶ τοῦ Ἰσραήλ τρία ἔτη.
23 Καὶ ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς πνεῦμα πονηρὸν μεταξὺ τοῦ Ἀβιμέλεχ καὶ τῶν ἀνδρῶν τῆς Συχέμ· καὶ ἐστασίασαν οἱ ἄνδρες τῆς Συχὲμ κατὰ τοῦ Ἀβιμέλεχ·
24 διὰ νὰ ἔλθῃ ἡ ἀδικία τῶν ἑβδομήκοντα υἱῶν τοῦ Ἱεροβάαλ, καὶ νὰ ἐπέλθῃ τὸ αἷμα αὐτῶν ἐπὶ τὸν Ἀβιμέλεχ τὸν ἀδελφὸν αὐτῶν τὸν θανατώσαντα αὐτούς, καὶ ἐπὶ τοὺς ἄνδρας τῆς Συχέμ, τοὺς ἐνισχύσαντας τὰς χεῖρας αὐτοῦ, διὰ νὰ θανατώσῃ τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ.
25 Καὶ ἔθεσαν κατ᾿ αὐτοῦ οἱ ἄνδρες τῆς Συχὲμ ἐνέδρας ἐπὶ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων, καὶ ἐγύμνονον πάντας τοὺς διαβαίνοντας πλησίον αὑτῶν διὰ τῆς ὁδοῦ· καὶ ἀνηγγέλθη πρὸς τὸν Ἀβιμέλεχ.
26 Καὶ ἦλθε Γαὰλ ὁ υἱὸς τοῦ Ἐβὲδ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ διέβησαν εἰς Συχέμ, καὶ ἐνεπιστεύθησαν εἰς αὐτὸν οἱ ἄνδρες τῆς Συχέμ.
27 Καὶ ἐξῆλθον εἰς τοὺς ἀγροὺς καὶ ἐτρύγησαν τὰς ἀμπέλους αὑτῶν καὶ ἐπάτησαν καὶ εὐθύμησαν, καὶ ὑπῆγαν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ αὑτῶν καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον, καὶ κατηράσθησαν τὸν Ἀβιμέλεχ.
28 Καὶ εἶπε Γαὰλ ὁ υἱὸς τοῦ Ἐβέδ, Τίς εἶναι ὁ Ἀβιμέλεχ, καὶ τίς ἡ Συχέμ, ὥστε νὰ δουλεύωμεν εἰς αὐτόν; δὲν εἶναι οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ Ἱεροβάαλ; καὶ Ζεβοὺλ ὁ ἐπιστάτης αὐτοῦ; δουλεύσατε εἰς τοὺς ἄνδρας τοῦ Ἐμμὼρ πατρὸς τοῦ Συχέμ· καὶ διὰ τὶ ἡμεῖς νὰ δουλεύωμεν εἰς ἐκεῖνον;
29 εἴθε νὰ ἐδίδετο ὁ λαὸς οὗτος ὑπὸ τὴν χεῖρά μου. Τότε ἤθελον ἐκδιώξει τὸν Ἀβιμέλεχ. Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἀβιμέλεχ, Πλήθυνον τὸ στράτευμά σου καὶ ἔξελθε.
30 Καὶ ἤκουσε Ζεβοὺλ ὁ ἄρχων τῆς πόλεως τοὺς λόγους Γαὰλ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἐβέδ, καὶ ἐξήφθη ὁ θυμὸς αὐτοῦ·
31 καὶ ἀπέστειλε κρυφίως μηνυτὰς πρὸς τὸν Ἀβιμέλεχ, λέγων, Ἰδού, Γαὰλ ὁ υἱὸς τοῦ Ἐβὲδ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἦλθον εἰς Συχέμ· καὶ ἰδού, αὐτοὶ διεγείρουσι τὴν πόλιν ἐναντίον σου·
32 διὰ τοῦτο λοιπὸν σηκώθητι τὴν νύκτα, σὺ καὶ ὁ λαὸς ὁ μετὰ σοῦ, καὶ βάλε ἐνέδρας ἐν τοῖς ἀγροῖς·
33 καὶ τὸ πρωΐ, ἅμα ἀνατείλῃ ὁ ἥλιος, θέλεις σηκωθῆ ἐνωρὶς καὶ θέλεις ἐφορμήσει ἐπὶ τὴν πόλιν· καὶ ἰδού, αὐτὸς καὶ ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ θέλουσιν ἐξέλθει ἐναντίον σου, καὶ σὺ θέλεις κάμει εἰς αὐτὸν ὅπως δυνηθῇς.
34 Καὶ ἐσηκώθη ὁ Ἀβιμέλεχ καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ τὴν νύκτα καὶ ἔβαλον εἰς ἐνέδραν κατὰ τῆς Συχὲμ τέσσαρα σώματα.
35 Καὶ ἐξῆλθε Γαὰλ ὁ υἱὸς τοῦ Ἐβὲδ καὶ ἐστάθη ἐν τῇ εἰσόδῳ τῆς πύλης τῆς πόλεως· καὶ ἐσηκώθη ὁ Ἀβιμέλεχ καὶ ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ ἐκ τῆς ἐνέδρας.
36 Καὶ ὅτε εἶδεν ὁ Γαὰλ τὸν λαόν, εἶπε πρὸς τὸν Ζεβούλ, Ἰδού, λαὸς καταβαίνει ἀπὸ τῶν κορυφῶν τῶν ὀρέων· εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ζεβούλ, τὴν σκιὰν τῶν ὀρέων βλέπεις σὺ ὡς ἄνδρας.
37 Καὶ ἐλάλησε πάλιν ὁ Γαὰλ καὶ εἶπεν, Ἰδού, λαὸς καταβαίνει ἀπὸ τῶν ὑψηλῶν τοῦ τόπου, καὶ ἕν σῶμα ἔρχεται διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς δρυὸς Μεωνενίμ.
38 Τότε εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ζεβούλ, Ποῦ εἶναι τώρα τὸ στόμα σου, μὲ τὸ ὁποῖον εἶπας, Τίς εἶναι ὁ Ἀβιμέλεχ, ὥστε νὰ δουλεύωμεν εἰς αὐτόν; Δὲν εἶναι οὗτος ὁ λαός, τὸν ὁποῖον ἐξουθένησας; ἔξελθε λοιπὸν τώρα καὶ πολέμησον αὐτούς.
39 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Γαὰλ ἔμπροσθεν τῶν ἄνδρῶν τῆς Συχὲμ καὶ ἐπολέμησε μὲ τὸν Ἀβιμέλεχ·
40 ὁ δὲ Ἀβιμέλεχ κατεδίωξεν αὐτόν, καὶ ἔφυγεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτοῦ, καὶ ἔπεσον τετραυματισμένοι πολλοὶ ἕως τῆς εἰσόδου τῆς πύλης.
41 Καὶ ἐκάθισεν Ἀβιμέλεχ ἐν Ἀρουμά· καὶ ἐξέβαλεν ὁ Ζεβοὺλ τὸν Γαὰλ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, διὰ νὰ μή κατοικῶσιν ἐν Συχέμ.
42 Καὶ τὴν ἐπαύριον ἐξῆλθεν ὁ λαὸς εἰς τὴν πεδιάδα· καὶ ἀνηγγέλθη πρὸς τὸν Ἀβιμέλεχ.
43 Τότε ἔλαβε τὸν λαὸν καὶ διρεσεν αὐτὸν εἰς τρία σώματα καὶ ἔθεσεν ἐνέδρας εἰς τὴν πεδιάδα· καὶ εἶδε, καὶ ἰδού, ὁ λαὸς ἐξήρχετο ἐκ τῆς πόλεως· καὶ ἐσηκώθη ἐναντίον αὐτῶν καὶ ἐπάταξεν αὐτούς.
44 Καὶ ὁ Ἀβιμέλεχ καὶ τὸ σῶμα τὸ μετ᾿ αὐτὸν ἐφώρμησαν καὶ ἐστάθησαν ἐν τῇ εἰσόδῳ τῆς πύλης τῆς πόλεως· τὰ δὲ ἄλλα δύο σώματα ἐφώρμησαν ἐπὶ πάντας τοὺς ἐν τοῖς ἀγροῖς καὶ ἐπάταξαν αὐτούς.
45 Καὶ ἐπολέμει ὁ Ἀβιμέλεχ ἐναντίον τῆς πόλεως ὅλην ἐκείνην τὴν ἡμέραν· καὶ ἐκυρίευσε τὴν πόλιν καὶ ἐφόνευσε τὸν λαὸν τὸν ἐν αὐτῇ καὶ κατέσκαψε τὴν πόλιν καὶ ἔσπειρεν αὐτήν ἅλας.
46 Καὶ ὅτε ἤκουσαν πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ πύργου τῆς Συχέμ, εἰσῆλθον εἰς τὸ ὀχύρωμα τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ Βερίθ.
47 Καὶ ἀνηγγέλθη πρὸς τὸν Ἀβιμέλεχ, ὅτι συνηθροίσθησαν πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ πύργου τῆς Συχέμ.
48 Καὶ ἀνέβη ὁ Ἀβιμέλεχ εἰς τὸ ὄρος Σαλμών, αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἔλαβεν ὁ Ἀβιμέλεχ τὴν ἀξίνην εἰς τὴν χεῖρα αὑτοῦ καὶ ἔκοψε κλάδον δένδρου, καὶ ἐσήκωσεν αὐτὸν καὶ ἐπέθεσεν ἐπὶ τῶν ὤμων αὑτοῦ· καὶ εἶπε πρὸς τὸν λαὸν τὸν μετ᾿ αὐτοῦ, Ὅ, τι βλέπετε ἐμὲ πράττοντα, σπεύσατε καὶ σεῖς νὰ πράξητε ὡς ἐγώ .
49 Ἔκοψε λοιπὸν καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἕκαστος τὸν κλάδον αὑτοῦ, καὶ ἀκολουθήσαντες τὸν Ἀβιμέλεχ ἐπέθεσαν αὐτοὺς εἰς τὸ ὀχύρωμα καὶ κατέκαυσαν ἐν πυρὶ τὸ ὀχύρωμα ἐπ᾿ αὐτούς· καὶ ἀπέθανον ὁμοῦ πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ πύργου τῆς Συχέμ, ἕως χίλιοι ἄνδρες καὶ γυναῖκες.
50 Τότε ὑπῆγεν ὁ Ἀβιμέλεχ εἰς Θαβαίς· καὶ ἐστρατοπέδευσεν ἐναντίον τῆς Θαβαὶς καὶ ἐκυρίευσεν αὐτήν.
51 Ἀλλ᾿ ἦτο πύργος ἰσχυρὸς ἐν τῷ μέσῳ τῆς πόλεως, καὶ κατέφυγον ἐκεῖ πάντες οἱ ἄνδρες καὶ αἱ γυναῖκες καὶ πάντες οἱ κάτοικοι τῆς πόλεως, καὶ ἔκλεισαν ὄπισθεν αὑτῶν καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸ δῶμα τοῦ πύργου.
52 Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἀβιμέλεχ μέχρι τοῦ πύργου καὶ ἐπολέμει αὐτόν, καὶ ἐπλησίασε μέχρι τῆς θύρας τοῦ πύργου διὰ νὰ καύσῃ αὐτὸν ἐν πυρί.
53 Καὶ γυνή τις ἔρριψε τμῆμα μυλοπέτρας ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ Ἀβιμέλεχ καὶ συνέθλασε τὸ κρανίον αὐτοῦ.
54 Καὶ ἐφώναξε ταχέως πρὸς τὸν νέον τὸν ὁπλοφόρον αὑτοῦ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Σύρε τὴν μάχαιράν σου καὶ θανάτωσόν με, διὰ νὰ μή εἴπωσι περὶ ἐμοῦ, Γυνή ἐφόνευσεν αὐτόν. Καὶ ὁ νέος αὐτοῦ διεπέρασεν αὐτόν, καὶ ἀπέθανε.
55 Καὶ ὅτε εἶδον οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ ὅτι ἀπέθανεν ὁ Ἀβιμέλεχ, ἀνεχώρησαν ἕκαστος εἰς τὸν τόπον αὑτοῦ.
56 Οὕτως ἀνταπέδωκεν ὁ Θεὸς τὴν κακίαν τοῦ Ἀβιμέλεχ, τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ, φονεύσας τοὺς ἑβδομήκοντα ἀδελφοὺς αὑτοῦ.
57 Καὶ πᾶσαν τὴν κακίαν τῶν ἀνδρῶν τῆς Συχὲμ ὁ Θεὸς ἀνταπέδωκεν ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν· καὶ ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτοὺς ἡ κατάρα τοῦ Ἰωθὰμ υἱοῦ τοῦ Ἱεροβάαλ.
1 Καὶ ἐσηκώθη μετὰ τὸν Ἀβιμέλεχ διὰ νὰ σώσῃ τὸν Ἰσραήλ Θωλὰ ὁ υἱὸς τοῦ Φουά, υἱοῦ τοῦ Δωδώ, ἀνήρ τοῦ Ἰσσάχαρ· καὶ αὐτὸς κατῴκει ἐν Σαμὶρ ἐν τῷ ὄρει Ἐφραΐμ.
2 Καὶ ἔκρινε τὸν Ἰσραήλ εἰκοσιτρία ἔτη· καὶ ἀπέθανε, καὶ ἐτάφη ἐν Σαμὶρ.
3 Καὶ μετ᾿ αὐτὸν ἐσηκώθη Ἰαεὶρ ὁ Γαλααδίτης καὶ ἔκρινε τὸν Ἰσραήλ εἰκοσιδύο ἔτη.
4 Εἶχε δὲ τριάκοντα υἱούς, οἵτινες ἐπέβαινον εἰς τριάκοντα πωλάρια καὶ εἶχον τριάκοντα πόλεις, καλουμένας Χῶραι τοῦ Ἰαείρ ἕως τῆς σήμερον, αἵτινες εἶναι ἐν γῇ Γαλαάδ.
5 Ἀπέθανε δὲ ὁ Ἰαείρ, καὶ ἐτάφη ἐν Καμών.
6 Καὶ ἔπραξαν πάλιν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἐλάτρευσαν τοὺς Βααλεὶμ καὶ τὰς Ἀσταρὼθ καὶ τοὺς θεοὺς τῆς Ἀρὰμ καὶ τοὺς θεοὺς τῆς Σιδῶνος καὶ τοὺς θεοὺς τοῦ Μωὰβ καὶ τοὺς θεοὺς τῶν υἱῶν Ἀμμὼν καὶ τοὺς θεοὺς τῶν Φιλισταίων, καὶ ἐγκατέλιπον τὸν Κύριον καὶ δὲν ἐλάτρευσαν αὐτόν.
7 Καὶ ἐξήφθη ὁ θυμὸς τοῦ Κυρίου ἐναντίον τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἐπώλησεν αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρα τῶν Φιλισταίων καὶ εἰς τὴν χεῖρα τῶν υἱῶν Ἀμμών.
8 Καὶ ἐξ ἐκείνου τοῦ ἔτους κατέθλιψαν καὶ κατεδυνάστευσαν τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ δεκαοκτὼ ἔτη, πάντας τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ τοὺς πέραν τοῦ Ἰορδάνου, ἐν τῇ γῇ τῶν Ἀμορραίων, ἥτις εἶναι ἐν Γαλαάδ.
9 Καὶ διέβησαν οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν τὸν Ἰορδάνην, διὰ νὰ πολεμήσωσι καὶ ἐναντίον τοῦ Ἰούδα καὶ ἐναντίον τοῦ Βενιαμὶν καὶ ἐναντίον τοῦ οἴκου Ἐφραΐμ· ὥστε ὁ Ἰσραήλ ἦτο ἐν ἄκρᾳ ἀμηχανίᾳ.
10 Καὶ ἐβόησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Κύριον, λέγοντες, Ἡμαρτήσαμεν εἰς σέ, διότι ἐγκατελίπομεν τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ ἐλατρεύσαμεν τοὺς Βααλείμ.
11 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, Δὲν σᾶς ἐλύτρωσα ἀπὸ τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἀπὸ τῶν Ἀμορραίων, ἀπὸ τῶν υἱῶν Ἀμμὼν καὶ ἀπὸ τῶν Φιλισταίων;
12 οἱ Σιδώνιοι ἔτι καὶ οἱ Ἀμαληκῖται καὶ οἱ Μαωνῖται σᾶς κατέθλιψαν· καὶ ἐβοήσατε πρὸς ἐμέ, καὶ ἐγὼ σᾶς ἐλύτρωσα ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν·
13 ἀλλὰ σεῖς μὲ ἐγκατελίπετε καὶ ἐλατρεύσατε ἄλλους θεούς· διὰ τοῦτο δὲν θέλω σᾶς λυτρώσει πλέον·
14 ὑπάγετε καὶ βοήσατε πρὸς τοὺς θεοὺς τοὺς ὁποίους ἐξελέξατε· αὐτοὶ ἄς σᾶς λυτρώσωσιν ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἀμηχανίας σας.
15 Καὶ εἶπαν πρὸς τὸν Κύριον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, Ἡμαρτήσαμεν· κάμε σὺ εἰς ἡμᾶς ὅπως εἶναι ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου· πλήν λύτρωσον ἡμᾶς, δεόμεθα, τὴν ἡμέραν ταύτην.
16 Καὶ ἀπέβαλον τοὺς θεοὺς τοὺς ξένους ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἐλάτρευσαν τὸν Κύριον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἡ ψυχή αὐτοῦ εἰς τὴν δυστυχίαν τοῦ Ἰσραήλ.
17 Τότε συνήχθησαν οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν καὶ ἐστρατοπέδευσαν ἐν Γαλαάδ. Καὶ συνηθροίσθησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ καὶ ἐστρατοπέδευσαν ἐν Μισπά.
18 Καὶ εἶπον ὁ λαός, οἱ ἄρχοντες τῆς Γαλαάδ, πρὸς ἀλλήλους, Τίς θέλει ἀρχίσει νὰ πολεμῇ ἐναντίον τῶν υἱῶν Ἀμμών; αὐτὸς θέλει εἶσθαι ἀρχηγὸς ἐπὶ πάντων τῶν κατοίκων τῆς Γαλαάδ.
1 Καὶ ὁ Ἰεφθάε ὁ Γαλααδίτης ἦτο δυνατὸς ἐν ἰσχύϊ· καὶ ἦτο υἱὸς γυναικὸς πόρνης, καὶ ἐγέννησεν ὁ Γαλαὰδ τὸν Ἰεφθάε.
2 Καὶ ἐγέννησεν ἡ γυνή τοῦ Γαλαὰδ εἰς αὐτὸν υἱούς· καὶ ηὐξήθησαν οἱ υἱοὶ τῆς γυναικὸς καὶ ἀπέβαλον τὸν Ἰεφθάε, λέγοντες πρὸς αὐτόν, Δὲν θέλεις κληρονομήσει ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς ἡμῶν· διότι εἶσαι υἱὸς γυναικὸς ξένης.
3 Καὶ ἔφυγεν ὁ Ἰεφθάε ἀπὸ προσώπου τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ καὶ κατῴκησεν ἐν τῇ γῇ Τώβ· καὶ συνήχθησαν εἰς τὸν Ἰεφθάε ἄνθρωποι ποταποὶ καὶ ἐξήρχοντο μετ᾿ αὐτοῦ.
4 Καὶ μετὰ καιρὸν οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν ἐπολέμησαν ἐναντίον τοῦ Ἰσραήλ.
5 Καὶ ὅτε ἐπολέμησαν οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν ἐναντίον τοῦ Ἰσραήλ, οἱ πρεσβύτεροι τῆς Γαλαὰδ ὑπῆγαν νὰ παραλάβωσι τὸν Ἰεφθάε ἐκ τῆς γῆς Τώβ.
6 Καὶ εἶπον πρὸς τὸν Ἰεφθάε, Ἐλθὲ καὶ γίνου ἀρχηγὸς ἡμῶν, διὰ νὰ πολεμήσωμεν τοὺς υἱοὺς Ἀμμών.
7 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰεφθάε πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Γαλαάδ, Σεῖς δὲν μὲ ἐμισήσατε καὶ μὲ ἀπεβάλετε ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς μου; διὰ τί λοιπὸν ἤλθετε τώρα πρὸς ἐμέ, ὅτε εὑρίσκεσθε εἰς ἀμηχανίαν;
8 Καὶ εἶπαν οἱ πρεσβύτεροι τῆς Γαλαὰδ πρὸς τὸν Ἰεφθάε, Διὰ τοῦτο ἐπεστρέψαμεν τώρα πρὸς σέ· διὰ νὰ ἔλθῃς μεθ᾿ ἡμῶν καὶ νὰ πολεμήσῃς τοὺς υἱοὺς Ἀμμὼν καὶ νὰ ἦσαι ἄρχων ἐφ᾿ ἡμῶν, ἐπὶ πάντων τῶν κατοίκων τῆς Γαλαάδ.
9 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰεφθάε πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Γαλαάδ, Ἐὰν σεῖς μὲ ἐπαναφέρητε διὰ νὰ πολεμήσω τοὺς υἱοὺς Ἀμμών, καὶ ὁ Κύριος παραδώσῃ αὐτοὺς εἰς ἐμέ, ἐγὼ θέλω εἶσθαι ἄρχων ἐφ᾿ ὑμῶν;
10 Καὶ εἶπαν οἱ πρεσβύτεροι τῆς Γαλαὰδ πρὸς τὸν Ἰεφθάε, Ὁ Κύριος ἄς ἦναι μάρτυς μεταξὺ ἡμῶν, ἐὰν δὲν κάμωμεν κατὰ τὸν λόγον σου.
11 Τότε ὑπῆγεν ὁ Ἰεφθάε μετὰ τῶν πρεσβυτέρων τῆς Γαλαάδ, καὶ κατέστησεν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐφ᾿ ἑαυτοῦ κεφαλήν καὶ ἄρχοντα· καὶ ἐλάλησεν ὁ Ἰεφθάε πάντας τοὺς λόγους αὑτοῦ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἐν Μισπά.
12 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Ἰεφθάε πρέσβεις πρὸς τὸν βασιλέα τῶν υἱῶν Ἀμμών, λέγων, Τί ἔχεις νὰ κάμῃς μετ᾿ ἐμοῦ καὶ ἦλθες ἐναντίον μου νὰ πολεμήσῃς ἐν τῇ γῇ μου;
13 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς τῶν υἱῶν Ἀμμὼν πρὸς τοὺς πρέσβεις τοῦ Ἰεφθάε, Διότι ὁ Ἰσραήλ ἔλαβε τὴν γῆν μου, ὅτε ἀνέβαινεν ἐξ Αἰγύπτου, ἀπὸ Ἀρνὼν ἕως Ἰαβὸκ καὶ ἕως τοῦ Ἰορδάνου· τώρα λοιπὸν ἐπίστρεψον αὐτὰ ἐν εἰρήνῃ.
14 Καὶ ἀπέστειλε πάλιν ὁ Ἰεφθάε πρέσβεις πρὸς τὸν βασιλέα τῶν υἱῶν Ἀμμών·
15 καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει ὁ Ἰεφθάε· Ὁ Ἰσραήλ δὲν ἔλαβε τὴν γῆν τοῦ Μωὰβ οὐδὲ τὴν γῆν τῶν υἱῶν Ἀμμών·
16 ἀλλ᾿ ἀφοῦ ἀνέβη ὁ Ἰσραήλ ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἐπορεύθη διὰ τῆς ἐρήμου εἰς τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν καὶ ἦλθεν εἰς Κάδης,
17 τότε ὁ Ἰσραήλ ἀπέστειλε πρέσβεις πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Ἐδώμ, λέγων, Ἄς περάσω, παρακαλῶ, διὰ τῆς γῆς σου· πλήν ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἐδὼμ δὲν εἰσήκουσεν. Ἔτι δὲ καὶ πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ Μωὰβ ἀπέστειλε· πλήν καὶ αὐτὸς δὲν συγκατένευσε· καὶ ἐκάθισεν ὁ Ἰσραήλ ἐν Κάδης.
18 Τότε ὑπῆγε διὰ τῆς ἐρήμου καὶ περιῆλθε τὴν γῆν τοῦ Ἐδὼμ καὶ τὴν γῆν τοῦ Μωὰβ καὶ ἦλθεν ἀπὸ ἀνατολῶν τῆς γῆς τοῦ Μωὰβ καὶ ἐστρατοπέδευσε πέραν τοῦ Ἀρνών, καὶ δὲν εἰσῆλθεν εἰς τὰ ὅρια τοῦ Μωάβ· διότι ὁ Ἀρνὼν ἦτο ὅριον τοῦ Μωάβ.
19 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Ἰσραήλ πρέσβεις πρὸς τὸν Σηὼν βασιλέα τῶν Ἀμορραίων, βασιλέα τῆς Ἑσεβών· καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰσραήλ, Ἄς περάσωμεν, παρακαλοῦμεν, διὰ τῆς γῆς σου ἕως τοῦ τόπου μου.
20 Ἀλλ᾿ ὁ Σηὼν δὲν ἐνεπιστεύθη εἰς τὸν Ἰσραήλ νὰ περάσῃ διὰ τοῦ ὁρίου αὐτοῦ· ὅθεν ἐσύναξεν ὁ Σηὼν πάντα τὸν λαὸν αὑτοῦ, καὶ ἐστρατοπέδευσεν ἐν Ἰαασὰ καὶ ἐπολέμησε τὸν Ἰσραήλ.
21 Καὶ παρέδωκε Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ τὸν Σηὼν καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἐπάταξεν αὐτούς· καὶ ὁ Ἰσραήλ ἐκληρονόμησε πᾶσαν τὴν γῆν τῶν Ἀμορραίων, τῶν κατοίκων τῆς γῆς ἐκείνης.
22 Καὶ ἐκληρονόμησαν πάντα τὰ ὅρια τῶν Ἀμορραίων, ἀπὸ Ἀρνὼν ἕως Ἰαβὸκ καὶ ἀπὸ τῆς ἐρήμου ἕως τοῦ Ἰορδάνου.
23 Καὶ τώρα, ἀφοῦ Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ ἐξεδίωξε τοὺς Ἀμορραίους ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ αὑτοῦ Ἰσραήλ, σὺ θέλεις κληρονομήσει αὐτούς;
24 σὺ δὲν κληρονομεῖς ὅ, τι ἐκληροδότησεν εἰς σὲ Χεμὼς ὁ Θεὸς σου; καὶ ἡμεῖς, πάντα ὅσα ἐκληροδότησεν εἰς ἡμᾶς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, ταῦτα θέλομεν κληρονομήσει.
25 Καὶ τώρα μήπως σὺ εἶσαί τι καλήτερος τοῦ Βαλὰκ υἱοῦ τοῦ Σεπφὼρ βασιλέως τοῦ Μωάβ; διεφιλονείκησεν ἐκεῖνος διόλου πρὸς τὸν Ἰσραήλ ἤ ἐπολέμησε ποτὲ ἐναντίον αὐτοῦ,
26 ἀφοῦ ὁ Ἰσραήλ κατῴκησεν εἰς Ἑσεβὼν καὶ εἰς τὰς κώμας αὐτῆς, καὶ εἰς Ἀροήρ καὶ εἰς τὰς κώμας αὐτῆς, καὶ εἰς πάσας τὰς πόλεις τὰς πλησίον τοῦ Ἀρνών, τριακόσια ἔτη; διὰ τί λοιπὸν ἐν τῷ διαστήματι τούτῳ δὲν ἠλευθερώσατε αὐτά;
27 Ἐγώ λοιπὸν δὲν ἔπταισα εἰς σέ· ἀλλὰ σὺ πράττεις ἄδικα εἰς ἐμέ, πολεμῶν ἐναντίον μου. Ὁ Κύριος ὁ Κριτής ἄς κρίνῃ σήμερον ἀναμέσον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ καὶ τῶν υἱῶν Ἀμμών.
28 Ἀλλὰ δὲν εἰσήκουσεν ὁ βασιλεὺς τῶν υἱῶν Ἀμμὼν εἰς τοὺς λόγους τοῦ Ἰεφθάε, τοὺς ὁποίους ἔστειλε πρὸς αὐτόν.
29 Τότε ἐπῆλθεν ἐπὶ τὸν Ἰεφθάε πνεῦμα Κυρίου, καὶ αὐτὸς ἐπέρασε διὰ τῆς Γαλαὰδ καὶ τοῦ Μανασσῆ, καὶ ἐπέρασε διὰ τῆς Μισπὰ τῆς Γαλαάδ, καὶ ἀπὸ Μισπὰ τῆς Γαλαὰδ ἐπέρασεν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Ἀμμών.
30 Καὶ εὐχήθη ὁ Ἰεφθάε εὐχήν πρὸς τὸν Κύριον, καὶ εἶπεν, Ἐὰν τῳόντι παραδώσῃς τοὺς υἱοὺς Ἀμμὼν εἰς τὴν χεῖρά μου,
31 τότε ὅ, τι ἐξέλθῃ ἐκ τῶν θυρῶν τοῦ οἴκου μου εἰς συνάντησίν μου, ὅταν ἐπιστρέφω ἐν εἰρήνῃ ἀπὸ τῶν υἱῶν Ἀμμών, θέλει εἶσθαι τοῦ Κυρίου, καὶ θέλω προσφέρει αὐτὸ εἰς ὁλοκαύτωμα.
32 Τότε διέβη ὁ Ἰεφθάε πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἀμμὼν διὰ νὰ πολεμήσῃ αὐτούς· καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Κύριος εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ.
33 Καὶ ἐπάταξεν αὐτούς, ἀπὸ Ἀροήρ ἕως τῆς εἰσόδου Μινίθ, εἴκοσι πόλεις, καὶ ἕως τῆς πεδιάδος τῶν ἀμπελώνων, ἐν σφαγῇ μεγάλῃ σφόδρα. Καὶ ἐταπεινώθησαν οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
34 Καὶ ἦλθεν ὁ Ἰεφθάε εἰς Μισπὰ πρὸς τὸν οἶκον αὑτοῦ· καὶ ἰδού, ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἐξήρχετο εἰς συνάντησιν αὐτοῦ μετὰ τυμπάνων καὶ χορῶν· καὶ αὕτη ἦτο μονογενής· ἐκτὸς αὐτῆς δὲν εἶχεν οὔτε υἱὸν οὔτε θυγατέρα.
35 Καὶ ὡς εἶδεν αὐτήν, διέσχισε τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ εἶπεν, Οἴμοι θυγάτηρ μου· ὅλως κατελύπησάς με, καὶ σὺ εἶσαι ἐκ τῶν καταθλιβόντων με· διότι ἐγὼ ἤνοιξα τὸ στόμα μου πρὸς τὸν Κύριον, καὶ δὲν δύναμαι νὰ λάβω ὀπίσω τὸν λόγον μου.
36 Ἐκείνη δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Πάτερ μου, ἐὰν ἤνοιξας τὸ στόμα σου πρὸς τὸν Κύριον, κάμε εἰς ἐμὲ κατ᾿ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ στόματός σου· ἀφοῦ ὁ Κύριος ἔκαμεν ἐκδίκησιν εἰς σὲ ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν σου, ἀπὸ τῶν υἱῶν Ἀμμών.
37 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν πατέρα αὑτῆς, Ἄς γείνῃ εἰς ἐμὲ τὸ πρᾶγμα τοῦτο· ἄφες με δύο μῆνας, διὰ νὰ ὑπάγω νὰ περιέλθω τὰ ὄρη καὶ νὰ κλαύσω τὴν παρθενίαν μου, ἐγὼ καὶ αἱ σύντροφοί μου.
38 Ὁ δὲ εἶπεν, Ὕπαγε· καὶ ἀπέστειλεν αὐτήν διὰ δύο μῆνας, καὶ ὑπῆγεν αὐτή μετὰ τῶν συντρόφων αὑτῆς καὶ ἔκλαυσε τὴν παρθενίαν αὑτῆς ἐπὶ τὰ ὄρη.
39 Καὶ εἰς τὸ τέλος τῶν δύο μηνῶν ἐπέστρεψε πρὸς τὸν πατέρα αὑτῆς· καὶ ἔκαμεν εἰς αὐτήν κατὰ τὴν εὐχήν αὑτοῦ τὴν ὁποίαν εὐχήθη· καὶ αὐτή δὲν ἐγνώρισεν ἄνδρα. Καὶ ἔγεινεν ἔθος εἰς τὸν Ἰσραήλ,
40 νὰ ὑπάγωσιν αἱ θυγατέρες τοῦ Ἰσραήλ ἀπὸ χρόνου εἰς χρόνον, νὰ θρηνῶσι τὴν θυγατέρα τοῦ Ἰεφθάε τοῦ Γαλααδίτου, τέσσαρας ἡμέρας κατ᾿ ἔτος.
1 Καὶ συνήχθησαν οἱ ἄνδρες Ἐφραΐμ, καὶ ἐπέρασαν πρὸς βορρᾶν καὶ εἶπαν πρὸς τὸν Ἰεφθάε, Διὰ τί ἐπέρασας νὰ πολεμήσῃς ἐναντίον τῶν υἱῶν Ἀμμών, καὶ δὲν ἐκάλεσας ἡμᾶς νὰ ἔλθωμεν μετὰ σοῦ; τὸν οἶκον σου θέλομεν καύσει ἐπάνω σου ἐν πυρί.
2 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰεφθάε πρὸς αὐτούς, Ἐγὼ καὶ ὁ λαὸς μου ἤλθομεν εἰς μεγάλην φιλονεικίαν μετὰ τῶν υἱῶν Ἀμμών· καὶ σᾶς ἔκραξα καὶ δὲν μὲ ἐσώσατε ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν·
3 καὶ ἰδὼν ὅτι δὲν μὲ ἐσώσατε, ἐρριψοκινδύνευσα τὴν ζωήν μου καὶ ἐπέρασα ἐναντίον τῶν υἱῶν Ἀμμών, καὶ ὁ Κύριος παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρά μου· διὰ τί λοιπὸν ἀνέβητε πρὸς ἐμὲ σήμερον διὰ νὰ μὲ πολεμήσητε;
4 Τότε συνήθροισεν ὁ Ἰεφθάε πάντας τοὺς ἄνδρας τῆς Γαλαὰδ καὶ ἐπολέμησε τὸν Ἐφραΐμ· καὶ ἐπάταξαν οἱ ἄνδρες τῆς Γαλαὰδ τοὺς Ἐφραϊμίτας, διότι εἶπαν, Φυγάδες τοῦ Ἐφραΐμ εἶσθε σεῖς οἱ Γαλααδῖται, μεταξὺ τοῦ Ἐφραΐμ καὶ μεταξὺ τοῦ Μανασσῆ.
5 Καὶ ἐπίασαν αἱ Γαλααδῖται διαβάσεις τοῦ Ἰορδάνου πρὸ τῶν Ἐφραϊμιτῶν· καὶ ὁπότε τις ἐκ τῶν Ἐφραϊμιτῶν φυγάδων ἔλεγε, Θέλω νὰ περάσω, τότε οἱ ἄνδρες τῆς Γαλαὰδ ἔλεγον πρὸς αὐτόν, Μήπως εἶσαι Ἐφραϊμίτης; Ἐὰν ἐκεῖνος ἔλεγεν, Οὐχί,
6 τότε ἔλεγον πρὸς αὐτόν, Εἰπὲ λοιπὸν Σχίββωλεθ· καὶ ἐκεῖνος ἔλεγε Σίββωλεθ· διότι δὲν ἠδύνατο νὰ προφέρῃ οὕτω. Τότε ἐπίανον αὐτὸν καὶ ἐφόνευον αὐτὸν εἰς τὰς διαβάσεις τοῦ Ἰορδάνου. Καὶ ἔπεσον κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν τεσσαράκοντα δύο χιλιάδες Ἐφραϊμῖται.
7 Καὶ ἔκρινεν ὁ Ἰεφθάε τὸν Ἰσραήλ ἕξ ἔτη. Καὶ ἀπέθανεν ὁ Ἰεφθάε ὁ Γαλααδίτης καὶ ἐτάφη ἐν πόλει τινὶ τῆς Γαλαάδ.
8 Καὶ μετ᾿ αὐτὸν ἔκρινε τὸν Ἰσραήλ Ἀβαισὰν ὁ ἐκ Βηθλεέμ.
9 Καὶ εἶχε τριάκοντα υἱοὺς καὶ τριάκοντα θυγατέρας, τὰς ὁποίας ὑπάνδρευσεν· ἔλαβε δὲ ἔξωθεν τριάκοντα νέας διὰ τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ. Καὶ ἔκρινε τὸν Ἰσραήλ ἑπτὰ ἔτη.
10 Καὶ ἀπέθανεν ὁ Ἀβαισὰν καὶ ἐτάφη ἐν Βηθλεέμ.
11 Καὶ μετ᾿ αὐτὸν ἔκρινε τὸν Ἰσραήλ Αἰλὼν ὁ Ζαβουλωνίτης· καὶ ἔκρινε τὸν Ἰσραήλ δέκα ἔτη.
12 Καὶ ἀπέθανεν Αἰλὼν ὁ Ζαβουλωνίτης καὶ ἐτάφη εἰς Αἰαλὼν ἐν τῇ γῇ Ζαβουλών.
13 Καὶ μετ᾿ αὐτὸν ἔκρινε τὸν Ἰσραήλ Ἀβδών, ὁ υἱὸς τοῦ Ἐλλήλ, ὁ Πιραθωνίτης.
14 Καὶ εἶχε τεσσαράκοντα υἱοὺς καὶ τριάκοντα ἐγγόνους, ἐπιβαίνοντας ἐπὶ ἑβδομήκοντα πωλάρια· καὶ ἔκρινε τὸν Ἰσραήλ ὀκτὼ ἔτη.
15 Καὶ ἀπέθανεν Ἀβδὼν ὁ υἱὸς τοῦ Ἐλλήλ ὁ Πιραθωνίτης· καὶ ἐτάφη ἐν Πιραθὼν ἐν γῇ Ἐφραΐμ, ἐπὶ τὸ ὄρος Ἀμαλήκ.
1 Καὶ ἔπραξαν πάλιν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Κύριος εἰς τὴν χεῖρα τῶν Φιλισταίων τεσσαράκοντα ἔτη.
2 Ἦτο δὲ ἄνθρωπός τις ἀπὸ Σαραά, ἐκ τῆς συγγενείας Δάν, καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Μανωέ· ἡ δὲ γυνή αὐτοῦ ἦτο στεῖρα, καὶ δὲν ἐγέννα.
3 Καὶ ἐφάνη ἄγγελος Κυρίου εἰς τὴν γυναῖκα καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, Ἰδού, τώρα εἶσαι στεῖρα καὶ δὲν γεννᾶς· πλήν θέλεις συλλάβει καὶ θέλεις γεννήσει υἱόν·
4 καὶ τώρα λοιπὸν πρόσεχε μή πίῃς οἶνον ἤ σίκερα καὶ μή φάγῃς μηδὲν ἀκάθαρτον·
5 διότι, ἰδού, θέλεις συλλάβει καὶ θέλεις γεννήσει υἱόν· καὶ ξυράφιον δὲν θέλει ἀναβῆ ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ, διότι τὸ παιδίον θέλει εἶσθαι Ναζηραῖος εἰς τὸν Θεὸν ἐκ κοιλίας μητρὸς αὑτοῦ· καὶ αὐτὸς θέλει ἀρχίσει νὰ ἐλευθερόνῃ τὸν Ἰσραήλ ἐκ τῆς χειρὸς τῶν Φιλισταίων.
6 Καὶ ὑπῆγεν ἡ γυνή καὶ εἶπε πρὸς τὸν ἄνδρα αὑτῆς, λέγουσα, Ἄνθρωπος Θεοῦ ἦλθε πρὸς ἐμέ, καὶ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἦτο ὡς εἶδος ἀγγέλου Θεοῦ, φοβερὸν σφόδρα· ἀλλὰ δὲν ἠρώτησα αὐτὸν πόθεν εἶναι, οὐδὲ τὸ ὄνομα αὑτοῦ ἐφανέρωσεν εἰς ἐμέ·
7 καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Ἰδού, θέλεις συλλάβει καὶ θέλεις γεννήσει υἱόν· τώρα λοιπὸν μή πίῃς οἶνον μηδὲ σίκερα καὶ μή φάγῃς μηδὲν ἀκάθαρτον· διότι τὸ παιδίον θέλει εἶσθαι Ναζηραῖος εἰς τὸν Θεόν, ἐκ κοιλίας μητρὸς αὑτοῦ ἕως τῆς ἡμέρας τοῦ θανάτου αὑτοῦ.
8 Τότε προσευχήθη ὁ Μανωὲ πρὸς τὸν Κύριον, καὶ εἶπε, Δέομαι, Κύριέ μου, ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, τὸν ὁποῖον ἀπέστειλας, ἄς ἔλθῃ πάλιν πρὸς ἡμᾶς καὶ ἄς διδάξῃ ἡμᾶς τί νὰ κάμωμεν εἰς τὸ παιδίον, τὸ ὁποῖον μέλλει νὰ γεννηθῇ.
9 Καὶ εἰσήκουσεν ὁ Θεὸς τὴν φωνήν τοῦ Μανωέ· καὶ ἦλθε πάλιν ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ πρὸς τὴν γυναῖκα, ἐνῷ αὐτή ἐκάθητο ἐν τῷ ἀγρῷ· ὁ δὲ Μανωέ ὁ ἀνήρ αὐτῆς δὲν ἦτο μετ᾿ αὐτῆς.
10 Καὶ ἔτρεξεν ἡ γυνή μετὰ σπουδῆς καὶ ἀνήγγειλε πρὸς τὸν ἄνδρα αὑτῆς, λέγουσα πρὸς αὐτόν, Ἰδού, ἐφάνη εἰς ἐμὲ ὁ ἄνθρωπος, ὅστις ἦλθε πρὸς ἐμὲ τὴν ἡμέραν ἐκείνην.
11 Καὶ ἐσηκώθη ὁ Μανωὲ καὶ ἠκολούθησε τὴν γυναῖκα αὑτοῦ καὶ ἦλθε πρὸς τὸν ἄνθρωπον καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Σὺ εἶσαι ὁ ἄνθρωπος ὅστις ἐλάλησας πρὸς τὴν γυναῖκα; Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐγώ.
12 Καὶ εἶπεν ὁ Μανωέ, Τώρα γενηθήτω ὁ λόγος σου· τί πρέπει νὰ κάμωμεν εἰς τὸ παιδίον καὶ τί νὰ γείνῃ εἰς αὐτό;
13 Καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Μανωέ, Ἀπὸ πάντων ὅσα εἶπα πρὸς τὴν γυναῖκα, ἄς φυλαχθῇ·
14 ἀπὸ παντὸς ὅ, τι ἐξέρχεται ἐξ ἀμπέλου ἄς μή φάγῃ καὶ οἶνον καὶ σίκερα ἄς μή πίῃ· καὶ μηδὲν ἀκάθαρτον ἄς μή φάγῃ· πάντα ὅσα παρήγγειλα εἰς αὐτήν, ἄς φυλάξῃ.
15 Καὶ εἶπεν ὁ Μανωὲ πρὸς τὸν ἄγγελον τοῦ Κυρίου, νὰ σὲ κρατήσωμεν, παρακαλῶ, καὶ νὰ ἑτοιμάσωμεν εἰς σὲ ἐρίφιον ἐξ αἰγῶν.
16 Καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Μανωέ, Καὶ ἄν μὲ κρατήσῃς, δὲν θέλω φάγει ἀπὸ τοῦ ἄρτου σου· καὶ ἐὰν κάμῃς ὁλοκαύτωμα, πρὸς τὸν Κύριον πρόσφερε αὐτό· διότι δὲν ἐγνώρισεν ὁ Μανωὲ ὅτι ἦτο ἄγγελος Κυρίου.
17 Καὶ εἶπεν ὁ Μανωὲ πρὸς τὸν ἄγγελον τοῦ Κυρίου, Τί εἶναι τὸ ὄνομά σου, διὰ νὰ σὲ δοξάσωμεν, ἀφοῦ ἐκπληρωθῇ ὁ λόγος σου;
18 Ὁ δὲ ἄγγελος τοῦ Κυρίου εἶπε πρὸς αὐτόν, Διὰ τί ἐρωτᾷς περὶ τοῦ ὀνόματός μου; διότι εἶναι θαυμαστόν.
19 Τότε ἔλαβεν ὁ Μανωὲ τὸ ἐρίφιον τὸ ἐξ αἰγῶν καὶ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν καὶ προσέφερεν εἰς τὸν Κύριον ἐπὶ τῆς πέτρας· καὶ ἐθαυματούργησεν· ὁ δὲ Μανωὲ καὶ ἡ γυνή αὐτοῦ ἔβλεπον.
20 Διότι, ἐνῷ ἡ φλὸξ ἀνέβαινεν ἐπάνωθεν τοῦ θυσιαστηρίου πρὸς τὸν οὐρανόν, ἀνέβη καὶ ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου ἐν τῇ φλογὶ τοῦ θυσιαστηρίου· ὁ δὲ Μανωέ καὶ ἡ γυνή αὐτοῦ ἔβλεπον· καὶ ἔπεσαν κατὰ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν.
21 Καὶ δὲν ἐφάνη πλέον ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου εἰς τὸν Μανωὲ καὶ εἰς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ. Τότε ἐγνώρισεν ὁ Μανωὲ ὅτι ἦτο ἄγγελος Κυρίου.
22 Καὶ εἶπεν ὁ Μανωὲ πρὸς τὴν γυναῖκα αὑτοῦ, Βεβαίως θέλομεν ἀποθάνει, διότι εἴδομεν τὸν Θεόν.
23 Ἀλλ᾿ ἡ γυνή αὐτοῦ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐὰν ὁ Κύριος ἤθελε νὰ θανατώσῃ ἡμᾶς, δὲν ἤθελε δεχθῆ ὁλοκαύτωμα καὶ προσφορὰν ἐκ τῆς χειρὸς ἡμῶν, οὐδὲ ἤθελε δείξει εἰς ἡμᾶς πάντα ταῦτα, οὐδὲ ἀναγγείλει πρὸς ἡμᾶς τοιαῦτα ἐν τοιούτῳ καιρῷ.
24 Καὶ ἐγέννησεν ἡ γυνή υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σαμψών· καὶ ηὐξήνθη τὸ παιδίον, καὶ εὐλόγησεν αὐτὸ ὁ Κύριος.
25 Καὶ πνεῦμα Κυρίου ἤρχισε νὰ διεγείρῃ αὐτὸ ἐν τῷ στρατοπέδῳ τοῦ Δάν, μεταξὺ Σαραὰ καὶ Ἐσθαόλ.
1 Καὶ κατέβη ὁ Σαμψὼν εἰς Θαμνάθ, καὶ εἶδε γυναῖκα ἐν Θαμνὰθ ἐκ τῶν θυγατέρων τῶν Φιλισταίων.
2 Καὶ ἀνέβη καὶ ἀνήγγειλε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ πρὸς τὴν μητέρα αὑτοῦ, λέγων, Εἶδον γυναῖκα ἐν Θαμνὰθ ἐκ τῶν θυγατέρων τῶν Φιλισταίων· καὶ τώρα λάβετε αὑτήν εἰς ἐμὲ διὰ γυναῖκα.
3 Εἶπον δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ πατήρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, Μήπως δὲν ὑπάρχει μεταξὺ τῶν θυγατέρων τῶν ἀδελφῶν σου καὶ μεταξὺ παντὸς τοῦ λαοῦ μου γυνή, καὶ ὑπάγεις σὺ νὰ λάβῃς γυναῖκα ἐκ τῶν Φιλισταίων τῶν ἀπεριτμήτων; Ὁ δὲ Σαμψὼν εἶπε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ, Ταύτην λάβε εἰς ἐμέ· διότι αὐτή εἶναι ἀρεστή εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς μου.
4 Ἀλλ᾿ ὁ πατήρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ δὲν ἐγνώρισαν ὅτι παρὰ Κυρίου ἦτο τοῦτο, ὅτι αὐτὸς ἐζήτει ἀφορμήν ἐναντίον τῶν Φιλισταίων· διότι κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν οἱ Φιλισταῖοι ἐδέσποζον ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ.
5 Τότε κατέβη ὁ Σαμψὼν μετὰ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ καὶ μετὰ τῆς μητρὸς αὑτοῦ εἰς Θαμνάθ, καὶ ἦλθον ἕως τῶν ἀμπελώνων τῆς Θαμνάθ· καὶ ἰδού, σκύμνος λέοντος ὠρυόμενος συναπήντησεν αὐτόν.
6 Καὶ ἐπῆλθεν ἐπ᾿ αὐτὸν τὸ πνεῦμα τοῦ Κυρίου, καὶ διεσπάραξεν αὐτὸν ὡς ἐὰν ἤθελε διασπαράξει ἐρίφιον, μή ἔχων μηδὲν ἐν ταῖς χερσὶν αὑτοῦ· πλήν δὲν ἀνήγγειλε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ ἤ πρὸς τὴν μητέρα αὑτοῦ τί εἶχε κάμει.
7 Καὶ κατέβη καὶ ἐλάλησε πρὸς τὴν γυναῖκα· καὶ ἤρεσεν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ Σαμψών.
8 Καὶ ἐπέστρεψε μεθ᾿ ἡμέρας νὰ λάβῃ αὐτήν· καὶ ἐξέκλινεν ἐκ τῆς ὁδοῦ διὰ νὰ ἴδῃ τὸ πτῶμα τοῦ λέοντος· καὶ ἰδού, σμῆνος μελισσῶν ἐν τῷ πτώματι τοῦ λέοντος, καὶ μέλι.
9 Καὶ ἔλαβεν ἐκ τούτου εἰς τὰς χεῖρας αὑτοῦ καὶ ἐπροχώρει τρώγων, καὶ ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ πρὸς τὴν μητέρα αὑτοῦ καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς καὶ ἔφαγον· πλήν δὲν εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὅτι ἐκ τοῦ πτώματος τοῦ λέοντος ἔλαβε τὸ μέλι.
10 Καὶ κατέβη ὁ πατήρ αὐτοῦ πρὸς τὴν γυναῖκα· καὶ ἔκαμεν ἐκεῖ ὁ Σαμψὼν συμπόσιον· διότι οὕτως ἐσυνείθιζον οἱ νέοι.
11 Καί ὅτε εἶδον αὐτόν, ἔλαβον τριάκοντα συντρόφους διὰ νὰ ἦναι μετ᾿ αὐτοῦ.
12 Καὶ εἶπεν ὁ Σαμψὼν πρὸς αὐτούς, Τώρα θέλω σᾶς προβάλει αἴνιγμα· ἐὰν δυνηθῆτε νὰ λύσητε αὐτὸ εἰς ἐμὲ ἐν ταῖς ἑπτὰ ἡμέραις τοῦ συμποσίου καὶ νὰ εὕρητε αὐτό, τότε ἐγὼ θέλω δώσει εἰς ἐσᾶς τριάκοντα χιτῶνας λινοῦς καὶ τριάκοντα στολὰς φορεμάτων·
13 ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν δυνηθῆτε νὰ λύσητε αὐτὸ εἰς ἐμέ, τότε σεῖς θέλετε δώσει εἰς ἐμὲ τριάκοντα χιτῶνας λινοῦς καὶ τριάκοντα στολὰς φορεμάτων. Καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Πρόβαλε τὸ αἴνιγμά σου, διὰ νὰ ἀκούσωμεν αὐτό.
14 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἐκ τοῦ τρώγοντος ἐξῆλθε τροφή, καὶ ἐκ τοῦ ἰσχυροῦ ἐξῆλθε γλυκύτης. Καὶ αὐτοὶ δὲν ἠδύναντο νὰ λύσωσι τὸ αἴνιγμα διὰ τρεῖς ἡμέρας.
15 Καὶ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν εἶπαν πρὸς τὴν γυναίκα τοῦ Σαμψών, Κολάκευσον τὸν ἄνδρα σου, καὶ ἄς μᾶς φανερώση τὸ αἴνιγμα, διὰ νὰ μή κατακαύσωμεν σὲ καὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς σου ἐν πυρί· διὰ νὰ γυμνώσητε ἡμᾶς προσεκαλέσατε ἡμᾶς; δὲν εἶναι οὕτω;
16 Καὶ ἔκλαυσεν γυνή τοῦ Σαμψὼν ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ εἶπε, Βεβαίως μὲ μισεῖς καὶ δὲν μὲ ἀγαπᾷς· ἐπρόβαλες αἴνιγμα πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ μου, καὶ εἰς ἐμὲ δὲν ἐφανέρωσας αὐτό. Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτήν, Ἰδού, πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ πρὸς τὴν μητέρα μου δὲν ἐφανέρωσα αὐτό· καὶ εἰς σὲ θέλω φανερώσει;
17 Ἀλλ᾿ αὐτή ἔκλαιεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας, καθ᾿ ἄς ἦτο τὸ συμπόσιον αὐτῶν· τὴν δὲ ἑβδόμην ἡμέραν ἐφανέρωσεν αὐτὸ πρὸς αὐτήν, διότι παρηνόχλησεν αὐτόν· ἡ δὲ ἐφανέρωσε τὸ αἴνιγμα πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ αὑτῆς.
18 Τότε εἶπον πρὸς αὐτὸν οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως τὴν ἑβδόμην ἡμέραν, πρὶν δύσῃ ὁ ἥλιος, Τί γλυκύτερον τοῦ μέλιτος; καὶ τί ἰσχυρότερον τοῦ λέοντος; Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἐὰν δὲν ἠθέλετε ἀροτριάσει μὲ τὴν δάμαλίν μου, δὲν ἠθέλετε εὑρεῖ τὸ αἴνιγμά μου.
19 Καὶ ἐπῆλθεν ἐπ᾿ αὐτὸν πνεῦμα Κυρίου· καὶ κατέβη εἰς Ἀσκάλωνα καὶ ἐφόνευσε τριάκοντα ἄνδρας ἐξ αὐτῶν, καὶ ἔλαβε τὰ ἱμάτια αὐτῶν, καὶ ἔδωκε τὰς στολὰς εἰς τοὺς ἐξηγήσαντας τὸ αἴνιγμα. Καὶ ἐξήφθη ὁ θυμὸς αὐτοῦ, καὶ ἀνέβη εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὑτοῦ.
20 Ἡ δὲ γυνή τοῦ Σαμψὼν ἐδόθη εἰς τὸν σύντροφον αὐτοῦ, τὸν ὁποῖον εἶχε φίλον αὑτοῦ.
1 Καὶ μετὰ τινα καιρόν, ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ θερισμοῦ τοῦ σίτου ἐπεσκέφθη ὁ Σαμψὼν τὴν γυναῖκα αὑτοῦ, φέρων ἐρίφιον ἐξ αἰγῶν· καὶ εἶπε, Θέλω εἰσέλθει πρὸς τὴν γυναῖκά μου εἰς τὸν κοιτῶνα. Ἀλλ᾿ ὁ πατήρ αὐτῆς δὲν ἀφῆκεν αὐτὸν νὰ εἰσέλθῃ.
2 Καὶ εἶπεν ὁ πατήρ αὐτῆς, Εἶπα κατ᾿ ἐμαυτὸν ὅτι διόλου ἐμίσησας αὐτήν· διὰ τοῦτο ἔδωκα αὐτήν εἰς τὸν σύντροφόν σου· ἡ μικροτέρα ἀδελφή αὐτῆς δὲν εἶναι ὡραιοτέρα αὐτῆς; λάβε λοιπὸν αὐτήν ἀντ᾿ ἐκείνης.
3 Ὁ δὲ Σαμψὼν εἶπε περὶ αὐτῶν, Τώρα θέλω εἶσθαι ἀθῷος πρὸς τοὺς Φιλισταίους, ἄν ἐγὼ κακοποιῶ αὐτούς.
4 Καὶ ὑπῆγεν ὁ Σαμψὼν καὶ ἐπίασε τριακοσίας ἀλώπεκας, καὶ ἔλαβε λαμπάδας, καὶ ἔστρεψεν οὐρὰν πρὸς οὐρὰν καὶ ἔβαλε μίαν λαμπάδα μεταξὺ τῶν δύο οὐρῶν εἰς τὸ μέσον.
5 Καὶ ἀνάψας τὰς λαμπάδας, ἀπέλυσεν εἰς τὰ σπαρτὰ τῶν Φιλισταίων, καὶ ἔκαυσε τὰς θημωνίας, ἕως καὶ τὰ ἀθέριστα ἀστάχυα, ἕως καὶ τὰς ἀμπέλους καὶ ἐλαίας.
6 Τότε οἱ Φιλισταῖοι εἶπον, Τίς ἔκαμε τοῦτο; Καὶ ἀπεκρίθησαν, Σαμψὼν ὁ γαμβρὸς τοῦ Θαμναθαίου· διότι ἔλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἔδωκεν αὐτήν εἰς τὸν σύντροφον αὐτοῦ. Καὶ ἀνέβησαν οἱ Φιλισταῖοι καὶ ἔκαυσαν αὐτήν καὶ τὸν πατέρα αὐτῆς ἐν πυρί.
7 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Σαμψών, Ἄν καὶ σεῖς ἐκάμετε τοῦτο, ἐγὼ ὅμως θέλω ἐκδικηθῆ ἐναντίον σας, καὶ μετὰ ταῦτα θέλω παύσει.
8 Καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς κνήμην καὶ μηρὸν ἐν σφαγῇ μεγάλῃ· καὶ κατέβη καὶ ἐκάθισεν εἰς τὸ χάσμα τῆς πέτρας Ἠτάμ.
9 Ἀνέβησαν δὲ οἱ Φιλισταῖοι καὶ ἐστρατοπέδευσαν ἐν γῇ Ἰούδα καὶ διεχύθησαν εἰς Λεχί.
10 Καὶ εἶπον οἱ ἄνδρες Ἰούδα, Διὰ τί ἀνέβητε ἐναντίον ἡμῶν; Οἱ δὲ ἀπεκρίθησαν, Διὰ νὰ δέσωμεν τὸν Σαμψὼν ἀνέβημεν, νὰ κάμωμεν εἰς αὐτὸν ὡς ἔκαμεν εἰς ἡμᾶς.
11 Καὶ κατέβησαν τρεῖς χιλιάδες ἀνδρῶν ἐκ τοῦ Ἰούδα εἰς τὸ χάσμα τῆς πέτρας Ἠτὰμ καὶ εἶπον πρὸς τὸν Σαμψών, Δὲν ἐξεύρεις ὅτι οἱ Φιλισταῖοι ἐξουσιάζουσιν ἐφ᾿ ἡμῶν; τί τοῦτο λοιπὸν τὸ ὁποῖον ἔκαμες εἰς ἡμᾶς; Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ὡς ἔκαμαν εἰς ἐμέ, οὕτως ἔκαμον εἰς αὐτούς.
12 Καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Κατέβημεν νὰ σὲ δέσωμεν, διὰ νὰ σὲ παραδώσωμεν εἰς τὴν χεῖρα τῶν Φιλισταίων. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Σαμψών, Ὁρκίσθητε πρὸς ἐμέ, ὅτι σεῖς δὲν θέλετε ἐπιπέσει κατ᾿ ἐμοῦ.
13 Καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν, λέγοντες, Οὐχί· ἀλλὰ θέλομεν σὲ δέσει δυνατὰ καὶ σὲ παραδώσει εἰς τὴν χεῖρα αὐτῶν· πλήν βεβαίως δὲν θέλομεν σὲ θανατώσει. Ἔδεσαν λοιπὸν αὐτὸν μὲ δύο νέα σχοινία καὶ ἀνεβίβασαν αὐτὸν ἐκ τῆς πέτρας.
14 Καὶ ὅτε ἦλθεν εἰς Λεχί, οἱ Φιλισταῖοι ἀλαλάζοντες ἔδραμον εἰς συνάντησιν αὐτοῦ. Καὶ ἐπῆλθεν ἐπ᾿ αὐτὸν Πνεῦμα Κυρίου· καὶ τὰ σχοινία, τὰ εἰς τοὺς βραχίονας αὐτοῦ, ἔγειναν ὡς λινάριον τὸ ὁποῖον ἐξάπτεται ἐν τῷ πυρί, καὶ τὰ δεσμὰ αὐτοῦ ἔπεσον ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ, διεσπασμένα.
15 Καὶ εὕρηκε σιαγόνα ὄνου νωπήν, καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἔλαβεν αὐτήν καὶ ἐφόνευσε δι᾿ αὐτῆς χιλίους ἄνδρας.
16 Καὶ εἶπεν ὁ Σαμψών, Διὰ σιαγόνος ὄνου ἔκαμα σωρούς, σωρούς, διὰ σιαγόνος ὄνου ἐφόνευσα χιλίους ἄνδρας.
17 Καὶ ἀφοῦ ἔπαυσε λαλῶν, ἔρριψε τὴν σιαγόνα ἀπὸ τῆς χειρὸς αὑτοῦ· καὶ νόμασε τὸν τόπον ἐκεῖνον, Ῥαμὰθ-λεχί.
18 Καὶ διψήσας σφόδρα, ἐβόησε πρὸς τὸν Κύριον καὶ εἶπε, Σύ ἔδωκας διὰ χειρὸς τοῦ δούλου σου τὴν μεγάλην ταύτην σωτηρίαν· καὶ τώρα νὰ ἀποθάνω ὑπὸ δίψης καὶ νὰ πέσω εἰς τὴν χεῖρα τῶν ἀπεριτμήτων;
19 Καὶ ἔσχισεν ὁ Θεὸς τὸ κοίλωμα τὸ ἐν Λεχί, καὶ ἐξῆλθεν ὕδωρ ἀπ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἀφοῦ ἔπιεν, ἀνέλαβε τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ ἀνεζωοποιήθη· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Ἔν-ἀκκορέ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐν Λεχὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
20 Καὶ αὐτὸς ἔκρινε τὸν Ἰσραήλ ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν Φιλισταίων εἴκοσι ἔτη.
1 Καὶ ὑπῆγεν ὁ Σαμψὼν εἰς τὴν Γάζαν, καὶ εἶδεν ἐκεῖ γυναῖκα πόρνην καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν.
2 Ἀνήγγειλαν δὲ πρὸς τοὺς Γαζαίους, λέγοντες, Ὁ Σαμψὼν ἦλθεν ἐνταῦθα. Καὶ αὐτοὶ περικυκλώσαντες ἐνέδρευον αὐτὸν ὅλην τὴν νύκτα ἐν τῇ πύλῃ τῆς πόλεως· καὶ ἡσύχαζον ὅλην τὴν νύκτα, λέγοντες, Ἄς προσμένωμεν ἕως τῆς αὐγῆς τῆς πρωΐας καὶ θέλομεν φονεύσει αὐτόν.
3 Ὁ δὲ Σαμψὼν ἐκοιμήθη ἕως μεσονυκτίου· καὶ σηκωθεὶς περὶ τὸ μεσονύκτιον ἐπίασε τὰς θύρας τῆς πύλης τῆς πόλεως, καὶ τοὺς δύο παραστάτας, καὶ ἀποσπάσας αὐτὰς μετὰ τοῦ μοχλοῦ, ἐπέθεσεν ἐπὶ τῶν ὤμων αὑτοῦ καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὰς ἐπὶ τὴν κορυφήν τοῦ ὄρους τοῦ κατέναντι τῆς Χεβρών.
4 Καὶ μετὰ ταῦτα ἠγάπησε γυναῖκά τινα ἐν τῇ κοιλάδι Σωρήκ, τῆς ὁποίας τὸ ὄνομα ἦτο Δαλιδά.
5 Καὶ ἀνέβησαν πρὸς αὐτήν οἱ ἄρχοντες τῶν Φιλισταίων καὶ εἶπον πρὸς αὐτήν, Κολάκευσον αὐτὸν καὶ ἰδὲ εἰς τί ἵσταται ἡ δύναμις αὐτοῦ ἡ μεγάλη, καὶ τίνι τρόπῳ δυνάμεθα νὰ ὑπερισχύσωμεν κατ᾿ αὐτοῦ, ὥστε νὰ δέσωμεν αὐτόν, διὰ νὰ δαμάσωμεν αὐτόν· καὶ ἡμεῖς θέλομεν σοὶ δώσει ἕκαστος χίλια ἑκατὸν ἀργύρια.
6 Καὶ εἶπεν ἡ Δαλιδὰ πρὸς τὸν Σαμψών, Φανέρωσόν μοι, παρακαλῶ, εἰς τί ἵσταται ἡ δύναμίς σου ἡ μεγάλη, καὶ μὲ τί ἤθελες δεθῆ διὰ νὰ δαμασθῇς.
7 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ὁ Σαμψών, Ἐὰν μὲ δέσωσι μὲ ἑπτά χορδὰς ὑγράς, αἵτινες δὲν ἐξηράνθησαν, τότε θέλω ἀδυνατήσει καὶ θέλω εἶσθαι ὡς εἷς τῶν ἀνθρώπων.
8 Τότε ἔφεραν πρὸς αὐτήν οἱ ἄρχοντες τῶν Φιλισταίων ἑπτὰ χορδὰς ὑγράς, αἵτινες δὲν εἶχον ξηρανθῆ, καὶ ἔδεσεν αὐτὸν μὲ αὐτάς.
9 Ἐνέδρευον δὲ ἄνθρωποι καθήμενοι μετ᾿ αὐτῆς ἐν τῷ κοιτῶνι. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Οἱ Φιλισταῖοι ἐπὶ σέ, Σαμψών. Καὶ ἐκεῖνος ἔκοψε τὰς χορδάς, καθὼς ἤθελε κοπῆ νῆμα στυπίου, ὅταν μυρισθῇ τὸ πῦρ. Καὶ δὲν ἐγνωρίσθη ἡ δύναμις αὐτοῦ.
10 Καὶ εἶπεν ἡ Δαλιδὰ πρὸς τὸν Σαμψών, Ἰδού, μὲ ἐγέλασας καὶ ἐλάλησας πρὸς ἐμὲ ψεύδη· εἰπὲ μοι λοιπόν, παρακαλῶ, μὲ τί ἤθελες δεθῆ.
11 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, Ἐὰν μὲ δέσωσι δυνατὰ μὲ νέα σχοινία, μὲ τὰ ὁποῖα δὲν ἔγεινεν ἐργασία, τότε θέλω ἀδυνατήσει καὶ θέλω εἶσθαι ὡς εἷς τῶν ἀνθρώπων.
12 Ἔλαβε λοιπὸν ἡ Δαλιδὰ σχοινία νέα, καὶ ἔδεσεν αὐτὸν μὲ αὐτὰ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Οἱ Φιλισταῖοι ἐπὶ σέ, Σαμψών. Ἐνέδρευον δὲ ἄνθρωποι καθήμενοι ἐν τῷ κοιτῶνι. Καὶ ἔκοψεν αὐτὰ ἀπὸ τῶν βραχιόνων αὑτοῦ ὡς νῆμα.
13 Καὶ εἶπεν ἡ Δαλιδὰ πρὸς τὸν Σαμψών, Μέχρι τοῦδε μὲ ἐγέλασας καὶ μὲ εἶπας ψεύδη· εἰπὲ μοι μὲ τί ἤθελες δεθῆ. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, Ἐὰν πλέξῃς τοὺς ἑπτὰ πλοκάμους τῆς κεφαλῆς μου εἰς τὸ δίασμα.
14 Καὶ αὐτή ἐπέρασεν αὐτούς, ἐμπήγουσα καὶ τὸν πάσσαλον· καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Οἱ Φιλισταῖοι ἐπὶ σέ, Σαμψών. Καὶ ἐξύπνησεν ἐκ τοῦ ὕπνου αὑτοῦ καὶ ἀνέσπασε τὸν πάσσαλον τοῦ ὑφάσματος μὲ τὸ δίασμα.
15 Τότε εἶπε πρὸς αὐτόν, Πῶς λέγεις, σὲ ἀγαπῶ, ἐνῷ ἡ καρδία σου δὲν εἶναι μετ᾿ ἐμοῦ; σὺ μὲ ἐγέλασας τρίτην ταύτην τὴν φοράν, καὶ δὲν μὲ ἐφανέρωσας εἰς τί ἵσταται ἡ δύναμίς σου ἡ μεγάλη.
16 Καὶ ἐπειδή ἐστενοχώρει αὐτὸν καθ᾿ ἡμέραν μὲ τοὺς λόγους αὑτῆς καὶ ἐβίαζεν αὐτόν, ὥστε ἡ ψυχή αὑτοῦ ἀπέκαμε μέχρι θανάτου,
17 ἐφανέρωσε πρὸς αὐτήν ὅλην τὴν καρδίαν αὑτοῦ καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, ξυράφιον δὲν ἀνέβη ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου· διότι ἐγὼ εἶμαι Ναζηραῖος εἰς τὸν Θεὸν ἐκ κοιλίας μητρὸς μου. Ἐὰν ξυρισθῶ, τότε ἡ δύναμίς μου θέλει φύγει ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ θέλω ἀδυνατίσει καὶ κατασταθῆ ὡς πάντες οἱ ἄνθρωποι.
18 Καὶ ἰδοῦσα ἡ Δαλιδά, ὅτι ἐφανέρωσε πρὸς αὐτήν ὅλην τὴν καρδίαν αὑτοῦ, ἔστειλε καὶ ἐκάλεσε τοὺς ἄρχοντας τῶν Φιλισταίων, λέγουσα, Ἀνάβητε ταύτην τὴν φοράν· διότι μοὶ ἐφανέρωσεν ὅλην τὴν καρδίαν αὑτοῦ. Τότε ἀνέβησαν πρὸς αὐτήν οἱ ἄρχοντες τῶν Φιλισταίων, φέροντες καὶ τὸ ἀργύριον εἰς τὰς χεῖρας αὑτῶν.
19 Καὶ ἀπεκοίμησεν αὐτὸν ἐπὶ τῶν γονάτων αὑτῆς· καὶ ἐκάλεσεν ἄνθρωπον καὶ ἐξύρισε τοὺς ἑπτὰ πλοκάμους τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ· καὶ ἤρχισε νὰ δαμάζῃ αὐτόν, καὶ ἡ δύναμις αὐτοῦ ἔφυγεν ἀπ᾿ αὐτοῦ.
20 Καὶ αὐτή εἶπεν, Οἱ Φιλισταῖοι ἐπὶ σέ, Σαμψών. Καὶ αὐτὸς ἐξύπνησεν ἐκ τοῦ ὕπνου αὑτοῦ καὶ εἶπε, Θέλω ἐξέλθει καθὼς ἄλλοτε καὶ θέλω ἐκτιναχθῆ. Ἀλλ᾿ αὐτὸς δὲν ἐγνώρισεν ὅτι ὁ Κύριος εἶχεν ἀπομακρυνθῆ ἀπ᾿ αὐτοῦ.
21 Καὶ ἐπίασαν αὐτὸν οἱ Φιλισταῖοι καὶ ἐξώρυξαν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ κατεβίβασαν αὐτὸν εἰς Γάζαν καὶ ἔδεσαν αὐτὸν μὲ δύο χαλκίνας ἁλύσεις· καὶ ἤλεθεν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ δεσμωτηρίου.
22 Αἱ δὲ τρίχες τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἤρχισαν νὰ ἐκφύωνται πάλιν, ἀφοῦ ἐξυρίσθη.
23 Συνήχθησαν δὲ οἱ ἄρχοντες τῶν Φιλισταίων, διὰ νὰ προσφέρωσι θυσίαν μεγάλην εἰς Δαγὼν τὸν θεὸν αὑτῶν καὶ νὰ εὐφρανθῶσι διότι εἶπον, Ὁ Θεὸς ἡμῶν παρέδωκεν εἰς τὴν χεῖρα ἡμῶν τὸν Σαμψὼν τὸν ἐχθρὸν ἡμῶν.
24 Καὶ ὅτε εἶδεν αὐτὸν ὁ λαός, ἐδόξασαν τὸν θεὸν αὑτῶν, λέγοντες, Ὁ θεὸς ἡμῶν παρέδωκεν εἰς τὴν χεῖρα ἡμῶν τὸν ἐχθρὸν ἡμῶν καὶ τὸν ὁλοθρευτήν τῆς γῆς ἡμῶν καὶ τὸν φονεύσαντα πλῆθος ἐξ ἡμῶν.
25 Καὶ ὅτε εὐθύμησεν ἡ καρδία αὐτῶν, εἶπαν, Καλέσατε τὸν Σαμψών, διὰ νὰ παίξῃ εἰς ἡμᾶς. Καὶ ἐκάλεσαν τὸν Σαμψὼν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ δεσμωτηρίου, καὶ ἔπαιξεν ἔμπροσθεν αὐτῶν· καὶ ἔστησαν αὐτὸν ἀναμέσον τῶν στύλων.
26 Καὶ εἶπεν ὁ Σαμψὼν πρὸς τὸ παιδίον, τὸ ὁποῖον ἐκράτει αὐτὸν ἐκ τῆς χειρός, Ἄφες με νὰ ψηλαφήσω τοὺς στύλους, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἵσταται ὁ οἶκος, διὰ νὰ στηριχθῶ ἐπ᾿ αὐτούς.
27 Ὁ δὲ οἶκος ἦτο πλήρης ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν· καὶ ἦσαν ἐκεῖ πάντες οἱ ἄρχοντες τῶν Φιλισταίων· καὶ ἐπὶ τοῦ δώματος περίπου τρεῖς χιλιάδες ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, οἵτινες ἐθεώρουν τὸν Σαμψὼν παίζοντα.
28 Καὶ ἐβόησεν ὁ Σαμψὼν πρὸς τὸν Κύριον καὶ εἶπε, Δέσποτα Κύριε, ἐνθυμήθητί με, δέομαι καὶ ἐνίσχυσόν με, παρακαλῶ, μόνον ταύτην τὴν φοράν, Θεέ, διὰ νὰ ἐκδικηθῶ κατὰ τῶν Φιλισταίων διὰ μιᾶς ὑπὲρ τῶν δύο ὀφθαλμῶν μου.
29 Καὶ ἐνηγκαλίσθη ὁ Σαμψὼν τοὺς δύο μέσους στύλους, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἵστατο ὁ οἶκος, καὶ ἐπεστηρίχθη ἐπ᾿ αὐτούς, τὸν ἕνα μὲ τὴν δεξιὰν αὑτοῦ καὶ τὸν ἄλλον μὲ τὴν ἀριστεράν αὑτοῦ.
30 Καὶ εἶπεν ὁ Σαμψών, Ἀποθανέτω ἡ ψυχή μου μετὰ τῶν Φιλισταίων. Καὶ ἐκάμφθη μὲ δύναμιν· καὶ ὁ οἶκος ἔπεσεν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ ἐπὶ πάντα τὸν λαὸν τὸν ἐν αὐτῷ. Οἱ δὲ ἀποθανόντες, τοὺς ὁποίους ἐθανάτωσεν ἐν τῷ θανάτῳ αὑτοῦ, ἦσαν περισσότεροι παρὰ ὅσους ἐθανάτωσεν ἐν τῇ ζωῇ αὑτοῦ.
31 Τότε κατέβησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ πᾶς ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐσήκωσαν αὐτόν· καὶ ἀνεβίβασαν καὶ ἔθαψαν αὐτὸν μεταξὺ Σαραὰ καὶ Ἐσθαόλ, ἐν τῷ τάφῳ Μανωὲ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. Ἔκρινε δὲ οὗτος τὸν Ἰσραήλ εἴκοσι ἔτη.
1 Ἦτο δὲ ἄνθρωπός τις ἐκ τοῦ ὄρους Ἐφραΐμ, καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Μιχαίας.
2 Καὶ εἶπε πρὸς τὴν μητέρα αὑτοῦ, Τὰ χίλια ἑκατὸν ἀργύρια, τὰ ὁποῖα ἀφῃρέθησαν ἀπὸ σοῦ, διὰ τὰ ὁποῖα καὶ σὺ κατηράσθης, καὶ ἀκόμη ἐλάλησας εἰς τὰ ὦτά μου, ἰδού, τὸ ἀργύριον εἶναι εἰς ἐμέ· ἐγὼ ἔλαβον αὐτό. Ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν, Εὐλογημένος νὰ ἦσαι, υἱὲ μου, παρὰ τοῦ Κυρίου.
3 Καὶ ἐπέστρεψε τὰ χίλια καὶ ἑκατὸν ἀργύρια εἰς τὴν μητέρα αὑτοῦ, καὶ εἶπεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ, Ἀφιέρωμα ἀφιέρωσα τὸ ἀργύριον εἰς τὸν Κύριον ἐκ τῆς χειρὸς μου, ὑπὲρ τοῦ υἱοῦ μου, διὰ νὰ κάμῃ γλυπτὸν καὶ χωνευτόν· καὶ τώρα θέλω ἐπιστρέψει αὐτὸ εἰς σέ.
4 Αὐτὸς δὲ ἐπέστρεψε τὸ ἀργύριον εἰς τὴν μητέρα αὑτοῦ· ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ λαβοῦσα διακόσια ἀργύρια, ἔδωκεν αὐτὰ εἰς τὸν χωνευτήν, ὅστις ἔκαμεν ἐξ αὐτῶν γλυπτὸν καὶ χωνευτόν· καὶ ἦσαν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Μιχαία.
5 Καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ Μιχαίας εἶχεν οἶκον Θεοῦ καὶ ἔκαμεν ἐφὸδ καὶ θεραφείμ· καὶ καθιέρωσεν ἕνα ἐκ τῶν υἱῶν αὑτοῦ, καὶ ἔγεινεν εἰς αὐτὸν ἱερεύς.
6 Κατ᾿ ἐκείνας τὰς ἡμέρας δὲν ἦτο βασιλεὺς ἐν τῷ Ἰσραήλ· ἕκαστος ἔπραττεν ὅ, τι ἐφαίνετο εἰς αὐτὸν ὀρθόν.
7 Καὶ ἦτο νέος τις ἐκ Βηθλεὲμ Ἰούδα, ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα, ὅστις ἦτο Λευΐτης καὶ παρῴκει ἐκεῖ.
8 Καὶ ἀνεχώρησεν ὁ ἄνθρωπος ἐκ τῆς πόλεως Βηθλεὲμ Ἰούδα, διὰ νὰ παροικήσῃ ὅπου εὕρῃ· καὶ ἦλθεν εἰς τὸ ὄρος Ἐφραΐμ, ἕως τοῦ οἴκου τοῦ Μιχαία, ἀκολουθῶν τὴν ὁδὸν αὑτοῦ.
9 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Μιχαίας, Πόθεν ἔρχεσαι; Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐγὼ εἶμαι Λευΐτης ἐκ Βηθλεὲμ Ἰούδα καὶ ὑπάγω νὰ παροικήσω ὅπου εὕρω.
10 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Μιχαίας, Κάθου μετ᾿ ἐμοῦ καὶ γίνου εἰς ἐμὲ πατήρ καὶ ἱερεύς, καὶ ἐγὼ θέλω σοὶ δίδει δέκα ἀργύρια κατ᾿ ἔτος καὶ στολήν καὶ τὴν τροφήν σου. Καὶ ὁ Λευΐτης εἰσῆλθε πρὸς αὐτόν.
11 Καὶ εὐχαριστεῖτο ὁ Λευΐτης νὰ κατοικῇ μετὰ τοῦ ἀνθρώπου· καὶ ὁ νέος ἦτο εἰς αὐτὸν ὡς εἷς ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ.
12 Καὶ καθιέρωσεν ὁ Μιχαίας τὸν Λευΐτην· καὶ ὁ νέος ἔγεινεν εἰς αὐτὸν ἱερεὺς καὶ ἔμενεν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Μιχαία.
13 Τότε εἶπεν ὁ Μιχαίας, Τώρα γνωρίζω ὅτι ὁ Κύριος θέλει μὲ ἀγαθοποιήσει, διότι ἔχω Λευΐτην διὰ ἱερέα.
1 Κατ᾿ ἐκείνας τὰς ἡμέρας δὲν ἦτο βασιλεὺς ἐν τῷ Ἰσραήλ· καὶ κατ᾿ ἐκείνας τὰς ἡμέρας ἡ φυλή Δὰν ἐζήτει εἰς ἑαυτήν κληρονομίαν διὰ νὰ κατοικήσῃ· διότι ἕως ἐκείνης τῆς ἡμέρας δὲν εἶχε πέσει κληρονομία εἰς αὐτοὺς μεταξὺ τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ.
2 Καὶ ἀπέστειλαν οἱ υἱοὶ Δὰν ἐκ τῆς συγγενείας αὑτῶν πέντε ἄνδρας ἐκ τῶν ὁρίων αὑτῶν, ἄνδρας ἰσχυρούς, ἐκ Σαραὰ καὶ ἐξ Ἐσθαόλ, διὰ νὰ κατασκοπεύσωσι τὸν τόπον, καὶ νὰ ἐξιχνιάσωσιν αὐτόν· καὶ εἶπον πρὸς αὐτούς, Ὑπάγετε, ἐξιχνιάσατε τὸν τόπον. Καὶ ἦλθον εἰς τὸ ὄρος Ἐφραΐμ, ἕως τοῦ οἴκου τοῦ Μιχαία, καὶ διενυκτέρευσαν ἐκεῖ.
3 Διότι καθὼς ἐπλησίασαν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Μιχαία, ἐγνώρισαν τὴν φωνήν τοῦ νέου τοῦ Λευΐτου· καὶ ἐστράφησαν ἐκεῖ καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Τίς σὲ ἔφερεν ἐνταῦθα; καὶ σὺ τί κάμνεις ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ; καὶ διὰ τί εἶσαι ἐνταῦθα;
4 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Οὕτω καὶ οὕτως ἔκαμεν εἰς ἐμὲ ὁ Μιχαίας, καὶ μὲ ἐμίσθωσε, καὶ εἶμαι ἱερεὺς αὐτοῦ.
5 Καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν, Ἐρώτησον, παρακαλοῦμεν, τὸν Θεόν, διὰ νὰ γνωρίσωμεν ἐὰν ἔχῃ νὰ εὐοδωθῇ ἡ ὁδὸς ἡμῶν τὴν ὁποίαν ὑπάγομεν.
6 Ὁ δὲ ἱερεὺς εἶπε πρὸς αὐτούς, Ὑπάγετε ἐν εἰρήνῃ· ἀρεστή εἰς τὸν Κύριον εἶναι ἡ ὁδὸς σας, τὴν ὁποίαν ὑπάγετε.
7 Τότε ἀνεχώρησαν οἱ πέντε ἄνδρες καὶ ἦλθον εἰς Λαϊσά, καὶ εἶδον τὸν λαὸν τὸν κατοικοῦντα ἐν αὐτῇ ἀμέριμνον, κατὰ τὸν τρόπον τῶν Σιδωνίων, ἡσυχάζοντα καὶ ζῶντα ἐν ἀφοβίᾳ· καὶ δὲν ἦτο οὐδεὶς ἄρχων ἐν τῷ τόπῳ, ὅστις νὰ περιστέλλῃ αὐτοὺς εἰς οὐδὲν· καὶ αὐτοὶ ἦσαν μακρὰν τῶν Σιδωνίων, καὶ δὲν εἶχον συγκοινωνίαν μὲ οὐδένα.
8 Καὶ ἐπανῆλθον πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτῶν εἰς Σαραὰ καὶ Ἐσθαόλ· καὶ εἶπαν πρὸς αὐτοὺς οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν, Τί λέγετε σεῖς;
9 Οἱ δὲ εἶπον, Σηκώθητε, καὶ ἄς ἀναβῶμεν ἐναντίον αὐτῶν· διότι εἴδομεν τὸν τόπον, καὶ ἰδού, εἶναι καλὸς σφόδρα· καὶ σεῖς κάθησθε; μή ὀκνήσητε νὰ ὑπάγωμεν, νὰ εἰσέλθωμεν διὰ νὰ κληρονομήσωμεν τὸν τόπον·
10 ἀφοῦ ὑπάγητε, θέλετε ἐλθεῖ εἰς λαὸν ζῶντα ἐν ἀφοβίᾳ καὶ εἰς τόπον εὐρύχωρον· διότι ὁ Θεὸς ἔδωκεν αὐτὸν εἰς τὴν χεῖρά σας· τόπον, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν εἶναι ἔλλειψις οὐδενὸς πράγματος τῶν ἐν τῇ γῇ.
11 Καὶ ἐκίνησαν ἐκεῖθεν ἐκ τῆς συγγενείας τοῦ Δάν, ἐκ Σαραὰ καὶ ἐξ Ἐσθαόλ, ἑξακόσιοι ἄνδρες περιεζωσμένοι ὅπλα πολεμικά.
12 Καὶ ἀνέβησαν καὶ ἐστρατοπέδευσαν ἐν Κιριὰθ-ἰαρείμ, ἐν Ἰούδα· διὰ τοῦτο νόμασαν τὸν τόπον ἐκεῖνον Μαχανὲ-δάν, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης· κεῖται δὲ ὄπισθεν τῆς Κιριὰθ-ἰαρείμ.
13 Καὶ ἐκεῖθεν ἐπέρασαν εἰς τὸ ὄρος Ἐφραΐμ καὶ ἦλθον ἕως τοῦ οἴκου τοῦ Μιχαία.
14 Τότε οἱ πέντε ἄνδρες, οἵτινες εἶχον ὑπάγει διὰ νὰ κατασκοπεύσωσι τὸν τόπον τῆς Λαϊσά, ἀνήγγειλαν καὶ εἶπον πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτῶν, Ἐξεύρετε ὅτι εἶναι ἐν τούτοις τοῖς οἴκοις ἐφὸδ καὶ θεραφεὶμ καὶ γλυπτὸν καὶ χωνευτόν; τώρα λοιπὸν σκέφθητε τί ἔχετε νὰ κάμητε.
15 Καὶ ἐστράφησαν ἐκεῖ καὶ ὑπῆγαν εἰς τὸν οἶκον τοῦ νέου τοῦ Λευΐτου, εἰς τὸν οἶκον τοῦ Μιχαία, καὶ ἐχαιρέτησαν αὐτόν.
16 Καὶ οἱ ἑξακόσιοι ἄνδρες οἱ περιεζωσμένοι τὰ πολεμικὰ ὅπλα αὑτῶν οἵτινες ἦσαν ἐκ τῶν υἱῶν Δάν, ἐστάθησαν εἰς τὴν θύραν τοῦ πυλῶνος.
17 Καὶ ἀνέβησαν οἱ πέντε ἄνδρες, οἵτινες εἶχον ὑπάγει διὰ νὰ κατασκοπεύσωσι τὸν τόπον, καὶ εἰσῆλθον ἐκεῖ καὶ ἔλαβον τὸ γλυπτὸν καὶ τὸ ἐφὸδ καὶ τὸ θεραφείμ καὶ τὸ χωνευτόν· ὁ δὲ ἱερεὺς ἵστατο εἰς τὴν θύραν τοῦ πυλῶνος μετὰ τῶν ἑξακοσίων ἀνδρῶν τῶν περιεζωσμένων τὰ πολεμικὰ ὅπλα.
18 Καὶ καθὼς οὗτοι εἰσῆλθον εἰς τὸν οἶκον τοῦ Μιχαία, καὶ ἔλαβον τὸ γλυπτόν, τὸ ἐφὸδ καὶ τὸ θεραφείμ καὶ τὸ χωνευτόν, ὁ ἱερεὺς εἶπε πρὸς αὐτούς, Τί κάμνετε σεῖς;
19 Καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν, Σιώπα, βάλε τὴν χεῖρά σου εἰς τὸ στόμα σου, καὶ ἐλθὲ μεθ᾿ ἡμῶν καὶ γίνου εἰς ἡμᾶς πατήρ καὶ ἱερεύς· εἶναι καλήτερον εἰς σὲ νὰ ἦσαι ἱερεὺς ἐν τῷ οἴκῳ ἑνὸς ἀνθρώπου, ἤ νὰ ἦσαι ἱερεὺς φυλῆς καὶ οἰκογενείας ἐν τῷ Ἰσραήλ;
20 Καὶ ἐχάρη ἡ καρδία τοῦ ἱερέως· καὶ ἔλαβε τὸ ἐφὸδ καὶ τὸ θεραφεὶμ καὶ τὸ γλυπτὸν καὶ ὑπῆγε μεταξὺ τοῦ λαοῦ.
21 Καὶ στραφέντες ἀνεχώρησαν καὶ ἔβαλον τὰ παιδία καὶ τὰ κτήνη καὶ τὴν ἀποσκευήν ἔμπροσθεν αὑτῶν.
22 Ἀφοῦ ἀπεμακρύνθησαν οὗτοι ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Μιχαία, οἱ ἄνθρωποι οἱ ὄντες εἰς τοὺς οἴκους τοὺς γειτονεύοντας μὲ τὴν οἰκίαν τοῦ Μιχαία συνήχθησαν καὶ ἐπρόφθασαν τοὺς υἱοὺς Δάν.
23 Καὶ ἐβόησαν πρὸς τοὺς υἱοὺς Δάν. Καὶ οὗτοι ἔστρεψαν τὸ πρόσωπον αὑτῶν καὶ εἶπαν πρὸς τὸν Μιχαίαν, Τί ἔχεις καὶ ἐσύναξας τόσον πλῆθος;
24 Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐλάβετε τοὺς θεοὺς μου τοὺς ὁποίους ἔκαμα, καὶ τὸν ἱερέα, καὶ ἀνεχωρήσατε· καὶ τί μένει εἰς ἐμὲ πλέον; καὶ τί εἶναι τοῦτο, τὸ ὁποῖον λέγετε πρὸς ἐμέ, τί ἔχεις;
25 Καὶ εἶπαν πρὸς αὐτὸν οἱ υἱοὶ Δάν, Ἄς μή ἀκουσθῇ ἡ φωνή σου μεταξὺ ἡμῶν, μήποτε ἄνδρες ὀξύθυμοι πέσωσι κατὰ σοῦ, καὶ χάσῃς τὴν ζωήν σου καὶ τὴν ζωήν τῆς οἰκογενείας σου.
26 Καὶ ὑπήγαιναν οἱ υἱοὶ Δὰν εἰς τὴν ὁδὸν αὑτῶν· καὶ ὅτε εἶδεν ὁ Μιχαίας ὅτι ἐκεῖνοι ἦσαν δυνατώτεροι αὐτοῦ, ἔστρεψε καὶ ἐπανῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ.
27 Καὶ αὐτοὶ ἔλαβον τὰ ὅσα κατεσκεύασεν ὁ Μιχαίας, καὶ τὸν ἱερέα τὸν ὁποῖον εἶχε, καὶ ἦλθον εἰς Λαϊσά, πρὸς λαὸν ἡσυχάζοντα καὶ ζῶντα ἐν ἀφοβίᾳ· καὶ ἐπάταξαν αὐτοὺς ἐν στόματι μαχαίρας καὶ τὴν πόλιν ἔκαυσαν ἐν πυρί.
28 Καὶ δὲν ἦτο οὐδεὶς ὁ σώζων αὐτήν, διότι εὑρίσκετο μακρὰν ἀπὸ τῆς Σιδῶνος, καὶ δὲν εἶχον συγκοινωνίαν μὲ οὐδένα· ἔκειτο δὲ ἐν τῇ κοιλάδι τῆς Βαὶθ-ρεώβ. Καὶ ᾠκοδόμησαν πόλιν καὶ κατῴκησαν ἐν αὐτῇ.
29 Καὶ ἐκάλεσαν τὸ ὄνομα τῆς πόλεως Δάν, κατὰ τὸ ὄνομα Δὰν τοῦ πατρὸς αὑτῶν, ὅστις ἐγεννήθη εἰς τὸν Ἰσραήλ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς πόλεως ἦτο τὸ πάλαι ἐξ ἀρχῆς Λαϊσά.
30 Καὶ ἔστησαν εἰς ἑαυτοὺς οἱ υἱοὶ τοῦ Δὰν τὸ γλυπτόν· καὶ Ἰωνάθαν ὁ υἱὸς τοῦ Γηρσών, υἱοῦ τοῦ Μανασσῆ, αὐτὸς καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἦσαν ἱερεῖς ἐν τῇ φυλῇ Δάν, ἕως τῆς ἡμέρας τῆς αἰχμαλωσίας τῆς γῆς.
31 Καὶ ἔστησαν εἰς ἑαυτοὺς τὸ γλυπτόν, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ Μιχαίας, ὅλον τὸν καιρὸν καθ᾿ ὅν ὁ οἶκος τοῦ Θεοῦ ἦτο ἐν Σηλώ.
1 Κατ᾿ ἐκείνας δὲ τὰς ἡμέρας βασιλεὺς δὲν ἦτο ἐν τῷ Ἰσραήλ· καὶ ἦτο Λευΐτης τις παροικῶν εἰς τὰ πλευρὰ τοῦ ὄρους Ἐφραΐμ, ὅστις ἔλαβεν εἰς ἑαυτὸν γυναῖκα παλλακήν ἐκ Βηθλεέμ Ἰούδα.
2 Καὶ ἐπόρνευσεν ἡ παλλακή αὐτοῦ παρ᾿ αὐτῷ, καὶ ἀνεχώρησεν ἀπ᾿ αὐτοῦ εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὑτῆς εἰς Βηθλεὲμ Ἰούδα, καὶ ἦτο ἐκεῖ τέσσαρας ὁλοκλήρους μῆνας.
3 Καὶ ἐσηκώθη ὁ ἀνήρ αὐτῆς καὶ ὑπῆγε κατόπιν αὐτῆς, διὰ νὰ λαλήσῃ εὐμενῶς πρὸς αὐτήν, ὥστε νὰ κάμῃ αὐτήν νὰ ἐπιστρέψῃ· εἶχε δὲ μεθ᾿ ἑαυτοῦ τὸν δοῦλον αὑτοῦ καὶ δύο ὄνους· καὶ αὐτή εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὑτῆς· καὶ ὅτε εἶδεν αὐτὸν ὁ πατήρ τῆς νέας, ἐχάρη εἰς τὴν ἔντευξιν αὐτοῦ.
4 Καὶ ἐκράτησεν αὐτὸν ὁ πενθερὸς αὐτοῦ, ὁ πατήρ τῆς νέας· καὶ ἐκάθισε μετ᾿ αὐτοῦ τρεῖς ἡμέρας· καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ διενυκτέρευσαν ἐκεῖ.
5 Καὶ τὴν τετάρτην ἡμέραν, ὅτε ἠγέρθησαν τὸ πρωΐ, ἐσηκώθη νὰ ἀναχωρήση· καὶ εἶπεν ὁ πατήρ τῆς νέας πρὸς τὸν γαμβρὸν αὑτοῦ, Στήριξον τὴν καρδίαν σου μὲ ὀλίγον ἄρτον καὶ μετὰ ταῦτα θέλετε ὑπάγει.
6 Καὶ ἐκάθισαν καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον οἱ δύο ὁμοῦ· καὶ εἶπεν ὁ πατήρ τῆς νέας πρὸς τὸν ἄνδρα, Εὐαρεστήθητι, παρακαλῶ, καὶ διανυκτέρευσον, καὶ ἄς εὐφρανθῇ ἡ καρδία σου.
7 Καὶ ὅτε ὁ ἄνθρωπος ἐσηκώθη νὰ ἀναχωρήση, ὁ πενθερὸς αὐτοῦ ἐβίασεν αὐτόν· ὅθεν ἔμεινε καὶ διενυκτέρευσεν ἐκεῖ.
8 Καὶ ἠγέρθη τὸ πρωΐ τὴν πέμπτην ἡμέραν διὰ νὰ ἀναχωρήσῃ· καὶ εἶπεν ὁ πατήρ τῆς νέας, Στήριξον, παρακαλῶ, τὴν καρδίαν σου. Καὶ ἔμειναν ἑωσοῦ ἔκλινεν ἡ ἡμέρα, καὶ συνέφαγον ἀμφότεροι.
9 Καὶ ὅτε ὁ ἄνθρωπος ἐσηκώθη νὰ ἀναχωρήση, αὐτὸς καὶ ἡ παλλακή αὐτοῦ καὶ ὁ δοῦλος αὐτοῦ, εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ πενθερὸς αὐτοῦ, ὁ πατήρ τῆς νέας, Ἰδού, τώρα ἡ ἡμέρα κλίνει πρὸς ἑσπέραν· διανυκτερεύσατε, παρακαλῶ· ἰδοὺ ἡ ἡμέρα ὑπάγει νὰ τελειώσῃ· διανυκτέρευσον ἐνταῦθα, καὶ ἄς εὐφρανθῇ ἡ καρδία σου· καὶ αὔριον σηκόνεσθε τὸ πρωΐ διὰ τὴν ὁδοιπορίαν σας καὶ ὕπαγε εἰς τὴν κατοικίαν σου.
10 Ὁ ἄνθρωπος ὅμως δὲν ἠθέλησε νὰ διανυκτερεύσῃ· ἀλλ᾿ ἐσηκώθη καὶ ἀνεχώρησε καὶ ἦλθεν ἕως ἀπέναντι τῆς Ἰεβούς, ἥτις εἶναι ἡ Ἱερουσαλήμ· καὶ εἶχε μεθ᾿ ἑαυτοῦ δύο ὄνους σαμαρωμένους, καὶ ἡ παλλακή αὐτοῦ ἦτο μετ᾿ αὐτοῦ.
11 Καὶ ὅτε ἐπλησίασαν εἰς τὴν Ἰεβούς, ἡ ἡμέρα ἦτο πολὺ προχωρημένη· καὶ εἶπεν ὁ δοῦλος πρὸς τὸν κύριον αὑτοῦ, Ἐλθέ, παρακαλῶ, καὶ ἄς στρέψωμεν πρὸς τὴν πόλιν ταύτην τῶν Ἰεβουσαίων, καὶ ἄς διανυκτερεύσωμεν ἐν αὐτῇ.
12 Καὶ εἶπεν ὁ κύριος αὐτοῦ πρὸς αὐτόν, Δὲν θέλομεν στρέψει πρὸς πόλιν ἀλλοτρίων, ἥτις δὲν εἶναι ἐκ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ· ἀλλὰ θέλομεν περάσει ἕως Γαβαά.
13 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν δοῦλον αὑτοῦ, Ἐλθέ, καὶ ἄς πλησιάσωμεν εἰς ἕνα ἐκ τῶν τόπων τούτων καὶ ἄς διανυκτερεύσωμεν ἐν Γαβαὰ ἤ ἐν Ῥαμά.
14 Καὶ διέβησαν καὶ ὑπῆγαν· καὶ ἔδυσεν ἐπ᾿ αὐτοὺς ὁ ἥλιος πλησίον τῆς Γαβαά, ἥτις εἶναι τοῦ Βενιαμίν.
15 Καὶ ἐστράφησαν ἐκεῖ, διὰ νὰ εἰσέλθωσι νὰ καταλύσωσιν ἐν Γαβαά· καὶ ὅτε εἰσῆλθεν, ἐκάθισεν ἐν τῇ πλατεῖα τῆς πόλεως· καὶ δὲν ἦτο ἄνθρωπος νὰ παραλάβῃ αὐτοὺς εἰς τὴν οἰκίαν αὑτοῦ διὰ νὰ διανυκτερεύσωσι.
16 Καὶ ἰδοὺ, ἄνθρωπος γέρων ἤρχετο ἀπὸ τοῦ ἔργου αὑτοῦ ἐκ τοῦ ἀγροῦ τὸ ἑσπέρας· καὶ ὁ ἄνθρωπος ἦτο ἐκ τοῦ ὄρους Ἐφραΐμ, παρῴκει δὲ ἐν Γαβαά· οἱ δὲ ἄνθρωποι τοῦ τόπου ἦσαν Βενιαμῖται.
17 Καὶ ὑψώσας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ, εἶδε τὸν ἄνθρωπον τὸν ὁδοιπόρον ἐν τῇ πλατεῖα τῆς πόλεως· καὶ εἶπεν ὁ ἄνθρωπος ὁ γέρων, Ποῦ ὑπάγεις; καὶ πόθεν ἔρχεσαι;
18 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἡμεῖς διαβαίνομεν ἐκ Βηθλεὲμ Ἰούδα ἕως τῶν πλευρῶν τοῦ ὄρους Ἐφραΐμ· ἐκεῖθεν εἶμαι ἐγώ· καὶ ὑπῆγα ἕως Βηθλεὲμ Ἰούδα, καὶ τώρα ὑπάγω εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου· καὶ δὲν εἶναι οὐδεὶς νὰ μὲ παραλάβῃ εἰς τὴν οἰκίαν αὑτοῦ·
19 ἔχομεν δὲ ἄχυρα καὶ τροφήν διὰ τοὺς ὄνους ἡμῶν, ἔχομεν καὶ προσέτι ἄρτον καὶ οἶνον δι᾿ ἐμὲ καὶ διὰ τὴν δούλην σου καὶ διὰ τὸν νέον, ὅστις εἶναι μετὰ τῶν δούλων σου· δὲν ἔχομεν ἔλλειψιν οὐδενὸς πράγματος.
20 Καὶ εἶπεν ὁ ἄνθρωπος ὁ γέρων, Εἰρήνη εἰς σέ· καὶ πᾶν ὅ, τι χρειάζεσαι ἐγὼ φροντίζω· μόνον ἐν τῇ πλατεῖᾳ μή διανυκτερεύσῃς.
21 Καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ καὶ ἔδωκε τροφήν εἰς τοὺς ὄνους· καὶ ἔπλυναν τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον.
22 Ἐνῷ οὗτοι εὔφραινον τὰς καρδίας αὑτῶν, ἰδού, οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως, ἄνθρωποι παράνομοι περιεκύκλωσαν τὴν οἰκίαν, κρούοντες εἰς τὴν θύραν· καὶ εἶπον πρὸς τὸν ἄνθρωπον τὸν κύριον τῆς οἰκίας τὸν γέροντα, λέγοντες, Ἔκβαλε τὸν ἄνθρωπον, τὸν ἐλθόντα εἰς τὴν οἰκίαν σου, διὰ νὰ γνωρίσωμεν αὐτόν.
23 Καὶ ἐξῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ ἄνθρωπος, ὁ κύριος τῆς οἰκίας, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Μή, ἀδελφοὶ μου, παρακαλῶ, μή πράξητε τοῦτο τὸ κακόν· ἀφοῦ ὁ ἄνθρωπος οὗτος εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν μου, μή πράξητε τοιαύτην ἀφροσύνην·
24 ἰδού, ἡ θυγάτηρ μου ἡ παρθένος καὶ ἡ παλλακή αὐτοῦ· τώρα θέλω φέρει αὐτὰς ἔξω, καὶ ταπεινώσατε αὐτὰς καὶ κάμετε εἰς αὐτὰς ὅ, τι φανῇ ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σας· ἀλλ᾿ εἰς τὸν ἄνθρωπον τοῦτον μή πράξητε ἔργον τοιαύτης ἀφροσύνης.
25 Οἱ ἄνδρες ὅμως δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀκούσωσιν αὐτόν· καὶ ἔλαβεν ὁ ἄνθρωπος τὴν παλλακήν αὑτοῦ καὶ ἔφερεν αὐτήν ἔξω πρὸς αὐτούς· καὶ ἐγνώρισαν αὐτήν καὶ ὕβρισαν εἰς αὐτήν ὅλην τὴν νύκτα ἕως πρωΐ· καὶ καθὼς ἐφάνη ἡ αὐγή, ἀπέλυσαν αὐτήν.
26 Καὶ ἦλθεν ἡ γυνή πρὸς τὸ χάραγμα τῆς ἡμέρας καὶ ἔπεσε παρὰ τὴν θύραν τῆς οἰκίας τοῦ ἀνθρώπου, ὅπου ἦτο ὁ κύριος αὐτῆς, ἑωσοῦ ἔφεγξε.
27 Καὶ ἐσηκώθη ὁ κύριος αὐτῆς τὸ πρωΐ καὶ ἤνοιξε τὰς θύρας τῆς οἰκίας καὶ ἐξῆλθε διὰ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν ὁδὸν αὑτοῦ· καὶ ἰδού, ἡ γυνή ἡ παλλακή αὐτοῦ πεσμένη εἰς τὴν θύραν τῆς οἰκίας καὶ αἱ χεῖρες αὐτῆς ἐπὶ τοῦ κατωφλίου.
28 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, Σηκώθητι καὶ ἄς ὑπάγωμεν. Ἀλλὰ δὲν ἀπεκρίθη. Τότε ἀνέλαβεν αὐτήν ἐπὶ τὸν ὄνον ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἐσηκώθη καὶ ὑπῆγεν εἰς τὸν τόπον αὑτοῦ.
29 Καὶ ἀφοῦ ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν αὑτοῦ, ἔλαβε τὴν μάχαιραν καὶ πιάσας τὴν παλλακήν αὑτοῦ, διεμέλισεν αὐτήν μετὰ τῶν ὀστέων αὐτῆς εἰς δώδεκα μέρη, καὶ ἔστειλεν αὐτὰ εἰς πάντα τὰ ὅρια τοῦ Ἰσραήλ.
30 Καὶ πάντες ὅσοι ἔβλεπον, ἔλεγον, Δὲν ἔγεινεν οὐδὲ ἐφάνη τοιοῦτον πρᾶγμα, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἀνέβησαν ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης· σκέφθητε περὶ τούτου, συμβουλεύθητε καὶ λαλήσατε.
1 Τότε ἐξῆλθον πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, καὶ συνηθροίσθη πᾶσα ἡ συναγωγή ὡς εἷς ἄνθρωπος, ἀπὸ Δὰν ἕως Βήρ-σαβεέ, μετὰ τῆς γῆς Γαλαάδ, πρὸς τὸν Κύριον εἰς Μισπά.
2 Καὶ παρεστάθησαν ἐν τῇ συνάξει τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, οἱ ἀρχηγοὶ παντὸς τοῦ λαοῦ, πᾶσαι αἱ φυλαὶ τοῦ Ἰσραήλ, τετρακόσιαι χιλιάδες ἀνδρῶν πεζῶν, συρόντων μάχαιραν.
3 Καὶ ἤκουσαν οἱ υἱοὶ Βενιαμίν, ὅτι ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ εἰς Μισπά. Καὶ εἶπον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, Εἴπατε, πῶς συνέβη ἡ κακία αὕτη;
4 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄνθρωπος ὁ Λευΐτης, ὁ ἀνήρ τῆς φονευθείσης γυναικός, καὶ εἶπεν, Ἦλθον εἰς Γαβαά, ἥτις εἶναι τοῦ Βενιαμίν, ἐγὼ καὶ ἡ παλλακή μου, διὰ νὰ διανυκτερεύσωμεν·
5 καὶ ἐσηκώθησαν κατ᾿ ἐμοῦ οἱ ἄνδρες τῆς Γαβαά, καὶ περιεκύκλωσαν διὰ νυκτὸς τὴν οἰκίαν κατ᾿ ἐμοῦ· ἐμὲ ἤθελον νὰ φονεύσωσι καὶ τὴν παλλακήν μου ἐταπείνωσαν, ὥστε ἀπέθανεν·
6 ὅθεν, πιάσας τὴν παλλακήν μου, διεμέλισα αὐτήν καὶ ἔστειλα αὐτήν εἰς πάντα τὰ ὅρια τῆς κληρονομίας τοῦ Ἰσραήλ· διότι ἔπραξαν ἀνοσιουργίαν καὶ ἀφροσύνην ἐν τῷ Ἰσραήλ·
7 ἰδού, πάντες σεῖς οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ συμβουλεύθητε ἐνταῦθα μεταξὺ σας καὶ δότε τὴν γνώμην σας.
8 Καὶ ἐσηκώθη πᾶς ὁ λαὸς ὡς εἷς ἄνθρωπος, λέγοντες, Δὲν θέλομεν ὑπάγει οὐδεὶς εἰς τὴν σκηνήν αὑτοῦ, οὐδὲ θέλομεν ἐπιστρέψει οὐδεὶς εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ·
9 ἀλλὰ τώρα τοῦτο εἶναι τὸ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θέλομεν κάμει εἰς τὴν Γαβαά· θέλομεν ἀναβῆ ἐναντίον αὐτῆς κατὰ κλήρους·
10 καὶ θέλομεν λάβει δέκα ἄνδρας εἰς τοὺς ἑκατὸν ἀπὸ πασῶν τῶν φυλῶν Ἰσραήλ, καὶ ἑκατὸν εἰς τοὺς χιλίους, καὶ χιλίους εἰς τοὺς μυρίους, διὰ νὰ φέρωσι τροφὰς εἰς τὸν λαόν, ὥστε, ἀφοῦ ἔλθωσιν εἰς Γαβαὰ τοῦ Βενιαμίν, νὰ κάμωσιν εἰς αὐτήν καθ᾿ ὅλην τὴν ἀφροσύνην τὴν ὁποίαν αὐτή ἔκαμεν εἰς τὸν Ἰσραήλ.
11 Καὶ συνήχθησαν ἐναντίον τῆς πόλεως πάντες οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ, ἡνωμένοι ὁμοῦ ὡς εἷς ἄνθρωπος.
12 Καὶ ἀπέστειλαν αἱ φυλαὶ τοῦ Ἰσραήλ ἄνδρας εἰς πᾶσαν τὴν φυλήν Βενιαμίν, λέγοντες, Ποία κακία εἶναι αὕτη, ἥτις ἐπράχθη μεταξὺ σας;
13 τώρα λοιπὸν παραδώσατε τοὺς ἄνθρώπους, τοὺς παρανόμους ἐκείνους τοὺς ἐν Γαβαά, διὰ νὰ θανατώσωμεν αὐτοὺς καὶ νὰ ἐξαλείψωμεν τὴν κακίαν ἀπὸ τοῦ Ἰσραήλ. Ἀλλὰ δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀκούσωσιν οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν τὴν φωνήν τῶν ἀδελφῶν αὑτῶν, τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
14 Καὶ συνήχθησαν οἱ υἱοὶ Βενιαμίν ἀπὸ τῶν πόλεων εἰς Γαβαά, διὰ νὰ ἐξέλθωσιν εἰς πόλεμον ἐναντίον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
15 Καὶ ἀπηριθμήθησαν οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ἐκ τῶν πόλεων, εἰκοσιὲξ χιλιάδες ἀνδρῶν συρόντων ῥομφαίαν, ἐκτὸς τῶν κατοίκων τῆς Γαβαά, οἵτινες ἀπηριθμήθησαν ἑπτακόσιοι ἄνδρες ἐκλεκτοί.
16 Μεταξὺ παντὸς τοῦ λαοῦ τούτου ἦσαν ἑπτακόσιοι ἄνδρες ἐκλεκτοὶ ἀριστερόχειρες· πάντες οὗτοι σφενδονίζοντες λίθους πρὸς τὴν τρίχα, χωρὶς νὰ ἀποτυγχάνωσι.
17 Καὶ οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ ἀπηριθμήθησαν, ἐκτὸς τοῦ Βενιαμίν, τετρακόσιαι χιλιάδες ἀνδρῶν συρόντων ῥομφαίαν· πάντες οὗτοι ἄνδρες πολέμου.
18 Καὶ σηκωθέντες οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἀνέβησαν εἰς Βαιθήλ καὶ ἠρώτησαν τὸν Θεόν, λέγοντες, Τίς θέλει ἀναβῆ ὑπὲρ ἡμῶν πρῶτος διὰ νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον τῶν υἱῶν Βενιαμίν; Ὁ δὲ Κύριος εἶπεν, Ὁ Ἰούδας πρῶτος.
19 Καὶ ἐσηκώθησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὸ πρωΐ καὶ ἐστρατοπέδευσαν ἐναντίον τῆς Γαβαά.
20 Καὶ ἐξῆλθον οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ εἰς μάχην ἐναντίον τοῦ Βενιαμίν· καὶ παρετάχθησαν εἰς μάχην ἐναντίον αὐτῶν οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ, πρὸς τὴν Γαβαά.
21 Καὶ ἐξῆλθον οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν ἐκ τῆς Γαβαά, καὶ ἔστρωσαν κατὰ γῆς, τὴν ἡμέραν ἐκείνην, ἐκ τοῦ Ἰσραήλ εἰκοσιδύο χιλιάδας ἀνδρῶν.
22 Καὶ ἀναψυχωθεὶς ὁ λαός, οἱ ἄνδρες τοῦ Ἰσραήλ, συνῆψε πάλιν μάχην, ἐν τῷ τόπῳ ὅπου εἶχε παραταχθῆ τὴν πρώτην ἡμέραν.
23 Ἀνέβησαν δὲ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ καὶ ἔκλαυσαν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἕως ἑσπέρας, καὶ ἠρώτησαν τὸν Κύριον, λέγοντες, Νὰ ἀναβῶ πάλιν εἰς μάχην ἐναντίον τῶν υἱῶν Βενιαμὶν τοῦ ἀδελφοῦ μου; Καὶ ὁ Κύριος εἶπεν, Ἀνάβητε ἐναντίον αὐτοῦ.
24 Καὶ ἐπλησίασαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ εἰς τοὺς υἱοὺς τοῦ Βενιαμίν, τὴν δευτέραν ἡμέραν.
25 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Βενιαμίν ἐναντίον αὐτῶν τὴν δευτέραν ἡμέραν ἐκ τῆς Γαβαά, καὶ ἔστρωσε πάλιν κατὰ γῆς, ἐκ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, δεκαοκτὼ χιλιάδας ἀνδρῶν· πάντες οὗτοι ἔσυρον ῥομφαίαν.
26 Τότε πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀνέβησαν καὶ ἦλθον εἰς Βαιθήλ, καὶ ἔκλαυσαν καὶ ἐκάθισαν ἐκεῖ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἐνήστευσαν ἐκείνην τὴν ἡμέραν ἕως ἑσπέρας, καὶ προσέφεραν ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας εἰρηνικὰς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
27 Καὶ ἠρώτησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὸν Κύριον, διότι ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης τοῦ Θεοῦ ἦτο ἐκεῖ κατ᾿ ἐκείνας τὰς ἡμέρας,
28 Φινεὲς δὲ ὁ υἱὸς τοῦ Ἐλεάζαρ, υἱοῦ τοῦ Ἀαρών, ἵστατο ἔμπροσθεν αὐτῆς κατ᾿ ἐκείνας τὰς ἡμέρας, καὶ εἶπον, Νὰ ἐξέλθω πάλιν εἰς μάχην ἐναντίον τῶν υἱῶν Βενιαμὶν τοῦ ἀδελφοῦ μου; ἤ νὰ παύσω; Καὶ ὁ Κύριος εἶπεν, Ἀνάβα· διότι αὔριον θέλω παραδώσει αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρά σου.
29 Καὶ ἔθεσεν ὁ Ἰσραήλ ἐνέδραν κατὰ τῆς Γαβαὰ κύκλῳ.
30 Καὶ ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὴν τρίτην ἡμέραν ἐναντίον τῶν υἱῶν Βενιαμίν, καὶ παρετάχθηααν ἐναντίον τῆς Γαβαά, καθὼς τὴν πρώτην καὶ δευτέραν φοράν.
31 Καὶ ἐξελθόντες οἱ υἱοὶ Βενιαμίν ἐναντίον τοῦ λαοῦ, ἀπεσπάσθησαν ἀπὸ τῆς πόλεως καὶ ἤρχισαν νὰ κτυπῶσι τινὰς ἐκ τοῦ λαοῦ, φονεύοντες, ὡς ἄλλοτε, εἰς τὰς ὁδούς, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μία ἀναβαίνει πρὸς Βαιθήλ, ἡ δὲ ἄλλη πρὸς τὴν Γαβαὰ ἐν τῇ πεδιάδι, περίπου τριάκοντα ἄνδρας ἐκ τοῦ Ἰσραήλ.
32 Καὶ εἶπον οἱ υἱοὶ Βενιαμίν, αὐτοὶ πίπτουσιν ἔμπροσθεν ἡμῶν, καθὼς πρότερον. Ἀλλ᾿ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ εἶπαν, Ἄς φύγωμεν καὶ ἄς ἀποσπάσωμεν αὐτοὺς ἐκ τῆς πόλεως εἰς τὰς ὁδούς.
33 Καὶ πάντες οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ ἐσηκώθησαν ἐκ τῆς θέσεως αὑτῶν καὶ παρετάχθησαν ἐν Βάαλ-θαμάρ· καὶ ἡ ἐνέδρα τοῦ Ἰσραήλ ἐξῆλθεν ἐκ τῆς θέσεως αὑτῆς, ἀπὸ τοῦ λιβαδίου τῆς Γαβαά.
34 Καὶ ἦλθον ἐναντίον τῆς Γαβαὰ δέκα χιλιάδες ἀνδρῶν ἐκλεκτῶν ἐκ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἡ μάχη ἐστάθη βαρεῖα· ἀλλ᾿ αὐτοὶ δὲν ἐγνώριζον ὅτι τὸ κακὸν ἦτο πλησίον αὐτῶν.
35 Καὶ ἐπάταξεν ὁ Κύριος τὸν Βενιαμὶν ἔμπροσθεν τοῦ Ἰσραήλ· καὶ ἐξωλόθρευσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ κατ᾿ ἐκείνην τὴν ἡμέραν ἐκ τῶν Βενιαμιτῶν εἰκοσιπέντε χιλιάδας καὶ ἑκατὸν ἄνδρας· πάντες οὗτοι ἔσυρον ῥομφαίαν.
36 Καὶ εἶδον οἱ υἱοὶ Βενιαμίν ὅτι ἐκτυπήθησαν· διότι οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ ὑπεχώρησαν εἰς τοὺς Βενιαμίτας, ἔχοντες τὸ θάρρος αὑτῶν εἰς τὴν ἐνέδραν τὴν ὁποίαν εἶχον θέσει πλησίον τῆς Γαβαά.
37 Καὶ οἱ ἐνεδρεύοντες ὥρμησαν καὶ ἐχύθησαν ἐπὶ τὴν Γαβαά· καὶ οἱ ἐνεδρεύοντες ἐξηπλώθησαν καὶ ἐπάταξαν πᾶσαν τὴν πόλιν ἐν στόματι μαχαίρας.
38 Οἱ δὲ ἄνδρες Ἰσραήλ εἶχον διορίσει σημεῖον εἰς τοὺς ἐνεδρεύοντας, νὰ ὑψώσωσι πῦρ καπνῶδες ἀπὸ τῆς πόλεως.
39 Καὶ ὅτε ὑπεχώρησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐν τῇ μάχῃ, ὁ Βενιαμὶν ἤρχισε νὰ κτυπᾷ, καὶ ἐφόνευσεν ἐκ τῶν Ἰσραηλιτῶν περίπου τριάκοντα ἄνδρας· διότι εἶπαν, Βεβαίως πάλιν πίπτουσιν ἔμπροσθεν ἡμῶν, ὡς ἐν τῇ πρώτῃ μάχῃ.
40 Ἀλλ᾿ ὅτε τὸ πῦρ ἤρχισε νὰ ὑψοῦται ἀπὸ τῆς πόλεως μὲ στύλον καπνοῦ, οἱ Βενιαμῖται ἐπέβλεψαν ὀπίσω αὑτῶν, καὶ ἰδού, ἡ πυρκαϊὰ τῆς πόλεως ἀνέβαινεν εἰς τὸν οὐρανόν.
41 Καὶ ὅτε ἐπέστρεψαν οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ, ἐτρόμαξαν οἱ ἄνδρες Βενιαμίν· διότι εἶδον ὅτι τὸ κακὸν ἔφθασεν ἐπ᾿ αὐτούς.
42 Καὶ ἐτράπησαν ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ πρὸς τὴν ὁδὸν τῆς ἐρήμου· ἀλλ᾿ ἡ μάχη ἐπρόφθασεν αὐτούς· διότι οἱ ἐκ τῶν πόλεων ἐξωλόθρευον αὐτοὺς ἐν μέσῳ αὐτῶν.
43 Περιεκύκλωσαν τοὺς Βενιαμίτας, κατεδίωξαν αὐτούς, κατεπάτησαν αὐτούς, ἀπὸ Μενουὰ ἕως ἀπέναντι τῆς Γαβαὰ πρὸς ἀνατολὰς ἡλίου.
44 Καὶ ἔπεσον ἐκ τοῦ Βενιαμὶν δεκαοκτὼ χιλιάδες ἀνδρῶν. πάντες οὗτοι ἄνδρες δυνατοί.
45 Τότε ἐτράπησαν καὶ ἔφυγον πρὸς τὴν ἔρημον εἰς τὴν πέτραν Ῥιμμών· καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐσταχυολόγησαν ἐξ αὐτῶν εἰς τὰς ὁδοὺς πέντε χιλιάδας ἀνδρῶν· καὶ κατεδίωξαν αὐτοὺς ἕως Γιδώμ, καὶ ἐφόνευσαν ἐξ αὐτῶν δύο χιλιάδας ἀνδρῶν.
46 Οὕτω πάντες οἱ πεσόντες κατ᾿ ἐκείνην τὴν ἡμέραν ἐκ τοῦ Βενιαμὶν ἦσαν εἰκοσιπέντε χιλιάδες ἀνδρῶν συρόντων ῥομφαίαν· πάντες οὗτοι ἄνδρες δυνατοί.
47 Ἑξακόσιοι ὅμως ἄνδρες ἐτράπησαν καὶ ἔφυγον πρὸς τὴν ἔρημον εἰς τὴν πέτραν Ῥιμμών, καὶ ἐκάθισαν ἐν τῇ πέτρα Ῥιμμὼν τέσσαρας μῆνας.
48 Καὶ ἐπέστρεψαν οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ πρὸς τοὺς υἱοὺς Βενιαμίν, καὶ ἐπάταξαν αὐτοὺς ἐν στόματι μαχαίρας, ἀπὸ ἀνθρώπων ἑκάστης πόλεως, ἕως τῶν κτηνῶν καὶ παντὸς τοῦ παρευρισκομένου· καὶ πάσας τὰς εὑρισκομένας πόλεις παρέδωκαν εἰς πῦρ.
1 Καὶ οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ εἶχον ὁμόσει ἐν Μισπά, λέγοντες, οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν θέλει δώσει τὴν θυγατέρα αὑτοῦ εἰς τὸν Βενιαμὶν διὰ γυναῖκα.
2 Καὶ ἦλθεν ὁ λαὸς εἰς Βαιθήλ, καὶ ἐκάθισαν ἐκεῖ ἕως ἑσπέρας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ὕψωσαν τὴν φωνήν αὑτῶν καὶ ἔκλαυσαν κλαυθμὸν μέγαν·
3 καὶ εἶπον, Διατί, Κύριε Θεὲ τοῦ Ἰσραήλ, ἔγεινε τοῦτο ἐν τῷ Ἰσραήλ, νὰ ἀποκοπῇ σήμερον ἀπὸ τοῦ Ἰσραήλ μία φυλή;
4 Καὶ τὴν ἐπαύριον ἐσηκώθη ὁ λαὸς τὸ πρωΐ, καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ προσέφερεν ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας εἰρηνικάς.
5 Καὶ εἶπον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, Τίς εἶναι μεταξὺ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ, ὅστις δὲν ἀνέβη εἰς τὴν σύναξιν πρὸς τὸν Κύριον; Διότι εἶχον κάμει μέγαν ὅρκον κατ᾿ ἐκεῖνον ὅστις δὲν ἤθελεν ἀναβῆ πρὸς τὸν Κύριον εἰς Μισπά, λέγοντες, Ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ.
6 Καὶ μετενόησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ περὶ Βενιαμὶν τοῦ ἀδελφοῦ αὑτῶν καὶ εἶπον, Σήμερον ἀπεκόπη μία φυλή ἀπὸ τοῦ Ἰσραήλ·
7 τί θέλομεν κάμει διὰ γυναῖκας εἰς τοὺς ἀπομείναντας, ἀφοῦ ὡμόσαμεν πρὸς τὸν Κύριον νὰ μή δώσωμεν εἰς αὐτοὺς διὰ γυναῖκας ἐκ τῶν θυγατέρων ἡμῶν;
8 Καὶ εἶπον, Ποῖός τις εἶναι ἐκ τῶν φυλῶν Ἰσραήλ, ὅστις δὲν ἀνέβη εἰς Μισπὰ πρὸς τὸν Κύριον; Καὶ ἰδού, δὲν εἶχεν ἐλθεῖ οὐδεὶς εἰς τὸ στρατόπεδον ἀπὸ Ἰαβεὶς-γαλαὰδ εἰς τὴν σύναξιν.
9 Διότι ἔγεινεν ἐξέτασις τοῦ λαοῦ, καὶ ἰδού, δὲν ἦτο ἐκεῖ οὐδεὶς ἐκ τῶν κατοίκων τῆς Ἰαβεὶς-γαλαάδ.
10 Καὶ ἀπέστειλεν ἐκεῖ ἡ συναγωγή δώδεκα χιλιάδας ἀνδρῶν ἐκ τῶν πλέον δυνατῶν καὶ προσέταξεν αὐτούς, λέγουσα, Ὑπάγετε καὶ πατάξατε τοὺς κατοίκους τῆς Ἰαβεὶς-γαλαὰδ ἐν στόματι μαχαίρας, καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδία·
11 καὶ τοῦτο εἶναι τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον θέλετε κάμει· πᾶν ἀρσενικὸν καὶ πᾶσαν γυναῖκα γνωρίσασαν κοίτην ἀρσενικοῦ θέλετε ἐξολοθρεύσει.
12 Καὶ εὕρηκαν μεταξὺ τῶν κατοίκων τῆς Ἰαβεὶς-γαλαὰδ τετρακοσίας νέας παρθένους, αἵτινες δὲν εἶχον γνωρίσει ἄνδρα ἐν κοίτη ἀρσενικοῦ· καὶ ἔφεραν αὐτὰς πρὸς τὸ στρατόπεδον εἰς Σηλώ, ἥτις εἶναι ἐν γῇ Χαναάν.
13 Καὶ ἀπέστειλε πᾶσα ἡ συναγωγή, καὶ ἐλάλησαν πρὸς τοὺς υἱοὺς Βενιαμίν, τοὺς ἐν τῇ πέτρᾳ Ῥιμμών, καὶ ἐκάλεσαν αὐτοὺς εἰς εἰρήνην.
14 Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ Βενιαμὶν κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρόν· καὶ ἔδωκαν εἰς αὐτοὺς τὰς γυναῖκας, τὰς ὁποίας εἶχον ἀφήσει ζώσας ἐκ τῶν γυναικῶν τῆς Ἰαβεὶς-γαλαάδ· πλήν δὲν ἐξήρκεσαν εἰς αὐτούς.
15 Καὶ μετενόησεν ὁ λαὸς περὶ Βενιαμίν, διότι ὁ Κύριος ἔκαμε χαλασμὸν ἐν ταῖς φυλαῖς Ἰσραήλ.
16 Τότε εἶπον οἱ πρεσβύτεροι τῆς συναγωγῆς, Τί θέλομεν κάμει διὰ γυναῖκας εἰς τοὺς λοιπούς; ἐπειδή αἱ γυναῖκες ἠφανίσθησαν ἐκ τοῦ Βενιαμίν.
17 Καὶ εἶπον, Πρέπει νὰ μένῃ ἡ κληρονομία εἰς τοὺς σωθέντας ἐκ τοῦ Βενιαμίν, διὰ νὰ μή ἐξαλειφθῇ μία φυλή ἐκ τοῦ Ἰσραήλ·
18 πλήν ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ δώσωμεν εἰς αὐτοὺς γυναῖκας ἐκ τῶν θυγατέρων ἡμῶν· διότι οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ὥμοσαν, λέγοντες, Ἐπικατάρατος, ὅστις δώσῃ γυναῖκα εἰς τὸν Βενιαμίν.
19 Τότε εἶπον, Ἰδού, κατ᾿ ἔτος γίνεται ἑορτή τοῦ Κυρίου ἐν Σηλώ, ἥτις εἶναι πρὸς βορρᾶν τῆς Βαιθήλ, πρὸς ἀνατολὰς τῆς ὁδοῦ ἥτις ἀναβαίνει ἀπὸ Βαιθήλ εἰς Συχὲμ καὶ πρὸς νότον τῆς Λεβωνά.
20 Προσέταξαν λοιπὸν εἰς τοὺς υἱοὺς τοῦ Βενιαμίν, λέγοντες, Ὑπάγετε καὶ ἐνεδρεύσατε εἰς τὰς ἀμπέλους·
21 καὶ παρατηρήσατε, καὶ ἰδού, ἐὰν αἱ θυγατέρες τῆς Σηλὼ ἐξέλθωσι νὰ χορεύσωσιν εἰς τοὺς χορούς, τότε ἐξέλθετε ἐκ τῶν ἀμπέλων καὶ ἁρπάσατε εἰς ἑαυτοὺς ἕκαστος τὴν γυναῖκα αὑτοῦ ἐκ τῶν θυγατέρων τῆς Σηλώ, καὶ ὑπάγετε εἰς τὴν γῆν τοῦ Βενιαμίν·
22 καὶ ὅταν οἱ πατέρες αὐτῶν ἤ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν ἔλθωσιν πρὸς ἡμᾶς διὰ νὰ παραπονεθῶσιν, ἡμεῖς θέλομεν εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Κάμετε εἰς αὐτοὺς ἔλεος διὰ ἡμᾶς, ἐπειδή δὲν συνελάβομεν ἐν τῷ πολέμῳ γυναῖκα δι᾿ ἕκαστον· σεῖς δὲ μή δίδοντες εἰς αὐτοὺς κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον, ἠθέλετε εἶσθαι ἔνοχοι.
23 Καὶ ἔκαμον οὕτως οἱ υἱοὶ Βενιαμίν, καὶ ἔλαβον γυναῖκας κατὰ τὸν ἀριθμὸν αὑτῶν ἐξ ἐκείνων αἵτινες ἐχόρευον, ἁρπάσαντες αὐτάς· καὶ ἀνεχώρησαν καὶ ὑπέστρεψαν εἰς τὴν κληρονομίαν αὑτῶν, καὶ ἔκτισαν τὰς πόλεις καὶ κατῴκησαν ἐν αὐταῖς.
24 Καὶ ἀνεχώρησαν ἐκεῖθεν κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, ἕκαστος εἰς τὴν φυλήν αὑτοῦ καὶ εἰς τὴν συγγένειαν αὑτοῦ· καὶ ἐξῆλθον ἐκεῖθεν, ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὑτοῦ.
25 Κατ᾿ ἐκείνας τὰς ἡμέρας δὲν ἦτο βασιλεὺς ἐν τῷ Ἰσραήλ· ἕκαστος ἔπραττε τὸ ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ.