1 Οὗτοι εἶναι οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους ἐλάλησεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς πάντα τὸν Ἰσραήλ, ἐντεῦθεν τοῦ Ἰορδάνου ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐν τῇ πεδιάδι κατέναντι Σούφ, μεταξὺ Φαρὰν καὶ Τοφὲλ καὶ Λαβὰν καὶ Ἁσηρὼθ καὶ Διζαάβ.
2 Ἕνδεκα ἡμέραι εἶναι ἀπὸ Χωρήβ, διὰ τῆς ὁδοῦ τοῦ ὄρους Σηείρ, ἕως Κάδης-βαρνή.
3 Καὶ τὸ τεσσαρακοστὸν ἔτος τὸν ἑνδέκατον μῆνα, τῇ πρώτῃ τοῦ μηνὸς ἐλάλησεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος περὶ αὐτῶν·
4 ἀφοῦ ἐπάταξε τὸν Σηὼν βασιλέα τῶν Ἀμορραίων, ὅστις κατῴκει ἐν Ἑσεβών, καὶ τὸν Ὤγ βασιλέα τῆς Βασάν, ὅστις κατῴκει ἐν Ἀσταρὼθ ἐν Ἐδρεΐ·
5 ἐντεῦθεν τοῦ Ἰορδάνου ἐν τῇ γῇ Μωὰβ ἤρχισεν ὁ Μωϋσῆς νὰ διασαφῇ τὸν νόμον τοῦτον, λέγων,
6 Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐλάλησε πρὸς ἡμᾶς ἐν Χωρήβ λέγων, Ἀρκεῖ ὅσον ἐμείνατε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ·
7 στρέψατε καὶ ἀκολουθήσατε τὴν ὁδὸν σας καὶ ὑπάγετε εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἀμορραίων καὶ εἰς πάντας τοὺς περιοίκους αὐτοῦ εἰς τὴν πεδιάδα, εἰς τὸ ὄρος καὶ εἰς τὴν κοιλάδα καὶ εἰς τὴν μεσημβρίαν καὶ εἰς τὰ παράλια, τὴν γῆν τῶν Χαναναίων καὶ τὸν Λίβανον, ἕως τοῦ μεγάλου ποταμοῦ, τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου·
8 ἰδοὺ, ἐγὼ παρέδωκα ἔμπροσθέν σας τὴν γῆν· εἰσέλθετε καὶ κυριεύσατε τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὥμοσε Κύριος πρὸς τοὺς πατέρας σας, πρὸς τὸν Ἀβραάμ, πρὸς τὸν Ἰσαὰκ καὶ πρὸς τὸν Ἰακώβ, νὰ δώσῃ εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς τὸ σπέρμα αὐτῶν μετ᾿ αὐτούς.
9 Καὶ εἶπα πρὸς ἐσᾶς κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, λέγων, Δὲν δύναμαι ἐγὼ μόνος νὰ σᾶς βαστάζω·
10 Κύριος ὁ Θεὸς σας σᾶς ἐπλήθυνε καὶ ἰδού, τὴν σήμερον εἶσθε ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ κατὰ τὸ πλῆθος·
11 Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σας νὰ σᾶς κάμῃ χιλιάκις περισσοτέρους παρ᾿ ὅ, τι εἶσθε καὶ νὰ σᾶς εὐλογήσῃ, καθὼς ἐλάλησε πρὸς ἐσᾶς·
12 πῶς θέλω δυνηθῆ ἐγὼ μόνος νὰ βαστάσω τὴν ἐνόχλησίν σας καὶ τὸ φορτίον σας καὶ τὰς ἀντιλογίας σας;
13 λάβετε ἄνδρας σοφοὺς καὶ συνετοὺς καὶ γνωστοὺς μεταξὺ τῶν φυλῶν σας, καὶ θέλω καταστήσει αὐτοὺς ἀρχηγοὺς ἐφ᾿ ὑμᾶς.
14 Καὶ ἀπεκρίθητε πρὸς ἐμὲ λέγοντες, Καλὸς ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ἐλάλησας, διὰ νὰ κάμωμεν αὐτόν.
15 Τότε ἔλαβον τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν φυλῶν σας, ἄνδρας σοφοὺς καὶ γνωστοὺς καὶ κατέστησα αὐτοὺς ἀρχηγοὺς ἐφ᾿ ὑμᾶς, χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους καὶ πεντηκοντάρχους καὶ δεκάρχους καὶ ἐπιστάτας τῶν φυλῶν σας.
16 Καὶ προσέταξα εἰς τοὺς κριτὰς σας κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν λέγων, Ἀκούετε ἀναμέσον τῶν ἀδελφῶν σας καὶ κρίνετε δικαίως ἀναμέσον ἀνθρώπου καὶ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ τοῦ ξένου αὐτοῦ.
17 Ἐν τῇ κρίσει δὲν θέλετε ἀποβλέπει εἰς πρόσωπα· θέλετε ἀκούει τὸν μικρὸν ὡς τὸν μεγάλον· δὲν θέλετε φοβεῖσθαι πρόσωπον ἀνθρώπου· διότι ἡ κρίσις εἶναι τοῦ Θεοῦ· καὶ πᾶσαν ὑπόθεσιν, ἥτις ἤθελεν εἶσθαι πολὺ δύσκολος διὰ σᾶς, ἀναφέρετε αὐτήν εἰς ἐμέ, καὶ ἐγὼ θέλω ἀκούει αὐτήν.
18 Καὶ προσέταξα εἰς ἐσᾶς κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον πάντα ὅσα ἔπρεπε νὰ πράττητε.
19 Καὶ σηκωθέντες ἀπὸ Χωρήβ, διεπεράσαμεν πᾶσαν τὴν ἔρημον τὴν μεγάλην καὶ φοβερὰν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν εἴδετε, ὁδοιποροῦντες πρὸς τὸ ὄρος τῶν Ἀμορραίων, καθὼς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν προσέταξεν εἰς ἡμᾶς, καὶ ἤλθομεν ἕως Κάδης-βαρνή.
20 Καὶ εἶπα πρὸς ἐσᾶς, Ἤλθετε εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἀμορραίων, τὸ ὁποῖον δίδει εἰς ἡμᾶς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν·
21 ἰδού, Κύριος ὁ Θεὸς σου παρέδωκε τὴν γῆν ἔμπροσθέν σου· ἀνάβα, κυρίευσον, καθὼς ἐλάλησε πρὸς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σου· μή φοβηθῇς μηδὲ δειλιάσῃς.
22 Καὶ ἤλθετε πρὸς ἐμὲ πάντες ὑμεῖς καὶ εἴπετε, Ἄς ἀποστείλωμεν ἄνδρας ἔμπροσθεν ἡμῶν καὶ ἄς κατασκοπεύσωσιν εἰς ἡμᾶς τὴν γῆν καὶ ἄς ἀπαγγείλωσι πρὸς ἡμᾶς τὴν ὁδὸν δι᾿ ἧς πρέπει νὰ ἀναβῶμεν· καὶ τὰς πόλεις εἰς τὰς ὁποίας θέλομεν ὑπάγει.
23 Καὶ ἤρεσεν εἰς ἐμὲ ὁ λόγος καὶ ἔλαβον ἐξ ὑμῶν δώδεκα ἄνδρας, ἄνδρα ἕνα κατὰ φυλήν.
24 Καὶ στραφέντες ἀνέβησαν εἰς τὸ ὄρος, καὶ ἦλθον μέχρι τῆς φάραγγος Ἐσχὼλ καὶ κατεσκόπευσαν αὐτήν.
25 Καὶ λαβόντες εἰς τὰς χεῖρας αὑτῶν ἐκ τῶν καρπῶν τῆς γῆς, ἔφεραν πρὸς ἡμᾶς, καὶ ἀπήγγειλαν πρὸς ἡμᾶς, λέγοντες, Καλή εἶναι ἡ γῆ, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δίδει εἰς ἡμᾶς.
26 Ἀλλὰ σεῖς δὲν ἤθελήσατε νὰ ἀναβῆτε, ἀλλ᾿ ἠπειθήσατε εἰς τὴν προσταγήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας.
27 Καὶ ἐγογγύσατε εἰς τὰς σκηνὰς σας, λέγοντες, Ἐπειδή ἐμίσει ἡμᾶς ὁ Κύριος, ἐξέβαλεν ἡμᾶς ἐκ τῆς γῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ παραδώσῃ ἡμᾶς εἰς τὴν χεῖρα τῶν Ἀμορραίων, ὥστε νὰ ἐξολοθρευθῶμεν·
28 ποῦ ἀναβαίνομεν ἡμεῖς; οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν ἐδειλίασαν τὴν καρδίαν ἡμῶν, λέγοντες, Ὁ λαὸς εἶναι μεγαλήτερος καὶ ὑψηλότερος ἡμῶν· αἱ πόλεις μεγάλαι καὶ τετειχισμέναι ἕως τοῦ οὐρανοῦ· ἀλλὰ καὶ υἱοὺς τῶν Ἀνακεὶμ εἴδομεν ἐκεῖ.
29 Ἐγὼ δὲ εἶπα πρὸς ἐσᾶς, Μή τρομάξητε μηδὲ φοβηθῆτε ἀπ᾿ αὐτῶν·
30 Κύριος ὁ Θεὸς σας, ὅστις προπορεύεται ἔμπροσθέν σας, αὐτὸς θέλει πολεμήσει ὑπὲρ ὑμῶν κατὰ πάντα ὅσα ἔκαμεν ὑπὲρ ὑμῶν ἐν Αἰγύπτῳ ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν·
31 καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅπου εἶδες τίνι τρόπῳ Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ ἐβάστασε, καθὼς βαστάζει ἄνθρωπος τὸν υἱὸν αὑτοῦ, κατὰ πᾶσαν τὴν ὁδὸν τὴν ὁποίαν περιεπατήσατε ἑωσοῦ ἤλθετε εἰς τοῦτον τὸν τόπον.
32 κατὰ τοῦτο ὅμως δὲν ἐπιστεύσατε εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σας,
33 ὅστις προεπορεύετο ἔμπροσθέν σας ἐν τῇ ὁδῷ, διὰ νὰ σᾶς εὑρίσκῃ τόπον στρατοπεδεύσεως, τὴν μὲν νύκτα διὰ πυρός, διὰ νὰ δεικνύῃ εἰς ἐσᾶς τὴν ὁδὸν καθ᾿ ἥν ἔπρεπε νὰ βαδίζητε, τὴν δὲ ἡμέραν διὰ νεφέλης.
34 Καὶ ἤκουσεν ὁ Κύριος τὴν φωνήν τῶν λόγων σας καὶ ὠργίσθη, καὶ ὥμοσε λέγων,
35 Οὐδεὶς ἐκ τῶν ἀνθρώπων τούτων τῆς κακῆς ταύτης γενεᾶς θέλει ἰδεῖ τὴν γῆν τὴν καλήν, τὴν ὁποίαν ὥμοσα νὰ δώσω εἰς τοὺς πατέρας σας,
36 ἐκτὸς Χάλεβ υἱοῦ τοῦ Ἰεφοννή· οὗτος θέλει ἰδεῖ αὐτήν, καὶ εἰς τοῦτον θέλω δώσει τὴν γῆν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπάτησε καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, διότι οὗτος ἐντελῶς ἠκολούθησε τὸν Κύριον.
37 Καὶ κατ᾿ ἐμοῦ ἐθυμώθη ὁ Κύριος διὰ σᾶς, λέγων, Οὐδὲ σὺ θέλεις εἰσέλθει ἐκεῖ·
38 Ἰησοῦς ὁ υἱὸς τοῦ Ναυή, ὁ παριστάμενος ἐνώπιόν σου, οὗτος θέλει εἰσέλθει ἐκεῖ· ἐνίσχυσον αὐτόν, διότι αὐτὸς θέλει κληροδοτήσει αὐτήν εἰς τὸν Ἰσραήλ·
39 καὶ τὰ παιδία σας, τὰ ὁποῖα ἐλέγετε ὅτι θέλουσι γείνει λάφυρον, καὶ οἱ υἱοὶ σας, οἵτινες τὴν σήμερον δὲν γνωρίζουσι καλὸν ἤ κακόν, αὐτοὶ θέλουσιν εἰσέλθει ἐκεῖ καὶ εἰς αὐτοὺς θέλω δώσει αὐτήν, καὶ αὐτοὶ θέλουσι κληρονομήσει αὐτήν·
40 σεῖς ὅμως ἐπιστρέψατε καὶ ὑπάγετε εἰς τὴν ἔρημον, κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης.
41 Τότε ἀπεκρίθητε καὶ εἴπετε πρὸς ἐμέ, Ἡμαρτήσαμεν εἰς τὸν Κύριον· ἡμεῖς θέλομεν ἀναβῆ καὶ πολεμήσει κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν εἰς ἡμᾶς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν. Καὶ ζωσθέντες ἕκαστος τὰ πολεμικὰ ὅπλα αὑτοῦ, ἦσθε προπετεῖς νὰ ἀναβῆτε εἰς τὸ ὄρος.
42 Καὶ εἶπε Κυριος πρὸς ἐμέ, Εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Μή ἀναβῆτε μηδὲ πολεμήσητε, διότι ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐν μέσῳ ὑμῶν, διὰ νὰ μή συντριφθῆτε ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν σας.
43 Οὕτως ἐλάλησα πρὸς ἐσᾶς· καὶ δὲν εἰσηκούσατε, ἀλλ᾿ ἠπειθήσατε εἰς τὴν προσταγήν τοῦ Κυρίου, καὶ θρασυνόμενοι ἀνέβητε εἰς τὸ ὄρος.
44 Καὶ ἐξῆλθον οἱ Ἀμορραῖοι, οἱ κατοικοῦντες ἐν τῷ ὄρει ἐκείνῳ, εἰς συνάντησιν ὑμῶν καὶ κατεδίωξαν ὑμᾶς, καθὼς κάμνουσιν αἱ μέλισσαι, καὶ ἐπάταξαν ὑμᾶς ἐν Σηείρ, ἕως Ὁρμά.
45 Τότε ἐπιστρέψαντες ἐκλαύσατε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· ἀλλ᾿ ὁ Κύριος δὲν εἰσήκουσε τῆς φωνῆς ὑμῶν οὐδὲ ἔδωκεν εἰς ὑμᾶς ἀκρόασιν.
46 Καὶ ἐμείνατε ἐν Κάδης ἡμέρας πολλάς, ὁσασδήποτε ἡμέρας ἐμείνατε.
1 Τότε ἐστρέψαμεν καὶ ὡδοιπορήσαμεν ἐν τῇ ἐρήμῳ διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης, καθὼς ἐλάλησε Κύριος πρὸς ἐμέ· καὶ περιεφερόμεθα περὶ τὸ ὄρος Σηεὶρ ἡμέρας πολλάς.
2 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμὲ λέγων,
3 Ἀρκεῖ ὅσον περιήλθετε τὸ ὄρος τοῦτο· στράφητε πρὸς βορρᾶν·
4 καὶ πρόσταξον τὸν λαὸν λέγων, Θέλετε περάσει διὰ τῶν ὁρίων τῶν ἀδελφῶν σας τῶν υἱῶν Ἡσαῦ, οἵτινες κατοικοῦσιν ἐν Σηείρ· καὶ θέλουσι σᾶς φοβηθῆ· καὶ προσέξατε πολύ·
5 μή πολεμήσητε μετ᾿ αὐτῶν· ἐπειδή δὲν θέλω δώσει εἰς ἐσᾶς ἐκ τῆς γῆς αὐτῶν οὐδὲ βῆμα ποδός· διότι εἰς τὸν Ἡσαῦ ἔδωκα τὸ ὄρος Σηεὶρ κληρονομίαν·
6 θέλετε ἀγοράζει παρ᾿ αὐτῶν τροφὰς δι᾿ ἀργυρίου, διὰ νὰ τρώγητε· καὶ ὕδωρ ἔτι θέλετε ἀγοράζει παρ᾿ αὐτῶν δι᾿ ἀργυρίου, διὰ νὰ πίνητε·
7 διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ εὐλόγησεν εἰς πάντα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου· γνωρίζει τὴν ὁδοιπορίαν σου διὰ τῆς μεγάλης ταύτης ἐρήμου· τὰ τεσσαράκοντα ταῦτα ἔτη Κύριος ὁ Θεὸς σου ἦτο μετὰ σοῦ· δὲν ἐστερήθης οὐδενός.
8 Καὶ ἀφοῦ ἐπεράσαμεν διὰ τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν τῶν υἱῶν Ἡσαῦ, τῶν κατοικούντων ἐν Σηείρ, διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς πεδιάδος ἀπὸ Ἐλὰθ καὶ ἀπὸ Ἐσιὼν-γάβερ. Καὶ ἐστρέψαμεν καὶ διέβημεν διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς ἐρήμου Μωάβ.
9 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Μή ἐνοχλήσητε τοὺς Μωαβίτας μηδὲ ἔλθητε εἰς μάχην μετ᾿ αὐτῶν· διότι δὲν θέλω δώσει εἰς σὲ ἐκ τῆς γῆς αὐτῶν διὰ κληρονομίαν· ἐπειδή εἰς τοὺς υἱοὺς τοῦ Λὼτ ἔδωκα τὴν Ἄρ κληρονομίαν.
10 Πρότερον δὲ κατῴκουν ἐν αὐτῇ οἱ Ἐμμαῖοι, λαὸς μέγας καὶ πολυάριθμος καὶ ὑψηλὸς τὸ ἀνάστημα, καθὼς οἱ Ἀνακείμ·
11 οἵτινες καὶ αὐτοὶ ἐλογίζοντο γίγαντες, ὡς οἱ Ἀνακείμ· ἀλλ᾿ οἱ Μωαβῖται ὀνομάζουσιν αὐτοὺς Ἐμμαίους.
12 Καὶ ἐν Σηεὶρ κατῴκουν οἱ Χορραῖοι πρότερον· ἀλλ᾿ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἡσαῦ ἐκληρονόμησαν αὐτοὺς καὶ ἐξωλόθρευσαν αὐτοὺς ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ κατῴκησαν ἀντ᾿ αὐτῶν· καθὼς ἔκαμεν ὁ Ἰσραήλ ἐν τῇ γῇ τῆς κληρονομίας αὑτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς ὁ Κύριος.
13 Σηκώθητε λοιπὸν καὶ διάβητε τὸν χείμαρρον Ζαρέδ· καὶ διέβημεν τὸν χείμαρρον Ζαρέδ.
14 Καὶ αἱ ἡμέραι, καθ᾿ ἅς ὡδοιπορήσαμεν ἀπὸ Κάδης-βαρνή, ἑωσοῦ διέβημεν τὸν χείμαρρον Ζαρέδ, ἦσαν τριάκοντα ὀκτὼ ἔτη, ἑωσοῦ ἐξέλιπε πᾶσα ἡ γενεὰ τῶν πολεμιστῶν ἀνδρῶν ἐκ μέσου τοῦ στρατοπέδου, καθὼς ὥμοσεν ὁ Κύριος πρὸς αὐτούς.
15 Ἔτι ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου ἦτο ἐναντίον αὐτῶν, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσῃ αὐτοὺς ἐκ μέσου τοῦ στρατοπέδου, ἑωσοῦ ἐξέλιπον.
16 Καὶ ἀφοῦ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ ἐξέλιπον, ἀποθνήσκοντες ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ,
17 ἐλάλησε Κύριος πρὸς ἐμὲ λέγων,
18 Σὺ θέλεις διαπεράσει σήμερον τὴν Ἄρ, τὸ ὅριον τοῦ Μωάβ·
19 καὶ θέλεις πλησιάσει κατέναντι τῶν υἱῶν Ἀμμών· μή ἐνόχλει αὐτοὺς μηδὲ πολεμήσῃς μετ᾿ αὐτῶν· διότι δὲν θέλω δώσει εἰς σὲ ἐκ τῆς γῆς τῶν υἱῶν Ἀμμὼν κληρονομίαν· ἐπειδή εἰς τοὺς υἱοὺς Λὼτ ἔδωκα αὐτήν κληρονομίαν.
20 Αὕτη ὁμοίως ἐλογίζετο γῆ τῶν γιγάντων· γίγαντες κατῴκουν ἐκεῖ πρότερον· οἱ δὲ Ἀμμωνῖται ὀνομάζουσιν αὐτοὺς Ζαμζουμμείμ·
21 λαὸς μέγας καὶ πολυάριθμος καὶ ὑψηλὸς τὸ ἀνάστημα, καθὼς οἱ Ἀνακείμ· ἀλλ᾿ ὁ Κύριος ἐξωλόθρευσεν αὐτοὺς ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ ἐκληρονόμησαν αὐτοὺς καὶ κατῴκησαν ἀντ᾿ αὐτῶν·
22 καθὼς ἔκαμεν εἰς τοὺς υἱοὺς Ἡσαῦ τοὺς κατοικοῦντας ἐν Σηείρ, ὅτε ἐξωλόθρευσε τους Χορραίους ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἐκληρονόμησαν αὐτούς, καὶ κατῴκησαν ἀντ᾿ αὐτῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
23 Καὶ τοὺς Αὐείμ, τοὺς κατοικοῦντας κατὰ κώμας μέχρι Γάζης, οἱ Καφθορείμ, οἱ ἐξελθόντες ἀπὸ Καφθόρ, ἐξωλόθρευσαν αὐτούς, καὶ κατῴκησαν ἀντ᾿ αὐτῶν.
24 Σηκώθητε, ἀναχωρήσατε καὶ διάβητε τὸν ποταμὸν Ἀρνών· ἰδού, παρέδωκα εἰς χεῖράς σου τὸν Σηὼν τὸν Ἀμορραῖον, βασιλέα τῆς Ἑσεβών, καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ· ἄρχισον νὰ κυριεύῃς αὐτήν καὶ πολέμησον μετ᾿ αὐτοῦ·
25 σήμερον θέλω ἀρχίσει νὰ ἐμβάλλω τὸν τρόμον σου καὶ τὸν φόβον σου εἰς πάντα τὰ ἔθνη τὰ ὑποκάτω παντὸς τοῦ οὐρανοῦ· τὰ ὁποῖα, ὅταν ἀκούσωσι τὸ ὄνομά σου, θέλουσι τρομάξει καὶ θέλουσι πέσει εἰς ἀγωνίαν ἐξ αἰτίας σου.
26 Καὶ ἀπέστειλα πρέσβεις ἀπὸ τῆς ἐρήμου Κεδημὼθ πρὸς τὸν Σηὼν βασιλέα τῆς Ἑσεβὼν μὲ λόγους εἰρηνικούς, λέγων,
27 Ἄς περάσω διὰ τῆς γῆς σου· κατ᾿ εὐθεῖαν διὰ τῆς ὁδοῦ θέλω περάσει δὲν θέλω κλίνει δεξιὰ ἤ ἀριστερά·
28 θέλεις πωλήσει εἰς ἐμὲ τροφὰς δι᾿ ἀργυρίου διὰ νὰ φάγω καὶ δι᾿ ἀργυρίου θέλεις δώσει εἰς ἐμὲ ὕδωρ διὰ νὰ πίω· μόνον θέλω περάσει μὲ τοὺς πόδας μου,
29 καθὼς ἔκαμον εἰς ἐμὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἡσαῦ οἱ κατοικοῦντες ἐν Σηείρ, καὶ οἱ Μωαβῖται οἱ κατοικοῦντες ἐν Ἄρ, ἑωσοῦ διαβῶ τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δίδει εἰς ἡμᾶς.
30 Καὶ δὲν ἠθέλησεν ὁ Σηὼν βασιλεὺς τῆς Ἑσεβὼν νὰ περάσωμεν διὰ τῆς γῆς αὐτοῦ· ἐπειδή Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐσκλήρυνε τὸ πνεῦμα αὐτοῦ καὶ ἀπελίθωσε τὴν καρδίαν αὐτοῦ, διὰ νὰ παραδώσῃ αὐτὸν εἰς τὰς χεῖράς σου, καθὼς τὴν ἡμέραν ταύτην.
31 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ἰδού, ἤρχισα νὰ παραδίδω τὸν Σηὼν καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ ἔμπροσθέν σου· ἄρχισον νὰ κυριεύῃς διὰ νὰ κληρονομήσῃς τὴν γῆν αὐτοῦ.
32 Τότε ἐξῆλθεν ὁ Σηὼν εἰς συνάντησιν ἡμῶν, αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ λαὸς αὐτοῦ, διὰ μάχην εἰς Ἰασσά.
33 Καὶ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν παρέδωκεν αὐτὸν ἐνώπιον ἡμῶν· καὶ ἐπατάξαμεν αὐτὸν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ.
34 Καὶ ἐκυριεύσαμεν πάσας τὰς πόλεις αὐτοῦ κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, καὶ ἐξωλοθρεύσαμεν πᾶσαν πόλιν, ἄνδρας καὶ γυναῖκας, καὶ παιδία· δὲν ἀφήκαμεν οὐδένα ὑπόλοιπον.
35 Μόνον τὰ κτήνη ἐλεηλατήσαμεν δι᾿ ἑαυτοὺς καὶ τὰ λάφυρα τῶν πόλεων, τὰς ὁποίας ἐκυριεύσαμεν.
36 Ἀπὸ τῆς Ἀροήρ, παρὰ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ Ἀρνών, καὶ τῆς πόλεως τῆς παρὰ τὸν ποταμὸν καὶ ἕως Γαλαάδ, δὲν ἐστάθη πόλις ἱκανή νὰ ἀντισταθῇ εἰς ἡμᾶς· Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν παρέδωκεν αὐτὰς πάσας ἔμπροσθεν ἡμῶν.
37 Μόνον εἰς τὴν γῆν τῶν υἱῶν Ἀμμὼν δὲν ἐπλησίασας οὐδὲ εἰς τὰ παρακείμενα τοῦ ποταμοῦ Ἰαβὸκ οὐδὲ εἰς τὰς ὀρεινὰς πόλεις οὐδὲ εἰς ἄλλο ὁποιονδήποτε μέρος, τὸ ὁποῖον ἀπηγόρευσεν εἰς ἡμᾶς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν.
1 Τότε στρέψαντες ἀνέβημεν τὴν ὁδὸν τὴν εἰς Βασάν· καὶ ἐξῆλθεν Ὤγ ὁ βασιλεὺς τῆς Βασὰν εἰς συνάντησιν ἡμῶν, αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ λαὸς αὐτοῦ, διὰ μάχην εἰς Ἐδρεΐ.
2 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Μή φοβηθῇς αὐτόν· διότι εἰς τὴν χεῖρά σου παρέδωκα αὐτὸν καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ· καὶ θέλεις κάμει εἰς αὐτόν, ὡς ἔκαμες εἰς τὸν Σηὼν βασιλέα τῶν Ἀμορραίων, ὅστις κατῴκει ἐν Ἑσεβών.
3 Καὶ παρέδωκε Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν εἰς τὴν χεῖρα ἡμῶν καὶ τὸν Ὤγ, βασιλέα τῆς Βασάν, καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ· καὶ ἐπατάξαμεν αὐτόν, ἑωσοῦ δὲν ἀφήκαμεν εἰς αὐτὸν ὑπόλοιπον.
4 Καὶ ἐκυριεύσαμεν πάσας τὰς πόλεις αὐτοῦ κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρόν· δὲν ἐστάθη πόλις, τὴν ὁποίαν δὲν ἐλάβομεν ἀπ᾿ αὐτῶν· ἑξήκοντα πόλεις, πᾶσαν τὴν περίχωρον τῆς Ἀργόβ, τὸ βασίλειον τοῦ Ὤγ ἐν Βασάν.
5 Αἱ πόλεις αὗται ἦσαν πᾶσαι χυρωμέναι μὲ τείχη ὑψηλά, μὲ πύλας καὶ μοχλούς· ἐκτὸς μεγάλου πλήθους ἀτειχίστων πόλεων.
6 Καὶ ἐξωλοθρεύσαμεν αὐτάς, καθὼς ἐκάμομεν εἰς τὸν Σηὼν βασιλέα τῆς Ἑσεβών, ἐξολοθρεύοντες πᾶσαν πόλιν, ἄνδρας, γυναῖκας καὶ παιδία.
7 Πάντα δὲ τὰ κτήνη καὶ τὰ λάφυρα τῶν πόλεων ἐλεηλατήσαμεν δι᾿ ἑαυτούς.
8 Καὶ ἐλάβομεν κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἀπὸ τῶν χειρῶν τῶν δύο βασιλέων τῶν Ἀμορραίων τὴν γῆν τὴν ἐντεῦθεν τοῦ Ἰορδάνου, ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ Ἀρνὼν ἕως τοῦ ὄρους Ἀερμών·
9 τὸ Ἀερμὼν ὀνομάζουσιν οἱ Σιδώνιοι Σιριών, οἱ δὲ Ἀμορραῖοι ὀνομάζουσιν αὐτὸ Σενείρ·
10 πάσας τὰς πόλεις τῆς πεδιάδος καὶ πᾶσαν τὴν Γαλαὰδ καὶ πᾶσαν τὴν Βασὰν ἕως Σαλχὰ καὶ Ἐδρεΐ, πόλεις τοῦ βασιλείου τοῦ Ὤγ ἐν Βασάν.
11 Διότι μόνος ὁ Ὤγ βασιλεὺς τῆς Βασὰν ἐσώζετο ἐκ τοῦ ὑπολοίπου τῶν γιγάντων· ἰδού, ἡ κλίνη αὐτοῦ ἦτο κλίνη σιδηρᾶ· δὲν σώζεται αὕτη ἐν Ῥαββὰ τῶν υἱῶν Ἀμμών; ἐννέα πῆχαι τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ τέσσαρες πῆχαι τὸ πλάτος αὐτῆς, κατὰ πήχην ἀνδρός.
12 Καὶ τὴν γῆν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἐκυριεύσαμεν κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, ἀπὸ τῆς Ἀροήρ, τῆς παρὰ τὸν ποταμὸν Ἀρνών, καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ ὄρους Γαλαὰδ καὶ τὰς πόλεις αὐτοῦ, ἔδωκα εἰς τοὺς Ῥουβηνίτας καὶ εἰς τοὺς Γαδίτας.
13 Καὶ τὸ ὑπόλοιπον τῆς Γαλαὰδ καὶ πᾶσαν τὴν Βασάν, τὸ βασίλειον τοῦ Ὤγ, ἔδωκα εἰς τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς τοῦ Μανασσῆ, πᾶσαν τὴν περίχωρον τῆς Ἀργὸβ μετὰ πάσης τῆς Βασάν, ἥτις νομάζετο γῆ γιγάντων.
14 Ἰαεὶρ ὁ υἱὸς τοῦ Μανασσῆ ἔλαβε πᾶσαν τὴν περίχωρον τῆς Ἀργὸβ μέχρι τῶν ὁρίων τῆς Γεσσουρὶ καὶ Μααχαθί· καὶ νόμασεν αὐτὰς κατὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Βασὰν-ἀβὼθ-ἰαείρ, μέχρι τῆς ἡμέρας ταύτης.
15 Καὶ εἰς τὸν Μαχεὶρ ἔδωκα τὴν Γαλαάδ.
16 Καὶ εἰς τοὺς Ῥουβηνίτας καὶ εἰς τοὺς Γαδίτας ἔδωκα ἀπὸ Γαλαὰδ ἕως τοῦ ποταμοῦ Ἀρνὼν τὸ μέσον τοῦ ποταμοῦ, καὶ τὸ ὅριον καὶ ἕως τοῦ ποταμοῦ Ἰαβόκ, τοῦ ὁρίου τῶν υἱῶν Ἀμμών·
17 καὶ τὴν πεδιάδα καὶ τὸν Ἰορδάνην καὶ τὸ ὅριον ἀπὸ Χιννερὼθ μέχρι τῆς θαλάσσης τῆς πεδιάδος, τῆς ἁλμυρᾶς θαλάσσης, ὑποκάτω τῆς Ἀσδὼθ-φασγὰ πρὸς ἀνατολάς.
18 Καὶ προσέταξα εἰς ἐσᾶς κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, λέγων, Κύριος ὁ Θεὸς σας ἔδωκεν εἰς ἐσᾶς τὴν γῆν ταύτην νὰ κυριεύσητε αὐτήν· θέλετε περάσει ὡπλισμένοι ἐνώπιον τῶν ἀδελφῶν σας τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, πάντες οἱ ἄνδρες οἱ δυνατοί·
19 πλήν αἱ γυναῖκές σας καὶ τὰ παιδία σας καὶ τὰ κτήνη σας, ἐξεύρω ὅτι ἔχετε κτήνη πολλά, θέλουσι μένει εἰς τὰς πόλεις σας, τὰς ὁποίας ἔδωκα εἰς ἐσᾶς·
20 ἑωσοῦ δώσῃ ὁ Κύριος ἀνάπαυσιν εἰς τοὺς ἀδελφοὺς σας, καθὼς καὶ εἰς ἐσᾶς, καὶ κυριεύσωσι καὶ αὐτοὶ τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεὸς σας, εἰς τὸ πέραν τοῦ Ἰορδάνου· καὶ τότε θέλετε ἐπιστρέψει ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὑτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς ἐσᾶς.
21 Καὶ κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν προσέταξα εἰς τὸν Ἰησοῦν λέγων, Οἱ ὀφθαλμοὶ σου εἶδον πάντα ὅσα Κύριος ὁ Θεὸς σας ἔκαμεν εἰς τοὺς δύο τούτους βασιλεῖς· οὕτω θέλει κάμει ὁ Κύριος εἰς πάντα τὰ βασίλεια, εἰς τὰ ὁποῖα διαβαίνεις·
22 δὲν θέλετε φοβηθῆ αὐτούς· διότι Κύριος ὁ Θεὸς σας αὐτὸς θέλει πολεμήσει ὑπὲρ ὑμῶν.
23 Καὶ ἐδεήθην τοῦ Κυρίου κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, λέγων,
24 Κύριε Θεέ, σὺ ἤρχισας νὰ δεικνύῃς εἰς τὸν δοῦλόν σου τὴν μεγαλωσύνην σου καὶ τὴν κραταιὰν σου χεῖρα· διότι τίς Θεὸς εἶναι ἐν τῷ οὐρανῷ ἤ ἐν τῇ γῇ ὅστις δύναται νὰ κάμῃ κατὰ τὰ ἔργα σου καὶ κατὰ τὴν δύναμίν σου;
25 ἄς διαβῶ, δέομαι, καὶ ἄς ἴδω τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, τὴν πέραν τοῦ Ἰορδάνου, ἐκεῖνο τὸ ὄρος τὸ ἀγαθόν, καὶ τὸν Λίβανον.
26 Ἀλλ᾿ ὁ Κύριος ἐθυμώθη ἐναντίον μου ἐξ αἰτίας σας καὶ δὲν μοῦ εἰσήκουσε· καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ἀρκεῖ εἰς σέ· μή λαλήσῃς πρὸς ἐμὲ πλέον περὶ τούτου·
27 ἀνάβα εἰς τὴν κορυφήν τοῦ Φασγὰ καὶ ὕψωσον τοὺς ὀφθαλμοὺς σου πρὸς δυσμὰς καὶ βορρᾶν καὶ μεσημβρίαν καὶ ἀνατολάς, καὶ θεώρησον διὰ τῶν ὀφθαλμῶν σου· διότι δὲν θέλεις διαβῆ τὸν Ἰορδάνην τοῦτον·
28 καὶ παράγγειλον εἰς τὸν Ἰησοῦν καὶ ἐνθάρρυνον αὐτὸν καὶ ἐνίσχυσον αὐτόν· διότι οὗτος θέλει διαβῆ ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ τούτου καὶ οὗτος θέλει κληροδοτήσει εἰς αὐτοὺς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν θέλεις ἰδεῖ.
29 Καὶ ἐκαθήμεθα ἐν τῇ κοιλάδι κατέναντι Βαὶθ-φεγώρ.
1 Τώρα λοιπὸν ἄκουε, Ἰσραήλ, τὰ διατάγματα καὶ τὰς κρίσεις, τὰς ὁποίας ἐγὼ σᾶς διδάσκω νὰ κάμνητε, διὰ νὰ ζήσητε καὶ νὰ εἰσέλθητε καὶ νὰ κληρονομήσητε τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σας δίδει εἰς ἐσᾶς.
2 Δὲν θέλετε προσθέσει εἰς τὸν λόγον τὸν ὁποῖον ἐγὼ σᾶς προστάζω, οὐδὲ θέλετε ἀφαιρέσει ἀπ᾿ αὐτοῦ· διὰ νὰ φυλάττητε τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, τὰς ὁποίας ἐγὼ σᾶς προστάζω.
3 Οἱ ὀφθαλμοὶ σας εἶδον τί ἔκαμεν ὁ Κύριος ἐξ αἰτίας τοῦ Βέελ-φεγώρ· διότι πάντας τοὺς ἀνθρώπους, οἵτινες ἠκολούθησαν τὸν Βέελ-φεγώρ, Κύριος ὁ Θεὸς σας ἐξωλόθρευσεν αὐτοὺς ἐκ μέσου ὑμῶν.
4 Σεῖς δέ, οἵτινες εἶσθε προσκεκολλημένοι εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σας, πάντες ζῆτε τὴν σήμερον.
5 Ἰδού, ἐγὼ σᾶς ἐδίδαξα διατάγματα καὶ κρίσεις, καθὼς προσέταξεν εἰς ἐμὲ Κύριος ὁ Θεὸς μου, διὰ νὰ κάμνητε οὕτως ἐν τῇ γῇ, εἰς τὴν ὁποίαν εἰσέρχεσθε διὰ νὰ κληρονομήσητε αὐτήν.
6 Φυλάττετε λοιπὸν καὶ κάμνετε αὐτά· διότι αὕτη εἶναι ἡ σοφία σας καὶ ἡ σύνεσίς σας ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν· τὰ ὁποῖα θέλουσιν ἀκούσει πάντα τὰ διατάγματα ταῦτα καὶ θέλουσιν εἰπεῖ, Ἰδού, λαὸς σοφὸς καὶ συνετὸς εἶναι τὸ μέγα τοῦτο ἔθνος.
7 Διότι ποῖον ἔθνος εἶναι τόσον μέγα, εἰς τὸ ὁποῖον ὁ Θεὸς εἶναι οὕτω πλησίον αὐτοῦ, καθὼς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν εἶναι εἰς πάντα ὅσα ἐπικαλούμεθα αὐτὸν;
8 Καὶ ποῖον ἔθνος εἶναι τόσον μέγα, τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ διατάγματα καὶ κρίσεις οὕτω δικαίας, καθὼς πᾶς ὁ νόμος οὗτος, τὸν ὁποῖον θέτω ἐνώπιόν σας σήμερον;
9 Μόνον πρόσεχε εἰς σεαυτὸν καὶ φύλαττε καλῶς τὴν ψυχήν σου, μήποτε λησμονήσῃς τὰ πράγματα τὰ ὁποῖα εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ σου, καὶ μήποτε χωρισθῶσιν ἀπὸ τῆς καρδίας σου, κατὰ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου· ἀλλὰ δίδασκε αὐτὰ εἰς τοὺς υἱοὺς σου καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς τῶν υἱῶν σου.
10 Ἐνθυμοῦ τὴν ἡμέραν καθ᾿ ἥν ἐστάθης ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐν Χωρήβ, ὅτε εἶπε πρὸς ἐμὲ Κύριος, Σύναξόν μοι τὸν λαὸν καὶ θέλω κάμει αὐτοὺς νὰ ἀκούσωσι τοὺς λόγους μου, διὰ νὰ μάθωσι νὰ μὲ φοβῶνται πάσας τὰς ἡμέρας ὅσας ζήσωσιν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ νὰ διδάσκωσι τοὺς υἱοὺς αὑτῶν.
11 Καὶ ἐπλησιάσατε καὶ ἐστάθητε ὑπὸ τὸ ὄρος· καὶ τὸ ὄρος ἐκαίετο μὲ πῦρ ἕως μέσου τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἦτο σκότος, νέφη καὶ γνόφος.
12 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς ἐσᾶς ἐκ μέσου τοῦ πυρός· σεῖς ἤκούσατε μὲν τὴν φωνήν τῶν λόγων, ἀλλὰ δὲν εἴδετε οὐδὲν ὁμοίωμα· μόνον φωνήν ἤκούσατε.
13 Καὶ ἐφανέρωσεν εἰς ἐσᾶς τὴν διαθήκην αὑτοῦ, τὴν ὁποίαν προσέταξεν εἰς ἐσᾶς νὰ ἐκτελῆτε, τὰς δέκα ἐντολάς· καὶ ἔγραψεν αὐτὰς ἐπὶ δύο λιθίνας πλάκας.
14 Καὶ Κύριος προσέταξεν εἰς ἐμὲ κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν νὰ σᾶς διδάξω διατάγματα καὶ κρίσεις, διὰ νὰ κάμνητε αὐτὰ ἐν τῇ γῇ, εἰς τὴν ὁποίαν σεῖς εἰσέρχεσθε νὰ κληρονομήσητε αὐτήν.
15 Φυλάττετε λοιπὸν καλῶς τὰς ψυχὰς σας, διότι δὲν εἴδετε οὐδὲν ὁμοίωμα, ἐν τῇ ἡμέρᾳ καθ᾿ ἥν ὁ Κύριος ἐλάλησε πρὸς ἐσᾶς ἐν Χωρήβ ἐκ μέσου τοῦ πυρός·
16 μήπως διαφθαρῆτε, καὶ κάμητε εἰς ἑαυτοὺς εἴδωλον, εἰκόνα τινὸς μορφῆς, ὁμοίωμα ἀρσενικοῦ ἤ θηλυκοῦ,
17 ὁμοίωμα τινὸς κτήνους τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπὶ τῆς γῆς, ὁμοίωμα τινὸς πτερωτοῦ ὀρνέου τὸ ὁποῖον πετᾶ εἰς τὸν οὐρανόν,
18 ὁμοίωμα τινὸς ἕρποντος ἐπὶ τῆς γῆς, ὁμοίωμα τινὸς ἰχθύος ὅστις εἶναι εἰς τὰ ὕδατα ὑποκάτω τῆς γῆς·
19 καὶ μήπως ὑψώσῃς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἰδὼν τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ τὰ ἄστρα, πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ, πλανηθῇς καὶ προσκυνήσῃς αὐτὰ καὶ λατρεύσῃς αὐτά, τὰ ὁποῖα Κύριος ὁ Θεὸς σου διεμοίρασεν εἰς πάντα τὰ ἔθνη τὰ ὑποκάτω παντὸς τοῦ οὐρανοῦ·
20 ἐσᾶς ὅμως ἔλαβεν ὁ Κύριος καὶ σᾶς ἐξήγαγεν ἐκ τῆς καμίνου τῆς σιδηρᾶς, ἐκ τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ ἦσθε εἰς αὐτὸν λαὸς κληρονομίας ὡς τὴν ἡμέραν ταύτην.
21 Καὶ ἐθυμώθη ἐναντίον μου ὁ Κύριος ἐξ αἰτίας σας καὶ ὥμοσε νὰ μή διαβῶ τὸν Ἰορδάνην καὶ νὰ μή εἰσέλθω εἰς ἐκείνην τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σὲ κληρονομίαν·
22 ἀλλ᾿ ἐγὼ ἀποθνήσκω ἐν τῇ γῇ ταύτῃ· ἐγὼ δὲν διαβαίνω τὸν Ἰορδάνην· σεῖς δὲ θέλετε διαβῆ καὶ θέλετε κληρονομήσει ἐκείνην τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν.
23 Προσέχετε εἰς ἑαυτούς, μήποτε λησμονήσητε τὴν διαθήκην Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸς ἐσᾶς, καὶ κάμητε εἰς ἑαυτοὺς εἴδωλον, εἰκόνα τινός, τὸ ὁποῖον ἀπηγόρευσε Κύριος ὁ Θεὸς σου.
24 Διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου εἶναι πῦρ καταναλίσκον, Θεὸς ζηλότυπος.
25 Ἐάν, ἀφοῦ γεννήσῃς υἱοὺς καὶ υἱοὺς υἱῶν, καὶ πολυχρονίσητε ἐπὶ τῆς γῆς, διαφθαρῆτε καὶ κάμητε εἴδωλον, εἰκόνα τινός, καὶ πράξητε πονηρὰ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ὥστε νὰ παροργίσητε αὐτόν·
26 διαμαρτύρομαι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ἐναντίον σας σήμερον, ὅτι ἐξάπαντος θέλετε ἀπολεσθῆ ἀπὸ τῆς γῆς, πρὸς τὴν ὁποίαν διαβαίνετε τὸν Ἰορδάνην διὰ νὰ κυριεύσητε αὐτήν· δὲν θέλετε πολυχρονίσει ἐν αὐτῇ ἀλλ᾿ ἐξ ὁλοκλήρου θέλετε ἀφανισθῆ.
27 Καὶ θέλει σᾶς διασκορπίσει ὁ Κύριος μεταξὺ τῶν λαῶν, καὶ θέλετε ἐναπολειφθῆ ὀλίγοι τὸν ἀριθμὸν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, εἰς τὰ ὁποῖα σᾶς φέρει ὁ Κύριος.
28 Καὶ θέλετε λατρεύσει ἐκεῖ θεούς, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων, ξύλον καὶ λίθον, τὰ ὁποῖα οὔτε βλέπουσιν οὔτε ἀκούουσιν οὔτε τρώγουσιν, οὔτε ὀσφραίνονται.
29 Καὶ ἐκεῖθεν θέλετε ἐκζητήσει Κύριον τὸν Θεὸν σας καὶ θέλετε εὑρεῖ αὐτόν, ὅταν ἐκζητήσητε αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σας καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σας.
30 Ὅταν εὑρεθῇς ἐν θλίψει καὶ σὲ εὕρωσι πάντα ταῦτα ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, τότε θέλεις ἐπιστρέψει πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν σου καὶ θέλεις ἀκούσει τὴν φωνήν αὐτοῦ.
31 Διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου εἶναι Θεὸς οἰκτίρμων· δὲν θέλει σὲ ἐγκαταλείψει οὐδὲ θέλει σὲ ἐξολοθρεύσει οὐδὲ θέλει λησμονήσει τὴν διαθήκην τῶν πατέρων σου, τὴν ὁποίαν ὥμοσε πρὸς αὐτούς.
32 Διότι ἐρώτησον τώρα περὶ τῶν προτέρων ἡμερῶν, αἵτινες ὑπῆρξαν πρότερόν σου, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἐρώτησον ἀπ᾿ ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ ἕως ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ, ἄν ἐστάθη τί ὡς τὸ μέγα τοῦτο πρᾶγμα, ἄν ἠκούσθη ὅμοιον αὐτοῦ.
33 Ἤκουσε ποτὲ λαὸς τὴν φωνήν τοῦ Θεοῦ λαλοῦντος ἐκ μέσου τοῦ πυρός, καθὼς σὺ ἤκουσας, καὶ ἔζησεν;
34 Ἤ ἐδοκίμασεν ὁ Θεὸς νὰ ἔλθῃ νὰ λάβῃ εἰς ἑαυτὸν ἔθνος ἐκ μέσου ἄλλου ἔθνους μὲ δοκιμασίας, μὲ σημεῖα καὶ μὲ θαύματα καὶ μὲ πόλεμον καὶ μὲ κραταιὰν χεῖρα καὶ μὲ ἐξηπλωμένον βραχίονα καὶ μὲ μεγάλα τέρατα, κατὰ πάντα ὅσα Κύριος ὁ Θεὸς σας ἔκαμε διὰ σᾶς ἐν Αἰγύπτῳ ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν σου;
35 εἰς σὲ ἐδείχθη τοῦτο, διὰ νὰ γνωρίσῃς ὅτι ὁ Κύριος, αὐτὸς εἶναι ὁ Θεός· δὲν εἶναι ἄλλος ἐκτὸς αὐτοῦ.
36 Ἐκ τοῦ οὐρανοῦ σὲ ἔκαμε νὰ ἀκούσῃς τὴν φωνήν αὐτοῦ, διὰ νὰ σὲ διδάξῃ· καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἔδειξεν εἰς σὲ τὸ πῦρ αὑτοῦ τὸ μέγα, καὶ τοὺς λόγους αὐτοῦ ἤκουσας ἐκ μέσου τοῦ πυρός.
37 Καὶ ἐπειδή ἠγάπα τοὺς πατέρας σου, διὰ τοῦτο ἐξέλεξε τὸ σπέρμα αὐτῶν μετ᾿ αὐτοὺς καὶ σὲ ἐξήγαγεν ἔμπροσθεν αὑτοῦ ἐξ Αἰγύπτου διὰ τῆς κραταιᾶς αὑτοῦ δυνάμεως·
38 διὰ νὰ καταδιώξῃ ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου ἔθνη μεγαλήτερα καὶ ἰσχυρότερά σου, διὰ νὰ σὲ εἰσαγάγῃ, διὰ νὰ σοὶ δώσῃ τὴν γῆν αὐτῶν κληρονομίαν, καθὼς τὴν σήμερον.
39 Γνώρισον λοιπὸν τὴν ἡμέραν ταύτην καὶ θὲς ἐν τῇ καρδίᾳ σου, ὅτι ὁ Κύριος, αὐτὸς εἶναι Θεός, ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω· δὲν εἶναι ἄλλος.
40 Καὶ φύλαττε τὰ διατάγματα αὐτοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, τὰς ὁποίας ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον· διὰ νὰ εὐημερῇς σὺ καὶ οἱ υἱοὶ σου μετὰ σὲ καὶ διὰ νὰ μακροημερεύῃς ἐπὶ τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου ἔδωκεν εἰς σὲ διαπαντός.
41 Τότε ὁ Μωϋσῆς ἐξεχώρισε τρεῖς πόλεις ἐντεῦθεν τοῦ Ἰορδάνου πρὸς ἀνατολὰς ἡλίου·
42 διὰ νὰ φεύγῃ ἐκεῖ ὁ φονεύς, ὅστις φονεύσῃ τὸν πλησίον αὐτοῦ ἐξ ἀγνοίας, χωρὶς νὰ μισῇ αὐτὸν πρότερον, καὶ φεύγων εἰς μίαν τούτων τῶν πόλεων νὰ ζῇ·
43 τὴν Βοσὸρ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐν τῇ πεδινῇ γῇ τῶν Ῥουβηνιτῶν καὶ τὴν Ῥαμὼθ ἐν Γαλαὰδ τῶν Γαδιτῶν καὶ τὴν Γωλὰν ἐν Βασὰν τῶν Μανασσιτῶν.
44 Καὶ οὗτος εἶναι ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον ἔθεσεν ὁ Μωϋσῆς ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ·
45 αὗται εἶναι αἱ μαρτυρίαι καὶ τὰ διατάγματα καὶ αἱ κρίσεις, τὰς ὁποίας ἐλάλησεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τους υἱοὺς Ἰσραήλ, ἀφοῦ ἐξῆλθον ἐξ Αἰγύπτου,
46 ἐντεῦθεν τοῦ Ἰορδάνου, ἐν τῇ κοιλάδι κατέναντι τοῦ Βαὶθ-φεγώρ, ἐν τῇ γῇ τοῦ Σηὼν βασιλέως τῶν Ἀμορραίων, ὅστις κατῴκει ἐν Ἑσεβών, τὸν ὁποῖον ἐπάταξεν ὁ Μωϋσῆς καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, ἀφοῦ ἐξῆλθον ἐξ Αἰγύπτου·
47 καὶ ἐκυρίευσαν τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ τὴν γῆν τοῦ Ὤγ βασιλέως τῆς Βασάν, δύο βασιλέων τῶν Ἀμορραίων, οἵτινες ἦσαν ἐντεῦθεν τοῦ Ἰορδάνου πρὸς ἀνατολὰς ἡλίου·
48 ἀπὸ τῆς Ἀροήρ, τῆς παρὰ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ Ἀρνών, ἕως τοῦ ὄρους Σηών, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ Ἀερμών·
49 καὶ πᾶσαν τὴν πεδινήν ἐντεῦθεν τοῦ Ἰορδάνου πρὸς ἀνατολάς, ἕως τῆς θαλάσσης τῆς πεδιάδος, ὑποκάτω τῆς Ἀσδὼθ-φασγά.
1 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Μωϋσῆς πάντα τὸν Ἰσραήλ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἄκουε, Ἰσραήλ, τὰ διατάγματα καὶ τὰς κρίσεις, τὰς ὁποίας ἐγὼ λαλῶ εἰς τὰ ὦτα ὑμῶν σήμερον, διὰ νὰ μάθητε αὐτάς, καὶ νὰ προσέχητε νὰ ἐκτελῆτε αὐτάς.
2 Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἔκαμε διαθήκην πρὸς ἡμᾶς ἐν Χωρήβ.
3 Δὲν ἔκαμε τὴν διαθήκην ταύτην ὁ Κύριος πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, ἀλλὰ πρὸς ἡμᾶς, ἡμᾶς οἵτινες πάντες εἴμεθα ἐνταῦθα σήμερον ζῶντες.
4 Πρόσωπον πρὸς πρόσωπον ἐλάλησε Κύριος μὲ σᾶς εἰς τὸ ὄρος ἐκ μέσου τοῦ πυρός,
5 ἐγὼ δὲ ἐστεκόμην μεταξὺ τοῦ Κυρίου καὶ ὑμῶν κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, διὰ νὰ σᾶς φανερώσω τὸν λόγον τοῦ Κυρίου· διότι ἦσθε πεφοβισμένοι ἐξ αἰτίας τοῦ πυρὸς καὶ δὲν ἀνέβητε εἰς τὸ ὄρος, λέγων.
6 Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σου, ὅστις σὲ ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας.
7 Μή ἔχῃς ἄλλους θεούς, πλήν ἐμοῦ.
8 Μή κάμῃς εἰς σεαυτὸν εἴδωλον, μηδὲ ὁμοίωμα τινός, ὅσα εἶναι ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω, ἤ ὅσα εἶναι ἐν τῇ γῇ κάτω, ἤ ὅσα εἶναι ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς
9 μή προσκυνήσῃς αὐτὰ μηδὲ λατρεύσῃς αὐτά· διότι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς σου εἶμαι Θεὸς ζηλότυπος, ἀνταποδίδων τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων ἐπὶ τὰ τέκνα, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τῶν μισούντων με·
10 καὶ κάμνων ἔλεος εἰς χιλιάδας γενεῶν τῶν ἀγαπώντων με καὶ φυλαττόντων τὰ προστάγματά μου.
11 Μή λάβῃς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐπὶ ματαίῳ διότι ὁ Κύριος δὲν θέλει ἀθῳώσει τὸν λαμβάνοντα τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ ματαίῳ.
12 Φύλαττε τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου, διὰ νὰ ἁγιάζῃς αὐτήν· καθὼς προσέταξεν εἰς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς σου·
13 ἕξ ἡμέρας ἐργάζου καὶ κάμνε πάντα τὰ ἔργα σου·
14 ἡ ἡμέρα ὅμως ἡ ἑβδόμη εἶναι σάββατον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου· μή κάμῃς ἐν ταύτῃ οὐδὲν ἔργον, μήτε σὺ μήτε ὁ υἱὸς σου μήτε ἡ θυγάτηρ σου μήτε ὁ δοῦλός σου μήτε ἡ δούλη σου μήτε ὁ βοῦς σου μήτε ὁ ὄνος σου μήτε κανὲν ἐκ τῶν κτηνῶν σου μήτε ὁ ξένος σου ὁ ἐντὸς τῶν πυλῶν σου διὰ νὰ ἀναπαυθῇ ὁ δοῦλός σου καὶ ἡ δούλη σου καθὼς σύ.
15 Καὶ ἐνθυμοῦ, ὅτι ἦσο δοῦλος ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου· καὶ Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ ἐξήγαγεν ἐκεῖθεν ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ἐξηπλωμένῳ· διὰ τοῦτο Κύριος ὁ Θεὸς σου προσέταξεν εἰς σὲ νὰ φυλάττῃς τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου.
16 Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, καθὼς προσέταξεν εἰς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς σου· διὰ νὰ γείνῃς μακροχρόνιος καὶ διὰ νὰ εὐημερῇς ἐπὶ τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν δίδει εἰς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς σου.
17 Μή φονεύσῃς.
18 Καὶ μή μοιχεύσῃς.
19 Καὶ μή κλέψῃς.
20 Καὶ μή ψευδομαρτυρήσῃς κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ.
21 Καὶ μή ἐπιθυμήσῃς τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου· μηδὲ ἐπιθυμήσῃς τὴν οἰκίαν τοῦ πλησίον σου μήτε τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ μήτε τὸν δοῦλον αὐτοῦ μήτε τὴν δούλην αὐτοῦ μήτε τὸν βοῦν αὐτοῦ μήτε τὸν ὄνον αὐτοῦ μηδὲ πᾶν ὅ, τι εἶναι τοῦ πλησίον σου.
22 Ταῦτα τὰ λόγια ἐλάλησε Κύριος πρὸς πᾶσαν τὴν συναγωγήν σας ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρός, τῆς νεφέλης καὶ τοῦ γνόφου, ἐν φωνῇ μεγάλῃ· καὶ ἄλλο τι δὲν ἐπρόσθεσε· καὶ ἔγραψεν αὐτὰ ἐπὶ δύο πλάκας λιθίνας καὶ παρέδωκεν αὐτὰς εἰς ἐμέ.
23 Καὶ ἀφοῦ ἠκούσατε τὴν φωνήν ἐκ μέσου τοῦ σκότους, καὶ τὸ ὄρος ἐκαίετο μὲ πῦρ, τότε προσήλθετε πρὸς ἐμέ, πάντες οἱ ἀρχηγοὶ τῶν φυλῶν σας καὶ οἱ πρεσβύτεροί σας,
24 καὶ ἐλέγετε, Ἰδού, Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἔδειξεν εἰς ἡμᾶς τὴν δόξαν αὑτοῦ καὶ τὴν μεγαλωσύνην αὑτοῦ, καὶ ἠκούσαμεν τὴν φωνήν αὐτοῦ ἐκ μέσου τοῦ πυρός· τὴν ἡμέραν ταύτην εἴδομεν ὅτι ὁ Θεὸς λαλεῖ μετὰ τοῦ ἀνθρώπου καὶ ὁ ἄνθρωπος ζῇ·
25 τώρα λοιπὸν διὰ τί νὰ ἀποθάνωμεν; ἐπειδή τὸ μέγα τοῦτο πῦρ θέλει μᾶς καταφάγει ἐὰν ἡμεῖς ἀκούσωμεν ἔτι τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, θέλομεν ἀποθάνει·
26 διότι τίς εἶναι ἐκ πάντων τῶν θνητῶν, ὅστις ἤκουσε τὴν φωνήν τοῦ ζῶντος Θεοῦ λαλοῦντος ἐκ μέσου τοῦ πυρός, καθὼς ἡμεῖς, καὶ ἔζησε;
27 πρόσελθε σὺ καὶ ἄκουσον πάντα ὅσα εἴπῃ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν· καὶ σὺ εἰπὲ πρὸς ἡμᾶς ὅσα εἴπῃ πρὸς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν· καὶ ἡμεῖς θέλομεν ἀκούσει καὶ κάμει αὐτά.
28 Καὶ ἤκουσε Κύριος τὴν φωνήν τῶν λόγων σας, ὅτε ἐλαλεῖτε πρὸς ἐμέ· καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ἤκουσα τὴν φωνήν τῶν λόγων τοῦ λαοῦ τούτου, τοὺς ὁποίους ἐλάλησαν πρὸς σέ· καλῶς εἶπον πάντα ὅσα ἐλάλησαν.
29 Εἴθε νὰ ἦτο εἰς αὐτοὺς τοιαύτη καρδία, ὥστε νὰ μὲ φοβῶνται καὶ νὰ φυλάττωσι πάντοτε πάντα τὰ προστάγματά μου, διὰ νὰ εὐημερῶσιν αἰωνίως, αὐτοὶ καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν.
30 Ὕπαγε, εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Ἐπιστρέψατε εἰς τὰς σκηνὰς σας.
31 Σὺ δὲ στῆθι αὐτοῦ μετ᾿ ἐμοῦ καὶ θέλω σοὶ εἰπεῖ πάσας τὰς ἐντολὰς καὶ τὰ διατάγματα, καὶ τὰς κρίσεις, τὰς ὁποίας θέλεις διδάξει αὐτούς, διὰ νὰ κάμνωσιν αὐτὰς ἐν τῇ γῇ, τὴν ὁποίαν ἐγὼ δίδω εἰς αὐτοὺς εἰς κληρονομίαν.
32 Θέλετε λοιπὸν προσέχει νὰ κάμνητε καθὼς προσέταξεν εἰς ἐσᾶς Κύριος ὁ Θεὸς σας· δὲν θέλετε ἐκκλίνει δεξιὰ ἤ ἀριστερά.
33 Θέλετε περιπατεῖ εἰς πάσας τὰς ὁδούς, τὰς ὁποίας Κύριος ὁ Θεὸς σας προσέταξεν εἰς ἐσᾶς· διὰ νὰ ζῆτε καὶ νὰ εὐημερῆτε καὶ νὰ μακροημερεύητε ἐν τῇ γῇ, τὴν ὁποίαν θέλετε κληρονομήσει.
1 Καὶ αὗται εἶναι αἱ ἐντολαί, τὰ διατάγματα καὶ αἱ κρίσεις, ὅσας προσέταξε Κύριος ὁ Θεὸς σας νὰ σᾶς διδάξω, διὰ νὰ κάμνητε αὐτὰς ἐν τῇ γῇ, εἰς τὴν ὁποίαν εἰσέρχεσθε διὰ νὰ κληρονομήσητε αὐτήν·
2 διὰ νὰ φοβῆσαι Κύριον τὸν Θεὸν σου, ὥστε νὰ φυλάττῃς πάντα τὰ διατάγματα αὐτοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, τὰς ὁποίας ἐγὼ σὲ προστάζω, σὺ καὶ ὁ υἱὸς σου καὶ ὁ υἱὸς τοῦ υἱοῦ σου, πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου· καὶ διὰ νὰ μακροημερεύσῃς.
3 Ἄκουσον λοιπόν, Ἰσραήλ, καὶ πρόσεχε νὰ κάμνῃς αὐτά, διὰ νὰ εὐημερῇς καὶ διὰ νὰ πληθυνθῆτε σφόδρα, καθὼς Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σου ὑπεσχέθη εἰς σέ, ἐν τῇ γῇ ἥτις ῥέει γάλα καὶ μέλι.
4 Ἄκουε, Ἰσραήλ· Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν εἶναι εἷς Κύριος.
5 Καὶ θέλεις ἀγαπᾷ Κύριον τὸν Θεὸν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς δυνάμεώς σου.
6 Καὶ οὗτοι οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους ἐγὼ σὲ προστάζω σήμερον, θέλουσι εἶσθαι ἐν τῇ καρδίᾳ σου·
7 καὶ θέλεις διδάσκει αὐτοὺς ἐπιμελῶς εἰς τὰ τέκνα σου, καὶ περὶ αὐτῶν θέλεις ὁμιλεῖ καθήμενος ἐν τῇ οἰκίᾳ σου καὶ περιπατῶν ἐν τῇ ὁδῷ καὶ πλαγιάζων καὶ ἐγειρόμενος.
8 Καὶ θέλεις δέσει αὐτοὺς διὰ σημεῖον ἐπὶ τῆς χειρὸς σου καὶ θέλουσιν εἶσθαι ὡς προμετωπίδια μεταξὺ τῶν ὀφθαλμῶν σου.
9 Καὶ θέλεις γράψει αὐτοὺς ἐπὶ τοὺς παραστάτας τῆς οἰκίας σου καὶ ἐπὶ τὰς πύλας σου.
10 Καὶ ὅταν Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ φέρῃ εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας σου, πρὸς τὸν Ἀβραάμ, πρὸς τὸν Ἰσαὰκ καὶ πρὸς τὸν Ἰακώβ, διὰ νὰ δώσῃ εἰς σὲ πόλεις μεγάλας καὶ καλάς, τὰς ὁποίας δὲν ἔκτισας,
11 καὶ οἰκίας πλήρεις πάντων τῶν ἀγαθῶν, τὰς ὁποίας δὲν ἐγέμισας, καὶ φρέατα ἠνοιγμένα, τὰ ὁποῖα δὲν ἤνοιξας, ἀμπελῶνας καὶ ἐλαιῶνας, τοὺς ὁποίους δὲν ἐφύτευσας· ἀφοῦ φάγῃς καὶ χορτάσῃς,
12 πρόσεχε εἰς σεαυτόν, μήποτε λησμονήσῃς τὸν Κύριον, ὅστις σὲ ἐξήγαγεν ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας.
13 Κύριον τὸν Θεὸν σου θέλεις φοβεῖσθαι καὶ αὐτὸν θέλεις λατρεύει καὶ εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ θέλεις ὁμνύει.
14 Δὲν θέλετε ὑπάγει κατόπιν ἄλλων θεῶν, ἐκ τῶν θεῶν τῶν ἐθνῶν τῶν περικυκλούντων ὑμᾶς,
15 διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου εἶναι Θεὸς ζηλότυπος ἐν μέσῳ σου, διὰ νὰ μή ἐξαφῇ ὁ θυμὸς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐναντίον σου καὶ σὲ ἐξολοθρεύσῃ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.
16 Δὲν θέλετε πειράσει Κύριον τὸν Θεὸν σας, καθὼς ἐπειράσατε ἐν Μασσά.
17 Θέλετε φυλάττει ἐπιμελῶς τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ καὶ τὰ διατάγματα αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα προσέταξεν εἰς σέ.
18 Καὶ θέλεις κάμνει τὸ εὐθὲς καὶ τὸ ἀγαθὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· διὰ νὰ εὐημερῇς καὶ διὰ νὰ εἰσέλθῃς καὶ κληρονομήσῃς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας σου·
19 διὰ νὰ ἐκδιώξῃ πάντας τοὺς ἐχθροὺς σου ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου, καθὼς ἐλάλησε Κύριος.
20 Ὅταν ὁ υἱὸς σου σὲ ἐρωτήσῃ εἰς τὸ μετὰ ταῦτα, λέγων, Τί δηλοῦσι τὰ μαρτύρια καὶ τὰ διατάγματα καὶ αἱ κρίσεις, τὰς ὁποίας Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν σᾶς προσέταξε;
21 Τότε θέλεις εἰπεῖ πρὸς τὸν υἱὸν σου, Δοῦλοι ἤμεθα τοῦ Φαραὼ ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ὁ Κύριος ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐξ Αἰγύπτου ἐν χειρὶ κραταιᾷ·
22 καὶ ἔδειξεν ὁ Κύριος σημεῖα καὶ τέρατα, μεγάλα καὶ δεινά, ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον, ἐπὶ τὸν Φαραὼ καὶ ἐπὶ πάντα τὸν οἶκον αὐτοῦ, ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν ἡμῶν·
23 καὶ ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐκεῖθεν, διὰ νὰ εἰσαγάγῃ ἡμᾶς καὶ νὰ δώσῃ εἰς ἡμᾶς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν·
24 καὶ προσέταξεν εἰς ἡμᾶς ὁ Κύριος νὰ κάμνωμεν πάντα τὰ διατάγματα ταῦτα, νὰ φοβώμεθα Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, διὰ νὰ εὐημερῶμεν πάντοτε, διὰ νὰ φυλάττῃ ἡμᾶς ζῶντας, καθὼς τὴν σήμερον ἡμέραν·
25 καὶ θέλει εἶσθαι δικαιοσύνη εἰς ἡμᾶς, ἐὰν προσέχωμεν νὰ πράττωμεν πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, καθὼς προσέταξεν εἰς ἡμᾶς.
1 Ὅταν Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ φέρῃ εἰς τὴν γῆν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάγεις διὰ νὰ κληρονομήσῃς αὐτήν, καὶ ἐκδιώξῃ ἔθνη πολλὰ ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου, τοὺς Χετταίους καὶ τοὺς Γεργεσαίους καὶ τοὺς Ἀμορραίους καὶ τοὺς Χαναναίους καὶ τοὺς Φερεζαίους καὶ τοὺς Εὐαίους καὶ τοὺς Ἰεβουσαίους, ἑπτὰ ἔθνη μεγαλήτερα καὶ δυνατώτερά σου·
2 καὶ ὅταν Κύριος ὁ Θεὸς σου παραδώσῃ αὐτοὺς ἔμπροσθέν σου, θέλεις πατάξει αὐτούς· κατὰ κράτος θέλεις ἐξολοθρεύσει αὐτούς· δὲν θέλεις κάμει συνθήκην μετ᾿ αὐτῶν οὐδὲ θέλεις δείξει ἔλεος πρὸς αὐτούς·
3 οὐδὲ θέλεις συμπενθερεύσει μετ᾿ αὐτῶν· τὴν θυγατέρα σου δὲν θέλεις δώσει εἰς τὸν υἱὸν αὐτοῦ οὐδὲ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ θέλεις λάβει εἰς τὸν υἱὸν σου·
4 διότι θέλουσιν ἀποπλανήσει τοὺς υἱοὺς σου ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ θέλουσι λατρεύει ἄλλους θεούς· καὶ θέλει ἐξαφθῆ ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου ἐναντίον σας καὶ πάραυτα θέλει σὲ ἐξολοθρεύσει.
5 Ἀλλ᾿ οὕτω θέλετε κάμει πρὸς αὐτούς· τοὺς βωμοὺς αὐτῶν θέλετε καταστρέψει καὶ τὰ ἀγάλματα αὐτῶν θέλετε συντρίψει καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν θέλετε κατακόψει καὶ τὰ γλυπτὰ αὐτῶν θέλετε καύσει ἐν πυρί·
6 ἐπειδή σὺ εἶσαι λαὸς ἅγιος εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου· σὲ ἐξέλεξε Κύριος ὁ Θεὸς σου διὰ νὰ ἦσαι εἰς αὐτὸν λαὸς ἐκλεκτός, παρὰ πάντας τοὺς λαοὺς τοὺς ἐπὶ τοῦ προσώπου τῆς γῆς.
7 Δὲν προετίμησεν ἐσᾶς Κύριος οὐδὲ ἐξέλεξεν ἐσᾶς, διότι εἶσθε πολυπληθέστεροι παρὰ πάντα τὰ ἔθνη· ἐπειδή σεῖς εἶσθε οἱ πλέον ὀλιγάριθμοι παρὰ πάντα τὰ ἔθνη·
8 ἀλλ᾿ ἐπειδή ὁ Κύριος σᾶς ἠγάπησε καὶ διὰ νὰ φυλάξῃ τὸν ὅρκον, τὸν ὁποῖον ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας σας, σᾶς ἐξήγαγεν ὁ Κύριος ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ σᾶς ἐλύτρωσεν ἐκ τοῦ οἴκου τῆς δουλείας, ἐκ χειρὸς Φαραώ, βασιλέως Αἰγύπτου.
9 Γνώρισον λοιπόν, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς σου αὐτὸς εἶναι ὁ Θεός, ὁ Θεὸς ὁ πιστός, ὁ φυλάττων τὴν διαθήκην καὶ τὸ ἔλεος πρὸς τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὸν καὶ φυλάττοντας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, εἰς χιλίας γενεάς·
10 καὶ ἀνταποδίδων κατὰ πρόσωπον αὐτῶν εἰς τοὺς μισοῦντας αὐτόν, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσῃ αὐτούς· δὲν θέλει βραδύνει εἰς τὸν μισοῦντα αὐτόν· θέλει κάμει εἰς αὐτὸν τὴν ἀνταπόδοσιν κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ.
11 Φύλαττε λοιπὸν τὰς ἐντολὰς καὶ τὰ διατάγματα καὶ τὰς κρίσεις, τὰς ὁποίας ἐγὼ σὲ προστάζω σήμερον διὰ νὰ κάμνῃς αὐτάς.
12 Καὶ ἐὰν ἀκούητε τὰς κρίσεις ταύτας καὶ φυλάττητε καὶ ἐκτελῆτε αὐτάς, θέλει φυλάξει Κύριος ὁ Θεὸς σου εἰς σὲ τὴν διαθήκην καὶ τὸ ἔλεος, τὰ ὁποῖα ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας σου·
13 καὶ θέλει σὲ ἀγαπήσει καὶ σὲ εὐλογήσει καὶ σὲ πληθύνει, καὶ θέλει εὐλογήσει τὸν καρπὸν τῆς κοιλίας σου καὶ τὸν καρπὸν τῆς γῆς σου, τὸν σῖτόν σου καὶ τὸν οἶνόν σου καὶ τὸ ἔλαιόν σου, τὰς ἀγέλας τῶν βοῶν σου καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου, ἐν τῇ γῇ τὴν ὁποίαν ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας σου νὰ δώσῃ εἰς σέ.
14 Θέλεις εἶσθαι εὐλογημένος ὑπὲρ πάντα τὰ ἔθνη· ἄγονος ἤ στείρα δὲν θέλει εἶσθαι εἰς σὲ ἤ εἰς τὰ κτήνη σου.
15 Καὶ θέλει ἀφαιρέσει ὁ Κύριος ἀπὸ σοῦ πᾶσαν ἀσθένειαν καὶ δὲν θέλει βάλει ἐπὶ σὲ οὐδεμίαν τῶν κακῶν νόσων τῆς Αἰγύπτου, τὰς ὁποίας γνωρίζεις· ἀλλὰ θέλει βάλει αὐτὰς ἐπὶ πάντας τοὺς μισοῦντάς σε.
16 Καὶ θέλεις ἐξολοθρεύσει πάντα τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα Κύριος ὁ Θεὸς σου θέλει παραδώσει εἰς σέ· ὁ ὀφθαλμὸς σου δὲν θέλει σπλαγχνισθῆ δι᾿ αὐτούς· οὐδὲ θέλεις λατρεύσει τοὺς θεοὺς αὐτῶν· διότι τοῦτο θέλει εἶσθαι παγὶς εἰς σέ.
17 Ἐὰν δὲ εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου, Τὰ ἔθνη ταῦτα εἶναι πλέον πολυάριθμα παρ᾿ ἐμέ· πῶς δύναμαι νὰ ἐκδιώξω αὐτά;
18 Μή φοβηθῇς αὐτούς· ἐνθυμοῦ καλῶς τί ἔκαμε Κύριος ὁ Θεὸς σου εἰς τὸν Φαραὼ καὶ εἰς πᾶσαν τὴν Αἴγυπτον·
19 τοὺς πειρασμοὺς τοὺς μεγάλους τοὺς ὁποίους εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ σου, καὶ τὰ σημεῖα καὶ τὰ τέρατα καὶ τὴν κραταιὰν χεῖρα καὶ τὸν ἐξηπλωμένον βραχίονα, μὲ τὰ ὁποῖα Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ ἐξήγαγεν· οὕτω θέλει κάμει Κύριος ὁ Θεὸς σου εἰς πάντα τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα σὺ φοβεῖσαι.
20 Καὶ προσέτι τὰς σφήκας Κύριος ὁ Θεὸς σου θέλει ἀποστείλει εἰς αὐτούς, ἑωσοῦ ἐξολοθρευθῶσιν ὅσοι ἐναπελείφθησαν καὶ ἐκρύπτοντο ἀπὸ προσώπου σου.
21 Δὲν θέλεις τρομάξει ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου εἶναι ἐν μέσῳ σου, Θεὸς μέγας καὶ φοβερός.
22 Καὶ θέλει ἐξαλείψει Κύριος ὁ Θεὸς σου τὰ ἔθνη ἐκεῖνα ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου ὀλίγον κατ᾿ ὀλίγον· δὲν δύνασαι νὰ ἀφανίσῃς αὐτοὺς πάραυτα, διὰ νὰ μή πληθυνθῶσιν ἐναντίον σου τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ.
23 Ἀλλὰ Κύριος ὁ Θεὸς σου θέλει παραδώσει αὐτοὺς ἔμπροσθέν σου καὶ θέλει φθείρει αὐτοὺς ἐν φθορᾷ μεγάλῃ, ἑωσοῦ ἐξολοθρευθῶσι.
24 Καὶ θέλει παραδώσει εἰς τὴν χεῖρά σου τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν, καὶ θέλεις ἐξαλείψει τὸ ὄνομα αὐτῶν ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ· οὐδεὶς θέλει δυνηθῆ νὰ σταθῇ ἔμπροσθέν σου, ἑωσοῦ ἐξολοθρεύσῃς αὐτούς.
25 Τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν θέλετε καύσει ἐν πυρί· δὲν θέλεις ἐπιθυμήσει τὸ ἀργύριον ἤ τὸ χρυσίον τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, οὐδὲ θέλεις λάβει αὐτὸ εἰς σεαυτὸν διὰ νὰ μή παγιδευθῇς εἰς αὐτὸ· διότι εἶναι βδέλυγμα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου.
26 Καὶ δὲν θέλεις φέρει βδέλυγμα εἰς τὸν οἶκόν σου, διὰ νὰ μή γείνῃς ἀνάθεμα ὡς αὐτὸ· θέλεις ἀποστραφεῖ αὐτὸ διόλου καὶ θέλεις βδελυχθῆ αὐτὸ διόλου· διότι εἶναι ἀνάθεμα.
1 Πάσας τὰς ἐντολάς, τὰς ὁποίας ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον, θέλετε προσέχει νὰ ἐκτελῆτε, διὰ νὰ ζῆτε καὶ νὰ πληθυνθῆτε καὶ διὰ νὰ εἰσέλθητε καὶ κληρονομήσητε τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὥμοσεν ὁ Κύριος πρὸς τοὺς πατέρας σας.
2 Καὶ θέλεις ἐνθυμεῖσθαι πᾶσαν τὴν ὁδόν, εἰς τὴν ὁποίαν σὲ ὡδήγησε Κύριος ὁ Θεὸς σου τὰ τεσσαράκοντα ταῦτα ἔτη ἐν τῇ ἐρήμῳ, διὰ νὰ σὲ ταπεινώσῃ, νὰ σὲ δοκιμάσῃ, διὰ νὰ γνωρίσῃ τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ σου, ἐὰν θέλῃς φυλάξει τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, ἤ οὐχί.
3 Καὶ σὲ ἐταπείνωσε καὶ σὲ ἔκαμε νὰ πεινάσῃς καὶ σὲ ἔθρεψε μὲ μάννα, τὸ ὁποῖον δὲν ἐγνώριζες, οὐδὲ οἱ πατέρες σου ἐγνώριζον, διὰ νὰ σὲ κάμῃ νὰ μάθῃς ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν ζῇ μὲ μόνον ἄρτον, ἀλλ᾿ ὁ ἄνθρωπος ζῇ μὲ πάντα λόγον ἐξερχόμενον ἐκ τοῦ στόματος τοῦ Κυρίου.
4 Τὰ ἱμάτιά σου δὲν ἐπαλαιώθησαν ἐπάνω σου οὐδὲ ὁ ποῦς σου ἐπρήσθη τὰ τεσσαράκοντα ταῦτα ἔτη.
5 Θέλεις λοιπὸν γνωρίσει ἐν τῇ καρδίᾳ σου ὅτι καθὼς ὁ ἄνθρωπος παιδεύει τὸν υἱὸν αὑτοῦ, οὕτω Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ ἐπαίδευσε.
6 Διὰ τοῦτο θέλεις φυλάττει τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, διὰ νὰ περιπατῇς εἰς τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ νὰ φοβῆσαι αὐτόν.
7 Διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ φέρει εἰς γῆν ἀγαθήν, γῆν ποταμῶν ὑδάτων, πηγῶν καὶ ἀβύσσων, αἵτινες ἀναβλύζουσιν ἀπὸ κοιλάδων καὶ ὀρέων·
8 γῆν σίτου καὶ κριθῆς καὶ ἀμπέλων καὶ συκῶν καὶ ῥοδιῶν· γῆν ἐλαιῶν καὶ μέλιτος·
9 γῆν, ἐπὶ τῆς ὁποίας θέλεις τρώγει ἄρτον οὐχὶ μετ᾿ ἐνδείας, δὲν θέλεις στερεῖσθαι οὐδενὸς ἐπ᾿ αὐτῆς· γῆν, τῆς ὁποίας οἱ λίθοι εἶναι σίδηρος, καὶ ἐκ τῶν ὀρέων αὐτῆς θέλεις μεταλλεύει χαλκόν.
10 Καὶ θέλεις φάγει καὶ θέλεις χορτασθῆ, καὶ θέλεις εὐλογήσει Κύριον τὸν θεὸν σου ἐπὶ τῆς γῆς τῆς ἀγαθῆς, τὴν ὁποίαν σοὶ ἔδωκε.
11 Πρόσεχε εἰς σεαυτὸν μήποτε λησμονήσῃς Κύριον τὸν Θεὸν σου, ἀθετῶν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ καὶ τὰ διατάγματα αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον·
12 μήπως, ἀφοῦ φάγῃς καὶ χορτασθῇς καὶ οἰκοδομήσῃς οἰκίας καλὰς καὶ κατοικήσῃς,
13 καὶ οἱ βόες σου καὶ τὰ πρόβατά σου αὐξήσωσι, καὶ πολλαπλασιασθῇ τὸ ἀργύριόν σου καὶ τὸ χρυσίον σου καὶ πάντα ὅσα ἔχεις αὐξήσωσι,
14 μήπως τότε ὑψωθῇ ἡ καρδία σου καὶ λησμονήσῃς Κύριον τὸν Θεὸν σου, ὅστις σὲ ἐξήγαγεν ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας·
15 ὅστις σὲ ὡδήγησε διὰ τῆς μεγάλης ταύτης καὶ τρομερᾶς ἐρήμου, ὅπου ἦσαν ὄφεις φλογεροὶ καὶ σκορπίοι καὶ ξηρασία, ὅπου δὲν ἦτο ὕδωρ· ὅστις ἀνέδωκεν εἰς σὲ ὕδωρ ἐκ τῆς σκληρᾶς πέτρας·
16 ὅστις σὲ ἔθρεψεν ἐν τῇ ἐρήμῳ μὲ τὸ μάννα, τὸ ὁποῖον δὲν ἐγνώριζον οἱ πατέρες σου, διὰ νὰ σὲ ταπεινώσῃ καὶ διὰ νὰ σὲ δοκιμάσῃ, διὰ νὰ σὲ ἀγαθοποιήσῃ εἰς τὰ ἔσχατά σου·
17 καὶ εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου, Ἡ δύναμίς μου καὶ τὸ κράτος τῆς χειρὸς μου ἀπέκτησαν εἰς ἐμὲ τὸν πλοῦτον τοῦτον.
18 Ἀλλὰ θέλεις ἐνθυμεῖσθαι Κύριον τὸν Θεὸν σου· διότι αὐτὸς εἶναι, ὅστις σὲ δίδει δύναμιν νὰ ἀποκτᾷς πλούτη, διὰ νὰ στερεώσῃ τὴν διαθήκην αὑτοῦ, τὴν ὁποίαν ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας σου, ὡς εἶναι τὴν ἡμέραν ταύτην.
19 Ἐὰν ὅμως λησμονήσῃς Κύριον τὸν Θεὸν σου καὶ ὑπάγῃς κατόπιν ἄλλων θεῶν καὶ λατρεύσῃς αὐτοὺς καὶ προσκυνήσῃς αὐτούς, διαμαρτύρομαι πρὸς ἐσᾶς σήμερον ὅτι ἐξάπαντος θέλετε ἀφανισθῆ·
20 καθὼς τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα ὁ Κύριος ἐξολοθρεύει ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σας, οὕτω θέλετε ἀφανισθῆ· διότι δὲν ὑπηκούσατε εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας.
1 Ἄκουε, Ἰσραήλ· σὺ διαβαίνεις σήμερον τὸν Ἰορδάνην, διὰ νὰ εἰσέλθῃς νὰ κληρονομήσῃς ἔθνη μεγαλήτερα καὶ ἰσχυρότερά σου, πόλεις μεγάλας καὶ τετειχισμένας ἕως τοῦ οὐρανοῦ,
2 λαὸν μέγαν καὶ ὑψηλὸν τὸ ἀνάστημα, υἱοὺς τῶν Ἀνακείμ, τοὺς ὁποίους γνωρίζεις καὶ ἤκουσας, Τίς δύναται νὰ σταθῇ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν τοῦ Ἀνάκ;
3 Γνώρισον λοιπὸν σήμερον, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς σου εἶναι ὁ προπορευόμενος ἔμπροσθέν σου· εἶναι πῦρ καταναλίσκον· αὐτὸς θέλει ἐξολοθρεύσει αὐτοὺς καὶ αὐτὸς θέλει καταστρέψει αὐτοὺς ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου· καὶ θέλεις ἐκδιώξει αὐτοὺς καὶ ταχέως ἐξολοθρεύσει αὐτούς, καθὼς σοὶ εἶπεν ὁ Κύριος.
4 Ἀφοῦ Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐκδιώξῃ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου, μή εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου λέγων, Διὰ τὴν δικαιοσύνην μου μὲ εἰσήγαγεν ὁ Κύριος νὰ κληρονομήσω τὴν γῆν ταύτην· ἀλλὰ διὰ τὴν ἀσέβειαν τῶν ἐθνῶν τούτων ἐκδιώκει αὐτοὺς ὁ Κύριος ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου.
5 Οὐχὶ διὰ τὴν δικαιοσύνην σου οὐδὲ διὰ τὴν εὐθύτητα τῆς καρδίας σου εἰσέρχεσαι νὰ κληρονομήσῃς τὴν γῆν αὐτῶν· ἀλλὰ διὰ τὴν ἀσέβειαν τῶν ἐθνῶν τούτων Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐκδιώκει αὐτὰ ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου, καὶ διὰ νὰ στερεώσῃ τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας σου, πρὸς τὸν Ἀβραάμ, πρὸς τὸν Ἰσαὰκ καὶ πρὸς τὸν Ἰακώβ.
6 Γνώρισον λοιπόν, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς σου δὲν σοὶ δίδει τὴν γῆν ταύτην τὴν ἀγαθήν νὰ κληρονομήσῃς αὐτήν διὰ τὴν δικαιοσύνην σου· διότι εἶσαι λαὸς σκληροτράχηλος.
7 Ἐνθυμοῦ, μή λησμονήσῃς πόσον παρώργισας Κύριον τὸν Θεὸν σου ἐν τῇ ἐρήμῳ ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐξήλθετε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἑωσοῦ ἐφθάσατε εἰς τὸν τόπον τοῦτον, πάντοτε ἐστασιάσατε κατὰ τοῦ Κυρίου.
8 Καὶ ἐν Χωρήβ παρωργίσατε τὸν Κύριον καὶ ἐθυμώθη ὁ Κύριος ἐναντίον σας διὰ νὰ σᾶς ἐξολοθρεύσῃ,
9 ὅτε ἀνέβην εἰς τὸ ὄρος διὰ νὰ λάβω τὰς πλάκας τὰς λιθίνας, τὰς πλάκας τῆς διαθήκῃς τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ἔκαμε πρὸς ἐσᾶς. Τότε ἔμεινα ἐν τῷ ὄρει τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας· ἄρτον δὲν ἔφαγον καὶ ὕδωρ δὲν ἔπιον·
10 καὶ ἔδωκεν εἰς ἐμὲ ὁ Κύριος τὰς δύο λιθίνας πλάκας, γεγραμμένας διὰ τοῦ δακτύλου τοῦ Θεοῦ· καὶ ἐπ᾿ αὐτὰς ἦσαν γεγραμμένοι πάντες οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς ἐσᾶς ἐπὶ τοῦ ὄρους ἐκ μέσου τοῦ πυρὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς συνάξεως.
11 Καὶ εἰς τὸ τέλος τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν καὶ τεσσαράκοντα νύκτων ἔδωκεν εἰς ἐμὲ ὁ Κύριος τὰς δύο λιθίνας πλάκας, τὰς πλάκας τῆς διαθήκης.
12 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Σηκώθητι, κατάβα ταχέως ἐντεῦθεν· διότι ὁ λαὸς σου, τὸν ὁποῖον ἐξήγαγες ἐξ Αἰγύπτου, ἠνόμησεν· ταχέως ἐξέκλιναν ἀπὸ τῆς ὁδοῦ, τὴν ὁποίαν προσέταξα εἰς αὐτούς· ἔκαμον εἰς ἑαυτοὺς εἴδωλον χυτόν.
13 Εἶπεν ὅτι ὁ Κύριος πρὸς ἐμέ, λέγων, Εἶδον τὸν λαὸν τοῦτον καὶ ἰδοὺ, εἶναι λαὸς σκληροτράχηλος·
14 ἄφες μὲ νὰ ἐξολοθρεύσω αὐτοὺς καὶ νὰ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτῶν ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ· καὶ θέλω σὲ κάμει εἰς ἔθνος δυνατώτερον καὶ μεγαλήτερον παρὰ τούτους.
15 Καὶ ἐπέστρεψα καὶ κατέβην ἀπὸ τοῦ ὄρους, καὶ τὸ ὄρος ἐκαίετο μὲ πῦρ, καὶ αἱ δύο πλάκες τῆς διαθήκης ἦσαν εἰς τὰς δύο χεῖράς μου.
16 Καὶ εἶδον καὶ ἰδού, εἴχετε ἁμαρτήσει ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, κάμνοντες εἰς ἑαυτοὺς μόσχον χυτόν· εἴχετε ἐκκλίνει ταχέως ἐκ τῆς ὁδοῦ, τὴν ὁποίαν προσέταξεν εἰς ἐσᾶς ὁ Κύριος·
17 καὶ πιάσας τὰς δύο πλάκας, ἔρριψα αὐτὰς ἀπὸ τῶν δύο χειρῶν μου καὶ συνέτριψα αὐτὰς ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν σας·
18 καὶ προσέπεσον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καθὼς πρότερον, τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας· ἄρτον δὲν ἔφαγον καὶ ὕδωρ δὲν ἔπιον ἐξ αἰτίας πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν σας, τὰς ὁποίας ἡμαρτήσατε, πράττοντες πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ παροργίσητε αὐτόν·
19 διότι κατεφοβήθην διὰ τὸν θυμὸν καὶ τὴν ὀργήν, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ἦτο θυμωμένος ἐναντίον σας διὰ νὰ σᾶς ἐξολοθρεύσῃ. Ἀλλ᾿ ὁ Κύριος εἰσήκουσέ μου καὶ ταύτην τὴν φοράν.
20 Καὶ ἦτο ὁ Κύριος θυμωμένος σφόδρα κατὰ τοῦ Ἀαρών, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσῃ αὐτόν· καὶ ἐδεήθην καὶ ὑπὲρ τοῦ Ἀαρὼν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ.
21 Καὶ ἔλαβον τὴν ἁμαρτίαν σας, τὸν μόσχον τὸν ὁποῖον ἐκάμετε, καὶ κατέκαυσα αὐτὸν ἐν πυρὶ καὶ συνέτριψα αὐτὸν καὶ κατελέπτυνα αὐτὸν ἑωσοῦ ἔγεινε λεπτὸν ὡς σκόνη· καὶ ἔρριψα τὴν σκόνην τούτου εἰς τὸν χείμαρρον τὸν καταβαίνοντα ἀπὸ τοῦ ὄρους.
22 Καὶ ἐν Ταβερὰ καὶ ἐν Μασσὰ καὶ ἐν Κιβρὼθ-ἀττααβὰ παρωργίσατε τὸν Κύριον.
23 Καὶ ὅτε ὁ Κύριος σᾶς ἀπέστειλεν ἀπὸ Κάδης-βαρνή, λέγων, Ἀνάβητε καὶ κληρονομήσατε τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς ἐσᾶς, τότε σεῖς ἐστασιάσατε ἐναντίον τῆς προσταγῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, καὶ δὲν ἐπιστεύσατε εἰς αὐτὸν οὐδὲ εἰσηκούσατε τῆς φωνῆς αὐτοῦ.
24 Πάντοτε ἐστασιάσατε ἐναντίον τοῦ Κυρίου, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας σᾶς ἐγνώρισα.
25 Καὶ προσέπεσον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας, καθὼς προσέπεσον πρότερον· διότι ὁ Κύριος εἶπε νὰ σᾶς ἐξολοθρεύσῃ.
26 Καὶ ἐδεήθην τοῦ Κυρίου λέγων, Κύριε Θεέ, μή ἐξολοθρεύσῃς τὸν λαὸν σου καὶ τὴν κληρονομίαν σου, τὸν ὁποῖον ἐλύτρωσας διὰ τῆς μεγαλωσύνης σου, τὸν ὁποῖον ἐξήγαγες ἐξ Αἰγύπτου ἐν χειρὶ κραταιᾷ·
27 ἐνθυμήθητι τοὺς δούλους σου, τὸν Ἀβραάμ, τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Ἰακώβ· μή ἐπιβλέψῃς εἰς τὴν σκληρότητα τοῦ λαοῦ τούτου, μήτε εἰς τὰς ἀσεβείας αὐτῶν, μήτε εἰς τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν·
28 μήπως εἴπωσιν οἱ κάτοικοι τῆς γῆς, ἐκ τῆς ὁποίας ἐξήγαγες ἡμᾶς, Ἐπειδή ὁ Κύριος δὲν ἠδύνατο νὰ εἰσαγάγῃ αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθη πρὸς αὐτούς, καὶ ἐπειδή ἐμίσει αὐτούς, ἐξήγαγεν αὐτοὺς διὰ νὰ φονεύσῃ αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ·
29 ἀλλ᾿ οὗτοι εἶναι λαὸς σου καὶ κληρονομία σου, τοὺς ὁποίους ἐξήγαγες μὲ τὴν δύναμίν σου τὴν μεγάλην καὶ μὲ τὸν βραχίονά σου τὸν ἐξηπλωμένον.
1 Κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Λατόμησον εἰς σεαυτὸν δύο πλάκας λιθίνας ὡς τὰς πρώτας, καὶ ἀνάβα πρὸς ἐμὲ εἰς τὸ ὄρος, καὶ κάμε εἰς σεαυτὸν κιβωτὸν ξυλίνην.
2 Καὶ ἐγὼ θέλω γράψει ἐπὶ τὰς πλάκας τὰ λόγια τὰ ὁποῖα ἦσαν εἰς τὰς πρώτας πλάκας, τὰς ὁποίας συνέτριψας, καὶ θέλεις ἐναποθέσει αὐτὰς ἐν τῇ κιβωτῷ.
3 Καὶ ἔκαμα κιβωτὸν ἐκ ξύλου σιττίμ, καὶ ἐλατόμησα δύο πλάκας λιθίνας ὡς τὰς πρώτας, καὶ ἀνέβην εἰς τὸ ὄρος, ἔχων τὰς δύο πλάκας εἰς τὰς χεῖράς μου.
4 Καὶ ἔγραψεν ἐπὶ τὰς πλάκας, κατὰ τὴν γραφήν τὴν πρώτην, τὰς δέκα ἐντολάς, τὰς ὁποίας ἐλάλησε Κύριος πρὸς ἐσᾶς ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρός, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς συνάξεως· καὶ ἔδωκεν αὐτὰς ὁ Κύριος εἰς ἐμέ.
5 Καὶ ἐπιστρέψας κατέβην ἀπὸ τοῦ ὄρους καὶ ἐνέθεσα τὰς πλάκας ἐν τῇ κιβωτῷ τὴν ὁποίαν ἔκαμον· καὶ εἶναι ἐκεῖ, καθὼς προσέταξεν εἰς ἐμὲ ὁ Κύριος.
6 Καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐσηκώθησαν ἀπὸ Βηρὼθ-βενὲ-ἰακὰν εἰς Μοσερά. Ἐκεῖ ἀπέθανεν ὁ Ἀαρὼν καὶ ἐκεῖ ἐτάφη· καὶ ἱεράτευσεν Ἐλεάζαρ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ.
7 Ἐκεῖθεν ἐσηκώθησαν εἰς Γαδγὰδ καὶ ἀπὸ Γαδγὰδ εἰς Ἰοτβαθά, γῆν ποταμῶν ὑδάτων.
8 Κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἐξεχώρισεν ὁ Κύριος τὴν φυλήν τοῦ Λευΐ, διὰ νὰ βαστάζῃ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου, νὰ παρίσταται ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διὰ νὰ ὑπηρετῇ αὐτόν, καὶ νὰ εὐλογῇ ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
9 Διὰ τοῦτο δὲν ἔχουσιν οἱ Λευΐται μερίδιον ἤ κληρονομίαν μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν αὑτῶν· ὁ Κύριος εἶναι ἡ κληρονομία αὐτῶν, καθὼς Κύριος ὁ Θεὸς σου ὑπεσχέθη εἰς αὐτούς.
10 Καὶ ἐγὼ ἐστάθην ἐπὶ τοῦ ὄρους, ὡς τὸ πρότερον, τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας· καὶ εἰσήκουσέ μου ὁ Κύριος καὶ ταύτην τὴν φοράν, καὶ δὲν ἠθέλησεν ὁ Κύριος νὰ σὲ ἐξολοθρεύσῃ.
11 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Σηκώθητι, προπορεύου τοῦ λαοῦ, διὰ νὰ εἰσέλθωσι καὶ κληρονομήσωσι τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὥμοσα πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν νὰ δώσω εἰς αὐτούς.
12 Καὶ τώρα, Ἰσραήλ, τί ζητεῖ Κύριος ὁ Θεὸς σου παρὰ σοῦ, εἰμή νὰ φοβῆσαι Κύριον τὸν Θεὸν σου, νὰ περιπατῇς εἰς πάσας τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ νὰ ἀγαπᾷς αὐτόν, καὶ νὰ λατρεύῃς Κύριον τὸν Θεὸν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου,
13 νὰ φυλάττῃς τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου καὶ τὰ διατάγματα αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον διὰ τὸ καλὸν σου;
14 Ἰδού, Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου εἶναι ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ οὐρανὸς τῶν οὐρανῶν· ἡ γῆ καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ.
15 Καὶ ὅμως τοὺς πατέρας σου προετίμησεν ὁ Κύριος, νὰ ἀγαπᾷ αὐτούς, καὶ ἐξέλεξε τὸ σπέρμα αὐτῶν μετ᾿ αὐτούς, ἐσᾶς παρὰ πάντας τοὺς λαούς, καθὼς εἶναι τὴν ἡμέραν ταύτην.
16 Περιτέμετε λοιπὸν τὴν ἀκροβυστίαν τῆς καρδίας σας καὶ μή σκληρύνητε πλέον τὸν τράχηλόν σας.
17 Διότι Κύριος ὁ Θεὸς σας εἶναι Θεὸς τῶν θεῶν καὶ Κύριος τῶν κυρίων, Θεὸς μέγας, ἰσχυρὸς καὶ φοβερός, μή ἀποβλέπων εἰς πρόσωπον μηδὲ λαμβάνων δῶρον·
18 ποιῶν κρίσιν εἰς τὸν ὀρφανὸν καί εἰς τὴν χήραν, καὶ ἀγαπῶν τὸν ξένον, δίδων εἰς αὐτὸν τροφήν καὶ ἐνδύματα.
19 Ἀγαπᾶτε λοιπὸν τὸν ξένον· διότι σεῖς ξένοι ἐστάθητε ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου.
20 Κύριον τὸν Θεὸν σου θέλεις φοβεῖσθαι αὐτὸν θέλεις λατρεύει, καὶ εἰς αὐτὸν θέλεις εἶσθαι προσηλωμένος, καὶ εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ θέλεις ὁμνύει.
21 Αὐτὸς εἶναι καύχημά σου, καὶ αὐτὸς εἶναι Θεὸς σου, ὅστις ἔκαμε διὰ σὲ τὰ μεγάλα ταῦτα καὶ τρομερά, τὰ ὁποῖα εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ σου.
22 Μετὰ ἑβδομήκοντα ψυχῶν κατέβησαν οἱ πατέρες σου εἰς τὴν Αἴγυπτον, καὶ τώρα Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ κατέστησεν ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ κατὰ τὸ πλῆθος.
1 Ἀγάπα λοιπὸν Κύριον τὸν Θεὸν σου καὶ φύλαττε τὰ φυλάγματα αὐτοῦ καὶ τὰ διατάγματα αὐτοῦ, καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, πάσας τὰς ἡμέρας.
2 Καὶ γνωρίσατε σήμερον· διότι οὐχὶ τὰ παιδία σας, τὰ ὁποῖα δὲν ἐγνώρισαν, καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶδον τὴν παιδείαν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, τὰ μεγαλεῖα αὐτοῦ, τὴν χεῖρα αὐτοῦ τὴν κραταιὰν καὶ τὸν βραχίονα αὐτοῦ τὸν ἐξηπλωμένον,
3 καὶ τὰ σημεῖα αὐτοῦ, καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ, ὅσα ἔκαμεν ἐν μέσῳ τῆς Αἰγύπτου, κατὰ τοῦ Φαραὼ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου καὶ κατὰ πάσης τῆς γῆς αὐτοῦ,
4 καὶ ὅσα ἔκαμεν εἰς τὸ στράτευμα τῶν Αἰγυπτίων, εἰς τοὺς ἵππους αὐτῶν καὶ εἰς τὰς ἁμάξας αὐτῶν, τίνι τρόπῳ ἔκαμε τὰ ὕδατα τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης νὰ καταποντίσωσιν αὐτοὺς ὅτε σᾶς κατεδίωκον ὄπισθεν, καὶ ὁ Κύριος ἐξωλόθρευσεν αὐτοὺς ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης,
5 καὶ τί ἔκαμεν εἰς ἐσᾶς ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἕως νὰ ἔλθητε εἰς τὸν τόπον τοῦτον,
6 καὶ τί ἔκαμεν εἰς τὸν Δαθὰν καὶ Ἀβειρὼν τοὺς υἱοὺς Ἐλιὰβ υἱοῦ τοῦ Ῥουβήν, πῶς ἡ γῆ ἤνοιξε τὸ στόμα αὑτῆς καὶ κατέπιεν αὐτοὺς καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν καὶ τὰς σκηνὰς αὐτῶν καὶ πᾶσαν τὴν περιουσίαν αὐτῶν, ἐν μέσῳ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ·
7 ἀλλ᾿ οἱ ὀφθαλμοὶ σας εἶδον πάντα τὰ ἔργα τοῦ Κυρίου τὰ μεγάλα, ὅσα ἔκαμε.
8 Διὰ τοῦτο θέλετε φυλάττει πάσας τὰς ἐντολάς, τὰς ὁποίας ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον· διὰ νὰ κραταιωθῆτε καὶ νὰ εἰσέλθητε καὶ νὰ κληρονομήσητε τὴν γῆν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάγετε διὰ νὰ κληρονομήσητε αὐτήν·
9 καὶ διὰ νὰ μακροημερεύσητε ἐπὶ τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν ὥμοσε Κύριος πρὸς τοὺς πατέρας σας νὰ δώσῃ εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς τὸ σπέρμα αὐτῶν, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι.
10 Διότι ἡ γῆ, εἰς τὴν ὁποίαν εἰσέρχεσαι διὰ νὰ κληρονομήσῃς αὐτήν, δὲν εἶναι ὡς ἡ γῆ τῆς Αἰγύπτου ἐκ τῆς ὁποίας ἐξήλθετε, ὅπου ἔσπειρες τὸν σπόρον σου, καὶ ἐπότιζες διὰ τοῦ ποδὸς σου, ὡς κῆπον λαχάνων·
11 ἀλλ᾿ ἡ γῆ, εἰς τὴν ὁποίαν διαβαίνετε διὰ νὰ κληρονομήσητε αὐτήν, γῆ ὀρέων καὶ κοιλάδων, ἀπὸ τῆς βροχῆς τοῦ οὐρανοῦ πίνει ὕδωρ·
12 γῆ, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐπιβλέπει πάντοτε· οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου εἶναι ἐπ᾿ αὐτήν, ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ ἔτους ἕως τέλους τοῦ ἔτους.
13 Καὶ ἐὰν ἐπιμελῶς ἀκούσητε τὰς ἐντολὰς μου, τὰς ὁποίας ἐγὼ προστάζω εἰς ἐσᾶς σήμερον, νὰ ἀγαπᾶτε Κύριον τὸν Θεὸν σας, καὶ νὰ λατρεύητε αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σας καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σας,
14 τότε θέλω δώσει τὴν βροχήν τῆς γῆς σας ἐν τῷ καιρῷ αὐτῆς, τὴν πρώϊμον καὶ τὴν ὄψιμον, διὰ νὰ συνάξῃς τὸν σῖτόν σου καὶ τὸν οἶνον σου καὶ τὸ ἔλαιόν σου·
15 καὶ θέλω δώσει χόρτον εἰς τοὺς ἀγροὺς σου διὰ τὰ κτήνη σου, διὰ νὰ τρώγῃς καὶ νὰ χορταίνῃς.
16 Προσέχετε εἰς ἑαυτούς, μήποτε πλανηθῇ ἡ καρδία σας καὶ παραδρομήσητε καὶ λατρεύσητε ἄλλους θεοὺς καὶ προσκυνήσητε αὐτούς·
17 καὶ ἐξαφθῇ ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου ἐναντίον σας, καὶ κλείσῃ τὸν οὐρανόν, διὰ νὰ μή βρέξῃ, καὶ ἡ γῆ νὰ μή δώσῃ τοὺς καρποὺς αὑτῆς· καὶ ἐξολοθρευθῆτε πάραυτα ἐκ τῆς γῆς τῆς ἀγαθῆς, τὴν ὁποίαν δίδει εἰς ἐσᾶς ὁ Κύριος.
18 Θέλετε λοιπὸν βάλει τοὺς λόγους μου τούτους εἰς τὴν καρδίαν σας καὶ εἰς τὴν ψυχήν σας· καὶ θέλετε δέσει αὐτοὺς διὰ σημεῖον ἐπὶ τῆς χειρὸς σας καὶ θέλουσιν εἶσθαι ὡς προμετωπίδια μεταξὺ τῶν ὀφθαλμῶν σας·
19 καὶ θέλετε διδάσκει αὐτοὺς εἰς τὰ τέκνα σας, ὁμιλοῦντες περί αὐτῶν καθήμενος ἐν τῇ οἰκίᾳ σου καί περιπατῶν ἐν τῇ ὁδῷ καὶ πλαγιάζων καὶ ἐγειρόμενος·
20 καὶ θέλεις γράψει αὐτοὺς ἐπὶ τοὺς παραστάτας τῆς οἰκίας σου καὶ ἐπὶ τὰς πύλας σου·
21 διὰ νὰ πολλαπλασιασθῶσιν αἱ ἡμέραι σας καὶ αἱ ἡμέραι τῶν τέκνων σας ἐπὶ τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας σας νὰ δώσῃ εἰς αὐτούς, ὡς αἱ ἡμέραι τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τῆς γῆς.
22 Ἐπειδή, ἐὰν φυλάξητε ἐπιμελῶς πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, τὰς ὁποίας ἐγὼ προστάζω εἰς ἐσᾶς, ὥστε νὰ ἐκτελῆτε αὐτάς, νὰ ἀγαπᾶτε Κύριον τὸν Θεὸν σας, νὰ περιπατῆτε εἰς πάσας τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, καὶ νὰ ἦσθε προσκεκολλημένοι εἰς αὐτόν,
23 τότε θέλει ἐκδιώξει ὁ Κύριος πάντα ταῦτα τὰ ἔθνη ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σας, καὶ θέλετε κληρονομήσει ἔθνη μεγαλήτερα καὶ δυνατώτερά σας.
24 Πᾶς ὁ τόπος, ὅπου πατήσῃ τὸ ἴχνος τῶν ποδῶν σας, ἰδικὸς σας θέλει εἶσθαι ἀπὸ τῆς ἐρήμου καὶ τοῦ Λιβάνου, ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ, τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου, καὶ ἕως τῆς θαλάσσης τῆς πρὸς δυσμάς, θέλει εἶσθαι τὸ ὅριόν σας.
25 Οὐδεὶς θέλει δυνηθῆ νὰ σταθῇ ἔμπροσθέν σας· τὸν φόβον σας καὶ τὸν τρόμον σας θέλει ἐμβάλλει Κύριος ὁ Θεὸς σας ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν πατήσητε, καθὼς εἶπεν εἰς ἐσᾶς.
26 Ἰδού, ἐγὼ βάλλω σήμερον ἔμπροσθέν σας εὐλογίαν καὶ κατάραν·
27 τὴν εὐλογίαν, ἐὰν ὑπακούητε εἰς τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, τὰς ὁποίας ἐγὼ προστάζω εἰς ἐσᾶς σήμερον,
28 καὶ τὴν κατάραν, ἐὰν δὲν ὑπακούητε εἰς τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, ἀλλὰ ἐκκλίνητε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ, τὴν ὁποίαν ἐγὼ προστάζω εἰς ἐσᾶς σήμερον, ὥστε νὰ ἀκολουθήσητε ἄλλους θεούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνωρίσατε.
29 Καὶ ὅταν Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν γῆν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάγεις διὰ νὰ κληρονομήσῃς αὐτήν, θέλεις θέσει τὴν εὐλογίαν ἐπὶ τὸ ὄρος Γαριζὶν καὶ τὴν κατάραν ἐπὶ τὸ ὄρος Ἐβάλ.
30 Δὲν εἶναι ταῦτα πέραν τοῦ Ἰορδάνου, κατὰ τὴν ὁδὸν τὴν πρὸς δυσμὰς ἡλίου, ἐν τῇ γῇ τῶν Χαναναίων, τῶν κατοικούντων ἐν τῇ πεδιάδι, κατέναντι Γαλγάλων, πλησίον τῆς δρυὸς Μορέχ;
31 Διότι σεῖς διαβαίνετε τὸν Ἰορδάνην, διὰ νὰ εἰσέλθητε νὰ κληρονομήσητε τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σας δίδει εἰς ἐσᾶς, καὶ θέλετε κληρονομήσει αὐτήν καὶ κατοικήσει ἐν αὐτῇ.
32 Καὶ θέλετε προσέχει νὰ ἐκτελῆτε πάντα τὰ διατάγματα καὶ τὰς κρίσεις, τὰς ὁποίας ἐγὼ βάλλω ἐνώπιόν σας σήμερον.
1 Ταῦτα εἶναι τὰ διατάγματα καὶ αἱ κρίσεις, τὰ ὁποῖα θέλετε προσέχει νὰ ἐκτελῆτε, ἐν τῇ γῇ τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σου δίδει εἰς σὲ διὰ νὰ κληρονομήσῃς αὐτήν, πάσας τὰς ἡμέρας τὰς ὁποίας ζῆτε ἐπὶ τῆς γῆς.
2 Θέλετε καταστρέψει πάντας τοὺς τόπους, ὅπου τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα θέλετε κυριεύσει, ἐλάτρευον τοὺς θεοὺς αὑτῶν, ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ ὄρη καὶ ἐπὶ τοὺς λόφους καὶ ὑποκάτω παντὸς δένδρου δασέος.
3 Καὶ θέλετε κατεδαφίσει τοὺς βωμοὺς αὐτῶν καὶ συντρίψει τὰς στήλας αὐτῶν, καὶ κατακαύσει ἐν πυρὶ τὰ ἄλση αὐτῶν, καὶ κατακόψει τὰ εἴδωλα τῶν θεῶν αὐτῶν, καὶ ἐξαλείψει τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐκ τοῦ τόπου ἐκείνου.
4 Δὲν θέλετε κάμει οὕτως εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σας·
5 ἀλλ᾿ ἐν τῷ τόπῳ, ὅντινα Κύριος ὁ Θεὸς σας ἐκλέξῃ ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν σας, διὰ νὰ θέσῃ τὸ ὄνομα αὑτοῦ ἐκεῖ, πρὸς τὴν κατοικίαν αὐτοῦ θέλετε ζητήσει αὐτὸν καὶ ἐκεῖ θέλετε ἐλθεῖ·
6 καὶ ἐκεῖ θέλετε φέρει τὰ ὁλοκαυτώματά σας καὶ τὰς θυσίας σας, καὶ τὰ δέκατά σας καὶ τὰς ὑψουμένας προσφορὰς τῶν χειρῶν σας καὶ τὰς εὐχὰς σας καὶ τὰς αὐτοπροαιρέτους προσφορὰς σας, καὶ τὰ πρωτότοκα τῶν βοῶν σας καὶ τῶν προβάτων σας·
7 καὶ ἐκεῖ θέλετε τρώγει ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, καὶ θέλετε εὐφραίνεσθαι, σεῖς καὶ οἱ οἶκοί σας, εἰς ὅσα ἐπιβάλετε τὰς χεῖράς σας, εἰς ὅ, τι Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ ηὐλόγησε.
8 Δὲν θέλετε κάμνει κατὰ πάντα ὅσα ἡμεῖς κάμνομεν ἐνταῦθα σήμερον, ἕκαστος ὅ, τι φανῇ ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ.
9 Διότι δὲν ἤλθετε ἔτι εἰς τὴν ἀνάπαυσιν καὶ εἰς τὴν κληρονομίαν, τὴν ὁποίαν δίδει εἰς ἐσᾶς Κύριος ὁ Θεὸς σας.
10 Ἀλλ᾿ ὅταν διαβῆτε τὸν Ἰορδάνην, καὶ κατοικήσητε ἐπὶ τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σας δίδει εἰς ἐσᾶς νὰ κληρονομήσητε, καὶ δώσῃ εἰς ἐσᾶς ἀνάπαυσιν ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν σας κύκλῳ, ὥστε νὰ κατοικήσητε μετὰ ἀσφαλείας,
11 τότε εἰς τὸν τόπον, ὅντινα ἐκλέξῃ Κύριος ὁ Θεὸς σας, διὰ νὰ κατοικίσῃ ἐκεῖ τὸ ὄνομα αὑτοῦ, ἐκεῖ θέλετε φέρει πάντα ὅσα ἐγὼ προστάζω εἰς ἐσᾶς· τὰ ὁλοκαυτώματά σας, καὶ τὰς θυσίας σας, τὰ δέκατά σας, καὶ τὰς ὑψουμένας προσφορὰς τῶν χειρῶν σας, καὶ πάσας τὰς ἐκλεκτὰς εὐχὰς σας, ὅσας εὐχηθῆτε εἰς τὸν Κύριον·
12 καὶ θέλετε εὐφραίνεσθαι ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, σεῖς καὶ οἱ υἱοὶ σας καὶ αἱ θυγατέρες σας καὶ οἱ δοῦλοί σας καὶ αἱ δοῦλαί σας, καὶ ὁ Λευΐτης ὁ ἐντὸς τῶν πυλῶν σας· διότι αὐτὸς δὲν ἔχει μερίδα οὔτε κληρονομίαν μὲ σᾶς.
13 Πρόσεχε εἰς σεαυτόν, μήποτε προσφέρῃς τὸ ὁλοκαύτωμά σου εἰς πάντα τόπον, ὅντινα ἴδῃς·
14 ἀλλ᾿ εἰς τὸν τόπον, ὅντινα ἐκλέξῃ ὁ Κύριος ἐν μιᾷ τῶν φυλῶν σου, ἐκεῖ θέλεις προσφέρει τὰ ὁλοκαυτώματά σου καὶ ἐκεῖ θέλεις κάμνει πάντα ὅσα ἐγὼ σὲ προστάζω.
15 Δύνασαι ὅμως νὰ σφάζῃς καὶ νὰ τρώγῃς κρέας ἐντὸς πασῶν τῶν πυλῶν σου, κατὰ πᾶσαν τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ψυχῆς σου, κατὰ τὴν εὐλογίαν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου τὴν ὁποίαν σοὶ ἔδωκεν· ὁ ἀκάθαρτος καὶ ὁ καθαρὸς δύνανται νὰ τρώγωσιν ἐξ αὐτοῦ, καθὼς τὴν δορκάδα καὶ καθὼς τὴν ἔλαφον.
16 Πλήν τὸ αἷμα δὲν θέλετε τρώγει· ἐπὶ τὴν γῆν θέλετε χύνει αὐτὸ ὡς ὕδωρ.
17 Δὲν δύνασαι νὰ τρώγῃς ἐντὸς τῶν πυλῶν σου τὸ δέκατον τοῦ σίτου σου ἤ τοῦ οἴνου σου ἤ τοῦ ἐλαίου σου, ἤ τὰ πρωτότοκα τῶν βοῶν σου ἤ τῶν προβάτων σου, οὐδὲ καμμίαν τῶν εὐχῶν σου ὅσας εὐχηθῇς, οὐδὲ τὰς αὐτοπροαιρέτους προσφορὰς σου, ἤ τὰς ὑψουμένας προσφορὰς τῶν χειρῶν σου.
18 Ἀλλὰ πρέπει νὰ τρώγῃς ταῦτα ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ἐν τῷ τόπῳ ὅντινα ἐκλέξῃ Κύριος ὁ Θεὸς σου, σύ, καὶ ὁ υἱὸς σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου καὶ ὁ δοῦλός σου καὶ ἡ δούλη σου καὶ ὁ Λευΐτης ὁ ἐντὸς τῶν πυλῶν σου· καὶ θέλεις εὐφραίνεσθαι ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, εἰς ὅσα ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου.
19 Πρόσεχε εἰς σεαυτόν, μήποτε ἐγκαταλίπῃς τὸν Λευΐτην, ὅσον χρόνον ζῇς ἐπὶ τῆς γῆς σου.
20 Ὅταν Κύριος ὁ Θεὸς σου πλατύνῃ τὰ ὅριά σου, καθὼς ὑπεσχέθη πρὸς σέ, καὶ εἴπῃς, Θέλω φάγει κρέας, διότι ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου νὰ φάγῃ κρέας, δύνασαι νὰ τρώγῃς κρέας, κατὰ πᾶσαν τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ψυχῆς σου.
21 Ἐὰν ὁ τόπος, τὸν ὁποῖον Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐξέλεξε διὰ νὰ θέσῃ ἐκεῖ τὸ ὄνομα αὑτοῦ, ἀπέχῃ πολὺ ἀπὸ σοῦ, τότε θέλεις σφάζει ἐκ τῶν βοῶν σου καὶ ἐκ τῶν προβάτων σου, τὰ ὁποῖα σοὶ ἔδωκεν ὁ Κύριος, καθὼς ἐγὼ προσέταξα εἰς ἐσᾶς, καὶ θέλεις τρώγει ἐντὸς τῶν πυλῶν σου κατὰ πᾶσαν τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ψυχῆς σου.
22 Καθὼς τρώγεται ἡ δορκὰς καὶ ἡ ἔλαφος, οὕτω θέλεις τρώγει αὐτά· ὁ ἀκάθαρτος καὶ ὁ καθαρὸς θέλουσι τρώγει ἀπ᾿ αὐτῶν ἐξ ἴσου.
23 Μόνον ἄπεχε ἰσχυρῶς ἀπὸ τοῦ νὰ φάγῃς τὸ αἷμα· διότι τὸ αἷμα εἶναι ἡ ζωή· καὶ δὲν δύνασαι νὰ φάγῃς τὴν ζωήν μετὰ τοῦ κρέατος.
24 Δὲν θέλεις τρώγει αὐτὸ· ἐπὶ τὴν γῆν θέλεις χύνει αὐτὸ ὡς ὕδωρ.
25 Δὲν θέλεις τρώγει αὐτὸ· διὰ νὰ εὐημερῇς, σὺ καὶ τὰ τέκνα σου μετὰ σέ, ὅταν πράττῃς τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
26 Πλήν τὰ ἀφιερώματά σου, ὅσα ἄν ἔχῃς, καὶ τὰς εὐχὰς σου θέλεις λάβει καὶ θέλεις ὑπάγει εἰς τὸν τόπον, ὅντινα ἐκλέξῃ ὁ Κύριος.
27 Καὶ θέλεις προσφέρει τὰ ὁλοκαυτώματά σου, τὸ κρέας καὶ τὸ αἷμα, ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου· καὶ τὸ αἷμα τῶν θυσιῶν σου θέλει χυθῆ εἰς τὸ θυσιαστήριον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, τὸ δὲ κρέας θέλεις φάγει.
28 Πρόσεχε καὶ ἄκουε πάντας τοὺς λόγους τούτους, τοὺς ὁποίους ἐγὼ προστάζω εἰς σέ· διὰ νὰ εὐημερῇς, σὺ καὶ τὰ τέκνα σου μετὰ σὲ εἰς τὸν αἰῶνα, ὅταν πράττῃς τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
29 Ὅταν Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐξολοθρεύσῃ τὰ ἔθνη ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου, ὅπου ὑπάγεις διὰ νὰ κληρονομήσῃς αὐτά, καὶ κληρονομήσῃς αὐτὰ καὶ κατοικήσῃς ἐν τῇ γῇ αὐτῶν,
30 πρόσεχε εἰς σεαυτόν, μήποτε παγιδευθῇς καὶ ἀκολουθήσῃς αὐτούς, ἀφοῦ ἐξολοθρευθῶσιν ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου· καὶ μήποτε ἐξετάσῃς περὶ τῶν θεῶν αὐτῶν, λέγων, Πῶς ἐλάτρευον τὰ ἔθνη ταῦτα τοὺς θεοὺς αὑτῶν; οὕτω θέλω κάμει καὶ ἐγώ.
31 Δὲν θέλεις κάμει οὕτως εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου· διότι πᾶν βδέλυγμα, τὸ ὁποῖον ὁ Κύριος μισεῖ, ἔκαμον εἰς τοὺς θεοὺς αὑτῶν· ἐπειδή καὶ τοὺς υἱοὺς αὑτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὑτῶν καίουσιν ἐν πυρὶ πρὸς τοὺς θεοὺς αὑτῶν.
32 Πᾶν ὅ, τι προστάζω ἐγὼ εἰς ἐσᾶς, τοῦτο προσέχετε νὰ κάμνητε· δὲν θέλεις προσθέσει εἰς αὐτὸ οὐδὲ θέλεις ἀφαιρέσει ἀπ᾿ αὐτοῦ.
1 Ἐὰν ἐγερθῇ ἐν μέσῳ σου προφήτης ἤ ἐνυπνιαζόμενος ἐνύπνια καὶ δώσῃ εἰς σὲ σημεῖον ἤ τεράστιον,
2 καὶ ἀληθεύσῃ τὸ σημεῖον ἤ τὸ τεράστιον, περὶ τοῦ ὁποίου ἐλάλησε πρὸς σέ, λέγων, Ἄς ὑπάγωμεν κατόπιν ἄλλων θεῶν τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώρισας, καὶ ἄς λατρεύσωμεν αὐτούς,
3 δὲν θέλεις δώσει ἀκρόασιν εἰς τοὺς λόγους τοῦ προφήτου ἐκείνου ἤ ἐκείνου τοῦ ἐνυπνιαζομένου ἐνύπνια· διότι δοκιμάζει ἐσᾶς Κύριος ὁ Θεὸς σας, διὰ νὰ γνωρίσῃ ἐὰν ἀγαπᾶτε Κύριον τὸν Θεὸν σας ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σας καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σας.
4 Κύριον τὸν Θεὸν σας θέλετε ἀκολουθεῖ καὶ αὐτὸν θέλετε φοβεῖσθαι, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ θέλετε φυλάττει, καὶ εἰς τὴν φωνήν αὐτοῦ θέλετε ὑπακούει, καὶ αὐτὸν θέλετε λατρεύει, καὶ εἰς αὐτὸν θέλετε εἶσθαι προσκεκολλημένοι.
5 Ἐκεῖνος δὲ ὁ προφήτης ἤ ἐκεῖνος ὁ ἐνυπνιαζόμενος ἐνύπνια θέλει θανατωθῆ· διότι ἐλάλησεν ἀποστασίαν κατὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, ὅστις σᾶς ἐξήγαγεν ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ σᾶς ἐλύτρωσεν ἐξ οἴκου δουλείας, διὰ νὰ σὲ ἀποπλανήσῃ ἐκ τῆς ὁδοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν προσέταξεν εἰς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς σου νὰ περιπατῇς· καὶ θέλεις ἐξαφανίσει τὸ κακὸν ἐκ μέσου σου.
6 Ἐὰν ὁ ἀδελφὸς σου, ὁ υἱὸς τῆς μητρὸς σου, ἤ ὁ υἱὸς σου ἤ ἡ θυγάτηρ σου ἤ ἡ γυνή τοῦ κόλπου σου, ἤ ὁ φίλος σου ὅστις εἶναι ὡς ἡ ψυχή σου, σὲ παρακινήσῃ κρυφίως, λέγων, Ἄς ὑπάγωμεν καὶ ἄς λατρεύσωμεν ἄλλους θεούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώρισας σὺ οὔτε οἱ πατέρες σου,
7 ἐκ τῶν θεῶν τῶν ἐθνῶν, τῶν πέριξ ὑμῶν, τῶν πλησίον σου ἤ τῶν μακρὰν ἀπὸ σοῦ, ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς ἕως ἄκρου τῆς γῆς,
8 δὲν θέλεις συγκατανεύσει εἰς αὐτόν, οὐδὲ θέλεις δώσει ἀκρόασιν εἰς αὐτόν, οὐδὲ θέλει φεισθῆ αὐτὸν ὁ ὀφθαλμὸς σου, οὐδὲ θέλεις σπλαγχνισθῆ οὐδὲ θέλεις κρύψει αὐτόν·
9 ἀλλὰ ἐξάπαντος θέλεις θανατώσει αὐτόν· ἡ χεὶρ σου θέλει εἶσθαι πρώτη ἐπ᾿ αὐτὸν διὰ νὰ θανατώσῃς αὐτόν, καὶ ἡ χεὶρ παντὸς τοῦ λαοῦ ἔπειτα.
10 Καὶ θέλεις λιθοβολήσει αὐτὸν μὲ λίθους, ὥστε νὰ ἀποθάνῃ· διότι ἐζήτησε νὰ σὲ ἀποπλανήσῃ ἀπὸ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ὅστις σὲ ἐξήγαγεν ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας.
11 Καὶ πᾶς ὁ Ἰσραήλ ἀκούσας θέλει φοβηθῆ καὶ δὲν θέλει κάμει πλέον ἐν μέσῳ σου τοιοῦτον κακόν.
12 Ἐὰν ἀκούσῃς εἴς τινα τῶν πόλεών σου, τὰς ὁποίας Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σέ, διὰ νὰ κατοικῇς ἐκεῖ, νὰ λέγωσιν,
13 ἄνθρωποι παράνομοι ἐξῆλθον ἐκ μέσου σου καὶ ἐπλάνησαν τοὺς κατοίκους τῆς πόλεως αὑτῶν, λέγοντες, Ἄς ὑπάγωμεν καὶ ἄς λατρεύσωμεν ἄλλους θεούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνωρίσατε,
14 τότε θέλεις ἐξετάσει καὶ ἐρωτήσει καὶ ἐρευνήσει ἐπιμελῶς· καὶ ἐὰν ἦναι ἀληθὲς καὶ βέβαιον τὸ πρᾶγμα, ὅτι τοιοῦτον βδέλυγμα ἐνηργήθη ἐν μέσῳ σου,
15 ἐξάπαντος θέλεις πατάξει τοὺς κατοίκους τῆς πόλεως ἐκείνης ἐν στόματι μαχαίρας, ἐξολοθρεύων αὐτήν καὶ πάντας τοὺς ἐν αὐτῇ, καὶ τὰ κτήνη αὐτῆς, ἐν στόματι μαχαίρας.
16 Καὶ θέλεις συνάξει πάντα τὰ λάφυρα αὐτῆς ἐν μέσῳ τῆς πλατείας αὐτῆς, καὶ θέλεις καύσει ἐν πυρὶ τὴν πόλιν καὶ πάντα τὰ λάφυρα αὐτῆς ὁλοκλήρως, εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου· καὶ θέλει εἶσθαι εἰς τὸν αἰῶνα ἐρείπια· δὲν θέλει οἰκοδομηθῆ πλέον.
17 Καὶ δὲν θέλει προσκολληθῆ εἰς τὴν χεῖρά σου οὐδὲν ἐκ τοῦ ἀναθέματος· διὰ νὰ ἐπιστρέψῃ ὁ Κύριος ἀπὸ τῆς ἐξάψεως τοῦ θυμοῦ αὑτοῦ, καὶ νὰ δείξῃ πρὸς σὲ ἔλεος, καὶ νὰ σὲ σπλαγχνισθῇ καὶ νὰ σὲ πολυπλασιάσῃ, καθὼς ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας σου,
18 ὅταν ὑπακούσῃς εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ὥστε νὰ φυλάττῃς πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, τὰς ὁποίας ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον, νὰ πράττῃς τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
1 Σεῖς εἶσθε υἱοὶ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας· δὲν θέλετε κάμει εἰς τὸ σῶμά σας ἐντομάς, οὐδὲ θέλετε κάμει φαλάκρωμα ἀναμέσον τῶν ὀφθαλμῶν σας, διὰ νεκρόν.
2 Διότι λαὸς ἅγιος εἶσαι εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου· καὶ σὲ ἐξέλεξεν ὁ Κύριος διὰ νὰ ἦσαι εἰς αὐτὸν λαὸς ἐκλεκτός, παρὰ πάντα τὰ ἔθνη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς.
3 Δὲν θέλεις τρώγει οὐδὲν βδελυκτόν.
4 Ταῦτα εἶναι τὰ κτήνη, τὰ ὁποῖα θέλετε τρώγει· ὁ βοῦς, τὸ πρόβατον καὶ ἡ αἴξ,
5 ἡ ἔλαφος καὶ ἡ δορκὰς καὶ ὁ βούβαλος καὶ ὁ ἀγριότραγος καὶ ὁ πύγαργος καὶ ὁ ἄγριος βοῦς καὶ ἡ καμηλοπάρδαλις.
6 Καὶ πᾶν τετράποδον ἔχον τὸν πόδα δίχηλον καὶ τὸ ὀνύχιον διηρημένον εἰς δύο χηλάς, καὶ ἀναμασσῶν μεταξὺ τῶν τετραπόδων, ταῦτα θέλετε τρώγει.
7 Ταῦτα ὅμως δὲν θέλετε τρώγει ἐκ τῶν ὅσα ἀναμασσῶσιν, ἤ ἐκ τῶν ὅσα ἔχουσι τὸ ὀνύχιον δίχηλον· τὴν κάμηλον καὶ τὸν λαγῳὸν καὶ τὸν δασύποδα· διότι ἀναμασσῶσι μέν, πλήν δὲν ἔχουσι διηρημένον τὸ ὀνύχιον· ταῦτα εἶναι ἀκάθαρτα εἰς ἐσᾶς·
8 καὶ τὸν χοῖρον, διότι ἔχει μὲν τὸ ὀνύχιον δίχηλον, πλήν δὲν ἀναμασσᾷ· εἶναι ἀκάθαρτος εἰς ἐσᾶς· ἀπὸ τοῦ κρέατος αὐτῶν δὲν θέλετε τρώγει οὐδὲ τὸ θνησιμαῖον αὐτῶν θέλετε ἐγγίζει.
9 Ἐκ πάντων τῶν ἐν τοῖς ὕδασι ταῦτα θέλετε τρώγει πάντα, ὅσα ἔχουσι πτερύγια καὶ λέπη, θέλετε τρώγει·
10 πάντα δέ, ὅσα δὲν ἔχουσι πτερύγια καὶ λέπη, δὲν θέλετε τρώγει· εἶναι ἀκάθαρτα εἰς ἐσᾶς.
11 Πᾶν πτηνὸν καθαρὸν θέλετε τρώγει.
12 Ταῦτα ὅμως εἶναι ἐκεῖνα, ἐκ τῶν ὁποίων δὲν θέλετε τρώγει· ὁ ἀετὸς καὶ ὁ γρυπαετὸς καὶ ὁ μελαναετὸς
13 καὶ ὁ γυπαετὸς καὶ ὁ ἴκτινος καὶ ὁ γὺψ κατὰ τὸ εἶδος αὑτοῦ,
14 καὶ πᾶς κόραξ κατὰ τὸ εἶδος αὑτοῦ,
15 καὶ ἡ στρουθοκάμηλος καὶ ἡ γλαὺξ καὶ ὁ ἴβις καὶ ὁ ἱέραξ κατὰ τὸ εἶδος αὑτοῦ,
16 ὁ νυκτικόραξ καὶ ἡ μεγάλη γλαὺξ καὶ ὁ κύκνος,
17 καὶ ὁ πελεκὰν καὶ ἡ κίσσα καὶ ἡ αἴθυια,
18 καὶ ὁ πελαργὸς καὶ ὁ ἐρωδιὸς κατὰ τὸ εἶδος αὑτοῦ καὶ ὁ ἔπωψ καὶ ἡ νυκτερίς.
19 Καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τὰ πτερωτὰ εἶναι ἀκάθαρτα εἰς ἐσᾶς· δὲν θέλουσι τρώγεσθαι.
20 Πᾶν πτηνὸν καθαρὸν θέλετε τρώγει.
21 Οὐδὲν θνησιμαῖον θέλετε τρώγει· εἰς τὸν ξένον τὸν ἐντὸς τῶν πυλῶν σου θέλεις δίδει αὐτά, διὰ νὰ τρώγῃ αὐτό· ἤ θέλεις πωλεῖ αὐτὸ εἰς ἀλλογενῆ· διότι λαὸς ἅγιος εἶσαι εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου. Δὲν θέλεις ἐψήσει ἐρίφιον ἐν τῷ γάλακτι τῆς μητρὸς αὐτοῦ.
22 Θέλεις ἐξάπαντος δεκατίζει πάντα τὰ γεννήματα τοῦ σπόρου σου, τὰ ὁποῖα φέρει ὁ ἀγρὸς κατ᾿ ἔτος.
23 Καὶ θέλεις τρώγει ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ἐν τῷ τόπῳ ὅντινα ἐκλέξῃ διὰ νὰ θέσῃ τὸ ὄνομα αὑτοῦ ἐκεῖ, τὸ δέκατον τοῦ σίτου σου, τοῦ οἴνου σου καὶ τοῦ ἐλαίου σου, καὶ τὰ πρωτότοκα τῶν βοῶν σου καὶ τῶν προβάτων σου· διὰ νὰ μάθῃς νὰ φοβῆσαι πάντοτε Κύριον τὸν Θεὸν σου.
24 Καὶ ἐὰν ἡ ὁδὸς ἦναι πολὺ μακρὰν διὰ σέ, ὥστε νὰ μή δύνασαι νὰ φέρῃς αὐτά, ἤ ἐὰν ὁ τόπος ἀπέχῃ πολὺ ἀπὸ σοῦ, ὅντινα ἐκλέξῃ Κύριος ὁ Θεὸς σου διὰ νὰ θέσῃ ἐκεῖ τὸ ὄνομα αὑτοῦ, ὅτε σὲ ηὐλόγησε Κύριος ὁ Θεὸς σου,
25 τότε θέλεις ἐξαργυρώσει αὐτά, καὶ θέλεις κομποδέσει τὸ ἀργύριον εἰς τὴν χεῖρά σου καὶ ὑπάγει εἰς τὸν τόπον ὅντινα ἐκλέξῃ Κύριος ὁ Θεὸς σου·
26 καὶ θέλεις δώσει τὸ ἀργύριον ἀντὶ ὁποιουδήποτε πράγματος ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου, ἀντὶ βοῶν ἤ ἀντὶ προβάτων ἤ ἀντὶ οἴνου ἤ ἀντὶ σίκερα ἤ ἀντὶ ὁποιουδήποτε πράγματος ὀρέγεται ἡ ψυχή σου· καὶ θέλεις τρώγει ἐκεῖ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, καὶ θέλεις εὐφρανθῆ, σὺ καὶ ὁ οἶκός σου
27 καὶ ὁ Λευΐτης ὁ ἐντὸς τῶν πυλῶν σου· δὲν θέλεις ἐγκαταλείψει αὐτόν· διότι δὲν ἔχει μερίδα οὐδὲ κληρονομίαν μετὰ σοῦ.
28 Εἰς τὸ τέλος τοῦ τρίτου ἔτους, θέλεις ἐκφέρει πᾶν τὸ δέκατον τῶν γεννημάτων σου τοῦ ἔτους ἐκείνου, καὶ θέλεις ἐναποθέτει ἐντὸς τῶν πυλῶν σου·
29 καὶ ὁ Λευΐτης, διότι δὲν ἔχει μερίδα οὐδὲ κληρονομίαν μετὰ σοῦ, καὶ ὁ ξένος καὶ ὁ ὀρφανὸς καὶ ἡ χήρα, οἵτινες εἶναι ἐντὸς τῶν πυλῶν σου, θέλουσιν ἔρχεσθαι καὶ θέλουσι τρώγει καὶ χορταίνει διὰ νὰ σὲ εὐλογήσῃ Κύριος ὁ Θεὸς σου εἰς πάντα τὰ ἔργα τῆς χειρὸς σου ὅσα ἐργάζεσαι.
1 Ἐν τῷ τέλει τοῦ ἑβδόμου ἔτους θέλεις κάμνει ἄφεσιν.
2 Καὶ οὗτος εἶναι ὁ νόμος τῆς ἀφέσεως· πᾶς δανειστής, ὅστις ἐδάνεισέ τι εἰς τὸν πλησίον αὑτοῦ, θέλει ἀφήσει αὐτὸ· δὲν θέλει ἀπαιτεῖ αὐτὸ ἀπὸ τὸν πλησίον αὑτοῦ ἤ ἀπὸ τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ· διότι τοῦτο ὀνομάζεται ἄφεσις τοῦ Κυρίου.
3 Ἀπὸ τοῦ ξένου δύνασαι νὰ ἀπαιτήσῃς αὐτὸ· ὅ, τι ὅμως ὁ ἀδελφὸς σου ἔχει ἐκ τῶν ἰδικῶν σου, ἡ χεὶρ σου θέλει ἀφίνει αὐτὸ·
4 διὰ νὰ μή ὑπάρχῃ πτωχὸς μεταξὺ σας· διότι ὁ Κύριος θέλει σὲ εὐλογήσει μεγάλως ἐν τῇ γῇ, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σὲ κληρονομίαν, διὰ νὰ ἐξουσιάσῃς αὐτήν·
5 ἄν μόνον ἐπιμελῶς ἀκούῃς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, διὰ νὰ προσέχῃς νὰ κάμνῃς πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, τὰς ὁποίας ἐγὼ σὲ προστάζω σήμερον.
6 διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου θέλει σὲ εὐλογήσει, καθὼς ὑπεσχέθη εἰς σέ· καὶ θέλεις δανείζει εἰς πολλὰ ἔθνη, σύ ὅμως δὲν θέλεις δανείζεσθαι καὶ θέλεις βασιλεύει ἐπὶ πολλὰ ἔθνη, ἐπὶ σὲ ὅμως δὲν θέλουσι βασιλεύσει.
7 Ἐὰν ἦναι ἐν μέσῳ σου πτωχὸς ἐκ τῶν ἀδελφῶν σου ἐντὸς τινὸς τῶν πυλῶν σου, ἐν τῇ γῇ σου τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σέ, δὲν θέλεις σκληρύνει τὴν καρδίαν σου οὐδὲ θέλεις κλείσει τὴν χεῖρά σου ἀπὸ τοῦ πτωχοῦ ἀδελφοῦ σου·
8 ἀλλ᾿ ἐξάπαντος θέλεις ἀνοίξει τὴν χεῖρά σου πρὸς αὐτόν, καὶ ἐξάπαντος θέλεις δανείσει εἰς αὐτὸν ἱκανὰ διὰ τὴν χρείαν αὐτοῦ, εἰς ὅ, τι χρειάζεται.
9 πρόσεχε εἰς σεαυτόν, μήποτε ἐπέλθῃ κακὸς στοχασμὸς ἐπὶ τὴν καρδίαν σου καὶ εἴπῃς, Πλησιάζει τὸ ἕβδομον ἔτος, τὸ ἔτος τῆς ἀφέσεως· καὶ πονηρευθῇ ὁ ὀφθαλμὸς σου κατὰ τοῦ πτωχοῦ ἀδελφοῦ σου καὶ δὲν δώσῃς εἰς αὐτόν, καὶ βοήσῃ πρὸς τὸν Κύριον κατὰ σοῦ, καὶ γείνῃ εἰς σὲ ἁμαρτία.
10 Θέλεις δώσει ἐξάπαντος εἰς αὐτόν, καὶ ἡ καρδία σου δὲν θέλει πονηρευθῆ ὅταν δίδῃς εἰς αὐτόν· ἐπειδή διὰ τοῦτο θέλει σὲ εὐλογεῖ Κύριος ὁ Θεὸς σου εἰς πάντα τὰ ἔργα σου καὶ εἰς πάσας τὰς ἐπιχειρήσεις σου.
11 Διότι δὲν θέλει λείψει πτωχὸς ἐκ μέσου τῆς γῆς σου· διὰ τοῦτο ἐγὼ προστάζω εἰς σέ, λέγων, Θέλεις ἐξάπαντος ἀνοίγει τὴν χεῖρά σου πρὸς τὸν ἀδελφὸν σου, πρὸς τὸν πτωχὸν σου καὶ πρὸς τὸν ἐνδεῆ σου ἐπὶ τῆς γῆς σου.
12 Ἐὰν ὁ ἀδελφὸς σου, Ἑβραῖος ἤ Ἑβραία, πωληθῆ εἰς σέ, θέλει σὲ δουλεύσει ἕξ ἔτη, καὶ εἰς τὸ ἕβδομον ἔτος θέλεις ἐξαποστείλει αὐτὸν ἐλεύθερον ἀπὸ σοῦ.
13 Καὶ ὅταν ἐξαποστείλῃς αὐτὸν ἐλεύθερον ἀπὸ σοῦ, δὲν θέλεις ἐξαποστείλει αὐτὸν κενόν·
14 θέλεις ἐξάπαντος ἐφοδιάσει αὐτὸν ἀπὸ τῶν προβάτων σου καὶ ἀπὸ τοῦ ἁλωνίου σου καὶ ἀπὸ τοῦ ληνοῦ σου· ἀπὸ ὅ, τι Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ ηὐλόγησε, θέλεις δώσει εἰς αὐτόν.
15 Καὶ θέλεις ἐνθυμηθῆ ὅτι δοῦλος ἐστάθης ἐν γῇ Αἰγύπτου, καὶ Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ ἐλύτρωσεν· ὅθεν ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ τὸ πρᾶγμα τοῦτο σήμερον.
16 Ἀλλ᾿ ἐὰν σοὶ εἴπῃ, Δὲν ἐξέρχομαι ἀπὸ σοῦ· ἐπειδή ἠγάπησε σὲ καὶ τὸν οἶκόν σου, διότι εὐτυχεῖ μετὰ σοῦ·
17 τότε θέλεις λάβει τρυπητήριον καὶ θέλεις τρυπήσει τὸ τίον αὐτοῦ πρὸς τὴν θύραν, καὶ θέλει εἶσθαι δοῦλός σου παντοτεινός· καὶ εἰς τὴν δούλην σου θέλεις κάμει ὁμοίως.
18 Δὲν θέλει φανῆ εἰς σὲ σκληρὸν ὅταν ἐξαποστείλῃς αὐτὸν ἐλεύθερον ἀπὸ σοῦ· διότι σὲ ἐδούλευσε τὸ διπλοῦν μισθωτοῦ δούλου, ἕξ ἔτη· καὶ Κύριος ὁ Θεὸς σου θέλει σὲ εὐλογεῖ εἰς πᾶν ὅ, τι κάμνεις.
19 Πάντα τὰ πρωτότοκα, ὅσα γεννῶνται μεταξὺ τῶν βοῶν σου καὶ τῶν προβάτων σου τὰ ἀρσενικά, θέλεις ἀφιερόνει εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου· δὲν θέλεις μεταχειρισθῆ εἰς ἐργασίαν τὸν πρωτότοκον μόσχον σου, οὐδὲ κουρεύσει τὸ πρωτότοκον τῶν προβάτων σου.
20 Ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου θέλεις τρώγει αὐτὸ κατ᾿ ἔτος, ἐν τῷ τόπῳ ὅντινα ἐκλέξῃ ὁ Κύριος, σὺ καὶ ὁ οἶκός σου.
21 Καὶ ἐὰν ἔχῃ τινὰ μῶμον, ἐὰν ἦναι χωλὸν ἤ τυφλὸν ἤ ἔχῃ τινὰ μῶμον κακόν, δὲν θέλεις θυσιάσει αὐτὸ εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου.
22 Ἐντὸς τῶν πυλῶν σου θέλεις τρώγει αὐτὸ· ὁ ἀκάθαρτος καὶ ὁ καθαρὸς ἐξίσου, ὡς τὴν δορκάδα καὶ ὡς τὴν ἔλαφον.
23 Πλήν τὸ αἷμα αὐτοῦ δὲν θέλεις φάγει ἐπὶ τὴν γῆν θέλεις χύσει αὐτὸ ὡς ὕδωρ.
1 Φύλαττε τὸν μῆνα Ἀβὶβ καὶ κάμνε τὸ πάσχα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου· ἐπειδή εἰς τὸν μῆνα Ἀβὶβ σὲ ἐξήγαγε Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐξ Αἰγύπτου διὰ νυκτός.
2 Θέλεις λοιπὸν θυσιάζει τὸ πάσχα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου, πρόβατον καὶ βοῦν, ἐν τῷ τόπῳ ὅντινα ἐκλέξῃ ὁ Κύριος διὰ νὰ κατοικίσῃ ἐκεῖ τὸ ὄνομα αὑτοῦ.
3 Δὲν θέλεις τρώγει μὲ αὐτὸ ἔνζυμα· ἑπτὰ ἡμέρας θέλεις τρώγει ἄζυμα μὲ αὐτὸ, ἄρτον θλίψεως, διότι μετὰ σπουδῆς ἐξῆλθες ἐκ γῆς Αἰγύπτου· διὰ νὰ ἐνθυμῆσαι τὴν ἡμέραν τῆς ἐξόδου σου ἐκ γῆς Αἰγύπτου, πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου.
4 Καὶ δὲν θέλει φανῆ προζύμιον εἰς σέ, κατὰ πάντα τὰ ὅριά σου, ἑπτὰ ἡμέρας· καὶ ἀπὸ τοῦ κρέατος, τὸ ὁποῖον ἐθυσίασας τὴν πρώτην ἡμέραν πρὸς τὸ ἑσπέρας, δὲν θέλει μείνει οὐδὲν ἕως πρωΐ.
5 Δὲν δύνασαι νὰ θυσιάσῃς τὸ πάσχα ἐν οὐδεμιᾷ τῶν πόλεών σου, τὰς ὁποίας Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σέ·
6 ἀλλ᾿ ἐν τῷ τόπῳ, ὅντινα ἐκλέξῃ Κύριος ὁ Θεὸς σου διὰ νὰ κατοικίσῃ ἐκεῖ τὸ ὄνομα αὑτοῦ, θέλεις θυσιάζει τὸ πάσχα τὴν ἑσπέραν, πρὸς τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου, ἐν τῷ καιρῷ καθ᾿ ὅν ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου.
7 Καὶ θέλεις ἐψήσει αὐτὸ καὶ φάγει ἐν τῷ τόπῳ ὅντινα ἐκλέξῃ Κύριος ὁ Θεὸς σου· καὶ τὸ πρωΐ θέλεις ἐπιστρέφει καὶ ὑπάγει εἰς τὰς κατοικίας σου.
8 Ἕξ ἡμέρας θέλεις τρώγει ἄζυμα· καὶ τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην θέλει εἶσθαι σύναξις ἐπίσημος εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου· δὲν θέλεις κάμει ἐργασίαν.
9 Ἑπτὰ ἑβδομάδας θέλεις ἀριθμήσει εἰς σεαυτόν· ἄρχισον νὰ ἀριθμῇς τὰς ἑπτὰ ἑβδομάδας, ἀφοῦ ἀρχίσῃς νὰ βάλῃς τὸ δρέπανον εἰς τὰ σπαρτά.
10 Καὶ θέλεις κάμει τὴν ἑορτήν τῶν ἑβδομάδων εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου, μετὰ τῆς ἀνηκούσης αὐτοπροαιρέτου προσφορᾶς τῆς χειρὸς σου, τὴν ὁποίαν προσφέρῃς, ὅπως σὲ εὐλόγησε Κύριος ὁ Θεὸς σου.
11 Καὶ θέλεις εὐφρανθῆ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, σὺ καὶ ὁ υἱὸς σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου καὶ ὁ δοῦλός σου καὶ ἡ δούλη σου καὶ ὁ Λευΐτης ὁ ἐντὸς τῶν πυλῶν σου καὶ ὁ ξένος καὶ ὁ ὀρφανὸς καὶ ἡ χήρα, οἵτινες εἶναι ἐν μέσῳ σου, ἐν τῷ τόπῳ ὅντινα ἐκλέξῃ Κύριος ὁ Θεὸς σου, διὰ νὰ κατοικίσῃ ἐκεῖ τὸ ὄνομα αὑτοῦ.
12 Καὶ θέλεις ἐνθυμεῖσθαι ὅτι δοῦλος ἐστάθης ἐν Αἰγύπτῳ· καὶ θέλεις φυλάττει καὶ ἐκτελεῖ ταῦτα τὰ διατάγματα.
13 Θέλεις κάμνει τὴν ἑορτήν τῆς σκηνοπηγίας ἑπτὰ ἡμέρας, ἀφοῦ συνάξῃς τὸν σῖτόν σου καὶ τὸν οἶνόν σου·
14 καὶ θέλεις εὐφρανθῆ ἐν τῇ ἑορτῇ σου, σὺ καὶ ὁ υἱὸς σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου καὶ ὁ δοῦλός σου καὶ ἡ δούλη σου καὶ ὁ Λευΐτης καὶ ὁ ξένος καὶ ὁ ὀρφανὸς καὶ ἡ χήρα, οἵτινες εἶναι ἐντὸς τῶν πυλῶν σου.
15 Ἑπτὰ ἡμέρας θέλεις ἑορτάζει εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου, ἐν τῷ τόπῳ ὅντινα ἐκλέξῃ ὁ Κύριος· διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου θέλει σὲ εὐλογεῖ εἰς πάντα τὰ γεννήματά σου καὶ εἰς πάντα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου· καὶ θέλεις ἐξάπαντος εὐφρανθῆ.
16 Τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ θέλει ἐμφανίζεσθαι πᾶν ἀρσενικόν σου ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ἐν τῷ τόπῳ ὅντινα ἐκλέξῃ· ἐν τῇ ἑορτῇ τῶν ἀζύμων, καὶ ἐν τῇ ἑορτῇ τῶν ἑβδομάδων, καὶ ἐν τῇ ἑορτῇ τῆς σκηνοπηγίας· καὶ δὲν θέλουσιν ἐμφανίζεσθαι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου κενοί.
17 Ἕκαστος θέλει δίδει κατὰ τὴν δύναμιν αὑτοῦ, κατὰ τὴν εὐλογίαν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, τὴν ὁποίαν σοὶ ἔδωκε.
18 Κριτὰς καὶ ἄρχοντας θέλεις καταστήσει εἰς σεαυτὸν κατὰ πάσας τὰς πόλεις σου, τὰς ὁποίας Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σὲ κατὰ τὰς φυλὰς σου· καὶ θέλουσι κρίνει τὸν λαὸν ἐν κρίσει δικαίᾳ.
19 Δὲν θέλεις διαστρέψει κρίσιν· δὲν θέλεις ἀποβλέπει εἰς πρόσωπον οὐδὲ θέλεις λαμβάνει δῶρον· διότι τὸ δῶρον τυφλόνει τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν σοφῶν καὶ διαφθείρει τοὺς λόγους τῶν δικαίων.
20 Τὸ δίκαιον, τὸ δίκαιον θέλεις ἀκολουθεῖ· διὰ νὰ ζήσῃς καὶ νὰ κληρονομήσῃς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σέ.
21 Δὲν θέλεις φυτεύσει εἰς σεαυτὸν ἄλσος ὁποιωνδήποτε δένδρων πλησίον τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, τὸ ὁποῖον θέλεις κάμει εἰς σεαυτόν·
22 οὐδὲ θέλεις στήσει εἰς σεαυτὸν ἄγαλμα· τὰ ὁποῖα μισεῖ Κύριος ὁ Θεὸς σου.
1 Δὲν θέλεις θυσιάσει εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου βοῦν ἤ πρόβατον ἔχον μῶμον ἤ οἱονδήποτε ἐλάττωμα· διότι εἶναι βδέλυγμα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου.
2 Ἐὰν εὑρεθῇ ἐν μέσῳ σου, ἔν τινι τῶν πόλεών σου τὰς ὁποίας Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σέ, ἀνήρ ἤ γυνή ὅστις ἔπραξε κακὸν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, παραβαίνων τὴν διαθήκην αὐτοῦ,
3 καὶ ἀπελθὼν ἐλάτρευσεν ἄλλους θεοὺς καὶ προσεκύνησεν αὐτούς, τὸν ἥλιον ἤ τὴν σελήνην ἤ ὁποιονδήποτε ἐκ τῆς στρατιᾶς τοῦ οὐρανοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν προσέταξα·
4 καὶ ἀναγγελθῇ πρὸς σέ, καὶ ἀκούσῃς καὶ ἐπιμελῶς ἐξετάσῃς καὶ ἰδού, εἶναι ἀλήθεια καὶ βέβαιον τὸ πρᾶγμα, ὅτι ἐπράχθη τοιοῦτον βδέλυγμα ἐν τῷ Ἰσραήλ·
5 τότε θέλεις φέρει ἔξω εἰς τὰς πύλας σου τὸν ἄνδρα ἐκεῖνον ἤ τὴν γυναῖκα ἐκείνην, οἵτινες ἔπραξαν τὸ κακὸν τοῦτο πρᾶγμα, τὸν ἄνδρα ἤ τὴν γυναῖκα· καὶ θέλεις λιθοβολήσει αὐτοὺς μὲ λίθους, καὶ θέλουσιν ἀποθάνει.
6 Ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων ἤ τριῶν μαρτύρων θέλει θανατόνεσθαι ὁ ἄξιος θανάτου· ἐπὶ στόματος ἑνὸς μάρτυρος δὲν θέλει θανατόνεσθαι.
7 Αἱ χεῖρες τῶν μαρτύρων θέλουσιν εἶσθαι αἱ πρῶται ἐπ᾿ αὐτόν, εἰς τὸ νὰ θανατώσωσιν αὐτόν, καὶ ἔπειτα αἱ χεῖρες παντὸς τοῦ λαοῦ. Οὕτω θέλεις ἐκβάλει τὸ κακὸν ἐκ μέσου σου.
8 Ἐὰν τύχῃ εἰς σὲ ὑπόθεσίς τις πολὺ δύσκολος νὰ κρίνῃς αὐτήν, ἀναμέσον αἵματος καὶ αἵματος, ἀναμέσον δίκης καὶ δίκης, καὶ ἀναμέσον πληγῆς καὶ πληγῆς, ὑποθέσεις ἀμφισβητήσιμοι ἐντὸς τῶν πόλεών σου, τότε θέλεις σηκωθῆ καὶ θέλεις ἀναβῆ εἰς τὸν τόπον ὅντινα ἐκλέξῃ Κύριος ὁ Θεὸς σου·
9 καὶ θέλεις ὑπάγει πρὸς τοὺς ἱερεῖς τοὺς Λευΐτας καὶ πρὸς τὸν κριτήν τὸν ὄντα κατ᾿ ἐκείνας τὰς ἡμέρας, καὶ θέλεις ἐρωτήσει καὶ θέλουσιν ἀναγγείλει πρὸς σὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς κρίσεως·
10 καὶ θέλεις κάμει κατὰ τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν σὲ ἀναγγείλωσιν ἐκ τοῦ τόπου ἐκείνου ὅντινα ἐκλέξῃ ὁ Κύριος· καὶ θέλεις προσέξει νὰ πράξῃς κατὰ πάντα ὅσα παραγγείλωσιν εἰς σέ.
11 Κατὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ νόμου τὴν ὁποίαν σὲ ἀναγγείλωσι, καὶ κατὰ τὴν κρίσιν τὴν ὁποίαν σὲ εἴπωσι, θέλεις κάμει· δὲν θέλεις ἐκκλίνει ἀπὸ τοῦ λόγου τὸν ὁποῖον σὲ ἀναγγείλωσι, δεξιὰ ἤ ἀριστερά.
12 Ὁ ἄνθρωπος δὲ ὅστις φερθῇ ὑπερηφάνως, ὥστε νὰ μή ὑπακούσῃ εἰς τὸν ἱερέα τὸν παριστάμενον νὰ λειτουργῇ ἐκεῖ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ἤ εἰς τὸν κριτήν, ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος θέλει ἀποθάνει· καὶ θέλεις ἐκβάλει τὸ κακὸν ἐκ τοῦ Ἰσραήλ.
13 Καὶ πᾶς ὁ λαὸς θέλει ἀκούσει καὶ φοβηθῆ, καὶ δὲν θέλουσιν ὑπερηφανεύεσθαι πλέον.
14 Ἀφοῦ εἰσέλθῃς εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν δίδει εἰς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς σου, καὶ κληρονομήσῃς αὐτήν καὶ κατοικήσῃς ἐν αὐτῇ καὶ εἴπῃς, Θέλω καταστήσει βασιλέα ἐπ᾿ ἐμέ, καθὼς πάντα τὰ ἔθνη τὰ πέριξ ἐμοῦ,
15 θέλεις βέβαια καταστήσει βασιλέα ἐπὶ σέ, ὅντινα ἐκλέξῃ Κύριος ὁ Θεὸς σου· ἐκ τῶν ἀδελφῶν σου θέλεις καταστήσει βασιλέα ἐπὶ σέ· δὲν δύνασαι νὰ καταστήσῃς ἄνθρωπον ξένον ἐπὶ σέ, ὅστις δὲν εἶναι ἀδελφὸς σου.
16 Πλήν δὲν θέλει πληθύνει ἵππους εἰς ἑαυτόν, οὐδὲ θέλει ἐπαναφέρει τὸν λαὸν εἰς τὴν Αἴγυπτον, διὰ νὰ αὐξήσῃ ἵππους· διότι ὁ Κύριος εἶπε πρὸς ἐσᾶς, Δὲν θέλετε ἐπιστρέψει πλέον δι᾿ ἐκείνης τῆς ὁδοῦ.
17 Οὐδὲ θέλει πληθύνει εἰς ἑαυτὸν γυναῖκας, διὰ νὰ μή ἀποπλανηθῇ ἡ καρδία αὐτοῦ· οὐδὲ θέλει πληθύνει σφόδρα εἰς ἑαυτὸν ἀργύριον καὶ χρυσίον.
18 Καὶ ὅταν καθήσῃ ἐπὶ τοῦ θρόνου τῆς βασιλείας αὑτοῦ, θέλει γράψει δι᾿ ἑαυτὸν ἀντίγραφον τοῦ νόμου τούτου εἰς βιβλίον, ἐξ ἐκείνου τὸ ὁποῖον εἶναι ἐνώπιον τῶν ἱερέων τῶν Λευϊτῶν·
19 καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι πλησίον αὐτοῦ, καὶ θέλει ἀναγινώσκει ἐν αὐτῷ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὑτοῦ· διὰ νὰ μάθῃ νὰ φοβῆται Κύριον τὸν Θεὸν αὑτοῦ, νὰ φυλάττῃ πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου καὶ τὰ διατάγματα ταῦτα, ὥστε νὰ ἐκτελῇ αὐτά·
20 διὰ νὰ μή ὑψωθῇ ἡ καρδία αὐτοῦ ὑπεράνω τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, καὶ διὰ νὰ μή ἐκκλίνῃ ἀπὸ τῶν ἐντολῶν δεξιὰ ἤ ἀριστερά· ὅπως μακροημερεύσῃ ἐν τῇ βασιλείᾳ αὑτοῦ, αὐτὸς καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ, ἐν τῷ μέσῳ τοῦ Ἰσραήλ.
1 Οἱ ἱερεῖς οἱ Λευΐται, πᾶσα ἡ φυλή τοῦ Λευΐ, δὲν θέλουσιν ἔχει μερίδα οὔτε κληρονομίαν μετὰ τοῦ Ἰσραήλ· τὰς διὰ πυρὸς γινομένας προσφορὰς τοῦ Κυρίου καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ θέλουσι τρώγει.
2 Διὰ τοῦτο κληρονομίαν δὲν θέλουσιν ἔχει μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν αὑτῶν· ὁ Κύριος εἶναι ἡ κληρονομία αὐτῶν, καθὼς εἶπε πρὸς αὐτούς.
3 Καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι τὸ δικαίωμα τῶν ἱερέων παρὰ τοῦ λαοῦ, παρὰ τῶν θυσιαζόντων τὰς θυσίας, εἴτε βοῦν εἴτε πρόβατον· θέλουσι δίδει εἰς τὸν ἱερέα τὸν ὦμον καὶ τὰς σιαγόνας καὶ τὴν κοιλίαν.
4 Τὰς ἀπαρχὰς τοῦ σίτου σου, τοῦ οἴνου σου καὶ τοῦ ἐλαίου σου, καὶ τὸ πρῶτον τοῦ μαλλίου τῶν προβάτων σου, θέλεις δίδει εἰς αὐτόν.
5 διότι αὐτὸν ἐξέλεξε Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν σου, διὰ νὰ παρίσταται νὰ λειτουργῇ εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, αὐτὸς καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ διαπαντός.
6 Καὶ ἐὰν ἔλθῃ Λευΐτης ἔκ τινος τῶν πόλεών σου ἀπὸ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅπου παροικεῖ, καὶ ἔλθῃ μεθ᾿ ὅλου τοῦ πόθου τῆς ψυχῆς αὑτοῦ, εἰς τὸν τόπον ὅντινα ἐκλέξῃ ὁ Κύριος,
7 τότε θέλει λειτουργεῖ εἰς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ, καθὼς πάντες οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ οἱ Λευΐται, οἱ παριστάμενοι ἐκεῖ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
8 Ἴσας μερίδας θέλουσι τρώγει ἐκτὸς τοῦ προερχομένου ἐκ τῆς πωλήσεως τῆς πατρικῆς αὐτοῦ περιουσίας.
9 Ἀφοῦ εἰσέλθῃς εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σέ, δὲν θέλεις μάθει νὰ πράττῃς κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν ἐκείνων.
10 Δὲν θέλει εὑρεθῆ εἰς σὲ οὐδεὶς διαπερνῶν τὸν υἱὸν αὑτοῦ ἤ τὴν θυγατέρα αὑτοῦ διὰ τοῦ πυρός, ἤ μαντευόμενος μαντείαν ἤ προγνώστης τῶν καιρῶν ἤ οἰωνοσκόπος ἤ μάγος,
11 ἤ γόης ἤ ἀνταποκριτής δαιμονίων ἤ τερατοσκόπος ἤ νεκρόμαντις.
12 Διότι πᾶς ὁ πράττων ταῦτα εἶναι βδέλυγμα εἰς τὸν Κύριον· καὶ ἐξ αἰτίας τῶν βδελυγμάτων τούτων Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐκδιώκει αὐτοὺς ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου.
13 Τέλειος θέλεις εἶσθαι ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
14 Διότι τὰ ἔθνη ταῦτα, τὰ ὁποῖα θέλεις κατακληρονομήσει, ἔδωκαν ἀκρόασιν εἰς προγνώστας τῶν καιρῶν καὶ εἰς μάντεις· σὲ ὅμως Κύριος ὁ Θεὸς σου δὲν ἀφῆκε νὰ πράττῃς οὕτω.
15 Προφήτην ἐκ μέσου σου θέλει ἀναστήσει εἰς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐκ τῶν ἀδελφῶν σου, ὡς ἐμέ· αὐτοῦ θέλετε ἀκούει·
16 κατὰ πάντα ὅσα ἐζήτησας παρὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐν Χωρήβ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς συνάξεως, λέγων, Ἄς μή ἀκούσω πλέον τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ μου, μηδὲ νὰ ἴδω πλέον τὸ μέγα τοῦτο πῦρ, διὰ νὰ μή ἀποθάνω.
17 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Καλῶς ἔχουσιν ὅσα ἐλάλησαν.
18 Προφήτην ἐκ μέσου τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν θέλω ἀναστήσει εἰς αὐτούς, ὡς σέ, καὶ θέλω βάλει τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ, καὶ θέλει λαλεῖ πρὸς αὐτοὺς πάντα ὅσα ἐγὼ προστάζω εἰς αὐτόν·
19 Καὶ ὁ ἄνθρωπος ὅστις δὲν ὑπακούσῃ εἰς τοὺς λόγους μου, τοὺς ὁποίους αὐτὸς θέλει λαλήσει ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐγὼ θέλω ἐκζητήσει τοῦτο παρ᾿ αὐτοῦ.
20 Ὁ προφήτης ὅμως ὅστις ἀσεβήσῃ καὶ λαλήσῃ ἐν τῷ ὀνόματί μου λόγον τὸν ὁποῖον ἐγὼ δὲν προσέταξα εἰς αὐτὸν νὰ λαλήσῃ, ἤ ὅστις λαλήσῃ ἐν τῷ ὀνόματι ἄλλων θεῶν, ὁ προφήτης ἐκεῖνος θέλει θανατωθῆ.
21 Καὶ ἐὰν εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου, Πῶς θέλομεν γνωρίσει τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος δὲν ἐλάλησεν;
22 Ὅταν τὶς προφήτης λαλήσῃ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου καὶ ὁ λόγος δὲν γείνῃ οὐδὲ συμβῇ, οὗτος εἶναι ὁ λόγος τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος δὲν ἐλάλησεν· ἐλάλησεν αὐτὸν ὁ προφήτης ἐν ὑπερηφανίᾳ· δὲν θέλετε φοβηθῆ ἀπ᾿ αὐτοῦ.
1 Ἀφοῦ Κύριος ὁ Θεὸς σου ἀφανίσῃ τὰ ἔθνη, τῶν ὁποίων τὴν γῆν δίδει εἰς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς σου, καὶ κατακληρονομήσῃς αὐτὰ καὶ κατοικήσῃς εἰς τὰς πόλεις αὐτῶν καὶ εἰς τὰς οἰκίας αὐτῶν,
2 θέλεις χωρίσει τρεῖς πόλεις εἰς σεαυτὸν ἐν τῷ μέσῳ τῆς γῆς σου, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σὲ νὰ κληρονομήσῃς αὐτήν.
3 Θέλεις ἑτοιμάσει εἰς σεαυτὸν τὴν ὁδόν· καὶ θέλεις διαιρέσει εἰς τρία τὰ ὅρια τῆς γῆς σου, τὴν ὁποίαν δίδει εἰς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς σου νὰ κληρονομήσῃς, διὰ νὰ φεύγῃ ἐκεῖ πᾶς φονεύς.
4 Καὶ αὕτη εἶναι ἡ διάταξις περὶ τοῦ φονέως, ὅστις φύγῃ ἐκεῖ, διὰ νὰ ζήσῃ· Ὅστις κτυπήσῃ τὸν πλησίον αὑτοῦ ἐξ ἀγνοίας, τὸν ὁποῖον πρότερον δὲν ἐμίσει,
5 καθὼς ὅταν ὑπάγῃ τις μετὰ τοῦ πλησίον αὑτοῦ εἰς τὸ δάσος διὰ νὰ κόψῃ ξύλα, καὶ ἐνῷ ἡ χεὶρ αὐτοῦ καταβιβάζῃ κτύπημα μὲ τὸν πέλεκυν διὰ νὰ κόψῃ τὸ δένδρον, ἐκβῇ τὸ σιδήριον ἀπὸ τοῦ ξύλου καὶ τύχῃ τὸν πλησίον αὐτοῦ καὶ αὐτὸς ἀποθάνῃ, οὗτος θέλει φύγει εἰς μίαν ἐκ τῶν πόλεων ἐκείνων καὶ θέλει ζήσει·
6 μήποτε καταδιώξῃ τὸν φονέα ὁ ἐκδικητής τοῦ αἵματος, ἐνῷ εἶναι εἰς ἔξαψιν ἡ καρδία αὐτοῦ, καὶ προφθάσῃ αὐτόν, ἐὰν ἡ ὁδὸς ἦναι μακρά, καὶ φονεύσῃ αὐτόν, καίτοι μή ὄντα ἄξιον θανάτου, ἐπειδή δὲν ἐμίσει αὐτὸν πρότερον.
7 Διὰ τοῦτο ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ λέγων, Τρεῖς πόλεις θέλεις χωρίσει εἰς σεαυτόν.
8 Καὶ ἐὰν Κύριος ὁ Θεὸς σου πλατύνῃ τὰ ὅριά σου, καθὼς ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας σου, καὶ δώσῃ εἰς σὲ πᾶσαν τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθη νὰ δώσῃ εἰς τοὺς πατέρας σου,
9 ἐάν φυλάττῃς πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, ὥστε νὰ ἐκτελῇς αὐτάς, τὰς ὁποίας ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον, νὰ ἀγαπᾷς Κύριον τὸν Θεὸν σου καὶ νὰ περιπατῇς πάντοτε εἰς τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, τότε θέλεις προσθέσει εἰς σεαυτὸν ἔτι τρεῖς πόλεις πρὸς τάς τρεῖς ἐκείνας·
10 διὰ νὰ μή χυθῇ αἷμα ἀθῷον ἐν μέσῳ τῆς γῆς σου, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σὲ κληρονομίαν, καὶ νὰ ἦναι αἷμα ἐπάνω σου.
11 Ἐὰν δὲ τις ἔχῃ μῖσος κατὰ τοῦ πλησίον αὑτοῦ, καὶ παραμονεύσας αὐτὸν ἐφορμήσῃ ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ πατάξῃ αὐτόν, καὶ ἀποθάνῃ, καὶ φύγῃ εἰς μίαν τῶν πόλεων τούτων,
12 τότε θέλουσιν ἀποστείλει οἱ πρεσβύτεροι τῆς πόλεως αὐτοῦ καὶ θέλουσι λάβει αὐτὸν ἐκεῖθεν, καὶ θέλουσι παραδώσει αὐτὸν εἰς τὴν χεῖρα τοῦ ἐκδικητοῦ τοῦ αἵματος, διὰ νὰ ἀποθάνῃ.
13 Ὁ ὀφθαλμὸς σου δὲν θέλει φεισθῆ αὐτόν, ἀλλὰ θέλεις ἐξαλείψει ἀπὸ τοῦ Ἰσραήλ τὸ ἀθῷον αἷμα, διὰ νὰ εὐημερῇς.
14 Δὲν θέλεις μετακινήσει τὰ ὅρια τοῦ πλησίον σου, ὅσα οἱ πατέρες σου ἔστησαν εἰς τὴν κληρονομίαν σου, τὴν ὁποίαν θέλεις κατακληρονομήσει, ἐν τῇ γῇ τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σὲ διὰ νὰ κατακληρονομήσῃς αὐτήν.
15 Εἷς μάρτυς δὲν θέλει σηκωθῆ ἐναντίον τινὸς ἀνθρώπου, δι᾿ ὁποιανδήποτε ἀνομίαν ἤ δι᾿ ὁποιονδήποτε ἁμάρτημα, ὅ, τι ἁμάρτημα ἁμαρτήσῃ· ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων ἤ ἐπὶ στόματος τριῶν μαρτύρων θέλει βεβαιοῦσθαι πᾶς λόγος.
16 Ἐὰν ψευδής μάρτυς σηκωθῇ ἐναντίον ἀνθρώπου, διὰ νὰ μαρτυρήσῃ κατ᾿ αὐτοῦ ἀδίκως,
17 τότε καὶ οἱ δύο ἄνθρωποι, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι ἡ διαφορά, θέλουσι σταθῆ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἐνώπιον τῶν ἱερέων καὶ τῶν κριτῶν τῶν ὄντων κατ᾿ ἐκείνας τὰς ἡμέρας·
18 καὶ οἱ κριταὶ θέλουσιν ἐξετάσει ἀκριβῶς, καὶ ἰδού, ἐὰν ὁ μάρτυς ἦναι ψευδομάρτυς καὶ ἐμαρτύρησε ψευδῶς κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ,
19 τότε θέλετε κάμει εἰς αὐτόν, καθὼς αὐτὸς ἐστοχάσθη νὰ κάμῃ εἰς τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ· καὶ θέλεις ἐκβάλει τὸ κακὸν ἐκ μέσου σου.
20 Καὶ οἱ λοιποὶ θέλουσιν ἀκούσει καὶ φοβηθῆ, καὶ δὲν θέλουσιν εἰς τὸ ἑξῆς πράξει τοιοῦτον κακὸν ἐν μέσῳ σου.
21 Καὶ ὁ ὀφθαλμὸς σου δὲν θέλει φεισθῆ· θέλει δοθῆ ζωή ἀντὶ ζωῆς, ὀφθαλμὸς ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδοὺς ἀντὶ ὀδόντος, χεὶρ ἀντὶ χειρός, ποῦς ἀντὶ ποδός.
1 Ὅταν ἐξέλθῃς εἰς μάχην ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν σου, καὶ ἴδῃς ἵππους καὶ ἁμάξας, λαὸν περισσότερον παρὰ σέ, μή φοβηθῇς αὐτούς· διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου εἶναι μετὰ σοῦ, ὅστις σὲ ἀνεβίβασεν ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
2 Καὶ ὅταν πλησιάσητε εἰς τὴν μάχην, ὁ ἱερεὺς θέλει προσέλθει καὶ λαλήσει πρὸς τὸν λαόν,
3 καὶ θέλει εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Ἄκουε, Ἰσραήλ· σεῖς πλησιάζετε σήμερον εἰς τὴν μάχην κατὰ τῶν ἐχθρῶν σας· ἄς μή δειλιάσῃ ἡ καρδία σας, μή φοβηθῆτε μηδὲ τρομάξητε μηδὲ ἐκπλαγῆτε ἀπὸ προσώπου αὐτῶν·
4 διότι Κύριος ὁ Θεὸς σας εἶναι ὁ προπορευόμενος μεθ᾿ ὑμῶν, διὰ νὰ πολεμήσῃ ὑπὲρ ὑμῶν ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν σας, διὰ νὰ σώσῃ ὑμᾶς.
5 Καὶ οἱ ἄρχοντες θέλουσι λαλήσει πρὸς τὸν λαόν, λέγοντες, Τίς ἄνθρωπος ᾠκοδόμησεν οἰκίαν νέαν καὶ δὲν ἔκαμεν ἐγκαινιασμὸν αὐτῆς; ἄς ἀναχωρήσῃ καὶ ἄς ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν οἰκίαν αὑτοῦ, μήποτε ἀποθάνῃ ἐν τῇ μάχῃ καὶ ἐγκαινιάσῃ αὐτήν ἄλλος ἄνθρωπος.
6 Καὶ τίς ἄνθρωπος ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ δὲν εὐφράνθη ἐξ αὐτοῦ; ἄς ἀναχωρήσῃ καὶ ἄς ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν οἰκίαν αὑτοῦ, μήποτε ἀποθάνῃ ἐν τῇ μάχῃ, καὶ εὐφρανθῇ ἐξ αὐτοῦ ἄλλος ἄνθρωπος.
7 Καὶ τίς ἄνθρωπος ἠρραβωνίσθη γυναῖκα καὶ δὲν ἔλαβεν αὐτήν; ἄς ἀναχωρήσῃ καὶ ἄς ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν οἰκίαν αὑτοῦ, μήποτε ἀποθάνῃ ἐν τῇ μάχῃ, καὶ λάβῃ αὐτήν ἄλλος ἄνθρωπος.
8 Καὶ οἱ ἄρχοντες θέλουσι λαλήσει ἔτι πρὸς τὸν λαὸν καὶ θέλουσιν εἰπεῖ, Τίς ἄνθρωπος εἶναι δειλὸς καὶ ἄκαρδος; ἄς ἀναχωρήσῃ καὶ ἄς ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν οἰκίαν αὑτοῦ, διὰ νὰ μή δειλιάσῃ ἡ καρδία τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, ὡς ἡ καρδία αὐτοῦ.
9 Καὶ ἀφοῦ τελειώσωσιν οἱ ἄρχοντες λαλοῦντες πρὸς τὸν λαόν, θέλουσι καταστήσει ἀρχηγοὺς τῶν στρατευμάτων, διὰ νὰ προΐστανται τοῦ λαοῦ.
10 Ὅταν πλησιάσῃς εἰς πόλιν διὰ νὰ ἐκπολεμήσῃς αὐτήν, τότε κάλεσον αὐτήν εἰς εἰρήνην·
11 καὶ ἐὰν σοὶ ἀποκριθῆ εἰρηνικὰ καὶ ἀνοίξῃ εἰς σέ, τότε πᾶς ὁ λαὸς ὁ εὑρισκόμενος ἐν αὐτῇ θέλει γείνει ὑποτελής εἰς σὲ καὶ θέλει σὲ δουλεύει·
12 ἐὰν ὅμως δὲν κάμῃ εἰρήνην μετὰ σοῦ, ἀλλὰ σὲ πολεμήσῃ τότε θέλεις πολιορκήσει αὐτήν·
13 καὶ ἀφοῦ Κύριος ὁ Θεὸς σου παραδώσῃ αὐτήν εἰς τὰς χεῖράς σου, θέλεις πατάξει πάντα τὰ ἀρσενικὰ αὐτῆς ἐν στόματι μαχαίρας·
14 τὰς δὲ γυναῖκας καὶ τὰ βρέφη καὶ τὰ κτήνη καὶ πάντα ὅσα εὑρίσκονται ἐν τῇ πόλει, πάντα τὰ λάφυρα αὐτῆς, θέλεις λάβει εἰς σεαυτόν· καὶ θέλεις τρώγει τὰ λάφυρα τῶν ἐχθρῶν σου, ὅσα Κύριος ὁ Θεὸς σου ἔδωκεν εἰς σέ.
15 Οὕτω θέλεις κάμει εἰς πάσας τὰς πόλεις τὰς πολὺ μακρὰν ἀπὸ σοῦ, αἵτινες δὲν εἶναι ἐκ τῶν πόλεων τῶν ἐθνῶν τούτων·
16 ἐκ τῶν πόλεων ὅμως τῶν λαῶν τούτων, τὰς ὁποίας Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σὲ κληρονομίαν, δὲν θέλεις ἀφήσει ζῶν οὐδὲν ἔχον πνοήν·
17 ἀλλὰ θέλεις ἐξολοθρεύσει αὐτοὺς κατὰ κράτος, τοὺς Χετταίους καὶ τοὺς Ἀμορραίους τοὺς Χαναναίους καὶ τοὺς Φερεζαίους τοὺς Εὐαίους καὶ τοὺς Ἰεβουσαίους, καθὼς προσέταξεν εἰς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς σου·
18 διὰ νὰ μή σᾶς διδάξωσι νὰ πράττητε κατὰ πάντα τὰ βδελύγματα αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἔκαμον εἰς τοὺς θεοὺς αὑτῶν, καὶ ἁμαρτήσητε ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας.
19 Ὅταν πολιορκῇς πόλιν τινὰ ἡμέρας πολλάς, πολεμῶν αὐτήν διὰ νὰ ἐξουσιάσῃς αὐτήν, δὲν θέλεις ἐξολοθρεύσει τὰ δένδρα αὐτῆς, καταφέρων ἐπ᾿ αὐτὰ πέλεκυν· διότι ἐξ αὐτῶν δύνασαι νὰ τρέφησαι καὶ δὲν θέλεις κόψει αὐτά. Μήπως εἶναι ἄνθρωπος τὸ δένδρον τοῦ ἀγροῦ, ὥστε νὰ ἔλθῃ ἐναντίον σου ἐν τῇ πολιορκίᾳ;
20 Μόνον τὰ δένδρα, ὅσα γνωρίζεις ὅτι δὲν εἶναι δένδρα τροφῆς, ταῦτα θέλεις ἐξολοθρεύσει καὶ ἐκκόψει καὶ θέλεις οἰκοδομήσει περιχαρακώματα ἐναντίον τῆς πόλεως, ἥτις πολεμεῖ πρὸς σέ, ἑωσοῦ παραδοθῇ.
1 Ἐὰν τις εὑρεθῇ πεφονευμένος ἐν τῇ γῇ, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σὲ διὰ νὰ κληρονομήσῃς αὐτήν, πεσμένος εἰς τὴν πεδιάδα, καὶ ἦναι ἄγνωστον τίς ἐφόνευσεν αὐτόν,
2 τότε θέλουσιν ἐξέλθει οἱ πρεσβύτεροί σου καὶ οἱ κριταὶ σου, καὶ θέλουσι μετρήσει πρὸς τὰς πόλεις τὰς πέριξ τοῦ πεφονευμένου·
3 καὶ τῆς πόλεως, ἥτις εἶναι ἡ πλησιεστέρα εἰς τὸν πεφονευμένον, οἱ πρεσβύτεροι τῆς πόλεως ἐκείνης θέλουσι λάβει δάμαλιν, ἥτις δὲν ὑπεβλήθη εἰς ἐργασίαν οὐδὲ ἔσυρεν ὑπὸ τὸν ζυγόν·
4 καὶ θέλουσι καταβιβάσει οἱ πρεσβύτεροι τῆς πόλεως ἐκείνης τὴν δάμαλιν εἰς τραχεῖαν φάραγγα, ἥτις οὔτε γεωργεῖται οὔτε σπείρεται καὶ ἐκεῖ ἐν τῇ φάραγγι θέλουσι κόψει τὸν τράχηλον τῆς δαμάλεως.
5 Καὶ θέλουσι πλησιάσει οἱ ἱερεῖς οἱ υἱοὶ τοῦ Λευΐ· ἐπειδή αὐτοὺς ἐξέλεξε Κύριος ὁ Θεὸς σου νὰ λειτουργῶσιν εἰς αὐτόν, καὶ νὰ εὐλογῶσιν ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου· καὶ κατὰ τὸν λόγον αὐτῶν θέλει κρίνεσθαι πᾶσα διαφορὰ καὶ πᾶσα πληγή·
6 καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι τῆς πόλεως ἐκείνης, τῆς πλησιεστέρας εἰς τὸν πεφονευμένον, θέλουσι νίψει τὰς χεῖρας αὑτῶν ἐπὶ τῆς δαμάλεως τῆς ἐσφαγμένης ἐν τῇ φάραγγι·
7 καὶ ἀποκριθέντες θέλουσιν εἰπεῖ, Αἱ χεῖρες ἡμῶν δὲν ἔχυσαν τὸ αἷμα τοῦτο, οὐδὲ εἶδον οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν·
8 γενοῦ ἵλεως, Κύριε, εἰς τὸν λαὸν σου τὸν Ἰσραήλ, τὸν ὁποῖον ἐλύτρωσας, καὶ μή βάλῃς ἐπὶ τὸν λαὸν σου Ἰσραήλ αἷμα ἀθῷον· καὶ θέλει συγχωρηθῆ εἰς αὐτοὺς τὸ αἷμα.
9 Οὕτω θέλεις ἐξαλείψει ἐκ μέσου σου τὸ ἀθῷον αἷμα, ὅταν κάμῃς τὸ ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ Κυρίου.
10 Ὅταν ἐξέλθῃς νὰ πολεμήσῃς τοὺς ἐχθροὺς σου, καὶ Κύριος ὁ Θεὸς σου παραδώσῃ αὐτοὺς εἰς τὰς χεῖράς σου, καὶ λάβῃς ἐξ αὐτῶν αἰχμαλώτους,
11 καὶ ἴδῃς μεταξὺ τῶν αἰχμαλώτων γυναῖκα εὐειδῆ καὶ ἐπιθυμήσῃς αὐτήν, διὰ νὰ λάβῃς αὐτήν εἰς σεαυτὸν γυναῖκα,
12 τότε θέλεις φέρει αὐτήν εἰς τὴν οἰκίαν σου, καὶ θέλει ξυρίσει τὴν κεφαλήν αὐτῆς καὶ περιονυχίσει τοὺς ὄνυχας αὐτῆς·
13 καὶ θέλει ἐκδυθῆ τὰ ἐνδύματα τῆς αἰχμαλωσίας αὑτῆς ἐπάνωθεν αὐτῆς καὶ θέλει καθήσει ἐν τῇ οἰκίᾳ σου καὶ κλαύσει τὸν πατέρα αὑτῆς καὶ τὴν μητέρα αὑτῆς ὁλόκληρον μῆνα· καὶ μετὰ ταῦτα θέλεις εἰσέλθει πρὸς αὐτήν, καὶ θέλεις εἶσθαι ἀνήρ αὐτῆς καὶ ἐκείνη θέλει εἶσθαι γυνή σου.
14 Καὶ ἐὰν συμβῇ νὰ μή εὐχαριστῆσαι εἰς αὐτήν, τότε θέλεις ἐξαποστείλει αὐτήν ἐλευθέραν· καὶ δὲν θέλεις πωλήσει αὐτήν δι᾿ ἀργύριον, δὲν θέλεις ἐμπορευθῆ αὐτήν, διότι ἐταπείνωσας αὐτήν.
15 Ἐὰν τις ἔχῃ δύο γυναῖκας, τὴν μίαν ἀγαπωμένην καὶ τὴν ἄλλην μισουμένην, καὶ γεννήσωσιν εἰς αὐτὸν τέκνα ἡ ἀγαπωμένη καὶ ἡ μισουμένη, καὶ ὁ πρωτότοκος υἱὸς ἦναι τῆς μισουμένης,
16 τότε, καθ᾿ ἥν ἡμέραν μοιράζει εἰς τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ τὴν περιουσίαν αὑτοῦ, δὲν δύναται νὰ κάμῃ πρωτότοκον τὸν υἱὸν τῆς ἀγαπωμένης, παριδὼν τὸν υἱὸν τῆς μισουμένης, τὸν ἀληθῶς πρωτότοκον·
17 ἀλλὰ θέλει ἀναγνωρίσει τὸν υἱὸν τῆς μισουμένης διὰ πρωτότοκον, δίδων εἰς αὐτὸν διπλοῦν μερίδιον ἐκ πάντων τῶν ὑπαρχόντων αὑτοῦ· διότι εἶναι ἡ ἀρχή τῆς δυνάμεως αὐτοῦ· εἰς τοῦτον ἀνήκουσι τὰ πρωτοτόκια.
18 Ἐὰν τις ἔχῃ υἱὸν πεισματώδη καὶ ἀπειθῆ, ὅστις δὲν ὑπακούει εἰς τὴν φωνήν τοῦ πατρὸς αὑτοῦ ἤ εἰς τὴν φωνήν τῆς μητρὸς αὑτοῦ, καί, ἀφοῦ παιδεύσωσιν αὐτόν, δὲν ὑπακούῃ εἰς αὐτούς,
19 τότε ὁ πατήρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θέλουσι πιάσει αὐτόν, καὶ θέλουσιν ἐκφέρει αὐτὸν πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τῆς πόλεως αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν πύλην τοῦ τόπου αὐτοῦ·
20 καὶ θέλουσιν εἰπεῖ πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τῆς πόλεως αὐτοῦ, Οὗτος ὁ υἱὸς ἡμῶν εἶναι πεισματώδης καὶ ἀπειθής· δὲν ὑπακούει εἰς τὴν φωνήν ἡμῶν· εἶναι λαίμαργος καὶ μέθυσος·
21 καὶ πάντες οἱ ἄνθρωποι τῆς πόλεως αὐτοῦ θέλουσι λιθοβολήσει αὐτὸν μὲ λίθους, καὶ θέλει ἀποθάνει. Καὶ θέλεις ἐξαφανίσει τὸ κακὸν ἐκ μέσου σου· καὶ πᾶς ὁ Ἰσραήλ θέλει ἀκούσει καὶ φοβηθῆ.
22 Καὶ ἐὰν τις ἔπραξεν ἁμάρτημα ἄξιον θανάτου καὶ καταδικασθῆ εἰς θάνατον, καὶ κρεμάσῃς αὐτὸν εἰς ξύλον,
23 δὲν θέλει μένει τὸ σῶμα αὐτοῦ ὅλην τὴν νύκτα ἐπὶ τοῦ ξύλου, ἀλλὰ θέλεις ἐξάπαντος θάψει αὐτὸν τὴν αὐτήν ἡμέραν, διότι εἶναι κατηραμένος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ὁ κρεμάμενος· διὰ νὰ μή μολύνῃς τὴν γῆν σου, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σὲ κληρονομίαν.
1 Ἰδὼν τὸν βοῦν τοῦ ἀδελφοῦ σου ἤ τὸ πρόβατον αὐτοῦ πλανώμενον, μή παραβλέψῃς αὐτά· θέλεις ἐξάπαντος ἐπιστρέψει αὐτὰ εἰς τὸν ἀδελφὸν σου.
2 Καὶ ἐὰν ὁ ἀδελφὸς σου δὲν κατοικῇ πλησίον σου, ἤ ἐὰν δὲν γνωρίζῃς αὐτόν, τότε θέλεις φέρει αὐτὰ ἐντὸς τῆς οἰκίας σου, καὶ θέλουσιν εἶσθαι μετὰ σοῦ ἑωσοῦ ζητήσῃ αὐτὰ ὁ ἀδελφὸς σου· καὶ θέλεις ἀποδώσει αὐτὰ εἰς αὐτόν.
3 Οὕτω θέλεις κάμει καὶ διὰ τὸν ὄνον αὐτοῦ· οὕτω θέλεις κάμει καὶ διὰ τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ· οὕτω θέλεις κάμει καὶ διὰ πάντα τὰ χαμένα πράγματα τοῦ ἀδελφοῦ σου· ὅσα ἔχασε, καὶ σὺ εὗρες αὐτὰ· δὲν δύνασαι νὰ παραβλέψῃς αὐτά.
4 Ἰδὼν τὸν ὄνον τοῦ ἀδελφοῦ σου ἤ τὸν βοῦν αὐτοῦ πεσμένον ἐν τῇ ὁδῷ, μή παραβλέψῃς αὐτά· θέλεις ἐξάπαντος σηκώσει αὐτὰ μετ᾿ αὐτοῦ.
5 Ἡ γυνή δὲν θέλει φορέσει τὸ ἀνῆκον εἰς ἄνδρα, οὐδὲ ὁ ἀνήρ θέλει ἐνδυθῆ στολήν γυναικός· ἐπειδή πάντες οἱ πράττοντες οὕτως εἶναι βδέλυγμα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου.
6 Ἐὰν ἀπαντήσῃς καθ᾿ ὁδὸν ἔμπροσθέν σου φωλεὰν πτηνοῦ ἐπὶ τινος δένδρου ἤ κατὰ γῆς, ἔχουσαν νεοσσοὺς ἤ ά, καὶ τὴν μητέρα καθημένην ἐπὶ τοὺς νεοσσοὺς ἤ ἐπὶ τὰ ά, δὲν θέλεις λάβει τὴν μητέρα μετὰ τῶν τέκνων·
7 θέλεις ἐξάπαντος ἀπολύσει τὴν μητέρα, τὰ δὲ τέκνα θέλεις λάβει εἰς σεαυτόν· διὰ νὰ εὐημερήσῃς καὶ νὰ μακροημερεύσῃς.
8 Ὅταν οἰκοδομῇς νέαν οἰκίαν, θέλεις κάμει περιτείχισμα πέριξ τοῦ δώματός σου, διὰ νὰ μή κάμῃς ἔνοχον αἵματος τὴν οἰκίαν σου, ἐὰν πέσῃ τις ἄνθρωπος ἀπ᾿ αὐτῆς.
9 Δὲν θέλεις σπείρει εἰς τὸν ἀμπελῶνα σου ἑτεροειδῆ σπέρματα· διὰ νὰ μή μιανθῇ τὸ γέννημα τοῦ σπόρου τὸν ὁποῖον ἔσπειρας, καὶ ὁ καρπὸς τοῦ ἀμπελῶνος.
10 Δὲν θέλεις ἀροτριάσει μὲ βοῦν καὶ ὄνον ὁμοῦ.
11 Δὲν θέλεις φορεῖ ἔνδυμα σύμμικτον ἀπὸ μάλλινον ὁμοῦ καὶ λινάριον.
12 Θέλεις κάμει εἰς σεαυτὸν κρόσσια εἰς τὰς τέσσαρας ἄκρας τοῦ ἐνδύματός σου, μὲ τὸ ὁποῖον σκεπάζεσαι.
13 Ἐαν τις λάβῃ γυναῖκα καὶ εἰσέλθῃ πρὸς αὐτήν καὶ μισήσῃ αὐτήν,
14 καὶ δώσῃ ἀφορμήν νὰ κακολογήσωσιν αὐτήν, καὶ φέρῃ δυσφημίαν ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ εἴπῃ, Ἔλαβον ταύτην τὴν γυναῖκα, καὶ ὅτε προσῆλθον πρὸς αὐτήν, δὲν εὕρηκα αὐτήν παρθένον,
15 τότε ὁ πατήρ τῆς νέας καὶ ἡ μήτηρ αὐτῆς θέλουσι λάβει καὶ ἐκφέρει πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τῆς πόλεως, εἰς τὴν πύλην, τὰ παρθένια τῆς νέας·
16 καὶ ὁ πατήρ τῆς νέας θέλει εἰπεῖ πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους, τὴν θυγατέρα μου ἔδωκα εἰς τὸν ἄνθρωπον τοῦτον διὰ γυναῖκα, καὶ αὐτὸς μισεῖ αὐτήν·
17 καὶ ἰδού, ἔδωκεν ἀφορμήν νὰ κακολογῶσιν αὐτήν, λέγων, Δὲν εὕρηκα τὴν θυγατέρα σου παρθένον· πλήν ἰδού, τὰ παρθένια τῆς θυγατρὸς μου. Καὶ θέλουσιν ἐκδιπλώσει τὸ ἱμάτιον ἔμπροσθεν τῶν πρεσβυτέρων τῆς πόλεως.
18 Καὶ θέλουσι λάβει οἱ πρεσβύτεροι τῆς πόλεως ἐκείνης τὸν ἄνθρωπον καὶ θέλουσι τιμωρήσει αὐτόν·
19 καὶ θέλουσι ζημιώσει αὐτὸν ἑκατὸν σίκλους ἀργυρίου, καὶ δώσει αὐτοὺς εἰς τὸν πατέρα τῆς νέας, διότι ἔφερε δυσφημίαν ἐπὶ παρθένον Ἰσραηλίτιν· καὶ θέλει εἶσθαι γυνή αὐτοῦ· δὲν δύναται νὰ ἀποβάλῃ αὐτήν πάσας τὰς ἡμέρας αὑτοῦ.
20 Ἐὰν ὅμως τὸ πρᾶγμα τοῦτο ἦναι ἀληθινόν, καὶ δὲν εὑρεθῇ παρθένος ἡ κόρη,
21 τότε θέλουσιν ἐκφέρει τὴν νέαν εἰς τὴν θύραν τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς αὐτῆς, καὶ οἱ ἄνθρωποι τῆς πόλεως αὐτῆς θέλουσι λιθοβολίσει αὐτήν μὲ λίθους, καὶ θέλει ἀποθάνει διότι ἔπραξεν ἀφροσύνην ἐν τῷ Ἰσραήλ, πορνεύουσα τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτῆς· καὶ θέλεις ἐξαφανίσει τὸ κακὸν ἐκ μέσου σου.
22 Ἐὰν τις εὑρεθῆ κοιμώμενος μετὰ γυναικὸς ὑπάνδρου, τότε ἀμφότεροι θέλουσι θανατόνεσθαι, ὁ ἀνήρ ὁ κοιμώμενος μετὰ τῆς γυναικός, καὶ ἡ γυνή· καὶ θέλεις ἐξαφανίσει τὸ κακὸν ἐκ τοῦ Ἰσραήλ.
23 Ἐὰν νέα τις παρθένος ἦναι ἠρραβωνισμένη μετὰ ἀνδρός, καὶ εὕρῃ τις αὐτήν ἐν τῇ πόλει καὶ κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς,
24 τότε θέλετε ἐκφέρει αὐτοὺς ἀμφοτέρους εἰς τὴν πύλην τῆς πόλεως ἐκείνης, καὶ θέλετε λιθοβολήσει αὐτοὺς μὲ λίθους, καὶ θέλουσιν ἀποθάνει· τὴν νέαν, διότι δὲν ἐφώναξεν, οσα ἐν τῇ πόλει καὶ τὸν ἄνθρωπον, διότι ἐταπείνωσε τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὑτοῦ· καὶ θέλεις ἐξαφανίσει τὸ κακὸν ἐκ μέσου σου.
25 Ἀλλ᾿ ἐὰν τις εὕρῃ ἐν ἀγρῷ τὴν νέαν τὴν ἠρραβωνισμένην, καὶ ὁ ἄνθρωπος βιάσῃ αὐτήν καὶ κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, τότε μόνος ὁ ἄνθρωπος, ὁ κοιμηθεὶς μετ᾿ αὐτῆς, θέλει θανατόνεσθαι·
26 εἰς δὲ τὴν νέαν δὲν θέλεις κάμει οὐδέν· δὲν εἶναι εἰς τὴν νέαν ἁμάρτημα θανάτου· διότι καθὼς ὅταν τις ἐφορμήσῃ ἐπὶ τὸν πλησίον αὑτοῦ καὶ φονεύσῃ αὐτόν, οὕτως εἶναι τὸ πρᾶγμα τοῦτο·
27 διότι ἐν τῷ ἀγρῷ εὕρηκεν αὐτήν, ἐφώναξεν ἡ ἠρραβωνισμένη νέα, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχεν ὁ σώζων αὐτήν.
28 Ἐὰν τις εὕρῃ νέαν παρθένον μή ἠρραβωνισμένην καὶ πιάσῃ αὐτήν καὶ κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, καὶ εὑρεθῶσι·
29 τότε ὁ ἄνθρωπος ὁ κοιμηθεὶς μετ᾿ αὐτῆς θέλει δώσει εἰς τὸν πατέρα τῆς νέας πεντήκοντα σίκλους ἀργυρίου, καὶ αὐτή θέλει εἶσθαι γυνή αὐτοῦ· ἐπειδή ἐταπείνωσεν αὐτήν, δὲν δύναται νὰ ἀποβάλῃ αὐτήν πάσας τὰς ἡμέρας αὑτοῦ.
30 Δὲν θέλει λάβει τις τὴν γυναῖκα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, οὐδὲ θέλει ἐκκαλύψει τὸ συγκάλυμμα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ.
1 Ὁ ἔχων τὰ κρύφια αὑτοῦ τεθλασμένα ἤ ἀποκεκομμένα δὲν θέλει εἰσέλθει εἰς τὴν συναγωγήν τοῦ Κυρίου.
2 Ὁ νόθος δὲν θέλει εἰσέλθει εἰς τὴν συναγωγήν τοῦ Κυρίου· ἕως δεκάτης γενεᾶς αὑτοῦ δὲν θέλει εἰσέλθει εἰς τὴν συναγωγήν τοῦ Κυρίου.
3 Ἀμμωνίτης καὶ Μωαβίτης δὲν θέλει εἰσέλθει εἰς τὴν συναγωγήν τοῦ Κυρίου· ἕως δεκάτης γενεᾶς αὑτῶν οὐδέποτε θέλουσιν εἰσέλθει εἰς τὴν συναγωγήν τοῦ Κυρίου.
4 Διότι δὲν σᾶς προϋπήντησαν μὲ ἄρτον καὶ ὕδωρ ἐν τῇ ὁδῷ, ὅτε ἐξήρχεσθε ἐξ Αἰγύπτου· καὶ διότι ἐμίσθωσαν κατὰ σοῦ τὸν Βαλαὰμ τὸν υἱὸν τοῦ Βεὼρ ἐκ Φεθορὰ τῆς Μεσοποταμίας, διὰ νὰ σὲ καταρασθῇ.
5 Ἀλλὰ Κύριος ὁ Θεὸς σου δὲν ἠθέλησε νὰ εἰσακούσῃ τοῦ Βαλαάμ· ἀλλὰ Κύριος ὁ Θεὸς σου μετέβαλε τὴν κατάραν εἰς εὐλογίαν πρὸς σέ, διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ ἠγάπησε.
6 Δὲν θέλεις ζητήσει τὴν εἰρήνην αὐτῶν οὐδὲ τὴν εὐτυχίαν αὐτῶν πάσας τὰς ἡμέρας σου εἰς τὸν αἰῶνα.
7 Δὲν θέλεις βδελύττεσθαι τὸν Ἰδουμαῖον, διότι εἶναι ἀδελφὸς σου· δὲν θέλεις βδελύττεσθαι τὸν Αἰγύπτιον, διότι ἐστάθης ξένος ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ.
8 Τὰ παιδία, ὅσα γεννηθῶσιν ἐξ αὐτῶν, θέλουσιν εἰσέλθει εἰς τὴν συναγωγήν τοῦ Κυρίου ἐν τῇ τρίτῃ γενεᾷ αὑτῶν.
9 Ὅταν ἐκστρατεύῃς ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς σου, φυλάττου ἀπὸ παντὸς κακοῦ πράγματος.
10 Ἐὰν ἦναι ἐν μέσῳ σου ἄνθρωπος, ὅστις δὲν εἶναι καθαρός, ἐκ τινος συμβάντος εἰς αὐτὸν τὴν νύκτα, θέλει ἐξέλθει ἔξω τοῦ στρατοπέδου, δὲν θέλει εἰσέλθει ἐντὸς τοῦ στρατοπέδου·
11 καὶ πρὸς τὴν ἑσπέραν θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ δύνοντος τοῦ ἡλίου θέλει εἰσέλθει ἐντὸς τοῦ στρατοπέδου.
12 Καὶ θέλεις ἔχει τόπον ἔξω τοῦ στρατοπέδου καὶ θέλεις ἐξέλθει ἐκεῖ ἔξω·
13 καὶ θέλεις ἔχει πτυάριον μικρὸν μεταξὺ τῶν ὅπλων σου· καὶ ὅταν κάθησαι ἔξω, θέλεις σκάπτει δι᾿ αὐτοῦ, καὶ θέλεις στρέψει καὶ σκεπάσει τὸ ἐξερχόμενον ἀπὸ σοῦ.
14 Διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου περιπατεῖ ἐν μέσῳ τοῦ στρατοπέδου σου, διὰ νὰ σὲ ἐλευθερώσῃ καὶ διὰ νὰ παραδώσῃ τοὺς ἐχθροὺς σου ἔμπροσθέν σου· διὰ τοῦτο θέλει εἶσθαι ἅγιον τὸ στρατόπεδόν σου· διὰ νὰ μή βλέπῃ ἀκαθαρσίαν τινὰ ἐν σοί, καὶ ἀποστρέψῃ ἀπὸ σοῦ.
15 Δὲν θέλεις παραδώσει δοῦλον εἰς τὸν κύριον αὐτοῦ, ὅστις κατέφυγεν ἀπὸ τοῦ κυρίου αὑτοῦ πρὸς σέ·
16 μετὰ σοῦ θέλει κατοικεῖ, ἐν μέσῳ σου, εἰς ὅντινα τόπον ἐκλέξῃ, ἐν μιᾷ τῶν πυλῶν σου ὅπου ἀρέσκῃ εἰς αὐτόν· δὲν θέλεις καταδυναστεύσει αὐτόν.
17 Πόρνη δὲν θέλει ὑπάρχει ἐκ τῶν θυγατέρων Ἰσραήλ, οὐδὲ θέλει εἶσθαι κίναιδος ἐκ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
18 Δὲν θέλεις φέρει πληρωμήν πόρνης οὐδὲ μίσθωμα κυνός, εἰς τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, δι᾿ οὐδεμίαν εὐχήν· διότι ἀμφότερα ταῦτα εἶναι βδέλυγμα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου.
19 Δὲν θέλεις δανείζει εἰς τὸν ἀδελφὸν σου χρήματα ἐπὶ τόκῳ, τροφὰς ἐπὶ τόκῳ, οὐδὲν πρᾶγμα δανειζόμενον ἐπὶ τόκῳ.
20 Εἰς τὸν ξένον δύνασαι νὰ τοκίζῃς· εἰς τὸν ἀδελφὸν σου ὅμως δὲν θέλεις τοκίσει διὰ νὰ σὲ εὐλογῇ Κύριος ὁ Θεὸς σου εἰς πάσας τὰς ἐπιχειρήσεις σου, ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάγεις διὰ νὰ κληρονομήσῃς αὐτήν.
21 Ὅταν εὐχηθῇς εὐχήν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν σου, δὲν θέλεις βραδύνει νὰ ἀποδώσῃς αὐτήν· διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου θέλει ἐξάπαντος ἐκζητήσει αὐτήν παρὰ σοῦ, καὶ θέλει εἶσθαι ἁμαρτία εἰς σέ.
22 Ἐὰν ὅμως δὲν θέλῃς νὰ εὐχηθῇς, δὲν θέλει εἶσθαι ἁμαρτία εἰς σέ.
23 Ὅ, τι ἐξέλθῃ ἐκ τῶν χειλέων σου θέλεις φυλάξει, καὶ θέλεις ἐκτελέσει καθ᾿ ὅν τρόπον εὐχήθης εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου τὴν αὐτοπροαίρετον προσφοράν, τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθης διὰ στόματός σου.
24 Ὅταν εἰσέρχησαι εἰς τὸν ἀμπελῶνα τοῦ πλησίον σου, δύνασαι νὰ τρώγῃς σταφύλια κατὰ τὴν ὄρεξίν σου, ἑωσοῦ χορτασθῇς· εἰς τὸ ἀγγεῖόν σου ὅμως δὲν θέλεις βάλει.
25 Ὅταν εἰσέρχησαι εἰς τὰ σπαρτὰ τοῦ πλησίον σου, δύνασαι νὰ ἀποσπᾷς διὰ τῆς χειρὸς σου ἀστάχυα· δρέπανον ὅμως δὲν δύνασαι νὰ βάλῃς εἰς τὰ σπαρτὰ τοῦ πλησίον σου.
1 Ὅταν τις λάβῃ γυναῖκα καὶ νυμφευθῇ μετ᾿ αὐτῆς, καὶ συμβῇ νὰ μή εὕρῃ χάριν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, διότι εὕρηκεν ἐν αὐτῇ ἄσχημον πρᾶγμα, τότε ἄς γράψῃ εἰς αὐτήν γράμμα διαζυγίου, καὶ ἄς δώσῃ αὐτὸ εἰς τὴν χεῖρα αὐτῆς, καὶ ἄς ἀποπέμψῃ αὐτήν ἐκ τῆς οἰκίας αὑτοῦ.
2 Καὶ ἀφοῦ ἀναχωρήσῃ ἀπὸ τῆς οἰκίας αὐτοῦ, δύναται νὰ ὑπάγῃ καὶ νὰ συζευχθῇ μετὰ ἄλλου ἀνδρός.
3 Καὶ ἐὰν ὁ δεύτερος ἀνήρ αὐτῆς μισήσῃ αὐτήν καὶ γράψῃ εἰς αὐτήν γράμμα διαζυγίου καὶ δώσῃ αὐτὸ εἰς τὴν χεῖρα αὐτῆς, καὶ ἀποπέμψῃ αὐτήν ἀπὸ τῆς οἰκίας αὑτοῦ, ἤ ἐὰν ἀποθάνῃ ὁ δεύτερος ἀνήρ, ὁ λαβὼν αὐτήν εἰς γυναῖκα αὑτοῦ,
4 ὁ πρῶτος αὐτῆς ἀνήρ, ὁ ἀποπέμψας αὐτήν, δὲν δύναται νὰ λάβῃ αὐτήν πάλιν εἰς ἑαυτὸν γυναῖκα, ἀφοῦ ἐμολύνθη· διότι εἶναι βδέλυγμα ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· καὶ δὲν θέλεις ἐπιφέρει ἁμαρτίαν εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σὲ κληρονομίαν.
5 Ἐὰν τις νεωστὶ λάβῃ γυναῖκα, δὲν θέλει ἐξέλθει εἰς πόλεμον, καὶ δὲν θέλει ἐπιφορτισθῆ ἐπ᾿ αὐτὸν οὐδὲν ἀλλὰ ἐλεύθερος θέλει εἶσθαι ἐν τῇ οἰκίᾳ αὑτοῦ ἕν ἔτος, καὶ θέλει εὐφράνει τὴν γυναῖκα αὑτοῦ τὴν ὁποίαν ἔλαβε.
6 Δὲν θέλει λάβει οὐδεὶς εἰς ἐνέχυρον τὴν ἄνω οὐδὲ τὴν κάτω πέτραν τοῦ μύλου· διότι ζωήν λαμβάνει εἰς ἐνέχυρον.
7 Ἐὰν τις φωραθῇ κλέπτων τινὰ ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ ἐκ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ καταδουλώσας αὐτὸν ἐπώλησε, τότε ὁ κλέπτης οὗτος θέλει θανατόνεσθαι καὶ θέλεις ἐξαφανίσει τὸ κακὸν ἐκ μέσου σου.
8 Πρόσεχε εἰς τὴν πληγήν τῆς λέπρας, νὰ φυλάττῃς ἐπιμελῶς καὶ νὰ κάμνῃς κατὰ πάντα ὅσα οἱ ἱερεῖς οἱ Λευΐται σᾶς διδάξωσι καθὼς προσέταξα εἰς αὐτούς, θέλετε προσέχει νὰ κάμνητε.
9 Ἐνθυμοῦ τί ἔκαμεν εἰς τὴν Μαριὰμ Κύριος ὁ Θεὸς σου καθ᾿ ὁδόν, ἀφοῦ ἐξήλθετε ἐξ Αἰγύπτου.
10 Ὅταν δανείσῃς τι εἰς τὸν πλησίον σου, δὲν θέλεις εἰσέλθει εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διὰ νὰ λάβῃς τὸ ἐνέχυρον αὐτοῦ·
11 ἔξω θέλεις σταθῆ, καὶ ὁ ἄνθρωπος εἰς τὸν ὁποῖον δανείζεις θέλει ἐκφέρει εἰς σὲ τὸ ἐνέχυρον.
12 Καὶ ἐὰν ὁ ἄνθρωπος ἦναι πτωχός, δὲν θέλεις κοιμηθῆ μετὰ τοῦ ἐνεχύρου αὐτοῦ·
13 ἐξάπαντος θέλεις ἀποδώσει εἰς αὐτὸν τὸ ἐνέχυρον περὶ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου, καὶ θέλει κοιμηθῆ ἐν τῷ ἱματίῳ αὑτοῦ καὶ θέλει σὲ εὐλογήσει καὶ θέλει εἶσθαι εἰς σὲ δικαιοσύνη ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
14 Δὲν θέλεις ἀδικήσει μισθωτὸν πτωχὸν καὶ ἐνδεῆ, ἐκ τῶν ἀδελφῶν σου ἤ ἐκ τῶν ξένων σου τῶν ἐν τῇ γῇ σου, ἐντὸς τῶν πυλῶν σου.
15 Αὐθημερὸν θέλεις δώσει τὸν μισθὸν αὐτοῦ, πρὶν δύσῃ ὁ ἥλιος ἐπ᾿ αὐτόν· διότι εἶναι πτωχὸς καὶ ἔχει τὴν ἐλπίδα αὑτοῦ εἰς αὐτόν· διὰ νὰ μή βοήσῃ κατὰ σοῦ πρὸς Κύριον, καὶ γείνῃ εἰς σὲ ἁμαρτία.
16 Οἱ πατέρες δὲν θέλουσι θανατόνεσθαι διὰ τὰ τέκνα, οὔτε τὰ τέκνα θέλουσι θανατόνεσθαι διὰ τοὺς πατέρας· ἕκαστος θέλει θανατόνεσθαι διὰ τὸ ἴδιον ἑαυτοῦ ἁμάρτημα.
17 Δὲν θέλεις διαστρέφει τὴν κρίσιν τοῦ ξένου, τοῦ ὀρφανοῦ, οὐδὲ θέλεις λαμβάνει τὸ ἱμάτιον τῆς χήρας ἐνέχυρον·
18 ἀλλὰ θέλεις ἐνθυμεῖσθαι ὅτι δοῦλος ἐστάθης ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ σὲ ἐλύτρωσε Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐκεῖθεν· διὰ τοῦτο ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ νὰ κάμνῃς τὸ πρᾶγμα τοῦτο.
19 Ὅταν θερίζῃς τὸ θέρος σου ἐν τῷ ἀγρῷ σου, καὶ λησμονήσῃς χειρόβολόν τι ἐν τῷ ἀγρῷ, δὲν θέλεις ἐπιστρέψει διὰ νὰ λάβῃς αὐτὸ· διὰ τὸν ξένον θέλει εἶσθαι, διὰ τὸν ὀρφανὸν καὶ διὰ τὴν χήραν· διὰ νὰ σὲ εὐλογῇ Κύριος ὁ Θεὸς σου εἰς πάντα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου.
20 Ἀφοῦ τινάξῃς τὰς ἐλαίας σου, δὲν θέλεις πάλιν ἐλαιολογήσει τοὺς κλάδους· θέλει εἶσθαι διὰ τὸν ξένον, διὰ τὸν ὀρφανὸν καὶ διὰ τὴν χήραν.
21 Ἀφοῦ τρυγήσῃς τὸν ἀμπελῶνά σου, δὲν θέλεις σταφυλολογήσει πάλιν· θέλει εἶσθαι διὰ τὸν ξένον, διὰ τὸν ὀρφανὸν καὶ διὰ τὴν χήραν.
22 24:22 Καὶ θέλεις ἐνθυμεῖσθαι ὅτι δοῦλος ἐστάθης ἐν γῇ Αἰγύπτου· διὰ τοῦτο ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ νὰ κάμνῃς τὸ πρᾶγμα τοῦτο.
1 Ἐὰν συμβῇ διαφορὰ μεταξὺ ἀνθρώπων, καὶ ἔλθωσιν εἰς τὴν κρίσιν, καὶ κρίνωσιν αὐτούς, τότε θέλουσι δικαιώσει τὸν δίκαιον καὶ καταδικάσει τὸν ἔνοχον.
2 Καὶ ἐὰν ὁ ἔνοχος ἦναι ἄξιος μαστιγώσεως, ὁ κριτής θέλει προστάξει νὰ ῥίψωσιν αὐτὸν κάτω, καὶ κατὰ τὸ πταῖσμα αὐτοῦ νὰ μαστιγώσωσιν αὐτὸν ἐνώπιον αὐτοῦ ἀριθμὸν τινα.
3 Τεσσαράκοντα δύναται νὰ μαστιγώσῃ αὐτόν, οὐχὶ περισσότερον· μήποτε, ἐὰν προσθέσῃ νὰ μαστιγώσῃ αὐτὸν ἐπέκεινα τούτων μὲ πολλὰς μαστιγώσεις, φανῇ ὁ ἀδελφὸς σου βδελυκτὸς εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου.
4 Δὲν θέλεις ἐμφράξει τὸ στόμα βοὸς ἁλωνίζοντος.
5 Ἐὰν συγκατοικῶσιν ἀδελφοί, καὶ ἀποθάνῃ εἷς ἐξ αὐτῶν καὶ δὲν ἔχῃ τέκνα, ἡ γυνή τοῦ ἀποθανόντος δὲν θέλει ὑπανδρευθῆ μὲ ξένον· ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς θέλει εἰσέλθει πρὸς αὐτήν, καὶ θέλει λάβει αὐτήν εἰς ἑαυτὸν γυναῖκα καὶ ἐκπληρώσει τὸ χρέος τοῦ ἀνδραδέλφου εἰς αὐτήν.
6 Καὶ ὁ πρωτότοκος, τὸν ὁποῖον γεννήσῃ, θέλει ὀνομασθῆ μὲ τὸ ὄνομα τοῦ ἀποθανόντος ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καὶ δὲν θέλει ἐξαλειφθῆ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκ τοῦ Ἰσραήλ.
7 Ἐὰν δὲ ὁ ἄνθρωπος δὲν εὐαρεστῆται νὰ λάβῃ τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ, τότε ἡ γυνή τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἄς ἀναβῇ εἰς τὴν πύλην πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους καὶ ἄς εἴπῃ, Ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἀνδρὸς μου ἀρνεῖται νὰ ἀναστήσῃ τὸ ὄνομα τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ ἐν τῷ Ἰσραήλ· δὲν θέλει νὰ ἐκπληρώσῃ εἰς ἐμὲ τὸ χρέος τοῦ ἀνδραδέλφου.
8 Τότε οἱ πρεσβύτεροι τῆς πόλεως αὐτοῦ θέλουσι καλέσει αὐτὸν καὶ λαλήσει πρὸς αὐτόν· καὶ ἐὰν αὐτὸς ἐπιμένῃ, λέγων, Δὲν εὐαρεστοῦμαι νὰ λάβω αὐτήν,
9 τότε ἡ γυνή τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ θέλει ἐλθεῖ πρὸς αὐτὸν ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων, καὶ θέλει λύσει τὸ ὑπόδημα αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ποδὸς αὑτοῦ καὶ ἐμπτύσει εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ ἀποκριθεῖσα θέλει εἰπεῖ, Οὕτω θέλει γίνεσθαι εἰς τὸν ἄνθρωπον, ὅστις δὲν θέλει νὰ οἰκοδομήσῃ τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ.
10 Καὶ θέλει ὀνομάζεσθαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰσραήλ, Ὁ οἶκος τοῦ ἔχοντος λελυμένου τὸ ὑπόδημα.
11 Ἐὰν ἄνθρωποι μάχωνται πρὸς ἀλλήλους, καὶ ἡ γυνή τοῦ ἑνὸς πλησιάσῃ διὰ νὰ ἐλευθερώσῃ τὸν ἄνδρα αὑτῆς ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ τύπτοντος αὐτόν, καὶ ἐκτείνασα τὴν χεῖρα αὑτῆς πιάσῃ αὐτὸν ἀπὸ τῶν κρυφίων αὐτοῦ,
12 τότε θέλεις ἀποκόψει τὴν χεῖρα αὐτῆς· ὁ ὀφθαλμὸς σου δὲν θέλει φεισθῆ.
13 Δὲν θέλεις ἔχει ἐν τῷ σακκίῳ σου διάφορα ζύγια, μεγάλον καὶ μικρόν.
14 Δὲν θέλεις ἔχει ἐν τῇ οἰκίᾳ σου διάφορα μέτρα, μεγάλον καὶ μικρόν.
15 Ἀληθινὸν καὶ δίκαιον ζύγιον θέλεις ἔχει ἀληθινὸν καὶ δίκαιον μέτρον θέλεις ἔχει διὰ νὰ πληθύνωνται αἱ ἡμέραι σου ἐπὶ τῆς γῆς τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σέ·
16 διότι πάντες οἱ πράττοντες ταῦτα, πάντες οἱ πράττοντες ἀδικίαν, εἶναι βδέλυγμα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου.
17 Ἐνθυμοῦ τί ἔκαμεν εἰς σὲ ὁ Ἀμαλήκ ἐν τῇ ὁδῷ, ἀφοῦ ἐξήλθετε ἐξ Αἰγύπτου·
18 τίνι τρόπῳ ἀντεστάθη εἰς σὲ ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ἀπέκοψε τοὺς ὀπισθίους σου, πάντας τοὺς ἀδυνάτους τοὺς ὄπισθέν σου, ἐνῷ ἦσο ἀποκαμωμένος καὶ κεκοπιασμένος· καὶ δὲν ἐφοβήθη τὸν Θεόν.
19 Διὰ τοῦτο, ἀφοῦ Κύριος ὁ Θεὸς σου σοὶ ἔδωκεν ἀνάπαυσιν ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν σου κύκλῳ, ἐν τῇ γῇ τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σὲ κληρονομίαν διὰ νὰ κατακληρονομήσῃς αὐτήν, τότε θέλεις ἐξαλείψει τὸ μνημόσυνον τοῦ Ἀμαλήκ ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ· δὲν θέλεις λησμονήσει.
1 Καὶ ὅταν εἰσέλθῃς εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σὲ κληρονομίαν, καὶ κατακληρονομήσῃς αὐτήν καὶ κατοικήσῃς ἐν αὐτῇ,
2 τότε θέλεις λάβει ἀπὸ τῆς ἀπαρχῆς πάντων τῶν καρπῶν τῆς γῆς, τοὺς ὁποίους συνάξῃς ἐκ τῆς γῆς σου, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σέ, καὶ θέλεις βάλει αὐτήν εἰς καλάθιον, καὶ θέλεις ὑπάγει εἰς τὸν τόπον, ὅντινα ἐκλέξῃ Κύριος ὁ Θεὸς σου διὰ νὰ κατοικίσῃ ἐκεῖ τὸ ὄνομα αὑτοῦ.
3 Καὶ θέλεις ὑπάγει πρὸς τὸν ἱερέα, τὸν ὄντα κατ᾿ ἐκείνας τὰς ἡμέρας, καὶ θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτόν, Ἀναγγέλλω σήμερον πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν σου, ὅτι εἰσῆλθον εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν νὰ δώσῃ εἰς ἡμᾶς.
4 Καὶ ὁ ἱερεὺς θέλει λάβει τὸ καλάθιον ἐκ τῆς χειρὸς σου, καὶ θέλει καταθέσει αὐτὸ ἐνώπιον τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
5 Καὶ θέλεις λαλήσει καὶ εἰπεῖ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, Σύριος περιπλανώμενος ἦτο ὁ πατήρ μου, καὶ κατέβη εἰς Αἴγυπτον, καὶ παροικήσας ἐκεῖ μετὰ ὀλίγων ἀνθρώπων κατεστάθη ἐκεῖ ἔθνος μέγα, δυνατὸν καὶ πολυάριθμον·
6 καὶ οἱ Αἰγύπτιοι ἐταλαιπώρησαν ἡμᾶς καὶ κατέθλιψαν ἡμᾶς καὶ ἐπέβαλον ἐφ᾿ ἡμᾶς σκληρὰν δουλείαν·
7 καὶ ἀνεβοήσαμεν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ εἰσήκουσεν ὁ Κύριος τῆς φωνῆς ἡμῶν, καὶ ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν θλίψιν ἡμῶν καὶ ἐπὶ τὸν μόχθον ἡμῶν καὶ ἐπὶ τὴν καταδυνάστευσιν ἡμῶν·
8 καὶ ἐξήγαγεν ἡμᾶς ὁ Κύριος ἐξ Αἰγύπτου ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ἐξηπλωμένῳ, καὶ μὲ τέρατα μεγάλα καὶ μὲ σημεῖα καὶ μὲ θαύματα·
9 καὶ εἰσήγαγεν ἡμᾶς εἰς τὸν τόπον τοῦτον, καὶ ἔδωκεν εἰς ἡμᾶς τὴν γῆν ταύτην, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι·
10 καὶ τώρα, ἰδού, ἔφερα τὰς ἀπαρχὰς τῶν καρπῶν τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν σύ, Κύριε ἔδωκας εἰς ἐμέ. Καὶ θέλεις καταθέσει αὐτὰς ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, καὶ θέλεις προσκυνήσει ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
11 Καὶ θέλεις εὐφρανθῆ εἰς πάντα τὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα Κύριος ὁ Θεὸς σου ἔδωκεν εἰς σὲ καὶ εἰς τὸν οἶκόν σου, σὺ καὶ ὁ Λευΐτης καὶ ὁ ξένος ὁ ἐν μέσῳ σου.
12 Ἀφοῦ τελειώσῃς νὰ δεκατίζῃς πάντα τὰ δέκατα τῶν γεννημάτων σου εἰς τὸ τρίτον ἔτος, τὸ ἔτος τῆς δεκατείας, καὶ δώσῃς αὐτὰ εἰς τὸν Λευΐτην, εἰς τὸν ξένον, εἰς τὸν ὀρφανὸν καὶ εἰς τὴν χήραν, καὶ φάγωσιν ἐντὸς τῶν πυλῶν σου καὶ χορτασθῶσι,
13 τότε θέλεις εἰπεῖ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, Ἐξεκαθάρισα ἐκ τῆς οἰκίας μου τὰ ἀφιερώματα, καὶ προσέτι ἔδωκα αὐτὰ εἰς τὸν Λευΐτην καὶ εἰς τὸν ξένον, εἰς τὸν ὀρφανὸν καὶ εἰς τὴν χήραν, κατὰ πάντα τὰ προστάγματά σου, τὰ ὁποῖα προσέταξας εἰς ἐμέ· δὲν παρέβην τὰς ἐντολὰς σου οὐδὲ ἐλησμόνησα αὐτάς·
14 δὲν ἔφαγον ἐξ αὐτῶν εἰς τὸ πένθος μου, οὔτε ἔλαβον ἐκ τούτων διὰ ἀκάθαρτον χρῆσιν, οὔτε ἔδωκα ἐξ αὐτῶν διὰ νεκρόν· ὑπήκουσα εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ μου, ἔκαμον κατὰ πάντα ὅσα προσέταξας εἰς ἐμέ·
15 ἐπίβλεψον ἐκ τοῦ οἴκου σου τοῦ ἁγίου, ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ εὐλόγησον τὸν λαὸν σου τὸν Ἰσραήλ, καὶ τὴν γῆν τὴν ὁποίαν ἔδωκας εἰς ἡμᾶς, καθὼς ὥμοσας πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι.
16 Σήμερον προσέταξεν εἰς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς σου νὰ ἐκτελῇς τὰ διατάγματα ταῦτα καὶ τὰς κρίσεις· διὰ τοῦτο θέλεις φυλάττει καὶ θέλεις ἐκτελεῖ αὐτὰ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου.
17 Ἐξέλεξας τὸν Κύριον σήμερον νὰ ἦναι Θεὸς σου, καὶ νὰ περιπατῇς εἰς τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ νὰ φυλάττῃς τὰ διατάγματα αὐτοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ, καὶ νὰ ὑπακούῃς εἰς τὴν φωνήν αὐτοῦ·
18 καὶ ὁ Κύριος σοὶ εἶπε σήμερον νὰ ἦσαι εἰς αὐτὸν λαὸς ἐκλεκτός, καθὼς ἐλάλησε πρὸς σέ, καὶ νὰ φυλάττῃς πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ·
19 καὶ νὰ σὲ καταστήσῃ ὑψηλὸν ὑπεράνω πάντων τῶν ἐθνῶν τὰ ὁποῖα ἔκαμεν, εἰς καύχημα καὶ εἰς ὄνομα καὶ εἰς δόξαν· καὶ νὰ ἦσαι λαὸς ἅγιος εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου, καθὼς ἐλάλησε.
1 Καὶ προσέταξεν ὁ Μωϋσῆς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραήλ τὸν λαόν, λέγων, Φυλάττετε πάσας τὰς ἐντολάς, τὰς ὁποίας ἐγὼ προστάζω εἰς ἐσᾶς σήμερον.
2 Καὶ τὴν ἡμέραν καθ᾿ ἥν διαβῆτε τὸν Ἰορδάνην, πρὸς τὴν γῆν τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σέ, θέλεις στήσει εἰς σεαυτὸν λίθους μεγάλους, καὶ θέλεις χρίσει αὐτοὺς μὲ ἀσβέστην·
3 καὶ θέλεις γράψει ἐπ᾿ αὐτοὺς πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου, ἀφοῦ διαβῇς τὸν Ἰορδάνην, διὰ νὰ εἰσέλθῃς εἰς τὴν γῆν τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σέ, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι, καθὼς Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σου ὑπεσχέθη εἰς σέ.
4 Διὰ τοῦτο ἀφοῦ διαβῆτε τὸν Ἰορδάνην, θέλετε στήσει τοὺς λίθους τούτους, τοὺς ὁποίους ἐγὼ προστάζω εἰς ἐσᾶς σήμερον, ἐν τῷ ὄρει Ἐβάλ, καὶ θέλεις χρίσει αὐτοὺς μὲ ἀσβέστην.
5 Καὶ θέλεις οἰκοδομήσει ἐκεῖ θυσιαστήριον εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σου, θυσιαστήριον ἐκ λίθων· σίδηρον δὲν θέλεις ἐπιβάλει ἐπ᾿ αὐτούς.
6 Θέλεις οἰκοδομήσει τὸ θυσιαστήριον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐκ λίθων ὁλοκλήρων· καὶ θέλεις προσφέρει ἐπ᾿ αὐτοῦ ὁλοκαυτώματα πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν σου·
7 καὶ θέλεις προσφέρει θυσίας εἰρηνικάς, καὶ θέλεις τρώγει ἐκεῖ, καὶ θέλεις εὐφραίνεσθαι ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου·
8 καὶ θέλεις γράψει ἐπὶ τοὺς λίθους πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου εὐκρινέστατα.
9 Καὶ ἐλάλησαν ὁ Μωϋσῆς καὶ οἱ ἱερεῖς οἱ Λευΐται πρὸς πάντα τὸν Ἰσραήλ λέγοντες, Πρόσεχε καὶ ἄκουε, Ἰσραήλ· ταύτην τὴν ἡμέραν κατεστάθης λαὸς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου·
10 θέλεις λοιπὸν ὑπακούει εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, καὶ ἐκτελεῖ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, καὶ τὰ διατάγματα αὐτοῦ τὰ ὁποῖα ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον.
11 Καὶ προσέταξεν ὁ Μωϋσῆς τὸν λαὸν τὴν ἡμέραν ἐκείνην, λέγων,
12 Οὗτοι θέλουσι σταθῆ ἐπὶ τὸ ὄρος Γαριζὶν διὰ νὰ εὐλογήσωσι τὸν λαόν, ἀφοῦ διαβῆτε τὸν Ἰορδάνην· Συμεὼν καὶ Λευΐ καὶ Ἰούδα καὶ Ἰσσάχαρ καὶ Ἰωσήφ καὶ Βενιαμίν.
13 Καὶ οὗτοι θέλουσι σταθῆ ἐπὶ τὸ ὄρος Ἐβὰλ διὰ νὰ καταρασθῶσι· Ῥουβήν, Γὰδ καὶ Ἀσήρ καὶ Ζαβουλών, Δὰν καὶ Νεφθαλί.
14 Καὶ θέλουσι λαλήσει οἱ Λευΐται καὶ εἰπεῖ πρὸς πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοῦ Ἰσραήλ μετὰ φωνῆς μεγάλης,
15 Ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὅστις κάμῃ γλυπτὸν ἤ χωνευτόν, βδέλυγμα εἰς τὸν Κύριον, ἔργον χειρῶν τεχνίτου, καὶ θέσῃ ἐν ἀποκρύφῳ. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς θέλει ἀποκριθῆ καὶ εἰπεῖ, Ἀμήν.
16 Ἐπικατάρατος ὅστις κακολογήσῃ τὸν πατέρα αὑτοῦ ἤ τὴν μητέρα αὑτοῦ. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.
17 Ἐπικατάρατος ὅστις μετακινήσῃ τὸ ὁροθέσιον τοῦ πλησίον αὑτοῦ. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.
18 Ἐπικατάρατος ὅστις ἀποπλανήσῃ τὸν τυφλὸν ἐν τῇ ὁδῷ. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.
19 Ἐπικατάρατος ὅστις διαστρέψῃ τὴν κρίσιν τοῦ ξένου, τοῦ ὀρφανοῦ καὶ τῆς χήρας. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.
20 Ἐπικατάρατος ὅστις κοιμηθῇ μετὰ τῆς γυναικὸς τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· διότι ἐκκαλύπτει τὸ συγκάλυμμα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.
21 Ἐπικατάρατος ὅστις κοιμηθῇ μεθ᾿ ὁποιουδήποτε κτήνους. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.
22 Ἐπικατάρατος ὅστις κοιμηθῇ μετὰ τῆς ἀδελφῆς αὑτοῦ τῆς θυγατρὸς τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, ἤ τῆς θυγατρὸς τῆς μητρὸς αὑτοῦ. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.
23 Ἐπικατάρατος ὅστις κοιμηθῇ μετὰ τῆς πενθερᾶς αὑτοῦ. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.
24 Ἐπικατάρατος ὅστις κτυπήσῃ τὸν πλησίον αὑτοῦ κρυφίως. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.
25 Ἐπικατάρατος ὅστις λάβῃ δῶρα διὰ νὰ φονεύσῃ ἄνθρωπον ἀθῷον. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.
26 Ἐπικατάρατος ὅστις δὲν ἐμμένει εἰς τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου, διὰ νὰ ἐκτελῇ αὐτούς. Καὶ πᾶς ὁ λαὸς θέλει εἰπεῖ, Ἀμήν.
1 Καὶ ἐὰν ὑπακούῃς ἐπιμελῶς εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, διὰ νὰ προσέχῃς νὰ κάμνῃς πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, τὰς ὁποίας ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον, θέλει σὲ ὑψώσει Κύριος ὁ Θεὸς σου ὑπεράνω πάντων τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς·
2 καὶ θέλουσιν ἐλθεῖ ἐπὶ σὲ πᾶσαι αἱ εὐλογίαι αὗται καὶ θέλουσι σὲ εὑρεῖ, ἐὰν ὑπακούσῃς εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
3 Εὐλογημένος θέλεις εἶσθαι ἐν τῇ πόλει καὶ εὐλογημένος θέλεις εἶσθαι ἐν τῷ ἀγρῷ.
4 Εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου καὶ ὁ καρπὸς τῆς γῆς σου καὶ ὁ καρπὸς τῶν κτηνῶν σου, αἱ ἀγέλαι τῶν βοῶν σου καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου.
5 Εὐλογημένον τὸ καλάθιόν σου καὶ ἡ σκάφη σου.
6 Εὐλογημένος θέλεις εἶσθαι ὅταν εἰσέρχησαι, καὶ εὐλογημένος θέλεις εἶσθαι ὅταν ἐξέρχησαι.
7 Τοὺς ἐχθροὺς σου, τοὺς ἐπανισταμένους ἐπὶ σέ, ὁ Κύριος θέλει κάμει αὐτοὺς νὰ συντριφθῶσιν ἔμπροσθέν σου· ἀπὸ μιᾶς ὁδοῦ θέλουσιν ἐξέλθει ἐπὶ σέ, καὶ ἀπὸ ἑπτὰ ὁδῶν θέλουσι φύγει ἀπὸ προσώπου σου.
8 Ὁ Κύριος θέλει ἐξαποστέλλει ἐπὶ σὲ τὴν εὐλογίαν εἰς τὰς ἀποθήκας σου καὶ εἰς πάντα ὅσα ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου· καὶ θέλει σὲ εὐλογήσει ἐπὶ τῆς γῆς τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς σου δίδει εἰς σέ.
9 Ὁ Κύριος θέλει σὲ καταστήσει εἰς ἑαυτὸν λαὸν ἅγιον, καθὼς ὥμοσε πρὸς σέ, ἐὰν φυλάττῃς τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, καὶ περιπατῇς εἰς τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ.
10 Καὶ πάντες οἱ λαοὶ τῆς γῆς θέλουσιν ἰδεῖ, ὅτι τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἐπικέκληται ἐπὶ σέ, καὶ θέλουσι τρομάζει ἀπὸ σοῦ.
11 Καὶ ὁ Κύριος θέλει σὲ πληθύνει εἰς ἀγαθά, εἰς τὸν καρπὸν τῆς κοιλίας σου καὶ εἰς τὸν καρπὸν τῶν κτηνῶν σου καὶ εἰς τὰ γεννήματα τῆς γῆς σου, ἐπὶ τῆς γῆς τὴν ὁποίαν ὥμοσε Κύριος πρὸς τοὺς πατέρας σου νὰ δώσῃ εἰς σέ.
12 Ὁ Κύριος θέλει ἀνοίξει εἰς σὲ τὸν ἀγαθὸν θησαυρὸν αὑτοῦ, τὸν οὐρανόν, διὰ νὰ δίδῃ βροχήν εἰς τὴν γῆν σου κατὰ τὸν καιρὸν αὐτῆς, καὶ διὰ νὰ εὐλογῇ πάντα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου· καὶ θέλεις δανείζει εἰς πολλὰ ἔθνη, σὺ δὲ δὲν θέλεις δανείζεσθαι.
13 Καὶ θέλει σὲ καταστήσει ὁ Κύριος κεφαλήν καὶ οὐχὶ οὐράν· καὶ θέλεις εἶσθαι μόνον ὑπεράνω καὶ δὲν θέλεις εἶσθαι ὑποκάτω· ἐὰν ὑπακούσῃς εἰς τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, τὰς ὁποίας ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον, νὰ φυλάττῃς καὶ νὰ ἐκτελῇς·
14 καὶ δὲν θέλεις ἐκκλίνει ἀπὸ πάντων τῶν λόγων, τοὺς ὁποίους ἐγὼ προστάζω εἰς ἐσᾶς σήμερον, δεξιὰ ἤ ἀριστερά, διὰ νὰ ὑπάγῃς κατόπιν ἄλλων θεῶν διὰ νὰ λατρεύσῃς αὐτούς.
15 Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ὑπακούσῃς εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, διὰ νὰ προσέχῃς νὰ ἐκτελῇς πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ διατάγματα αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον, πᾶσαι αἱ κατάραι αὗται θέλουσιν ἐλθεῖ ἐπὶ σὲ καὶ θέλουσι σὲ εὑρεῖ.
16 Κατηραμένος θέλεις εἶσθαι ἐν τῇ πόλει, καὶ κατηραμένος θέλεις εἶσθαι ἐν τῷ ἀγρῷ.
17 Κατηραμένον τὸ καλάθιόν σου καὶ ἡ σκάφη σου.
18 Κατηραμένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου καὶ τὰ γεννήματα τῆς γῆς σου, αἱ ἀγέλαι τῶν βοῶν σου καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου.
19 Κατηραμένος θέλεις εἶσθαι ὅταν εἰσέρχησαι, καὶ κατηραμένος θέλεις εἶσθαι ὅταν ἐξέρχησαι.
20 Ὁ Κύριος θέλει ἐξαποστείλει ἐπὶ σὲ τὴν κατάραν, τὴν θλῖψιν καὶ τὴν φθοράν, εἰς πάντα ὅσα ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου διὰ νὰ πράξῃς, ἑωσοῦ ἐξολοθρευθῇς καὶ ἑωσοῦ ἀφανισθῇς ταχέως, διὰ τὴν πονηρίαν τῶν ἔργων σου, διότι ἐγκατέλιπες ἐμέ.
21 Ὁ Κύριος θέλει προσκολλήσει εἰς σὲ τὸ θανατικόν, ἑωσοῦ σὲ ἐξολοθρεύσῃ ἀπὸ τῆς γῆς, ὅπου ὑπάγεις νὰ κληρονομήσῃς αὐτήν.
22 Ὁ Κύριος θέλει σὲ πατάξει μὲ μαρασμὸν καὶ μὲ πυρετὸν καὶ μὲ ῥῖγος καὶ μὲ φλόγωσιν καὶ μὲ μάχαιραν καὶ μὲ ἀνεμοφθορίαν καὶ μὲ ἐρυσίβην· καὶ θέλουσι σὲ καταδιώκει ἑωσοῦ ἀφανισθῇς.
23 Καὶ ὁ οὐρανὸς σου ὁ ὑπεράνω τῆς κεφαλῆς σου θέλει εἶσθαι χαλκός, καί ἡ γῆ ἡ ὑποκάτω σου σίδηρος.
24 Ὁ Κύριος θέλει δώσει τὴν βροχήν τῆς γῆς σου κονιορτὸν καὶ χῶμα· ἐκ τοῦ οὐρανοῦ θέλει καταβαίνει ἐπὶ σέ, ἑωσοῦ ἐξολοθρευθῇς.
25 Ὁ Κύριος θέλει σὲ κάμει νὰ συντριφθῇς ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν σου· ἀπὸ μιᾶς ὁδοῦ θέλεις ἐξέλθει ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἀπὸ ἑπτὰ ὁδῶν θέλεις φύγει ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· καὶ θέλεις διασκορπισθῆ εἰς πάντα τὰ βασίλεια τῆς γῆς.
26 Καὶ τὸ πτῶμά σου θέλει εἶσθαι τροφή εἰς πάντα τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἰς τὰ θηρία τῆς γῆς, καὶ δὲν θέλει εἶσθαι ὁ ἀποδιώκων.
27 Ὁ Κύριος θέλει σὲ πατάξει μὲ τὴν Αἰγυπτιακήν πληγήν καὶ μὲ αἱμορροΐδας καὶ μὲ ψώραν καὶ μὲ ξυσμόν, ὥστε νὰ μή δύνασαι νὰ ἰατρευθῇς.
28 Ὁ Κύριος θέλει σὲ πατάξει μὲ ἀφροσύνην καὶ μὲ τύφλωσιν καὶ μὲ ἔκστασιν καρδίας·
29 καὶ θέλεις ψηλαφᾷ ἐν τῷ μέσῳ τῆς ἡμέρας, ὡς ὁ τυφλὸς ψηλαφᾷ ἐν τῷ σκότει, καὶ δὲν θέλεις εὐοδοῦσθαι εἰς τὰς ὁδοὺς σου· καὶ θέλεις εἶσθαι μόνον καταδυναστευόμενος καὶ διαρπαζόμενος πάσας τὰς ἡμέρας, καὶ δὲν θέλει εἶσθαι ὁ σώζων.
30 Θέλεις ἀρραβωνισθῆ γυναῖκα, καὶ ἄλλος ἀνήρ θέλει κοιμηθῆ μετ᾿ αὐτῆς· οἰκίαν θέλεις οἰκοδομήσει, καὶ δὲν θέλεις κατοικήσει ἐν αὐτῇ· ἀμπελῶνα θέλεις φυτεύσει, καὶ δὲν θέλεις τρυγήσει αὐτόν.
31 Ὁ βοῦς σου θέλει εἶσθαι ἐσφαγμένος ἐνώπιόν σου, καὶ δὲν θέλεις φάγει ἐξ αὐτοῦ· ὁ ὄνος σου θέλει ἁρπαχθῆ ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου καὶ δὲν θέλει ἀποδοθῆ εἰς σέ· τὰ πρόβατά σου θέλουσι παραδοθῆ εἰς τοὺς ἐχθροὺς σου, καὶ δὲν θέλει εἶσθαι εἰς σὲ ὁ σώζων.
32 Οἱ υἱοὶ σου καὶ αἱ θυγατέρες σου θέλουσι παραδοθῆ εἰς ἄλλον λαόν, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ σου θέλουσι βλέπει καὶ μαραίνεσθαι δι᾿ αὐτοὺς ὅλην τὴν ἡμέραν· καὶ δὲν θέλει εἶσθαι δύναμις ἐν τῇ χειρὶ σου.
33 Τὸν καρπὸν τῆς γῆς σου καὶ πάντας τοὺς κόπους σου θέλει φάγει ἔθνος τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζεις· καὶ θέλεις εἶσθαι μόνον καταδυναστευόμενος καὶ καταπατούμενος πάσας τὰς ἡμέρας.
34 Καὶ θέλεις γείνει παράφρων διὰ τὰ θεάματα τῶν ὀφθαλμῶν σου, τὰ ὁποῖα θέλεις ἰδεῖ.
35 Ὁ Κύριος θέλει σὲ πατάξει εἰς τὰ γόνατα καὶ εἰς τὰ σκέλη μὲ πληγήν κακήν, ὥστε νὰ μή δύνασαι νὰ ἰατρευθῇς ἀπὸ τοῦ ἴχνους τῶν ποδῶν σου ἕως τῆς κορυφῆς σου.
36 Ὁ Κύριος θέλει φέρει σὲ καὶ τὸν βασιλέα σου ὅντινα καταστήσῃς ἐπὶ σέ, εἰς ἔθνος τὸ ὁποῖον δὲν ἐγνώρισας, σύ, οὐδὲ οἱ πατέρες σου· καὶ ἐκεῖ θέλεις λατρεύσει ἄλλους θεούς, ξύλα καὶ λίθους.
37 Καὶ θέλεις εἶσθαι εἰς ἔκπληξιν, εἰς παροιμίαν καὶ εἰς διήγημα μεταξὺ πάντων τῶν ἐθνῶν, ὅπου ἐν σὲ φέρῃ ὁ Κύριος.
38 Σπόρον πολὺν θέλεις φέρει εἰς τὸν ἀγρόν, καὶ ὀλίγον θέλεις συνάξει διότι θέλει καταφάγει αὐτὸν ἡ ἀκρίς.
39 Ἀμπελῶνας θέλεις φυτεύσει καὶ καλλιεργήσει, καὶ οἶνον δὲν θέλεις πίει οὐδὲ θέλεις τρυγήσει διότι ὁ σκώληξ θέλει καταφάγει αὐτούς.
40 Ἐλαίας θέλεις ἔχει εἰς πάντα τὰ ὅριά σου, καὶ μὲ ἔλαιον δὲν θέλεις χρισθῆ· διότι αἱ ἐλαῖαί σου θέλουσιν ἀποβάλει τὸν καρπόν.
41 Υἱοὺς καὶ θυγατέρας θέλεις γεννήσει, καὶ δὲν θέλουσιν εἶσθαι σοῦ· διότι θέλουσιν ὑπάγει εἰς αἰχμαλωσίαν.
42 Πάντα τὰ δένδρα σου καὶ τὸν καρπὸν τῆς γῆς σου θέλει καταφθείρει ὁ βροῦχος.
43 Ὁ ξένος, ὁ ἐν τῷ μέσῳ σου, θέλει ἀναβαίνει ὑπεράνω σου, ἄνω ἄνω, σὺ δὲ θέλεις καταβαίνει κάτω κάτω.
44 Ἐκεῖνος θέλει δανείζει εἰς σέ, σὺ δὲ δὲν θέλεις δανείζει εἰς αὐτόν· αὐτὸς θέλει εἶσθαι κεφαλή, καὶ σὺ θέλεις εἶσθαι οὐρά.
45 Καὶ θέλουσιν ἐλθεῖ ἐπὶ σὲ πᾶσαι αἱ κατάραι αὗται, καὶ θέλουσι σὲ καταδιώξει καὶ σὲ εὑρεῖ, ἑωσοῦ ἐξολοθρευθῇς· διότι δὲν ὑπήκουσας εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, διὰ νὰ φυλάττῃς τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ διατάγματα αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα προσέταξεν εἰς σέ.
46 Καὶ ταῦτα θέλουσιν εἶσθαι ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τὸ σπέρμα σου, εἰς σημεῖον καὶ τέρας διαπαντός.
47 Ἐπειδή δὲν ἐλάτρευσας Κύριον τὸν Θεὸν σου ἐν εὐφροσύνῃ καὶ ἐν ἀγαθότητι καρδίας, διὰ τὴν ἀφθονίαν πάντων·
48 διὰ τοῦτο θέλεις δουλεύσει τοὺς ἐχθροὺς σου, τοὺς ὁποίους ὁ Κύριος θέλει ἐξαποστείλει ἐπὶ σέ, μὲ πεῖναν καὶ μὲ δίψαν καὶ μὲ γυμνότητα καὶ μὲ ἔλλειψιν πάντων· καὶ θέλει βάλει ἐπὶ τὸν τράχηλόν σου ζυγὸν σιδηροῦν, ἑωσοῦ σὲ ἐξολοθρεύσῃ.
49 Ὁ Κύριος θέλει φέρει ἔθνος ἐπὶ σὲ μακρόθεν, ἀπὸ ἄκρου τῆς γῆς, ὡς μὲ ὁρμήν ἀετοῦ· ἔθνος, τοῦ ὁποίου τὴν γλῶσσαν δὲν θέλεις ἐννοεῖ·
50 ἔθνος ἀγριοπρόσωπον, τὸ ὁποῖον δὲν θέλει σεβασθῆ τὸ πρόσωπον τοῦ γέροντος οὐδὲ θέλει ἐλεήσει τὸν νέον·
51 καὶ θέλει τρώγει τὸν καρπὸν τῶν κτηνῶν σου καὶ τὰ γεννήματα τῆς γῆς σου, ἑωσοῦ ἐξολοθρευθῇς· τὸ ὁποῖον δὲν θέλει ἀφήσει εἰς σὲ σῖτον, οἶνον ἤ ἔλαιον, τὰς ἀγέλας τῶν βοῶν σου ἤ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου, ἑωσοῦ σὲ ἐξολοθρεύσῃ.
52 Καὶ θέλει σὲ πολιορκήσει εἰς πάσας τὰς πόλεις σου, ἑωσοῦ πέσωσι τὰ ὑψηλὰ καὶ ὀχυρὰ τείχη σου, εἰς τὰ ὁποῖα σὺ ἤλπιζες, καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν σου· καὶ θέλει σὲ πολιορκήσει εἰς πάσας τὰς πόλεις σου, καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν σου τὴν ὁποίαν ἔδωκεν εἰς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς σου.
53 Καὶ θέλεις φάγει τὸν καρπὸν τῆς κοιλίας σου, τὰς σάρκας τῶν υἱῶν σου καὶ τῶν θυγατέρων σου, τοὺς ὁποίους ἔδωκεν εἰς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς σου, ἐν τῇ πολιορκίᾳ καὶ ἐν τῇ καταθλίψει, μὲ τὴν ὁποίαν θέλει σὲ καταθλίψει ὁ ἐχθρὸς σου·
54 ὁ ἀνήρ ὁ ἁπαλὸς μεταξὺ σου καὶ ὁ σφόδρα τρυφερὸς θέλει ἐμβλέψει μὲ βλέμμα πονηρὸν εἰς τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ καὶ εἰς τὴν γυναῖκα τοῦ κόλπου αὑτοῦ καὶ εἰς τὰ ἐναπολειφθέντα τέκνα αὑτοῦ ὅσα ἐναπολειφθῶσιν·
55 ὥστε νὰ μή δώσῃ εἰς οὐδένα ἐξ αὐτῶν ἀπὸ τῶν σαρκῶν τῶν τέκνων αὑτοῦ, τὰ ὁποῖα ἤθελε τρώγει διότι δὲν ἔμεινεν εἰς αὐτὸν οὐδὲν ἐν τῇ πολιορκίᾳ καὶ ἐν τῇ καταθλίψει, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ ἐχθρὸς σου θέλει σὲ καταθλίψει εἰς πάσας τὰς πόλεις σου.
56 Ἡ ἁπαλή καὶ τρυφερὰ γυνή μεταξὺ σου, τῆς ὁποίας ὁ ποῦς δὲν ἐδοκίμασε νὰ πατήσῃ ἐπὶ τῆς γῆς διὰ τὴν τρυφερότητα καὶ ἁπαλότητα, θέλει ἐμβλέψει μὲ βλέμμα πονηρὸν εἰς τὸν ἄνδρα τοῦ κόλπου αὑτῆς καὶ εἰς τὸν υἱὸν αὑτῆς καὶ εἰς τὴν θυγατέρα αὑτῆς,
57 καὶ εἰς τὸ βρέφος αὑτῆς τὸ ἐξελθὸν ἐκ μέσου τῶν ποδῶν αὑτῆς καὶ εἰς τὰ τέκνα, τὰ ὁποῖα ἐγέννησε· διότι θέλει φάγει αὐτὰ κρυφίως, διὰ τὴν ἔλλειψιν πάντων, ἐν τῇ πολιορκίᾳ καὶ ἐν τῇ καταθλίψει, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ ἐχθρὸς σου θέλει σὲ καταθλίψει εἰς τὰς πόλεις σου.
58 Ἐὰν δὲν προσέχῃς νὰ κάμνῃς πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου, τοὺς γεγραμμένους ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ, ὥστε νὰ φοβῆσαι τὸ ἔνδοξον καὶ φοβερὸν τοῦτο ὄνομα, ΚΥΡIΟΝ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΣΟΥ,
59 τότε ὁ Κύριος θέλει κάμει τρομερὰς τὰς πληγὰς σου καὶ τὰς πληγὰς τοῦ σπέρματός σου, πληγὰς μεγάλας καὶ ἀπαύστους καὶ νόσους κακὰς καὶ ἀπαύστους.
60 Καὶ θέλει ἐπιφέρει ἐπὶ σὲ πάσας τάς ὀδύνας τῆς Αἰγύπτου, διὰ τὰς ὁποίας ἐτρόμαξας· καὶ θέλουσι προσκολληθῆ εἰς σέ·
61 καὶ πᾶσαν ἀσθένειαν καὶ πᾶσαν πληγήν, ἥτις δὲν εἶναι γεγραμμένη ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τούτου, ταύτας ὁ Κύριος θέλει φέρει ἐπὶ σέ, ἑωσοῦ ἐξολοθρευθῇς.
62 Καὶ θέλετε ἐναπολειφθῆ ὀλιγοστοὶ τὸν ἀριθμόν, ἐνῷ ἦσθε ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ κατὰ τὸ πλῆθος· διότι δὲν ὑπήκουσας εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου.
63 Καὶ καθὼς ὁ Κύριος εὐφράνθη εἰς ἐσᾶς εἰς τὸ νὰ σᾶς ἀγαθοποιῇ καὶ νὰ σᾶς πληθύνῃ, οὕτω θέλει εὐφρανθῆ ὁ Κύριος εἰς ἐσᾶς εἰς τὸ νὰ σᾶς ἐξαλείψῃ καὶ νὰ σᾶς μηδενώσῃ· καὶ θέλετε ἁρπαχθῆ ἀπὸ τῆς γῆς, ὅπου ὑπάγετε νὰ κληρονομήσητε αὐτήν.
64 Καὶ θέλει σὲ διασπείρει ὁ Κύριος εἰς πάντα τὰ ἔθνη, ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς ἕως ἄκρου τῆς γῆς· καὶ θέλετε λατρεύσει ἐκεῖ ἄλλους θεούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώρισας, σὺ οὐδὲ οἱ πατέρες σου, ξύλα καὶ λίθους.
65 Ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέσῳ τῶν ἐθνῶν τούτων δὲν θέλεις εὑρεῖ ἀνάπαυσιν, οὐδὲ θέλει ἔχει στάσιν τὸ ἴχνος τοῦ ποδὸς σου· ἀλλὰ θέλει σοὶ δώσει ὁ Κύριος ἐκεῖ καρδίαν τρέμουσαν καὶ μαραινομένους ὀφθαλμοὺς καὶ τηκομένην ψυχήν.
66 Καὶ ἡ ζωή σου θέλει εἶσθαι κρεμαμένη ἐνώπιόν σου· καὶ θέλεις φοβεῖσθαι νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ δὲν θέλεις πιστεύει εἰς τὴν ζωήν σου.
67 Τὸ πρωΐ θέλεις εἰπεῖ, Εἴθε νὰ ἦτο ἑσπέρα! καὶ τὴν ἑσπέραν θέλεις εἰπεῖ, Εἴθε νὰ ἦτο πρωΐ! διὰ τὸν φόβον τῆς καρδίας σου, τὸν ὁποῖον θέλεις φοβεῖσθαι, καὶ διὰ τὰ θεάματα τῶν ὀφθαλμῶν σου, τὰ ὁποῖα θέλεις βλέπει.
68 Καὶ θέλει σὲ ἐπαναφέρει ὁ Κύριος εἰς τὴν Αἴγυπτον μὲ πλοῖα, ἀπὸ τῆς ὁδοῦ περὶ τῆς ὁποίας σοὶ εἶπα, Δὲν θέλεις πλέον ἰδεῖ αὐτήν ἄλλην φοράν· καὶ θέλετε πωλεῖσθαι ἐκεῖ εἰς τοὺς ἐχθροὺς σας ὡς δοῦλοι καὶ δοῦλαι καὶ δὲν θέλει εἶσθαι ὁ ἀγοράζων.
1 Οὗτοι εἶναι οἱ λόγοι τῆς διαθήκης, τὴν ὁποίαν προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν νὰ κάμῃ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐν τῇ γῇ Μωάβ· ἐκτὸς τῆς διαθήκης, τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸς αὐτοὺς ἐν Χωρήβ.
2 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Μωϋσῆς πάντα τὸν Ἰσραήλ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Σεῖς εἴδετε πάντα ὅσα ἔκαμεν ὁ Κύριος ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν σας ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, εἰς τὸν Φαραὼ καὶ εἰς πάντας τοὺς δούλους αὐτοῦ καὶ εἰς πᾶσαν τὴν γῆν αὐτοῦ,
3 τοὺς πειρασμοὺς τοὺς μεγάλους τοὺς ὁποίους εἶδον οἱ ὀφθαλμοί σου, τὰ σημεῖα καὶ τὰ τεράστια τὰ μεγάλα ἐκεῖνα·
4 πλήν ὁ Κύριος δὲν ἔδωκεν εἰς ἐσᾶς καρδίαν διὰ νὰ καταλαμβάνητε, καὶ ὀφθαλμοὺς διὰ νὰ βλέπητε, καὶ ὦτα διὰ νὰ ἀκούητε, μέχρι τῆς ἡμέρας ταύτης.
5 Καὶ σᾶς περιέφερα τεσσαράκοντα ἔτη ἐν τῇ ἐρήμῳ· τὰ ἱμάτιά σας δὲν ἐπαλαιώθησαν ἐπάνω σας, καὶ τὸ ὑπόδημά σου δὲν ἐπαλαιώθη εἰς τὸν πόδα σου.
6 Ἄρτον δὲν ἐφάγετε, καὶ οἶνον καὶ σίκερα δὲν ἐπίετε· διὰ νὰ γνωρίσητε ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
7 Καὶ ὅτε ἤλθετε εἰς τοῦτον τὸν τόπον, Σηὼν ὁ βασιλεὺς τῆς Ἐσεβὼν καὶ Ὤγ ὁ βασιλεὺς τῆς Βασὰν ἐξῆλθον εἰς συνάντησιν ἡμῶν διὰ πόλεμον, καὶ ἡμεῖς ἐπατάξαμεν αὐτούς·
8 καὶ ἐκυριεύσαμεν τὴν γῆν αὐτῶν, καὶ ἐδώκαμεν αὐτήν κληρονομίαν εἰς τοὺς Ῥουβηνίτας καὶ εἰς τοὺς Γαδίτας καὶ εἰς τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς τοῦ Μανασσῆ.
9 Φυλάττετε λοιπὸν τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης καὶ ἐκτελεῖτε αὐτούς, διὰ νὰ εὐημερῆτε εἰς πάντα ὅσα πράττετε.
10 Σεῖς ἵστασθε σήμερον πάντες ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, οἱ ἀρχηγοὶ τῶν φυλῶν σας, οἱ πρεσβύτεροί σας καὶ οἱ ἄρχοντές σας, πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ Ἰσραήλ,
11 τὰ τέκνα σας, αἱ γυναῖκές σας καὶ ὁ ξένος σου ὁ ἐν μέσῳ τοῦ στρατοπέδου σου, ἀπὸ τοῦ ξυλοκόπου σου ἕως τοῦ ὑδροφόρου σου·
12 διὰ νὰ εἰσέλθῃς εἰς τὴν διαθήκην Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ εἰς τὰς κατάρας αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα Κύριος ὁ Θεὸς σου διατίθεται πρὸς σὲ σήμερον·
13 διὰ νὰ σὲ καταστήσῃ σήμερον λαὸν εἰς ἑαυτόν, καὶ αὐτὸς νὰ ἦναι εἰς σὲ Θεός, καθὼς εἶπε πρὸς σέ, καὶ καθὼς ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας σου, πρὸς τὸν Ἀβραάμ, πρὸς τὸν Ἰσαὰκ καὶ πρὸς τὸν Ἰακώβ.
14 Καὶ οὐχὶ πρὸς ἐσᾶς μόνον διατίθεμαι ἐγὼ τὴν διαθήκην ταύτην καὶ τὰς κατάρας ταύτας·
15 ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς παρισταμένους ἐνταῦθα μεθ᾿ ἡμῶν σήμερον ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, καὶ πρὸς τοὺς μή παρισταμένους ἐνταῦθα μεθ᾿ ἡμῶν σήμερον·
16 διότι σεῖς ἐξεύρετε πῶς κατῳκήσαμεν ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, καὶ πῶς ἐπεράσαμεν ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν διὰ τῶν ὁποίων διήλθετε·
17 καὶ εἴδετε τὰ βδελύγματα αὐτῶν καὶ τὰ εἴδωλα αὐτῶν, ξύλα καὶ λίθους, ἀργύριον καὶ χρυσίον, τὰ μεταξὺ αὐτῶν·
18 διὰ νὰ μή ἦναι μεταξὺ σας ἀνήρ ἤ γυνή ἤ συγγένεια ἤ φυλή, τῶν ὁποίων ἡ καρδία νὰ ἐκκλίνῃ σήμερον ἀπὸ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, διὰ νὰ ὑπάγῃ νὰ λατρεύσῃ τοὺς θεοὺς τῶν ἐθνῶν ἐκείνων· διὰ νὰ μή ἦναι μεταξὺ σας ῥίζα ἀναβρύουσα χολήν καὶ πικρίαν·
19 καὶ ὅταν ἀκούῃ τοὺς λόγους τῆς κατάρας ταύτης, νὰ μακαρίζῃ ἑαυτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ, λέγων, Ἐγὼ θέλω ἔχει εἰρήνην, καίτοι περιπατῶν ἐν τῇ ἀποπλανήσει τῆς καρδίας μου, προσθέτων μέθην εἰς τὴν δίψαν·
20 δὲν θέλει σπλαγχνισθῆ αὐτὸν ὁ Κύριος, ἀλλὰ τότε ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου καὶ ὁ ζῆλος αὐτοῦ θέλουσιν ἐξαφθῆ κατὰ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου· καὶ πᾶσαι αἱ κατάραι αἱ γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ θέλουσι πέσει ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ ὁ Κύριος θέλει ἐξαλείψει τὸ ὄνομα αὐτοῦ ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ.
21 Καὶ θέλει ἀποχωρίσει αὐτὸν ὁ Κύριος πρὸς ἀπώλειαν ἀπὸ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ, κατὰ πάσας τὰς κατάρας τῆς διαθήκης τὰς γεγραμμένας ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου·
22 καὶ ἡ ἐπερχομένη γενεὰ τῶν υἱῶν σας, οἵτινες θέλουσιν ἀναστηθῆ ὕστερον ἀπὸ σᾶς, καὶ ὁ ξένος ὅστις ἔλθῃ ἀπὸ μακρᾶς γῆς, θέλουσιν εἰπεῖ, ὅταν ἴδωσι τὰς πληγὰς τῆς γῆς ἐκείνης, καὶ τὰς ἀρρωστίας τὰς ὁποίας ὁ Κύριος ἐπέφερεν ἐπ᾿ αὐτήν,
23 πᾶς ὁ τόπος αὐτῆς εἶναι μὲ θεῖον καὶ ἅλας κατακεκαυμένος, οὔτε σπείρεται οὔτε βλαστάνει, οὔτε χόρτος αὐξάνει ἐπ᾿ αὐτῆς, κατὰ τὴν καταστροφήν τῶν Σοδόμων καὶ τῶν Γομόρρων, τῆς Ἀδαμὰ καὶ Σεβωείμ, τὰς ὁποίας κατέστρεψεν ὁ Κύριος ἐν τῷ θυμῷ αὑτοῦ καὶ ἐν τῇ ὀργῇ αὑτοῦ,
24 καὶ θέλουσιν εἰπεῖ πάντα τὰ ἔθνη, Διὰ τί ὁ Κύριος ἔκαμεν οὕτως εἰς τὴν γῆν ταύτην; διὰ τί ὁ θυμὸς τῆς μεγάλης ταύτης ὀργῆς;
25 Τότε θέλουσιν εἰπεῖ, Διότι ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν πατέρων αὑτῶν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸς αὐτούς, ὅτε ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου·
26 καὶ ὑπῆγαν καὶ ἐλάτρευσαν ἄλλους θεοὺς καὶ προσεκύνησαν αὐτούς, θεοὺς τοὺς ὁποίους δὲν ἤξευρον, οὐδὲ ἔδωκεν εἰς αὐτούς·
27 διὰ τοῦτο ἐξήφθη ὁ θυμὸς τοῦ Κυρίου ἐναντίον τῆς γῆς ἐκείνης, διὰ νὰ ἐπιφέρῃ ἐπ᾿ αὐτήν πάσας τὰς κατάρας τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ,
28 καὶ ἐξερρίζωσεν αὐτοὺς ὁ Κύριος ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν μετὰ θυμοῦ καὶ μετὰ ὀργῆς· καὶ μετὰ μεγάλης ἀγανακτήσεως· καὶ ἔρριψεν αὐτοὺς εἰς ἄλλην γῆν, καθὼς εἶναι τὴν ἡμέραν ταύτην.
29 Τὰ κρυπτὰ ἀνήκουσιν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν· τὰ δὲ ἀποκεκαλυμμένα εἰς ἡμᾶς καὶ εἰς τὰ τέκνα ἡμῶν διαπαντός, διὰ νὰ ἐκτελέσωμεν πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου.
1 Καὶ ὅταν ἔλθωσιν ἐπὶ σὲ πάντα τὰ πράγματα ταῦτα, ἡ εὐλογία καὶ ἡ κατάρα, τὴν ὁποίαν ἔθεσα ἐνώπιόν σου, καὶ ἀνακαλέσῃς ταῦτα εἰς τὴν καρδίαν σου ἐν τῷ μέσῳ πάντων τῶν ἐθνῶν, ὅπου ἄν διασκορπίσῃ σε Κύριος ὁ Θεὸς σου,
2 καὶ ἐπιστραφῇς πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν σου καὶ ὑπακούσῃς εἰς τὴν φωνήν αὐτοῦ, κατὰ πάντα ὅσα ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον, σὺ καὶ τὰ τέκνα σου, ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου,
3 τότε Κύριος ὁ Θεὸς σου θέλει σὲ ἐπαναφέρει ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας, καὶ θέλει σὲ σπλαγχνισθῆ, καὶ πάλιν θέλει σὲ συνάξει ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν, ὅπου σὲ διεσκόρπισε Κύριος ὁ Θεὸς σου·
4 καὶ εἰς τὰ ἔσχατα τοῦ οὐρανοῦ ἄν ἦναι ἡ διασπορὰ σου, ἐκεῖθεν θέλει σὲ συνάξει Κύριος ὁ Θεὸς σου καὶ ἐκεῖθεν θέλει σὲ λάβει,
5 καὶ θέλει σὲ εἰσαγάγει Κύριος ὁ Θεὸς σου εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἐκληρονόμησαν οἱ πατέρες σου, καὶ θέλεις κληρονομήσει αὐτήν· καὶ θέλει σὲ ἀγαθοποιήσει καὶ σὲ πολλαπλασιάσει ὑπὲρ τοὺς πατέρας σου.
6 Καὶ θέλει περιτέμει Κύριος ὁ Θεὸς σου τὴν καρδίαν σου καὶ τὴν καρδίαν τοῦ σπέρματός σου, διὰ νὰ ἀγαπᾷς Κύριον τὸν Θεὸν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, διὰ νὰ ζῇς.
7 Καὶ θέλει ἐπιφέρει Κύριος ὁ Θεὸς σου πάσας τὰς κατάρας ταύτας ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς σου καὶ ἐπὶ τοὺς μισοῦντάς σε, οἵτινες σὲ κατεδίωξαν.
8 Καὶ σὺ θέλεις ἐπιστραφῆ καὶ ὑπακούσει εἰς τὴν φωνήν τοῦ Κυρίου, καὶ θέλεις ἐκτελεῖ πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, τὰς ὁποίας ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον.
9 Καὶ θέλει σὲ πληθύνει Κύριος ὁ Θεὸς σου εἰς πάντα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου, εἰς τὸν καρπὸν τῆς κοιλίας σου καὶ εἰς τὸν καρπὸν τῶν κτηνῶν σου καὶ εἰς τὰ γεννήματα τῆς γῆς σου, εἰς ἀγαθόν· διότι ὁ Κύριος θέλει εὐφρανθῆ πάλιν ἐπὶ σὲ εἰς ἀγαθόν, καθὼς εὐφράνθη ἐπὶ τοὺς πατέρας σου,
10 ἐὰν ὑπακούσῃς εἰς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ὥστε νὰ φυλάττῃς τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ διατάγματα αὐτοῦ, τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τούτου· ἐὰν ἐπιστραφῇς πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου.
11 Ἐπειδή ἡ ἐντολή αὕτη, τὴν ὁποίαν ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον, δὲν εἶναι πολλὰ βαρεῖα διὰ σέ, οὐδὲ μακράν.
12 Δὲν εἶναι ἐν τῷ οὐρανῷ, ὥστε νὰ εἴπῃς, Τίς θέλει ἀναβῆ δι᾿ ἡμᾶς εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ φέρει αὐτήν πρὸς ἡμᾶς, διὰ νὰ ἀκούσωμεν αὐτήν καὶ νὰ ἐκτελέσωμεν αὐτήν;
13 οὐδὲ πέραν τῆς θαλάσσης εἶναι, ὥστε νὰ εἴπῃς, Τίς θέλει διαπεράσει τὴν θάλασσαν δι᾿ ἡμᾶς καὶ φέρει αὐτήν πρὸς ἡμᾶς, διὰ νὰ ἀκούσωμεν αὐτήν καὶ νὰ ἐκτελέσωμεν αὐτήν;
14 Ἀλλὰ πολὺ πλησίον σου εἶναι ὁ λόγος, ἐν τῷ στόματί σου καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ σου, διὰ νὰ ἐκτελῇς αὐτόν.
15 Ἰδού, ἐγὼ ἔθεσα ἐνώπιόν σου σήμερον τὴν ζωήν καὶ τὸ ἀγαθόν, καὶ τὸν θάνατον καὶ τὸ κακόν·
16 καθότι ἐγὼ προστάζω εἰς σὲ σήμερον νὰ ἀγαπᾷς Κύριον τὸν Θεὸν σου, νὰ περιπατῇς εἰς τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ νὰ φυλάττῃς τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ διατάγματα αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ, διὰ νὰ ζῇς καὶ νὰ πληθύνησαι καὶ διὰ νὰ σὲ εὐλογήσῃ Κύριος ὁ Θεὸς σου ἐν τῇ γῇ, εἰς τὴν ὁποίαν εἰσέρχεσαι διὰ νὰ κληρονομήσῃς αὐτήν.
17 Ἐὰν ὅμως παρεκτραπῇ ἡ καρδία σου καὶ δὲν ὑπακούσῃς, ἀλλὰ ἀποπλανηθῇς καὶ προσκυνήσῃς ἄλλους θεοὺς καὶ λατρεύσῃς αὐτούς,
18 ἐγὼ ἀναγγέλλω πρὸς ἐσᾶς σήμερον ὅτι ἐξάπαντος θέλετε ἀφανισθῆ· δὲν θέλετε μακροημερεύσει ἐπὶ τῆς γῆς, πρὸς τὴν ὁποίαν διαβαίνεις τὸν Ἰορδάνην, διὰ νὰ εἰσέλθητε ἐκεῖ νὰ κατακληρονομήσητε αὐτήν.
19 Διαμαρτύρομαι πρὸς ἐσᾶς σήμερον τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, ὅτι ἔθεσα ἐνώπιόν σας τὴν ζωήν καὶ τὸν θάνατον, τὴν εὐλογίαν καὶ τὴν κατάραν· διὰ τοῦτο ἐκλέξατε τὴν ζωήν, διὰ νὰ ζῆτε σὺ καὶ τὸ σπέρμα σου·
20 διὰ νὰ ἀγαπᾷς Κύριον τὸν Θεὸν σου, διὰ νὰ ὑπακούῃς εἰς τὴν φωνήν αὐτοῦ, καὶ διὰ νὰ ἦσαι προσηλωμένος εἰς αὐτόν· διότι τοῦτο εἶναι ἡ ζωή σου καὶ ἡ μακρότης τῶν ἡμερῶν σου· διὰ νὰ κατοικῇς ἐπὶ τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν ὥμοσεν ὁ Κύριος πρὸς τοὺς πατέρας σου, πρὸς τὸν Ἀβραάμ, πρὸς τὸν Ἰσαὰκ καὶ πρὸς τὸν Ἰακώβ, νὰ δώσῃ εἰς αὐτούς.
1 Καὶ ὑπῆγεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ἐλάλησε τοὺς λόγους τούτους πρὸς πάντα τὸν Ἰσραήλ·
2 καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἑκατὸν εἴκοσι ἐτῶν εἶμαι ἐγὼ σήμερον· δὲν δύναμαι πλέον νὰ εἰσέρχωμαι καὶ νὰ ἐξέρχωμαι, καὶ ὁ Κύριος μοὶ εἶπε, Δὲν θέλεις διαβῆ τὸν Ἰορδάνην τοῦτον.
3 Κύριος ὁ Θεὸς σου, αὐτὸς θέλει διαβῆ ἔμπροσθέν σου, αὐτὸς θέλει καταστρέψει τὰ ἔθνη ταῦτα ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου, καὶ σὺ θέλεις κατακληρονομήσει αὐτά· ὁ Ἰησοῦς, αὐτὸς θέλει διαβῆ ἔμπροσθέν σου, καθὼς ἐλάλησεν ὁ Κύριος.
4 Καὶ θέλει κάμει εἰς αὐτὰ ὁ Κύριος, ὡς ἔκαμεν εἰς τὸν Σηὼν καὶ εἰς τὸν Ὤγ, τοὺς βασιλεῖς τῶν Ἀμορραίων, καὶ εἰς τὴν γῆν αὐτῶν, τοὺς ὁποίους ἐξωλόθρευσε.
5 Καὶ θέλει παραδώσει αὐτοὺς ὁ Κύριος ἔμπροσθέν σας, διὰ νὰ κάμητε εἰς αὐτοὺς κατὰ πάσας τὰς προσταγὰς τὰς ὁποίας προσέταξα εἰς ἐσᾶς.
6 Ἀνδρίζεσθε καὶ θαρρεῖτε, μή φοβεῖσθε μηδὲ δειλιᾶτε ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου, αὐτὸς εἶναι ὁ πορευόμενος μετὰ σοῦ· δὲν θέλει σὲ ἀφήσει οὐδὲ θέλει σὲ ἐγκαταλείψει.
7 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Μωϋσῆς τὸν Ἰησοῦν καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ἐνώπιον παντὸς τοῦ Ἰσραήλ, Ἀνδρίζου καὶ θάρρει· διότι σὺ θέλεις εἰσαγάγει τὸν λαὸν τοῦτον εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὥμοσε Κύριος πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν νὰ δώσῃ εἰς αὐτούς, καὶ σὺ θέλεις κληροδοτήσει αὐτήν εἰς αὐτούς·
8 καὶ ὁ Κύριος, αὐτὸς εἶναι ὁ προπορευόμενός σου· αὐτὸς θέλει εἶσθαι μετὰ σοῦ· δὲν θέλει σὲ ἀφήσει οὐδὲ θέλει σὲ ἐγκαταλείψει· μή φοβοῦ, μηδὲ δειλία.
9 Καὶ ἔγραψεν ὁ Μωϋσῆς τὸν νόμον τοῦτον καὶ παρέδωκεν αὐτὸν εἰς τοὺς ἱερεῖς τοὺς υἱοὺς τοῦ Λευΐ, τοὺς βαστάζοντας τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου, καὶ εἰς πάντας τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ Ἰσραήλ.
10 Καὶ προσέταξεν εἰς αὐτοὺς ὁ Μωϋσῆς, λέγων, Ἐν τῷ τέλει ἑκάστου ἑβδόμου ἔτους, ἐν τῷ καιρῷ τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως, ἐν τῇ ἑορτῇ τῆς σκηνοπηγίας,
11 ὅταν πᾶς ὁ Ἰσραήλ συναχθῇ διὰ νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ἐν τῷ τόπῳ ὅντινα ἐκλέξῃ, θέλεις ἀναγινώσκει τὸν νόμον τοῦτον ἐνώπιον παντὸς τοῦ Ἰσραήλ εἰς ἐπήκοον αὐτῶν.
12 Σύναξον τὸν λαόν, τοὺς ἄνδρας καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδία καὶ τὸν ξένον σου τὸν ἐντὸς τῶν πυλῶν σου, διὰ νὰ ἀκούσωσι καὶ διὰ νὰ μάθωσι καὶ νὰ φοβῶνται Κύριον τὸν Θεὸν σας, καὶ διὰ νὰ προσέχωσι νὰ ἐκτελῶσι πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου·
13 καὶ διὰ νὰ ἀκούσωσι τὰ τέκνα αὐτῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ἐξεύρουσι, καὶ νὰ μάθωσι νὰ φοβῶνται Κύριον τὸν Θεὸν σας πάσας τὰς ἡμέρας, ὅσας ζῆτε ἐπὶ τῆς γῆς, πρὸς τὴν ὁποίαν διαβαίνετε τὸν Ἰορδάνην διὰ νὰ κληρονομήσητε αὐτήν.
14 Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἰδού, πλησιάζουσιν αἱ ἡμέραι τοῦ θανάτου σου· κάλεσον τὸν Ἰησοῦν, καὶ παρουσιάσθητε ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου, διὰ νὰ δώσω εἰς αὐτὸν προσταγάς. Καὶ ὑπῆγεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἰησοῦς καὶ παρουσιάσθησαν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου.
15 Καὶ ἐφάνη ὁ Κύριος ἐν τῇ σκηνῇ ἐν στύλῳ νεφέλης· καὶ ἐστάθη ὁ στύλος τῆς νεφέλης ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς.
16 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἰδού, σὺ θέλεις κοιμηθῆ μετὰ τῶν πατέρων σου· καὶ σηκωθεὶς ὁ λαὸς οὗτος θέλει πορνεύσει κατόπιν τῶν ξένων θεῶν τῆς γῆς, εἰς τὴν ὁποίαν αὐτὸς εἰσέρχεται, καὶ θέλει μὲ ἐγκαταλείψει καὶ παραβῆ τὴν διαθήκην μου, τὴν ὁποίαν ἔκαμον πρὸς αὐτούς·
17 τότε θέλει ἐξαφθῆ ὁ θυμὸς μου ἐναντίον αὐτῶν τὴν ἡμέραν ἐκείνην, καὶ θέλω ἐγκαταλείψει αὐτοὺς καὶ θέλω κρύψει τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ θέλουσιν ἐξαναλωθῆ· καὶ θέλουσιν εὑρεῖ αὐτοὺς πολλὰ κακὰ καὶ θλίψεις· ὥστε θέλουσιν εἰπεῖ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, δὲν εὗρον ἡμᾶς τὰ κακὰ ταῦτα, ἐπειδή ὁ Θεὸς ἡμῶν δὲν εἶναι ἐν μέσῳ ἡμῶν;
18 Καὶ ἐγὼ ἐξάπαντος θέλω κρύψει ἀπ᾿ αὐτῶν τὸ πρόσωπόν μου τὴν ἡμέραν ἐκείνην, διὰ πάσας τὰς κακίας τὰς ὁποίας ἔπραξαν, διότι ἐστράφησαν πρὸς θεοὺς ξένους.
19 Τώρα λοιπὸν γράψατε εἰς ἑαυτοὺς τὴν δήν ταύτην, καὶ διδάξατε αὐτήν εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ· βάλετε αὐτήν εἰς τὸ στόμα αὐτῶν, διὰ νὰ γείνῃ εἰς ἐμὲ ᾠδή αὕτη εἰς μαρτύριον ἐναντίον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
20 Διότι ἀφοῦ εἰσαγάγω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὥμοσα πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι, καὶ αὐτοὶ φάγωσι καὶ χορτασθῶσι καὶ ἐμπλησθῶσι, τότε θέλουσι στραφῆ πρὸς θεοὺς ξένους καὶ θέλουσι λατρεύσει αὐτούς, καὶ θέλουσι μὲ παροργίσει καὶ παραβῆ τὴν διαθήκην μου.
21 Καὶ ἀφοῦ εὕρωσιν αὐτοὺς πολλὰ κακὰ καὶ θλίψεις, ἡ ᾠδή αὕτη θέλει μαρτυρήσει ἐναντίον αὐτῶν ὡς μάρτυς· διότι δὲν θέλει λησμονηθῇ ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ σπέρματος αὐτῶν· ἐπειδή ἐγὼ γνωρίζω τὴν πονηρίαν αὐτῶν, τὴν ὁποίαν ἐργάζονται ἔτι τὴν σήμερον, πρὶν εἰσαγάγω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τὴν ὁποίαν ὥμοσα.
22 Καὶ ἔγραψεν ὁ Μωϋσῆς τὴν ᾠδήν ταύτην τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, καὶ ἐδίδαξεν αὐτήν εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.
23 Καὶ προσέταξεν εἰς τὸν Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Ναυή καὶ εἶπεν, Ἀνδρίζου καὶ θάρρει διότι σὺ θέλεις εἰσαγάγει τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ εἰς τὴν γῆν τὴν ὁποίαν ὥμοσα πρὸς αὐτούς, καὶ ἐγὼ θέλω εἶσθαι μετὰ σοῦ.
24 Καὶ ἀφοῦ ὁ Μωϋσῆς ἐτελείωσε νὰ γράφῃ τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου εἰς βιβλίον, ἕως τέλους,
25 τότε ὁ Μωϋσῆς προσέταξεν εἰς τοὺς Λευΐτας, τοὺς βαστάζοντας τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίου, λέγων,
26 Λάβετε τοῦτο τὸ βιβλίον τοῦ νόμου, καὶ θέσατε αὐτὸ εἰς τὰ πλάγια τῆς κιβωτοῦ τῆς διαθήκης Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, καὶ θέλει εἶσθαι ἐκεῖ εἰς μαρτύριον κατὰ σοῦ·
27 διότι ἐγὼ ἐξεύρω τὴν ἀπείθειάν σου καὶ τὸν τράχηλόν σου τὸν σκληρόν. Ἰδού, ἐνῷ εἶμαι ζῶν μὲ σᾶς σήμερον, ἠπειθήσατε εἰς τὸν Κύριον· πόσῳ δὲ μᾶλλον μετὰ τὸν θάνατόν μου;
28 συνάξατε πρὸς ἐμὲ πάντας τοὺς πρεσβυτέρους τῶν φυλῶν σας καὶ τοὺς ἄρχοντάς σας, διὰ νὰ λαλήσω τοὺς λόγους τούτους εἰς ἐπήκοον αὐτῶν, καὶ νὰ ἐπικαλεσθῶ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν μάρτυρας ἐναντίον αὐτῶν·
29 ἐπειδή ἐξεύρω ὅτι μετὰ τὸν θάνατόν μου ἐξάπαντος θέλετε διαφθαρῆ καὶ ἐκκλίνει ἀπὸ τῆς ὁδοῦ, τὴν ὁποίαν προσέταξα εἰς ἐσᾶς· καὶ θέλουσι σᾶς εὑρεῖ τὰ κακὰ εἰς τὰς ἐσχάτας ἡμέρας, ἐπειδή θέλετε πράξει κακὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ παροργίσητε αὐτὸν μὲ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σας.
30 Καὶ ἐλάλησεν ὁ Μωϋσῆς, εἰς ἐπήκοον πάσης τῆς συναγωγῆς τοῦ Ἰσραήλ, τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης ἕως τέλους·
1 Πρόσεχε, οὐρανέ, καὶ θέλω λαλήσει· καὶ ἄς ἀκούῃ ἡ γῆ τοὺς λόγους τοῦ στόματός μου.
2 Ἡ διδασκαλία μου θέλει σταλάξει ὡς ἡ βροχή, ὁ λόγος μου θέλει καταβῆ ὡς ἡ δρόσος, ὡς ἡ ψεκὰς ἐπὶ τὴν χλόην καὶ ὡς ὁ ὄμβρος ἐπὶ τὸν χόρτον·
3 διότι θέλω ἐξυμνήσει τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου· ἀπόδοτε μεγαλωσύνην εἰς τὸν Θεὸν ἡμῶν.
4 Αὐτὸς εἶναι ὁ Βράχος, τὰ ἔργα αὐτοῦ εἶναι τέλεια· διότι πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ εἶναι κρίσις· Θεὸς πιστός, καὶ δὲν ὑπάρχει ἀδικία ἐν αὐτῷ· δίκαιος καὶ εὐθὺς εἶναι αὐτός.
5 Οὗτοι διεφθάρησαν· ἡ κηλὶς αὐτῶν δὲν εἶναι κηλὶς τῶν υἱῶν αὐτοῦ· εἶναι γενεὰ σκολιὰ καὶ διεστραμμένη.
6 Ταῦτα ἀνταποδίδετε εἰς τὸν Κύριον, λαὲ μωρὲ καὶ ἀσύνετε; δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ πατήρ σου, ὅστις σὲ ἐξηγόρασεν; αὐτὸς ὅστις σὲ ἔπλασε καὶ σὲ ἐμόρφωσεν;
7 Ἐνθυμήθητι τὰς ἀρχαίας ἡμέρας, συλλογίσθητι τὰ ἔτη πολλῶν γενεῶν· ἐρώτησον τὸν πατέρα σου, καὶ αὐτὸς θέλει σοὶ ἀναγγείλει, τοὺς πρεσβυτέρους σου, καὶ αὐτοὶ θέλουσι σοὶ εἰπεῖ·
8 ὅτε διεμέριζεν ὁ Ὕψιστος τὰ ἔθνη, ὅτε διέσπειρε τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀδάμ, ἔστησε τὰ ὅρια τῶν λαῶν κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
9 Διότι ἡ μερὶς τοῦ Κυρίου εἶναι ὁ λαὸς αὐτοῦ, ὁ Ἰακὼβ εἶναι τὸ μέρος τῆς κληρονομίας αὐτοῦ.
10 Ἐν γῇ ἐρήμῳ εὕρηκεν αὐτόν, καὶ ἐν ἐρημίᾳ φρίκης καὶ ὀλολυγμοῦ· περιωδήγησεν αὐτόν, ἐπαιδαγώγησεν αὐτόν, ἐφύλαξεν αὐτὸν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ αὑτοῦ.
11 Καθὼς ὁ ἀετὸς σκεπάζει τὴν φωλεὰν αὑτοῦ, περιθάλπει τοὺς νεοσσοὺς αὑτοῦ, ἐξαπλόνων τὰς πτέρυγας αὑτοῦ ἀναλαμβάνει αὐτούς, καὶ σηκόνει αὐτοὺς ἐπὶ τῶν πτερύγων αὑτοῦ,
12 οὕτως ὁ Κύριος μόνος ὡδήγησεν αὐτόν, καὶ δὲν ἦτο μετ᾿ αὐτοῦ ξένος Θεός.
13 Ἀνεβίβασεν αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ἔξοχα μέρη τῆς γῆς, καὶ ἔφαγον τὰ γεννήματα τῶν ἀγρῶν· καὶ ἐθήλασεν αὐτοὺς μέλι ἐκ τῆς πέτρας, καὶ ἔλαιον ἐκ τῆς σκληρᾶς πέτρας,
14 Βούτυρον βοῶν καὶ γάλα προβάτων, μὲ πάχος ἀρνίων, καὶ κριῶν θρεμμάτων τῆς Βασάν, καὶ τράγων, μετὰ τοῦ ἐξαιρέτου ἄνθους τοῦ σίτου· καὶ ἔπιες οἶνον, αἷμα σταφυλῆς.
15 Ὁ δὲ Ἰεσουροὺν ἐπαχύνθη καὶ ἀπελάκτισεν· ἐπαχύνθης, ἐπλατύνθης, ὑπερελιπάνθης· τότε ἐλησμόνησε τὸν Θεὸν τὸν πλάσαντα αὐτόν, καὶ κατεφρόνησε τὸν Βράχον τῆς σωτηρίας αὑτοῦ.
16 Παρώξυναν αὐτὸν εἰς ζηλοτυπίαν μὲ ξένους θεούς, μὲ βδελύγματα παρώξυναν αὐτὸν εἰς θυμόν·
17 ἐθυσίασαν εἰς δαιμόνια, οὐχὶ εἰς τὸν Θεόν· εἰς θεούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώριζον, εἰς νέους θεοὺς νεωστὶ εἰσαχθέντας, τοὺς ὁποίους δὲν ἐλάτρευον οἱ πατέρες σας·
18 τὸν δὲ Βράχον τὸν γεννήσαντά σε ἐγκατέλιπες, καὶ ἐλησμόνησας τὸν Θεὸν τὸν πλάσαντά σε.
19 Καὶ εἶδεν ὁ Κύριος καὶ ἀπεστράφη αὐτούς, διότι παρώργισαν αὐτὸν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτοῦ·
20 καὶ εἶπε, Θέλω ἀποστρέψει τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν, θέλω ἰδεῖ ὁποῖον θέλει εἶσθαι τὸ τέλος αὐτῶν· διότι αὐτοὶ εἶναι γενεὰ διεστραμμένη, υἱοὶ εἰς τοὺς ὁποίους δὲν ὑπάρχει πίστις.
21 Αὐτοὶ μὲ παρώξυναν εἰς ζηλοτυπίαν μὲ τὰ μή ὄντα θεόν· μὲ τὰ εἴδωλα αὑτῶν μὲ παρώργισαν· καὶ ἐγὼ θέλω παροξύνει αὐτοὺς εἰς ζηλοτυπίαν μὲ τοὺς μή ὄντας λαόν, μὲ ἔθνος ἀσύνετον θέλω παροργίσει αὐτούς.
22 Διότι πῦρ ἐξήφθη ἐν τῷ θυμῷ μου, καὶ θέλει ἐκκαυθῆ ἕως εἰς τὰ κατώτατα τοῦ δου, καὶ θέλει καταφάγει τὴν γῆν μετὰ τῶν γεννημάτων αὐτῆς, καὶ θέλει καταφλογίσει τὰ θεμέλια τῶν ὀρέων.
23 Θέλω ἐπισωρεύσει ἐπ᾿ αὐτοὺς κακά, πάντα τὰ βέλη μου θέλω ἐκκενώσει ἐπ᾿ αὐτούς.
24 Θέλουσιν ἀναλωθῆ ἐκ τῆς πείνης καὶ καταφαγωθῆ μὲ φλογώδεις νόσους, καὶ μὲ πικρὸν ὄλεθρον· καὶ ὀδόντας θηρίων θέλω ἐξαποστείλει ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ φαρμάκιον τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς.
25 Ἔξωθεν μάχαιρα, καὶ ἔσωθεν τρόμος, θέλει καταναλώσει τὸν τε νέον καὶ τὴν παρθένον, τὸ θηλάζον νήπιον καὶ τὸν πολιὸν γέροντα.
26 Εἶπα, Ἤθελον διασκορπίσει αὐτούς, ἤθελον ἐξαλείψει τὸ μνημόσυνον αὐτῶν ἐκ μέσου τῶν ἀνθρώπων,
27 ἐὰν δὲν ἐφοβούμην τὴν ὀργήν τοῦ ἐχθροῦ, μή πως ὑψηλοφρονήσωσιν οἱ ἐναντίοι αὐτῶν, καὶ εἴπωσιν, Ἡ χεὶρ ἡμῶν ἡ ὑψηλή, καὶ οὐχὶ ὁ Κύριος, ἔκαμε πάντα ταῦτα.
28 Διότι εἶναι ἔθνος ἀσύνετον, καὶ δὲν ὑπάρχει ἐν αὐτοῖς φρόνησις.
29 Εἴθε νὰ ἦσαν σοφοί, νὰ ἐνόουν τοῦτο, νὰ ἐσυλλογίζοντο τὸ τέλος αὑτῶν!
30 Πῶς ἤθελε δυνηθῆ εἷς νὰ διώξῃ χιλίους, καὶ δύο νὰ τρέψωσιν εἰς φυγήν μυριάδας, ἐὰν ὁ Βράχος αὐτῶν δέν ἤθελε πωλήσει αὐτούς, καὶ δὲν ἤθελε παραδώσει αὐτοὺς ὁ Κύριος;
31 Διότι ὁ βράχος αὐτῶν δὲν εἶναι ὡς ὁ Βράχος ἡμῶν· καὶ αὐτοὶ οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν ἄς κρίνωσιν.
32 Ἐπειδή ἐκ τῆς ἀμπέλου τῶν Σοδόμων εἶναι ἡ ἄμπελος αὐτῶν, καὶ ἐκ τῶν ἀγρῶν τῆς Γομόρρας· ἡ σταφυλή αὐτῶν εἶναι σταφυλή χολῆς, οἱ βότρεις αὐτῶν πικροί·
33 ὁ οἶνος αὐτῶν φαρμάκιον δρακόντων, καὶ ἀνίατος ἰὸς ἀσπίδος.
34 Δέν εἶναι τοῦτο ἀποτεταμιευμένον εἰς ἐμέ, ἐσφραγισμένον εἰς τοὺς θησαυροὺς μου;
35 Εἰς ἐμὲ ἀνήκει ἡ ἐκδίκησις καὶ ἡ ἀνταπόδοσις· ὁ ποῦς αὐτῶν ἐν καιρῷ θέλει ὀλισθήσει διότι πλησίον εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς ἀπωλείας αὐτῶν, καὶ τὰ μέλλοντα νὰ ἔλθωσιν ἐπ᾿ αὐτοὺς σπεύδουσι.
36 Διότι ὁ Κύριος θέλει κρίνει τὸν λαὸν αὑτοῦ, καὶ θέλει μεταμεληθῆ διὰ τοὺς δούλους αὑτοῦ, ὅταν ἴδῃ ὅτι ἀπωλέσθη ἡ δύναμις αὐτῶν, καὶ δὲν ἔμεινεν οὐδὲν πεφυλαγμένον οὐδὲ ἀφειμένον.
37 Καὶ θέλει εἰπεῖ, Ποῦ εἶναι οἱ θεοὶ αὐτῶν, ὁ βράχος εἰς τὸν ὁποῖον εἶχον τὸ θάρρος αὑτῶν;
38 οἵτινες ἔτρωγον τὸ πάχος τῶν θυσιῶν αὐτῶν, καὶ ἔπινον τὸν οἶνον τῶν σπονδῶν αὐτῶν; ἄς σηκωθῶσι καὶ ἄς σᾶς βοηθήσωσιν, ἄς γείνωσιν εἰς ἐσᾶς σκέπη.
39 Ἴδετε τώρα ὅτι ἐγώ, ἐγὼ εἶμαι, καὶ δὲν εἶναι Θεὸς πλήν ἐμοῦ· ἐγὼ θανατόνω καὶ ζωοποιῶ· ἐγὼ πληγόνω καὶ ἰατρεύω· καὶ δὲν ὑπάρχει ὁ ἐλευθερῶν ἐκ τῆς χειρὸς μου.
40 Διότι ἐγὼ ὑψόνω εἰς τὸν οὐρανὸν τὴν χεῖρά μου, Καὶ λέγω, Ζῶ ἐγὼ εἰς τὸν αἰῶνα·
41 ἐὰν ἀκονίσω τὴν ἀστραπηφόρον μάχαιράν μου, καὶ ἐπιβάλω τὴν χεῖρά μου εἰς κρίσιν, θέλω κάμει ἐκδίκησιν εἰς τοὺς ἐχθροὺς μου, καὶ θέλω ἀνταποδώσει εἰς τοὺς μισοῦντάς με·
42 θέλω μεθύσει τὰ βέλη μου ἀπὸ αἵματος, καὶ ἡ μάχαιρά μου θέλει καταφάγει κρέατα, ἀπὸ τοῦ αἵματος τῶν πεφονευμένων καὶ τῶν αἰχμαλώτων, ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τῶν ἀρχόντων τῶν ἐχθρῶν.
43 Εὐφράνθητε, ἔθνη, μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· διότι θέλει ἐκδικήσει τὸ αἷμα τῶν δούλων αὑτοῦ, καὶ ἀποδώσει ἐκδίκησιν εἰς τοὺς ἐναντίους αὑτοῦ, καὶ καθαρίσει τὴν γῆν αὑτοῦ καὶ τὸν λαὸν αὑτοῦ.
44 Καὶ ἦλθεν ὁ Μωϋσῆς, καὶ ἐλάλησε πάντας τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης εἰς ἐπήκοον τοῦ λαοῦ, αὐτὸς καὶ Ἰησοῦς ὁ υἱὸς τοῦ Ναυή.
45 Καὶ ἐτελείωσεν ὁ Μωϋσῆς λαλῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους πρὸς πάντα τὸν Ἰσραήλ.
46 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Θέσατε τὰς καρδίας σας εἰς πάντας τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐγὼ σήμερον διαμαρτύρομαι πρὸς ἐσᾶς· τοὺς ὁποίους θέλετε παραγγείλει εἰς τὰ τέκνα σας νὰ προσέχωσιν εἰς τὸ νὰ ἐκτελῶσι, πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου.
47 Διότι οὗτος δὲν εἶναι εἰς ἐσᾶς λόγος μάταιος· ἐπειδή αὕτη εἶναι ἡ ζωή σας· καὶ διὰ τοῦ λόγου τούτου θέλετε μακροημερεύσει ἐπὶ τῆς γῆς, πρὸς τὴν ὁποίαν διαβαίνετε τὸν Ἰορδάνην διὰ νὰ κληρονομήσητε αὐτήν.
48 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν τὴν αὐτήν ἐκείνην ἡμέραν, λέγων,
49 Ἀνάβα εἰς τὸ ὄρος τοῦτο Ἀβαρίμ, εἰς τὸ ὄρος Νεβώ, τὸ ἐν τῇ γῇ Μωὰβ κατέναντι τῆς Ἱεριχώ· καὶ θεώρησον τὴν γῆν Χαναάν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ δίδω εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ εἰς ἰδιοκτησίαν·
50 καὶ τελεύτησον ἐν τῷ ὄρει ὅπου ἀναβαίνεις, καὶ προστέθητι εἰς τὸν λαὸν σου, καθὼς ὁ ἀδελφὸς σου Ἀαρὼν ἐτελεύτησεν ἐν τῷ ὄρει Ὤρ καὶ προσετέθη εἰς τὸν λαὸν αὑτοῦ·
51 διότι ἠπειθήσατε εἰς ἐμὲ μεταξὺ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ εἰς τὰ ὕδατα τῆς Μεριβὰ-κάδης, ἐν τῇ ἐρήμῳ Σίν· ἐπειδή δὲν μὲ ἡγιάσατε ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ·
52 ὅθεν ἀπέναντι θέλεις ἰδεῖ τὴν γῆν, ἐκεῖ ὅμως δὲν θέλεις εἰσέλθει, εἰς τὴν γῆν τὴν ὁποίαν ἐγὼ δίδω εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.
1 Καὶ αὕτη εἶναι ἡ εὐλογία, τὴν ὁποίαν ηὐλόγησε Μωϋσῆς ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, πρὸ τῆς τελευτῆς αὑτοῦ·
2 καὶ εἶπεν, Ὁ Κύριος ἦλθεν ἐκ Σινά, καὶ ἐπεφάνη εἰς αὐτοὺς ἐκ Σηείρ· ἐπέλαμψεν ἐκ τοῦ ὄρους Φαράν, καὶ ἦλθε μετὰ μυριάδων ἁγίων· ἐκ τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ ἐξῆλθε πῦρ νόμου δι᾿ αὐτούς.
3 Ναί, ἠγάπησε τὸν λαόν· ὑπὸ τὴν χεῖρά σου εἶναι πάντες οἱ ἅγιοι αὐτοῦ· καὶ ἐκάθηντο εἰς τοὺς πόδας σου, διὰ νὰ λάβωσι τοὺς λόγους σου.
4 Νόμον προσέταξεν εἰς ἡμᾶς ὁ Μωϋσῆς, τὴν κληρονομίαν τῆς συναγωγῆς Ἰακώβ.
5 Καὶ ἦτο βασιλεὺς ἐν τῷ Ἰεσουρούν, ὅτε οἱ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ συνήχθησαν μετὰ τῶν φυλῶν Ἰσραήλ.
6 Ζήτω ὁ Ῥουβήν καὶ ἄς μή ἀποθάνῃ, καὶ ἄς ἦναι ὁ λαὸς αὐτοῦ πολυάριθμος.
7 Καὶ αὕτη εἶναι ἡ εὐλογία τοῦ Ἰούδα· καὶ εἶπεν, Εἰσάκουσον, Κύριε, τῆς φωνῆς τοῦ Ἰούδα, καὶ φέρε αὐτὸν εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ· αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἄς ἦναι αὐτάρκεις εἰς αὐτόν· καὶ ἔσο βοήθεια εἰς αὐτὸν κατὰ τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ.
8 Καὶ περὶ τοῦ Λευΐ εἶπε, Τὰ Θουμμὶμ σου καὶ τὰ Οὐρὶμ σου ἄς ἦναι μετὰ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ ὁσίου σου, τὸν ὁποῖον ἐδοκίμασας ἐν Μασσά, καὶ μετὰ τοῦ ὁποίου ἠντιλόγησας εἰς τὰ ὕδατα τῆς Μεριβά·
9 ὅστις εἶπε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ πρὸς τὴν μητέρα αὑτοῦ, Δὲν εἶδον αὐτόν, καὶ ὅστις ἀπηρνήθη τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ, οὐδὲ ἐγνώρισε τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ· διότι ἐτήρησαν τὸν λόγον σου, καὶ ἐφύλαξαν τὴν διαθήκην σου.
10 Θέλουσι διδάσκει τὰς κρίσεις σου εἰς τὸν Ἰακώβ, καὶ τὸν νόμον σου εἰς τὸν Ἰσραήλ· θέλουσι βάλει θυμίαμα ἐνώπιόν σου, καὶ ὁλοκαυτώματα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου.
11 Εὐλόγησον, Κύριε, τὰ τάγματα αὐτοῦ, καὶ δέχθητι τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ· σύνθλασον τὴν ὀσφὺν τῶν ἐπανισταμένων ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ τῶν μισούντων αὐτόν, ὥστε νὰ μή ἐγερθῶσι πλέον.
12 Περὶ τοῦ Βενιαμὶν εἶπεν, Ὁ ἠγαπημένος τοῦ Κυρίου θέλει κατοικεῖ ἐν ἀσφαλείᾳ πλησίον αὐτοῦ· ὁ Κύριος θέλει περισκέπει αὐτὸν πάσας τὰς ἡμέρας, καὶ μεταξὺ τῶν ὤμων αὐτοῦ θέλει ἀναπαύεσθαι.
13 Καὶ περὶ τοῦ Ἰωσήφ εἶπεν, Εὐλογημένη ἄς ἦναι παρὰ Κυρίου ἡ γῆ αὐτοῦ, ἀπὸ τῶν πολυτίμων δώρων τοῦ οὐρανοῦ, ἀπὸ τῆς δρόσου, καὶ ἀπὸ τῆς κάτω κειμένης ἀβύσσου,
14 καὶ ἀπὸ τῶν ἐκ τοῦ ἡλίου πολυτίμων καρπῶν, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκ τῆς σελήνης πολυτίμων δώρων,
15 καὶ ἀπὸ τῶν ἐξαιρέτων ἀγαθῶν τῶν ἀρχαίων ὀρέων, καὶ ἀπὸ τῶν πολυτίμων ἀγαθῶν τῶν αἰωνίων βουνῶν,
16 καὶ ἀπὸ τῶν πολυτίμων ἀγαθῶν τῆς γῆς καὶ τοῦ πληρώματος αὐτῆς· καὶ ἡ εὐδοκία τοῦ φανέντος ἐν τῇ βάτῳ ἄς ἔλθῃ ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ Ἰωσήφ, καὶ ἐπὶ τὴν κορυφήν τοῦ ἐκλεκτοῦ μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ.
17 Ἡ δόξα αὐτοῦ ἄς ἦναι ὡς τοῦ πρωτοτόκου τοῦ ταύρου αὐτοῦ, καὶ τὰ κέρατα αὐτοῦ ὡς τὰ κέρατα τοῦ μονοκέρωτος· δι᾿ αὐτῶν θέλει κερατίσει τὰ ἔθνη ἕως τῶν ἄκρων τῆς γῆς· καὶ αὗται εἶναι αἱ μυριάδες τοῦ Ἐφραΐμ, καὶ αὗται αἱ χιλιάδες τοῦ Μανασσῆ.
18 Καὶ περὶ τοῦ Ζαβουλὼν εἶπεν, Εὐφραίνου, Ζαβουλών, ἐν τῇ ἐξόδῳ σου· καὶ Ἰσσάχαρ, εἰς τὰς σκηνὰς σου.
19 Θέλουσι καλέσει τοὺς λαοὺς εἰς τὸ ὄρος· ἐκεῖ θέλουσι προσφέρει θυσίας δικαιοσύνης· διότι θέλουσι θηλάσει τὴν ἀφθονίαν τῆς θαλάσσης, καὶ τοὺς κεκρυμμένους θησαυροὺς τῆς ἄμμου.
20 Καὶ περὶ τοῦ Γὰδ εἶπεν, Εὐλογημένος ὁ πλατύνων τὸν Γάδ· κάθηται ὡς λέων, καὶ διασπαράττει βραχίονα καὶ κεφαλήν.
21 Καὶ προέβλεψε δι᾿ ἑαυτὸν τὴν πρώτην μερίδα· διότι ἐκεῖ τὸ μερίδιον τοῦ νομοθέτου ἦτο διαπεφυλαγμένον· καὶ ἦλθε μετὰ τῶν ἀρχόντων τοῦ λαοῦ, ἐξεπλήρωσε τὴν δικαιοσύνην τοῦ Κυρίου καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ μετὰ τοῦ Ἰσραήλ.
22 Καὶ περὶ τοῦ Δὰν εἶπεν, Ὁ Δὰν εἶναι σκύμνος λέοντος· θέλει πηδήσει ἀπὸ Βασάν.
23 Καὶ περὶ τοῦ Νεφθαλὶ εἶπεν, Ὤ Νεφθαλί, κεχορτασμένε εὐδοκίας, καὶ πεπληρωμένε τῆς εὐλογίας τοῦ Κυρίου, κληρονόμησον τὴν δύσιν καὶ τὴν μεσημβρίαν.
24 Καὶ περὶ τοῦ Ἀσήρ εἶπεν, Ἄς ἦναι εὐλογημένος ἀπὸ τέκνων ὁ Ἀσήρ· ἄς ἦναι δεκτὸς εἰς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ, καὶ εἰς ἔλαιον ἄς βάψῃ τὸν πόδα αὑτοῦ.
25 Σίδηρος καὶ χαλκὸς ἄς ἦναι τὰ ὑποδήματά σου, καὶ ἡ δύναμίς σου ὡς αἱ ἡμέραι σου.
26 Δέν εἶναι οὐδεὶς ὡς ὁ Θεὸς τοῦ Ἰεσουρούν, ὅστις ἐπιβαίνει ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς πρὸς βοήθειάν σου, καὶ ἐν τῇ μεγαλοπρεπείᾳ αὑτοῦ ἐπὶ τὸ στερέωμα.
27 Ὁ Θεὸς ὁ αἰώνιος εἶναι καταφυγή, καὶ ὑποστήριγμα οἱ αἰώνιοι βραχίονες· καὶ θέλει ἐκδιώξει τὸν ἐχθρὸν ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου, καὶ θέλει εἰπεῖ, Ἐξολόθρευσον.
28 Τότε ὁ Ἰσραήλ θέλει κατοικήσει μόνος ἐν ἀσφαλείᾳ· ὁ ὀφθαλμὸς τοῦ Ἰακὼβ θέλει εἶσθαι ἐπὶ γῆς σίτου καὶ οἴνου· καὶ οἱ οὐρανοὶ αὐτοῦ θέλουσι σταλάζει δρόσον.
29 Μακάριος σύ, Ἰσραήλ. Τίς ὅμοιός σου, λαὲ σωζόμενε ὑπὸ τοῦ Κυρίου, ὅστις εἶναι ἡ ἀσπὶς τῆς βοηθείας σου, καὶ ἡ μάχαιρα τῆς ὑπεροχῆς σου! Καὶ θέλουσιν ὑποταχθῆ οἱ ἐχθροὶ σου εἰς σέ, καὶ σὺ θέλεις πατήσει ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτῶν.
1 Καὶ ἀνέβη ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τῶν πεδιάδων Μωὰβ εἰς τὸ ὄρος Νεβώ, εἰς τὴν κορυφήν Φασγά· τὴν κατέναντι τῆς Ἱεριχώ. Καὶ ἔδειξεν εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος πᾶσαν τὴν γῆν Γαλαὰδ ἕως Δάν,
2 καὶ πᾶσαν τὴν γῆν Νεφθαλί, καὶ τὴν γῆν τοῦ Ἐφραΐμ καὶ τοῦ Μανασσῆ, καὶ πᾶσαν τὴν γῆν τοῦ Ἰούδα, ἕως τῆς θαλάσσης τῆς ἐσχάτης,
3 καὶ τὴν μεσημβρίαν καὶ τὴν πεδιάδα τῆς κοιλάδος τῆς Ἱεριχώ, πόλεως φοινίκων, ἕως Σηγώρ.
4 Καὶ ὁ Κύριος εἶπε πρὸς αὐτόν, Αὕτη εἶναι ἡ γῆ, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ὥμοσα πρὸς τὸν Ἀβραάμ, πρὸς τὸν Ἰσαὰκ καὶ πρὸς τὸν Ἰακώβ, λέγων, Εἰς τὸ σπέρμα σου θέλω δώσει αὐτήν· ἐγὼ σὲ ἔκαμα νὰ ἴδῃς αὐτήν μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς σου, ἐκεῖ ὅμως δὲν θέλεις διαπεράσει.
5 Καὶ ἐτελεύτησεν ἐκεῖ ὁ Μωϋσῆς, ὁ θεράπων τοῦ Κυρίου, ἐν τῇ γῇ Μωάβ, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.
6 Καὶ ἔθαψεν αὐτὸν ἐν κοιλάδι ἐν τῇ γῇ Μωάβ, κατέναντι τοῦ Βαὶθ-φεγώρ· καὶ οὐδεὶς γνωρίζει τὴν ταφήν αὐτοῦ ἕως τῆς σήμερον.
7 Καὶ ἦτο ὁ Μωϋσῆς ἑκατὸν εἴκοσι ἐτῶν, ὅτε ἀπέθανε· δὲν ἠμαυρώθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ, οὐδὲ ἠλαττώθη ἡ δύναμις αὐτοῦ.
8 Καὶ ἔκλαυσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὸν Μωϋσῆν εἰς τὰς πεδιάδας τοῦ Μωὰβ τριάκοντα ἡμέρας· καὶ ἐτελειώθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ κλαυθμοῦ τοῦ πένθους τοῦ Μωϋσέως.
9 Καὶ Ἰησοῦς ὁ υἱὸς τοῦ Ναυή ἦτο πλήρης πνεύματος σοφίας· διότι ὁ Μωϋσῆς εἶχεν ἐπιθέσει τὰς χεῖρας αὑτοῦ ἐπ᾿ αὐτόν· καὶ ὑπήκουον εἰς αὐτὸν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ καὶ ἔκαμνον καθὼς προσέταξε Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
10 Καὶ δὲν ἠγέρθη πλέον ἐν τῷ Ἰσραήλ προφήτης ὡς ὁ Μωϋσῆς, τὸν ὁποῖον ἐγνώρισεν ὁ Κύριος πρόσωπον πρὸς πρόσωπον,
11 εἰς πάντα τὰ σημεῖα καὶ τεράστια, τὰ ὁποῖα ὁ Κύριος ἀπέστειλεν αὐτὸν νὰ κάμῃ ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, εἰς τὸν Φαραὼ καὶ εἰς πάντας τοὺς δούλους αὐτοῦ καὶ εἰς πᾶσαν τὴν γῆν αὐτοῦ,
12 καὶ εἰς πᾶσαν τὴν χεῖρα τὴν κραταιάν, καὶ εἰς πάντα τὰ θαυμάσια τὰ μεγάλα, τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ὁ Μωϋσῆς ἐνώπιον παντὸς τοῦ Ἰσραήλ.