1 Καὶ ἐκάλεσε Κύριος τὸν Μωϋσῆν καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν ἐκ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, λέγων,
2 Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Ἐὰν τις ἀπὸ σᾶς προσφέρῃ δῶρον πρὸς τὸν Κύριον, θέλετε προσφέρει τὸ δῶρόν σας ἀπὸ τῶν κτηνῶν, ἀπὸ τῶν βοῶν ἤ ἀπὸ τῶν προβάτων.
3 Ἐὰν τὸ δῶρον αὐτοῦ ἦναι ὁλοκαύτωμα ἀπὸ τῶν βοῶν, ἀρσενικὸν ἄμωμον ἄς προσφέρῃ αὐτό· παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου θέλει προσφέρει αὐτὸ, διὰ νὰ ἦναι δεκτὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
4 Καὶ θέλει ἐπιθέσει τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ ὁλοκαυτώματος καὶ θέλει εἶσθαι δεκτὸν ὑπὲρ αὐτοῦ, διὰ νὰ γείνῃ ἐξιλέωσις περὶ αὐτοῦ.
5 Καὶ θέλουσι σφάξει τὸν μόσχον ἐνώπιον Κυρίου· καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, θέλουσι φέρει τὸ αἷμα καὶ θέλουσι ῥαντίσει τὸ αἷμα κύκλῳ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
6 Καὶ θέλουσιν ἐκδάρει τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ θέλουσι διαμελίσει αὐτὸ κατὰ τὰ μέλη αὐτοῦ.
7 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν τοῦ ἱερέως θέλουσι βάλει πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ θέλουσι στοιβάσει ξύλα ἐπὶ τὸ πῦρ.
8 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, θέλουσιν ἐπιστοιβάσει τὰ μέλη, τὴν κεφαλήν καὶ τὸ στέαρ, ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ πυρός, τοῦ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου·
9 τὰ δὲ ἐντόσθια αὐτοῦ καὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ θέλουσι πλύνει μὲ ὕδωρ· καὶ θέλει καύσει ὁ ἱερεὺς τὰ πάντα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· ὁλοκαύτωμα εἶναι, θυσία γινομένη διὰ πυρὸς εἰς ὀσμήν εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον.
10 Ἐὰν δὲ τὸ δῶρον αὐτοῦ διὰ τὸ ὁλοκαύτωμα ἦναι ἐκ τῶν ποιμνίων, ἐκ τῶν προβάτων ἤ ἐκ τῶν αἰγῶν, ἀρσενικὸν ἄμωμον θέλει προσφέρει αὐτό.
11 Καὶ θέλουσι σφάξει αὐτὸ εἰς τὰ πλάγια τοῦ θυσιαστηρίου πρὸς βορρᾶν ἐνώπιον Κυρίου· καὶ θέλουσι ῥαντίσει οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ·
12 καὶ θέλουσι διαμελίσει αὐτὸ κατὰ τὰ μέλη αὐτοῦ καὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ καὶ τὸ στέαρ αὐτοῦ· καὶ θέλει ἐπιστοιβάσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ πυρὸς τοῦ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου·
13 τὰ δὲ ἐντόσθια καὶ τοὺς πόδας θέλουσι πλύνει μὲ ὕδωρ· καὶ θέλει φέρει τὰ πάντα ὁ ἱερεὺς καὶ καύσει αὐτὰ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· ὁλοκαύτωμα εἶναι, θυσία γινομένη διὰ πυρὸς εἰς ὀσμήν εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον.
14 Καὶ ἐὰν τὸ δῶρον αὐτοῦ πρὸς τὸν Κύριον ἦναι ὁλοκαύτωμα ἀπὸ πτηνῶν, τότε θέλει προσφέρει τὸ δῶρον αὐτοῦ ἀπὸ τρυγόνων ἤ ἀπὸ νεοσσῶν περιστερῶν.
15 Καὶ θέλει προσαγάγει αὐτὸ ὁ ἱερεὺς πρὸς τὸ θυσιαστήριον καὶ θέλει ἀποκόψει διὰ τῶν ὀνύχων τὴν κεφαλήν αὐτοῦ καὶ καύσει αὐτὸ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ θέλει στραγγίσει πρὸς τὸ πλάγιον τοῦ θυσιαστηρίου·
16 καὶ θέλει ἐκβάλει τὸν πρόλοβον αὐτοῦ μετὰ τῆς κόπρου αὐτοῦ καὶ ῥίψει αὐτὰ εἰς τὰ πλάγια τοῦ θυσιαστηρίου κατὰ ἀνατολάς, εἰς τὸν τόπον τῆς στάκτης·
17 καὶ θέλει διασχίσει αὐτὸ ἐκ τῶν πτερύγων αὐτοῦ, πλήν δὲν θέλει διαχωρίσει καὶ θέλει καύσει αὐτὸ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, ἐπὶ τῶν ξύλων τῶν ἐπὶ τοῦ πυρός· ὁλοκαύτωμα εἶναι, θυσία γινομένη διὰ πυρὸς εἰς ὀσμήν εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον.
1 Ἐὰν δὲ προσφέρῃ τις δῶρον προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων πρὸς τὸν Κύριον, σεμίδαλις θέλει εἶσθαι τὸ δῶρον αὐτοῦ· καὶ θέλει ἐπιχύσει ἐπ᾿ αὐτὸ ἔλαιον καὶ ἐπιθέσει ἐπ᾿ αὐτὸ λιβάνιον.
2 Καὶ θέλει φέρει αὐτὸ πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρών, τοὺς ἱερεῖς· καὶ ὁ ἱερεὺς θέλει δράξει ἀπὸ τῆς σεμιδάλεως αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου αὐτοῦ ὅσον χωρεῖ ἡ χεὶρ αὑτοῦ καὶ ἅπαν τὸ λιβάνιον αὐτοῦ· καὶ θέλει καύσει ὁ ἱερεὺς τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· εἶναι θυσία γινομένη διὰ πυρὸς εἰς ὀσμήν εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον.
3 Τὸ δέ ὑπόλοιπον τῆς ἐξ ἀλφίτων προσφορᾶς θέλει εἶσθαι τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ· εἶναι ἁγιώτατον ἐκ τῶν θυσιῶν τῶν γινομένων διὰ πυρὸς πρὸς τὸν Κύριον.
4 Καὶ ὅταν προσφέρῃς δῶρον προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων ἐψημένην ἐν κλιβάνῳ, θέλει εἶσθαι ἄρτοι ἄζυμοι ἀπὸ σεμιδάλεως ἐζυμωμένης μετὰ ἐλαίου καὶ λάγανα ἄζυμα κεχρισμένα μὲ ἔλαιον.
5 Ἐὰν δὲ τὸ δῶρόν σου ἦναι προσφορὰ ἐξ ἀλφίτων ἐψημένη εἰς κάψαν, ἄζυμον θέλει εἶσθαι ἐκ σεμιδάλεως ἐζυμωμένης μετὰ ἐλαίου.
6 Θέλεις διαμερίσει αὐτήν εἰς τμήματα καὶ θέλεις ἐπιχύσει ἐπ᾿ αὐτῆς ἔλαιον· εἶναι προσφορὰ ἐξ ἀλφίτων.
7 Καὶ ἐὰν τὸ δῶρόν σου ἦναι προσφορὰ ἐξ ἀλφίτων ἐψημένη ἐν τηγανίῳ, θέλει γείνει ἀπὸ σεμιδάλεως μετὰ ἐλαίου.
8 Καὶ θέλεις φέρει πρὸς τὸν Κύριον τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφοράν, τὴν ὁποίαν ἔκαμες ἐκ τούτων· καὶ ὅταν φερθῇ πρὸς τὸν ἱερέα, αὐτὸς θέλει πλησιάσει αὐτήν εἰς τὸ θυσιαστήριον.
9 Καὶ θέλει χωρίσει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τῆς ἐξ ἀλφίτων προσφορᾶς τὸ μνημόσυνον αὐτῆς καὶ καύσει αὐτὸ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· εἶναι θυσία γινομένη διὰ πυρὸς εἰς ὀσμήν εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον.
10 Τὸ δὲ ὑπόλοιπον τῆς ἐξ ἀλφίτων προσφορᾶς θέλει εἶσθαι τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ· εἶναι ἁγιώτατον ἐκ τῶν διὰ πυρὸς γινομένων θυσιῶν εἰς τὸν Κύριον.
11 Οὐδεμία προσφορὰ ἐξ ἀλφίτων, τὴν ὁποίαν προσφέρετε πρὸς τὸν Κύριον, θέλει εἶσθαι ἔνζυμος· διότι οὐδὲν προζύμιον οὐδὲ μέλι θέλετε καύσει εἰς οὐδεμίαν θυσίαν γινομένην διὰ πυρὸς πρὸς τὸν Κύριον.
12 Περὶ δὲ τοῦ δώρου τῶν ἀπαρχῶν, θέλετε προσφέρει αὐτὰς πρὸς τὸν Κύριον· δὲν θέλουσιν ὅμως καυθῆ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου εἰς ὀσμήν εὐωδίας.
13 Καὶ πᾶν δῶρον τῆς ἐξ ἀλφίτων προσφορᾶς σου θέλεις ἁλατίζει μὲ ἅλας· καὶ δὲν θέλεις ἀφήσει νὰ λείψῃ ἀπὸ τῆς ἐξ ἀλφίτων προσφορᾶς σου τὸ ἅλας τῆς διαθήκης τοῦ Θεοῦ σου· ἐπὶ παντὸς δώρου σου θέλεις προσφέρει ἅλας.
14 Καὶ ἐὰν προσφέρῃς προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων ἀπὸ τῶν πρωτογεννημάτων σου πρὸς τὸν Κύριον, θέλεις προσφέρει διὰ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν τῶν πρωτογεννημάτων σου ἀστάχυα χλωρὰ ἐψημένα ἐν πυρί, σῖτον πεφρυγανισμένον ἐξ ἀσταχύων μεστῶν.
15 Καὶ θέλεις χύσει ἐπ᾿ αὐτήν ἔλαιον καὶ θέλεις θέσει ἐπ᾿ αὐτήν λιβάνιον· εἶναι προσφορὰ ἐξ ἀλφίτων.
16 Καὶ ὁ ἱερεὺς θέλει καύσει τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἐκ τοῦ πεφρυγανισμένον σίτου αὐτῆς καὶ ἐκ τοῦ ἐλαίου αὐτῆς, μεθ᾿ ὅλου λιβανίου αὐτῆς· εἶναι θυσία γινομένη διὰ πυρὸς εἰς τὸν Κύριον.
1 Ἐὰν δὲ τὸ δῶρον αὐτοῦ ἦναι θυσία εἰρηνική, ἐὰν προσφέρῃ αὐτὸ ἐκ τῶν βοῶν, εἴτε ἀρσενικὸν εἴτε θηλυκόν, ἄμωμον θέλει προσφέρει αὐτὸ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου·
2 καὶ θέλει ἐπιθέσει τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ δώρου αὑτοῦ, καὶ θέλουσι σφάξει αὐτὸ παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου· καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, θέλουσι ῥαντίσει τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
3 Καὶ θέλει προσφέρει ἐκ τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς, θυσίαν γινομένην διὰ πυρὸς εἰς τὸν Κύριον· τὸ στέαρ τὸ περικαλύπτον τὰ ἐντόσθια καὶ ἅπαν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐντοσθίων·
4 καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν τὸ πρὸς τὰ πλευρά, καὶ τὸν ἐπάνω λοβὸν τοῦ ἤπατος, τὸν ὁποῖον μετὰ τῶν νεφρῶν θέλει ἀφαιρέσει.
5 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν θέλουσι καύσει αὐτὰ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἐπὶ τοῦ ὁλοκαυτώματος τοῦ ἐπὶ τῶν ξύλων τῶν ἐπὶ τοῦ πυρός· εἶναι θυσία γινομένη διὰ πυρὸς εἰς ὀσμήν εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον.
6 Ἐὰν δὲ τὸ δῶρον αὐτοῦ, τὸ εἰς θυσίαν εἰρηνικήν προσφερόμενον πρὸς τὸν Κύριον, ἦναι ἐκ τοῦ ποιμνίου, ἀρσενικὸν ἤ θηλυκόν, ἄμωμον θέλει προσφέρει αὐτό.
7 Ἐὰν ἀρνίον προσφέρῃ τὸ δῶρον αὑτοῦ, θέλει προσφέρει αὐτὸ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου·
8 καὶ θέλει ἐπιθέσει τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ δώρου αὑτοῦ, καὶ θέλουσι σφάξει αὐτὸ ἔμπροσθεν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου· καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν θέλουσι ῥαντίσει τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
9 Καὶ θέλει προσφέρει ἐκ τῆς προσφορᾶς τῆς εἰρηνικῆς θυσίαν γινομένην διὰ πυρὸς εἰς τὸν Κύριον· τὸ στέαρ αὐτοῦ, τὴν οὐρὰν ὁλόκληρον, τὴν ὁποίαν θέλει ἀφαιρέσει ἀπὸ τῆς ῥάχης καὶ τὸ στέαρ τὸ περικαλύπτον τὰ ἐντόσθια καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐντοσθίων·
10 καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν τὸ πρὸς τὰ πλευρά, καὶ τὸν ἐπάνω λοβὸν τοῦ ἤπατος, τὸν ὁποῖον μετὰ τῶν νεφρῶν θέλει ἀφαιρέσει.
11 Καὶ θέλει καύσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· εἶναι τροφή τῆς διὰ πυρὸς γινομένης θυσίας εἰς τὸν Κύριον.
12 Ἐὰν δὲ τὸ δῶρον αὐτοῦ ἦναι ἐξ αἰγῶν, τότε θέλει προσφέρει αὐτὸ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου·
13 καὶ θέλει ἐπιθέσει τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ, καὶ θέλουσι σφάξει αὐτὸ ἔμπροσθεν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου· καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν θέλουσι ῥαντίσει τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
14 Καὶ θέλει προσφέρει ἐξ αὐτοῦ τὸ δῶρον αὑτοῦ, θυσίαν γινομένην διὰ πυρὸς εἰς τὸν Κύριον· τὸ στέαρ τὸ περικαλύπτον τὰ ἐντόσθια καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐντοσθίων·
15 καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν τὸ πρὸς τὰ πλευρά, καὶ τὸν ἐπάνω λοβὸν τοῦ ἤπατος, τὸν ὁποῖον μετὰ τῶν νεφρῶν θέλει ἀφαιρέσει.
16 Καὶ θέλει καύσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· εἶναι τροφή τῆς θυσίας τῆς γινομένης διὰ πυρὸς εἰς ὀσμήν εὐωδίας· πᾶν τὸ στέαρ εἶναι τοῦ Κυρίου.
17 Νόμιμον αἰώνιον θέλει εἶσθαι εἰς τὰς γενεὰς σας, εἰς πάσας τὰς κατοικήσεις σας· δὲν θέλετε τρώγει οὔτε στέαρ οὔτε αἷμα.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, λέγων, Ἐὰν ψυχή τις ἁμαρτήσῃ ἐξ ἀγνοίας καὶ ἐκ τῶν ὅσα εἶναι προστεταγμένον ὑπὸ τοῦ Κυρίου νὰ μή πράττωνται πράξῃ τι ἐξ αὐτῶν·
3 ἐὰν μὲν ὁ ἱερεὺς ὁ κεχρισμένος ἁμαρτήσῃ ὥστε νὰ ἐνοχοποιήσῃ τὸν λαόν, τότε θέλει φέρει, διὰ τὴν ἁμαρτίαν αὑτοῦ τὴν ὁποίαν ἡμάρτησε, μόσχον βοὸς ἄμωμον πρὸς τὸν Κύριον διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας.
4 Καὶ θέλει φέρει τὸν μόσχον εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· καὶ θέλει ἐπιθέσει τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ μόσχου, καὶ θέλουσι σφάξει τὸν μόσχον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
5 Καὶ θέλει λάβει ὁ ἱερεὺς ὁ κεχρισμένος ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου καὶ φέρει αὐτὸ εἰς τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου·
6 καὶ θέλει ἐμβάψει ὁ ἱερεὺς τὸν δάκτυλον αὑτοῦ εἰς τὸ αἷμα καὶ θέλει ῥαντίσει ἀπὸ τοῦ αἵματος ἑπτάκις ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἔμπροσθεν τοῦ καταπετάσματος τοῦ ἁγιαστηρίου.
7 Καὶ θέλει βάλει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ εὐώδους θυμιάματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου· καὶ θέλει χύσει πᾶν τὸ αἷμα τοῦ μόσχου εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ ὁλοκαυτώματος, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
8 Καὶ ἅπαν τὸ στέαρ τοῦ μόσχου τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς θέλει ἀφαιρέσει ἀπ᾿ αὐτοῦ· τὸ στέαρ τὸ περικαλύπτον τὰ ἐντόσθια, καὶ ἅπαν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐντοσθίων·
9 καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν τὸ πρὸς τὰ πλευρά, καὶ τὸν ἐπάνω λοβὸν τοῦ ἤπατος, τὸν ὁποῖον μετὰ τῶν νεφρῶν θέλει ἀφαιρέσει,
10 καθ᾿ ὅν τρόπον ἀφαιρεῖται ἀπὸ τοῦ μόσχου τῆς θυσίας τῆς εἰρηνικῆς· καὶ θέλει καύσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ ὁλοκαυτώματος·
11 καὶ τὸ δέρμα τοῦ μόσχου καὶ πᾶν τὸ κρέας αὐτοῦ μετὰ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ μετὰ τῶν ποδῶν αὐτοῦ καὶ τὰ ἐντόσθια αὐτοῦ καὶ τὴν κόπρον αὐτοῦ·
12 καὶ θέλει φέρει ὅλον τὸν μόσχον ἔξω τοῦ στρατοπέδου εἰς τόπον καθαρόν, ὅπου χύνεται ἡ στάκτη, καὶ θέλει καύσει αὐτὸν ἐπὶ ξύλων διὰ πυρός· ὅπου χύνεται ἡ στάκτη, θέλει καυθῆ.
13 Ἐὰν δὲ πᾶσα ἡ συναγωγή τοῦ Ἰσραήλ ἁμαρτήσῃ ἐξ ἀγνοίας καὶ τὸ πρᾶγμα κρυφθῇ ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν τῆς συναγωγῆς καὶ ἐκ τῶν ὅσα εἶναι προστεταγμένον ὑπὸ τοῦ Κυρίου νὰ μή πράττωνται, πράξωσι καὶ ἦναι ἔνοχοι·
14 ὅταν γνωρισθῇ ἡ ἁμαρτία τὴν ὁποίαν ἡμάρτησαν κατὰ τοῦτο, τότε θέλει προσφέρει ἡ συναγωγή μόσχον ἐκ βοῶν διὰ τὴν ἁμαρτίαν καὶ θέλει φέρει αὐτὸν ἔμπροσθεν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
15 Καὶ οἱ πρεσβύτεροι τῆς συναγωγῆς θέλουσιν ἐπιθέσει τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ μόσχου ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· καὶ θέλουσι σφάξει τὸν μόσχον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
16 Καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ κεχρισμένος θέλει φέρει ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου εἰς τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου·
17 καὶ θέλει ἐμβάψει ὁ ἱερεὺς τὸν δάκτυλον αὐτοῦ εἰς τὸ αἷμα καὶ θέλει ῥαντίσει ἑπτάκις ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἔμπροσθεν τοῦ καταπετάσματος·
18 καὶ θέλει βάλει ἀπὸ τοῦ αἵματος ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου, τοῦ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου· καὶ θέλει χύσει πᾶν τὸ αἷμα εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ ὁλοκαυτώματος, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
19 Καὶ πᾶν τὸ στέαρ αὐτοῦ θέλει ἀφαιρέσει ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ καύσει ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου.
20 Καὶ θέλει κάμει εἰς τὸν μόσχον καθ᾿ ὅν τρόπον ἔκαμεν εἰς τὸν μόσχον τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς· οὕτω θέλει κάμει εἰς αὐτόν· καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτῶν ὁ ἱερεὺς καὶ θέλει συγχωρηθῆ εἰς αὐτούς.
21 Καὶ θέλει ἐκβάλει τὸν μόσχον ἔξω τοῦ στρατοπέδου καὶ καύσει αὐτόν, καθὼς ἔκαυσε τὸν πρῶτον μόσχον· εἶναι προσφορὰ περὶ ἁμαρτίας ὑπὲρ τῆς συναγωγῆς·
22 Ὅταν δὲ ἄρχων τις ἁμαρτήσῃ καὶ πράξῃ ἐξ ἀγνοίας τι ἐκ τῶν ὅσα εἶναι προστεταγμένον ὑπὸ Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ νὰ μή πράττωνται, καὶ ἦναι ἔνοχος·
23 ἤ ἐὰν ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἡμάρτησε, γνωστοποιηθῇ εἰς αὐτόν, τότε θέλει φέρει τὴν προσφορὰν αὑτοῦ, τράγον ἐξ αἰγῶν, ἀρσενικὸν ἄμωμον.
24 καὶ θέλει ἐπιθέσει τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ τράγου, καὶ θέλουσι σφάξει αὐτὸ ἐν τῷ τόπῳ ὅπου σφάζουσι τὸ ὁλοκαύτωμα ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· εἶναι προσφορὰ περὶ ἁμαρτίας.
25 Καὶ θέλει λάβει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς διὰ τοῦ δακτύλου αὑτοῦ, καὶ βάλει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ ὁλοκαυτώματος καὶ θέλει χύσει τὸ αἷμα αὐτοῦ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ ὁλοκαυτώματος.
26 Καὶ ἅπαν τὸ στέαρ αὐτοῦ θέλει καύσει ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, ὡς τὸ στέαρ τῆς θυσίας τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς· καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, καὶ θέλει συγχωρηθῆ εἰς αὐτόν.
27 Ἐὰν δὲ ψυχή τις ἐκ τοῦ λαοῦ τῆς γῆς ἁμαρτήσῃ ἐξ ἀγνοίας, πράττων τι ἐκ τῶν ὅσα εἶναι προστεταγμένον ὑπὸ τοῦ Κυρίου νὰ μή πράττωνται, καὶ ἦναι ἔνοχος.
28 ἤ ἐὰν γνωστοποιηθῇ εἰς αὐτὸν ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ τὴν ὁποίαν ἡμάρτησε· τότε θέλει φέρει τὴν προσφορὰν αὑτοῦ, τράγον ἐξ αἰγῶν, θηλυκὸν ἄμωμον, διὰ τὴν ἁμαρτίαν αὑτοῦ τὴν ὁποίαν ἡμάρτησε·
29 καὶ θέλει ἐπιθέσει τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλήν τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς, καὶ θέλουσι σφάξει τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν ἐν τῷ τόπῳ τοῦ ὁλοκαυτώματος.
30 Καὶ θέλει λάβει ὁ ἱερεὺς διὰ τοῦ δακτύλου αὑτοῦ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτοῦ, καὶ βάλει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ ὁλοκαυτώματος καὶ πᾶν τὸ αἷμα αὐτοῦ θέλει χύσει εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου·
31 καὶ πᾶν τὸ στέαρ αὐτοῦ θέλει ἀφαιρέσει, καθὼς ἀφαιρεῖται τὸ στέαρ ἀπὸ τῆς θυσίας τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς· καὶ θέλει καύσει αὐτὸ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου εἰς ὀσμήν εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον· καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτοῦ ὁ ἱερεύς, καὶ θέλει συγχωρηθῆ εἰς αὐτόν.
32 Ἐὰν δὲ φέρῃ πρόβατον διὰ προσφορὰν αὑτοῦ περὶ ἁμαρτίας, θέλει φέρει αὐτὸ θηλυκὸν ἄμωμον·
33 καὶ θέλει ἐπιθέσει τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλήν τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς, καὶ θέλουσι σφάξει αὐτὸ διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας, ἐν τῷ τόπῳ ὅπου σφάζουσι τὸ ὁλοκαύτωμα.
34 Καὶ θέλει λάβει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς διὰ τοῦ δακτύλου αὑτοῦ καὶ βάλει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ ὁλοκαυτώματος καὶ ἅπαν τὸ αἷμα αὐτοῦ θέλει χύσει εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου·
35 καὶ θέλει ἀφαιρέσει πᾶν τὸ στέαρ αὐτοῦ, καθὼς ἀφαιρεῖται τὸ στέαρ τοῦ προβάτου ἀπὸ τῆς θυσίας τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς· καὶ θέλει καύσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου κατὰ τὰς προσφορὰς τὰς γινομένας διὰ πυρὸς εἰς τὸν Κύριον· καὶ θέλει κάμει ὁ ἱερεὺς ἐξιλέωσιν περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ τὴν ὁποίαν ἡμάρτησε, καὶ θέλει συγχωρηθῆ εἰς αὐτόν.
1 Ἐὰν δὲ τις ἁμαρτήσῃ καὶ ἀκούσῃ φωνήν ὁρκισμοῦ καὶ ἦναι μάρτυς, εἴτε εἶδεν εἴτε ἐξεύρει ἐὰν δὲν φανερώσῃ αὐτὸ, τότε θέλει βαστάσει τὴν ἀνομίαν αὑτοῦ.
2 Ἤ ἐὰν τις ἐγγίσῃ πρᾶγμά τι ἀκάθαρτον, εἴτε θνησιμαῖον ἀκαθάρτον θηρίου εἴτε θνησιμαῖον ἀκαθάρτου κτήνους εἴτε θνησιμαῖον ἑρπετῶν ἀκαθάρτων, καὶ ἔλαθεν αὐτόν, ὅμως θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος καὶ ἔνοχος.
3 Ἤ ἐὰν ἐγγίσῃ ἀκαθαρσίαν ἀνθρώπου, ἐξ ὁποιασδήποτε ἤθελεν εἶσθαι ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ, διὰ τῆς ὁποίας μιαίνεταί τις, καὶ ἔλαθεν αὐτόν· ὅταν αὐτὸς γνωρίσῃ τοῦτο, τότε θέλει εἶσθαι ἔνοχος.
4 Ἤ ἐὰν τις ὁμόσῃ, προφέρων ἀστοχάστως διὰ τῶν χειλέων αὑτοῦ νὰ κακοποιήσῃ, ἤ νὰ ἀγαθοποιήσῃ εἰς πᾶν ὅ, τι ἤθελε προφέρει ἀστοχάστως ὁ ἄνθρωπος μεθ᾿ ὅρκου καὶ ἔλαθεν αὐτόν· ὅταν γνωρίσῃ τοῦτο, τότε θέλει εἶσθαι ἔνοχος εἰς ἕν ἐκ τούτων.
5 Ὅταν λοιπὸν εἶναί τις ἔνοχος εἰς ἕν ἐκ τούτων, θέλει ἐξομολογηθῆ κατὰ τί ἡμάρτησε·
6 καὶ θέλει φέρει πρὸς τὸν Κύριον προσφορὰν περὶ τῆς παραβάσεως αὑτοῦ, διὰ τὴν ἁμαρτίαν αὑτοῦ τὴν ὁποίαν ἡμάρτησε, θηλυκὸν ἀρνίον ἐκ προβάτων ἤ τράγον ἐξ αἰγῶν, εἰς προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας· καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὁ ἱερεὺς ὑπὲρ αὐτοῦ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὑτοῦ.
7 Καὶ ἐὰν δὲν εὐπορῇ νὰ φέρῃ πρόβατον ἤ αἶγα, θέλει φέρει πρὸς τὸν Κύριον, διὰ τὴν ἁμαρτίαν αὑτοῦ τὴν ὁποίαν ἡμάρτησε, δύο τρυγόνας ἤ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν· μίαν διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας καὶ μίαν διὰ ὁλοκαύτωμα.
8 Καὶ θέλει φέρει αὐτὰς πρὸς τὸν ἱερέα, ὅστις θέλει προσφέρει πρῶτον ἐκείνην τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφοράν· καὶ θέλει κόψει διὰ τῶν ὀνύχων τὴν κεφαλήν αὐτῆς ἀπὸ τοῦ αὐχένος αὐτῆς, πλήν δὲν θέλει διαχωρίσει αὐτήν.
9 Καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς θέλει ῥαντίσει τὸν τοῖχον τοῦ θυσιαστηρίου· τὸ δὲ ἐναπολειφθὲν τοῦ αἵματος θέλει στραγγίσει ἔξω εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου· εἶναι προσφορὰ περὶ ἁμαρτίας.
10 τὴν δὲ δευτέραν θέλει κάμει ὁλοκαύτωμα κατὰ τὸ διατεταγμένον· καὶ θέλει κάμει ὁ ἱερεὺς ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτοῦ, περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ τὴν ὁποίαν ἡμάρτησε, καὶ θέλει συγχωρηθῆ εἰς αὐτόν.
11 Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν εὐπορῇ νὰ φέρῃ δύο τρυγόνας ἤ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν, τότε θέλει φέρει ὁ ἁμαρτήσας διὰ προσφορὰν αὑτοῦ τὸ δέκατον ἑνὸς ἐφὰ σεμιδάλεως εἰς προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας· δὲν θέλει βάλει ἐπ᾿ αὐτήν ἔλαιον οὐδὲ θέλει βάλει ἐπ᾿ αὐτήν λιβάνιον· διότι εἶναι προσφορὰ περὶ ἁμαρτίας.
12 καὶ θέλει φέρει αὐτήν πρὸς τὸν ἱερέα· καὶ ὁ ἱερεὺς θέλει δράξει ἀπ᾿ αὐτῆς ὅσον χωρεῖ ἡ χεὶρ αὐτοῦ, τὸ μνημόσυνον αὐτῆς, καὶ θέλει καύσει αὐτὸ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, κατὰ τὰς προσφορὰς τὰς διὰ πυρὸς γινομένας εἰς τὸν Κύριον· εἶναι προσφορὰ περὶ ἁμαρτίας.
13 Καὶ θέλει κάμει ὁ ἱερεὺς ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτοῦ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ τὴν ὁποίαν ἡμάρτησεν εἰς ἕν ἐκ τούτων, καὶ θέλει συγχωρηθῆ εἰς αὐτόν· τὸ δὲ ὑπόλοιπον θέλει εἶσθαι τοῦ ἱερέως, ὡς ἡ ἐξ ἀλφίτων προσφορά.
14 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
15 Ἐὰν τις πράξῃ παρανομίαν καὶ ἁμαρτήσῃ ἐξ ἀγνοίας εἰς τὰ ἅγια τοῦ Κυρίου, τότε θέλει φέρει πρὸς τὸν Κύριον διὰ τὴν ἀνομίαν αὑτοῦ κριὸν ἄμωμον ἐκ τοῦ ποιμνίου, κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου εἰς σίκλους ἀργυρίου, κατὰ τὸν σίκλον τοῦ ἁγιαστηρίου, διὰ προσφορὰν περὶ ἀνομίας·
16 καὶ θέλει ἀποδώσει ὅ, τι ἡμάρτησεν εἰς τὰ ἅγια καὶ θέλει προσθέσει ἐπ᾿ αὐτὸ τὸ πέμπτον αὐτοῦ καὶ δώσει αὐτὸ εἰς τὸν ἱερέα· καὶ θέλει κάμει ὁ ἱερεὺς ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτοῦ διὰ τοῦ κριοῦ τῆς περὶ ἀνομίας προσφορᾶς, καὶ θέλει συγχωρηθῆ εἰς αὐτόν.
17 Καὶ ἐὰν τις ἁμαρτήσῃ καὶ πράξῃ τι ἐκ τῶν ὅσα εἶναι προστεταγμένον ὑπὸ τοῦ Κυρίου νὰ μή πράττωνται, καὶ δὲν ἐγνώρισεν αὐτὸ, ὅμως θέλει εἶσθαι ἔνοχος καὶ θέλει βαστάσει τὴν ἀνομίαν αὑτοῦ·
18 καὶ θέλει φέρει κριὸν ἄμωμον ἐκ τοῦ ποιμνίου κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου, εἰς προσφορὰν περὶ ἀνομίας, πρὸς τὸν ἱερέα· καὶ θέλει κάμει ὁ ἱερεὺς ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτοῦ περὶ τῆς ἀγνοίας αὐτοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν ἐλανθάσθη καὶ δὲν ἐγνώρισε τοῦτο, καὶ θέλει συγχωρηθῆ εἰς αὐτόν.
19 Εἶναι προσφορὰ περὶ ἀνομίας· αὐτὸς ἀνομίαν ἔπραξε κατὰ τοῦ Κυρίου.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Ἐὰν τις ἁμαρτήσῃ καὶ πράξῃ παρανομίαν κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ ψευσθῇ πρὸς τὸν πλησίον αὑτοῦ διὰ παρακαταθήκην ἤ διὰ πρᾶγμά τι ἐμπεπιστευμένον εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ, ἤ διὰ ἁρπαγήν, ἤ ἠπάτησε τὸν πλησίον αὑτοῦ,
3 ἤ εὗρε πρᾶγμα χαμένον καὶ ψεύδεται περὶ αὐτοῦ, ἤ ὁμόσῃ ψευδῶς περὶ τινος ἐκ πάντων ὅσα πράττει ὁ ἄνθρωπος, ὥστε νὰ ἁμαρτήσῃ εἰς αὐτά·
4 ὅταν ἁμαρτήσῃ καὶ ἦναι ἔνοχος, θέλει ἀποδώσει τὸ ἅρπαγμα τὸ ὁποῖον ἥρπασεν, ἤ τὸ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔλαβε δι᾿ ἀπάτης, ἤ τὴν παρακαταθήκην τὴν ἐμπιστευθεῖσαν εἰς αὐτόν, ἤ τὸ χαμένον πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εὗρεν,
5 ἤ πᾶν ἐκεῖνο περὶ τοῦ ὁποίου ὥμοσε ψευδῶς· θέλει ἀποδώσει τὸ κεφάλαιον αὐτοῦ, καὶ θέλει προσθέσει τὸ πέμπτον ἐπ᾿ αὐτὸ· εἰς ὅντινα ἀνήκει, εἰς τοῦτον θέλει ἀποδώσει αὐτὸ τὴν ἡμέραν καθ᾿ ἥν φανερωθῇ ἔνοχος.
6 Καὶ θέλει φέρει πρὸς τὸν Κύριον τὴν περὶ ἀνομίας προσφορὰν αὑτοῦ, κριὸν ἄμωμον ἐκ τοῦ ποιμνίου, κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου, εἰς προσφορὰν περὶ ἀνομίας, πρὸς τὸν ἱερέα·
7 καὶ ὁ ἱερεὺς θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· καὶ θέλει συγχωρηθῆ εἰς αὐτόν, περὶ παντὸς πράγματος ἐκ τῶν ὅσα ἔπραξε, ὥστε νὰ ἀνομήσῃ εἰς αὐτά.
8 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
9 Πρόσταξον τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, λέγων, Οὗτος εἶναι ὁ νόμος τοῦ ὁλοκαυτώματος· τὸ ὁλοκαύτωμα θέλει καίεσθαι ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ὅλην τὴν νύκτα ἕως τὸ πρωΐ, καὶ τὸ πῦρ τοῦ θυσιαστηρίου θέλει καίεσθαι ἐπ᾿ αὐτοῦ.
10 Καὶ θέλει ἐνδυθῆ ὁ ἱερεὺς χιτῶνα λινοῦν καὶ περισκελῆ λινὰ θέλει φορέσει ἐπὶ τὴν σάρκα αὑτοῦ, καὶ θέλει ἀφαιρέσει τὴν στάκτην τοῦ ὁλοκαυτώματος τὸ ὁποῖον κατέφαγε τὸ πῦρ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· καὶ θέλει βάλει αὐτήν εἰς τὸ πλάγιον τοῦ θυσιαστηρίου.
11 Καὶ θέλει ἐκδυθῆ τὴν στολήν αὑτοῦ καὶ ἐνδυθῆ ἄλλην στολήν· καὶ θέλει φέρει τὴν στάκτην ἔξω τοῦ στρατοπέδου εἰς τόπον καθαρόν.
12 Καὶ τὸ πῦρ τὸ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου θέλει καίεσθαι ἐπ᾿ αὐτοῦ· δὲν θέλει σβεσθῆ· καὶ θέλει καίει ὁ ἱερεὺς ἐπ᾿ αὐτοῦ ξύλα καθ᾿ ἑκάστην πρωΐαν, καὶ θέλει στοιβάσει τὸ ὁλοκαύτωμα ἐπ᾿ αὐτοῦ, καὶ θέλει καίει ἐπ᾿ αὐτοῦ τὸ στέαρ τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς.
13 Τὸ πῦρ θέλει καίεσθαι διαπαντὸς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· δὲν θέλει σβεσθῆ.
14 Οὗτος δὲ εἶναι ὁ νόμος τῆς ἀλφίτων προσφορᾶς· οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν θέλουσι προσφέρει αὐτήν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου.
15 Καὶ θέλει ἀφαιρέσει ἀπ᾿ αὐτῆς ὅσον χωρεῖ ἡ χεὶρ αὐτοῦ, ἀπὸ τῆς σεμιδάλεως τῆς ἐξ ἀλφίτων προσφορᾶς μετὰ τοῦ ἐλαίου αὐτῆς καὶ πᾶν τὸ λιβάνιον τὸ ἐπὶ τῆς ἐξ ἀλφίτων προσφορᾶς· καὶ θέλει καύσει αὐτὸ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου εἰς ὀσμήν εὐωδίας, μνημόσυνον αὐτῆς πρὸς τὸν Κύριον.
16 Τὸ δὲ ἐναπολειφθὲν ἐκ τούτων θέλουσι φάγει ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· ἄζυμον θέλει τρώγεσθαι ἐν τόπῳ ἁγίῳ ἐν τῇ αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου θέλουσι τρώγει αὐτὸ.
17 Δὲν θέλει ἐψηθῆ μετὰ προζυμίου· διὰ μερίδιον αὐτῶν ἔδωκα αὐτὸ ἀπὸ τῶν διὰ πυρὸς γινομένων προσφορῶν μου· εἶναι ἁγιώτατον, καθὼς ἡ περὶ ἁμαρτίας προσφορά, καὶ καθὼς ἡ περὶ ἀνομίας.
18 Πᾶν ἀρσενικὸν μεταξὺ τῶν τέκνων τοῦ Ἀαρὼν θέλει τρώγει αὐτὸ· τοῦτο θέλει εἶσθαι νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς σας, ἀπὸ τῶν διὰ πυρὸς γινομένων προσφορῶν τοῦ Κυρίου· πᾶς ὅστις ἐγγίσῃ αὐτά, θέλει ἁγιασθῆ.
19 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
20 τοῦτο εἶναι τὸ δῶρον τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ τὸ ὁποῖον θέλουσι προσφέρει πρὸς τὸν Κύριον τὴν ἡμέραν καθ᾿ ἥν χρισθῇ· τὸ δέκατον ἑνὸς ἐφὰ σεμιδάλεως εἰς παντοτεινήν προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων, τὸ ἥμισυ αὐτῆς τὸ πρωΐ, καὶ τὸ ἥμισυ αὐτῆς τὸ ἑσπέρας·
21 ἐπὶ κάψης θέλει ἑτοιμασθῆ μετὰ ἐλαίου· ἐψημένον θέλεις φέρει αὐτὸ· καὶ τὰ ἐψημένα τμήματα τῶν ἐξ ἀλφίτων προσφορῶν θέλεις προσφέρει εἰς ὀσμήν εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον.
22 Καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ κεχρισμένος ἀντ᾿ αὐτοῦ μεταξὺ των υἱῶν αὐτοῦ θέλει προσφέρει αὐτὸ· τοῦτο εἶναι νόμιμον αἰώνιον διὰ τὸν Κύριον· ὁλοκλήρως θέλει καίεσθαι.
23 Καὶ πᾶσα προσφορὰ ἐξ ἀλφίτων ἱερέως θέλει καίεσθαι ὁλοκλήρως· δὲν θέλει τρώγεσθαι.
24 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
25 Λάλησον πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, λέγων, Οὗτος εἶναι ὁ νόμος τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς· Ἐν τῷ τόπῳ ὅπου σφάζεται τὸ ὁλοκαύτωμα, θέλει σφαγῆ ἡ περὶ ἁμαρτίας προσφορὰ ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου· εἶναι ἁγιώτατον.
26 Ὁ ἱερεὺς ὁ προσφέρων αὐτήν περὶ ἁμαρτίας θέλει τρώγει αὐτήν· ἐν τόπῳ ἁγίῳ θέλει τρώγεσθαι, ἐν τῇ αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
27 πᾶν ὅ, τι ἐγγίσῃ τὸ κρέας αὐτῆς θέλει εἶσθαι ἅγιον· καὶ ἐὰν ῥαντισθῆ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῆς ἐπὶ τι φόρεμα, ἐκεῖνο, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐρραντίσθη, θέλει πλύνεσθαι ἐν τόπῳ ἁγίῳ.
28 Τὸ δὲ πήλινον ἀγγεῖον ἐν τῷ ὁποίῳ ἔβρασε, θέλει συντρίβεσθαι ἀλλ᾿ ἐὰν βράσῃ ἐν ἀγγείῳ χαλκίνῳ, τοῦτο θέλει τρίβεσθαι ἐπιμελῶς καὶ θέλει πλύνεσθαι μὲ ὕδωρ.
29 Πᾶν ἀρσενικὸν μεταξὺ τῶν ἱερέων θέλει τρώγει ἐξ αὐτῆς· εἶναι ἁγιώτατον.
30 Καὶ πᾶσα προσφορὰ περὶ ἁμαρτίας, ἀπὸ τοῦ αἵματος τῆς ὁποίας φέρεται εἰς τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου διὰ νὰ γείνῃ ἐξιλέωσις ἐν τῷ ἁγιαστηρίῳ, δὲν θέλει τρώγεσθαι· μὲ πῦρ θέλει καίεσθαι.
1 Οὗτος δὲ εἶναι ὁ νόμος τῆς περὶ ἀνομίας προσφορᾶς· εἶναι ἁγιώτατον.
2 Ἐν τῷ τόπῳ ὅπου σφάζουσι τὸ ὁλοκαύτωμα, θέλουσι σφάζει τὴν περὶ ἀνομίας προσφοράν· καὶ τὸ αἷμα αὐτῆς θέλει ῥαντίζεσθαι ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
3 Καὶ θέλει προσφέρεσθαι ἐξ αὐτῆς πᾶν τὸ στέαρ αὐτῆς, ἡ οὐρὰ καὶ τὸ στέαρ τὸ περικαλύπτον τὰ ἐντόσθια,
4 καὶ οἱ δύο νεφροὶ καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, τὸ πρὸς τὰ πλευρά, καὶ ὁ ἐπάνω λοβὸς τοῦ ἥπατος, ὅστις μετὰ τῶν νεφρῶν θέλει ἀφαιρεῖσθαι.
5 Καὶ θέλει καίει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, εἰς προσφορὰν γινομένην διὰ πυρὸς πρὸς τὸν Κύριον· εἶναι προσφορὰ περὶ ἀνομίας.
6 Πᾶν ἀρσενικὸν μεταξὺ τῶν ἱερέων θέλει τρώγει αὐτήν· ἐν τόπῳ ἁγίῳ θέλει τρώγεσθαι· εἶναι ἁγιώτατον.
7 Καθὼς εἶναι ἡ περὶ ἁμαρτίας προσφορά, οὕτω καὶ ἡ περὶ ἀνομίας προσφορά· εἷς νόμος εἶναι περὶ αὐτῶν· ὁ ἱερεύς, ὅστις κάμνει ἐξιλέωσιν δι᾿ αὐτῆς, θέλει λαμβάνει αὐτήν.
8 Ὁ δὲ ἱερεὺς ὅστις προσφέρει ὁλοκαύτωμα τινος, ὁ ἱερεὺς θέλει λαμβάνει δι᾿ ἑαυτὸν τὸ δέρμα τοῦ ὁλοκαυτώματος, τὸ ὁποῖον προσέφερε.
9 Καὶ πᾶσα προσφορὰ ἐξ ἀλφίτων, ἥτις ἤθελεν ἐψηθῆ ἐν κλιβάνῳ, καὶ πᾶν ὅ, τι ἑτοιμάζεται ἐν τηγανίῳ καὶ ἐπὶ κάψης, θέλει εἶσθαι τοῦ ἱερέως τοῦ προσφέροντος αὐτήν.
10 Καὶ πᾶσα προσφορὰ ἐξ ἀλφίτων, ἐζυμωμένη μετὰ ἐλαίου ἤ ξηρά, θέλει εἶσθαι πάντων τῶν υἱῶν τοῦ Ἀαρών, ἴσον τὸ μερίδιον ἑκάστου.
11 Καὶ οὗτος εἶναι ὁ νόμος τῆς θυσίας τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς, τὴν ὁποίαν θέλει προσφέρει τις εἰς τὸν Κύριον.
12 Ἐὰν προσφέρῃ αὐτήν περὶ εὐχαριστίας, τότε θέλει προσφέρει μετὰ τῆς εὐχαριστηρίου προσφορᾶς, πήττας ἀζύμους ἐζυμωμένας μὲ ἔλαιον καὶ λάγανα ἄζυμα κεχρισμένα μετὰ ἐλαίου καὶ σεμίδαλιν κατεσκευασμένην, πήττας ἐζυμωμένας μετὰ ἐλαίου.
13 Μὲ τὰς πήττας ἄρτον ἔνζυμον θέλει προσφέρει διὰ τὸ δῶρον αὑτοῦ μετὰ τῆς πρὸς εὐχαριστίαν αὑτοῦ εἰρηνικῆς προσφορᾶς.
14 Καὶ ἐκ τούτων θέλει προσφέρει ἕν ἀπὸ πάντων τῶν δώρων αὑτοῦ προσφορὰν ὑψουμένην πρὸς τὸν Κύριον· τοῦτο θέλει εἶσθαι τοῦ ἱερέως τοῦ ῥαντίζοντος τὸ αἷμα τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς.
15 Καὶ τὸ κρέας τῆς θυσίας τῆς πρὸς εὐχαριστίαν εἰρηνικῆς αὑτοῦ προσφορᾶς θέλει τρώγεσθαι τὴν αὐτήν ἡμέραν καθ᾿ ἥν προσφέρεται δὲν θέλουσιν ἀφήσει ἀπ᾿ αὐτοῦ ἕως τὸ πρωΐ.
16 Καὶ ἐὰν ἡ θυσία τῆς προσφορᾶς αὐτοῦ ἦναι εὐχή, ἤ προσφορὰ προαιρετική, θέλει τρώγεσθαι τὴν αὐτήν ἡμέραν καθ᾿ ἥν προσφέρει τις τὴν θυσίαν αὑτοῦ· καὶ ἐὰν μείνῃ τι, τοῦτο θέλει τρώγεσθαι τὴν ἐπαύριον.
17 Τὸ ἐναπολειφθὲν ὅμως τοῦ κρέατος τῆς θυσίας ἕως τῆς τρίτης ἡμέρας μὲ πῦρ θέλει καίεσθαι.
18 Ἐὰν δὲ φαγωθῇ τι ἀπὸ τοῦ κρέατος τῆς θυσίας τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς αὐτοῦ τὴν τρίτην ἡμέραν, δὲν θέλει εἶσθαι δεκτὸς ὁ προσφέρων αὐτήν, οὐδὲ θέλει λογισθῆ εἰς αὐτόν· βδέλυγμα θέλει εἶσθαι· ἡ δὲ ψυχή, ἥτις ἤθελε φάγει ἀπ᾿ αὐτοῦ, θέλει βαστάσει τὴν ἀνομίαν αὑτῆς.
19 Καὶ τὸ κρέας, τὸ ὁποῖον ἤθελεν ἐγγίσει ἀκάθαρτόν τι, δὲν θέλει τρώγεσθαι· ἐν πυρὶ θέλει καίεσθαι περὶ δὲ τοῦ κρέατος, ὅστις εἶναι καθαρὸς θέλει τρώγει κρέας.
20 Ἡ δὲ ψυχή ἥτις ἔχουσα τὴν ἀκαθαρσίαν αὑτῆς ἐφ᾿ ἑαυτῆς ἤθελε φάγει ἀπὸ τοῦ κρέατος τῆς θυσίας τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς, ἥτις εἶναι τοῦ Κυρίου, ἡ ψυχή αὕτη θέλει ἀπολεσθῆ ἐκ τοῦ λαοῦ αὑτῆς.
21 Καὶ ἡ ψυχή ἥτις ἤθελεν ἐγγίσει ἀκάθαρτόν τι, ἀκαθαρσίαν ἀνθρώπου ἤ ζῷον ἀκάθαρτον ἤ βδελυρὸν τι ἀκάθαρτον, καὶ φάγει ἀπὸ τοῦ κρέατος τῆς θυσίας τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς, ἥτις εἶναι τοῦ Κυρίου, καὶ ἡ ψυχή αὕτη θέλει ἀπολεσθῆ ἐκ τοῦ λαοῦ αὑτῆς.
22 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
23 Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, λέγων, Δὲν θέλετε τρώγει παντελῶς στέαρ βοὸς ἤ προβάτου ἤ αἰγός.
24 Καὶ τὸ στέαρ τοῦ θνησιμαίου ζῴου καὶ τὸ στέαρ τοῦ θηριαλώτου δύναται νὰ χρησιμεύῃ εἰς πᾶσαν ἄλλην χρείαν· δὲν θέλετε ὅμως τρώγει δι᾿ ὅλου ἀπ᾿ αὐτοῦ.
25 Διότι ὅστις φάγῃ τὸ στέαρ τοῦ ζῴου, ἀπὸ τοῦ ὁποίου προσφέρεται θυσία γινομένη διὰ πυρὸς εἰς τὸν Κύριον, καὶ ἐκείνη ψυχή, ἥτις ἤθελε φάγει θέλει ἀπολεσθῆ ἐκ τοῦ λαοῦ αὑτῆς.
26 Παρομοίως δὲν θέλετε τρώγει οὐδὲν αἷμα, εἴτε πτηνοῦ εἴτε ζῴου ἐν οὐδεμιᾷ ἐκ τῶν κατοικιῶν σας.
27 Πᾶσα ψυχή ἥτις ἤθελε φάγει ὁποιονδήποτε αἷμα, καὶ ἐκείνη ἡ ψυχή θέλει ἀπολεσθῆ ἐκ τοῦ λαοῦ αὑτῆς.
28 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
29 Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, λέγων, Ὁ προσφέρων τὴν θυσίαν τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς αὑτοῦ πρὸς τὸν Κύριον, θέλει φέρει τὸ δῶρον αὑτοῦ πρὸς τὸν Κύριον, ἀπὸ τῆς θυσίας τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς αὑτοῦ.
30 Αἱ χεῖρες αὐτοῦ θέλουσι φέρει τὰς διὰ πυρὸς γινομένας προσφορὰς τοῦ Κυρίου· θέλει φέρει τὸ στέαρ μετὰ τοῦ στήθους, διὰ νὰ κινῆται τὸ στῆθος ὡς προσφορὰ κινητή ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου.
31 Καὶ ὁ ἱερεὺς θέλει καίει τὸ στέαρ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· τὸ στῆθος ὅμως θέλει εἶσθαι τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ.
32 Καὶ θέλετε δίδει πρὸς τὸν ἱερέα προσφορὰν ὑψουμένην, τὸν δεξιὸν ὦμον ἐκ τῶν θυσιῶν τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς σας.
33 Ὅστις ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ Ἀαρὼν προσφέρει τὸ αἷμα τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς καὶ τὸ στέαρ, θέλει λαμβάνει τὸν δεξιὸν ὦμον εἰς μερίδιον αὑτοῦ.
34 Διότι τὸ κινητὸν στῆθος καὶ τὸν ὑψούμενον ὦμον ἔλαβον παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐκ τῶν θυσιῶν τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς αὐτῶν, καὶ ἔδωκα αὐτὰ πρὸς τὸν Ἀαρὼν τὸν ἱερέα καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ εἰς νόμιμον αἰώνιον μεταξὺ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
35 Τοῦτο εἶναι τὸ χρίσμα τοῦ Ἀαρών, καὶ τὸ χρίσμα τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ἀπὸ τῶν διὰ πυρὸς γινομένων προσφορῶν τοῦ Κυρίου, τὴν ἡμέραν καθ᾿ ἥν παρέστησεν αὐτοὺς διὰ νὰ ἱερατεύωσιν εἰς τὸν Κύριον·
36 τὸ ὁποῖον προσέταξεν ὁ Κύριος νὰ δίδωται εἰς αὐτοὺς παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἔχρισεν αὐτούς, εἰς νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν.
37 Οὗτος εἶναι ὁ νόμος τοῦ ὁλοκαυτώματος, τῆς ἐξ ἀλφίτων προσφορᾶς καὶ τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς καὶ τῆς περὶ ἀνομίας προσφορᾶς καὶ τῶν καθιερώσεων καὶ τῆς θυσίας τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς·
38 τὸν ὁποῖον προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν ἐν τῷ ὄρει Σινά, καθ᾿ ἥν ἡμέραν προσέταξε τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ νὰ προσφέρωσι πρὸς τὸν Κύριον τὰ δῶρα αὑτῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ Σινά.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Λάβε τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ τὰς στολὰς καὶ τὸ ἔλαιον τοῦ χρίσματος καὶ τὸν μόσχον τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς καὶ τοὺς δύο κριοὺς καὶ τὸ κάνιστρον τῶν ἀζύμων.
3 Καὶ σύναξον πᾶσαν τὴν συναγωγήν εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
4 Καὶ ἔκαμεν ὁ Μωϋσῆς καθὼς προσέταξεν εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος· καὶ συνήχθη ἡ συναγωγή εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
5 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὴν συναγωγήν, Οὗτος εἶναι ὁ λόγος τὸν ὁποῖον προσέταξεν ὁ Κύριος νὰ γείνῃ.
6 Καὶ ἔφερεν ὁ Μωϋσῆς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἔλουσεν αὐτοὺς μὲ ὕδωρ.
7 Καὶ ἔβαλε τὸν χιτῶνα ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ ἔζωσεν αὐτὸν τὴν ζώνην, καὶ ἐνέδυσεν αὐτὸν τὸν ποδήρη, καὶ ἔβαλεν ἐπ᾿ αὐτοῦ τὸ ἐφόδ, καὶ ἔζωσεν αὐτὸν τὴν κεντητήν ζώνην τοῦ ἐφόδ, καὶ περιέζωσεν αὐτὸν μὲ αὐτήν.
8 Καὶ ἔβαλεν ἐπ᾿ αὐτοῦ τὸ περιστήθιον· εἰς δὲ τὸ περιστήθιον ἔβαλε τὸ Οὐρὶμ καὶ τὸ Θουμμίμ.
9 Καὶ ἔβαλε τὴν μίτραν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ· ἐπὶ δὲ τῆς μίτρας, κατὰ τὸ ἔμπροσθεν αὐτῆς, ἔβαλε τὸ πέταλον τὸ χρυσοῦν, τὸ διάδημα τὸ ἅγιον, καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
10 Καὶ ἔλαβεν ὁ Μωϋσῆς τὸ ἔλαιον τοῦ χρίσματος καὶ ἔχρισε τὴν σκηνήν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ καὶ ἡγίασεν αὐτά.
11 Καὶ ἐρράντισεν ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἑπτάκις καὶ ἔχρισε τὸ θυσιαστήριον· καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτοῦ καὶ τὸν νιπτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ, διὰ νὰ ἁγιάσῃ αὐτά.
12 Καὶ ἔχυσεν ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ χρίσματος ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ Ἀαρὼν καὶ ἔχρισεν αὐτόν, διὰ νὰ ἁγιάσῃ αὐτόν.
13 Καὶ ἔφερεν ὁ Μωϋσῆς τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρὼν καὶ ἐνέδυσεν αὐτοὺς χιτῶνας καὶ ἔζωσεν αὐτοὺς ζῶνας καὶ ἔβαλε μιτρίδια ἐπ᾿ αὐτῶν, καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
14 Καὶ ἔφερε τὸν μόσχον τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς· ὁ δὲ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐπέθεσαν τὰς χεῖρας αὑτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ μόσχου τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς.
15 Καὶ ἔσφαξεν αὐτὸν καὶ ἔλαβεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος καὶ ἔβαλεν ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ διὰ τοῦ δακτύλου αὑτοῦ, καὶ ἐκαθάρισε τὸ θυσιαστήριον· καὶ τὸ αἷμα ἔχυσεν εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἡγίασεν αὐτὸ, διὰ νὰ κάμῃ ἐξιλέωσιν ἐπ᾿ αὐτοῦ.
16 Καὶ ἔλαβε πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐντοσθίων καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἤπατος καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ αὐτῶν, καὶ ἔκαυσεν αὐτὰ ὁ Μωϋσῆς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου.
17 Τὸν μόσχον ὅμως καὶ τὸ δέρμα αὐτοῦ καὶ τὸ κρέας αὐτοῦ καὶ τὴν κόπρον αὐτοῦ, ἔκαυσεν ἐν πυρὶ ἔξω τοῦ στρατοπέδου, καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
18 Καὶ ἔφερε τὸν κριὸν τοῦ ὁλοκαυτώματος· καὶ ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐπέθεσαν τὰς χεῖρας αὑτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ κριοῦ.
19 Καὶ ἔσφαξεν αὐτὸν καὶ ἐρράντισεν ὁ Μωϋσῆς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
20 Καὶ διεμέλισε τὸν κριὸν κατὰ τὰ μέλη αὐτοῦ· καὶ ἔκαυσεν ὁ Μωϋσῆς τὴν κεφαλήν καὶ τὰ μέλη καὶ τὸ στέαρ.
21 Τὰ δὲ ἐντόσθια καὶ τοὺς πόδας ἔπλυνε μὲ ὕδωρ· καὶ ἔκαυσεν ὁ Μωϋσῆς ὅλον τὸν κριὸν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· ἦτο ὁλοκαύτωμα εἰς ὀσμήν εὐωδίας, προσφορὰ γινομένη διὰ πυρὸς εἰς τὸν Κύριον· καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
22 Καὶ ἔφερε τὸν κριὸν τὸν δεύτερον, τὸν κριὸν τῆς καθιερώσεως· ὁ δὲ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐπέθεσαν τὰς χεῖρας αὑτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ κριοῦ.
23 Καὶ ἔσφαξεν αὐτόν, καὶ ἔλαβεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτοῦ καὶ ἔβαλεν ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ δεξιοῦ τίου τοῦ Ἀαρών, καὶ ἐπὶ τὸν ἀντίχειρα τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ χειρός, καὶ ἐπὶ τὸν μεγάλον δάκτυλον τοῦ δεξιοῦ αὐτοῦ ποδός.
24 Καὶ ἔφερε τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρὼν καὶ ἔβαλεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ δεξιοῦ τίου αὐτῶν καὶ ἐπὶ τοὺς ἀντίχειρας τῶν δεξιῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἐπὶ τοὺς μεγάλους δακτύλους τῶν δεξιῶν ποδῶν αὐτῶν· καὶ ἐρράντισεν ὁ Μωϋσῆς τὸ αἷμα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ.
25 Καὶ ἔλαβε τὸ στέαρ καὶ τὴν οὐρὰν καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐντοσθίων καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἤπατος καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ αὐτῶν καὶ τὸν δεξιὸν ὦμον·
26 καὶ ἀπὸ τοῦ κανίστρου τῶν ἀζύμων τοῦ ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου ἔλαβε μίαν πήτταν ἄζυμον, καὶ ἕνα ἄρτον ἐλαιωμένον καὶ ἕν λάγανον καὶ ἔβαλεν αὐτὰ ἐπὶ τὸ στέαρ καὶ ἐπὶ τὸν δεξιὸν ὦμον·
27 καὶ ἔβαλε τὰ πάντα εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Ἀαρὼν καὶ εἰς τὰς χεῖρας τῶν υἱῶν αὐτοῦ, καὶ ἐκίνησεν αὐτὰ εἰς προσφορὰν κινητήν ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου.
28 Καὶ ἔλαβεν αὐτὰ ὁ Μωϋσῆς ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἔκαυσεν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα· αὗται ἦσαν καθιερώσεις εἰς ὀσμήν εὐωδίας· ἦτο θυσία γινομένη διὰ πυρὸς εἰς τὸν Κύριον.
29 Καὶ λαβὼν ὁ Μωϋσῆς τὸ στῆθος, ἐκίνησεν αὐτὸ εἰς προσφορὰν κινητήν ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου· ἐκ τοῦ κριοῦ τῆς καθιερώσεως τοῦτο ἦτο τὸ μερίδιον τοῦ Μωϋσέως, καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
30 Καὶ ἔλαβεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ χρίσματος καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐρράντισεν ἐπὶ τὸν Ἀαρών, ἐπὶ τὰς στολὰς αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἡγίασε τὸν Ἀαρών, τὰς στολὰς αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ·
31 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, Βράσατε τὸ κρέας εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου· καὶ ἐκεῖ φάγετε αὐτὸ καὶ τὸν ἄρτον τὸν ἐν τῷ κανίστρῳ τῶν καθιερώσεων, καθὼς μὲ προσέταξεν ὁ Κύριος, λέγων, Ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ θέλουσι τρώγει αὐτά.
32 Τὸ δὲ ὑπόλοιπον τοῦ κρέατος καὶ τοῦ ἄρτου ἐν πυρὶ θέλετε κατακαύσει.
33 Καὶ ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου δὲν θέλετε ἐξέλθει ἑπτὰ ἡμέρας, ἑωσοῦ πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι τῆς καθιερώσεώς σας· διότι ἐν ἑπτὰ ἡμέραις θέλει τελειωθῆ ἡ καθιέρωσίς σας.
34 Καθὼς ἔκαμεν εἰς τὴν ἡμέραν ταύτην, οὕτω προσέταξε Κύριος νὰ ἐκτελῆται, διὰ νὰ γίνηται ἐξιλέωσις διὰ σᾶς.
35 Θέλετε λοιπὸν καθίσει ἑπτὰ ἡμέρας εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἡμέραν καὶ νύκτα· καὶ θέλετε φυλάττει τὰς παραγγελίας τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ μή ἀποθάνητε· διότι οὕτω προσετάχθην.
36 Καὶ ἔκαμεν ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ πάντας τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους προσέταξεν ὁ Κύριος διὰ χειρὸς τοῦ Μωϋσέως.
1 Καὶ τὴν ὀγδόην ἡμέραν ὁ Μωϋσῆς ἐκάλεσε τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ Ἰσραήλ·
2 καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἀαρών, Λάβε εἰς σεαυτὸν μόσχον ἐκ βοῶν διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας καὶ κριὸν διὰ ὁλοκαύτωμα ἄμωμα καὶ πρόσφερε αὐτὰ ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου.
3 Καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἰσραήλ θέλεις λαλήσει, λέγων, Λάβετε τράγον ἐξ αἰγῶν διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας καὶ μόσχον καὶ ἀρνίον ἐνιαύσια, ἄμωμα, διὰ ὁλοκαύτωμα,
4 καὶ βοῦν καὶ κριὸν διὰ εἰρηνικήν προσφοράν, εἰς θυσίαν ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου, καὶ προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων ἐζυμωμένην μετὰ ἐλαίου· διότι σήμερον θέλει ἐμφανισθῆ ὁ Κύριος εἰς ἐσᾶς.
5 Καὶ ἔφεραν ὅ, τι προσέταξεν ὁ Μωϋσῆς ἔμπροσθεν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου· καὶ ἐπλησίασε πᾶσα ἡ συναγωγή καὶ ἐστάθη ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου.
6 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς, Οὗτος εἶναι ὁ λόγος τὸν ὁποῖον προσέταξε Κύριος νὰ κάμνητε· καὶ θέλει ἐμφανισθῆ εἰς ἐσᾶς ἡ δόξα τοῦ Κυρίου.
7 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρών, Πρόσελθε εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ κάμε τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν σου, καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου καὶ κάμε ἐξιλέωσιν ὑπὲρ σεαυτοῦ καὶ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ· καὶ πρόσφερε τὸ δῶρον τοῦ λαοῦ καὶ κάμε ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτῶν, καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος.
8 Καὶ προσῆλθεν ὁ Ἀαρὼν εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἔσφαξε τὸν μόσχον τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς, ὅστις ἦτο δι᾿ αὐτόν.
9 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν ἔφεραν τὸ αἷμα πρὸς αὐτόν· καὶ ἐνέβαψε τὸν δάκτυλον αὑτοῦ εἰς τὸ αἷμα καὶ ἔβαλεν ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἔχυσε τὸ αἷμα εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.
10 Τὸ στέαρ ὅμως καὶ τοὺς νεφροὺς καὶ τὸν ἐπάνω λοβὸν τοῦ ἤπατος τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς ἔκαυσεν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
11 Τὸ δὲ κρέας καὶ τὸ δέρμα ἔκαυσεν ἐν πυρὶ ἔξω τοῦ στρατοπέδου.
12 Καὶ ἔσφαξε τὸ ὁλοκαύτωμα· καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν παρέστησαν εἰς αὐτὸν τὸ αἷμα, καὶ ἐρράντισεν αὐτὸ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ.
13 Καὶ ἔφεραν πρὸς αὐτὸν τὸ ὁλοκαύτωμα διαμεμελισμένον καὶ τὴν κεφαλήν· καὶ ἔκαυσεν αὐτὰ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου.
14 Καὶ ἔπλυνε τὰ ἐντόσθια καὶ τοὺς πόδας· καὶ ἔκαυσεν αὐτὰ ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου.
15 Καὶ προσέφερε τὸ δῶρον τοῦ λαοῦ· καὶ ἔλαβε τὸν τράγον τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς τοῦ λαοῦ καὶ ἔσφαξεν αὐτόν, καὶ προσέφερεν αὐτὸν περὶ ἁμαρτίας, καθὼς καὶ τὸ πρῶτον.
16 Καὶ προσέφερε τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ ἔκαμεν αὐτὸ κατὰ τὸ διατεταγμένον.
17 Καὶ προσέφερε τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφοράν· καὶ ἐνέπλησε τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἀπ᾿ αὐτῆς καὶ ἔκαυσεν αὐτήν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, ἐκτὸς τοῦ πρωϊνοῦ ὁλοκαυτώματος.
18 Ἔσφαξεν ἔτι τὸν βοῦν καὶ τὸν κριὸν τῆς εἰρηνικῆς θυσίας τῆς ὑπὲρ τοῦ λαοῦ· καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν παρέστησαν τὸ αἷμα πρὸς αὐτόν, καὶ ἐρράντισεν αὐτὸ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ,
19 καὶ τὸ στέαρ τοῦ βοὸς καὶ τοῦ κριοῦ, τὴν οὐρὰν καὶ τὸ στέαρ τὸ καλύπτον τὰ ἐντόσθια καὶ τοὺς νεφροὺς καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἤπατος·
20 καὶ ἔθεσαν τὰ στέατα ἐπὶ τὰ στήθη, καὶ ἔκαυσε τὰ στέατα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου·
21 τὰ δὲ στήθη καὶ τὸν ὦμον τὸν δεξιὸν ἐκίνησεν ὁ Ἀαρὼν εἰς προσφορὰν κινητήν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καθὼς προσέταξεν ὁ Μωϋσῆς.
22 Καὶ ὑψώσας ὁ Ἀαρὼν τὰς χεῖρας αὑτοῦ πρὸς τὸν λαόν, εὐλόγησεν αὐτούς· καὶ κατέβη, ἀφοῦ προσέφερε τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν καὶ τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὰς εἰρηνικὰς προσφοράς.
23 Καὶ εἰσῆλθεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν εἰς τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου· καὶ ἐξελθόντες εὐλόγησαν τὸν λαόν· καὶ ἐφάνη ἡ δόξα τοῦ Κυρίου εἰς πάντα τὸν λαόν.
24 Καὶ ἐξῆλθε πῦρ ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου καὶ κατέφαγεν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου τὸ ὁλοκαύτωμα, καὶ τὰ στέατα· ἰδὼν δὲ πᾶς ὁ λαὸς ἠλάλαξαν καὶ ἔπεσον κατὰ πρόσωπον αὑτῶν.
1 Καὶ λαβόντες οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, Ναδὰβ καὶ Ἀβιούδ, ἕκαστος τὸ θυμιατήριον αὑτοῦ, ἔβαλον πῦρ εἰς αὐτὸ, καὶ ἐπ᾿ αὐτὸ ἔβαλον θυμίαμα καὶ προσέφεραν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου πῦρ ξένον, τὸ ὁποῖον δὲν προσέταξεν εἰς αὐτούς.
2 Καὶ ἐξῆλθε πῦρ παρὰ τοῦ Κυρίου καὶ κατέφαγεν αὐτούς· καὶ ἀπέθανον ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου.
3 Τότε εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρών, Τοῦτο εἶναι τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ Κύριος, λέγων, Ἐγὼ θέλω ἁγιασθῆ εἰς τοὺς πλησιάζοντας εἰς ἐμέ, καὶ ἔμπροσθεν παντὸς τοῦ λαοῦ θέλω δοξασθῆ. Καὶ ὁ Ἀαρὼν ἐσιώπησε.
4 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Μωϋσῆς τὸν Μισαήλ καὶ τὸν Ἐλισαφάν, υἱοὺς τοῦ Ὀζιήλ, θείου τοῦ Ἀαρών, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Πλησιάσατε, σηκώσατε τοὺς ἀδελφοὺς σας ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ ἁγιαστηρίου ἔξω τοῦ στρατοπέδου.
5 Καὶ ἐπλησίασαν καὶ ἐσήκωσαν αὐτοὺς μὲ τοὺς χιτῶνας αὐτῶν ἔξω τοῦ στρατοπέδου, καθὼς εἶπεν ὁ Μωϋσῆς.
6 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ πρὸς τὸν Ἐλεάζαρ καὶ πρὸς τὸν Ἰθάμαρ, τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, Τὰς κεφαλὰς σας μή ἀποκαλύψητε, καὶ τὰ ἱμάτιά σας μή διασχίσητε, διὰ νὰ μή ἀποθάνητε καὶ ἔλθῃ ὀργή ἐφ᾿ ὅλην τὴν συναγωγήν· ἀλλ᾿ οἱ ἀδελφοὶ σας, πᾶς ὁ οἶκος τοῦ Ἰσραήλ, ἄς κλαύσωσι τὸ καύσιμον τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ Κύριος·
7 καὶ δὲν θέλετε ἐξέλθει ἐκ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, διὰ νὰ μή ἀποθάνητε· διότι τὸ ἔλαιον τοῦ χρίσματος τοῦ Κυρίου εἶναι ἐφ᾿ ὑμᾶς. Καὶ ἔκαμον κατὰ τὸν λόγον τοῦ Μωϋσέως.
8 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Ἀαρών, λέγων,
9 Οἶνον καὶ σίκερα δὲν θέλετε πίει, σύ, καὶ οἱ υἱοὶ σου μετὰ σοῦ, ὅταν εἰσέρχησθε εἰς τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου, διὰ νὰ μή ἀποθάνητε· τοῦτο θέλει εἶσθαι νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς σας·
10 καὶ διὰ νὰ διακρίνητε μεταξὺ ἁγίου καὶ βεβήλου καὶ μεταξὺ ἀκαθάρτου καὶ καθαροῦ·
11 καὶ διὰ νὰ διδάσκητε τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ πάντα τὰ διατάγματα, ὅσα ἐλάλησε Κύριος πρὸς αὐτοὺς διὰ χειρὸς τοῦ Μωϋσέως.
12 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ πρὸς τὸν Ἐλεάζαρ καὶ πρὸς τὸν Ἰθάμαρ, τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ τοὺς ἐναπολειφθέντας, Λάβετε τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν τὴν ἐναπολειφθεῖσαν ἀπὸ τῶν διὰ πυρὸς γινομένων θυσιῶν τοῦ Κυρίου καὶ φάγετε αὐτήν ἄζυμον πλησίον τοῦ θυσιαστηρίου· διότι εἶναι ἁγιώτατον·
13 καὶ θέλετε φάγει αὐτήν ἐν τόπῳ ἁγίῳ· ἐπειδή εἶναι τὸ δίκαιόν σου καὶ τὸ δίκαιον τῶν υἱῶν σου ἐκ τῶν διὰ πυρὸς γινομένων θυσιῶν τοῦ Κυρίου· διότι οὕτω προσετάχθην·
14 καὶ τὸ κινητὸν στῆθος καὶ τὸν ὑψούμενον ὦμον θέλετε φάγει ἐν καθαρῷ τόπῳ, σὺ καὶ οἱ υἱοὶ σου καὶ αἱ θυγατέρες σου μετὰ σοῦ· διότι εἶναι τὸ δίκαιόν σου καὶ τὸ δίκαιον τῶν υἱῶν σου, δοθέντα ἐκ τῶν θυσιῶν τῆς εἰρηνικῆς προσφορᾶς τῶν υἱῶν τοῦ Ἰσραήλ·
15 τὸν ὑψούμενον ὦμον καὶ τὸ κινητὸν στῆθος θέλουσι φέρει μετὰ τῶν διὰ πυρὸς γινομένων προσφορῶν τοῦ στέατος, διὰ νὰ κινήσωσιν αὐτὰ εἰς κινητήν προσφορὰν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· καὶ θέλει εἶσθαι εἰς σὲ καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς σου μετὰ σοῦ εἰς νόμιμον αἰώνιον, καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος.
16 Καὶ ἐζήτησεν ἐπιμελῶς ὁ Μωϋσῆς τὸν τράγον τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς· καὶ ἰδού, ἦτο κατακεκαυμένος· καὶ ἐθυμώθη κατὰ τοῦ Ἐλεάζαρ καὶ κατὰ τοῦ Ἰθάμαρ, τῶν υἱῶν τοῦ Ἀαρὼν τῶν ἐναπολειφθέντων, λέγων,
17 Διὰ τί δὲν ἐφάγετε τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν ἐν τόπῳ ἁγίῳ; διότι εἶναι ἁγιώτατον· καὶ ἔδωκεν αὐτὸ εἰς ἐσᾶς Κύριος διὰ νὰ σηκόνητε τὴν ἀνομίαν τῆς συναγωγῆς, ὥστε νὰ κάμνητε ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτῶν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου·
18 ἰδού, τὸ αἷμα αὐτοῦ δὲν ἐφέρθη εἰς τὸ ἁγιαστήριον· πρέπει ἐξάπαντος νὰ φάγητε αὐτὸ ἐν τῷ ἁγιαστηρίῳ, καθὼς προσέταξα.
19 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀαρὼν πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἰδού, αὐτοὶ προσέφεραν σήμερον τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν αὑτῶν καὶ τὸ ὁλοκαύτωμα αὑτῶν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ συνέβησαν εἰς ἐμὲ τοιαῦτα· ἐὰν λοιπὸν ἤθελον φάγει τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν σήμερον, τοῦτο ἤθελεν εἶσθαι ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ Κυρίου;
20 Καὶ ἤκουσεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ἤρεσεν εἰς αὐτόν.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ πρὸς τὸν Ἀαρὼν λέγων πρὸς αὐτούς,
2 Λαλήσατε πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, λέγοντες, ταῦτα εἶναι τὰ ζῷα τὰ ὁποῖα θέλετε τρώγει ἐκ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς.
3 Πᾶν δίχηλον μεταξὺ τῶν κτηνῶν ἔχον τὸν πόδα ἐσχισμένον καὶ ἀναμασσῶν, τοῦτο θέλετε τρώγει.
4 Ταῦτα ὅμως δὲν θέλετε τρώγει ἐκ τῶν ὅσα ἀναμασσῶσιν ἤ ἐκ τῶν ὅσα εἶναι δίχηλα· τὴν κάμηλον, διότι ἀναμασσᾷ μέν, πλήν δὲν εἶναι δίχηλος· εἶναι ἀκάθαρτος εἰς ἐσᾶς·
5 καὶ τὸν δασύποδα, διότι ἀναμασσᾷ μέν, πλήν δὲν εἶναι δίχηλος· εἶναι ἀκάθαρτος εἰς ἐσᾶς·
6 καὶ τὸν λαγωόν, διότι ἀναμασσᾷ μέν, πλήν δὲν εἶναι δίχηλος· εἶναι ἀκάθαρτος εἰς ἐσᾶς·
7 καὶ τὸν χοῖρον, διότι εἶναι μὲν δίχηλος καὶ ἔχει τὸν πόδα ἐσχισμένον, πλήν δὲν ἀναμασσᾷ· εἶναι ἀκάθαρτος εἰς ἐσᾶς·
8 ἀπὸ τοῦ κρέατος αὐτῶν δὲν θέλετε τρώγει καὶ τὸ θνησιμαῖον αὐτῶν δὲν θέλετε ἐγγίζει εἶναι ἀκάθαρτα εἰς ἐσᾶς.
9 Ταῦτα θέλετε τρώγει ἐκ πάντων τῶν ἐν τοῖς ὕδασι πάντα ὅσα ἔχουσι πτερὰ καὶ λέπη, ἐν τοῖς ὕδασι, ἐν ταῖς θαλάσσαις καὶ ἐν τοῖς ποταμοῖς, ταῦτα θέλετε τρώγει.
10 Καὶ πάντα ὅσα δὲν ἔχουσι πτερὰ καὶ λέπη, ἐν ταῖς θαλάσσαις καὶ ἐν τοῖς ποταμοῖς, ἀπὸ πάντων ὅσα κινοῦνται ἐν τοῖς ὕδασι καὶ ἀπὸ παντὸς ἐμψύχου ζώου τὸ ὁποῖον εἶναι ἐν τοῖς ὕδασι, θέλουσιν εἶσθαι βδελυκτὰ εἰς ἐσᾶς·
11 ταῦτα ἐξάπαντος θέλουσιν εἶσθαι βδελυκτὰ εἰς ἐσᾶς· ἀπὸ τοῦ κρέατος αὐτῶν δὲν θέλετε τρώγει καὶ τὸ θνησιμαῖον αὐτῶν θέλετε βδελύττεσθαι.
12 Πάντα ὅσα ἐν τοῖς ὕδασι δὲν ἔχουσι πτερὰ οὔτε λέπη, θέλουσιν εἶσθαι βδελυκτὰ εἰς ἐσᾶς.
13 Ταῦτα δὲ θέλετε βδελύττεσθαι μεταξὺ τῶν πτηνῶν· δὲν θέλουσι τρώγεσθαι εἶναι βδελυκτά· ὁ ἀετός, καὶ ὁ γρυπαετός, καὶ ὁ μελαναετός,
14 καὶ ὁ γύψ, καὶ ὁ ἴκτινος κατὰ τὸ εἶδος αὑτοῦ·
15 πᾶς κόραξ κατὰ τὸ εἶδος αὑτοῦ·
16 καὶ ἡ στρουθοκάμηλος, καὶ ἡ γλαύξ, καὶ ὁ ἴβις, καὶ ὁ ἱέραξ κατὰ τὸ εἶδος αὑτοῦ,
17 καὶ ὁ νυκτικόραξ, καὶ ἡ αἴθυια, καὶ ἡ μεγάλη γλαύξ,
18 καὶ ὁ κύκνος, καὶ ὁ πελεκάν, καὶ ἡ κίσσα,
19 καὶ ὁ πελαργός, καὶ ὁ ἐρωδιὸς κατὰ τὸ εἶδος αὑτοῦ, καὶ ὁ ἔποψ, καὶ ἡ νυκτερίς.
20 Πάντα τὰ πετώμενα ἑρπετά, τὰ ὁποῖα περιπατοῦσιν ἐπὶ τέσσαρας πόδας, θέλουσιν εἶσθαι βδελυκτὰ εἰς ἐσᾶς.
21 Ταῦτα ὅμως δύνασθε νὰ τρώγητε ἀπὸ παντὸς πετωμένου ἑρπετοῦ, περιπατοῦντος ἐπὶ τέσσαρας πόδας, τὰ ὁποῖα ἔχουσι σκέλη ὄπισθεν τῶν ποδῶν αὑτῶν, διὰ νὰ πηδῶσι δι᾿ αὐτῶν ἐπὶ τῆς γῆς·
22 ταῦτα θέλετε τρώγει ἐξ αὐτῶν· τὸν βροῦχον κατὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ καὶ τὸν ἀττάκην κατὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ καὶ τὸν ὀφιομάχον κατὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ καὶ τὴν ἀκρίδα κατὰ τὸ εἶδος αὐτῆς.
23 Πάντα δὲ τὰ πετώμενα ἑρπετά, ἔχοντα τέσσαρας πόδας, θέλουσιν εἶσθαι βδελυκτὰ εἰς ἐσᾶς.
24 Καὶ εἰς ταῦτα θέλετε εἶσθαι ἀκάθαρτοι· πᾶς ὁ ἐγγίζων τὸ θνησιμαῖον αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
25 Καὶ πᾶς ὅστις βαστάσῃ ἀπὸ τοῦ θνησιμαίου αὐτῶν, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
26 Ἐκ πάντων τῶν κτηνῶν, ὅσα εἶναι δίχηλα, πλήν δὲν εἶναι ὁ ποῦς αὐτῶν ἐσχισμένος οὐδὲ ἀναμασσῶσι, θέλουσιν εἶσθαι ἀκάθαρτα εἰς ἐσᾶς· πᾶς ὁ ἐγγίζων αὐτὰ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος.
27 Καὶ ὅσα περιπατοῦσιν ἐπὶ τὰς παλάμας αὑτῶν, μεταξὺ πάντων τῶν ζώων τῶν περιπατούντων ἐπὶ τέσσαρας πόδας, θέλουσιν εἶσθαι ἀκάθαρτα εἰς ἐσᾶς· πᾶς ὁ ἐγγίζων τὸ θνησιμαῖον αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
28 Καὶ ὅστις βαστάσῃ τὸ θνησιμαῖον αὐτῶν, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας· ταῦτα θέλουσιν εἶσθαι ἀκάθαρτα εἰς ἐσᾶς.
29 Καὶ ταῦτα θέλουσιν εἶσθαι ἀκάθαρτα εἰς ἐσᾶς μεταξὺ τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς· ἡ γαλῆ καὶ ὁ ποντικός, καὶ ἡ χελώνη κατὰ τὸ εἶδος αὑτῆς·
30 καὶ ὁ ἀκανθόχοιρος, καὶ ὁ χαμαιλέων, καὶ ἡ σαῦρα, καὶ ὁ σαμιάμιθος, καὶ ὁ ἀσπάλαξ.
31 Ταῦτα εἶναι ἀκάθαρτα εἰς ἐσᾶς μεταξὺ πάντων τῶν ἑρπετῶν· πᾶς ὁ ἐγγίζων αὐτὰ τεθνεῶτα, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
32 Καὶ πᾶν πρᾶγμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἤθελε πέσει τι ἐκ τούτων τεθνεώτων θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον· πᾶν ἀγγεῖον ξύλινον ἤ ἱμάτιον ἤ δέρμα ἤ σάκκος ἤ ὁποιονδήποτε ἀγγεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον γίνεται ἐργασία, θέλει ἐμβληθῆ εἰς ὕδωρ καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον ἕως ἑσπέρας· τότε θέλει εἶσθαι καθαρόν·
33 καὶ πᾶν ἀγγεῖον πήλινον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐμπέσῃ τι ἐκ τούτων, πᾶν ὅ, τι εἶναι ἐντὸς αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον· αὐτὸ δὲ θέλετε συντρίψει·
34 ἀπὸ παντὸς φαγητοῦ ἐσθιωμένου, εἰς τὸ ὁποῖον ἐμβαίνει ὕδωρ, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον· καὶ πᾶν ποτὸν πινόμενον ἐν ὁποιῳδήποτε ἀγγείῳ, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον.
35 Καὶ πᾶν πρᾶγμα ἐπὶ τὸ ὁποῖον πέσῃ ἀπὸ τοῦ θνησιμαίου αὐτῶν, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον· κλίβανος εἴτε ἑστία θέλουσι κρημνισθῆ· εἶναι ἀκάθαρτα καὶ ἀκάθαρτα θέλουσιν εἶσθαι εἰς ἐσᾶς.
36 Πηγή ὅμως ἤ λάκκος, σύναξις ὑδάτων, θέλει εἶσθαι καθαρόν· πλήν ὅ, τι ἐγγίσῃ τὸ θνησιμαῖον αὐτῶν, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον.
37 Καὶ ἐὰν πέσῃ ἀπὸ τοῦ θνησιμαίου αὐτῶν ἐπὶ τι σπέρμα σπόριμον, τὸ ὁποῖον μέλλει νὰ σπαρθῇ, καθαρὸν θέλει εἶσθαι.
38 Ἐὰν δὲ ἐπιχυθῇ ὕδωρ ἐπὶ τοῦ σπέρματος καὶ πέσῃ ἀπὸ τοῦ θνησιμαίου αὐτῶν ἐπ᾿ αὐτὸ, ἀκάθαρτον θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς.
39 Καὶ ἐὰν ἀποθάνῃ τι ἐκ τῶν κτηνῶν τὰ ὁποῖα δύνασθε νὰ τρώγητε, ὅστις ἐγγίσῃ τὸ θνησιμαῖον αὐτοῦ, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
40 Καὶ ὅστις φάγῃ ἀπὸ τοῦ θνησιμαίου αὐτοῦ, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας· καὶ ὅστις βαστάσῃ τὸ θνησιμαῖον αὐτοῦ, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
41 Καὶ πᾶν ἑρπετόν, ἕρπον ἐπὶ τῆς γῆς, θέλει εἶσθαι βδέλυγμα· δὲν θέλει τρώγεσθαι.
42 Πᾶν ὅ, τι περιπατεῖ ἐπὶ τῆς κοιλίας καὶ πᾶν ὅ, τι περιπατεῖ ἐπὶ τέσσαρας πόδας ἤ πᾶν τὸ ἔχον πολλοὺς πόδας, μεταξὺ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς, ταῦτα δὲν θέλετε τρώγει, διότι εἶναι βδέλυγμα.
43 Δὲν θέλετε κάμει βδελυκτάς τὰς ψυχὰς σας δι᾿ οὐδενὸς ἑρπετοῦ ἕρποντος οὐδὲ θέλετε μιανθῆ δι᾿ αὐτῶν, ὥστε νὰ γείνητε ἀκάθαρτοι δι᾿ αὐτῶν.
44 Διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας· θέλετε λοιπὸν ἁγιασθῆ καὶ θέλετε εἶσθαι ἅγιοι, διότι ἅγιος εἶμαι ἐγώ· καὶ δὲν θέλετε μιάνει τὰς ψυχὰς σας δι᾿ οὐδενὸς ἑρπετοῦ ἕρποντος ἐπὶ τῆς γῆς.
45 Διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅστις σᾶς ἀνεβίβασα ἐκ γῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ ἦμαι Θεὸς σας· θέλετε λοιπὸν εἶσθαι ἅγιοι, διότι ἅγιος εἶμαι ἐγώ.
46 Οὗτος εἶναι ὁ νόμος περὶ τῶν κτηνῶν καὶ περὶ τῶν πτηνῶν καὶ περὶ παντὸς ἐμψύχου ὄντος κινουμένου ἐν τοῖς ὕδασι καὶ περὶ παντὸς ὄντος ἕρποντος ἐπὶ τῆς γῆς·
47 διὰ νὰ διακρίνητε μεταξὺ τοῦ ἀκαθάρτου καὶ τοῦ καθαροῦ καὶ μεταξὺ τῶν ζῴων τὰ ὁποῖα τρώγονται καὶ τῶν ζῴων ὁποῖα δὲν τρώγονται.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, λέγων, Ἐὰν γυνή τις συλλάβῃ καὶ γεννήσῃ ἀρσενικόν, τότε θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἑπτὰ ἡμέρας· κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ χωρισμοῦ διὰ τὰ γυναικεῖα αὑτῆς θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος.
3 Καὶ τὴν ὀγδόην ἡμέραν θέλει περιτέμνεσθαι ἡ σὰρξ τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ.
4 Καὶ ἔτι τριάκοντα τρεῖς ἡμέρας θέλει μείνει εἰς τὸ αἷμα τοῦ καθαρισμοῦ αὑτῆς· οὐδὲν πρᾶγμα ἅγιον θέλει ἐγγίσει καὶ εἰς τὸ ἁγιαστήριον δὲν θέλει εἰσέλθει, ἑωσοῦ πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῆς.
5 Ἀλλ᾿ ἐὰν γεννήσῃ θηλυκόν, τότε θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος δύο ἑβδομάδας, καθὼς ἐν τῷ χωρισμῷ αὑτῆς· καὶ θέλει μείνει ἔτι εἰς τὸ αἷμα τοῦ καθαρισμοῦ αὑτῆς ἑξήκοντα ἕξ ἡμέρας.
6 Καὶ ἀφοῦ πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῆς, διὰ υἱόν, ἤ διὰ θυγατέρα, θέλει φέρει ἀρνίον ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκαύτωμα, καὶ νεοσσὸν περιστερᾶς, ἤ τρυγόνα, διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας, εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου πρὸς τὸν ἱερέα·
7 οὗτος δὲ θέλει προσφέρει αὐτὸ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτῆς καὶ θέλει καθαρισθῆ ἀπὸ τῆς ῥοῆς τοῦ αἵματος αὑτῆς. Οὗτος εἶναι ὁ νόμος τῆς γεννώσης ἀρσενικὸν ἤ θηλυκόν.
8 Ἐὰν ὅμως δὲν εὐπορῇ νὰ φέρῃ ἀρνίον, τότε θέλει φέρει δύο τρυγόνας ἤ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν, μίαν διὰ ὁλοκαύτωμα καὶ μίαν διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας· καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτῆς ὁ ἱερεύς, καὶ θέλει καθαρισθῆ.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ πρὸς τὸν Ἀαρὼν, λέγων,
2 Ὅταν ἄνθρωπός τις ἔχῃ ἐπὶ τοῦ δέρματος τῆς σαρκὸς αὑτοῦ πρῆσμα ἤ ψώραν, ἤ ἐξάνθημα, καὶ γείνῃ εἰς τὸ δέρμα τῆς σαρκὸς αὐτοῦ πληγή λέπρας, τότε θέλει φερθῆ πρὸς τὸν Ἀαρὼν τὸν ἱερέα ἤ πρὸς ἕνα τῶν υἱῶν αὐτοῦ τῶν ἱερέων·
3 καὶ ὁ ἱερεὺς θέλει θεωρήσει τὴν πληγήν εἰς τὸ δέρμα τῆς σαρκός. Καὶ ἐὰν ἡ θρὶξ εἰς τὴν πληγήν μετεβλήθη εἰς λευκήν, καὶ ἡ πληγή εἰς τὴν ὄψιν ἦναι βαθυτέρα τοῦ δέρματος τῆς σαρκὸς αὑτοῦ, εἶναι πληγή λέπρας· ὁ δὲ ἱερεὺς θέλει θεωρήσει αὐτὸν καὶ θέλει κρίνει αὐτὸν ἀκάθαρτον.
4 Ἀλλ᾿ ἐὰν τὸ ἐξάνθημα ἦναι λευκὸν εἰς τὸ δέρμα τῆς σαρκὸς αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν ὄψιν δὲν εἶναι βαθύτερον τοῦ δέρματος καὶ ἡ θρὶξ αὐτοῦ δὲν μετεβλήθη εἰς λευκήν, τότε θέλει κλείσει ὁ ἱερεὺς τὸν ἔχοντα τὴν πληγήν ἑπτὰ ἡμέρας·
5 καὶ θέλει θεωρήσει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς τὴν ἑβδόμην ἡμέραν· καὶ ἰδού, ἐὰν ἴδῃ ὅτι ἡ πληγή εἶναι εἰς στάσιν καὶ ἡ πληγή δὲν ἐξηπλώθη εἰς τὸ δέρμα, τότε θέλει κλείσει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἄλλας ἑπτὰ ἡμέρας·
6 καὶ θέλει θεωρήσει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἐκ δευτέρου τὴν ἑβδόμην ἡμέραν· καὶ ἰδού, ἐὰν ἡ πληγή ἠμαυρώθη καὶ δὲν ἐξηπλώθη ἡ πληγή εἰς τὸ δέρμα, θέλει κρίνει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς καθαρόν· αὕτη εἶναι ψώρα· καὶ θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει εἶσθαι καθαρός.
7 Ἐὰν ὅμως ἐξηπλώθη περισσότερον ἡ ψώρα ἐπὶ τοῦ δέρματος, ἀφοῦ ἐθεωρήθη ὑπὸ τοῦ ἱερέως διὰ τὸν καθαρισμὸν αὑτοῦ, θέλει δειχθῇ πάλιν εἰς τὸν ἱερέα.
8 Καὶ ἐὰν ἴδῃ ὁ ἱερεύς, ὅτι ἐξηπλώθη ἡ ψώρα ἐπὶ τοῦ δέρματος, τότε θέλει κρίνει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἀκάθαρτον· εἶναι λέπρα.
9 Ὅταν ἡ πληγή τῆς λέπρας ἦναι εἰς ἄνθρωπον, τότε θέλει φερθῆ πρὸς τὸν ἱερέα.
10 καὶ θέλει θεωρήσει ὁ ἱερεύς· καὶ ἰδοὺ, ἐὰν τὸ πρῆσμα ἦναι λευκὸν εἰς τὸ δέρμα καὶ μετέβαλε τὴν τρίχα εἰς λευκήν, καὶ εὑρίσκεται κρέας ζῶν εἰς τὸ πρῆσμα,
11 εἶναι λέπρα παλαιὰ εἰς τὸ δέρμα τῆς σαρκὸς αὐτοῦ καὶ θέλει κρίνει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἀκάθαρτον· δὲν θέλει κλείσει αὐτόν, διότι εἶναι ἀκάθαρτος.
12 Ἀλλ᾿ ἐὰν ἐξηπλώθη πολὺ ἡ λέπρα ἐπὶ τοῦ δέρματος καί ἡ λέπρα ἐσκέπασεν ὅλον τὸ δέρμα τοῦ ἔχοντος τὴν πληγήν ἀπὸ κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ ἕως ποδῶν αὐτοῦ, ὅπου καὶ ἄν θεωρήσῃ ὁ ἱερεύς,
13 τότε θέλει θεωρήσει ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδού, ἐὰν ἡ λέπρα ἐσκέπασεν ὅλην τὴν σάρκαν αὐτοῦ, θέλει κρίνει καθαρὸν τὸν ἔχοντα τὴν πληγήν· εἶναι καθαρός.
14 Ἀλλ᾿ ἐν ὁποίᾳ ἡμέρᾳ φανῇ εἰς αὐτὸν κρέας ζῶν, θέλει εἶσθαι ἁκάθαρτος.
15 Καὶ θέλει θεωρήσει ὁ ἱερεὺς τὸ κρέας τὸ ζῶν καὶ θέλει κρίνει αὐτὸν ἀκάθαρτον· τὸ ζῶν κρέας εἶναι ἀκάθαρτον· εἶναι λέπρα.
16 Ἤ ἐὰν τὸ κρέας τὸ ζῶν ἀλλάξῃ πάλιν καὶ μεταβληθῆ εἰς λευκόν, θέλει ἐλθεῖ πρὸς τὸν ἱερέα.
17 Καὶ θέλει θεωρήσει αὐτὸν ὁ ἱερεύς· καὶ ἰδού, ἐὰν ἡ πληγή μετεβλήθη εἰς λευκήν, τότε θέλει κρίνει ὁ ἱερεὺς καθαρὸν τὸν ἔχοντα τὴν πληγήν· εἶναι καθαρός.
18 Ἡ δὲ σὰρξ ἐπὶ τοῦ δέρματος τῆς ὁποίας ἦτο ἕλκος, καὶ ἰατρεύθη,
19 καὶ ἐν τῷ τόπῳ τοῦ ἕλκους ἔγεινε πρῆσμα λευκόν, ἤ ἐξάνθημα λευκὸν κοκκινωπόν, θέλει δειχθῆ εἰς τὸν ἱερέα·
20 καὶ θέλει θεωρήσει ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδού, ἐὰν φαίνηται βαθύτερον τοῦ δέρματος καὶ ἡ θρὶξ αὐτοῦ μετεβλήθη εἰς λευκήν, θέλει κρίνει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἀκάθαρτον· εἶναι πληγή λέπρας, ἥτις ἐξήνθησεν εἰς τὸ ἕλκος.
21 Ἐὰν δὲ θεωρήσῃ αὐτὸ ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδού, δὲν ἦναι λευκαὶ τρίχες εἰς αὐτὸ καὶ δὲν ἦναι βαθύτερον τοῦ δέρματος καὶ ἦναι ἠμαυρωμένον, τότε ὁ ἱερεὺς θέλει κλείσει αὐτὸν ἑπτὰ ἡμέρας·
22 καὶ ἐὰν ἐξηπλώθη πολὺ ἐπὶ τοῦ δέρματος, τότε θέλει κρίνει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἀκάθαρτον· εἶναι πληγή.
23 Ἀλλ᾿ ἐὰν τὸ ἐξάνθημα μένῃ ἐν τῷ τόπῳ αὑτοῦ καὶ δὲν ἐξηπλώθη, τοῦτο εἶναι οὐλή τοῦ ἕλκους· καὶ θέλει κρίνει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς καθαρόν.
24 Ἐὰν δὲ ἦναι κρέας, ἔχον ἐπὶ τοῦ δέρματος αὑτοῦ καυστικήν φλόγωσιν, καὶ τὸ ζῶν κρέας τοῦ πεφλογισμένου μέρους ἔχῃ ἐξάνθημα λευκόν, κοκκινωπὸν ἤ κατάλευκον,
25 τότε θέλει θεωρήσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς· καὶ ἰδού, ἐὰν ἡ θρὶξ εἰς τὸ ἐξάνθημα μετεβλήθη εἰς λευκήν καὶ εἰς τὴν ὄψιν ἦναι βαθύτερον τοῦ δέρματος, εἶναι λέπρα ἐξανθήσασα εἰς τὴν φλόγωσιν· καὶ θέλει κρίνει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἀκάθαρτον· εἶναι πληγή λέπρας.
26 Ἀλλ᾿ ἐὰν ὁ ἱερεὺς θεωρήσῃ αὐτὸ, καὶ ἰδού, δὲν ἦναι θρὶξ λευκή εἰς τὸ ἐξάνθημα καὶ δὲν ἦναι βαθύτερον τοῦ δέρματος καὶ ἦναι ἠμαυρωμένον, τότε θέλει κλείσει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἑπτὰ ἡμέρας·
27 καὶ θέλει θεωρήσει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς τὴν ἑβδόμην ἡμέραν· καὶ ἐὰν αὐτὸ ἐξηπλώθη πολὺ εἰς τὸ δέρμα, τότε θέλει κρίνει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἀκάθαρτον· εἶναι πληγή λέπρας.
28 Ἐὰν δὲ τὸ ἐξάνθημα μένῃ ἐν τῷ τόπῳ αὑτοῦ καὶ δὲν ἐξηπλώθη ἐπὶ τοῦ δέρματος καὶ ἦναι ἠμαυρωμένον, εἶναι πρῆσμα φλογώσεως, καὶ θέλει κρίνει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς καθαρόν· ἐπειδή εἶναι οὐλή τῆς φλογώσεως.
29 Καὶ ἐὰν ἀνήρ, ἤ γυνή, ἔχῃ πληγήν εἰς τὴν κεφαλήν, ἤ εἰς τὸ πωγώνιον,
30 τότε θέλει θεωρήσει ὁ ἱερεὺς τὴν πληγήν· καὶ ἰδού, ἐὰν εἰς τὴν ὄψιν ἦναι βαθυτέρα τοῦ δέρματος καὶ εἰς αὐτήν θρὶξ ξανθίζουσα, τότε θέλει κρίνει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἀκάθαρτον· εἶναι κασίδα, λέπρα τῆς κεφαλῆς ἤ τοῦ πωγωνίου.
31 Καὶ ἐὰν θεωρήσῃ ὁ ἱερεὺς τὴν πληγήν τῆς κασίδας καὶ ἰδού, εἰς τὴν ὄψιν δὲν ἦναι βαθυτέρα τοῦ δέρματος καὶ δὲν ἦναι θρὶξ μελανή ἐν αὐτῇ, τότε θέλει κλείσει ὁ ἱερεὺς ἑπτὰ ἡμέρας τὸν ἔχοντα τὴν πληγήν τῆς κασίδας·
32 καὶ θέλει θεωρήσει ὁ ἱερεὺς τὴν πληγήν τὴν ἑβδόμην ἡμέραν· καὶ ἰδού, ἐὰν δὲν ἐξηπλώθη ἡ κασίδα καὶ δὲν ἦναι εἰς αὐτήν θρὶξ ξανθίζουσα καὶ εἰς τὴν ὄψιν ἡ κασίδα δὲν ἦναι βαθυτέρα τοῦ δέρματος,
33 αὐτὸς θέλει ξυρισθῆ, ἀλλ᾿ ἡ κασίδα δὲν θέλει ξυρισθῆ· ὁ δὲ ἱερεὺς θέλει κλείσει τὸν ἔχοντα τὴν κασίδαν ἄλλας ἑπτὰ ἡμέρας.
34 Καὶ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν θέλει θεωρήσει ὁ ἱερεὺς τὴν κασίδαν· καὶ ἰδού, ἐὰν ἡ κασίδα δὲν ἐξηπλώθη εἰς τὸ δέρμα καὶ εἰς τὴν ὄψιν δὲν ἦναι βαθυτέρα τοῦ δέρματος, τότε θέλει κρίνει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς καθαρόν· καὶ αὐτὸς θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει εἶσθαι καθαρός.
35 Ἀλλ᾿ ἐὰν ἡ κασίδα ἐξηπλώθη πολὺ ἐπὶ τοῦ δέρματος μετὰ τὸν καθαρισμὸν αὐτοῦ,
36 τότε θέλει θεωρήσει αὐτὸν ὁ ἱερεύς· καὶ ἰδού, ἐὰν ἡ κασίδα ἐξηπλώθη ἐπὶ τοῦ δέρματος, δὲν θέλει ἐρευνήσει ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ξανθιζούσης τριχός· εἶναι ἀκάθαρτος.
37 Ἀλλ᾿ ἐὰν θεωρήσῃ ὅτι ἡ κασίδα εἶναι εἰς στάσιν καὶ ἐκφύεται θρὶξ μελανή ἐν αὐτῇ, ἡ κασίδα εἶναι τεθεραπευμένη· εἶναι καθαρός· καὶ θέλει κρίνει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς καθαρόν.
38 Καὶ ἐὰν ἀνήρ, ἤ γυνή, ἔχωσιν ἐπὶ τοῦ δέρματος τῆς σαρκὸς αὑτῶν ἐξανθήματα, ἐξανθήματα λευκωπά,
39 τότε θέλει θεωρήσει ὁ ἱερεύς· καὶ ἰδού, ἐὰν τὰ ἐξανθήματα ἐπὶ τοῦ δέρματος τῆς σαρκὸς αὐτῶν ἦναι ὑπόλευκα, εἶναι ἀλφὸς ἐξανθῶν ἐπὶ τοῦ δέρματος· εἶναι καθαρός.
40 Ἐὰν δὲ ἡ κεφαλή τινος μαδήσῃ, αὐτὸς εἶναι φαλακρός· εἶναι καθαρός.
41 Καὶ ἐὰν ἡ κεφαλή αὐτοῦ μαδήσῃ πρὸς τὸ πρόσωπον, εἶναι ἀναφάλαντος· εἶναι καθαρός.
42 Ἀλλ᾿ ἐὰν ἦναι εἰς τὸ φαλάκρωμα, ἤ εἰς τὸ ἀναφαλάντωμα, πληγή λευκή κοκκινωπή, εἶναι λέπρα ἐξανθήσασα εἰς τὸ φαλάκρωμα αὐτοῦ ἤ εἰς τὸ ἀναφαλάντωμα αὐτοῦ.
43 Καὶ θέλει θεωρήσει αὐτὸν ὁ ἱερεύς· καὶ ἰδού, ἐὰν τὸ πρῆσμα τῆς πληγῆς ἦναι λευκὸν κοκκινωπὸν εἰς τὸ φαλάκρωμα αὐτοῦ ἤ εἰς τὸ ἀναφαλάντωμα αὐτοῦ, ὡς τὸ φαινόμενον τῆς λέπρας ἐπὶ τοῦ δέρματος τῆς σαρκός,
44 εἶναι ἄνθρωπος λεπρός, εἶναι ἀκάθαρτος· θέλει κρίνει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ὅλως ἀκάθαρτον· εἰς τὴν κεφαλήν αὐτοῦ εἶναι ἡ πληγή αὐτοῦ.
45 Καὶ τοῦ λεπροῦ, εἰς τὸν ὁποῖον εἶναι ἡ πληγή, τὰ ἱμάτια αὐτοῦ θέλουσι σχισθῆ καὶ ἡ κεφαλή αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἀσκεπής, καὶ τὸ ἐπάνω χεῖλος αὐτοῦ θέλει καλύψει καὶ θέλει φωνάζει, Ἀκάθαρτος, ἀκάθαρτος.
46 Πάσας τὰς ἡμέρας καθ᾿ ἅς ἡ πληγή θέλει εἶσθαι ἐν αὐτῷ, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος· εἶναι ἀκάθαρτος· μόνος θέλει κατοικεῖ· ἔξω τοῦ στρατοπέδου θέλει εἶσθαι ἡ κατοικία αὐτοῦ.
47 Καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς ἱμάτιον πληγή λέπρας, εἰς ἱμάτιον μάλλινον ἤ εἰς ἱμάτιον λινοῦν,
48 εἴτε εἰς στημόνιον, εἴτε εἰς ὑφάδιον, ἐκ λινοῦ ἤ ἐκ μαλλίου, εἴτε εἰς δέρμα, εἴτε εἰς πᾶν πρᾶγμα κατεσκευασμένον ἐκ δέρματος,
49 καὶ ἡ πληγή ἦναι πρασινωπή, ἤ κοκκινωπή, εἰς τὸ ἱμάτιον, ἤ εἰς τὸ δέρμα, ἤ εἰς τὸ στημόνιον, εἰς τὸ ὑφάδιον, ἤ εἰς πᾶν σκεῦος δερμάτινον, εἶναι πληγή λέπρας καὶ θέλει δειχθῆ εἰς τὸν ἱερέα·
50 ὁ δὲ ἱερεὺς θέλει θεωρήσει τὴν πληγήν καὶ θέλει κλείσει τὸ ἔχον τὴν πληγήν ἑπτὰ ἡμέρας.
51 Καὶ θέλει θεωρήσει τὴν πληγήν τὴν ἑβδόμην ἡμέραν· ἐὰν ἡ πληγή ἐξηπλώθη ἐπὶ τοῦ ἱματίου, ἤ ἐπὶ τοῦ στημονίου, ἤ ἐπὶ τοῦ ὑφαδίου, ἤ ἐπὶ τοῦ δέρματος, ἐκ παντὸς πράγματος τὸ ὁποῖον εἶναι κατεσκευασμένον ἐκ δέρματος, ἡ πληγή εἶναι λέπρα διαβρωτική· τοῦτο εἶναι ἀκάθαρτον.
52 Καὶ θέλει καύσει τὸ ἱμάτιον, ἤ τὸ στημόνιον, ἤ τὸ ὑφάδιον, μάλλινον, ἤ λινοῦν, ἤ πᾶν σκεῦος δερμάτινον ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ πληγή· διότι εἶναι λέπρα διαβρωτική· μὲ πῦρ θέλει καυθῆ.
53 Καὶ ἐὰν ἴδῃ ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδού, ἡ πληγή δὲν ἐξηπλώθη ἐπὶ τοῦ ἱματίου, εἴτε ἐπὶ τοῦ στημονίου, εἴτε ἐπὶ τοῦ ὑφαδίου, ἤ ἐπὶ παντὸς σκεύους δερματίνου,
54 τότε θέλει προστάξει ὁ ἱερεὺς νὰ πλυθῇ τὸ ἔχον τὴν πληγήν καὶ θέλει κλείσει αὐτὸ ἄλλας ἑπτὰ ἡμέρας·
55 καὶ θέλει θεωρήσει ὁ ἱερεὺς τὴν πληγήν, ἀφοῦ ἐπλύθη· καὶ ἰδού, ἐὰν ἡ πληγή δὲν ἤλλαξε τὸ χρῶμα αὑτῆς καὶ δὲν ἐξηπλώθη ἡ πληγή, εἶναι ἀκάθαρτον· μὲ πῦρ θέλεις καύσει αὐτὸ· εἶναι διαβρωτικόν, τὸ ὁποῖον προχωρεῖ ὑποκάτωθεν ἤ ἐπάνωθεν.
56 Καὶ ἐὰν ἴδῃ ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδού, ἡ πληγή, ἀφοῦ ἐπλύθη, εἶναι ἠμαυρωμένη, τότε θέλει ἐκκόψει αὐτήν ἀπὸ τοῦ ἱματίου, ἤ ἀπὸ τοῦ δέρματος, ἤ ἀπὸ τοῦ στημονίου, ἤ ἀπὸ τοῦ ὑφαδίου.
57 Ἀλλ᾿ ἐὰν φανῇ ἔτι ἐπὶ τοῦ ἱματίου, ἐπὶ τοῦ στημονίου, ἤ ἐπὶ τοῦ ὑφαδίου, ἤ ἐπὶ παντὸς σκεύους δερματίνου, εἶναι λέπρα ἐξανθίζουσα· μὲ πῦρ θέλεις καύσει τὸ ἔχον τὴν πληγήν.
58 Καὶ τὸ ἱμάτιον, ἤ τὸ στημόνιον, ἤ τὸ ὑφάδιον, πᾶν σκεῦος δερμάτινον, τὸ ὁποῖον ἤθελες πλύνει, ἐὰν ἡ πληγή ἐξηλείφθη ἀπ᾿ αὐτῶν, τότε θέλει πλυθῆ ἐκ δευτέρου καὶ θέλει εἶσθαι καθαρόν.
59 Οὗτος εἶναι ὁ νόμος τῆς πληγῆς τῆς λέπρας ἐπὶ ἱματίου μαλλίνου, ἤ λινοῦ, εἴτε στημονίου, εἴτε ὑφαδίου, ἤ παντὸς σκεύους δερματίνου, διὰ νὰ κρίνηται καθαρόν, ἤ νὰ κρίνηται ἀκάθαρτον.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Οὗτος εἶναι ὁ νόμος τοῦ λεπροῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ καθαρισμοῦ αὐτοῦ· θέλει φερθῆ πρὸς τὸν ἱερέα·
3 καὶ θέλει ἐξέλθει ὁ ἱερεὺς ἔξω τοῦ στρατοπέδου καὶ θέλει θεωρήσει ὁ ἱερεύς, καὶ ἰδού, ἐὰν ἰατρεύθη ἡ πληγή τῆς λέπρας εἰς τὸν λεπρόν,
4 τότε θέλει προστάξει ὁ ἱερεὺς νὰ λάβωσι διὰ τὸν καθαριζόμενον δύο πτηνὰ ζῶντα καθαρὰ καὶ ξύλον κέδρινον καὶ κόκκινον καὶ ὕσσωπον.
5 Καὶ θέλει προστάξει ὁ ἱερεὺς νὰ σφάξωσι τὸ ἕν πτηνὸν εἰς ἀγγεῖον πήλινον ἐπάνω ὕδατος ζῶντος·
6 τὸ δὲ πτηνὸν τὸ ζῶν, θέλει λάβει αὐτὸ καὶ τὸ ξύλον τὸ κέδρινον καὶ τὸ κόκκινον καὶ τὸν ὕσσωπον καὶ θέλει ἐμβάψει αὐτὰ καὶ τὸ πτηνὸν τὸ ζῶν εἰς τὸ αἷμα τοῦ πτηνοῦ τοῦ ἐσφαγμένου ἐπάνω τοῦ ὕδατος τοῦ ζῶντος·
7 καὶ θέλει ῥαντίσει ἐπὶ τὸν καθαριζόμενον ἀπὸ τῆς λέπρας ἑπτάκις καὶ θέλει κρίνει αὐτὸν καθαρόν· καὶ θέλει ἀπολύσει τὸ πτηνὸν τὸ ζῶν ἐπὶ πρόσωπον τῆς πεδιάδος.
8 Καὶ θέλει πλύνει ὁ καθαριζόμενος τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει ξυρίσει πάσας τὰς τρίχας αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι καθαρός· καὶ μετὰ ταῦτα θέλει ἐλθεῖ εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ θέλει διατρίψει ἔξω τῆς σκηνῆς αὑτοῦ ἑπτὰ ἡμέρας.
9 Καὶ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν θέλει ξυρίσει πάσας τὰς τρίχας αὑτοῦ, τὴν κεφαλήν αὑτοῦ καὶ τὸν πώγωνα αὑτοῦ καὶ τὰ ὀφρύδια αὑτοῦ καὶ πάσας τὰς τρίχας αὑτοῦ θέλει ξυρίσει καὶ θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λούσει τὸ σῶμα αὑτοῦ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι καθαρός.
10 Καὶ τὴν ὀγδόην ἡμέραν θέλει λάβει δύο ἀρνία ἀρσενικὰ ἄμωμα καὶ ἕν ἀρνίον θηλυκὸν ἐνιαύσιον ἄμωμον καὶ τρία δέκατα σεμιδάλεως διὰ προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων, ἐζυμωμένης μετὰ ἐλαίου, καὶ ἕν λὸγ ἐλαίου·
11 καὶ θέλει παραστήσει ὁ ἱερεὺς ὁ καθαρίζων τὸν ἄνθρωπον τὸν καθαριζόμενον καὶ αὐτὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
12 Καὶ θέλει λάβει ὁ ἱερεὺς τὸ ἕν ἀρσενικὸν ἀρνίον καὶ θέλει προσφέρει αὐτὸ εἰς προσφορὰν περὶ ἀνομίας καὶ τὸ λὸγ τοῦ ἐλαίου, καὶ θέλει κινήσει αὐτὰ εἰς κινητήν προσφορὰν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
13 Καὶ θέλει σφάξει τὸ ἀρνίον ἐν τῷ τόπῳ ὅπου σφάζουσι τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν καὶ τὸ ὁλοκαύτωμα, ἐν τῷ τόπῳ τῷ ἁγίῳ· διότι καθὼς ἡ περὶ ἁμαρτίας προσφορά, ἡ περὶ ἀνομίας προσφορὰ εἶναι τοῦ ἱερέως· εἶναι ἁγιώτατον.
14 Καὶ θέλει λάβει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τῆς περὶ ἀνομίας προσφορᾶς καὶ θέλει βάλει αὐτὸ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ δεξιοῦ τίου τοῦ καθαριζομένου καὶ ἐπὶ τὸν ἀντίχειρα τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ χειρὸς καὶ ἐπὶ τὸν μεγάλον δάκτυλον τοῦ δεξιοῦ αὐτοῦ ποδός·
15 καὶ θέλει λάβει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ λὸγ τοῦ ἐλαίου καὶ θέλει χύσει αὐτὸ εἰς τὴν παλάμην τῆς ἀριστερᾶς αὑτοῦ χειρός·
16 καὶ θέλει ἐμβάψει ὁ ἱερεὺς τὸν δάκτυλον αὑτοῦ τὸν δεξιὸν εἰς τὸ ἔλαιον τὸ ἐν τῇ ἀριστερᾷ αὑτοῦ παλάμῃ, καὶ θέλει ῥαντίσει ἐκ τοῦ ἐλαίου διὰ τοῦ δακτύλου αὑτοῦ ἑπτάκις ἐνώπιον τοῦ Κυρίου·
17 καὶ ἐκ τοῦ ὑπολοίπου ἐλαίου τοῦ ἐν τῇ παλάμῃ αὑτοῦ θέλει βάλει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ δεξιοῦ τίου τοῦ καθαριζομένου, καὶ ἐπὶ τὸν ἀντίχειρα τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ χειρὸς καὶ ἐπὶ τὸν μεγάλον δάκτυλον τοῦ δεξιοῦ αὐτοῦ ποδός, ἐπὶ τὸ αἷμα τῆς περὶ ἀνομίας προσφορᾶς·
18 τὸ δὲ ἐναπολειφθὲν ἔλαιον τὸ ἐν τῇ παλάμῃ τοῦ ἱερέως θέλει χύσει ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ καθαριζομένου· καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὁ ἱερεὺς ὑπὲρ αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
19 Καὶ θέλει προσφέρει ὁ ἱερεὺς τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφοράν, καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τοῦ καθαριζομένου ἀπὸ τῆς ἀκαθαρσίας αὑτοῦ· καὶ ἔπειτα θέλει σφάξει τὸ ὁλοκαύτωμα.
20 Καὶ θέλει προσφέρει ὁ ἱερεὺς τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτοῦ ὁ ἱερεύς, καὶ θέλει εἶσθαι καθαρός.
21 Ἐὰν δὲ ἦναι πτωχὸς καὶ δὲν εὐπορῇ νὰ φέρῃ τόσα, τότε θέλει λάβει ἕν ἀρνίον διὰ προσφορὰν κινητήν περὶ ἀνομίας, διὰ νὰ κάμῃ ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτοῦ, καὶ ἕν δέκατον σεμιδάλεως ἐζυμωμένης μετὰ ἐλαίου διὰ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν καὶ ἐν λὸγ ἐλαίου
22 καὶ δύο τρυγόνας ἤ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν, ὅπως εὐπορεῖ νὰ φέρῃ· καὶ ἡ μὲν μία θέλει εἶσθαι διὰ τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφοράν, ἡ δὲ ἄλλη διὰ ὁλοκαύτωμα.
23 Καὶ θέλει φέρει αὐτὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν διὰ τὸν καθαρισμὸν αὑτοῦ πρὸς τὸν ἱερέα εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
24 Καὶ θέλει λάβει ὁ ἱερεὺς τὸ ἀρνίον τῆς περὶ ἀνομίας προσφορᾶς καὶ τὸ λὸγ τοῦ ἐλαίου καὶ θέλει κινήσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς εἰς προσφορὰν κινητήν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
25 Καὶ θέλει σφάξει τὸ ἀρνίον τῆς περὶ ἀνομίας προσφορᾶς· καὶ θέλει λάβει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τῆς περὶ ἀνομίας προσφορᾶς καὶ θέλει βάλει αὐτὸ ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ δεξιοῦ τίου τοῦ καθαριζομένου καὶ ἐπὶ τὸν ἀντίχειρα τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ χειρὸς καὶ ἐπὶ τὸν μεγάλον δάκτυλον τοῦ δεξιοῦ αὐτοῦ ποδός.
26 Καὶ θέλει χύσει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν παλάμην τῆς ἀριστερᾶς αὐτοῦ χειρός·
27 καὶ θέλει ῥαντίσει ὁ ἱερεὺς διὰ τοῦ δακτύλου αὑτοῦ τοῦ δεξιοῦ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου, τοῦ ἐν τῇ παλάμῃ αὑτοῦ τῇ ἀριστερᾷ, ἑπτάκις ἐνώπιον τοῦ Κυρίου·
28 καὶ θέλει βάλει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ ἐλαίου, τοῦ ἐν τῇ παλάμῃ αὑτοῦ, ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ δεξιοῦ τίου τοῦ καθαριζομένου, καὶ ἐπὶ τὸν ἀντίχειρα τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ χειρὸς καὶ ἐπὶ τὸν μεγάλον δάκτυλον τοῦ δεξιοῦ αὐτοῦ ποδός, ἐπὶ τὸν τόπον τοῦ αἵματος τῆς περὶ ἀνομίας προσφορᾶς·
29 τὸ δὲ ἐναπολειφθὲν ἐκ τοῦ ἐλαίου, τοῦ ἐν τῇ παλάμῃ τοῦ ἱερέως, θέλει βάλει ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ καθαριζομένου, διὰ νὰ κάμῃ ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
30 Καὶ θέλει προσφέρει τὴν μίαν ἐκ τῶν τρυγόνων ἤ ἐκ τῶν νεοσσῶν τῶν περιστερῶν, ὅπως εὐπορεῖ νὰ φέρῃ·
31 ὅπως εὐπορεῖ νὰ φέρῃ, τὴν μὲν διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας, τὴν δὲ ἄλλην διὰ ὁλοκαύτωμα, μετὰ τῆς ἐξ ἀλφίτων προσφορᾶς· καὶ θέλει κάμει ὁ ἱερεὺς ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τοῦ καθαριζομένου ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
32 Οὗτος εἶναι ὁ νόμος περὶ τοῦ ἔχοντος πληγήν λέπρας, ὅστις δὲν εὐπορεῖ νὰ φέρῃ τὰ πρὸς τὸν καθαρισμὸν αὑτοῦ.
33 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ πρὸς τὸν Ἀαρών, λέγων,
34 Ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν Χαναάν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ σᾶς δίδω εἰς ἰδιοκτησίαν, καὶ βάλω τὴν πληγήν τῆς λέπρας εἴς τινα οἰκίαν τῆς γῆς τῆς ἰδιοκτησίας σας·
35 καὶ ἐκεῖνος, τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ οἰκία, ἔλθῃ καὶ ἀναγγείλῃ πρὸς τὸν ἱερέα, λέγων, Ἐφάνη εἰς ἐμὲ ὡς πληγή ἐν τῇ οἰκίᾳ·
36 τότε θέλει προστάξει ὁ ἱερεὺς νὰ ἐκκενώσωσι τὴν οἰκίαν, πρὶν ὑπάγῃ ὁ ἱερεὺς διὰ νὰ θεωρήσῃ τὴν πληγήν, διὰ νὰ μή γείνωσιν ἀκάθαρτα πάντα τὰ ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ μετὰ ταῦτα θέλει ἐμβῆ ὁ ἱερεὺς διὰ νὰ θεωρήσῃ τὴν οἰκίαν·
37 καὶ θέλει θεωρήσει τὴν πληγήν· καὶ ἰδού, ἐὰν ἡ πληγή ἦναι εἰς τοὺς τοίχους τῆς οἰκίας μὲ κοιλώματα πρασινίζοντα ἤ κοκκινωπὰ καὶ ἡ θεωρία αὐτῶν ἦναι βαθυτέρα τοῦ τοίχου·
38 τότε θέλει ἐξέλθει ὁ ἱερεὺς ἐκ τῆς οἰκίας εἰς τὴν θύραν τῆς οἰκίας καὶ θέλει κλείσει τὴν οἰκίαν ἑπτὰ ἡμέρας.
39 Καὶ θέλει ἐπιστρέψει ὁ ἱερεὺς τὴν ἑβδόμην ἡμέραν καὶ θέλει θεωρήσει καὶ ἰδού, ἐὰν ἡ πληγή ἐξηπλώθη εἰς τοὺς τοίχους τῆς οἰκίας,
40 τότε ὁ ἱερεὺς θέλει προστάξει νὰ ἐκβάλωσι τοὺς λίθους, εἰς τοὺς ὁποίους εἶναι ἡ πληγή, καὶ θέλουσι ῥίψει αὐτοὺς ἔξω τῆς πόλεως εἰς τόπον ἀκάθαρτον.
41 Καὶ θέλει κάμει νὰ ἀποξύσωσι τὴν οἰκίαν ἔσωθεν κύκλῳ, καὶ θέλουσι ῥίψει τὸ χῶμα τὸ ἀπεξυσμένον ἔξω τῆς πόλεως εἰς τόπον ἀκάθαρτον·
42 καὶ θέλουσι λάβει ἄλλους λίθους, καὶ βάλει αὐτοὺς ἀντὶ τῶν λίθων ἐκείνων· καὶ θέλουσι λάβει ἄλλο χῶμα, καὶ θέλουσι χρίσει τὴν οἰκίαν.
43 Καὶ ἐὰν ἔλθῃ πάλιν ἡ πληγή καὶ ἀναφανῇ εἰς τὴν οἰκίαν, ἀφοῦ ἐξέβαλον τοὺς λίθους καὶ ἀφοῦ ἀπέξυσαν τὴν οἰκίαν καὶ ἀφοῦ αὐτή ἐχρίσθη,
44 τότε θέλει εἰσέλθει ὁ ἱερεὺς καὶ θέλει θεωρήσει· καὶ ἰδού, ἐὰν ἡ πληγή ἐξηπλώθη εἰς τὴν οἰκίαν, εἶναι λέπρα διαβρωτική ἐν τῇ οἰκίᾳ· εἶναι ἀκάθαρτος.
45 Καὶ θέλουσι κρημνίσει τὴν οἰκίαν, τοὺς λίθους αὐτῆς καὶ τὰ ξύλα αὐτῆς καὶ πᾶν τὸ χῶμα τῆς οἰκίας· καὶ θέλουσι φέρει αὐτὰ ἔξω τῆς πόλεως εἰς τόπον ἀκάθαρτον.
46 Καὶ ὅστις εἰσέλθῃ εἰς τὴν οἰκίαν κατὰ πάσας τὰς ἡμέρας, καθ᾿ ἄς εἶναι κεκλεισμένη, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
47 Καὶ ὅστις κοιμηθῇ ἐν τῇ οἰκίᾳ, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ· καὶ ὅστις φάγῃ ἐν τῇ οἰκίᾳ, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ.
48 Ἀλλ᾿ ἐὰν ὁ ἱερεὺς εἰσελθὼν θεωρήσῃ καὶ ἰδού, δὲν ἐξηπλώθη ἡ πληγή ἐν τῇ οἰκίᾳ, ἀφοῦ ἐχρίσθη ἡ οἰκία, τότε ὁ ἱερεὺς θέλει κρίνει τὴν οἰκίαν καθαράν, διότι ἰατρεύθη ἡ πληγή.
49 Καὶ θέλει λάβει, διὰ νὰ καθαρίσῃ τὴν οἰκίαν, δύο πτηνά, καὶ ξύλον κέδρινον καὶ κόκκινον καὶ ὕσσωπον.
50 Καὶ θέλει σφάξει τὸ ἕν πτηνὸν εἰς ἀγγεῖον πήλινον ἐπάνω ὕδατος ζῶντος.
51 Καὶ θέλει λάβει τὸ ξύλον τὸ κέδρινον καὶ τὸν ὕσσωπον καὶ τὸ κόκκινον καὶ τὸ πτηνὸν τὸ ζῶν, καὶ ἐμβάψει αὐτὰ εἰς τὸ αἷμα τοῦ ἐσφαγμένου πτηνοῦ καὶ εἰς τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν, καὶ θέλει ῥαντίσει τὴν οἰκίαν ἑπτάκις.
52 Καὶ θέλει καθαρίσει τὴν οἰκίαν διὰ τοῦ αἵματος τοῦ πτηνοῦ καὶ διὰ τοῦ ὕδατος τοῦ ζῶντος καὶ διὰ τοῦ πτηνοῦ τοῦ ζῶντος καὶ διὰ τοῦ ξύλου τοῦ κεδρίνου καὶ διὰ τοῦ ὑσσώπου καὶ διὰ τοῦ κοκκίνου.
53 Τὸ δὲ ζῶν πτηνὸν θέλει ἀπολύσει ἔξω τῆς πόλεως ἐπὶ πρόσωπον τῆς πεδιάδος, καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τῆς οἰκίας· καὶ θέλει εἶσθαι καθαρά.
54 Οὗτος εἶναι ὁ νόμος περὶ πάσης πληγῆς λέπρας καὶ κασίδας,
55 καὶ περὶ λέπρας ἱματίου καὶ οἰκίας,
56 καὶ περὶ πρήσματος καὶ περὶ ψώρας καὶ περὶ ἐξανθήματος·
57 διὰ νὰ γίνηται γνωστὸν πότε εἶναί τι ἀκάθαρτον καὶ πότε καθαρόν· οὗτος εἶναι ὁ νόμος περὶ τῆς λέπρας.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ πρὸς τὸν Ἀαρών, λέγων,
2 Λαλήσατε πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, καὶ εἴπατε πρὸς αὐτούς, Ἐὰν τις ἄνθρωπος ἔχῃ ῥεῦσιν ἐκ τοῦ σώματος αὑτοῦ, διὰ τὴν ῥεῦσιν αὑτοῦ εἶναι ἀκάθαρτος.
3 Καὶ αὕτη θέλει εἶσθαι ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐν τῇ ῥεύσει αὐτοῦ· ἄν τε τὸ σῶμα αὐτοῦ παύσῃ ἀπὸ τῆς ῥεύσεως αὑτοῦ· εἶναι ἡ ἀκαθαρσία ἐν αὐτῷ.
4 Πᾶσα κλίνη, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἤθελε κοιμηθῆ ὁ ἔχων τὴν ῥεῦσιν, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος· καὶ πᾶν σκεῦος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἤθελε καθίσει, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον.
5 Καὶ ὁ ἄνθρωπος, ὅστις ἐγγίσῃ τὴν κλίνην αὐτοῦ, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
6 Καὶ ὅστις καθίσῃ ἐπὶ τοῦ σκεύους, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐκάθισεν ὁ ἔχων τὴν ῥεῦσιν, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
7 Καὶ ὅστις ἐγγίσῃ τὸ σῶμα τοῦ ἔχοντος τὴν ῥεῦσιν, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
8 Καὶ ἐὰν ὁ ἔχων τὴν ῥεῦσιν πτύσῃ ἐπὶ τὸν καθαρόν, οὗτος θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
9 Καὶ πᾶν σαμάριον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἤθελε καθίσει ὁ ἔχων τὴν ῥεῦσιν, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον.
10 Καὶ ὅστις ἐγγίσῃ πάντα, ὅσα ἤθελον εἶσθαι ὑποκάτω αὐτοῦ, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας· καὶ ὅστις βαστάσῃ αὐτά, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
11 Καὶ ὅντινα ἐγγίσῃ ὁ ἔχων τὴν ῥεῦσιν, χωρὶς νὰ ἔχῃ νιμμένας τὰς χεῖρας αὑτοῦ ἐν ὕδατι, οὗτος θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
12 Καὶ τὸ ἀγγεῖον τὸ πήλινον, τὸ ὁποῖον ἤθελεν ἐγγίσει ὁ ἔχων τὴν ῥεῦσιν, θέλει συντριφθῆ· καὶ πᾶν σκεῦος ξύλινον θέλει πλυθῆ ἐν ὕδατι.
13 Καὶ ἀφοῦ ὁ ἔχων τὴν ῥεῦσιν καθαρισθῇ ἀπὸ τῆς ῥεύσεως αὑτοῦ, τότε θέλει ἀριθμήσει εἰς ἑαυτὸν ἑπτὰ ἡμέρας διὰ τὸν καθαρισμὸν αὑτοῦ· καὶ θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λούσει τὸ σῶμα αὑτοῦ ἐν ὕδατι ζῶντι καὶ θέλει εἶσθαι καθαρός.
14 Καὶ τὴν ὀγδόην ἡμέραν θέλει λάβει εἰς ἑαυτὸν δύο τρυγόνας ἤ δύο νεοσσούς περιστερῶν καὶ θέλει ἐλθεῖ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ θέλει δώσει αὐτὰς εἰς τὸν ἱερέα·
15 καὶ θέλει προσφέρει αὐτὰς ὁ ἱερεύς, τὴν μὲν διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας, τὴν δὲ ἄλλην διὰ ὁλοκαύτωμα· καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὁ ἱερεὺς ὑπὲρ αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διὰ τὴν ῥεῦσιν αὐτοῦ.
16 Καὶ ὁ ἄνθρωπος, ἐκ τοῦ ὁποίου ἤθελεν ἐξέλθει σπέρμα συνουσίας, θέλει λούσει ὅλον αὑτοῦ τὸ σῶμα ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
17 Καὶ πᾶν ἱμάτιον καὶ πᾶν δέρμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἤθελεν εἶσθαι σπέρμα συνουσίας, θέλει πλυθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον ἕως ἑσπέρας.
18 Ἡ δὲ γυνή, μετὰ τῆς ὁποίας ἤθελε συγκοιμηθῆ ἄνθρωπος ἐν σπέρματι συνουσίας, θέλουσι λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλουσιν εἶσθαι ἀκάθαρτοι ἕως ἑσπέρας.
19 Καὶ ἐὰν ἡ γυνή ἔχῃ ῥεῦσιν, ἡ δὲ ῥεῦσις αὐτῆς ἐν τῷ σώματι αὐτῆς ἦναι αἷμα, θέλει εἶσθαι ἀποκεχωρισμένη ἑπτὰ ἡμέρας· καὶ πᾶς ὅστις ἐγγίσῃ αὐτήν, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
20 Καὶ πᾶν πρᾶγμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου κοίτεται εἰς τὸν ἀποχωρισμὸν αὑτῆς, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον· καὶ πᾶν πρᾶγμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου κάθηται, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον.
21 Καὶ πᾶς ὅστις ἐγγίσῃ τὴν κλίνην αὐτῆς, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
22 Καὶ πᾶς ὅστις ἐγγίσῃ σκεῦός τι, ἐπὶ τοῦ ὁποίου αὐτή ἐκάθισε, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
23 Καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ τι ἐπὶ τῆς κλίνης ἤ ἐπὶ τινος σκεύους, ἐπὶ τοῦ ὁποίου αὐτή κάθηται, ὅταν αὐτὸς ἐγγίσῃ αὐτό, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
24 Καὶ ἐὰν τις συγκοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς καὶ ἔλθωσι τὰ γυναικεῖα αὐτῆς ἐπ᾿ αὐτόν, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἑπτὰ ἡμέρας· καὶ πᾶσα κλίνη, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἤθελε κοιμηθῆ, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος.
25 Καὶ ἐὰν τις γυνή ἔχῃ ῥεῦσιν τοῦ αἵματος αὑτῆς πολλὰς ἡμέρας, ἐκτὸς τοῦ καιροῦ τοῦ ἀποχωρισμοῦ αὑτῆς, ἤ ἐὰν ἔχῃ ῥεῦσιν ἐπέκεινα τοῦ ἀποχωρισμοῦ αὑτῆς, πᾶσαι αἱ ἡμέραι τῆς ῥεύσεως τῆς ἀκαθαρσίας αὐτῆς θέλουσιν εἶσθαι ὡς αἱ ἡμέραι τοῦ ἀποχωρισμοῦ αὐτῆς· θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος.
26 Πᾶσα κλίνη, ἐπὶ τῆς ὁποίας κοίτεται καθ᾿ ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ῥεύσεως αὑτῆς, θέλει εἶσθαι εἰς αὐτήν ὡς κλίνη τοῦ ἀποχωρισμοῦ αὐτῆς· καὶ πᾶν σκεῦος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου κάθηται, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον, ὡς ἡ ἀκαθαρσία τοῦ ἀποχωρισμοῦ αὐτῆς.
27 Καὶ πᾶς ὅστις ἐγγίσῃ αὐτὰ, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος καὶ θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.
28 Ἀλλ᾿ ἐὰν καθαρισθῇ ἀπὸ τῆς ῥεύσεως αὑτῆς, τότε θέλει ἀριθμήσει εἰς ἑαυτήν ἑπτὰ ἡμέρας, καὶ μετὰ ταῦτα θέλει εἶσθαι καθαρά.
29 Καὶ τὴν ὀγδόην ἡμέραν θέλει λάβει μεθ᾿ ἑαυτῆς δύο τρυγόνας ἤ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν καὶ θέλει φέρει αὐτὰς πρὸς τὸν ἱερέα εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
30 Καὶ θέλει προσφέρει ὁ ἱερεὺς τὴν μὲν διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας, τὴν δὲ ἄλλην διὰ ὁλοκαύτωμα· καὶ ὁ ἱερεὺς θέλει κάμει ἐξιλέωσιν περὶ αὐτῆς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διὰ τὴν ῥεῦσιν τῆς ἀκαθαρσίας αὐτῆς.
31 Οὕτω θέλετε χωρίζει τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν αὐτῶν· καὶ δὲν θέλουσιν ἀποθάνει διὰ τὴν ἀκαθαρσίαν αὑτῶν, μιαίνοντες τὴν σκηνήν μου τὴν ἐν τῷ μέσῳ αὐτῶν.
32 Οὗτος εἶναι ὁ νόμος περὶ τοῦ ἔχοντος ῥεῦσιν· καὶ περὶ ἐκείνου, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐξέρχεται τὸ σπέρμα συνουσίας, διὰ νὰ μιαίνηται δι᾿ αὐτοῦ·
33 καὶ περὶ τῆς ἀσθενούσης διὰ τὰ γυναικεῖα αὑτῆς· καὶ περὶ τοῦ ἔχοντος τὴν ῥεῦσιν αὑτοῦ, ἀνδρὸς ἤ γυναικός, καὶ περὶ τοῦ συγκοιμηθέντος μετὰ τῆς ἀκαθάρτου.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν μετὰ τὸν θάνατον τῶν δύο υἱῶν τοῦ Ἀαρών, ὅτε ἔκαμον προσφορὰν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἀπέθανον·
2 16:2 καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Λάλησον πρὸς Ἀαρὼν τὸν ἀδελφὸν σου, νὰ μή εἰσέρχηται πᾶσαν ὥραν εἰς τὸ ἁγιαστήριον τὸ ἔνδοθεν τοῦ καταπετάσματος ἔμπροσθεν τοῦ ἱλαστηρίου τοῦ ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ, διὰ νὰ μή ἀποθάνῃ· διότι ἐν νεφέλῃ θέλω ἐμφανίζεσθαι ἐπὶ τοῦ ἱλαστηρίου.
3 Οὕτω θέλει εἰσέρχεσθαι ὁ Ἀαρὼν εἰς τὸ ἁγιαστήριον, μετὰ μόσχου ἐκ βοῶν διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας καὶ κριοῦ διὰ ὁλοκαύτωμα.
4 Χιτῶνα λινοῦν ἡγιασμένον θέλει ἐνδύεσθαι, καὶ περισκελῆ λινὰ θέλουσιν εἶσθαι ἐπὶ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, καὶ ζώνην λινήν θέλει εἶσθαι ἐζωσμένος καὶ μίτραν λινήν θέλει φορεῖ· ταῦτα εἶναι ἐνδύματα ἅγια· καὶ θέλει λούει ἐν ὕδατι τὸ σῶμα αὑτοῦ καὶ θέλει ἐνδύεσθαι αὐτά.
5 Καὶ παρὰ τῆς συναγωγῆς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ θέλει λάβει δύο τράγους ἐξ αἰγῶν διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας καὶ ἕνα κριὸν διὰ ὁλοκαύτωμα.
6 Καὶ θέλει προσφέρει ὁ Ἀαρὼν τὸν μόσχον τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς, ὅστις εἶναι δι᾿ ἑαυτόν, καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ ὑπὲρ τοῦ οἴκου αὑτοῦ.
7 Καὶ θέλει λάβει τοὺς δύο τράγους καὶ στήσει αὐτοὺς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
8 Καὶ θέλει ῥίψει ὁ Ἀαρὼν κλήρους ἐπὶ τοὺς δύο τράγους· ἕνα κλῆρον διὰ τὸν Κύριον καὶ ἕνα κλῆρον διὰ τὸν τράγον τὸν ἀπολυτέον.
9 Καὶ θέλει φέρει ὁ Ἀαρὼν τὸν τράγον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔπεσεν ὁ κλῆρος τοῦ Κυρίου, καὶ θέλει προσφέρει αὐτὸν διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας.
10 Τὸν δὲ τράγον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔπεσεν ὁ κλῆρος τοῦ νὰ ἀπολυθῇ, θέλει στήσει ζῶντα ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ κάμῃ ἐξιλέωσιν ἐπ᾿ αὐτοῦ, ὥστε νὰ ἀποστείλῃ αὐτὸν ἀπόλυτον εἰς τὴν ἔρημον.
11 Καὶ θέλει φέρει ὁ Ἀαρὼν τὸν μόσχον τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς, ὅστις εἶναι δι᾿ ἑαυτόν, καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ ὑπὲρ τοῦ οἴκου αὑτοῦ· καὶ θέλει σφάξει τὸν μόσχον τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς τὸν περὶ ἑαυτοῦ.
12 Καὶ θέλει λάβει τὸ θυμιατήριον πλῆρες ἀνθράκων πυρὸς ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου· καὶ θέλει γεμίσει τὰς χεῖρας αὑτοῦ ἀπὸ εὐώδους θυμιάματος λειοτριβημένον καὶ θέλει φέρει αὐτὸ ἔνδον τοῦ καταπετάσματος.
13 Καὶ θέλει βάλει τὸ θυμίαμα ἐπὶ τὸ πῦρ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ θέλει καλύψει ὁ καπνὸς τοῦ θυμιάματος τὸ ἱλαστήριον τὸ ἐπὶ τοῦ μαρτυρίου, διὰ νὰ μή ἀποθάνῃ.
14 Καὶ θέλει λάβει ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου καὶ ῥαντίσει διὰ τοῦ δακτύλου αὑτοῦ ἐπὶ τὸ ἱλαστήριον κατὰ ἀνατολάς· καὶ ἔμπροσθεν τοῦ ἱλαστηρίου θέλει ῥαντίσει ἑπτάκις ἀπὸ τοῦ αἵματος διὰ τοῦ δακτύλου αὑτοῦ.
15 Τότε θέλει σφάξει τὸν τράγον τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς τὸν περὶ τοῦ λαοῦ· καὶ θέλει φέρει τὸ αἷμα αὐτοῦ ἔνδον τοῦ καταπετάσματος καὶ θέλει κάμει τὸ αἷμα αὐτοῦ, καθὼς ἔκαμε τὸ αἷμα τοῦ μόσχου, καὶ θέλει ῥαντίσει αὐτὸ ἐπὶ τὸ ἱλαστήριον καὶ ἔμπροσθεν τοῦ ἱλαστηρίου.
16 Καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τοῦ ἁγιαστηρίου διὰ τὰς ἀκαθαρσίας τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ διὰ τὰς παραβάσεις αὐτῶν καθ᾿ ὅλας αὐτῶν τὰς ἁμαρτίας· καὶ οὕτω θέλει κάμει περὶ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, ἥτις κατοικεῖ μεταξὺ αὐτῶν ἐν τῷ μέσῳ τῆς ἀκαθαρσίας αὐτῶν.
17 Οὐδεὶς δὲ ἄνθρωπος θέλει εἶσθαι ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου, ὅταν αὐτὸς εἰσέρχηται νὰ κάμῃ ἐξιλέωσιν εἰς τὸ ἁγιαστήριον, ἑωσοῦ ἐξέλθῃ, ἀφοῦ κάμῃ ἐξιλέωσιν ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ ὑπὲρ τοῦ οἴκου αὑτοῦ καὶ ὑπὲρ πάσης τῆς συναγωγῆς τοῦ Ἰσραήλ.
18 Τότε θέλει ἐξέλθει πρὸς τὸ θυσιαστήριον τὸ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν περὶ αὐτοῦ· καὶ θέλει λάβει ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ τράγου καὶ βάλει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ.
19 Καὶ θέλει ῥαντίσει ἐπ᾿ αὐτὸ ἀπὸ τοῦ αἵματος διὰ τοῦ δακτύλου αὑτοῦ ἑπτάκις καὶ θέλει καθαρίσει αὐτὸ, καὶ ἁγιάσει αὐτὸ ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
20 Ἀφοῦ δὲ τελειώσῃ νὰ κάμνῃ ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τοῦ ἁγιαστηρίου καὶ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ τοῦ θυσιαστηρίου, θέλει φέρει τὸν τράγον τὸν ζῶντα·
21 καὶ θέλει ἐπιθέσει ὁ Ἀαρὼν τὰς δύο χεῖρας αὑτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ τράγου τοῦ ζῶντος καὶ θέλει ἐξομολογηθῆ ἐπ᾿ αὐτοῦ πάσας τὰς ἀνομίας τῶν υἱῶν Ἰσραήλ καὶ πάσας τὰς παραβάσεις αὐτῶν καθ᾿ ὅλας αὐτῶν τὰς ἁμαρτίας· καὶ θέλει ἐπιθέσει αὐτὰς εἰς τὴν κεφαλήν τοῦ τράγου· καὶ θέλει ἀποστείλει αὐτὸν διὰ χειρὸς διωρισμένου ἀνθρώπου εἰς τὴν ἔρημον.
22 Καὶ θέλει βαστάσει ὁ τράγος ἐφ᾿ ἑαυτοῦ πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῶν εἰς γῆν ἀκατοίκητον· καὶ θέλει ἀπολύσει τὸν τράγον εἰς τὴν ἔρημον.
23 Καὶ θέλει εἰσέλθει ὁ Ἀαρὼν εἰς τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου καὶ θέλει ἐκδυθῆ τὴν λινήν στολήν, τὴν ὁποίαν ἐνεδύθη εἰσερχόμενος εἰς τὸ ἁγιαστήριον, καὶ θέλει ἀποθέσει αὐτήν ἐκεῖ·
24 καὶ θέλει λούσει τὸ σῶμα αὑτοῦ ἐν ὕδατι ἐν τόπῳ ἁγίῳ καὶ ἐνδυθῆ τὰ ἱμάτια αὑτοῦ, καὶ θέλει ἔλθει καὶ προσφέρει τὸ ὁλοκαύτωμα αὑτοῦ καὶ τὸ ὁλοκαύτωμα τοῦ λαοῦ καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν περὶ ἑαυτοῦ καὶ περὶ τοῦ λαοῦ.
25 Τὸ δὲ στέαρ τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς θέλει καύσει ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου.
26 Καὶ ὁ ἀποστείλας τὸν τράγον τὸν ἀπολυτέον θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ λούσει τὸ σῶμα αὑτοῦ ἐν ὕδατι καὶ μετὰ ταῦτα θέλει εἰσέλθει εἰς τὸ στρατόπεδον.
27 Τὸν δὲ μόσχον τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς καὶ τὸν τράγον τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς, τῶν ὁποίων τὸ αἷμα εἰσήχθη διὰ νὰ γείνῃ ἐξιλέωσις εἰς τὸ ἁγιαστήριον, θέλουσι φέρει ἔξω τοῦ στρατοπέδου· καὶ θέλουσι καύσει ἐν τῷ πυρὶ τὰ δέρματα αὐτῶν καὶ τὸ κρέας αὐτῶν καὶ τὴν κόπρον αὐτῶν.
28 Καὶ ὁ καίων αὐτὰ θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ λούσει τὸ σῶμα αὑτοῦ ἐν ὕδατι καὶ μετὰ ταῦτα θέλει εἰσέλθει εἰς τὸ στρατόπεδον.
29 Καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς νόμιμον αἰώνιον· εἰς τὸν ἕβδομον μῆνα, τὴν δεκάτην τοῦ μηνός, θέλετε ταπεινώσει τὰς ψυχὰς σας καὶ δὲν θέλετε κάμει οὐδὲν ἔργον οὔτε ὁ αὐτόχθων οὔτε ὁ ξένος ὁ παροικῶν μεταξὺ σας·
30 διότι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ὁ ἱερεὺς θέλει κάμει ἐξιλέωσιν διὰ σᾶς, διὰ νὰ σᾶς καθαρίσῃ, ὥστε νὰ ἦσθε καθαροὶ ἀπὸ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν ὑμῶν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
31 Σάββατον ἀναπαύσεως θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς, καὶ θέλετε ταπεινώσει τὰς ψυχὰς σας κατὰ νόμιμον αἰώνιον.
32 Καὶ θέλει κάμει τὴν ἐξιλέωσιν ὁ ἱερεύς, ὁ χρισθεὶς καὶ καθιερωθεὶς διὰ νὰ ἱερατεύῃ ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, καὶ θέλει ἐνδυθῆ τὴν λινήν στολήν, τὴν στολήν τὴν ἁγίαν.
33 Καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τοῦ ἁγίου ἁγιαστηρίου καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ὑπὲρ τοῦ θυσιαστηρίου· καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τῶν ἱερέων καὶ ὑπὲρ παντὸς τοῦ λαοῦ τῆς συναγωγῆς.
34 Καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς νόμιμον αἰώνιον, νὰ κάμνητε ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ περὶ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ. Καὶ ἔγεινε καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Λάλησον πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πρὸς πάντας τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὗτος εἶναι ὁ λόγος τὸν ὁποῖον προσέταξεν ὁ Κύριος, λέγων.
3 Ὅστις ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ σφάξῃ βοῦν ἤ ἀρνίον ἤ αἶγα ἐν τῷ στρατοπέδῳ, ἤ ὅστις σφάξῃ ἔξω τοῦ στρατοπέδου,
4 καὶ εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου δὲν φέρῃ αὐτὸ, διὰ νὰ προσφέρῃ προσφορὰν εἰς τὸν Κύριον ἔμπροσθεν τῆς σκηνῆς τοῦ Κυρίου, αἷμα θέλει λογισθῆ εἰς ἐκεῖνον τὸν ἄνθρωπον· αἷμα ἔχυσε καὶ θέλει ἐξολοθρευθῆ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὑτοῦ·
5 διὰ νὰ φέρωσιν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὰς θυσίας αὑτῶν, τὰς ὁποίας θυσιάζουσιν ἐν τῇ πεδιάδι, καὶ νὰ προσφέρωσιν αὐτὰς πρὸς τὸν Κύριον εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου πρὸς τὸν ἱερέα καὶ νὰ θυσιάζωσιν αὐτὰς εἰς προσφορὰς εἰρηνικὰς πρὸς τὸν Κύριον.
6 Καὶ θέλει ῥαντίσει ὁ ἱερεὺς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ θέλει καύσει τὸ στέαρ εἰς ὀσμήν εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον.
7 Καὶ δὲν θέλουσι θυσιάσει πλέον τὰς θυσίας αὑτῶν εἰς τοὺς δαίμονας, κατόπιν τῶν ὁποίων αὐτοὶ πορνεύουσι· τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς αὐτοὺς νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν.
8 Καὶ θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Ὅστις ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ἤ ἐκ τῶν ξένων τῶν παροικούντων μεταξὺ σας προσφέρῃ ὁλοκαύτωμα ἤ θυσίαν,
9 καὶ εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου δὲν φέρῃ αὐτὸ, διὰ νὰ προσφέρῃ αὐτὸ πρὸς τὸν Κύριον, θέλει ἐξολοθρευθῆ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὑτοῦ.
10 Καὶ ὅστις ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ἤ ἐκ τῶν ξένων τῶν παροικούντων μεταξὺ σας φάγῃ οἱονδήποτε αἷμα, θέλω στήσει τὸ πρόσωπόν μου ἐναντίον ἐκείνης τῆς ψυχῆς ἥτις τρώγει τὸ αἷμα, καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτήν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὐτῆς·
11 διότι ἡ ζωή τῆς σαρκὸς εἶναι ἐν τῷ αἵματι καὶ ἐγὼ ἔδωκα αὐτὸ εἰς ἐσᾶς, διὰ νὰ κάμνητε ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν σας ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· διότι τὸ αἷμα τοῦτο κάμνει ἐξιλασμὸν ὑπὲρ τῆς ψυχῆς.
12 Διὰ τοῦτο εἶπα πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, Οὐδεμία ψυχή ἀπὸ σᾶς θέλει φάγει αἷμα· οὐδὲ ὁ ξένος, ὁ παροικῶν μεταξὺ σας, θέλει φάγει αἷμα.
13 Καὶ ὅστις ἄνθρωπος ἐκ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἤ ἐκ τῶν ξένων τῶν παροικούντων μεταξὺ σας, κυνηγήσῃ καὶ πιάσῃ ζῷον ἤ πτηνόν, τὸ ὁποῖον τρώγεται, θέλει χύσει τὸ αἷμα αὐτοῦ καὶ θέλει σκεπάσει αὐτὸ μὲ χῶμα.
14 Διότι ἡ ζωή πάσης σαρκὸς εἶναι τὸ αἷμα αὐτῆς· διὰ τὴν ζωήν αὐτῆς εἶναι· ὅθεν εἶπα πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, Δὲν θέλετε φάγει αἷμα οὐδεμιᾶς σαρκός· διότι ἡ ζωή πάσης σαρκὸς εἶναι τὸ αἷμα αὐτῆς· πᾶς ὁ τρώγων αὐτὸ θέλει ἐξολοθρευθῆ.
15 Καὶ πᾶσα ψυχή, ἥτις φάγῃ θνησιμαῖον ἤ διεσπαραγμένον ὑπὸ θηρίου, αὐτόχθων ἤ ξένος, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας· τότε θέλει εἶσθαι καθαρός.
16 Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν πλύνῃ αὐτὰ μηδὲ λούσῃ τὸ σῶμα αὑτοῦ, τότε θέλει βαστάσει τὴν ἀνομίαν αὑτοῦ.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Ἐγὼ εἶμαι Κύριος, ὁ Θεὸς σας.
3 Κατὰ τὰς πράξεις τῆς γῆς Αἰγύπτου, ἐν ᾗ κατῳκήσατε, δὲν θέλετε πράξει καὶ κατὰ τὰς πράξεις τῆς γῆς Χαναάν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγὼ σᾶς φέρω, δὲν θέλετε πράξει καὶ κατὰ τὰ νόμιμα αὐτῶν δὲν θέλετε περιπατήσει.
4 Τὰς κρίσεις μου θέλετε κάμει καὶ τὰ προστάγματά μου θέλετε φυλάττει, διὰ νὰ περιπατῆτε εἰς αὐτά. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
5 Θέλετε φυλάττει λοιπὸν τὰ προστάγματά μου καὶ τὰς κρίσεις μου· τὰ ὁποῖα κάμνων ὁ ἄνθρωπος, θέλει ζήσει δι᾿ αὐτῶν. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
6 Οὐδεὶς ἄνθρωπος θέλει πλησιάσει εἰς οὐδένα συγγενῆ αὑτοῦ κατὰ σάρκα, διὰ νὰ ἀποκαλύψῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
7 Ἀσχημοσύνην πατρὸς σου, ἤ ἀσχημοσύνην μητρὸς σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει· εἶναι μήτηρ σου· δὲν θέλεις ἀποκαλύψει τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς.
8 Ἀσχημοσύνην γυναικὸς τοῦ πατρὸς σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει· εἶναι ἀσχημοσύνη τοῦ πατρὸς σου.
9 Ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς σου θυγατρὸς τοῦ πατρὸς σου ἤ θυγατρὸς τῆς μητρὸς σου, γεννημένης ἐν τῇ οἰκίᾳ ἤ γεννημένης ἔξω, τούτων τὴν ἀσχημοσύνην δὲν θέλεις ἀποκαλύψει.
10 Ἀσχημοσύνην θυγατρὸς τοῦ υἱοῦ σου ἤ θυγατρὸς τῆς θυγατρὸς σου, τούτων τὴν ἀσχημοσύνην δὲν θέλεις ἀποκαλύψει διότι ἰδική σου εἶναι ἡ ἀσχημοσύνη αὐτῶν.
11 Ἀσχημοσύνην θυγατρὸς τῆς γυναικὸς τοῦ πατρὸς σου, γεννημένης ἀπὸ τοῦ πατρὸς σου, ἥτις εἶναι ἀδελφή σου, δὲν θέλεις ἀποκαλύψει τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς.
12 Ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς τοῦ πατρὸς σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει εἶναι στενή συγγενής τοῦ πατρὸς σου.
13 Ἀσχημοσύνην ἀδελφῆς τῆς μητρὸς σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει· διότι εἶναι στενή συγγενής τῆς μητρὸς σου.
14 Ἀσχημοσύνην ἀδελφοῦ τοῦ πατρὸς σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει· εἰς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ δὲν θέλεις πλησιάσει· εἶναι θεία σου.
15 Ἀσχημοσύνην νύμφης σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει· εἶναι γυνή τοῦ υἱοῦ σου· δὲν θέλεις ἀποκαλύψει τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς.
16 Ἀσχημοσύνην ἀδελφοῦ σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει· εἶναι ἡ ἀσχημοσύνη τοῦ ἀδελφοῦ σου.
17 Ἀσχημοσύνην γυναικὸς καὶ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς δὲν θέλεις ἀποκαλύψει οὐδὲ θέλεις λάβει τὴν θυγατέρα τοῦ υἱοῦ αὐτῆς ἤ τὴν θυγατέρα τῆς θυγατρὸς αὐτῆς, διὰ νὰ ἀποκαλύψῃς τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς· εἶναι στεναὶ συγγενεῖς αὐτῆς· εἶναι ἀσέβημα.
18 Καὶ γυναῖκα πρὸς τῇ ἀδελφῇ αὐτῆς ἀντίζηλον δὲν θέλεις λάβει, διὰ νὰ ἀποκαλύψῃς τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς πρὸς τῇ ἄλλῃ, ἐν ὅσῳ ζῇ.
19 Καὶ εἰς γυναῖκα, ἐν καιρῷ ἀποχωρισμοῦ διὰ τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτῆς δὲν θέλεις πλησιάσει διὰ νὰ ἀποκαλύψῃς τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς.
20 Καὶ μετὰ τῆς γυναικὸς τοῦ πλησίον σου δὲν θέλεις συνουσιασθῆ, διὰ νὰ μιανθῇς μετ᾿ αὐτῆς.
21 Καὶ δὲν θέλεις ἀφήσει τινὰ ἐκ τοῦ σπέρματός σου νὰ περάσῃ διὰ τοῦ πυρὸς εἰς τὸν Μολὸχ καὶ δὲν θέλεις βεβηλώσει τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ σου. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
22 Καὶ μετὰ ἄρρενος δὲν θέλεις συνουσιασθῆ, ὡς μετὰ γυναικός· εἶναι βδέλυγμα.
23 Οὐδὲ θέλεις συνουσιασθῆ μετ᾿ οὐδενὸς κτήνους, διὰ νὰ μιανθῇς μετ᾿ αὐτοῦ· οὐδὲ γυνή θέλει σταθῆ ἔμπροσθεν κτήνους, διὰ νὰ βατευθῇ· εἶναι μυσαρόν.
24 Μή μιαίνεσθε εἰς οὐδὲν ἐκ τούτων· διότι εἰς πάντα ταῦτα ἐμιάνθησαν τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἐκδιώκω ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σας·
25 καὶ ἐμιάνθη ἡ γῆ· διὰ τοῦτο ἀνταποδίδω τὴν ἀνομίαν αὐτῆς ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ ἡ γῆ θέλει ἐξεμέσει τοὺς κατοίκους αὑτῆς.
26 Σεῖς λοιπὸν θέλετε φυλάξει τὰ προστάγματά μου καὶ τὰς κρίσεις μου καὶ δὲν θέλετε πράττει οὐδὲν ἐκ πάντων τῶν βδελυγμάτων τούτων, ὁ αὐτόχθων ἤ ὁ ξένος ὁ παροικῶν μεταξὺ σας·
27 διότι πάντα τὰ βδελύγματα ταῦτα ἔπραξαν οἱ ἄνθρωποι τῆς γῆς, οἱ πρὸ ὑμῶν, καὶ ἐμιάνθη ἡ γῆ·
28 διὰ νὰ μή σᾶς ἐξεμέσῃ ἡ γῆ, ὅταν μιάνητε αὐτήν, καθὼς ἐξήμεσε τὰ ἔθνη τὰ πρὸ ὑμῶν.
29 Διότι πᾶς ὅστις πράξῃ τι ἐκ τῶν βδελυγμάτων τούτων, αἱ ψυχαὶ αἵτινες ἤθελον πράξει αὐτὰ θέλουσιν ἐξολοθρευθῆ ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὑτῶν.
30 Ὅθεν θέλετε φυλάττει τὰ προστάγματά μου, ὥστε νὰ μή πράξητε μηδὲν ἐκ τῶν βδελυρῶν τούτων νομίμων, τὰ ὁποῖα ἐπράχθησαν πρὸ ὑμῶν, καὶ νὰ μή μιανθῆτε εἰς αὐτά. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Λάλησον πρὸς πᾶσαν τὴν συναγωγήν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Ἃγιοι θέλετε εἶσθαι· διότι ἅγιος εἶμαι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς σας.
3 Θέλετε φοβεῖσθαι ἕκαστος τὴν μητέρα αὑτοῦ καὶ τὸν πατέρα αὑτοῦ· καὶ τὰ σάββατά μου θέλετε φυλάττει. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
4 Μή στραφῆτε εἰς εἴδωλα μηδὲ κάμητε εἰς ἑαυτοὺς θεοὺς χωνευτούς. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
5 Καὶ ὅταν προσφέρητε θυσίαν εἰρηνικῆς προσφορᾶς πρὸς τὸν Κύριον, αὐτοπροαιρέτως θέλετε προσφέρει αὐτήν.
6 Θέλει τρώγεσθαι τὴν ἡμέραν καθ᾿ ἥν προσφέρετε αὐτήν, καὶ τὴν ἐπαύριον· ἐὰν δὲ μείνῃ τι ἕως τῆς τρίτης ἡμέρας, μὲ πῦρ θέλει κατακαυθῆ.
7 Ἐὰν δὲ ποτε φαγωθῇ τὴν ἡμέραν τὴν τρίτην, εἶναι βδελυκτόν· δὲν θέλει εἶσθαι εὐπρόσδεκτος.
8 Διὰ τοῦτο ὅστις φάγῃ αὐτήν, θέλει βαστάσει τὴν ἀνομίαν αὑτοῦ, διότι ἐβεβήλωσε τὰ ἅγια τοῦ Κυρίου· καὶ ἡ ψυχή αὕτη θέλει ἐξολοθρευθῆ ἐκ τοῦ λαοῦ αὑτῆς.
9 Καὶ ὅταν θερίζητε τὸν θερισμὸν τῆς γῆς σας, δὲν θέλεις θερίσει ὁλοκλήρως τὰς ἄκρας τοῦ ἀγροῦ σου καὶ τὰ ἀποπίπτοντα τοῦ θερισμοῦ σου δὲν θέλεις συλλέξει.
10 Καὶ τὸν ἀμπελῶνά σου δὲν θέλεις ἐπανατρυγήσει οὔτε τὰς ῥώγας τοῦ ἀμπελῶνός σου θέλεις συλλέξει· εἰς τὸν πτωχὸν καὶ εἰς τὸν ξένον θέλεις ἀφήσει αὐτάς. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
11 Δὲν θέλετε κλέπτει οὐδὲ θέλετε ψεύδεσθαι οὐδὲ θέλετε ἀπατήσει ἕκαστος τὸν πλησίον αὑτοῦ.
12 Καὶ δὲν θέλετε ὁμνύει εἰς τὸ ὄνομά μου ψευδῶς καὶ δὲν θέλεις βεβηλόνει τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ σου. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
13 Δὲν θέλεις ἀδικήσει τὸν πλησίον σου οὐδὲ θέλεις ἁρπάσει· δὲν θέλει διανυκτερεύσει ὁ μισθὸς τοῦ μισθωτοῦ μετὰ σοῦ ἕως πρωΐ.
14 Δὲν θέλεις κακολογήσει τὸν κωφόν, καὶ ἔμπροσθεν τοῦ τυφλοῦ δὲν θέλεις βάλει πρόσκομμα, ἀλλὰ θέλεις φοβηθῆ τὸν Θεὸν σου. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
15 Δὲν θέλετε κάμει ἀδικίαν εἰς κρίσιν· δὲν θέλεις ἀποβλέψει εἰς πρόσωπον πτωχοῦ οὐδὲ θέλεις σεβασθῆ πρόσωπον δυνάστου· ἐν δικαιοσύνῃ θέλεις κρίνει τὸν πλησίον σου.
16 Δὲν θέλεις περιφέρεσθαι συκοφαντῶν μεταξὺ τοῦ λαοῦ σου· οὐδὲ θέλεις σηκωθῆ κατὰ τοῦ αἵματος τοῦ πλησίον σου. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
17 Δὲν θέλεις μισήσει τὸν ἀδελφὸν σου ἐν τῇ καρδίᾳ σου· θέλεις ἐλέγξει παρρησίᾳ τὸν πλησίον σου καὶ δὲν θέλεις ὑποφέρει ἁμαρτίαν ἐπ᾿ αὐτόν.
18 Δὲν θέλεις ἐκδικεῖσθαι οὐδὲ θέλεις μνησικακεῖ κατὰ τῶν υἰῶν τοῦ λαοῦ σου· ἀλλὰ θέλεις ἀγαπᾷ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
19 Τὰ νόμιμά μου θέλετε φυλάττει· δὲν θέλεις κάμει τὰ κτήνη σου νὰ βατεύωνται μὲ ἑτεροειδῆ· εἰς τὸν ἀγρὸν σου δὲν θέλεις σπείρει ἑτεροειδῆ σπέρματα· οὐδὲ θέλεις βάλει ἐπάνω σου ἔνδυμα σύμμικτον ἐξ ἑτεροειδοῦς κλωστῆς.
20 Καὶ ἐὰν τις συνουσιασθῆ μετὰ γυναικός, ἥτις εἶναι δούλη ἠρραβωνισμένη μετὰ ἀνδρὸς καὶ δὲν εἶναι ἐξηγορασμένη, οὐδὲ ἐδόθη εἰς αὐτήν ἡ ἐλευθερία, θέλουσι μαστιγωθῆ· δὲν θέλουσι φονευθῆ, διότι αὐτή δὲν ἦτο ἐλευθέρα.
21 Καὶ αὐτὸς θέλει φέρει τὴν περὶ ἀνομίας προσφορὰν αὑτοῦ πρὸς τὸν Κύριον εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, κριὸν διὰ προσφορὰν περὶ ἀνομίας.
22 Καὶ θέλει κάμει ὁ ἱερεὺς ἐξιλέωσιν περὶ αὐτοῦ διὰ τοῦ κριοῦ τῆς περὶ ἀνομίας προσφορᾶς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ τὴν ὁποίαν ἡμάρτησε· καὶ θέλει συγχωρηθῆ εἰς αὐτὸν ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ τὴν ὁποίαν ἡμάρτησε.
23 Καὶ ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν καὶ φυτεύσητε πᾶν δένδρον τρόφιμον, τότε θέλετε περικαθαρίζει τὸν καρπὸν αὐτοῦ ὡς ἀκάθαρτον· τρία ἔτη θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς ἀκάθαρτος· δὲν θέλει τρώγεσθαι.
24 Καὶ εἰς τὸ τέταρτον ἔτος θέλει εἶσθαι ὅλος ὁ καρπὸς αὐτοῦ ἅγιος εἰς δόξαν τοῦ Κυρίου.
25 Εἰς δὲ τὸ πέμπτον ἔτος θέλετε τρώγει τὸν καρπὸν αὐτοῦ, διὰ νὰ πληθυνθῇ εἰς ἐσᾶς τὸ εἰσόδημα αὐτοῦ. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
26 Δὲν θέλετε τρώγει οὐδὲν μετὰ τοῦ αἵματος αὐτοῦ· οὐδὲ θέλετε μεταχειρίζεσθαι μαντείας οὐδὲ θέλετε προμαντεύει καιρούς.
27 Δὲν θέλετε κουρεύσει κυκλοειδῶς τὴν κόμην τῆς κεφαλῆς σας οὐδὲ θέλετε φθείρει τὰ ἄκρα τῶν πωγώνων σας.
28 Δὲν θέλετε κάμει ἐντομίδας εἰς τὸ σῶμά σας διὰ νεκρόν, οὐδὲ γράμματα στικτὰ θέλετε ἐγχαράξει ἐπάνω σας. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
29 Δὲν θέλεις βεβηλώσει τὴν θυγατέρα σου, καθιστῶν αὐτήν πόρνην· μήπως ὁ τόπος πέσῃ εἰς πορνείαν καὶ γεμίσῃ ὁ τόπος ἀπὸ ἀσεβείας.
30 Τὰ σάββατά μου θέλετε φυλάττει, καὶ τὸ ἁγιαστήριόν μου θέλετε σέβεσθαι. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
31 Δὲν θέλετε ἀκολουθεῖ τοὺς ἔχοντας πνεῦμα μαντείας οὐδὲ θέλετε προσκολληθῆ εἰς ἐπαοιδούς, ὥστε νὰ μιαίνησθε δι᾿ αὐτῶν. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
32 Ἐνώπιον τῆς πολιᾶς θέλεις προσηκόνεσθαι καὶ θέλεις τιμήσει τὸ πρόσωπον τοῦ γέροντος καὶ θέλεις φοβηθῆ τὸν Θεὸν σου. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
33 Καὶ ἐὰν τις ξένος παροικῇ μετὰ σοῦ ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, δὲν θέλετε θλίψει αὐτόν·
34 ὁ ξένος, ὁ παροικῶν μὲ σᾶς, θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς ὡς ὁ αὐτόχθων, καὶ θέλεις ἀγαπᾷ αὐτὸν ὡς σεαυτόν· διότι ξένοι ἐστάθητε ἐν γῇ Αἰγύπτου. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
35 Δὲν θέλετε πράξει ἀδικίαν εἰς κρίσιν, εἰς μέτρα, εἰς σταθμὰ καὶ εἰς ζύγια·
36 ζύγια δίκαια σταθμὰ δίκαια, ἐφὰ δίκαιον, καὶ ἵν δίκαιον, θέλετε ἔχει. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας, ὅστις σᾶς ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
37 Θέλετε φυλάττει λοιπὸν πάντα τὰ διατάγματά μου καὶ πάσας τὰς κρίσεις μου καὶ θέλετε κάμνει αὐτά. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ θέλεις εἰπεῖ, Ὅστις ἐκ τῶν υἰῶν Ἰσραήλ ἤ ἐκ τῶν ξένων τῶν παροικούντων ἐν τῷ Ἰσραήλ δώσῃ ἀπὸ τοῦ σπέρματος αὑτοῦ εἰς τὸν Μολόχ, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῆ· ὁ λαὸς τοῦ τόπου θέλει λιθοβολήσει αὐτὸν μὲ λίθους.
3 Καὶ ἐγὼ θέλω ἐπιστήσει τὸ πρόσωπόν μου κατὰ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτὸν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· διότι ἀπὸ τοῦ σπέρματος αὑτοῦ ἔδωκεν εἰς τὸν Μολόχ, διὰ νὰ μιάνῃ τὸ ἁγιαστήριόν μου καὶ νὰ βεβηλώσῃ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον.
4 Ἐὰν δὲ ὁ λαὸς τοῦ τόπου παραβλέψῃ μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον, ὅταν δίδῃ ἀπὸ τοῦ σπέρματος αὑτοῦ εἰς τὸν Μολόχ, καὶ δὲν φονεύσῃ αὐτόν,
5 τότε θέλω ἐπιστήσει ἐγὼ τὸ πρόσωπόν μου κατὰ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου καὶ κατὰ τῆς συγγενείας αὐτοῦ· καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὐτοῦ αὐτόν, καὶ πάντας τοὺς ἀκολουθοῦντας αὐτὸν εἰς τὴν πορνείαν, διὰ νὰ πορνεύωσι κατόπιν τοῦ Μολόχ.
6 Καὶ ψυχή, ἥτις ἀκολουθήσῃ τοὺς ἔχοντας πνεῦμα μαντείας καὶ τοὺς ἐπαοιδούς, διὰ νὰ πορνεύῃ κατόπιν αὐτῶν, θέλω ἐπιστήσει τὸ πρόσωπόν μου κατὰ τῆς ψυχῆς ἐκείνης, καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτήν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
7 Ἁγιάσθητε λοιπὸν καὶ γίνεσθε ἅγιοι διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας·
8 Καὶ θέλετε φυλάττει τὰ διατάγματά μου καὶ θέλετε ἐκτελεῖ αὐτά. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ ἁγιάζων ὑμᾶς.
9 Πᾶς ἄνθρωπος, ὅστις κακολογήσῃ τὸν πατέρα αὑτοῦ ἤ τὴν μητέρα αὑτοῦ, ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ· τὸν πατέρα αὑτοῦ ἤ τὴν μητέρα αὑτοῦ, ἐκακολόγησε· τὸ αἷμα αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτόν.
10 Καὶ ἄνθρωπος, ὅστις μοιχεύσῃ τὴν γυναῖκά τινος, ὅστις μοιχεύσῃ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὑτοῦ, ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ, ὁ μοιχεύων καὶ ἡ μοιχευομένη.
11 Καὶ ἄνθρωπος, ὅστις κοιμηθῇ μετὰ τῆς γυναικὸς τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, τὴν ἀσχημοσύνην τοῦ πατρὸς αὑτοῦ ἀπεκάλυψεν· ἐξάπαντος θέλουσι θανατωθῆ ἀμφότεροι· τὸ αἷμα αὑτῶν θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτούς.
12 Καὶ ἐὰν τις κοιμηθῇ μετὰ τῆς νύμφης αὑτοῦ, ἐξάπαντος θέλουσι θανατωθῆ ἀμφότεροι· σύγχυσιν ἔπραξαν· τὸ αἷμα αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτούς.
13 Ἐὰν δὲ τις κοιμηθῇ μετὰ ἄρρενος, καθὼς κοιμᾶται μετὰ γυναικός, βδέλυγμα ἔπραξαν ἀμφότεροι· ἐξάπαντος θέλουσι θανατωθῆ· τὸ αἷμα αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτούς.
14 Καὶ ἐὰν τις λάβῃ γυναῖκα καὶ τὴν μητέρα αὐτῆς, εἶναι ἀνομία· ἐν πυρὶ θέλουσι καυθῆ, αὐτὸς καὶ αὐταί, καὶ δὲν θέλει εἶσθαι ἀνομία μεταξὺ σας.
15 Καὶ ἐὰν τις συνουσιασθῇ μετὰ κτήνους, ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ· καὶ τὸ κτῆνος θέλετε φονεύσει.
16 Καὶ ἡ γυνή, ἥτις πλησιάσῃ εἰς οἱονδήποτε κτῆνος διὰ νὰ βατευθῇ, θέλεις φονεύσει τὴν γυναῖκα καὶ τὸ κτῆνος· ἐξάπαντος θέλουσι θανατωθῆ· τὸ αἷμα αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτούς.
17 Καὶ ἐὰν τις λάβῃ τὴν ἀδελφήν αὑτοῦ, τὴν θυγατέρα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ ἤ τὴν θυγατέρα τῆς μητρὸς αὑτοῦ, καὶ ἴδῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς καὶ αὐτή ἴδῃ τὴν ἀσχημοσύνην ἐκείνου, εἶναι αἰσχρόν· καὶ θέλουσιν ἐξολοθρευθῆ ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ αὑτῶν· τὴν ἀσχημοσύνην τῆς ἀδελφῆς αὑτοῦ ἀπεκάλυψε· τὴν ἀνομίαν αὑτοῦ θέλει βαστάσει.
18 Καὶ ἄνθρωπος, ὅστις κοιμηθῇ μετὰ γυναικὸς ἐχούσης τὰ γυναικεῖα αὑτῆς καὶ ἀποκαλύψῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς, οὗτος τὴν πηγήν αὐτῆς ἐξεσκέπασε καὶ αὕτη τὴν πηγήν τοῦ αἵματος αὑτῆς ἀπεκάλυψεν· ὅθεν ἀμφότεροι θέλουσιν ἐξολοθρευθῆ ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὑτῶν.
19 Καὶ τὴν ἀσχημοσύνην τῆς ἀδελφῆς τῆς μητρὸς σου ἤ τῆς ἀδελφῆς τοῦ πατρὸς σου δὲν θέλεις ἀποκαλύψει· διότι τὴν στενήν συγγενῆ αὑτοῦ ἀποκαλύπτει· τὴν ἀνομίαν αὑτῶν θέλουσι βαστάσει.
20 Ἐὰν δὲ τις κοιμηθῇ μετὰ τῆς θείας αὑτοῦ, τὴν ἀσχημοσύνην τοῦ θείου αὑτοῦ ἀπεκάλυψε· τὴν ἁμαρτίαν αὑτῶν θέλουσι βαστάσει· ἄτεκνοι θέλουσιν ἀποθάνει.
21 Καὶ ἐὰν τις λάβῃ τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ, εἶναι ἀκαθαρσία· τὴν ἀσχημοσύνην τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ ἀπεκάλυψεν· ἄτεκνοι θέλουσι μείνει.
22 Θέλετε λοιπὸν φυλάττει πάντα τὰ διατάγματά μου καὶ πάσας τὰς κρίσεις μου, καὶ θέλετε κάμνει αὐτά· διὰ νὰ μή σᾶς ἐξεμέσῃ ἡ γῆ, ὅπου ἐγὼ σᾶς φέρω διὰ νὰ κατοικήσητε ἐν αὐτῇ.
23 Καὶ δὲν θέλετε περιπατεῖ κατὰ τὰ νόμιμα τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἐκδιώκω ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σας· διότι πάντα ταῦτα ἔπραξαν, ὅθεν ἐβδελύχθην αὐτούς.
24 Καὶ εἶπα πρὸς ἐσᾶς, Σεῖς θέλετε κληρονομήσει τὴν γῆν αὐτῶν, καὶ ἐγὼ θέλω δώσει αὐτήν εἰς ἐσᾶς πρὸς ἰδιοκτησίαν, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας, ὅστις σᾶς ἀπεχώρισα ἀπὸ τῶν λαῶν.
25 Διὰ τοῦτο θέλετε ἀποχωρίσει τὰ κτήνη τὰ καθαρὰ ἀπὸ τῶν ἀκαθάρτων καὶ τὰ πτηνὰ τὰ ἀκάθαρτα ἀπὸ τῶν καθαρῶν· καὶ δὲν θέλετε μιάνει τὰς ψυχὰς σας μὲ τὰ κτήνη ἤ μὲ τὰ πτηνὰ ἤ μὲ πᾶν ὅ, τι ἕρπει ἐπὶ τῆς γῆς, τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἀπεχώρισα εἰς σᾶς ὡς ἀκάθαρτα.
26 Καὶ θέλετε εἶσθαι ἅγιοι εἰς ἐμέ· διότι ἅγιος εἶμαι ἐγὼ ὁ Κύριος καὶ σᾶς ἀπεχώρισα ἀπὸ τῶν λαῶν, διὰ νὰ ἦσθε ἐμοῦ.
27 Καὶ ἀνήρ ἡ γυνή, ἥτις ἔχει πνεῦμα μαντείας, ἤ εἶναι ἐπαοιδός, ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ· μὲ λίθους θέλουσι λιθοβολήσει αὐτούς· τὸ αἷμα αὐτῶν θέλει εἶσθαι ἐπ᾿ αὐτούς.
1 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Λάλησον πρὸς τοὺς ἱερεῖς τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρών, καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὐδεὶς θέλει μιανθῆ μεταξὺ τοῦ λαοῦ αὑτοῦ διὰ νεκρόν·
2 εἰ μή διὰ τὸν συγγενῆ αὑτοῦ τὸν πλησιέστερον, διὰ τὴν μητέρα αὑτοῦ καὶ διὰ τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ διὰ τὸν υἱὸν αὑτοῦ καὶ διὰ τὴν θυγατέρα αὑτοῦ καὶ διὰ τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ,
3 καὶ διὰ τὴν ἀδελφήν αὑτοῦ, παρθένον οσαν, τὴν πλησιεστάτην εἰς αὐτόν, ἥτις δὲν ἔλαβεν ἄνδρα· διὰ ταύτην δύναται νὰ μιανθῇ.
4 Δὲν θέλει μιανθῆ ἀρχηγὸς ὤν τοῦ λαοῦ αὑτοῦ, ὥστε νὰ βεβηλώσῃ ἑαυτόν.
5 Δὲν θέλουσι φαλακρώσει τὴν κεφαλήν αὑτῶν οὐδὲ θέλουσι ξυρίσει τὰ πλάγια τῶν πωγώνων αὑτῶν οὐδὲ θέλουσι κάμει ἐντομίδας ἐπὶ τὰς σάρκας αὑτῶν.
6 Ἃγιοι θέλουσιν εἶσθαι εἰς τὸν Θεὸν αὑτῶν καὶ δὲν θέλουσι βεβηλώσει τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ αὑτῶν· διότι τὰς διὰ πυρὸς γινομένας προσφορὰς τοῦ Κυρίου, τὸν ἄρτον τοῦ Θεοῦ αὑτῶν, προσφέρουσι διὰ τοῦτο θέλουσιν εἶσθαι ἅγιοι.
7 Γυναῖκα πόρνην καὶ βεβηλωμένην δὲν θέλουσι λάβει οὐδὲ γυναῖκα ἀποβεβλημένην ἀπὸ τοῦ ἀνδρὸς αὑτῆς θέλουσι λάβει· διότι ὁ ἱερεὺς εἶναι ἅγιος εἰς τὸν Θεὸν αὑτοῦ.
8 Θέλεις λοιπὸν ἁγιάσει αὐτόν· διότι αὐτὸς τὸν ἄρτον τοῦ Θεοῦ σου προσφέρει· ἅγιος θέλει εἶσθαι εἰς σέ· διότι ἅγιος εἶμαι ἐγὼ ὁ Κύριος, ὁ ἁγιάζων ὑμᾶς.
9 Καὶ θυγάτηρ ἱερέως τινός, ἐὰν βεβηλωθῇ διὰ πορνείας, τὸν πατέρα αὑτῆς αὐτή βεβηλόνει· ἐν πυρὶ θέλει κατακαυθῆ.
10 Καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ, ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ ὁποίου ἐχύθη τὸ ἔλαιον τοῦ χρίσματος, καὶ ὅστις καθιερώθη διὰ νὰ ἐνδύηται τὰς ἱερὰς στολάς, τὴν κεφαλήν αὑτοῦ δὲν θέλει ἀποκαλύψει, οὐδὲ τὰ ἱμάτια αὑτοῦ θέλει διασχίσει·
11 καὶ εἰς οὐδὲν σῶμα νεκρὸν θέλει εἰσέλθει οὐδὲ διὰ τὸν πατέρα αὑτοῦ ἤ διὰ τὴν μητέρα αὑτοῦ θέλει μιανθῆ.
12 Καὶ ἐκ τοῦ ἁγιαστηρίου δὲν θέλει ἐξέλθει οὐδὲ θέλει βεβηλώσει τὸ ἁγιαστήριον τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ· διότι τὸ ἅγιον ἔλαιον τοῦ χρίσματος τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ εἶναι ἐπ᾿ αὐτόν. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
13 Καὶ οὗτος θέλει λάβει γυναῖκα παρθένον·
14 χήραν ἤ ἀποβεβλημένην ἤ βέβηλον ἤ πόρνην, ταύτας δὲν θέλει λάβει· ἀλλὰ παρθένον ἐκ τοῦ λαοῦ αὑτοῦ θέλει λάβει εἰς γυναῖκα.
15 Καὶ δὲν θέλει βεβηλώσει τὸ σπέρμα αὑτοῦ μεταξὺ τοῦ λαοῦ αὑτοῦ· διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ ἁγιάζων αὐτόν.
16 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
17 Εἰπὲ πρὸς τὸν Ἀαρών, λέγων, Ὅστις ἐκ τοῦ σπέρματός σου εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν ἔχει μῶμον, ἄς μή πλησιάσῃ διὰ νὰ προσφέρῃ τὸν ἄρτον τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ·
18 διότι πᾶς ὅστις ἔχει μῶμον δὲν θέλει πλησιάσει· ἄνθρωπος τυφλός, ἤ χωλός, ἤ κολοβομύττης, ἤ ἔχων τι περιττόν,
19 ἤ ἄνθρωπος ὅστις ἔχει σύντριμμα ποδός, ἤ σύντριμμα χειρός,
20 ἤ εἶναι κυρτός, ἤ πολὺ ἰσχνός, ἤ ὅστις ἔχει βεβλαμμένους τοὺς ὀφθαλμούς, ἤ ἔχει ψώραν ξηράν, ἤ λειχῆνα, ἤ εἶναι ἐσπασμένος·
21 οὐδεὶς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ σπέρματος τοῦ Ἀαρὼν τοῦ ἱερέως, ὅστις ἔχει μῶμον, θέλει πλησιάσει διὰ νὰ προσφέρῃ τὰς διὰ πυρὸς γινομένας προσφορὰς εἰς τὸν Κύριον· μῶμον ἔχει· δὲν θέλει πλησιάσει διὰ νὰ προσφέρῃ τὸν ἄρτον τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ.
22 Θέλει τρώγει τὸν ἄρτον τοῦ Θεοῦ αὑτοῦ ἐκ τῶν ἁγιωτάτων, καὶ ἐκ τῶν ἁγίων.
23 Πλήν εἰς τὸ καταπέτασμα δὲν θέλει εἰσέρχεσθαι οὐδὲ εἰς τὸ θυσιαστήριον θέλει πλησιάσει, διότι ἔχει μῶμον· διὰ νὰ μή βεβηλώσῃ τὸ ἁγιαστήριόν μου· διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
24 Καὶ ἐλάλησεν ὁ Μωϋσῆς ταῦτα πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πρὸς πάντας τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Εἰπὲ πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ νὰ ἀπέχωσιν ἀπὸ τῶν ἁγίων τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ νὰ μή βεβηλόνωσι τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου, εἰς ὅσα ἁγιάζουσιν εἰς ἐμέ. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
3 Εἰπὲ πρὸς αὐτούς, πᾶς ἄνθρωπος ἐκ παντὸς τοῦ σπέρματός σας εἰς τὰς γενεὰς σας, ὅστις πλησιάσῃ εἰς τὰ ἅγια, τὰ ὁποῖα οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ ἁγιάζουσιν εἰς τὸν Κύριον, ἔχων τὴν ἀκαθαρσίαν αὑτοῦ ἐφ᾿ ἑαυτόν, ἡ ψυχή ἐκείνη θέλει ἐξολοθρευθῆ ἀπ᾿ ἔμπροσθέν μου. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
4 Ὅστις ἐκ τοῦ σπέρματος τοῦ Ἀαρὼν εἶναι λεπρὸς ἤ ἔχει ῥεῦσιν, ἀπὸ τῶν ἁγίων δὲν θέλει τρώγει, ἑωσοῦ καθαρισθῇ. Καὶ ὅστις ἐγγίσῃ πᾶν ἀκάθαρτον ἀπὸ νεκρὸν ἤ ἄνθρωπον ἐκ τοῦ ὁποίου ἔγεινε ῥεῦσις σπέρματος,
5 ἤ ὅστις ἐγγίσῃ οἱονδήποτε ἑρπετόν, ἐκ τοῦ ὁποίου δύναται νὰ μιανθῇ, ἤ ἄνθρωπον, ἐκ τοῦ ὁποίου δύναται νὰ μιανθῇ, ὁποιαδήποτε εἶναι ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ·
6 ἡ ψυχή, ἥτις ἐγγίσῃ αὐτά, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας· καὶ δὲν θέλει φάγει ἀπὸ τῶν ἁγίων· ἐὰν μή λούσῃ τὸ σῶμα αὑτοῦ ἐν ὕδατι.
7 Καὶ ἀφοῦ δύσῃ ὁ ἥλιος θέλει εἶσθαι καθαρός, καὶ ἔπειτα θέλει φάγει ἀπὸ τῶν ἁγίων· διότι εἶναι ἡ τροφή αὐτοῦ.
8 Θνησιμαῖον ἤ θηριάλωτον δὲν θέλει φάγει, ὥστε νὰ μιανθῇ ἐν αὐτοῖς. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
9 Ὅθεν θέλουσι φυλάττει τὰ διατάγματά μου, διὰ νὰ μή βαστάσωσιν ἁμαρτίαν ἐκ τούτου καὶ ἀποθάνωσι δι᾿ αὐτὸ, ἐὰν βεβηλώσωσιν αὐτά. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
10 Καὶ οὐδεὶς ἀλλογενής θέλει φάγει ἀπὸ τῶν ἁγίων· συγκάτοικος τοῦ ἱερέως ἤ μισθωτὸς δὲν θέλει φάγει ἀπὸ τῶν ἁγίων.
11 Ἀλλ᾿ ἐὰν ὁ ἱερεὺς ἀγοράσῃ ψυχήν διὰ τοῦ ἀργυρίου αὑτοῦ, οὗτος θέλει τρώγει ἐξ αὐτῶν, καθὼς καὶ ὁ γεννηθεὶς ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ· οὗτοι θέλουσι τρώγει ἀπὸ τοῦ ἄρτου αὐτοῦ.
12 Καὶ ἡ θυγάτηρ τοῦ ἱερέως, ἄν ἦναι νενυμφευμένη μετὰ ἀνδρὸς ξένου, αὕτη δὲν θέλει τρώγει ἀπὸ τῶν ἁγίων τῶν προσφορῶν.
13 Ἀλλ᾿ ἐὰν ἡ θυγάτηρ τοῦ ἱερέως χηρεύσῃ ἤ ἀποβληθῇ καὶ δὲν ἔχῃ τέκνον καὶ ἐπιστρέψῃ εἰς τὸν πατρικὸν αὐτῆς οἶκον, καθὼς εὑρίσκετο ἐν τῇ νεότητι αὑτῆς, θέλει τρώγει ἀπὸ τοῦ ἄρτου τοῦ πατρὸς αὑτῆς· οὐδεὶς ὅμως ξένος θέλει φάγει ἀπ᾿ αὐτοῦ.
14 Ἐὰν δὲ ἄνθρωπός τις φάγῃ ἀπὸ τῶν ἁγίων ἐξ ἀγνοίας, τότε θέλει προσθέσει τὸ πέμπτον τούτου εἰς αὐτὸ, καὶ θέλει ἀποδώσει εἰς τὸν ἱερέα τὸ ἅγιον.
15 Καὶ δὲν θέλουσι βεβηλώσει τὰ ἅγια τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, τὰ ὁποῖα προσφέρουσιν εἰς τὸν Κύριον,
16 καὶ δὲν θέλουσιν ἀναλάβει ἐφ᾿ ἑαυτοὺς ἀνομίαν παραβάσεως, τρώγοντες τὰ ἅγια αὑτῶν· διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
17 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
18 Λάλησον πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πρὸς πάντας τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Πᾶς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ἤ ἐκ τῶν ξένων τῶν ἐν τῷ Ἰσραήλ, ὅστις προσφέρῃ τὸ δῶρον αὑτοῦ, κατὰ πάσας τὰς εὐχὰς αὑτῶν ἤ κατὰ πάσας τὰς αὐτοπροαιρέτους προσφορὰς αὑτῶν, τὰς ὁποίας προσφέρουσιν εἰς τὸν Κύριον διὰ ὁλοκαύτωμα,
19 θέλετε προσφέρει, διὰ νὰ ἦσθε δεκτοί, ἀρσενικὸν ἄμωμον ἐκ τῶν βοῶν, ἐκ τῶν προβάτων ἤ ἐκ τῶν αἰγῶν.
20 πᾶν ὅ, τι ἔχει μῶμον, δὲν θέλετε προσφέρει διότι δὲν θέλει εἶσθαι δεκτὸν διὰ σᾶς.
21 Καὶ ὅστις προσφέρει θυσίαν εἰρηνικῆς προσφορᾶς εἰς τὸν Κύριον διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ εὐχήν, ἤ προσφορὰν αὐτοπροαίρετον, ἐκ τῶν βοῶν ἤ ἐκ τῶν προβάτων, θέλει εἶσθαι ἄμωμον διὰ νὰ ἦναι δεκτόν· οὐδεὶς μῶμος θέλει εἶσθαι εἰς αὐτὸ.
22 Τυφλόν, ἤ συντετριμμένον, ἤ κολοβόν, ἤ ἔχον ἐξόγκωμα, ἤ ψώραν ξηράν, ἤ λειχῆνας, ταῦτα δὲν θέλετε προσφέρει εἰς τὸν Κύριον, οὐδὲ θέλετε κάμει ἐξ αὐτῶν προσφορὰν διὰ πυρὸς εἰς τὸν Κύριον ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου.
23 Μόσχον δὲ ἤ πρόβατον, τὸ ὁποῖον ἔχει τι περιττὸν ἤ κολοβόν, δύνασαι νὰ προσφέρῃς αὐτὸ διὰ προσφορὰν αὐτοπροαίρετον· δι᾿ εὐχήν ὅμως δὲν θέλει εἶσθαι δεκτόν.
24 Θλαδίαν, ἤ ἐκτεθλιμμένον, ἤ ἐκτομίαν, ἤ εὐνουχισμένον, δὲν θέλετε προσφέρει εἰς τὸν Κύριον· οὐδὲ θέλετε κάμει τοῦτο ἐν τῇ γῇ ὑμῶν.
25 Οὐδὲ ἐκ χειρὸς ἀλλογενοῦς θέλετε προσφέρει τὸν ἄρτον τοῦ Θεοῦ σας ἐκ πάντων τούτων· διότι ἡ διαφθορὰ αὐτῶν εἶναι ἐν αὐτοῖς· μῶμος εἶναι ἐν αὐτοῖς· δὲν θέλουσιν εἶσθαι δεκτὰ διὰ σᾶς.
26 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
27 Ὅταν μόσχος ἤ ἀρνίον ἤ ἐρίφιον γεννηθῇ, τότε θέλει εἶσθαι ἑπτὰ ἡμέρας ὑποκάτω τῆς μητρὸς αὑτοῦ· ἀπὸ δὲ τῆς ὀγδόης ἡμέρας καὶ ἐπέκεινα θέλει εἶσθαι δεκτὸν εἰς θυσίαν διὰ πυρὸς γινομένην εἰς τὸν Κύριον.
28 Καὶ δάμαλιν ἤ πρόβατον δὲν θέλετε σφάξει αὐτὸ καὶ τὸ παιδίον αὐτοῦ ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ.
29 Καὶ ὅταν προσφέρητε θυσίαν εὐχαριστίας εἰς τὸν Κύριον, θέλετε προσφέρει αὐτήν αὐτοπροαιρέτως.
30 τὴν αὐτήν ἡμέραν θέλει φαγωθῆ· δὲν θέλετε ἀφήσει οὐδὲν ἐξ αὐτῆς ἕως τὸ πρωΐ. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
31 Θέλετε λοιπὸν φυλάττει τὰς ἐντολὰς μου καὶ θέλετε ἐκτελεῖ αὐτάς. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
32 Καὶ δὲν θέλετε βεβηλόνει τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον· ἀλλὰ θέλω ἁγιάζεσθαι μεταξὺ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ ἁγιάζων ὑμᾶς·
33 ὅστις ἐξήγαγον ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ ἦμαι Θεὸς ὑμῶν. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Αἱ ἑορταὶ τοῦ Κυρίου, τὰς ὁποίας θέλετε διακηρύξει συγκαλέσεις ἁγίας, αὗται εἶναι αἱ ἑορταὶ μου.
3 Ἕξ ἡμέρας θέλεις κάμνει ἐργασίαν, τὴν δὲ ἑβδόμην ἡμέραν εἶναι σάββατον ἀναπαύσεως, συγκάλεσις ἁγία· οὐδεμίαν ἐργασίαν θέλετε κάμει· εἶναι σάββατον τοῦ Κυρίου εἰς πάσας τὰς κατοικίας σας.
4 Αὗται εἶναι αἱ ἑορταὶ τοῦ Κυρίου, συγκαλέσεις ἅγιαι, τὰς ὁποίας θέλετε διακηρύξει ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν.
5 Τὸν πρῶτον μῆνα, τὴν δεκάτην τετάρτην τοῦ μηνός, εἰς τὸ δειλινόν, εἶναι πάσχα τοῦ Κυρίου.
6 Καὶ τὴν δεκάτην πέμπτην ἡμέραν τοῦ αὐτοῦ μηνός, ἑορτή τῶν ἀζύμων εἰς τὸν Κύριον· ἑπτὰ ἡμέρας ἄζυμα θέλετε τρώγει.
7 Ἐν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς συγκάλεσις ἁγία· οὐδὲν ἔργον δουλευτικὸν θέλετε κάμει.
8 Καὶ θέλετε προσφέρει προσφορὰν γινομένην διὰ πυρὸς εἰς τὸν Κύριον ἑπτὰ ἡμέρας· ἐν τῇ ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ εἶναι συγκάλεσις ἁγία· οὐδὲν ἔργον δουλευτικὸν θέλετε κάμει.
9 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
10 Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ δίδω εἰς ἐσᾶς, καὶ θερίσητε τὸν θερισμὸν αὐτῆς, τότε θέλετε φέρει ἕν δράγμα ἐκ τῶν ἀπαρχῶν τοῦ θερισμοῦ σας πρὸς τὸν ἱερέα·
11 καὶ θέλει κινήσει τὸ δράγμα ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ γείνῃ δεκτὸν διὰ σᾶς· τὴν ἐπαύριον τοῦ σαββάτου θέλει κινήσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς.
12 Καὶ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, καθ᾿ ἥν κινήσητε τὸ δράγμα, θέλετε προσφέρει ἀρνίον ἄμωμον ἐνιαύσιον διὰ ὁλοκαύτωμα πρὸς τὸν Κύριον·
13 καὶ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν αὐτοῦ, δύο δέκατα σεμιδάλεως ἐζυμωμένης μετὰ ἐλαίου, εἰς προσφορὰν γινομένην διὰ πυρὸς πρὸς τὸν Κύριον, εἰς ὀσμήν εὐωδίας· καὶ τὴν σπονδήν αὐτοῦ, τὸ τέταρτον τοῦ ἵν οἴνου.
14 Καὶ ἄρτον ἤ σῖτον ἐψημένον ἤ ἀστάχυα δὲν θέλετε φάγει, μέχρι τῆς αὐτῆς ταύτης ἡμέρας καθ᾿ ἥν προσφέρητε τὸ δῶρον τοῦ Θεοῦ σας· θέλει εἶσθαι νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς σας κατὰ πάσας τὰς κατοικίας σας.
15 Καὶ θέλετε ἀριθμήσει εἰς ἑαυτοὺς ἀπὸ τῆς ἐπαύριον τοῦ σαββάτου, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας προσφέρητε τὸ δράγμα τῆς κινητῆς προσφορᾶς, ἑπτὰ ὁλοκλήρους ἑβδομάδας·
16 μέχρι τῆς ἐπαύριον τοῦ ἑβδόμου σαββάτου θέλετε ἀριθμήσει πεντήκοντα ἡμέρας καὶ θέλετε προσφέρει νέαν προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων πρὸς τὸν Κύριον.
17 Ἀπὸ τῶν κατοικιῶν σας θέλετε φέρει εἰς προσφορὰν κινητήν δύο ἄρτους· δύο δέκατα σεμιδάλεως θέλουσιν εἶσθαι· ἔνζυμα θέλουσιν ἐψηθῆ· πρωτογεννήματα εἶναι εἰς τὸν Κύριον.
18 Καὶ θέλετε προσφέρει μετὰ τοῦ ἄρτου ἑπτὰ ἀρνία ἄμωμα ἐνιαύσια καὶ ἕνα μόσχον ἐκ βοῶν καὶ δύο κριούς· ὁλοκαύτωμα θέλουσιν εἶσθαι εἰς τὸν Κύριον μετὰ τῆς ἐξ ἀλφίτων προσφορᾶς αὐτῶν καὶ μετὰ τῶν σπονδῶν αὐτῶν, προσφορὰ γινομένη διὰ πυρὸς εἰς ὀσμήν εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον.
19 Καὶ θέλετε προσφέρει ἕνα τράγον ἐξ αἰγῶν εἰς προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας καὶ δύο ἀρνία , ἐνιαύσια εἰς θυσίαν εἰρηνικῆς προσφορᾶς.
20 Καὶ θέλει κινήσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς μετὰ τοῦ ἄρτου τῶν πρωτογεννημάτων εἰς προσφορὰν κινητήν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, μετὰ τῶν δύο ἀρνίων· ἅγια θέλουσιν εἶσθαι εἰς τὸν Κύριον διὰ τὸν ἱερέα.
21 Καὶ θέλετε διακηρύξει τὴν αὐτήν ἐκείνην ἡμέραν, συγκάλεσιν ἁγίαν διὰ σᾶς· οὐδὲν ἔργον δουλευτικὸν θέλετε κάμει θέλει εἶσθαι νόμιμον αἰώνιον κατὰ πάσας τὰς κατοικίας σας εἰς τὰς γενεὰς σας.
22 Καὶ ὅταν θερίζητε τὸν θερισμὸν τῆς γῆς σας, δὲν θέλεις θερίσει ὁλοκλήρως τὰς ἄκρας τοῦ ἀγροῦ σου καὶ τὰ πίπτοντα τοῦ θερισμοῦ σου δὲν θέλεις συλλέξει· εἰς τὸν πτωχὸν καὶ εἰς τὸν ξένον θέλεις ἀφήσει αὐτά. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
23 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
24 Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, λέγων, Τὸν ἕβδομον μῆνα, τὴν πρώτην τοῦ μηνός, θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς σάββατον, μνημόσυνον μετὰ ἀλαλαγμοῦ σαλπίγγων, συγκάλεσις ἁγία.
25 Οὐδὲν ἔργον δουλευτικὸν θέλετε κάμει καὶ θέλετε προσφέρει προσφορὰν γινομένην διὰ πυρὸς πρὸς τὸν Κύριον.
26 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
27 Καὶ τὴν δεκάτην τοῦ ἑβδόμου τούτου μηνὸς θέλει εἶσθαι ἡμέρα ἐξιλασμοῦ· συγκάλεσις ἁγία θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς· καὶ θέλετε ταπεινώσει τὰς ψυχὰς σας καὶ θέλετε προσφέρει προσφορὰν γινομένην διὰ πυρὸς πρὸς τὸν Κύριον.
28 Καὶ οὐδεμίαν ἐργασίαν θέλετε κάμει εἰς αὐτήν ταύτην τὴν ἡμέραν· διότι εἶναι ἡμέρα ἐξιλασμοῦ, διὰ νὰ γείνῃ ἐξιλέωσις διὰ σᾶς ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας.
29 Ἐπειδή πᾶσα ψυχή, ἥτις δὲν ταπεινωθῇ εἰς αὐτήν ταύτην τὴν ἡμέραν, θέλει ἐξολοθρευθῆ ἐκ τοῦ λαοῦ αὑτῆς.
30 Καὶ πᾶσα ψυχή, ἥτις κάμῃ ὁποιανδήποτε ἐργασίαν εἰς αὐτήν ταύτην τὴν ἡμέραν, θέλω ἐξολοθρεύσει τὴν ψυχήν ἐκείνην ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
31 Οὐδεμίαν ἐργασίαν θέλετε κάμει· θέλει εἶσθαι νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς σας, κατὰ πάσας τὰς κατοικίας σας.
32 Σάββατον ἀναπαύσεως θέλει εἶσθαι διὰ σᾶς, καὶ θέλετε ταπεινώσει τὰς ψυχὰς σας τὴν ἐννάτην τοῦ μηνὸς τὸ ἑσπέρας· ἀπὸ ἑσπέρας ἕως ἑσπέρας, θέλετε ἑορτάσει τὸ σάββατόν σας.
33 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
34 Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, λέγων, τὴν δεκάτην πέμπτην ἡμέραν τοῦ ἑβδόμου τούτου μηνὸς θέλει εἶσθαι ἡ ἑορτή τῶν σκηνῶν ἑπτὰ ἡμέρας εἰς τὸν Κύριον.
35 τὴν πρώτην ἡμέραν θέλει εἶσθαι συγκάλεσις ἁγία· οὐδὲν ἔργον δουλευτικὸν θέλετε κάμει.
36 Ἑπτὰ ἡμέρας θέλετε προσφέρει προσφορὰν γινομένην διὰ πυρὸς πρὸς τὸν Κύριον· τὴν ὀγδόην ἡμέραν θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς συγκάλεσις ἁγία, καὶ θέλετε προσφέρει προσφορὰν γινομένην διὰ πυρὸς πρὸς τὸν Κύριον· εἶναι σύναξις ἐπίσημος· οὐδὲν ἔργον δουλευτικὸν θέλετε κάμει.
37 Αὗται εἶναι αἱ ἑορταὶ τοῦ Κυρίου, τὰς ὁποίας θέλετε διακηρύξει συγκαλέσεις ἁγίας, διὰ νὰ προσφέρητε προσφορὰν γινομένην διὰ πυρὸς πρὸς τὸν Κύριον, ὁλοκαύτωμα καὶ προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων, θυσίαν καὶ σπονδάς, τὸ δι᾿ ἑκάστην διωρισμένον εἰς τὴν ἡμέραν αὐτοῦ·
38 ἐκτὸς τῶν σαββάτων τοῦ Κυρίου καὶ ἐκτὸς τῶν δώρων σας καὶ ἐκτὸς πασῶν τῶν εὐχῶν σας καὶ ἐκτὸς πασῶν τῶν αὐτοπροαιρέτων προσφορῶν σας, τὰς ὁποίας δίδετε εἰς τὸν Κύριον.
39 Καὶ τὴν δεκάτην πέμπτην ἡμέραν τοῦ ἑβδόμου μηνός, ἀφοῦ συνάξητε τὰ γεννήματα τῆς γῆς, θέλετε ἑορτάσει τὴν ἑορτήν τοῦ Κυρίου ἑπτὰ ἡμέρας· τὴν πρώτην ἡμέραν θέλει εἶσθαι ἀνάπαυσις καὶ τὴν ὀγδόην ἡμέραν ἀνάπαυσις.
40 Καὶ τὴν πρώτην ἡμέραν θέλετε λάβει εἰς ἑαυτοὺς καρπὸν δένδρου ὡραίου, κλάδους φοινίκων καὶ κλάδους δένδρων δασέων καὶ ἰτέας ἀπὸ χειμάρρου· καὶ θέλετε εὐφρανθῆ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας ἑπτὰ ἡμέρας.
41 Καὶ θέλετε ἑορτάσει αὐτήν ἑορτήν εἰς τὸν Κύριον ἑπτὰ ἡμέρας τοῦ ἑνιαυτοῦ· νόμιμον αἰώνιον θέλει εἶσθαι εἰς τὰς γενεάς σας· τὸν ἕβδομον μῆνα θέλετε ἑορτάζει αὐτήν.
42 Ἐν σκηναῖς θέλετε κατοικεῖ ἑπτὰ ἡμέρας· πάντες οἱ αὐτόχθονες Ἰσραηλῖται θέλουσι κατοικεῖ ἐν σκηναῖς·
43 διὰ νὰ γνωρίσωσιν αἱ γενεαὶ σας ὅτι ἐν σκηναῖς κατῴκισα τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, ὅτε ἐξήγαγον αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς σας.
44 Καὶ ἐφανέρωσεν ὁ Μωϋσῆς τὰς ἑορτὰς τοῦ Κυρίου πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Πρόσταξον τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ νὰ φέρωσι πρὸς σὲ ἔλαιον καθαρὸν ἀπὸ ἐλαίας κοπανισμένας διὰ τὸ φῶς, διὰ νὰ καίῃ ὁ λύχνος διαπαντός.
3 Ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος τοῦ μαρτυρίου, ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου, θέλει βάλει αὐτὸν ὁ Ἀαρὼν ἀπὸ ἑσπέρας ἕως τὸ πρωΐ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διαπαντός· νόμιμον αἰώνιον θέλει εἶσθαι εἰς τὰς γενεὰς σας.
4 Ἐπὶ τὴν λυχνίαν τὴν καθαρὰν θέλει διαθέσει τοὺς λύχνους ἐνώπιον τοῦ Κυρίου πάντοτε.
5 Καὶ θέλεις λάβει σεμίδαλιν καὶ θέλεις ἐψήσει ἀπ᾿ αὐτῆς δώδεκα ἄρτους· δύο δέκατα θέλει εἶσθαι ἕκαστος ἄρτος.
6 Καὶ θέλεις βάλει αὐτοὺς εἰς δύο σειράς, ἕξ κατὰ τὴν σειράν, ἐπὶ τὴν τράπεζαν τὴν καθαρὰν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
7 Καὶ θέλεις βάλει ἐφ᾿ ἑκάστην σειρὰν λιβάνιον καθαρόν, καὶ θέλει εἶσθαι ἐπὶ τὸν ἄρτον πρὸς μνημόσυνον, εἰς προσφορὰν γινομένην διὰ πυρὸς πρὸς τὸν Κύριον.
8 Πᾶσαν ἡμέραν σαββάτου θέλει διαθέσει ταῦτα διαπαντὸς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ εἰς διαθήκην αἰώνιον.
9 Καὶ θέλουσιν εἶσθαι τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ· καὶ θέλουσι τρώγει αὐτὰ ἐν τόπῳ ἁγίῳ διότι εἶναι ἁγιώτατα εἰς αὐτὸν ἐκ τῶν διὰ πυρὸς γινομένων προσφορῶν τοῦ Κυρίου εἰς νόμιμον αἰώνιον.
10 Καὶ ἐξῆλθεν υἱὸς γυναικὸς τινος Ἰσραηλίτιδος, ὅστις ἦτο υἱὸς ἀνδρὸς Αἰγυπτίου, μεταξὺ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ· καὶ ἐμάχοντο ἐν τῷ στρατοπέδῳ ὁ υἱὸς τῆς Ἰσραηλίτιδος καὶ ἄνθρωπός τις Ἰσραηλίτης.
11 Καὶ ἐβλασφήμησεν ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς τῆς Ἰσραηλίτιδος τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου καὶ κατηράσθη· καὶ ἔφεραν αὐτὸν πρὸς τὸν Μωϋσῆν. Καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Σελωμείθ, θυγάτηρ τοῦ Διβρεί, ἐκ τῆς φυλῆς Δάν.
12 Καὶ ἔβαλον αὐτὸν εἰς φυλακήν, ἑωσοῦ φανερωθῇ εἰς αὐτοὺς ἡ θέλησις τοῦ Κυρίου.
13 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
14 Φέρε ἔξω τοῦ στρατοπέδου ἐκεῖνον ὅστις κατηράσθη· καὶ ἄς θέσωσι πάντες οἱ ἀκούσαντες αὐτὸν τὰς χεῖρας αὑτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ, καὶ ἄς λιθοβολήσῃ αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγή.
15 Καὶ λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, λέγων, Ὅστις καταρασθῇ τὸν Θεὸν αὑτοῦ, θέλει βαστάσει τὴν ἀνομίαν αὑτοῦ·
16 καὶ ὅστις βλασφημήσῃ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ· μὲ λίθους θέλει λιθοβολήσει αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγή· ἄντε ξένος, ἄντε αὐτόχθων, ὅταν βλασφημήσῃ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, θέλει θανατωθῆ.
17 Καὶ ὅστις φονεύσῃ ἄνθρωπον, ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ.
18 Καὶ ὅστις θανατώσῃ κτῆνος, θέλει ἀνταποδώσει ζῷον ἀντὶ ζῴου.
19 Καὶ ἐὰν τις κάμῃ βλάβην εἰς τὸν πλησίον αὑτοῦ, καθὼς ἔκαμεν, οὕτω θέλει γείνει εἰς αὐτόν·
20 σύντριμμα ἀντὶ συντρίμματος, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος· καθὼς ἔκαμε βλάβην εἰς τὸν ἄνθρωπον, οὕτω θέλει γείνει εἰς αὐτόν.
21 Καὶ ὅστις θανατώσῃ κτῆνος, θέλει ἀνταποδώσει αὐτὸ· καὶ ὅστις φονεύσει ἄνθρωπον, θέλει θανατωθῆ.
22 Κρίσις μία θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς· ὡς εἰς τὸν ξένον, οὕτω θέλει γίνεσθαι καὶ εἰς τὸν αὐτόχθονα· διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
23 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, καὶ ἔφεραν ἔξω τοῦ στρατοπέδου ἐκεῖνον ὅστις κατηράσθη καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν μὲ λίθους· καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἔκαμον καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν ἐν τῷ ὄρει Σινά, λέγων,
2 Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ δίδω εἰς ἐσᾶς, τότε ἡ γῆ θέλει φυλάξει σάββατον εἰς τὸν Κύριον.
3 Ἕξ ἔτη θέλεις σπείρει τὸν ἀγρὸν σου καὶ ἕξ ἔτη θέλεις κλαδεύει τὴν ἄμπελόν σου καὶ θέλεις συνάγει τὸν καρπὸν αὐτῆς·
4 τὸ δὲ ἕβδομον ἔτος θέλει εἶσθαι σάββατον ἀναπαύσεως εἰς τὴν γῆν, σάββατον διὰ τὸν Κύριον· τὸν ἀγρὸν σου δὲν θέλεις σπείρει καὶ τὴν ἄμπελόν σου δὲν θέλεις κλαδεύσει.
5 Δὲν θέλεις θερίσει τὸν βλαστάνοντα ἀφ᾿ ἐαυτοῦ θερισμὸν σου καὶ τὰ σταφύλια τῆς ἀκλαδεύτου ἀμπέλου σου δὲν θέλεις τρυγήσει ἐνιαυτὸς ἀναπαύσεως θέλει εἶσθαι εἰς τὴν γῆν·
6 καὶ τὸ σάββατον τῆς γῆς θέλει εἶσθαι τροφή εἰς ἐσᾶς· εἰς σέ, καὶ εἰς τὸν δοῦλόν σου, καὶ εἰς τὴν δούλην σου, καὶ εἰς τὸν μισθωτὸν σου, καὶ εἰς τὸν ξένον τὸν παροικοῦντα μετὰ σοῦ.
7 Καὶ εἰς τὰ κτήνη σου, καὶ εἰς τὰ ζῷα τὰ ἐν τῇ γῇ σου, θέλει εἶσθαι ὅλον τὸ προϊὸν αὐτοῦ εἰς τροφήν.
8 Καὶ θέλεις ἀριθμήσει εἰς σεαυτὸν ἑπτὰ ἑβδομάδας ἐτῶν, ἑπτάκις ἑπτὰ ἔτη· καὶ αἱ ἡμέραι τῶν ἑπτὰ ἑβδομάδων τῶν ἐτῶν θέλουσιν εἶσθαι εἰς σὲ τεσσαράκοντα ἐννέα ἔτη.
9 Τότε θέλεις κάμει νὰ ἠχήσῃ ὁ ἀλαλαγμὸς τῆς σάλπιγγος τὴν δεκάτην τοῦ ἑβδόμου μηνός· τὴν ἡμέραν τοῦ ἐξιλασμοῦ θέλετε κάμει νὰ ἠχήσῃ ἡ σάλπιγξ καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν σας.
10 Καὶ θέλετε ἁγιάσει τὸ πεντηκοστὸν ἔτος καὶ θέλετε διακηρύξει ἄφεσιν εἰς τὴν γῆν πρὸς πάντας τοὺς κατοίκους αὐτῆς· οὗτος θέλει εἶσθαι ἐνιαυτὸς ἀφέσεως εἰς ἐσᾶς· καὶ θέλετε ἐπιστρέψει ἕκαστος εἰς τὸ κτῆμα αὑτοῦ καὶ θέλετε ἐπιστρέψει ἕκαστος εἰς τὴν οἰκογένειαν αὑτοῦ.
11 Ἐνιαυτὸς ἀφέσεως θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς τὸ πεντηκοστὸν ἔτος· δὲν θέλετε σπείρει οὐδὲ θέλετε θερίσει τὸ βλαστάνον ἀφ᾿ ἑαυτοῦ ἐν αὐτῷ καὶ δὲν θέλετε τρυγήσει τὴν ἀκλάδευτον ἄμπελον αὐτοῦ·
12 διότι ἐνιαυτὸς ἀφέσεως εἶναι ἅγιος θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς· ἀπὸ τῆς πεδιάδος θέλετε τρώγει τὸ προϊὸν αὐτῆς.
13 Εἰς τὸ ἔτος τοῦτο τῆς ἀφέσεως θέλετε ἐπιστρέψει ἕκαστος εἰς τὸ κτῆμα αὑτοῦ.
14 Καὶ ἐὰν πωλήσῃς τι εἰς τὸν πλησίον σου ἤ ἀγοράσῃς παρὰ τοῦ πλησίον σου, οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν θέλει δυναστεύσει τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ.
15 Κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν μετὰ τὴν ἄφεσιν θέλεις ἀγοράσει παρὰ τοῦ πλησίον σου, καὶ κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν τῶν γεννημάτων θέλει πωλήσει εἰς σέ.
16 Κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ἐτῶν θέλεις αὐξήσει τὴν τιμήν αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν ὀλιγότητα τῶν ἐτῶν θέλεις ἐλαττώσει τὴν τιμήν αὐτοῦ· διότι κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν τῶν γεννημάτων θέλει πωλήσει εἰς σέ.
17 Καὶ δὲν θέλετε δυναστεύσει ἕκαστος τὸν πλησίον αὑτοῦ ἀλλὰ θέλεις φοβηθῆ τὸν Θεὸν σου· διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
18 Καὶ θέλετε κάμνει τὰ προστάγματά μου καὶ τὰς κρίσεις μου θέλετε φυλάττει καὶ θέλετε ἐκτελεῖ αὐτά· καὶ θέλετε κατοικεῖ ἀσφαλῶς ἐπὶ τῆς γῆς.
19 Καὶ ἡ γῆ θέλει δίδει τους καρποὺς αὐτῆς καὶ θέλετε τρώγει εἰς χορτασμόν, καὶ θέλετε κατοικεῖ ἀσφαλῶς ἐπ᾿ αὐτῆς.
20 Ἐὰν δὲ εἴπητε, Τί θέλομεν φάγει τὸ ἕβδομον ἔτος, ἄν ἡμεῖς δὲν σπείρωμεν μήτε συνάξωμεν τὰ γεννήματα ἡμῶν;
21 τότε θέλω προστάξει τὴν εὐλογίαν μου νὰ ἔλθῃ ἐφ᾿ ὑμᾶς τὸ ἕκτον ἔτος, καὶ θέλει κάμει τὰ γεννήματα αὐτῆς διὰ τρία ἔτη.
22 Καὶ θέλετε σπείρει τὸ ὄγδοον ἔτος, καὶ θέλετε τρώγει ἀπὸ τῶν παλαιῶν γεννημάτων μέχρι τοῦ ἐννάτου ἔτους· ἑωσοῦ ἔλθωσι τὰ γεννήματα αὐτῆς θέλετε τρώγει παλαιά.
23 Καὶ ἡ γῆ δὲν θέλει πωλεῖσθαι εἰς ἀπαλλοτρίωσιν· διότι ἰδική μου εἶναι ἡ γῆ· διότι σεῖς εἶσθε ξένοι καὶ πάροικοι ἔμπροσθέν μου.
24 Διὰ τοῦτο καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς ἰδιοκτησίας σας θέλετε συγχωρεῖ ἐξαγόρασιν τῆς γῆς.
25 Ἐὰν ὁ ἀδελφὸς σου πτωχεύσῃ καὶ πωλήσῃ ἐκ τῶν κτημάτων αὑτοῦ καὶ ἔλθῃ ὁ πλησιέστερος αὐτοῦ συγγενής διὰ νὰ ἐξαγοράσῃ αὐτά, τότε θέλει ἐξαγοράσει ὅ, τι ἐπώλησεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ.
26 Ἐὰν δὲ ὁ ἄνθρωπος δὲν ἔχῃ συγγενῆ διὰ νὰ ἐξαγοράσῃ αὐτά, καὶ εὐπόρησε καὶ εὕρηκεν ἱκανὰ διὰ νὰ ἐξαγοράσῃ αὐτά,
27 τότε ἄς ἀριθμήσῃ τὰ ἔτη τῆς πωλήσεως αὐτοῦ καὶ ἄς ἀποδώσῃ τὸ περιπλέον εἰς τὸν ἄνθρωπον, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπώλησεν αὐτά, καὶ ἄς ἐπιστρέψῃ εἰς τὰ κτήματα αὑτοῦ.
28 Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἦναι ἱκανὸς ὥστε νὰ δώσῃ τὴν τιμήν εἰς αὐτόν, τότε τὸ πωληθὲν θέλει μένει ἐν τῇ χειρὶ τοῦ ἀγοράσαντος αὐτὸ μέχρι τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως· καὶ θέλει ἀπελευθερωθῆ ἐν τῇ ἀφέσει καὶ θέλει ἐπιστρέψει εἰς τὰ κτήματα αὑτοῦ.
29 Καὶ ἐὰν τις πωλήσῃ οἶκον οἰκήσιμον ἐν πόλει περιτετειχισμένῃ, τότε δύναται νὰ ἐξαγοράσῃ αὐτὸν ἐντὸς ἑνὸς ἔτους ἀπὸ τῆς πωλήσεως αὐτοῦ· ἐντὸς ἑνὸς ὁλοκλήρου ἔτους δύναται νὰ ἐξαγοράσῃ αὐτόν.
30 Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἐξαγορασθῇ ἑωσοῦ συμπληρωθῇ εἰς αὐτὸν ὁλόκληρον τὸ ἔτος, τότε ὁ οἶκος ὁ ἐν τῇ περιτετειχισμένῃ πόλει θέλει κυρωθῆ διαπαντὸς εἰς τὸν ἀγοράσαντα, εἰς τὰς γενεὰς αὐτοῦ· δὲν θέλει ἀπελευθερωθῆ ἐν τῇ ἀφέσει.
31 Αἱ οἰκίαι ὅμως τῶν χωρίων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι περιτετειχισμένα, θέλουσι λογίζεσθαι ὡς οἱ ἀγροὶ τῆς γῆς· δύνανται νὰ ἐξαγοράζωνται καὶ θέλουσιν ἀπελευθεροῦσθαι ἐν τῇ ἀφέσει.
32 Περὶ δὲ τῶν πόλεων τῶν Λευϊτῶν, αἱ οἰκίαι τῶν πόλεων τῆς ἰδιοκτησίας αὐτῶν δύνανται νὰ ἐξαγορασθῶσιν ὑπὸ τῶν Λευϊτῶν ἐν παντὶ καιρῷ.
33 Καὶ ἐὰν τις ἀγοράσῃ παρὰ τινος τῶν Λευϊτῶν, τότε ἡ ἐν τῇ πόλει τῆς ἰδιοκτησίας αὐτοῦ πωληθεῖσα οἰκία θέλει ἀπελευθερωθῆ ἐν τῇ ἀφέσει· διότι αἱ οἰκίαι τῶν πόλεων τῶν Λευϊτῶν εἶναι ἡ ἰδιοκτησία αὐτῶν μεταξὺ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
34 Ἀλλ᾿ ὁ ἀγρὸς τῶν προαστείων τῶν πόλεων αὐτῶν δὲν θέλει πωλεῖσθαι· διότι εἶναι παντοτεινή ἰδιοκτησία αὐτῶν.
35 Καὶ ἐὰν πτωχεύσῃ ὁ ἀδελφὸς σου καὶ δυστυχήσῃ, τότε θέλεις βοηθήσει αὐτὸν ὡς ξένον ἤ πάροικον, διὰ νὰ ζήσῃ μετὰ σοῦ.
36 Μή λάβῃς παρ᾿ αὐτοῦ τόκον ἤ πλεονασμόν· ἀλλὰ φοβοῦ τὸν Θεὸν σου· διὰ νὰ ζῇ ὁ ἀδελφὸς σου μετὰ σοῦ.
37 Τὸ ἀργύριόν σου δὲν θέλεις δώσει εἰς αὐτὸν ἐπὶ τόκῳ, καὶ ἐπὶ πλεονασμῷ, δὲν θέλεις δώσει τὰς τροφὰς σου.
38 Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας, ὅστις ἐξήγαγον σᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ δώσω εἰς ἐσᾶς τὴν γῆν Χαναάν, ὥστε νὰ ἦμαι Θεὸς σας.
39 Καὶ ἐὰν πτωχεύσῃ ὁ ἀδελφὸς σου πλησίον σου καὶ πωληθῇ εἰς σέ, δὲν θέλεις ἐπιβάλει εἰς αὐτὸν δουλείαν δούλου.
40 Ὡς μισθωτὸς ἤ πάροικος θέλει εἶσθαι πλησίον σου· μέχρι τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως θέλει δουλεύει εἰς σέ.
41 Τότε θέλει ἐξέλθει ἀπὸ σοῦ αὐτὸς καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ θέλει ἐπιστρέψει εἰς τὴν συγγένειαν αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν ἰδιοκτησίαν τὴν πατρικήν αὑτοῦ θέλει ἐπιστρέψει.
42 Διότι δοῦλοί μου εἶναι οὗτοι, τοὺς τὸ ὁποίους ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου· δὲν θέλουσι πωλεῖσθαι, καθὼς πωλεῖται δοῦλος.
43 Δὲν θέλεις δεσπόζει ἐπ᾿ αὐτὸν μετὰ αὐστηρότητος ἀλλὰ θέλεις φοβηθῆ τὸν Θεὸν σου.
44 Ὁ δὲ δοῦλός σου καὶ ἡ δούλη σου, ὅσους ἄν ἔχῃς, ἀπὸ τῶν ἐθνῶν τῶν πέριξ ὑμῶν, ἐκ τούτων θέλετε ἀγοράζει δοῦλον καὶ δούλην.
45 Καὶ ἐκ τῶν υἱῶν ἔτι τῶν ξένων τῶν παροικούντων μεταξὺ σας, ἐκ τούτων θέλετε ἀγοράζει καὶ ἐκ τῶν συγγενειῶν αὐτῶν αἵτινες εἶναι μεταξὺ σας, ὅσοι ἐγεννήθησαν ἐν τῇ γῇ ὑμῶν· καὶ θέλουσιν εἶσθαι εἰς ἐσᾶς εἰς ἰδιοκτησίαν.
46 Καὶ θέλετε ἔχει αὐτοὺς κληρονομίαν διὰ τὰ τέκνα σας ὕστερον ἀπὸ σᾶς, διὰ νὰ κληρονομήσωσιν αὐτοὺς ὡς ἰδιοκτησίαν· δοῦλοί σας θέλουσιν εἶσθαι διαπαντός· πλήν ἐπὶ τοὺς ἀδελφοὺς σας, τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, δὲν θέλετε ἐξουσιάζει ὁ εἷς ἐπὶ τὸν ἄλλον μετὰ αὐστηρότητος.
47 Καὶ ὅταν ὁ ξένος καὶ ὁ παροικῶν μετὰ σοῦ πλουτήσῃ, ὁ δὲ ἀδελφὸς σου ὁ μετ᾿ αὐτοῦ πτωχεύσῃ καὶ πωληθῇ εἰς τὸν ξένον, τὸν παροικοῦντα μετὰ σοῦ, ἤ εἰς τὴν γενεὰν τῆς συγγενείας τοῦ ξένου·
48 ἀφοῦ πωληθῇ, θέλει ἐξαγορασθῆ πάλιν· εἷς ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ θέλει ἐξαγοράσει αὐτόν·
49 ἤ ὁ θεῖος αὐτοῦ ἤ ὁ υἱὸς τοῦ θείου αὐτοῦ θέλει ἐξαγοράσει αὐτόν, ἤ ἐξ αἵματος αὐτοῦ συγγενής ἐκ τῆς συγγενείας αὐτοῦ θέλει ἐξαγοράσει αὐτόν· ἤ ἐὰν αὐτὸς εὐπόρησε, θέλει ἐξαγοράσει αὐτὸς ἑαυτόν.
50 Καὶ θέλει λογαριάσει μετὰ τοῦ ἀγοραστοῦ αὑτοῦ ἀπὸ τοῦ ἔτους, καθ᾿ ὅ ἐπωλήθη εἰς αὐτόν, μέχρι τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως· καὶ ἡ τιμή τῆς πωλήσεως αὐτοῦ θέλει εἶσθαι κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν· ἀναλόγως τοῦ χρόνου ἑνὸς μισθωτοῦ θέλει λογαριασθῆ εἰς αὐτόν.
51 Ἐὰν δὲ μένωσι πολλὰ ἔτη, ἀναλόγως τούτων θέλει ἀποδώσει τὴν τιμήν τῆς ἐξαγορᾶς αὐτοῦ ἐκ τοῦ ἀργυρίου δι᾿ οὗ ἠγοράσθη.
52 Καὶ ἐὰν ὑπολείπωνται ὀλίγα ἔτη μέχρι τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως, θέλει κάμει λογαριασμὸν μετ᾿ αὐτοῦ καὶ κατὰ τὰ ἔτη αὐτοῦ θέλει ἀποδώσει τὴν τιμήν τῆς ἐξαγορᾶς αὐτοῦ.
53 Ὡς ἐτήσιος μισθωτὸς θέλει εἶσθαι μετ᾿ αὐτοῦ· δὲν θέλει δεσπόζει ἐπ᾿ αὐτὸν μετὰ αὐστηρότητος ἐνώπιόν σου.
54 Καὶ ἐὰν δὲν ἐξαγορασθῇ κατὰ τὰ ἔτη ταῦτα, τότε θέλει ἀπελευθερωθῆ εἰς τὸ ἔτος τῆς ἀφέσεως, αὐτὸς καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ.
55 Διότι εἰς ἐμὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ εἶναι δοῦλοι· δοῦλοί μου εἶναι, τοὺς ὁποίους ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
1 Δὲν θέλετε κάμει εἰς ἐαυτοὺς εἴδωλα οὐδὲ γλυπτά, οὐδὲ θέλετε ἀνεγείρει ἄγαλμα εἰς ἑαυτούς, οὐδὲ θέλετε στήσει λίθον εἰκονόγλυπτον ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, διὰ νὰ προσκυνῆτε αὐτόν· διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
2 Τὰ σάββατά μου θέλετε φυλάττει καὶ τὸ ἁγιαστήριόν μου θέλετε σέβεσθαι. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
3 Ἐὰν περιπατῆτε εἰς τὰ προστάγματά μου καὶ φυλάττητε τὰς ἐντολὰς μου καὶ ἐκτελῆτε αὐτάς,
4 τότε θέλω δώσει τὰς βροχὰς σας εἰς τοὺς καιροὺς αὐτῶν, καὶ ἡ γῆ θέλει δώσει τὰ γεννήματα αὐτῆς, καὶ τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ θέλουσι δώσει τὸν καρπὸν αὐτῶν.
5 Καὶ τὸ ἁλώνισμά σας θέλει σᾶς φθάσει μέχρι τοῦ τρυγητοῦ, καὶ ὁ τρυγητὸς θέλει φθάσει μέχρι τοῦ σπορητοῦ· καὶ θέλετε τρώγει τὸν ἄρτον σας εἰς χορτασμόν· καὶ θέλετε κατοικεῖ ἀσφαλῶς ἐν τῇ γῇ ὑμῶν.
6 Καὶ θέλω δώσει εἰρήνην εἰς τὴν γῆν, καὶ θέλετε πλαγιάζει καὶ οὐδεὶς θέλει σᾶς φοβίζει καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τὰ πονηρὰ θηρία ἀπὸ τῆς γῆς καὶ μάχαιρα δὲν θέλει περάσει διὰ μέσου τῆς γῆς σας.
7 Καὶ θέλετε διώξει τοὺς ἐχθροὺς σας καὶ θέλουσι πέσει ἔμπροσθέν σας ἐν μαχαίρᾳ·
8 καὶ πέντε ἀπὸ σᾶς θέλουσι διώξει ἑκατόν, καὶ ἑκατὸν ἀπὸ σᾶς θέλουσι διώξει μυρίους· καὶ οἱ ἐχθροὶ σας θέλουσι πέσει ἔμπροσθέν σας ἐν μαχαίρᾳ.
9 Καὶ θέλω ἐπιβλέψει εἰς ἐσᾶς καὶ θέλω σᾶς αὐξήσει καὶ θέλω σᾶς πληθύνει καὶ θέλω στερεώσει τὴν διαθήκην μου μὲ σᾶς.
10 Καὶ θέλετε φάγει παλαιὰ παλαιῶν, καὶ θέλετε ἐκβάλει τὰ παλαιὰ ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν νέων.
11 Καὶ θέλω στήσει τὴν σκηνήν μου μεταξὺ σας· καὶ ἡ ψυχή μου δὲν θέλει σᾶς βδελυχθῆ·
12 καὶ θέλω περιπατεῖ μεταξὺ σας καὶ θέλω εἶσθαι Θεὸς σας καὶ σεῖς θέλετε εἶσθαι λαὸς μου.
13 Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας, ὅστις σᾶς ἐξήγαγον ἐκ τῆς γῆς τῶν Αἰγυπτίων, ἐκ τῆς δουλείας αὐτῶν· καὶ συνέτριψα τοὺς δεσμοὺς τοῦ ζυγοῦ σας καὶ σᾶς ἔκαμα νὰ περιπατῆτε ὄρθιοι.
14 Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν μοῦ ὑπακούσητε καὶ δὲν ἐκτελῆτε πάσας ταύτας τὰς ἐντολὰς μου,
15 καὶ ἐὰν καταφρονήσητε τὰ προστάγματά μου ἤ ἐὰν ἡ ψυχή σας ἀποστραφῇ τὰς κρίσεις μου, ὥστε νὰ μή ἐκτελῆτε πάσας τὰς ἐντολὰς μου, ὥστε νὰ ἐξουδενώσητε τὴν διαθήκην μου,
16 καὶ ἐγὼ θέλω κάμει τοῦτο εἰς ἐσᾶς· θέλω βάλει ἐφ᾿ ὑμᾶς τρόμον, μαρασμόν, καὶ καύσωνα, τὰ ὁποῖα θέλουσι φθείρει τοὺς ὀφθαλμοὺς σας καὶ θέλουσι κατατήκει τὴν ψυχήν· καὶ θέλετε σπείρει τὸν σπόρον σας εἰς μάτην, διότι οἱ ἐχθροὶ σας θέλουσι τρώγει αὐτόν.
17 Καὶ θέλω στήσει τὸ πρόσωπόν μου ἐναντίον σας, καὶ θέλετε φονευθῆ ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν σας· καὶ ἐκεῖνοι, οἵτινες σᾶς μισοῦσι, θέλουσι σᾶς ἐξουσιάσει καὶ θέλετε φεύγει, οὐδενὸς διώκοντος ὑμᾶς.
18 Καὶ ἐὰν μέχρι τούτου δὲν μοῦ ὑπακούσητε, θέλω ἐπιβάλει εἰς ἐσᾶς ἑπταπλάσιον τιμωρίαν διὰ τὰς ἁμαρτίας σας.
19 Καὶ θέλω συντρίψει τὴν ὑπερηφανίαν τῆς δυνάμεώς σας· καὶ θέλω κάμει τὸν οὐρανὸν σας ὡς σίδηρον καὶ τὴν γῆν σας ὡς χαλκόν·
20 καὶ ἡ δύναμίς σας θέλει ἀναλωθῆ εἰς μάτην· διότι ἡ γῆ σας δὲν θέλει δίδει τὰ γεννήματα αὐτῆς καὶ τὰ δένδρα τῆς γῆς δὲν θέλουσι δίδει τὸν καρπὸν αὐτῶν.
21 Καὶ ἐὰν πορεύησθε ἐναντίοι εἰς ἐμὲ καὶ δὲν θέλητε νὰ μοῦ ὑπακούσητε, θέλω προσθέσει εἰς ἐσᾶς ἑπταπλασίους πληγὰς κατὰ τὰς ἁμαρτίας σας.
22 Καὶ θέλω ἀποστείλει ἐναντίον σας τὰ θηρία τὰ ἄγρια, τὰ ὁποῖα θέλουσι καταφάγει τὰ τέκνα σας καὶ ἐξολοθρεύσει τὰ κτήνη σας καὶ θέλουσι σᾶς κάμει ὀλιγοστούς· καὶ θέλουσιν ἐρημωθῆ αἱ ὁδοὶ σας.
23 Καὶ ἐὰν ἐκ τούτων δὲν διορθωθῆτε ἐπιστρέφοντες εἰς ἐμέ, ἀλλὰ πορεύησθε ἐναντίοι εἰς ἐμέ,
24 τότε θέλω πορευθῆ καὶ ἐγὼ ἐναντίος εἰς ἐσᾶς, καὶ θέλω σᾶς παιδεύσει καὶ ἐγὼ ἑπταπλασίως διὰ τὰς ἁμαρτίας σας.
25 Καὶ θέλω φέρει ἐφ᾿ ὑμᾶς μάχαιραν, ἥτις θέλει κάμει τὴν ἐκδίκησιν τῆς διαθήκης μου· καὶ ὅταν καταφύγητε εἰς τὰς πόλεις σας, θέλω στείλει θανατικὸν ἐν μέσῳ ὑμῶν· καὶ θέλετε παραδοθῆ εἰς τὰς χεῖρας τοῦ ἐχθροῦ.
26 Καὶ ὅταν κατασυντρίψω τὸ στήριγμα τοῦ ἄρτου σας, δέκα γυναῖκες θέλουσι ψήνει τοὺς ἄρτους σας ἐν ἑνὶ κλιβάνῳ, καὶ οἱ ἄρτοι σας θέλουσιν ἀποδοθῆ εἰς ἐσᾶς μὲ ζύγιον· καὶ θέλετε τρώγει καὶ δὲν θέλετε χορταίνει.
27 Ἐὰν δὲ καὶ διὰ τούτων δὲν μοῦ ὑπακούσητε, ἀλλὰ πορεύησθε ἐναντίοι εἰς ἐμέ,
28 τότε ἐγὼ θέλω πορευθῆ ἐναντίος εἰς ἐσᾶς μετὰ θυμοῦ καὶ θέλω σᾶς παιδεύσει καὶ ἐγὼ ἑπταπλασίως διὰ τὰς ἁμαρτίας σας.
29 Καὶ θέλετε φάγει τὰς σάρκας τῶν υἱῶν σας καὶ τὰς σάρκας τῶν θυγατέρων σας θέλετε φάγει.
30 Καὶ θέλω κατεδαφίσει τοὺς ὑψηλοὺς τόπους σας καὶ θέλω καταστρέψει τὰ εἴδωλά σας καὶ θέλω ῥίψει τὰ πτώματά σας ἐπὶ τὰ πτώματα τῶν βδελυρῶν εἰδώλων σας· καὶ θέλει σᾶς βδελυχθῆ ἡ ψυχή μου.
31 Καὶ θέλω καταστήσει τὰς πόλεις σας ἐρήμους καὶ θέλω ἐξερημώσει τὰ ἁγιαστήριά σας καὶ δὲν θέλω ὀσφρανθῆ τὴν ὀσμήν τῶν εὐωδιῶν σας·
32 καὶ θέλω ἐξερημώσει ἐγὼ τὴν γῆν σας· καὶ θέλουσι θαυμάσει εἰς τοῦτο οἱ ἐχθροὶ σας, οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ.
33 Καὶ θέλω σᾶς διασπείρει μεταξὺ τῶν ἐθνῶν· καὶ θέλω σύρει ὀπίσω σας μάχαιραν· καὶ ἡ γῆ σας θέλει μένει ἔρημος καὶ αἱ πόλεις σας θέλουσιν εἶσθαι ἔρημοι.
34 Τότε ἡ γῆ θέλει ἀπολαύσει τὰ σάββατα αὐτῆς καθ᾿ ὅλον τὸν καιρὸν ὅσον αὐτή μείνῃ ἔρημος καὶ σεῖς ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν σας· τότε θέλει ἀναπαυθῆ ἡ γῆ καὶ θέλει ἀπολαύσει τὰ σάββατα αὐτῆς.
35 Καθ᾿ ὅλον τὸν καιρὸν τῆς ἐρημώσεως αὐτῆς θέλει ἀναπαύεσθαι διότι δὲν ἀνεπαύετο εἰς τὰ σάββατά σας, ὅτε κατῳκεῖτε ἐπ᾿ αὐτῆς.
36 Ἐπὶ δὲ τοὺς ἐναπολειφθέντας ἀπὸ σᾶς θέλω ἐπιφέρει δειλίαν εἰς τὴν καρδίαν αὐτῶν ἐν τοῖς τόποις τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν· καὶ ἦχος φύλλου σειομένου θέλει διώκει αὐτούς· καὶ θέλουσι φεύγει, ὡς φεύγοντες ἀπὸ μαχαίρας καὶ θέλουσι πίπτει, οὐδενὸς διώκοντος.
37 Καὶ θέλουσι πίπτει ὁ εἷς ἐπὶ τὸν ἄλλον ὡς ἔμπροσθεν μαχαίρας, οὐδενὸς διώκοντος· καὶ δὲν θέλετε δυνηθῆ νὰ σταθῆτε ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν σας.
38 Καὶ θέλετε ἀπολεσθῆ μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, καὶ ἡ γῆ τῶν ἐχθρῶν σας θέλει σᾶς καταφάγει.
39 Καὶ οἱ ἐναπολειφθέντες ἀπὸ σᾶς θέλουσι φθείρεσθαι διὰ τὰς ἀνομίας αὑτῶν ἐν τοῖς τόποις τῶν ἐχθρῶν σας· καὶ ὅτι διὰ τὰς ἀνομίας τῶν πατέρων αὑτῶν θέλουσι φθείρεσθαι μετ᾿ αὐτῶν.
40 Ἐὰν δὲ ὁμολογήσωσι τὴν ἀνομίαν αὑτῶν καὶ τὴν ἀνομίαν τῶν πατέρων αὑτῶν διὰ τὴν παράβασιν αὑτῶν, τὴν ὁποίαν παρέβησαν ἐναντίον μου, καὶ διότι ἐπορεύθησαν ἔτι ἐναντίοι εἰς ἐμέ,
41 καὶ ἐγὼ ἐπορεύθην ἐναντίος εἰς αὐτούς, καὶ ἔφερα αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν· ἐὰν τότε ταπεινωθῇ ἡ καρδία αὐτῶν ἡ ἀπερίτμητος καὶ δεχθῶσι τότε τὴν τιμωρίαν τῆς ἀνομίας αὑτῶν,
42 τότε θέλω ἐνθυμηθῆ τὴν διαθήκην μου τὴν πρὸς τὸν Ἰακώβ, καὶ τὴν διαθήκην μου τὴν πρὸς τὸν Ἰσαάκ, καὶ τὴν διαθήκην μου τὴν πρὸς τὸν Ἀβραὰμ θέλω ἐνθυμηθῆ· καὶ τὴν γῆν θέλω ἐνθυμηθῆ.
43 Καὶ ἡ γῆ θέλει μείνει παρῃτημένη ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ θέλει ἀπολαύσει τὰ σάββατα αὑτῆς, μένουσα ἔρημος αὐτῶν· καὶ αὐτοὶ θέλουσι δεχθῆ τὴν τιμωρίαν τῆς ἀνομίας αὑτῶν· διότι κατεφρόνησαν τὰς κρίσεις μου καὶ διότι ἡ ψυχή αὐτῶν ἀπεστράφη τὰ προστάγματά μου.
44 Ἀλλὰ καὶ οὕτως ἐνῷ εὑρίσκονται ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὑτῶν, δὲν θέλω ἀπορρίψει αὐτούς, οὐδὲ θέλω βδελυχθῆ αὐτούς, ὥστε νὰ ἐξολοθρεύσω αὐτούς, καὶ νὰ ματαιώσω τὴν διαθήκην μου τὴν πρὸς αὐτούς· διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν·
45 ἀλλὰ θέλω ἐνθυμηθῆ ὑπὲρ αὐτῶν τὴν διαθήκην τῶν πατέρων αὐτῶν, τοὺς ὁποίους ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, διὰ νὰ ἦμαι Θεὸς αὐτῶν. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
46 Ταῦτα εἶναι τὰ προστάγματα καὶ αἱ κρίσεις καὶ οἱ νόμοι, τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ὁ Κύριος μεταξὺ ἑαυτοῦ καὶ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐπὶ τοῦ ὄρους Σινὰ διὰ χειρὸς τοῦ Μωϋσέως.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Ὅταν τις κάμῃ ἐπίσημον εὐχήν, σὺ θέλεις κάμνει τὴν ἐκτίμησιν τῶν ψυχῶν πρὸς τὸν Κύριον.
3 Καὶ ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι τοῦ μὲν ἀρσενικοῦ, ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν μέχρις ἑξήκοντα ἐτῶν, ἡ ἐκτίμησίς σου βεβαίως θέλει εἶσθαι πεντήκοντα σίκλοι ἀργυρίου, κατὰ τὸν σίκλον τοῦ ἁγιαστηρίου·
4 ἐὰν δὲ ἦναι θηλυκόν, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι τριάκοντα σίκλοι.
5 Ἐὰν δὲ ἦναι ἀπὸ πέντε ἐτῶν μέχρις εἴκοσι, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι τοῦ μὲν ἀρσενικοῦ εἴκοσι σίκλοι, τοῦ δὲ θηλυκοῦ δέκα σίκλοι.
6 Ἐὰν δὲ ἦναι ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς μέχρι πέντε ἐτῶν, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι τοῦ μὲν ἀρσενικοῦ πέντε σίκλοι ἀργυρίου· τοῦ δὲ θηλυκοῦ ἡ ἐκτίμησίς σου τρεῖς σίκλοι ἀργυρίου.
7 Ἐὰν δὲ ἀπὸ ἑξήκοντα ἐτῶν καὶ ἐπάνω, ἐὰν μὲν ἦναι ἀρσενικόν, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι δεκαπέντε σίκλοι ἐὰν δὲ θηλυκόν, δέκα σίκλοι.
8 Καὶ ἐὰν ἦναι πτωχότερος τῆς ἐκτιμήσεώς σου, θέλει παρασταθῆ ἔμπροσθεν τοῦ ἱερέως, καὶ ὁ ἱερεὺς θέλει ἐκτιμήσει αὐτόν· κατὰ τὴν δύναμιν ἐκείνου ὅστις ἔκαμε τὴν εὐχήν, ὁ ἱερεὺς θέλει ἐκτιμήσει αὐτόν.
9 Καὶ ἐὰν ἡ εὐχή ἦναι κτῆνος, ἐκ τῶν ὅσα προσφέρονται δῶρον πρὸς τὸν Κύριον, πᾶν ὅ, τι δίδει τις ἐκ τούτων εἰς τὸν Κύριον θέλει εἶσθαι ἅγιον.
10 Δὲν θέλει ἀλλάξει αὐτὸ, οὐδὲ θέλει ἀντικαταστήσει καλὸν ἀντὶ κακοῦ, ἤ κακὸν ἀντὶ καλοῦ· ἐὰν δὲ ποτε ἀνταλλάξῃ κτῆνος ἀντὶ κτήνους, τότε καὶ αὐτὸ καὶ τὸ ἀντάλλαγμα αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι ἅγια.
11 Ἐὰν δὲ ἦναί τι κτῆνος ἀκάθαρτον, ἐκ τῶν ὅσα δὲν προσφέρονται δῶρον πρὸς τὸν Κύριον, τότε θέλει παραστήσει τὸ κτῆνος ἔμπροσθεν τοῦ ἱερέως·
12 καὶ θέλει ἐκτιμήσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς, εἴτε καλὸν εἶναι εἴτε κακόν· κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου, ὦ ἱερεῦ, οὕτω θέλει εἶσθαι.
13 Καὶ ἐὰν τις θελήσῃ νὰ ἐξαγοράσῃ αὐτό, τότε θέλει προσθέσει τὸ πέμπτον αὐτοῦ εἰς τὴν ἐκτίμησίν σου.
14 Καὶ ὅταν τις ἀφιερώσῃ τὴν οἰκίαν αὑτοῦ ἀφιέρωμα εἰς τὸν Κύριον, τότε ὁ ἱερεὺς θέλει ἐκτιμήσει αὐτήν, εἴτε καλή εἶναι εἴτε κακή· καθὼς ἐκτιμήσῃ αὐτήν ὁ ἱερεύς, οὕτω θέλει εἶσθαι.
15 Καὶ ἐὰν ὁ ἀφιερώσας αὐτήν θελήσῃ νὰ ἐξαγοράσῃ τὴν οἰκίαν αὑτοῦ, θέλει προσθέσει τὸ πέμπτον τοῦ ἀργυρίου τῆς ἐκτιμήσεώς σου εἰς αὐτήν καὶ θέλει εἶσθαι αὐτοῦ.
16 Καὶ ἐὰν τις ἀφιερώσῃ εἰς τὸν Κύριον μέρος τοῦ ἀγροῦ τῆς ἰδιοκτησίας αὑτοῦ, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι κατὰ τὸν σπόρον αὐτοῦ· ἕν χομὸρ σπόρου κριθῆς θέλει ἐκτιμηθῆ ἀντὶ πεντήκοντα σίκλων ἀργυρίου.
17 Ἐὰν ἀπὸ τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως ἀφιερώσῃ τὸν ἀγρὸν αὑτοῦ, κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου θέλει εἶσθαι.
18 Ἀλλ᾿ ἐὰν μετὰ τὴν ἄφεσιν ἀφιερώσῃ τὸν ἀγρὸν αὑτοῦ, ὁ ἱερεὺς θέλει λογαριάσει εἰς αὐτὸν τὸ ἀργύριον κατὰ τὰ ἐπίλοιπα ἔτη μέχρι τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως, καὶ θέλει ἀφαιρεθῆ ἀπὸ τῆς ἐκτιμήσεώς σου.
19 Ἐὰν δὲ ποτε ὁ ἀφιερώσας τὸν ἀγρὸν θελήσῃ νὰ ἐξαγοράσῃ αὐτόν, θέλει προσθέσει εἰς αὐτὸν τὸ πέμπτον τοῦ ἀργυρίου τῆς ἐκτιμήσεώς σου, καὶ θέλει εἶσθαι αὐτοῦ.
20 Καὶ ἐὰν δὲν ἐξαγοράσῃ τὸν ἀγρὸν ἤ ἐὰν ἐπώλησε τὸν ἀγρὸν εἰς ἄλλον τινά, δὲν θέλει ἐξαγοράζεσθαι πλέον.
21 Ἀλλ᾿ ὅταν ὁ ἀγρὸς παρέλθῃ τὴν ἄφεσιν, θέλει εἶσθαι ἅγιος εἰς τὸν Κύριον, ὡς ἀγρὸς καθιερωμένος· ἡ κυριότης αὐτοῦ θέλει εἶσθαι τοῦ ἱερέως.
22 Ἐὰν δὲ ἀφιερώσῃ τις εἰς τὸν Κύριον ἀγρὸν τὸν ὁποῖον ἠγόρασεν, ὅστις δὲν εἶναι ἐκ τῶν ἀγρῶν τῆς ἰδιοκτησίας αὐτοῦ·
23 ὁ ἱερεὺς θέλει λογαριάσει εἰς αὐτὸν τὴν ἀξίαν τῆς ἐκτιμήσεώς σου μέχρι τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως· καὶ θέλει δώσει τὴν ἐκτίμησίν σου τὴν ἡμέραν ἐκείνην· εἶναι ἅγιον εἰς τὸν Κύριον.
24 Εἰς τὸ ἔτος τῆς ἀφέσεως ὁ ἀγρὸς θέλει ἀποδοθῆ εἰς ἐκεῖνον, ἀπὸ τοῦ ὁποίου ἠγοράσθη, εἰς τὸν ἔχοντα τὴν κυριότητα τῆς γῆς.
25 Καὶ πᾶσαι αἱ ἐκτιμήσεις σου θέλουσιν εἶσθαι κατὰ τὸν σίκλον τοῦ ἁγιαστηρίου· εἴκοσι γερὰ θέλει εἶσθαι ὁ σίκλος.
26 Πλήν τὸ πρωτότοκον μεταξὺ τῶν κτηνῶν, τὸ ὁποῖον ἀνήκει ὡς πρωτότοκον εἰς τὸν Κύριον, οὐδεὶς θέλει ἀφιερώσει αὐτὸ· εἴτε μόσχος εἴτε ἀρνίον, τοῦ Κυρίου εἶναι.
27 Καὶ ἐὰν ἦναι ἀπὸ ἀκαθάρτων κτηνῶν, θέλει ἐξαγοράσει αὐτὸ κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου καὶ θέλει προσθέσει τὸ πέμπτον αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτό· ἤ ἐὰν δὲν ἐξαγοράζηται, θέλει πωληθῆ κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου.
28 Οὐδὲν ὅμως καθιέρωμα, τὸ ὁποῖον καθιερώσῃ τις εἰς τὸν Κύριον ἐκ τῶν ὅσα ἔχει, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἕως ἀγροῦ τῆς ἰδιοκτησίας αὐτοῦ, θέλει πωληθῆ οὐδὲ θέλει ἐξαγορασθῆ· πᾶν καθιέρωμα εἶναι ἁγιώτατον εἰς τὸν Κύριον.
29 Οὐδὲν καθιέρωμα καθιερωθὲν παρὰ ἀνθρώπου θέλει ἐξαγορασθῆ· ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ.
30 Καὶ πᾶν δέκατον τῆς γῆς, εἴτε ἐκ τοῦ σπόρου τῆς γῆς εἴτε ἐκ τοῦ καρποῦ τῶν δένδρων, τοῦ Κυρίου εἶναι· εἶναι ἅγιον εἰς τὸν Κύριον.
31 Καὶ ἐὰν ποτε θελήσῃ τις νὰ ἐξαγοράσῃ τὸ δέκατον αὐτοῦ, θέλει προσθέσει εἰς αὐτὸ τὸ πέμπτον αὐτοῦ.
32 Καὶ πᾶν δέκατον βοῶν καὶ προβάτων, παντὸς ζώου διαβαίνοντος ὑποκάτωθεν τῆς ῥάβδου, τὸ δέκατον θέλει εἶσθαι ἅγιον εἰς τὸν Κύριον.
33 Δὲν θέλει διακρίνει εἴτε καλὸν εἶναι εἴτε κακὸν οὐδὲ θέλει ἀλλάξει αὐτὸ· καὶ ἐὰν ποτε ἀλλάξῃ αὐτὸ, καὶ αὐτὸ καὶ τὸ ἀντάλλαγμα αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι ἅγια· δὲν θέλει ἐξαγορασθῆ.
34 Αὗται εἶναι αἱ ἐντολαί, τὰς ὁποίας προσέταξε Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν διὰ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐν τῷ ὄρει Σινά.