1 Καὶ ταῦτα εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, τῶν εἰσελθόντων εἰς Αἴγυπτον μετὰ τοῦ Ἰακώβ· ἕκαστος μετὰ τῆς οἰκογένειας αὑτοῦ εἰσῆλθον.
2 Ῥουβήν, Συμεών, Λευΐ καὶ Ἰούδας,
3 Ἰσσάχαρ, Ζαβουλὼν καὶ Βενιαμίν,
4 Δὰν καὶ Νεφθαλί, Γὰδ καὶ Ἀσήρ.
5 Καὶ πᾶσαι αἱ ψυχαὶ αἱ ἐξελθοῦσαι ἐκ τοῦ μηροῦ τοῦ Ἰακὼβ ἦσαν ψυχαὶ ἑβδομήκοντα· ὁ δὲ Ἰωσήφ ἦτο ἤδη ἐν Αἰγύπτῳ.
6 Ἐτελεύτησε δὲ ὁ Ἰωσήφ καὶ πάντες οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ πᾶσα ἡ γενεὰ ἐκείνη.
7 Καὶ ηὐξήνθησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ καὶ ἐπληθύνθησαν, καὶ ἐπολλαπλασιάσθησαν, καὶ ἐνεδυναμώθησαν σφόδρα, ὥστε ὁ τόπος ἐγέμισεν ἀπ᾿ αὐτῶν.
8 Ἐσηκώθη δὲ νέος βασιλεὺς ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον, ὅστις δὲν ἐγνώριζε τὸν Ἰωσήφ.
9 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν λαὸν αὑτοῦ, Ἰδού, ὁ λαὸς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ εἶναι πολὺ πλῆθος καὶ ἰσχυρότερος ἡμῶν·
10 ἔλθετε, ἄς σοφισθῶμεν κατ᾿ αὐτῶν, διὰ νὰ μή πολλαπλασιασθῶσι, καὶ ἄν συμβῇ πόλεμος ἑνωθῶσι καὶ οὗτοι μετὰ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν καὶ πολεμήσωσιν ἡμᾶς καὶ ἀναχωρήσωσιν ἐκ τοῦ τόπου.
11 Κατέστησαν λοιπὸν ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐπιστάτας τῶν ἐργασιῶν, διὰ νὰ καταθλίβωσιν αὐτοὺς μὲ τὰ βάρη αὐτῶν· καὶ ᾠκοδόμησαν εἰς τὸν Φαραὼ πόλεις ἀποθηκῶν, τὴν Πιθὼμ καὶ τὴν Ῥαμεσσῆ.
12 Ὅσον ὅμως κατέθλιβον αὐτούς, τόσῳ μᾶλλον ἐπληθύνοντο καὶ ηὐξάνοντο. Καὶ οἱ Αἰγύπτιοι ἀπεστρέφοντο τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.
13 Καὶ κατεδυνάστευον οἱ Αἰγύπτιοι τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ αὐστηρῶς·
14 καὶ κατεπίκραινον τὴν ζωήν αὐτῶν διὰ τῆς σκληρᾶς δουλείας εἰς τὸν πηλὸν καὶ εἰς τὰς πλίνθους, καὶ εἰς πάσας τὰς ἐργασίας τῶν πεδιάδων· πᾶσαι αἱ ἐργασίαι αὐτῶν, μὲ τὰς ὁποίας κατεδυνάστευον αὐτούς, ἦσαν αὐστηραί.
15 Καὶ ἐλάλησεν ὁ βασιλεὺς τῶν Αἰγυπτίων πρὸς τὰς μαίας τῶν Ἑβραίων, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μία νομάζετο Σεπφώρα, καὶ ἡ ἄλλη Φουά,
16 καὶ εἶπεν, Ὅταν μαιεύητε τὰς Ἑβραίας καὶ ἴδητε αὐτὰς ἐπὶ τῆς γέννας, ἐὰν μὲν ἦναι ἀρσενικόν, θανατόνετε αὐτὸ· ἐὰν δὲ ἦναι θηλυκόν, τότε ἄς ζήσῃ.
17 Ἐφοβήθησαν δὲ αἱ μαῖαι τὸν Θεὸν καὶ δὲν ἔκαμνον ὡς εἶπε πρὸς αὐτὰς ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου, ἀλλ᾿ ἄφινον ζῶντα τὰ ἀρσενικά.
18 Καλέσας δὲ ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου τὰς μαίας, εἶπε πρὸς αὐτάς, Διὰ τί ἐκάμετε τὸ πρᾶγμα τοῦτο, καὶ ἀφίνετε ζῶντα τὰ ἀρσενικά;
19 Καὶ ἀπεκρίθησαν αἱ μαῖαι πρὸς τὸν Φαραώ, Ὅτι αἱ Ἑβραῖαι δὲν εἶναι ὡς αἱ γυναῖκες τῆς Αἰγύπτου· διότι εἶναι εὔρωστοι καὶ γεννῶσι πρὶν εἰσέλθωσιν εἰς αὐτὰς αἱ μαῖαι.
20 Ὁ δὲ Θεὸς ἠγαθοποίει τὰς μαίας· καὶ ἐπληθύνετο ὁ λαὸς καὶ ἐνεδυναμοῦτο σφόδρα.
21 Καὶ ἐπειδή αἱ μαῖαι ἐφοβοῦντο τὸν Θεόν, ἔκαμεν εἰς αὐτὰς οἴκους.
22 Ὁ δὲ Φαραὼ προσέταξε πάντα τὸν λαὸν αὑτοῦ, λέγων, Πᾶν ἀρσενικὸν τὸ ὁποῖον γεννηθῇ, εἰς τὸν ποταμὸν ῥίπτετε αὐτὸ· πᾶν δὲ θηλυκόν, ἀφίνετε νὰ ζῇ.
1 Ὑπῆγε δὲ ἄνθρωπός τις ἐκ τοῦ οἴκου Λευΐ, καὶ ἔλαβεν εἰς γυναῖκα μίαν ἐκ τῶν θυγατέρων Λευΐ.
2 Καὶ συνέλαβεν ἡ γυνή καὶ ἐγέννησεν υἱόν· ἰδοῦσα δὲ αὐτὸν ὅτι ἦτο εὔμορφος, ἔκρυψεν αὐτὸν τρεῖς μῆνας.
3 Μή δυναμένη δὲ νὰ κρύπτῃ αὐτὸν πλέον, ἔλαβε δι᾿ αὐτὸν κιβώτιον σπάρτινον καὶ κατέχρισεν αὐτὸ μὲ ἄσφαλτον καὶ πίσσαν καὶ ἐνέβαλε τὸ παιδίον εἰς αὐτὸ καὶ ἔθεσεν εἰς τὸ ἑλῶδες μέρος παρὰ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ.
4 Ἡ δὲ ἀδελφή αὐτοῦ παρεμόνευε μακρόθεν, διὰ νὰ ἴδῃ τὸ ἀποβησόμενον εἰς αὐτὸ.
5 Καὶ κατέβη ἡ θυγάτηρ τοῦ Φαραὼ διὰ νὰ λουσθῇ εἰς τὸν ποταμόν, αἱ δὲ θεράπαιναι αὐτῆς περιεπάτουν ἐπὶ τὴν ὄχθην τοῦ ποταμοῦ· καὶ ὅτε εἶδε τὸ κιβώτιον εἰς τὸ ἑλῶδες μέρος, ἔστειλε τὴν παιδίσκην αὑτῆς καὶ ἔλαβεν αὐτό·
6 καὶ ἀνοίξασα βλέπει τὸ παιδίον καὶ ἰδού, τὸ νήπιον ἔκλαιε· καὶ ἐλυπήθη αὐτό, λέγουσα, Ἐκ τῶν παιδίων τῶν Ἑβραίων εἶναι τοῦτο.
7 Τότε εἶπεν ἡ ἀδελφή αὐτοῦ πρὸς τὴν θυγατέρα τοῦ Φαραώ, Θέλεις νὰ ὑπάγω νὰ καλέσω εἰς σὲ γυναῖκα θηλάζουσαν ἐκ τῶν Ἑβραίων, διὰ νὰ σοὶ θηλάσῃ τὸ παιδίον;
8 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ἡ θυγάτηρ τοῦ Φαραώ, Ὕπαγε. Καὶ ὑπῆγε τὸ κοράσιον καὶ ἐκάλεσε τὴν μητέρα τοῦ παιδίου.
9 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ἡ θυγάτηρ τοῦ Φαραώ, Λάβε τὸ παιδίον τοῦτο καὶ θήλασόν μοι αὐτό, καὶ ἐγὼ θέλω σοὶ δώσει τὸν μισθὸν σου.
10 Ἔλαβε δὲ ἡ γυνή τὸ παιδίον καὶ ἐθήλαζεν αὐτό. Καὶ ἀφοῦ ἐμεγάλωσε τὸ παιδίον, ἔφερεν αὐτὸ πρὸς τὴν θυγατέρα τοῦ Φαραώ, καὶ ἔγεινεν υἱὸς αὐτῆς· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Μωϋσῆν, λέγουσα, Ὅτι ἐκ τοῦ ὕδατος ἀνέσυρα αὐτό.
11 Κατὰ δὲ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, ἀφοῦ ὁ Μωϋσῆς ἐμεγάλωσεν, ἐξῆλθε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ· καὶ παρατηρῶν τὰ βάρη αὐτῶν, βλέπει ἄνθρωπον Αἰγύπτιον τύπτοντα Ἑβραῖον τινὰ ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ.
12 Περιβλέψας δὲ ἐδὼ καὶ ἐκεῖ καὶ ἰδὼν ὅτι δὲν ἦτο οὐδείς, ἐπάταξε τὸν Αἰγύπτιον καὶ ἔκρυψεν αὐτὸν ἐν τῇ ἄμμῳ.
13 Καὶ ἐξῆλθε τὴν ἀκόλουθον ἡμέραν καὶ ἰδού, δύο ἄνδρες Ἑβραῖοι διεπληκτίζοντο· καὶ λέγει πρὸς τὸν ἀδικοῦντα, Διὰ τί τύπτεις τὸν πλησίον σου;
14 Ὁ δὲ εἶπε, Τίς σὲ κατέστησεν ἄρχοντα καὶ κριτήν ἐφ᾿ ἡμᾶς; Μήπως θέλεις σὺ νὰ μὲ φονεύσῃς, καθὼς ἐφόνευσας τὸν Αἰγύπτιον; Καὶ ἐφοβήθη ὁ Μωϋσῆς καὶ εἶπε, Βεβαίως τὸ πρᾶγμα τοῦτο ἔγεινε γνωστόν.
15 Ἀκούσας δὲ ὁ Φαραὼ τὸ πρᾶγμα τοῦτο, ἐζήτει νὰ θανατώσῃ τὸν Μωϋσῆν· ἀλλ᾿ ὁ Μωϋσῆς ἔφυγεν ἀπὸ προσώπου τοῦ Φαραὼ καὶ κατῴκησεν ἐν τῇ γῇ Μαδιάμ· ἐκάθισε δὲ πλησίον τοῦ φρέατος.
16 Ὁ δὲ ἱερεὺς τῆς Μαδιὰμ εἶχεν ἑπτὰ θυγατέρας, αἵτινες ἐλθοῦσαι ἤντλησαν ὕδωρ καὶ ἐγέμισαν τὰς ποτίστρας διὰ νὰ ποτίσωσι τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὑτῶν.
17 Ἐλθόντες δὲ οἱ ποιμένες ἐδίωξαν αὐτάς· καὶ σηκωθεὶς ὁ Μωϋσῆς ἐβοήθησεν αὐτὰς καὶ ἐπότισε τὰ πρόβατα αὐτῶν.
18 Καὶ ὅτε ἦλθον πρὸς Ῥαγουήλ τὸν πατέρα αὑτῶν, εἶπε πρὸς αὐτάς, Διὰ τί τόσον ταχέως ἤλθετε σήμερον;
19 Αἱ δὲ εἶπον, Ἄνθρωπος Αἰγύπτιος ἐλύτρωσεν ἡμᾶς ἐκ τῶν χειρῶν τῶν ποιμένων καὶ προσέτι ἤντλησεν εἰς ἡμᾶς ὕδωρ καὶ ἐπότισε τὰ πρόβατα.
20 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς τὰς θυγατέρας αὑτοῦ, Καὶ ποῦ εἶναι; διὰ τί ἀφήκατε τὸν ἄνθρωπον; καλέσατε αὐτὸν διὰ νὰ φάγῃ ἄρτον.
21 Καὶ εὐχαριστήθη ὁ Μωϋσῆς νὰ κατοικῇ μετὰ τοῦ ἀνθρώπου· ὅστις ἔδωκεν εἰς τὸν Μωϋσῆν εἰς γυναῖκα Σεπφώραν τὴν θυγατέρα αὑτοῦ.
22 Καὶ ἐγέννησεν υἱόν· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Γηρσώμ, λέγων, Πάροικος εἶμαι ἐν ξένῃ γῇ·
23 Μετὰ δὲ πολὺν καιρόν, ἐτελεύτησεν ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου· καὶ κατεστέναξαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ διὰ τὴν δουλείαν καὶ ἀνεβόησαν· καὶ ἡ βοή αὐτῶν ἀνέβη πρὸς τὸν Θεὸν ἐξ αἰτίας τῆς δουλείας.
24 Καὶ εἰσήκουσεν ὁ Θεὸς τῶν στεναγμῶν αὐτῶν· καὶ ἐνεθυμήθη ὁ Θεὸς τὴν διαθήκην αὑτοῦ τὴν πρὸς τὸν Ἀβραάμ, τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Ἰακώβ·
25 καὶ ἐπέβλεψεν ὁ Θεὸς ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ ἠλέησεν αὐτοὺς ὁ Θεός.
1 Ὁ δὲ Μωϋσῆς ἔβοσκε τὰ πρόβατα τοῦ Ἰοθόρ, πενθεροῦ αὑτοῦ, ἱερέως τῆς Μαδιάμ· καὶ ἔφερε τὰ πρόβατα εἰς τὸ ὄπισθεν μέρος τῆς ἐρήμου καὶ ἦλθεν εἰς τὸ ὄρος τοῦ Θεοῦ, τὸ Χωρήβ.
2 Ἐφάνη δὲ εἰς αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου ἐν φλογὶ πυρὸς ἐκ μέσου τῆς βάτου· καὶ εἶδε καὶ ἰδού, ἡ βάτος ἐκαίετο ὑπὸ τοῦ πυρὸς καὶ ἡ βάτος δὲν κατεκαίετο.
3 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς, Ἄς στρέψω καὶ ἄς παρατηρήσω τὸ μέγα τοῦτο θέαμα, διὰ τί ἡ βάτος δὲν κατακαίεται.
4 Καὶ ὡς εἶδεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν ὅτι ἔστρεψε νὰ παρατηρήσῃ, ἐφώνησε πρὸς αὐτὸν ὁ Θεὸς ἐκ μέσου τῆς βάτου καὶ εἶπε, Μωϋσῆ, Μωϋσῆ. Ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδού, ἐγώ.
5 Καὶ εἶπε, Μή πλησιάσῃς ἐδώ· λύσον τὰ ὑποδήματά σου ἐκ τῶν ποδῶν σου· διότι ὁ τόπος ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἵστασαι εἶναι γῆ ἁγία.
6 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Θεὸς τοῦ πατρὸς σου, ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραάμ, Θεὸς τοῦ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ. Ἔκρυψε δὲ τὸ πρόσωπον αὑτοῦ ὁ Μωϋσῆς· διότι ἐφοβεῖτο νὰ ἐμβλέψῃ εἰς τὸν Θεόν.
7 Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος, Εἶδον, εἶδον τὴν ταλαιπωρίαν τοῦ λαοῦ μου τοῦ ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἤκουσα τὴν κραυγήν αὐτῶν ἐξ αἰτίας τῶν ἐργοδιωκτῶν αὐτῶν· διότι ἐγνώρισα τὴν ὀδύνην αὐτῶν·
8 καὶ κατέβην διὰ νὰ ἐλευθερώσω αὐτοὺς ἐκ τῆς χειρὸς τῶν Αἰγυπτίων καὶ νὰ ἀναβιβάσω αὐτοὺς ἐκ τῆς γῆς ἐκείνης εἰς γῆν καλήν καὶ εὐρύχωρον, εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι, εἰς τὸν τόπον τῶν Χαναναίων καὶ Χετταίων καὶ Ἀμορραίων καὶ Φερεζαίων καὶ Εὐαίων καὶ Ἰεβουσαίων·
9 καὶ τώρα ἰδού, ἡ κραυγή τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἦλθεν εἰς ἐμέ· καὶ εἶδον ἔτι τὴν κατάθλιψιν, μὲ τὴν ὁποίαν οἱ Αἰγύπτιοι καταθλίβουσιν αὐτούς·
10 ἐλθὲ λοιπὸν τώρα καὶ θέλω σὲ ἀποστείλει πρὸς τὸν Φαραώ, καὶ θέλεις ἐξαγάγει τὸν λαὸν μου τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐξ Αἰγύπτου.
11 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Θεόν, Τίς εἶμαι ἐγώ, διὰ νὰ ὑπάγω πρὸς τὸν Φαραὼ καὶ νὰ ἐξαγάγω τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐξ Αἰγύπτου;
12 Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Βεβαίως ἐγὼ θέλω εἶσθαι μετὰ σοῦ· καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς σὲ τὸ σημεῖον, ὅτι ἐγὼ σὲ ἀπέστειλα· Ἀφοῦ ἐξαγάγῃς τὸν λαὸν μου ἐξ Αἰγύπτου, θέλετε λατρεύσει τὸν Θεὸν ἐπὶ τοῦ ὄρους τούτου.
13 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Θεόν, Ἰδού, ὅταν ἐγὼ ὑπάγω πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ εἴπω πρὸς αὐτούς, Ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σας μὲ ἀπέστειλε πρὸς ἐσᾶς, καὶ ἐκεῖνοι μ᾿ ἐρωτήσωσι, Τί εἶναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ; τί θέλω εἰπεῖ πρὸς αὐτοὺς;
14 Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Ὤν· καὶ εἶπεν, Οὕτω θέλεις εἰπεῖ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ· Ὁ Ὤν μὲ ἀπέστειλε πρὸς ἐσᾶς.
15 Καὶ εἶπεν ἔτι ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Οὕτω θέλεις εἰπεῖ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ· Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σας, ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραάμ, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ, μὲ ἀπέστειλε πρὸς ἐσᾶς· τοῦτο θέλει εἶσθαι τὸ ὄνομά μου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ τοῦτο τὸ μνημόσυνόν μου εἰς γενεὰς γενεῶν·
16 ὕπαγε καὶ σύναξον τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σας, ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραάμ, τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰακώβ, ἐφάνη εἰς ἐμέ, λέγων, Ἐπεσκέφθην ἀληθῶς ἐσᾶς καὶ τὰ ὅσα κάμνουσιν εἰς ἐσᾶς ἐν Αἰγύπτῳ·
17 καὶ εἶπα, Θέλω σᾶς ἀναβιβάσει ἐκ τῆς ταλαιπωρίας τῶν Αἰγυπτίων εἰς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων καὶ Χετταίων καὶ Ἀμορραίων καὶ Φερεζαίων καὶ Εὐαίων καὶ Ἰεβουσαίων, εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι·
18 καὶ θέλουσιν ὑπακούσει εἰς τὴν φωνήν σου· καὶ θέλεις ὑπάγει, σὺ καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραήλ, πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου καὶ θέλετε εἰπεῖ πρὸς αὐτόν, Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων συνήντησεν ἡμᾶς· τώρα λοιπὸν ἄφες νὰ ὑπάγωμεν ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν εἰς τὴν ἔρημον, διὰ νὰ προσφέρωμεν θυσίαν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν·
19 ἐγὼ δὲ ἐξεύρω, ὅτι δὲν θέλει σᾶς ἀφήσει ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου νὰ ὑπάγητε, εἰμή διὰ χειρὸς κραταιᾶς·
20 καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρά μου, θέλω πατάξει τὴν Αἴγυπτον μὲ πάντα τὰ θαυμάσιά μου τὰ ὁποῖα θέλω κάμει ἐν μέσῳ αὐτῆς· καὶ μετὰ ταῦτα θέλει σᾶς ἐξαποστείλει·
21 καὶ θέλω δώσει χάριν εἰς τὸν λαὸν τοῦτον ἔμπροσθεν τῶν Αἰγυπτίων· καὶ ὅταν ἀναχωρῆτε, δὲν θέλετε ἀναχωρήσει κενοί·
22 ἀλλὰ πᾶσα γυνή θέλει ζητήσει παρὰ τῆς γείτονος αὐτῆς καὶ παρὰ τῆς συγκατοίκου αὐτῆς σκεύη ἀργυρὰ καὶ σκεύη χρυσὰ καὶ ἐνδύματα· καὶ θέλετε ἐπιθέσει αὐτὰ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς σας καὶ ἐπὶ τὰς θυγατέρας σας καὶ θέλετε γυμνώσει τοὺς Αἰγυπτίους.
1 Ἀπεκρίθη δὲ ὁ Μωϋσῆς καὶ εἶπε, Ἀλλ᾿ ἰδού, δὲν θέλουσι πιστεύσει εἰς ἐμὲ οὐδὲ θέλουσιν εἰσακούσει εἰς τὴν φωνήν μου· διότι θέλουσιν εἰπεῖ, Δὲν ἐφάνη εἰς σὲ ὁ Κύριος.
2 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος, Τί εἶναι τοῦτο, τὸ ἐν τῇ χειρὶ σου; Ὁ δὲ εἶπε, Ῥάβδος.
3 Καὶ εἶπε, Ῥίψον αὐτήν κατὰ γῆς. Καὶ ἔρριψεν αὐτήν κατὰ γῆς καὶ ἔγεινεν ὄφις· καὶ ἔφυγεν ὁ Μωϋσῆς ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτοῦ.
4 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου καὶ πίασον αὐτὸν ἀπὸ τῆς οὐρᾶς· καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπίασεν αὐτὸν καὶ ἔγεινε ῥάβδος ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ·
5 διὰ νὰ πιστεύσωσιν ὅτι ἐφάνη εἰς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων αὐτῶν, ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραάμ, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ.
6 Καὶ εἶπεν ἔτι πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος, Βάλε τώρα τὴν χεῖρά σου εἰς τὸν κόλπον σου. Καὶ ἔβαλε τὴν χεῖρα αὑτοῦ εἰς τὸν κόλπον αὑτοῦ· καὶ ὅτε ἐξήγαγεν αὐτήν, ἰδού, ἡ χεὶρ αὐτοῦ λεπρὰ ὡς χιών.
7 Καὶ εἶπε, Βάλε πάλιν τὴν χεῖρά σου εἰς τὸν κόλπον σου. Καὶ ἔβαλε τὴν χεῖρα αὑτοῦ εἰς τὸν κόλπον αὑτοῦ· καὶ ὅτε ἐξήγαγεν αὐτήν ἐκ τοῦ κόλπου αὑτοῦ, ἰδού, ἀποκατεστάθη καθὼς ἡ σὰρξ αὐτοῦ.
8 Ἐὰν δέ, εἶπεν ὁ Κύριος, δὲν πιστεύσωσιν εἰς σὲ μηδὲ εἰσακούσωσιν εἰς τὴν φωνήν τοῦ σημείου τοῦ πρώτου, θέλουσι πιστεύσει εἰς τὴν φωνήν τοῦ σημείου τοῦ δευτέρου·
9 ἐὰν δὲ δὲν πιστεύσωσι καὶ εἰς τὰ δύο ταῦτα σημεῖα μηδὲ εἰσακούσωσιν εἰς τὴν φωνήν σου, θέλεις λάβει ἐκ τοῦ ὕδατος τοῦ ποταμοῦ καὶ θέλεις χύσει αὐτὸ ἐπὶ τῆς ξηρᾶς· καὶ τὸ ὕδωρ, τὸ ὁποῖον ἤθελες λάβει ἐκ τοῦ ποταμοῦ, θέλει γείνει αἷμα ἐπὶ τῆς ξηρᾶς.
10 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κύριον, Δέομαι, Κύριε· ἐγὼ δὲν εἶμαι εὔλαλος οὔτε ἀπὸ χθὲς οὔτε ἀπὸ προχθὲς οὔτε ἀφ᾿ ἧς ὥρας ἐλάλησας πρὸς τὸν δοῦλόν σου· ἀλλ᾿ εἶμαι βραδύστομος καὶ βραδύγλωσσος.
11 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος, Τίς ἔδωκε στόμα εἰς τὸν ἄνθρωπον; ἤ τίς ἔκαμε τὸν εὔλαλον ἤ τὸν κωφὸν ἤ τὸν βλέποντα ἤ τὸν τυφλόν; οὐχὶ ἐγὼ ὁ Κύριος;
12 ὕπαγε λοιπὸν τώρα καὶ ἐγὼ θέλω εἶσθαι μετὰ τοῦ στόματός σου καὶ θέλω σὲ διδάξει ὅ, τι μέλλεις νὰ λαλήσῃς.
13 Ὁ δὲ εἶπε, Δέομαι, Κύριε, ἀπόστειλον ὅντινα ἔχεις νὰ ἀποστείλῃς.
14 Καὶ ἐξήφθη ὁ θυμὸς τοῦ Κυρίου κατὰ τοῦ Μωϋσέως· καὶ εἶπε, Δὲν εἶναι Ἀαρὼν ὁ ἀδελφὸς σου ὁ Λευΐτης; ἐξεύρω ὅτι αὐτὸς δύναται νὰ λαλῇ καλῶς· καὶ μάλιστα, ἰδού, ἐξέρχεται εἰς συνάντησίν σου καὶ ὅταν σὲ ἴδῃ, θέλει χαρῆ ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ·
15 σὺ λοιπὸν θέλεις λαλεῖ πρὸς αὐτὸν καὶ θέλεις βάλλει τοὺς λόγους εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ· ἐγὼ δὲ θέλω εἶσθαι μετὰ τοῦ στόματός σου καὶ μετὰ τοῦ στόματος ἐκείνου καὶ θέλω σᾶς διδάξει ὅ, τι πρέπει νὰ πράξητε·
16 καὶ αὐτὸς θέλει λαλεῖ ἀντὶ σοῦ πρὸς τὸν λαόν· καὶ αὐτὸς θέλει εἶσθαι εἰς σὲ ἀντὶ στόματος, σὺ δὲ θέλεις εἶσθαι εἰς αὐτὸν ἀντὶ Θεοῦ·
17 λάβε δὲ εἰς τὴν χεῖρά σου τὴν ῥάβδον ταύτην, μὲ τὴν ὁποίαν θέλεις κάμνει τὰ σημεῖα.
18 Καὶ ἀνεχώρησεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ἐπέστρεψε πρὸς τὸν Ἰοθὸρ τὸν πενθερὸν αὑτοῦ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἄς ὑπάγω, παρακαλῶ, καὶ ἄς ἐπιστρέψω πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς μου, τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ἄς ἴδω ἄν ζῶσιν ἔτι. Καὶ εἶπεν ὁ Ἰοθὸρ πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ὕπαγε ἐν εἰρήνῃ.
19 Ὁ δὲ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν ἐν Μαδιάμ, Ὕπαγε, ἐπίστρεψον εἰς Αἴγυπτον· διότι ἀπέθανον πάντες οἱ ἄνθρωποι οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν σου.
20 Τότε παραλαβὼν ὁ Μωϋσῆς τὴν γυναῖκα αὑτοῦ καὶ τὰ τέκνα αὑτοῦ καὶ καθίσας αὐτὰ ἐπὶ ὄνους ἐπέστρεψεν εἰς τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου· ἔλαβε δὲ ὁ Μωϋσῆς τὴν ῥάβδον τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ.
21 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ὅταν ὑπάγῃς καὶ ἐπιστρέψῃς εἰς Αἴγυπτον, ἰδὲ νὰ κάμῃς ἔμπροσθεν τοῦ Φαραὼ πάντα τὰ θαυμάσια, τὰ ὁποῖα ἔδωκα εἰς τὴν χεῖρά σου· πλήν ἐγὼ θέλω σκληρύνει τὴν καρδίαν αὐτοῦ, καὶ δὲν θέλει ἐξαποστείλει τὸν λαόν·
22 καὶ θέλεις εἰπεῖ πρὸς τὸν Φαραώ, Οὕτω λέγει Κύριος· Υἱὸς μου εἶναι, πρωτότοκός μου, ὁ Ἰσραήλ·
23 καὶ πρὸς σὲ λέγω, Ἐξαπόστειλον τὸν υἱὸν μου, διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ· καὶ ἐὰν δὲν θέλῃς νὰ ἐξαποστείλῃς αὐτόν, ἰδού, ἐγὼ θέλω θανατώσει τὸν υἱὸν σου, τὸν πρωτότοκόν σου.
24 Ἐνῷ δὲ ὁ Μωϋσῆς ἦτο ἐν τῇ ὁδῷ, ἐν τῷ καταλύματι, συνήντησεν αὐτὸν ὁ Κύριος καὶ ἐζήτει νὰ θανατώσῃ αὐτόν.
25 Καὶ λαβοῦσα ἡ Σεπφώρα λιθάριον κοπτερόν, περιέτεμε τὴν ἀκροβυστίαν τοῦ υἱοῦ αὑτῆς, καὶ ἔρριψεν εἰς τοὺς πόδας αὑτοῦ, λέγουσα, Βεβαίως νυμφίος αἱμάτων εἶσαι εἰς ἐμέ.
26 Καὶ ἀπῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ· ἡ δὲ εἶπε, Νυμφίος αἱμάτων εἶσαι ἕνεκα τῆς περιτομῆς.
27 Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς τὸν Ἀαρών, Ὕπαγε πρὸς συνάντησιν τοῦ Μωϋσέως εἰς τὴν ἔρημον. Καὶ ὑπῆγε καὶ συνήντησεν αὐτὸν ἐν τῷ ὄρει τοῦ Θεοῦ καὶ ἠσπάσθη αὐτόν.
28 Καὶ ἀπήγγειλεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρὼν πάντας τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, τοὺς ὁποίους παρήγγειλεν εἰς αὐτόν, καὶ πάντα τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα προσέταξεν εἰς αὐτόν.
29 Ὑπῆγαν λοιπὸν ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν καὶ συνήγαγον πάντας τοὺς πρεσβυτέρους τῶν υἱῶν Ἰσραήλ·
30 καὶ ἐλάλησεν ὁ Ἀαρὼν πάντας τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ὁ Κύριος ἐλάλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν, καὶ ἔκαμε τὰ σημεῖα ἐνώπιον τοῦ λαοῦ.
31 Καὶ ἐπίστευσεν ὁ λαός· καὶ ὅτε ἤκουσεν ὅτι ὁ Κύριος ἐπεσκέφθη τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταλαιπωρίαν αὐτῶν, κύψαντες προσεκύνησαν.
1 Μετὰ δὲ ταῦτα, εἰσελθόντες ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρών, εἶπαν πρὸς τὸν Φαραώ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν μου, διὰ νὰ ἑορτάσωσιν εἰς ἐμὲ ἐν τῇ ἐρήμῳ.
2 Ὁ δὲ Φαραὼ εἶπε, Τίς εἶναι ὁ Κύριος, εἰς τοῦ ὁποίου τὴν φωνήν θέλω ὑπακούσει, ὥστε νὰ ἐξαποστείλω τὸν Ἰσραήλ; δὲν γνωρίζω τὸν Κύριον καὶ οὐδὲ τὸν Ἰσραήλ θέλω ἐξαποστείλει.
3 Οἱ δὲ εἶπον, Ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων συνήντησεν ἡμᾶς· ἄφες λοιπὸν νὰ ὑπάγωμεν ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν εἰς τὴν ἔρημον, διὰ νὰ προσφέρωμεν θυσίαν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, μήποτε ἔλθῃ καθ᾿ ἡμῶν μὲ θανατικὸν ἤ μὲ μάχαιραν.
4 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου, Διὰ τί, Μωϋσῆ καὶ Ἀαρών, ἀποκόπτετε τὸν λαὸν ἀπὸ τῶν ἐργασιῶν αὐτοῦ; ὑπάγετε εἰς τὰ ἔργα σας.
5 Καὶ εἶπεν ὁ Φαραώ, Ἰδού, ὁ λαὸς τοῦ τόπου εἶναι τώρα πολυπληθής καὶ σεῖς κάμνετε αὐτοὺς νὰ παύωσιν ἀπὸ τῶν ἔργων αὑτῶν.
6 Καὶ τὴν αὐτήν ἡμέραν προσέταξεν ὁ Φαραὼ τοὺς ἐργοδιώκτας τοῦ λαοῦ καὶ τοὺς ἐπιτρόπους αὐτῶν, λέγων,
7 Δὲν θέλετε δώσει πλέον εἰς τὸν λαὸν τοῦτον ἄχυρον καθὼς χθὲς καὶ προχθές, διὰ νὰ κάμνωσι τὰς πλίνθους· ἄς ὑπάγωσιν αὐτοὶ καὶ ἄς συνάγωσιν εἰς ἑαυτοὺς ἄχυρον·
8 θέλετε ὅμως ἐπιβάλει εἰς αὐτοὺς τὸ ποσὸν τῶν πλίνθων, τὸ ὁποῖον ἔκαμνον πρότερον· παντελῶς δὲν θέλετε ἐλαττώσει αὐτὸ· διότι μένουσιν ἀργοὶ καὶ διὰ τοῦτο φωνάζουσι, λέγοντες, Ἄφες νὰ ὑπάγωμεν, διὰ νὰ προσφέρωμεν θυσίαν εἰς τὸν Θεὸν ἡμῶν·
9 ἄς ἐπιβαρυνθῶσιν αἱ ἐργασίαι τῶν ἀνθρώπων τούτων, διὰ νὰ ἦναι ἐνησχολημένοι εἰς αὐτὰς καὶ νὰ μή προσέχωσιν εἰς λόγια μάταια.
10 Ἐξῆλθον λοιπὸν οἱ ἐργοδιῶκται τοῦ λαοῦ καὶ οἱ ἐπίτροποι αὐτοῦ καὶ ἐλάλησαν πρὸς τὸν λαόν, λέγοντες, Οὕτως εἶπεν ὁ Φαραώ· Δὲν σᾶς δίδω ἄχυρον·
11 σεῖς αὐτοὶ ὑπάγετε, συνάγετε ἄχυρον, ὅπου δύνασθε νὰ εὕρητε· πλήν δὲν θέλει ἐλαττωθῆ ἐκ τῶν ἐργασιῶν σας οὐδέν.
12 Καὶ διεσπάρη ὁ λαὸς καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ συνάγῃ καλάμην ἀντὶ ἀχύρου.
13 Οἱ δὲ ἐργοδιῶκται ἐβίαζον αὐτούς, λέγοντες, Τελειόνετε τὰς ἐργασίας σας, τὸ διωρισμένον καθ᾿ ἡμέραν, καθὼς ὅτε ἐδίδετο τὸ ἄχυρον.
14 Καὶ ἐμαστιγώθησαν οἱ ἐπίτροποι τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, οἱ διωρισμένοι ἐπ᾿ αὐτοὺς ὑπὸ τῶν ἐργοδιωκτῶν τοῦ Φαραώ, λεγόντων, Διὰ τί δὲν ἐτελειώσατε χθὲς καὶ σήμερον τὸ διωρισμένον εἰς ἐσᾶς ποσὸν τῶν πλίνθων, καθὼς πρότερον;
15 Εἰσελθόντες δὲ οἱ ἐπίτροποι τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, κατεβόησαν πρὸς τὸν Φαραώ, λέγοντες, Διὰ τί κάμνεις οὕτως εἰς τοὺς δούλους σου;
16 ἄχυρον δὲν δίδεται εἰς τοὺς δούλους σου καὶ λέγουσιν εἰς ἡμᾶς, Κάμνετε πλίνθους· καὶ ἰδού, ἐμαστιγώθησαν οἱ δοῦλοί σου· τὸ δὲ σφάλμα εἶναι τοῦ λαοῦ σου.
17 Ὁ δὲ ἀπεκρίθη, Ὀκνηροὶ εἶσθε, ὀκνηροί· διὰ τοῦτο λέγετε, Ἄφες νὰ ὑπάγωμεν νὰ προσφέρωμεν θυσίαν πρὸς τὸν Κύριον·
18 ὑπάγετε λοιπὸν τώρα, δουλεύετε· διότι ἄχυρον δὲν θέλει σᾶς δοθῆ· θέλετε ὅμως ἀποδίδει τὸ ποσὸν τῶν πλίνθων.
19 Καὶ ἔβλεπον ἑαυτοὺς οἱ ἐπίτροποι τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐν κακῇ περιστάσει, ἀφοῦ ἐρρέθη πρὸς αὐτούς, Δὲν θέλει ἐλαττωθῆ οὐδὲν ἀπὸ τοῦ καθημερινοῦ ποσοῦ τῶν πλίνθων.
20 Ἐξερχόμενοι δὲ ἀπὸ τοῦ Φαραώ, συνήντησαν τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν, ἐρχομένους εἰς συνάντησιν αὐτῶν·
21 καὶ εἶπον πρὸς αὐτούς, Ὁ Κύριος νὰ σᾶς ἴδῃ καὶ νὰ κρίνῃ· διότι σεῖς ἐκάμετε βδελυκτήν τὴν ὀσμήν ἡμῶν ἔμπροσθεν τοῦ Φαραὼ καὶ ἔμπροσθεν τῶν δούλων αὐτοῦ, ὥστε νὰ δώσητε εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν μάχαιραν διὰ νὰ θανατώσωσιν ἡμᾶς.
22 Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κύριον καὶ εἶπε, Κύριε, διὰ τί κατέθλιψας τὸν λαὸν τοῦτον; καὶ διὰ τί μὲ ἀπέστειλας;
23 διότι, ἀφοῦ ἦλθον πρὸς τὸν Φαραὼ νὰ ὁμιλήσω ἐν ὀνόματί σου, κατέθλιψε τὸν λαὸν τοῦτον· καὶ σὺ ποσῶς δὲν ἠλευθέρωσας τὸν λαὸν σου.
1 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Τώρα θέλεις ἰδεῖ τί θέλω κάμει εἰς τὸν Φαραώ· διότι διὰ χειρὸς κραταιᾶς θέλει ἐξαποστείλει αὐτούς· καὶ διὰ χειρὸς κραταιᾶς θέλει ἐκδιώξει αὐτοὺς ἐκ τῆς γῆς αὑτοῦ.
2 Ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἔτι πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος·
3 καὶ ἐφάνην εἰς τὸν Ἀβραάμ, εἰς τὸν Ἰσαὰκ καὶ εἰς τὸν Ἰακώβ, μὲ τὸ ὄνομα, Θεὸς Παντοκράτωρ· δὲν ἐγνωρίσθην ὅμως εἰς αὐτοὺς μὲ τὸ ὄνομά μου Ἰεοβά·
4 καὶ ἔτι ἔστησα πρὸς αὐτοὺς τὴν διαθήκην μου, νὰ δώσω εἰς αὐτοὺς τὴν γῆν Χαναὰν τὴν γῆν τῆς παροικίας αὐτῶν, ἐν ᾗ παρῴκησαν·
5 ἐγὼ προσέτι ἤκουσα τοὺς στεναγμοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ διὰ τὴν ὑπὸ τῶν Αἰγυπτίων καταδούλωσιν αὐτῶν· καὶ ἐνεθυμήθην τὴν διαθήκην μου·
6 διὰ τοῦτο εἰπὲ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος· καὶ θέλω σᾶς ἐκβάλει ὑποκάτωθεν τῶν φορτίων τῶν Αἰγυπτίων καὶ θέλω σᾶς ἐλευθερώσει ἀπὸ τῆς δουλείας αὐτῶν καὶ θέλω σᾶς λυτρώσει μὲ βραχίονα ἐξηπλωμένον καὶ μὲ κρίσεις μεγάλας·
7 καὶ θέλω σᾶς λάβει εἰς ἐμαυτὸν διὰ λαὸν μου καὶ θέλω εἶσθαι Θεὸς ὑμῶν· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὅστις σᾶς ἐκβάλλω ὑποκάτωθεν τῶν φορτίων τῶν Αἰγυπτίων·
8 καὶ θέλω σᾶς φέρει εἰς τὴν γῆν, περὶ τῆς ὁποίας ὕψωσα τὴν χεῖρά μου, ὅτι θέλω δώσει αὐτήν εἰς τὸν Ἀβραάμ, εἰς τὸν Ἰσαὰκ καὶ εἰς τὸν Ἰακώβ· καὶ θέλω σᾶς δώσει αὐτήν εἰς κληρονομίαν. Ἐγὼ ὁ Κύριος.
9 Καὶ ἐλάλησεν ὁ Μωϋσῆς οὕτω πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ· ἀλλὰ δὲν εἰσήκουσαν εἰς τὸν Μωϋσῆν, διὰ τὴν στενοχωρίαν τῆς ψυχῆς αὑτῶν καὶ διὰ τὴν σκληρὰν δουλείαν.
10 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
11 Εἴσελθε, λάλησον πρὸς Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ ἐξαποστείλῃ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐκ τῆς γῆς αὑτοῦ.
12 Καὶ ἐλάλησεν ὁ Μωϋσῆς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, λέγων, Ἰδού, οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ δὲν μοῦ εἰσήκουσαν· καὶ πῶς θέλει μοῦ εἰσακούσει ὁ Φαραώ, καὶ ἐγὼ εἶμαι ἀπερίτμητος τὰ χείλη;
13 καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ πρὸς Φαραὼ τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ ἐξαγάγωσι τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
14 Οὗτοι εἶναι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν οἴκων τῶν πατριῶν αὑτῶν· Οἱ υἱοὶ τοῦ Ῥουβήν, τοῦ πρωτοτόκου τοῦ Ἰσραήλ, Ἀνὼχ καὶ Φαλλοὺ, Ἑσρὼν καὶ Χαρμί· αὗται εἶναι αἱ συγγένειαι τοῦ Ῥουβήν.
15 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Συμεών, Ἰεμουήλ καὶ Ἰαμεὶν καὶ Ἀὼδ καὶ Ἰαχεὶν καὶ Σωὰρ καὶ Σαοὺλ υἱὸς Χανανίτιδος· αὗται εἶναι αἱ συγγένειαι τοῦ Συμεών.0
16 Τὰ δὲ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Λευΐ κατὰ τὰς γενεὰς αὐτῶν εἶναι ταῦτα· Γηρσὼν καὶ Καὰθ καὶ Μεραρί· καὶ τὰ ἔτη τῆς ζωῆς τοῦ Λευΐ ἔγειναν ἑκατὸν τριάκοντα ἑπτὰ ἔτη.
17 Οἱ υἱοὶ τοῦ Γηρσών, Λιβνὶ καὶ Σεμεΐ, κατὰ τὰς συγγενείας αὐτῶν.
18 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Καάθ, Ἀμρὰμ καὶ Ἰσαὰρ καὶ Χεβρὼν καὶ Ὀζιήλ· καὶ τὰ ἔτη τῆς ζωῆς τοῦ Καὰθ ἔγειναν ἑκατὸν τριάκοντα τρία ἔτη.
19 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Μεραρί, Μααλὶ καὶ Μουσί· αὗται εἶναι αἱ συγγένειαι τοῦ Λευΐ, κατὰ τὰς γενεὰς αὐτῶν.
20 Ἔλαβε δὲ ὁ Ἀμρὰμ εἰς γυναῖκα ἑαυτοῦ τὴν Ἰωχαβέδ, θυγατέρα τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· καὶ ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν τὸν Ἀαρὼν καὶ τὸν Μωϋσῆν· τὰ δὲ ἔτη τῆς ζωῆς τοῦ Ἀμρὰμ ἔγειναν ἑκατὸν τριάκοντα ἑπτὰ ἔτη.
21 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσαάρ, Κορὲ καὶ Νεφὲγ καὶ Ζιθρί.
22 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ὀζιήλ, Μισαήλ καὶ Ἐλισαφὰν καὶ Σιθρί.
23 Ἔλαβε δὲ ὁ Ἀαρὼν εἰς γυναῖκα ἑαυτοῦ τὴν Ἐλισάβετ, θυγατέρα τοῦ Ἀμμιναδάβ, ἀδελφήν τοῦ Ναασσών· καὶ ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν τὸν Ναδὰβ καὶ τὸν Ἀβιούδ, τὸν Ἐλεάζαρ καὶ τὸν Ἰθάμαρ.
24 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Κορέ, Ἀσεὶρ καὶ Ἐλκανὰ καὶ Ἀβιάσαφ· αὗται εἶναι αἱ συγγένειαι τῶν Κοριτῶν.
25 Ὁ δὲ Ἐλεάζαρ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀαρών, ἔλαβεν εἰς γυναῖκα ἑαυτοῦ μίαν ἐκ τῶν θυγατέρων τοῦ Φουτιήλ· καὶ ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν τὸν Φινεές· οὗτοι εἶναι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν πατριῶν τῶν Λευϊτῶν, κατὰ τὰς συγγενείας αὐτῶν.
26 Οὗτοι εἶναι ὁ Ἀαρὼν καὶ ὁ Μωϋσῆς, πρὸς τοὺς ὁποίους εἶπεν ὁ Κύριος, Ἐξαγάγετε τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, ἐκ γῆς Αἰγύπτου κατὰ τὰ τάγματα αὐτῶν.
27 Οὗτοι εἶναι οἱ λαλήσαντες πρὸς Φαραὼ τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ ἐξαγάγωσι τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐξ Αἰγύπτου· αὐτοί, ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρών.
28 Καθ᾿ ἥν δὲ ἡμέραν ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου,
29 εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος· λάλησον πρὸς Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, πάντα ὅσα λέγω πρὸς σέ.
30 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, Ἰδού, ἐγὼ εἶμαι ἀπερίτμητος τὰ χείλη· καὶ πῶς θέλει μοῦ εἰσακούσει ὁ Φαραώ;
1 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἰδέ, ἐγὼ σὲ κατέστησα Θεὸν εἰς τὸν Φαραώ· καὶ Ἀαρὼν ὁ ἀδελφὸς σου θέλει εἶσθαι προφήτης σου·
2 σὺ θέλεις λαλήσει πάντα ὅσα σὲ προστάζω· ὁ δὲ Ἀαρὼν ὁ ἀδελφὸς σου θέλει λαλήσει πρὸς τὸν Φαραώ, διὰ νὰ ἐξαποστείλῃ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐκ τῆς γῆς αὑτοῦ·
3 ἐγὼ δὲ θέλω σκληρύνει τὴν καρδίαν τοῦ Φαραὼ καὶ θέλω πληθύνει τὰ σημεῖά μου καὶ τὰ θαυμάσιά μου ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου·
4 πλήν ὁ Φαραὼ δὲν θέλει σᾶς ὑπακούσει καὶ θέλω ἐπιβάλει τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον καὶ θέλω ἐξαγάγει τὰ στρατεύματά μου, τὸν λαὸν μου, τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, ἐκ γῆς Αἰγύπτου μὲ κρίσεις μεγάλας·
5 καὶ θέλουσι γνωρίσει οἱ Αἰγύπτιοι ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν ἐκτείνω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἐξαγάγω τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐκ μέσου αὐτῶν.
6 Ἔκαμον δὲ ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν καθὼς προσέταξεν εἰς αὐτοὺς ὁ Κύριος· οὕτως ἔκαμον.
7 Ἦτο δὲ ὁ Μωϋσῆς ἡλικίας ὀγδοήκοντα ἐτῶν, ὁ δὲ Ἀαρὼν ὀγδοήκοντα τριῶν ἐτῶν, ὅτε ἐλάλησαν πρὸς τὸν Φαραώ.
8 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, καὶ πρὸς τὸν Ἀαρών, λέγων,
9 Ὅταν σᾶς εἴπῃ ὁ Φαραώ, λέγων, Δείξατε σεῖς θαῦμα· τότε θέλεις εἰπεῖ πρὸς τὸν Ἀαρών, Λάβε τὴν ῥάβδον σου καὶ ῥίψον ἔμπροσθεν τοῦ Φαραώ· καὶ θέλει γείνει ὄφις.
10 Εἰσῆλθον λοιπὸν ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν πρὸς τὸν Φαραώ, καὶ ἔκαμον οὕτως ὡς προσέταξεν ὁ Κύριος· καὶ ἔρριψεν ὁ Ἀαρὼν τὴν ῥάβδον αὑτοῦ ἔμπροσθεν τοῦ Φαραὼ καὶ ἔμπροσθεν τῶν δούλων αὐτοῦ, καὶ ἔγεινεν ὄφις.
11 Ἐκάλεσε δὲ καὶ ὁ Φαραὼ τοὺς σοφοὺς καὶ τοὺς μάγους· καὶ οἱ μάγοι τῆς Αἰγύπτου ἔκαμον καὶ αὐτοὶ ὡσαύτως μὲ τὰς ἐπῳδὰς αὑτῶν.
12 Διότι ἔρριψαν ἕκαστος τὴν ῥάβδον αὑτοῦ, καὶ ἔγειναν ὄφεις· ἡ ῥάβδος ὅμως τοῦ Ἀαρὼν κατέπιε τὰς ῥάβδους ἐκείνων.
13 Καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν εἰσήκουσεν εἰς αὐτούς, καθὼς ἐλάλησεν ὁ Κύριος.
14 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἐσκληρύνθη ἡ καρδία τοῦ Φαραώ, ὥστε νὰ μή ἐξαποστείλῃ τὸν λαόν·
15 ὕπαγε πρὸς τὸν Φαραὼ τὸ πρωΐ· ἰδού, ἐξέρχεται εἰς τὸ ὕδωρ· καὶ θέλεις σταθῆ παρὰ τὸ χείλος τοῦ ποταμοῦ, διὰ νὰ συναντήσῃς αὐτόν· καὶ τὴν ῥάβδον, τὴν μεταβληθεῖσαν εἰς ὄφιν, θέλεις κρατεῖ εἰς τὴν χεῖρά σου·
16 καὶ θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτόν· Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων μὲ ἀπέστειλε πρὸς σέ, λέγων, Ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν μου, διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἀλλ ἰδού, δὲν εἰσήκουσας ἕως τοῦ νῦν·
17 οὕτω λέγει Κύριος· Μὲ τοῦτο θέλεις γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος· ἰδού, μὲ τὴν ῥάβδον τὴν ἐν τῇ χειρὶ μου θέλω κτυπήσει ἐπὶ τὰ ὕδατα τοῦ ποταμοῦ καὶ θέλουσι μεταβληθῆ εἰς αἷμα·
18 καὶ τὰ ὀψάρια τὰ ἐν τῷ ποταμῷ θέλουσι τελευτήσει, καὶ ὁ ποταμὸς θέλει βρωμήσει, καὶ οἱ Αἰγύπτιοι θέλουσιν ἀηδιάσει νὰ πίωσιν ὕδωρ ἐκ τοῦ ποταμοῦ·
19 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Εἰπὲ πρὸς τὸν Ἀαρών, Λάβε τὴν ῥάβδον σου καὶ ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὰ ὕδατα τῆς Αἰγύπτου, ἐπὶ τοὺς ῥύακας αὐτῶν, ἐπὶ τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν, ἐπὶ τὰς λίμνας αὐτῶν, καὶ ἐπὶ πᾶσαν συναγωγήν ὕδατος αὐτῶν, καὶ θέλουσι γείνει αἷμα· καὶ θέλει εἶσθαι αἷμα καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου καὶ εἰς τὰ ξύλινα καὶ πέτρινα ἀγγεῖα.
20 Καὶ ἔκαμον οὕτως ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος· καὶ ὑψώσας ὁ Ἀαρὼν τὴν ῥάβδον, ἐκτύπησε τὰ ὕδατα τοῦ ποταμοῦ ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ καὶ ἐνώπιον τῶν θεραπόντων αὐτοῦ· καὶ μετεβλήθησαν εἰς αἷμα πάντα τὰ ὕδατα τοῦ ποταμοῦ.
21 Καὶ τὰ ὀψάρια τὰ ἐν τῷ ποταμῷ ἐτελεύτησαν, καὶ ὁ ποταμὸς ἐβρώμησεν, ὥστε οἱ Αἰγύπτιοι δὲν ἠδύναντο νὰ πίωσιν ὕδωρ ἐκ τοῦ ποταμοῦ· καὶ ἦτο αἷμα καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
22 Ἔκαμον δὲ τὸ ὅμοιον καὶ οἱ μάγοι τῆς Αἰγύπτου μὲ τὰς ἐπῳδὰς αὑτῶν· καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν εἰσήκουσεν εἰς αὐτούς, καθὼς εἶπεν ὁ Κύριος.
23 Καὶ ἐπιστρέψας ὁ Φαραώ, ἦλθεν εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ, καὶ δὲν ἐπέστησε τὴν καρδίαν αὑτοῦ οὐδὲ εἰς τοῦτο.
24 Πάντες δὲ οἱ Αἰγύπτιοι ἔσκαπτον πέριξ τοῦ ποταμοῦ διὰ νὰ πίωσιν ὕδωρ, διότι δὲν ἠδύναντο νὰ πίωσιν ἐκ τοῦ ὕδατος τοῦ ποταμοῦ.
25 Καὶ συνεπληρώθησαν ἑπτὰ ἡμέραι, ἀφοῦ ὁ Κύριος ἐκτύπησε τὸν ποταμόν.
1 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ὕπαγε πρὸς τὸν Φαραώ, καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει Κύριος, Ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν μου διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ·
2 καὶ ἄν δὲν θέλῃς νὰ ἐξαποστείλῃς αὐτόν, ἰδού, ἐγὼ θέλω κτυπήσει πάντα τὰ ὅριά σου μὲ βατράχους·
3 καὶ ὁ ποταμὸς θέλει ἐξεμέσει βατράχους, οἵτινες ἀναβαίνοντες θέλουσιν εἰσέλθει εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ εἰς τὸν κοιτῶνά σου καὶ ἐπὶ τῆς κλίνης σου καὶ εἰς τὰς οἰκίας τῶν θεραπόντων σου καὶ ἐπὶ τὸν λαὸν σου καὶ εἰς τοὺς κλιβάνους σου καὶ εἰς τὰς σκάφας σου·
4 καὶ ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τὸν λαὸν σου καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς θεράποντάς σου θέλουσιν ἀναβῆ οἱ βάτραχοι.
5 Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Εἰπὲ πρὸς τὸν Ἀαρών, Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου μὲ τὴν ῥάβδον σου ἐπὶ τοὺς ῥύακας, ἐπὶ τοὺς ποταμοὺς καὶ ἐπὶ τὰς λίμνας καὶ ἀνάγαγε τοὺς βατράχους ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
6 Καὶ ἐξέτεινεν ὁ Ἀαρὼν τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὰ ὕδατα τῆς Αἰγύπτου· καὶ ἀνέβησαν οἱ βάτραχοι καὶ ἐκάλυψαν τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
7 Καὶ ἔκαμον ὁμοίως οἱ μάγοι μὲ τὰς ἐπῳδὰς αὑτῶν καὶ ἀνήγαγον τοὺς βατράχους ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
8 Τότε ἐκάλεσεν ὁ Φαραὼ τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπε, Δεήθητε τοῦ Κυρίου νὰ σηκώσῃ τοὺς βατράχους ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ λαοῦ μου· καὶ θέλω ἐξαποστείλει τὸν λαὸν διὰ νὰ θυσιάσωσιν εἰς τὸν Κύριον.
9 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Φαραώ, Διόρισον εἰς ἐμέ, πότε νὰ δεηθῶ ὑπὲρ σοῦ καὶ ὑπὲρ τῶν θεραπόντων σου καὶ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ σου· διὰ νὰ ἐξαλείψῃ τοὺς βατράχους ἀπὸ σοῦ, καὶ ἀπὸ τῶν οἰκιῶν σου, καὶ μόνον ἐν τῷ ποταμῷ νὰ μείνωσιν.
10 Ὁ δὲ εἶπεν, Αὔριον. Καὶ εἶπε, Θέλει γείνει κατὰ τὸν λόγον σου· διὰ νὰ γνωρίσῃς ὅτι δὲν εἶναι οὐδεὶς ὡς ὁ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν·
11 καὶ θέλουσι σηκωθῆ οἱ βάτραχοι ἀπὸ σοῦ καὶ ἀπὸ τῶν οἰκιῶν σου καὶ ἀπὸ τῶν θεραπόντων σου καὶ ἀπὸ τοῦ λαοῦ σου· μόνον ἐν τῷ ποταμῷ θέλουσι μείνει.
12 Τότε ἐξῆλθον ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἀπὸ τοῦ Φαραώ· καὶ ἐβόησεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κύριον περὶ τῶν βατράχων, τοὺς ὁποίους ἔφερεν ἐπὶ τὸν Φαραώ.
13 Καὶ ἔκαμεν ὁ Κύριος κατὰ τὸν λόγον τοῦ Μωϋσέως· καὶ ἐτελεύτησαν οἱ βάτραχοι ἐκ τῶν οἰκιῶν, ἐκ τῶν ἐπαύλεων καὶ ἐκ τῶν ἀγρῶν.
14 Καὶ συνήγαγον αὐτοὺς σωρούς, καὶ ἐβρώμησεν ἡ γῆ.
15 Ἰδὼν δὲ ὁ Φαραὼ ὅτι ἔγεινεν ἀναψυχή, ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν αὑτοῦ, καὶ δὲν εἰσήκουσεν εἰς αὐτούς, καθὼς ἐλάλησεν ὁ Κύριος.
16 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Εἰπὲ πρὸς τὸν Ἀαρών, Ἔκτεινον τὴν ῥάβδον σου καὶ κτύπησον τὸ χῶμα τῆς γῆς, διὰ νὰ γείνῃ σκνίπες καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
17 Καὶ ἔκαμον οὕτω· διότι ἐξέτεινεν ὁ Ἀαρὼν τὴν χεῖρα αὑτοῦ μὲ τὴν ῥάβδον αὑτοῦ, καὶ ἐκτύπησε τὸ χῶμα τῆς γῆς, καὶ ἔγεινε σκνῖπες εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ κτήνη· ὅλον τὸ χῶμα τῆς γῆς ἔγεινε σκνίπες καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
18 Καὶ ἔκαμον ὁμοίως οἱ μάγοι μὲ τὰς ἐπῳδὰς αὑτῶν διὰ νὰ ἐκβάλωσι σκνῖπας· πλήν δὲν ἠδυνήθησαν· οἱ σκνῖπες λοιπὸν ἦσαν ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐπὶ τὰ κτήνη.
19 Τότε εἶπον οἱ μάγοι πρὸς τὸν Φαραώ, Δάκτυλος Θεοῦ εἶναι τοῦτο. Ἡ καρδία ὅμως τοῦ Φαραὼ ἐσκληρύνθη καὶ δὲν εἰσήκουσεν εἰς αὐτούς, καθὼς ἐλάλησεν ὁ Κύριος.
20 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Σηκώθητι ἐνωρὶς τὸ πρωΐ καὶ στάθητι ἐνώπιον τοῦ Φαραώ· ἰδού, ἐξέρχεται εἰς τὸ ὕδωρ· καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει Κύριος· Ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν μου διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ·
21 διότι ἐὰν δὲν ἐξαποστείλῃς τὸν λαὸν μου, ἰδού, θέλω στείλει ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τοὺς θεράποντάς σου καὶ ἐπὶ τὸν λαὸν σου καὶ ἐπὶ τὰς οἰκίας σου κυνόμυιαν, καὶ αἱ οἰκίαι τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἡ γῆ ἔτι ἐπὶ τῆς ὁποίας κατοικοῦσι θέλουσι γεμίσει ἀπὸ κυνόμυιαν·
22 θέλω ὅμως ἐξαιρέσει ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ τὴν γῆν Γεσέν, ἐν ᾗ κατοικεῖ ὁ λαὸς μου, ὥστε νὰ μή ἦναι ἐκεῖ παντελῶς κυνόμυια· διὰ νὰ γνωρίσῃς ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος ἐν τῷ μέσῳ τῆς γῆς·
23 καὶ θέλω βάλει διαφορὰν μεταξὺ τοῦ λαοῦ μου καὶ τοῦ λαοῦ σου· αὔριον θέλει γείνει τὸ σημεῖον τοῦτο.
24 Καὶ ἔκαμε Κύριος οὕτω· καὶ ἦλθε κυνόμυια πλῆθος εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Φαραὼ καὶ εἰς τὰς οἰκίας τῶν θεραπόντων αὐτοῦ καὶ εἰς ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου· ἡ γῆ διεφθάρη ἐκ τοῦ πλήθους τῆς κυνομυίας.
25 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Φαραὼ τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπεν, Ὑπάγετε, κάμετε θυσίαν εἰς τὸν Θεὸν σας ἐν ταύτῃ τῇ γῇ.
26 Εἶπε δὲ ὁ Μωϋσῆς, Δὲν ἁρμόζει νὰ γείνῃ οὕτω· διότι ἡμεῖς θυσιάζομεν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν θυσίας, τὰς ὁποίας οἱ Αἰγύπτιοι βδελύττονται· ἰδού, ἐὰν ἡμεῖς θυσιάσωμεν θυσίας, τὰς ὁποίας οἱ Αἰγύπτιοι βδελύττονται, ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, δὲν θέλουσι μᾶς λιθοβολήσει;
27 θέλομεν ὑπάγει ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν εἰς τὴν ἔρημον καὶ θέλομεν θυσιάσει εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, καθὼς εἶπε πρὸς ἡμᾶς.
28 Τότε εἶπεν ὁ Φαραώ, Ἐγὼ θέλω σᾶς ἐξαποστείλει, διὰ νὰ θυσιάσητε εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σας ἐν τῇ ἐρήμῳ· μόνον νὰ μή ὑπάγητε πολὺ μακράν· δεήθητε ὑπὲρ ἐμοῦ.
29 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς, Ἰδού, ἐγὼ ἐξέρχομαι ἀπὸ σοῦ καὶ θέλω δεηθῆ τοῦ Κυρίου, ὥστε ἡ κυνόμυια νὰ σηκωθῆ αὔριον ἀπὸ τοῦ Φαραώ, ἀπὸ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· πλήν ἄς μή ἐξακολουθῇ ὁ Φαραὼ νὰ ἀπατᾷ ἡμᾶς, μή ἐξαποστέλλων τὸν λαόν, διὰ νὰ θυσιάσῃ εἰς τὸν Κύριον.
30 Τότε ἐξῆλθεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τοῦ Φαραὼ καὶ ἐδεήθη τοῦ Κυρίου.
31 Καὶ ἔκαμε Κύριος κατὰ τὸν λόγον τοῦ Μωϋσέως· καὶ ἐσήκωσε τὴν κυνόμυιαν ἀπὸ τοῦ Φαραώ, ἀπὸ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· δὲν ἔμεινεν οὐδὲ μία.
32 Πλήν ὁ Φαραὼ καὶ ταύτην τὴν φορὰν ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν αὑτοῦ καὶ δὲν ἐξαπέστειλε τὸν λαόν.
1 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ὕπαγε πρὸς τὸν Φαραὼ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων. Ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν μου, διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ·
2 διότι, ἐὰν δὲν θέλῃς νὰ ἐξαποστείλῃς καὶ ἐὰν ἔτι κρατῇς αὐτούς,
3 ἰδού, ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου θέλει εἶσθαι ἐπὶ τὰ κτήνη σου τὰ ἐν τῷ ἀγρῷ, ἐπὶ τοὺς ἵππους, ἐπὶ τοὺς ὄνους, ἐπὶ τὰς καμήλους, ἐπὶ τοὺς βόας, καὶ ἐπὶ τὰ πρόβατα· θανατικὸν βαρὺ σφόδρα·
4 καὶ θέλει κάμει ὁ Κύριος διάκρισιν μεταξὺ τῶν κτηνῶν τοῦ Ἰσραήλ καὶ τῶν κτηνῶν τῶν Αἰγυπτίων· καὶ ἐκ πάντων τῶν ἀνηκόντων εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ δὲν θέλει ἀποθάνει οὐδὲ ἕν.
5 Καὶ διώρισεν ὁ Κύριος καιρόν, λέγων, Αὔριον θέλει κάμει ὁ Κύριος τὸ πρᾶγμα τοῦτο ἐν τῇ γῇ.
6 Καὶ ἔκαμεν ὁ Κύριος τὸ πρᾶγμα τοῦτο τὴν ἐπαύριον, καὶ ἀπέθανον πάντα τὰ κτήνη τῶν Αἰγυπτίων· ἐκ δὲ τῶν κτηνῶν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ δὲν ἀπέθανεν οὐδὲ ἕν.
7 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Φαραὼ νὰ ἴδωσι, καὶ ἰδού, ἐκ τῶν κτηνῶν τοῦ Ἰσραήλ δὲν ἀπέθανεν οὐδὲ ἕν· καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν ἐξαπέστειλε τὸν λαόν.
8 Τότε εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ πρὸς τὸν Ἀαρών, Γεμίσατε τὰς χεῖράς σας ἀπὸ στάκτην καμίνου καὶ ἄς σκορπίσῃ αὐτήν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν οὐρανὸν ἔμπροσθεν τοῦ Φαραώ·
9 καὶ θέλει γείνει λεπτὸς κονιορτὸς ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου· καὶ θέλει γείνει ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐπὶ τὰ κτήνη καῦσις ἀναδιδοῦσα ἑλκώδη ἐξανθήματα καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
10 Ἔλαβον λοιπὸν τὴν στάκτην τῆς καμίνου καὶ ἐστάθησαν ἐνώπιον τοῦ Φαραώ· καὶ ἐσκόρπισεν αὐτήν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν οὐρανόν, καὶ ἔγεινε καῦσις ἀναδιδοῦσα ἑλκώδη ἐξανθήματα ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐπὶ τὰ κτήνη·
11 καὶ δὲν ἠδύναντο οἱ μάγοι νὰ σταθῶσιν ἔμπροσθεν τοῦ Μωϋσέως ἐξ αἰτίας τῆς καύσεως· διότι ἡ καῦσις ἦτο ἐπὶ τοὺς μάγους καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς Αἰγυπτίους.
12 Ἐσκλήρυνε δὲ Κύριος τὴν καρδίαν τοῦ Φαραώ, καὶ δὲν εἰσήκουσεν εἰς αὐτούς, καθὼς ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν.
13 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Σηκώθητι ἐνωρὶς τὸ πρωΐ καὶ παραστάθητι ἔμπροσθεν τοῦ Φαραὼ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν, οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων· Ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν μου, διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ·
14 διότι ταύτην τὴν φορὰν ἐγὼ ἐξαποστέλλω πάσας μου τὰς πληγὰς ἐπὶ τὴν καρδίαν σου καὶ ἐπὶ τοὺς θεράποντάς σου καὶ ἐπὶ τὸν λαὸν σου· διὰ νὰ γνωρίσῃς ὅτι δὲν εἶναι οὐδεὶς ὅμοιός μου ἐν πάσῃ τῇ γῇ·
15 ἐπειδή τώρα θέλω ἐκτείνει τὴν χεῖρά μου καὶ θέλω πατάξει σὲ καὶ τὸν λαὸν σου μὲ θανατικόν, καὶ θέλεις ἀπολεσθῆ ἀπὸ τῆς γῆς·
16 καὶ διὰ τοῦτο βεβαίως σὲ διετήρησα, διὰ νὰ δείξω ἐν σοὶ τὴν δύναμίν μου καὶ νὰ κηρυχθῇ τὸ ὄνομά μου ἐν πάσῃ τῇ γῇ·
17 ἔτι ἐπεγείρεσαι κατὰ τοῦ λαοῦ μου, διὰ νὰ μή ἐξαποστείλῃς αὐτὸν;
18 ἰδού, αὔριον περὶ τὴν ὥραν ταύτην θέλω βρέξει χάλαζαν βαρεῖαν σφόδρα, ὁποῖα δὲν ἔγεινε ποτὲ ἐν τῇ Αἰγύπτῳ ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐθεμελιώθη μέχρι τοῦ νῦν·
19 τώρα λοιπὸν ἀπόστειλον νὰ συνάξῃς τὰ κτήνη σου καὶ πάντα ὅσα ἔχεις ἐν τοῖς ἀγροῖς· διότι πᾶς ἄνθρωπος καὶ ζῷον, τὸ ὁποῖον εὑρεθῆ ἐν τοῖς ἀγροῖς καὶ δὲν φερθῆ εἰς οἰκίαν, καὶ ἡ χάλαζα καταβῆ ἐπ᾿ αὐτά, θέλουσιν ἀποθάνει.
20 Ὅστις ἐκ τῶν θεραπόντων τοῦ Φαραὼ ἐφοβήθη τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, συνήγαγε ταχέως εἰς τὰς οἰκίας τοὺς δούλους αὑτοῦ καὶ τὰ κτήνη αὑτοῦ·
21 ὅστις ὅμως δὲν ἐπρόσεξεν εἰς τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, ἀφῆκε τοὺς δούλους αὑτοῦ καὶ τὰ κτήνη αὑτοῦ ἐν τοῖς ἀγροῖς.
22 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου πρὸς τὸν οὐρανόν, καὶ θέλει γείνει χάλαζα ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου, ἐπὶ ἀνθρώπους καὶ ἐπὶ κτήνη καὶ ἐπὶ πάντα χόρτον τοῦ ἀγροῦ ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου.
23 Καὶ ἐξέτεινεν ὁ Μωϋσῆς τὴν ῥάβδον αὑτοῦ πρὸς τὸν οὐρανόν, καὶ ὁ Κύριος ἔπεμψε βροντὰς καὶ χάλαζαν καὶ διέτρεχε τὸ πῦρ ἐπὶ τὴν γῆν· καὶ ὁ Κύριος ἔβρεξε χάλαζαν ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου·
24 ὥστε ἦτο χάλαζα καὶ πῦρ φλογίζον ἐν τῇ χαλάζῃ, χάλαζα βαρεῖα, ὁποία δὲν ἔγεινε ποτὲ ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου, ἀφοῦ κατεστάθη ἔθνος.
25 Καὶ ἐπάταξεν ἡ χάλαζα ἐν πάσῃ τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου πᾶν τὸ ἐν τοῖς ἀγροῖς, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους· καὶ πάντα τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ ἐπάταξεν ἡ χάλαζα καὶ πάντα τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ συνέτριψε.
26 Μόνον ἐν τῇ γῇ Γεσέν, ὅπου ἦσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, δὲν ἔγεινε χάλαζα.
27 Τότε ὁ Φαραὼ ἀποστείλας ἐκάλεσε τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ταύτην τὴν φορὰν ἡμάρτησα· ὁ Κύριος εἶναι δίκαιος· ἐγὼ δὲ καὶ ὁ λαὸς μου εἴμεθα ἀσεβεῖς·
28 δεήθητε τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ παύσωσι τοῦ νὰ γίνωνται βρονταὶ Θεοῦ καὶ χάλαζα· καὶ ἐγὼ θέλω σᾶς ἐξαποστείλει, καὶ δὲν θέλετε μείνει πλέον.
29 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς αὐτόν, καθὼς ἐξέλθω ἐκ τῆς πόλεως, θέλω ἐκτείνει τὰς χεῖράς μου πρὸς τὸν Κύριον· αἱ βρονταὶ θέλουσι παύσει καὶ χάλαζα δὲν θέλει εἶσθαι πλέον· διὰ νὰ γνωρίσῃς ὅτι τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ γῆ·
30 πλήν σὺ καὶ οἱ θεράποντές σου, ἐξεύρω ὅτι ἀκόμη δὲν θέλετε φοβηθῆ ἁπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ.
31 Ἐκτυπήθησαν δὲ τὸ λινάριον καὶ ἡ κριθή· διότι ἡ κριθή ἦτο σταχυωμένη καὶ τὸ λινάριον καλαμωμένον·
32 ὁ σῖτος ὅμως καὶ ἡ ζέα δὲν ἐκτυπήθησαν, διότι ἦσαν ὄψιμα.
33 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Μωϋσῆς ἔξω τῆς πόλεως ἀπὸ τοῦ Φαραὼ καὶ ἐξέτεινε τὰς χεῖρας αὑτοῦ πρὸς τὸν Κύριον· καὶ αἱ βρονταὶ καὶ ἡ χάλαζα ἔπαυσαν καὶ βροχή δὲν ἔσταξε πλέον ἐπὶ τῆς γῆς.
34 Καὶ ὅτε εἶδεν ὁ Φαραὼ ὅτι ἔπαυσεν ἡ βροχή καὶ ἡ χάλαζα καὶ αἱ βρονταί, ἐξηκολούθησε νὰ ἁμαρτάνῃ καὶ ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν αὑτοῦ, αὐτὸς καὶ οἱ θεράποντες αὐτοῦ.
35 Καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν ἐξαπέστειλε τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, καθὼς ἐλάλησε Κύριος διὰ τοῦ Μωϋσέως.
1 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Εἴσελθε πρὸς τὸν Φαραώ· διότι ἐγὼ ἐσκλήρυνα τὴν καρδίαν αὐτοῦ καὶ τὴν καρδίαν τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, διὰ νὰ δείξω τὰ σημεῖά μου ταῦτα ἐν μέσῳ αὐτῶν·
2 καὶ διὰ νὰ διηγῆσαι εἰς τὰ ὦτα τοῦ υἱοῦ σου καὶ εἰς τὸν υἱὸν τοῦ υἱοῦ σου, τὰ ὅσα ἔπραξα εἰς τοὺς Αἰγυπτίους καὶ τὰ σημεῖά μου ὅσα ἔκαμα ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ νὰ γνωρίσητε ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.
3 Εἰσῆλθον δὲ ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν πρὸς τὸν Φαραὼ καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων· Ἕως πότε ἀρνεῖσαι νὰ ταπεινωθῇς ἔμπροσθέν μου; ἐξαπόστειλον τὸν λαὸν μου διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ·
4 διότι ἐὰν δὲν θέλῃς νὰ ἐξαποστείλῃς τὸν λαὸν μου, ἰδού, αὔριον θέλω φέρει ἀκρίδα ἐπὶ τὰ ὅριά σου·
5 καὶ θέλει σκεπάσει τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, ὥστε νὰ μή δύναταί τις νὰ ἴδῃ τὴν γῆν· καὶ θέλει καταφάγει τὸ ἐπίλοιπον τὸ διασωθέν, ὅσον ἀφῆκεν εἰς ἐσᾶς ἡ χάλαζα, καὶ θέλει καταφάγει πάντα τὰ δένδρα τὰ φυόμενα εἰς ἐσᾶς ἐκ τῶν ἀγρῶν·
6 καὶ θέλουσι γεμισθῆ αἱ οἰκίαι σου καὶ αἱ οἰκίαι πάντων τῶν θεραπόντων σου καὶ αἱ οἰκίαι πάντων τῶν Αἰγυπτίων· τὸ ὁποῖον δὲν εἶδον οἱ πατέρες σου οὔτε οἱ πατέρες τῶν πατέρων σου, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ὑπῆρξαν ἐπὶ τῆς γῆς μέχρι τῆς σήμερον. Ἔπειτα στραφεὶς ἐξῆλθεν ἀπὸ τοῦ Φαραώ.
7 Καὶ εἶπον οἱ θεράποντες τοῦ Φαραὼ πρὸς αὐτόν, Ἕως πότε οὗτος θέλει εἶσθαι πρόσκομμα εἰς ἡμᾶς; ἐξαπόστειλον τοὺς ἀνθρώπους, διὰ νὰ λατρεύσωσι Κύριον τὸν Θεὸν αὑτῶν· ἀκόμη δὲν ἐξεύρεις ὅτι ἠφανίσθη ἡ Αἴγυπτος;
8 Τότε ἔφεραν πάλιν τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν πρὸς τὸν Φαραώ· καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ὑπάγετε, λατρεύσατε τὸν Κύριον τὸν Θεὸν σας· ἀλλὰ ποῖοι καὶ ποῖοι θέλουσιν ὑπάγει;
9 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς· μετὰ τῶν νέων ἡμῶν καὶ μετὰ τῶν γερόντων ἡμῶν θέλομεν ὑπάγει, μετὰ τῶν υἱῶν ἡμῶν καὶ μετὰ τῶν θυγατέρων ἡμῶν, μετὰ τῶν προβάτων ἡμῶν καὶ μετὰ τῶν βοῶν ἡμῶν θέλομεν ὑπάγει διότι ἔχομεν ἑορτήν εἰς τὸν Κύριον.
10 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Οὕτως ἄς ἦναι ὁ Κύριος μεθ᾿ ὑμῶν, καθὼς ἐγὼ θέλω σᾶς ἐξαποστείλει μετὰ τῶν τέκνων σας· ἴδετε· διότι κακὸν πρόκειται ἔμπροσθέν σας·
11 οὐχὶ οὕτως, οἱ ἄνδρες ὑπάγετε τώρα, καὶ λατρεύσατε τὸν Κύριον, διότι τοῦτο ζητεῖτε. Καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ὁ Φαραὼ ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτοῦ.
12 Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου διὰ τὴν ἀκρίδα, διὰ νὰ ἀναβῇ ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου καὶ νὰ καταφάγῃ πάντα τὸν χόρτον τῆς γῆς, πᾶν ὅ, τι ἡ χάλαζα ἀφῆκε.
13 Καὶ ἐξέτεινεν ὁ Μωϋσῆς τὴν ῥάβδον αὑτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου, καὶ ὁ Κύριος ἐπέφερεν ἐπὶ τὴν γῆν ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ὅλην τὴν νύκτα ἀνατολικὸν ἄνεμον· καὶ τὸ πρωΐ ὁ ἄνεμος ὁ ἀνατολικὸς ἔφερε τὴν ἀκρίδα.
14 Καὶ ἀνέβη ἡ ἀκρὶς ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ πάντα τὰ ὅρια τῆς Αἰγύπτου, πολλή σφόδρα· πρότερον αὐτῆς δὲν ὑπῆρξε τοιαύτη ἀκρίς, οὐδὲ θέλει ὑπάρξει τοιαύτη μετ᾿ αὐτήν·
15 καὶ ἐκάλυψε τὸ πρόσωπον ὅλης τῆς γῆς καὶ ἐσκοτίσθη ἡ γῆ· καὶ κατέφαγε πάντα τὸν χόρτον τῆς γῆς καὶ πάντας τοὺς καρποὺς τῶν δένδρων, ὅσους ἡ χάλαζα ἀφῆκε, καὶ δὲν ἔμεινεν οὐδὲν χλωρὸν οὔτε εἰς τὰ δένδρα οὔτε εἰς τὰ χόρτα τοῦ ἀγροῦ καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
16 Τότε ἔσπευσεν ὁ Φαραὼ νὰ καλέσῃ τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπεν, Ἡμάρτησα εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σας καὶ εἰς ἐσᾶς·
17 πλήν τώρα συγχωρήσατέ μοι, παρακαλῶ, τὸ ἁμάρτημά μου, μόνον ταύτην τὴν φοράν, καὶ δεήθητε Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν διὰ νὰ σηκώσῃ ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸν θάνατον τοῦτον μόνον.
18 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τοῦ Φαραὼ καὶ ἐδεήθη τοῦ Κυρίου.
19 Καὶ μετέφερεν ὁ Κύριος σφοδρότατον δυτικὸν ἄνεμον, ὅστις ἐσήκωσε τὴν ἀκρίδα καὶ ἔρριψεν αὐτήν εἰς τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν· δὲν ἔμεινεν οὐδεμία ἀκρὶς ἐπὶ πάντα τὰ ὅρια τῆς Αἰγύπτου.
20 Πλήν ὁ Κύριος ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν τοῦ Φαραώ, καὶ δὲν ἐξαπέστειλε τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.
21 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου πρὸς τὸν οὐρανὸν καὶ θέλει γείνει σκότος ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου καὶ σκότος ψηλαφητόν.
22 Καὶ ἐξέτεινεν ὁ Μωϋσῆς τὴν χεῖρα αὑτοῦ πρὸς τὸν οὐρανόν, καὶ ἔγεινε σκότος πυκνὸν ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου τρεῖς ἡμέρας.
23 Δὲν ἔβλεπεν ὁ εἷς τὸν ἄλλον· οὐδὲ ἐσηκώθη τις ἀπὸ τοῦ τόπου αὑτοῦ τρεῖς ἡμέρας· εἰς πάντας δὲ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἦτο φῶς ἐν ταῖς κατοικίαις αὐτῶν.
24 Τότε ἐκάλεσεν ὁ Φαραὼ τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπεν, Ὑπάγετε, λατρεύσατε τὸν Κύριον· μόνον τὰ πρόβατά σας καὶ οἱ βόες σας ἄς μείνωσι καὶ τὰ τέκνα σας ἄς ἔλθωσι μεθ᾿ ὑμῶν.
25 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς, Ἀλλὰ καὶ θυσίας καὶ ὁλοκαυτώματα πρέπει σὺ νὰ μᾶς δώσῃς, διὰ νὰ θυσιάσωμεν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν·
26 τὰ κτήνη ἡμῶν ὁμοίως θέλουσιν ὑπάγει μεθ᾿ ἡμῶν· δὲν θέλει μείνει ὀπίσω οὐδὲ ὀνύχιον· διότι ἐκ τούτων πρέπει νὰ λάβωμεν, διὰ νὰ λατρεύσωμεν Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν· καὶ ἡμεῖς δὲν ἐξεύρομεν μὲ τί ἔχομεν νὰ λατρεύσωμεν τὸν Κύριον, ἑωσοῦ νὰ φθάσωμεν ἐκεῖ.
27 Ἀλλ᾿ ὁ Κύριος ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν τοῦ Φαραώ, καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ ἐξαποστείλῃ αὐτούς.
28 Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς αὐτόν, Φύγε ἀπ᾿ ἐμοῦ· πρόσεχε εἰς σεαυτόν, νὰ μή ἴδῃς πλέον τὸ πρόσωπόν μου· διότι εἰς ὁποίαν ἡμέραν ἴδῃς τὸ πρόσωπόν μου, θέλεις ἀποθάνει.
29 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς, Καθὼς εἶπας, δὲν θέλω ἰδεῖ πλέον τὸ πρόσωπόν σου.
1 Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἔτι μίαν πληγήν θέλω φέρει ἐπὶ τὸν Φαραὼ καὶ ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον· μετὰ ταῦτα θέλει σᾶς ἐξαποστείλει ἐντεῦθεν· ἐξαποστέλλων ὑμᾶς θέλει βεβαίως καὶ διώξει ὑμᾶς ὁλοκλήρως ἐντεῦθεν·
2 λάλησον τώρα εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ, καὶ ἄς ζητήσῃ πᾶς ἀνήρ παρὰ τοῦ γείτονος αὑτοῦ, καὶ πᾶσα γυνή παρὰ τῆς γείτονος αὑτῆς, σκεύη ἀργυρά, καὶ σκεύη χρυσά.
3 Καὶ ἔδωκεν ὁ Κύριος χάριν εἰς τὸν λαὸν ἐνώπιον τῶν Αἰγυπτίων· ἔτι δὲ ὁ ἄνθρωπος ὁ Μωϋσῆς ἦτο μέγας σφόδρα ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου ἔμπροσθεν τῶν θεραπόντων τοῦ Φαραὼ καὶ ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ.
4 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος· Περὶ τὸ μεσονύκτιον ἐγὼ θέλω ἐξέλθει εἰς τὸ μέσον τῆς Αἰγύπτου·
5 καὶ πᾶν πρωτότοκον ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου θέλει ἀποθάνει, ἀπὸ τοῦ πρωτοτόκου τοῦ Φαραώ, ὅστις κάθηται ἐπὶ τοῦ θρόνου αὑτοῦ, ἕως τοῦ πρωτοτόκου τῆς δούλης, ἥτις δουλεύει ἐν τῷ μύλῳ, καὶ πᾶν πρωτότοκον τῶν κτηνῶν·
6 καὶ θέλει εἶσθαι καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου κραυγή μεγάλη, ὁποία ποτὲ δὲν ἔγεινεν, οὐδὲ μετὰ ταῦτα θέλει γείνει τοιαύτη·
7 ἐπὶ πάντας ὅμως τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ δὲν θέλει κινήσει σκύλος τὴν γλῶσσαν αὑτοῦ, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους· διὰ νὰ γνωρίσητε ὅτι ὁ Κύριος ἔκαμε διάκρισιν μεταξὺ τῶν Αἰγυπτίων καὶ τοῦ Ἰσραήλ·
8 καὶ πάντες οὗτοι οἱ δοῦλοί σου θέλουσι καταβῆ πρὸς ἐμὲ καὶ θέλουσι προσπέσει ἔμπροσθέν μου λέγοντες, Ἔξελθε σὺ καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ ἀκολουθῶν σε· καὶ μετὰ ταῦτα θέλω ἐξέλθει. Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τοῦ Φαραὼ μετὰ θυμοῦ μεγάλου.
9 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Δὲν θέλει σᾶς εἰσακούσει ὁ Φαραώ, διὰ νὰ πληθυνθῶσι τὰ θαυμάσιά μου ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου.
10 Ὁ Μωϋσῆς δὲ καὶ ὁ Ἀαρὼν ἔκαμον πάντα τὰ θαυμάσια ταῦτα ἐνώπιον τοῦ Φαραώ· ὁ δὲ Κύριος ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν τοῦ Φαραώ, καὶ δὲν ἐξαπέστειλε τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐκ τῆς γῆς αὑτοῦ.
1 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ πρὸς τὸν Ἀαρὼν ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, λέγων,
2 Ὁ μήν οὗτος θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς ἀρχή μηνῶν· θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς πρῶτος τῶν μηνῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ.
3 Λαλήσατε πρὸς πᾶσαν τὴν συναγωγήν τοῦ Ἰσραήλ, λέγοντες, τὴν δεκάτην τούτου τοῦ μηνὸς ἄς λάβωσιν εἰς ἑαυτοὺς ἕκαστος ἕν ἀρνίον κατὰ τοὺς οἴκους τῶν πατριῶν αὑτῶν, ἕν ἀρνίον δι᾿ ἕκαστον οἶκον.
4 Ἐὰν ὅμως ἦναι οἱ ἐν τῷ οἴκῳ ὀλιγοστοὶ διὰ τὸ ἀρνίον, αὐτὸς καὶ ὁ γείτων αὐτοῦ ὁ πλησιέστερος τῆς οἰκίας αὑτοῦ ἄς λάβωσιν αὐτὸ κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ψυχῶν· ἕκαστος θέλει συναριθμεῖσθαι διὰ τὸ ἀρνίον ἀναλόγως μὲ τὸ ἀρκετὸν εἰς αὐτὸν νὰ φάγῃ.
5 Τὸ δὲ ἀρνίον σας θέλει εἶσθαι τέλειον, ἀρσενικὸν ἐνιαύσιον· ἐκ τῶν προβάτων ἤ ἐκ τῶν αἰγῶν θέλετε λάβει αὐτό.
6 Καὶ θέλετε φυλάττει αὐτὸ μέχρι τῆς δεκάτης τετάρτης τοῦ αὐτοῦ μηνός· καὶ τότε ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς συναγωγῆς τοῦ Ἰσραήλ θέλει σφάξει αὐτὸ πρὸς τὸ ἑσπέρας.
7 Καὶ θέλουσι λάβει ἐκ τοῦ αἵματος καὶ βάλει ἐπὶ τοὺς δύο παραστάτας καὶ ἐπὶ τὸ ἀνώφλιον τῆς θύρας τῶν οἰκιῶν, ὅπου θέλουσι φάγει αὐτὸ.
8 Καὶ θέλουσι φάγει τὸ κρέας τὴν νύκτα ἐκείνην, ὀπτὸν ἐν πυρί· μὲ ἄζυμα, καὶ μὲ χόρτα πικρὰ θέλουσι φάγει αὐτὸ·
9 μή φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ μόν, μηδὲ βραστὸν ἐν ὕδατι, ἀλλὰ ὀπτὸν ἐν πυρί· τὴν κεφαλήν αὐτοῦ μετὰ τῶν ποδῶν αὐτοῦ καὶ μετὰ τῶν ἐντοσθίων αὐτοῦ·
10 καὶ μή ἀφήσητε ὑπόλοιπον ἀπ᾿ αὐτοῦ ἕως τὸ πρωΐ· ὅ, τι δὲ περισσεύσῃ ἀπ᾿ αὐτοῦ ἕως τὸ πρωΐ, καύσατε ἐν πυρί.
11 Καὶ οὕτω θέλετε φάγει αὐτὸ· Ἐζωσμένοι τὰς ὀσφύας σας, ἔχοντες τὰ ὑποδήματά σας εἰς τοὺς πόδας σας καὶ τὴν ῥάβδον σας εἰς τὴν χεῖρά σας· καὶ θέλετε φάγει αὐτὸ μετὰ σπουδῆς· εἶναι πάσχα τοῦ Κυρίου.
12 Διότι τὴν νύκτα ταύτην θέλω περάσει διὰ μέσου τῆς γῆς τῆς Αἰγύπτου καὶ θέλω πατάξει πᾶν πρωτότοκον ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους· καὶ θέλω κάμει κρίσεις ἐναντίον πάντων τῶν θεῶν τῆς Αἰγύπτου. Ἐγὼ ὁ Κύριος.
13 Καὶ τὸ αἷμα θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς διὰ σημεῖον ἐπὶ τῶν οἰκιῶν, εἰς τὰς ὁποίας κατοικεῖτε· καὶ ὅταν ἴδω τὸ αἷμα, θέλω σᾶς παρατρέξει, καὶ ἡ πληγή δὲν θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς διὰ νὰ σᾶς ἐξολοθρεύσῃ, ὅταν πατάξω τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
14 Καὶ ἡ ἡμέρα αὕτη θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς εἰς μνημόσυνον· καὶ θέλετε ἑορτάζει αὐτήν ἑορτήν εἰς τὸν Κύριον εἰς τὰς γενεὰς σας· κατὰ νόμον παντοτεινὸν θέλετε ἑορτάζει αὐτήν.
15 Ἑπτὰ ἡμέρας θέλετε τρώγει ἄζυμα· ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας θέλετε σηκώσει τὸ προζύμιον ἐκ τῶν οἰκιῶν σας· διότι ὅστις φάγῃ ἔνζυμα ἀπὸ τῆς πρώτης ἕως τῆς ἑβδόμης ἡμέρας, ἡ ψυχή ἐκείνη θέλει ἐξολοθρευθῆ ἐκ τοῦ Ἰσραήλ.
16 Καὶ ἐν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ θέλει εἶσθαι σύναξις ἁγία· καὶ ἐν τῇ ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ σύναξις ἁγία θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς· οὐδεμία ἐργασία θέλει γίνεσθαι ἐν αὐταῖς, ἐκτὸς ὅ, τι χρειάζεται εἰς ἕκαστον ἄνθρωπον διὰ νὰ φάγῃ· τοῦτο μόνον θέλετε κάμει.
17 Θέλετε φυλάξει λοιπὸν τὴν ἑορτήν τῶν ἀζύμων· διότι τὴν αὐτήν ταύτην ἡμέραν θέλω ἐξαγάγει τὰ τάγματά σας ἐκ τῆς γῆς τῆς Αἰγύπτου· ὅθεν κατὰ νόμον παντοτεινὸν θέλετε φυλάττει τὴν ἡμέραν ταύτην εἰς τὰς γενεὰς σας·
18 ἀρχόμενοι ἀπὸ τῆς δεκάτης τετάρτης ἡμέρας τοῦ μηνὸς ἀφ᾿ ἑσπέρας, θέλετε τρώγει ἄζυμα ἕως τῆς εἰκοστῆς πρώτης ἡμέρας τοῦ μηνὸς τὴν ἑσπέραν·
19 ἑπτὰ ἡμέρας δὲν θέλει εὑρίσκεσθαι προζύμιον ἐν ταῖς οἰκίαις ὑμῶν· διότι ὅστις φάγῃ ἔνζυμα, ἡ ψυχή ἐκείνη θέλει ἐξολοθρευθῆ ἐκ τῆς συναγωγῆς τοῦ Ἰσραήλ, εἴτε ξένος εἶναι εἴτε αὐτόχθων·
20 οὐδὲν ἔνζυμον θέλετε φάγει· ἐν πάσαις ταῖς κατοικίαις ὑμῶν ἄζυμα θέλετε τρώγει.
21 Τότε ἐκάλεσεν ὁ Μωϋσῆς πάντας τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ Ἰσραήλ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἐκλέξατε καὶ λάβετε εἰς ἑαυτοὺς ἕν ἀρνίον, κατὰ τὰς οἰκογενείας σας, καὶ θύσατε τὸ πάσχα·
22 ἔπειτα θέλετε λάβει δέσμην ὑσσώπου καὶ θέλετε ἐμβάψει αὐτήν εἰς τὸ αἷμα, τὸ ὁποῖον θέλει εἶσθαι εἰς λεκάνην· καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ ἐν τῇ λεκάνῃ θέλετε κτυπήσει τὸ ἀνώφλιον καὶ τοὺς δύο παραστάτας τῶν θυρῶν· καὶ οὐδεὶς ἀπὸ σᾶς θέλει ἐξέλθει ἐκ τῆς θύρας τῆς οἰκίας αὑτοῦ ἕως τὸ πρωΐ·
23 διότι ὁ Κύριος θέλει περάσει διὰ νὰ πατάξῃ τοὺς Αἰγυπτίους· καὶ ὅταν ἴδῃ τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ ἀνώφλιον καὶ ἐπὶ τοὺς δύο παραστάτας, ὁ Κύριος θέλει παρατρέξει τὴν θύραν, καὶ δὲν θέλει ἀφήσει τὸν ἐξολοθρευτήν νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰς οἰκίας σας, διὰ νὰ πατάξῃ.
24 Καὶ θέλετε φυλάξει τὸ πρᾶγμα τοῦτο ὡς νόμον, εἰς σεαυτὸν καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς σου, ἕως αἰῶνος.
25 Καὶ ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος θέλει σᾶς δώσει καθὼς ἐλάλησε, θέλετε φυλάξει τὴν λατρείαν ταύτην.
26 Καὶ ὅταν σᾶς λέγωσιν οἱ υἱοὶ σας, Τί σημαίνει εἰς ἐσᾶς ἡ λατρεία αὕτη;
27 θέλετε ἀποκρίνεσθαι, Τοῦτο εἶναι θυσία τοῦ πάσχα εἰς τὸν Κύριον, διότι παρέτρεξε τὰς οἰκίας τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐν Αἰγύπτῳ, ὅτε ἐπάταξε τοὺς Αἰγυπτίους καὶ ἔσωσε τὰς οἰκίας ἡμῶν. Τότε ὁ λαὸς κύψας προσεκύνησε.
28 Καὶ ἀναχωρήσαντες οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, ἔκαμον καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών· οὕτως ἔκαμον.
29 Κατὰ δὲ τὸ μεσονύκτιον ὁ Κύριος ἐπάταξε πᾶν πρωτότοκον ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου· ἀπὸ τοῦ πρωτοτόκου τοῦ Φαραὼ ὅστις κάθηται ἐπὶ τοῦ θρόνου αὑτοῦ, ἕως τοῦ πρωτοτόκου τοῦ αἰχμαλώτου τοῦ ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ· καὶ πάντα τὰ πρωτότοκα τῶν κτηνῶν.
30 Καὶ ἐσηκώθη ὁ Φαραὼ τὴν νύκτα, αὐτὸς καὶ πάντες οἱ θεράποντες αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ Αἰγύπτιοι· καὶ ἔγεινε βοή μεγάλη ἐν τῇ Αἰγύπτῳ· διότι δὲν ἦτο οἰκία εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ὑπῆρχε νεκρός.
31 Καὶ ἐκάλεσε τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν διὰ νυκτὸς καὶ εἶπε, Σηκώθητε, ἐξέλθετε ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ μου καὶ σεῖς καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ· καὶ ὑπάγετε, λατρεύσατε τὸν Κύριον, καθὼς εἴπετε·
32 καὶ τὰ ποίμνιά σας καὶ τὰς ἀγέλας σας λάβετε, καθὼς εἴπετε, καὶ ἀπέλθετε· εὐλογήσατε δὲ καὶ ἐμέ.
33 Καὶ ἐβίαζον οἱ Αἰγύπτιοι τὸν λαὸν διὰ νὰ ἐκβάλωσιν αὐτὸν ταχέως ἐκ τοῦ τόπου· διότι εἶπον, Ἡμεῖς πάντες ἀποθνήσκομεν.
34 Καὶ ἐσήκωσεν ὁ λαὸς τὴν ζύμην αὑτοῦ πρὶν ἀναβῇ, ἔχων ἕκαστος τὴν σκάφην αὑτοῦ ἐπὶ τοὺς ὥμους αὑτοῦ, ἐντετυλιγμένην εἰς τὰ φορέματα αὑτοῦ.
35 Καὶ ἔκαμον οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ κατὰ τὸν λόγον τοῦ Μωϋσέως καὶ ἐζήτησαν παρὰ τῶν Αἰγυπτίων σκεύη ἀργυρὰ καὶ σκεύη χρυσά, καὶ ἐνδύματα·
36 καὶ ὁ Κύριος ἔδωκεν εἰς τὸν λαὸν χάριν ἐνώπιον τῶν Αἰγυπτίων, καὶ ἐδάνεισαν εἰς αὐτοὺς ὅσα ἐζήτησαν· καὶ ἐγύμνωσαν τοὺς Αἰγυπτίους.
37 Ἀνεχώρησαν δὲ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἀπὸ Ῥαμεσσῆ εἰς Σοκχώθ, περίπου ἑξακόσιαι χιλιάδες ἄνδρες πεζοὶ χωρὶς τῶν παιδίων.
38 Μετ᾿ αὐτῶν συνανέβη καὶ μέγα πλῆθος σύμμικτον ἀνθρώπων καὶ ποίμνια καὶ ἀγέλαι, κτήνη πολλὰ σφόδρα.
39 Καὶ ἐκ τῆς ζύμης, τὴν ὁποίαν ἔφεραν ἐξ Αἰγύπτου, ἔψησαν ἐγκρυφίας ἀζύμους· διότι δὲν ἦτο προζύμιον, ἐπειδή ἐδιώχθησαν ἐξ Αἰγύπτου καὶ δὲν ἐδυνήθησαν νὰ βραδύνωσιν, οὐδὲ ἐφόδιον προητοίμασαν εἰς ἑαυτούς.
40 Ὁ καιρὸς δὲ τῆς παροικίας τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, τὴν ὁποίαν παρῴκησαν ἐν Αἰγύπτῳ, ἦτο τετρακόσια καὶ τριάκοντα ἔτη.
41 Καὶ μετὰ τὰ τετρακόσια καὶ τριάκοντα ἔτη, τὴν αὐτήν ἐκείνην ἡμέραν ἐξῆλθον πάντα τὰ τάγματα τοῦ Κυρίου ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
42 Αὕτη εἶναι νύξ, ἥτις πρέπει νὰ φυλάττηται εἰς τὸν Κύριον, διότι ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου· αὕτη εἶναι ἡ νὺξ ἐκείνη τοῦ Κυρίου, ἥτις πρέπει νὰ φυλάττηται παρὰ πάντων τῶν υἱῶν Ἰσραήλ εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν.
43 Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ Ἀαρών, Οὗτος εἶναι ὁ νόμος τοῦ πάσχα· οὐδεὶς ἀλλογενής θέλει φάγει ἀπ᾿ αὐτοῦ·
44 καὶ ἕκαστος δοῦλος ἀργυρώνητος ἀφοῦ περιτμηθῇ, τότε θέλει φάγει ἀπ᾿ αὐτοῦ·
45 ὁ ξένος δὲ καὶ ὁ μισθωτὸς δὲν θέλουσι φάγει ἀπ᾿ αὐτοῦ.
46 Ἐν τῇ αὐτῇ οἰκίᾳ θέλει φαγωθῆ· ἀπὸ τοῦ κρέατος δὲν θέλετε φέρει ἔξω τῆς οἰκίας, καὶ ὀστοῦν δὲν θέλετε συντρίψει ἀπ᾿ αὐτοῦ.
47 Πᾶσα ἡ συναγωγή τοῦ Ἰσραήλ θέλει κάμει τοῦτο.
48 Καὶ ἐὰν τις ξένος, παροικῶν μετὰ σοῦ, θέλῃ νὰ κάμῃ τὸ πάσχα εἰς τὸν Κύριον, ἄς περιτμηθῶσι πάντα τὰ ἀρσενικὰ αὐτοῦ, καὶ τότε ἄς πλησιάσῃ διὰ νὰ κάμῃ αὐτὸ· καὶ θέλει εἶσθαι ὡς ὁ αὐτόχθων τῆς γῆς· διότι οὐδεὶς ἀπερίτμητος θέλει φάγει ἀπ᾿ αὐτοῦ.
49 Ὁ αὐτὸς νόμος θέλει εἶσθαι διὰ τὸν αὐτόχθονα καὶ διὰ τὸν ξένον τὸν παροικοῦντα μεταξὺ σας.
50 Καὶ ἔκαμον πάντες οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών· οὕτως ἔκαμον.
51 Καὶ τὴν αὐτήν ἐκείνην ἡμέραν ἐξήγαγεν ὁ Κύριος τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου κατὰ τὰ τάγματα αὐτῶν.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Καθιέρωσον εἰς ἐμὲ πᾶν πρωτότοκον διανοῖγον πᾶσαν μήτραν μεταξὺ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους· ἰδικὸν μου εἶναι τοῦτο.
3 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν λαόν, Ἔχετε εἰς τὴν μνήμην σας τὴν ἡμέραν ταύτην, καθ᾿ ἥν ἐξήλθετε ἐξ Αἰγύπτου ἐξ οἴκου δουλείας· διότι ὁ Κύριος διὰ χειρὸς κραταιᾶς ἐξήγαγεν ὑμᾶς ἐκεῖθεν· οὐδεὶς θέλει φάγει ἔνζυμα.
4 Σήμερον ἐξέρχεσθε κατὰ τὸν μῆνα Ἀβίβ.
5 Ὅταν λοιπὸν ὁ Κύριος σὲ φέρῃ εἰς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων καὶ τῶν Χετταίων καὶ τῶν Ἀμορραίων καὶ τῶν Εὐαίων καὶ τῶν Ἰεβουσαίων, τὴν ὁποίαν ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας σου ὅτι θέλει σοὶ δώσει, γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι, τότε θέλεις κάμει τὴν λατρείαν ταύτην κατὰ τοῦτον τὸν μῆνα.
6 Ἑπτὰ ἡμέρας θέλεις τρώγει ἄζυμα· εἰς δὲ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν θέλει εἶσθαι ἑορτή εἰς τὸν Κύριον.
7 Ἄζυμα θέλουσι τρώγεσθαι τὰς ἑπτὰ ἡμέρας· καὶ δὲν θέλει φανῆ παρὰ σοὶ ἔνζυμον οὐδὲ θέλει φανῆ παρὰ σοὶ προζύμιον καθ᾿ ὅλα τὰ ὅριά σου.
8 Καὶ κατ᾿ ἐκείνην τὴν ἡμέραν θέλεις ἀναγγείλει πρὸς τὸν υἱὸν σου, λέγων, Τοῦτο γίνεται δι᾿ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ Κύριος ἔκαμεν εἰς ἐμέ, ὅτε ἐξῆλθον ἐξ Αἰγύπτου.
9 Καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς σὲ διὰ σημεῖον ἐπὶ τῆς χειρὸς σου καὶ διὰ ἐνθύμησιν μεταξὺ τῶν ὀφθαλμῶν σου, διὰ νὰ ἦναι ὁ νόμος τοῦ Κυρίου ἐν τῷ στόματί σου· διότι διὰ χειρὸς κραταιᾶς σὲ ἐξήγαγεν ὁ Κύριος ἐξ Αἰγύπτου.
10 Θέλεις φυλάττει λοιπὸν τὸν νόμον τοῦτον ἐν τῷ καιρῷ αὐτοῦ κατ᾿ ἔτος.
11 Καί ὅταν ὁ Κύριος σὲ φέρῃ εἰς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων, καθὼς ὥμοσε πρὸς σὲ καὶ πρὸς τοὺς πατέρας σου, καὶ δώσῃ αὐτήν εἰς σέ,
12 τότε θέλεις ἀποχωρίσει διὰ τὸν Κύριον πᾶν τὸ ἀνοῖγον μήτραν καὶ πᾶν πρωτότοκον τῶν ζώων σου ὅσα ἔχεις· τὰ ἀρσενικὰ θέλουσιν εἶσθαι τοῦ Κυρίου.
13 Καὶ πᾶν πρωτότοκον ὄνου θέλεις ἐξαγοράζει μὲ ἀρνίον· καὶ ἄν δὲν ἐξαγοράσῃς αὐτὸ, τότε θέλεις λαιμοτομήσει αὐτό· καὶ πᾶν πρωτότοκον ἀνθρώπου μεταξὺ τῶν υἱῶν σου θέλεις ἐξαγοράζει.
14 Καί ὅταν εἰς τὸ μέλλον σὲ ἐρωτήσῃ ὁ υἱὸς σου, λέγων, Τί εἶναι τοῦτο; θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτόν, Διὰ κραταιᾶς χειρὸς ἐξήγαγεν ἡμᾶς ὁ Κύριος ἐξ Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας·
15 καί ὅτε ὁ Φαραὼ ἐπέμεινεν εἰς τὸ νὰ μή μᾶς ἐξαποστείλῃ, ὁ Κύριος ἐθανάτωσε πᾶν πρωτότοκον ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, ἀπὸ πρωτοτόκου ἀνθρώπου ἕως πρωτοτόκου κτήνους· διὰ τοῦτο θυσιάζω εἰς τὸν Κύριον πᾶν ἀρσενικὸν τὸ ὁποῖον ἀνοίγει τὴν μήτραν, καὶ πᾶν πρωτότοκον τῶν υἱῶν μου ἐξαγοράζω.
16 Καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι διὰ σημεῖον ἐπὶ τῆς χειρὸς σου καὶ διὰ προμετωπίδιον μεταξὺ τῶν ὀφθαλμῶν σου· ἐπειδή διὰ κραταιᾶς χειρὸς ἐξήγαγεν ἡμᾶς ὁ Κύριος ἐξ Αἰγύπτου.
17 Ὅτε δὲ ὁ Φαραὼ ἐξαπέστειλε τὸν λαόν, ὁ Θεὸς δὲν ὡδήγησεν αὐτοὺς διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς γῆς τῶν Φιλισταίων, ἄν καὶ ἦτο ἡ συντομωτέρα· διότι ὁ Θεὸς εἶπε, Μήποτε ὁ λαὸς ἰδὼν πόλεμον μεταμεληθῇ, καὶ ἐπιστρέψῃ εἰς Αἴγυπτον.
18 Ἀλλ᾿ ὁ Θεὸς περιέφερε τὸν λαὸν διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς ἐρήμου πρὸς τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν· καὶ ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐκ τῆς γῆς Αἰγύπτου παρατεταγμένοι.
19 Καὶ ἔλαβε μεθ᾿ ἑαυτοῦ ὁ Μωϋσῆς τὰ ὀστᾶ τοῦ Ἰωσήφ· διότι εἶχεν ὁρκίσει μεθ᾿ ὅρκου τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, λέγων· Ὁ Θεὸς βεβαίως θέλει σᾶς ἐπισκεφθῆ· καὶ θέλετε ἀναβιβάσει τὰ ὀστᾶ μου ἐντεῦθεν μεθ᾿ ὑμῶν.
20 Καὶ ἀναχωρήσαντες ἀπὸ Σοκχώθ, ἐστρατοπέδευσαν ἐν Ἐθὰμ κατὰ τὰ ἄκρα τῆς ἐρήμου.
21 Ὁ δὲ Κύριος προεπορεύετο αὐτῶν, τὴν ἡμέραν ἐν στύλῳ νεφέλης, διὰ νὰ ὁδηγῇ αὐτοὺς ἐν τῇ ὁδῷ, τὴν δὲ νύκτα ἐν στύλῳ πυρός, διὰ νὰ φέγγῃ εἰς αὐτούς· ὥστε νὰ ὁδοιπορῶσιν ἡμέραν καὶ νύκτα·
22 δὲν ἀπεμάκρυνεν ἀπὸ τῆς ὄψεως τοῦ λαοῦ τὸν στύλον τῆς νεφέλης τὴν ἡμέραν, οὔτε τὸν στύλον τοῦ πυρὸς τὴν νύκτα.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Εἰπὲ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ νὰ στρέψωσι καὶ νὰ στρατοπεδεύσωσιν ἀπέναντι Πὶ-ἀϊρὼθ μεταξὺ Μιγδὼλ καὶ τῆς θαλάσσης, κατάντικρυ Βέελ-σεφών· κατάντικρυ τούτου θέλετε στρατοπεδεύσει πλησίον τῆς θαλάσσης·
3 διότι ὁ Φαραὼ θέλει εἰπεῖ περὶ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, Αὐτοὶ πλανῶνται ἐν τῇ γῇ· συνέκλεισεν αὐτοὺς ἡ ἔρημος·
4 καὶ ἐγὼ θέλω σκληρύνει τὴν καρδίαν τοῦ Φαραώ, ὥστε νὰ καταδιώξῃ ὀπίσω αὐτῶν· καὶ θέλω δοξασθῆ ἐπὶ τὸν Φαραὼ καὶ ἐπὶ πᾶν τὸ στράτευμα αὐτοῦ· καὶ οἱ Αἰγύπτιοι θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος. Καὶ ἔκαμον οὕτω.
5 Ἀνηγγέλθη δὲ πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου ὅτι ἔφυγεν ὁ λαός· καὶ ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ μετεβλήθη κατὰ τοῦ λαοῦ καὶ εἶπον, Διὰ τί ἐκάμομεν τοῦτο, ὥστε νὰ ἐξαποστείλωμεν τὸν Ἰσραήλ καὶ νὰ μή μᾶς δουλεύῃ πλέον;
6 Ἔζευξε λοιπὸν τὴν ἅμαξαν αὑτοῦ καὶ παρέλαβε τὸν λαὸν αὑτοῦ μεθ᾿ ἑαυτοῦ·
7 ἔλαβε δὲ ἑξακοσίας ἁμάξας ἐκλεκτάς, καὶ πάσας τὰς ἁμάξας τῆς Αἰγύπτου, καὶ ἀρχηγοὺς ἐπὶ πάντων.
8 Καὶ ἐσκλήρυνε Κύριος τὴν καρδίαν Φαραὼ τοῦ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου, καὶ κατεδίωξεν ὀπίσω τῶν υἱῶν Ἰσραήλ· οἱ δὲ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐξήρχοντο διὰ χειρὸς ὑψηλῆς.
9 Καὶ κατεδίωξαν οἱ Αἰγύπτιοι ὀπίσω αὐτῶν, πάντες οἱ ἵπποι, αἱ ἅμαξαι τοῦ Φαραώ, καὶ οἱ ἱππεῖς αὐτοῦ, καὶ τὸ στράτευμα αὐτοῦ· καὶ ἔφθασαν αὐτοὺς ἐστρατοπεδευμένους πλησίον τῆς θαλάσσης ἀπέναντι Πὶ-ἀϊρώθ, κατάντικρυ Βέελ-σεφών.
10 Καὶ ὅτε ἐπλησίασεν ὁ Φαραώ, οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ὕψωσαν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτῶν, καὶ ἰδού, οἱ Αἰγύπτιοι ἤρχοντο ὀπίσω αὐτῶν· καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα· καὶ ἀνεβόησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Κύριον.
11 Καὶ εἶπον πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Διότι δὲν ἦσαν μνήματα ἐν Αἰγύπτῳ, ἐξήγαγες ἡμᾶς διὰ νὰ ἀποθάνωμεν ἐν τῇ ἐρήμῳ; Διὰ τί ἔκαμες εἰς ἡμᾶς τοῦτο καὶ ἐξήγαγες ἡμᾶς ἐξ Αἰγύπτου;
12 δὲν εἶναι οὗτος ὁ λόγος τὸν ὁποῖον σοὶ εἴπομεν ἐν Αἰγύπτῳ, λέγοντες, Ἄφες ἡμᾶς καὶ ἄς δουλεύωμεν τοὺς Αἰγυπτίους; διότι καλήτερον ἦτο εἰς ἡμᾶς νὰ δουλεύωμεν τοὺς Αἰγυπτίους, παρὰ νὰ ἀποθάνωμεν ἐν τῇ ἐρήμῳ.
13 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν λαόν, Μή φοβεῖσθε· σταθῆτε καὶ βλέπετε τὴν σωτήριαν τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν θέλει κάμει εἰς ἐσᾶς σήμερον· διότι τοὺς Αἰγυπτίους, τοὺς ὁποίους εἴδετε σήμερον, δὲν θέλετε ἰδεῖ αὐτοὺς πλέον εἰς τὸν αἰῶνα·
14 ὁ Κύριος θέλει πολεμήσει διὰ σᾶς· σεῖς δὲ θέλετε μένει ἥσυχοι.
15 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Τί βοᾶς πρὸς ἐμέ; εἰπὲ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ νὰ κινήσωσι·
16 σὺ δὲ ὕψωσον τὴν ῥάβδον σου καὶ ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὴν θάλασσαν καὶ σχίσον αὐτήν, καὶ ἄς διέλθωσιν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ διὰ ξηρᾶς ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης·
17 καὶ ἐγώ, ἰδού, θέλω σκληρύνει τὴν καρδίαν τῶν Αἰγυπτίων, καὶ θέλουσιν ἐμβῆ κατόπιν αὐτῶν· καὶ θέλω δοξασθῆ ἐπὶ τὸν Φαραὼ καὶ ἐπὶ πᾶν τὸ στράτευμα αὐτοῦ, ἐπὶ τὰς ἁμάξας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς ἱππεῖς αὐτοῦ·
18 καὶ θέλουσι γνωρίσει οἱ Αἰγύπτιοι ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν δοξασθῶ ἐπὶ τὸν Φαραώ, ἐπὶ τὰς ἁμάξας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς ἱππεῖς αὐτοῦ.
19 Τότε ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, ὁ προπορευόμενος τοῦ στρατεύματος τοῦ Ἰσραήλ, ἐσηκώθη καὶ ἦλθεν ὀπίσω αὐτῶν· καὶ ὁ στύλος τῆς νεφέλης ἐσηκώθη ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἐστάθη ὄπισθεν αὐτῶν·
20 καὶ ἦλθε μεταξὺ τοῦ στρατεύματος τῶν Αἰγυπτίων καὶ τοῦ στρατεύματος τοῦ Ἰσραήλ· καὶ εἰς ἐκείνους μὲν ἦτο νέφος σκοτίζον, εἰς τούτους δὲ φωτίζον τὴν νύκτα· ὥστε τὸ ἕν δὲν ἐπλησίασε τὸ ἄλλο καθ᾿ ὅλην τὴν νύκτα.
21 Ὁ δὲ Μωϋσῆς ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὴν θάλασσαν· καὶ ἔκαμεν ὁ Κύριος τὴν θάλασσαν νὰ συρθῇ ὅλην ἐκείνην τὴν νύκτα ὑπὸ σφοδροῦ ἀνατολικοῦ ἀνέμου καὶ κατέστησε τὴν θάλασσαν ξηράν, καὶ τὰ ὕδατα διεχωρίσθησαν.
22 Καὶ εἰσῆλθον οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ εἰς τὸ μέσον τῆς θαλάσσης κατὰ τὸ ξηρόν, καὶ τὰ ὕδατα ἦσαν εἰς αὐτοὺς τοῖχος ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ ἀριστερῶν αὐτῶν.
23 Κατεδίωξαν δὲ οἱ Αἰγύπτιοι καὶ εἰσῆλθον κατόπιν αὐτῶν, πάντες οἱ ἵπποι τοῦ Φαραώ, αἱ ἅμαξαι αὐτοῦ καὶ οἱ ἱππεῖς αὐτοῦ, ἐν τῷ μέσῳ τῆς θαλάσσης.
24 Καὶ ἐν τῇ φυλακῇ τῇ πρωϊνῇ ἐπέβλεψεν ὁ Κύριος ἐκ τοῦ στύλου τοῦ πυρὸς καὶ τῆς νεφέλης ἐπὶ τὸ στράτευμα τῶν Αἰγυπτίων καὶ συνετάραξε τὸ στράτευμα τῶν Αἰγυπτίων·
25 καὶ ἐξέβαλε τοὺς τροχοὺς τῶν ἁμαξῶν αὐτῶν, ὥστε ἐσύροντο δυσκόλως· καὶ εἶπον οἱ Αἰγύπτιοι, Ἄς φύγωμεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ Ἰσραήλ, διότι ὁ Κύριος πολεμεῖ τοὺς Αἰγυπτίους ὑπὲρ αὐτῶν.
26 Ὁ δὲ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὴν θάλασσαν, καὶ ἄς ἐπαναστρέψωσι τὰ ὕδατα ἐπὶ τοὺς Αἰγυπτίους, ἐπὶ τὰς ἁμάξας αὐτῶν καὶ ἐπὶ τοὺς ἱππεῖς αὐτῶν.
27 Καὶ ἐξέτεινεν ὁ Μωϋσῆς τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὴν θάλασσαν· καὶ ἡ θάλασσα ἐπανέλαβε τὴν ὁρμήν αὑτῆς περὶ τὴν αὐγήν· οἱ δὲ Αἰγύπτιοι φεύγοντες ἀπήντησαν αὐτήν· καὶ κατέστρεψε Κύριος τοὺς Αἰγυπτίους ἐν τῷ μέσῳ τῆς θαλάσσης·
28 διότι τὰ ὕδατα ἐπαναστρέψαντα ἐσκέπασαν τὰς ἁμάξας καὶ τοὺς ἱππεῖς, πᾶν τὸ στράτευμα τοῦ Φαραώ, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐμβῆ κατόπιν αὐτῶν εἰς τὴν θάλασσαν· δὲν ἔμεινεν ἐξ αὐτῶν οὐδὲ εἷς.
29 Οἱ δὲ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐπέρασαν διὰ ξηρᾶς ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης· καὶ τὰ ὕδατα ἦσαν εἰς αὐτοὺς τοῖχος ἐκ δεξιῶν αὐτῶν καὶ ἐξ ἀριστερῶν αὐτῶν.
30 Καὶ ἔσωσε Κύριος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τὸν Ἰσραήλ ἐκ χειρὸς τῶν Αἰγυπτίων· καὶ εἶδεν ὁ Ἰσραήλ τοὺς Αἰγυπτίους νεκροὺς ἐπὶ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης.
31 Καὶ εἶδεν ὁ Ἰσραήλ τὸ μέγα ἐκεῖνο ἔργον, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ Κύριος ἐπὶ τοὺς Αἰγυπτίους· καὶ ἐφοβήθη ὁ λαὸς τὸν Κύριον, καὶ ἐπίστευσεν εἰς τὸν Κύριον, καὶ εἰς τὸν Μωϋσῆν τὸν θεράποντα αὐτοῦ.
1 Τότε ἔψαλεν ὁ Μωϋσῆς καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὴν ᾠδήν ταύτην πρὸς τὸν Κύριον, καὶ εἶπον λέγοντες, Ἄς ψάλλω πρὸς τὸν Κύριον· διότι ἐδοξάσθη ἐνδόξως· τὸν ἵππον καὶ τὸν ἀναβάτην αὐτοῦ ἔρριψεν εἰς τὴν θάλασσαν.
2 Ὁ Κύριος εἶναι ἡ δύναμίς μου καὶ τὸ σμά μου, καὶ ἐστάθη ἡ σωτηρία μου· αὐτὸς εἶναι Θεὸς μου καὶ θέλω δοξάσει αὐτόν· Θεὸς τοῦ πατρὸς μου, καὶ θέλω ὑψώσει αὐτόν.
3 Ὁ Κύριος εἶναι δυνατὸς πολεμιστής· Κύριος τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
4 Τοῦ Φαραὼ τὰς ἁμάξας καὶ τὸ στράτευμα αὐτοῦ ἔρριψεν εἰς τὴν θάλασσαν· καὶ ἐκλεκτοὶ πολέμαρχοι αὐτοῦ κατεποντίσθησαν ἐν τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ.
5 Αἱ ἄβυσσοι ἐσκέπασαν αὐτούς· ὡς πέτρα κατεβυθίσθησαν εἰς τὰ βάθη.
6 Ἡ δεξιὰ σου, Κύριε, ἐδοξάσθη εἰς δύναμιν· ἡ δεξιὰ σου, Κύριε, συνέτριψε τὸν ἐχθρόν.
7 Καὶ μὲ τὸ μέγεθος τῆς ὑπεροχῆς σου ἐξωλόθρευσας τοὺς ὑπεναντίους σου· ἐξαπέστειλας τὴν ὀργήν σου καὶ κατέφαγεν αὐτοὺς ὡς καλάμην.
8 Καὶ μὲ τὴν πνοήν τοῦ θυμοῦ σου τὰ ὕδατα ἐπεσωρεύθησαν ὁμοῦ· τὰ κύματα ἐστάθησαν ὡς σωρός, αἱ ἄβυσσοι ἔπηξαν ἐν τῷ μέσῳ τῆς θαλάσσης.
9 Ὁ ἐχθρὸς εἶπε, Θέλω καταδιώξει, θέλω καταφθάσει, θέλω διαμοιρασθῆ τὰ λάφυρα· ἡ ψυχή μου θέλει χορτασθῆ ἐπ᾿ αὐτούς· θέλω σύρει τὴν μάχαιράν μου, ἡ χεὶρ μου θέλει ἀφανίσει αὐτούς.
10 Ἐφύσησας μὲ τὸν ἄνεμόν σου καὶ ἡ θάλασσα ἐσκέπασεν αὐτούς· κατεβυθίσθησαν ὡς μόλυβδος εἰς τὰ φοβερὰ ὕδατα.
11 Τίς ὅμοιός σου Κύριε, μεταξὺ τῶν θεῶν; Τίς ὅμοιός σου, ἔνδοξος εἰς ἁγιότητα, θαυμαστὸς εἰς ὕμνους, ἐνεργῶν τεράστια;
12 Ἐξέτεινας τὴν δεξιὰν σου, καὶ ἡ γῆ κατέπιεν αὐτούς.
13 Μὲ τὸ ἔλεός σου ὡδήγησας τὸν λαὸν τοῦτον, τὸν ὁποῖον ἐλύτρωσας· ὡδήγησας αὐτὸν μὲ τὴν δύναμίν σου πρὸς τὴν κατοικίαν τῆς ἁγιότητός σου.
14 Οἱ λαοὶ θέλουσιν ἀκούσει καὶ φρίξει· πόνοι θέλουσι κατακυριεύσει τοὺς κατοίκους τῆς Παλαιστίνης.
15 Τότε θέλουσιν ἐκπλαγῆ οἱ ἡγεμόνες Ἐδώμ· τρόμος θέλει καταλάβει τοὺς ἄρχοντας τοῦ Μωάβ· πάντες οἱ κάτοικοι τῆς Χαναὰν θέλουσιν ἀναλυθῆ.
16 Φόβος καὶ τρόμος θέλει ἐπιπέσει ἐπ᾿ αὐτούς· ἀπὸ τοῦ μεγέθους τοῦ βραχίονός σου θέλουσιν ἀπολιθωθῆ, ἑωσοῦ περάσῃ ὁ λαὸς σου, Κύριε, ἑωσοῦ περάσῃ ὁ λαὸς οὗτος, τὸν ὁποῖον ἀπέκτησας.
17 Θέλεις εἰσαγάγει αὐτοὺς καὶ φυτεύσει αὐτοὺς εἰς τὸ ὄρος τῆς κληρονομίας σου, τὸν τόπον, Κύριε, τὸν ὁποῖον ἡτοίμασας διὰ κατοικίαν σου, τὸ ἁγιαστήριον, Κύριε, τὸ ὁποῖον αἱ χεῖρες σου ἔστησαν.
18 Ὁ Κύριος θέλει βασιλεύει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
19 Διότι εἰσῆλθον οἱ ἵπποι τοῦ Φαραὼ εἰς τὴν θάλασσαν μετὰ τῶν ἁμαξῶν αὐτοῦ καὶ μετὰ τῶν ἱππέων αὐτοῦ, καὶ ὁ Κύριος ἔστρεψεν ἐπ᾿ αὐτοὺς τὰ ὕδατα τῆς θαλάσσης· οἱ δὲ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐπέρασαν διὰ ξηρᾶς ἐν τῷ μέσῳ τῆς θαλάσσης.
20 Μαριὰμ δὲ ἡ προφῆτις, ἡ ἀδελφή τοῦ Ἀαρὼν ἔλαβε τὸ τύμπανον ἐν τῇ χειρὶ αὑτῆς καὶ πᾶσαι αἱ γυναῖκες ἐξῆλθον κατόπιν αὐτῆς μετὰ τυμπάνων καὶ χορῶν.
21 Καὶ ἡ Μαριὰμ ἀνταπεκρίνετο πρὸς αὐτούς, λέγουσα, Ψάλλετε εἰς τὸν Κύριον· διότι ἐδοξάσθη ἐνδόξως· τὸν ἵππον καὶ τὸν ἀναβάτην αὐτοῦ ἔρριψεν εἰς θάλασσαν.
22 Τότε ἐσήκωσεν ὁ Μωϋσῆς τοὺς Ἰσραηλίτας ἀπὸ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης, καὶ ἐξῆλθον εἰς τὴν ἔρημον Σούρ· καὶ περιεπάτουν τρεῖς ἡμέρας ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ δὲν εὕρισκον ὕδωρ.
23 Καὶ ἐκεῖθεν ἦλθον εἰς Μερρᾶν· δὲν ἠδύναντο ὅμως νὰ πίωσιν ἐκ τῶν ὑδάτων τῆς Μερρᾶς, διότι ἦσαν πικρά· διὰ τοῦτο καὶ ἐπωνομάσθη Μερρᾶ.
24 Καὶ ἐγόγγυζεν ὁ λαὸς κατὰ τοῦ Μωϋσέως, λέγων, Τί θέλομεν πίει;
25 Ὁ δὲ Μωϋσῆς ἑβόησε πρὸς τὸν Κύριον· καὶ ἔδειξεν εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος ξύλον, τὸ ὁποῖον ὅτε ἔρριψεν εἰς τὰ ὕδατα, τὰ ὕδατα ἐγλυκάνθησαν. Ἐκεῖ ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς παραγγελίαν καὶ διάταγμα, καὶ ἐκεῖ ἐδοκίμασεν αὐτούς·
26 καὶ εἶπεν, Ἐὰν ἀκούσῃς ἐπιμελῶς τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ πράττῃς τὸ ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ δώσῃς ἀκρόασιν εἰς τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ φυλάξῃς πάντα τὰ προστάγματα αὐτοῦ, δὲν θέλω φέρει ἐπὶ σὲ οὐδεμίαν ἐκ τῶν νόσων, τὰς ὁποίας ἔφερα κατὰ τῶν Αἰγυπτίων· διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος ὁ θεραπεύων σε.
27 Ἔπειτα ἦλθον εἰς Αἰλείμ, ὅπου ἦσαν δώδεκα πηγαὶ ὑδάτων καὶ ἑβδομήκοντα δένδρα φοινίκων· καὶ ἐκεῖ ἐστρατοπέδευσαν πλησίον τῶν ὑδάτων.
1 Ἐσηκώθησαν δὲ ἀπὸ Αἰλείμ· καὶ ἦλθον πᾶσα ἡ συναγωγή τῶν υἱῶν Ἰσραήλ εἰς τὴν ἔρημον Σίν, τὴν μεταξὺ Αἰλεὶμ καὶ Σινά, τὴν δεκάτην πέμπτην ἡμέραν τοῦ δευτέρου μηνὸς ἀφοῦ ἐξῆλθον ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
2 Καὶ ἐγόγγυζε πᾶσα ἡ συναγωγή τῶν υἱῶν Ἰσραήλ κατὰ τοῦ Μωϋσέως καὶ κατὰ τοῦ Ἀαρὼν ἐν τῇ ἐρήμῳ.
3 Καὶ εἶπον πρὸς αὐτοὺς οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, Εἴθε νὰ ἀπεθνήσκομεν ὑπὸ τῆς χειρὸς τοῦ Κυρίου ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, ὅτε ἐκαθήμεθα πλησίον τῶν λεβήτων τοῦ κρέατος καὶ ὅτε ἐτρώγομεν ἄρτον εἰς χορτασμόν· διότι ἐξηγάγετε ἡμᾶς εἰς τὴν ἔρημον ταύτην, διὰ νὰ θανατώσητε μὲ τὴν πεῖναν πᾶσαν τὴν συναγωγήν ταύτην.
4 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἰδού, θέλω βρέξει εἰς ἐσᾶς ἄρτον ἐξ οὐρανοῦ· καὶ θέλει ἐξέρχεσθαι ὁ λαὸς καὶ συνάγει καθ᾿ ἡμέραν τὸ ἀρκοῦν τῆς ἡμέρας, διὰ νὰ δοκιμάσω αὐτούς, ἄν θέλωσι περιπατεῖ εἰς τὸν νόμον μου ἤ οὐχί·
5 τὴν δὲ ἕκτην ἡμέραν ἄς ἑτοιμάζωσιν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελον εἰσαγάγει, καὶ ἄς ἦναι διπλάσιον τοῦ ὅσον συνάγουσι καθ᾿ ἡμέραν.
6 Καὶ εἶπον ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν πρὸς πάντας τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, Τὸ ἑσπέρας θέλετε γνωρίσει ὅτι ὁ Κύριος ἐξήγαγεν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου·
7 καὶ τὸ πρωΐ θέλετε ἰδεῖ τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου, διότι ἤκουσε τοὺς γογγυσμοὺς σας ἐναντίον τοῦ Κυρίου· ἐπειδή ἡμεῖς τί εἴμεθα, ὥστε νὰ γογγύζητε καθ᾿ ἡμῶν;
8 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς, Τοῦτο θέλει γείνει, ὅταν ὁ Κύριος δώσῃ εἰς ἐσᾶς τὸ ἑσπέρας κρέας νὰ φάγητε καὶ τὸ πρωΐ ἄρτον εἰς χορτασμόν· διότι ἤκουσε Κύριος τοὺς γογγυσμοὺς σας τοὺς ὁποίους γογγύζετε κατ᾿ αὐτοῦ· καὶ τί εἴμεθα ἡμεῖς; οἱ γογγυσμοί σας δὲν εἶναι καθ᾿ ἡμῶν, ἀλλὰ κατὰ τοῦ Κυρίου.
9 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρών, Εἰπὲ πρὸς πᾶσαν τὴν συναγωγήν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, Πλησιάσατε ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου· διότι ἤκουσε τοὺς γογγυσμοὺς σας.
10 Καὶ ἐνῷ ἐλάλει ὁ Ἀαρὼν πρὸς πᾶσαν τὴν συναγωγήν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ἔστρεψαν τὸ πρόσωπον πρὸς τὴν ἔρημον, καὶ ἰδού, ἡ δόξα τοῦ Κυρίου ἐφάνη ἐν τῇ νεφέλη.
11 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
12 Ἤκουσα τοὺς γογγυσμοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ· λάλησον πρὸς αὐτούς, λέγων, Τὸ ἑσπέρας θέλετε φάγει κρέας, καὶ τὸ πρωΐ θέλετε χορτασθῆ ἀπὸ ἄρτου, καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.
13 Καὶ τὸ ἑσπέρας ἀνέβησαν ὀρτύκια καὶ ἐσκέπασαν τὸ στρατόπεδον· καὶ τὸ πρωΐ καθ᾿ ὅλα τὰ πέριξ τοῦ στρατοπέδου ἦτο στρῶμα δρόσου.
14 Καὶ ἀφοῦ τὸ στρῶμα τῆς δρόσου ἀνέβη, ἰδού, ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῆς ἐρήμου ἦτο λεπτὸν τι στρογγύλον, λεπτὸν ὡς πάχνη ἐπὶ τῆς γῆς.
15 Καὶ ὅτε εἶδον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, εἶπον πρὸς ἀλλήλους, Τί εἶναι τοῦτο; διότι δὲν ἤξευρον τί ἦτο. Καὶ ὁ Μωϋσῆς εἶπε πρὸς αὐτούς, Οὗτος εἶναι ὁ ἄρτος, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος σᾶς δίδει διὰ νὰ φάγητε·
16 οὗτος εἶναι ὁ λόγος τὸν ὁποῖον προσέταξεν ὁ Κύριος, Συνάξατε ἐξ αὐτοῦ ἕκαστος ὅσον χρειάζεται διὰ νὰ φάγῃ, ἕν γομὸρ κατὰ κεφαλήν, κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ψυχῶν σας· λάβετε ἕκαστος διὰ τοὺς ὁμοσκήνους αὑτοῦ.
17 Καὶ ἔκαμον οὕτως οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, καὶ συνήγαγον ἄλλος πολὺ καὶ ἄλλος ὀλίγον.
18 Καὶ ὅτε ἐμέτρησαν μὲ τὸ γομόρ, ὅστις εἶχε συνάξει πολύ, δὲν ἐλάμβανε πλειότερον· καὶ ὅστις εἶχε συνάξει ὀλίγον, δὲν ἐλάμβανεν ὀλιγώτερον· ἕκαστος ἐλάμβανεν ὅσον ἐχρειάζετο εἰς αὐτὸν διὰ τροφήν.
19 εἶπε δὲ πρὸς αὐτοὺς ὁ Μωϋσῆς, Ἄς μή ἀφίνῃ ἐξ αὐτοῦ μηδεὶς ὑπόλοιπον ἕως πρωΐ.
20 Πλήν δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὸν Μωϋσῆν· ἀλλὰ ἀφῆκαν τινὲς ὑπόλοιπον ἐξ αὐτοῦ ἕως πρωΐ, καὶ ἐγέννησε σκώληκας καὶ ἐβρώμησε· καὶ ἐθυμώθη ἐναντίον αὐτῶν ὁ Μωϋσῆς.
21 Καὶ συνῆγον αὐτὸ καθ᾿ ἑκάστην πρωΐαν, ἕκαστος ὅσον ἐχρειάζετο διὰ τροφήν αὑτοῦ· καὶ ὅτε ὁ ἥλιος ἐθέρμαινε, διελύετο.
22 τὴν δὲ ἕκτην ἡμέραν συνήγαγον τροφήν διπλασίαν, δύο γομὸρ δι᾿ ἕνα· καὶ ἦλθον πάντες οἱ ἄρχοντες τῆς συναγωγῆς καὶ ἀνήγγειλαν τοῦτο πρὸς τὸν Μωϋσῆν.
23 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Τοῦτο εἶναι τὸ ὁποῖον εἶπε Κύριος· Αὔριον εἶναι σάββατον, ἀνάπαυσις ἁγία εἰς τὸν Κύριον· ψήσατε ὅ, τι ἔχετε νὰ ψήσητε καὶ βράσατε ὅ, τι ἔχετε νὰ βράσητε· καὶ πᾶν τὸ περισσεῦον ἐναποταμιεύσατε εἰς ἑαυτοὺς διὰ νὰ φυλάττηται ἕως πρωΐ.
24 Καὶ ἐναπεταμίευσαν αὐτὸ ἕως πρωΐ, καθὼς προσέταξεν ὁ Μωϋσῆς· καὶ δὲν ἐβρώμησεν οὐδὲ ἔγεινε σκώληξ ἐν αὐτῷ.
25 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς, Φάγετε αὐτὸ σήμερον· διότι σήμερον εἶναι σάββατον εἰς τὸν Κύριον· σήμερον δὲν θέλετε εὑρεῖ αὐτὸ ἐν τῇ πεδιάδι·
26 ἕξ ἡμέρας θέλετε συνάγει αὐτὸ· ἐν τῇ ἑβδόμῃ ὅμως ἡμέρᾳ, τῷ σαββάτῳ, ἐν ταύτῃ δὲν θέλει εὑρίσκεσθαι.
27 Τινὲς δὲ ἐκ τοῦ λαοῦ ἐξῆλθον τὴν ἑβδόμην ἡμέραν διὰ νὰ συνάξωσι, πλήν δὲν εὗρον.
28 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἕως πότε δὲν θέλετε νὰ φυλάττητε τὰς ἐντολὰς μου καὶ τοὺς νόμους μου;
29 ἴδετε ὅτι ὁ Κύριος ἔδωκεν εἰς ἐσᾶς τὸ σάββατον, διὰ τοῦτο τὴν ἕκτην ἡμέραν σᾶς δίδει ἄρτον δύο ἡμερῶν· καθίσατε ἕκαστος εἰς τὸν τόπον αὑτοῦ· ἄς μή ἐξέρχεται μηδεὶς ἐκ τοῦ τόπου αὑτοῦ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν.
30 Καὶ ἔκαμε κατάπαυσιν ὁ λαὸς τὴν ἑβδόμην ἡμέραν.
31 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ οἶκος τοῦ Ἰσραήλ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Μάν· ἦτο δὲ ὅμοιον μὲ σπόρον κοριάνδρου λευκόν· καὶ ἡ γεῦσις αὐτοῦ ὡς πλακούντιον μὲ μέλι.
32 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς, Οὗτος εἶναι ὁ λόγος τὸν ὁποῖον προσέταξεν ὁ Κύριος· Γεμίσατε ἐξ αὐτοῦ ἕν γομόρ, διὰ νὰ φυλάττηται εἰς τὰς γενεὰς σας, διὰ νὰ βλέπωσι τὸν ἄρτον μὲ τὸν ὁποῖον ἔθρεψα ὑμᾶς ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἀφοῦ ἐξήγαγον ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
33 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρών, Λάβε μίαν στάμνον, καὶ βάλε ἐν αὐτῇ ἕν γομὸρ πλῆρες ἀπὸ μάννα, καὶ θὲς αὐτήν ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ φυλάττηται εἰς τὰς γενεὰς σας.
34 Καὶ ἔθεσεν αὐτήν ὁ Ἀαρὼν ἔμπροσθεν τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ φυλάττηται, καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
35 Καὶ ἔτρωγον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὸ μάννα τεσσαράκοντα ἔτη, ἑωσοῦ ἦλθον εἰς γῆν κατοικουμένην· ἔτρωγον τὸ μάννα, ἑωσοῦ ἦλθον εἰς τὰ ὅρια τῆς γῆς Χαναάν.
36 Τὸ δὲ γομὸρ εἶναι τὸ δέκατον τοῦ ἐφά.
1 Καὶ ἐσηκώθη πᾶσα ἡ συναγωγή τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐκ τῆς ἐρήμου Σίν, ἀκολουθοῦντες τὰς ὁδοιπορείας αὑτῶν κατὰ τὴν προσταγήν τοῦ Κυρίου, καὶ ἐστρατοπέδευσαν ἐν Ῥαφιδείν· ὅπου δὲν ἦτο ὕδωρ διὰ νὰ πίῃ ὁ λαός.
2 Καὶ ἐλοιδόρει ὁ λαὸς κατὰ τοῦ Μωϋσέως, λέγοντες, Δὸς εἰς ἡμᾶς ὕδωρ διὰ νὰ πίωμεν. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Μωϋσῆς, Διὰ τί λοιδορεῖτε κατ᾿ ἐμοῦ; διὰ τί πειράζετε τὸν Κύριον;
3 Καὶ ἐδίψησεν ὁ λαὸς ἐκεῖ διὰ ὕδωρ· καὶ ἐγόγγυζεν ὁ λαὸς κατὰ τοῦ Μωϋσέως, λέγοντες, Διὰ τί τοῦτο; ἀνεβίβασας ἡμᾶς ἐξ Αἰγύπτου, διὰ νὰ θανατώσῃς ἡμᾶς καὶ τὰ τέκνα ἡμῶν καὶ τὰ κτήνη ἡμῶν μὲ τὴν δίψαν;
4 Καὶ ἐβόησεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κύριον, λέγων, Τί νὰ κάμω εἰς τοῦτον τὸν λαὸν; ὀλίγον λείπει νὰ μὲ λιθοβολήσωσι.
5 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Διάβα ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ, καὶ λάβε μετὰ σεαυτοῦ ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ Ἰσραήλ· καὶ τὴν ῥάβδον, σου, μὲ τὴν ὁποίαν ἐκτύπησας τὸν ποταμόν, λάβε ἐν τῇ χειρὶ σου καὶ ὕπαγε·
6 ἰδού, ἐγὼ θέλω σταθῆ ἐκεῖ ἔμπροσθέν σου ἐπὶ τῆς πέτρας ἐν Χωρήβ, καὶ θέλεις κτυπήσει τὴν πέτραν καὶ θέλει ἐξέλθει ὕδωρ ἐξ αὐτῆς διὰ νὰ πίῃ ὁ λαός. Καὶ ἔκαμεν οὕτως ὁ Μωϋσῆς ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων τοῦ Ἰσραήλ.
7 Καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου Μασσά, καὶ Μεριβά, διὰ τὴν λοιδορίαν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ διότι ἐπείρασαν τὸν Κύριον, λέγοντες, Εἶναι ὁ Κύριος μεταξὺ ἡμῶν ἤ οὐχί;
8 Τότε ἦλθεν ὁ Ἀμαλήκ καὶ ἐπολέμησε μὲ τὸν Ἰσραήλ ἐν Ῥαφιδείν.
9 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἰησοῦν, Ἔκλεξον εἰς ἡμᾶς ἄνδρας καὶ ἐξελθὼν πολέμησον μὲ τὸν Ἀμαλήκ· αὔριον ἐγὼ θέλω σταθῆ ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ βουνοῦ, κρατῶν ἐν τῇ χειρὶ μου τὴν ῥάβδον τοῦ Θεοῦ.
10 Καὶ ἔκαμεν ὁ Ἰησοῦς καθὼς εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Μωϋσῆς καὶ ἐπολέμησε μὲ τὸν Ἀμαλήκ· ὁ δὲ Μωϋσῆς, ὁ Ἀαρὼν καὶ ὁ Ὤρ ἀνέβησαν ἐπὶ τὴν κορυφήν τοῦ βουνοῦ.
11 Καὶ ὁπότε ὁ Μωϋσῆς ὕψονε τὴν χεῖρα αὑτοῦ, ἐνίκα ὁ Ἰσραήλ· ὁπότε δὲ κατεβίβαζε τὴν χεῖρα αὑτοῦ, ἐνίκα ὁ Ἀμαλήκ.
12 Αἱ χεῖρες δὲ τοῦ Μωϋσέως ἦσαν βεβαρημέναι· ὅθεν λαβόντες λίθον, ἔθεσαν ὑποκάτω αὐτοῦ καὶ ἐκάθισεν ἐπ᾿ αὐτοῦ· ὁ δὲ Ἀαρὼν καὶ ὁ Ὤρ, εἷς ἐκ τοῦ ἑνὸς μέρους καὶ εἷς ἐκ τοῦ ἄλλου, ὑπεστήριζον τὰς χεῖρας αὐτοῦ· καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἔμενον ἐστηριγμέναι μέχρι δύσεως ἡλίου.
13 Καὶ κατέστρεψεν ὁ Ἰησοῦς τὸν Ἀμαλήκ καὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ, ἐν στόματι μαχαίρας.
14 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Γράψον τοῦτο ἐν βιβλίῳ πρὸς μνημόσυνον, καὶ παράδος εἰς τὰ ὦτα τοῦ Ἰησοῦ· ὅτι θέλω ἐξαλείψει ἐξάπαντος τὴν μνήμην τοῦ Ἀμαλήκ ἐκ τῆς ὑπὸ τὸν οὐρανόν.
15 Καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ ὁ Μωϋσῆς θυσιαστήριον καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰεοβὰ-Νισσί·
16 καὶ εἶπεν, Ἐπειδή χεὶρ ὑψώθη κατὰ τοῦ θρόνου τοῦ Κυρίου, θέλει εἶσθαι πόλεμος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ἀμαλήκ ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν.
1 Ἤκουσε δὲ ὁ Ἰοθόρ, ὁ ἱερεὺς τῆς Μαδιάμ, ὁ πενθερὸς τοῦ Μωϋσέως, πάντα ὅσα ἔκαμεν ὁ Θεὸς εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἰς τὸν Ἰσραήλ τὸν λαὸν αὑτοῦ, ὅτι ἐξήγαγεν ὁ Κύριος τὸν Ἰσραήλ ἐξ Αἰγύπτου.
2 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἰοθόρ, ὁ πενθερὸς τοῦ Μωϋσέως, Σεπφώραν τὴν γυναῖκα τοῦ Μωϋσέως, τὴν ὁποίαν εἶχε πέμψει ὀπίσω,
3 καὶ τοὺς δύο αὐτῆς υἱούς, ἐκ τῶν ὁποίων τοῦ ἑνὸς τὸ ὄνομα ἦτο Γηρσώμ, Διότι πάροικος, εἶπεν, ἐστάθην ἐν ξένῃ γῇ·
4 τοῦ δὲ ἄλλου τὸ ὄνομα Ἐλιέζερ, Διότι ὁ Θεός, εἶπε, τοῦ πατρὸς μου ἐστάθη βοηθὸς μου καὶ μὲ ἔσωσεν ἐκ τῆς μαχαίρας τοῦ Φαραώ·
5 καὶ ἦλθεν ὁ Ἰοθὸρ ὁ πενθερὸς τοῦ Μωϋσέως πρὸς τὸν Μωϋσῆν μετὰ τῶν υἱῶν αὐτοῦ καὶ μετὰ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἦτο ἐστρατοπεδευμένος εἰς τὸ ὄρος τοῦ Θεοῦ·
6 καὶ ἀνήγγειλε πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἐγὼ Ἰοθὸρ ὁ πενθερὸς σου ἔρχομαι πρὸς σὲ καὶ ἡ γυνή σου καὶ οἱ δύο υἱοὶ αὐτῆς μετ᾿ αὐτῆς.
7 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Μωϋσῆς εἰς συνάντησιν τοῦ πενθεροῦ αὑτοῦ καὶ προσεκύνησεν αὐτὸν καὶ ἐφίλησεν αὐτόν· καὶ ἠρώτησαν ὁ εἷς τὸν ἄλλον περὶ τῆς ὑγείας αὑτῶν, καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν σκηνήν.
8 Καὶ διηγήθη ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν πενθερὸν αὑτοῦ πάντα ὅσα ὁ Κύριος ἔκαμεν εἰς τὸν Φαραὼ καὶ εἰς τοὺς Αἰγυπτίους ὑπὲρ τοῦ Ἰσραήλ, πάντας τοὺς μόχθους οἵτινες συνέβησαν εἰς αὐτοὺς καθ᾿ ὁδόν, καὶ ἠλευθέρωσεν αὐτοὺς ὁ Κύριος.
9 Ὑπερεχάρη δὲ ὁ Ἰοθὸρ διὰ πάντα τὰ ἀγαθὰ ὅσα ὁ Κύριος ἔκαμεν εἰς τὸν Ἰσραήλ, τὸν ὁποῖον ἠλευθέρωσεν ἐκ χειρὸς τῶν Αἰγυπτίων.
10 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰοθόρ, Εὐλογητὸς Κύριος, ὅστις σᾶς ἠλευθέρωσεν ἐκ χειρὸς τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἐκ χειρὸς τοῦ Φαραώ· ὅστις ἠλευθέρωσε τὸν λαὸν ὑποκάτωθεν τῆς χειρὸς τῶν Αἰγυπτίων·
11 τώρα γνωρίζω ὅτι ὁ Κύριος εἶναι μέγας ὑπὲρ πάντας τοὺς θεούς· διότι εἰς τὸ πρᾶγμα, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπερηφανεύθησαν, ἐστάθη ἀνώτερος αὐτῶν.
12 Ἔλαβεν ἔπειτα ὁ Ἰοθόρ, ὁ πενθερὸς τοῦ Μωϋσέως, ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας διὰ νὰ προσφέρῃ εἰς τὸν Θεόν· καὶ ἦλθεν ὁ Ἀαρών, καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραήλ, νὰ φάγωσιν ἄρτον μετὰ τοῦ πενθεροῦ τοῦ Μωϋσέως, ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ.
13 Καὶ τὴν ἐπαύριον ἐκάθισεν ὁ Μωϋσῆς διὰ νὰ κρίνῃ τὸν λαόν· καὶ παρίστατο ὁ λαὸς ἔμπροσθεν τοῦ Μωϋσέως ἀπὸ πρωΐας ἕως ἑσπέρας.
14 Καὶ ἰδὼν ὁ πενθερὸς τοῦ Μωϋσέως πάντα ὅσα ἔκαμνεν εἰς τὸν λαόν, εἶπε, Τί εἶναι τοῦτο τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον κάμνεις εἰς τὸν λαὸν; διὰ τί σὺ κάθησαι μόνος, ἅπας δὲ ὁ λαὸς παρίσταται ἔμπροσθέν σου ἀπὸ πρωΐας ἕως ἑσπέρας;
15 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν πενθερὸν αὑτοῦ, διότι ὁ λαὸς ἔρχεται πρὸς ἐμὲ διὰ νὰ ἐρωτήσῃ τὸν Θεόν·
16 ὅταν ἔχωσιν ὑπόθεσίν τινα, ἔρχονται πρὸς ἐμὲ καὶ ἐγὼ κρίνω μεταξὺ τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου· καὶ δεικνύω εἰς αὐτοὺς τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς νόμους αὐτοῦ.
17 Καὶ εἶπεν ὁ πενθερὸς τοῦ Μωϋσέως πρὸς αὐτόν, Δὲν εἶναι καλὸν τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον κάμνεις·
18 βεβαίως καὶ σὺ θέλεις ἀποκάμει καὶ ὁ λαὸς οὗτος ὁ μετὰ σοῦ· διότι τὸ πρᾶγμα εἶναι πολὺ βαρὺ διὰ σέ· δὲν δύνασαι μόνος νὰ κάμνῃς τοῦτο.
19 Ἄκουσον λοιπὸν τὴν φωνήν μου· θέλω σὲ συμβουλεύσει καὶ ὁ Θεὸς θέλει εἶσθαι μετὰ σοῦ· σὺ μὲν ἔσο ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ἀναφέρῃς τὰς ὑποθέσεις πρὸς τὸν Θεόν·
20 καὶ δίδασκε αὐτοὺς τὰ προστάγματα καὶ τοὺς νόμους καὶ δείκνυε πρὸς αὐτοὺς τὴν ὁδὸν εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ περιπατῶσι, καὶ τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ πράττωσι·
21 πλήν ἔκλεξον ἐκ παντὸς τοῦ λαοῦ ἄνδρας ἀξίους, φοβουμένους τὸν Θεόν, ἄνδρας φιλαλήθεις, μισοῦντας τὴν φιλαργυρίαν· καὶ κατάστησον αὐτοὺς ἐπ᾿ αὐτῶν χιλιάρχους, ἑκατοντάρχους, πεντηκοντάρχους καὶ δεκάρχους·
22 καὶ ἄς κρίνωσι τὸν λαὸν πάντοτε· καὶ πᾶσαν μὲν μεγάλην ὑπόθεσιν ἄς ἀναφέρωσι πρὸς σέ· πᾶσαν δὲ μικρὰν ὑπόθεσιν ἄς κρίνωσιν αὐτοί· οὕτω θέλεις ἀνακουφισθῆ, καὶ θέλουσι βαστάζει τὸ βάρος μετὰ σοῦ.
23 ἐὰν κάμῃς τοῦτο τὸ πρᾶγμα καὶ ὁ Θεὸς σὲ προστάζῃ οὕτω, τότε θέλεις δυνηθῆ νὰ ἀνθέξῃς, καὶ προσέτι πᾶς ὁ λαὸς οὗτος θέλει φθάσει εἰς τὸν τόπον αὑτοῦ ἐν εἰρήνῃ.
24 Καὶ ἤκουσεν ὁ Μωϋσῆς τὴν φωνήν τοῦ πενθεροῦ αὑτοῦ καὶ ἔκαμε πάντα ὅσα εἶπε.
25 Καὶ ἔκλεξεν ὁ Μωϋσῆς ἐκ παντὸς τοῦ Ἰσραήλ ἄνδρας ἀξίους καὶ κατέστησεν αὐτοὺς ἀρχηγοὺς ἐπὶ τοῦ λαοῦ, χιλιάρχους, ἑκατοντάρχους, πεντηκοντάρχους καὶ δεκάρχους·
26 καὶ ἔκρινον τὸν λαὸν ἐν παντὶ καιρῷ· τὰς μὲν ὑποθέσεις τὰς δυσκόλους ἀνέφερον πρὸς τὸν Μωϋσῆν, πᾶσαν δὲ μικρὰν ὑπόθεσιν ἔκρινον αὐτοί.
27 Ἔπειτα προέπεμψεν ὁ Μωϋσῆς τὸν πενθερὸν αὑτοῦ καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν γῆν αὑτοῦ.
1 Εἰς τὸν τρίτον μῆνα τῆς ἐξόδου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐκ τῆς Αἰγύπτου, τὴν ἡμέραν ταύτην ἦλθον εἰς τὴν ἔρημον Σινά.
2 Ἐσηκώθησαν δὲ ἀπὸ Ῥαφιδεὶν καὶ ἦλθον εἰς τὴν ἔρημον Σινὰ καὶ ἐστρατοπέδευσαν ἐν τῇ ἐρήμῳ· καὶ ἐκεῖ κατεσκήνωσεν ὁ Ἰσραήλ ἀπέναντι τοῦ ὄρους.
3 Ὁ δὲ Μωϋσῆς ἀνέβη πρὸς τὸν Θεόν· καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν ὁ Κύριος ἐκ τοῦ ὄρους, λέγων, Οὕτω θέλεις εἰπεῖ πρὸς τὸν οἶκον Ἰακώβ, καὶ ἀναγγείλει πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.
4 Σεῖς εἴδετε ὅσα ἔκαμα εἰς τοὺς Αἰγυπτίους, καὶ σᾶς ἐσήκωσα ὡς ἐπὶ πτερύγων ἀετοῦ καὶ σᾶς ἔφερα πρὸς ἐμαυτόν·
5 τώρα λοιπὸν ἐὰν τῳόντι ὑπακούσητε εἰς τὴν φωνήν μου, καὶ φυλάξητε τὴν διαθήκην μου, θέλετε εἶσθαι εἰς ἐμὲ ὁ ἐκλεκτὸς ἀπὸ πάντων τῶν λαῶν· διότι ἰδική μου εἶναι πᾶσα ἡ γῆ·
6 καὶ σεῖς θέλετε εἶσθαι εἰς ἐμὲ βασίλειον ἱεράτευμα καὶ ἔθνος ἅγιον. Οὗτοι εἶναι οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους θέλεις εἰπεῖ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.
7 Καὶ ἦλθεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ἐκάλεσε τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ λαοῦ καὶ ἔθεσεν ἔμπροσθεν αὐτῶν πάντας ἐκείνους τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους προσέταξεν εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος.
8 Καὶ ἀπεκρίθη ὁμοφώνως πᾶς ὁ λαός, λέγων, Πάντα ὅσα εἶπεν ὁ Κύριος θέλομεν πράξει. Καὶ ἀνέφερεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κύριον τοὺς λόγους τοῦ λαοῦ.
9 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἰδού, ἐγὼ ἔρχομαι πρὸς σὲ ἐν νεφέλῃ πυκνῇ, διὰ νὰ ἀκούσῃ ὁ λαὸς ὅταν λαλήσω πρὸς σέ, καὶ ἔτι νὰ πιστεύῃ εἰς σὲ πάντοτε. Ἀνήγγειλε δὲ ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κύριον τοὺς λόγους τοῦ λαοῦ.
10 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ὕπαγε πρὸς τὸν λαὸν καὶ ἁγίασον αὐτοὺς σήμερον καὶ αὔριον, καὶ ἄς πλύνωσι τὰ ἱμάτια αὑτῶν·
11 καὶ ἄς ἦναι ἕτοιμοι εἰς τὴν ἡμέραν τὴν τρίτην· διότι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ θέλει καταβῆ ὁ Κύριος ἐπὶ τὸ ὄρος Σινὰ ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ·
12 καὶ θέλεις βάλει εἰς τὸν λαὸν ὅρια κυκλόθεν, λέγων, Προσέχετε εἰς ἑαυτοὺς μή ἀναβῆτε εἰς τὸ ὄρος ἤ ἐγγίσητε εἰς τὰ ἄκρα αὐτοῦ· ὅστις ἐγγίσῃ τὸ ὄρος, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῆ·
13 δὲν θέλει ἐγγίσει εἰς αὐτὸν χείρ, διότι μὲ λίθους θέλει λιθοβοληθῆ ἤ μὲ βέλη θέλει κατατοξευθῆ· εἴτε ζῷον εἶναι εἴτε ἄνθρωπος, δὲν θέλει ζήσει. Ὅταν ἡ σάλπιγξ ἠχήσῃ, τότε θέλουσιν ἀναβῆ ἐπὶ τὸ ὄρος.
14 Καὶ κατέβη ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τοῦ ὄρους πρὸς τὸν λαὸν καὶ ἡγίασε τὸν λαόν· καὶ ἔπλυναν τὰ ἱμάτια αὑτῶν.
15 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν λαόν, Γίνεσθε ἕτοιμοι διὰ τὴν ἡμέραν τὴν τρίτην· μή πλησιάσητε εἰς γυναῖκα.
16 Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ τὸ πρωΐ ἔγειναν βρονταὶ καὶ ἀστραπαί, καὶ νεφέλη πυκνή ἦτο ἐπὶ τοῦ ὄρους, καὶ φωνή σάλπιγγος δυνατή σφόδρα· καὶ ἔτρεμε πᾶς ὁ λαὸς ὁ ἐν τῷ στρατοπέδῳ.
17 Τότε ἐξήγαγεν ὁ Μωϋσῆς τὸν λαὸν ἐκ τοῦ στρατοπέδου εἰς τὴν συνάντησιν τοῦ Θεοῦ· καὶ ἐστάθησαν ὑπὸ τὸ ὄρος.
18 Τὸ δὲ ὄρος Σινὰ ἦτο ὅλον καπνός, διότι κατέβη ὁ Κύριος ἐν πυρὶ ἐπ᾿ αὐτό· ἀνέβαινε δὲ ὁ καπνὸς αὐτοῦ ὡς καπνὸς καμίνου καὶ ὅλον τὸ ὄρος ἐσείετο σφόδρα.
19 Καὶ ὅτε ἡ φωνή τῆς σάλπιγγος προέβαινεν αὐξανομένη σφόδρα, ὁ Μωϋσῆς ἐλάλει καὶ ὁ Θεὸς ἀπεκρίνετο πρὸς αὐτὸν μετὰ φωνῆς.
20 Καὶ κατέβη ὁ Κύριος ἐπὶ τὸ ὄρος Σινά, ἐπὶ τὴν κορυφήν τοῦ ὄρους· καὶ ἐκάλεσε Κύριος τὸν Μωϋσῆν ἐπὶ τὴν κορυφήν τοῦ ὄρους, καὶ ἀνέβη ὁ Μωϋσῆς.
21 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Καταβάς, διαμαρτυρήθητι πρὸς τὸν λαόν, μήποτε ὑπερβῶσι τὰ ὅρια καὶ ἀναβῶσι πρὸς τὸν Κύριον διὰ νὰ περιεργασθῶσι καὶ πέσωσι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν·
22 καὶ οἱ ἱερεῖς δὲ οἱ πλησιάζοντες πρὸς τὸν Κύριον ἄς ἁγιασθῶσι, διὰ νὰ μή ἐξορμήσῃ ὁ Κύριος ἐπ᾿ αὐτούς.
23 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κύριον, Ὁ λαὸς δὲν δύναται νὰ ἀναβῇ εἰς τὸ ὄρος Σινά· διότι σὺ προσέταξας εἰς ἡμᾶς, λέγων, Βάλε ὅρια κυκλόθεν τοῦ ὄρους καὶ ἁγίασον αὐτό.
24 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν, Ὕπαγε, κατάβα· ἔπειτα θέλεις ἀναβῆ, σὺ καὶ ὁ Ἀαρὼν μετὰ σοῦ· οἱ ἱερεῖς ὅμως καὶ ὁ λαὸς ἄς μή ὑπερβῶσι τὰ ὅρια διὰ νὰ ἀναβῶσι πρὸς τὸν Κύριον, διὰ νὰ μή ἐξορμήσῃ ἐπ᾿ αὐτούς.
25 Καὶ κατέβη ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν λαὸν καὶ ὡμίλησε πρὸς αὐτούς.
1 Καὶ ἐλάλησεν ὁ Θεὸς πάντας τοὺς λόγους τούτους, λέγων,
2 Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σου, ὁ ἐξαγαγὼν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας.
3 Μή ἔχῃς ἄλλους θεοὺς πλήν ἐμοῦ.
4 Μή κάμῃς εἰς σεαυτὸν εἴδωλον, μηδὲ ὁμοίωμά τινος, ὅσα εἶναι ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω, ἤ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω, ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς·
5 μή προσκυνήσῃς αὐτὰ μηδὲ λατρεύσῃς αὐτά· διότι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς σου εἶμαι Θεὸς ζηλότυπος, ἀνταποδίδων τὰς ἁμαρτίας τῶν πατέρων ἐπὶ τὰ τέκνα, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τῶν μισούντων με·
6 καὶ κάμνων ἔλεος εἰς χιλιάδας γενεῶν τῶν ἀγαπώντων με καὶ φυλαττόντων τὰ προστάγματά μου.
7 Μή λάβῃς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐπὶ ματαίῳ· διότι δὲν θέλει ἀθωώσει ὁ Κύριος τὸν λαμβάνοντα ἐπὶ ματαίῳ τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
8 Ἐνθυμοῦ τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου, διὰ νὰ ἁγιάζῃς αὐτήν·
9 ἕξ ἡμέρας ἐργάζου καὶ κάμνε πάντα τὰ ἔργα σου·
10 ἡ ἡμέρα ὅμως ἡ ἑβδόμη εἶναι σάββατον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου· μή κάμῃς ἐν ταύτῃ οὐδὲν ἔργον, μήτε σύ, μήτε ὁ υἱὸς σου, μήτε ἡ θυγάτηρ σου, μήτε ὁ δοῦλός σου, μήτε ἡ δούλη σου, μήτε τὸ κτῆνός σου, μήτε ὁ ξένος σου, ὁ ἐντὸς τῶν πυλῶν σου·
11 διότι εἰς ἕξ ἡμέρας ἐποίησεν ὁ Κύριος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς· ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ κατέπαυσε· διὰ τοῦτο εὐλόγησε Κύριος τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου καὶ ἡγίασεν αὐτήν.
12 Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, διὰ νὰ γείνῃς μακροχρόνιος ἐπὶ τῆς γῆς, τὴν ὁποίαν σοὶ δίδει Κύριος ὁ Θεὸς σου.
13 Μή φονεύσῃς.
14 Μή μοιχεύσῃς.
15 Μή κλέψῃς.
16 Μή ψευδομαρτυρήσῃς κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ.
17 Μή ἐπιθυμήσῃς τὴν οἰκίαν τοῦ πλησίον σου· μή ἐπιθυμήσῃς τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου· μηδὲ τὸν δοῦλον αὐτοῦ· μηδὲ τὴν δούλην αὐτοῦ, μηδὲ τὸν βοῦν αὐτοῦ, μηδὲ τὸν ὄνον αὐτοῦ, μηδὲ πᾶν ὅ, τι εἶναι τοῦ πλησίον σου.
18 Καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἔβλεπε τὰς βροντὰς καὶ τὰς ἀστραπὰς καὶ τὴν φωνήν τῆς σάλπιγγος καὶ τὸ ὄρος καπνίζον· καὶ ὅτε ὁ λαὸς εἶδε ταῦτα, ἀπεσύρθησαν καὶ ἐστάθησαν μακρόθεν.
19 Καὶ εἶπον πρὸς τὸν Μωϋσῆν, σὺ λάλησον πρὸς ἡμᾶς καὶ θέλομεν ἀκούσει καὶ ἄς μή λαλήσῃ πρὸς ἡμᾶς ὁ Θεός, διὰ νὰ μή ἀποθάνωμεν.
20 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν λαόν, Μή φοβεῖσθε· διότι ὁ Θεὸς ἦλθε διὰ νὰ σᾶς δοκιμάσῃ, καὶ διὰ νὰ ἦναι ὁ φόβος αὐτοῦ ἔμπροσθέν σας διὰ νὰ μή ἁμαρτάνητε.
21 Καὶ ἐστάθη ὁ λαὸς μακρόθεν· ὁ δὲ Μωϋσῆς ἐπλησίασεν εἰς τὴν ὀμίχλην ὅπου ἦτο ὁ Θεός.
22 Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Οὕτως εἰπὲ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ· Σεῖς εἴδετε ὅτι ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐλάλησα μὲ σᾶς·
23 μή κάμητε θεοὺς μετ᾿ ἐμοῦ ἀργυρούς· μηδὲ κάμητε εἰς ἑαυτοὺς θεοὺς χρυσοῦς·
24 θυσιαστήριον ἐκ γῆς κάμε εἰς ἐμέ· καὶ θυσίαζε ἐπ᾿ αὐτοῦ τὰ ὁλοκαυτώματά σου καὶ τὰς εἰρηνικὰς προσφορὰς σου, τὰ πρόβατά σου καὶ τοὺς βόας σου· ἐν παντὶ τόπῳ ὅπου ἀναμνήσω τὸ ὄνομά μου, θέλω ἔρχεσθαι πρὸς σὲ καὶ θέλω σὲ εὐλογεῖ·
25 ἐὰν δὲ ἐκ λίθων κάμῃς θυσιαστήριον εἰς ἐμέ, δὲν θέλεις οἰκοδομήσει αὐτὸ ἐκ πέτρας πελεκητῆς· διότι ἐὰν περάσῃς ἐπάνω αὐτοῦ τὸ ἐργαλεῖόν σου, θέλεις μολύνει αὐτὸ·
26 καὶ μή ἀναβῇς δι᾿ ἀναβαθμίδων ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν μου, διὰ νὰ μή ἀποκαλυφθῇ ἐπ᾿ αὐτοῦ ἡ γυμνωσίς σου.
1 Αὗται δὲ εἶναι αἱ κρίσεις, τὰς ὁποίας θέλεις ἐκθέσει ἔμπροσθεν αὐτῶν.
2 Ἐὰν ἀγοράσῃς δοῦλον Ἑβραῖον, ἕξ ἔτη θέλει δουλεύσει· ἐν δὲ τῷ ἑβδόμῳ θέλει ἐξέλθει ἐλεύθερος, δωρεάν.
3 Ἐὰν εἰσῆλθε μόνος, μόνος θέλει ἐξέλθει· ἐὰν εἶχε γυναῖκα, τότε ἡ γυνή αὐτοῦ θέλει ἐξέλθει μετ᾿ αὐτοῦ.
4 Ἐάν ὁ κύριος αὐτοῦ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν γυναῖκα, καὶ ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν υἱοὺς ἤ θυγατέρας, ἡ γυνή καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς θέλουσιν εἶσθαι τοῦ κυρίου αὐτῆς, αὐτὸς δὲ θέλει ἐξέλθει μόνος.
5 Ἀλλ᾿ ἐὰν ὁ δοῦλος εἴπῃ φανερά, Ἀγαπῶ τὸν κύριόν μου, τὴν γυναῖκά μου καὶ τὰ τέκνα μου, δὲν θέλω ἐξέλθει ἐλεύθερος·
6 τότε ὁ κύριος αὐτοῦ θέλει φέρει αὐτὸν πρὸς τοὺς κριτάς· καὶ θέλει φέρει αὐτὸν εἰς τὴν θύραν ἤ εἰς τὸν παραστάτην τῆς θύρας, καὶ ὁ κύριος αὐτοῦ θέλει τρυπήσει τὸ τίον αὐτοῦ μὲ τρυπητήριον· καὶ θέλει δουλεύει αὐτὸν διαπαντός.
7 Καὶ ἐὰν τις πωλήσῃ τὴν θυγατέρα αὑτοῦ διὰ δούλην, δὲν θέλει ἐξέλθει καθὼς ἐξέρχονται οἱ δοῦλοι.
8 Ἐὰν δὲν ἀρέσῃ εἰς τὸν κύριον αὑτῆς, ὅστις ἠρραβωνίσθη αὐτήν εἰς ἑαυτόν, τότε θέλει ἀπολυτρώσει αὐτήν· εἰς ξένον ἔθνος δὲν θέλει ἔχει ἐξουσίαν νὰ πωλήσῃ αὐτήν, ἐπειδή ἐφέρθη πρὸς αὐτήν ἀπίστως.
9 Ἄν ὅμως ἠρραβώνισεν αὐτήν μὲ τὸν υἰὸν αὑτοῦ, θέλει κάμει πρὸς αὐτήν κατὰ τὸ δικαίωμα τῶν θυγατέρων.
10 Ἐὰν λάβῃ εἰς ἑαυτὸν ἄλλην, δὲν θέλει στερήσει τὴν τροφήν αὐτῆς, τὰ ἐνδύματα αὐτῆς, καὶ τὸ πρὸς αὐτήν χρέος τοῦ γάμου.
11 Ἐὰν ὅμως δὲν κάμνῃ εἰς αὐτήν τὰ τρία ταῦτα, τότε θέλει ἐξέλθει δωρεὰν ἄνευ ἀργυρίου.
12 Ὅστις πατάξῃ ἄνθρωπον, καὶ ἀποθάνῃ, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῇ·
13 ἐὰν ὅμως δὲν παρεμόνευσεν, ἀλλ᾿ ὁ Θεὸς παρέδωκεν αὐτὸν εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ, τότε ἐγὼ θέλω σοὶ διορίσει τόπον, ὅπου θέλει καταφύγει·
14 ἐὰν δὲ τις ἐγερθῆ κατὰ τοῦ πλησίον αὐτοῦ διὰ νὰ δολοφονήσῃ αὐτόν, ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου μου θέλεις ἀποσπάσει αὐτὸν διὰ νὰ θανατωθῇ.
15 Καὶ ὅστις πατάξῃ τὸν πατέρα αὑτοῦ ἤ τὴν μητέρα αὑτοῦ, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῆ.
16 Καὶ ὅστις κλέψῃ ἄνθρωπον καὶ πωλήσῃ αὐτόν, ἤ ἐὰν εὑρεθῇ εἰς τὰς χεῖρας αὑτοῦ, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῇ.
17 Καὶ ὅστις κακολογῇ τὸν πατέρα αὑτοῦ ἤ τὴν μητέρα αὑτοῦ, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῆ.
18 Καὶ ἐὰν ἄνθρωποι λογομαχῶσι μετ᾿ ἀλλήλων καὶ ὁ εἷς πατάξῃ τὸν ἄλλον μὲ λίθον ἤ μὲ γρόνθον, καὶ δὲν ἀποθάνῃ ἀλλὰ γείνῃ κλινήρης,
19 ἐὰν σηκωθῇ καὶ περιπατήσῃ ἔξω μὲ τὴν βακτηρίαν αὑτοῦ, τότε θέλει εἶσθαι ἐλεύθερος ὁ πατάξας· μόνον θέλει ἀποζημιώσει αὐτὸν διὰ τὴν ἀργίαν αὐτοῦ καὶ θέλει ἐπιμεληθῆ τὴν τελείαν θεραπείαν αὐτοῦ.
20 Καὶ ἐὰν τις πατάξῃ τὸν δοῦλον αὑτοῦ ἤ τὴν δούλην αὑτοῦ μὲ ῥάβδον, καὶ ἀποθάνῃ ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτοῦ, θέλει ἐξάπαντος τιμωρηθῆ.
21 Ἄν ὅμως ζήσῃ μίαν ἡμέραν ἤ δύο, δὲν θέλει τιμωρηθῆ· διότι εἶναι ἀργύριον αὐτοῦ.
22 Ἐὰν μάχωνται ἄνδρες καὶ πατάξωσι γυναῖκα ἔγκυον καὶ ἐξέλθῃ τὸ παιδίον αὐτῆς, δὲν συμβῇ ὅμως συμφορά· θέλει ἐξάπαντος κάμει ἀποζημίωσιν ὁ πατάξας, ὁποίαν ὁ ἀνήρ τῆς γυναικὸς ἐπιβάλῃ εἰς αὐτόν· καὶ θέλει πληρώσει κατὰ τὴν ἀπόφασιν τῶν κριτῶν.
23 Ἄν ὅμως συμβῇ συμφορά, τότε θέλεις δώσει ζωήν ἀντὶ ζωῆς,
24 ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, χεῖρα ἀντὶ χειρός, πόδα ἀντὶ ποδός,
25 καύσιμον ἀντὶ καυσίματος, πληγήν ἀντὶ πληγῆς, κτύπημα ἀντὶ κτυπήματος.
26 Ἐὰν τις πατάξῃ τὸν ὀφθαλμὸν τοῦ δούλου αὑτοῦ ἤ τὸν ὀφθαλμὸν τῆς δούλης αὑτοῦ καὶ τυφλώσῃ αὐτόν, θέλει ἀφήσει αὐτὸν ἐλεύθερον ἐξ αἰτίας τοῦ ὀφθαλμοῦ αὐτοῦ.
27 Καὶ ἐὰν ἐκβάλῃ τὸν ὀδόντα τοῦ δούλου αὑτοῦ ἤ τὸν ὀδόντα τῆς δούλης αὑτοῦ, θέλει ἀφήσει αὐτὸν ἐλεύθερον ἐξ αἰτίας τοῦ ὀδόντος αὐτοῦ.
28 Ἐὰν βοῦς κερατίσῃ ἄνδρα ἤ γυναῖκα, καὶ ἀποθάνῃ, τότε ὁ βοῦς θέλει λιθοβοληθῆ μὲ λίθους καὶ δὲν θέλει τρώγεσθαι τὸ κρέας αὐτοῦ· ὁ κύριος δὲ τοῦ βοὸς θέλει εἶσθαι ἀθῶος.
29 Ἐὰν ὅμως ὁ βοῦς ἦτο κερατιστής ἀπὸ πρότερον, καὶ ἔγεινε διαμαρτυρία εἰς τὸν κύριον αὐτοῦ καὶ δὲν ἐφύλαξεν αὐτόν, ἐὰν θανατώσῃ ἄνδρα ἤ γυναῖκα, ὁ βοῦς θέλει λιθοβοληθῆ καὶ ἀκόμη ὁ κύριος αὐτοῦ θέλει θανατωθῆ.
30 Ἐὰν ἐπιβληθῇ εἰς αὐτὸν τιμή ἐξαγοράσεως, θέλει δώσει διὰ τὴν ἐξαγόρασιν τῆς ζωῆς αὑτοῦ ὅσα ἤθελον ἐπιβληθῆ εἰς αὐτόν.
31 Εἴτε υἱὸν κερατίσῃ, εἴτε θυγατέρα κερατίσῃ, κατὰ τὴν κρίσιν ταύτην θέλει γείνει εἰς αὐτόν.
32 Ἐὰν ὁ βοῦς κερατίσῃ δοῦλον ἤ δούλην, θέλει δώσει εἰς τὸν κύριον αὐτῶν τριάκοντα σίκλους ἀργυρίου· ὁ δὲ βοῦς θέλει λιθοβοληθῆ.
33 Καὶ ἐὰν τις ἀνοίξῃ λάκκον ἤ ἐάν τις σκάψῃ λάκκον καὶ δὲν σκεπάσῃ αὐτόν, καὶ πέσῃ εἰς αὐτὸν βοῦς ἤ ὄνος,
34 ὁ κύριος τοῦ λάκκου θέλει κάμει ἀποζημίωσιν, ἀργύριον θέλει ἀποδώσει εἰς τὸν κύριον αὐτῶν· τὸ δὲ θανατωθὲν θέλει εἶσθαι αὐτοῦ.
35 Καὶ ἐὰν ὁ βοῦς τινὸς κερατίσῃ τὸν βοῦν τοῦ πλησίον αὐτοῦ καὶ θανατωθῇ, τότε θέλουσι πωλήσει τὸν ζῶντα βοῦν, καὶ θέλουσι μοιρασθῆ τὸ ἀργύριον αὐτοῦ καὶ τὸν θανατωθέντα ὁμοίως θέλουσι μοιρασθῆ.
36 Ἐὰν ὅμως ἦναι γνωστὸν ὅτι ὁ βοῦς ἦτο κερατιστής ἀπὸ πρότερον, καὶ ὁ κύριος αὐτοῦ δὲν ἐφύλαξεν αὐτόν, θέλει ἐξάπαντος πληρώσει βοῦν ἀντὶ βοός· ὁ δὲ θανατωθεὶς θέλει εἶσθαι αὐτοῦ.
1 Ἐὰν τις κλέψῃ βοῦν ἤ πρόβατον καὶ σφάξῃ αὐτὸ ἤ πωλήσῃ αὐτό, θέλει πληρώσει πέντε βόας ἀντὶ τοῦ βοὸς καὶ τέσσαρα πρόβατα ἀντὶ τοῦ προβάτου.
2 Ἐὰν ὁ κλέπτης εὑρεθῇ κάμνων ῥῆξιν καὶ κτυπηθῇ καὶ ἀποθάνῃ, δὲν θέλει χυθῆ αἷμα δι᾿ αὐτόν.
3 Ἐὰν ὅμως ὁ ἥλιος ἀνατείλῃ ἐπάνω αὐτοῦ, θέλει χυθῆ αἷμα δι᾿ αὐτόν· πρέπει νὰ κάμῃ ἀνταπόδοσιν· καὶ ἄν δὲν ἔχῃ, θέλει πωληθῆ διὰ τὴν κλοπήν αὐτοῦ.
4 Ἐὰν τὸ κλοπιμαῖον εὑρεθῇ εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ ζῶν, εἴτε βοῦς εἴτε ὄνος εἴτε πρόβατον, θέλει ἀποδώσει τὸ διπλοῦν.
5 Ἐὰν τις καταβοσκήσῃ ἀγρὸν ἤ ἀμπελῶνα καὶ ἀφήσῃ τὸ κτῆνος αὑτοῦ νὰ βοσκηθῇ ἐν ἀγρῷ ξένου ἀνθρώπου, θέλει κάμει ἀνταπόδοσιν ἐκ τοῦ καλητέρου τοῦ ἀγροῦ αὑτοῦ καὶ ἐκ τοῦ καλητέρου τοῦ ἀμπελῶνος αὑτοῦ.
6 Ἐὰν ἐξέλθῃ πῦρ καὶ εὕρῃ ἀκάνθας, καὶ καῶσι θημωνίαι σίτου ἤ ἀστάχυα ἱστάμενα ἤ ἀγρός, ὁ ἀνάψας τὸ πῦρ θέλει ἐξάπαντος κάμει ἀνταπόδοσιν.
7 Ἐὰν τις παραδώσῃ εἰς τὸν πλησίον αὑτοῦ ἀργύριον ἤ σκεύη διὰ νὰ φυλάττῃ αὐτά, καὶ κλαπῶσιν ἐκ τῆς οἰκίας τοῦ ἀνθρώπου, ἄν εὑρεθῇ ὁ κλέπτης, θέλει ἀποδώσει τὸ διπλοῦν·
8 ἄν ὁ κλέπτης δὲν εὑρεθῇ, τότε ὁ κύριος τῆς οἰκίας θέλει φερθῆ ἔμπροσθεν τῶν κριτῶν, διὰ νὰ ἐξετασθῇ ἄν δὲν ἔβαλε τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὰ κτήματα τοῦ πλησίον αὑτοῦ.
9 Περὶ παντὸς εἴδους ἀδικήματος, περὶ βοός, περὶ ὄνου, περὶ προβάτου, περὶ ἐνδύματος, περὶ παντὸς πράγματος χαμένου, τὸ ὁποῖον ἄλλος ἤθελε διαφιλονεικεῖ ὅτι εἶναι αὑτοῦ, ἡ κρίσις ἀμφοτέρων θέλει ἐλθεῖ ἔμπροσθεν τῶν κριτῶν· καὶ ὅντινα καταδικάσωσιν οἱ κριταί, ἐκεῖνος θέλει ἀποδώσει τὸ διπλοῦν εἰς τὸν πλησίον αὑτοῦ.
10 Ἐὰν τις παραδώσῃ εἰς τὸν πλησίον αὑτοῦ ὄνον ἤ βοῦν ἤ πρόβατον ἤ ὁποιονδήποτε κτῆνος, διὰ νὰ φυλάττῃ αὐτό, καὶ ἀποθάνῃ ἤ συντριφθῇ ἤ ἁρπαχθῇ χωρὶς νὰ ἴδῃ τις,
11 ὅρκος Θεοῦ θέλει γείνει ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων αὐτῶν, ὅτι δὲν ἔβαλε τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἐπὶ τὸ κτῆμα τοῦ πλησίον αὑτοῦ· καὶ ὁ κύριος αὐτοῦ θέλει λάβει αὐτό, ὁ δὲ ἄλλος δὲν θέλει κάμει ἀνταπόδοσιν.
12 Ἐὰν ὅμως ἐκλέφθη παρ᾿ αὐτοῦ, θέλει κάμει ἀνταπόδοσιν εἰς τὸν κύριον αὐτοῦ.
13 Ἐὰν ἔγεινε θηριάλωτον, θέλει φέρει αὐτὸ διὰ μαρτυρίαν καὶ δὲν θέλει πληρώσει τὸ θηριάλωτον.
14 Καὶ ἐὰν τις δανεισθῇ ζῷον παρὰ τοῦ πλησίον αὑτοῦ, καὶ συντριφθῇ ἤ ἀποθάνῃ, ὁ δὲ κύριος αὐτοῦ δὲν ἦναι μετ᾿ αὐτοῦ, θέλει ἐξάπαντος πληρώσει αὐτό.
15 Ἐὰν ὅμως ὁ κύριος αὐτοῦ ἦναι μετ᾿ αὐτοῦ, δὲν θέλει πληρώσει· ἄν ἦτο μεμισθωμένον, ἦλθε διὰ τὸν μισθὸν αὑτοῦ.
16 Καὶ ἐὰν τις ἀπατήσῃ παρθένον μή ἠρραβωνισμένην, καὶ κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, θέλει ἐξάπαντος προικίσει αὐτήν μὲ προῖκα διὰ γυναῖκα εἰς ἑαυτόν.
17 Ἐὰν ὅμως ὁ πατήρ αὐτῆς δὲν στέργῃ νὰ δώσῃ αὐτήν εἰς αὐτόν, ἀργύριον θέλει πληρώσει κατὰ τὴν προῖκα τῶν παρθένων.
18 Μάγισσαν δὲν θέλεις ἀφήσει νὰ ζῇ.
19 Ὅστις συνευρεθῇ μὲ κτῆνος, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῆ.
20 Ὁ θυσιάζων εἰς θεούς, ἐκτὸς εἰς μόνον τὸν Κύριον, θέλει ἐξολοθρευθῆ.
21 Καὶ ξένον δὲν θέλεις κακοποιήσει οὐδὲ θέλεις καταδυναστεύσει αὐτόν· διότι ξένοι ἐστάθητε ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου.
22 Οὐδεμίαν χήραν ἤ ὀρφανὸν δὲν θέλετε καταθλίψει.
23 Ἐὰν καταθλίψητε αὐτοὺς ὁπωσδήποτε καὶ βοήσωσι πρὸς ἐμέ, θέλω ἐξάπαντος εἰσακούσει τῆς φωνῆς αὐτῶν,
24 καὶ ὁ θυμὸς μου θέλει ἐξαφθῆ καὶ θέλω σᾶς θανατώσει ἐν μαχαίρᾳ· καὶ αἱ γυναῖκές σας θέλουσιν εἶσθαι χῆραι καὶ τὰ τέκνα σας ὀρφανά.
25 Ἐὰν δανείσῃς ἀργύριον εἰς τὸν πτωχὸν γείτονά σου μεταξὺ τοῦ λαοῦ μου, δὲν θέλεις φερθῆ πρὸς αὐτὸν ὡς τοκιστής, δὲν θέλεις ἐπιβάλει ἐπ᾿ αὐτὸν τόκον.
26 Ἐὰν λάβῃς ἐνέχυρον τὸ ἔνδυμα τοῦ πλησίον σου, θέλεις ἐπιστρέψει αὐτὸ πρὸς αὐτὸν πρὶν δύσῃ ὁ ἥλιος·
27 διότι τοῦτο μόνον εἶναι τὸ σκέπασμα αὐτοῦ, τοῦτο τὸ ἔνδυμα τοῦ δέρματος αὐτοῦ· μὲ τί θέλει κοιμηθῆ; καὶ ὅταν βοήσῃ πρὸς ἐμέ, θέλω εἰσακούσει· διότι ἐγὼ εἶμαι ἐλεήμων.
28 Δὲν θέλεις κακολογήσει κριτάς, οὐδὲ θέλεις καταρασθῆ ἄρχοντα τοῦ λαοῦ σου.
29 Τὰς ἀπαρχὰς τοῦ ἁλωνίου σου καὶ τοῦ ληνοῦ σου δὲν θέλεις καθυστερήσει· τὸν πρωτότοκόν σου ἐκ τῶν υἱῶν σου θέλεις δώσει εἰς ἐμέ·
30 ὁμοίως θέλεις κάμει διὰ τὸν βοῦν σου καὶ διὰ τὸ πρόβατόν σου· ἑπτὰ ἡμέρας θέλει εἶσθαι μετὰ τῆς μητρὸς αὑτοῦ, τὴν ὀγδόην ἡμέραν θέλεις δώσει αὐτὸ εἰς ἐμέ.
31 Καὶ ἄνδρες ἅγιοι θέλετε εἶσθαι εἰς ἐμέ· καὶ κρέας θηριάλωτον ἐν τῷ ἀγρῷ δὲν θέλετε φάγει· εἰς τὸν σκύλον θέλετε ῥίψει αὐτό.
1 Δὲν θέλεις διαδώσει ψευδῆ φήμην· δὲν θέλεις συμφωνήσει μετὰ τοῦ ἀδίκου διὰ νὰ γείνῃς ψευδομάρτυς.
2 Δὲν θέλεις ἀκολουθήσει τοὺς πολλοὺς ἐπὶ κακῷ· οὐδὲ θέλεις ὁμιλήσει ἐν κρισολογίᾳ, ὥστε νὰ κλίνῃς κατόπιν πολλῶν διὰ νὰ διαστρέψῃς κρίσιν·
3 οὐδὲ θέλεις ἀποβλέψει εἰς πρόσωπον πτωχοῦ ἐν τῇ κρίσει αὐτοῦ.
4 Ἐὰν ἀπαντήσῃς τὸν βοῦν τοῦ ἐχθροῦ σου ἤ τὸν ὄνον αὐτοῦ πλανώμενον, θέλεις ἐξάπαντος ἐπιστρέψει αὐτὸν πρὸς αὐτόν.
5 Ἐὰν ἴδῃς τὸν ὄνον τοῦ μισοῦντός σε πεπτωκότα ὑπὸ τὸ φορτίον αὑτοῦ καὶ ἤθελες ἀποφύγει νὰ βοηθήσῃς αὐτόν, ἐξάπαντος θέλεις συμβοηθήσει αὐτόν.
6 Δὲν θέλεις διαστρέψει τὸ δίκαιον τοῦ πένητός σου ἐν τῇ κρίσει αὐτοῦ.
7 Ἄπεχε ἀπὸ ἀδίκου ὑποθέσεως· καὶ μή γείνῃς αἰτία νὰ θανατωθῇ ὁ ἀθῶος καὶ ὁ δίκαιος· διότι ἐγὼ δὲν θέλω δικαιώσει τὸν ἀσεβῆ.
8 Καὶ δῶρα δὲν θέλεις λάβει· διότι τὰ δῶρα τυφλόνουσι καὶ τοὺς σοφούς, καὶ διαστρέφουσι τοὺς λόγους τῶν δικαίων.
9 Καὶ ξένον δὲν θέλεις καταδυναστεύσει διότι σεῖς γνωρίζετε τὴν ψυχήν τοῦ ξένου, ἐπειδή ξένοι ἐστάθητε ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου.
10 Καὶ ἕξ ἔτη θέλεις σπείρει τὴν γῆν σου καὶ θέλεις συνάγει τὰ γεννήματα αὐτῆς·
11 τὸ δὲ ἕβδομον θέλεις ἀφήσει αὐτήν νὰ ἀναπαυθῇ καὶ νὰ μένῃ ἀργή, διὰ νὰ τρώγωσιν οἱ πτωχοὶ τοῦ λαοῦ σου· καὶ τὸ ἐναπολειφθὲν αὐτῶν ἄς τρώγωσι τὰ ζῷα τοῦ ἀγροῦ. Οὕτω θέλεις κάμει διὰ τὸν ἀμπελῶνά σου καὶ διὰ τὸν ἐλαιῶνά σου.
12 Ἕξ ἡμέρας θέλεις κάμνει τὰς ἐργασίας σου· τὴν δὲ ἑβδόμην ἡμέραν θέλεις ἀναπαύεσθαι, διὰ νὰ ἀναπαυθῇ ὁ βοῦς σου καὶ ὁ ὄνος σου καὶ νὰ λάβῃ ἀναψυχήν ὁ υἱὸς τῆς δούλης σου καὶ ὁ ξένος.
13 Καὶ εἰς πάντα ὅσα ἐλάλησα πρὸς ἐσᾶς, θέλετε προσέξει· καὶ ὄνομα ἄλλων θεῶν δὲν θέλετε ἀναφέρει, οὐδὲ θέλει ἀκουσθῆ ἐκ τοῦ στόματός σου.
14 Τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ θέλεις κάμνει ἑορτήν εἰς ἐμέ.
15 Θέλεις φυλάττει τὴν ἑορτήν τῶν ἀζύμων· ἑπτὰ ἡμέρας θέλεις τρώγει ἄζυμα, καθὼς προσέταξα εἰς σέ, κατὰ τὸν διωρισμένον καιρὸν τοῦ μηνὸς Ἀβίβ· διότι ἐν τούτῳ ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου· καὶ οὐδεὶς θέλει φανῆ ἐνώπιόν μου κενός·
16 καὶ τὴν ἑορτήν τοῦ θερισμοῦ, τῶν πρωτογεννημάτων τῶν κόπων σου, τὰ ὁποῖα ἔσπειρας εἰς τὸν ἀγρόν· καὶ τὴν ἑορτήν τῆς συγκομιδῆς τῶν καρπῶν, εἰς τὸ τέλος τοῦ ἐνιαυτοῦ, ἀφοῦ συνάξῃς τοὺς καρποὺς σου ἐκ τοῦ ἀγροῦ.
17 Τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ θέλει ἐμφανίζεσθαι πᾶν ἀρσενικὸν σου ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ.
18 Δὲν θέλεις προσφέρει τὸ αἷμα τῆς θυσίας μου μὲ ἄρτον ἔνζυμον· οὐδὲ θέλει μένει τὸ πάχος τῆς ἑορτῆς μου ἕως πρωΐ.
19 Τὰς ἀπαρχὰς τῶν πρωτογεννημάτων τῆς γῆς σου θέλεις φέρει εἰς τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου. Δὲν θέλεις ψήσει ἐρίφιον ἐν τῷ γάλακτι τῆς μητρὸς αὐτοῦ.
20 Ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω ἄγγελον ἔμπροσθέν σου διὰ νὰ σὲ φυλάττῃ ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ νὰ σὲ φέρῃ εἰς τὸν τόπον τὸν ὁποῖον προητοίμασα·
21 φοβοῦ αὐτόν, καὶ ὑπάκουε εἰς τὴν φωνήν αὐτοῦ· μή παροργίσῃς αὐτόν· διότι δὲν θέλει συγχωρήσει τὰς παραβάσεις σας· ἐπειδή τὸ ὄνομά μου εἶναι ἐν αὐτῷ.
22 Ἐὰν ὅμως προσέχῃς νὰ ὑπακούῃς εἰς τὴν φωνήν αὐτοῦ καὶ πράττῃς πάντα ὅσα λέγω, τότε ἐγὼ θέλω εἶσθαι ἐχθρὸς τῶν ἐχθρῶν σου καὶ ἐναντίος τῶν ἐναντίων σου.
23 Διότι ὁ ἄγγελός μου θέλει προπορεύσθαι ἔμπροσθέν σου, καὶ θέλει σὲ εἰσαγάγει εἰς τοὺς Ἀμορραίους καὶ Χετταίους καὶ Φερεζαίους καὶ Χαναναίους, Εὐαίους καὶ Ἰεβουσαίους· καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτούς.
24 Δὲν θέλεις προσκυνήσει τοὺς θεοὺς αὐτῶν, οὐδὲ θέλεις λατρεύσει αὐτούς, οὐδὲ θέλεις πράξει κατὰ τὰ ἔργα ἐκείνων· ἀλλὰ θέλεις ἐξολοθρεύσει αὐτούς, καὶ θέλεις κατασυντρίψει τὰ εἴδωλα αὐτῶν.
25 Καὶ θέλετε λατρεύει Κύριον τὸν Θεὸν σας, καὶ αὐτὸς θέλει εὐλογεῖ τὸν ἄρτον σου, καὶ τὸ ὕδωρ σου· καὶ θέλω ἀπομακρύνει πᾶσαν νόσον ἐκ μέσου σου·
26 καὶ δὲν θέλει εἶσθαι ἄγονος καὶ στεῖρα ἐπὶ τῆς γῆς σου· τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν σου θέλω κάμει πλήρη.
27 τὸν φόβον μου θέλει στείλει ἔμπροσθέν σου καὶ θέλω καταστρέψει πάντα λαὸν ἐπὶ τὸν ὁποῖον ἔρχεσαι καὶ θέλω κάμει πάντας τοὺς ἐχθροὺς σου νὰ στρέψωσι τὰ νῶτα εἰς σέ·
28 καὶ θέλω στείλει ἔμπροσθέν σου σφῆκας, καὶ θέλουσιν ἐκδιώξει τοὺς Εὐαίους, τοὺς Χαναναίους καὶ τοὺς Χετταίους ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου.
29 Δὲν θέλω ἐκδιώξει αὐτοὺς ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου εἰς ἕν ἔτος, διὰ νὰ μή γείνῃ ἔρημος ἡ γῆ καὶ πληθυνθῶσι τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ ἐναντίον σου·
30 ὀλίγον κατ᾿ ὀλίγον θέλω ἐκδιώξει αὐτοὺς ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου, ἑωσοῦ αὐξηθῇς καὶ κυριεύσῃς τὴν γῆν.
31 Καὶ θέλω θέσει τὰ ὅριά σου ἀπὸ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης μέχρι τῆς θαλάσσης τῶν Φιλισταίων, καὶ ἀπὸ τῆς ἐρήμου μέχρι τοῦ ποταμοῦ· διότι εἰς τὰς χεῖρας ὑμῶν θέλω παραδώσει τοὺς κατοίκους τοῦ τόπου, καὶ θέλεις ἐκδιώξει αὐτοὺς ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου.
32 Δὲν θέλεις κάμει μετ᾿ αὐτῶν, οὐδὲ μετὰ τῶν θεῶν αὐτῶν, συνθήκην·
33 δὲν θέλουσι κατοικεῖ ἐν τῇ γῇ σου, διὰ νὰ μή σὲ κάμωσι νὰ ἁμαρτήσῃς εἰς ἐμέ· διότι ἄν λατρεύσῃς τοὺς θεοὺς αὐτῶν, τοῦτο θέλει ἐξάπαντος εἶσθαι παγὶς εἰς σέ.
1 Μετὰ ταῦτα εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἀνάβα πρὸς τὸν Κύριον, σὺ καὶ Ἀαρών, Ναδὰβ καὶ Ἀβιούδ, καὶ ἑβδομήκοντα ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ Ἰσραήλ, καὶ προσκυνήσατε μακρόθεν·
2 καὶ ὁ Μωϋσῆς μόνος θέλει πλησιάσει πρὸς τὸν Κύριον, αὐτοὶ ὅμως δὲν θέλουσι πλησιάσει οὐδὲ ὁ λαὸς θέλει ἀναβῆ μετ᾿ αὐτοῦ.
3 Καὶ ἦλθεν ὁ Μωϋσῆς καὶ διηγήθη πρὸς τὸν λαὸν πάντας τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου καὶ πάντα τὰ δικαιώματα αὐτοῦ· ἀπεκρίθη δὲ πᾶς ὁ λαὸς ὁμοφώνως καὶ εἶπε, Πάντας τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐλάλησεν ὁ Κύριος, θέλομεν κάμει.
4 Καὶ ἔγραψεν ὁ Μωϋσῆς πάντας τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου· καὶ σηκωθεὶς ἐνωρὶς τὸ πρωΐ, ᾠκοδόμησε θυσιαστήριον ὑπὸ τὸ ὄρος, καὶ ἔστησε δώδεκα στήλας κατὰ τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ.
5 Καὶ ἀπέστειλε τοὺς νεανίσκους τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ προσέφεραν ὁλοκαυτώματα καὶ ἐθυσίασαν θυσίας εἰρηνικὰς εἰς τὸν Κύριον, μοσχάρια.
6 Λαβὼν δὲ ὁ Μωϋσῆς τὸ ἥμισυ τοῦ αἵματος, ἔβαλεν εἰς λεκάνας· καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ αἵματος ἐρράντισεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
7 Ἔπειτα λαβὼν τὸ βιβλίον τῆς διαθήκης, ἀνέγνωσεν εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ· οἱ δὲ εἶπον, Πάντα ὅσα ἐλάλησεν ὁ Κύριος, θέλομεν κάμνει καὶ θέλομεν ὑπακούει.
8 Καὶ λαβὼν ὁ Μωϋσῆς τὸ αἷμα, ἐρράντισεν ἐπὶ τὸν λαόν, καὶ εἶπεν, Ἰδού, τὸ αἷμα τῆς διαθήκης, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ἔκαμε πρὸς ἐσᾶς κατὰ πάντας τούτους τοὺς λόγους.
9 Τότε ἀνέβη Μωϋσῆς καὶ Ἀαρών, Ναδὰβ καὶ Ἀβιοὺδ καὶ ἑβδομήκοντα ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ Ἰσραήλ·
10 καὶ εἶδον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ· καὶ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ ὡς ἔδαφος ἐστρωμένον ἐκ λίθου σαπφείρου καὶ ὡς τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ κατὰ τὴν καθαρότητα·
11 καὶ ἐπὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ δὲν ἔβαλε τὴν χεῖρα αὑτοῦ· καὶ εἶδον τὸν Θεόν, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον.
12 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ἀνάβα πρὸς ἐμὲ εἰς τὸ ὄρος καὶ ἔσο ἐκεῖ· καὶ θέλω σοὶ δώσει τὰς πλάκας τὰς λιθίνας, καὶ τὸν νόμον, καὶ τὰς ἐντολὰς τὰς ὁποίας ἔγραψα, διὰ νὰ διδάσκῃς αὐτούς.
13 Καὶ ἐσηκώθη ὁ Μωϋσῆς μετὰ Ἰησοῦ τοῦ θεράποντος αὑτοῦ, καὶ ἀνέβη ὁ Μωϋσῆς ἐπὶ τὸ ὄρος τοῦ Θεοῦ.
14 Πρὸς δὲ τοὺς πρεσβυτέρους εἶπε, Περιμένετε ἡμᾶς ἐδώ, ἑωσοῦ ἐπιστρέψωμεν πρὸς ἐσᾶς· καὶ ἰδού, Ἀαρὼν καὶ Ὤρ εἶναι μεθ᾿ ὑμῶν· ἐὰν τις ἔχῃ ὑπόθεσιν, ἄς ἔρχηται πρὸς αὐτούς.
15 Ὁ Μωϋσῆς λοιπὸν ἀνέβη ἐπὶ τὸ ὄρος, καὶ ἡ νεφέλη ἐσκέπασε τὸ ὄρος.
16 Καὶ ἐκάθησεν ἡ δόξα τοῦ Κυρίου ἐπὶ τοῦ ὄρους Σινά, καὶ ἡ νεφέλη ἐσκέπασεν αὐτὸ ἕξ ἡμέρας· καὶ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν ἐκάλεσεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν ἐκ μέσου τῆς νεφέλης.
17 Καὶ ἡ θέα τῆς δόξης τοῦ Κυρίου ἦτο, εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ὡς πῦρ κατατρῶγον ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους.
18 Καὶ εἰσῆλθεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τὸ μέσον τῆς νεφέλης καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ ὄρος· καὶ ἐστάθη ὁ Μωϋσῆς ἐπὶ τοῦ ὄρους τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Εἰπὲ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ νὰ φέρωσι πρὸς ἐμὲ προσφοράν· παρὰ παντὸς ἀνθρώπου προαιρουμένου ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ θέλετε λάβει τὴν προσφορὰν μου.
3 Καὶ αὕτη εἶναι ἡ προσφορά, τὴν ὁποίαν θέλετε λάβει παρ᾿ αὐτῶν· χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ χαλκός,
4 καὶ κυανοῦν καὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον καὶ βύσσος καὶ τρίχες αἰγῶν,
5 καὶ δέρματα κριῶν κοκκινοβαφῆ καὶ δέρματα θώων καὶ ξύλον σιττίμ,
6 ἔλαιον διὰ τὸ φῶς, ἀρώματα διὰ τὸ ἔλαιον τοῦ χρίσματος καὶ διὰ τὸ εὐῶδες θυμίαμα,
7 λίθοι ὀνυχῖται καὶ λίθοι διὰ νὰ ἐντεθῶσιν εἰς τὸ ἐφὸδ καὶ εἰς τὸ περιστήθιον.
8 Καὶ ἄς κάμωσιν εἰς ἐμὲ ἁγιαστήριον, διὰ νὰ κατοικῶ μεταξὺ αὐτῶν.
9 Κατὰ πάντα ὅσα ἐγὼ δεικνύω πρὸς σέ, κατὰ τὸ παράδειγμα τῆς σκηνῆς, καὶ κατὰ τὸ παράδειγμα πάντων τῶν σκευῶν αὐτῆς, οὕτω θέλετε κάμει.
10 Καὶ θέλουσι κατασκευάσει κιβωτὸν ἐκ ξύλου σιττίμ· δύο πηχῶν καὶ ἡμισείας τὸ μῆκος αὐτῆς, καὶ μιᾶς πήχης καὶ ἡμισείας τὸ πλάτος αὐτῆς, καὶ μιᾶς πήχης καὶ ἡμισείας τὸ ὕψος αὐτῆς·
11 καὶ θέλεις περικαλύψει αὐτήν μὲ καθαρὸν χρυσίον, ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν θέλεις περικαλύψει αὐτήν, καὶ ἐπ᾿ αὐτῆς θέλεις κάμει χρυσήν στεφάνην κύκλῳ.
12 Καὶ θέλεις χύσει δι᾿ αὐτήν τέσσαρας κρίκους χρυσοῦς καὶ θέλεις βάλει αὐτοὺς εἰς τὰς τέσσαρας γωνίας αὐτῆς· δύο μὲν κρίκους εἰς τὴν μίαν πλευρὰν αὐτῆς, δύο δὲ κρίκους εἰς τὴν ἄλλην πλευρὰν αὐτῆς.
13 Καὶ θέλεις κάμει μοχλοὺς ἐκ ξύλου σιττίμ, καὶ θέλεις περικαλύψει αὐτοὺς μὲ χρυσίον·
14 καὶ θέλεις εἰσάξει τοὺς μοχλοὺς εἰς τοὺς κρίκους τῶν πλευρῶν τῆς κιβωτοῦ, διὰ νὰ βαστάζηται ἡ κιβωτὸς δι᾿ αὐτῶν·
15 ἐν τοῖς κρίκοις τῆς κιβωτοῦ θέλουσι μένει οἱ μοχλοί· δὲν θέλουσι μετακινεῖσθαι ἀπ᾿ αὐτῆς.
16 καὶ θέλεις θέσει ἐν τῇ κιβωτῷ τὰ μαρτύρια τὰ ὁποῖα θέλω δώσει εἰς σέ.
17 Καὶ θέλεις κάμει ἱλαστήριον ἐκ χρυσίου καθαροῦ· δύο πηχῶν καὶ ἡμισείας τὸ μῆκος αὐτοῦ, καὶ μιᾶς πήχης καὶ ἡμισείας τὸ πλάτος αὐτοῦ.
18 Καὶ θέλεις κάμει δύο χερουβεὶμ ἐκ χρυσίου· σφυρήλατα θέλεις κάμει αὐτά, ἐπὶ τῶν δύο ἄκρων τοῦ ἱλαστηρίου·
19 καὶ κάμε ἕν χεροὺβ ἐπὶ τοῦ ἑνὸς ἄκρου, καὶ ἕν χεροὺβ ἐπὶ τοῦ ἄλλου ἄκρου· ἐκ τοῦ ἱλαστηρίου θέλεις κάμει τὰ χερουβεὶμ ἐπὶ τῶν δύο ἄκρων αὐτοῦ·
20 καὶ θέλουσιν ἐκτείνει τὰ χερουβεὶμ ἐπάνωθεν τὰς πτέρυγας, ἐπικαλύπτοντα μὲ τὰς πτέρυγας αὐτῶν τὸ ἱλαστήριον· καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν θέλουσι βλέπει τὸ ἕν πρὸς τὸ ἄλλο· πρὸς τὸ ἱλαστήριον θέλουσιν εἶσθαι τὰ πρόσωπα τῶν χερουβείμ.
21 Καὶ θέλεις ἐπιθέσει τὸ ἱλαστήριον ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ ἄνωθεν· καὶ θέλεις θέσει ἐν τῇ κιβωτῷ τὰ μαρτύρια, τὰ ὁποῖα θέλω δώσει εἰς σέ·
22 καὶ ἐκεῖ θέλω γνωρισθῆ πρὸς σέ· καὶ ἐπάνωθεν τοῦ ἱλαστηρίου, ἐκ τοῦ μέσου τῶν δύο χερουβείμ, τῶν ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ μαρτυρίου, θέλω λαλήσει πρὸς σὲ περὶ πάντων ὅσα θέλω προστάξει εἰς σὲ νὰ εἴπῃς πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.
23 Καὶ θέλεις κάμει τράπεζαν ἐκ ξύλου σιττίμ· δύο πηχῶν τὸ μῆκος αὐτῆς, καὶ μιᾶς πήχης τὸ πλάτος αὐτῆς, τὸ δὲ ὕψος αὐτῆς μιᾶς πήχης καὶ ἡμισείας·
24 καὶ θέλεις περικαλύψει αὐτήν μὲ χρυσίον καθαρόν, καὶ θέλεις κάμει εἰς αὐτήν χρυσήν στεφάνην κύκλῳ.
25 Καὶ θέλεις κάμει εἰς αὐτήν χεῖλος κύκλῳ μιᾶς παλάμης τὸ πλάτος καὶ θέλεις κάμει ἐπὶ τὸ χεῖλος αὐτῆς στεφάνην χρυσήν κύκλῳ.
26 Καὶ θέλεις κάμει εἰς αὐτήν τέσσαρας κρίκους χρυσοῦς καὶ θέλεις βάλει τοὺς κρίκους ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας, τὰς ἐπὶ τῶν τεσσάρων ποδῶν αὐτῆς·
27 οἱ κρίκοι θέλουσιν εἶσθαι ὑπὸ τὸ χεῖλος θῆκαι τῶν μοχλῶν, διὰ νὰ βαστάζηται ἡ τράπεζα.
28 Καὶ θέλεις κάμει τοὺς μοχλοὺς ἐκ ξύλου σιττίμ, καὶ θέλεις περικαλύψει αὐτοὺς μὲ χρυσίον, διὰ νὰ βαστάζηται ἡ τράπεζα δι᾿ αὐτῶν.
29 Καὶ θέλεις κάμει τοὺς δίσκους αὐτῆς καὶ τοὺς θυμιαματοδόχους αὐτῆς καὶ τὰ σπονδεῖα αὐτῆς καὶ τὰς λεκάνας αὐτῆς, διὰ νὰ γίνωνται δι᾿ αὐτῶν αἱ σπονδαί· ἐκ χρυσίου καθαροῦ θέλεις κάμει αὐτά.
30 Καὶ θέλεις θέσει ἐπὶ τῆς τραπέζης ἄρτους προθέσεως ἐνώπιόν μου διαπαντός.
31 Καὶ θέλεις κάμει λυχνίαν ἐκ χρυσίου καθαροῦ· σφυρήλατον θέλεις κάμει τὴν λυχνίαν· ὁ κορμὸς αὐτῆς καὶ οἱ κλάδοι αὐτῆς, αἱ λεκάναι αὐτῆς, οἱ κόμβοι αὐτῆς καὶ τὰ ἄνθη αὐτῆς, θέλουσιν εἶσθαι ἕν σῶμα μετ᾿ αὐτῆς.
32 Καὶ θέλουσιν ἐξέρχεσθαι ἕξ κλάδοι ἐκ τῶν πλαγίων αὐτῆς· τρεῖς κλάδοι τῆς λυχνίας ἐκ τοῦ ἑνὸς πλαγίου, καὶ τρεῖς κλάδοι τῆς λυχνίας ἐκ τοῦ ἄλλου πλαγίου·
33 εἰς τὸν ἕνα κλάδον θέλουσιν εἶσθαι τρεῖς λεκάναι ἀμυγδαλοειδεῖς, εἷς κόμβος καὶ ἕν ἄνθος· καὶ εἰς τὸν ἄλλον κλάδον τρεῖς λεκάναι ἀμυγδαλοειδεῖς, εἷς κόμβος καὶ ἕν ἄνθος· οὕτω θέλει γείνει εἰς τοὺς ἕξ κλάδους, τοὺς ἐξερχομένους ἐκ τῆς λυχνίας.
34 Καὶ εἰς τὴν λυχνίαν θέλουσιν εἶσθαι τέσσαρες λεκάναι ἀμυγδαλοειδεῖς, οἱ κόμβοι αὐτῶν καὶ τὰ ἄνθη αὐτῶν.
35 Καὶ θέλει εἶσθαι εἷς κόμβος ὑπὸ τοὺς δύο κλάδους ἐξ αὐτῆς, καὶ εἷς κόμβος ὑπὸ τοὺς δύο κλάδους ἐξ αὐτῆς, καὶ εἷς κόμβος ὑπὸ τοὺς δύο κλάδους ἐξ αὐτῆς, εἰς τοὺς ἕξ κλάδους τοὺς ἐξερχομένους ἐκ τῆς λυχνίας.
36 Οἱ κόμβοι αὐτῶν καὶ οἱ κλάδοι αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι ἕν σῶμα μετ᾿ αὐτῆς· τὸ ὅλον αὐτῆς ἕν σφυρήλατον ἐκ χρυσίου καθαροῦ.
37 Καὶ θέλεις κάμει τοὺς λύχνους αὐτῆς ἑπτά· καὶ θέλουσιν ἀνάπτει τοὺς λύχνους αὐτῆς, διὰ νὰ φέγγωσιν ἔμπροσθεν αὐτῆς,
38 Καὶ τὰ λυχνοψάλιδα αὐτῆς καὶ τὰ ὑποθέματα αὐτῆς θέλουσιν εἶσθαι ἐκ χρυσίου καθαροῦ.
39 Ἐξ ἑνὸς ταλάντου χρυσίου καθαροῦ θέλει κατασκευασθῆ αὐτή καὶ πάντα ταῦτα τὰ σκεύη.
40 Καὶ πρόσεχε νὰ κάμῃς κατὰ τὸν τύπον αὐτῶν τὸν δειχθέντα εἰς σὲ ἐπὶ τοῦ ὄρους.
1 Καὶ θέλεις κάμει τὴν σκηνήν, δέκα παραπετάσματα ἐκ βύσσου κεκλωσμένης καὶ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου· μὲ χερουβεὶμ ἐντέχνως ἐνειργασμένα θέλεις κάμει αὐτά.
2 Τὸ μῆκος τοῦ ἑνὸς παραπετάσματος εἰκοσιοκτὼ πηχῶν, καὶ τὸ πλάτος τοῦ ἑνὸς παραπετάσματος τεσσάρων πηχῶν· πάντα τὰ παραπετάσματα τοῦ αὐτοῦ μέτρου.
3 Τὰ πέντε παραπετάσματα θέλουσι συνάπτεσθαι τὸ ἕν μετὰ τοῦ ἄλλου· καὶ τὰ ἄλλα πέντε παραπετάσματα θέλουσι συνάπτεσθαι τὸ ἕν μετὰ τοῦ ἄλλου.
4 Καὶ θέλεις κάμει θηλυκωτήρια κυανὰ ἐπὶ τῆς ἄκρας τοῦ πρώτου παραπετάσματος, κατὰ τὸ πλάγιον ὅπου γίνεται ἡ ἕνωσις· ὁμοίως θέλεις κάμει καὶ ἐπὶ τῆς τελευταίας ἄκρας τοῦ δευτέρου παραπετάσματος, ὅπου γίνεται ἡ ἕνωσις τοῦ δευτέρου·
5 πεντήκοντα θηλυκωτήρια θέλεις κάμει εἰς τὸ ἕν παραπέτασμα, καὶ πεντήκοντα θηλυκωτήρια θέλεις κάμει εἰς τὴν ἄκραν τοῦ παραπετάσματος τὴν κατὰ τὴν ἕνωσιν τοῦ δευτέρου, διὰ νὰ ἀντικρύζωσι τὰ θηλυκωτήρια πρὸς ἄλληλα.
6 Καὶ θέλεις κάμει πεντήκοντα περόνας χρυσάς, καὶ μὲ τὰς περόνας θέλεις συνάψει τὰ παραπετάσματα πρὸς ἄλληλα· οὕτως ἡ σκηνή θέλει εἶσθαι μία.
7 Καὶ θέλεις κάμει παραπετάσματα ἐκ τριχῶν αἰγῶν, διὰ νὰ ἦναι κάλυμμα ἐπὶ τῆς σκηνῆς· ἕνδεκα θέλεις κάμει τὰ παραπετάσματα ταῦτα·
8 τὸ μῆκος τοῦ ἑνὸς παραπετάσματος τριάκοντα πηχῶν, καὶ τὸ πλάτος τοῦ ἑνὸς παραπετάσματος τεσσάρων πηχῶν· τοῦ αὐτοῦ μέτρου θέλουσιν εἶσθαι τὰ ἕνδεκα παραπετάσματα.
9 Καὶ θέλεις συνάψει τὰ πέντε παραπετάσματα χωριστά, καὶ τὰ ἕξ παραπετάσματα χωριστά· τὸ ἕκτον ὅμως παραπέτασμα θέλεις ἐπιδιπλώσει κατὰ τὸ πρόσωπον τῆς σκηνῆς.
10 Καὶ θέλεις κάμει πεντήκοντα θηλυκωτήρια ἐπὶ τῆς ἄκρας τοῦ ἑνὸς παραπετάσματος τοῦ τελευταίου κατὰ τὴν ἕνωσιν, καὶ πεντήκοντα θηλυκωτήρια ἐπὶ τῆς ἄκρας τοῦ παραπετάσματος, τὸ ὁποῖον ἑνόνεται μὲ τὸ δεύτερον.
11 Θέλεις κάμει καὶ πεντήκοντα περόνας χαλκίνας, καὶ θέλεις ἐμβάλει τὰς περόνας εἰς τὰ θηλυκωτήρια, καὶ θέλεις συνάψει τὴν σκηνήν, ὥστε νὰ ἦναι μία.
12 Τὸ δὲ ὑπόλοιπον, τὸ περισσεῦον ἐκ τῶν παραπετασμάτων τῆς σκηνῆς, τὸ ἥμισυ τοῦ παραπετάσματος τοῦ ἐναπολειπομένου, θέλει κρέμασθαι ἐπὶ τὰ ὄπισθεν τῆς σκηνῆς.
13 Καὶ μία πήχη ἐκ τοῦ ἑνὸς πλαγίου καὶ μία πήχη ἐκ τοῦ ἄλλου πλαγίου ἐκ τοῦ ἐναπολειπομένου εἰς τὸ μῆκος τῶν παραπετασμάτων τῆς σκηνῆς θέλει κρέμασθαι ἐπάνωθεν ἐπὶ τὰ πλάγια τῆς σκηνῆς ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν, διὰ νὰ καλύπτῃ αὐτήν.
14 Καὶ θέλεις κάμει κατακάλυμμα διὰ τὴν σκηνήν ἐκ δερμάτων κριῶν κοκκινοβαφῶν καὶ ἐπικάλυμμα ὑπεράνωθεν ἐκ δερμάτων θώων.
15 Καὶ θέλεις κάμει διὰ τὴν σκηνήν σανίδας ἐκ ξύλου σιττὶμ ὀρθίας·
16 δέκα πηχῶν τὸ μῆκος τῆς μιᾶς σανίδος, καὶ μιᾶς πήχης καὶ ἡμισείας τὸ πλάτος τῆς μιᾶς σανίδος.
17 Δύο ἀγκωνίσκοι θέλουσιν εἶσθαι εἰς τὴν μίαν σανίδα ἀντικρύζοντες πρὸς ἀλλήλους· οὕτω θέλεις κάμει εἰς πάσας τὰς σανίδας τῆς σκηνῆς.
18 Καὶ θέλεις κάμει τὰς σανίδας διὰ τὴν σκηνήν, εἴκοσι σανίδας ἀπὸ τὸ νότιον μέρος πρὸς μεσημβρίαν.
19 καὶ ὑποκάτω τῶν εἴκοσι σανίδων θέλεις κάμει τεσσαράκοντα ὑποβάσια ἀργυρά· δύο ὑποβάσια ὑποκάτω τῆς μιᾶς σανίδος διὰ τοὺς δύο ἀγκωνίσκους αὐτῆς, καὶ δύο ὑποβάσια ὑποκάτω τῆς ἄλλης σανίδος διὰ τοὺς δύο ἀγκωνίσκους αὐτῆς.
20 Καὶ διὰ τὸ δεύτερον μέρος τῆς σκηνῆς τὸ πρὸς βορρᾶν, θέλεις κάμει εἴκοσι σανίδας.
21 καὶ τὰ τεσσαράκοντα αὐτῶν ὑποβάσια ἀργυρά, δύο ὑποβάσια ὑποκάτω τῆς μιᾶς σανίδος, καὶ δύο ὑποβάσια ὑποκάτω τῆς ἄλλης σανίδος.
22 Καὶ διὰ τὰ ὄπισθεν μέρη τῆς σκηνῆς τὰ πρὸς δυσμὰς θέλεις κάμει ἕξ σανίδας.
23 Θέλεις κάμει καὶ δύο σανίδας διὰ τὰς γωνίας τῆς σκηνῆς εἰς τὰ ὄπισθεν μέρη·
24 καὶ θέλουσιν ἑνωθῆ κάτωθεν καὶ θέλουσιν ἑνωθῆ ὁμοῦ ἄνωθεν δι᾿ ἑνὸς κρίκου· οὕτω θέλει εἶσθαι δι᾿ αὐτὰς ἀμφοτέρας· διὰ τὰς δύο γωνίας θέλουσιν εἶσθαι.
25 καὶ θέλουσιν εἶσθαι ὀκτὼ σανίδες καὶ τὰ ἀργυρὰ ὑποβάσια αὐτῶν, δεκαὲξ ὑποβάσια· δύο ὑποβάσια ὑποκάτω τῆς μιᾶς σανίδος καὶ δύο ὑποβάσια ὑποκάτω τῆς ἄλλης σανίδος.
26 Καὶ θέλεις κάμει μοχλοὺς ἐκ ξύλου σιττίμ· πέντε διὰ τὰς σανίδας τοῦ ἑνὸς μέρους τῆς σκηνῆς,
27 καὶ πέντε μοχλοὺς διὰ τὰς σανίδας τοῦ ἄλλου μέρους τῆς σκηνῆς, καὶ πέντε μοχλοὺς διὰ τὰς σανίδας τοῦ μέρους τῆς σκηνῆς διὰ τὸ πλάγιον τὸ πρὸς δυσμάς.
28 καὶ ὁ μέσος μοχλός, ὁ ἐν τῷ μέσῳ τῶν σανίδων, θέλει διαπερᾷ ἀπ᾿ ἄκρου ἕως ἄκρου.
29 Καὶ τὰς σανίδας θέλεις περικαλύψει μὲ χρυσίον καὶ τοὺς κρίκους αὐτῶν θέλεις κάμει χρυσοῦς, διὰ νὰ ἦναι θῆκαι τῶν μοχλῶν. καὶ θέλεις περικαλύψει τοὺς μοχλοὺς μὲ χρυσίον.
30 Καὶ θέλεις ἀνεγείρει τὴν σκηνήν κατὰ τὸ σχέδιον αὐτῆς τὸ δειχθὲν εἰς σὲ ἐπὶ τοῦ ὄρους.
31 Καὶ θέλεις κάμει καταπέτασμα ἐκ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου κεκλωσμένης, ἐντέχνου ἐργασίας· μὲ χερουβεὶμ θέλει εἶσθαι κατεσκευασμένον.
32 Καὶ θέλεις κρεμάσει αὐτὸ ἐπὶ τεσσάρων στύλων ἐκ σιττὶμ περικεκαλυμμένων μὲ χρυσίον· τὰ ἄγκιστρα αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι χρυσά, ἐπὶ τῶν τεσσάρων ἀργυρῶν ὑποβασίων.
33 Καὶ θέλεις κρεμάσει τὸ καταπέτασμα ὑπὸ τὰς περόνας, διὰ νὰ φέρῃς ἐκεῖ, ἔσωθεν τοῦ καταπετάσματος, τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου· καὶ τὸ καταπέτασμα θέλει κάμνει εἰς ἐσᾶς χώρισμα μεταξὺ τοῦ ἁγίου καὶ τοῦ ἁγίου τῶν ἁγίων.
34 Καὶ θέλεις ἐπιθέσει τὸ ἱλαστήριον ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ μαρτυρίου ἐν τῷ ἁγίῳ τῶν ἁγίων.
35 Καὶ θέλεις θέσει τὴν τράπεζαν ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος καὶ τὴν λυχνίαν ἀντικρὺ τῆς τραπέζης πρὸς τὸ νότιον μέρος τῆς σκηνῆς· τὴν δὲ τράπεζαν θέλεις θέσει πρὸς τὸ βόρειον μέρος.
36 Καὶ θέλεις κάμει διὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τάπητα ἐκ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου κεκλωσμένης, κατεσκευασμένον μὲ ἐργασίαν κεντητοῦ.
37 Καὶ θέλεις κάμει διὰ τὸν τάπητα πέντε στύλους ἐκ σιττίμ, καὶ θέλεις περικαλύψει αὐτοὺς μὲ χρυσίον· τὰ ἄγκιστρα αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι χρυσᾶ· καὶ θέλεις χύσει δι᾿ αὐτοὺς πέντε ὑποβάσια χάλκινα.
1 Καὶ θέλεις κάμει θυσιαστήριον ἐκ ξύλου σιττίμ, πέντε πηχῶν τὸ μῆκος καὶ πέντε πηχῶν τὸ πλάτος· τετράγωνον θέλει εἶσθαι τὸ θυσιαστήριον· καὶ τὸ ὕψος αὐτοῦ τριῶν πηχῶν·
2 καὶ θέλεις κάμει τὰ κέρατα αὐτοῦ ἐπὶ τῶν τεσσάρων γωνιῶν αὐτοῦ· τὰ κέρατα αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι ἐκ τοῦ αὐτοῦ καὶ θέλεις περικαλύψει αὐτὸ μὲ χαλκόν.
3 Καὶ θέλεις κάμει τοὺς στακτοδόχους λέβητας αὐτοῦ καὶ τὰ πτυάρια αὐτοῦ καὶ τὰς λεκάνας αὐτοῦ καὶ τὰς κρεάγρας αὐτοῦ καὶ τὰ πυροδόχα αὐτοῦ· χάλκινα θέλεις κάμει πάντα τὰ σκεύη αὐτοῦ.
4 Καὶ θέλεις κάμει δι᾿ αὐτὸ χαλκίνην ἐσχάραν δικτυωτῆς ἐργασίας· καὶ ἐπὶ τοῦ δικτύου θέλεις κάμει τέσσαρας κρίκους χαλκίνους ἐπὶ τῶν τεσσάρων γωνιῶν αὐτοῦ.
5 Καὶ θέλεις θέσει αὐτήν ὑπὸ τὴν περιοχήν τοῦ θυσιαστηρίου κάτωθεν, ὥστε τὸ δίκτυον νὰ ἦναι μέχρι τοῦ μέσου τοῦ θυσιαστηρίου.
6 Καὶ θέλεις κάμει μοχλοὺς διὰ τὸ θυσιαστήριον, μοχλοὺς ἐκ ξύλου σιττίμ, καὶ θέλεις περικαλύψει αὐτοὺς μὲ χαλκόν·
7 καὶ οἱ μοχλοὶ θέλουσι τεθῆ ἐντὸς τῶν κρίκων καὶ θέλουσιν εἶσθαι οἱ μοχλοὶ ἐπὶ τῶν δύο πλευρῶν τοῦ θυσιαστηρίου, διὰ νὰ βαστάζωσιν αὐτό.
8 Κοῖλον σανιδωτὸν θέλεις κάμει αὐτὸ, καθὼς ἐδείχθη εἰς σὲ ἐπὶ τοῦ ὄρους· οὕτω θέλουσι κάμει.
9 Καὶ θέλεις κάμει τὴν αὐλήν τῆς σκηνῆς· ἀπὸ τὸ νότιον μέρος πρὸς μεσημβρίαν θέλουσιν εἶσθαι παραπετάσματα διὰ τὴν αὐλήν ἐκ βύσσου κεκλωσμένης, τὸ μῆκος ἑκατὸν πηχῶν διὰ τὸ ἕν πλευρόν.
10 Καὶ οἱ εἴκοσι στύλοι αὐτῆς καὶ τὰ εἴκοσι ὑποβάσια τούτων θέλουσιν εἶσθαι χάλκινα· τὰ ἄγκιστρα τῶν στύλων καὶ αἱ ζῶναι αὐτῶν ἀργυρά.
11 Καὶ ὁμοίως κατὰ τὸ βόρειον πλευρὸν κατὰ μῆκος θέλουσιν εἶσθαι παραπετάσματα, μῆκος ἑκατὸν πηχῶν, καὶ οἱ εἴκοσι στύλοι αὐτῶν καὶ τὰ εἴκοσι αὐτῶν χάλκινα ὑποβάσια· τὰ δὲ ἄγκιστρα τῶν στύλων καὶ αἱ ζῶναι αὐτῶν ἀργυρά.
12 Καὶ διὰ τὸ πλάτος τῆς αὐλῆς κατὰ τὸ δυτικὸν πλευρὸν θέλουσιν εἶσθαι παραπετάσματα πεντήκοντα πηχῶν· στύλοι αὐτῶν δέκα καὶ ὑποβάσια αὐτῶν δέκα.
13 Καὶ τὸ πλάτος τῆς αὐλῆς κατὰ τὸ ἀνατολικὸν πλευρὸν τὸ πρὸς ἀνατολὰς θέλει εἶσθαι πεντήκοντα πηχῶν.
14 Καὶ τὰ παραπετάσματα τοῦ ἑνὸς μέρους τῆς πύλης θέλουσιν εἶσθαι δεκαπέντε πηχῶν· στύλοι αὐτῶν τρεῖς καὶ ὑποβάσια αὐτῶν τρία.
15 Καὶ εἰς τὸ ἄλλο μέρος θέλουσιν εἶσθαι παραπετάσματα δεκαπέντε πηχῶν· στύλοι αὐτῶν τρεῖς καὶ ὑποβάσια αὐτῶν τρία.
16 Διὰ δὲ τὴν πύλην τῆς αὐλῆς θέλει εἶσθαι καταπέτασμα εἴκοσι πηχῶν, ἐκ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου κεκλωσμένης, κατεσκευασμένον μὲ ἐργασίαν κεντητοῦ· στύλοι αὐτῶν τέσσαρες καὶ ὑποβάσια τούτων τέσσαρα.
17 Πάντες οἱ στύλοι κύκλῳ τῆς αὐλῆς θέλουσιν εἶσθαι ἐζωσμένοι μὲ ἄργυρον, τὰ ἄγκιστρα αὐτῶν ἀργυρὰ καὶ τὰ ὑποβάσια αὐτῶν χάλκινα.
18 Τὸ μῆκος τῆς αὐλῆς θέλει εἶσθαι ἑκατὸν πηχῶν καὶ τὸ πλάτος ἑκατέρωθεν πεντήκοντα καὶ τὸ ὕψος πέντε πηχῶν, ἐκ βύσσου κεκλωσμένης, καὶ τὰ ὑποβάσια αὐτῶν χάλκινα.
19 Πάντα τὰ σκεύη τῆς σκηνῆς διὰ πᾶσαν τὴν ὑπηρεσίαν αὐτῆς καὶ πάντες οἱ πάσσαλοι αὐτῆς καὶ πάντες οἱ πάσσαλοι τῆς αὐλῆς θέλουσιν εἶσθαι χάλκινοι.
20 Καὶ σὺ πρόσταξον τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ νὰ φέρωσι πρὸς σὲ καθαρὸν ἔλαιον ἀπὸ ἐλαίας κοπανισμένας διὰ τὸ φῶς, διὰ νὰ καίῃ πάντοτε ὁ λύχνος.
21 Ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἔμπροσθεν τοῦ μαρτυρίου, ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ θέλουσι διαθέσει αὐτὸν ἀφ᾿ ἑσπέρας ἕως πρωΐ ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου· τοῦτο θέλει εἶσθαι νόμος παντοτεινὸς εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ κατὰ τὰς γενεὰς αὐτῶν.
1 Καὶ σὺ προσάγαγε πρὸς σεαυτὸν Ἀαρὼν τὸν ἀδελφὸν σου καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, ἐκ μέσου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, διὰ νὰ ἱερατεύωσιν εἰς ἐμέ, Ἀαρών, Ναδὰβ καὶ Ἀβιούδ, Ἐλεάζαρ καὶ Ἰθάμαρ, τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρών.
2 Καὶ θέλεις κάμει στολήν ἁγίαν εἰς τὸν Ἀαρὼν τὸν ἀδελφὸν σου πρὸς δόξαν καὶ τιμήν.
3 Καὶ σὺ λάλησον πρὸς πάντας τοὺς σοφοὺς τὴν καρδίαν, τοὺς ὁποίους ἐγὼ ἐνέπλησα ἀπὸ πνεύματος σοφίας, νὰ κάμωσι τὴν στολήν τοῦ Ἀαρών, διὰ νὰ καθιερώσῃς αὐτόν, ὥστε νὰ ἱερατεύῃ εἰς ἐμέ.
4 Καὶ αὕτη εἶναι ἡ στολή τὴν ὁποίαν θέλουσι κάμει· περιστήθιον καὶ ἐφὸδ καὶ ποδήρης καὶ χιτὼν κεντητός, μίτρα καὶ ζώνη· καὶ θέλουσι κάμει στολὰς ἁγίας εἰς τὸν Ἀαρὼν τὸν ἀδελφὸν σου, καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, διὰ νὰ ἱερατεύωσιν εἰς ἐμέ.
5 Καὶ αὐτοὶ θέλουσι λάβει τὸ χρυσίον καὶ τὸ κυανοῦν καὶ τὸ πορφυροῦν καὶ τὸ κόκκινον καὶ τὴν βύσσον.
6 Καὶ θέλουσι κάμει τὸ ἐφὸδ ἐκ χρυσίου, ἐκ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ, ἐκ κοκκίνου καὶ βύσσου κεκλωσμένης, ἐντέχνου ἐργασίας·
7 θέλει ἔχει τὰς δύο ἐπωμίδας αὐτοῦ συναπτὰς κατὰ τὰ δύο ἄκρα αὐτοῦ, ὥστε νὰ συνάπτωνται.
8 Καὶ ἡ κεντητή ζώνη τοῦ ἐφόδ, ἡ ἐπ᾿ αὐτό, θέλει εἶσθαι ἐκ τοῦ αὐτοῦ, κατὰ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ· ἐκ χρυσίου, ἐκ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου κεκλωσμένης.
9 Καὶ θέλεις λάβει δύο ὀνυχίτας λίθους, καὶ θέλεις ἐγχαράξει ἐπ᾿ αὐτοὺς τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἰσραήλ·
10 ἕξ ἐκ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν ἐπὶ τοῦ ἑνὸς λίθου καὶ τὰ λοιπὰ ἕξ ὀνόματα ἐπὶ τοῦ ἄλλου λίθου, κατὰ τὰς γενέσεις αὐτῶν·
11 μὲ ἐργασίαν λιθογλύφου κατὰ τὴν γλυφήν τῆς σφραγίδος, θέλεις ἐγχαράξει τοὺς δύο λίθους μὲ τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἰσραήλ· θέλεις ἐναρμόσει αὐτοὺς εἰς χρυσοῦς οἰκίσκους.
12 Καὶ θέλεις θέσει τοὺς δύο λίθους ἐπὶ τῶν ἐπωμίδων τοῦ ἐφὸδ, λίθους μνημοσύνης εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ· καὶ ὁ Ἀαρὼν θέλει βαστάζει τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἐπὶ τῶν δύο ὤμων αὑτοῦ εἰς μνημόσυνον.
13 Καὶ θέλεις κάμει οἰκίσκους χρυσοῦς·
14 καὶ δύο ἁλύσεις ἐκ καθαροῦ χρυσίου ἐπὶ τῶν ἄκρων· ἐργασίαν πλεκτήν θέλεις κάμει αὐτάς, καὶ θέλεις συνάψει τὰς πλεκτὰς ἁλύσεις μὲ τοὺς οἰκίσκους.
15 Καὶ θέλεις κάμει τὸ περιστήθιον τῆς κρίσεως ἐντέχνου ἐργασίας· κατὰ τὴν ἐργασίαν τοῦ ἐφὸδ θέλεις κάμει αὐτὸ· ἐκ χρυσίου, κυανοῦ, καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου κεκλωσμένης θέλεις κάμει αὐτό·
16 τετράγωνον θέλει εἶσθαι διπλοῦν· μιᾶς σπιθαμῆς τὸ μῆκος αὐτοῦ καὶ μιᾶς σπιθαμῆς τὸ πλάτος αὐτοῦ.
17 Καὶ θέλεις ἐναρμόσει εἰς αὐτὸ λίθους, τέσσαρας σειρὰς λίθων· σειρὰ σαρδίου, τοπαζίου καὶ σμαράγδου θέλει εἶσθαι πρώτη σειρά·
18 καὶ ἡ δευτέρα σειρά, ἄνθραξ, σάπφειρος καὶ ἀδάμας·
19 καὶ ἡ τρίτη σειρά, λιγύριον, ἀχάτης καὶ ἀμέθυστος·
20 καὶ ἡ τετάρτη σειρά, βηρύλλιον καὶ ὄνυξ καὶ ἴασπις· ἐνηρμοσμένοι θέλουσιν εἶσθαι εἰς τοὺς χρυσοῦς οἰκίσκους αὐτῶν·
21 καὶ οἱ λίθοι θέλουσιν εἶσθαι μὲ τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, δώδεκα, κατὰ τὰ ὀνόματα αὐτῶν, κατὰ τὴν γλυφήν τῆς σφραγίδος· ἕκαστος μὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι κατὰ τὰς δώδεκα φυλὰς.
22 Καὶ θέλεις κάμει ἐπὶ τὸ περιστήθιον ἁλύσεις κατὰ τὰ ἄκρα, πλεκτῆς ἐργασίας ἐκ χρυσίου καθαροῦ.
23 Καὶ θέλεις κάμει ἐπὶ τὸ περιστήθιον δύο κρίκους χρυσοῦς, καὶ θέλεις περάσει τοὺς δύο κρίκους εἰς τὰ δύο ἄκρα τοῦ περιστηθίου.
24 Καὶ θέλεις περάσει τὰς δύο πλεκτὰς ἁλύσεις χρυσὰς εἰς τοὺς δύο κρίκους, τοὺς εἰς τὰ ἄκρα τοῦ περιστηθίου.
25 Καὶ τὰ ἄλλα δύο ἄκρα τῶν δύο πλεκτῶν ἁλύσεων θέλεις συνάψει μὲ τοὺς δύο οἰκίσκους καὶ θέλεις βάλει αὐτοὺς εἰς τὰς ἐπωμίδας τοῦ ἐφὸδ ἔμπροσθεν αὐτοῦ.
26 Καὶ θέλεις κάμει δύο κρίκους χρυσοῦς καὶ θέλεις βάλει αὐτοὺς ἐπὶ τῶν δύο ἄκρων τοῦ περιστηθίου εἰς τὸ χεῖλος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι κατὰ τὸ μέρος τοῦ ἐφὸδ ἔσωθεν·
27 καὶ θέλεις κάμει δύο ἄλλους κρίκους χρυσοῦς, καὶ θέλεις βάλει αὐτοὺς εἰς τὰ δύο πλάγια τοῦ ἐφὸδ κάτωθεν, πρὸς τὸ ἐμπροσθινὸν μέρος αὐτοῦ, ἀντικρὺ τῆς ἄλλης ἑνώσεως αὐτοῦ, ἄνωθεν τῆς κεντητῆς ζώνης τοῦ ἐφόδ.
28 Καὶ θέλουσι δένει τὸ περιστήθιον διὰ τῶν κρίκων αὐτοῦ εἰς τοὺς κρίκους τοῦ ἐφὸδ μὲ ταινίαν ἐκ κυανοῦ, διὰ νὰ ἦναι ἄνωθεν τῆς κεντητῆς ζώνης τοῦ ἐφὸδ καὶ διὰ νὰ μή ἦναι τὸ περιστήθιον κεχωρισμένον ἀπὸ τοῦ ἐφόδ.
29 Καὶ ὁ Ἀαρὼν θέλει βαστάζει τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐν τῷ περιστηθίῳ τῆς κρίσεως ἐπὶ τῆς καρδίας αὑτοῦ, ὅταν εἰσέρχηται εἰς τὸ ἅγιον, εἰς μνημόσυνον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διαπαντός.
30 Καὶ θέλεις βάλει εἰς τὸ περιστήθιον τῆς κρίσεως τὸ Οὐρὶμ καὶ τὸ Θουμμίμ, καὶ θέλουσιν εἶσθαι ἐπὶ τῆς καρδίας τοῦ Ἀαρών, ὅταν εἰσέρχηται ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· καὶ ὁ Ἀαρὼν θέλει βαστάζει τὴν κρίσιν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐπὶ τῆς καρδίας αὑτοῦ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διαπαντός.
31 Καὶ θέλεις κάμει τὸν ποδήρη τοῦ ἐφὸδ ὅλον ἐκ κυανοῦ.
32 Καὶ θέλει εἶσθαι εἰς τὴν κορυφήν αὐτοῦ ἄνοιγμα κατὰ τὸ μέσον αὐτοῦ· θέλει ἔχει ταινίαν ὑφαντήν κύκλῳ τοῦ ἀνοίγματος αὐτοῦ, καθὼς εἶναι τὸ ἄνοιγμα τοῦ θώρακος, διὰ νὰ μή σχίζηται.
33 Καὶ θέλεις κάμει ἐπὶ τῶν κρασπέδων αὐτοῦ ῥόδια ἐκ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου ἐπὶ τῶν κρασπέδων αὐτοῦ κύκλῳ· καὶ κώδωνας χρυσοῦς μεταξὺ αὐτῶν κύκλῳ·
34 χρυσοῦν κώδωνα καὶ ῥόδιον, χρυσοῦν κώδωνα καὶ ῥόδιον, ἐπὶ τῶν κρασπέδων τοῦ ποδήρους κύκλῳ.
35 Καὶ θέλει εἶσθαι ἐπὶ τοῦ Ἀαρὼν διὰ νὰ λειτουργῇ· καὶ ὁ ἦχος αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἀκουστός, ὅταν εἰσέρχηται εἰς τὸ ἅγιον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ὅταν ἐξέρχηται, διὰ νὰ μή ἀποθάνῃ.
36 Καὶ θέλεις κάμει πέταλον ἐκ χρυσίου καθαροῦ καὶ θέλεις ἐγχαράξει ἐπ᾿ αὐτὸ, ὡς χάραγμα σφραγίδος, ΑΓIΑΣΜΟΣ ΕIΣ ΤΟΝ ΚΥΡIΟΝ.
37 Καὶ θέλεις βάλει αὐτὸ ἐπὶ κυανῆς ταινίας, διὰ νὰ ἦναι ἐπὶ τῆς μίτρας· εἰς τὸ ἔμπροσθεν μέρος τῆς μίτρας θέλει εἶσθαι.
38 Καὶ θέλει εἶσθαι ἐπὶ τοῦ μετώπου τοῦ Ἀαρών, διὰ νὰ σηκόνῃ ὁ Ἀαρὼν τὴν ἀνομίαν τῶν ἁγίων πραγμάτων, τὰ ὁποῖα οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ θέλουσιν ἁγιάζει εἰς πάσας αὑτῶν τὰς ἁγίας προσφοράς· καὶ θέλει εἶσθαι διαπαντὸς ἐπὶ τοῦ μετώπου αὐτοῦ, διὰ νὰ ἦναι δεκταὶ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
39 Καὶ θέλεις ὑφάνει τὸν χιτῶνα ἐκ βύσσου καὶ θέλεις κάμει μίτραν ἐκ βύσσου καὶ θέλεις κάμει ζώνην ἐργασίας κεντητοῦ.
40 Καὶ διὰ τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρὼν θέλεις κάμει χιτῶνας καὶ θέλεις κάμει δι᾿ αὐτοὺς ζῶνας καὶ μιτρίδια θέλεις κάμει δι᾿ αὐτοὺς πρὸς δόξαν καὶ τιμήν.
41 Καὶ θέλεις ἐνδύσει αὐτὰ τὸν Ἀαρὼν τὸν ἀδελφὸν σου καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ θέλεις χρίσει αὐτοὺς καὶ θέλεις καθιερώσει αὐτοὺς καὶ ἁγιάσει αὐτούς, διὰ νὰ ἱερατεύωσιν εἰς ἐμέ.
42 Καὶ θέλεις κάμει εἰς αὐτοὺς λινὰ περισκελῆ, διὰ νὰ σκεπάζωσι τὴν γύμνωσιν τῆς σαρκὸς αὐτῶν· ἀπὸ τῆς ὀσφύος μέχρι τῶν μηρῶν θέλουσι φθάνει·
43 καὶ θέλουσιν εἶσθαι ἐπὶ τοῦ Ἀαρὼν καὶ ἐπὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ὅταν εἰσέρχωνται εἰς τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου ἤ ὅταν πλησιάζωσιν εἰς τὸ θυσιαστήριον διὰ νὰ λειτουργήσωσιν ἐν τῷ ἁγίῳ, διὰ νὰ μή φέρωσιν ἐφ᾿ ἑαυτοὺς ἀνομίαν καὶ ἀποθάνωσι τοῦτο θέλει εἶσθαι νόμος παντοτεινὸς εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τὸ σπέρμα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν.
1 Καὶ τοῦτο εἶναι τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον θέλεις κάμει εἰς αὐτοὺς διὰ νὰ ἁγιάσῃς αὐτούς, ὥστε νὰ ἱερατεύωσιν εἰς ἐμέ. Λάβε ἕν μοσχάριον βοὸς καὶ δύο κριοὺς ἀμώμους,
2 καὶ ἄζυμον ἄρτον καὶ πήττας ἀζύμους ἐζυμωμένας μὲ ἔλαιον καὶ λάγανα ἄζυμα κεχρισμένα μὲ ἔλαιον· ἐκ σεμιδάλεως σίτου θέλεις κάμει αὐτά.
3 Καὶ θέλεις βάλει αὐτὰ εἰς ἕν κάνιστρον καὶ θέλεις φέρει αὐτὰ ἐν τῷ κανίστρῳ μετὰ τοῦ μοσχαρίου καὶ τῶν δύο κριῶν.
4 Καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ θέλεις προσαγάγει εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ θέλεις λούσει αὐτοὺς ἐν ὕδατι.
5 Καὶ θέλεις λάβει τὰς στολὰς καὶ θέλεις ἐνδύσει τὸν Ἀαρὼν τὸν χιτῶνα καὶ τὸν ποδήρη τοῦ ἐφὸδ καὶ τὸ ἐφὸδ καὶ τὸ περιστήθιον, καὶ θέλεις ζώσει αὐτὸν μὲ τὴν κεντητήν ζώνην τοῦ ἐφόδ.
6 Καὶ θέλεις βάλει τὴν μίτραν ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ καὶ θέλεις βάλει τὸ ἅγιον διάδημα ἐπὶ τὴν μίτραν.
7 Τότε θέλεις λάβει τὸ ἔλαιον τοῦ χρίσματος καὶ θέλεις χύσει ἐξ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ καὶ θέλεις χρίσει αὐτόν.
8 Καὶ θέλεις προσαγάγει τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἐνδύσει αὐτοὺς χιτῶνας·
9 καὶ θέλεις ζώσει αὐτοὺς μὲ ζῶνας, τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, καὶ θέλεις περιθέσει εἰς αὐτοὺς μιτρίδια, καὶ ἡ ἱερατεία θέλει εἶσθαι εἰς αὐτοὺς κατὰ νόμον παντοτεινόν· καὶ θέλεις καθιερώσει τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ.
10 Καὶ θέλεις προσαγάγει τὸ μοσχάριον ἔμπροσθεν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ θέλουσιν ἐπιθέσει τὰς χεῖρας αὑτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ μοσχαρίου·
11 καὶ θέλεις σφάξει τὸ μοσχάριον ἐνώπιον Κυρίου παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
12 Καὶ θέλεις λάβει ἐκ τοῦ αἵματος τοῦ μοσχαρίου καὶ θέσει ἐπὶ τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου μὲ τὸν δάκτυλόν σου· καὶ θέλεις χύσει ὅλον τὸ αἷμα παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.
13 Καὶ θέλεις λάβει ὅλον τὸ στέαρ τὸ περικαλύπτον τὰ ἐντόσθια καὶ τὸν ἐπάνω λοβὸν τοῦ ἤπατος καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν καὶ θέλεις καύσει αὐτὰ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου.
14 Τὸ δὲ κρέας τοῦ μοσχαρίου καὶ τὸ δέρμα αὐτοῦ καὶ τὴν κόπρον αὐτοῦ θέλεις καύσει ἐν πυρὶ ἔξω τοῦ στρατοπέδου· τοῦτο εἶναι θυσία περὶ ἁμαρτίας.
15 Καὶ τὸν κριὸν τὸν ἕνα θέλεις λάβει, καὶ θέλουσιν ἐπιθέσει ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὑτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ κριοῦ·
16 καὶ θέλεις σφάξει τὸν κριὸν καὶ θέλεις λάβει τὸ αἷμα αὐτοῦ καὶ ῥαντίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ·
17 καὶ θέλεις διαμελίσει τὸν κριὸν εἰς τμήματα καὶ θέλεις πλύνει τὰ ἐντόσθια αὐτοῦ καὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ, καὶ βάλει αὐτὰ μετὰ τῶν τμημάτων αὐτοῦ καὶ μετὰ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ·
18 καὶ θέλεις καύσει ὅλον τὸν κριὸν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· τοῦτο εἶναι ὁλοκαύτωμα εἰς τὸν Κύριον· εἶναι ὀσμή εὐωδίας, θυσία γινομένη διὰ πυρὸς εἰς τὸν Κύριον.
19 Καὶ θέλεις λάβει τὸν δεύτερον κριόν· καὶ θέλουσιν ἐπιθέσει ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὑτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ κριοῦ·
20 τότε θέλεις σφάξει τὸν κριὸν καὶ θέλεις λάβει ἐκ τοῦ αἵματος αὐτοῦ καὶ θέσει ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ δεξιοῦ τίου τοῦ Ἀαρών, καὶ ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ δεξιοῦ τίου τῶν υἱῶν αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τὸν ἀντίχειρα τῆς δεξιᾶς χειρὸς αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τὸν μεγάλον δάκτυλον τοῦ δεξιοῦ ποδὸς αὐτῶν, καὶ θέλεις ῥαντίσει τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
21 Καὶ θέλεις λάβει ἐκ τοῦ αἵματος, τοῦ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἐκ τοῦ ἐλαίου τοῦ χρίσματος, καὶ θέλεις ῥαντίσει ἐπὶ τὸν Ἀαρών, καὶ ἐπὶ τὰς στολὰς αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ θέλουσιν ἁγιασθῆ, αὐτός, καὶ αἱ στολαὶ αὐτοῦ, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ αἱ στολαὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ.
22 Καὶ θέλεις λάβει ἐκ τοῦ κριοῦ τὸ στέαρ καὶ τὴν οὐρὰν καὶ τὸ στέαρ τὸ περικαλύπτον τὰ ἐντόσθια καὶ τὸν ἐπάνω λοβὸν τοῦ ἤπατος καὶ τοὺς δύο νεφρούς, καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν καὶ τὸν δεξιὸν βραχίονα, διότι εἶναι κριὸς καθιερώσεως,
23 καὶ ἕνα ψωμόν, καὶ μίαν πήτταν ἐλαιωμένην, καὶ ἕν λάγανον ἐκ τοῦ κανίστρου τῶν ἀζύμων τῶν προτεθειμένων ἐνώπιον Κυρίου·
24 καὶ θέλεις ἐπιθέσει τὰ πάντα εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Ἀαρὼν καὶ εἰς τὰς χεῖρας τῶν υἱῶν αὐτοῦ· καὶ θέλεις κινήσει αὐτὰ εἰς κινητήν προσφορὰν ἐνώπιον Κυρίου.
25 Καὶ θέλεις λάβει αὐτὰ ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ καύσει ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἐπάνω τοῦ ὁλοκαυτώματος εἰς ὀσμήν εὐωδίας ἐνώπιον Κυρίου· τοῦτο εἶναι θυσία γινομένη διὰ πυρὸς εἰς τὸν Κύριον,
26 Καὶ θέλεις λάβει τὸ στῆθος ἐκ τοῦ κριοῦ τῆς καθιερώσεως, ὅστις εἶναι διὰ τὸν Ἀαρών, καὶ θέλεις κινήσει αὐτὸ εἰς κινητήν προσφορὰν ἐνώπιον Κυρίου καὶ θέλει εἶσθαι μερίδιόν σου.
27 Καὶ θέλεις ἁγιάσει τὸ στῆθος τῆς κινητῆς προσφορᾶς καὶ τὸν βραχίονα τῆς προσφορᾶς τῆς ὑψώσεως, ἥτις ἐκινήθη καὶ ἥτις ὑψώθη, ἐκ τοῦ κριοῦ τῆς καθιερώσεως, ἐξ ἐκείνου ὅστις εἶναι διὰ τὸν Ἀαρών, καὶ ἐξ ἐκείνου ὅστις εἶναι διὰ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ·
28 καὶ θέλει εἶσθαι τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ κατὰ νόμον παντοτεινὸν παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ· διότι εἶναι προσφορὰ ὑψώσεως· καὶ θέλει εἶσθαι προσφορὰ ὑψώσεως παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐκ τῶν εἰρηνικῶν θυσιῶν αὐτῶν, ἡ ὑψουμένη προσφορὰ αὐτῶν πρὸς τὸν Κύριον.
29 Καὶ ἡ ἁγία στολή τοῦ Ἀαρὼν θέλει εἶσθαι τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν, διὰ νὰ χρισθῶσιν ἐν αὐτῇ καὶ νὰ καθιερωθῶσιν ἐν αὐτῇ.
30 Ἑπτὰ ἡμέρας θέλει ἐνδύεσθαι αὐτήν ὁ ἱερεύς, ὁ ἀντ᾿ αὐτοῦ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ὅστις εἰσέρχεται εἰς τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου διὰ νὰ λειτουργήσῃ ἐν τῷ ἁγίῳ.
31 Καὶ θέλεις λάβει τὸν κριὸν τῆς καθιερώσεως καὶ βράσει τὸ κρέας αὐτοῦ ἐν τόπῳ ἁγίῳ.
32 Καὶ θέλουσι φάγει ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὸ κρέας τοῦ κριοῦ καὶ τὸν ἄρτον τὸν ἐν τῷ κανίστρῳ παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
33 Καὶ θέλουσι φάγει ἐκεῖνα, διὰ τῶν ὁποίων ἔγεινεν ἡ ἐξιλέωσις, πρὸς καθιέρωσιν καὶ ἁγιασμὸν αὐτῶν· ξένος ὅμως δὲν θέλει φάγει, διότι εἶναι ἅγια·
34 καὶ ἄν μείνῃ τι ἐκ τοῦ κρέατος τῶν καθιερώσεων ἤ ἐκ τοῦ ἄρτου ἕως πρωΐ, τότε θέλεις καύσει τὸ ἐναπολειφθὲν ἐν πυρί· δὲν θέλει φαγωθῆ, διότι εἶναι ἅγιον.
35 Καὶ οὕτω θέλεις κάμει εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ κατὰ πάντα ὅσα προσέταξα εἰς σέ· ἑπτὰ ἡμέρας θέλεις καθιερώσει αὐτούς·
36 καὶ θέλεις προσφέρει πᾶσαν ἡμέραν ἕν μοσχάριον εἰς προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας διὰ ἐξιλέωσιν. Καὶ θέλεις καθαρίζει τὸ θυσιαστήριον, κάμνων ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτοῦ, καὶ θέλεις χρίσει αὐτὸ διὰ νὰ ἁγιάσῃς αὐτὸ.
37 Ἑπτὰ ἡμέρας θέλεις κάμνει ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ θέλεις ἁγιάζει αὐτὸ· καὶ θέλει εἶσθαι θυσιαστήριον ἁγιώτατον· πᾶν τὸ ἐγγίζον τὸ θυσιαστήριον θέλει εἶσθαι ἅγιον.
38 Τοῦτο δὲ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλεις προσφέρει ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· δύο ἀρνία ἐνιαύσια τὴν ἡμέραν διαπαντός·
39 τὸ ἕν ἀρνίον θέλεις προσφέρει τὸ πρωΐ, καὶ τὸ ἄλλο ἀρνίον θέλεις προσφέρει τὸ δειλινόν·
40 καὶ μετὰ τοῦ ἑνὸς ἀρνίου ἕν δέκατον σεμιδάλεως ἐζυμωμένης μὲ τὸ τέταρτον ἑνὸς ἵν ἐλαίου κοπανισμένου· καὶ τὸ τέταρτον ἑνὸς ἵν οἴνου διὰ σπονδήν.
41 καὶ τὸ δεύτερον ἀρνίον θέλεις προσφέρει τὸ δειλινόν· κατὰ τὴν προσφορὰν τῆς πρωΐας, καὶ κατὰ τὴν σπονδήν αὐτῆς, θέλεις κάμει εἰς αὐτό, εἰς ὀσμήν εὐωδίας, θυσίαν γινομένην διὰ πυρὸς πρὸς τὸν Κύριον.
42 τοῦτο θέλει εἶσθαι παντοτεινὸν ὁλοκαύτωμα εἰς τὰς γενεὰς σας παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐνώπιον Κυρίου· ὅπου θέλω ἐμφανίζεσθαι εἰς σᾶς, διὰ νὰ λαλῶ ἐκεῖ πρὸς σέ.
43 Καὶ ἐκεῖ θέλει ἐμφανίζεσθαι εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, καὶ ἡ σκηνή θέλει ἁγιάζεσθαι μὲ τὴν δόξαν μου.
44 Καὶ θέλω ἁγιάζει τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὸ θυσιαστήριον· θέλω ἁγιάζει καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, διὰ νὰ ἱερατεύωσιν εἰς ἐμέ.
45 Καὶ θέλω κατοικεῖ ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ θέλω εἶσθαι Θεὸς αὐτῶν.
46 Καὶ αὐτοὶ θέλουσι γνωρίζει ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν, ὁ ἐξαγαγὼν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου διὰ νὰ κατοικῶ ἐν μέσῳ αὐτῶν· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν.
1 Καὶ θέλεις κάμει θυσιαστήριον διὰ νὰ θυμιάζῃς θυμίαμα· ἐκ ξύλου σιττὶμ θέλεις κάμει αὐτὸ.
2 μιᾶς πήχης τὸ μῆκος αὐτοῦ καὶ μιᾶς πήχης τὸ πλάτος αὐτοῦ τετράγωνον θέλει εἶσθαι καὶ δύο πηχῶν τὸ ὕψος αὐτοῦ τὰ κέρατα αὐτοῦ ἐκ τοῦ αὐτοῦ.
3 Καὶ θέλεις περικαλύψει αὐτὸ μὲ χρυσίον καθαρόν, τὴν κορυφήν αὐτοῦ καὶ τὰ πλάγια αὐτοῦ κύκλῳ καὶ τὰ κέρατα αὐτοῦ καὶ θέλεις κάμει εἰς αὐτὸ στεφάνην χρυσήν κύκλῳ.
4 Καὶ δύο χρυσοῦς κρίκους θέλεις κάμει εἰς αὐτὸ ὑπὸ τὴν στεφάνην αὐτοῦ· πλησίον τῶν δύο γωνιῶν αὐτοῦ ἐπὶ τὰ δύο πλάγια αὐτοῦ θέλεις κάμει αὐτούς, καὶ θέλουσιν εἶσθαι θῆκαι τῶν μοχλῶν, ὥστε νὰ βαστάζωσιν αὐτὸ δι᾿ αὐτῶν.
5 Καὶ θέλεις κάμει τοὺς μοχλοὺς ἐκ ξύλου σιττίμ, καὶ θέλεις περικαλύψει αὐτοὺς μὲ χρυσίον.
6 Καὶ θέλεις βάλει αὐτὸ ἀπέναντι τοῦ καταπετάσματος τοῦ ἐνώπιον τῆς κιβωτοῦ τοῦ μαρτυρίου, ἀντικρὺ τοῦ ἱλαστηρίου τοῦ ἐπὶ τοῦ μαρτυρίου, ὅπου θέλω ἐμφανίζεσθαι εἰς σέ.
7 Καὶ θέλει θυμιάζει ὁ Ἀαρὼν ἐπ᾿ αὐτοῦ θυμίαμα εὐῶδες καθ᾿ ἑκάστην πρωΐαν· ὅταν ἑτοιμάζῃ τοὺς λύχνους, θέλει θυμιάζει ἐπ᾿ αὐτοῦ.
8 Καὶ ὅταν ἀνάπτῃ ὁ Ἀαρὼν τοὺς λύχνους τὸ ἑσπέρας, θέλει θυμιάζει ἐπ᾿ αὐτοῦ, θυμίαμα παντοτεινὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου εἰς τὰς γενεὰς σας.
9 δὲν θέλετε προσφέρει ἐπ᾿ αὐτοῦ ξένον θυμίαμα οὐδὲ ὁλοκαύτωμα οὐδὲ προσφορὰν ἐξ ἀλφίτων οὐδὲ θέλετε χύσει ἐπ᾿ αὐτοῦ σπονδήν.
10 Καὶ θέλει κάμνει ὁ Ἀαρὼν ἐξιλέωσιν ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μὲ τὸ αἷμα τῆς περὶ ἁμαρτίας προσφορᾶς τῆς ἐξιλεώσεως· ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ θέλει κάμνει ἐξιλέωσιν ἐπ᾿ αὐτοῦ εἰς τὰς γενεὰς σας· τοῦτο εἶναι ἁγιώτατον πρὸς τὸν Κύριον.
11 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
12 Ὅταν λαμβάνῃς τὸ κεφάλαιον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ κατὰ τὴν ἀπαρίθμησιν αὐτῶν, τότε θέλουσι δώσει πᾶς ἄνθρωπος λύτρον διὰ τὴν ψυχήν αὑτοῦ πρὸς τὸν Κύριον, ὅταν ἀπαριθμῇς αὐτούς, διὰ νὰ μή ἐπέλθῃ πληγή ἐπ᾿ αὐτούς, ὅταν ἀπαριθμῇς αὐτούς·
13 τοῦτο θέλουσι δίδει πᾶς ὅστις περνᾷ εἰς τὴν ἀπαρίθμησιν, ἥμισυ τοῦ σίκλου κατὰ τὸν σίκλον τοῦ ἁγίου· ὁ σίκλος εἶναι εἴκοσι γερά· ἥμισυ τοῦ σίκλου θέλει εἶσθαι ἡ προσφορὰ τοῦ Κυρίου.
14 Πᾶς ὅστις περνᾷ εἰς τὴν ἀπαρίθμησιν, ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν ἡλικίας καὶ ἐπάνω, θέλει δώσει προσφορὰν εἰς τὸν Κύριον.
15 Ὁ πλούσιος δὲν θέλει δώσει πλειότερον, καὶ ὁ πτωχὸς δὲν θέλει δώσει ὀλιγώτερον ἡμίσεος σίκλου, ὅταν δίδωσι τὴν προσφορὰν εἰς τὸν Κύριον διὰ νὰ κάμωσιν ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν.
16 Καὶ θέλεις λάβει τὸ ἀργύριον τῆς ἐξιλεώσεως παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ θέλεις μεταχειρισθῆ αὐτὸ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ θέλει εἶσθαι εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ εἰς μνημόσυνον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ γείνῃ ἐξιλέωσις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν.
17 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
18 Καὶ θέλεις κάμει νιπτῆρα χάλκινον καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ χαλκίνην, διὰ νὰ νίπτωνται καὶ θέλεις θέσει αὐτὸν μεταξὺ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ θέλεις βάλει ὕδωρ εἰς αὐτόν·
19 καὶ θέλουσι νίπτει ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὑτῶν καὶ τοὺς πόδας αὑτῶν ἐξ αὐτοῦ·
20 ὅταν εἰσέρχωνται εἰς τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου, θέλουσι νίπτεσθαι μὲ ὕδωρ, διὰ νὰ μή ἀποθάνωσιν· ἤ ὅταν πλησιάζωσιν εἰς τὸ θυσιαστήριον διὰ νὰ λειτουργήσωσι, διὰ νὰ καύσωσι θυσίαν γινομένην διὰ πυρὸς εἰς τὸν Κύριον·
21 τότε θέλουσι νίπτει τὰς χεῖρας αὑτῶν καὶ τοὺς πόδας αὑτῶν, διὰ νὰ μή ἀποθάνωσι καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι νόμος παντοτεινὸς εἰς αὐτούς, εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν.
22 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
23 Καὶ σὺ λάβε εἰς σεαυτὸν ἐκλεκτὰ ἀρώματα, καθαρᾶς σμύρνης πεντακοσίους σίκλους καὶ εὐώδους κινναμώμου ἥμισυ αὐτῆς, διακοσίους πεντήκοντα, καὶ εὐώδους καλάμου διακοσίους πεντήκοντα,
24 καὶ κασσίας πεντακοσίους, κατὰ τὸν σίκλον τοῦ ἁγίου, καὶ ἐλαίου ἐλαίας ἕν ἵν·
25 καὶ θέλεις κάμει αὐτὸ ἔλαιον ἁγίου χρίσματος, χρίσμα μυρεψικὸν κατὰ τὴν τέχνην τοῦ μυρεψοῦ· ἅγιον χριστήριον ἔλαιον θέλει εἶσθαι.
26 Καὶ θέλεις χρίσει μὲ αὐτὸ τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου,
27 καὶ τὴν τράπεζαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὴν λυχνίαν καὶ τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος,
28 καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ ὁλοκαυτώματος μετὰ πάντων τῶν σκευῶν αὐτοῦ καὶ τὸν νιπτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ.
29 Καὶ θέλεις ἁγιάσει αὐτά, διὰ νὰ ἦναι ἁγιώτατα· πᾶν τὸ ἐγγίζον αὐτὰ θέλει εἶσθαι ἅγιον.
30 Καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ θέλεις χρίσει καὶ θέλεις ἁγιάσει αὐτούς, διὰ νὰ ἱερατεύωσιν εἰς ἐμέ.
31 Καὶ θέλεις λαλήσει πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, λέγων, Τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς ἐμὲ ἅγιον χριστήριον ἔλαιον εἰς τὰς γενεὰς σας·
32 ἐπὶ σάρκα ἀνθρώπου δὲν θέλει χυθῆ οὐδὲ θέλετε κάμει ὅμοιον αὐτοῦ κατὰ τὴν σύνθεσιν αὐτοῦ· τοῦτο εἶναι ἅγιον καὶ ἅγιον θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς·
33 ὅστις συνθέσῃ ὅμοιον αὐτοῦ ἤ ὅστις βάλῃ ἐξ αὐτοῦ ἐπὶ ἀλλογενῆ, θέλει ἐξολοθρευθῆ ἐκ τοῦ λαοῦ αὑτοῦ.
34 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Λάβε εἰς σεαυτὸν εὐώδη ἀρώματα, στακτήν καὶ ὄνυχα καὶ χαλβάνην, ταῦτα τὰ εὐώδη ἀρώματα μετὰ καθαροῦ λιβανίου· ἴσου βάρους θέλει εἶσθαι ἕκαστον.
35 Καὶ θέλεις κάμει τοῦτο θυμίαμα, σύνθεσιν κατὰ τὴν τέχνην τοῦ μυρεψοῦ μεμιγμένον, καθαρόν, ἅγιον·
36 καὶ θέλεις κοπανίσει μέρος ἐκ τούτου πολλὰ λεπτόν, καὶ θέλεις βάλει ἐξ αὐτοῦ ἔμπροσθεν τοῦ μαρτυρίου ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου, ὅπου θέλω ἐμφανίζεσθαι εἰς σέ· τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς ἁγιώτατον.
37 Κατὰ δὲ τὴν σύνθεσιν τοῦ θυμιάματος τούτου, τὸ ὁποῖον θέλεις κάμει, σεῖς δὲν θέλετε κάμει εἰς ἑαυτούς· ἅγιον θέλει εἶσθαι εἰς σὲ διὰ τὸν Κύριον·
38 ὅστις κάμῃ ὅμοιον αὐτοῦ διὰ νὰ μυρίζηται αὐτὸ, θέλει ἐξολοθρευθῆ ἐκ τοῦ λαοῦ αὑτοῦ.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 Ἰδέ, ἐγὼ ἐκάλεσα ἐξ ὀνόματος Βεσελεήλ τὸν υἱὸν τοῦ Οὐρί, υἱοῦ τοῦ Ὤρ, ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα·
3 καὶ ἐνέπλησα αὐτὸν πνεύματος θείου, σοφίας καὶ συνέσεως καὶ ἐπιστήμης καὶ πάσης καλλιτεχνίας,
4 διὰ νὰ ἐπινοῇ ἔντεχνα ἔργα, ὥστε νὰ ἐργάζηται εἰς χρυσὸν καὶ εἰς ἄργυρον καὶ εἰς χαλκόν,
5 καὶ νὰ γλύφῃ λίθους ἐνθέσεως, καὶ νὰ σκαλίζῃ ξύλα δι᾿ ἐργασίαν εἰς πᾶσαν καλλιτεχνίαν.
6 Καὶ ἐγώ, ἰδού, ἔδωκα εἰς αὐτὸν Ἐλιὰβ τὸν υἱὸν τοῦ Ἀχισαμάχ, ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ Δάν· καὶ εἰς πάντα συνετὸν τὴν καρδίαν ἔδωκα σοφίαν, διὰ νὰ κάμωσι πάντα ὅσα προσέταξα εἰς σέ·
7 τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου, καὶ τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὸ ἱλαστήριον τὸ ἐπάνωθεν αὐτῆς καὶ πάντα τὰ σκεύη τῆς σκηνῆς,
8 καὶ τὴν τράπεζαν καὶ τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὴν καθαρὰν λυχνίαν μετὰ πάντων τῶν σκευῶν αὐτῆς καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος,
9 καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ ὁλοκαυτώματος μετὰ τῶν σκευῶν αὐτοῦ καὶ τὸν νιπτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ,
10 καὶ τὰς στολὰς τὰς λειτουργικάς, καὶ τὰς ἁγίας στολὰς τοῦ Ἀαρὼν τοῦ ἱερέως, καὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ, διὰ νὰ ἱερατεύωσι,
11 καὶ τὸ χριστήριον ἔλαιον, καὶ τὸ εὐῶδες θυμίαμα διὰ τὸ ἅγιον· κατὰ πάντα ὅσα προσέταξα εἰς σὲ θέλουσι κάμει.
12 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
13 Καὶ σὺ λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, λέγων, Προσέχετε νὰ φυλάττητε τὰ σάββατά μου· διότι τοῦτο εἶναι σημεῖον μεταξὺ ἐμοῦ καὶ ὑμῶν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν, διὰ νὰ γνωρίζητε ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος, ὁ ἁγιάζων ὑμᾶς·
14 καὶ θέλετε φυλάττει τὸ σάββατον, διότι εἶναι ἅγιον εἰς ἐσᾶς· ὅστις βεβηλώσῃ αὐτὸ, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῆ· διότι πᾶς ὅστις κάμῃ ἐργασίαν ἐν αὐτῷ, ἡ ψυχή ἐκείνη θέλει ἐξολοθρευθῆ ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
15 Ἕξ ἡμέρας θέλει γίνεσθαι ἐργασία· ἐν δὲ τῇ ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ σάββατον θέλει εἶσθαι, ἀνάπαυσις ἁγία εἰς τὸν Κύριον· καὶ ὅστις κάμῃ ἐργασίαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου θέλει ἐξάπαντος θανατωθῆ.
16 Καὶ θέλουσι φυλάττει οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὸ σάββατον, διὰ νὰ ἑορτάζωσιν αὐτὸ εἰς τὰς γενεὰς αὑτῶν εἰς διαθήκην αἰώνιον.
17 Τοῦτο εἶναι σημεῖον μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ διαπαντός· διότι εἰς ἕξ ἡμέρας ἐποίησεν ὁ Κύριος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, ἐν δὲ τῇ ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ κατέπαυσε καὶ ἀνεπαύθη.
18 Καὶ ἔδωκεν εἰς τὸν Μωϋσῆν, ἀφοῦ ἐτελείωσε λαλῶν πρὸς αὐτὸν ἐπὶ τοῦ ὄρους Σινά, δύο πλάκας τοῦ μαρτυρίου, πλάκας λιθίνας γεγραμμένας μὲ τὸν δάκτυλον τοῦ Θεοῦ.
1 Καὶ ἰδὼν ὁ λαὸς ὅτι ἐβράδυνεν ὁ Μωϋσῆς νὰ καταβῇ ἐκ τοῦ ὄρους, συνήχθη ὁ λαὸς ἐπὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ ἔλεγον πρὸς αὐτόν, Σηκώθητι, κάμε εἰς ἡμᾶς θεούς, οἵτινες νὰ προπορεύωνται ἡμῶν· διότι οὗτος ὁ Μωϋσῆς, ὁ ἄνθρωπος ὅστις ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, δὲν ἐξεύρομεν τί ἀπέγεινεν αὐτός.
2 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἀαρών, Ἀφαιρέσατε τὰ χρυσὰ ἐνώτια, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς τὰ ὦτα τῶν γυναικῶν σας, τῶν υἱῶν σας καὶ τῶν θυγατέρων σας, καὶ φέρετε πρὸς ἐμέ.
3 Καὶ ἀφρεσε πᾶς ὁ λαὸς τὰ χρυσὰ ἐνώτια, τὰ ὁποῖα ἦσαν εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν, καὶ ἔφεραν πρὸς τὸν Ἀαρών.
4 Καὶ λαβὼν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν, διεμόρφωσεν αὐτὸ μὲ ἐργαλεῖον ἐγχαρακτικόν, καὶ ἔκαμεν αὐτὸ μόσχον χωνευτόν· οἱ δὲ εἶπον, Οὗτοι εἶναι οἱ θεοὶ σου, Ἰσραήλ, οἵτινες σὲ ἀνεβίβασαν ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
5 Καὶ ὅτε εἶδε τοῦτο ὁ Ἀαρών, ᾠκοδόμησε θυσιαστήριον ἔμπροσθεν αὐτοῦ· καὶ ἐκήρυξεν ὁ Ἀαρών, λέγων, Αὔριον εἶναι ἑορτή εἰς τὸν Κύριον.
6 Καὶ σηκωθέντες ἐνωρὶς τὴν ἐπαύριον, προσέφεραν ὁλοκαυτώματα καὶ ἔφεραν εἰρηνικὰς προσφοράς· καὶ ἐκάθισεν ὁ λαὸς νὰ φάγῃ καὶ νὰ πίῃ, καὶ ἐσηκώθησαν νὰ παίζωσι.
7 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ὕπαγε, κατάβηθι διότι ἠνόμησεν ὁ λαὸς σου, τὸν ὁποῖον ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου·
8 ἐξετράπησαν ταχέως ἐκ τῆς ὁδοῦ τὴν ὁποίαν προσέταξα εἰς αὐτούς· ἔκαμαν εἰς ἑαυτοὺς μόσχον χωνευτὸν καὶ προσεκύνησαν αὐτὸν καὶ ἐθυσίασαν εἰς αὐτὸν καὶ εἶπον, Οὗτοι εἶναι οἱ θεοὶ σου, Ἰσραήλ, οἵτινες σὲ ἀνεβίβασαν ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
9 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, εἶδον τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ ἰδού, εἶναι λαὸς σκληροτράχηλος·
10 τώρα λοιπόν, ἄφες με, καὶ θέλει ἐξαφθῆ ἡ ὀργή μου ἐναντίον αὐτῶν καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτούς· καὶ θέλω σὲ καταστήσει ἔθνος μέγα.
11 Καὶ ἱκέτευσεν ὁ Μωϋσῆς Κύριον τὸν Θεὸν αὐτοῦ καὶ εἶπε, Διὰ τί, Κύριε, ἐξάπτεται ἡ ὀργή σου ἐναντίον τοῦ λαοῦ σου, τὸν ὁποῖον ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου μετὰ μεγάλης δυνάμεως καὶ κραταιᾶς χειρὸς;
12 διὰ τί νὰ εἴπωσιν οἱ Αἰγύπτιοι, λέγοντες, Μὲ πονηρίαν ἐξήγαγεν αὐτούς, διὰ νὰ θανατώσῃ αὐτοὺς εἰς τὰ ὄρη καὶ νὰ ἐξολοθρεύσῃ αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς; ἐπίστρεψον ἀπὸ τῆς ἐξάψεως τῆς ὀργῆς σου καὶ μεταμελήθητι περὶ τοῦ κακοῦ τοῦ πρὸς τὸν λαὸν σου·
13 ἐνθυμήθητι τὸν Ἀβραάμ, τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Ἰσραήλ, τοὺς δούλους σου, πρὸς τοὺς ὁποίους ὥμοσας ἐπὶ σεαυτὸν καὶ εἶπας πρὸς αὐτούς, Θέλω πληθύνει τὸ σπέρμα σας ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ· καὶ πᾶσαν τὴν γῆν ταύτην περὶ τῆς ὁποίας ἐλάλησα, θέλω δώσει εἰς τὸ σπέρμα σας, καὶ θέλουσι κληρονομήσει αὐτήν διαπαντός.
14 Καὶ μετεμελήθη ὁ Κύριος περὶ τοῦ κακοῦ, τὸ ὁποῖον εἶπε νὰ κάμῃ κατὰ τοῦ λαοῦ αὑτοῦ.
15 Καὶ στραφεὶς ὁ Μωϋσῆς κατέβη ἐκ τοῦ ὄρους, καὶ αἱ δύο πλάκες τοῦ μαρτυρίου ἦσαν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ· πλάκες γεγραμμέναι ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν· ἐκ τοῦ ἑνὸς μέρους καὶ ἐκ τοῦ ἄλλου ἦσαν γεγραμμέναι.
16 Καὶ αἱ πλάκες ἦσαν ἔργον Θεοῦ καὶ ἡ γραφή ἦτο γραφή Θεοῦ ἐγκεχαραγμένη ἐπὶ τὰς πλάκας.
17 Καὶ ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς τὸν θόρυβον τοῦ λαοῦ ἀλαλάζοντος, εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Θόρυβος πολέμου εἶναι ἐν τῷ στρατοπέδῳ.
18 Ὁ δὲ εἶπε, Δὲν εἶναι φωνή ἀλαλαζόντων διὰ νίκην οὐδὲ φωνή βοώντων διὰ ἦτταν· φωνήν δόντων ἐγὼ ἀκούω.
19 Καθὼς δὲ ἐπλησίασεν εἰς τὸ στρατόπεδον, εἶδε τὸν μόσχον καὶ χορούς· καὶ ἐξήφθη ὁ θυμὸς τοῦ Μωϋσέως, καὶ ἔρριψε τὰς πλάκας ἀπὸ τῶν χειρῶν αὑτοῦ καὶ συνέτριψεν αὐτὰς ὑπὸ τὸ ὄρος·
20 καὶ λαβὼν τὸν μόσχον, τὸν ὁποῖον εἶχον κάμει, κατέκαυσεν ἐν πυρί, καὶ συντρίψας ἑωσοῦ ἐλεπτύνθη, ἔσπειρεν ἐπὶ τὸ ὕδωρ καὶ ἐπότισε τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.
21 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρών, Τί ἔκαμεν εἰς σὲ ὁ λαὸς οὗτος, ὥστε ἐπέφερες ἐπ᾿ αὐτοὺς ἁμαρτίαν μεγάλην;
22 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀαρών, Ἄς μή ἐξάπτηται ὁ θυμὸς τοῦ κυρίου μου· σὺ γνωρίζεις τὸν λαόν, ὅτι ἔγκειται εἰς τὴν κακίαν·
23 διότι εἶπον πρὸς ἐμέ, Κάμε εἰς ἡμᾶς θεούς, οἵτινες νὰ προπορεύωνται ἡμῶν· διότι οὗτος ὁ Μωϋσῆς, ὁ ἄνθρωπος ὅστις ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, δὲν ἐξεύρομεν τί ἀπέγεινεν αὐτός·
24 καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς, Ὅστις ἔχει χρυσίον, ἄς ἀφαιρέσωσιν αὐτὸ· καὶ ἔδωκαν εἰς ἐμέ· τότε ἔρριψα αὐτὸ εἰς τὸ πῦρ, καὶ ἐξῆλθεν ὁ μόσχος οὗτος.
25 Καὶ ἰδὼν ὁ Μωϋσῆς τὸν λαὸν ὅτι ἦτο ἀχαλίνωτος, διότι ὁ Ἀαρὼν εἶχε ἀφήσει αὐτοὺς ἀχαλινώτους πρὸς καταισχύνην, μεταξὺ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν,
26 ἐστάθη ὁ Μωϋσῆς παρὰ τὴν πύλην τοῦ στρατοπέδου καὶ εἶπεν, Ὅστις εἶναι τοῦ Κυρίου, ἄς ἔλθῃ πρὸς ἐμέ. Καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν πάντες οἱ υἱοὶ τοῦ Λευΐ.
27 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· Ἄς βάλῃ ἕκαστος τὴν ῥομφαίαν αὑτοῦ ἐπὶ τὸν μηρὸν αὑτοῦ· καὶ διέλθετε καὶ ἐξέλθετε ἀπὸ πύλης εἰς πύλην διὰ τοῦ στρατοπέδου, καὶ ἄς θανατώσῃ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν φίλον αὑτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν πλησίον αὑτοῦ.
28 Καὶ ἔκαμον οἱ υἱοὶ τοῦ Λευΐ κατὰ τὸν λόγον τοῦ Μωϋσέως· καὶ ἔπεσαν ἐκ τοῦ λαοῦ ἐκείνην τὴν ἡμέραν περίπου τρεῖς χιλιάδες ἄνδρες.
29 διότι εἶπεν ὁ Μωϋσῆς, Καθιερώσατε ἑαυτοὺς σήμερον εἰς τὸν Κύριον, ἕκαστος ἐπὶ τὸν υἱὸν αὑτοῦ καὶ ἕκαστος ἐπὶ τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ, διὰ νὰ δοθῇ εἰς ἐσᾶς εὐλογία σήμερον.
30 Καὶ τὴν ἐπαύριον εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν λαόν, Σεῖς ἡμαρτήσατε ἁμαρτίαν μεγάλην· καὶ τώρα θέλω ἀναβῆ πρὸς τὸν Κύριον· ἴσως κάμω ἐξιλέωσιν διὰ τὴν ἁμαρτίαν σας.
31 Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κύριον καὶ εἶπε, Δέομαι· οὗτος ὁ λαὸς ἡμάρτησεν ἁμαρτίαν μεγάλην καὶ ἔκαμον εἰς ἑαυτοὺς θεοὺς χρυσούς·
32 πλήν τώρα, ἐὰν συγχωρήσῃς τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν· εἰ δὲ μή, ἐξάλειψόν με, δέομαι, ἐκ τῆς βίβλου σου, τὴν ὁποίαν ἔγραψας.
33 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ὅστις ἡμάρτησεν ἐναντίον ἐμοῦ, τοῦτον θέλω ἐξαλείψει ἐκ τῆς βίβλου μου·
34 ὅθεν τώρα ὕπαγε, ὁδήγησον τὸν λαὸν εἰς τὸν τόπον περὶ τοῦ ὁποίου σὲ εἶπα· ἰδού, ὁ ἄγγελός μου θέλει προπορεύεσθαι ἔμπροσθέν σου· ἀλλ᾿ ὅμως ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἀνταποδώσεώς μου θέλω ἀνταποδώσει τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν ἐπ᾿ αὐτούς.
35 Καὶ ἐπάταξε Κύριος τὸν λαόν, διὰ τὴν κατασκευήν τοῦ μόσχου τὸν ὁποῖον κατεσκεύασεν ὁ Ἀαρών.
1 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Ὕπαγε, ἀνάβηθι ἐντεῦθεν σὺ καὶ ὁ λαὸς τὸν ὁποῖον ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου, εἰς τὴν γῆν τὴν ὁποίαν ὥμοσα πρὸς τὸν Ἀβραάμ, πρὸς τὸν Ἰσαὰκ καὶ πρὸς τὸν Ἰακώβ, λέγων, Εἰς τὸ σπέρμα σου θέλω δώσει αὐτήν·
2 καὶ θέλω ἀποστείλει ἄγγελον ἔμπροσθέν σου καὶ θέλω ἐκδιώξει τὸν Χαναναῖον, τὸν Ἀμορραῖον καὶ τὸν Χετταῖον καὶ τὸν Φερεζαῖον τὸν Εὐαῖον καὶ τὸν Ἰεβουσαῖον·
3 εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι διότι ἐγὼ δὲν θέλω ἀναβῆ ἐν τῷ μέσῳ σου, ἐπειδή εἶσαι λαὸς σκληροτράχηλος, διὰ νὰ μή σὲ ἐξολοθρεύσω καθ᾿ ὁδόν.
4 Καὶ ὅτε ἤκουσεν ὁ λαὸς τὸν κακὸν τοῦτον λόγον, κατεπένθησαν καὶ οὐδεὶς ἔβαλε τὸν στολισμὸν αὐτοῦ ἐφ᾿ ἑαυτόν.
5 Διότι ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Εἰπὲ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, Σεῖς εἶσθε λαὸς σκληροτράχηλος· μίαν στιγμήν ἐὰν ἀναβῶ εἰς τὸ μέσον σου, θέλω σὲ ἐξολοθρεύσει· ὅθεν τώρα ἐκδύθητι τοὺς στολισμοὺς σου ἀπὸ σοῦ, διὰ νὰ γνωρίσω τί θέλω κάμει εἰς σέ.
6 Καὶ ἐξεδύθησαν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ τοὺς στολισμοὺς αὐτῶν πλησίον τοῦ ὄρους Χωρήβ.
7 Καὶ λαβὼν ὁ Μωϋσῆς τὴν σκηνήν, ἔστησεν αὐτήν ἔξω τοῦ στρατοπέδου, μακρὰν τοῦ στρατοπέδου, καὶ νόμασεν αὐτήν Σκηνήν τοῦ μαρτυρίου· καὶ πᾶς ὁ ζητῶν τὸν Κύριον ἐξήρχετο πρὸς τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου τὴν ἔξω τοῦ στρατοπέδου.
8 Καὶ ὅτε ἐξήρχετο ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὴν σκηνήν, πᾶς ὁ λαὸς ἐσηκόνετο καὶ ἵστατο ἕκαστος παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς αὑτοῦ καὶ ἔβλεπον κατόπιν τοῦ Μωϋσεως, ἑωσοῦ εἰσήρχετο εἰς τὴν σκηνήν.
9 Καὶ καθὼς εἰσήρχετο ὁ Μωϋσῆς εἰς τὴν σκηνήν, κατέβαινεν ὁ στύλος τῆς νεφέλης καὶ ἵστατο ἐπὶ τῶν θυρῶν τῆς σκηνῆς· καὶ ἐλάλει ὁ Κύριος μετὰ τοῦ Μωϋσέως.
10 Καὶ ἔβλεπε πᾶς ὁ λαὸς τὸν στύλον τῆς νεφέλης ἱστάμενον ἐπὶ τῶν θυρῶν τῆς σκηνῆς· καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀνιστάμενος προσεκύνει, ἕκαστος ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὑτοῦ.
11 Καὶ ἐλάλει ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον, καθὼς λαλεῖ ἄνθρωπος πρὸς τὸν φίλον αὑτοῦ. Καὶ ἐπέστρεφεν εἰς τὸ στρατόπεδον· ὁ δὲ θεράπων αὐτοῦ νέος, Ἰησοῦς ὁ υἱὸς τοῦ Ναυῆ, δὲν ἀνεχώρει ἀπὸ τῆς σκηνῆς.
12 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κύριον, Ἰδέ, σὺ μοὶ λέγεις, Ἀνάγαγε τὸν λαὸν τοῦτον· καὶ σὺ δὲν μὲ ἐφανέρωσας ποῖον θέλεις ἀποστείλει μετ᾿ ἐμοῦ· καὶ σὺ εἶπας, σὲ γνωρίζω κατ᾿ ὄνομα, καὶ μάλιστα εὕρηκας χάριν ἔμπροσθέν μου·
13 τώρα λοιπόν, ἐὰν εὕρηκα χάριν ἔμπροσθέν σου, δεῖξόν μοι, δέομαι, τὴν ὁδὸν σου, διὰ νὰ σὲ γνωρίσω, διὰ νὰ εὕρω χάριν ἐνώπιόν σου· καὶ ἰδὲ ὅτι τοῦτο τὸ ἔθνος εἶναι ὁ λαὸς σου.
14 καὶ εἶπεν, Ἡ παρουσία μου θέλει ἐλθεῖ μετὰ σοῦ καὶ θέλω σοι δώσει ἀνάπαυσιν.
15 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐὰν ἡ παρουσία σου δὲν ἔλθῃ μετ᾿ ἐμοῦ, μή ἀναγάγῃς ἡμᾶς ἐντεῦθεν·
16 διότι πῶς θέλει γνωρισθῆ τώρα, ὅτι εὕρηκα χάριν ἐνώπιόν σου ἐγὼ καὶ ὁ λαὸς σου; οὐχὶ διὰ τῆς ἐλεύσεώς σου μεθ᾿ ἡμῶν; οὕτω θέλομεν διακριθῆ, ἐγὼ καὶ ὁ λαὸς σου, ἀπὸ παντὸς λαοῦ, τοῦ ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς.
17 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Καὶ τοῦτο τὸ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶπας, θέλω κάμει διότι εὕρηκας χάριν ἐνώπιόν μου καὶ σὲ γνωρίζω κατ᾿ ὄνομα.
18 Καὶ εἶπε, Δεῖξόν μοι, δέομαι, τὴν δόξαν σου.
19 Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐγὼ θέλω κάμει νὰ περάσῃ ἔμπροσθέν σου ὅλη ἡ ἀγαθότης μου καὶ θέλω κηρύξει τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἔμπροσθέν σου καὶ θέλω ἐλεήσει ὅντινα ἐλεῶ καὶ θέλω οἰκτειρήσει ὅντινα οἰκτείρω.
20 Καὶ εἶπε, δὲν δύνασαι νὰ ἴδῃς τὸ πρόσωπόν μου· διότι ἄνθρωπος δὲν θέλει μὲ ἰδεῖ καὶ ζήσει.
21 Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος, Ἰδού, τόπος πλησίον μου, καὶ θέλεις σταθῆ ἐπὶ τῆς πέτρας·
22 καὶ ὅταν ἡ δόξα μου διαβαίνῃ, θέλω σὲ βάλει εἰς τὸ σχίσμα τῆς πέτρας καὶ θέλω σὲ σκεπάσει μὲ τὴν χεῖρά μου, ἑωσοῦ παρέλθω·
23 καὶ θέλω σηκώσει τὴν χεῖρά μου καὶ θέλεις ἰδεῖ τὰ ὀπίσω μου· τὸ δὲ πρόσωπόν μου δὲν θέλεις ἰδεῖ.
1 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Κόψον εἰς σεαυτὸν δύο πλάκας λιθίνας καθὼς τὰς πρώτας· καὶ θέλω γράψει ἐπὶ τῶν πλακῶν τοὺς λόγους, οἵτινες ἦσαν ἐπὶ τῶν πρώτων πλακῶν, τὰς ὁποίας συνέτριψας·
2 καὶ γίνου ἕτοιμος τὸ πρωΐ, καὶ ἀνάβηθι τὸ πρωΐ ἐπὶ τὸ ὄρος Σινά, καὶ παράστηθι ἐκεῖ ἐνώπιόν μου ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους·
3 καὶ οὐδεὶς θέλει ἀναβῆ μετὰ σοῦ οὐδὲ θέλει φανῆ τις καθ᾿ ὅλον τὸ ὄρος· καὶ τὰ ποίμνια καὶ αἱ ἀγέλαι δὲν θέλουσι βοσκηθῆ ἔμπροσθεν τοῦ ὄρους ἐκείνου.
4 Καὶ ἔκοψε δύο πλάκας λιθίνας καθὼς τὰς πρώτας· καὶ σηκωθεὶς ὁ Μωϋσῆς ἐνωρὶς τὸ πρωΐ, ἀνέβη ἐπὶ τὸ ὄρος Σινά, καθὼς προσέταξεν εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος, καὶ ἔλαβεν εἰς τὰς χεῖρας αὑτοῦ τὰς δύο πλάκας τὰς λιθίνας.
5 Καὶ κατέβη ὁ Κύριος ἐν νεφέλῃ καὶ ἐστάθη μετ᾿ αὐτοῦ ἐκεῖ καὶ ἐκήρυξε τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.
6 Καὶ παρῆλθε Κύριος ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ ἐκήρυξε, Κύριος, Κύριος ὁ Θεός, οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος, καὶ ἀληθινός,
7 φυλάττων ἔλεος εἰς χιλιάδας, συγχωρῶν ἀνομίαν καὶ παράβασιν καὶ ἁμαρτίαν καὶ οὐδόλως ἀθῳόνων τὸν ἔνοχον· ἀνταποδίδων τὴν ἀνομίαν τῶν πατέρων ἐπὶ τὰ τέκνα καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν τέκνων, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς.
8 Καὶ ἔσπευσεν ὁ Μωϋσῆς καὶ κύψας εἰς τὴν γῆν, προσεκύνησε·
9 καὶ εἶπεν, Ἐὰν τώρα εὕρηκα χάριν ἐνώπιόν σου, Κύριε, ἄς ἔλθῃ, δέομαι, ὁ Κύριός μου ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν· διότι ὁ λαὸς οὗτος εἶναι σκληροτράχηλος· καὶ συγχώρησον τὴν ἀνομίαν ἡμῶν καὶ τὴν ἁμαρτίαν ἡμῶν καὶ λάβε ἡμᾶς εἰς κληρονομίαν σου.
10 Καὶ εἶπεν, Ἰδού, ἐγὼ κάμνω διαθήκην· ἔμπροσθεν παντὸς τοῦ λαοῦ σου θέλω κάμει θαυμάσια, ὁποῖα δὲν ἔγειναν καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν καὶ εἰς οὐδὲν ἔθνος· καὶ πᾶς ὁ λαός, ἐν μέσῳ τοῦ ὁποίου εἶσαι, θέλει ἰδεῖ τὸ ἔργον τοῦ Κυρίου· διότι φοβερὸν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγὼ θέλω κάμει μετὰ σοῦ.
11 Φύλαξον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγὼ σὲ προστάζω σήμερον· ἰδού, ἐγὼ ἐκβάλλω ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου τὸν Ἀμορραῖον καὶ τὸν Χαναναῖον καὶ τὸν Χετταῖον καὶ τὸν Φερεζαῖον καὶ τὸν Εὐαῖον καὶ τὸν Ἰεβουσαῖον.
12 Προσέχε εἰς σεαυτόν, μή κάμῃς συνθήκην μετὰ τῶν κατοίκων τῆς γῆς εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάγεις, μήποτε γείνῃ παγὶς ἐν τῷ μέσῳ σου·
13 ἀλλὰ τοὺς βωμοὺς αὐτῶν θέλεις καταστρέψει καὶ τὰ εἴδωλα αὐτῶν θέλεις συντρίψει καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν θέλεις κατακόψει.
14 Διότι δὲν θέλεις προσκυνήσει ἄλλον θεόν· ἐπειδή ὁ Κύριος, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι Ζηλότυπος, εἶναι Θεὸς ζηλότυπος·
15 μήποτε κάμῃς συνθήκην μετὰ τῶν κατοίκων τῆς γῆς, καὶ ὅταν πορνεύσωσι κατόπιν τῶν θεῶν αὑτῶν καὶ θυσιάσωσι πρὸς τοὺς θεοὺς αὑτῶν, σὲ προσκαλέσῃ τις καὶ φάγῃς ἀπὸ τῆς θυσίας αὐτοῦ·
16 καὶ μήποτε λάβῃς ἐκ τῶν θυγατέρων αὐτοῦ εἰς τοὺς υἱοὺς σου, καὶ ὅταν αἱ θυγατέρες αὐτοῦ πορνεύσωσι κατόπιν τῶν θεῶν αὐτῶν, κάμωσι τοὺς υἱοὺς σου νὰ πορνεύσωσι κατόπιν τῶν θεῶν αὐτῶν.
17 Θεοὺς χωνευτοὺς δὲν θέλεις κάμει εἰς σεαυτόν.
18 τὴν ἑορτήν τῶν ἀζύμων θέλεις φυλάττει. Ἑπτὰ ἡμέρας θέλεις τρώγει ἄζυμα, καθὼς προσέταξα εἰς σέ, κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ μηνὸς Ἀβίβ· διότι κατὰ τὸν μῆνα Ἀβὶβ ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου.
19 Πᾶν τὸ διανοῖγον μήτραν εἶναι ἰδικὸν μου· καὶ πᾶν πρωτότοκον ἀρσενικὸν μεταξὺ τῶν κτηνῶν σου, εἴτε βοῦς εἴτε πρόβατον.
20 Τὸ δὲ πρωτότοκον τῆς ὄνου θέλεις ἐξαγοράζει μὲ ἀρνίον· καὶ ἐὰν δὲν ἐξαγοράσῃς αὐτό, τότε θέλεις λαιμοτομήσει αὐτό. Πάντας τοὺς πρωτοτόκους τῶν υἱῶν σου θέλεις ἐξαγοράζει. Καὶ οὐδεὶς θέλει φανῆ ἐνώπιόν μου κενός.
21 Ἕξ ἡμέρας θέλεις ἐργάζεσθαι τὴν δὲ ἑβδόμην ἡμέραν θέλεις ἀναπαύεσθαι κατὰ τὸν σπορητὸν καὶ κατὰ τὸν θερισμὸν θέλεις ἀναπαύεσθαι.
22 Καὶ θέλεις φυλάττει τὴν ἑορτήν τῶν ἑβδομάδων, τῶν ἀπαρχῶν τοῦ θερισμοῦ τοῦ σίτου, καὶ τὴν ἑορτήν τῆς συγκομιδῆς εἰς τὴν ἐπιστροφήν τοῦ ἐνιαυτοῦ.
23 Τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ θέλει ἐμφανίζεσθαι πᾶν ἀρσενικὸν σου ἐνώπιον Κυρίου, Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ.
24 Διότι ἀφοῦ ἐκδιώξω τὰ ἔθνη ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου καὶ πλατύνω τὰ ὅριά σου, δὲν θέλει ἐπιθυμήσει οὐδεὶς τὴν γῆν σου, ὅταν ἀναβαίνῃς διὰ νὰ ἐμφανισθῇς ἔμπροσθεν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ.
25 Δὲν θέλεις προσφέρει τὸ αἷμα τῆς θυσίας μου μὲ ἔνζυμα· καὶ ἡ θυσία τῆς ἑορτῆς τοῦ πάσχα δὲν θέλει μείνει ἕως τὸ πρωΐ.
26 Τὰ πρωτογεννήματα τῆς γῆς σου θέλεις φέρει εἰς τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου. Δὲν θέλεις ψήσει ἐρίφιον ἐν τῷ γάλακτι τῆς μητρὸς αὐτοῦ.
27 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, Γράψον εἰς σεαυτὸν τοὺς λόγους τούτους· διότι κατὰ τοὺς λόγους τούτους ἔκαμα διαθήκην πρὸς σὲ καὶ πρὸς τὸν Ἰσραήλ,
28 Καὶ ἦτο ἐκεῖ μετὰ τοῦ Κυρίου τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας· ἄρτον δὲν ἔφαγε καὶ ὕδωρ δὲν ἔπιε. Καὶ ἔγραψεν ἐπὶ τῶν πλακῶν τοὺς λόγους τῆς διαθήκης, τὰς δέκα ἐντολάς.
29 Καὶ ὅτε κατέβαινεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τοῦ ὄρους Σινά, καὶ αἱ δύο πλάκες τοῦ μαρτυρίου ἦσαν εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Μωϋσέως, ὅτε κατέβαινεν ἀπὸ τοῦ ὄρους, ὁ Μωϋσῆς δὲν ἤξευρεν ὅτι τὸ δέρμα τοῦ προσώπου αὑτοῦ ἔγεινε λαμπρὸν ἐνῷ ἐλάλει μετ᾿ αὐτοῦ.
30 Καὶ εἶδεν ὁ Ἀαρὼν καὶ πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὸν Μωϋσῆν, καὶ ἰδού, τὸ δέρμα τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἔλαμπε· καὶ ἐφοβήθησαν νὰ πλησιάσωσιν εἰς αὐτόν.
31 Καὶ ἐκάλεσεν αὐτοὺς ὁ Μωϋσῆς· καὶ ἐπεστράφησαν πρὸς αὐτὸν ὁ Ἀαρὼν καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τῆς συναγωγῆς, καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς ὁ Μωϋσῆς.
32 Καὶ μετὰ ταῦτα πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ προσῆλθον· καὶ προσέταξεν εἰς αὐτοὺς πάντα ὅσα ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς αὐτὸν ἐπὶ τοῦ ὄρους Σινά.
33 Καὶ ἐτελείωσεν ὁ Μωϋσῆς λαλῶν πρὸς αὐτούς· εἶχε δὲ κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὑτοῦ.
34 Καὶ ὅτε εἰσήρχετο ὁ Μωϋσῆς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διὰ νὰ λαλήσῃ μετ᾿ αὐτοῦ, ἐσήκονε τὸ κάλυμμα, ἑωσοῦ ἐξέλθῃ. Καὶ ἐξήρχετο καὶ ἐλάλει πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ὅ, τι ἦτο προστεταγμένος.
35 Καὶ εἶδον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὸ πρόσωπον τοῦ Μωϋσέως, ὅτι τὸ δέρμα τοῦ προσώπου τοῦ Μωϋσέως ἔλαμπε· καὶ ἔβαλλε πάλιν ὁ Μωϋσῆς τὸ κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὑτοῦ, ἑωσοῦ εἰσέλθῃ διὰ νὰ λαλήσῃ μετ᾿ αὐτοῦ.
1 Καὶ συνήθροισεν ὁ Μωϋσῆς πᾶσαν τὴν συναγωγήν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Οὗτοι εἶναι οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους προσέταξεν ὁ Κύριος, διὰ νὰ κάμνητε αὐτούς.
2 Ἕξ ἡμέρας θέλει γίνεσθαι ἐργασία· ἡ δὲ ἑβδόμη ἡμέρα θέλει εἶσθαι εἰς ἐσᾶς ἁγία, σάββατον ἀναπαύσεως εἰς τὸν Κύριον· πᾶς ὅστις κάμῃ ἐν αὐτῇ ἐργασίαν θέλει θανατωθῇ·
3 δὲν θέλετε ἀνάπτει πῦρ ἐν πάσαις ταῖς κατοικίαις ὑμῶν τὴν ἡμέραν τοῦ σαββάτου.
4 Καὶ ἐλάλησεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς πᾶσαν τὴν συναγωγήν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, λέγων, τοῦτο εἶναι τὸ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὁ Κύριος προσέταξε, λέγων,
5 Λάβετε ἀπὸ ὅ, τι ἔχετε προσφορὰν εἰς τὸν Κύριον· ὅστις προαιρεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ, ἄς φέρῃ τὴν προσφορὰν τοῦ Κυρίου· χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ χαλκόν,
6 καὶ κυανοῦν καὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον καὶ βύσσον καὶ τρίχας αἰγῶν,
7 καὶ δέρματα κριῶν κοκκινοβαφῆ καὶ δέρματα θώων καὶ ξύλον σιττίμ,
8 καὶ ἔλαιον διὰ τὸ φῶς καὶ ἀρώματα διὰ τὸ χριστήριον ἔλαιον καὶ διὰ τὸ εὐῶδες θυμίαμα,
9 καὶ λίθους ὀνυχίτας καὶ λίθους διὰ νὰ ἐντεθῶσιν εἰς τὸ ἐφὸδ καὶ εἰς τὸ περιστήθιον.
10 Καὶ πᾶς συνετὸς τὴν καρδίαν μεταξὺ σας θέλει ἐλθεῖ καὶ κάμει πάντα ὅσα προσέταξεν ὁ Κύριος·
11 τὴν σκηνήν, τὸ περικάλυμμα αὐτῆς καὶ τὴν σκέπην αὐτῆς, τὰς περόνας αὐτῆς καὶ τὰς σανίδας αὐτῆς, τοὺς μοχλοὺς αὐτῆς, τοὺς στύλους αὐτῆς καὶ τὰ ὑποβάσια αὐτῆς,
12 τὴν κιβωτὸν καὶ τοὺς μοχλοὺς αὐτῆς, τὸ ἱλαστήριον καὶ τὸ καλυπτήριον καταπέτασμα,
13 τὴν τράπεζαν καὶ τοὺς μοχλοὺς αὐτῆς καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὸν ἄρτον τῆς προθέσεως,
14 καὶ τὴν λυχνίαν διὰ τὸ φῶς καὶ τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τοὺς λύχνους αὐτῆς καὶ τὸ ἔλαιον τοῦ φωτός,
15 καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος, καὶ τοὺς μοχλοὺς αὐτοῦ καὶ τὸ χριστήριον ἔλαιον καὶ τὸ εὐῶδες θυμίαμα καὶ τὸν τάπητα τῆς θύρας τῆς εἰσόδου τῆς σκηνῆς,
16 τὸ θυσιαστήριον τοῦ ὁλοκαυτώματος καὶ τὴν χαλκίνην ἐσχάραν αὐτοῦ τοὺς μοχλοὺς αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτοῦ, τὸν νιπτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ,
17 τὰ παραπετάσματα τῆς αὐλῆς, τοὺς στύλους αὐτῆς καὶ τὰ ὑποβάσια αὐτῶν καὶ τὸ παραπέτασμα τῆς θύρας τῆς αὐλῆς,
18 τοὺς πασσάλους τῆς σκηνῆς καὶ τοὺς πασσάλους τῆς αὐλῆς καὶ τὰ σχοινία αὐτῶν,
19 τὰς λειτουργικὰς στολὰς διὰ νὰ λειτουργῶσιν ἐν τῷ ἁγίῳ, τὰς ἁγίας στολὰς διὰ τὸν Ἀαρὼν τὸν ἱερέα καὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ, διὰ νὰ ἱερατεύωσι.
20 Καὶ ἐξῆλθε πᾶσα ἡ συναγωγή τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ Μωϋσέως.
21 Καὶ ἦλθον, πᾶς ἄνθρωπος τοῦ ὁποίου ἡ καρδία διήγειρεν αὐτόν· καὶ πᾶς τις τὸν ὁποῖον τὸ πνεῦμα αὑτοῦ ἔκαμε πρόθυμον, ἔφεραν τὴν προσφορὰν τοῦ Κυρίου διὰ τὸ ἔργον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ διὰ πᾶσαν τὴν ὑπηρεσίαν αὐτῆς καὶ διὰ τὰς ἁγίας στολάς.
22 Καὶ ἦλθον, ἄνδρες τε καὶ γυναῖκες, ὅσοι ἦσαν προθύμου καρδίας, φέροντες βραχιόλια καὶ ἐνώτια καὶ δακτυλίδια καὶ περιδέραια, πᾶν σκεῦος χρυσοῦν· καὶ πάντες ὅσοι προσέφεραν προσφορὰν χρυσίον εἰς τὸν Κύριον.
23 Καὶ πᾶς ἄνθρωπος εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκετο κυανοῦν καὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον καὶ βύσσος καὶ τρίχες αἰγῶν καὶ δέρματα κριῶν κοκκινοβαφῆ καὶ δέρματα θώων, ἔφεραν αὐτά.
24 Πᾶς ὅστις ἠδύνατο νὰ κάμῃ προσφορὰν ἀργυρίου καὶ χαλκοῦ, ἔφεραν τὴν προσφορὰν τοῦ Κυρίου· καὶ πᾶς ἄνθρωπος, εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκετο ξύλον σιττὶμ διὰ πᾶν ἔργον τῆς ὑπηρεσίας, ἔφεραν αὐτὸ.
25 Καὶ πᾶσα γυνή συνετή τὴν καρδίαν ἔκλωθον μὲ τὰς χεῖρας αὑτῶν καὶ ἔφερον κεκλωσμένα, τὸ κυανοῦν καὶ τὸ πορφυροῦν, τὸ κόκκινον καὶ τὴν βύσσον.
26 Καὶ πᾶσαι αἱ γυναῖκες, τῶν ὁποίων ἡ καρδία διήγειρεν αὐτὰς εἰς εὐμηχανίαν, ἔκλωσαν τὰς τρίχας τῶν αἰγῶν.
27 Καὶ οἱ ἄρχοντες ἔφεραν τοὺς λίθους τοὺς ὀνυχίτας καὶ τοὺς λίθους τῆς ἐνθέσεως διὰ τὸ ἐφὸδ καὶ διὰ τὸ περιστήθιον·
28 καὶ τὰ ἀρώματα, καὶ τὸ ἔλαιον διὰ τὸ φῶς καὶ διὰ τὸ χριστήριον ἔλαιον καὶ διὰ τὸ εὐῶδες θυμίαμα.
29 Οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἔφεραν προαιρετικήν προσφορὰν εἰς τὸν Κύριον, πᾶς ἀνήρ καὶ γυνή, τῶν ὁποίων ἡ καρδία ἔκαμεν αὐτοὺς προθύμους εἰς τὸ νὰ φέρωσι διὰ πᾶσαν τὴν ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν προσέταξεν ὁ Κύριος νὰ γείνῃ διὰ χειρὸς τοῦ Μωϋσέως.
30 Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, Ἰδέτε, ὁ Κύριος ἐκάλεσεν ἐξ ὀνόματος Βεσελεήλ τὸν υἱὸν τοῦ Οὐρί, υἱοῦ τοῦ Ὤρ, ἐκ φυλῆς Ἰούδα·
31 καὶ ἐνέπλησεν αὐτὸν πνεύματος θείου, σοφίας συνέσεως καὶ ἐπιστήμης καὶ πάσης καλλιτεχνίας·
32 καὶ διὰ νὰ ἐπινοῇ ἔντεχνα ἔργα, ὥστε νὰ ἐργάζηται εἰς χρυσίον καὶ εἰς ἀργύριον καὶ εἰς χαλκόν·
33 καὶ νὰ γλύφῃ λίθους ἐνθέσεως καὶ νὰ σκαλίζῃ ξύλα δι᾿ ἐργασίαν, διὰ πᾶν ἔντεχνον ἔργον.
34 Καὶ ἔδωκεν εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ τὸ νὰ διδάσκῃ, αὐτὸς καὶ Ἐλιὰβ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχισαμάχ, ἐκ φυλῆς Δάν.
35 Τούτους ἐνέπλησε συνέσεως καρδίας, διὰ νὰ ἐργάζωνται πᾶν ἔργον ἐγχαράκτου καὶ καλλιτέχνου καὶ κεντητοῦ εἰς κυανοῦν καὶ εἰς πορφυροῦν, εἰς κόκκινον καὶ εἰς βύσσον, καὶ ὑφαντοῦ, τῶν ἐργαζομένων πᾶν ἔργον καὶ ἐπινοούντων ἔντεχνα ἔργα.
1 Καὶ ἔκαμεν ὁ Βεσελεήλ καὶ ὁ Ἐλιὰβ καὶ πᾶς σοφὸς τὴν καρδίαν, εἰς τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος ἔδωκε σοφίαν καὶ σύνεσιν διὰ νὰ ἐξεύρῃ νὰ ἐργάζηται πᾶν τὸ ἔργον τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ἁγιαστηρίου, κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν ὁ Κύριος.
2 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Μωϋσῆς τὸν Βεσελεήλ καὶ τὸν Ἐλιὰβ καὶ πάντα σοφὸν τὴν καρδίαν, εἰς τοῦ ὁποίου τὴν καρδίαν ὁ Κύριος ἔδωκε σοφίαν, πάντα ἄνθρωπον τοῦ ὁποίου ἡ καρδία διήγειρεν αὐτὸν εἰς τὸ νὰ ἔλθῃ πρὸς τὸ ἔργον διὰ νὰ κάμῃ αὐτὸ.
3 Καὶ ἔλαβον ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ Μωϋσέως πάσας τὰς προσφοράς, τὰς ὁποίας ἔφεραν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ διὰ τὸ ἔργον τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ἁγιαστηρίου, διὰ νὰ κάμωσιν αὐτό. Καὶ ἔφερον ἔτι πρὸς αὐτὸν αὐτοπροαιρέτους προσφορὰς καθ᾿ ἑκάστην πρωΐαν.
4 Καὶ ἦλθον πάντες οἱ σοφοὶ οἱ ἐργαζόμενοι πᾶν τὸ ἔργον τοῦ ἁγιαστηρίου, ἕκαστος ἀπὸ τοῦ ἔργου αὑτοῦ, τὸ ὁποῖον ἔκαμνον·
5 καὶ εἶπον πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγοντες, Ὁ λαὸς φέρει πλειότερον παρὰ τὸ ἱκανὸν διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ὁ Κύριος προσέταξε νὰ γείνῃ.
6 Καὶ προσέταξεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ἐκήρυξαν ἐν τῷ στρατοπέδῳ, λέγοντες, Μηδεὶς ἀνήρ μήτε γυνή, ἄς μή κάμνῃ πλέον ἐργασίαν διὰ τὴν προσφορὰν τοῦ ἁγιαστηρίου. Καὶ ὁ λαὸς ἔπαυσεν ἀπὸ τοῦ νὰ φέρῃ·
7 διότι ἡ ὕλη, τὴν ὁποίαν εἶχον, ἦτο ἱκανή δι᾿ ὅλον τὸ ἔργον, ὥστε νὰ κάμωσιν αὐτὸ, καὶ ἐπερίσσευεν.
8 Καὶ πᾶς σοφὸς τὴν καρδίαν ἐκ τῶν ἐργαζομένων τὸ ἔργον τῆς σκηνῆς ἔκαμον δέκα παραπετάσματα ἐκ βύσσου κεκλωσμένης καὶ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου· μὲ χερουβεὶμ ἐντέχνου ἐργασίας ἔκαμον αὐτά·
9 τὸ μῆκος τοῦ ἑνὸς παραπετάσματος εἰκοσιοκτὼ πηχῶν καὶ τὸ πλάτος τοῦ ἑνὸς παραπετάσματος τεσσάρων πηχῶν· πάντα τὰ παραπετάσματα τοῦ αὐτοῦ μέτρου·
10 καὶ συνῆψε τὰ πέντε παραπετάσματα τὸ ἕν μετὰ τοῦ ἄλλου· καὶ τὰ ἄλλα πέντε παραπετάσματα συνῆψε τὸ ἕν μετὰ τοῦ ἄλλου.
11 Καὶ ἔκαμε θυλειὰς κυανὰς ἐπὶ τῆς ἄκρας τοῦ ἑνὸς παραπετάσματος κατὰ τὸ πλάγιον ὅπου ἔγεινεν ἡ ἕνωσις· ὁμοίως ἔκαμεν ἐπὶ τῆς τελευταίας ἄκρας τοῦ δευτέρου παραπετάσματος, ὅπου ἔγεινεν ἡ ἕνωσις τοῦ δευτέρου·
12 πεντήκοντα θυλειὰς ἔκαμεν εἰς τὸ ἕν παραπέτασμα καὶ πεντήκοντα θυλειὰς ἔκαμεν ἐπὶ τῆς ἄκρας τοῦ παραπετάσματος, ὅπου ἔγεινεν ἡ ἕνωσις τοῦ δευτέρου, διὰ νὰ ἀντικρύζωσι αἱ θυλειαὶ πρὸς ἄλληλα.
13 Καὶ ἔκαμε πεντήκοντα περόνας χρυσὰς καὶ συνῆψε τὰ παραπετάσματα πρὸς ἄλληλα μὲ τὰς περόνας· καὶ ἔγεινεν ἡ σκηνή μία.
14 Καὶ ἔκαμε παραπετάσματα ἐκ τριχῶν αἰγῶν διὰ νὰ ἦναι κάλυμμα ἐπὶ τῆς σκηνῆς· ἕνδεκα παραπετάσματα ἔκαμεν αὐτά·
15 τὸ μῆκος τοῦ ἑνὸς παραπετάσματος τριάκοντα πηχῶν καὶ τὸ πλάτος τοῦ ἑνὸς παραπετάσματος τεσσάρων πηχῶν· τὰ ἕνδεκα παραπετάσματα τοῦ αὐτοῦ μέτρου·
16 καὶ συνῆψε τὰ πέντε παραπετάσματα χωριστά, καὶ τὰ ἕξ παραπετάσματα χωριστά.
17 Καὶ ἔκαμε πεντήκοντα θυλειὰς ἐπὶ τῆς τελευταίας ἄκρας τοῦ παραπετάσματος κατὰ τὴν ἕνωσιν, καὶ πεντήκοντα θυλειὰς ἔκαμεν ἐπὶ τῆς ἄκρας τοῦ παραπετάσματος, κατὰ τὴν ἕνωσιν τοῦ δευτέρου.
18 Ἔκαμεν ἔτι πεντήκοντα περόνας χαλκίνας, διὰ νὰ συνάψῃ τὴν σκηνήν, ὥστε νὰ ἦναι μία.
19 Καὶ ἔκαμε ἐπικάλυμμα διὰ τὴν σκηνήν ἐκ δερμάτων κριῶν κοκκινοβαφῶν, καὶ ἐπικάλυμμα ὑπεράνωθεν ἐκ δερμάτων θώων.
20 Καὶ ἔκαμε τὰς σανίδας διὰ τὴν σκηνήν ἐκ ξύλου σιττίμ, ὀρθίας·
21 τὸ μῆκος τῆς μιᾶς σανίδος δέκα πηχῶν, καὶ τὸ πλάτος τῆς μιᾶς σανίδος μιᾶς πήχης καὶ ἡμισείας·
22 μία σανὶς εἶχε δύο ἀγκωνίσκους ἀντικρύζοντας πρὸς ἀλλήλους· οὕτως ἔκαμε δι᾿ ὅλας τὰς σανίδας τῆς σκηνῆς.
23 Καὶ ἔκαμε τὰς σανίδας διὰ τὴν σκηνήν, εἴκοσι σανίδας ἀπὸ τοῦ νοτίου μέρους πρὸς τὰ δεξιά.
24 Καὶ τεσσαράκοντα ὑποβάσια ἀργυρὰ ἔκαμεν ὑποκάτω τῶν εἴκοσι σανίδων· δύο ὑποβάσια ὑποκάτω τῆς μιᾶς σανίδος διὰ τοὺς δύο ἀγκωνίσκους αὐτῆς καὶ δύο ὑποβάσια ὑποκάτω τῆς ἄλλης σανίδος διὰ τοὺς δύο ἀγκωνίσκους αὐτῆς.
25 Καὶ διὰ τὸ δεύτερον μέρος τῆς σκηνῆς, τὸ πρὸς βορρᾶν, ἔκαμεν εἴκοσι σανίδας,
26 καὶ τὰ τεσσαράκοντα αὐτῶν ὑποβάσια ἀργυρά· δύο ὑποβάσια ὑποκάτω τῆς μιᾶς σανίδος καὶ δύο ὑποβάσια ὑποκάτω τῆς ἄλλης σανίδος.
27 Καὶ διὰ τὰ μέρη τῆς σκηνῆς τὰ πρὸς δυσμὰς ἔκαμεν ἕξ σανίδας.
28 Καὶ δύο σανίδας ἔκαμε διὰ τὰς γωνίας τῆς σκηνῆς εἰς τὰ δύο πλάγια·
29 καὶ ἡνώθησαν κάτωθεν καὶ ἡνώθησαν ὁμοῦ ἄνωθεν διὰ τοῦ ἑνὸς κρίκου· οὕτως ἔκαμε δι᾿ αὐτὰς ἀμφοτέρας διὰ τὰς δύο γωνίας.
30 Καὶ ἦσαν ὀκτὼ σανίδες· καὶ τὰ ὑποβάσια αὐτῶν δεκαὲξ ὑποβάσια ἀργυρά, ἀνὰ δύο ὑποβάσια ὑποκάτω ἑκάστης σανίδος.
31 Καὶ ἔκαμε τοὺς μοχλοὺς ἐκ ξύλου σιττίμ· πέντε διὰ τὰς σανίδας τοῦ ἑνὸς μέρους τῆς σκηνῆς,
32 καὶ πέντε μοχλοὺς διὰ τὰς σανίδας τοῦ ἄλλου μέρους τῆς σκηνῆς καὶ πέντε μοχλοὺς διὰ τὰς σανίδας τῆς σκηνῆς, διὰ τὰ ὄπισθεν μέρη τὰ πρὸς δυσμάς·
33 καὶ ἔκαμε τὸν μέσον μοχλὸν διὰ νὰ διαπερᾷ διὰ τῶν σανίδων ἀπ᾿ ἄκρου ἕως ἄκρου.
34 Καὶ περιεκάλυψε τὰς σανίδας μὲ χρυσίον καὶ ἔκαμε τοὺς κρίκους αὐτῶν χρυσοὺς διὰ νὰ ἦναι θῆκαι τῶν μοχλῶν, καὶ περιεκάλυψε τοὺς μοχλοὺς μὲ χρυσίον.
35 Καὶ ἔκαμε τὸ καταπέτασμα ἐκ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου κεκλωσμένης· ἐντέχνου ἐργασίας ἔκαμεν αὐτὸ μὲ χερουβείμ.
36 Καὶ ἔκαμεν εἰς αὐτὸ τοὺς τέσσαρας στύλους ἐκ ξύλου σιττὶμ καὶ περιεκάλυψεν αὐτοὺς μὲ χρυσίον· τὰ ἄγκιστρα αὐτῶν χρυσά· καὶ ἔχυσε δι᾿ αὐτοὺς τέσσαρα ὑποβάσια ἀργυρά.
37 Καὶ ἔκαμε τὸν τάπητα διὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς ἐκ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου κεκλωσμένης, ἐργασίας κεντητοῦ·
38 καὶ τοὺς πέντε στύλους αὐτῆς καὶ τὰ ἄγκιστρα αὐτῶν· καὶ περιεκάλυψε τὰ κιονόκρανα αὐτῶν καὶ τὰς ταινίας αὐτῶν μὲ χρυσίον· τὰ πέντε ὅμως ὑποβάσια αὐτῶν ἦσαν χάλκινα.
1 Καὶ ἔκαμεν ὁ Βεσελεήλ τὴν κιβωτὸν ἐκ ξύλου σιττίμ· δύο πηχῶν καὶ ἡμισείας τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ μιᾶς πήχης καὶ ἡμισείας τὸ πλάτος αὐτῆς καὶ μιᾶς πήχης καὶ ἡμισείας τὸ ὕψος αὐτῆς·
2 καὶ περιεκάλυψεν αὐτήν μὲ καθαρὸν χρυσίον ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν καὶ ἔκαμεν εἰς αὐτήν στεφάνην χρυσήν κύκλῳ.
3 Καὶ ἔχυσε δι᾿ αὐτήν τέσσαρας κρίκους χρυσοῦς διὰ τὰς τέσσαρας γωνίας αὐτῆς· δύο μὲν κρίκους εἰς τὸ ἕν πλάγιον αὐτῆς δύο δὲ κρίκους εἰς τὸ ἄλλο πλάγιον αὐτῆς.
4 Καὶ ἔκαμε μοχλοὺς ἐκ ξύλου σιττὶμ καὶ περιεκάλυψεν αὐτοὺς μὲ χρυσίον·
5 καὶ εἰσήγαγε τοὺς μοχλοὺς εἰς τοὺς κρίκους κατὰ τὰ πλάγια τῆς κιβωτοῦ, διὰ νὰ βαστάζωσι τὴν κιβωτόν.
6 Καὶ ἔκαμε τὸ ἱλαστήριον ἐκ χρυσίου καθαροῦ· δύο πηχῶν καὶ ἡμισείας τὸ μῆκος αὐτοῦ καὶ μιᾶς πήχης καὶ ἡμισείας τὸ πλάτος αὐτοῦ.
7 Καὶ ἔκαμε δύο χερουβεὶμ ἐκ χρυσίου· σφυρήλατα ἔκαμεν αὐτά, ἐπὶ τῶν δύο ἄκρων τοῦ ἱλαστηρίου·
8 ἕν χεροὺβ ἐπὶ τοῦ ἑνὸς ἄκρου, καὶ ἕν χεροὺβ ἐπὶ τοῦ ἄλλου ἄκρου· ἐπὶ τοῦ ἱλαστηρίου ἔκαμε τὰ χερουβεὶμ ἐπὶ τῶν δύο ἄκρων αὐτοῦ·
9 καὶ τὰ χερουβεὶμ ἐξέτεινον τὰς πτέρυγας ἄνωθεν, ἐπικαλύπτοντα μὲ τὰς πτέρυγας αὐτῶν τὸ ἱλαστήριον καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ἔβλεπον τὸ ἕν πρὸς τὸ ἄλλο· πρὸς τὸ ἱλαστήριον ἦσαν τὰ πρόσωπα τῶν χερουβείμ.
10 Καὶ ἔκαμε τὴν τράπεζαν ἐκ ξύλου σιττίμ· δύο πηχῶν τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ μιᾶς πήχης τὸ πλάτος αὐτῆς, τὸ δὲ ὕψος αὐτῆς μιᾶς πήχης καὶ ἡμισείας·
11 καὶ περιεκάλυψεν αὐτήν μὲ χρυσίον καθαρόν, καὶ ἔκαμεν εἰς αὐτήν στεφάνην χρυσήν κύκλῳ.
12 Ἔκαμεν ἔτι εἰς αὐτήν χεῖλος κύκλῳ, μιᾶς παλάμης τὸ πλάτος· καὶ ἐπὶ τὸ χεῖλος αὐτῆς κύκλῳ ἔκαμε στεφάνην χρυσήν.
13 Καὶ ἔχυσε δι᾿ αὐτήν τέσσαρας κρίκους χρυσοῦς, καὶ ἔβαλε τοὺς κρίκους ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας, τὰς ἐπὶ τῶν τεσσάρων ποδῶν αὐτῆς·
14 ὑπὸ τὸ χεῖλος ἦσαν οἱ κρίκοι, θῆκαι τῶν μοχλῶν, διὰ νὰ βαστάζωσι τὴν τράπεζαν.
15 καὶ ἔκαμε τοὺς μοχλοὺς ἐκ ξύλου σιττίμ, καὶ περιεκάλυψεν αὐτοὺς μὲ χρυσίον, διὰ νὰ βαστάζωσι τὴν τράπεζαν.
16 καὶ ἔκαμε τὰ σκεύη τὰ ἐπὶ τῆς τραπέζης, τοὺς δίσκους αὐτῆς καὶ τοὺς θυμιαματοδόχους αὐτῆς καὶ τὰς λεκάνας αὐτῆς καὶ τὰ σπονδεῖα, διὰ νὰ γίνωνται δι᾿ αὐτῶν αἱ σπονδαί, ἐκ χρυσίου καθαροῦ.
17 καὶ ἔκαμε τὴν λυχνίαν ἐκ χρυσίου καθαροῦ· σφυρήλατον ἔκαμε τὴν λυχνίαν· ὁ κορμὸς αὐτῆς καὶ οἱ κλάδοι αὐτῆς, αἱ λεκάναι αὐτῆς, οἱ κόμβοι αὐτῆς καὶ τὰ ἄνθη αὐτῆς ἦσαν ἕν σῶμα μετ᾿ αὐτῆς.
18 καὶ ἕξ κλάδοι ἐξήρχοντο ἐκ τῶν πλαγίων αὐτῆς· τρεῖς κλάδοι τῆς λυχνίας ἐκ τοῦ ἑνὸς πλαγίου αὐτῆς καὶ τρεῖς κλάδοι τῆς λυχνίας ἐκ τοῦ ἄλλου πλαγίου αὐτῆς·
19 τρεῖς λεκάναι ἀμυγδαλοειδεῖς εἰς τὸν ἕνα κλάδον, εἷς κόμβος καὶ ἕν ἄνθος· καὶ τρεῖς λεκάναι ἀμυγδαλοειδεῖς εἰς τὸν ἄλλον κλάδον, εἷς κόμβος καὶ ἕν ἄνθος· οὕτως ἔκαμεν εἰς τοὺς ἕξ κλάδους τοὺς ἐξερχομένους ἐκ τῆς λυχνίας.
20 Καὶ εἰς τὴν λυχνίαν ἦσαν τέσσαρες λεκάναι ἀμυγδαλοειδεῖς, οἱ κόμβοι αὐτῶν καὶ τὰ ἄνθη αὐτῶν.
21 Καὶ εἷς κόμβος ὑπὸ τοὺς δύο κλάδους ἐξ αὐτῆς καὶ εἷς κόμβος ὑπὸ τοὺς δύο κλάδους ἐξ αὐτῆς καὶ εἷς κόμβος ὑπὸ τοὺς δύο κλάδους ἐξ αὐτῆς, εἷς τοὺς ἕξ κλάδους τοὺς ἐξερχομένους ἐξ αὐτῆς.
22 Οἱ κόμβοι αὐτῶν καὶ οἱ κλάδοι αὐτῶν ἦσαν ἕν σῶμα μετ᾿ αὐτῆς· τὸ ὅλον αὐτῆς ἕν σφυρήλατον ἐκ χρυσίου καθαροῦ.
23 Καὶ ἔκαμε τοὺς ἑπτὰ λύχνους αὐτῆς, καὶ τὰ λυχνοψάλιδα αὐτῆς καὶ τὰ ὑποθέματα αὐτῆς ἐκ χρυσίου καθαροῦ.
24 Ἐξ ἑνὸς ταλάντου χρυσίου καθαροῦ ἔκαμεν αὐτήν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς.
25 Καὶ ἔκαμε τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος ἐκ ξύλου σιττίμ· τὸ μῆκος αὐτοῦ μιᾶς πήχης καὶ τὸ πλάτος αὐτοῦ μιᾶς πήχης, τετράγωνον· καὶ δύο πηχῶν τὸ ὕψος αὐτοῦ· τὰ κέρατα αὐτοῦ ἦσαν ἐκ τοῦ αὐτοῦ.
26 Καὶ περιεκάλυψεν αὐτὸ μὲ χρυσίον καθαρόν, τὴν κορυφήν αὐτοῦ καὶ τὰ πλάγια αὐτοῦ κύκλῳ καὶ τὰ κέρατα αὐτοῦ· καὶ ἔκαμεν εἰς αὐτὸ στεφάνην χρυσήν κύκλῳ.
27 Καὶ δύο κρίκους χρυσοῦς ἔκαμε δι᾿ αὐτὸ ὑπὸ τὴν στεφάνην αὐτοῦ πλησίον τῶν δύο γωνιῶν αὐτοῦ ἐπὶ τὰ δύο πλάγια αὐτοῦ, διὰ νὰ ἦναι θῆκαι τῶν μοχλῶν, ὥστε νὰ βαστάζωσιν αὐτὸ δι᾿ αὐτῶν.
28 Καὶ ἔκαμε τοὺς μοχλοὺς ἐκ ξύλου σιττὶμ καὶ περιεκάλυψεν αὐτοὺς μὲ χρυσίον.
29 Καὶ ἔκαμε τὸ ἅγιον χριστήριον ἔλαιον καὶ τὸ καθαρὸν εὐῶδες θυμίαμα κατὰ τὴν τέχνην τοῦ μυρεψοῦ.
1 Καὶ ἔκαμε τὸ θυσιαστήριον τοῦ ὁλοκαυτώματος ἐκ ξύλου σιττίμ· πέντε πηχῶν τὸ μῆκος αὐτοῦ καὶ πέντε πηχῶν τὸ πλάτος αὐτοῦ, τετράγωνον· καὶ τὸ ὕψος αὐτοῦ τριῶν πηχῶν·
2 καὶ ἔκαμε τὰ κέρατα αὐτοῦ ἐπὶ τῶν τεσσάρων γωνιῶν αὐτοῦ· τὰ κέρατα αὐτοῦ ἦσαν ἐκ τοῦ αὐτοῦ· καὶ περιεκάλυψεν αὐτὸ χαλκόν.
3 Καὶ ἔκαμε πάντα τὰ σκεύη τοῦ θυσιαστηρίου, τοὺς λέβητας καὶ τὰ πτυάρια καὶ τὰς λεκάνας, τὰς κρεάγρας καὶ τὰ πυροδόχα· πάντα τὰ σκεύη αὐτοῦ ἔκαμε χάλκινα.
4 Καὶ ἔκαμε διὰ τὸ θυσιαστήριον χαλκίνην ἐσχάραν δικτυωτῆς ἐργασίας ὑπὸ τὴν περιοχήν αὐτοῦ κάτωθεν ἕως τοῦ μέσου αὐτοῦ.
5 Καὶ ἔχυσε τέσσαρας κρίκους διὰ τὰ τέσσαρα ἄκρα τῆς χαλκίνης ἐσχάρας, διὰ νὰ ἦναι θῆκαι τῶν μοχλῶν.
6 Καὶ ἔκαμε τοὺς μοχλοὺς ἐκ ξύλου σιττίμ, καὶ περιεκάλυψεν αὐτοὺς μὲ χαλκόν.
7 Καὶ εἰσῆξε τοὺς μοχλοὺς εἰς τοὺς κρίκους κατὰ τὰ πλάγια τοῦ θυσιαστηρίου, διὰ νὰ βαστάζωσιν αὐτὸ δι᾿ αὐτῶν· κοῖλον σανιδωτὸν ἔκαμεν αὐτό.
8 Καὶ ἔκαμε τὸν νιπτῆρα χάλκινον καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ χαλκίνην ἐκ τῶν κατόπτρων τῶν συναθροιζομένων γυναικῶν, αἵτινες συνηθροίζοντο παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
9 Καὶ ἔκαμε τὴν αὐλήν· κατὰ τὸ πλευρὸν τὸ πρὸς μεσημβρίαν τὰ παραπετάσματα τῆς αὐλῆς ἦσαν ἐκ βύσσου κεκλωσμένης, ἑκατὸν πηχῶν.
10 Οἱ στύλοι αὐτῶν ἦσαν εἴκοσι καὶ τὰ χάλκινα αὐτῶν ὑποβάσια εἴκοσι τὰ ἄγκιστρα τῶν στύλων καὶ αἱ ζῶναι αὐτῶν ἀργυρά.
11 Καὶ κατὰ τὸ βόρειον πλευρὸν τὰ παραπετάσματα ἦσαν ἑκατὸν πηχῶν· οἱ στύλοι αὐτῶν εἴκοσι καὶ τὰ χάλκινα ὑποβάσια αὐτῶν εἴκοσι τὰ ἄγκιστρα τῶν στύλων καὶ αἱ ζῶναι αὐτῶν ἀργυρά.
12 Καὶ κατὰ τὸ δυτικὸν πλευρὸν ἦσαν παραπετάσματα πεντήκοντα πηχῶν· οἱ στύλοι αὐτῶν δέκα καὶ τὰ ὑποβάσια αὐτῶν δέκα· τὰ ἄγκιστρα τῶν στύλων καὶ αἱ ζῶναι αὐτῶν ἀργυρά.
13 Καὶ κατὰ τὸ ἀνατολικὸν πλευρὸν τὸ πρὸς ἀνατολάς, πεντήκοντα πηχῶν.
14 Τὰ παραπετάσματα τοῦ ἑνὸς μέρους τῆς πύλης ἦσαν δεκαπέντε πηχῶν· οἱ στύλοι αὐτῶν τρεῖς καὶ τὰ ὑποβάσια αὐτῶν τρία.
15 Καὶ εἰς τὸ ἄλλο μέρος τῆς πύλης τῆς αὐλῆς ἑκατέρωθεν ἦσαν παραπετάσματα δεκαπέντε πηχῶν· οἱ στύλοι αὐτῶν τρεῖς καὶ τὰ ὑποβάσια αὐτῶν τρία.
16 Πάντα τὰ παραπετάσματα τῆς αὐλῆς κύκλῳ ἦσαν ἐκ βύσσου κεκλωσμένης.
17 Καὶ τὰ ὑποβάσια διὰ τοὺς στύλους ἦσαν χάλκινα· τὰ ἄγκιστρα τῶν στύλων καὶ αἱ ζῶναι αὐτῶν ἀργυρά· καὶ τὰ κιονόκρανα αὐτῶν ἦσαν περικεκαλυμμένα μὲ ἀργύριον· καὶ πάντες οἱ στύλοι τῆς αὐλῆς ἦσαν ἐζωσμένοι μὲ ἀργύριον.
18 Καὶ τὸ καταπέτασμα διὰ τὴν πύλην τῆς αὐλῆς ἦτο ἐργασίας κεντητοῦ ἐκ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου κεκλωσμένης· καὶ ἦτο εἴκοσι πηχῶν τὸ μῆκος καὶ τὸ ὕψος εἰς τὸ πλάτος πέντε πηχῶν, καθὼς εἰς τὰ παραπετάσματα τῆς αὐλῆς.
19 Καὶ οἱ στύλοι αὐτῶν τέσσαρες καὶ τὰ χάλκινα ὑποβάσια αὐτῶν τέσσαρα· τὰ ἄγκιστρα αὐτῶν ἀργυρά, καὶ τὰ κιονόκρανα αὐτῶν περικεκαλυμμένα μὲ ἀργύριον καὶ αἱ ζῶναι αὐτῶν ἀργυραί.
20 Καὶ πάντες οἱ πάσσαλοι τῆς σκηνῆς καὶ τῆς αὐλῆς κύκλῳ χάλκινοι.
21 Αὕτη εἶναι ἡ ἀπαρίθμησις τῶν πραγμάτων τῆς σκηνῆς, τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καθὼς ἠριθμήθησαν κατὰ τὴν προσταγήν τοῦ Μωϋσέως, διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Λευϊτῶν διὰ χειρὸς τοῦ Ἰθάμαρ, υἱοῦ τοῦ Ἀαρὼν τοῦ ἱερέως.
22 Καὶ ὁ Βεσελεήλ ὁ υἱὸς τοῦ Οὐρί, υἱοῦ τοῦ Ὤρ, ἐκ φυλῆς Ἰούδα, ἔκαμε πάντα ὅσα προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
23 Καὶ ἦτο μετ᾿ αὐτοῦ Ἐλιάβ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχισαμάχ, ἐκ φυλῆς Δάν, ἐγχαράκτης καὶ εὐμήχανος τεχνίτης καὶ κεντητής εἰς κυανοῦν καὶ εἰς πορφυροῦν καὶ εἰς κόκκινον καὶ εἰς βύσσον.
24 Πᾶν τὸ χρυσίον τὸ δαπανηθὲν διὰ τὴν ἐργασίαν εἰς ὅλον τὸ ἔργον τοῦ ἁγιαστηρίου, τὸ χρυσίον τῆς προσφορᾶς, ἦτο εἰκοσιεννέα τάλαντα καὶ ἑπτακόσιοι τριάκοντα σίκλοι, κατὰ τὸν σίκλον τοῦ ἁγιαστηρίου.
25 Καὶ τὸ ἀργύριον τῶν ἀπαριθμηθέντων ἐκ τῆς συναγωγῆς ἑκατὸν τάλαντα, καὶ χίλιοι ἑπτακόσιοι καὶ ἑβδομήκοντα πέντε σίκλοι, κατὰ τὸν σίκλον τοῦ ἁγιαστηρίου·
26 ἕν βεκὰχ κατὰ κεφαλήν, τὸ ἥμισυ τοῦ σίκλου, κατὰ τὸν σίκλον τοῦ ἁγιαστηρίου, διὰ πάντα περνῶντα εἰς τὴν ἀπαρίθμησιν, ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν ἡλικίας καὶ ἐπάνω, διὰ ἑξακοσίας καὶ τρεῖς χιλιάδας καὶ πεντακοσίους καὶ πεντήκοντα ἀνθρώπους.
27 Καὶ ἐκ τοῦ ἀργυρίου τῶν ἑκατὸν ταλάντων ἐχύθησαν τὰ ὑποβάσια τοῦ ἁγιαστηρίου καὶ τὰ ὑποβάσια τοῦ καταπετάσματος· ἑκατὸν ὑποβάσια ἀπὸ ἑκατὸν ταλάντων, ἕν τάλαντον δι᾿ ἕν ὑποβάσιον.
28 Καὶ ἀπὸ τῶν χιλίων ἑπτακοσίων ἑβδομήκοντα πέντε σίκλων ἔκαμεν ἄγκιστρα διὰ τοὺς στύλους καὶ περιεκάλυψε τὰ κιονόκρανα αὐτῶν καὶ ἔζωσεν αὐτούς.
29 Καὶ ὁ χαλκὸς τῆς προσφορᾶς ἦτο ἑβδομήκοντα τάλαντα καὶ δύο χιλιάδες καὶ τετρακόσιοι σίκλοι.
30 Καὶ ἐκ τούτου ἔκαμε τὰ ὑποβάσια εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ τὸ χάλκινον θυσιαστήριον καὶ τὴν χαλκίνην ἐσχάραν δι᾿ αὐτὸ, καὶ πάντα τὰ σκεύη τοῦ θυσιαστηρίου,
31 καὶ τὰ ὑποβάσια τῆς αὐλῆς κύκλῳ καὶ τὰ ὑποβάσια τῆς πύλης τῆς αὐλῆς καὶ πάντας τοὺς πασσάλους τῆς σκηνῆς καὶ πάντας τοὺς πασσάλους τῆς αὐλῆς κύκλῳ.
1 Καὶ ἐκ τοῦ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου ἔκαμον στολὰς λειτουργικὰς διὰ νὰ λειτουργῶσιν ἐν τῷ ἁγίῳ, καὶ ἔκαμον τὰς ἁγίας στολὰς διὰ τὸν Ἀαρών, καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
2 Καὶ ἔκαμε τὸ ἐφὸδ ἐκ χρυσίου, ἐκ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου κεκλωσμένης.
3 Καὶ ἐσφυρηλάτησαν τὸ χρυσίον εἰς λεπτὰς πλάκας καὶ ἔκοψαν αὐτὸ εἰς σύρματα, διὰ νὰ ἐργασθῶσιν αὐτὸ εἰς τὸ κυανοῦν καὶ εἰς τὸ πορφυροῦν καὶ εἰς τὸ κόκκινον καὶ εἰς τὴν βύσσον μὲ ἔντεχνον ἐργασίαν.
4 Ἔκαμον ἐπωμίδας συναπτὰς δι᾿ αὐτό· συναπτομένας ἐπὶ τῶν δύο ἄκρων αὐτοῦ.
5 Καὶ ἡ κεντητή ζώνη τοῦ ἐφὸδ ἐπ᾿ αὐτὸ ἦτο ἐκ τοῦ αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ· ἐκ χρυσίου, ἐκ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου κεκλωσμένης, καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
6 Καὶ εἰργάσθησαν τοὺς ὀνυχίτας λίθους ἐνηρμοσμένους ἐν οἰκίσκοις χρυσοῖς, ἐγκεχαραγμένους, καθὼς ἐγχαράττονται αἱ σφραγῖδες, μὲ τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
7 Καὶ ἔθεσεν αὐτοὺς ἐπὶ τῶν ἐπωμίδων τοῦ ἐφόδ, λίθους μνημοσύνου εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
8 Καὶ ἔκαμε τὸ περιστήθιον ἐντέχνου ἐργασίας, κατὰ τὴν ἐργασίαν τοῦ ἐφὸδ, ἐκ χρυσίου, ἐκ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου κεκλωσμένης.
9 Τετράγωνον ἦτο· διπλοῦν ἔκαμον τὸ περιστήθιον· μιᾶς σπιθαμῆς τὸ μῆκος αὐτοῦ καὶ μιᾶς σπιθαμῆς τὸ πλάτος αὐτοῦ, διπλοῦ.
10 Καὶ ἐνήρμοσαν εἰς αὐτὸ τέσσαρας σειρὰς λίθων· σειρὰ σαρδίου, τοπαζίου καὶ σμαράγδου ἦτο ἡ σειρὰ ἡ πρώτη.
11 Καὶ ἡ δευτέρα σειρά, ἄνθραξ, σάπφειρος καὶ ἀδάμας.
12 Καὶ ἡ τρίτη σειρά, λιγύριον, ἀχάτης καὶ ἀμέθυστος.
13 Καὶ ἡ τετάρτη σειρά, βηρύλλιον, ὄνυξ καὶ ἴασπις· οὗτοι ἦσαν ἐνηρμοσμένοι ἐν οἰκίσκοις χρυσοῖς εἰς τὰ περικλείσματα αὐτῶν.
14 Καὶ οἱ λίθοι ἦσαν κατὰ τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, δώδεκα, κατὰ τὰ ὀνόματα αὐτῶν, κατὰ τὴν γλυφήν τῆς σφραγῖδος, ἕκαστος μὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ κατὰ τὰς δώδεκα φυλάς.
15 Καὶ ἔκαμον ἐπὶ τὸ περιστήθιον ἁλύσεις κατὰ τὰ ἄκρα, πλεκτῆς ἐργασίας ἐκ χρυσίου καθαροῦ.
16 Καὶ ἔκαμον δύο οἰκίσκους χρυσοῦς καὶ δύο κρίκους χρυσοῦς καὶ ἐπέρασαν τοὺς δύο κρίκους εἰς τὰ δύο ἄκρα τοῦ περιστηθίου.
17 Καὶ ἐπέρασαν τὰς δύο πλεκτὰς χρυσὰς ἁλύσεις εἰς τοὺς δύο κρίκους τοὺς εἰς τὰ ἄκρα τοῦ περιστηθίου.
18 Καὶ τὰ δύο ἄκρα τῶν δύο πλεκτῶν ἁλύσεων συνῆψαν μὲ τοὺς δύο οἰκίσκους καὶ ἔβαλον αὐτοὺς ἐπὶ τῶν ἐπωμίδων τοῦ ἐφὸδ, εἰς τὸ ἔμπροσθεν μέρος αὐτοῦ.
19 Καὶ ἔκαμον δύο κρίκους χρυσοὺς καὶ ἔβαλον αὐτοὺς ἐπὶ τῶν δύο ἄκρων τοῦ περιστηθίου, εἰς τὸ χεῖλος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἦτο κατὰ τὸ μέρος τοῦ ἐφὸδ ἔσωθεν.
20 Καὶ ἔκαμον δύο ἄλλους κρίκους χρυσοῦς καὶ ἔβαλον αὐτοὺς εἰς τὰ δύο πλάγια τοῦ ἐφὸδ κάτωθεν, πρὸς τὸ ἐμπροσθινὸν μέρος αὐτοῦ ἀντικρὺ τῆς ἄλλης ἑνώσεως αὐτοῦ ἄνωθεν τῆς κεντητῆς ζώνης τοῦ ἐφὸδ.
21 Καὶ ἔδεσαν τὸ περιστήθιον διὰ τῶν κρίκων αὐτοῦ εἰς τοὺς κρίκους τοῦ ἐφὸδ μὲ ταινίαν ἐκ κυανοῦ, διὰ νὰ ἦναι ἄνωθεν τῆς κεντητῆς ζώνης τοῦ ἐφὸδ, καὶ διὰ νὰ μή ἦναι τὸ περιστήθιον κεχωρισμένον ἀπὸ τοῦ ἐφὸδ· καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
22 Καὶ ἔκαμε τὸν ποδήρη τοῦ ἐφὸδ ἐργασίας ὑφαντῆς, ὅλον ἐκ κυανοῦ.
23 Καὶ ἦτο ἄνοιγμα ἐν τῷ μέσῳ τοῦ ποδήρους, ὡς ἄνοιγμα θώρακος, μὲ ταινίαν κύκλῳ τοῦ ἀνοίγματος, διὰ νὰ μή σχίζηται.
24 Καὶ ἔκαμον ἐπὶ τῶν κρασπέδων τοῦ ποδήρους ῥόδια ἐκ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου κεκλωσμένης.
25 Καὶ ἔκαμον κώδωνας ἐκ χρυσίου καθαροῦ καὶ ἔβαλον τοὺς κώδωνας μεταξὺ τῶν ῥοδίων ἐπὶ τοῦ κρασπέδου τοῦ ποδήρους κύκλῳ μεταξὺ τῶν ῥοδίων·
26 κώδωνα καὶ ῥόδιον, κώδωνα καὶ ῥόδιον, ἐπὶ τῶν κρασπέδων τοῦ ποδήρους τοῦ λειτουργικοῦ κύκλῳ καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
27 Καὶ ἔκαμον τοὺς χιτῶνας ἐκ βύσσου ὑφαντῆς ἐργασίας, διὰ τὸν Ἀαρὼν καὶ διὰ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ,
28 καὶ τὴν μίτραν ἐκ βύσσου καὶ τὰ μιτρίδια κεκοσμημένα ἐκ βύσσου καὶ τὰ λινὰ περισκελῆ ἐκ βύσσου κεκλωσμένης,
29 καὶ τὴν ζώνην ἐκ βύσσου κεκλωσμένης καὶ κυανοῦ καὶ πορφυροῦ καὶ κοκκίνου, κεντητῆς ἐργασίας· καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
30 Καὶ ἔκαμον τὸ πέταλον τοῦ ἱεροῦ στέμματος ἐκ χρυσίου καθαροῦ καὶ ἐνεχάραξαν ἐπ᾿ αὐτὸ γράμματα ὡς χάραγμα σφραγῖδος, ΑΓIΑΣΜΟΣ ΕIΣ ΤΟΝ ΚΥΡIΟΝ.
31 Καὶ ἔδεσαν εἰς αὐτὸ ταινίαν κυανῆν, διὰ νὰ συνάψωσιν αὐτὸ ἄνωθεν ἐπὶ τῆς μίτρας· καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
32 Οὕτως ἐτελειώθη ἅπαν τὸ ἔργον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου· καὶ ἔκαμον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν· οὕτως ἔκαμον.
33 Καὶ ἔφεραν τὴν σκηνήν πρὸς τὸν Μωϋσῆν· τὴν σκηνήν, καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς, τὰς περόνας αὐτῆς, τὰς σανίδας αὐτῆς, τοὺς μοχλοὺς αὐτῆς καὶ τοὺς στύλους αὐτῆς, καὶ τὰ ὑποβάσια αὐτῆς,
34 καὶ τὸ ἐπικάλυμμα τὸ ἐκ δερμάτων κριῶν κοκκινοβαφῶν καὶ τὸ ἐπικάλυμμα τὸ ἐκ δερμάτων θώων καὶ τὸ καλυπτήριον καταπέτασμα,
35 τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου καὶ τοὺς μοχλοὺς αὐτῆς καὶ τὸ ἱλαστήριον,
36 τὴν τράπεζαν, πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως,
37 τὴν καθαρὰν λυχνίαν, τοὺς λύχνους αὐτῆς, τοὺς λύχνους κατὰ τὴν διάταξιν αὐτῶν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὸ ἔλαιον τοῦ φωτός,
38 καὶ τὸ χρυσοῦν θυσιαστήριον καὶ τὸ χριστήριον ἔλαιον καὶ τὸ εὐῶδες θυμίαμα καὶ τὸν τάπητα διὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς,
39 τὸ χάλκινον θυσιαστήριον καὶ τὴν χαλκίνην ἐσχάραν αὐτοῦ, τοὺς μοχλοὺς αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτοῦ, τὸν νιπτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ,
40 τὰ παραπετάσματα τῆς αὐλῆς, τοὺς στύλους αὐτῆς καὶ τὰ ὑποβάσια αὐτῆς καὶ τὸ καταπέτασμα διὰ τὴν πύλην τῆς αὐλῆς, τὰ σχοινία αὐτῆς καὶ τοὺς πασσάλους αὐτῆς καὶ πάντα τὰ σκεύη τῆς ὑπηρεσίας τῆς σκηνῆς διὰ τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου,
41 τὰς λειτουργικὰς στολάς, διὰ νὰ λειτουργῶσιν ἐν τῷ ἁγίῳ, καὶ τὰς ἁγίας στολὰς διὰ τὸν Ἀαρὼν τὸν ἱερέα καὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ, διὰ νὰ ἱερατεύωσι.
42 Κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν, οὕτως ἔκαμον οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἅπαν τὸ ἔργον.
43 Καὶ εἶδεν ὁ Μωϋσῆς ἅπαν τὸ ἔργον καὶ ἰδού, εἶχον κάμει αὐτὸ καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος· οὕτως ἔκαμον· καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Μωϋσῆς.
1 Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,
2 τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ πρώτου μηνὸς θέλεις στήσει τὴν σκηνήν, τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου.
3 Καὶ θέλεις θέσει ἐκεῖ τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου, καὶ σκεπάσει τὴν κιβωτὸν μὲ τὸ καταπέτασμα.
4 Καὶ θέλεις εἰσάξει τὴν τράπεζαν καὶ διατάξει τὰ διατακτέα ἐπ᾿ αὐτῆς· καὶ θέλεις εἰσάξει τὴν λυχνίαν καὶ ἁνάψει τοὺς λύχνους αὐτῆς.
5 Καὶ θέλεις θέσει τὸ χρυσοῦν θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ τοῦ μαρτυρίου καὶ ἐπιβάλει τὸν τάπητα τῆς θύρας εἰς τὴν σκηνήν.
6 Καὶ θέλεις θέσει τὸ θυσιαστήριον τοῦ ὁλοκαυτώματος ἔμπροσθεν τῆς θύρας τῆς σκηνῆς, τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
7 Καὶ θέλεις θέσει τὸν νιπτῆρα μεταξὺ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ βάλει ὕδωρ ἐν αὐτῷ.
8 Καὶ θέλεις στήσει τὴν αὐλήν κύκλῳ καὶ κρεμάσει τὸ καταπέτασμα τῆς πύλης τῆς αὐλῆς.
9 Καὶ θέλεις λάβει τὸ χριστήριον ἔλαιον καὶ χρίσει τὴν σκηνήν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ, καὶ θέλεις ἁγιάσει αὐτήν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ θέλει εἶσθαι ἁγία.
10 Καὶ θέλεις χρίσει τὸ θυσιαστήριον τοῦ ὁλοκαυτώματος καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτοῦ καὶ θέλεις ἁγιάσει τὸ θυσιαστήριον· καὶ θέλει εἶσθαι θυσιαστήριον ἁγιώτατον.
11 Καὶ θέλεις χρίσει τὸν νιπτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ καὶ ἁγιάσει αὐτόν.
12 Καὶ θέλεις προσαγάγει τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ νίψει αὐτοὺς μὲ ὕδωρ.
13 Καὶ θέλεις ἐνδύσει τὸν Ἀαρὼν τὰς ἁγίας στολὰς καὶ θέλεις χρίσει αὐτόν, καὶ ἁγιάσει αὐτόν, καὶ θέλει ἱερατεύει εἰς ἐμέ.
14 Καὶ θέλεις προσαγάγει τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἐνδύσει αὐτοὺς χιτῶνας.
15 Καὶ θέλεις χρίσει αὐτούς, καθὼς ἔχρισας τὸν πατέρα αὐτῶν, καὶ θέλουσιν ἱερατεύει εἰς ἐμέ· καὶ θέλει εἶσθαι εἰς αὐτοὺς τὸ χρίσμα αὐτῶν πρὸς παντοτεινήν ἱερατείαν εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν.
16 Καὶ ἔκαμεν ὁ Μωϋσῆς κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς αὐτόν· οὕτως ἔκαμε.
17 Καὶ τὸν πρῶτον μῆνα τοῦ δευτέρου ἔτους, τὴν πρώτην τοῦ μηνός, ἐστήθη ἡ σκηνή.
18 Καὶ ἔστησεν ὁ Μωϋσῆς τὴν σκηνήν καὶ ἔβαλε τὰ ὑποβάσια αὐτῆς καὶ ἔστησε τὰς σανίδας αὐτῆς καὶ ἔβαλε τοὺς μοχλοὺς αὐτῆς καὶ ἔστησε τοὺς στύλους αὐτῆς.
19 Καὶ ἐξήπλωσε τὰ παραπετάσματα ἐπὶ τὴν σκηνήν, καὶ ἔβαλε τὸ ἐπικάλυμμα τῆς σκηνῆς ἐπ᾿ αὐτήν ἄνωθεν· καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
20 Καὶ λαβὼν τὸ μαρτύριον ἔθεσεν ἐν τῇ κιβωτῷ, καὶ ἔβαλε τοὺς μοχλοὺς εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ ἔβαλε τὸ ἱλαστήριον ἐπὶ τὴν κιβωτὸν ἄνωθεν,
21 καὶ ἔφερε τὴν κιβωτὸν εἰς τὴν σκηνήν, καὶ ἐπέθηκε τὸ καλυπτήριον καταπέτασμα καὶ ἐσκέπασε τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου· καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
22 Καὶ ἔθεσε τὴν τράπεζαν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου κατὰ τὸ μέρος τῆς σκηνῆς τὸ πρὸς βορρᾶν ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος,
23 καὶ διέταξεν ἐπ᾿ αὐτῆς τοὺς ἄρτους τοὺς διατεταγμένους, ἐνώπιον Κυρίου· καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
24 Καὶ ἔθεσε τὴν λυχνίαν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου ἀπέναντι τῆς τραπέζης κατὰ τὸ μέρος τῆς σκηνῆς τὸ πρὸς μεσημβρίαν,
25 καὶ ἀνῆψε τοὺς λύχνους ἐνώπιον Κυρίου· καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
26 Καὶ ἔθεσε τὸ χρυσοῦν θυσιαστήριον ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου ἀπέναντι τοῦ καταπετάσματος,
27 καὶ ἐθυμίασεν ἐπ᾿ αὐτοῦ εὐῶδες θυμίαμα· καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
28 Καὶ ἐπέθηκε τὸν τάπητα εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς.
29 Καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ ὁλοκαυτώματος ἔθεσε παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς, τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσέφερεν ἐπ᾿ αὐτοῦ τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφοράν· καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
30 Καὶ ἔθεσε τὸν νιπτῆρα μεταξὺ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἔβαλεν ἐν αὐτῷ, ὕδωρ, διὰ νὰ νίπτωνται·
31 καὶ ἔνιπτον ἐξ αὐτοῦ ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὑτῶν καὶ τοὺς πόδας αὑτῶν.
32 Ὅτε εἰσήρχοντο εἰς τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου καὶ ὅτε προσήρχοντο εἰς τὸ θυσιαστήριον, ἐνίπτοντο καθὼς προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.
33 Καὶ ἔστησε τὴν αὐλήν κύκλῳ τῆς σκηνῆς καὶ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐκρέμασε τὸν τάπητα τῆς πύλης τῆς αὐλῆς. Καὶ συνετέλεσεν ὁ Μωϋσῆς τὸ ἔργον.
34 Τότε ἐκάλυψεν ἡ νεφέλη τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου καὶ δόξα Κυρίου ἐνέπλησε τὴν σκηνήν.
35 Καὶ δὲν ἠδυνήθη ὁ Μωϋσῆς νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου· διότι ἡ νεφέλη ἐκάθητο ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ δόξα Κυρίου ἐνέπλησε τὴν σκηνήν.
36 Καὶ ὅτε ἡ νεφέλη ἀνέβαινεν ἐπάνωθεν τῆς σκηνῆς, οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐσηκόνοντο καθ᾿ ὅλας αὑτῶν τὰς ὁδοιπορίας·
37 ἄν ὅμως ἡ νεφέλη δὲν ἀνέβαινε, τότε δὲν ἐσηκόνοντο μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς ἀναβάσεως αὐτῆς.
38 διότι ἡ νεφέλη τοῦ Κυρίου ἦτο ἐπὶ τῆς σκηνῆς τὴν ἡμέραν, καὶ πῦρ ἦτο ἐπ᾿ αὐτῆς τὴν νύκτα, ἐνώπιον παντὸς τοῦ οἴκου Ἰσραήλ· καθ᾿ ὅλας αὐτῶν τάς ὁδοιπορίας.