1 Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.
2 Ἡ δὲ γῆ ἦτο ἄμορφος καὶ ἔρημος· καὶ σκότος ἐπὶ τοῦ προσώπου τῆς ἀβύσσου. Καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐφέρετο ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας τῶν ὑδάτων.
3 Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Γενηθήτω φῶς· καὶ ἔγεινε φῶς·
4 καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς ὅτι ἦτο καλόν· καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς ἀπὸ τοῦ σκότους·
5 καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, Ἡμέραν· τὸ δὲ σκότος ἐκάλεσε, Νύκτα. Καὶ ἔγεινεν ἑσπέρα καὶ ἔγεινε πρωΐ, ἡμέρα πρώτη.
6 Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Γενηθήτω στερέωμα ἀναμέσον τῶν ὑδάτων, καὶ ἄς διαχωρίζῃ ὕδατα ἀπὸ ὑδάτων.
7 Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸ στερέωμα, καὶ διεχώρισε τὰ ὕδατα τὰ ὑποκάτωθεν τοῦ στερεώματος ἀπὸ τῶν ὑδάτων τῶν ἐπάνωθεν τοῦ στερεώματος. Καὶ ἔγεινεν οὕτω.
8 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ στερέωμα, Οὐρανόν. Καὶ ἔγεινεν ἑσπέρα καὶ ἔγεινε πρωΐ, ἡμέρα δευτέρα.
9 Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Ἄς συναχθῶσι τὰ ὕδατα τὰ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς τόπον ἕνα, καὶ ἄς φανῇ ἡ ξηρά. Καὶ ἔγεινεν οὕτω.
10 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὴν ξηράν, γῆν· καὶ τὸ σύναγμα τῶν ὑδάτων ἐκάλεσε, Θαλάσσας· καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς ὅτι ἦτο καλόν.
11 Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Ἄς βλαστήσῃ ἡ γῆ χλωρὸν χόρτον, χόρτον κάμνοντα σπόρον, καὶ δένδρον κάρπιμον κάμνον καρπὸν κατὰ τὸ εἶδος αὑτοῦ, τοῦ ὁποίου τὸ σπέρμα νὰ ἦναι ἐν αὐτῷ ἐπὶ τῆς γῆς. Καὶ ἔγεινεν οὕτω.
12 Καὶ ἐβλάστησεν ἡ γῆ χλωρὸν χόρτον, χόρτον κάμνοντα σπόρον κατὰ τὸ εἶδος αὑτοῦ, καὶ δένδρον κάμνον καρπόν, τοῦ ὁποίου τὸ σπέρμα εἶναι ἐν αὐτῷ κατὰ τὸ εἶδος αὑτοῦ· καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς ὅτι ἦτο καλόν.
13 Καὶ ἔγεινεν ἑσπέρα καὶ ἔγεινε πρωΐ, ἡμέρα τρίτη.
14 Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Ἄς γείνωσι φωστῆρες ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, διὰ νὰ διαχωρίζωσι τὴν ἡμέραν ἀπὸ τῆς νυκτός· καὶ ἄς ἦναι διὰ σημεῖα καὶ καιροὺς καὶ ἡμέρας καὶ ἐνιαυτούς·
15 καὶ ἄς ἦναι διὰ φωστῆρας ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, διὰ νὰ φέγγωσιν ἐπὶ τῆς γῆς. Καὶ ἔγεινεν οὕτω.
16 Καὶ ἔκαμεν ὁ Θεὸς τοὺς δύο φωστῆρας τοὺς μεγάλους, τὸν φωστῆρα τὸν μέγαν διὰ νὰ ἐξουσιάζῃ ἐπὶ τῆς ἡμέρας, καὶ τὸν φωστῆρα τὸν μικρὸν διὰ νὰ ἐξουσιάζῃ ἐπὶ τῆς νυκτός· καὶ τοὺς ἀστέρας·
17 καὶ ἔθεσεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, διὰ νὰ φέγγωσιν ἐπὶ τῆς γῆς,
18 καὶ νὰ ἐξουσιάζωσιν ἐπὶ τῆς ἡμέρας καὶ ἐπὶ τῆς νυκτὸς καὶ νὰ διαχωρίζωσι τὸ φῶς ἀπὸ τοῦ σκότους. Καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς ὅτι ἦτο καλόν.
19 Καὶ ἔγεινεν ἑσπέρα καὶ ἔγεινε πρωΐ, ἡμέρα τετάρτη.
20 Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Ἄς γεννήσωσι τὰ ὕδατα ἐν ἀφθονίᾳ νηκτὰ ἔμψυχα καὶ πετεινὰ ἄς πέτωνται ἐπάνωθεν τῆς γῆς κατὰ τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ.
21 Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὰ κήτη τὰ μεγάλα καὶ πᾶν ἔμψυχον κινούμενον, τὰ ὁποῖα ἐγέννησαν ἐν ἀφθονίᾳ τὰ ὕδατα κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν, καὶ πᾶν πετεινὸν πτερωτὸν κατὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ. Καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς ὅτι ἦτο καλόν.
22 Καὶ εὐλόγησεν αὐτὰ ὁ Θεός, λέγων, Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ γεμίσατε τὰ ὕδατα ἐν ταῖς θαλάσσαις· καὶ τὰ πετεινὰ ἄς πληθύνωνται ἐπὶ τῆς γῆς.
23 Καὶ ἔγεινεν ἑσπέρα καὶ ἔγεινε πρωΐ, ἡμέρα πέμπτη.
24 Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Ἄς γεννήσῃ ἡ γῆ ζῷα ἔμψυχα κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν, κτήνη καὶ ἑρπετὰ καὶ ζῷα τῆς γῆς κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν· καὶ ἔγεινεν οὕτω.
25 Καὶ ἔκαμεν ὁ Θεὸς τὰ ζῷα τῆς γῆς κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν, καὶ τὰ κτήνη κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν, καὶ πᾶν ἑρπετὸν τῆς γῆς κατὰ τὸ εἶδος αὑτοῦ. Καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς ὅτι ἦτο καλόν.
26 Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Ἄς κάμωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμῶν, καθ᾿ ὁμοίωσιν ἡμῶν· καὶ ἄς ἐξουσιάζῃ ἐπὶ τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐπὶ τῶν κτηνῶν καὶ ἐπὶ πάσης τῆς γῆς καὶ ἐπὶ παντὸς ἑρπετοῦ, ἕρποντος ἐπὶ τῆς γῆς.
27 Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἑαυτοῦ· κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν· ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς·
28 καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός· καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Θεός, Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ γεμίσατε τὴν γῆν καὶ κυριεύσατε αὐτήν, καὶ ἐξουσιάζετε ἐπὶ τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐπὶ παντὸς ζώου κινουμένου ἐπὶ τῆς γῆς.
29 Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Ἰδού, σᾶς ἔδωκα πάντα χόρτον κάμνοντα σπόρον, ὅστις εἶναι ἐπὶ τοῦ προσώπου πάσης τῆς γῆς, καὶ πᾶν δένδρον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐν ἑαυτῷ καρπὸν δένδρου κάμνοντος σπόρον· ταῦτα θέλουσιν εἶσθαι εἰς ἐσᾶς πρὸς τροφήν·
30 καὶ εἰς πάντα τὰ ζῷα τῆς γῆς καὶ εἰς πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἰς πᾶν ἑρπετὸν ἕρπον ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἔχον ἐν ἑαυτῷ ψυχήν ζῶσαν, ἔδωκα πάντα χλωρὸν χόρτον εἰς τροφήν. Καὶ ἔγεινεν οὕτω.
31 Καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς πάντα ὅσα ἐποίησε· καὶ ἰδού, ἦσαν καλὰ λίαν. Καὶ ἔγεινεν ἑσπέρα καὶ ἔγεινε πρωΐ, ἡμέρα ἕκτη.
1 Καὶ συνετελέσθησαν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ καὶ πᾶσα ἡ στρατιὰ αὐτῶν.
2 Καὶ εἶχε συντετελεσμένα ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ τὰ ἔργα αὑτοῦ, τὰ ὁποῖα ἔκαμε· καὶ ἀνεπαύθη τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὑτοῦ, τὰ ὁποῖα ἔκαμε.
3 Καὶ εὐλόγησεν ὁ Θεὸς τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην καὶ ἡγίασεν αὐτήν· διότι ἐν αὐτῇ ἀνεπαύθη ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα ἔκτισε καὶ ἔκαμεν ὁ Θεός.
4 Αὕτη εἶναι ἡ γένεσις τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτε ἐκτίσθησαν αὐτά, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς γῆν καὶ οὐρανόν,
5 καὶ πάντα τὰ φυτὰ τοῦ ἀγροῦ, πρὶν γείνωσιν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ πάντα χόρτον τοῦ ἀγροῦ, πρὶν βλαστήσῃ· διότι δὲν εἶχε βρέξει Κύριος ὁ Θεὸς ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἄνθρωπος δὲν ἦτο διὰ νὰ ἐργάζηται τὴν γῆν·
6 ὁ ἀτμὸς δὲ ἀνέβαινεν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἐπότιζε πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς.
7 Καὶ ἔπλασε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ χώματος ἐκ τῆς γῆς. καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τοὺς μυκτῆρας αὐτοῦ πνοήν ζωῆς, καὶ ἔγεινεν ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχήν ζῶσαν.
8 Καὶ ἐφύτευσε Κύριος ὁ Θεὸς παράδεισον ἐν τῇ Ἐδὲμ κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἔθεσεν ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον ἔπλασε.
9 Καὶ Κύριος ὁ Θεὸς ἔκαμε νὰ βλαστήσῃ ἐκ τῆς γῆς πᾶν δένδρον ὡραῖον εἰς τὴν ὄρασιν καὶ καλὸν εἰς τὴν γεῦσιν· καὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου καὶ τὸ ξύλον τῆς γνώσεως τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ.
10 Ποταμὸς δὲ ἐξήρχετο ἐκ τῆς Ἐδὲμ διὰ νὰ ποτίζῃ τὸν παράδεισον· καὶ ἐκεῖθεν ἐμερίζετο εἰς τέσσαρας κλάδους.
11 Τὸ ὄνομα τοῦ ἑνός, Φισών· οὗτος εἶναι ὁ περικυκλόνων πᾶσαν τὴν γῆν Ἀβιλά· ὅπου εὑρίσκεται τὸ χρυσίον·
12 τὸ δὲ χρυσίον τῆς γῆς ἐκείνης εἶναι καλόν· ἐκεῖ εἶναι τὸ βδέλλιον καὶ ὁ λίθος ὁ ὀνυχίτης.
13 Καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ποταμοῦ τοῦ δευτέρου, Γιών· οὗτος εἶναι ὁ περικυκλόνων πᾶσαν τὴν γῆν Χούς.
14 Καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ποταμοῦ τοῦ τρίτου, Τίγρις· οὗτος εἶναι ὁ ῥέων πρὸς ἀνατολὰς τῆς Ἀσσυρίας. Ὁ δὲ ποταμὸς ὁ τέταρτος, οὗτος εἶναι ὁ Εὐφράτης.
15 Καὶ ἔλαβε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον καὶ ἔθεσεν αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς Ἐδὲμ διὰ νὰ ἐργάζηται αὐτὸν καὶ νὰ φυλάττῃ αὐτόν.
16 Προσέταξε δὲ Κύριος ὁ Θεὸς εἰς τὸν Ἀδὰμ λέγων, Ἀπὸ παντὸς δένδρου τοῦ παραδείσου ἐλευθέρως θέλεις τρώγει,
17 ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τῆς γνώσεως τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ δὲν θέλεις φάγει ἀπ᾿ αὐτοῦ· διότι καθ᾿ ἥν ἡμέραν φάγῃς ἀπ᾿ αὐτοῦ, θέλεις ἐξάπαντος ἀποθάνει.
18 Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός, Δὲν εἶναι καλὸν νὰ ἦναι ὁ ἄνθρωπος μόνος· θέλω κάμει εἰς αὐτὸν βοηθὸν ὅμοιον μὲ αὐτόν.
19 Ἔπλασε δὲ Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τῆς γῆς πάντα τὰ ζῷα τοῦ ἀγροῦ καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔφερεν αὐτὰ πρὸς τὸν Ἀδάμ, διὰ νὰ ἴδῃ πῶς νὰ ὀνομάσῃ αὐτά· καὶ ὅ, τι ὄνομα ἤθελε δώσει ὁ Ἀδὰμ εἰς πᾶν ἔμψυχον, τοῦτο νὰ ἦναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
20 Καὶ ἔδωκεν ὁ Ἀδὰμ ὀνόματα εἰς πάντα τὰ κτήνη καὶ εἰς τὰ πτηνὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἰς πάντα τὰ ζῷα τοῦ ἀγροῦ· εἰς δὲ τὸν Ἀδὰμ δὲν εὑρίσκετο βοηθὸς ὅμοιος μὲ αὐτόν.
21 Καὶ ἐπέβαλε Κύριος ὁ Θεὸς ἔκστασιν ἐπὶ τὸν Ἀδάμ, καὶ ἐκοιμήθη· καὶ ἔλαβε μίαν ἐκ τῶν πλευρῶν αὐτοῦ καὶ ἔκλεισε μὲ σάρκα τὸν τόπον αὐτῆς.
22 Καὶ κατεσκεύασε Κύριος ὁ Θεὸς τὴν πλευράν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ Ἀδάμ, εἰς γυναῖκα καὶ ἔφερεν αὐτήν πρὸς τὸν Ἀδάμ.
23 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀδάμ, Τοῦτο εἶναι τώρα ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκὸς μου· αὕτη θέλει ὀνομασθῆ ἀνδρίς, διότι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὕτη ἐλήφθη.
24 Διὰ τοῦτο θέλει ἀφήσει ὁ ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ τὴν μητέρα αὑτοῦ, καὶ θέλει προσκολληθῆ εἰς τὴν γυναῖκα αὑτοῦ· καὶ θέλουσιν εἶσθαι οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν.
25 Ἦσαν δὲ καὶ οἱ δύο γυμνοί, ὁ Ἀδὰμ καὶ ἡ γυνή αὐτοῦ, καὶ δὲν σχύνοντο.
1 Ὁ δὲ ὄφις ἦτο τὸ φρονιμώτερον πάντων τῶν ζώων τοῦ ἀγροῦ, τὰ ὁποῖα ἔκαμε Κύριος ὁ Θεός· καὶ εἶπεν ὁ ὄφις πρὸς τὴν γυναῖκα, Τῷ ὄντι εἶπεν ὁ Θεός, Μή φάγητε ἀπὸ παντὸς δένδρου τοῦ παραδείσου;
2 Καὶ εἶπεν ἡ γυνή πρὸς τὸν ὄφιν, Ἀπὸ τοῦ καρποῦ τῶν δένδρων τοῦ παραδείσου δυνάμεθα νὰ φάγωμεν·
3 ἀπὸ δὲ τοῦ καρποῦ τοῦ δένδρου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου, εἶπεν ὁ Θεός, Μή φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, μηδὲ ἐγγίσητε αὐτόν, διὰ νὰ μή ἀποθάνητε.
4 Καὶ εἶπεν ὁ ὄφις πρὸς τὴν γυναῖκα, Δὲν θέλετε βεβαίως ἀποθάνει
5 ἀλλ᾿ ἐξεύρει ὁ Θεός, ὅτι καθ᾿ ἥν ἡμέραν φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θέλουσιν ἀνοιχθῆ οἱ ὀφθαλμοὶ σας, καὶ θέλετε εἶσθαι ὡς θεοί, γνωρίζοντες τὸ καλὸν καὶ τὸ κακόν.
6 Καὶ εἶδεν ἡ γυνή, ὅτι τὸ δένδρον ἦτο καλὸν εἰς βρῶσιν, καὶ ὅτι ἦτο ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ ἐπιθυμητὸν τὸ δένδρον ὡς δίδον γνῶσιν· καὶ λαβοῦσα ἐκ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ, ἔφαγε· καὶ ἔδωκε καὶ εἰς τὸν ἄνδρα αὑτῆς μεθ᾿ ἑαυτῆς, καὶ αὐτὸς ἔφαγε.
7 Καὶ ἠνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ ἀμφοτέρων, καὶ ἐγνώρισαν ὅτι ἦσαν γυμνοί· καὶ ῥάψαντες φύλλα συκῆς, ἔκαμον εἰς ἑαυτοὺς περιζώματα.
8 Καὶ ἤκουσαν τὴν φωνήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ, περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ πρὸς τὸ δειλινόν· καὶ ἐκρύφθησαν ὁ Ἀδὰμ καὶ ἡ γυνή αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ, μεταξὺ τῶν δένδρων τοῦ παραδείσου.
9 Ἐκάλεσε δὲ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν Ἀδάμ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ποῦ εἶσαι;
10 Ὁ δὲ εἶπε, τὴν φωνήν σου ἤκουσα ἐν τῷ παραδείσῳ, καὶ ἐφοβήθην, διότι εἶμαι γυμνός· καὶ ἐκρύφθην.
11 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός, Τίς ἐφανέρωσεν εἰς σὲ ὅτι εἶσαι γυμνὸς; Μήπως ἔφαγες ἀπὸ τοῦ δένδρου, ἀπὸ τοῦ ὁποίου προσέταξα εἰς σὲ νὰ μή φάγῃς;
12 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀδάμ, Ἡ γυνή τὴν ὁποίαν ἔδωκας νὰ ἦναι μετ᾿ ἐμοῦ, αὐτή μοὶ ἔδωκεν ἀπὸ τοῦ δένδρου, καὶ ἔφαγον.
13 Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς τὴν γυναῖκα, Τί εἶναι τοῦτο τὸ ὁποῖον ἔκαμες; Καὶ ἡ γυνή εἶπεν, Ὁ ὄφις μὲ ἠπάτησε, καὶ ἔφαγον.
14 Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς τὸν ὄφιν, Ἐπειδή ἔκαμες τοῦτο, ἐπικατάρατος νὰ ἦσαι μεταξὺ πάντων τῶν κτηνῶν, καὶ πάντων τῶν ζώων τοῦ ἀγροῦ· ἐπὶ τῆς κοιλίας σου θέλεις περιπατεῖ, καὶ χῶμα θέλεις τρώγει, πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου·
15 καὶ ἔχθραν θέλω στήσει ἀναμέσον σοῦ καὶ τῆς γυναικός, καὶ ἀναμέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ τοῦ σπέρματος αὐτῆς· αὐτὸ θέλει σοῦ συντρίψει τὴν κεφαλήν, καὶ σὺ θέλεις κεντήσει τὴν πτέρναν αὐτοῦ.
16 Πρὸς δὲ τὴν γυναῖκα εἶπε, Θέλω ὑπερπληθύνει τὰς λύπας σου καὶ τοὺς πόνους τῆς κυοφορίας σου· μὲ λύπας θέλεις γεννᾶ τέκνα· καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου θέλει εἶσθαι ἡ ἐπιθυμία σου, καὶ αὐτὸς θέλει σὲ ἐξουσιάζει.
17 Πρὸς δὲ τὸν Ἀδὰμ εἶπεν, Ἐπειδή ὑπήκουσας εἰς τὸν λόγον τῆς γυναικὸς σου, καὶ ἔφαγες ἀπὸ τοῦ δένδρου, ἀπὸ τοῦ ὁποίου προσέταξα εἰς σὲ λέγων, Μή φάγῃς ἀπ᾿ αὐτοῦ, κατηραμένη νὰ ἦναι ἡ γῆ ἐξ αἰτίας σου· μὲ λύπας θέλεις τρώγει τοὺς καρποὺς αὐτῆς πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου·
18 καὶ ἀκάνθας καὶ τριβόλους θέλει βλαστάνει εἰς σέ· καὶ θέλεις τρώγει τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ·
19 ἐν τῷ ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου θέλεις τρώγει τὸν ἄρτον σου, ἑωσοῦ ἐπιστρέψῃς εἰς τὴν γῆν, ἐκ τῆς ὁποίας ἐλήφθης· ἐπειδή γῆ εἶσαι, καὶ εἰς γῆν θέλεις ἐπιστρέψει.
20 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Ἀδὰμ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς αὑτοῦ, Εὔαν· διότι αὐτή ἦτο μήτηρ πάντων τῶν ζώντων.
21 Καὶ ἔκαμε Κύριος ὁ Θεὸς εἰς τὸν Ἀδὰμ καὶ εἰς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ χιτῶνας δερματίνους, καὶ ἐνέδυσεν αὐτούς.
22 Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός, Ἰδού, ἔγεινεν ὁ Ἀδὰμ ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν, εἰς τὸ γινώσκειν τὸ καλὸν καὶ τὸ κακόν· καὶ τώρα μήπως ἐκτείνῃ τὴν χεῖρα αὑτοῦ, καὶ λάβῃ καὶ ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, καὶ φάγῃ, καὶ ζήσῃ αἰωνίως·
23 Ὅθεν Κύριος ὁ Θεὸς ἐξαπέστειλεν αὐτὸν ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς Ἐδέμ, διὰ νὰ ἐργάζηται τὴν γῆν ἐκ τῆς ὁποίας ἐλήφθη.
24 Καὶ ἐξεδίωξε τὸν Ἀδάμ· καὶ κατὰ ἀνατολὰς τοῦ παραδείσου τῆς Ἐδὲμ ἔθεσε τὰ Χερουβείμ, καὶ τὴν ῥομφαίαν τὴν φλογίνην, τὴν περιστρεφομένην, διὰ νὰ φυλάττωσι τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς.
1 Ὁ δὲ Ἀδὰμ ἐγνώρισεν Εὔαν τὴν γυναῖκα αὑτοῦ· καὶ συνέλαβε, καὶ ἐγέννησε τὸν Κάϊν· καὶ εἶπεν, Ἀπέκτησα ἄνθρωπον διὰ τοῦ Κυρίου.
2 Καὶ προσέτι ἐγέννησε τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ τὸν Ἄβελ. Καὶ ἦτο ὁ Ἄβελ ποιμήν προβάτων, ὁ δὲ Κάϊν ἦτο γεωργός.
3 Καὶ μεθ᾿ ἡμέρας προσέφερεν ὁ Κάϊν ἀπὸ τῶν καρπῶν τῆς γῆς προσφορὰν πρὸς τὸν Κύριον.
4 Καὶ ὁ Ἄβελ προσέφερε καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν πρωτοτόκων τῶν προβάτων αὑτοῦ, καὶ ἀπὸ τῶν στεάτων αὐτῶν. Καὶ ἐπέβλεψε μὲ εὐμένειαν Κύριος ἐπὶ τὸν Ἄβελ καὶ ἐπὶ τὴν προσφορὰν αὐτοῦ·
5 ἐπὶ δὲ τὸν Κάϊν καὶ ἐπὶ τὴν προσφορὰν αὐτοῦ δὲν ἐπέβλεψε. Καὶ ἠγανάκτησεν ὁ Κάϊν σφόδρα, καὶ ἐκατηφίασε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ
6 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Κάϊν, Διὰ τί ἠγανάκτησας; καὶ διὰ τί ἐκατηφίασε τὸ πρόσωπόν σου;
7 ἄν σὺ πράττῃς καλῶς, δὲν θέλεις εἶσθαι εὐπρόσδεκτος; καὶ ἐὰν δὲν πράττῃς καλῶς, εἰς τὴν θύραν κεῖται ἡ ἁμαρτία. Ἀλλ’ εἰς σὲ θέλει εἶσθαι ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ, καὶ σὺ θέλεις ἐξουσιάζει ἐπ᾿ αὐτοῦ.
8 Καὶ εἶπεν ὁ Κάϊν πρὸς Ἄβελ τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ, Ἄς ὑπάγωμεν εἰς τὴν πεδιάδα· καὶ ἐνῷ ἦσαν ἐν τῇ πεδιάδι, σηκωθεὶς ὁ Κάϊν κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ Ἄβελ ἐφόνευσεν αὐτόν.
9 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Κάϊν, Ποῦ εἶναι Ἄβελ ὁ ἀδελφὸς σου; Ὁ δὲ εἶπε, Δὲν ἐξεύρω· μή φύλαξ τοῦ ἀδελφοῦ μου εἶμαι ἐγὼ;
10 Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Τί ἔκαμες; ἡ φωνή τοῦ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρὸς ἐμὲ ἐκ τῆς γῆς·
11 καὶ τώρα ἐπικατάρατος νὰ ἦσαι ἀπὸ τῆς γῆς, ἥτις ἤνοιξε τὸ στόμα αὑτῆς διὰ νὰ δεχθῇ τὸ αἷμα τοῦ ἀδελφοῦ σου ἐκ τῆς χειρὸς σου·
12 ὅταν ἐργάζησαι τὴν γῆν, δὲν θέλει εἰς τὸ ἑξῆς σοὶ δώσει τὸν καρπὸν αὑτῆς· πλανήτης καὶ φυγὰς θέλεις εἶσθαι ἐπὶ τῆς γῆς.
13 Καὶ εἶπεν ὁ Κάϊν πρὸς τὸν Κύριον, Ἡ ἁμαρτία μου εἶναι μεγαλητέρα παρ’ ὥστε νὰ συγχωρηθῇ·
14 ἰδού, μὲ διώκεις σήμερον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου θέλω κρυφθῆ, καὶ θέλω εἶσθαι πλανήτης καὶ φυγὰς ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ πᾶς ὅστις μὲ εὕρῃ, θέλει μὲ φονεύσει.
15 Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος, διὰ τοῦτο, πᾶς ὅστις φονεύσῃ τὸν Κάϊν, ἑπταπλασίως θέλει τιμωρηθῆ. Καὶ ἔβαλεν ὁ Κύριος σημεῖον εἰς τὸν Κάϊν, διὰ νὰ μή φονεύσῃ αὐτὸν πᾶς ὅστις εὕρῃ αὐτόν.
16 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Κάϊν ἀπὸ προσώπου τοῦ Κυρίου, καὶ κατῴκησεν ἐν τῇ γῇ Νώδ, πρὸς ἀνατολὰς τῆς Ἐδέμ.
17 Ἐγνώρισε δὲ ὁ Κάϊν τὴν γυναῖκα αὑτοῦ, καὶ συνέλαβε, καὶ ἐγέννησε τὸν Ἐνώχ· ἔκτισε δὲ πόλιν, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τῆς πόλεως κατὰ τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ αὑτοῦ, Ἐνώχ.
18 Ἐγεννήθη δὲ εἰς τὸν Ἐνὼχ ὁ Ἰράδ· καὶ Ἰρὰδ ἐγέννησε τὸν Μεχουϊαήλ· καὶ Μεχουϊαήλ ἐγέννησε τὸν Μεθουσαήλ· καὶ Μεθουσαήλ ἐγέννησε τὸν Λάμεχ.
19 Καὶ ἔλαβεν εἰς ἑαυτὸν ὁ Λάμεχ δύο γυναῖκας· τὸ ὄνομα τῆς μιᾶς, Ἀδά, καὶ τὸ ὄνομα τῆς ἄλλης, Σιλλά.
20 Καὶ ἐγέννησεν ἡ Ἀδὰ τὸν Ἰαβάλ· οὗτος ἦτο πατήρ τῶν κατοικούντων ἐν σκηναῖς καὶ τρεφόντων κτήνη.
21 Καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἦτο Ἰουβάλ· οὗτος ἦτο πατήρ πάντων τῶν παιζόντων κιθάραν καὶ αὐλόν.
22 Ἡ Σιλλὰ δὲ καὶ αὐτή ἐγέννησε τὸν Θουβὰλ-κάϊν, χαλκέα παντὸς ἐργαλείου χαλκοῦ καὶ σιδήρου· ἀδελφή δὲ τοῦ Θουβὰλ-κάϊν ἦτο ἡ Νααμά.
23 Καὶ εἶπεν ὁ Λάμεχ πρὸς τὰς γυναῖκας ἑαυτοῦ, Ἀδὰ καὶ Σιλλά, Ἀκούσατε τὴν φωνήν μου· γυναῖκες τοῦ Λάμεχ, ἀκροασθῆτε τοὺς λόγους μου· ἐπειδή ἄνδρα ἐφόνευσα εἰς πληγήν μου· καὶ νέον εἰς μάστιγά μου·
24 διότι ὁ μὲν Κάϊν ἑπταπλασίως θέλει ἐκδικηθῆ· ὁ δὲ Λάμεχ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά.
25 Ἐγνώρισε δὲ πάλιν ὁ Ἀδὰμ τὴν γυναῖκα αὑτοῦ, καὶ ἐγέννησεν υἱόν, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σήθ, λέγουσα, Ὅτι ἔδωκεν εἰς ἐμὲ ὁ Θεὸς ἄλλο σπέρμα ἀντὶ τοῦ Ἄβελ, τὸν ὁποῖον ἐφόνευσεν ὁ Κάϊν.
26 Καὶ εἰς τὸν Σήθ ὁμοίως ἐγεννήθη υἱός· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐνώς. Τότε ἔγεινεν ἀρχή νὰ ὀνομάζωνται μὲ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.
1 Τοῦτο εἶναι τὸ βιβλίον τῆς γενεαλογίας τοῦ ἀνθρώπου. Καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν Ἀδάμ, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν.
2 Ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς· καὶ εὐλόγησεν αὐτούς, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτῶν, Ἀδάμ, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἐποίησεν αὐτούς.
3 Ἔζησε δὲ ὁ Ἀδὰμ ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱὸν κατὰ τὴν ὁμοίωσιν αὑτοῦ, κατὰ τὴν εἰκόνα αὑτοῦ, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σήθ·
4 καὶ ἔγειναν αἱ ἡμέραι τοῦ Ἀδάμ, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Σήθ, ὀκτακόσια ἔτη· καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας·
5 καὶ ἔγειναν πᾶσαι αἱ ἡμέραι τοῦ Ἀδάμ, τὰς ὁποίας ἔζησεν, ἐννεακόσια τριάκοντα ἔτη· καὶ ἀπέθανε.
6 Καὶ ἔζησεν ὁ Σήθ ἑκατὸν πέντε ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Ἐνώς·
7 καὶ ἔζησεν ὁ Σήθ ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Ἐνώς, ὀκτακόσια ἑπτὰ ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας·
8 ἔγειναν δὲ πᾶσαι αἱ ἡμέραι τοῦ Σήθ ἐννεακόσια δώδεκα ἔτη· καὶ ἀπέθανε.
9 Καὶ ἔζησεν ὁ Ἐνὼς ἐνενήκοντα ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Καϊνάν·
10 ἔζησε δὲ ὁ Ἐνώς, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Καϊνάν, ὀκτακόσια δεκαπέντε ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας·
11 καὶ ἔγειναν πᾶσαι αἱ ἡμέραι τοῦ Ἐνὼς ἐννεακόσια πέντε ἔτη· καὶ ἀπέθανε.
12 Καὶ ἔζησεν ὁ Καϊνὰν ἑβδομήκοντα ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Μααλαλεήλ·
13 ἔζησε δὲ ὁ Καϊνάν, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Μααλαλεήλ, ὀκτακόσια τεσσαράκοντα ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας·
14 καὶ ἔγειναν πᾶσαι αἱ ἡμέραι τοῦ Καϊνὰν ἐννεακόσια δέκα ἔτη· καὶ ἀπέθανε.
15 Καὶ ἔζησεν ὁ Μααλαλεήλ ἑξήκοντα πέντε ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Ἰάρεδ·
16 ἔζησε δὲ ὁ Μααλαλεήλ, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Ἰάρεδ, ὀκτακόσια τριάκοντα ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας·
17 καὶ ἔγειναν πᾶσαι αἱ ἡμέραι τοῦ Μααλαλεήλ ὀκτακόσια ἐνενήκοντα πέντε ἔτη· καὶ ἀπέθανε.
18 Καὶ ἔζησεν ὁ Ἰάρεδ ἑκατὸν ἑξήκοντα δύο ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Ἐνώχ·
19 ἔζησε δὲ ὁ Ἰάρεδ, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Ἐνώχ, ὀκτακόσια ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας·
20 καὶ ἔγειναν πᾶσαι αἱ ἡμέραι τοῦ Ἰάρεδ ἐννεακόσια ἑξήκοντα δύο ἔτη· καὶ ἀπέθανε.
21 Καὶ ἔζησεν ὁ Ἐνὼχ ἑξήκοντα πέντε ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Μαθουσάλα·
22 καὶ περιεπάτησεν ὁ Ἐνὼχ μετὰ τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Μαθουσάλα, τριακόσια ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας·
23 καὶ ἔγειναν πᾶσαι αἱ ἡμέραι τοῦ Ἐνὼχ τριακόσια ἑξήκοντα πέντε ἔτη.
24 Καὶ περιεπάτησεν ὁ Ἐνὼχ μετὰ τοῦ Θεοῦ, καὶ δὲν εὑρίσκετο πλέον· διότι μετέθεσεν αὐτὸν ὁ Θεός.
25 Καὶ ἔζησεν ὁ Μαθουσάλα ἑκατὸν ὀγδοήκοντα ἑπτὰ ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Λάμεχ·
26 ἔζησε δὲ ὁ Μαθουσάλα, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Λάμεχ, ἑπτακόσια ὀγδοήκοντα δύο ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας·
27 καὶ ἔγειναν πᾶσαι αἱ ἡμέραι τοῦ Μαθουσάλα ἐννεακόσια ἑξήκοντα ἐννέα ἔτη· καὶ ἀπέθανε.
28 Ἔζησε δὲ ὁ Λάμεχ ἐκατὸν ὀγδοήκοντα δύο ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱόν·
29 καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Νῶε, λέγων, Οὗτος θέλει ἀνακουφίσει ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ ἔργου ἡμῶν, καὶ ἀπὸ τοῦ μόχθου τῶν χειρῶν ἡμῶν, ἐξ αἰτίας τῆς γῆς τὴν ὁποίαν κατηράσθη ὁ Κύριος.
30 Ἔζησε δὲ ὁ Λάμεχ, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Νῶε, πεντακόσια ἐνενήκοντα πέντε ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας·
31 καὶ ἔγειναν πᾶσαι αἱ ἡμέραι τοῦ Λάμεχ ἑπτακόσια ἑβδομήκοντα ἑπτά ἔτη· καὶ ἀπέθανε.
32 Καὶ ὁ Νῶε ἦτο ἡλικίας πεντακοσίων ἐτῶν· καὶ ἐγέννησεν ὁ Νῶε τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, καὶ τὸν Ἰάφεθ.
1 Καὶ ὅτε ἤρχισαν οἱ ἄνθρωποι νὰ πληθύνωνται ἐπὶ τοῦ προσώπου τῆς γῆς, καὶ θυγατέρες ἐγεννήθησαν εἰς αὐτούς,
2 ἰδόντες οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων, ὅτι ἦσαν ὡραῖαι, ἔλαβον εἰς ἑαυτοὺς γυναῖκας ἐκ πασῶν ὅσας ἔκλεξαν.
3 Καὶ εἶπε Κύριος, Δὲν θέλει καταμείνει πάντοτε τὸ πνεῦμά μου μετὰ τοῦ ἀνθρώπου, διότι εἶναι σάρξ· αἱ ἡμέραι αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι ἀκόμη ἑκατὸν εἴκοσι ἔτη.
4 Κατ᾿ ἐκείνας τὰς ἡμέρας ἦσαν οἱ γίγαντες ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἔτι, ὕστερον, ἀφοῦ οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθον εἰς τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων, καὶ αὗται ἐτεκνοποίησαν εἰς αὐτούς· ἐκεῖνοι ἦσαν οἱ δυνατοί, οἱ ἔκπαλαι ἄνδρες ὀνομαστοί.
5 Καὶ εἶδεν ὁ Κύριος ὅτι ἐπληθύνετο ἡ κακία τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ πάντες οἱ σκοποὶ τῶν διαλογισμῶν τῆς καρδίας αὐτοῦ ἦσαν μόνον κακία πάσας τὰς ἡμέρας.
6 Καὶ μετεμελήθη ὁ Κύριος ὅτι ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ ἐλυπήθη ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ.
7 Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος, Θέλω ἐξαλείψει τὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον ἐποίησα, ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς· ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, ἕως ἑρπετοῦ, καὶ ἕως πτηνοῦ τοῦ οὐρανοῦ· ἐπειδή μετεμελήθην ὅτι ἐποίησα αὐτούς.
8 Ὁ δὲ Νῶε εὗρε χάριν ἐνώπιον Κυρίου.
9 Αὕτη εἶναι ἡ γενεαλογία τοῦ Νῶε. Ὁ Νῶε ἦτο ἄνθρωπος δίκαιος, τέλειος μεταξὺ τῶν συγχρόνων αὑτοῦ· μετὰ τοῦ Θεοῦ περιεπάτησεν ὁ Νῶε.
10 Καὶ ἐγέννησεν ὁ Νῶε τρεῖς υἱούς, τὸν Σήμ, τὸν Χὰμ καὶ τὸν Ἰάφεθ.
11 Διεφθάρη δὲ ἡ γῆ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐνεπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας.
12 Καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὴν γῆν, καὶ ἰδού, ἦτο διεφθαρμένη· διότι πᾶσα σὰρξ εἶχε διαφθείρει τὴν ὁδὸν αὑτῆς ἐπὶ τῆς γῆς.
13 Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Νῶε, Τὸ τέλος πάσης σαρκὸς ἦλθεν ἐνώπιόν μου, διότι ἡ γῆ ἐνεπλήσθη ἀδικίας ἀπ᾿ αὐτῶν· καὶ ἰδού, θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτοὺς καὶ τὴν γῆν.
14 Κάμε εἰς σεαυτὸν κιβωτὸν ἐκ ξύλων Γόφερ· κατὰ δωμάτια θέλεις κάμει τὴν κιβωτόν, καὶ θέλεις ἀλείψει αὐτήν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν μὲ πίσσαν.
15 Καὶ οὕτω θέλεις κάμει αὐτήν· τὸ μὲν μῆκος τῆς κιβωτοῦ θέλει εἶσθαι τριακοσίων πηχῶν, τὸ δὲ πλάτος αὐτῆς πεντήκοντα πηχῶν, καὶ τὸ ὕψος αὐτῆς τριάκοντα πηχῶν.
16 Στέγην θέλεις κάμει εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ εἰς πήχην θέλεις τελειώσει αὐτήν ἄνωθεν· καὶ τὴν θύραν τῆς κιβωτοῦ θέλεις βάλει ἐκ πλαγίων· κατώγαια, διώροφα, καὶ τριώροφα θέλεις κάμει αὐτήν.
17 Ἐγὼ δέ, ἰδού, ἐγὼ ἐπιφέρω τὸν κατακλυσμὸν τῶν ὑδάτων ἐπὶ τῆς γῆς, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσω πᾶσαν σάρκα, ἔχουσαν ἐν ἑαυτῇ πνεῦμα ζωῆς ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ· πᾶν ὅ, τι εἶναι ἐπὶ τῆς γῆς, θέλει ἀποθάνει.
18 Καὶ θέλω στήσει τὴν διαθήκην μου πρὸς σέ· καὶ θέλεις εἰσέλθει εἰς τὴν κιβωτόν, σύ, καὶ οἱ υἱοὶ σου, καὶ ἡ γυνή σου, καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου μετὰ σοῦ.
19 Καὶ ἀπὸ παντὸς ζώου ἐκ πάσης σαρκός, ἀνὰ δύο ἐκ πάντων θέλεις εἰσάξει εἰς τὴν κιβωτόν, διὰ νὰ φυλάξῃς τὴν ζωήν αὐτῶν μετὰ σεαυτοῦ· ἄρσεν καὶ θῆλυ θέλουσιν εἶσθαι.
20 Ἀπὸ τῶν πτηνῶν κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν, καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν, ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῆς γῆς κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν, ἀνὰ δύο ἐκ πάντων θέλουσιν εἰσέλθει πρὸς σέ, διὰ νὰ φυλάξῃς τὴν ζωήν αὐτῶν.
21 Καὶ σὺ λάβε εἰς σεαυτὸν ἀπὸ παντὸς φαγητοῦ τὸ ὁποῖον τρώγεται, καὶ θέλεις συνάξει αὐτὸ πλησίον σου· καὶ θέλει εἶσθαι εἰς σέ, καὶ εἰς αὐτά, πρὸς τροφήν.
22 Καὶ ἔκαμεν ὁ Νῶε κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν εἰς αὐτὸν ὁ Θεός· οὕτως ἔκαμε.
1 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Νῶε, Εἴσελθε σύ, καὶ πᾶς ὁ οἶκός σου, εἰς τὴν κιβωτόν· διότι σὲ εἶδον δίκαιον ἐνώπιόν μου ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ·
2 ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν λάβε εἰς σεαυτὸν ἑπτὰ ἑπτά, ἄρσεν καὶ τὸ θῆλυ αὐτοῦ· καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν τῶν μή καθαρῶν ἀνὰ δύο, ἄρσεν καὶ τὸ θῆλυ αὐτοῦ·
3 καὶ ἀπὸ τῶν πτηνῶν τοῦ οὐρανοῦ ἑπτὰ ἑπτά, ἄρσεν καὶ θῆλυ· διὰ νὰ διατηρήσῃς σπέρμα ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς·
4 ἐπειδή ἔτι μετὰ ἑπτὰ ἡμέρας ἐγὼ φέρω βροχήν ἐπὶ τῆς γῆς τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας· καὶ θέλω ἐξαλείψει ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς πᾶν ὅ, τι ὑπάρχει, τὸ ὁποῖον ἐποίησα.
5 Καὶ ἔκαμεν ὁ Νῶε κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος.
6 Ἦτο δὲ ὁ Νῶε ἑξακοσίων ἐτῶν, ὅτε ἔγεινεν ὁ κατακλυσμὸς τῶν ὑδάτων ἐπὶ τῆς γῆς.
7 Καὶ εἰσῆλθεν ὁ Νῶε, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ ἡ γυνή αὐτοῦ, καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, εἰς τὴν κιβωτόν, ἐξ αἰτίας τῶν ὑδάτων τοῦ κατακλυσμοῦ.
8 Ἀπὸ τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν, καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν τῶν μή καθαρῶν, καὶ ἀπὸ τῶν πτηνῶν, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς,
9 δύο δύο εἰσῆλθον πρὸς τὸν Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ, καθὼς προσέταξεν ὁ Θεὸς εἰς τὸν Νῶε.
10 Καὶ μετὰ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας, τὰ ὕδατα τοῦ κατακλυσμοῦ ἐπῆλθον ἐπὶ τῆς γῆς.
11 Τὸ ἑξακοσιοστὸν ἔτος τῆς ζωῆς τοῦ Νῶε, τὸν δεύτερον μῆνα, τὴν δεκάτην ἑβδόμην ἡμέραν τοῦ μηνός, ταύτην τὴν ἡμέραν ἐσχίσθησαν πᾶσαι αἱ πηγαὶ τῆς μεγάλης ἀβύσσου, καὶ οἱ καταρράκται τῶν οὐρανῶν ἠνοίχθησαν.
12 Καὶ ἔγεινεν ὁ ὑετὸς ἐπὶ τῆς γῆς τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας.
13 Κατὰ τὴν αὐτήν ταύτην ἡμέραν εἰσῆλθεν ὁ Νῶε, καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Νῶε, Σήμ καὶ Χὰμ καὶ Ἰάφεθ, καὶ ἡ γυνή τοῦ Νῶε, καὶ αἱ τρεῖς γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτῶν, εἰς τὴν κιβωτόν·
14 αὐτοί, καὶ πάντα τὰ ζῷα κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν, καὶ πάντα τὰ κτήνη κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν, καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τὰ ἕρποντα ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν, καὶ πάντα τὰ πτηνὰ κατὰ τὸ εἶδος αὐτῶν, καὶ πᾶν πτερωτὸν παντὸς εἴδους.
15 Καὶ εἰσῆλθον πρὸς τὸν Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, δύο δύο ἀπὸ πάσης σαρκὸς ἥτις ἔχει πνεῦμα ζωῆς.
16 Καὶ τὰ εἰσερχόμενα, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἀπὸ πάσης σαρκός, εἰσῆλθον, καθὼς προσέταξεν εἰς αὐτὸν ὁ Θεός· καὶ ἔκλεισεν ὁ Κύριος τὴν κιβωτὸν ἐπάνω αὐτοῦ.
17 Καὶ ἔγεινεν ὁ κατακλυσμὸς τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ ἐπληθύνθησαν τὰ ὕδατα, καὶ ἐσήκωσαν τὴν κιβωτόν, καὶ ὑψώθη ὑπεράνω τῆς γῆς.
18 Καὶ ἐκραταιοῦντο τὰ ὕδατα, καὶ ἐπληθύνοντο σφόδρα ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ ἡ κιβωτὸς ἐφέρετο ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας τῶν ὑδάτων.
19 Καὶ τὰ ὕδατα ὑπερεκραταιοῦντο σφόδρα ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ ἐσκεπάσθησαν πάντα τὰ ὄρη τὰ ὑψηλὰ τὰ ὑποκάτω παντὸς τοῦ οὐρανοῦ.
20 Δεκαπέντε πήχας ὑπεράνω ὑψώθησαν τὰ ὕδατα, καὶ ἐσκεπάσθησαν τὰ ὄρη.
21 Καὶ ἀπέθανε πᾶσα σὰρξ κινουμένη ἐπὶ τῆς γῆς, τῶν πτηνῶν καὶ τῶν κτηνῶν καὶ τῶν ζώων, καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ πᾶς ἄνθρωπος.
22 Ἐκ πάντων τῶν ὄντων ἐπὶ τῆς ξηρᾶς, πάντα ὅσα εἶχον πνοήν ζωῆς εἰς τοὺς μυκτῆρας αὐτῶν, ἀπέθανον.
23 Καὶ ἐξηλείφθη πᾶν τὸ ὑπάρχον ἐπὶ τοῦ προσώπου τῆς γῆς, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, ἕως ἑρπετοῦ καὶ ἕως πτηνοῦ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐξηλείφθησαν ἀπὸ τῆς γῆς· ἔμενε δὲ μόνον ὁ Νῶε, καὶ ὅσα ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ κιβωτῷ.
24 Καὶ ἐκραταιοῦντο τὰ ὕδατα ἐπὶ τῆς γῆς ἑκατὸν πεντήκοντα ἡμέρας.
1 Καὶ ἐνεθυμήθη ὁ Θεὸς τὸν Νῶε, καὶ πάντα τὰ ζῷα, καὶ πάντα τὰ κτήνη, τὰ μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ κιβωτῷ· καὶ διεβίβασεν ὁ Θεὸς ἄνεμον ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ τὰ ὕδατα ἐστάθησαν.
2 Καὶ ἐκλείσθησαν αἱ πηγαὶ τῆς ἀβύσσου, καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐκρατήθη ὁ ὑετὸς ἀπὸ τῶν οὐρανῶν.
3 Καὶ ἐσύροντο τὰ ὕδατα ἀπὸ τῆς γῆς κατὰ συνέχειαν· καὶ λιγόστευον τὰ ὕδατα μετὰ τὰς ἑκατὸν πεντήκοντα ἡμέρας.
4 Καὶ ἐκάθισεν ἡ κιβωτὸς τὴν δεκάτην ἑβδόμην τοῦ ἑβδόμου μηνὸς ἐπὶ τῶν ὀρέων Ἀραράτ.
5 Τὰ δὲ ὕδατα λιγόστευον κατὰ συνέχειαν ἕως τοῦ δεκάτου μηνός· τὴν πρώτην τοῦ δεκάτου μηνὸς ἐφάνησαν αἱ κορυφαὶ τῶν ὀρέων.
6 Καὶ μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἤνοιξεν ὁ Νῶε τὴν θυρίδα τῆς κιβωτοῦ, τὴν ὁποίαν εἶχε κάμει·
7 καὶ ἀπέστειλε τὸν κόρακα, ὅστις ἐξελθὼν ὑπήγαινε καὶ ἤρχετο, ἑωσοῦ ἐξηράνθησαν τὰ ὕδατα ἀπὸ τῆς γῆς.
8 Καὶ ἀπέστειλε τὴν περιστερὰν κατόπιν αὐτοῦ, διὰ νὰ ἴδῃ ἄν ἔπαυσαν τὰ ὕδατα ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς·
9 καὶ μή εὑρίσκουσα ἡ περιστερὰ ἀνάπαυσιν τῶν ποδῶν αὑτῆς, ἐπέστρεψε πρὸς αὐτὸν εἰς τὴν κιβωτόν, διότι τὰ ὕδατα ἦσαν ἐπὶ τοῦ προσώπου πάσης τῆς γῆς· καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὑτοῦ, ἐπίασεν αὐτήν καὶ εἰσήγαγεν αὐτήν πρὸς ἑαυτὸν εἰς τὴν κιβωτόν.
10 Καὶ ἀνέμεινεν ἔτι ἄλλας ἑπτὰ ἡμέρας, καὶ πάλιν ἀπέστειλε τὴν περιστερὰν ἐκ τῆς κιβωτοῦ·
11 καὶ ἐπέστρεψε πρὸς αὐτὸν ἡ περιστερὰ πρὸς τὸ ἑσπέρας, καὶ ἰδού, ἦτο ἐν τῷ στόματι αὐτῆς φύλλον ἐλαίας, ἀπεσπασμένον· καὶ ἐγνώρισεν ὁ Νῶε ὅτι ἔπαυσαν τὰ ὕδατα ἀπὸ τῆς γῆς.
12 Καὶ ἀνέμεινεν ἔτι ἄλλας ἑπτὰ ἡμέρας, καὶ ἀπέστειλε τὴν περιστεράν· καὶ δὲν ἐπανέστρεψε πλέον πρὸς αὐτόν.
13 Κατὰ δὲ τὸ ἑξακοσιοστὸν πρῶτον ἔτος τοῦ Νῶε, τὴν πρώτην τοῦ πρώτου μηνός, ἐξέλιπον τὰ ὕδατα ἀπὸ τῆς γῆς· καὶ ἐσήκωσεν ὁ Νῶε τὴν στέγην τῆς κιβωτοῦ, καὶ εἶδε, καὶ ἰδού, ἐξέλιπε τὸ ὕδωρ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.
14 Καὶ τὴν εἰκοστήν ἑβδόμην ἡμέραν τοῦ δευτέρου μηνὸς ἐξηράνθη ἡ γῆ·
15 καὶ ἐλάλησεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Νῶε, λέγων,
16 Ἔξελθε ἐκ τῆς κιβωτοῦ, σύ, καὶ ἡ γυνή σου, καὶ οἱ υἱοὶ σου, καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου μετὰ σοῦ·
17 πάντα τὰ ζῷα τὰ μετὰ σοῦ, ἀπὸ πάσης σαρκός, καὶ πτηνὰ καὶ κτήνη καὶ πᾶν ἑρπετὸν ἕρπον ἐπὶ τῆς γῆς, ἐξάγαγε μετὰ σοῦ, καὶ ἄς πολυπλασιασθῶσιν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἄς αὐξηνθῶσι καὶ ἄς πληθυνθῶσιν ἐπὶ τῆς γῆς.
18 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Νῶε, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ ἡ γυνή αὐτοῦ, καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ·
19 πάντα τὰ ζῷα, πάντα τὰ ἑρπετὰ καὶ πάντα τὰ πτηνά, πᾶν ὅ, τι κινεῖται ἐπὶ τῆς γῆς, κατὰ τὰ εἴδη αὑτῶν, ἐξῆλθον ἐκ τῆς κιβωτοῦ.
20 Καὶ ᾠκοδόμησεν ὁ Νῶε θυσιαστήριον εἰς τὸν Κύριον· καὶ ἔλαβεν ἀπὸ παντὸς κτήνους καθαροῦ, καὶ ἀπὸ παντὸς πτηνοῦ καθαροῦ, καὶ προσέφερεν ὁλοκαυτώματα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου.
21 Καὶ σφράνθη Κύριος ὀσμήν εὐωδίας· καὶ εἶπε Κύριος ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ, Δὲν θέλω καταρασθῆ πλέον τὴν γῆν ἐξ αἰτίας τοῦ ἀνθρώπου· διότι ὁ λογισμὸς τῆς καρδίας τοῦ ἀνθρώπου εἶναι κακὸς ἐκ νηπιότητος αὐτοῦ· οὐδὲ θέλω πατάξει πλέον πάντα τὰ ζῶντα, καθὼς ἔκαμον·
22 ἐν ὅσῳ μένει γῆ, σπορὰ καὶ θερισμός, καὶ ψύχος καὶ καῦμα, καὶ θέρος καὶ χειμών, καὶ ἡμέρα καὶ νύξ, δὲν θέλουσι παύσει.
1 Καὶ εὐλόγησεν ὁ Θεὸς τὸν Νῶε καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ· καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε, καὶ γεμίσατε τὴν γῆν·
2 καὶ ὁ φόβος σας καὶ ὁ τρόμος σας θέλει εἶσθαι ἐπὶ πάντα τὰ ζῷα τῆς γῆς, καὶ ἐπὶ πάντα τὰ πτηνὰ τοῦ οὐρανοῦ, ἐπὶ πᾶν ὅ, τι ἕρπει ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἰχθύας τῆς θαλάσσης· εἰς τὰς χεῖράς σας ἐδόθησαν·
3 πᾶν κινούμενον, τὸ ὁποῖον ζῇ, θέλει εἶσθαι εἰς σᾶς πρὸς τροφήν· ὡς τὸν χλωρὸν χόρτον ἔδωκα τὰ πάντα εἰς ἐσᾶς·
4 κρέας ὅμως μὲ τὴν ζωήν αὐτοῦ, μὲ τὸ αἷμα αὐτοῦ, δὲν θέλετε φάγει·
5 καὶ ἐξάπαντος τὸ αἷμά σας, τὸ αἷμα τῆς ζωῆς σας, θέλω ἐκζητήσει ἐκ τῆς χειρὸς παντὸς ζώου θέλω ἐκζητήσει αὐτὸ, καὶ ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ ἀνθρώπου· ἐκ τῆς χειρὸς παντὸς ἀδελφοῦ αὐτοῦ θέλω ἐκζητήσει τὴν ζωήν τοῦ ἀνθρώπου·
6 ὅστις χύσῃ αἷμα ἀνθρώπου, ὑπὸ ἀνθρώπου θέλει χυθῆ τὸ αἷμα αὐτοῦ· διότι κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον·
7 σεῖς δὲ αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε, πολλαπλασιάζεσθε ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ πληθύνεσθε ἐπ᾿ αὐτῆς.
8 Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Νῶε καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, λέγων,
9 Καὶ ἐγώ, ἰδού, στήνω τὴν διαθήκην μου πρὸς ἐσᾶς, καὶ πρὸς τὸ σπέρμα σας ὕστερον ἀπὸ σᾶς·
10 καὶ πρὸς πᾶν ἔμψυχον ζῷον, τὸ ὁποῖον εἶναι μὲ σᾶς, ἐκ τῶν πτηνῶν, ἐκ τῶν κτηνῶν καὶ ἐκ πάντων τῶν ζώων τῆς γῆς, τὰ ὁποῖα εἶναι μὲ σᾶς· ἀπὸ παντὸς τοῦ ἐξελθόντος ἐκ τῆς κιβωτοῦ, ἕως παντὸς ζώου τῆς γῆς·
11 καὶ στήνω τὴν διαθήκην μου πρὸς ἐσᾶς· καὶ δὲν θέλει πλέον ἐξολοθρευθῆ πᾶσα σὰρξ ἀπὸ τῶν ὑδάτων τοῦ κατακλυσμοῦ· οὐδὲ θέλει εἶσθαι πλέον κατακλυσμὸς διὰ νὰ φθείρῃ τὴν γῆν.
12 Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Τοῦτο εἶναι τὸ σημεῖον τῆς διαθήκης, τὴν ὁποίαν ἐγὼ κάμνω μεταξὺ ἐμοῦ καὶ ὑμῶν καὶ παντὸς ἐμψύχου ζῴου τὸ ὁποῖον εἶναι μὲ σᾶς, εἰς γενεὰς αἰωνίους·
13 Θέτω τὸ τόξον μου ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ θέλει εἶσθαι εἰς σημεῖον διαθήκης μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τῆς γῆς·
14 καὶ ὅταν συννεφώσω νεφέλην ἐπὶ τῆς γῆς, θέλει φανῆ τὸ τόξον ἐν τῇ νεφέλῃ·
15 καὶ θέλω ἐνθυμηθῆ τὴν διαθήκην μου, τὴν μεταξὺ ἐμοῦ καὶ ὑμῶν, καὶ παντὸς ἐμψύχου ζώου ἐκ πάσης σαρκός· καὶ τὰ ὕδατα δὲν θέλουσιν εἶσθαι πλέον εἰς κατακλυσμὸν διὰ νὰ ἐξαλείψωσι πᾶσαν σάρκα·
16 καὶ τὸ τόξον θέλει εἶσθαι ἐν τῇ νεφέλῃ· καὶ θέλω βλέπει αὐτὸ, διὰ νὰ ἐνθυμῶμαι τὴν παντοτεινήν διαθήκην τὴν μεταξὺ Θεοῦ καὶ παντὸς ἐμψύχου ζώου ἐκ πάσης σαρκὸς ἥτις εἶναι ἐπὶ τῆς γῆς.
17 Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Νῶε, Τοῦτο εἶναι τὸ σημεῖον τῆς διαθήκης, τὴν ὁποίαν ἔστησα μεταξὺ ἐμοῦ καὶ πάσης σαρκὸς ἥτις εἶναι ἐπὶ τῆς γῆς.
18 Ἦσαν δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Νῶε, οἱ ἐξελθόντες ἐκ τῆς κιβωτοῦ, Σήμ καὶ Χὰμ καὶ Ἰάφεθ. Ὁ δὲ Χὰμ ἦτο πατήρ τοῦ Χαναάν.
19 Οἱ τρεῖς οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ τοῦ Νῶε, καὶ ἐκ τούτων διεσπάρησαν εἰς πᾶσαν τὴν γῆν.
20 Καὶ ἤρχισεν ὁ Νῶε νὰ ἦναι γεωργὸς καὶ ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα·
21 καὶ ἔπιεν ἐκ τοῦ οἴνου καὶ ἐμεθύσθη, καὶ ἐγυμνώθη ἐν τῇ σκηνῇ αὑτοῦ.
22 Καὶ εἶδεν ὁ Χάμ, ὁ πατήρ τοῦ Χαναάν, τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· καὶ ἀνήγγειλε τοῦτο πρὸς τοὺς δύο ἀδελφοὺς αὑτοῦ ἔξω.
23 Καὶ λαβόντες ὁ Σήμ καὶ ὁ Ἰάφεθ τὸ ἔνδυμα, ἐπέθηκαν αὐτὸ ἐπὶ τὰ δύο αὑτῶν νῶτα· καὶ βαδίσαντες ὀπισθόνωτα, ἐσκέπασαν τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸς αὑτῶν· καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ἦσαν πρὸς τὰ ὀπίσω, καὶ τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸς αὑτῶν δὲν εἶδον.
24 Ἀνανήψας δὲ ὁ Νῶε ἀπὸ τοῦ οἴνου αὑτοῦ, ἔμαθεν ὅσα ἔκαμεν εἰς αὐτὸν ὁ υἱὸς αὑτοῦ ὁ νεώτερος.
25 Καὶ εἶπεν, Ἐπικατάρατος ὁ Χαναάν· δοῦλος τῶν δούλων θέλει εἶσθαι εἰς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ.
26 Καὶ εἶπεν, Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Σήμ. Καὶ ὁ Χαναὰν θέλει εἶσθαι δοῦλος εἰς αὐτόν·
27 ὁ Θεὸς θέλει πλατύνει τὸν Ἰάφεθ, καὶ θέλει κατοικήσει ἐν ταῖς σκηναῖς τοῦ Σήμ, ὁ δὲ Χαναὰν θέλει εἶσθαι δοῦλος εἰς αὐτόν·
28 Καὶ ἔζησεν ὁ Νῶε μετὰ τὸν κατακλυσμὸν τριακόσια πεντήκοντα ἔτη.
29 Καὶ ἔγειναν πᾶσαι αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε ἐννεακόσια πεντήκοντα ἔτη· καὶ ἀπέθανε.
1 Καὶ αὗται εἶναι αἱ γενεαλογίαι τῶν υἱῶν τοῦ Νῶε, Σήμ, Χὰμ καὶ Ἰάφεθ· καὶ ἐγεννήθησαν εἰς αὐτοὺς υἱοὶ μετὰ τὸν κατακλυσμόν.
2 Οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰάφεθ ἦσαν Γομέρ, καὶ Μαγώγ, καὶ Μαδαΐ, καὶ Ἰαυάν, καὶ Θουβάλ, καὶ Μεσέχ, καὶ Θειράς.
3 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Γομέρ, Ἀσχενάζ, καὶ Ῥιφάθ, καὶ Θωγαρμά.
4 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰαυάν, Ἐλεισά, καὶ Θαρσείς, Κιττείμ, καὶ Δωδανείμ.
5 Ἐκ τούτων ἐμοιράσθησαν αἱ νῆσοι τῶν ἐθνῶν εἰς τοὺς τόπους αὐτῶν· ἑκάστου κατὰ τὴν γλῶσσαν αὑτοῦ, κατὰ τὰς φυλὰς αὑτῶν, εἰς τὰ ἔθνη αὑτῶν.
6 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Χάμ, Χούς, καὶ Μισραΐμ, καὶ Φούθ, καὶ Χαναάν.
7 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Χούς, Σεβά, καὶ Ἀβιλά, καὶ Σαβθά, καὶ Ῥααμά, καὶ Σαβθεκά· καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ῥααμά, Σεβά, καὶ Δαιδάν.
8 Καὶ ὁ Χοὺς ἐγέννησε τὸν Νεβρώδ· οὗτος ἤρχισε νὰ ἦναι ἰσχυρὸς ἐπὶ τῆς γῆς·
9 αὐτὸς ἦτο ἰσχυρὸς κυνηγὸς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· διὰ τοῦτο λέγεται, Ὡς Νεβρώδ, ἰσχυρὸς κυνηγὸς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου·
10 καὶ ἡ ἀρχή τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἐστάθη Βαβυλών, καὶ Ἐρέχ, καὶ Ἀχάδ, καὶ Χαλνέ, ἐν τῇ γῇ Σενναάρ.
11 Ἐκ τῆς γῆς ἐκείνης ἐξῆλθεν ὁ Ἀσσούρ, καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Νινευή, καὶ τὴν πόλιν Ῥεχωβώθ, καὶ τὴν Χαλάχ,
12 καὶ τὴν Ῥεσὲν μεταξὺ τῆς Νινευή καὶ τῆς Χαλάχ· αὕτη εἶναι ἡ πόλις ἡ μεγάλη.
13 Καὶ ὁ Μισραΐμ ἐγέννησε τοὺς Λουδείμ, καὶ τοὺς Ἀναμείμ, καὶ τοὺς Λεαβείμ, καὶ τοὺς Ναφθουχείμ,
14 καὶ τοὺς Πατρουσείμ, καὶ τοὺς Χασλουχείμ, ἐκ τῶν ὁποίων ἐξῆλθον οἱ Φιλισταῖοι, καὶ τοὺς Χαφθορείμ.
15 Καὶ ὁ Χαναὰν ἐγέννησε τὸν Σιδῶνα, πρωτότοκον αὑτοῦ, καὶ τὸν Χετταῖον,
16 καὶ τὸν Ἰεβουσαῖον, καὶ τὸν Ἀμορραῖον, καὶ τὸν Γεργεσαῖον,
17 καὶ τὸν Εὐαῖον, καὶ τὸν Ἀρουχαῖον, καὶ τὸν Ἀσενναῖον,
18 καὶ τὸν Ἀρβάδιον, καὶ τὸν Σαμαραῖον, καὶ τὸν Ἀμαθαῖον. Καὶ μετὰ τοῦτο διεσπάρησαν αἱ φυλαὶ τῶν Χαναναίων.
19 Καὶ ἦσαν τὰ ὅρια τῶν Χαναναίων ἀπὸ Σιδῶνος, καθὼς ὑπάγει τις εἰς Γέραρα, ἕως Γάζης, καὶ καθὼς ὑπάγει τις εἰς Σόδομα καὶ Γόμορρα, καὶ Ἀδαμά, καὶ Σεβωείμ, ἕως Λασά.
20 Οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ τοῦ Χάμ, κατὰ τὰς φυλὰς αὑτῶν, κατὰ τὰς γλώσσας αὑτῶν, εἰς τοὺς τόπους αὑτῶν, εἰς τὰ ἔθνη αὑτῶν.
21 Καὶ εἰς τὸν Σήμ, τὸν πατέρα πάντων τῶν υἱῶν τοῦ Ἕβερ, τὸν ἀδελφὸν Ἰάφεθ τοῦ μεγαλητέρου, ἐγεννήθησαν καὶ εἰς αὐτὸν υἱοί.
22 Υἱοὶ τοῦ Σήμ ἦσαν Ἐλάμ, καὶ Ἀσσούρ, καὶ Ἀρφαξάδ, καὶ Λούδ, καὶ Ἀράμ.
23 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀράμ, Οὔζ, καὶ Οὔλ, καὶ Γεθέρ, καὶ Μάς.
24 Καὶ ὁ Ἀρφαξὰδ ἐγέννησε τὸν Σαλά· καὶ ὁ Σαλὰ ἐγέννησε τὸν Ἕβερ.
25 Καὶ εἰς τὸν Ἕβερ ἐγεννήθησαν δύο υἱοί· τὸ ὄνομα τοῦ ἑνός, Φαλέγ· διότι ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ διεμερίσθη ἡ γῆ· καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, Ἰοκτάν.
26 Καὶ ὁ Ἰοκτὰν ἐγέννησε τὸν Ἀλμωδάδ, καὶ τὸν Σαλέφ, καὶ τὸν Ἁσαρμαβέθ, καὶ τὸν Ἰαράχ,
27 καὶ τὸν Ἁδωράμ, καὶ τὸν Οὐζάλ, καὶ τὸν Δικλά,
28 καὶ τὸν Ὀβάλ, καὶ τὸν Ἀβιμαήλ, καὶ τὸν Σεβά,
29 καὶ τὸν Ὀφείρ, καὶ τὸν Ἀβιλά, καὶ τὸν Ἰωβάβ· πάντες οὗτοι ἦσαν υἱοὶ τοῦ Ἰοκτάν.
30 Καὶ ἡ κατοικία αὐτῶν ἦτο ἀπὸ Μησά, καθὼς ὑπάγει τις εἰς Σεφαρά, ὄρος τῆς Ἀνατολῆς.
31 Οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ τοῦ Σήμ, κατὰ τὰς φυλὰς αὑτῶν, κατὰ τὰς γλώσσας αὑτῶν, εἰς τοὺς τόπους αὑτῶν, κατὰ τὰ ἔθνη αὑτῶν.
32 Αὗται εἶναι αἱ φυλαὶ τῶν υἱῶν τοῦ Νῶε, κατὰ τὰς γενεὰς αὑτῶν, εἰς τὰ ἔθνη αὑτῶν· καὶ ἐκ τούτων διεσπάρησαν τὰ ἔθνη ἐπὶ τῆς γῆς μετὰ τὸν κατακλυσμόν.
1 Καὶ ἦτο πᾶσα ἡ γῆ μιᾶς γλώσσης καὶ μιᾶς φωνῆς.
2 Καὶ ὅτε ἐκίνησαν ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς, εὗρον πεδιάδα ἐν τῇ γῇ Σενναάρ· καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ.
3 Καὶ εἶπεν ὁ εἷς πρὸς τὸν ἄλλον, Ἔλθετε, ἄς κάμωμεν πλίνθους, καὶ ἄς ψήσωμεν αὐτὰς ἐν πυρί· καὶ ἐχρησίμευσεν εἰς αὐτοὺς ἡ μὲν πλίνθος ἀντὶ πέτρας, ἡ δὲ ἄσφαλτος ἐχρησίμευσεν εἰς αὐτοὺς ἀντὶ πηλοῦ.
4 Καὶ εἶπον, Ἔλθετε, ἄς οἰκοδομήσωμεν εἰς ἑαυτοὺς πόλιν καὶ πύργον, τοῦ ὁποίου ἡ κορυφή νὰ φθάνῃ ἕως τοῦ οὐρανοῦ· καὶ ἄς ἀποκτήσωμεν εἰς ἑαυτοὺς ὄνομα, μήπως διασπαρῶμεν ἐπὶ τοῦ προσώπου πάσης τῆς γῆς.
5 Κατέβη δὲ ὁ Κύριος διὰ νὰ ἴδῃ τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον, τὸν ὁποῖον ᾠκοδόμησαν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων.
6 Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος, Ἰδού, εἷς λαός, καὶ πάντες ἔχουσι μίαν γλῶσσαν, καὶ ἤρχισαν νὰ κάμνωσι τοῦτο· καὶ τώρα δὲν θέλει ἐμποδισθῆ εἰς αὐτοὺς πᾶν ὅ, τι σκοπεύουσι νὰ κάμωσιν·
7 ἔλθετε, ἄς καταβῶμεν καὶ ἄς συγχύσωμεν ἐκεῖ τὴν γλῶσσαν αὐτῶν, διὰ νὰ μή ἐννοῇ ὁ εἷς τοῦ ἄλλου τὴν γλῶσσαν.
8 Καὶ διεσκόρπισεν αὐτοὺς ὁ Κύριος ἐκεῖθεν ἐπὶ τοῦ προσώπου πάσης τῆς γῆς· καὶ ἔπαυσαν νὰ οἰκοδομῶσι τὴν πόλιν.
9 Διὰ τοῦτο ὠνομάσθη τὸ ὄνομα αὐτῆς Βαβέλ· διότι ἐκεῖ συνέχεεν ὁ Κύριος τὴν γλῶσσαν πάσης τῆς γῆς· καὶ ἐκεῖθεν διεσκόρπισεν αὐτοὺς ὁ Κύριος ἐπὶ τὸ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς.
10 Αὕτη εἶναι ἡ γενεαλογία τοῦ Σήμ. Ὁ Σήμ ἦτο ἐτῶν ἑκατόν, ὅτε ἐγέννησε τὸν Ἀρφαξὰδ δύο ἔτη μετὰ τὸν κατακλυσμόν·
11 καὶ ἔζησεν ὁ Σήμ, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Ἀρφαξάδ, πεντακόσια ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
12 Καὶ ὁ Ἀρφαξὰδ ἔζησε τριάκοντα πέντε ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Σαλά·
13 καὶ ἔζησεν ὁ Ἀρφαξάδ, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Σαλά, τετρακόσια τρία ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
14 Καὶ ὁ Σαλὰ ἔζησε τριάκοντα ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Ἕβερ·
15 καὶ ἔζησεν ὁ Σαλά, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Ἕβερ, τετρακόσια τρία ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
16 Καὶ ἔζησεν ὁ Ἕβερ τριάκοντα τέσσαρα ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Φαλέγ·
17 καὶ ἔζησεν ὁ Ἕβερ, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Φαλέγ, τετρακόσια τριάκοντα ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
18 Καὶ ἔζησεν ὁ Φαλὲγ τριάκοντα ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Ῥαγαῦ·
19 καὶ ἔζησεν ὁ Φαλέγ, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Ῥαγαῦ, διακόσια ἐννέα ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
20 Καὶ ἔζησεν ὁ Ῥαγαῦ τριάκοντα δύο ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Σερούχ·
21 καὶ ἔζησεν ὁ Ῥαγαῦ, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Σερούχ, διακόσια ἑπτὰ ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
22 Καὶ ἔζησεν ὁ Σεροὺχ τριάκοντα ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Ναχώρ·
23 καὶ ἔζησεν ὁ Σερούχ, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Ναχώρ, διακόσια ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
24 Καὶ ἔζησεν ὁ Ναχὼρ εἰκοσιεννέα ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Θάρα·
25 καὶ ἔζησεν ὁ Ναχώρ, ἀφοῦ ἐγέννησε τὸν Θάρα, ἑκατὸν δεκαεννέα ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
26 Καὶ ἔζησεν ὁ Θάρα ἑβδομήκοντα ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Ἄβραμ, τὸν Ναχώρ, καὶ τὸν Ἁρράν.
27 Καὶ αὕτη εἶναι ἡ γενεαλογία τοῦ Θάρα· ὁ Θάρα ἐγέννησε τὸν Ἄβραμ, τὸν Ναχώρ, καὶ τὸν Ἁρράν· καὶ ὁ Ἁρρὰν ἐγέννησε τὸν Λώτ.
28 Καὶ ἀπέθανεν ὁ Ἁρρὰν ἐνώπιον Θάρα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ ἐν τῷ τόπῳ τῆς γεννήσεως αὑτοῦ, ἐν Οὔρ τῶν Χαλδαίων.
29 Καὶ ἔλαβον ὁ Ἄβραμ καὶ ὁ Ναχὼρ εἰς ἑαυτοὺς γυναῖκας· τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς τοῦ Ἄβραμ ἦτο Σάρα· καὶ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς τοῦ Ναχώρ, Μελχά, θυγάτηρ τοῦ Ἁρράν, πατρὸς Μελχά, καὶ πατρὸς Ἰεσχά.
30 Ἡ δὲ Σάρα ἦτο στείρα, δὲν εἶχε τέκνον.
31 Καὶ ἔλαβεν ὁ Θάρα Ἄβραμ τὸν υἱὸν αὑτοῦ καὶ Λὼτ τὸν υἱὸν τοῦ Ἁρρὰν ἐγγονὸν ἑαυτοῦ, καὶ Σάραν τὴν ἑαυτοῦ νύμφην, τὴν γυναῖκα Ἄβραμ τοῦ υἱοῦ αὑτοῦ· καὶ ἐξῆλθον ὁμοῦ ἀπὸ τῆς Οὔρ τῶν Χαλδαίων, διὰ νὰ ὑπάγωσιν εἰς τὴν γῆν Χαναάν· καὶ ἦλθον ἕως Χαρρὰν καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ.
32 Καὶ ἔγειναν αἱ ἡμέραι τοῦ Θάρα διακόσια πέντε ἔτη· καὶ ἀπέθανεν ὁ Θάρα ἐν Χαρράν.
1 Ὁ δὲ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Ἄβραμ, Ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου, καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου, καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς σου, εἰς τὴν γῆν τὴν ὁποίαν θέλω σοὶ δείξει·
2 καὶ θέλω σὲ κάμει εἰς ἔθνος μέγα· καὶ θέλω σὲ εὐλογήσει, καὶ θέλω μεγαλύνει τὸ ὄνομά σου· καὶ θέλεις εἶσθαι εἰς εὐλογίαν·
3 καὶ θέλω εὐλογήσει τοὺς εὐλογοῦντάς σε, καὶ τοὺς καταρωμένους σε θέλω καταρασθῆ· καὶ θέλουσιν εὐλογηθῆ ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς.
4 Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἄβραμ, καθὼς εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος· καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ὑπῆγε καὶ ὁ Λώτ· ὁ δὲ Ἄβραμ ἦτο ἡλικίας ἑβδομήκοντα πέντε ἐτῶν, ὅτε ἐξῆλθεν ἀπὸ Χαρράν.
5 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἄβραμ Σάραν τὴν γυναῖκα αὑτοῦ, καὶ Λὼτ τὸν υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ, καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὑτῶν ὅσα εἶχον ἀποκτήσει, καὶ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ὁποίους εἶχον ἀποκτήσει ἐν Χαρράν, καὶ ἐξῆλθον διὰ νὰ ὑπάγωσιν εἰς τὴν γῆν Χαναάν· καὶ ἦλθον εἰς τὴν γῆν Χαναάν.
6 Καὶ διεπέρασεν ὁ Ἄβραμ τὴν γῆν ἐκείνην ἕως τοῦ τόπου Συχέμ, ἕως τῆς δρυὸς Μορέχ· οἱ δὲ Χαναναῖοι τότε κατῴκουν ἐν τῇ γῇ ταύτῃ.
7 Καὶ ἐφάνη ὁ Κύριος εἰς τὸν Ἄβραμ καὶ εἶπεν, Εἰς τὸ σπέρμα σου θέλω δώσει τὴν γῆν ταύτην. Καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον εἰς τὸν Κύριον, ὅστις ἐφάνη εἰς αὐτόν.
8 Καὶ ἐκεῖθεν μετέβη πρὸς τὸ ὄρος, τὸ κατὰ ἀνατολὰς τῆς Βαιθήλ, καὶ ἔστησε τὴν σκηνήν αὑτοῦ ἔχων τὴν Βαιθήλ πρὸς δυσμὰς καὶ τὴν Γαὶ πρὸς ἀνατολάς· καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον εἰς τὸν Κύριον, καὶ ἐπεκαλέσθη τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.
9 Καὶ μετεσκήνωσεν ὁ Ἄβραμ, ὁδοιπορῶν καὶ προχωρῶν πρὸς μεσημβρίαν.
10 Ἔγεινε δὲ πεῖνα ἐν τῇ γῇ ταύτῃ· καὶ κατέβη ὁ Ἄβραμ εἰς τὴν Αἴγυπτον διὰ νὰ παροικήσῃ ἐκεῖ· διότι ἡ πεῖνα ἦτο βαρεῖα ἐν τῇ γῇ.
11 Καὶ ὅτε ἐπλησίαζε νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Αἴγυπτον, εἶπε πρὸς Σάραν τὴν γυναῖκα αὑτοῦ, Ἰδού, γνωρίζω ὅτι εἶσαι γυνή εὐειδής·
12 θέλει συμβῆ λοιπόν, ὥστε καθὼς σὲ ἴδωσιν οἱ Αἰγύπτιοι, θέλουσιν εἰπεῖ, Γυνή αὐτοῦ εἶναι αὕτη· καὶ θέλουσι φονεύσει ἐμέ, σὲ δὲ θέλουσι φυλάξει ζῶσαν.
13 Εἰπὲ λοιπόν, ὅτι εἶσαι ἀδελφή μου, διὰ νὰ γείνῃ καλὸν εἰς ἐμὲ ἐξ αἰτίας σου, καὶ νὰ φυλαχθῇ ἡ ζωή μου διὰ σέ.
14 Καί ὅτε εἰσῆλθεν ὁ Ἄβραμ εἰς τὴν Αἴγυπτον, εἶδον οἱ Αἰγύπτιοι τὴν γυναῖκα ὅτι ἦτο ὡραία σφόδρα.
15 Καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ Φαραὼ εἶδον αὐτήν, καὶ ἐπνεσαν αὐτήν πρὸς τὸν Φαραώ· καὶ ἐλήφθη ἡ γυνή εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Φαραώ.
16 Τὸν δὲ Ἄβραμ μετεχειρίσθησαν καλῶς δι᾿ αὐτήν· καὶ εἶχε πρόβατα καὶ βόας καὶ ὄνους καὶ δούλους καὶ δούλας καὶ ὄνους θηλυκὰς καὶ καμήλους.
17 Καὶ ἐπέφερεν ὁ Κύριος ἐπὶ τὸν Φαραὼ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον αὑτοῦ πληγὰς μεγάλας ἐξ αἰτίας Σάρας τῆς γυναικὸς τοῦ Ἄβραμ.
18 Ἐκάλεσε δὲ ὁ Φαραὼ τὸν Ἄβραμ, καὶ εἶπε, Τί εἶναι τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἔκαμες εἰς ἐμέ; διὰ τί δὲν μ᾿ ἐφανέρωσας ὅτι αὕτη εἶναι γυνή σου;
19 διὰ τί εἶπας, Ἀδελφή μου εἶναι αὕτη; καὶ ἔλαβον αὐτήν εἰς ἐμαυτὸν διὰ γυναῖκα· καὶ τώρα, ἰδοὺ ἡ γυνή σου· λάβε αὐτήν, καὶ ὕπαγε.
20 Καὶ διώρισεν ὁ Φαραὼ ἀνθρώπους εἰς αὐτόν· καὶ συμπροέπεμψαν αὐτόν, καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ πάντα ὅσα εἶχε.
1 Ἀνέβη δὲ ὁ Ἄβραμ ἐξ Αἰγύπτου, αὐτὸς καὶ ἡ γυνή αὐτοῦ, καὶ πάντα ὅσα εἶχε, καὶ ὁ Λὼτ μετ᾿ αὐτοῦ, πρὸς μεσημβρίαν.
2 Καὶ ὁ Ἄβραμ ἦτο πλούσιος σφόδρα εἰς κτήνη, εἰς ἀργύριον καὶ εἰς χρυσίον.
3 Καὶ ὑπῆγεν ὁδεύων ἀπὸ μεσημβρίας ἕως Βαιθήλ ἕως τοῦ τόπου ὅπου ἦτο ἡ σκηνή αὐτοῦ τὸ πρότερον μεταξὺ Βαιθήλ καὶ Γαί·
4 εἰς τὸν τόπον τοῦ θυσιαστηρίου, τὸ ὁποῖον εἶχε κάμει ἐκεῖ καταρχάς· καὶ ἐπεκαλέσθη ἐκεῖ ὁ Ἄβραμ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.
5 Καὶ ὁ Λὼτ ἀκόμη, ὁ συμπορευόμενος μετὰ τοῦ Ἄβραμ, εἶχε πρόβατα καὶ βόας καὶ σκηνάς.
6 Καὶ δὲν ἐχώρει αὐτοὺς ἡ γῆ διὰ νὰ κατοικῶσιν ὁμοῦ· διότι ἦσαν τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν πολλά, καὶ δὲν ἠδύναντο νὰ κατοικῶσιν ὁμοῦ.
7 Καὶ συνέβη ἔρις μεταξὺ τῶν ποιμένων τῶν κτηνῶν τοῦ Ἄβραμ καὶ τῶν ποιμένων τῶν κτηνῶν τοῦ Λώτ· οἱ δὲ Χαναναῖοι καὶ οἱ Φερεζαῖοι κατῴκουν τότε τὴν γῆν.
8 Εἶπε δὲ ὁ Ἄβραμ πρὸς τὸν Λώτ, Ἄς μή ἦναι, παρακαλῶ, ἔρις μεταξὺ ἐμοῦ καὶ σοῦ καὶ μεταξὺ τῶν ποιμένων μου καὶ τῶν ποιμένων σου· διότι ἀδελφοὶ εἴμεθα ἡμεῖς·
9 δὲν εἶναι πᾶσα ἡ γῆ ἔμπροσθέν σου; διαχωρίσθητι λοιπὸν ἀπ᾿ ἐμοῦ· ἐὰν σὺ ὑπάγῃς εἰς τὰ ἀριστερά, ἐγὼ ὑπάγω εἰς τὰ δεξιά· καὶ ἐὰν σὺ εἰς τὰ δεξιά, ἐγὼ εἰς τὰ ἀριστερά.
10 Καὶ ὑψώσας ὁ Λὼτ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ, εἶδε πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ Ἰορδάνου, ὅτι ἐποτίζετο ὅλη πρὸ τοῦ νὰ καταστρέψῃ ὁ Κύριος τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορρα, ὡς παράδεισος τοῦ Κυρίου, ὡς ἡ γῆ τῆς Αἰγύπτου, ἕως νὰ ὑπάγῃ τις εἰς Σηγώρ.
11 Καὶ ἔκλεξεν εἰς ἑαυτὸν ὁ Λὼτ πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ Ἰορδάνου· καὶ μετεσκήνωσεν ὁ Λὼτ πρὸς ἀνατολάς, καὶ διεχωρίσθησαν ὁ εἷς ἀπὸ τοῦ ἄλλου.
12 Ὁ μὲν Ἄβραμ κατῴκησεν ἐν τῇ γῇ Χαναάν· ὁ δὲ Λὼτ κατῴκησε μεταξὺ τῶν πόλεων τῆς περιχώρου, καὶ ἔστησε τὰς σκηνὰς αὑτοῦ ἕως Σοδόμων.
13 Οἱ δὲ ἄνθρωποι τῶν Σοδόμων ἦσαν κακοὶ καὶ ἁμαρτωλοὶ σφόδρα ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
14 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Ἄβραμ, ἀφοῦ διεχωρίσθη ὁ Λὼτ ἀπ᾿ αὐτοῦ, Ὕψωσον τώρα τοὺς ὀφθαλμοὺς σου, καὶ ἰδὲ ἀπὸ τοῦ τόπου ὅπου εἶσαι, πρὸς ἄρκτον καὶ μεσημβρίαν καὶ ἀνατολήν καὶ δύσιν·
15 διότι πᾶσαν τὴν γῆν τὴν ὁποίαν βλέπεις, εἰς σὲ θέλω δώσει αὐτήν καὶ εἰς τὸ σπέρμα σου ἕως αἰῶνος·
16 καὶ θέλω καταστήσει τὸ σπέρμα σου ὡς τὴν ἄμμον τῆς γῆς· ὥστε ἐὰν δύναταί τις νὰ ἐξαριθμήσῃ τὴν ἄμμον τῆς γῆς, θέλει ἀριθμηθῆ καὶ τὸ σπέρμα σου.
17 Σηκωθεὶς διόδευσον τὴν γῆν εἰς τε τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ εἰς τὸ πλάτος αὐτῆς· διότι εἰς σὲ θέλω δώσει αὐτήν.
18 Καὶ ἐσήκωσε τὴν σκηνήν αὑτοῦ ὁ Ἄβραμ, καὶ ἐλθὼν κατῴκησε πλησίον τῶν δρυῶν Μαμβρῆ, αἵτινες εἶναι ἐν Χεβρών, καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον εἰς τὸν Κύριον.
1 Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν δὲ τοῦ Ἀμαρφὲλ βασιλέως Σενναάρ, τοῦ Ἀριὼχ βασιλέως Ἐλλασάρ, τοῦ Χοδολλογομὸρ βασιλέως Ἐλάμ, καὶ τοῦ Θαργὰλ βασιλέως ἐθνῶν,
2 ἔκαμον αὐτοὶ πόλεμον μετὰ τοῦ Βερὰ βασιλέως Σοδόμων, καὶ τοῦ Βαρσὰ βασιλέως Γομόρρων, τοῦ Σενναὰβ βασιλέως Ἀδαμά, καὶ τοῦ Σεμοβὸρ βασιλέως Σεβωείμ, καὶ τοῦ βασιλέως τῆς Βελά· αὕτη εἶναι ἡ Σηγώρ.
3 Πάντες οὗτοι ἡνώθησαν ὁμοῦ ἐν τῇ κοιλάδι Σιδδὶμ ἥτις εἶναι ἡ ἁλμυρὰ θάλασσα.
4 Δώδεκα ἔτη ἐδούλευον εἰς τὸν Χοδολλογομόρ· ἐν δὲ τῷ δεκάτῳ τρίτῳ ἀπεστάτησαν.
5 Καὶ ἐν τῷ δεκάτῳ τετάρτῳ ἔτει ἦλθεν ὁ Χοδολλογομὸρ καὶ οἱ βασιλεῖς οἱ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐπάταξαν τοὺς Ῥαφαεὶμ ἐν Ἀσταρὼθ-καρναΐμ, καὶ τοὺς Ζουζεὶμ ἐν Ἄμ, καὶ τοὺς Ἐμμαίους ἐν Σαυῆ-κιριαθαΐμ,
6 καὶ τοὺς Χορραίους ἐν τῷ ὄρει αὐτῶν Σηεὶρ ἕως τῆς πεδιάδος Φαράν, ἥτις εἶναι ἐν τῇ ἐρήμῳ.
7 Ἐπέστρεψαν δὲ καὶ ἦλθον εἰς τὴν Ἔν-μισπὰτ ἥτις εἶναι ἡ Κάδης· καὶ ἐπάταξαν πάντα τὸν τόπον τοῦ Ἀμαλήκ, καὶ τοὺς Ἀμορραίους τοὺς κατοικοῦντας ἐν Ἀσασὼν-θαμάρ.
8 Ἐξῆλθε δὲ ὁ βασιλεὺς τῶν Σοδόμων, καὶ ὁ βασιλεὺς τῶν Γομόρρων, καὶ ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀδαμά, καὶ ὁ βασιλεὺς τῶν Σεβωείμ, καὶ ὁ βασιλεὺς τῆς Βελά, ἥτις εἶναι ἡ Σηγώρ· καὶ συνεκρότησαν μάχην μετ᾿ αὐτῶν ἐν τῇ κοιλάδι Σιδδίμ,
9 μετὰ τοῦ Χοδολλογομόρ βασιλέως Ἐλάμ, καὶ τοῦ Θαργὰλ βασιλέως ἐθνῶν, καὶ τοῦ Ἀμραφὲλ βασιλέως Σενναάρ, καὶ τοῦ Ἀριὼχ βασιλέως Ἐλλασάρ· τέσσαρες βασιλεῖς πρὸς πέντε.
10 Ἡ δὲ κοιλὰς Σιδδὶμ ἦτο πλήρης φρεάτων ἀσφάλτου· ἐτράπησαν δὲ εἰς φυγήν οἱ βασιλεῖς τῶν Σοδόμων καὶ τῶν Γομόρρων καὶ ἔπεσον ἐκεῖ· οἱ δὲ ἐναπολειφθέντες ἔφυγον εἰς τὸ ὄρος.
11 Καὶ ἔλαβον πάντα τὰ ὑπάρχοντα τῶν Σοδόμων καὶ τῶν Γομόρρων καὶ πᾶσαν αὐτῶν τὴν ζωοτροφίαν, καὶ ἀνεχώρησαν.
12 Ἔλαβον δὲ καὶ τὸν Λὼτ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ Ἄβραμ, ὅστις κατῴκει ἐν Σοδόμοις, καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, καὶ ἀνεχώρησαν.
13 Ὑπῆγε δὲ τις ἐκ τῶν διασωθέντων καὶ ἀπήγγειλε τοῦτο πρὸς τὸν Ἄβραμ τὸν Ἑβραῖον, ὅστις κατῴκει πλησίον τῶν δρυῶν Μαμβρῆ τοῦ Ἀμορραίου, ἀδελφοῦ τοῦ Ἐσχώλ, καὶ ἀδελφοῦ τοῦ Ἀνήρ, οἵτινες ἦσαν σύμμαχοι τοῦ Ἄβραμ.
14 Ἀκούσας δὲ ὁ Ἄβραμ ὅτι ἠχμαλωτίσθη ὁ ἀδελφὸς αὑτοῦ, ἐφώπλισε τριακοσίους δεκαοκτὼ ἐκ τῶν δούλων αὑτοῦ, τῶν γεννηθέντων ἐν τῇ οἰκίᾳ αὑτοῦ, καὶ κατεδίωξεν ὀπίσω αὐτῶν ἕως Δάν.
15 Καὶ διαιρέσας τοὺς ἑαυτοῦ ὥρμησε κατ᾿ αὐτῶν τὴν νύκτα, αὐτὸς καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ, καὶ ἐπάταξεν αὐτούς, καὶ κατεδίωξεν αὐτοὺς ἕως Χοβὰ ἥτις εἶναι κατὰ τὰ ἀριστερὰ τῆς Δαμασκοῦ.
16 Καὶ ἐπανέφερε πάντα τὰ ὑπάρχοντα καὶ ἔτι ἐπανέφερε Λὼτ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, ἔτι δὲ καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὸν λαόν.
17 Ἐξῆλθε δὲ ὁ βασιλεὺς τῶν Σοδόμων εἰς συνάντησιν αὐτοῦ, ἀφοῦ ἐπέστρεψεν ἀπὸ τῆς καταστροφῆς τοῦ Χοδολλογομὸρ καὶ τῶν βασιλέων τῶν μετ᾿ αὐτοῦ, ἐν τῇ κοιλάδι Σαυῆ ἥτις εἶναι ἡ κοιλὰς τοῦ βασιλέως.
18 Καὶ ὁ Μελχισεδὲκ βασιλεὺς Σαλήμ ἔφερεν ἔξω ἄρτον καὶ οἶνον· ἦτο δὲ ἱερεὺς τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου.
19 Καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν, Εὐλογημένος ὁ Ἄβραμ παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου, ὅστις ἔκτισε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν·
20 καὶ εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ὁ Ὕψιστος ὅστις παρέδωκε τοὺς ἐχθροὺς σου εἰς τὴν χεῖρά σου. Καὶ Ἄβραμ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν δέκατον ἀπὸ πάντων.
21 Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῶν Σοδόμων πρὸς τὸν Ἄβραμ, Δὸς μοι τοὺς ἀνθρώπους, τὰ δὲ ὑπάρχοντα λάβε εἰς σεαυτόν.
22 Εἶπε δὲ ὁ Ἄβραμ πρὸς τὸν βασιλέα τῶν Σοδόμων, Ἐγὼ ὕψωσα τὴν χεῖρά μου πρὸς Κύριον, τὸν Θεὸν τὸν Ὕψιστον, ὅστις ἔκτισε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν,
23 ὅτι δὲν θέλω λάβει ἀπὸ πάντων τῶν ἰδικῶν σου ἀπὸ κλωστῆς ἕως λωρίου ὑποδήματος, διὰ νὰ μή εἴπῃς, Ἐγὼ ἐπλούτισα τὸν Ἄβραμ·
24 ἐκτὸς μόνον ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἔφαγον οἱ νέοι, καὶ τῆς μερίδος τῶν ἀνθρώπων τῶν ἐλθόντων μετ᾿ ἐμοῦ, τοῦ Ἀνήρ τοῦ Ἐσχὼλ καὶ τοῦ Μαμβρῆ, οὗτοι ἄς λάβωσι τὴν μερίδα αὑτῶν.
1 Μετὰ τὰ πράγματα ταῦτα ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Ἄβραμ ἐν ὀράματι, λέγων, Μή φοβοῦ, Ἄβραμ· ἐγὼ εἶμαι ὁ ὑπερασπιστής σου, ὁ μισθὸς σου θέλει εἶσθαι πολὺς σφόδρα.
2 Καὶ εἶπεν ὁ Ἄβραμ, Δέσποτα Κύριε, τί θέλεις δώσει εἰς ἐμέ, ἐνῷ ἐγὼ ἀπέρχομαι ἄτεκνος, ὁ δὲ κληρονόμος τῆς οἰκίας μου εἶναι οὗτος ὁ ἐκ Δαμασκοῦ Ἐλιέζερ;
3 εἶπε προσέτι ὁ Ἄβραμ, Ἰδού, δὲν ἔδωκας εἰς ἐμὲ σπέρμα· καὶ ἰδού, οἰκέτης μου θέλει μὲ κληρονομήσει.
4 Καὶ ἰδού, λόγος Κυρίου ἔγεινε πρὸς αὐτόν, λέγων, Δὲν θέλει σὲ κληρονομήσει οὗτος· ἀλλ᾿ ἐκεῖνος ὅστις θέλει ἐξέλθει ἐκ τῶν σπλάγχνων σου, αὐτὸς θέλει σὲ κληρονομήσει.
5 Καὶ ἔφερεν αὐτὸν ἔξω καὶ εἶπεν, Ἀνάβλεψον τώρα εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἀρίθμησον τὰ ἄστρα, ἐὰν δύνασαι νὰ ἐξαριθμήσῃς αὐτά· καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Οὕτω θέλει εἶσθαι τὸ σπέρμα σου.
6 Καὶ ἐπίστευσεν εἰς τὸν Κύριον· καὶ ἐλογίσθη εἰς αὐτὸν εἰς δικαιοσύνην.
7 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος ὅστις σὲ ἐξήγαγον ἐκ τῆς Οὔρ τῶν Χαλδαίων, διὰ νὰ σοὶ δώσω τὴν γῆν ταύτην εἰς κληρονομίαν.
8 Ὁ δὲ εἶπε, Δέσποτα Κύριε, Πόθεν νὰ γνωρίσω ὅτι θέλω κληρονομήσει αὐτήν;
9 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Λάβε μοὶ δάμαλιν τριῶν ἐτῶν, καὶ αἶγα τριῶν ἐτῶν, καὶ κριὸν τριῶν ἐτῶν, καὶ τρυγόνα, καὶ περιστεράν.
10 Καὶ ἔλαβεν εἰς αὐτὸν πάντα ταῦτα, καὶ διέσχισεν αὐτὰ εἰς τὸ μέσον, καὶ ἔθεσεν ἕκαστον τμῆμα ἀπέναντι τοῦ ὁμοίου αὑτοῦ· τὰ πτηνὰ ὅμως δὲν διέσχισε.
11 Κατέβησαν δέ ὄρνεα ἐπὶ τὰ πτώματα, καὶ ὁ Ἄβραμ ἐδίωξεν αὐτά.
12 Περὶ δὲ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου, ἐπέπεσεν ἔκστασις ἐπὶ τὸν Ἄβραμ· καὶ ἰδού, φόβος σκοτεινὸς μέγας ἐπιπίπτει ἐπ᾿ αὐτόν.
13 Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Ἄβραμ, Ἔξευρε βεβαίως ὅτι τὸ σπέρμα σου θέλει παροικήσει ἐν γῇ οὐχὶ ἑαυτῶν, καὶ θέλουσι δουλώσει αὐτούς, καὶ θέλουσι καταθλίψει αὐτούς, τετρακόσια ἔτη·
14 τὸ ἔθνος ὅμως, εἰς τὸ ὁποῖον θέλουσι δουλωθῆ, ἐγὼ θέλω κρίνει· μετὰ δὲ ταῦτα θέλουσιν ἐξέλθει μὲ μεγάλα ὑπάρχοντα·
15 σὺ δὲ θέλεις ἀπέλθει πρὸς τοὺς πατέρας σου ἐν εἰρήνῃ· θέλεις ἐνταφιασθῆ ἐν γήρατι καλῷ·
16 ἐν δὲ τῇ τετάρτῃ γενεᾷ θέλουσιν ἐπιστρέψει ἐδώ· διότι ἀκόμη δὲν ἀνεπληρώθη ἡ ἀνομία τῶν Ἀμορραίων.
17 Ὅτε δὲ ὁ ἥλιος ἔδυσε καὶ ἔγεινε πυκνὸν σκότος, ἰδού, κάμινος καπνίζουσα καὶ λαμπὰς πυρὸς ἥτις διεπέρασε μεταξὺ τῶν διχοτομημάτων τούτων.
18 τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἔκαμε διαθήκην ὁ Κύριος πρὸς τὸν Ἄβραμ, λέγων, εἰς τὸ σπέρμα σου ἔδωκα τὴν γῆν ταύτην, ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ τῆς Αἰγύπτου ἕως τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου, τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου·
19 τοὺς Κεναίους, καὶ τοὺς Κενεζαίους, καὶ τοὺς Κεδμωναίους,
20 καὶ τοὺς Χετταίους, καὶ τοὺς Φερεζαίους, καὶ τοὺς Ῥαφαείμ,
21 καὶ τοὺς Ἀμορραίους, καὶ τοὺς Χαναναίους, καὶ τοὺς Γεργεσαίους, καὶ τοὺς Ἰεβουσαίους.
1 Ἡ δὲ Σάρα, ἡ γυνή τοῦ Ἄβραμ, δὲν ἐτεκνοποίει εἰς αὐτόν· εἶχε δὲ δούλην Αἰγυπτίαν, ὀνομαζομένην Ἄγαρ.
2 Καὶ εἶπεν ἡ Σάρα πρὸς τὸν Ἄβραμ, Ἰδού, ὁ Κύριος μὲ ἀπέκλεισε τῆς τεκνοποιΐας· εἴσελθε λοιπὸν πρὸς τὴν δούλην μου, ἴσως ἀποκτήσω τέκνον ἐξ αὐτῆς. Ὑπήκουσε δὲ ὁ Ἄβραμ εἰς τὸν λόγον τῆς Σάρας.
3 Καὶ ἔλαβεν ἡ Σάρα ἡ γυνή τοῦ Ἄβραμ τὴν Ἄγαρ τὴν Αἰγυπτίαν, τὴν δούλην αὑτῆς, ἀφοῦ ὁ Ἄβραμ εἶχε κατοικήσει δέκα ἔτη ἐν τῇ γῇ Χαναάν, καὶ ἔδωκεν αὐτήν εἰς Ἄβραμ τὸν ἄνδρα αὑτῆς, διὰ νὰ ἦναι γυνή αὐτοῦ.
4 Καὶ εἰσῆλθε πρὸς τὴν Ἄγαρ, καὶ ἐκείνη συνέλαβε· καὶ ὅτε εἶδεν ὅτι συνέλαβεν, ἡ κυρία αὐτῆς κατεφρονεῖτο ἐνώπιον αὐτῆς.
5 Καὶ εἶπεν ἡ Σάρα πρὸς τὸν Ἄβραμ, Ἐξ αἰτίας σου ἀδικοῦμαι. Ἐγὼ ἔδωκα τὴν δούλην μου εἰς τὸν κόλπον σου· καὶ ἀφοῦ εἶδεν ὅτι συνέλαβεν, ἐγὼ κατεφρονήθην ἐνώπιον αὐτῆς· ἄς κρίνῃ ὁ Κύριος μεταξὺ ἐμοῦ καὶ σοῦ.
6 Ὁ δὲ Ἄβραμ εἶπε πρὸς τὴν Σάραν, Ἰδού, ἡ δούλη σου εἶναι εἰς τὴν χεῖρά σου· κάμε εἰς αὐτήν ὅπως εἶναι ἀρεστὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου. Καὶ μετεχειρίσθη ἡ Σάρα αὐτήν κακῶς, καὶ ἐκείνη ἔφυγεν ἀπὸ προσώπου αὐτῆς.
7 Εὗρε δὲ αὐτήν ἄγγελος Κυρίου πλησίον πηγῆς ὕδατος, ἐν τῇ ἐρήμῳ, πλησίον τῆς πηγῆς κατὰ τὴν ὁδὸν Σούρ·
8 καὶ εἶπεν, Ἄγαρ, δούλη τῆς Σάρας, πόθεν ἔρχεσαι καὶ ποῦ ὑπάγεις; Ἡ δὲ εἶπεν, Ἀπὸ προσώπου Σάρας τῆς κυρίας μου φεύγω.
9 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου, Ἐπίστρεψον πρὸς τὴν κυρίαν σου καὶ ταπεινώθητι ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτῆς.
10 Εἶπεν ἔτι ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου πρὸς αὐτήν, Θέλω πληθύνει σφόδρα τὸ σπέρμα σου, ὥστε νὰ μή ἀριθμῆται διὰ τὸ πλῆθος.
11 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου, Ἰδού, σὺ εἶσαι ἔγκυος, καὶ θέλεις γεννήσει υἱόν, καὶ θέλεις καλέσει τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰσμαήλ· διότι ἤκουσεν ὁ Κύριος τὴν θλῖψιν σου·
12 καὶ οὗτος θέλει εἶσθαι ἄνθρωπος ἄγριος· ἡ χεὶρ αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἐναντίον πάντων, καὶ ἡ χεὶρ πάντων ἐναντίον αὐτοῦ· καὶ κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ θέλει κατοικήσει.
13 Καὶ ἐκάλεσεν Ἄγαρ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου τοῦ λαλοῦντος πρὸς αὐτήν, Σὺ Θεὸς ὅστις μὲ εἶδες· διότι εἶπεν, Εἶδον ἔτι ἐγὼ ἐνταῦθα ἐκεῖνον ὅστις μὲ εἶδε;
14 Διὰ τοῦτο νομάσθη τὸ φρέαρ ἐκεῖνο, Φρέαρ Λαχαΐ-ροΐ· ἰδού, κεῖται μεταξὺ Κάδης καὶ Βαράδ.
15 Καὶ ἐγέννησεν ἡ Ἄγαρ υἱὸν εἰς τὸν Ἄβραμ· καὶ ὁ Ἄβραμ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ αὑτοῦ, τὸν ὁποῖον ἐγέννησεν Ἄγαρ, Ἰσμαήλ.
16 Ἦτο δὲ ὁ Ἄβραμ ὀγδοήκοντα ἕξ ἐτῶν, ὅτε ἡ Ἄγαρ ἐγέννησε τὸν Ἰσμαήλ εἰς τὸν Ἄβραμ.
1 Καὶ ὅτε ἦτο ὁ Ἄβραμ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐτῶν, ἐφάνη ὁ Κύριος εἰς τὸν Ἄβραμ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐγὼ εἶμαι Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ· περιπάτει ἐνώπιόν μου, καὶ ἔσο τέλειος.
2 Καὶ θέλω στήσει τὴν διαθήκην μου ἀναμέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ· καὶ θέλω σὲ πληθύνει σφόδρα σφόδρα.
3 Καὶ ἔπεσεν ὁ Ἄβραμ ἐπὶ πρόσωπον αὑτοῦ· καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός, λέγων,
4 Ἐγώ, ἰδού, ἡ διαθήκη μου εἶναι πρὸς σέ· καὶ θέλεις γείνει πατήρ πλήθους ἐθνῶν·
5 καὶ δὲν θέλει καλεῖσθαι πλέον τὸ ὄνομά σου Ἄβραμ, ἀλλὰ τὸ ὄνομά σου θέλει εἶσθαι Ἀβραάμ· διότι πατέρα πλήθους ἐθνῶν σὲ κατέστησα·
6 καὶ θέλω σὲ αὐξήσει σφόδρα σφόδρα, καὶ θέλω σὲ καταστήσει εἰς ἔθνη, καὶ βασιλεῖς θέλουσιν ἐξέλθει ἐκ σοῦ·
7 καὶ θέλω στήσει τὴν διαθήκην μου ἀναμέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, καὶ τοῦ σπέρματός σου μετὰ σὲ εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν, εἰς διαθήκην αἰώνιον, διὰ νὰ ἦμαι Θεὸς εἰς σὲ καὶ εἰς τὸ σπέρμα σου μετὰ σέ·
8 καὶ θέλω δώσει εἰς σέ, καὶ εἰς τὸ σπέρμα σου μετὰ σέ, τὴν γῆν τῆς παροικίας σου, πᾶσαν τὴν γῆν Χαναάν, εἰς κατάσχεσιν αἰώνιον· καὶ θέλω εἶσθαι ὁ Θεὸς αὐτῶν.
9 Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἀβραάμ, σὺ δὲ τὴν διαθήκην μου θέλεις φυλάξει, σὺ καὶ τὸ σπέρμα σου μετὰ σὲ εἰς τὰς γενεὰς αὑτῶν.
10 Αὕτη εἶναι ἡ διαθήκη μου τὴν ὁποίαν θέλετε φυλάξει, ἀναμέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν καὶ τοῦ σπέρματός σου μετὰ σέ· πᾶν ἄρσεν ὑμῶν θέλει περιτέμνεσθαι.
11 Καὶ θέλετε περιτέμνει τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας ὑμῶν, καὶ θέλει εἶσθαι εἰς σημεῖον τῆς διαθήκης μεταξὺ ἐμοῦ καὶ ὑμῶν·
12 καὶ παιδίον ὀκτὼ ἡμερῶν θέλει περιτέμνεσθαι μεταξὺ σας, πᾶν ἄρσεν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ὁ γεγεννημένος ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ ὁ ἀργυρώνητος ἐκ παντὸς ξένου, ὅστις δὲν εἶναι ἐκ τοῦ σπέρματός σου·
13 θέλει ἐξάπαντος περιτέμνεσθαι ὁ γεγεννημένος ἐν τῇ οἰκίᾳ σου, καὶ ὁ ἀργυρώνητός σου· καὶ θέλει εἶσθαι ἡ διαθήκη μου ἐπὶ τῆς σαρκὸς ὑμῶν εἰς διαθήκην αἰώνιον·
14 καὶ τὸ ἀπερίτμητον ἄρσεν, τοῦ ὁποίου δὲν ἤθελε περιτμηθῆ ἡ σὰρξ τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ, ἡ ψυχή ἐκείνη θέλει ἐξολοθρευθῆ ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὑτῆς· τὴν διαθήκην μου παρέβη.
15 Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἀβραάμ, Σάραν τὴν γυναῖκά σου, δὲν θέλεις καλέσει πλέον τὸ ὄνομα αὐτῆς Σάραν, ἀλλὰ Σάρρα θέλει εἶσθαι τὸ ὄνομα αὐτῆς.
16 Καὶ θέλω εὐλογήσει αὐτήν, καὶ θέλω προσέτι δώσει εἰς σὲ υἱὸν ἐξ αὐτῆς· καὶ θέλω εὐλογήσει αὐτήν, καὶ θέλει γείνει μήτηρ ἐθνῶν· βασιλεῖς λαῶν θέλουσιν ἐξέλθει ἐξ αὐτῆς.
17 Καὶ ἔπεσεν ὁ Ἀβραὰμ ἐπὶ πρόσωπον αὑτοῦ καὶ ἐγέλασε, καὶ εἶπεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ, Εἰς ἄνθρωπον ἑκατονταετῆ θέλει γεννηθῆ τέκνον; καὶ ἡ Σάρρα, γυνή ἐνενήκοντα ἐτῶν, θέλει γεννήσει;
18 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβραὰμ πρὸς τὸν Θεόν, Εἴθε ὁ Ἰσμαήλ νὰ ζήσῃ ἐνώπιόν σου!
19 Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Ναὶ ἡ γυνή σου Σάρρα θέλει γεννήσει υἱὸν εἰς σέ, καὶ θέλεις καλέσει τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰσαάκ· καὶ θέλω στήσει τὴν διαθήκην μου πρὸς αὐτὸν εἰς διαθήκην αἰώνιον, καὶ πρὸς τὸ σπέρμα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν·
20 περὶ δὲ τοῦ Ἰσμαήλ σοῦ εἰσήκουσα· Ἰδού, εὐλόγησα αὐτόν, καὶ θέλω αὐξήσει αὐτόν, καὶ θέλω πληθύνει αὐτὸν σφόδρα σφόδρα· δώδεκα ἄρχοντας θέλει γεννήσει, καὶ θέλω κάμει αὐτὸν ἔθνος μέγα·
21 ἀλλὰ τὴν διαθήκην μου θέλω στήσει πρὸς τὸν Ἰσαάκ, τὸν ὁποῖον θέλει γεννήσει ἡ Σάρρα εἰς σὲ τὸ ἐρχόμενον ἔτος, ἐν τῷ αὐτῷ τούτῳ καιρῷ.
22 Ἀφοῦ δὲ ἐτελείωσε νὰ λαλῇ μετ᾿ αὐτοῦ, ἀνέβη ὁ Θεὸς ἀπὸ τοῦ Ἀβραάμ.
23 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἀβραὰμ Ἰσμαήλ τὸν υἱὸν αὑτοῦ, καὶ πάντας τοὺς γεγεννημένους ἐν τῇ οἰκίᾳ αὑτοῦ, καὶ πάντας τοὺς ἀργυρωνήτους αὑτοῦ, πᾶν ἄρσεν τῶν ἀνθρώπων τῆς οἰκίας τοῦ Ἀβραάμ, καὶ περιέτεμε τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτῶν τὴν αὐτήν ἐκείνην ἡμέραν, καθὼς εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός.
24 Ὁ δὲ Ἀβραὰμ ἦτο ἐνενήκοντα ἐννέα ἐτῶν, ὅτε περιετμήθη τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὑτοῦ.
25 Ἰσμαήλ δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἦτο δεκατριῶν ἐτῶν, ὅτε περιετμήθη τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὑτοῦ.
26 τὴν αὐτήν ἐκείνην ἡμέραν περιετμήθη ὁ Ἀβραάμ, καὶ Ἰσμαήλ ὁ υἱὸς αὐτοῦ·
27 καὶ πάντες οἱ ἄνθρωποι τῆς οἰκίας αὐτοῦ, οἱ γεγεννημένοι ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ οἱ ἐξ ἀλλογενῶν ἀργυρώνητοι περιετμήθησαν μετ᾿ αὐτοῦ.
1 Καὶ ἐφάνη εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος εἰς τὰς δρῦς Μαμβρῆ, ἐνῷ ἐκάθητο ἐν τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς εἰς τὸ καῦμα τῆς ἡμέρας.
2 Καὶ ὑψώσας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ, εἶδε· καὶ ἰδού, τρεῖς ἄνδρες ἱστάμενοι ἔμπροσθεν αὐτοῦ· καὶ ὡς εἶδεν, ἔδραμεν εἰς προϋπάντησιν αὐτῶν ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς, καὶ προσεκύνησεν ἕως ἐδάφους·
3 καὶ εἶπε, Κύριέ μου, ἐὰν εὕρηκα χάριν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου, μή παρέλθῃς, παρακαλῶ, τὸν δοῦλόν σου·
4 ἄς φερθῇ, παρακαλῶ, ὀλίγον ὕδωρ, καὶ νίψατε τοὺς πόδας σας, καὶ ἀναπαύθητε ὑπὸ τὸ δένδρον·
5 καὶ ἐγὼ θέλω φέρει ὀλίγον ἄρτον, καὶ στηρίξατε τὴν καρδίαν σας· ἔπειτα θέλετε παρέλθει· ἐπειδή διὰ τοῦτο ἐπεράσατε πρὸς τὸν δοῦλόν σας· οἱ δὲ εἶπον, Κάμε οὕτω, καθὼς εἶπας.
6 Καὶ ἔσπευσεν ὁ Ἀβραὰμ εἰς τὴν σκηνήν πρὸς τὴν Σάρραν καὶ εἶπε, Σπεῦσον ζύμωσον τρία μέτρα σεμιδάλεως, καὶ κάμε ἐγκρυφίας.
7 Ὁ δὲ Ἀβραὰμ ἔδραμεν εἰς τοὺς βόας, καὶ ἔλαβε μοσχάριον ἀπαλὸν καὶ καλόν, καὶ ἔδωκεν εἰς τὸν δοῦλον· ὁ δὲ ἔσπευσε νὰ ἑτοιμάσῃ αὐτὸ·
8 ἔπειτα ἔλαβε βούτυρον καὶ γάλα καὶ τὸ μοσχάριον, τὸ ὁποῖον ἡτοίμασε, καὶ ἔθεσεν ἔμπροσθεν αὐτῶν· αὐτὸς δὲ ἵστατο πλησίον αὐτῶν ὑπὸ τὸ δένδρον, καὶ αὐτοὶ ἔφαγον.
9 Εἶπον δὲ πρὸς αὐτόν, Ποῦ εἶναι Σάρρα ἡ γυνή σου; Ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδού, ἐν τῇ σκηνῇ.
10 Καὶ εἶπεν, Ἐξάπαντος θέλω ἐπιστρέψει πρὸς σὲ κατὰ τὸν αὐτὸν τοῦτον καιρὸν τοῦ ἔτους· καὶ ἰδού, Σάρρα ἡ γυνή σου θέλει ἔχει υἱόν. Ἡ δὲ Σάρρα ἤκουσεν ἐν τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς ἥτις ἦτο ὄπισθεν αὐτοῦ.
11 Ὁ δὲ Ἀβραὰμ καὶ ἡ Σάρρα ἦσαν γέροντες, προβεβηκότες εἰς ἡλικίαν· εἰς τὴν Σάρραν εἶχον παύσει νὰ γίνωνται τὰ γυναικεῖα.
12 Ἐγέλασε δὲ ἡ Σάρρα καθ᾿ ἑαυτήν λέγουσα, Ἀφοῦ ἐγήρασα, θέλει γείνει εἰς ἐμὲ ἠδονή καὶ ὁ κύριός μου γέρων;
13 Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Ἀβραάμ, Διὰ τί ἐγέλασεν ἡ Σάρρα, λέγουσα, Ἀφοῦ ἐγὼ ἐγήρασα, θέλω τῳόντι γεννήσει;
14 εἶναί τι ἀδύνατον εἰς τὸν Κύριον; ἐν τῷ ὡρισμένῳ καιρῷ θέλω ἐπιστρέψει πρὸς σὲ κατὰ τὸν αὐτὸν τοῦτον καιρὸν τοῦ ἔτους, καὶ ἡ Σάρρα θέλει ἔχει υἱόν.
15 Τότε ἡ Σάρρα ἠρνήθη λέγουσα, δὲν ἐγέλασα· διότι ἐφοβήθη. Ὁ δὲ εἶπεν, Οὐχί, ἀλλ᾿ ἐγέλασας.
16 Σηκωθέντες δὲ ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες διευθύνθησαν πρὸς τὰ Σόδομα· καὶ ὁ Ἀβραὰμ ἐπορεύετο μετ᾿ αὐτῶν διὰ νὰ συμπροπέμψῃ αὐτούς.
17 Καὶ εἶπε Κύριος, Θέλω κρύψει ἐγὼ ἀπὸ τοῦ Ἀβραὰμ ὅ, τι κάμνω;
18 ὁ δὲ Ἀβραὰμ θέλει ἐξάπαντος γείνει ἔθνος μέγα καὶ δυνατόν· καὶ θέλουσιν εὐλογηθῆ εἰς αὐτὸν πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς·
19 ἐπειδή γνωρίζω αὐτὸν ὅτι θέλει διατάξει πρὸς τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ καὶ πρὸς τὸν οἶκον αὑτοῦ, μεθ᾿ ἑαυτόν, καὶ θέλουσι φυλάξει τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ πράττωσι δικαιοσύνην καὶ κρίσιν, ὥστε νὰ ἐπιφέρῃ ὁ Κύριος ἐπὶ τὸν Ἀβραὰμ τὰ ὅσα ἐλάλησε πρὸς αὐτόν.
20 Εἶπε δὲ Κύριος, Ἡ κραυγή τῶν Σοδόμων καὶ τῶν Γομόρρων ἐπλήθυνε, καὶ ἡ ἁμαρτία αὐτῶν βαρεῖα σφόδρα·
21 θέλω λοιπὸν καταβῆ καὶ θέλω ἰδεῖ ἄν ἔπραξαν ὁλοκλήρως κατὰ τὴν κραυγήν τὴν ἐρχομένην πρὸς ἐμέ· καὶ θέλω γνωρίσει, ἄν οὐχί.
22 Καὶ ἀναχωρήσαντες ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες ὑπῆγον πρὸς τὰ Σόδομα· ὁ δὲ Ἀβραὰμ ἵστατο ἔτι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.
23 Καὶ πλησιάσας ὁ Ἀβραὰμ εἶπε, Μήπως θέλεις ἀπολέσει τὸν δίκαιον μετὰ τοῦ ἀσεβοῦς;
24 ἐὰν ἦναι πεντήκοντα δίκαιοι ἐν τῇ πόλει, θέλεις ἄρά γε ἀπολέσει αὐτοὺς; καὶ δὲν ἤθελες συγχωρήσει εἰς τὸν τόπον διὰ τοὺς πεντήκοντα δικαίους, τοὺς ἐν αὐτῷ;
25 μή γένοιτο ποτὲ σὺ νὰ πράξῃς τοιοῦτον πρᾶγμα, νὰ θανατώσῃς δίκαιον μετὰ ἀσεβοῦς, καὶ ὁ δίκαιος νὰ ἦναι ὡς ὁ ἀσεβής! μή γένοιτο ποτὲ εἰς σέ! ὁ κρίνων πᾶσαν τὴν γῆν δὲν θέλει κάμει κρίσιν;
26 Εἶπε δὲ Κύριος, Ἐὰν εὕρω ἐν Σοδόμοις πεντήκοντα δικαίους ἐν τῇ πόλει, θέλω συγχωρήσει εἰς πάντα τὸν τόπον δι᾿ αὐτούς.
27 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἀβραὰμ εἶπεν, Ἰδού, τώρα ἐτόλμησα νὰ ὁμιλήσω πρὸς τὸν Κύριόν μου, ἐνῷ εἶμαι γῆ καὶ σποδός·
28 ἐὰν λείψωσι πέντε ἐκ τῶν πεντήκοντα δικαίων, θέλεις ἀπολέσει πᾶσαν τὴν πόλιν ἐξ αἰτίας τῶν πέντε; Καὶ εἶπε, Δὲν θέλω ἀπολέσει αὐτήν ἐὰν εὕρω ἐκεῖ τεσσαράκοντα πέντε.
29 Καὶ προσέθεσεν ἔτι ὁ Ἀβραὰμ νὰ λαλήσῃ πρὸς αὐτόν, καὶ εἶπεν, Ἐὰν εὑρεθῶσιν ἐκεῖ τεσσαράκοντα; Καὶ εἶπε, Δὲν θέλω ἀπολέσει αὐτήν χάριν τῶν τεσσαράκοντα.
30 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβραάμ, Ἄς μή παροξυνθῇ ὁ Κύριός μου ἐὰν ἔτι λαλήσω· ἐὰν εὑρεθῶσιν ἐκεῖ τριάκοντα; Καὶ εἶπε, Δὲν θέλω ἀπολέσει αὐτήν ἐὰν εὕρω ἐκεῖ τριάκοντα.
31 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβραάμ, Ἰδού, τώρα ἐτόλμησα νὰ λαλήσω πρὸς τὸν Κύριόν μου· ἐὰν εὑρεθῶσιν ἐκεῖ εἴκοσι; καὶ εἶπε, Δὲν θέλω ἀπολέσει αὐτήν χάριν τῶν εἴκοσι.
32 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβραάμ, Ἄς μή παροξυνθῆ ὁ Κύριός μου, ἐὰν λαλήσω ἔτι ἅπαξ· ἐὰν εὑρεθῶσιν ἐκεῖ δέκα; καὶ εἶπε, Δὲν θέλω ἀπολέσει αὐτήν χάριν τῶν δέκα.
33 Καὶ ἀνεχώρησεν ὁ Κύριος, ἀφοῦ ἔπαυσε νὰ λαλῇ πρὸς τὸν Ἀβραάμ· καὶ ὁ Ἀβραὰμ ἐπέστρεψεν εἰς τὸν τόπον αὑτοῦ.
1 Ἦλθον δὲ οἱ δύο ἄγγελοι εἰς τὰ Σόδομα τὸ ἑσπέρας· καὶ ἐκάθητο ὁ Λὼτ παρὰ τὴν πύλην τῶν Σοδόμων· ἰδὼν δὲ ὁ Λώτ, ἐσηκώθη εἰς συνάντησιν αὐτῶν καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ πρόσωπον ἕως ἐδάφους·
2 καὶ εἶπεν, Ἰδού, κύριοί μου, ἐκκλίνατε, παρακαλῶ, πρὸς τὴν οἰκίαν τοῦ δούλου σας, καὶ διανυκτερεύσατε καὶ πλύνατε τοὺς πόδας σας· καὶ σηκωθέντες πρωΐ, θέλετε ὑπάγει εἰς τὴν ὁδὸν σας· οἱ δὲ εἶπον, Οὐχί, ἀλλ᾿ ἐν τῇ πλατείᾳ θέλομεν διανυκτερεύσει.
3 Ἀφοῦ δὲ ἐβίασεν αὐτοὺς πολύ, ἐξέκλιναν πρὸς αὐτὸν καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ· καὶ ἔκαμεν εἰς αὐτοὺς συμπόσιον, καὶ ἔψησεν ἄζυμα καὶ ἔφαγον.
4 Πρὶν δὲ κοιμηθῶσιν, οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως, οἱ ἄνδρες τῶν Σοδόμων, περιεκύκλωσαν τὴν οἰκίαν, νέοι καὶ γέροντες, ἅπας ὁ λαὸς ὁμοῦ πανταχόθεν·
5 καὶ ἔκραζον πρὸς τὸν Λὼτ καὶ ἔλεγον πρὸς αὐτόν, Ποῦ εἶναι οἱ ἄνδρες οἱ εἰσελθόντες πρὸς σὲ τὴν νύκτα; ἔκβαλε αὐτοὺς πρὸς ἡμᾶς, διὰ νὰ γνωρίσωμεν αὐτούς.
6 Ἐξῆλθε δὲ ὁ Λὼτ πρὸς αὐτοὺς εἰς τὸ πρόθυρον, καὶ ἔκλεισε τὴν θύραν ὀπίσω αὐτοῦ,
7 καὶ εἶπε, Μή, ἀδελφοὶ μου, μή πράξητε τοιοῦτον κακόν·
8 ἰδού, ἔχω δύο θυγατέρας αἵτινες δὲν ἐγνώρισαν ἄνδρα· νὰ σᾶς φέρω λοιπὸν αὐτὰς ἔξω· καὶ κάμετε εἰς αὐτάς, ὅπως φανῇ εἰς ἐσᾶς ἀρεστόν· μόνον εἰς τοὺς ἄνδρας τούτους μή πράξητε μηδέν, ἐπειδή διὰ τοῦτο εἰσῆλθον ὑπὸ τὴν σκιὰν τῆς στέγης μου.
9 Οἱ δὲ εἶπον, Φύγε ἀπ᾿ ἐκεῖ. Καὶ εἶπον, οὗτος ἦλθε διὰ νὰ παροικήσῃ· θέλει νὰ γείνῃ καὶ κριτής; τώρα θέλομεν καποποιήσει σὲ μᾶλλον παρὰ ἐκείνους. Καὶ ἐβίαζον τὸν ἄνθρωπον τὸν Λὼτ καθ᾿ ὑπερβολήν, καὶ ἐπλησίασαν διὰ νὰ συντρίψωσι τὴν θύραν·
10 Ἐκτείναντες δὲ οἱ ἄνδρες τὰς χεῖρας αὐτῶν ἔσυραν τὸν Λὼτ πρὸς ἑαυτοὺς εἰς τὴν οἰκίαν, καὶ ἔκλεισαν τὴν θύραν·
11 τοὺς δὲ ἀνθρώπους, τοὺς ὄντας εἰς τὴν θύραν τῆς οἰκίας, ἐκτύπησαν μὲ ἀορασίαν ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, ὥστε ἀπέκαμον ζητοῦντες τὴν θύραν.
12 Καὶ εἶπον οἱ ἄνδρες πρὸς τὸν Λώτ, Ἔχεις ἐδὼ ἄλλον τινά; γαμβρὸν υἱοὺς ἤ θυγατέρας ἤ ὅντινα ἄλλον ἔχεις ἐν τῇ πόλει, ἐξάγαγε αὐτοὺς ἐκ τοῦ τόπου·
13 διότι ἡμεῖς καταστρέφομεν τὸν τόπον τοῦτον, ἐπειδή ἡ κραυγή αὐτῶν ἐμεγάλυνεν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· καὶ ἀπέστειλεν ἡμᾶς ὁ Κύριος διὰ νὰ καταστρέψωμεν αὐτόν.
14 Ἐξῆλθε λοιπὸν ὁ Λὼτ καὶ ἐλάλησε πρὸς τοὺς γαμβροὺς αὑτοῦ, τοὺς μέλλοντας νὰ λάβωσι τὰς θυγατέρας αὐτοῦ, καὶ εἶπε, Σηκώθητε, ἐξέλθετε ἐκ τοῦ τόπου τούτου· διότι καταστρέφει ὁ Κύριος τὴν πόλιν. Ἀλλ᾿ ἐφάνη εἰς τοὺς γαμβροὺς αὑτοῦ ὡς ἀστεϊζόμενος.
15 Καὶ ὅτε ἔγεινεν αὐγή, ἐβίαζον οἱ ἄγγελοι τὸν Λώτ, λέγοντες· Σηκώθητι, λάβε τὴν γυναῖκά σου καὶ τὰς δύο σου θυγατέρας, τὰς εὑρισκομένας ἐδώ, διὰ νὰ μή συναπολεσθῇς καὶ σὺ ἐν τῇ ἀνομίᾳ τῆς πόλεως.
16 Ἐπειδή δὲ ἐβράδυνεν, οἱ ἄνδρες πιάσαντες τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ τὴν χεῖρα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ καὶ τὰς χεῖρας τῶν δύο θυγατέρων αὐτοῦ, ἐξήγαγον αὐτὸν καὶ ἔθεσαν αὐτὸν ἔξω τῆς πόλεως.
17 Καὶ ὅτε ἐξήγαγον αὐτοὺς ἔξω, εἶπεν ὁ Κύριος, Διάσωσον τὴν ζωήν σου· μή περιβλέψῃς ὀπίσω σου, καὶ μή σταθῇς καθ᾿ ὅλην τὴν περίχωρον· διασώθητι εἰς τὸ ὄρος, διὰ νὰ μή ἀπολεσθῇς.
18 Καὶ εἶπεν ὁ Λὼτ πρὸς αὐτούς, Μή, παρακαλῶ, Κύριε·
19 ἰδού, ὁ δοῦλός σου εὕρηκε χάριν ἐνώπιόν σου, καὶ ἐμεγάλυνας τὸ ἔλεός σου, τὸ ὁποῖον ἔκαμες πρὸς ἐμέ, φυλάττων τὴν ζωήν μου· ἀλλ᾿ ἐγὼ δὲν θέλω δυνηθῆ νὰ διασωθῶ εἰς τὸ ὄρος, μήπως μὲ προφθάσῃ τὸ κακὸν καὶ ἀποθάνω·
20 ἰδού, παρακαλῶ, ἡ πόλις αὕτη εἶναι πλησίον ὥστε νὰ καταφύγω ἐκεῖ, καὶ εἶναι μικρά· ἐκεῖ, παρακαλῶ, νὰ διασωθῶ· δὲν εἶναι μικρά; καὶ θέλει ζήσει ἡ ψυχή μου.
21 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος, Ἰδού, ἐπήκουσά σου καὶ εἰς τὸ πρᾶγμα τοῦτο, νὰ μή καταστρέψω τὴν πόλιν, περὶ τῆς ὁποίας ἐλάλησας·
22 τάχυνον, διασώθητι ἐκεῖ· διότι δὲν θέλω δυνηθῆ νὰ κάμω οὐδέν, ἑωσοῦ φθάσῃς ἐκεῖ· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τῆς πόλεως Σηγώρ.
23 Ὁ ἥλιος ἀνέτειλεν ἐπὶ τὴν γῆν, ὅτε ὁ Λὼτ εἰσῆλθεν εἰς Σηγώρ.
24 Καὶ ἔβρεξεν ὁ Κύριος ἐπὶ τὰ Σόδομα καὶ Γόμορρα θεῖον καὶ πῦρ παρὰ Κυρίου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ·
25 καὶ κατέστρεψε τὰς πόλεις ταύτας, καὶ πάντα τὰ περίχωρα καὶ πάντας τοὺς κατοίκους τῶν πόλεων καὶ τὰ φυτὰ τῆς γῆς.
26 Ἀλλ᾿ γυνή αὐτοῦ περιβλέψασα ὄπισθεν αὐτοῦ ἔγεινε στήλη ἅλατος.
27 Ὁ δὲ Ἀβραὰμ σηκωθεὶς ἐνωρὶς τὸ πρωΐ ἦλθεν εἰς τὸν τόπον ὅπου εἶχε σταθῆ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου·
28 καὶ βλέψας ἐπὶ τὰ Σόδομα καὶ Γόμορρα καὶ ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς περιχώρου, εἶδε, καὶ ἰδού, ἀνέβαινε καπνὸς ἀπὸ τῆς γῆς, ὡς καπνὸς καμίνου.
29 Οὕτω λοιπόν, ὅτε ὁ Θεὸς κατέστρεψε τὰς πόλεις τῆς περιχώρου, ἐνεθυμήθη ὁ Θεὸς τὸν Ἀβραάμ, καὶ ἐξαπέστειλε τὸν Λὼτ ἐκ μέσου τῆς καταστροφῆς, ὅτε κατέστρεψε τὰς πόλεις, εἰς τὰς ὁποίας κατῴκει ὁ Λώτ.
30 Ἀνέβη δὲ ὁ Λὼτ ἀπὸ Σηγὼρ καὶ κατῴκησεν ἐν τῷ ὄρει, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ αἱ δύο θυγατέρες αὐτοῦ, διότι ἐφοβήθη νὰ κατοικήσῃ ἐν Σηγώρ· καὶ κατῴκησεν ἐν σπηλαίῳ, αὐτὸς καὶ αἱ δύο θυγατέρες αὐτοῦ.
31 Καὶ εἶπεν ἡ πρεσβυτέρα πρὸς τὴν νεωτέραν, Ὁ πατήρ ἡμῶν εἶναι γέρων, καὶ ἄνθρωπος δὲν εἶναι ἐπὶ τῆς γῆς, διὰ νὰ εἰσέλθῃ πρὸς ἡμᾶς κατὰ τὴν συνήθειαν πάσης τῆς γῆς·
32 ἐλθέ, ἄς ποτίσωμεν τὸν πατέρα ἡμῶν οἶνον, καὶ ἄς κοιμηθῶμεν μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἄς ἀναστήσωμεν σπέρμα ἐκ τοῦ πατρὸς ἡμῶν.
33 Ἐπότισαν λοιπὸν τὸν πατέρα αὑτῶν οἶνον κατ᾿ ἐκείνην τὴν νύκτα· καὶ εἰσῆλθεν ἡ πρεσβυτέρα καὶ ἐκοιμήθη μετὰ τοῦ πατρὸς αὑτῆς· καὶ ἐκεῖνος δὲν ἐνόησεν οὔτε πότε ἐπλαγίασεν αὐτή, καὶ πότε ἐσηκώθη.
34 Καὶ τὴν ἐπαύριον εἶπεν ἡ πρεσβυτέρα πρὸς τὴν νεωτέραν, Ἰδού, ἐγὼ ἐκοιμήθην χθὲς τὴν νύκτα μετὰ τοῦ πατρὸς ἡμῶν· ἄς ποτίσωμεν αὐτὸν οἶνον καὶ τὴν νύκτα ταύτην, καὶ εἰσελθοῦσα σύ, κοιμήθητι μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἄς ἀναστήσωμεν σπέρμα ἐκ τοῦ πατρὸς ἡμῶν.
35 Ἐπότισαν λοιπὸν καὶ τὴν νύκτα ἐκείνην τὸν πατέρα αὑτῶν οἶνον, καὶ σηκωθεῖσα ἡ νεωτέρα, ἐκοιμήθη μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἐκεῖνος δὲν ἐνόησεν οὔτε πότε ἐπλαγίασεν αὐτή, καὶ πότε ἐσηκώθη.
36 Καὶ συνέλαβον αἱ δύο θυγατέρες τοῦ Λὼτ ἐκ τοῦ πατρὸς αὑτῶν.
37 Καὶ ἐγέννησεν ἡ πρεσβυτέρα υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Μωάβ· οὗτος εἶναι ὁ πατήρ τῶν Μωαβιτῶν ἕως τῆς σήμερον.
38 Ἐγέννησε δὲ καὶ ἡ νεωτέρα υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Βὲν-ἀμμί· οὗτος εἶναι ὁ πατήρ τῶν Ἀμμωνιτῶν ἕως τῆς σήμερον.
1 Καὶ ἐκίνησεν ἐκεῖθεν ὁ Ἀβραὰμ εἰς τὴν γῆν τὴν πρὸς μεσημβρίαν, καὶ κατῴκησε μεταξὺ Κάδης καὶ Σούρ· καὶ παρῴκησεν ἐν Γεράροις.
2 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβραὰμ περὶ Σάρρας τῆς γυναικὸς αὑτοῦ, Ἀδελφή μου εἶναι. Ἔστειλε δὲ Ἀβιμέλεχ ὁ βασιλεὺς τῶν Γεράρων, καὶ ἔλαβε τὴν Σάρραν.
3 Καὶ ἦλθεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἀβιμέλεχ κατ᾿ ὄναρ τὴν νύκτα, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἰδού, σὺ ἀποθνήσκεις ἐξ αἰτίας τῆς γυναικός, τὴν ὁποίαν ἔλαβες· διότι εἶναι νενυμφευμένη μὲ ἄνδρα.
4 Ὁ δὲ Ἀβιμέλεχ δὲν εἶχε πλησιάσει εἰς αὐτήν· καὶ εἶπε, Κύριε, ἤθελες φονεύσει ἔθνος ἔτι καὶ δίκαιον;
5 δὲν μοὶ εἶπεν αὐτός, Ἀδελφή μου εἶναι; καὶ αὐτή πάλιν, αὐτή εἶπεν, Ἀδελφὸς μου εἶναι. Ἐν εὐθύτητι τῆς καρδίας μου καὶ ἐν καθαρότητι τῶν χειρῶν μου ἔπραξα τοῦτο.
6 Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Θεὸς κατ᾿ ὄναρ, Καὶ ἐγὼ ἐγνώρισα ὅτι ἐν εὐθύτητι τῆς καρδίας σου ἔπραξας τοῦτο· ὅθεν καὶ ἐγὼ σὲ ἐμπόδισα ἀπὸ τοῦ νὰ ἁμαρτήσῃς εἰς ἐμέ· διὰ τοῦτο δὲν σὲ ἀφῆκα νὰ ἐγγίσῃς αὐτήν·
7 τώρα λοιπὸν ἀπόδος τὴν γυναῖκα πρὸς τὸν ἄνθρωπον, διότι εἶναι προφήτης· καὶ θέλει προσευχηθῆ ὑπὲρ σοῦ καὶ θέλεις ζήσει· ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἀποδώσῃς αὐτήν, ἔξευρε ὅτι ἐξάπαντος θέλεις ἀποθάνει, σὺ καὶ πάντα ὅσα ἔχεις.
8 Σηκωθεὶς δὲ ὁ Ἀβιμέλεχ ἐνωρὶς τὸ πρωΐ, ἐκάλεσε πάντας τούς δούλους αὑτοῦ, καὶ ἐλάλησε πάντας τοὺς λόγους τούτους εἰς ἐπήκοον αὐτῶν· καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἄνθρωποι σφόδρα.
9 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Ἀβιμέλεχ τὸν Ἀβραὰμ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Τί ἔπραξας εἰς ἡμᾶς; καὶ τί ἁμάρτημα ἔπραξα εἰς σέ, ὥστε ἐπέφερες ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ ἐπὶ τὸ βασίλειόν μου, ἁμαρτίαν μεγάλην; ἔπραξας εἰς ἐμὲ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ πραχθῇ.
10 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβιμέλεχ πρὸς τὸν Ἀβραάμ, Τί εἶδες, ὥστε νὰ πράξῃς τὸ πρᾶγμα τοῦτο;
11 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβραάμ, Ἐπειδή ἐγὼ εἶπον, Βέβαια δὲν εἶναι φόβος Θεοῦ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ θέλουσι μὲ φονεύσει διὰ τὴν γυναῖκά μου·
12 καὶ ὅμως ἀληθῶς ἀδελφή μου εἶναι, θυγάτηρ τοῦ πατρὸς μου, ἀλλ᾿ οὐχὶ θυγάτηρ τῆς μητρὸς μου· καὶ ἔγεινε γυνή μου.
13 καὶ ὅτε μὲ ἔκαμεν ὁ Θεὸς νὰ ἐξέλθω ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς μου, εἶπον πρὸς αὐτήν, Ταύτην τὴν χάριν θέλεις κάμει εἰς ἐμέ· εἰς πάντα τόπον ὅπου ἄν ὑπάγωμεν, λέγε περὶ ἐμοῦ, Οὗτος εἶναι ἀδελφὸς μου.
14 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἀβιμέλεχ πρόβατα καὶ βόας καὶ δούλους καὶ δούλας, καὶ ἔδωκεν εἰς τὸν Ἀβραάμ, καὶ ἀπέδωκεν εἰς αὐτὸν Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ.
15 καὶ εἶπεν ὁ Ἀβιμέλεχ, Ἰδού, ἡ γῆ μου ἔμπροσθέν σου. κατοίκησον ὅπου σοὶ ἀρέσκει.
16 Καὶ πρὸς τὴν Σάρραν εἶπεν, Ἰδού, ἔδωκα χίλια ἀργύρια εἰς τὸν ἀδελφὸν σου· ἰδού, αὐτὸς εἶναι εἰς σὲ σκέπη τῶν ὀφθαλμῶν πρὸς πάντας τοὺς μετὰ σοῦ καὶ πρὸς πάντας τοὺς ἄλλους. Οὕτως αὕτη ἐπεπλήχθη.
17 Προσηυχήθη δὲ ὁ Ἀβραὰμ πρὸς τὸν Θεόν· καὶ ἐθεράπευσεν ὁ Θεὸς τὸν Ἀβιμέλεχ καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰς θεραπαίνας αὐτοῦ, καὶ ἐτεκνοποίησαν.
18 διότι ὁ Κύριος εἶχε κλείσει διόλου πᾶσαν μήτραν ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Ἀβιμέλεχ, ἐξ αἰτίας Σάρρας τῆς γυναικὸς τοῦ Ἀβραάμ.
1 Καὶ ἐπεσκέφθη ὁ Κύριος τὴν Σάρραν, ὡς εἶπε· καὶ ἔκαμεν ὁ Κύριος εἰς τὴν Σάρραν, ὡς ἐλάλησε.
2 Καὶ συνέλαβεν ἡ Σάρρα, καὶ ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἀβραὰμ υἱὸν ἐν τῷ γήρατι αὐτοῦ· κατὰ τὸν καιρόν, τὸν ὁποῖον εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός.
3 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Ἀβραὰμ τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ αὑτοῦ, τοῦ γεννηθέντος εἰς αὐτόν, τὸν ὁποῖον ἡ Σάρρα ἐγέννησεν εἰς αὐτόν, Ἰσαάκ.
4 Περιέτεμε δὲ ὁ Ἀβραὰμ τὸν υἱὸν αὑτοῦ Ἰσαὰκ τὴν ὀγδόην ἡμέραν, ὡς προσέταξεν εἰς αὐτὸν ὁ Θεός.
5 Ἦτο δὲ ὁ Ἀβραὰμ ἐκατὸν ἐτῶν, ὅτε ἐγεννήθη εἰς αὐτὸν Ἰσαὰκ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
6 Καὶ εἶπεν ἡ Σάρρα, Ὁ Θεὸς μὲ ἔκαμε νὰ γελῶ· ὅστις ἀκούσῃ, θέλει γελᾷ μετ᾿ ἐμοῦ.
7 Καὶ εἶπε, Τίς ἤθελεν εἰπεῖ πρὸς τὸν Ἀβραάμ, ὅτι ἤθελε θηλάσει τέκνα ἡ Σάρρα; ἐπειδή ἐγέννησα υἱὸν ἐν τῷ γήρατι αὐτοῦ.
8 Τὸ δὲ παιδίον ηὔξησε καὶ ἀπεγαλακτίσθη· καὶ ἔκαμεν ὁ Ἀβραὰμ μέγα συμπόσιον, καθ᾿ ἥν ἡμέραν ἀπεγαλακτίσθη ὁ Ἰσαάκ.
9 Καὶ εἶδεν ἡ Σάρρα τὸν υἱὸν τῆς Ἄγαρ τῆς Αἰγυπτίας, τὸν ὁποῖον ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἀβραάμ, περιγελῶντα τὸν Ἰσαάκ.
10 Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἀβραάμ, Δίωξον τὴν δούλην ταύτην καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς· διότι δὲν θέλει κληρονομήσει ὁ υἱὸς τῆς δούλης ταύτης μετὰ τοῦ υἱοῦ μου, τοῦ Ἰσαάκ.
11 Ἐφάνη δὲ σκληρὸν σφόδρα τὸ πρᾶγμα εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ Ἀβραὰμ περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ.
12 Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἀβραάμ, Ἄς μή φανῇ σκληρὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς σου περὶ τοῦ παιδίου καὶ περὶ τῆς δούλης σου· κατὰ πάντα ὅσα εἴπῃ πρὸς σὲ ἡ Σάρρα, ἄκουε τοὺς λόγους αὐτῆς· διότι ἐν τῷ Ἰσαὰκ θέλει κληθῆ εἰς σὲ σπέρμα·
13 καὶ τὸν υἱὸν δὲ τῆς δούλης εἰς ἔθνος θέλω καταστήσει αὐτόν· διότι εἶναι σπέρμα σου.
14 Σηκωθεὶς δὲ ὁ Ἀβραὰμ ἐνωρὶς τὸ πρωΐ, ἔλαβεν ἄρτους καὶ ἀσκὸν ὕδατος καὶ ἔδωκεν εἰς τὴν Ἄγαρ, ἐπιθέσας αὐτὰ ἐπὶ τὸν ὦμον αὐτῆς, καὶ τὸ παιδίον, καὶ ἀπέπεμψεν αὐτήν. Ἡ δὲ ἀναχωρήσασα περιεπλανᾶτο ἐν τῇ ἐρήμῳ Βήρ-σαβεέ.
15 Καὶ ἀφοῦ ἐτελείωσε τὸ ὕδωρ ἀπὸ τοῦ ἀσκοῦ, ἔρριψε τὸ παιδίον ὑποκάτω ἑνὸς θάμνου·
16 καὶ ἐλθοῦσα ἐκάθισεν ἀπέναντι, μακρὰν ἕως τόξου βολῆς· διότι εἶπε, νὰ μή ἴδω τὸν θάνατον τοῦ παιδίου. Καὶ ἐκάθισεν ἀπέναντι καὶ ὕψωσε τὴν φωνήν αὐτῆς καὶ ἔκλαυσεν.
17 Εἰσήκουσε δὲ ὁ Θεὸς τὴν φωνήν τοῦ παιδίου· καὶ ἐφώνησεν ἄγγελος Θεοῦ πρὸς τὴν Ἄγαρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, Τί ἔχεις, Ἄγαρ; μή φοβοῦ· διότι ἤκουσεν ὁ Θεὸς τὴν φωνήν τοῦ παιδίου ἐκ τοῦ τόπου ἔνθα κεῖται·
18 σηκώθητι, λάβε τὸ παιδίον, καὶ κράτει αὐτὸ μὲ τὴν χεῖρά σου· διότι θέλω καταστήσει αὐτὸ εἰς ἔθνος μέγα.
19 Καὶ ἤνοιξεν ὁ Θεὸς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς, καὶ ἰδοῦσα φρέαρ ὕδατος ὑπῆγε καὶ ἐγέμισε τὸν ἀσκὸν ὕδωρ καὶ ἐπότισε τὸ παιδίον.
20 Καὶ ἦτο ὁ Θεὸς μετὰ τοῦ παιδίου, καὶ ηὔξησε, καὶ κατῴκησεν ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ἔγεινε τοξότης.
21 Καὶ κατῴκησεν ἐν τῇ ἐρήμῳ Φαράν· καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἔλαβεν εἰς αὐτὸν γυναῖκα ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
22 Κατ᾿ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ὁ Ἀβιμέλεχ, μετὰ τοῦ Φιχὸλ ἀρχιστρατήγου τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, εἶπε πρὸς τὸν Ἀβραάμ, λέγων, Ὁ Θεὸς εἶναι μετὰ σοῦ εἰς πάντα ὅσα πράττεις·
23 τώρα λοιπὸν ὅμοσον πρὸς ἐμὲ ἐδὼ εἰς τὸν Θεόν, ὅτι δὲν θέλεις ψευσθῆ πρὸς ἐμέ, οὔτε πρὸς τὸν υἱὸν μου, οὔτε πρὸς τοὺς ἐγγόνους μου· ἀλλὰ κατὰ τὸ ἔλεος, τὸ ὁποῖον ἔκαμα εἰς σέ, θέλεις κάμει εἰς ἐμέ, καὶ εἰς τὴν γῆν ὅπου παρῴκησας.
24 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβραάμ, Ἐγὼ θέλω ὁμόσει.
25 Καὶ ἔλεγξεν ὁ Ἀβραὰμ τὸν Ἀβιμέλεχ διὰ τὸ φρέαρ τοῦ ὕδατος, τὸ ὁποῖον ἀφήρπασαν οἱ δοῦλοι τοῦ Ἀβιμέλεχ.
26 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβιμέλεχ, Δὲν ἐξεύρω τίς ἔπραξε τὸ πρᾶγμα τοῦτο· καὶ οὔτε σὺ μὲ ἐφανέρωσας καὶ οὔτε ἐγὼ ἤκουσα, εἰμή σήμερον.
27 Καὶ λαβὼν ὁ Ἀβραὰμ πρόβατα καὶ βόας, ἔδωκεν εἰς τὸν Ἀβιμέλεχ· καὶ ἔκαμον ἀμφότεροι συνθήκην.
28 Καὶ ἔβαλεν ὁ Ἀβραὰμ κατὰ μέρος ἑπτὰ θηλυκὰ ἀρνία τοῦ ποιμνίου.
29 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβιμέλεχ πρὸς τὸν Ἀβραάμ, Τί εἶναι ταῦτα τὰ ἑπτὰ θηλυκὰ ἀρνία, τὰ ὁποῖα ἔβαλες κατὰ μέρος;
30 Ὁ δὲ εἶπεν, Ὅτι ταῦτα τὰ ἑπτὰ θηλυκὰ ἀρνία θέλεις λάβει ἐκ τῆς χειρὸς μου, διὰ νὰ ἦναι εἰς ἐμὲ εἰς μαρτύριον ὅτι ἐγὼ ἔσκαψα τὸ φρέαρ τοῦτο.
31 διὰ τοῦτο νόμασε τὸν τόπον ἐκεῖνον, Βήρ-σαβεέ· διότι ἐκεῖ ὥμοσαν ἀμφότεροι.
32 Καὶ ἔκαμον συνθήκην ἐν Βήρ-σαβεέ. Ἐσηκώθη δὲ ὁ Ἀβιμέλεχ καὶ Φιχὸλ ὁ ἀρχιστράτηγος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὴν γῆν τῶν Φιλισταίων.
33 Καὶ ἐφύτευσεν ὁ Ἀβραὰμ δρυμὸν ἐν Βήρ-σαβεέ· καὶ ἐπεκαλέσθη ἐκεῖ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, τοῦ αἰωνίου Θεοῦ.
34 Παρῴκησε δὲ ὁ Ἀβραὰμ ἐν τῇ γῇ τῶν Φιλισταίων ἡμέρας πολλάς.
1 Μετὰ δὲ τὰ πράγματα ταῦτα ὁ Θεὸς ἐδοκίμασε τὸν Ἀβραάμ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἀβραάμ· ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδού, ἐγώ.
2 Καὶ εἶπε, Λάβε τώρα τὸν υἱὸν σου τὸν μονογενῆ, τὸν ὁποῖον ἠγάπησας, τὸν Ἰσαάκ, καὶ ὕπαγε εἰς τὸν τόπον Μοριά, καὶ πρόσφερε αὐτὸν ἐκεῖ εἰς ὁλοκαύτωμα, ἐπὶ ἑνὸς τῶν ὀρέων, τὸ ὁποῖον θέλω σοὶ εἰπεῖ.
3 Σηκωθεὶς δὲ Ἀβραὰμ ἐνωρὶς τὸ πρωΐ, ἐσαμάρωσε τὴν ὄνον αὑτοῦ καὶ ἔλαβε μεθ᾿ ἑαυτοῦ δύο ἐκ τῶν δούλων αὑτοῦ καὶ Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὑτοῦ· καὶ σχίσας ξύλα διὰ τὴν ὁλοκαύτωσιν, ἐσηκώθη καὶ ὑπῆγεν εἰς τὸν τόπον τὸν ὁποῖον εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός.
4 τὴν δὲ τρίτην ἡμέραν ὑψώσας ὁ Ἀβραὰμ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ, εἶδε τὸν τόπον μακρόθεν.
5 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβραὰμ πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ, Σεῖς καθίσατε αὐτοῦ μετὰ τῆς ὄνου· ἐγὼ δὲ καὶ τὸ παιδάριον θέλομεν ὑπάγει ἕως ἐκεῖ· καὶ ἀφοῦ προσκυνήσωμεν, θέλομεν ἐπιστρέψει πρὸς ἐσᾶς.
6 Καὶ λαβὼν ὁ Ἀβραὰμ τὰ ξύλα τῆς ὁλοκαυτώσεως, ἐπέθεσεν ἐπὶ τὸν Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὑτοῦ· καὶ ἔλαβεν εἰς τὴν χεῖρα αὑτοῦ τὸ πῦρ, καὶ τὴν μάχαιραν, καὶ ὑπῆγον οἱ δύο ὁμοῦ.
7 Τότε ἐλάλησεν ὁ Ἰσαὰκ πρὸς Ἀβραὰμ τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ εἶπε, Πάτερ μου. Ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδού, ἐγώ, τέκνον μου. Καὶ εἶπεν ὁ Ἰσαάκ, Ἰδού, τὸ πῦρ καὶ τὰ ξύλα· ἀλλὰ ποῦ τὸ πρόβατον διὰ τὴν ὁλοκαύτωσιν;
8 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβραάμ, Ὁ Θεός, τέκνον μου, θέλει προβλέψει εἰς ἑαυτὸν τὸ πρόβατον διὰ τὴν ὁλοκαύτωσιν. Καὶ ἐπορεύοντο οἱ δύο ὁμοῦ.
9 Ἀφοῦ δὲ ἔφθασαν εἰς τὸν τόπον τὸν ὁποῖον εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός, ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ ὁ Ἀβραὰμ τὸ θυσιαστήριον καὶ διέθεσε τὰ ξύλα, καὶ δέσας τὸν Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὑτοῦ ἔβαλεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπάνω τῶν ξύλων·
10 καὶ ἐκτείνας ὁ Ἀβραὰμ τὴν χεῖρα αὑτοῦ, ἔλαβε τὴν μάχαιραν διὰ νὰ σφάξῃ τὸν υἱὸν αὑτοῦ.
11 Ἄγγελος δὲ Κυρίου ἐφώνησε πρὸς αὐτὸν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἶπεν, Ἀβραάμ, Ἀβραάμ. Ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδού, ἐγώ.
12 Καὶ εἶπε, Μή ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὸ παιδάριον, καὶ μή πράξῃς εἰς αὐτὸ μηδέν· διότι τώρα ἐγνώρισα ὅτι σὺ φοβεῖσαι τὸν Θεόν, ἐπειδή δὲν ἐλυπήθης τὸν υἱὸν σου τὸν μονογενῆ δι᾿ ἐμέ.
13 Καὶ ὑψώσας ὁ Ἀβραὰμ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ εἶδε· καὶ ἰδού, κριὸς ὄπισθεν αὐτοῦ, κρατούμενος ἀπὸ τῶν κεράτων αὑτοῦ εἰς φυτὸν πυκνόκλαδον· καὶ ἐλθὼν ὁ Ἀβραάμ, ἔλαβε τὸν κριὸν καὶ προσέφερεν αὐτὸν εἰς ὁλοκαύτωμα ἀντὶ τοῦ υἱοῦ αὑτοῦ.
14 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Ἀβραὰμ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Ἰεοβὰ-ἰρέ· ὡς λέγεται καὶ τὴν σήμερον, Ἐν τῷ ὄρει ὁ Κύριος θέλει ἐμφανισθῆ.
15 Καὶ ἐφώνησε δεύτερον ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ἀβραὰμ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ,
16 καὶ εἶπεν, Ὥμοσα εἰς ἐμαυτόν, λέγει Κύριος, ὅτι, ἐπειδή ἔπραξας τὸ πρᾶγμα τοῦτο καὶ δὲν ἐλυπήθης τὸν υἱὸν σου, τὸν μονογενῆ σου,
17 ὅτι εὐλογῶν θέλω σὲ εὐλογήσει, καὶ πληθύνων θέλω πληθύνει τὸ σπέρμα σου ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὡς τὴν ἄμμον τὴν παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης· καὶ τὸ σπέρμα σου θέλει κυριεύσει τὰς πύλας τῶν ἐχθρῶν αὑτοῦ·
18 καὶ ἐν τῷ σπέρματί σου θέλουσιν εὐλογηθῆ πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς· διότι ὑπήκουσας εἰς τὴν φωνήν μου.
19 Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ Ἀβραὰμ πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ· καὶ σηκωθέντες, ὑπῆγον ὁμοῦ εἰς Βήρ-σαβεέ· καὶ κατῴκησεν ὁ Ἀβραὰμ ἐν Βήρ-σαβεέ.
20 Μετὰ δὲ τὰ πράγματα ταῦτα, ἀνήγγειλαν πρὸς τὸν Ἀβραὰμ λέγοντες, Ἰδού, ἡ Μελχὰ ἐγέννησε καὶ αὐτή υἱοὺς εἰς τὸν Ναχὼρ τὸν ἀδελφὸν σου·
21 τὸν Οὔζ πρωτότοκον αὐτοῦ, καὶ τὸν Βοὺζ ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ τὸν Κεμουήλ τὸν πατέρα τοῦ Ἀράμ,
22 καὶ τὸν Κεσέδ, καὶ τὸν Ἀζαῦ, καὶ τὸν Φαλδές, καὶ τὸν Ἰελδάφ, καὶ τὸν Βαθουήλ.
23 Ὁ δὲ Βαθουήλ ἐγέννησε τὴν Ῥεβέκκαν· τοὺς ὀκτὼ τούτους ἐγέννησεν ἡ Μελχὰ εἰς τὸν Ναχὼρ τὸν ἀδελφὸν τοῦ Ἀβραάμ.
24 Καὶ ἡ παλλακή αὐτοῦ, ἡ ὀνομαζομένη Ῥευμά, ἐγέννησε καὶ αὐτή τὸν Ταβὲκ καὶ τὸν Γαὰμ καὶ τὸν Ταχὰς καὶ τὸν Μααχά.
1 Καὶ ἔζησεν ἡ Σάρρα ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ ἔτη· ταῦτα εἶναι τὰ ἔτη τῆς ζωῆς τῆς Σάρρας.
2 Καὶ ἀπέθανεν ἡ Σάρρα ἐν Κιριὰθ-ἀρβά· αὕτη εἶναι ἡ Χεβρὼν ἐν γῇ Χαναάν· καὶ ἦλθεν ὁ Ἀβραὰμ διὰ νὰ κλαύσῃ τὴν Σάρραν καὶ νὰ πενθήσῃ αὐτήν.
3 Καὶ σηκωθεὶς ὁ Ἀβραὰμ ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ νεκροῦ αὑτοῦ, ἐλάλησε πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ Χὲτ λέγων,
4 ξένος καὶ πάροικος εἶμαι ἐγὼ μεταξὺ σας· δότε μοὶ κτῆμα τάφου μεταξὺ σας, διὰ νὰ θάψω τὸν νεκρὸν μου ἀπ᾿ ἔμπροσθέν μου.
5 Ἀπεκρίθησαν δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Χὲτ πρὸς τὸν Ἀβραὰμ λέγοντες πρὸς αὐτόν,
6 Ἄκουσον ἡμᾶς, κύριέ μου· σὺ εἶσαι μεταξὺ ἡμῶν ἡγεμὼν ἐκ Θεοῦ· θάψον τὸν νεκρὸν σου εἰς τὸ ἐκλεκτότερον ἐκ τῶν μνημείων ἡμῶν· οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν θέλει ἀρνηθῆ τὸ μνημεῖον αὑτοῦ πρὸς σέ, διὰ νὰ θάψῃς τὸν νεκρὸν σου.
7 Τότε σηκωθεὶς ὁ Ἀβραὰμ προσεκύνησε πρὸς τὸν λαὸν τοῦ τόπου, πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ Χέτ·
8 καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς λέγων, Ἐὰν εὐαρεστῆται ἡ ψυχή σας νὰ θάψω τὸν νεκρὸν μου ἀπ᾿ ἔμπροσθέν μου, ἀκούσατέ μου καὶ μεσιτεύσατε ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Ἐφρὼν τὸν υἱὸν τοῦ Σωάρ,
9 καὶ ἄς μοὶ δώσῃ τὸ σπήλαιον αὐτοῦ Μαχπελάχ, τὸ ἐν τῇ ἄκρᾳ τοῦ ἀγροῦ αὑτοῦ· εἰς πλήρη τιμήν ἄς μοὶ δώσῃ αὐτό, διὰ κτῆμα τάφου μεταξὺ σας.
10 Ὁ δὲ Ἐφρὼν ἐκάθητο ἐν τῷ μέσῳ τῶν υἱῶν τοῦ Χέτ· καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἐφρὼν ὁ Χετταῖος πρὸς τὸν Ἀβραὰμ εἰς ἐπήκοον τῶν υἱῶν τοῦ Χέτ, πάντων τῶν εἰσερχομένων εἰς τὴν πύλην τῆς πόλεως αὐτοῦ, λέγων,
11 Οὐχί, κύριέ μου, ἄκουσόν μου· σοὶ δίδω τὸν ἀγρόν, σοὶ δίδω καὶ τὸ σπήλαιον τὸ ἐν αὐτῷ· ἐπὶ παρουσίᾳ τῶν υἱῶν τοῦ λαοῦ μου δίδω αὐτὰ εἰς σέ· θάψον τὸν νεκρὸν σου.
12 Καὶ προσεκύνησεν ὁ Ἀβραὰμ ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ τοῦ τόπου·
13 καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἐφρὼν εἰς ἐπήκοον τοῦ λαοῦ τοῦ τόπου λέγων, Ἐὰν σὺ θέλῃς, ἄκουσόν μου, παρακαλῶ· θέλω δώσει τὸ ἀργύριον τοῦ ἀγροῦ· λάβε αὐτὸ παρ᾿ ἐμοῦ, καὶ θέλω θάψει τὸν νεκρὸν μου ἐκεῖ.
14 Ὁ δὲ Ἐφρὼν ἀπεκρίθη πρὸς τὸν Ἀβραάμ, λέγων πρὸς αὐτόν,
15 Ἄκουσόν μου, κύριέ μου· γῆ τετρακοσίων σίκλων ἀργυρίου, τί εἶναι μεταξὺ ἐμοῦ καὶ σοῦ; θάψον λοιπὸν τὸν νεκρὸν σου.
16 Καὶ ἤκουσεν ὁ Ἀβραὰμ τὸν Ἐφρών· καὶ ἐζύγισεν ὁ Ἀβραὰμ εἰς τὸν Ἐφρὼν τὸ ἀργύριον, τὸ ὁποῖον εἶπεν εἰς ἐπήκοον τῶν υἱῶν τοῦ Χὲτ τετρακοσίους σίκλους ἀργυρίου, δεκτοῦ μεταξὺ ἐμπόρων.
17 Καὶ ὁ ἀγρὸς τοῦ Ἐφρών, ὅστις ἦτο ἐν Μαχπελάχ, ἔμπροσθεν τῆς Μαμβρῆ, ὁ ἀγρὸς καὶ τὸ σπήλαιον τὸ ἐν αὐτῷ καὶ πάντα τὰ δένδρα τὰ ἐν τῷ ἀγρῷ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις κύκλῳ, ἠσφαλίσθησαν
18 εἰς τὸν Ἀβραὰμ διὰ κτῆμα, ἐνώπιον τῶν υἱῶν τοῦ Χέτ, ἐνώπιον πάντων τῶν εἰσερχομένων εἰς τὴν πύλην τῆς πόλεως αὐτοῦ.
19 Καὶ μετὰ ταῦτα ἔθαψεν ὁ Ἀβραὰμ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὑτοῦ ἐν τῷ σπηλαίῳ τοῦ ἀγροῦ Μαχπελάχ, ἔμπροσθεν τῆς Μαμβρῆ· αὕτη εἶναι Χεβρὼν ἐν γῇ Χαναάν.
20 Καὶ ὁ ἀγρὸς καὶ τὸ σπήλαιον τὸ ἐν αὐτῷ, ἠσφαλίσθησαν εἰς τὸν Ἀβραὰμ διὰ κτῆμα τάφου παρὰ τῶν υἱῶν τοῦ Χέτ.
1 Ἦτο δὲ ὁ Ἀβραὰμ γέρων προβεβηκὼς τὴν ἡλικίαν· καὶ ὁ Κύριος εὐλόγησε τὸν Ἀβραὰμ κατὰ πάντα.
2 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβραὰμ πρὸς τὸν δοῦλον αὑτοῦ τὸν πρεσβύτερον τῆς οἰκίας αὑτοῦ, τὸν ἐπιστάτην πάντων τῶν ὑπαρχόντων αὑτοῦ, Βάλε, παρακαλῶ, τὴν χεῖρά σου ὑπὸ τὸν μηρὸν μου·
3 καὶ θέλω σὲ ὁρκίσει εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸν Θεὸν τῆς γῆς, ὅτι δὲν θέλεις λάβει γυναῖκα εἰς τὸν υἱὸν μου ἐκ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἐγὼ κατοικῶ·
4 ἀλλ᾿ εἰς τὸν τόπον μου, καὶ εἰς τὴν συγγένειάν μου θέλεις ὑπάγει, καὶ θέλεις λάβει γυναῖκα εἰς τὸν υἱὸν μου τὸν Ἰσαάκ.
5 Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ δοῦλος, Ἴσως δὲν θελήσῃ ἡ γυνή νὰ μοὶ ἀκολουθήσῃ εἰς τὴν γῆν ταύτην· πρέπει νὰ φέρω τὸν υἱὸν σου εἰς τὴν γῆν ἐκ τῆς ὁποίας ἐξῆλθες;
6 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἀβραάμ, Πρόσεχε, μή φέρῃς τὸν υἱὸν μου ἐκεῖ·
7 Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ, ὅστις μὲ ἔλαβεν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς μου καὶ ἐκ τῆς γῆς τῆς γεννήσεώς μου, καὶ ὅστις ἐλάλησε πρὸς ἐμὲ καὶ ὅστις ὥμοσεν εἰς ἐμὲ λέγων, εἰς τὸ σπέρμα σου θέλω δώσει τὴν γῆν ταύτην, αὐτὸς θέλει ἀποστείλει τὸν ἄγγελον αὑτοῦ ἔμπροσθέν σου· καὶ θέλεις λάβει γυναῖκα εἰς τὸν υἱὸν μου ἐκεῖθεν·
8 ἐὰν δὲ ἡ γυνή δὲν θέλῃ νὰ σὲ ἀκολουθήσῃ, τότε θέλεις εἶσθαι ἐλεύθερος ἀπὸ τοῦ ὅρκου μου τούτου· μόνον τὸν υἱὸν μου νὰ μή φέρῃς ἐκεῖ.
9 Καὶ ἔβαλεν ὁ δοῦλος τὴν χεῖρα αὑτοῦ ὑπὸ τὸν μηρὸν τοῦ Ἀβραὰμ τοῦ κυρίου αὑτοῦ, καὶ ὡρκίσθη εἰς αὐτὸν περὶ τοῦ πράγματος τούτου.
10 Καὶ ἔλαβεν ὁ δοῦλος δέκα καμήλους ἐκ τῶν καμήλων τοῦ κυρίου αὑτοῦ καὶ ἀνεχώρησε, φέρων μεθ᾿ ἑαυτοῦ ἀπὸ πάντων τῶν ἀγαθῶν τοῦ κυρίου αὑτοῦ· καὶ σηκωθείς, ὑπῆγεν εἰς τὴν Μεσοποταμίαν, εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ναχώρ.
11 Καὶ ἐγονάτισε τὰς καμήλους ἔξω τῆς πόλεως παρὰ τὸ φρέαρ τοῦ ὕδατος, πρὸς τὸ ἑσπέρας, ὅτε ἐξέρχονται αἱ γυναῖκες διὰ νὰ ἀντλήσωσιν ὕδωρ.
12 Καὶ εἶπε, Κύριε Θεὲ τοῦ κυρίου μου Ἀβραάμ, δὸς μοι, δέομαι, καλὸν συνάντημα σήμερον, καὶ κάμε ἔλεος εἰς τὸν κύριόν μου Ἀβραάμ·
13 ἰδού, ἐγὼ ἵσταμαι πλησίον τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος· αἱ δὲ θυγατέρες τῶν κατοίκων τῆς πόλεως ἐξέρχονται διὰ νὰ ἀντλήσωσιν ὕδωρ·
14 καὶ ἡ κόρη πρὸς τὴν ὁποίαν εἴπω, Ἐπίκλινον, παρακαλῶ, τὴν ὑδρίαν σου διὰ νὰ πίω, καὶ αὐτή εἴπῃ, Πίε καὶ θέλω ποτίσει καὶ τὰς καμήλους σου, αὕτη ἄς ἦναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἡτοίμασας εἰς τὸν δοῦλόν σου τὸν Ἰσαάκ· καὶ ἐκ τούτου θέλω γνωρίσει ὅτι ἔκαμες ἔλεος εἰς τὸν κύριόν μου.
15 Καὶ πρὶν αὐτὸς παύσῃ λαλῶν, ἰδού, ἐξήρχετο ἡ Ῥεβέκκα, ἥτις ἐγεννήθη εἰς τὸν Βαθουήλ, υἱὸν τῆς Μελχᾶς, γυναικὸς τοῦ Ναχώρ, ἀδελφοῦ τοῦ Ἀβραάμ, ἔχουσα τὴν ὑδρίαν αὑτῆς ἐπὶ τοῦ ὤμου αὑτῆς.
16 Ἡ δὲ κόρη ἦτο ὡραία τὴν ὄψιν σφόδρα, παρθένος, καὶ ἀνήρ δὲν εἶχε γνωρίσει αὐτήν· ἀφοῦ λοιπὸν κατέβη εἰς τὴν πηγήν, ἐγέμισε τὴν ὑδρίαν αὑτῆς καὶ ἀνέβαινε.
17 Δραμὼν δὲ ὁ δοῦλος εἰς συνάντησιν αὐτῆς εἶπε, Πότισόν με, παρακαλῶ, ὀλίγον ὕδωρ ἐκ τῆς ὑδρίας σου.
18 Ἡ δὲ εἶπε, Πίε, κύριέ μου· καὶ ἔσπευσε καὶ κατεβίβασε τὴν ὑδρίαν αὑτῆς ἐπὶ τὸν βραχίονα αὑτῆς, καὶ ἐπότισεν αὐτόν.
19 καὶ ἀφοῦ ἔπαυσε ποτίζουσα αὐτὸν εἶπε, Καὶ διὰ τὰς καμήλους σου θέλω ἀντλήσει, ἑωσοῦ πίωσι πᾶσαι.
20 Καὶ παρευθὺς ἐξεκένωσε τὴν ὑδρίαν αὑτῆς εἰς τὴν ποτίστραν, καὶ ἔδραμεν ἔτι εἰς τὸ φρέαρ διὰ νὰ ἀντλήσῃ, καὶ ἤντλησε διὰ πάσας τὰς καμήλους αὐτοῦ.
21 Ὁ δὲ ἄνθρωπος, θαυμάζων δι᾿ αὐτήν, ἐσιώπα, διὰ νὰ γνωρίσῃ ἄν κατευώδωσεν ὁ Κύριος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἤ οὐχί.
22 Καὶ ἀφοῦ ἔπαυσαν αἱ κάμηλοι πίνουσαι, ἔλαβεν ὁ ἄνθρωπος ἐνώτια χρυσὰ βάρους ἡμίσεος σίκλου, καὶ δύο βραχιόλια διὰ τὰς χεῖρας αὐτῆς, βάρους δέκα σίκλων χρυσίου·
23 καὶ εἶπε, Τίνος θυγάτηρ εἶσαι σύ; εἰπὲ μοι, παρακαλῶ· εἶναι ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ πατρὸς σου τόπος δι᾿ ἡμᾶς πρὸς κατάλυμα;
24 Ἡ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν· εἶμαι θυγάτηρ Βαθουήλ τοῦ υἱοῦ τῆς Μελχάς, τὸν ὁποῖον ἐγέννησεν εἰς τὸν Ναχώρ.
25 Εἶπεν ἔτι πρὸς αὐτόν, Εἶναι εἰς ἡμᾶς καὶ ἄχυρα καὶ τροφή πολλή καὶ τόπος πρὸς κατάλυμα.
26 Τότε ἔκλινεν ὁ ἄνθρωπος καὶ προσεκύνησε τὸν Κύριον·
27 καὶ εἶπεν, Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ κυρίου μου Ἀβραάμ, ὅστις δὲν ἐγκατέλιπε τὸ ἔλεος αὑτοῦ καὶ τὴν ἀλήθειαν αὑτοῦ ἀπὸ τοῦ κυρίου μου· ὁ Κύριος μὲ κατευώδωσεν εἰς τὸν οἶκον τῶν ἀδελφῶν τοῦ κυρίου μου.
28 Δραμοῦσα δὲ ἡ κόρη ἀνήγγειλεν εἰς τὸν οἶκον τῆς μητρὸς αὑτῆς τὰ πράγματα ταῦτα.
29 Εἶχε δὲ ἡ Ῥεβέκκα ἀδελφὸν ὀνομαζόμενον Λάβαν· καὶ ἔδραμεν ὁ Λάβαν πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἔξω εἰς τὴν πηγήν.
30 Καὶ ὡς εἶδε τὰ ἐνώτια καὶ τὰ βραχιόλια εἰς τὰς χεῖρας τῆς ἀδελφῆς αὑτοῦ, καὶ ὡς ἤκουσε τοὺς λόγους Ῥεβέκκας τῆς ἀδελφῆς αὑτοῦ, λεγούσης, Οὕτως ἐλάλησε πρὸς ἐμὲ ὁ ἄνθρωπος, ἦλθε πρὸς τὸν ἄνθρωπον· καὶ ἰδού, ἵστατο πλησίον τῶν καμήλων ἐπὶ τῆς πηγῆς.
31 Καὶ εἶπεν, Εἴσελθε, εὐλογημένε τοῦ Κυρίου· διὰ τί ἵστασαι ἔξω; ἐπειδή ἐγὼ ἡτοίμασα τὴν οἰκίαν καὶ τόπον διὰ τὰς καμήλους.
32 Καὶ εἰσῆλθεν ὁ ἄνθρωπος εἰς τὴν οἰκίαν, καὶ ἐκεῖνος ἐξεφόρτωσε τὰς καμήλους καὶ ἔδωκεν ἄχυρα καὶ τροφήν εἰς τὰς καμήλους καὶ ὕδωρ διὰ νίψιμον τῶν ποδῶν αὐτοῦ καὶ τῶν ποδῶν τῶν ἀνθρώπων τῶν μετ᾿ αὐτοῦ.
33 Καὶ παρετέθη ἔμπροσθεν αὐτοῦ φαγητόν· αὐτὸς ὅμως εἶπε, Δὲν θέλω φάγει, ἑωσοῦ λαλήσω τὸν λόγον μου. Ὁ δὲ εἶπε, Λάλησον.
34 Καὶ εἶπεν, Ἐγὼ εἶμαι δοῦλος τοῦ Ἀβραάμ.
35 Καὶ ὁ Κύριος εὐλόγησε τὸν κύριόν μου σφόδρα, καὶ ἔγεινε μέγας· καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν πρόβατα καὶ βόας καὶ ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ δούλους καὶ δούλας καὶ καμήλους καὶ ὄνους.
36 Καὶ ἐγέννησε Σάρρα, ἡ γυνή τοῦ κυρίου μου, υἱὸν εἰς τὸν κύριόν μου, ἀφοῦ ἐγήρασε· καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν πάντα ὅσα ἔχει.
37 Καὶ μὲ ὥρκισεν ὁ κύριός μου, λέγων, Δὲν θέλεις λάβει γυναῖκα εἰς τὸν υἱὸν μου ἐκ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, εἰς τὴν γῆν τῶν ὁποίων ἐγὼ κατοικῶ·
38 ἀλλ᾿ εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς μου θέλεις ὑπάγει καὶ εἰς τὴν συγγένειάν μου, καὶ θέλεις λάβει γυναῖκα εἰς τὸν υἱὸν μου.
39 Καὶ εἶπον πρὸς τὸν κύριόν μου, Ἴσως δὲν θελήσῃ ἡ γυνή νὰ μὲ ἀκολουθήσῃ.
40 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς ἐμέ, Ὁ Κύριος, ἔμπροσθεν τοῦ ὁποίου περιεπάτησα, θέλει ἀποστείλει τὸν ἄγγελον αὑτοῦ μετὰ σοῦ καὶ θέλει κατευοδώσει τὴν ὁδὸν σου· καὶ θέλεις λάβει γυναῖκα εἰς τὸν υἱὸν μου ἐκ τῆς συγγενείας μου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς μου·
41 τότε θέλεις εἶσθαι ἐλεύθερος ἀπὸ τοῦ ὁρκισμοῦ μου· ὅταν ὑπάγῃς πρὸς τὴν συγγένειάν μου καὶ δὲν δώσωσιν εἰς σέ, τότε θέλεις εἶσθαι ἐλεύθερος ἀπὸ τοῦ ὁρκισμοῦ μου.
42 Καὶ ἐλθὼν σήμερον εἰς τὴν πηγήν, εἶπον, Κύριε ὁ Θεὸς τοῦ κυρίου μου Ἀβραάμ, κατευόδωσον, δέομαι, τὴν ὁδὸν μου, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγὼ ὑπάγω·
43 ἰδού, ἐγὼ ἵσταμαι πλησίον τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος· καὶ ἡ κόρη ἥτις ἐξέρχεται διὰ νὰ ἀντλήσῃ καὶ πρὸς τὴν ὁποίαν εἴπω, Πότισόν με, παρακαλῶ, ὀλίγον ὕδωρ ἐκ τῆς ὑδρίας σου,
44 καὶ αὐτή μὲ εἴπῃ, Καὶ σὺ πίε, καὶ διὰ τὰς καμήλους σου ἀκόμη θέλω ἀντλήσει, αὕτη ἄς ἦναι ἡ γυνή, τὴν ὁποίαν ἡτοίμασεν ὁ Κύριος διὰ τὸν υἱὸν τοῦ κυρίου μου.
45 Καὶ πρὶν παύσω λαλῶν ἐν τῇ καρδίᾳ μου, ἰδού, ἡ Ῥεβέκκα ἐξήρχετο ἔχουσα τὴν ὑδρίαν αὑτῆς ἐπὶ τοῦ ὤμου αὑτῆς· καὶ κατέβη εἰς τὴν πηγήν καὶ ἤντλησεν· εἶπον δὲ πρὸς αὐτήν, Πότισόν με, παρακαλῶ.
46 Ἡ δὲ ἔσπευσε καὶ κατεβίβασε τὴν ὑδρίαν αὑτῆς ἐπάνωθεν αὑτῆς καὶ εἶπε, Πίε, καὶ θέλω ποτίσει καὶ τὰς καμήλους σου· ἔπιον λοιπὸν καὶ ἐπότισε καὶ τὰς καμήλους.
47 Καὶ ἠρώτησα αὐτήν καὶ εἶπον, Τίνος θυγάτηρ εἶσαι; ἡ δὲ εἶπε, Θυγάτηρ τοῦ Βαθουήλ, υἱοῦ τοῦ Ναχώρ, τὸν ὁποῖον ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν ἡ Μελχά· καὶ περιέθεσα τὰ ἐνώτια εἰς τὸ πρόσωπον αὐτῆς καὶ τὰ βραχιόλια ἐπὶ τὰς χεῖρας αὐτῆς.
48 Καὶ κλίνας προσεκύνησα τὸν Κύριον· καὶ εὐλόγησα Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ κυρίου μου Ἀβραάμ, ὅστις μὲ κατευώδωσεν εἰς τὴν ἀληθινήν ὁδόν, διὰ νὰ λάβω τὴν θυγατέρα τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ κυρίου μου εἰς τὸν υἱὸν αὐτοῦ.
49 Τώρα λοιπόν, ἐὰν θέλητε νὰ κάμητε ἔλεος καὶ ἀλήθειαν πρὸς τὸν κύριόν μου, εἴπατέ μοι, εἰ δὲ μή, εἴπατέ μοι, διὰ νὰ στραφῶ δεξιὰ ἤ ἀριστερά.
50 Καὶ ἀποκριθέντες ὁ Λάβαν καὶ ὁ Βαθουήλ, εἶπον, Παρὰ Κυρίου ἐξῆλθε τὸ πρᾶγμα· ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ σοὶ εἴπωμεν κακὸν ἤ καλόν·
51 ἰδού, ἡ Ῥεβέκκα ἔμπροσθέν σου· λάβε αὐτήν καὶ ὕπαγε· καὶ ἄς ἦναι γυνή τοῦ υἱοῦ τοῦ κυρίου σου, καθὼς ἐλάλησεν ὁ Κύριος.
52 Καὶ ὅτε ἤκουσεν ὁ δοῦλος τοῦ Ἀβραὰμ τοὺς λόγους αὐτῶν, προσεκύνησεν ἕως ἐδάφους τὸν Κύριον.
53 Καὶ ἐκβαλὼν ὁ δοῦλος σκεύη ἀργυρὰ καὶ σκεύη χρυσὰ καὶ ἐνδύματα, ἔδωκεν εἰς τὴν Ῥεβέκκαν· ἔδωκεν ἔτι δῶρα εἰς τὸν ἀδελφὸν αὐτῆς καὶ εἰς τὴν μητέρα αὐτῆς.
54 Καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον, αὐτὸς καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ διενυκτέρευσαν· καὶ ἀφοῦ ἐσηκώθησαν τὸ πρωΐ, εἶπεν, Ἐξαποστείλατέ με πρὸς τὸν κύριόν μου.
55 Εἶπον δὲ ὁ ἀδελφὸς αὐτῆς καὶ ἡ μήτηρ αὐτῆς, Ἄς μείνῃ ἡ κόρη μεθ᾿ ἡμῶν ἡμέρας τινάς, τοὐλάχιστον δέκα· μετὰ ταῦτα θέλει ἀπέλθει.
56 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Μή μὲ κρατεῖτε, διότι ὁ Κύριος κατευώδωσε τὴν ὁδὸν μου· ἐξαποστείλατέ με νὰ ὑπάγω πρὸς τὸν κύριόν μου.
57 Οἱ δὲ εἶπον, Ἄς καλέσωμεν τὴν κόρην καὶ ἄς ἐρωτήσωμεν τὴν γνώμην αὐτῆς.
58 Καὶ ἐκάλεσαν τὴν Ῥεβέκκαν καὶ εἶπον πρὸς αὐτήν, Ὑπάγεις μετὰ τοῦ ἀνθρώπου τούτου; Ἡ δὲ εἶπεν, Ὑπάγω.
59 Καὶ ἐξαπέστειλαν τὴν Ῥεβέκκαν τὴν ἀδελφήν αὑτῶν καὶ τὴν τροφὸν αὐτῆς, καὶ τὸν δοῦλον τοῦ Ἀβραὰμ καὶ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοῦ
60 Καὶ εὐλόγησαν τὴν Ῥεβέκκαν καὶ εἶπον πρὸς αὐτήν, Ἀδελφή ἡμῶν εἶσαι, εἴθε νὰ γείνῃς εἰς χιλιάδας μυριάδων, καὶ τὸ σπέρμα σου νὰ ἐξουσιάσῃ τὰς πύλας τῶν ἐχθρῶν αὑτοῦ!
61 Καὶ ἐσηκώθη ἡ Ῥεβέκκα καὶ αἱ θεράπαιναι αὐτῆς, καὶ ἐκάθισαν ἐπὶ τὰς καμήλους, καὶ ὑπῆγον κατόπιν τοῦ ἀνθρώπου· καὶ ἔλαβεν ὁ δοῦλος τὴν Ῥεβέκκαν καὶ ἀνεχώρησεν.
62 Ὁ δὲ Ἰσαὰκ ἐπέστρεφεν ἀπὸ τοῦ φρέατος Λαχαΐ-ροΐ· διότι κατῴκει ἐν τῇ γῇ τῆς μεσημβρίας.
63 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰσαὰκ νὰ προσευχηθῇ ἐν τῇ πεδιάδι περὶ τὸ ἑσπέρας· καὶ ὑψώσας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ, εἶδε, καὶ ἰδού, ἤρχοντο κάμηλοι.
64 καὶ ὑψώσασα ἡ Ῥεβέκκα τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτῆς εἶδε τὸν Ἰσαὰκ καὶ κατεπήδησεν ἀπὸ τῆς καμήλου.
65 Διότι εἶχεν εἰπεῖ πρὸς τὸν δοῦλον, Τίς εἶναι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος, ὁ ἐρχόμενος διὰ τῆς πεδιάδος εἰς συνάντησιν ἡμῶν; Ὁ δὲ δοῦλος εἶχεν εἰπεῖ, Εἶναι ὁ κύριός μου. Καὶ αὐτή λαβοῦσα τὴν καλύπτραν, ἐσκεπάσθη.
66 Καὶ διηγήθη ὁ δοῦλος πρὸς τὸν Ἰσαὰκ πάντα ὅσα εἶχε πράξει.
67 Ὁ δὲ Ἰσαὰκ ἔφερεν αὐτήν εἰς τὴν σκηνήν τῆς μητρὸς αὑτοῦ Σάρρας· καὶ ἔλαβε τὴν Ῥεβέκκαν, καὶ ἔγεινεν αὐτοῦ γυνή, καὶ ἠγάπησεν αὐτήν· καὶ παρηγορήθη ὁ Ἰσαὰκ περὶ τῆς μητρὸς αὑτοῦ.
1 Ἔλαβε δὲ ὁ Ἀβραὰμ καὶ ἄλλην γυναῖκα, ὀνομαζομένην Χεττούραν.
2 Καὶ αὕτη ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν τὸν Ζεμβρὰν καὶ τὸν Ἰοξὰν καὶ τὸν Μαδὰν καὶ τὸν Μαδιὰμ καὶ τὸν Ἰεσβὼκ καὶ τὸν Σουά.
3 καὶ ὁ Ἰοξὰν ἐγέννησε τὸν Σεβὰ καὶ τὸν Δαιδάν· οἱ δὲ υἱοὶ τοῦ Δαιδὰν ἦσαν Ἀσσουρεὶμ καὶ Λετουσιεὶμ καὶ Λαωμείμ.
4 Οἱ υἱοὶ δὲ τοῦ Μαδιὰμ ἦσαν Γεφὰ καὶ Ἐφὲρ καὶ Ἀνὼχ καὶ Ἀβειδὰ καὶ Ἐλδαγά· πάντες οὗτοι υἱοὶ τῆς Χεττούρας.
5 Ἔδωκε δὲ ὁ Ἀβραὰμ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὑτοῦ εἰς τὸν Ἰσαάκ.
6 Εἰς δὲ τοὺς υἱοὺς τῶν παλλακῶν αὑτοῦ ἔδωκεν ὁ Ἀβραὰμ χαρίσματα, καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτούς, ἔτι ζῶν, μακρὰν ἀπὸ τοῦ υἱοῦ αὑτοῦ Ἰσαὰκ πρὸς ἀνατολάς, εἰς τὴν γῆν τῆς Ἀνατολῆς.
7 Καὶ ταῦτα εἶναι τὰ ἔτη τῶν ἡμερῶν τῆς ζωῆς τοῦ Ἀβραάμ, ὅσα ἔζησεν, ἔτη ἑκατὸν ἑβδομήκοντα πέντε.
8 Καὶ ἐκπνεύσας ἀπέθανεν ὁ Ἀβραὰμ ἐν γήρατι καλῷ, γέρων καὶ πλήρης ἡμερῶν· καὶ προσετέθη εἰς τὸν λαὸν αὑτοῦ.
9 Καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ὁ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Ἰσμαήλ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐν τῷ σπηλαίῳ Μαχπελάχ, ἐν τῷ ἀγρῷ τοῦ Ἐφρών, υἱοῦ τοῦ Σωὰρ τοῦ Χετταίου, τῷ ἀπέναντι τῆς Μαμβρῆ·
10 τῷ ἀγρῷ, τὸν ὁποῖον ἠγόρασεν ὁ Ἀβραὰμ παρὰ τῶν υἱῶν τοῦ Χέτ· ἐκεῖ ἐτάφη ὁ Ἀβραὰμ καὶ Σάρρα ἡ γυνή αὐτοῦ.
11 Καὶ μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ἀβραάμ, εὐλόγησεν ὁ Θεὸς Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὐτοῦ· καὶ κατῴκησεν ὁ Ἰσαὰκ πλησίον τοῦ φρέατος Λαχαΐ-ροΐ.
12 Αὕτη δὲ εἶναι ἡ γενεαλογία τοῦ Ἰσμαήλ, υἱοῦ τοῦ Ἀβραάμ, τὸν ὁποῖον ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἀβραὰμ Ἄγαρ ἡ Αἰγυπτία, ἡ δούλη τῆς Σάρρας·
13 καὶ ταῦτα εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Ἰσμαήλ, κατὰ τὰ ὀνόματα αὐτῶν, εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν· πρωτότοκος τοῦ Ἰσμαήλ Ναβαϊώθ, ἔπειτα Κηδὰρ καὶ Ἀβδεήλ καὶ Μιβσάμ,
14 καὶ Μισμὰ, καὶ Δουμὰ καὶ Μασσά
15 Χαδδάρ, καὶ Θαιμά, Ἰετούρ, Ναφίς, καὶ Κεδμά·
16 οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσμαήλ, καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα αὐτῶν κατὰ τὰς κώμας αὐτῶν καὶ κατὰ τὰς κατοικίας αὐτῶν· δώδεκα ἄρχοντες κατὰ τὰ ἔθνη αὐτῶν.
17 Καὶ ταῦτα εἶναι τὰ ἔτη τῆς ζωῆς τοῦ Ἰσμαήλ, ἔτη ἑκατὸν τριάκοντα ἑπτά· καὶ ἐκπνεύσας ἀπέθανε καὶ προσετέθη εἰς τὸν λαὸν αὑτοῦ.
18 Κατῴκησαν δὲ ἀπὸ Ἀβιλὰ ἔως Σούρ, τῆς κατὰ πρόσωπον Αἰγύπτου, καθὼς ὑπάγει τις πρὸς τὴν Ἀσσυρίαν· ὁ Ἰσμαήλ κατῴκησεν ἔμπροσθεν πάντων τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ.
19 Καὶ αὕτη εἶναι ἡ γενεαλογία τοῦ Ἰσαάκ, υἱοῦ τοῦ Ἀβραάμ· ὁ Ἀβραὰμ ἐγέννησε τὸν Ἰσαάκ·
20 ἦτο δὲ ὁ Ἰσαὰκ ἐτῶν τεσσαράκοντα, ὅτε ἔλαβεν εἰς ἑαυτὸν γυναῖκα τὴν Ῥεβέκκαν, θυγατέρα Βαθουήλ τοῦ Σύρου ἀπὸ Παδὰν-ἀράμ, ἀδελφήν Λάβαν τοῦ Σύρου.
21 Καὶ ἐδέετο ὁ Ἰσαὰκ πρὸς τὸν Κύριον περὶ τῆς γυναικὸς αὑτοῦ, διότι ἦτο στεῖρα· καὶ ἐπήκουσεν ὁ Κύριος αὐτοῦ, καὶ συνέλαβεν ἡ Ῥεβέκκα ἡ γυνή αὐτοῦ.
22 Καὶ τὰ παιδία συνεκρούοντο ἐντὸς αὐτῆς· καὶ εἶπεν, Ἄν μέλλῃ οὕτω νὰ γείνῃ, διὰ τί ἐγὼ νὰ συλλάβω; καὶ ὑπῆγε νὰ ἐρωτήσῃ τὸν Κύριον.
23 Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς αὐτήν, Δύο ἔθνη εἶναι ἐν τῇ κοιλίᾳ σου· καὶ δύο λαοὶ θέλουσι διαχωρισθῆ ἀπὸ τῶν ἐντοσθίων σου· καὶ ὁ εἷς λαὸς θέλει εἶσθαι δυνατώτερος τοῦ ἄλλου λαοῦ· καὶ ὁ μεγαλήτερος θέλει δουλεύσει εἰς τὸν μικρότερον.
24 Καὶ ὅτε ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι αὐτῆς διὰ νὰ γεννήσῃ, ἰδού, ἦσαν δίδυμα ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς.
25 Ἐξῆλθε δὲ ὁ πρῶτος ἐρυθρὸς καὶ ὅλος ὡς δέρμα δασύτριχος· καὶ ἐκάλεσαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Ἡσαῦ.
26 Καὶ ἔπειτα ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ· καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἐκράτει τὴν πτέρναν τοῦ Ἡσαῦ· διὰ τοῦτο νομάσθη Ἰακώβ· ὁ δὲ Ἰσαὰκ ἦτο ἐτῶν ἑξήκοντα, ὅτε ἐγέννησεν αὐτούς.
27 Ηὔξησαν δὲ τὰ παιδία· καὶ ἔγεινεν ὁ μὲν Ἡσαῦ ἄνθρωπος ἔμπειρος εἰς τὸ κυνήγιον, ἄνθρωπος τοῦ ἀγροῦ· ὁ δὲ Ἰακώβ, ἄνθρωπος ἁπλοῦς, κατοικῶν ἐν σκηναῖς.
28 Καὶ ὁ μὲν Ἰσαὰκ ἠγάπα τὸν Ἡσαῦ, διότι τὸ κυνήγιον ἦτο τροφή εἰς αὐτόν· ἡ δὲ Ῥεβέκκα ἠγάπα τὸν Ἰακώβ.
29 Ἐμαγείρευε δὲ ὁ Ἰακὼβ μαγείρευμα· καὶ ἦλθεν ὁ Ἡσαῦ ἐκ τοῦ ἀγροῦ καὶ ἦτο ἀποκαμωμένος·
30 καὶ εἶπεν ὁ Ἡσαῦ πρὸς τὸν Ἰακώβ, Δὸς μοι, παρακαλῶ, νὰ φάγω ἀπὸ τὸ κόκκινον, τὸ κόκκινον τοῦτο, διότι εἶμαι ἀποκαμωμένος· διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Ἐδώμ.
31 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακώβ, Πώλησόν μοι σήμερον τὰ πρωτοτόκιά σου.
32 Καὶ ὁ Ἡσαῦ εἶπεν, Ἰδού, ἐγὼ ὑπάγω νὰ ἀποθάνω, καὶ τί μὲ φελοῦσι ταῦτα τὰ πρωτοτόκια;
33 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακώβ, Ὅμοσόν μοι σήμερον· καὶ ὥμοσεν εἰς αὐτόν· καὶ ἐπώλησε τὰ πρωτοτόκια αὑτοῦ εἰς τὸν Ἰακώβ.
34 Τότε ὁ Ἰακὼβ ἔδωκεν εἰς τὸν Ἡσαῦ ἄρτον καὶ μαγείρευμα τῆς φακῆς· καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε καὶ σηκωθεὶς ἀνεχώρησεν· οὕτως ὁ Ἡσαῦ κατεφρόνησε τὰ πρωτοτόκια.
1 Ἔγεινε δὲ πεῖνα ἐν τῇ γῇ, ἐκτὸς τῆς προτέρας πείνης, τῆς γενομένης ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ Ἀβραάμ. Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἰσαὰκ πρὸς τὸν Ἀβιμέλεχ, βασιλέα τῶν Φιλισταίων, εἰς Γέραρα.
2 Ἐφάνη δὲ εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος καὶ εἶπε, Μή καταβῇς εἰς Αἴγυπτον· κατοίκησον ἐν τῇ γῇ τὴν ὁποίαν θέλω σοὶ εἰπεῖ·
3 παροίκει ἐν τῇ γῇ ταύτῃ, καὶ ἐγὼ θέλω εἶσθαι μετὰ σοῦ, καὶ θέλω σὲ εὐλογήσει διότι εἰς σὲ καὶ εἰς τὸ σπέρμα σου θέλω δώσει πάντας τοὺς τόπους τούτους· καὶ θέλω ἐκπληρώσει τὸν ὅρκον, τὸν ὁποῖον ὥμοσα πρὸς Ἀβραὰμ τὸν πατέρα σου·
4 καὶ θέλω πληθύνει τὸ σπέρμα σου ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ, καὶ θέλω δώσει εἰς τὸ σπέρμα σου πάντας τοὺς τόπους τούτους, καὶ θέλουσιν εὐλογηθῆ ἐν τῷ σπέρματί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς·
5 ἐπειδή ὁ Ἀβραὰμ ὑπήκουσεν εἰς τὴν φωνήν μου, καὶ ἐφύλαξε τὰ προστάγματά μου, τὰς ἐντολὰς μου, τὰ διατάγματά μου καὶ τοὺς νόμους μου.
6 Καὶ κατῴκησεν ὁ Ἰσαὰκ ἐν Γεράροις.
7 Ἠρώτησαν δὲ οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου περὶ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ· καὶ εἶπεν, Ἀδελφή μου εἶναι· διότι ἐφοβήθη νὰ εἴπῃ, Γυνή μου εἶναι· λέγων, Μήπως μὲ φονεύσωσιν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου διὰ τὴν Ῥεβέκκαν· ἐπειδή ἦτο ὡραία τὴν ὄψιν.
8 Καὶ ἀφοῦ διέτριψεν ἐκεῖ πολλὰς ἡμέρας, Ἀβιμέλεχ ὁ βασιλεὺς τῶν Φιλισταίων, κύψας ἀπὸ τῆς θυρίδος εἶδε, καὶ ἰδού, ὁ Ἰσαὰκ ἔπαιζε μετὰ Ῥεβέκκας τῆς γυναικὸς αὑτοῦ.
9 Ἐκάλεσε δὲ ὁ Ἀβιμέλεχ τὸν Ἰσαὰκ καὶ εἶπεν, Ἰδού, βεβαίως γυνή σου εἶναι αὕτη· διὰ τί λοιπὸν εἶπας, Ἀδελφή μου εἶναι; Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰσαάκ, διότι εἶπον, Μήπως ἀποθάνω ἐξ αἰτίας αὐτῆς.
10 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβιμέλεχ, Τί εἶναι τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἔκαμες εἰς ἡμᾶς; παρ᾿ ὀλίγον ἤθελε κοιμηθῆ τις ἐκ τοῦ λαοῦ μετὰ τῆς γυναικὸς σου, καὶ ἤθελες φέρει ἐφ᾿ ἡμᾶς ἀνομίαν.
11 Καὶ προσέταξεν ὁ Ἀβιμέλεχ εἰς πάντα τὸν λαόν, λέγων, Ὅστις ἐγγίσῃ τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ἤ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, θέλει ἐξάπαντος θανατωθῆ.
12 Ἔσπειρε δὲ ὁ Ἰσαὰκ ἐν τῇ γῇ ἐκείνη καὶ ἐσύναξε κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἑκατονταπλάσια· καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν ὁ Κύριος.
13 Καὶ ἐμεγαλύνετο ὁ ἄνθρωπος καὶ ἐπροχώρει αὐξανόμενος, ἑωσοῦ ἔγεινε μέγας σφόδρα·
14 καὶ ἀπέκτησε πρόβατα καὶ βόας καὶ δούλους πολλούς· ἐφθόνησαν δὲ αὐτὸν οἱ Φιλισταῖοι.
15 Καὶ πάντα τὰ φρέατα, τὰ ὁποῖα ἔσκαψαν οἱ δοῦλοι τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν Ἀβραὰμ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἐνέφραξαν ταῦτα οἱ Φιλισταῖοι καὶ ἐγέμισαν αὐτὰ χῶμα.
16 Καὶ εἶπεν ὁ Ἀβιμέλεχ πρὸς τὸν Ἰσαάκ, Ἄπελθε ἀφ᾿ ἡμῶν, διότι ἔγεινες δυνατώτερος ἡμῶν σφόδρα.
17 Καὶ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν ὁ Ἰσαὰκ καὶ ἔστησε τὴν σκηνήν αὑτοῦ ἐν τῇ κοιλάδι τῶν Γεράρων καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ.
18 Καὶ ἤνοιξε πάλιν ὁ Ἰσαὰκ τὰ φρέατα τοῦ ὕδατος, τὰ ὁποῖα ἔσκαψαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν Ἀβραὰμ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, οἱ δὲ Φιλισταῖοι ἐνέφραξαν αὐτὰ μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ἀβραάμ· καὶ νόμασεν αὐτὰ κατὰ τὰ ὀνόματα, μὲ τὰ ὁποῖα ὁ πατήρ αὐτοῦ εἶχεν ὀνομάσει αὐτά.
19 Καὶ ἔσκαψαν οἱ δοῦλοι τοῦ Ἰσαὰκ ἐν τῇ κοιλάδι καὶ εὕρηκαν ἐκεῖ φρέαρ ὕδατος ζῶντος.
20 Ἐλογομάχησαν δὲ οἱ ποιμένες τῶν Γεράρων μετὰ τῶν ποιμένων τοῦ Ἰσαάκ, λέγοντες, Ἰδικὸν μας εἶναι τὸ ὕδωρ· καὶ νόμασε τὸ φρέαρ Ἐσέκ· διότι ἐφιλονείκησαν μετ᾿ αὐτοῦ.
21 Καὶ ἔσκαψαν ἄλλο φρέαρ καὶ ἐλογομάχησαν καὶ περὶ αὐτοῦ· διὰ τοῦτο νόμασεν αὐτὸ Σιτνά.
22 Καὶ μετοικήσας ἐκεῖθεν ἔσκαψεν ἄλλο φρέαρ, καὶ περὶ τούτου δὲν ἐλογομάχησαν· καὶ νόμασεν αὐτὸ Ῥεχωβώθ, λέγων, διότι τώρα ἐπλάτυνεν ἡμᾶς ὁ Κύριος καὶ ηὔξησεν ἡμᾶς ἐπὶ τῆς γῆς.
23 Καὶ ἐκεῖθεν ἀνέβη εἰς Βήρ-σαβεέ.
24 Καὶ ἐφάνη εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος τὴν νύκτα ἐκείνην, καὶ εἶπεν, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ τοῦ πατρὸς σου· μή φοβοῦ, διότι ἐγὼ εἶμαι μετὰ σοῦ, καὶ θέλω σὲ εὐλογήσει καὶ θέλω πληθύνει τὸ σπέρμα σου, διὰ Ἀβραὰμ τὸν δοῦλόν μου.
25 Καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ ἐπεκαλέσθη τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου· καὶ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν σκηνήν αὑτοῦ· ἔσκαψαν δὲ ἐκεῖ οἱ δοῦλοι τοῦ Ἰσαὰκ φρέαρ.
26 Τότε ὁ Ἀβιμέλεχ ὑπῆγε πρὸς αὐτὸν ἀπὸ Γεράρων, καὶ Ὀχοζὰθ ὁ οἰκεῖος αὐτοῦ, καὶ Φιχὸλ ὁ ἀρχιστράτηγος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ.
27 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰσαάκ, Διὰ τί ἤλθετε πρὸς ἐμέ, ἀφοῦ σεῖς μὲ ἐμισήσατε καὶ μὲ ἐδιώξατε ἀπὸ σᾶς;
28 οἱ δὲ εἶπον, Εἴδομεν φανερά, ὅτι ὁ Κύριος εἶναι μετὰ σοῦ, καὶ εἴπομεν, Ἄς γείνῃ τώρα ὅρκος μεταξὺ ἡμῶν, μεταξὺ ἡμῶν καὶ σοῦ, καὶ ἄς κάμωμεν συνθήκην μετὰ σοῦ,
29 ὅτι δὲν θέλεις κάμει κακὸν εἰς ἡμᾶς, καθὼς ἡμεῖς δὲν σὲ ἠγγίσαμεν, καὶ καθὼς ἐπράξαμεν εἰς σὲ μόνον καλόν, καὶ σὲ ἐξαπεστείλαμεν ἐν εἰρήνῃ· τώρα σὺ εἶσαι εὐλογημένος τοῦ Κυρίου.
30 Καὶ ἔκαμεν εἰς αὐτοὺς συμπόσιον· καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον.
31 Καὶ ἐσηκώθησαν ἐνωρὶς τὸ πρωΐ, καὶ ὥμοσεν ὁ εἷς πρὸς τὸν ἄλλον· τότε ὁ Ἰσαὰκ ἐξαπέστειλεν αὐτούς, καὶ ἀπῆλθον ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐν εἰρήνῃ.
32 Καὶ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἦλθον οἱ δοῦλοι τοῦ Ἰσαὰκ καὶ ἀνήγγειλαν πρὸς αὐτὸν περὶ τοῦ φρέατος τὸ ὁποῖον ἔσκαψαν, καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν, Εὑρήκαμεν ὕδωρ.
33 Καὶ νόμασεν αὐτὸ Σαβεέ· διὰ τοῦτο εἶναι τὸ ὄνομα τῆς πόλεως Βήρ-σαβεὲ ἕως τῆς σήμερον.
34 Ἦτο δὲ ὁ Ἡσαῦ ἐτῶν τεσσαράκοντα, ὅτε ἔλαβεν εἰς γυναῖκα Ἰουδίθ, τὴν θυγατέρα Βεηρὶ τοῦ Χετταίου, καὶ Βασεμάθ, τὴν θυγατέρα Αἰλὼν τοῦ Χετταίου·
35 καὶ αὗται ἦσαν πικρία ψυχῆς εἰς τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὴν Ῥεβέκκαν.
1 Καὶ ἀφοῦ ἐγήρασεν ὁ Ἰσαάκ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἠμβλύνθησαν, ὥστε δὲν ἔβλεπεν, ἐκάλεσεν Ἡσαῦ τὸν υἱὸν αὑτοῦ τὸν μεγαλήτερον, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Υἱὲ μου. Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἰδού, ἐγώ.
2 Καὶ ἐκεῖνος εἶπεν, Ἰδού, τώρα, ἐγὼ ἐγήρασα· δὲν γνωρίζω τὴν ἡμέραν τοῦ θανάτου μου·
3 λάβε λοιπόν, παρακαλῶ, τὰ ὅπλα σου, τὴν φαρέτραν σου καὶ τὸ τόξον σου, καὶ ἔξελθε εἰς τὴν πεδιάδα καὶ κυνήγησόν μοι κυνήγιον·
4 καὶ κάμε μοι ἐδέσματα καθὼς ἀγαπῶ, καὶ φέρε μοι νὰ φάγω, διὰ νὰ σε εὐλογήσῃ ἡ ψυχή μου πρὶν ἀποθάνω.
5 Ἡ δὲ Ῥεβέκκα ἤκουσεν ἐνῷ ἐλάλει ὁ Ἰσαὰκ πρὸς Ἡσαῦ τὸν υἱὸν αὑτοῦ. Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἡσαῦ εἰς τὴν πεδιάδα διὰ νὰ κυνηγήσῃ κυνήγιον καὶ νὰ φέρῃ αὐτὸ.
6 Καὶ ἡ Ῥεβέκκα ἐλάλησε πρὸς Ἰακὼβ τὸν υἱὸν αὑτῆς, λέγουσα, Ἰδού, ἐγὼ ἤκουσα τὸν πατέρα σου λαλοῦντα πρὸς Ἡσαῦ τὸν ἀδελφὸν καὶ λέγοντα,
7 Φέρε μοι κυνήγιον καὶ κάμε μοι ἐδέσματα, διὰ νὰ φάγω, καὶ νὰ σε εὐλογήσω ἐνώπιον τοῦ Κυρίου πρὶν ἀποθάνω.
8 Τώρα λοιπόν, υἱὲ μου, ἄκουσον τὴν φωνήν μου εἰς ὅσα ἐγὼ σοὶ παραγγέλλω·
9 ὕπαγε τώρα εἰς τὸ ποίμνιον, καὶ λάβε μοι ἐκεῖθεν δύο καλὰ ἐρίφια ἐξ αἰγῶν· διὰ νὰ κάμω αὐτὰ ἐδέσματα διὰ τὸν πατέρα σου, καθὼς ἀγαπᾷ·
10 καὶ θέλεις φέρει αὐτὰ πρὸς τὸν πατέρα σου νὰ φάγῃ, διὰ σὲ εὐλογήσῃ πρὶν ἀποθάνῃ.
11 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακὼβ πρὸς Ῥεβέκκαν τὴν μητέρα αὑτοῦ, Ἰδού, ὁ Ἡσαῦ ὁ ἀδελφὸς μου εἶναι ἀνήρ δασύτριχος, ἐγὼ δὲ ἀνήρ ἄτριχος·
12 ἴσως μὲ ψηλαφήσῃ ὁ πατήρ μου, καὶ θέλω φανῇ εἰς αὐτὸν ὡς ἀπατεών, καὶ θέλω σύρει ἐπ᾿ ἐμαυτὸν κατάραν καὶ οὐχὶ εὐλογίαν.
13 Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ, Ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ κατάρα σου, τέκνον μου· μόνον ὑπάκουσον εἰς τὴν φωνήν μου καὶ ὕπαγε, φέρε μοι αὐτά.
14 Καὶ ὑπῆγε, καὶ ἔλαβε, καὶ ἔφερεν αὐτὰ πρὸς τὴν μητέρα αὑτοῦ· καὶ ἔκαμεν ἡ μήτηρ αὑτοῦ ἐδέσματα καθὼς ἠγάπα ὁ πατήρ αὐτοῦ.
15 Καὶ λαβοῦσα ἡ Ῥεβέκκα τὰ καλήτερα φορέματα Ἡσαῦ τοῦ μεγαλητέρου υἱοῦ αὑτῆς, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἐν τῇ οἰκίᾳ, ἐνέδυσε μὲ αὐτὰ Ἰακώβ, τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν νεώτερον·
16 καὶ μὲ τὰ δέρματα τῶν ἐριφίων ἐσκέπασε τὰς χεῖρας αὐτοῦ, καὶ τὰ γυμνὰ τοῦ τραχήλου αὐτοῦ·
17 καὶ ἔδωκεν εἰς τὰς χεῖρας Ἰακὼβ τοῦ υἱοῦ αὑτῆς τὰ ἐδέσματα καὶ τὸν ἄρτον, τὰ ὁποῖα ἡτοίμασε.
18 Καὶ ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ· καὶ εἶπε, Πάτερ μου. Ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδού, ἐγώ· τίς εἶσαι, τέκνον μου;
19 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακὼβ πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ, Ἐγὼ εἶμαι Ἡσαῦ ὁ πρωτότοκός σου· ἔκαμα καθὼς μοὶ εἶπας, σηκώθητι λοιπόν, κάθισον καὶ φάγε ἐκ τοῦ κυνηγίου μου, διὰ νὰ μὲ εὐλογήσῃ ἡ ψυχή σου.
20 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰσαὰκ πρὸς τὸν υἱὸν αὑτοῦ, Πόθεν τοῦτο, τέκνον μου, ὅτι εὕρηκας τόσον ταχέως; Ὁ δὲ εἶπε, Διότι Κύριος ὁ Θεὸς σου ἔφερεν αὐτὸ ἔμπροσθέν μου.
21 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰσαὰκ πρὸς τὸν Ἰακώβ, Πλησίασον, τέκνον μου, διὰ νὰ σὲ ψηλαφήσω, ἄν σὺ ἦσαι αὐτὸς ὁ υἱὸς Ἡσαῦ, ἤ οὐχί.
22 Καὶ ἐπλησίασεν ὁ Ἰακὼβ εἰς τὸν Ἰσαὰκ τὸν πατέρα αὐτοῦ· ὁ δὲ ἐψηλάφησεν αὐτόν, καὶ εἶπεν, Ἡ μὲν φωνή εἶναι φωνή Ἰακώβ, αἱ δὲ χεῖρες, χεῖρες Ἡσαῦ.
23 Καὶ δὲν ἐγνώρισεν αὐτόν, διότι αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἦσαν ὡς αἱ χεῖρες Ἡσαῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, δασύτριχοι· καὶ εὐλόγησεν αὐτόν.
24 Καὶ εἶπε, Σὺ εἶσαι αὐτὸς ὁ υἱὸς μου Ἡσαῦ; Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐγώ.
25 Καὶ εἶπε, Φέρε πλησίον μου, καὶ θέλω φάγει ἐκ τοῦ κυνηγίου τοῦ υἱοῦ μου, διὰ νὰ σὲ εὐλογήσῃ ἡ ψυχή μου. Καὶ ἔφερε πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἔφαγεν· ἔφερε δὲ πρὸς αὐτὸν οἶνον καὶ ἔπιε.
26 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἰσαὰκ ὁ πατήρ αὐτοῦ, Πλησίασον τώρα, καὶ φίλησόν με, τέκνον μου.
27 Καὶ ἐπλησίασε, καὶ ἐφίλησεν αὐτόν· καὶ σφράνθη τὴν ὀσμήν τῶν ἐνδυμάτων αὐτοῦ, καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν, Ἰδού, ἡ ὀσμή τοῦ υἱοῦ μου εἶναι ὡς ὀσμή πεδιάδος, τὴν ὁποίαν εὐλόγησεν ὁ Κύριος·
28 Λοιπὸν ὁ Θεὸς νὰ σοὶ δώσῃ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ πάχους τῆς γῆς καὶ ἀφθονίαν σίτου καὶ οἴνου·
29 Λαοὶ νὰ σὲ δουλεύσωσι καὶ ἔθνη νὰ σὲ προσκυνήσωσι· νὰ ἦσαι κύριος τῶν ἀδελφῶν σου, καὶ οἱ υἱοὶ τῆς μητρὸς σου νὰ σὲ προσκυνήσωσι· κατηραμένος ὅστις σὲ καταρᾶται, καὶ εὐλογημένος ὅστις σὲ εὐλογεῖ!
30 Καὶ καθὼς ἔπαυσεν ὁ Ἰσαὰκ εὐλογῶν τὸν Ἰακώβ, μόλις ὁ Ἰακὼβ εἶχεν ἐξέλθει ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ πατρὸς αὑτοῦ Ἰσαάκ· καὶ ἦλθεν Ἡσαῦ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐκ τοῦ κυνηγίου αὑτοῦ.
31 Καὶ ἔκαμε καὶ αὐτὸς ἐδέσματα καὶ ἔφερε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ· καὶ εἶπε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ, Ἄς σηκωθῇ ὁ πατήρ μου, καὶ ἄς φάγῃ ἐκ τοῦ κυνηγίου τοῦ υἱοῦ αὑτοῦ, διὰ νὰ μὲ εὐλογήσῃ ἡ ψυχή σου.
32 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἰσαὰκ ὁ πατήρ αὐτοῦ, Τίς εἶσαι; Ὁ δὲ εἶπεν, Εἶμαι ὁ υἱὸς σου, ὁ πρωτότοκός σου Ἡσαῦ.
33 Καὶ ἐξεπλάγη ὁ Ἰσαὰκ ἔκπληξιν μεγάλην σφόδρα, καὶ εἶπε, Ποῖος εἶναι λοιπὸν ἐκεῖνος, ὅστις ἐκυνήγησε κυνήγιον, καὶ μοὶ ἔφερε καὶ ἔφαγον ἀπὸ πάντων πρὶν εἰσέλθῃς, καὶ εὐλόγησα αὐτὸν; καὶ εὐλογημένος θέλει εἶσθαι.
34 Ὅτε ἤκουσεν ὁ Ἡσαῦ τοὺς λόγους τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, ἀνέκραξε κραυγήν μεγάλην καὶ πικρὰν σφόδρα· καὶ εἶπε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ, Εὐλόγησόν με, καὶ ἐμέ, πάτερ μου.
35 Ὁ δὲ εἶπεν, Ἦλθεν ὁ ἀδελφὸς σου μετὰ δόλου, καὶ ἔλαβε τὴν εὐλογίαν σου.
36 Καὶ εἶπεν ὁ Ἡσαῦ, Δικαίως ἐκαλέσθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰακώβ, διότι τώρα δευτέραν ταύτην φορὰν μὲ ὑπεσκέλισεν· ἔλαβε τὰ πρωτοτόκιά μου, καὶ ἰδού, τώρα ἔλαβε καὶ τὴν εὐλογίαν μου. Καὶ εἶπε, Δὲν ἐφύλαξας δι᾿ ἐμὲ εὐλογίαν;
37 Καί, ἀπεκρίθη ὁ Ἰσαάκ, καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἡσαῦ, Ἰδού, κύριόν σου ἔκαμα αὐτόν, καὶ πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἔκαμα δούλους αὐτοῦ, καὶ ἐστήριξα αὐτὸν μὲ σῖτον καὶ οἶνον· καὶ τί λοιπὸν νὰ κάμω εἰς σέ, τέκνον μου;
38 Καὶ εἶπεν ὁ Ἡσαῦ πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ, Μήπως ταύτην μόνην τὴν εὐλογίαν ἔχεις, πάτερ μου; εὐλόγησόν με, καὶ ἐμέ, πάτερ μου. καὶ ὕψωσεν ὁ Ἡσαῦ τὴν φωνήν αὑτοῦ, καὶ ἔκλαυσε.
39 Καὶ ἀπεκρίθη Ἰσαὰκ ὁ πατήρ αὐτοῦ, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἰδού, ἡ κατοίκησίς σου θέλει εἶσθαι εἰς τὸ πάχος τῆς γῆς, καὶ εἰς τὴν δρόσον τοῦ οὐρανοῦ ἄνωθεν·
40 καὶ μὲ τὴν μάχαιράν σου θέλεις ζῇ, καὶ εἰς τὸν ἀδελφὸν σου θέλεις δουλεύσει, ὅταν δὲ ὑπερισχύσῃς, θέλεις συντρίψει τὸν ζυγὸν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ τραχήλου σου.
41 Καὶ ἐμίσει ὁ Ἡσαῦ τὸν Ἰακώβ, διὰ τὴν εὐλογίαν μὲ τὴν ὁποίαν εὐλόγησεν αὐτὸν ὁ πατήρ αὑτοῦ· καὶ εἶπεν ὁ Ἡσαῦ ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ, Πλησιάζουσιν αἱ ἡμέραι τοῦ πένθους τοῦ πατρὸς μου· τότε θέλω φονεύσει Ἰακὼβ τὸν ἀδελφὸν μου.
42 Ἀνηγγέλθησαν, δὲ πρὸς τὴν Ῥεβέκκαν οἱ λόγοι Ἡσαῦ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς τοῦ μεγαλητέρου· καὶ πέμψασα ἐκάλεσεν Ἰακὼβ τὸν υἱὸν αὑτῆς τὸν νεώτερον, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἰδού, Ἡσαῦ ὁ ἀδελφὸς σου παρηγορεῖ ἑαυτὸν κατὰ σοῦ, ὅτι θέλει σὲ φονεύσει.
43 Τώρα λοιπόν, τέκνον μου, ἄκουσον τὴν φωνήν μου· καὶ σηκωθείς, φύγε πρὸς Λάβαν τὸν ἀδελφὸν μου εἰς Χαρράν·
44 καὶ κατοίκησον μετ᾿ αὐτοῦ ἡμέρας τινάς, ἑωσοῦ παρέλθῃ ὁ θυμὸς τοῦ ἀδελφοῦ σου·
45 ἑωσοῦ παύσῃ ἡ κατὰ σοῦ ὀργή τοῦ ἀδελφοῦ σου, καὶ λησμονήσῃ τὰ ὅσα ἔπραξας εἰς αὐτόν· τότε θέλω στείλει, καὶ θέλω σὲ φέρει ἐκεῖθεν· διὰ τί νὰ σᾶς στερηθῶ καὶ τοὺς δύο ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ;
46 Καὶ εἶπεν ἡ Ῥεβέκκα πρὸς τὸν Ἰσαάκ, Ἀηδίασα τὴν ζωήν μου ἐξ αἰτίας τῶν θυγατέρων τοῦ Χέτ· ἐὰν ὁ Ἰακὼβ λάβῃ γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων τοῦ Χέτ, καθὼς εἶναι αὗται ἐκ τῶν θυγατέρων τῆς γῆς ταύτης, τί μὲ φελεῖ νὰ ζῶ;
1 Καὶ προσκαλέσας ὁ Ἰσαὰκ τὸν Ἰακὼβ εὐλόγησεν αὐτόν, καὶ παρήγγειλε πρὸς αὐτὸν λέγων, Δὲν θέλεις λάβει γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων Χαναάν·
2 σηκωθεὶς ὕπαγε εἰς Παδὰν-ἀράμ, εἰς τὴν οἰκίαν Βαθουήλ τοῦ πατρὸς τῆς μητρὸς σου· καὶ ἐκεῖθεν λάβε εἰς σεαυτὸν γυναῖκα, ἐκ τῶν θυγατέρων Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς σου·
3 καὶ ὁ Θεὸς ὁ Παντοδύναμος νὰ σὲ εὐλογήσῃ καὶ νὰ σὲ αὐξήσῃ καὶ νὰ σὲ πληθύνῃ, ὥστε νὰ γείνῃς εἰς πλῆθος λαῶν·
4 καὶ νὰ σοὶ δώσῃ τὴν εὐλογίαν τοῦ Ἀβραάμ, εἰς σὲ καὶ εἰς τὸ σπέρμα σου μετὰ σέ, διὰ νὰ κληρονομήσῃς τὴν γῆν τῆς παροικήσεώς σου, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ Θεὸς εἰς τὸν Ἀβραάμ.
5 Καὶ ἐξαπέστειλεν ὁ Ἰσαὰκ τὸν Ἰακώβ· καὶ ὑπῆγεν εἰς Παδὰν-ἀρὰμ πρὸς Λάβαν, τὸν υἱὸν τοῦ Βαθουήλ τοῦ Σύρου, τὸν ἀδελφὸν Ῥεβέκκας τῆς μητρὸς τοῦ Ἰακὼβ καὶ τοῦ Ἡσαῦ.
6 Ἰδὼν δὲ ὁ Ἡσαῦ ὅτι εὐλόγησεν ὁ Ἰσαὰκ τὸν Ἰακὼβ καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν εἰς Παδὰν-ἀράμ, διὰ νὰ λάβῃ εἰς ἑαυτὸν γυναῖκα ἐκεῖθεν, καὶ ὅτι, ἐνῷ εὐλόγει αὐτόν, παρήγγειλεν εἰς αὐτόν, λέγων, Δὲν θέλεις λάβει γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων Χαναάν·
7 καὶ ὅτι ὑπήκουσεν ὁ Ἰακὼβ εἰς τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ τὴν μητέρα αὑτοῦ· καὶ ὑπῆγεν εἰς Παδὰν-ἀράμ·
8 καὶ ἰδὼν ὁ Ἡσαῦ ὅτι αἱ θυγατέρες Χαναὰν εἶναι μισηταὶ εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ πατρὸς αὑτοῦ Ἰσαάκ,
9 ὑπῆγεν ὁ Ἡσαῦ πρὸς τὸν Ἰσμαήλ, καὶ ἐκτὸς τῶν ἄλλων γυναικῶν αὑτοῦ ἔλαβεν εἰς ἑαυτὸν γυναῖκα τὴν Μαελέθ, θυγατέρα Ἰσμαήλ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀβραάμ, τὴν ἀδελφήν τοῦ Ναβαϊώθ.
10 Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰακὼβ ἀπὸ Βήρ-σαβεέ, καὶ ὑπῆγεν εἰς Χαρράν.
11 Καὶ ἔφθασεν εἴς τινα τόπον καὶ διενυκτέρευσεν ἐκεῖ, διότι εἶχε δύσει ὁ ἥλιος· καὶ ἔλαβεν ἐκ τῶν λίθων τοῦ τόπου καὶ ἔθεσε προσκεφάλαιον αὑτοῦ, καὶ ἐκοιμήθη ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ.
12 Καὶ εἶδεν ἐνύπνιον, καὶ ἰδού, κλίμαξ ἐστηριγμένη εἰς τὴν γῆν, τῆς ὁποίας ἡ κορυφή ἔφθανεν εἰς τὸν οὐρανόν· καὶ ἰδού, οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἀνέβαινον καὶ κατέβαινον ἐπ᾿ αὐτῆς.
13 Καὶ ἰδού, ὁ Κύριος ἵστατο ἐπάνωθεν αὐτῆς καὶ εἶπεν, Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραὰμ τοῦ πατρὸς σου, καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσαάκ· τὴν γῆν, ἐπὶ τῆς ὁποίας κοιμᾶσαι, εἰς σὲ θέλω δώσει αὐτήν καὶ εἰς τὸ σπέρμα σου.
14 καὶ θέλει εἶσθαι τὸ σπέρμα σου ὡς ἡ ἄμμος τῆς γῆς, καὶ θέλεις ἐξαπλωθῆ πρὸς δύσιν καὶ πρὸς ἀνατολήν καὶ πρὸς βορρᾶν καὶ πρὸς νότον· καὶ θέλουσιν εὐλογηθῆ ἐν σοί, καὶ ἐν τῷ σπέρματί σου πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς·
15 καὶ ἰδού, ἐγὼ εἶμαι μετὰ σοῦ, καὶ θέλω σὲ διαφυλάττει πανταχοῦ, ὅπου ἄν ὑπάγῃς, καὶ θέλω σὲ ἐπαναφέρει εἰς τὴν γῆν ταύτην· διότι δὲν θέλω σὲ ἐγκαταλείψει, ἑωσοῦ κάμω ὅσα ἐλάλησα πρὸς σέ.
16 Καὶ ἐξεγερθεὶς ὁ Ἰακὼβ ἐκ τοῦ ὕπνου αὑτοῦ, εἶπε, Βέβαια ὁ Κύριος εἶναι ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, καὶ ἐγὼ δὲν ἤξευρον.
17 Καὶ ἐφοβήθη καὶ εἶπε, Πόσον φοβερὸς εἶναι ὁ τόπος οὗτος· δὲν εἶναι τοῦτο, εἰμή οἶκος Θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ.
18 Καὶ σηκωθεὶς ὁ Ἰακὼβ ἐνωρὶς τὸ πρωΐ, ἔλαβε τὸν λίθον τὸν ὁποῖον εἶχε θέσει προσκεφάλαιον αὑτοῦ, καὶ ἔστησεν αὐτὸν διὰ στήλην καὶ ἔχυσεν ἔλαιον ἐπὶ τὴν κορυφήν αὐτῆς.
19 Καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Βαιθήλ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς πόλεως ἐκείνης ἦτο πρότερον Λούζ.
20 Καὶ εὐχήθη ὁ Ἰακὼβ εὐχήν, λέγων, Ἄν ὁ Θεὸς ἦναι μετ᾿ ἐμοῦ καὶ μὲ διαφυλάξῃ ἐν τῇ ὁδῷ ταύτῃ εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάγω, καὶ μοὶ δώσῃ ἄρτον νὰ φάγω καὶ ἔνδυμα νὰ ἐνδυθῶ,
21 καὶ ἐπιστρέψω ἐν εἰρήνῃ εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς μου, τότε ὁ Κύριος θέλει εἶσθαι Θεὸς μου·
22 καὶ ὁ λίθος οὗτος, τὸν ὁποῖον ἔστησα διὰ στήλην, θέλει εἶσθαι οἶκος Θεοῦ· καὶ ἐκ πάντων ὅσα μοὶ δώσῃς, τὸ δέκατον θέλω προσφέρει εἰς σέ.
1 Καὶ ἐκίνησεν ὁ Ἰακὼβ καὶ ὑπῆγεν εἰς τὴν γῆν τῶν κατοίκων τῆς ἀνατολῆς.
2 Καὶ εἶδε, καὶ ἰδού, φρέαρ ἐν τῇ πεδιάδι καὶ ἰδού, ἐκεῖ τρία ποίμνια προβάτων ἀναπαυόμενα πλησίον αὐτοῦ, διότι ἐκ τοῦ φρέατος ἐκείνου ἐπότιζον τὰ ποίμνια· λίθος δὲ μέγας ἦτο ἐπὶ τὸ στόμιον τοῦ φρέατος.
3 Καὶ ὅτε συνήγοντο ἐκεῖ πάντα τὰ ποίμνια, ἀπεκύλιον τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στομίου τοῦ φρέατος, καὶ ἐπότιζον τὰ ποίμνια· ἔπειτα ἔθετον πάλιν τὸν λίθον ἐπὶ τὸ στόμιον τοῦ φρέατος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
4 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰακώβ, Ἀδελφοί, πόθεν εἶσθε; Οἱ δὲ εἶπον, Ἐκ τῆς Χαρρὰν εἴμεθα.
5 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Γνωρίζετε Λάβαν τὸν υἱὸν τοῦ Ναχώρ; οἱ δὲ εἶπον, Γνωρίζομεν.
6 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ὑγιαίνει; Οἱ δὲ εἶπον, Ὑγιαίνει· καὶ ἰδού, Ῥαχήλ ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἔρχεται μετὰ τῶν προβάτων.
7 Καὶ εἶπεν, Ἰδού, μένει ἀκόμη ἡμέρα πολλή, δὲν εἶναι ὥρα νὰ συρθῶσι τὰ κτήνη· ποτίσατε τὰ πρόβατα καὶ ὑπάγετε νὰ βοσκήσητε αὐτά.
8 Οἱ δὲ εἶπον, Δὲν δυνάμεθα, ἑωσοῦ συναχθῶσι πάντα τὰ ποίμνια, καὶ νὰ ἀποκυλίσωσι τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στομίου τοῦ φρέατος· τότε ποτίζομεν τὰ πρόβατα.
9 Καὶ ἐνῷ ἀκόμη ἐλάλει πρὸς αὐτούς, ἦλθεν ἡ Ῥαχήλ μετὰ τῶν προβάτων τοῦ πατρὸς αὑτῆς· διότι αὐτή ἔβοσκε.
10 Καὶ ὡς εἶδεν ὁ Ἰακὼβ τὴν Ῥαχήλ, θυγατέρα τοῦ Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὑτοῦ, καὶ τὰ πρόβατα τοῦ Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὑτοῦ, ἐπλησίασεν ὁ Ἰακὼβ καὶ ἀπεκύλισε τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στομίου τοῦ φρέατος, καὶ ἐπότισε τὰ πρόβατα τοῦ Λάβαν, τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὑτοῦ.
11 Καὶ ἐφίλησεν ὁ Ἰακὼβ τὴν Ῥαχήλ καὶ ὑψώσας τὴν φωνήν αὑτοῦ ἔκλαυσε.
12 Καὶ ἀπήγγειλεν ὁ Ἰακὼβ πρὸς τὴν Ῥαχήλ, ὅτι εἶναι ἀδελφὸς τοῦ πατρὸς αὐτῆς, καὶ ὅτι εἶναι υἱὸς τῆς Ῥεβέκκας· καὶ ἐκείνη δραμοῦσα ἀπήγγειλε τοῦτο εἰς τὸν πατέρα αὑτῆς.
13 Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ Λάβαν τὸ ὄνομα τοῦ Ἰακὼβ τοῦ υἱοῦ τῆς ἀδελφῆς αὑτοῦ, ἔδραμεν εἰς συνάντησιν αὐτοῦ· καὶ ἐναγκαλισθεὶς αὐτόν, ἐφίλησεν αὐτὸν καὶ ἔφερεν αὐτὸν εἰς τὴν οἰκίαν αὑτοῦ· καὶ διηγήθη ὁ Ἰακὼβ πρὸς τὸν Λάβαν πάντα τὰ γενόμενα.
14 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Λάβαν, Βέβαια ὀστοῦν μου καὶ σὰρξ μου εἶσαι. Καὶ κατῴκησε μετ᾿ αὐτοῦ ἕνα μῆνα.
15 Καὶ εἶπεν ὁ Λάβαν πρὸς τὸν Ἰακώβ, Ἐπειδή εἶσαι ἀδελφὸς μου, διὰ τοῦτο θέλεις μὲ δουλεύει δωρεάν; εἰπέ μοι, τίς θέλει εἶσθαι ὁ μισθὸς σου;
16 Εἶχε δὲ Λάβαν δύο θυγατέρας· τὸ ὄνομα τῆς πρεσβυτέρας, Λεία, καὶ τὸ ὄνομα τῆς μικροτέρας Ῥαχήλ.
17 Καὶ τῆς μὲν Λείας οἱ ὀφθαλμοὶ ἦσαν ἀσθενεῖς· ἡ δὲ Ῥαχήλ ἦτο εὐειδής καὶ ὡραία τὴν ὄψιν.
18 Καὶ ἠγάπησεν ὁ Ἰακὼβ τὴν Ῥαχήλ· καὶ εἶπε, Θέλω σὲ δουλεύει ἑπτὰ ἔτη διὰ τὴν Ῥαχήλ, τὴν θυγατέρα σου τὴν μικροτέραν.
19 Καὶ εἶπεν ὁ Λάβαν, Καλήτερα νὰ δώσω αὐτήν εἰς σέ, παρὰ νὰ δώσω αὐτήν εἰς ἄλλον ἄνδρα· κατοίκησον μετ᾿ ἐμοῦ.
20 Καὶ ἐδούλευσεν ὁ Ἰακὼβ διὰ τὴν Ῥαχήλ ἑπτὰ ἔτη· καὶ ἐφαίνοντο εἰς αὐτὸν ὡς ἡμέραι ὀλίγαι, διὰ τὴν πρὸς αὐτήν ἀγάπην αὐτοῦ.
21 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακὼβ πρὸς τὸν Λάβαν, Δὸς μοι τὴν γυναῖκά μου, διότι ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι μου, διὰ νὰ εἰσέλθω πρὸς αὐτήν.
22 Καὶ συνήγαγεν ὁ Λάβαν πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοῦ τόπου καὶ ἔκαμε συμπόσιον.
23 Καὶ τὸ ἑσπέρας, λαβὼν τὴν Λείαν τὴν θυγατέρα αὑτοῦ, ἔφερεν αὐτήν πρὸς αὐτόν· καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν.
24 Καὶ ἔδωκεν ὁ Λάβαν εἰς Λείαν τὴν θυγατέρα αὑτοῦ, διὰ θεράπαιναν αὐτῆς, Ζελφὰν τὴν θεράπαιναν αὑτοῦ.
25 Καὶ τὸ πρωΐ, ἰδού, αὕτη ἦτο ἡ Λεία· καὶ εἶπε πρὸς τὸν Λάβαν, Τί τοῦτο τὸ ὁποῖον ἔπραξας εἰς ἐμέ; δὲν σὲ ἐδούλευσα διὰ τὴν Ῥαχήλ; καὶ διὰ τί μὲ ἠπάτησας;
26 Καὶ εἶπεν ὁ Λάβαν, Δὲν γίνεται οὕτως ἐν τῷ τόπῳ ἡμῶν, νὰ δίδωται ἡ μικροτέρα πρὸ τῆς πρεσβυτέρας·
27 ἐκπλήρωσον τὴν ἑβδομάδα ταύτης, καὶ θέλω σοὶ δώσει καὶ αὐτήν, ἀντὶ τῆς ἐργασίας τὴν ὁποίαν θέλεις κάμει εἰς ἐμὲ ἀκόμη ἄλλα ἑπτὰ ἔτη.
28 Καὶ ἔκαμεν ὁ Ἰακὼβ οὕτω καὶ ἐξεπλήρωσε τὴν ἑβδομάδα αὐτῆς· καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν τὴν Ῥαχήλ τὴν θυγατέρα αὑτοῦ εἰς γυναῖκα.
29 Καὶ ἔδωκεν ὁ Λάβαν εἰς Ῥαχήλ τὴν θυγατέρα αὑτοῦ, διὰ θεράπαιναν αὐτῆς, Βαλλὰν τὴν θεράπαιναν αὑτοῦ.
30 Καὶ εἰσῆλθεν ὁ Ἰακὼβ καὶ πρὸς τὴν Ῥαχήλ· καὶ ἠγάπησε τὴν Ῥαχήλ περισσότερον παρὰ τὴν Λείαν· καὶ ἐδούλευσεν αὐτὸν ἀκόμη ἄλλα ἑπτὰ ἔτη.
31 Καὶ ἰδὼν ὁ Κύριος ὅτι ἐμισεῖτο ἡ Λεία, ἤνοιξε τὴν μήτραν αὐτῆς· ἡ δὲ Ῥαχήλ ἦτο στεῖρα.
32 Καὶ συνέλαβεν ἡ Λεία καὶ ἐγέννησεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ῥουβήν· διότι εἶπεν, Εἶδε βέβαια ὁ Κύριος τὴν ταπείνωσίν μου· τώρα λοιπὸν θέλει μὲ ἀγαπήσει ὁ ἀνήρ μου.
33 Καὶ συνέλαβε πάλιν καὶ ἐγέννησεν υἱόν· καὶ εἶπεν, Ἐπειδή ἤκουσεν ὁ Κύριος ὅτι μισοῦμαι, διὰ τοῦτο μοὶ ἔδωκεν ἀκόμη καὶ τοῦτον· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Συμεών.
34 Καὶ συνέλαβεν ἀκόμη καὶ ἐγέννησεν υἱόν· καὶ εἶπε, Τώρα ταύτην τὴν φορὰν ὁ ἀνήρ μου θέλει ἑνωθῆ μετ᾿ ἐμοῦ, διότι ἐγέννησα εἰς αὐτὸν τρεῖς υἱούς· διὰ τοῦτο νόμασεν αὐτὸν Λευΐ.
35 Καὶ συνέλαβε πάλιν καὶ ἐγέννησεν υἱόν· καὶ εἶπε, Ταύτην τὴν φορὰν θέλω δοξολογήσει τὸν Κύριον· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰούδαν· καὶ ἔπαυσε νὰ γεννᾷ.
1 Καὶ ὅτε εἶδεν ἡ Ῥαχήλ ὅτι δὲν ἐτεκνοποίησεν εἰς τὸν Ἰακώβ, ἐφθόνησεν ἡ Ῥαχήλ τὴν ἀδελφήν αὑτῆς· καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἰακώβ, Δὸς μοι τέκνα· εἰδὲ μή, ἐγὼ ἀποθνήσκω.
2 Καὶ ἐξήφθη ὁ θυμὸς τοῦ Ἰακὼβ κατὰ τῆς Ῥαχήλ καὶ εἶπε, Μήπως εἶμαι ἐγὼ ἀντὶ τοῦ Θεοῦ ὅστις σὲ ἐστέρησεν ἀπὸ καρποῦ κοιλίας;
3 Ἡ δὲ εἶπεν, Ἰδού, ἡ θεράπαινά μου Βαλλά· εἴσελθε πρὸς αὐτήν, καὶ θέλει γεννήσει ἐπὶ τῶν γονάτων μου, διὰ νὰ ἀποκτήσω καὶ ἐγὼ τέκνα ἐξ αὐτῆς.
4 Καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν τὴν Βαλλὰν τὴν θεράπαιναν αὑτῆς διὰ γυναῖκα· καὶ εἰσῆλθεν ὁ Ἰακὼβ πρὸς αὐτήν.
5 Καὶ συνέλαβεν ἡ Βαλλά, καὶ ἐγέννησεν υἱὸν εἰς τὸν Ἰακώβ·
6 καὶ εἶπεν ἡ Ῥαχήλ, Ὁ Θεὸς μὲ ἔκρινε καὶ ἤκουσε καὶ τὴν φωνήν μου καὶ μοὶ ἔδωκεν υἱόν· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Δάν.
7 Καὶ συνέλαβε πάλιν ἡ Βαλλά, ἡ θεράπαινα τῆς Ῥαχήλ, καὶ ἐγέννησε δεύτερον υἱὸν εἰς τὸν Ἰακώβ·
8 καὶ εἶπεν ἡ Ῥαχήλ, Δυνατήν πάλην ἐπάλαισα μετὰ τῆς ἀδελφῆς μου, καὶ ὑπερίσχυσα· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Νεφθαλί.
9 Καὶ ὅτε εἶδεν ἡ Λεία ὅτι ἔπαυσε νὰ γεννᾷ, ἔλαβε τὴν Ζελφὰν τὴν θεράπαιναν αὑτῆς, καὶ ἔδωκεν αὐτήν εἰς τὸν Ἰακὼβ διὰ γυναῖκα.
10 Καὶ ἡ Ζελφά, ἡ θεράπαινα τῆς Λείας, ἐγέννησεν υἱὸν εἰς τὸν Ἰακώβ·
11 καὶ εἶπεν ἡ Λεία, Εὐτυχία ἔρχεται· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Γάδ.
12 Καὶ ἐγέννησεν ἡ Ζελφά, ἡ θεράπαινα τῆς Λείας, δεύτερον υἱὸν εἰς τὸν Ἰακώβ·
13 καὶ εἶπεν ἡ Λεία, Μακαρία ἐγώ, διότι θέλουσι μὲ μακαρίζει αἱ γυναῖκες· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἀσήρ.
14 Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ῥουβήν ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ θερισμοῦ τοῦ σίτου καὶ εὕρηκε μανδραγόρας ἐν τῷ ἀγρῷ, καὶ ἔφερεν αὐτοὺς πρὸς τὴν Λείαν τὴν μητέρα αὑτοῦ. Εἶπε δὲ ἡ Ῥαχήλ πρὸς τὴν Λείαν, Δὸς μοι, παρακαλῶ, ἀπὸ τοὺς μανδραγόρας τοῦ υἱοῦ σου.
15 Ἡ δὲ εἶπε πρὸς αὐτήν, Μικρὸν πρᾶγμα εἶναι, ὅτι ἔλαβες τὸν ἄνδρα μου; καὶ θέλεις νὰ λάβῃς καὶ τοὺς μανδραγόρας τοῦ υἱοῦ μου; καὶ ἡ Ῥαχήλ εἶπε, Λοιπὸν ἄς κοιμηθῇ μετὰ σοῦ ταύτην τὴν νύκτα, διὰ τοὺς μανδραγόρας τοῦ υἱοῦ σου.
16 Καὶ ἦλθεν ὁ Ἰακὼβ τὸ ἑσπέρας ἐκ τοῦ ἀγροῦ, καὶ ἐξελθοῦσα ἡ Λεία εἰς συνάντησιν αὐτοῦ, εἶπε, Πρὸς ἐμὲ θέλεις εἰσέλθει, διότι σὲ ἐμίσθωσα τῳόντι μὲ τοὺς μανδραγόρας τοῦ υἱοῦ μου. Καὶ ἐκοιμήθη μετ᾿ αὐτῆς ἐκείνην τὴν νύκτα.
17 Καὶ εἰσήκουσεν ὁ Θεὸς τῆς Λείας· καὶ συνέλαβε καὶ ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἰακὼβ πέμπτον υἱόν.
18 Καὶ εἶπεν ἡ Λεία, Ἔδωκέ μοι ὁ Θεὸς τὸν μισθὸν μου, διότι ἔδωκα τὴν θεράπαινάν μου εἰς τὸν ἄνδρα μου· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰσσάχαρ.
19 Καὶ συνέλαβεν ἀκόμη ἡ Λεία, καὶ ἐγέννησεν ἕκτον υἱὸν εἰς τὸν Ἰακώβ·
20 καὶ εἶπεν ἡ Λεία, Μὲ ἐπροίκισεν ὁ Θεὸς μὲ καλήν προῖκα· τώρα θέλει κατοικήσει μετ᾿ ἐμοῦ ὁ ἀνήρ μου, διότι ἐγέννησα εἰς αὐτὸν ἕξ υἱούς· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζαβουλών.
21 Καὶ μετὰ ταῦτα ἐγέννησε θυγατέρα, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτῆς Δείναν.
22 Ἐνεθυμήθη δὲ ὁ Θεὸς τὴν Ῥαχήλ καὶ εἰσήκουσεν αὐτῆς ὁ Θεός, καὶ ἤνοιξε τὴν μήτραν αὐτῆς·
23 καὶ συνέλαβε, καὶ ἐγέννησεν υἱόν· καὶ εἶπεν, Ὁ Κύριος ἀφρεσε τὸ ὄνειδός μου.
24 Καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωσήφ, λέγουσα, Ὁ Θεὸς νὰ προσθέσῃ εἰς ἐμὲ καὶ ἄλλον υἱόν.
25 Καὶ ἀφοῦ ἡ Ῥαχήλ ἐγέννησε τὸν Ἰωσήφ, εἶπεν ὁ Ἰακὼβ πρὸς τὸν Λάβαν, Ἐξαπόστειλόν με, διὰ νὰ ἀπέλθω εἰς τὸν τόπον μου, καὶ εἰς τὴν πατρίδα μου·
26 δὸς μοι τὰς γυναῖκάς μου καὶ τὰ παιδία μου, διὰ τὰς ὁποίας σὲ ἐδούλευσα διὰ νὰ ἀπέλθω· διότι σύ γνωρίζεις τὴν δούλευσίν μου, τὴν ὁποίαν σὲ ἐδούλευσα.
27 Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Λάβαν, Παρακαλῶ σε, νὰ εὕρω χάριν ἔμπροσθέν σου· ἐγνώρισα ἐκ πείρας, ὅτι ὁ Κύριος μὲ εὐλόγησεν ἐξ αἰτίας σου.
28 Καὶ εἶπε, Διόρισόν μοι τὸν μισθὸν σου, καὶ θέλω σοὶ δώσει αὐτόν.
29 Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Σὺ γνωρίζεις τίνι τρόπῳ σὲ ἐδούλευσα, καὶ πόσα ἔγειναν τὰ κτήνη σου μετ᾿ ἐμοῦ·
30 διότι ὅσα εἶχες πρὸ ἐμοῦ ἦσαν ὀλίγα, καὶ τώρα ηὔξησαν εἰς πλῆθος· καὶ ὁ Κύριος σὲ εὐλόγησε μὲ τὴν ἔλευσίν μου· καὶ τώρα πότε θέλω προβλέψει καὶ ἐγὼ διὰ τόν οἶκόν μου;
31 Ὁ δὲ εἶπε, Τί νὰ σοὶ δώσω; Καὶ ὁ Ἰακὼβ εἶπε, δὲν θέλεις μοὶ δώσει οὐδέν· ἐὰν κάμῃς εἰς ἐμὲ τὸ πρᾶγμα τοῦτο, πάλιν θέλω ποιμαίνει τὸ ποίμνιόν σου καὶ φυλάττει αὐτό·
32 νὰ περάσω σήμερον διὰ μέσον ὅλου τοῦ ποιμνίου σου, διαχωρίζων ἐκεῖθεν πᾶν πρόβατον ἔχον ποικίλματα καὶ κηλίδας, καὶ πᾶν τὸ μελανωπὸν μεταξὺ τῶν ἀρνίων, καὶ τὸ ἔχον κηλίδας καὶ ποικίλματα μεταξὺ τῶν αἰγῶν· καὶ ταῦτα νὰ ἦναι ὁ μισθὸς μου·
33 καὶ εἰς τὸ ἑξῆς ἡ δικαιοσύνη μου θέλει μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ, ὅταν ἔλθῃ ἔμπροσθέν σου διὰ τὸν μισθὸν μου· πᾶν ὅ, τι δὲν εἶναι μὲ ποικίλματα καὶ κηλίδας μεταξὺ τῶν αἰγῶν, καὶ μελανωπὸν μεταξὺ τῶν ἀρνίων, θέλει λογισθῆ κλεμμένον ὑπ᾿ ἐμοῦ.
34 Καὶ εἶπεν ὁ Λάβαν, Ἰδού, ἔστω κατὰ τὸν λόγον σου.
35 Καὶ τὴν ἡμέραν ἐκείνην διεχώρισε τοὺς τράγους τοὺς παρδαλοὺς καὶ κηλιδωτοὺς καὶ πάσας τὰς αἶγας ὅσαι εἶχον ποικίλματα καὶ κηλίδας, πάντα ὅσα ἦσαν διάλευκα, καὶ πάντα τὰ μελανωπὰ μεταξὺ τῶν ἀρνίων, καὶ ἔδωκεν αὐτὰ εἰς τὰς χεῖρας τῶν υἱῶν αὑτοῦ·
36 καὶ ἔθεσε τριῶν ἡμερῶν ὁδὸν μεταξὺ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ Ἰακώβ· ὁ δὲ Ἰακὼβ ἐποίμαινε τὸ ὑπόλοιπον τοῦ ποιμνίου τοῦ Λάβαν.
37 Καὶ ἔλαβεν εἰς ἑαυτὸν ὁ Ἰακὼβ ῥάβδους χλωρὰς ἐκ λεύκης καὶ καρύας καὶ πλατάνου καὶ ἐξελέπισεν αὐτὰς κατὰ λεπίσματα λευκά, ὥστε ἐφαίνετο τὸ λευκὸν τὸ εἰς τὰς ῥάβδους·
38 καὶ ἔθεσε τὰς ῥάβδους, τὰς ὁποίας ἐξελέπισεν, εἰς τὰ αὐλάκια τοῦ ὕδατος, εἰς τὰς ποτίστρας, ὅπου τὰ ποίμνια ἤρχοντο νὰ πίνωσι, διὰ νὰ συλλαμβάνωσι τὰ ποίμνια ἐνῷ ἤρχοντο νὰ πίνωσι.
39 Καὶ συνελάμβανον τὰ ποίμνια βλέποντα τὰς ῥάβδους, καὶ ἐγέννων πρόβατα παρδαλά, ποικίλα καὶ κηλιδωτά.
40 Διεχώρισε δὲ ὁ Ἰακὼβ τὰ ἀρνία, καὶ ἔστρεψε τὰ πρόσωπα τῶν προβάτων τοῦ ποιμνίου τοῦ Λάβαν πρὸς τὰ παρδαλὰ καὶ πρὸς πάντα τὰ μελανωπά· τὰ δὲ ἑαυτοῦ ποίμνια ἔθεσε χωριστά, καὶ δὲν ἔθεσεν αὐτὰ μετὰ τῶν προβάτων τοῦ Λάβαν.
41 Καὶ καθ᾿ ὅν καιρὸν τὰ πρώϊμα πρόβατα ἤρχοντο εἰς σύλληψιν, ὁ Ἰακὼβ ἔθετε τὰς ῥάβδους εἰς τὰ αὐλάκια ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ ποιμνίου, διὰ νὰ συλλαμβάνωσι βλέποντα πρὸς τὰς ῥάβδους·
42 ὅτε δέ τὰ πρόβατα ἦσαν ὄψιμα, δὲν ἔθετεν αὐτάς· καὶ οὕτω τὰ ὄψιμα ἦσαν τοῦ Λάβαν, τὰ δὲ πρώϊμα τοῦ Ἰακώβ.
43 Καὶ ηὔξησεν ὁ ἄνθρωπος σφόδρα σφόδρα, καὶ ἀπέκτησε ποίμνια πολλὰ καὶ δούλας καὶ δούλους καὶ καμήλους καὶ ὄνους.
1 Καὶ ἤκουσεν ὁ Ἰακὼβ τοὺς λόγους τῶν υἱῶν τοῦ Λάβαν, λεγόντων, Ὁ Ἰακὼβ ἔλαβε πάντα τὰ ὑπάρχοντα τοῦ πατρὸς ἡμῶν, καὶ ἐκ τῶν ὑπαρχόντων τοῦ πατρὸς ἡμῶν ἀπέκτησε πᾶσαν τὴν δόξαν ταύτην.
2 Καὶ εἶδεν ὁ Ἰακὼβ τὸ πρόσωπον τοῦ Λάβαν, καὶ ἰδού, δὲν ἦτο πρὸς αὐτὸν ὡς χθὲς καὶ προχθές.
3 Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Ἰακώβ, Ἐπίστρεψον εἰς τὴν γῆν τῶν πατέρων σου, καὶ εἰς τὴν συγγένειάν σου, καὶ θέλω εἶσθαι μετὰ σοῦ.
4 Τότε ἔστειλεν ὁ Ἰακὼβ καὶ ἐκάλεσε τὴν Ῥαχήλ καὶ τὴν Λείαν εἰς τὴν πεδιάδα πρὸς τὸ ποίμνιον αὑτοῦ·
5 καὶ εἶπε πρὸς αὐτάς, Βλέπω τὸ πρόσωπον τοῦ πατρὸς σας, ὅτι δὲν εἶναι πρὸς ἐμὲ ὡς χθὲς καὶ προχθές· ὁ Θεὸς ὅμως τοῦ πατρὸς μου ἐστάθη μετ᾿ ἐμοῦ·
6 καὶ σεῖς ἐξεύρετε ὅτι ἐν ὅλῃ τῇ δυνάμει μου ἐδούλευσα τὸν πατέρα σας·
7 ἀλλ᾿ ὁ πατήρ σας μὲ ἠπάτησε καὶ ἤλλαξε τοὺς μισθοὺς μου δεκάκις· πλήν ὁ Θεὸς δὲν ἀφῆκεν αὐτὸν νὰ μὲ κακοποιήσῃ·
8 ὅτε ἔλεγεν οὕτω, τὰ ποικίλα θέλουσιν εἶσθαι ὁ μισθὸς σου, τότε ἅπαν τὸ ποίμνιον ἐγέννα ποικίλα· καὶ ὅτε ἔλεγεν οὕτω, τὰ παρδαλὰ θέλουσιν εἶσθαι ὁ μισθὸς σου, τότε ἅπαν τὸ ποίμνιον ἐγέννα παρδαλά.
9 Οὕτως ἀφρεσεν ὁ Θεὸς τὸ ποίμνιον τοῦ πατρὸς σας καὶ ἔδωκεν εἰς ἐμέ.
10 Καὶ καθ᾿ ὅν καιρὸν συνελάμβανε τὸ ποίμνιον, ὕψωσα τοὺς ὀφθαλμοὺς μου καὶ εἶδον κατ᾿ ὄναρ, καὶ ἰδού, οἱ τράγοι καὶ οἱ κριοί, οἱ ἀναβαίνοντες ἐπὶ τὰ πρόβατα καὶ τὰς αἶγας, ἦσαν παρδαλοί, ποικίλοι καὶ στικτοί.
11 Καὶ μοὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ κατ᾿ ὄναρ, Ἰακώβ· καὶ εἶπα, Ἰδού, ἐγώ.
12 Καὶ εἶπεν, Ὕψωσον τώρα τοὺς ὀφθαλμοὺς σου, καὶ ἰδὲ πάντας τοὺς τράγους καὶ τοὺς κριούς, τοὺς ἀναβαίνοντας ἐπὶ τὰ πρόβατα καὶ τὰς αἶγας, ὅτι εἶναι παρδαλοί, ποικίλοι καὶ στικτοί· διότι εἶδον πάντα ὅσα κάμνει εἰς σὲ ὁ Λάβαν·
13 ἐγὼ εἶμαι ὁ Θεὸς τῆς Βαιθήλ, ὅπου ἔχρισας τὴν στήλην καὶ ὅπου εὐχήθης εὐχήν πρὸς ἐμέ· σηκώθητι τώρα, ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς ταύτης καὶ ἐπίστρεψον εἰς τὴν γῆν τῆς συγγενείας σου.
14 Καὶ ἀπεκρίθησαν ἡ Ῥαχήλ καὶ ἡ Λεία καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, Ἔχομεν ἡμεῖς πλέον μερίδιον ἤ κληρονομίαν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς ἡμῶν;
15 δὲν ἐθεωρήθημεν ὑπ᾿ αὐτοῦ ὡς ξέναι; διότι ἐπώλησεν ἡμᾶς καὶ ἀκόμη ὁλοκλήρως κατέφαγε τὸ ἀργύριον ἡμῶν.
16 Ὅθεν πάντα τὰ πλούτη, τὰ ὁποῖα ἀφρεσεν ὁ Θεὸς ἀπὸ τοῦ πατρὸς ἡμῶν, εἶναι ἡμῶν καὶ τῶν τέκνων ἡμῶν· τώρα λοιπὸν κάμε ὅσα σοὶ εἶπεν ὁ Θεός.
17 Τότε σηκωθεὶς ὁ Ἰακώβ, ἔβαλε τὰ παιδία αὑτοῦ καὶ τὰς γυναῖκας αὑτοῦ ἐπὶ τὰς καμήλους·
18 καὶ ἀπήγαγε πάντα τὰ κτήνη αὑτοῦ, καὶ πάντα τὰ ἀγαθὰ αὑτοῦ τὰ ὁποῖα ἀπέκτησε, τὸ ποίμνιον τῆς ἀποκτήσεως αὑτοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπέκτησεν εἰς Παδὰν-ἀράμ, διὰ νὰ ἀπέλθῃ πρὸς Ἰσαὰκ τὸν πατέρα αὑτοῦ εἰς γῆν Χαναάν.
19 Ὁ δὲ Λάβαν εἶχεν ὑπάγει διὰ νὰ κουρεύσῃ τὰ πρόβατα αὑτοῦ καὶ ἡ Ῥαχήλ ἔκλεψε τὰ εἴδωλα τοῦ πατρὸς αὑτῆς.
20 Ἔκρυψε δὲ ὁ Ἰακὼβ τὴν φυγήν αὑτοῦ εἰς τὸν Λάβαν τὸν Σύρον, μή ἀναγγείλας πρὸς αὐτὸν ὅτι ἀναχωρεῖ·
21 καὶ ἔφυγεν αὐτὸς μετὰ πάντων τῶν ὑπαρχόντων αὑτοῦ καὶ ἐσηκώθη καὶ διέβη τὸν ποταμὸν καὶ διευθύνθη πρὸς τὸ ὄρος Γαλαάδ.
22 Καὶ τὴν τρίτην ἡμέραν ἀνηγγέλθη πρὸς τὸν Λάβαν, ὅτι ἔφυγεν ὁ Ἰακώβ·
23 καὶ παραλαβὼν τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ μεθ᾿ ἑαυτοῦ, κατεδίωξεν ὀπίσω αὐτοῦ ὁδὸν ἑπτὰ ἡμερῶν· καὶ ἐπρόφθασεν αὐτὸν ἐν τῷ ὄρει Γαλαάδ.
24 Ἦλθε δὲ ὁ Θεὸς πρὸς Λάβαν τὸν Σύρον κατ᾿ ὄναρ τὴν νύκτα, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Φυλάχθητι, μή λαλήσῃς σκληρὰ πρὸς τὸν Ἰακώβ.
25 Ἐπρόφθασε λοιπὸν ὁ Λάβαν τὸν Ἰακώβ· ὁ δὲ Ἰακὼβ εἶχε στήσει τὴν σκηνήν αὑτοῦ ἐπὶ τοῦ ὄρους· ὁ δὲ Λάβαν μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ ἐσκήνωσεν ἐπὶ τοῦ ὄρους Γαλαάδ.
26 Καὶ εἶπεν ὁ Λάβαν πρὸς τὸν Ἰακώβ, Τί ἔκαμες, καὶ διὰ τί ἔκρυψας εἰς ἐμὲ τὴν φυγήν σου καὶ ἀπήγαγες τὰς θυγατέρας μου ὡς αἰχμαλώτους μαχαίρας;
27 διὰ τί ἔφυγες κρυφίως καὶ ἔκλεψας σεαυτὸν ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ δὲν μοὶ ἐφανέρωσας τοῦτο; διότι ἐγὼ ἤθελον σὲ ἐξαποστείλει μετ᾿ εὐφροσύνῃς καὶ μετὰ σμάτων, μετὰ τυμπάνων καὶ κιθάρας·
28 καὶ δὲν μὲ ἠξίωσας μηδὲ νὰ φιλήσω τοὺς υἱοὺς μου, καὶ τὰς θυγατέρας μου; τώρα ἀφρόνως ἔπραξας τοῦτο·
29 δυνατή εἶναι ἡ χεὶρ μου νὰ σᾶς κακοποιήσῃ· πλήν ὁ Θεὸς τοῦ πατρὸς σας χθὲς τὴν νύκτα εἶπε πρὸς ἐμέ, λέγων, Φυλάχθητι, μή λαλήσῃς σκληρὰ πρὸς τὸν Ἰακώβ·
30 τώρα λοιπὸν ἔστω, ἀνεχώρησας, ἐπειδή ἐπεθύμησας πολὺ τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς σου· ἀλλὰ διὰ τί ἔκλεψας τοὺς θεοὺς μου;
31 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰακὼβ εἶπε πρὸς τὸν Λάβαν, Ἔφυγον ἐπειδή ἐφοβήθην· διότι εἶπον, Μήπως ἀφαιρέσῃς τὰς θυγατέρας σου ἀπ᾿ ἐμοῦ·
32 εἰς ὅντινα ὅμως εὕρῃς τοὺς θεοὺς σου, ἄς μή ζήσῃ· ἔμπροσθεν τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν γνώρισον τί εὑρίσκεται εἰς ἐμέ ἐκ τῶν ἰδικῶν σου, καὶ λάβε. Διότι δὲν ἤξευρεν ὁ Ἰακὼβ ὅτι ἡ Ῥαχήλ εἶχε κλέψει αὐτούς.
33 Εἰσῆλθε λοιπὸν ὁ Λάβαν εἰς τὴν σκηνήν τοῦ Ἰακώβ, καὶ εἰς τὴν σκηνήν τῆς Λείας, καὶ εἰς τὰς σκηνὰς τῶν δύο θεραπαινῶν· ἀλλὰ δὲν εὕρηκεν αὐτούς. Τότε ἐξῆλθεν ἐκ τῆς σκηνῆς τῆς Λείας, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν σκηνήν τῆς Ῥαχήλ.
34 Ἡ δὲ Ῥαχήλ εἶχε λάβει τὰ εἴδωλα, καὶ βάλει αὐτὰ εἰς σαμάριον καμήλου, καὶ ἐκάθητο ἐπ᾿ αὐτά. Καὶ ἐρευνήσας ὁ Λάβαν ὅλην τὴν σκηνήν, δὲν εὕρηκεν.
35 Ἡ δὲ εἶπε πρὸς τὸν πατέρα αὑτῆς, Ἄς μή φανῇ βαρὺ εἰς τὸν κύριόν μου, διότι δὲν δύναμαι νὰ σηκωθῶ ἔμπροσθέν σου, ἐπειδή ἔχω τὰ γυναικεῖα. Καὶ αὐτὸς ἠρεύνησεν, ἀλλὰ δέν εὕρηκε τὰ εἴδωλα.
36 Καὶ ὠργίσθη ὁ Ἰακὼβ καὶ ἐπέπληξε τὸν Λάβαν· καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰακὼβ εἶπε πρὸς τὸν Λάβαν, Τί εἶναι τὸ ἀνόμημά μου; τί τὸ ἁμάρτημά μου, ὅτι κατεδίωξας ὀπίσω μου;
37 ἀφοῦ ἠρεύνησας πάντα τὰ σκεύη μου, τί εὕρηκας ἐκ πάντων τῶν σκευῶν τῆς οἰκίας σου; θὲς αὐτὸ ἐδὼ ἔμπροσθεν τῶν ἀδελφῶν μου καὶ ἀδελφῶν σου, διὰ νὰ κρίνωσι μεταξὺ τῶν δύο ἡμῶν·
38 εἴκοσι ἔτη εἶναι τώρα, ἀφ᾿ ὅτου εἶμαι μετὰ σοῦ· τὰ πρόβατά σου καὶ αἱ αἶγές σου δὲν ἠτεκνώθησαν, καὶ τοὺς κριοὺς τοῦ ποιμνίου σου δὲν ἔφαγον.
39 θηριάλωτον δὲν ἔφερα εἰς σέ· ἐγὼ ἐπλήρωνον αὐτό· ἀπὸ τῆς χειρὸς μου ἐζήτεις ὅ, τι μὲ ἐκλέπτετο τὴν ἡμέραν, ἤ ὅ, τι μὲ ἐκλέπτετο τὴν νύκτα·
40 τὴν ἡμέραν ἐκαιόμην ὑπὸ τοῦ καύματος καὶ τὴν νύκτα ὑπὸ τοῦ παγετοῦ· καὶ ἔφευγεν ὁ ὕπνος μου ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν μου·
41 εἴκοσι ἔτη ἤδη εὑρίσκομαι ἐν τῇ οἰκίᾳ σου· δεκατέσσαρα ἔτη σὲ ἐδούλευσα διὰ τὰς δύο σου θυγατέρας, καὶ ἕξ ἔτη διὰ τὰ πρόβατά σου· καὶ ἤλλαξας τὸν μισθὸν μου δεκάκις·
42 ἐὰν ὁ Θεὸς τοῦ πατρὸς μου, ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραὰμ καὶ ὁ φόβος τοῦ Ἰσαάκ, δὲν ἦτο μετ᾿ ἐμοῦ, βέβαια κενὸν ἤθελες μὲ ἐξαποστείλει τώρα· εἶδεν ὁ Θεὸς τὴν ταλαιπωρίαν μου καὶ τὸν κόπον τῶν χειρῶν μου, καὶ σὲ ἤλεγξεν ἐχθὲς τὴν νύκτα.
43 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Λάβαν, εἶπε πρὸς τὸν Ἰακώβ, Αἱ θυγατέρες αὗται εἶναι θυγατέρες μου, καὶ οἱ υἱοὶ οὗτοι υἱοὶ μου, καὶ τὰ πρόβατα ταῦτα πρόβατά μου, καὶ πάντα ὅσα βλέπεις εἶναι ἰδικὰ μου· καὶ τί νὰ κάμω σήμερον εἰς τὰς θυγατέρας μου ταύτας, ἤ εἰς τὰ τέκνα αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἐγέννησαν;
44 ἐλθὲ λοιπὸν τώρα, ἄς κάμωμεν συνθήκην, ἐγὼ καὶ σύ· διὰ νὰ ἦναι εἰς μαρτύριον μεταξὺ ἐμοῦ καὶ σοῦ.
45 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἰακὼβ λίθον καὶ ἔστησεν αὐτὸν στήλην.
46 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακὼβ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ, Συνάξατε λίθους· καὶ ἔλαβον λίθους, καὶ ἔκαμον σωρόν· καὶ ἔφαγον ἐκεῖ ἐπὶ τοῦ σωροῦ.
47 Καὶ ὁ μὲν Λάβαν ἐκάλεσεν αὐτὸν Ἰεγὰρ-σαχαδουθά· ὁ δὲ Ἰακὼβ ἐκάλεσεν αὐτὸν Γαλεέδ.
48 Καὶ εἶπεν ὁ Λάβαν, Ὁ σωρὸς οὗτος εἶναι σήμερον μαρτύριον μεταξὺ ἐμοῦ καὶ σοῦ· διὰ τοῦτο ἐκαλέσθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Γαλεέδ,
49 καὶ Μισπά, διότι εἶπεν, Ἄς ἐπιβλέψῃ ὁ Κύριος ἀναμέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, ὅταν ἀποχωρισθῶμεν ὁ εἷς ἀπὸ τοῦ ἄλλου·
50 ἐὰν ταλαιπωρήσῃς τὰς θυγατέρας μου, ἤ ἐὰν λάβῃς ἄλλας γυναῖκας ἐκτὸς τῶν θυγατέρων μου, δὲν εἶναι οὐδεὶς μεθ᾿ ἡμῶν· βλέπε, ὁ Θεὸς εἶναι μάρτυς μεταξὺ ἐμοῦ καὶ σοῦ.
51 Καὶ εἶπεν ὁ Λάβαν πρὸς τὸν Ἰακώβ, Ἰδού, ὁ σωρὸς οὗτος, καὶ ἰδοὺ, ἡ στήλη αὕτη, τὴν ὁποίαν ἔστησα μεταξὺ ἐμοῦ καὶ σοῦ·
52 ὁ σωρὸς οὗτος εἶναι μαρτύριον, καὶ ἡ στήλη μαρτύριον, ὅτι ἐγὼ δὲν θέλω διαβῆ τὸν σωρὸν τοῦτον πρὸς σέ, οὔτε σὺ θέλεις διαβῆ τὸν σωρὸν τοῦτον καὶ τὴν στήλην ταύτην, πρὸς ἐμέ, διὰ κακόν·
53 ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ναχώρ, ὁ Θεὸς τοῦ πατρὸς αὐτῶν, ἄς κρίνῃ ἀναμέσον ἡμῶν. Ὁ δὲ Ἰακὼβ ὥμοσεν εἰς τὸν φόβον τοῦ πατρὸς αὑτοῦ Ἰσαάκ.
54 Τότε ἔθυσεν ὁ Ἰακὼβ θυσίαν ἐπὶ τοῦ ὄρους καὶ προσεκάλεσε τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ διὰ νὰ φάγωσιν ἄρτον· καὶ ἔφαγον ἄρτον καὶ διενυκτέρευσαν ἐπὶ τοῦ ὄρους.
55 Καὶ σηκωθεὶς ὁ Λάβαν ἐνωρὶς τὸ πρωΐ, ἐφίλησε τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ καὶ τὰς θυγατέρας αὑτοῦ, καὶ εὐλόγησεν αὐτούς· καὶ ἀνεχώρησεν ὁ Λάβαν καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὸν τόπον αὑτοῦ.
1 Καὶ ἀπῆλθεν ὁ Ἰακὼβ εἰς τὴν ὁδὸν αὑτοῦ· καὶ συνήντησαν αὐτὸν οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ.
2 Καὶ ὅτε εἶδεν αὐτοὺς ὁ Ἰακὼβ εἶπε, Στρατόπεδον Θεοῦ εἶναι τοῦτο· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Μαχαναΐμ.
3 Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Ἰακὼβ μηνυτὰς ἔμπροσθεν αὐτοῦ πρὸς Ἡσαῦ τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ εἰς τὴν γῆν Σηείρ, εἰς τὸν τόπον τοῦ Ἐδώμ.
4 Καὶ παρήγγειλεν εἰς αὐτούς, λέγων, οὕτω θέλετε εἰπεῖ πρὸς τὸν κύριόν μου τὸν Ἡσαῦ, Οὕτω λέγει ὁ δοῦλός σου Ἰακώβ, Μετὰ τοῦ Λάβαν παρῴκησα, καὶ διέμεινα ἕως τοῦ νῦν·
5 καὶ ἀπέκτησα βόας καὶ ὄνους πρόβατα καὶ δούλους καὶ δούλας· καὶ ἀπέστειλα νὰ ἀναγγείλω πρὸς τὸν κύριόν μου, διὰ νὰ εὕρω χάριν ἔμπροσθέν σου.
6 Καὶ ἐπέστρεψαν οἱ μηνυταὶ πρὸς τὸν Ἰακώβ, λέγοντες, Ὑπήγαμεν πρὸς τὸν ἀδελφὸν σου τὸν Ἡσαῦ, καὶ μάλιστα ἔρχεται εἰς συνάντησίν σου, καὶ τετρακόσιοι ἄνδρες μετ᾿ αὐτοῦ.
7 Ἐφοβήθη δὲ ὁ Ἰακὼβ σφόδρα καὶ ἦτο ἐν ἀμηχανίᾳ· καὶ διρεσε τὸν λαόν, τὸν μεθ᾿ αὑτοῦ, καὶ τὰ ποίμνια καὶ τοὺς βόας καὶ τὰς καμήλους, εἰς δύο τάγματα·
8 λέγων, Ἐὰν ἔλθῃ ὁ Ἡσαῦ εἰς τὸ ἕν τάγμα καὶ πατάξῃ αὐτό, τὸ ἐπίλοιπον τάγμα θέλει διασωθῆ.
9 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακώβ, Θεὲ τοῦ πατρὸς μου Ἀβραὰμ καὶ Θεὲ τοῦ πατρὸς μου Ἰσαάκ, Κύριε, ὅστις εἶπας πρὸς ἐμέ· Ἐπίστρεψον εἰς τὴν γῆν σου καὶ εἰς τὴν συγγένειάν σου καὶ θέλω σὲ ἀγαθοποιήσει·
10 πολὺ μικρὸς εἶμαι ὡς πρὸς πάντα τὰ ἐλέη καὶ πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν τὰ ὁποῖα ἔκαμες εἰς τὸν δοῦλόν σου· διότι μὲ τὴν ῥάβδον μου διέβην τὸν Ἰορδάνην τοῦτον, καὶ τώρα ἔγεινα δύο τάγματα·
11 σῶσόν με, δέομαί σου, ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ ἀδελφοῦ μου, ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Ἡσαῦ· διότι φοβοῦμαι αὐτόν, μήπως ἐλθὼν πατάξῃ ἐμὲ καὶ τὴν μητέρα ἐπὶ τὰ τέκνα·
12 σὺ δὲ εἶπας, Βέβαια θέλω σὲ ἀγαθοποιήσει, καὶ θέλω καταστήσει τὸ σπέρμα σου ὡς τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης, ἥτις ἐκ τοῦ πλήθους δὲν δύναται νὰ ἀριθμηθῇ.
13 Καὶ ἐκοιμήθη ἐκεῖ τὴν νύκτα ἐκείνην· καὶ ἔλαβεν ἐκ τῶν ὅσα ἔτυχον ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ, δῶρον πρὸς Ἡσαῦ τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ·
14 αἶγας διακοσίας καὶ τράγους εἴκοσι, πρόβατα διακόσια καὶ κριοὺς εἴκοσι,
15 καμήλους θηλαζούσας μετὰ τῶν τέκνων αὐτῶν τριάκοντα, δαμάλια τεσσαράκοντα καὶ ταύρους δέκα, ὄνους θηλυκὰς εἴκοσι καὶ πωλάρια δέκα.
16 Καὶ παρέδωκεν εἰς τὰς χεῖρας τῶν δούλων αὑτοῦ, ἕκαστον ποίμνιον χωριστά· καὶ εἶπε πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ, Περάσατε ἔμπροσθέν μου καὶ ἀφήσατε διάστημα μεταξὺ ποιμνίου καὶ ποιμνίου.
17 Καὶ εἰς τὸν πρῶτον παρήγγειλε, λέγων, Ὅταν σὲ συναντήσῃ Ἡσαῦ ὁ ἀδελφὸς μου, καὶ σὲ ἐρωτήσῃ λέγων, Τίνος εἶσαι; καὶ ποῦ ὑπάγεις; καὶ τίνος εἶναι ταῦτα, τὰ ὁποῖα ἔχεις ἔμπροσθέν σου;
18 τότε θέλεις εἰπεῖ, Ταῦτα εἶναι τοῦ δούλου σου τοῦ Ἰακώβ, δῶρα στελλόμενα πρὸς τὸν κύριόν μου Ἡσαῦ· καὶ ἰδού, καὶ αὐτὸς ὀπίσω ἡμῶν.
19 οὕτω παρήγγειλε καὶ εἰς τὸν δεύτερον, καὶ εἰς τὸν τρίτον καὶ εἰς πάντας τοὺς ἀκολουθοῦντας ὀπίσω τῶν ποιμνίων, λέγων, Κατὰ τοὺς λόγους τούτους θέλετε λαλήσει πρὸς τὸν Ἡσαῦ, ὅταν εὕρητε αὐτόν·
20 καὶ θέλετε εἰπεῖ, Ἰδού, ὀπίσω ἡμῶν καὶ αὐτὸς ὁ δοῦλός σου Ἰακώβ. Διότι ἔλεγε, Θέλω ἐξιλεώσει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ μὲ τὸ δῶρον, τὸ προπορευόμενον ἔμπροσθέν μου· καὶ μετὰ ταῦτα θέλω ἰδεῖ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ· ἴσως θέλει μὲ δεχθῆ.
21 Τὸ δῶρον λοιπὸν ἐπέρασεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ· αὐτὸς δὲ ἔμεινε τὴν νύκτα ἐκείνην ἐν τῷ στρατοπέδῳ.
22 Σηκωθεὶς δὲ τὴν νύκτα ἐκείνην, ἔλαβε τὰς δύο γυναῖκας αὑτοῦ καὶ τὰς δύο θεραπαίνας αὑτοῦ καὶ τὰ ἕνδεκα παιδία αὑτοῦ καὶ διέβη τὸ πέρασμα τοῦ Ἰαβόκ.
23 Καὶ ἔλαβεν αὐτοὺς καὶ διεβίβασεν αὐτοὺς τὸν χείμαρρον· διεβίβασε καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὑτοῦ.
24 Ὁ δὲ Ἰακὼβ ἔμεινε μόνος· καὶ ἐπάλαιε μετ᾿ αὐτοῦ ἄνθρωπος ἕως τὰ χαράγματα τῆς αὐγῆς·
25 ἰδὼν δὲ ὅτι δὲν ὑπερίσχυσε κατ᾿ αὐτοῦ, ἤγγισε τὴν ἄρθρωσιν τοῦ μηροῦ αὐτοῦ· καὶ μετετοπίσθη ἡ ἄρθρωσις τοῦ μηροῦ τοῦ Ἰακώβ, ἐνῷ ἐπάλαιε μετ᾿ αὐτοῦ.
26 Ὁ δὲ εἶπεν, Ἄφες με νὰ ἀπέλθω, διότι ἐχάραξεν ἡ αὐγή. Καὶ αὐτὸς εἶπε, δὲν θέλω σὲ ἀφήσει νὰ ἀπέλθῃς, ἐὰν δὲν μὲ εὐλογήσῃς.
27 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Τί εἶναι τὸ ὄνομά σου; Ὁ δὲ εἶπεν, Ἰακώβ.
28 Καὶ ἐκεῖνος εἶπε, Δὲν θέλει καλεσθῆ πλέον τὸ ὄνομά σου Ἰακώβ, ἀλλὰ Ἰσραήλ· διότι ἐνίσχυσας μετὰ Θεοῦ, καὶ μετὰ ἀνθρώπων θέλεις εἶσθαι δυνατός.
29 Ἠρώτησε δὲ ὁ Ἰακὼβ λέγων, Φανέρωσόν μοι, παρακαλῶ, τὸ ὄνομά σου. Ὁ δὲ εἶπε, Διὰ τί ἐρωτᾶς τὸ ὄνομά μου; Καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν ἐκεῖ.
30 Καὶ ἐκάλεσεν Ἰακὼβ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Φανουήλ, λέγων, Διότι εἶδον τὸν Θεὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον, καὶ ἐφυλάχθη ἡ ζωή μου.
31 Καὶ ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος ἐπ᾿ αὐτοῦ, καθὼς διέβη τὸ Φανουήλ· ἐχώλαινε δὲ κατὰ τὸν μηρὸν αὑτοῦ.
32 Διὰ τοῦτο μέχρι τῆς σήμερον δὲν τρώγουσιν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ τὸν ναρκωθέντα μυῶνα, ὅστις εἶναι ἐπὶ τῆς ἀρθρώσεως τοῦ μηροῦ· διότι ἐκεῖνος ἤγγισε τὴν ἄρθρωσιν τοῦ μηροῦ τοῦ Ἰακὼβ κατὰ τὸν μυῶνα τὸν ναρκωθέντα.
1 Ἀναβλέψας δὲ ὁ Ἰακὼβ εἶδε· καὶ ἰδού, ὁ Ἡσαῦ ἤρχετο, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ τετρακόσιοι ἄνδρες· καὶ ἐμοίρασεν ὁ Ἰακὼβ τὰ παιδία εἰς τὴν Λείαν καὶ εἰς τὴν Ῥαχήλ καὶ εἰς τὰς δύο θεραπαίνας.
2 Καὶ τὰς μὲν θεραπαίνας καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν ἔβαλεν ἔμπροσθεν, τὴν δὲ Λείαν καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς, κατόπιν, καὶ τὴν Ῥαχήλ καὶ τὸν Ἰωσήφ, τελευταίους.
3 Αὐτὸς δὲ ἐπέρασεν ἔμπροσθεν αὐτῶν καὶ προσεκύνησεν ἕως ἐδάφους ἑπτάκις, ἕως νὰ πλησιάσῃ εἰς τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ.
4 Καὶ ἔδραμεν ὁ Ἡσαῦ εἰς συνάντησιν αὐτοῦ καὶ ἐνηγκαλίσθη αὐτὸν καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν· καὶ ἔκλαυσαν.
5 Καὶ ἀναβλέψας εἶδε τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδία· καὶ εἶπε, Τί σου εἶναι οὗτοι; Ὁ δὲ εἶπε τὰ παιδία, τὰ ὁποῖα ἐχάρισεν ὁ Θεὸς εἰς τὸν δοῦλόν σου.
6 Τότε ἐπλησίασαν αἱ θεράπαιναι, αὐταὶ καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, καὶ προσεκύνησαν·
7 παρομοίως ἐπλησίασαν καὶ ἡ Λεία καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ προσεκύνησαν· καὶ μετὰ ταῦτα ἐπλησίασαν ὁ Ἰωσήφ καὶ ἡ Ῥαχήλ καὶ προσεκύνησαν.
8 Καὶ εἶπε, Πρὸς τί ἅπαν τὸ στρατόπεδόν σου τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἀπήντησα; Ὁ δὲ εἶπε, διὰ νὰ εὕρω χάριν ἔμπροσθεν τοῦ κυρίου μου.
9 Καὶ εἶπεν ὁ Ἡσαῦ, Ἔχω πολλά, ἀδελφέ μου· ἔχε σὺ τὰ ἰδικὰ σου.
10 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακώβ, Οὐχί, παρακαλῶ· ἐὰν εὕρηκα χάριν ἔμπροσθέν σου, δέξαι τὸ δῶρον μου ἐκ τῶν χειρῶν μου· διότι διὰ τοῦτο εἶδον τὸ πρόσωπόν σου, ὡς ἐὰν ἔβλεπον πρόσωπον Θεοῦ, καὶ σὺ εὐηρεστήθης εἰς ἐμέ·
11 δέξαι, παρακαλῶ, τὰς εὐλογίας μου, τὰς προσφερομένας πρὸς σέ· διότι μὲ ἠλέησεν ὁ Θεὸς καὶ ἔχω τὰ πάντα. Καὶ ἐβίασεν αὐτὸν καὶ ἐδέχθη.
12 Καὶ εἶπεν, Ἄς σηκωθῶμεν καὶ ἄς ὑπάγωμεν, καὶ ἐγὼ θέλω προπορεύεσθαι ἔμπροσθέν σου.
13 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰακώβ, Ὁ κύριός μου ἐξεύρει ὅτι τὰ παιδία εἶναι τρυφερά, καὶ ἔχω μετ᾿ ἐμοῦ ἐγκυμονοῦντα πρόβατα καὶ βόας· καὶ ἐὰν βιάσωσιν αὐτὰ μίαν μόνην ἡμέραν, ἅπαν τὸ ποίμνιον θέλει ἀποθάνει.
14 Ἄς περάσῃ, παρακαλῶ, ὁ κύριός μου ἔμπροσθεν τοῦ δούλου αὑτοῦ· καὶ ἐγὼ θέλω ἀκολουθεῖ βραδέως, κατὰ τὸ βάδισμα τῶν κτηνῶν τῶν ἔμπροσθέν μου, καὶ κατὰ τὸ βάδισμα τῶν παιδαρίων, ἑωσοῦ φθάσω πρὸς τὸν κύριόν μου εἰς Σηείρ.
15 Καὶ εἶπεν ὁ Ἡσαῦ, Ἄς ἀφήσω λοιπὸν μετὰ σοῦ μέρος ἐκ τοῦ λαοῦ, τοῦ μετ᾿ ἐμοῦ. Ὁ δὲ εἶπε, Διὰ τί τοῦτο; ἀρκεῖ ὅτι εὕρηκα χάριν ἔμπροσθεν τοῦ κυρίου μου.
16 Ἐπέστρεψε λοιπὸν ὁ Ἡσαῦ τὴν ἡμέραν ἐκείνην εἰς τὴν ὁδὸν αὑτοῦ εἰς Σηείρ.
17 Καὶ ἀπῆλθεν ὁ Ἰακὼβ εἰς Σοκχώθ, καὶ ᾠκοδόμησεν εἰς ἑαυτὸν οἰκίαν, καὶ διὰ τὰ κτήνη αὑτοῦ ἔκαμε σκηνάς· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου Σοκχώθ.
18 Καὶ ἀφοῦ ἐπέστρεψεν ὁ Ἰακὼβ ἀπὸ Παδὰν-ἀράμ, ἦλθεν εἰς Σαλήμ, πόλιν Συχέμ, τὴν ἐν τῇ γῇ Χαναάν· καὶ κατεσκήνωσεν ἔμπροσθεν τῆς πόλεως.
19 Καὶ ἠγόρασε τὴν μερίδα τοῦ ἀγροῦ, ὅπου ἔστησε τὴν σκηνήν αὑτοῦ, παρὰ τῶν υἱῶν τοῦ Ἐμμώρ, πατρὸς τοῦ Συχέμ, δι᾿ ἑκατὸν ἀργύρια.
20 Καὶ ἔστησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον, καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸ Ἔλ-ἐλωὲ- Ἰσραήλ.
1 Καὶ ἐξῆλθε Δείνα ἡ θυγάτηρ τῆς Λείας, τὴν ὁποίαν ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἰακώβ, διὰ νὰ ἴδῃ τὰς θυγατέρας τοῦ τόπου.
2 Καὶ ἰδὼν αὐτήν Συχέμ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἐμμὼρ τοῦ Εὐαίου, ἄρχοντος τοῦ τόπου, ἔλαβεν αὐτήν, καὶ ἐκοιμήθη μετ᾿ αὐτῆς καὶ ἐταπείνωσεν αὐτήν.
3 Καὶ ἡ ψυχή αὐτοῦ προσεκολλήθη εἰς τὴν Δείναν, τὴν θυγατέρα τοῦ Ἰακώβ· καὶ ἠγάπησε τὴν κόρην καὶ ἐλάλησε κατὰ τὴν καρδίαν τῆς κόρης.
4 Καὶ εἶπεν ὁ Συχὲμ πρὸς Ἐμμὼρ τὸν πατέρα αὑτοῦ, λέγων, Λάβε μοι τὴν κόρην ταύτην εἰς γυναῖκα.
5 Καὶ ἤκουσεν ὁ Ἰακώβ, ὅτι ἐμίανε τὴν Δείναν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ· οἱ δὲ υἱοὶ αὐτοῦ ἦσαν μετὰ τῶν κτηνῶν αὐτοῦ ἐν τῷ ἀγρῷ· καὶ παρεσιώπησεν ὁ Ἰακὼβ ἑωσοῦ ἔλθωσιν.
6 Ἐμμὼρ δέ, ὁ πατήρ τοῦ Συχέμ, ἐξῆλθε πρὸς τὸν Ἰακώβ, διὰ νὰ ὁμιλήσῃ μετ᾿ αὐτοῦ.
7 Καὶ ἦλθον οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰακὼβ ἐκ τοῦ ἀγροῦ, καθὼς ἤκουσαν τοῦτο· καὶ ἠγανάκτησαν οἱ ἄνδρες καὶ ἐθυμώθησαν σφόδρα, ὅτι ἔπραξεν αἰσχρὰ εἰς τὸν Ἰσραήλ, κοιμηθεὶς μετὰ τῆς θυγατρὸς τοῦ Ἰακώβ· τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ γείνῃ.
8 Καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἐμμώρ, λέγων, Ἡ ψυχή τοῦ Συχὲμ τοῦ υἱοῦ μου προσηλώθη εἰς τὴν θυγατέρα σας· δότε αὐτήν εἰς αὐτόν, παρακαλῶ, εἰς γυναῖκα·
9 καὶ συμπενθερεύσατε μεθ᾿ ἡμῶν· τὰς θυγατέρας σας δότε εἰς ἡμᾶς, καὶ τὰς θυγατέρας ἡμῶν λάβετε εἰς ἑαυτούς·
10 καὶ κατοικήσατε μεθ᾿ ἡμῶν· ἰδού, ἡ γῆ εἶναι ἔμπροσθέν σας· κατοικεῖτε καὶ ἐμπορεύεσθε ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ κάμετε κτήματα ἐν αὐτῇ.
11 Εἶπε δὲ ὁ Συχὲμ πρὸς τὸν πατέρα αὐτῆς καὶ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῆς, Ἄς εὕρω χάριν ἔμπροσθέν σας· καὶ ὅ, τι εἴπητε εἰς ἐμὲ θέλω δώσει·
12 ζητήσατε παρ᾿ ἐμοῦ ὅσην προῖκα θέλετε, καὶ ὅσα χαρίσματα, καὶ θέλω δώσει αὐτά, καθὼς ἠθέλετε μοὶ εἰπεῖ· μόνον δότε μοι τὴν κόρην εἰς γυναῖκα.
13 Ἀπεκρίθησαν δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰακὼβ πρὸς τὸν Συχὲμ καὶ πρὸς τὸν Ἐμμὼρ τὸν πατέρα αὐτοῦ, μετὰ δόλου· καὶ ἐλάλησαν
14 καὶ εἶπον πρὸς αὐτούς, Δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν τὸ πρᾶγμα τοῦτο, νὰ δώσωμεν τὴν ἀδελφήν ἡμῶν εἰς ἄνθρωπον ἀπερίτμητον· διότι τοῦτο εἶναι ὄνειδος εἰς ἡμᾶς·
15 ἐπὶ τούτῳ μόνον θέλομεν συμφωνήσει μὲ σᾶς· Ἐὰν σεῖς γείνετε ὡς ἡμεῖς, περιτέμνοντες πᾶν ἀρσενικὸν μεταξὺ σας,
16 τότε θέλομεν δώσει τὰς θυγατέρας ἡμῶν εἰς ἐσᾶς, καὶ τὰς θυγατέρας σας θέλομεν λάβει εἰς ἡμᾶς, καὶ θέλομεν κατοικήσει μὲ σᾶς καὶ θέλομεν γείνει εἷς λαός·
17 ἐάν ὅμως δὲν μᾶς ἀκούσητε νὰ περιτμηθῆτε, τότε θέλομεν λάβει τὴν θυγατέρα ἡμῶν καὶ θέλομεν ἀναχωρήσει.
18 Καὶ ἤρεσαν οἱ λόγοι αὐτῶν εἰς τὸν Ἐμμὼρ καὶ εἰς τὸν Συχὲμ τὸν υἱὸν τοῦ Ἐμμώρ·
19 καὶ δὲν ἐβράδυνεν ὁ νέος νὰ κάμῃ τὸ πρᾶγμα, διότι ὑπερηγάπα τὴν θυγατέρα τοῦ Ἰακώβ· καὶ ἦτο ὁ ἐνδοξότερος παντὸς τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς αὑτοῦ.
20 Καὶ ἦλθεν ὁ Ἐμμὼρ καὶ ὁ Συχὲμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ εἰς τὴν πύλην τῆς πόλεως αὑτῶν, καὶ ἐλάλησαν πρὸς τοὺς ἄνδρας τῆς πόλεως αὑτῶν λέγοντες,
21 Οἱ ἄνθρωποι οὗτοι εἶναι εἰρηνικοὶ μεθ᾿ ἡμῶν· ἄς κατοικήσωσι λοιπὸν ἐν τῇ γῇ καὶ ἄς ἐμπορεύωνται ἐν αὐτῇ· διότι ἡ γῆ, ἰδού, εἶναι ἀρκετὰ εὐρύχωρος δι᾿ αὐτούς· τὰς θυγατέρας αὐτῶν ἄς λάβωμεν εἰς γυναῖκας, καὶ τὰς θυγατέρας ἡμῶν ἄς δώσωμεν εἰς αὐτούς·
22 ἐπὶ τούτῳ μόνον θέλουσι συμφωνήσει μὲ ἡμᾶς οἱ ἄνθρωποι διὰ νὰ κατοικήσωσι μεθ᾿ ἡμῶν, ὥστε νὰ γείνωμεν εἷς λαός, ἐὰν περιτμηθῇ πᾶν ἀρσενικὸν μεταξὺ ἡμῶν, καθὼς αὐτοὶ περιτέμνονται·
23 τὰ ποίμνια αὐτῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν καὶ πάντα τὰ κτήνη αὐτῶν δὲν θέλουσιν εἶσθαι ἰδικὰ μας; μόνον ἄς συμφωνήσωμεν μὲ αὐτούς, καὶ θέλουσι κατοικήσει μεθ᾿ ἡμῶν.
24 Καὶ εἰσήκουσαν τοῦ Ἐμμὼρ καὶ Συχὲμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ πάντες οἱ ἐξερχόμενοι ἐκ τῆς πύλης τῆς πόλεως αὐτοῦ· καὶ περιετμήθη πᾶν ἀρσενικόν, πάντες οἱ ἐξερχόμενοι διὰ τῆς πύλης τῆς πόλεως αὐτοῦ.
25 τὴν δὲ τρίτην ἡμέραν, ὅτε ἦσαν ἐν τῷ πόνῳ, δύο ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ Ἰακώβ, ὁ Συμεὼν καὶ ὁ Λευΐ, ἀδελφοὶ τῆς Δείνας, ἔλαβον ἕκαστος τὴν μάχαιραν αὑτοῦ, καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλιν ἀσφαλῶς καὶ ἐφόνευσαν πᾶν ἀρσενικόν.
26 Καὶ τὸν Ἐμμὼρ καὶ τὸν Συχὲμ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐφόνευσαν ἐν στόματι μαχαίρας· καὶ ἔλαβον τὴν Δείναν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Συχὲμ καὶ ἐξῆλθον.
27 Οἱ δὲ υἱοὶ τοῦ Ἰακὼβ ἦλθον ἐπὶ τοὺς πεφονευμένους καὶ διήρπασαν τὴν πόλιν, ἐπειδή εἶχον μιάνει τὴν ἀδελφήν αὐτῶν.
28 Ἔλαβον τὰ πρόβατα αὐτῶν καὶ τοὺς βόας αὐτῶν καὶ τοὺς ὄνους αὐτῶν καὶ ὅ, τι ἦτο ἐν τῇ πόλει καὶ ὅ, τι ἐν τῷ ἀγρῷ·
29 καὶ πᾶσαν τὴν περιουσίαν αὐτῶν καὶ πάντα τὰ παιδία αὐτῶν καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν ἠχμαλώτισαν· καὶ πᾶν ὅ, τι εὑρίσκετο ἐν ταῖς οἰκίαις διήρπασαν.
30 Εἶπε δὲ ὁ Ἰακὼβ πρὸς τὸν Συμεὼν καὶ πρὸς τὸν Λευΐ, Εἰς ταραχήν μὲ ἐβάλετε, κάμνοντές με μισητὸν μεταξὺ τῶν κατοίκων τῆς γῆς, μεταξύ τῶν Χαναναίων καὶ Φερεζαίων· ἐγὼ δὲ ὀλίγους ἀνθρώπους ἔχω, καὶ ἐκεῖνοι θέλουσι συναχθῆ ἐναντίον μου καὶ θέλουσι μὲ πατάξει καὶ θέλω ἀπολεσθῆ ἐγὼ καὶ ὁ οἶκός μου.
31 Οἱ δὲ εἶπον, Ἔπρεπε λοιπὸν τὴν ἀδελφήν ἡμῶν νὰ μεταχειρισθῶσιν ὡς πόρνην;
1 Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἰακώβ, Σηκωθεὶς ἀνάβηθι εἰς Βαιθήλ καὶ κατοίκησον ἐκεῖ· καὶ κάμε ἐκεῖ θυσιαστήριον εἰς τὸν Θεόν, ὅστις ἐφάνη εἰς σὲ ὅτε ἔφευγες ἀπὸ προσώπου Ἡσαῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου.
2 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακὼβ πρὸς τὸν οἶκον αὑτοῦ καὶ πρὸς πάντας τοὺς μεθ᾿ ἑαυτοῦ, Ἐκβάλετε τοὺς θεοὺς τοὺς ξένους τοὺς μεταξὺ σας, καὶ καθαρίσθητε καὶ ἀλλάξατε τὰ ἐνδύματά σας·
3 καὶ σηκωθέντες, ἄς ἀναβῶμεν εἰς Βαιθήλ· καὶ ἐκεῖ θέλω κάμει θυσιαστήριον εἰς τὸν Θεόν, ὅστις μοῦ ἐπήκουσεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς θλίψεώς μου καὶ ἦτο μετ᾿ ἐμοῦ ἐν τῇ ὁδῷ, καθ᾿ ἥν ἐπορευόμην.
4 Καὶ ἔδωκαν εἰς τὸν Ἰακὼβ πάντας τοὺς ξένους θεούς, ὅσοι ἦσαν εἰς τὰς χεῖρας αὑτῶν, καὶ τὰ ἐνώτια τὰ εἰς τὰ τία αὑτῶν· καὶ ἔκρυψεν αὐτὰ ὁ Ἰακὼβ ὑπὸ τὴν δρῦν, τὴν πλησίον τῆς Συχέμ.
5 Μετὰ ταῦτα ἀνεχώρησαν· καὶ ἐπέπεσε τρόμος τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τὰς πόλεις τὰς κύκλῳ αὐτῶν· καὶ δὲν κατεδίωξαν ὀπίσω τῶν υἱῶν τοῦ Ἰακώβ.
6 Ἦλθε δὲ ὁ Ἰακὼβ εἰς Λούζ, τὴν ἐν τῇ γῇ Χαναάν, ἥτις εἶναι ἡ Βαιθήλ, αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ.
7 Καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου Ἔλ-βαιθήλ· διότι ἐκεῖ ἐφανερώθη εἰς αὐτὸν ὁ Θεός, ὅτε ἔφευγεν ἀπὸ προσώπου τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ.
8 Ἀπέθανε δὲ ἡ Δεβόρρα, ἡ τροφὸς τῆς Ῥεβέκκας, καὶ ἐτάφη παρακάτω τῆς Βαιθήλ, ὑπὸ τὴν δρῦν· καὶ νομάσθη ἡ δρῦς Ἀλλὸν-βακούθ.
9 Ἐφάνη δὲ πάλιν ὁ Θεὸς εἰς τὸν Ἰακώβ, ἀφοῦ ἐπέστρεψεν ἀπὸ Παδὰν-ἀράμ, καὶ εὐλόγησεν αὐτόν.
10 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός, Τὸ ὄνομά σου εἶναι Ἰακώβ· δὲν θέλεις ὀνομάζεσθαι πλέον Ἰακώβ, ἀλλὰ Ἰσραήλ θέλει εἶσθαι τὸ ὄνομα σου· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰσραήλ.
11 Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ· αὐξάνου καὶ πληθύνου· ἔθνος, καὶ πλῆθος ἐθνῶν θέλουσι γείνει ἐκ σοῦ, καὶ βασιλεῖς θέλουσιν ἐξέλθει ἐκ τῆς ὀσφύος σου·
12 καὶ τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς τὸν Ἀβραὰμ καὶ εἰς τὸν Ἰσαάκ, εἰς σὲ θέλω δώσει αὐτήν· καὶ εἰς τὸ σπέρμα σου μετὰ σὲ θέλω δώσει τὴν γῆν ταύτην.
13 Καὶ ἀνέβη ὁ Θεὸς ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἐκ τοῦ τόπου ὅπου ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ.
14 Καὶ ἔστησεν ὁ Ἰακὼβ στήλην ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ, στήλην λιθίνην· καὶ ἔκαμεν ἐπ᾿ αὐτήν σπονδήν καὶ ἐπέχυσεν ἐπ᾿ αὐτήν ἔλαιον.
15 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Ἰακὼβ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου, ὅπου ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ ὁ Θεός, Βαιθήλ.
16 Μετὰ ταῦτα ἀνεχώρησαν ἀπὸ Βαιθήλ· καὶ ἐνῷ ἔμενεν ὀλίγον διάστημα διὰ νὰ φθάσωσιν εἰς Ἐφραθά, ἐγέννησεν ἡ Ῥαχήλ· καὶ ὑπέφερε μεγάλον ἀγῶνα εἰς τὴν γένναν αὑτῆς.
17 Ἐνῷ δὲ εὑρίσκετο εἰς τὸν σκληρὸν ἀγῶνα τῆς γέννας, εἶπε πρὸς αὐτήν ἡ μαία, Μή φοβοῦ, διότι καὶ οὗτος σοῦ εἶναι υἱός·
18 καὶ ἐνῷ παρέδιδε τὴν ψυχήν (διότι ἀπέθανεν,) ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Βὲν-ὀνί· ὁ δὲ πατήρ αὐτοῦ ἐκάλεσεν αὐτὸν Βενιαμίν.
19 Καὶ ἀπέθανεν ἡ Ῥαχήλ καὶ ἐτάφη ἐν τῇ ὁδῷ τῆς Ἐφραθά, ἥτις εἶναι Βηθλεέμ.
20 Καὶ ἔστησεν ὁ Ἰακὼβ στήλην ἐπὶ τοῦ τάφου αὐτῆς· αὕτη εἶναι ἡ στήλη τοῦ τάφου τῆς Ῥαχήλ μέχρι τῆς σήμερον.
21 Σηκωθεὶς δὲ ὁ Ἰσραήλ, ἔστησε τὴν σκηνήν αὑτοῦ πέραν τοῦ Μιγδὼλ-ἐδέρ.
22 Καὶ ὅτε κατῴκει ὁ Ἰσραήλ ἐν τῇ γῇ ἐκείνῃ, ὑπῆγεν ὁ Ῥουβήν καὶ ἐκοιμήθη μετὰ τῆς Βαλλᾶς παλλακῆς τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· καὶ ἤκουσε τοῦτο ὁ Ἰσραήλ. Ἦσαν δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰακὼβ δώδεκα·
23 οἱ υἱοὶ τῆς Λείας, Ῥουβήν, ὁ πρωτότοκος τοῦ Ἰακώβ, καὶ Συμεὼν καὶ Λευΐ καὶ Ἰούδας καὶ Ἰσσάχαρ καὶ Ζαβουλών·
24 οἱ υἱοὶ τῆς Ῥαχήλ, Ἰωσήφ καὶ Βενιαμίν·
25 οἱ δὲ υἱοὶ τῆς Βαλλᾶς, θεραπαίνης τῆς Ῥαχήλ, Δὰν καὶ Νεφθαλί·
26 καὶ οἱ υἱοὶ τῆς Ζελφᾶς, θεραπαίνης τῆς Λείας, Γὰδ καὶ Ἀσήρ· οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰακώβ, οἵτινες ἐγεννήθησαν εἰς αὐτὸν ἐν Παδὰν-ἀράμ.
27 Ἦλθε δὲ ὁ Ἰακὼβ πρὸς Ἰσαὰκ τὸν πατέρα αὑτοῦ εἰς Μαμβρῆ, εἰς Κιριὰθ-ἀρβά, ἥτις εἶναι ἡ Χεβρών, ὅπου ὁ Ἀβραὰμ καὶ ὁ Ἰσαὰκ εἶχον παροικήσει.
28 Καὶ ἦσαν αἱ ἡμέραι τοῦ Ἰσαὰκ ἑκατὸν ὀγδοήκοντα ἔτη.
29 Καὶ ἐκπνεύσας ὁ Ἰσαὰκ ἀπέθανε καὶ προσετέθη εἰς τὸν λαὸν αὑτοῦ, γέρων καὶ πλήρης ἡμερῶν· καὶ ἔθαψαν αὐτὸν Ἡσαῦ καὶ Ἰακὼβ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ.
1 Αὕτη δὲ εἶναι ἡ γενεαλογία τοῦ Ἡσαῦ, ὅστις εἶναι ὁ Ἐδώμ.
2 Ὁ Ἡσαῦ ἔλαβε γυναῖκας εἰς ἑαυτὸν ἐκ τῶν θυγατέρων Χαναάν· τὴν Ἀδά, θυγατέρα Αἰλὼν τοῦ Χετταίου, καὶ τὴν Ὀλιβαμά, θυγατέρα τοῦ Ἀνά, ἐγγονήν Σεβεγὼν τοῦ Eὐαίου·
3 καὶ τὴν Βασεμάθ, θυγατέρα τοῦ Ἰσμαήλ, ἀδελφήν τοῦ Νεβαϊώθ.
4 Ἐγέννησε δὲ εἰς τὸν Ἡσαῦ ἡ Ἀδὰ τὸν Ἐλιφάς· καὶ ἡ Βασεμὰθ ἐγέννησε τὸν Ῥαγουήλ·
5 καὶ ἡ Ὀλιβαμὰ ἐγέννησε τὸν Ἰεοὺς καὶ τὸν Ἰεγλὸμ καὶ τὸν Κορέ. Οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ τοῦ Ἡσαῦ, οἱ γεννηθέντες εἰς αὐτὸν ἐν τῇ γῇ Χαναάν.
6 Ἔλαβε δὲ ὁ Ἡσαῦ τὰς γυναῖκας αὑτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ καὶ τὰς θυγατέρας αὑτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοῦ οἴκου αὑτοῦ καὶ τὰ ποίμνια αὑτοῦ καὶ πάντα τὰ κτήνη αὑτοῦ καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα τὰ ὁποῖα ἀπέκτησεν ἐν γῇ Χαναάν, καὶ ὑπῆγεν εἰς ἄλλην γῆν μακρὰν ἀπὸ Ἰακὼβ τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ·
7 διότι τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν ἦσαν τόσον πολλά, ὥστε δὲν ἠδύναντο νὰ κατοικήσωσιν ὁμοῦ· καὶ δὲν ἠδύνατο ἡ γῆ τῆς παροικήσεως αὐτῶν νὰ χωρέσῃ αὐτούς, ἐξ αἰτίας τῶν κτηνῶν αὐτῶν.
8 Κατῴκησε δὲ ὁ Ἡσαῦ ἐν τῷ ὄρει Σηείρ· ὁ Ἡσαῦ εἶναι ὁ Ἐδώμ.
9 Καὶ αὕτη εἶναι ἡ γενεαλογία τοῦ Ἡσαῦ, πατρὸς τῶν Ἐδωμιτῶν, ἐν τῷ ὄρει Σηείρ·
10 ταῦτα εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Ἡσαῦ· Ἐλιφὰς ὁ υἱὸς τῆς Ἀδὰ γυναικὸς τοῦ Ἡσαῦ, Ῥαγουήλ ὁ υἱὸς τῆς Βασεμὰθ γυναικὸς τοῦ Ἡσαῦ.
11 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἐλιφὰς ἦσαν Θαιμάν, Ὠμάρ, Σωφὰρ καὶ Γοθὼμ καὶ Κενέζ.
12 Ἡ δὲ Θαμνὰ ἦτο παλλακή τοῦ Ἐλιφὰς υἱοῦ τοῦ Ἡσαῦ, καὶ ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἐλιφὰς τὸν Ἀμαλήκ· οὗτοι ἦσαν οἱ υἱοὶ τῆς Ἀδὰ γυναικὸς τοῦ Ἡσαῦ.
13 Καὶ οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ τοῦ Ῥαγουήλ· Ναχὰθ καὶ Ζερά, Σομὲ καὶ Μοζέ· οὗτοι ἦσαν οἱ υἱοὶ τῆς Βασεμὰθ γυναικὸς τοῦ Ἡσαῦ.
14 Καὶ οὗτοι ἦσαν οἱ υἱοὶ τῆς Ὀλιβαμὰ θυγατρὸς τοῦ Ἀνά, ἐγγόνης τοῦ Σεβεγών, τῆς γυναικὸς τοῦ Ἡσαῦ· καὶ ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἡσαῦ τὸν Ἰεοὺς καὶ τὸν Ἰεγλὸμ καὶ τὸν Κορέ.
15 Οὗτοι ἦσαν οἱ ἡγεμόνες τῶν υἱῶν Ἡσαῦ· οἱ υἱοὶ τοῦ Ἐλιφὰς πρωτοτόκου τοῦ Ἡσαῦ, ἡγεμὼν Θαιμάν, ἡγεμὼν Ὠμάρ, ἡγεμὼν Σωφάρ, ἡγεμὼν Κενέζ,
16 ἡγεμὼν Κορέ, ἡγεμὼν Γοθώμ, ἡγεμὼν Ἀμαλήκ· οὗτοι εἶναι οἱ ἡγεμόνες τοῦ Ἐλιφὰς ἐν τῇ γῇ Ἐδώμ· οὗτοι ἦσαν οἱ υἱοὶ τῆς Ἀδά.
17 Καὶ οὗτοι ἦσαν οἱ υἱοὶ τοῦ Ῥαγουήλ υἱοῦ τοῦ Ἡσαῦ· ἡγεμὼν Ναχὰθ, ἡγεμὼν Ζερά, ἡγεμὼν Σομέ, ἡγεμὼν Μοζέ· οὗτοι εἶναι οἱ ἡγεμόνες τοῦ Ῥαγουήλ ἐν τῇ γῇ Ἐδώμ· οὗτοι ἦσαν οἱ υἱοὶ τῆς Βασεμὰθ γυναικὸς τοῦ Ἡσαῦ.
18 Καὶ οὗτοι ἦσαν οἱ υἱοὶ τῆς Ὀλιβαμὰ γυναικὸς τοῦ Ἡσαῦ· ἡγεμὼν Ἰεούς, ἡγεμὼν Ἰεγλόμ, ἡγεμὼν Κορέ· οὗτοι ἦσαν οἱ ἡγεμόνες τῆς Ὀλιβαμὰ θυγατρὸς τοῦ Ἀνά, γυναικὸς τοῦ Ἡσαῦ.
19 Οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ τοῦ Ἡσαῦ, ὅστις εἶναι ὁ Ἐδώμ· καὶ οὗτοι οἱ ἡγεμόνες αὐτῶν.
20 Οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ τοῦ Σηεὶρ τοῦ Χορραίου, οἵτινες κατῴκουν τὴν γῆν· Λωτὰν καὶ Σωβὰλ καὶ Σεβεγὼν καὶ Ἀνά,
21 καὶ Δησὼν καὶ Ἐσὲρ καὶ Δισάν· οὗτοι εἶναι οἱ ἡγεμόνες τῶν Χορραίων, τῶν υἱῶν τοῦ Σηείρ, ἐν τῇ γῇ Ἐδώμ.
22 Οἱ δὲ υἱοὶ τοῦ Λωτὰν ἦσαν Χορρὶ καὶ Αἰμάμ· ἀδελφή δὲ τοῦ Λωτάν, ἡ Θαμνά.
23 Οὗτοι δὲ ἦσαν οἱ υἱοὶ τοῦ Σωβάλ· Ἀλβὰν καὶ Μαναχὰθ καὶ Ἐβάλ, Σεφὼ καὶ Ὠνάμ.
24 Οὗτοι δὲ ἦσαν οἱ υἱοὶ τοῦ Σεβεγών· καὶ Ἀϊὲ καὶ Ἀνά· οὗτος εἶναι ὁ Ἀνὰ ὅστις εὕρηκε τὰ ὕδατα ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅτε ἔβοσκε τοὺς ὄνους Σεβεγὼν τοῦ πατρὸς αὑτοῦ.
25 Οὗτοι δὲ ἦσαν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀνά· Δησὼν καὶ Ὀλιβαμὰ ἡ θυγάτηρ τοῦ Ἀνά.
26 Οὗτοι δὲ ἦσαν οἱ υἱοὶ τοῦ Δησών· Ἀμαδὰν καὶ Ἀσβὰν καὶ Ἰθρὰμ καὶ Χαρράν.
27 Οὗτοι ἦσαν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἐσέρ· Βαλαὰν καὶ Ζααβὰν καὶ Ἀκάν.
28 Οὗτοι ἦσαν οἱ υἱοὶ τοῦ Δισάν· Οὔζ καὶ Ἀράν.
29 Οὗτοι εἶναι οἱ ἡγεμόνες τῶν Χορραίων· ἡγεμὼν Λωτάν, ἡγεμὼν Σωβάλ, ἡγεμὼν Σεβεγών, ἡγεμὼν Ἀνά,
30 ἡγεμὼν Δησών, ἡγεμὼν Ἐσέρ, ἡγεμὼν Δισάν· οὗτοι εἶναι οἱ ἡγεμόνες τῶν Χορραίων μεταξὺ τῶν ἡγεμόνων αὐτῶν ἐν τῇ γῇ Σηείρ.
31 Καὶ οὗτοι εἶναι οἱ βασιλεῖς οἵτινες ἐβασίλευσαν ἐν τῇ γῇ Ἐδώμ, πρὶν βασιλεύσῃ βασιλεὺς ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.
32 Καὶ ἐβασίλευσεν ἐν Ἐδὼμ Βελά, ὁ υἱὸς τοῦ Βεώρ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς πόλεως αὐτοῦ ἦτο Δενναβά.
33 Καὶ ἀπέθανεν ὁ Βελὰ καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ὁ Ἰωβάβ, υἱὸς τοῦ Ζερά, ἐκ Βοσόρρας·
34 Καὶ ἀπέθανεν ὁ Ἰωβὰβ καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ὁ Χουσὰμ ἐκ τῆς γῆς τῶν Θαιμανιτῶν.
35 Καὶ ἀπέθανεν ὁ Χουσὰμ καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ὁ Ἀδάδ, υἱὸς τοῦ Βεράδ, ὁ πατάξας τοὺς Μαδιανίτας ἐν τῇ πεδιάδι Μωάβ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς πόλεως αὐτοῦ ἦτο Ἀβίθ.
36 Καὶ ἀπέθανεν ὁ Ἀδάδ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ὁ Σαμλὰ ἐκ Μασρεκάς.
37 Καὶ ἀπέθανεν ὁ Σαμλὰ καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ὁ Σαοὺλ ἐκ Ῥεχωβὼθ τῆς παρὰ τὸν ποταμόν.
38 Καὶ ἀπέθανεν ὁ Σαοὺλ καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Βάαλ-ἀνάν, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχβώρ.
39 Καὶ ἀπέθανεν ὁ Βάαλ-ἀνάν, υἱὸς τοῦ Ἀχβώρ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ὁ Χαδδάρ· τὸ δὲ ὄνομα τῆς πόλεως αὐτοῦ ἦτο Παού· καὶ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, Μεεταβεήλ, θυγάτηρ τοῦ Ματραίδ, ἐγγονή τοῦ Μαιζαάβ.
40 Καὶ ταῦτα εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν ἡγεμόνων τοῦ Ἡσαῦ, κατὰ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν, κατὰ τοὺς τόπους αὐτῶν, κατὰ τὰ ὀνόματα αὐτῶν. ἡγεμὼν Θαμνά, ἡγεμὼν Ἀλβά, ἡγεμὼν Ἰεθέθ,
41 ἡγεμὼν Ὀλιβαμά, ἡγεμὼν Ἠλά, ἡγεμὼν Φινών,
42 ἡγεμὼν Κενέζ, ἡγεμὼν Θαιμάν, ἡγεμὼν Μιβσάρ,
43 ἡγεμὼν Μαγεδιήλ, ἡγεμὼν Ἰράμ· οὗτοι εἶναι οἱ ἡγεμόνες τοῦ Ἐδώμ, κατὰ τὰς κατοικίας αὐτῶν ἐν τῇ γῇ τῆς κτήσεως αὐτῶν· οὗτος εἶναι ὁ Ἡσαῦ, ὁ πατήρ τῶν Ἐδωμιτῶν.
1 Κατῴκησε δὲ ὁ Ἰακώβ ἐν τῇ γῇ, ἐν ᾗ παρῴκησεν ὁ πατήρ αὐτοῦ, ἐν τῇ γῇ Χαναάν.
2 Αὕτη εἶναι γενεαλογία τοῦ Ἰακώβ. Ὁ Ἰωσήφ, νέος ὤν ἐτῶν δεκαεπτά, ἐποίμαινε τὰ πρόβατα μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ, τῶν υἱῶν τῆς Βαλλᾶς καὶ τῶν υἱῶν τῆς Ζελφᾶς, τῶν γυναικῶν τοῦ πατρὸς αὑτοῦ· καὶ ἀνέφερεν ὁ Ἰωσήφ πρὸς τὸν πατέρα αὐτῶν τὴν κακήν αὐτῶν φήμην.
3 Ὁ δὲ Ἰσραήλ ἠγάπα τὸν Ἰωσήφ ὑπὲρ πάντας τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ, διότι ἦτο υἱὸς τοῦ γήρατος αὑτοῦ· καὶ ἔκαμεν εἰς αὐτὸν χιτῶνα ποικιλόχρωμον.
4 Βλέποντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὸν ἠγάπα ὁ πατήρ αὐτῶν ὑπὲρ πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, ἐμίσησαν αὐτὸν καὶ δὲν ἠδύναντο νὰ ὁμιλῶσι πρὸς αὐτὸν εἰρηνικῶς.
5 Ἐνυπνιασθεὶς δὲ ὁ Ἰωσήφ ἐνύπνιον, διηγήθη αὐτὸ εἰς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ· καὶ ἐμίσησαν αὐτὸν ἔτι μᾶλλον.
6 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἀκούσατε, παρακαλῶ, τὸ ἐνύπνιον τοῦτο τὸ ὁποῖον ἐνυπνιάσθην.
7 Ἰδού, ἡμεῖς ἐδένομεν δεμάτια ἐν μέσῳ τῆς πεδιάδος· καὶ ἰδού, ἐσηκώθη τὸ ἰδικὸν μου δεμάτιον καὶ ἐστάθη ὄρθιον· καὶ ἰδού, τὰ ἰδικὰ σας δεμάτια περιστραφέντα προσεκύνησαν τὸ ἰδικὸν μου δεμάτιον.
8 Εἶπον δὲ πρὸς αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, Βασιλεὺς θέλεις γείνει ἐφ᾿ ἡμᾶς; ἤ κύριος θέλεις γείνει εἰς ἡμᾶς; Καὶ ἐμίσησαν αὐτὸν ἔτι μᾶλλον διὰ τὰ ἐνύπνια αὐτοῦ καὶ διὰ τοὺς λόγους αὐτοῦ.
9 Ἐνυπνιάσθη δὲ καὶ ἄλλο ἐνύπνιον, καὶ διηγήθη αὐτὸ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ· καὶ εἶπεν, Ἰδού, ἐνυπνιάσθην ἄλλο ἐνύπνιον· καὶ ἰδού, ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη καὶ ἕνδεκα ἀστέρες μὲ προσεκύνουν.
10 Καὶ διηγήθη αὐτὸ πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ ἐπέπληξεν αὐτὸν ὁ πατήρ αὐτοῦ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Τί εἶναι τὸ ἐνύπνιον τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἐνυπνιάσθης; ἄραγε θέλομεν ἐλθεῖ, ἐγὼ καὶ ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοὶ σου, διὰ νὰ σὲ προσκυνήσωμεν ἕως ἐδάφους;
11 Καὶ ἐφθόνησαν αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ· ὁ δὲ πατήρ αὐτοῦ ἐφύλαττε τὸν λόγον.
12 Καὶ ὑπῆγαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ νὰ βοσκήσωσι τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὑτῶν εἰς Συχέμ.
13 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Δὲν βόσκουσιν οἱ ἀδελφοὶ σου ἐν Συχέμ; ἐλθὲ νὰ σὲ στείλω πρὸς αὐτούς. Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἰδού, ἐγώ.
14 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ὕπαγε λοιπὸν νὰ ἴδῃς, ἄν ἦναι καλὰ οἱ ἀδελφοὶ σου καὶ καλὰ τὰ πρόβατα, καὶ φέρε μοι εἴδησιν. Καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς κοιλάδος τῆς Χεβρών· καὶ ἦλθεν εἰς Συχέμ.
15 Καὶ εὕρηκεν αὐτὸν ἄνθρωπός τις, ἐνῷ περιεπλανᾶτο ἐν τῇ πεδιάδι· καὶ ἠρώτησεν αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος, λέγων, Τί ζητεῖς;
16 Ὁ δὲ εἶπε, Τοὺς ἀδελφοὺς μου ζητῶ· εἰπὲ μοι, παρακαλῶ, ποῦ βόσκουσι.
17 Καὶ εἶπεν ὁ ἄνθρωπος, Ἀνεχώρησαν ἀπὸ ἐδώ· διότι ἤκουσα αὐτοὺς λέγοντας, Ἄς ὑπάγωμεν εἰς Δωθάν. Καὶ ὑπῆγεν ὁ Ἰωσήφ κατόπιν τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ, καὶ εὕρηκεν αὐτοὺς ἐν Δωθάν.
18 Οἱ δὲ ἰδόντες αὐτὸν μακρόθεν, πρὶν πλησιάσῃ εἰς αὐτούς, συνεβουλεύθησαν κατ᾿ αὐτοῦ νὰ φονεύσωσιν αὐτόν.
19 Καὶ εἶπεν ὁ εἷς πρὸς τὸν ἄλλον, Ἰδού, ἔρχεται ἐκεῖνος ὁ κύριος τῶν ἐνυπνίων·
20 ἔλθετε λοιπὸν τώρα καὶ ἄς φονεύσωμεν αὐτὸν καὶ ἄς ῥίψωμεν αὐτὸν εἰς ἕνα ἐκ τῶν λάκκων· καὶ θέλομεν εἰπεῖ, Θηρίον κακὸν κατέφαγεν αὐτόν· καὶ θέλομεν ἰδεῖ τί θέλουσι γείνει τὰ ἐνύπνια αὐτοῦ.
21 Καὶ ἀκούσας ὁ Ῥουβήν ἠλευθέρωσεν αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν, λέγων, Ἄς μή βλάψωμεν αὐτὸν εἰς τὴν ζωήν.
22 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ῥουβήν, Μή χύσητε αἷμα· ῥίψατε αὐτὸν εἰς τοῦτον τὸν λάκκον, τὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ χεῖρα μή βάλητε ἐπ᾿ αὐτόν· διὰ νὰ ἐλευθερώσῃ αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν, καὶ νὰ ἀποδώσῃ αὐτὸν εἰς τὸν πατέρα αὐτοῦ.
23 Ὅτε λοιπὸν ἦλθεν ὁ Ἰωσήφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ, ἐξέδυσαν τὸν Ἰωσήφ τὸν χιτῶνα αὐτοῦ, τὸν χιτῶνα τὸν ποικιλόχρωμον, τὸν ἐπ᾿ αὐτόν·
24 καὶ λαβόντες αὐτόν, ἔρριψαν εἰς τὸν λάκκον· ὁ δὲ λάκκος ἦτο κενός· δὲν εἶχεν ὕδωρ.
25 Ἔπειτα ἐκάθησαν νὰ φάγωσιν ἄρτον, καὶ ἀναβλέψαντες εἶδον· καὶ ἰδού, συνοδία Ἰσμαηλιτῶν ἤρχετο ἀπὸ Γαλαὰδ μετὰ τῶν καμήλων αὐτῶν φορτωμένων ἀρώματα καὶ βάλσαμον καὶ μύρον, καὶ ἐπορεύοντο νὰ φέρωσιν αὐτὰ κάτω εἰς τὴν Αἴγυπτον.
26 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰούδας πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ, Τίς ἡ φέλεια, ἐὰν φονεύσωμεν τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ κρύψωμεν τὸ αἷμα αὐτοῦ;
27 ἔλθετε καὶ ἄς πωλήσωμεν αὐτὸν εἰς τοὺς Ἰσμαηλίτας· καὶ ἄς μή βάλωμεν τὰς χεῖρας ἡμῶν ἐπ᾿ αὐτόν· διότι ἀδελφὸς ἡμῶν, σὰρξ ἡμῶν εἶναι. Καὶ ὑπήκουσαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ.
28 Καὶ ἐνῷ διέβαινον οἱ Μαδιανῖται ἔμποροι, ἀνέσυραν καὶ ἀνεβίβασαν τὸν Ἰωσήφ ἐκ τοῦ λάκκου καὶ ἐπώλησαν τὸν Ἰωσήφ διὰ εἴκοσι ἀργύρια εἰς τοὺς Ἰσμαηλίτας· οἱ δὲ ἔφεραν τὸν Ἰωσήφ εἰς Αἴγυπτον.
29 Ἐπέστρεψε δὲ ὁ Ῥουβήν εἰς τὸν λάκκον, καὶ ἰδού, ὁ Ἰωσήφ δὲν ἦτο ἐν τῷ λάκκῳ· καὶ διέσχισε τὰ ἱμάτια αὑτοῦ.
30 Καὶ ἐπέστρεψε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ, καὶ εἶπε, Τὸ παιδίον δὲν ὑπάρχει καὶ ἐγώ, ἐγὼ ποῦ νὰ ὑπάγω;
31 Τότε ἔλαβον τὸν χιτῶνα τοῦ Ἰωσήφ καὶ ἔσφαξαν ἐρίφιον ἐκ τῶν αἰγῶν, καὶ ἔβαψαν τὸν χιτῶνα ἐν τῷ αἵματι·
32 καὶ ἀπέστειλαν τὸν χιτῶνα τὸν ποικιλόχρωμον, καὶ ἔφεραν αὐτὸν πρὸς τὸν πατέρα αὑτῶν καὶ εἶπον, Εὑρήκαμεν τοῦτον· γνώρισον τώρα, ἄν ἦναι ὁ χιτὼν τοῦ υἱοῦ σου ἤ οὐχί.
33 Ὁ δὲ ἐγνώρισεν αὐτὸν καὶ εἶπε, Ὁ χιτὼν τοῦ υἱοῦ μου εἶναι· θηρίον κακὸν κατέφαγεν αὐτόν· ὅλος κατεσπαράχθη ὁ Ἰωσήφ.
34 Καὶ διέσχισεν ὁ Ἰακὼβ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἔβαλε σάκκον εἰς τὴν ὀσφὺν αὑτοῦ καὶ ἐπένθησε τὸν υἱὸν αὑτοῦ ἡμέρας πολλάς.
35 Καὶ ἐσηκώθησαν πάντες οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ πᾶσαι αἱ θυγατέρες αὐτοῦ, διὰ νὰ παρηγορήσωσιν αὐτόν· ἀλλὰ δὲν ἤθελε νὰ παρηγορηθῇ, λέγων, Ὅτι πενθῶν θέλω καταβῆ πρὸς τὸν υἱὸν μου εἰς τὸν τάφον. Καὶ ἔκλαυσεν αὐτὸν ὁ πατήρ αὐτοῦ.
36 Οἱ δὲ Μαδιανῖται ἐπώλησαν αὐτὸν ἐν τῇ Αἰγύπτῳ εἰς τὸν Πετεφρῆν, αὐλικὸν τοῦ Φαραώ, ἄρχοντα τῶν σωματοφυλάκων.
1 Καὶ κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν κατέβη ὁ Ἰούδας ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ ἐτράπη πρὸς ἄνθρωπον τινὰ Ὀδολλαμίτην ὀνομαζόμενον Εἰρά.
2 Καὶ εἶδεν ἐκεῖ ὁ Ἰούδας τὴν θυγατέρα τινὸς Χαναναίου, ὀνομαζομένου Σουά· καὶ ἔλαβεν αὐτήν καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν.
3 Ἡ δὲ συνέλαβε, καὶ ἐγέννησεν υἱόν· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἤρ.
4 Συνέλαβε δὲ πάλιν καὶ ἐγέννησεν υἱόν· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Αὐνάν.
5 Ἐγέννησε δὲ πάλιν καὶ ἄλλον υἱόν· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σηλά· ἦτο δὲ ὁ Ἰούδας ἐν Χασβί, ὅτε ἐγέννησε τοῦτον.
6 Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἰούδας γυναῖκα εἰς τὸν Ἤρ τὸν πρωτότοκον αὑτοῦ, ὀνομαζομένην Θάμαρ.
7 Ὁ Ἤρ δὲ ὁ πρωτότοκος τοῦ Ἰούδα ἐστάθη κακὸς ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου· καὶ ἐθανάτωσεν αὐτὸν ὁ Κύριος.
8 Εἶπε δὲ ὁ Ἰούδας πρὸς τὸν Αὐνάν· εἴσελθε πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου, καὶ νυμφεύθητι αὐτήν, καὶ ἀνάστησον σπέρμα εἰς τὸν ἀδελφὸν σου.
9 Ἀλλ᾿ ὁ Αὐνὰν ἤξευρεν, ὅτι τὸ σπέρμα δὲν ἤθελεν εἶσθαι ἰδικὸν του· διὰ τοῦτο, ὅτε εἰσήρχετο πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ἐξέχυνεν ἐπὶ τὴν γῆν, διὰ νὰ μή δώσῃ σπέρμα εἰς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ.
10 Καὶ τοῦτο τὸ ὁποῖον ἔπραττεν ἐφάνη κακὸν ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου· ὅθεν ἐθανάτωσε καὶ τοῦτον.
11 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰούδας πρὸς τὴν Θάμαρ τὴν νύμφην αὑτοῦ, Κάθου χήρα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς σου, ἑωσοῦ Σηλὰ ὁ υἱὸς μου γείνῃ μεγάλος· διότι ἔλεγε, Μήπως ἀποθάνῃ καὶ οὗτος, καθὼς οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ. Ὑπῆγε λοιπὸν ἡ Θάμαρ καὶ κατῴκησεν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτῆς.
12 Καὶ μετὰ πολλὰς ἡμέρας ἀπέθανεν ἡ θυγάτηρ τοῦ Σουά, ἡ γυνή τοῦ Ἰούδα· καὶ ἀφοῦ παρηγορήθη ὁ Ἰούδας, ἀνέβη πρὸς τοὺς κουρευτὰς τῶν προβάτων αὑτοῦ εἰς Θαμνά, αὐτὸς καὶ ὁ φίλος αὐτοῦ Εἰρὰ ὁ Ὀδολλαμίτης.
13 Καὶ ἀνήγγειλαν πρὸς τὴν Θάμαρ, λέγοντες, Ἰδού, ὁ πενθερὸς σου ἀναβαίνει εἰς Θαμνὰ διὰ νὰ κουρεύσῃ τὰ πρόβατα αὑτοῦ.
14 Ἡ δὲ ἀπεκδυθεῖσα τὰ ἐνδύματα τῆς χηρείας αὑτῆς, ἐσκεπάσθη μὲ κάλυμμα καὶ περιετυλίχθη καὶ ἐκάθισε κατὰ τὴν δίοδον τὴν ἐν τῇ ὁδῷ τῆς Θαμνά· διότι εἶδεν ὅτι ἔγεινε μεγάλος ὁ Σηλά, καὶ αὐτή δὲν ἐδόθη εἰς αὐτὸν διὰ γυναῖκα.
15 Καί ὅτε εἶδεν αὐτήν ὁ Ἰούδας, ἐνόμισεν αὐτήν πόρνην· διότι εἶχε κεκαλυμμένον τὸ πρόσωπον αὑτῆς.
16 Καὶ κατὰ τὴν ὁδὸν ἐτράπη πρὸς αὐτήν, καὶ εἶπεν, Ἄφες με, παρακαλῶ, νὰ εἰσέλθω πρὸς σέ· διότι δὲν ἐγνώρισεν ὅτι ἦτο ἡ νύμφη αὑτοῦ. Ἡ δὲ εἶπε, Τί θέλεις μοὶ δώσει, διὰ νὰ εἰσέλθῃς πρὸς ἐμέ;
17 Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐγὼ θέλω σοὶ στείλει ἐρίφιον αἰγῶν ἐκ τοῦ ποιμνίου. Καὶ ἐκείνη εἶπε, Μοὶ δίδεις ἐνέχυρον, ἑωσοῦ νὰ στείλῃς αὐτό;
18 Ὁ δὲ εἶπε, Τί ἐνέχυρον νὰ σοὶ δώσω; Καὶ ἐκείνη εἶπε, τὴν σφραγῖδά σου καὶ τὸ περιδέρραιόν σου καὶ τὴν ῥάβδον σου τὴν ἐν τῇ χειρὶ σου. Καὶ ἔδωκεν αὐτὰ εἰς αὐτήν καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν, καὶ συνέλαβεν ἐξ αὐτοῦ.
19 Μετὰ ταῦτα σηκωθεῖσα, ἀνεχώρησε καὶ ἀπεκδυθεῖσα τὸ κάλυμμα αὑτῆς, ἐνεδύθη τὰ ἐνδύματα τῆς χηρείας αὑτῆς.
20 Ὁ δὲ Ἰούδας ἔστειλε τὸ ἐρίφιον τῶν αἰγῶν διὰ χειρὸς τοῦ φίλου αὑτοῦ τοῦ Ὀδολλαμίτου, διὰ νὰ παραλάβῃ τὸ ἐνέχυρον ἐκ τῆς χειρὸς τῆς γυναικός· πλήν δὲν εὕρηκεν αὐτήν·
21 καὶ ἠρώτησε τοὺς ἀνθρώπους τοῦ τόπου αὐτῆς, λέγων, Ποῦ εἶναι ἡ πόρνη, ἥτις ἦτο κατὰ τὴν δίοδον ἐπὶ τῆς ὁδοῦ; οἱ δὲ εἶπον, Δὲν ἐστάθη ἐδὼ πόρνη.
22 Καὶ ἐπέστρεψε πρὸς τὸν Ἰούδαν καὶ εἶπε, Δὲν εὕρηκα αὐτήν· μάλιστα οἱ ἄνθρωποι τοῦ τόπου εἶπον, Δὲν ἐστάθη ἐδὼ πόρνη.
23 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰούδας, Ἄς ἔχῃ αὐτά, διὰ νὰ μή γείνωμεν ὄνειδος· ἰδού, ἐγὼ ἔστειλα τὸ ἐρίφιον τοῦτο, σὺ ὅμως δὲν εὕρηκας αὐτήν.
24 Καὶ μετὰ τρεῖς μῆνας περίπου, ἀνήγγειλαν πρὸς τὸν Ἰούδαν, λέγοντες, Θάμαρ ἡ νύμφη σου ἐπορνεύθη, καὶ μάλιστα, ἰδού, εἶναι ἔγκυος ἐκ πορνείας. Καὶ εἶπεν ὁ Ἰούδας, Φέρετε αὐτήν ἔξω καὶ ἄς κατακαυθῇ.
25 Καὶ ὅτε ἐφέρετο ἔξω, ἀπέστειλε πρὸς τὸν πενθερὸν αὐτῆς, λέγουσα, Ἐκ τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ ὁποίου εἶναι ταῦτα, εἶμαι ἔγγυος· καὶ εἶπεν ἔτι, Γνώρισον, παρακαλῶ, τίνος εἶναι ἡ σφραγὶς καὶ τὸ περιδέρραιον, καί ἡ ῥάβδος αὕτη.
26 Καὶ ὁ Ἰούδας ἐγνώρισεν αὐτά· καὶ εἶπεν, Αὕτη εἶναι δικαιοτέρα ἐμοῦ, διότι δὲν ἔδωκα αὐτήν εἰς τὸν Σηλὰ τὸν υἱὸν μου. Καὶ ἔτι πλέον δὲν ἐγνώρισεν αὐτήν.
27 Καὶ καθ᾿ ὅν καιρὸν ἔμελλε νὰ γεννήσῃ, ἰδού, δίδυμα ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς.
28 Καὶ ἐνῷ ἐγέννα, τὸ ἕν ἐπρόβαλεν ἔξω τὴν χεῖρα· καὶ ἡ μαῖα λαβοῦσα, ἔδεσεν ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ νῆμα κόκκινον, λέγουσα, Οὗτος ἐξῆλθε πρῶτος.
29 Καὶ καθὼς ἔσυρεν ὀπίσω τὴν χεῖρα αὑτοῦ, ἰδού, ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ· καὶ αὐτή εἶπε, Ποῖον χαλασμὸν ἔκαμες; ἐπὶ σὲ ἄς ἦναι ὁ χαλασμός· διὰ τοῦτο ἐκαλέσθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Φαρές.
30 Καὶ ἔπειτα ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, ὅστις εἶχε τὸ κόκκινον νῆμα ἐπὶ τὴν χεῖρα αὑτοῦ· καὶ ἐκαλέσθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζαρά.
1 Ὁ δὲ Ἰωσήφ κατεβιβάσθη εἰς τὴν Αἴγυπτον· καὶ ὁ Πετεφρῆς ὁ αὐλικὸς τοῦ Φαραώ, ὁ ἄρχων τῶν σωματοφυλάκων, ἄνθρωπος Αἰγύπτιος, ἠγόρασεν αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν τῶν Ἰσμαηλιτῶν, οἵτινες κατεβίβασαν αὐτὸν ἐκεῖ.
2 Καὶ ἦτο ὁ Κύριος μετὰ τοῦ Ἰωσήφ, καὶ ἦτο ἄνθρωπος εὐοδούμενος· καὶ εὑρίσκετο ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ κυρίου αὑτοῦ Αἰγυπτίου.
3 Καὶ εἶδεν ὁ κύριος αὐτοῦ, ὅτι ὁ Κύριος ἦτο μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ εὐώδωνεν ὁ Κύριος εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ πάντα ὅσα ἔκαμνε.
4 Καὶ εὕρηκεν ὁ Ἰωσήφ χάριν ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ ὑπηρέτει αὐτόν· καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπιστάτην ἐπὶ τοῦ οἴκου αὑτοῦ· καὶ πάντα ὅσα εἶχε, παρέδωκεν εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ.
5 Καὶ ἐξ ἐκείνου τοῦ καιροῦ, ἀφοῦ κατέστησεν αὐτὸν ἐπιστάτην ἐπὶ τοῦ οἴκου αὑτοῦ καὶ ἐπὶ πάντων ὅσα εἶχεν, εὐλόγησεν ὁ Κύριος τὸν οἶκον τοῦ Αἰγυπτίου ἐξ αἰτίας τοῦ Ἰωσήφ· καὶ ἦτο ἡ εὐλογία τοῦ Κυρίου ἐπὶ πάντα ὅσα εἶχεν, ἐν τῷ οἴκῳ καὶ ἐν τοῖς ἀγροῖς.
6 Καὶ παρέδωκε πάντα ὅσα εἶχεν εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Ἰωσήφ· καὶ δὲν ἤξευρεν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὑτοῦ οὐδέν, πλήν τοῦ ἄρτου τὸν ὁποῖον ἔτρωγεν. Ἦτο δὲ ὁ Ἰωσήφ εὐειδής καὶ ὡραῖος τὴν ὄψιν.
7 Καὶ μετὰ τὰ πράγματα ταῦτα, ἡ γυνή τοῦ κυρίου αὐτοῦ ἔρριψε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτῆς ἐπὶ τὸν Ἰωσήφ· καὶ εἶπε, Κοιμήθητι μετ᾿ ἐμοῦ.
8 Ἀλλ᾿ ἐκεῖνος δὲν ἤθελε, καὶ εἶπε πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ κυρίου αὑτοῦ, Ἰδού· ὁ κύριός μου δὲν γνωρίζει οὐδὲν ἐκ τῶν ὅσα εἶναι μετ᾿ ἐμοῦ ἐν τῷ οἴκῳ· καὶ πάντα ὅσα ἔχει, παρέδωκεν εἰς τὰς χεῖράς μου·
9 δὲν εἶναι ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ οὐδεὶς μεγαλήτερός μου, οὔτε εἶναι ἀπηγορευμένον εἰς ἐμὲ ἄλλο τι πλήν σοῦ, διότι εἶσαι ἡ γυνή αὐτοῦ· καὶ πῶς νὰ πράξω τοῦτο τὸ μέγα κακόν, καὶ νὰ ἁμαρτήσω ἐναντίον τοῦ Θεοῦ;
10 Ἄν καὶ ἐλάλει πρὸς τὸν Ἰωσήφ καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν, οὗτος ὅμως δὲν ὑπήκουσεν εἰς αὐτήν νὰ κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, διὰ νὰ συνευρεθῇ μετ᾿ αὐτῆς.
11 Καὶ ἡμέραν τινὰ εἰσῆλθεν ὁ Ἰωσήφ εἰς τὴν οἰκίαν διὰ νὰ κάμῃ τὰ ἔργα αὑτοῦ, καὶ οὐδεὶς ἐκ τῶν ἀνθρώπων τοῦ οἴκου ἦτο ἐκεῖ ἐν τῷ οἴκῳ.
12 Καὶ ἐκείνη ἥρπασεν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, λέγουσα, Κοιμήθητι μετ᾿ ἐμοῦ· ἀλλ᾿ ἐκεῖνος ἀφήσας τὸ ἱμάτιον αὑτοῦ εἰς τὰς χεῖρας αὐτῆς, ἔφυγε, καὶ ἐξῆλθεν ἔξω.
13 Καὶ ὡς εἶδεν ὅτι ἀφῆκε τὸ ἱμάτιον αὑτοῦ εἰς τὰς χεῖρας αὐτῆς καὶ ἔφυγεν ἔξω,
14 ἐβόησε πρὸς τοὺς ἀνθρώπους τῆς οἰκίας αὑτῆς καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτούς, λέγουσα, Ἴδετε, ἔφερεν εἰς ἡμᾶς ἄνθρωπον Ἑβραῖον διὰ νὰ μᾶς ἐμπαίξῃ· εἰσῆλθε πρὸς ἐμὲ διὰ νὰ κοιμηθῇ μετ᾿ ἐμοῦ καὶ ἐγὼ ἐβόησα μετὰ φωνῆς μεγάλης·
15 καὶ ὡς ἤκουσεν ὅτι ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐβόησα, ἀφήσας τὸ ἱμάτιον αὑτοῦ παρ᾿ ἐμοὶ ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω.
16 Καὶ ἀπέθεσε τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ παρ᾿ αὐτῇ, ἑωσοῦ ἦλθεν ὁ κύριος αὐτοῦ εἰς τὸν οἶκον αὑτοῦ.
17 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν κατὰ τοὺς λόγους τούτους, λέγουσα, Ὁ δοῦλος ὁ Ἑβραῖος, τὸν ὁποῖον ἔφερες εἰς ἡμᾶς, εἰσῆλθε πρὸς ἐμὲ διὰ νὰ μὲ ἐμπαίξῃ,
18 καὶ ὡς ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐβόησα, ἀφήσας τὸ ἱμάτιον αὑτοῦ παρ᾿ ἐμοὶ, ἔφυγεν ἔξω.
19 Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ κύριος αὐτοῦ τοὺς λόγους τῆς γυναικὸς αὑτοῦ, τοὺς ὁποίους ἐλάλησε πρὸς αὐτόν, λέγουσα, Οὕτω μοὶ ἔκαμεν ὁ δοῦλός σου, ἐξήφθη ἡ ὀργή αὐτοῦ.
20 Καὶ λαβὼν ὁ κύριος τοῦ Ἰωσήφ αὐτόν, ἔβαλεν αὐτὸν εἰς τὴν ὀχυρὰν φυλακήν, εἰς τὸν τόπον ὅπου οἱ δέσμιοι τοῦ βασιλέως ἦσαν πεφυλακισμένοι καὶ ἔμενεν ἐκεῖ ἐν τῇ ὀχυρᾷ φυλακῇ.
21 Ἀλλ᾿ ὁ Κύριος ἦτο μετὰ τοῦ Ἰωσήφ καὶ ἐπέχεεν εἰς αὐτὸν ἔλεος, καὶ ἔδωκε χάριν εἰς αὐτὸν ἔμπροσθεν τοῦ ἀρχιδεσμοφύλακος.
22 Καὶ παρέδωκεν ὁ ἀρχιδεσμοφύλαξ εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Ἰωσήφ πάντας τοὺς δεσμίους, τοὺς ἐν τῇ ὀχυρᾷ φυλακῇ· καὶ πάντα ὅσα ἐπράττοντο ἐκεῖ, αὐτὸς ἔκαμνεν αὐτά.
23 Ὁ ἀρχιδεσμοφύλαξ δὲν ἐθεώρει οὐδὲν ἐκ τῶν ὅσα ἦσαν εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ· διότι ὁ Κύριος ἦτο μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ὁ Κύριος εὐώδονεν ὅσα αὐτὸς ἔκαμνε.
1 Καὶ μετὰ τὰ πράγματα ταῦτα, ὁ οἰνοχόος τοῦ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου καὶ ὁ ἀρτοποιὸς ἡμάρτησαν εἰς τὸν κύριον αὑτῶν τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου.
2 Καὶ ὠργίσθη ὁ Φαραὼ κατὰ τῶν δύο αὐλικῶν αὑτοῦ, κατὰ τοῦ ἀρχιοινοχόου, καὶ κατὰ τοῦ ἀρχισιτοποιοῦ.
3 Καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς ὑπὸ φύλαξιν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἄρχοντος τῶν σωματοφυλάκων, εἰς τὴν ὀχυρὰν φυλακήν, εἰς τὸν τόπον ὅπου ὁ Ἰωσήφ ἦτο πεφυλακισμένος.
4 Ὁ δὲ ἄρχων τῶν σωματοφυλάκων ἐνεπιστεύθη αὐτοὺς εἰς τὸν Ἰωσήφ καὶ οὗτος ὑπηρέτει αὐτούς· ἦσαν δὲ καιρὸν τινα ἐν τῇ φυλακῇ·
5 καὶ ὁ οἰνοχόος καὶ ὁ ἀρτοποιὸς τοῦ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου, οἵτινες ἦσαν πεφυλακισμένοι ἐν τῇ ὀχυρᾷ φυλακῇ, ἐνυπνιάσθησαν ἐνύπνιον ἀμφότεροι, ἕκαστος τὸ ἐνύπνιον αὑτοῦ κατὰ τὴν αὐτήν νύκτα, ἕκαστος κατὰ τὴν ἐξήγησιν τοῦ ἐνυπνίου αὐτοῦ.
6 Ὁ δὲ Ἰωσήφ εἰσελθὼν πρὸς αὐτοὺς τὸ πρωΐ, εἶδεν αὐτούς· καὶ ἰδού, ἦσαν τεταραγμένοι.
7 Καὶ ἠρώτησε τοὺς αὐλικοὺς τοῦ Φαραώ, τοὺς ὄντας μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ φυλακῇ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ κυρίου αὐτοῦ, λέγων, Διὰ τί τὰ πρόσωπά σας εἶναι σκυθρωπὰ σήμερον;
8 Οἱ δὲ εἶπον πρὸς αὐτόν, Ἐνυπνιάσθημεν ἐνύπνιον καὶ δὲν εἶναι οὐδεὶς ὅστις νὰ ἐξηγήσῃ αὐτό. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰωσήφ, Δὲν ἀνήκουσιν εἰς τὸν Θεὸν αἱ ἐξηγήσεις; διηγήθητέ μοι, παρακαλῶ.
9 Καὶ διηγήθη ὁ ἀρχιοινοχόος τὸ ἐνύπνιον αὑτοῦ πρὸς τὸν Ἰωσήφ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Εἶδον εἰς τὸ ὄνειρόν μου καὶ ἰδού, ἄμπελος ἔμπροσθέν μου·
10 καὶ εἰς τὴν ἄμπελον ἦσαν τρεῖς κλάδοι καὶ ἐφαίνετο ὡς βλαστάνουσα καὶ τὰ ἄνθη αὐτῆς ἐξήνθησαν καὶ οἱ βότρυες τῆς σταφυλῆς ὠρίμασαν·
11 τὸ δὲ ποτήριον τοῦ Φαραὼ ἦτο ἐν τῇ χειρὶ μου· καὶ ἔλαβον τὰ σταφύλια καὶ ἔθλιψα αὐτὰ εἰς τὸ ποτήριον τοῦ Φαραὼ καὶ ἔδωκα τὸ ποτήριον εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Φαραώ.
12 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσήφ πρὸς αὐτόν, Αὕτη εἶναι ἡ ἐξήγησις αὐτοῦ· οἱ τρεῖς κλάδοι εἶναι τρεῖς ἡμέραι·
13 μετὰ τρεῖς ἡμέρας, ὁ Φαραὼ θέλει ὑψώσει τὴν κεφαλήν σου καὶ θέλει σὲ ἀποκαταστήσει εἰς τὸ ὑπούργημά σου· καὶ θέλεις δώσει τὸ ποτήριον τοῦ Φαραὼ εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ κατὰ τὴν προτέραν συνήθειαν, ὅτε ἦσο οἰνοχόος αὐτοῦ·
14 πλήν ἐνθυμήθητί με, ὅταν γείνῃ εἰς σὲ τὸ καλόν· καὶ κάμε, παρακαλῶ, ἔλεος πρὸς ἐμὲ καὶ ἀνάφερε περὶ ἐμοῦ πρὸς τὸν Φαραὼ καὶ ἐξάγαγέ με ἐκ τοῦ οἴκου τούτου·
15 ἐπειδή τῇ ἀληθείᾳ ἐκλέφθην ἐκ τῆς γῆς τῶν Ἑβραίων· καὶ ἐδὼ πάλιν δὲν ἔπραξα οὐδέν, ὥστε νὰ μὲ βάλωσιν εἰς τὸν λάκκον τοῦτον.
16 Καὶ ἰδὼν ὁ ἀρχισιτοποιὸς ὅτι ἡ ἐξήγησις ἦτο καλή, εἶπε πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Καὶ ἐγὼ εἶδον εἰς τὸ ὄνειρόν μου καὶ ἰδού, τρία κάνιστρα λευκὰ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς μου·
17 ἐν δὲ τῷ κανίστρῳ τῷ ἀνωτέρῳ ἦσαν ἐκ πάντων τῶν φαγητῶν τοῦ Φαραώ, τῆς τέχνης τοῦ ἀρτοποιοῦ· καὶ τὰ πτηνὰ ἔτρωγον αὐτὰ ἐκ τοῦ κανίστρου ἐπάνωθεν τῆς κεφαλῆς μου.
18 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰωσήφ εἶπεν, Αὕτη εἶναι ἡ ἐξήγησις τούτου· τὰ τρία κάνιστρα εἶναι τρεῖς ἡμέραι·
19 μετὰ τρεῖς ἡμέρας ὁ Φαραὼ θέλει ὑψώσει τὴν κεφαλήν σου ἐπάνωθέν σου καὶ θέλει σὲ κρεμάσει εἰς ξύλον καὶ τὰ πτηνὰ θέλουσι φάγει τὴν σάρκα σου ἐπάνωθέν σου.
20 Καὶ τὴν τρίτην ἡμέραν, ἡμέραν τῶν γενεθλίων τοῦ Φαραώ, ἔκαμε συμπόσιον εἰς πάντας τοὺς δούλους αὑτοῦ· καὶ ὕψωσε τὴν κεφαλήν τοῦ ἀρχιοινοχόου καὶ τὴν κεφαλήν τοῦ ἀρχισιτοποιοῦ μεταξὺ τῶν δούλων αὑτοῦ.
21 Καὶ τὸν μὲν ἀρχιοινοχόον ἀποκατέστησεν εἰς τὴν οἰνοχοΐαν αὐτοῦ, καὶ ἔδωκε τὸ ποτήριον εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Φαραώ·
22 τὸν δὲ ἀρχισιτοποιὸν ἐκρέμασε, καθὼς ἐξήγησεν ὁ Ἰωσήφ εἰς αὐτούς.
23 Ὁ ἀρχιοινοχόος ὅμως δὲν ἐνεθυμήθη τὸν Ἰωσήφ, ἀλλὰ ἐλησμόνησεν αὐτόν.
1 Καὶ μετὰ παρέλευσιν δύο ἐτῶν ὁ Φαραὼ εἶδεν ἐνύπνιον· καὶ ἰδού, ἵστατο πλησίον τοῦ ποταμοῦ.
2 καὶ ἰδού, ἑπτὰ δαμάλια εὔμορφα καὶ παχύσαρκα ἀνέβαινον ἐκ τοῦ ποταμοῦ καὶ ἐβόσκοντο εἰς τὸ λιβάδιον.
3 καὶ ἰδού, ἄλλα ἑπτὰ δαμάλια ἀνέβαινον μετ᾿ ἐκεῖνα ἐκ τοῦ ποταμοῦ, ἄσχημα καὶ λεπτόσαρκα, καὶ ἵσταντο πλησίον τῶν ἄλλων δαμαλίων ἐπὶ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ·
4 καὶ τὰ δαμάλια τὰ ἄσχημα καὶ λεπτόσαρκα κατέφαγον τὰ ἑπτὰ δαμάλια τὰ εὔμορφα καὶ παχύσαρκα. Τότε ἐξύπνησεν ὁ Φαραώ.
5 Καὶ ἀποκοιμηθεὶς ἐνυπνιάσθη δευτέραν φοράν· καὶ ἰδού, ἑπτὰ ἀστάχυα παχέα καὶ καλὰ ἀνέβαινον ἐκ τοῦ αὐτοῦ κορμοῦ·
6 καὶ ἰδού, ἄλλα ἑπτὰ ἀστάχυα λεπτὰ καὶ κεκαυμένα ὑπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ ἀνέμου ἀνεφύοντο μετ᾿ ἐκεῖνα·
7 καὶ τὰ ἀστάχυα τὰ λεπτὰ κατέπιον τὰ ἑπτὰ ἀστάχυα τὰ παχέα καὶ μεστά. Καὶ ἐξύπνησεν ὁ Φαραὼ καὶ ἰδού, ἦτο ὄνειρον.
8 Καὶ τὸ πρωΐ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἦτο τεταραγμένον· καὶ ἀποστείλας ἐκάλεσε πάντας τοὺς μάγους τῆς Αἰγύπτου καὶ πάντας τοὺς σοφοὺς αὐτῆς· καὶ διηγήθη πρὸς αὐτοὺς ὁ Φαραὼ τὰ ἐνύπνια αὐτοῦ· ἀλλὰ δὲν ἦτο οὐδεὶς ὅστις νὰ ἐξηγήσῃ αὐτὰ πρὸς τὸν Φαραώ.
9 Τότε ὁ ἀρχιοινοχόος ἐλάλησε πρὸς τὸν Φαραὼ λέγων, τὴν ἁμαρτίαν μου ἐνθυμοῦμαι σήμερον·
10 ὁ Φαραὼ εἶχεν ὀργισθῆ ἐναντίον τῶν δούλων αὑτοῦ καὶ μὲ ἔβαλεν εἰς φυλακήν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἄρχοντος τῶν σωματοφυλάκων, ἐμὲ καὶ τὸν ἀρχισιτοποιόν·
11 καὶ εἴδομεν ἐνύπνιον κατὰ τὴν αὐτήν νύκτα, ἐγὼ καὶ ἐκεῖνος· ἐνυπνιάσθημεν ἕκαστος κατὰ τὴν ἐξήγησιν τοῦ ἐνυπνίου αὑτοῦ·
12 καὶ ἦτο ἐκεῖ μεθ᾿ ἡμῶν νέος τις Ἑβραῖος, δοῦλος τοῦ ἄρχοντος τῶν σωματοφυλάκων· καὶ διηγήθημεν πρὸς αὐτὸν καὶ ἐξήγησεν εἰς ἡμᾶς τὰ ἐνύπνια ἡμῶν· εἰς ἕκαστον κατὰ τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ ἔκαμε τὴν ἐξήγησιν·
13 καὶ καθὼς ἐξήγησεν εἰς ἡμᾶς, οὕτω καὶ συνέβη· ἐμὲ μὲν ἀποκατέστησεν εἰς τὸ ὑπούργημά μου, ἐκεῖνον δὲ ἐκρέμασε.
14 Τότε ἀποστείλας ὁ Φαραώ, ἐκάλεσε τὸν Ἰωσήφ, καὶ ἐξήγαγον αὐτὸν μετὰ σπουδῆς ἐκ τῆς φυλακῆς· καὶ ἐξυρίσθη καὶ ἤλλαξε τὴν στολήν αὑτοῦ καὶ ἦλθε πρὸς τὸν Φαραώ.
15 Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Εἶδον ἐνύπνιον, καὶ δὲν εἶναι οὐδεὶς ὅστις νὰ ἐξηγήσῃ αὐτό· καὶ ἐγὼ ἤκουσα περὶ σοῦ νὰ λέγωσιν ὅτι ἐννοεῖς τὰ ὄνειρα ὥστε νὰ ἐξηγῇς αὐτά.
16 Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἰωσήφ πρὸς τὸν Φαραὼ λέγων, Οὐχὶ ἐγώ· ὁ Θεὸς θέλει δώσει εἰς τὸν Φαραὼ σωτήριον ἀπόκρισιν.
17 Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Εἰς τὸ ὄνειρόν μου, ἰδού, ἱστάμην ἐπὶ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ·
18 καὶ ἰδού, ἑπτὰ δαμάλια παχύσαρκα καὶ εὔμορφα ἀνέβαινον ἐκ τοῦ ποταμοῦ καὶ ἑβόσκοντο εἰς τὸ λιβάδιον·
19 καὶ ἰδού, ἄλλα ἑπτὰ δαμάλια ἀνέβαινον κατόπιν ἐκείνων ἀδύνατα καὶ πολύ ἄσχημα καὶ λεπτόσαρκα, ὁποῖα δὲν εἶδον ποτὲ ἀσχημότερα καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου·
20 καὶ τὰ δαμάλια τὰ λεπτὰ καὶ ἄσχημα κατέφαγον τὰ πρῶτα ἑπτὰ δαμάλια τὰ παχέα·
21 καὶ ἀφοῦ εἰσῆλθον εἰς τὰς κοιλίας αὐτῶν, δὲν διεκρίνετο ὅτι εἰσῆλθον εἰς τὰς κοιλίας αὐτῶν, ἀλλ᾿ ἡ θεωρία αὐτῶν ἦτο ἄσχημος καθὼς καὶ πρότερον· τότε ἐξύπνησα.
22 Ἔπειτα εἶδον εἰς τὸ ὄνειρόν μου καὶ ἰδού, ἑπτὰ ἀστάχυα ἀνέβαινον ἐκ τοῦ αὐτοῦ κορμοῦ μεστὰ καὶ καλά·
23 καὶ ἰδού, ἄλλα ἑπτὰ ἀστάχυα ξηρά, λεπτά, κεκαυμένα ὑπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ ἀνέμου, ἀνεφύοντο κατόπιν αὐτῶν·
24 καὶ τὰ ἀστάχυα τὰ λεπτὰ κατέπιον τὰ ἑπτὰ ἀστάχυα τὰ καλά· καὶ εἶπον ταῦτα πρὸς τοὺς μάγους, ἀλλὰ δὲν ἦτο οὐδεὶς ὅστις νὰ μοὶ ἐξηγήσῃ αὐτά.
25 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσήφ πρὸς τὸν Φαραώ, Τὸ ἐνύπνιον τοῦ Φαραὼ ἕν εἶναι· ὁ Θεὸς ἐφανέρωσεν εἰς τὸν Φαραὼ ὅσα μέλλει νὰ κάμῃ.
26 Τὰ ἑπτὰ δαμάλια τὰ καλὰ εἶναι ἑπτὰ ἔτη· καὶ τὰ ἑπτὰ ἀστάχυα τὰ καλὰ εἶναι ἑπτὰ ἔτη· τὸ ἐνύπνιον ἕν εἶναι.
27 Καὶ τὰ ἑπτὰ δαμάλια τὰ λεπτὰ καὶ ἄσχημα, τὰ ὁποῖα ἀνέβαινον κατόπιν αὐτῶν, εἶναι ἑπτὰ ἔτη· καὶ τὰ ἑπτὰ ἀστάχυα τὰ ἄμεστα, τὰ κεκαυμένα ὑπὸ τοῦ ἀνατολικοῦ ἀνέμου, θέλουσιν εἶσθαι ἑπτὰ ἔτη πείνης.
28 Τοῦτο εἶναι τὸ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶπα πρὸς τὸν Φαραώ· ὁ Θεὸς ἐφανέρωσεν εἰς τὸν Φαραὼ ὅσα μέλλει νὰ κάμῃ.
29 Ἰδού, ἔρχονται ἑπτὰ ἔτη μεγάλης ἀφθονίας καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου·
30 καὶ θέλουσιν ἐπέλθει μετὰ ταῦτα ἑπτὰ ἔτη πείνης· καὶ ὅλη ἡ ἀφθονία θέλει λησμονηθῇ ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου καὶ ἡ πεῖνα θέλει καταφθείρει τὴν γῆν·
31 καὶ δὲν θέλει γνωρισθῆ ἡ ἀφθονία ἐπὶ τῆς γῆς ἐξ αἰτίας ἐκείνης τῆς πείνης, ἥτις μέλλει νὰ ἀκολουθήσῃ· διότι θέλει εἶσθαι βαρεῖα σφόδρα.
32 Τὸ δὲ ὅτι ἐδευτερώθη τὸ ἐνύπνιον εἰς τὸν Φαραὼ δίς, φανερόνει ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀποφασισμένον παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ ὅτι ὁ Θεὸς θέλει ταχύνει νὰ ἐκτελέσῃ αὐτὸ.
33 Τώρα λοιπὸν ἄς προβλέψῃ ὁ Φαραὼ ἄνθρωπον συνετὸν καὶ φρόνιμον καὶ ἄς καταστήσῃ αὐτὸν ἐπὶ τῆς γῆς τῆς Αἰγύπτου·
34 ἄς κάμῃ ὁ Φαραὼ καὶ ἄς διορίσῃ ἐπιστάτας ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ ἄς λαμβάνῃ τὸ πέμπτον ἀπὸ τῆς γῆς Αἰγύπτου εἰς τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς ἀφθονίας·
35 καὶ ἄς συνάξωσι πάσας τὰς τροφὰς τούτων τῶν ἐρχομένων καλῶν ἐτῶν, καὶ ἄς ἀποταμιεύσωσι σῖτον ὑπὸ τὴν χεῖρα τοῦ Φαραὼ διὰ τροφὰς εἰς τὰς πόλεις, καὶ ἄς φυλάττωσιν αὐτόν·
36 καὶ αἱ τροφαὶ θέλουσι μένει πεφυλαγμέναι διὰ τὴν γῆν εἰς τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς πείνης, τὰ ὁποῖα θέλουσιν ἀκολουθήσει ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ μή ἀπολεσθῇ ὁ τόπος ὑπὸ τῆς πείνης.
37 Καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος εἰς τὸν Φαραὼ καὶ εἰς πάντας τοὺς δούλους αὐτοῦ.
38 Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ, Δυνάμεθα νὰ εὕρωμεν καθὼς τοῦτον, ἄνθρωπον εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάρχει τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ;
39 Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Ἐπειδή ὁ Θεὸς ἔδειξεν εἰς σὲ πάντα ταῦτα, δὲν εἶναι οὐδεὶς τόσον συνετὸς καὶ φρόνιμος ὅσον σύ.
40 Σὺ θέλεις εἶσθαι ἐπὶ τοῦ οἴκου μου καὶ εἰς τὸν λόγον τοῦ στόματός σου θέλει ὑπακούει πᾶς ὁ λαὸς μου· μόνον κατὰ τὸν θρόνον θέλω εἶσθαι ἀνώτερός σου.
41 Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Ἰδού, σὲ κατέστησα ἐφ᾿ ὅλης τῆς γῆς Αἰγύπτου.
42 Καὶ ἐκβαλὼν ὁ Φαραὼ τὸ δακτυλίδιον αὑτοῦ ἐκ τῆς χειρὸς αὑτοῦ, ἔβαλεν αὐτὸ εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Ἰωσήφ καὶ ἐνέδυσεν αὐτὸν ἱμάτια βύσσινα, καὶ περιέβαλε χρυσοῦν περιδέρραιον περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ.
43 Καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν ἅμαξαν αὑτοῦ τὴν δευτέραν· καὶ ἐκήρυττον ἔμπροσθεν αὐτοῦ, Γονατίσατε· καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐφ᾿ ὅλης τῆς γῆς Αἰγύπτου.
44 Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Φαραώ, καὶ χωρὶς σοῦ οὐδεὶς θέλει σηκώσει τὴν χεῖρα αὑτοῦ ἤ τὸν πόδα αὑτοῦ καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
45 Καὶ νόμασεν ὁ Φαραὼ τὸν Ἰωσήφ Zαφνὰθ-πανεάχ· καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν διὰ γυναῖκα Ἀσενέθ, τὴν θυγατέρα τοῦ Ποτιφερὰ ἱερέως τῆς Ὤν. Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰωσήφ εἰς τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
46 Ἦτο δὲ ὁ Ἰωσήφ τριάκοντα ἐτῶν, ὅτε παρεστάθη ἔμπροσθεν τοῦ Φαραὼ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου· καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰωσήφ ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ Φαραώ, καὶ διῆλθεν ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
47 Καὶ ἐκαρποφόρησεν ἡ γῆ πλουσιοπαρόχως εἰς τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς ἀφθονίας·
48 καὶ συνήγαγε πάσας τὰς τροφὰς τῶν ἑπτὰ ἐτῶν τῶν γενομένων ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου· καὶ ἐναπέθεσε τὰς τροφὰς ἐν ταῖς πόλεσι· τὰς τροφὰς τῶν ἀγρῶν τῶν πέριξ ἑκάστης πόλεως ἔθεσεν ἐν αὐτῇ.
49 Καὶ συνήγαγεν ὁ Ἰωσήφ σῖτον ὡς τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης πολὺν σφόδρα, ὥστε ἔπαυσε νὰ μετρῇ αὐτόν· διότι ἦτο ἀμέτρητος.
50 Ἐγεννήθησαν δὲ δύο υἱοὶ εἰς τὸν Ἰωσήφ, πρὶν ἔλθωσι τὰ ἔτη τῆς πείνης· τοὺς ὁποίους ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν Ἀσενέθ, ἡ θυγάτηρ τοῦ Ποτιφερὰ ἱερέως τῆς Ὤν.
51 Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Ἰωσήφ τὸ ὄνομα τοῦ πρωτοτόκου Μανασσῆ· διότι εἶπεν, Ὁ Θεὸς μὲ ἔκαμε νὰ λησμονήσω πάντας τοὺς πόνους μου καὶ πάντα τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς μου.
52 Τὸ δὲ ὄνομα τοῦ δευτέρου ἐκάλεσεν Ἐφραΐμ· διότι εἶπεν, Ὁ Θεὸς μὲ ηὔξησεν ἐν τῇ γῇ τῆς θλίψεώς μου.
53 Καὶ παρῆλθον τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς ἀφθονίας, τῆς γενομένης ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου.
54 Καὶ ἤρχισαν νὰ ἔρχωνται τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς πείνης, καθὼς εἶπεν ὁ Ἰωσήφ· καὶ ἔγεινεν ἡ πεῖνα εἰς πάντας τοὺς τόπους· καθ᾿ ὅλην ὅμως τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου ἦτο ἄρτος.
55 Καὶ ὅτε ἐπείνασε πᾶσα ἡ γῆ τῆς Αἰγύπτου, ἐβόησεν ὁ λαὸς πρὸς τὸν Φαραὼ διὰ ἄρτον. Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς πάντας τοὺς Αἰγυπτίους, Ὑπάγετε πρὸς τὸν Ἰωσήφ· ὅ, τι σᾶς εἴπῃ, κάμετε.
56 Καὶ ἦτο ἡ πεῖνα ἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. Ἤνοιξε δὲ ὁ Ἰωσήφ πάσας τὰς ἀποθήκας καὶ ἐπώλει σῖτον εἰς τοὺς Αἰγυπτίους· καὶ ἡ πεῖνα ἐπεβάρυνεν ἐπὶ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.
57 Καὶ πάντες οἱ τόποι ἤρχοντο εἰς τὴν Αἴγυπτον πρὸς τὸν Ἰωσήφ διὰ νὰ ἀγοράζωσι σῖτον· διότι ἡ πεῖνα ἐπεβάρυνεν ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.
1 Καὶ εἶδεν ὁ Ἰακὼβ ὅτι εὑρίσκετο σῖτος ἐν Αἰγύπτῳ· καὶ εἶπεν ὁ Ἰακὼβ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ, Τί βλέπετε ὁ εἷς τὸν ἄλλον;
2 Καὶ εἶπεν, Ἰδού, ἤκουσα ὅτι εὑρίσκεται σῖτος ἐν Αἰγύπτῳ· κατάβητε ἐκεῖ καὶ ἀγοράσατε δι᾿ ἡμᾶς ἐκεῖθεν, διὰ νὰ ζήσωμεν καὶ νὰ μή ἀποθάνωμεν.
3 Καὶ κατέβησαν οἱ δέκα ἀδελφοὶ τοῦ Ἰωσήφ διὰ νὰ ἀγοράσωσι σῖτον ἐξ Αἰγύπτου.
4 τὸν Βενιαμὶν ὅμως, τὸν ἀδελφὸν τοῦ Ἰωσήφ, δὲν ἀπέστειλεν ὁ Ἰακὼβ μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ· διότι εἶπε, Μήπως συμβῇ εἰς αὐτὸν συμφορά.
5 Καὶ ἦλθον οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ διὰ νὰ ἀγοράσωσι σῖτον μεταξὺ τῶν ἐκεῖ ἐρχομένων· διότι ἡ πεῖνα ἦτο ἐν τῇ γῇ Χαναάν.
6 Ὁ Ἰωσήφ δὲ ἦτο ὁ διοικητής τοῦ τόπου· αὐτὸς ἐπώλει εἰς πάντα τὸν λαὸν τοῦ τόπου· ἦλθον λοιπὸν οἱ ἀδελφοὶ τοῦ Ἰωσήφ καὶ προσεκύνησαν αὐτὸν ἐπὶ πρόσωπον ἕως ἐδάφους.
7 Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰωσήφ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, ἐγνώρισεν αὐτούς· προσεποιήθη ὅμως τὸν ξένον πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐλάλει πρὸς αὐτοὺς σκληρά· καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Πόθεν ἔρχεσθε; οἱ δὲ εἶπον, Ἐκ τῆς γῆς Χαναάν, διὰ νὰ ἀγοράσωμεν τροφάς.
8 Καὶ ὁ μὲν Ἰωσήφ ἐγνώρισε τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ· ἐκεῖνοι ὅμως δὲν ἐγνώρισαν αὐτόν.
9 Καὶ ἐνεθυμήθη ὁ Ἰωσήφ τὰ ἐνύπνια, τὰ ὁποῖα ἐνυπνιάσθη περὶ αὐτῶν· καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Κατάσκοποι εἶσθε· ἤλθετε νὰ παρατηρήσητε τὰ γυμνὰ τοῦ τόπου.
10 Οἱ δὲ εἶπον πρὸς αὐτόν, Οὐχί, κύριέ μου· ἀλλ᾿ ἤλθομεν οἱ δοῦλοί σου διὰ νὰ ἀγοράσωμεν τροφάς·
11 ἡμεῖς πάντες εἴμεθα υἱοὶ ἑνὸς ἀνθρώπου· καλοὶ ἄνθρωποι εἴμεθα· οἱ δοῦλοί σου δὲν εἶναι κατάσκοποι.
12 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Οὐχί, ἀλλὰ τὰ γυμνὰ τοῦ τόπου ἤλθετε διὰ νὰ παρατηρήσητε.
13 Οἱ δὲ εἶπον, Οἱ δοῦλοί σου εἴμεθα δώδεκα ἀδελφοί, υἱοὶ ἑνὸς ἀνθρώπου ἐν τῇ γῇ Χαναάν· καὶ ἰδού, ὁ νεώτερος εὑρίσκεται σήμερον μετὰ τοῦ πατρὸς ἡμῶν, ὁ δὲ ἄλλος δὲν ὑπάρχει.
14 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰωσήφ, τοῦτο εἶναι τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπα λέγων, Κατάσκοποι εἶσθε.
15 Μὲ τοῦτο θέλετε δοκιμασθῆ· Μὰ τὴν ζωήν τοῦ Φαραὼ δὲν θέλετε ἐξέλθει ἐντεῦθεν, ἐὰν δὲν ἔλθῃ ἐδὼ ὁ ἀδελφὸς σας ὁ νεώτερος·
16 ἀποστείλατε ἕνα ἀπὸ σᾶς καὶ ἄς φέρῃ τὸν ἀδελφὸν σας· σεῖς δὲ θέλετε μένει δέσμιοι, ἑωσοῦ ἀποδειχθῶσιν οἱ λόγοι σας, ἄν λέγητε τὴν ἀλήθειαν· εἰ δὲ μή, μὰ τὴν ζωήν τοῦ Φαραώ, κατάσκοποι βεβαίως εἶσθε.
17 Καὶ ἔθεσεν αὐτοὺς ὑπὸ φύλαξιν τρεῖς ἡμέρας.
18 Καὶ τὴν τρίτην ἡμέραν εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰωσήφ, τοῦτο κάμετε καὶ θέλετε ζήσει διότι ἐγὼ φοβοῦμαι τὸν Θεόν·
19 Ἐὰν ἦσθε καλοί, εἷς ἐκ τῶν ἀδελφῶν σας ἄς μείνῃ δέσμιος ἐν τῇ φυλακῇ, ὅπου εἶσθε· σεῖς δὲ ὑπάγετε, λάβετε σῖτον διὰ τὴν πείναν τῶν οἰκιῶν σας·
20 φέρετε ὅμως πρὸς ἐμὲ τὸν ἀδελφὸν σας τὸν νεώτερον· οὕτω θέλουσιν ἀληθεύσει οἱ λόγοι σας καὶ δὲν θέλετε ἀποθάνει. Καὶ ἔκαμον οὕτω.
21 Καὶ εἶπεν ὁ εἷς πρὸς τὸν ἄλλον, Ἀληθῶς ἔνοχοι εἴμεθα διὰ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν, καθότι εἴδομεν τὴν θλῖψιν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, ὅτε παρεκάλει ἡμᾶς καὶ δὲν εἰσηκούσαμεν αὐτοῦ· διὰ τοῦτο ἐπῆλθεν ἐφ᾿ ἡμᾶς ἡ θλῖψις αὕτη.
22 Ἀπεκρίθη δὲ ὁ Ῥουβήν πρὸς αὐτοὺς λέγων, Δὲν εἶπον πρὸς ἐσᾶς λέγων, Μή ἁμαρτήσητε κατὰ τοῦ παιδίου, καὶ δέν εἰσηκούσατε; διὰ τοῦτο, ἰδού, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκζητεῖται.
23 Καὶ αὐτοὶ δὲν ἤξευρον ὅτι ἐνόει ὁ Ἰωσήφ· διότι συνωμίλουν δι᾿ ἑρμηνέως.
24 Καὶ συρθεὶς ἀπὸ πλησίον αὐτῶν ἔκλαυσε· καὶ πάλιν ἐπέστρεψε πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐλάλει εἰς αὐτούς· καὶ ἔλαβεν ἐξ αὐτῶν τὸν Συμεὼν καὶ ἔδεσεν αὐτὸν ἐνώπιον αὐτῶν.
25 Τότε προσέταξεν ὁ Ἰωσήφ νὰ γεμίσωσι τὰ ἀγγεῖα αὐτῶν σῖτον καὶ νὰ ἐπιστρέψωσι τὸ ἀργύριον ἑκάστου ἐν τῷ σακκίῳ αὐτοῦ καὶ νὰ δώσωσιν εἰς αὐτοὺς ζωοτροφίαν διὰ τὴν ὁδόν· καὶ ἔγεινεν εἰς αὐτοὺς οὕτω.
26 Καὶ φορτώσαντες τὸν σῖτον αὑτῶν ἐπὶ τοὺς ὄνους αὑτῶν, ἀνεχώρησαν ἐκεῖθεν.
27 Ὅτε δὲ εἷς ἐξ αὐτῶν ἔλυσε τὸ σακκίον αὑτοῦ, διὰ νὰ δώσῃ εἰς τὸν ὄνον αὑτοῦ τροφήν ἐν τῷ καταλύματι, εἶδε τὸ ἀργύριον αὑτοῦ, καὶ ἰδού, ἦτο ἐν τῷ στόματι τοῦ σακκίου αὐτοῦ.
28 Καὶ εἶπε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ, τὸ ἀργύριόν μου μοὶ ἐδόθη ὀπίσω καὶ μάλιστα ἰδού, εἶναι ἐν τῷ σακκίῳ μου· καὶ ἐξεπλάγη ἡ καρδία αὐτῶν καὶ συνεταράχθησαν, λέγοντες πρὸς ἀλλήλους, Τί εἶναι τοῦτο, τὸ ὁποῖον μᾶς ἔκαμεν ὁ Θεός;
29 Ἦλθον δὲ πρὸς Ἰακὼβ τὸν πατέρα αὑτῶν εἰς τὴν γῆν Χαναὰν καὶ ἀπήγγειλαν πρὸς αὐτὸν πάντα τὰ συμβάντα εἰς αὐτούς, λέγοντες,
30 Ὁ ἄνθρωπος, ὁ κύριος τοῦ τόπου, ἐλάλησε πρὸς ἡμᾶς σκληρὰ καὶ ἐξέλαβεν ἡμᾶς ὡς κατασκόπους τοῦ τόπου.
31 Καὶ εἴπομεν εἰς αὐτόν, Εἴμεθα καλοὶ ἄνθρωποι· δὲν εἴμεθα κατάσκοποι·
32 δώδεκα ἀδελφοὶ εἴμεθα, υἱοὶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν· ὁ εἷς δὲν ὑπάρχει ὁ δὲ νεώτερος εἶναι τὴν σήμερον μετὰ τοῦ πατρὸς ἡμῶν ἐν τῇ γῇ Χαναάν.
33 Εἶπε δὲ πρὸς ἡμᾶς ὁ ἄνθρωπος, ὁ κύριος τοῦ τόπου, Μὲ τοῦτο θέλω γνωρίσει ὅτι εἶσθε καλοὶ ἄνθρωποι· ἕνα ἐκ τῶν ἀδελφῶν σας ἀφήσατε μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ λαβόντες σῖτον διὰ τὴν πεῖναν τῶν οἰκιῶν σας ἀπέλθετε·
34 καὶ φέρετε πρὸς ἐμὲ τὸν ἀδελφὸν σας τὸν νεώτερον· τότε θέλω γνωρίσει ὅτι δὲν εἶσθε κατάσκοποι, ἄλλ᾿ εἶσθε καλοί· καὶ θέλω σᾶς ἀποδώσει τὸν ἀδελφὸν σας καὶ θέλετε ἐμπορεύεσθαι ἐν τῷ τόπῳ.
35 Καὶ ὅτε ἐκένουν τὰ σακκία αὑτῶν, ἰδού, ἑκάστου τὸ κομβόδεμα τοῦ ἀργυρίου ἦτο ἐν τῷ σακκίῳ αὐτοῦ· καὶ ἰδόντες αὐτοὶ καὶ ὁ πατήρ αὐτῶν τὰ κομβοδέματα τοῦ ἀργυρίου αὑτῶν, ἐφοβήθησαν.
36 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Ἰακὼβ ὁ πατήρ αὐτῶν, Σεῖς μὲ ἠτεκνώσατε· ὁ Ἰωσήφ δὲν ὑπάρχει καὶ ὁ Συμεὼν δὲν ὑπάρχει, καὶ τὸν Βενιαμὶν θέλετε λάβει· ἐπ᾿ ἐμὲ ἦλθον πάντα ταῦτα.
37 Εἶπε δὲ ὁ Ῥουβήν πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ λέγων, τοὺς δύο υἱοὺς μου θανάτωσον, ἐὰν δὲν φέρω αὐτὸν πρὸς σέ· παράδος αὐτὸν εἰς τὴν χεῖρά μου καὶ ἐγὼ θέλω ἐπαναφέρει αὐτὸν πρὸς σέ.
38 Ὁ δὲ εἶπε, δὲν θέλει καταβῆ ὁ υἱὸς μου μεθ᾿ ὑμῶν· διότι ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἀπέθανε καὶ αὐτὸς μόνος ἔμεινε· καὶ ἐὰν συμβῇ εἰς αὐτὸν συμφορὰ ἐν τῇ ὁδῷ, ὅπου ὑπάγετε, τότε θέλετε καταβιβάσει τὴν πολιὰν μου μετὰ λύπης εἰς τὸν τάφον.
1 Ἡ δὲ πεῖνα ἐπεβάρυνεν ἐπὶ τὴν γῆν.
2 Καὶ ἀφοῦ ἐτελείωσαν τρώγοντες τὸν σῖτον, τὸν ὁποῖον ἔφεραν ἐξ Αἰγύπτου, εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ πατήρ αὐτῶν, Ὑπάγετε πάλιν, ἀγοράσατε εἰς ἡμᾶς ὀλίγας τροφάς.
3 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰούδας λέγων, Ἐντόνως διεμαρτυρήθη πρὸς ἡμᾶς ὁ ἄνθρωπος λέγων, Δὲν θέλετε ἰδεῖ τὸ πρόσωπόν μου, ἐὰν δὲν ἦναι μεθ᾿ ὑμῶν ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν.
4 Ἐὰν λοιπὸν ἀποστείλῃς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν μεθ᾿ ἡμῶν, θέλομεν καταβῆ καὶ θέλομεν σοὶ ἀγοράσει τροφὰς·
5 ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν ἀποστείλῃς αὐτόν, δὲν θέλομεν καταβῆ· διότι ὁ ἄνθρωπος εἶπε πρὸς ἡμᾶς, Δὲν θέλετε ἰδεῖ τὸ πρόσωπόν μου, ἐὰν ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν δὲν ἦναι μεθ᾿ ὑμῶν.
6 Εἶπε δὲ ὁ Ἰσραήλ, Διὰ τί μὲ ἐκακοποιήσατε, φανερόνοντες πρὸς τὸν ἄνθρωπον ὅτι ἔχετε ἄλλον ἀδελφόν;
7 Οἱ δὲ εἶπον, Ὁ ἄνθρωπος ἠρώτησεν ἡμᾶς ἀκριβῶς περὶ ἡμῶν καὶ περὶ τῆς συγγενείας ἡμῶν λέγων, Ὁ πατήρ σας ἔτι ζῇ; ἔχετε ἄλλον ἀδελφόν; Καὶ ἀπεκρίθημεν πρὸς αὐτὸν κατὰ τὴν ἐρώτησιν ταύτην· ἠδυνάμεθα νὰ ἐξεύρωμεν ὅτι ἠθελεν εἰπεῖ, Φέρετε τὸν ἀδελφὸν σας;
8 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰούδας πρὸς Ἰσραήλ τὸν πατέρα αὑτοῦ, Ἀπόστειλον τὸ παιδάριον μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ σηκωθέντες ἄς ὑπάγωμεν, διὰ νὰ ζήσωμεν καὶ νὰ μή ἀποθάνωμεν καὶ ἡμεῖς καὶ σὺ καὶ αἱ οἰκογένειαι ἡμῶν·
9 ἐγὼ ἐγγυῶμαι περὶ αὐτοῦ· ἐκ τῆς χειρὸς μου ζήτησον αὐτόν· ἐὰν δὲν φέρω αὐτὸν πρὸς σὲ καὶ στήσω αὐτὸν ἔμπροσθέν σου, τότε ἄς ἦμαι διαπαντὸς ὑπεύθυνος πρὸς σέ·
10 ἐπειδή, ἐὰν δὲν ἐβραδύνομεν, βέβαια ἕως τώρα δευτέραν ταύτην φορὰν ἠθέλομεν ἐπιστρέψει.
11 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Ἰσραήλ ὁ πατήρ αὐτῶν, Ἐὰν οὕτω πρέπῃ νὰ γείνῃ, κάμετε λοιπὸν τοῦτο· λάβετε εἰς τὰ ἀγγεῖά σας ἐκ τῶν καλητέρων καρπῶν τῆς γῆς καὶ φέρετε δῶρα πρὸς τὸν ἄνθρωπον, ὀλίγον βάλσαμον καὶ ὀλίγον μέλι, ἀρώματα καὶ μύρον, πιστάκια καὶ ἀμύγδαλα·
12 καὶ λάβετε διπλάσιον ἀργύριον εἰς τὰς χεῖράς σας· καὶ τὸ ἀργύριον τὸ ἐπιστραφὲν ἐν τῷ στόματι τῶν σακκίων σας φέρετε πάλιν εἰς τὰς χεῖράς σας· ἴσως ἔγεινε κατὰ λάθος·
13 καὶ τὸν ἀδελφὸν σας λάβετε καὶ σηκωθέντες ἐπιστρέψατε πρὸς τὸν ἄνθρωπον·
14 καὶ ὁ Θεὸς ὁ Παντοδύναμος νὰ σᾶς δώσῃ χάριν ἔμπροσθεν τοῦ ἀνθρώπου, διὰ νὰ ἀποστείλῃ μὲ σᾶς τὸν ἄλλον σας ἀδελφὸν καὶ τὸν Βενιαμίν· καὶ ἐγώ, ἄν ἦναι νὰ ἀτεκνωθῶ, ἄς ἀτεκνωθῶ.
15 Λαβόντες δὲ οἱ ἄνθρωποι τὰ δῶρα ταῦτα, ἔλαβον καὶ ἀργύριον διπλάσιον εἰς τὰς χεῖρας αὑτῶν καὶ τὸν Βενιαμίν· καὶ σηκωθέντες κατέβησαν εἰς Αἴγυπτον καὶ παρεστάθησαν ἔμπροσθεν τοῦ Ἰωσήφ.
16 Καὶ ὅτε εἶδεν ὁ Ἰωσήφ τὸν Βενιαμὶν μετ᾿ αὐτῶν, εἶπε πρὸς τὸν ἐπιστάτην τῆς οἰκίας αὑτοῦ, Φέρε τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν οἰκίαν καὶ σφάξον σφακτὸν καὶ ἑτοίμασον, διότι μετ᾿ ἐμοῦ θέλουσι φάγει οἱ ἄνθρωποι τὸ μεσημέριον.
17 Καὶ ἔπραξεν ὁ ἄνθρωπος καθὼς ἐλάλησεν ὁ Ἰωσήφ· καὶ ὁ ἄνθρωπος εἰσήγαγε τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Ἰωσήφ.
18 Καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἄνθρωποι, διότι εἰσήχθησαν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Ἰωσήφ· καὶ εἶπον, διὰ τὸ ἀργύριον τὸ ἐπιστραφὲν εἰς τὰ σακκία ἡμῶν τὴν πρώτην φορὰν ἡμεῖς εἰσαγόμεθα, διὰ νὰ εὕρῃ ἀφορμήν ἐναντίον ἡμῶν καὶ νὰ ἐπιπέσῃ ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ νὰ λάβῃ ἡμᾶς δούλους καὶ τοὺς ὄνους ἡμῶν.
19 Καὶ προσελθόντες πρὸς τὸν ἄνθρωπον τὸν ἐπιστάτην τῆς οἰκίας τοῦ Ἰωσήφ, ἐλάλησαν πρὸς αὐτὸν ἐν τῇ πύλῃ τῆς οἰκίας·
20 καὶ εἶπον, Δεόμεθα, κύριε· κατέβημεν τὴν πρώτην φορὰν διὰ νὰ ἀγοράσωμεν τροφάς·
21 καὶ ὅτε ἤλθομεν εἰς τὸ κατάλυμα, ἠνοίξαμεν τὰ σακκία ἡμῶν καὶ ἰδού, ἑκάστου τὸ ἀργύριον ἦτο ἐν τῷ στόματι τοῦ σακκίου αὑτοῦ, τὸ ἀργύριον ἡμῶν σωστόν· ὅθεν ἐφέραμεν αὐτὸ ὀπίσω εἰς τὰς χεῖρας ἡμῶν·
22 ἐφέραμεν καὶ ἄλλο ἀργύριον εἰς τὰς χεῖρας ἡμῶν, διὰ νὰ ἀγοράσωμεν τροφάς· δὲν ἐξεύρομεν τίς ἔβαλε τὸ ἀργύριον ἡμῶν εἰς τὰ σακκία ἡμῶν.
23 Ὁ δὲ εἶπεν, Εἰρήνη εἰς ἐσᾶς· μή φοβεῖσθε· ὁ Θεὸς σας καὶ ὁ Θεὸς τοῦ πατρὸς σας, ἔδωκεν εἰς ἐσᾶς θησαυρὸν εἰς τὰ σακκία σας· τὸ ἀργύριόν σας ἦλθεν εἰς ἐμέ. Καὶ ἐξήγαγε πρὸς αὐτοὺς τὸν Συμεών.
24 Καὶ ὁ ἄνθρωπος εἰσήγαγε τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Ἰωσήφ καὶ ἔδωκεν ὕδωρ καὶ ἔνιψαν τοὺς πόδας αὑτῶν· καὶ ἔδωκε τροφήν εἰς τοὺς ὄνους αὐτῶν.
25 Οἱ δὲ ἡτοίμασαν τὰ δῶρα, ἑωσοῦ ἔλθῃ ὁ Ἰωσήφ τὸ μεσημέριον· διότι ἤκουσαν ὅτι ἐκεῖ μέλλουσι νὰ φάγωσιν ἄρτον.
26 Καὶ ὅτε ἦλθεν ὁ Ἰωσήφ εἰς τὴν οἰκίαν, προσέφεραν εἰς αὐτὸν τὰ δῶρα τὰ εἰς τὰς χεῖρας αὑτῶν ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ προσεκύνησαν αὐτὸν ἕως ἐδάφους.
27 Καὶ ἠρώτησεν αὐτοὺς περὶ τῆς ὑγιείας αὐτῶν· καὶ εἶπεν, Ὑγιαίνει ὁ πατήρ σας, ὁ γέρων περὶ τοῦ ὁποίου μοὶ εἴπετε; ἔτι ζῇ;
28 Οἱ δὲ εἶπον, Ὑγιαίνει ὁ δοῦλός σου ὁ πατήρ ἡμῶν· ἔτι ζῇ. Καὶ κύψαντες προσεκύνησαν.
29 Ὑψώσας δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὑτοῦ εἶδε τὸν Βενιαμὶν τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ τὸν ὁμομήτριον καὶ εἶπεν, Οὗτος εἶναι ὁ ἀδελφὸς σας ὁ νεώτερος, περὶ τοῦ ὁποίου μοὶ εἴπετε; Καὶ εἶπεν, Ὁ Θεὸς νὰ σὲ ἐλεήσῃ, τέκνον μου.
30 Καὶ ἔσπευσε νὰ ἀποσυρθῇ ὁ Ἰωσήφ· διότι συνεταράττοντο τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ διὰ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· καὶ ἐζήτει τόπον νὰ κλαύσῃ· εἰσελθὼν δὲ εἰς τὸ ταμεῖον, ἔκλαυσεν ἐκεῖ.
31 Ἔπειτα νίψας τὸ πρόσωπον αὑτοῦ ἐξῆλθε, καὶ συγκρατῶν ἑαυτὸν εἶπε, Βάλετε ἄρτον.
32 Καὶ ἔβαλον χωριστὰ δι᾿ αὐτὸν καὶ χωριστὰ δι᾿ ἐκείνους καὶ διὰ τοὺς Αἰγυπτίους, τοὺς συντρώγοντας μετ᾿ αὐτοῦ, χωριστά· διότι οἱ Αἰγύπτιοι δὲν ἠδύναντο νὰ συμφάγωσιν ἄρτον μετὰ τῶν Ἑβραίων, ἐπειδή τοῦτο εἶναι βδέλυγμα εἰς τοὺς Αἰγυπτίους.
33 Ἐκάθισαν λοιπὸν ἔμπροσθεν αὐτοῦ, ὁ πρωτότοκος κατὰ τὴν πρωτοτοκίαν αὑτοῦ καὶ ὁ νεώτερος κατὰ τὴν νεότητα αὑτοῦ· καὶ ἐθαύμαζον οἱ ἄνθρωποι πρὸς ἀλλήλους.
34 Λαβὼν δὲ ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτοῦ μερίδια ἔστειλε πρὸς αὐτούς· τὸ μερίδιον ὅμως τοῦ Βενιαμὶν ἦτο πενταπλασίως μεγαλήτερον παρὰ ἑκάστου αὐτῶν. Καὶ ἔπιον καὶ εὐφράνθησαν μετ᾿ αὐτοῦ.
1 Προσέταξε δὲ τὸν ἐπιστάτην τῆς οἰκίας αὑτοῦ λέγων, Γέμισον τὰ σακκία τῶν ἀνθρώπων τροφάς, ὅσας δύνανται νὰ φέρωσι, καὶ βάλε τὸ ἀργύριον ἑκάστου ἐν τῷ στόματι τοῦ σακκίου αὐτοῦ·
2 καὶ βάλε τὸ ποτήριόν μου, τὸ ποτήριον τὸ ἀργυροῦν, ἐν τῷ στόματι τοῦ σακκίου τοῦ νεωτέρου καὶ τὸ ἀργύριον τοῦ σίτου αὐτοῦ. Καὶ ἔκαμε κατὰ τὸν λόγον τὸν ὁποῖον εἶπεν ὁ Ἰωσήφ.
3 Τὸ πρωΐ καθὼς ἔφεγξεν, ἀπεστάλησαν οἱ ἄνθρωποι, αὐτοὶ καὶ οἱ ὄνοι αὐτῶν.
4 Ἀφοῦ δὲ ἐξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως, πρὶν ἀπομακρυνθῶσι πολύ, εἶπεν ὁ Ἰωσήφ πρὸς τὸν ἐπιστάτην τῆς οἰκίας αὑτοῦ, Σηκωθείς, δράμε κατόπιν τῶν ἀνθρώπων· καὶ προφθάσας εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Διὰ τί ἀνταπεδώκατε κακὸν ἀντὶ καλοῦ;
5 δὲν εἶναι τοῦτο τὸ ποτήριον, εἰς τὸ ὁποῖον πίνει ὁ κύριός μου, καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἀληθῶς μαντεύει; κακῶς ἐκάμετε πράξαντες τοῦτο.
6 Καὶ καθὼς ἐπρόφθασεν αὐτούς, εἶπε πρὸς αὐτοὺς τοὺς λόγους τούτους.
7 Οἱ δὲ εἶπον πρὸς αὐτόν, Διὰ τί ὁ κύριος ἡμῶν λαλεῖ κατὰ τοὺς λόγους τούτους; μή γένοιτο οἱ δοῦλοί σου νὰ πράξωσι τοιοῦτον πρᾶγμα·
8 ἰδού, τὸ ἀργύριον, τὸ ὁποῖον εὑρήκαμεν ἐν τῷ στόματι τῶν σακκίων ἡμῶν, ἐπεστρέψαμεν πρὸς σὲ ἐκ τῆς γῆς Χαναάν, καὶ πῶς ἠθέλομεν κλέψει ἐκ τῆς οἰκίας τοῦ κυρίου σου ἀργύριον ἤ χρυσίον;
9 εἰς ὅντινα ἐκ τῶν δούλων σου εὑρεθῇ, ἄς ἀποθάνῃ, καὶ ἡμεῖς ἔτι θέλομεν γείνει δοῦλοι τοῦ κυρίου ἡμῶν.
10 Ὁ δὲ εἶπε, Καὶ τώρα ἄς γείνῃ καθὼς λέγετε· εἰς ὅντινα εὑρεθῇ, θέλει γείνει δοῦλός μου, σεῖς δὲ θέλετε εἶσθαι ἀθῶοι.
11 Καὶ σπεύσαντες, κατεβίβασαν ἕκαστος τὸ σακκίον αὑτοῦ εἰς τὴν γῆν καὶ ἤνοιξεν ἕκαστος τὸ σακκίον αὑτοῦ.
12 Καὶ ἠρεύνησεν, ἀρχίσας ἀπὸ τοῦ πρεσβυτέρου καὶ τελειώσας εἰς τὸν νεώτερον· καὶ εὑρέθη τὸ ποτήριον ἐν τῷ σακκίῳ τοῦ Βενιαμίν.
13 Τότε ἔσχισαν τὰ ἱμάτια αὑτῶν καὶ φορτώσαντες ἕκαστος τὸν ὄνον αὑτοῦ, ἐπέστρεψαν εἰς τὴν πόλιν.
14 Εἰσῆλθε δὲ ὁ Ἰούδας καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Ἰωσήφ, ἔτι αὐτοῦ ὄντος ἐκεῖ· καὶ ἔπεσαν ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν.
15 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰωσήφ, Τί εἶναι τὸ πρᾶγμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἐπράξατε; δὲν ἐξεύρετε ὅτι ἄνθρωπος ὁποῖος ἐγὼ ἀληθῶς μαντεύει;
16 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰούδας, Τί νὰ εἴπωμεν πρὸς τὸν κύριόν μου; τί νὰ λαλήσωμεν; ἤ πῶς νὰ δικαιωθῶμεν; ὁ Θεὸς εὕρηκε τὴν ἀδικίαν τῶν δούλων σου· ἰδού, εἴμεθα δοῦλοι τοῦ κυρίου μου καὶ ἐμεῖς καὶ ἐκεῖνος εἰς τὸν ὁποῖον εὑρέθη τὸ ποτήριον.
17 Ὁ δὲ εἶπε, Μή γένοιτο εἰς ἐμὲ νὰ πράξω τοῦτο· ὁ ἄνθρωπος εἰς τὸν ὁποῖον εὑρέθη τὸ ποτήριον, οὗτος θέλει εἶσθαι εἰς ἐμὲ δοῦλος· σεῖς δὲ ἀνάβητε ἐν εἰρήνῃ πρὸς τὸν πατέρα σας.
18 Τότε ἐπλησίασεν εἰς αὐτὸν ὁ Ἰούδας καὶ εἶπε, Δέομαι, κύριέ μου· ἄς λαλήσῃ, παρακαλῶ, ὁ δοῦλός σου λόγον εἰς τὰ ὦτα τοῦ κυρίου μου καὶ ἄς μή ἐξαφθῇ ὁ θυμὸς σου κατὰ τοῦ δούλου σου· διότι σὺ εἶσαι ὡς Φαραώ.
19 Ὁ κύριός μου ἠρώτησε τοὺς δούλους αὑτοῦ λέγων, Ἔχετε πατέρα, ἤ ἀδελφόν;
20 Καὶ εἴπομεν πρὸς τὸν κύριόν μου, Ἔχομεν πατέρα γέροντα καὶ παιδίον τοῦ γήρατος αὐτοῦ μικρόν, ὁ δὲ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἀπέθανε· καὶ αὐτὸς μόνος ἔμεινεν ἐκ τῆς μητρὸς αὑτοῦ καὶ ὁ πατήρ αὐτοῦ ἀγαπᾷ αὐτόν.
21 Καὶ εἶπας πρὸς τοὺς δούλους σου, Φέρετε αὐτὸν πρὸς ἐμὲ διὰ νὰ ἴδω αὐτὸν ἰδίοις ὀφθαλμοῖς.
22 Καὶ εἴπομεν πρὸς τὸν κύριόν μου, τὸ παιδίον δὲν δύναται νὰ ἀφήσῃ τὸν πατέρα αὑτοῦ διότι ἐὰν ἀφήσῃ τὸν πατέρα αὑτοῦ, οὗτος θέλει ἀποθάνει.
23 Σὺ δὲ εἶπας πρὸς τοὺς δούλους σου, Ἐὰν δὲν καταβῇ ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν ὁ νεώτερος μεθ᾿ ὑμῶν, δὲν θέλετε ἰδεῖ πλέον τὸ πρόσωπόν μου.
24 Καὶ ὅτε ἀνέβημεν πρὸς τὸν δοῦλόν σου τὸν πατέρα μου, ἀπηγγείλαμεν πρὸς αὐτὸν τοὺς λόγους τοῦ κυρίου μου.
25 Ὁ δὲ πατήρ ἡμῶν εἶπεν, Ὑπάγετε πάλιν, ἀγοράσατε εἰς ἡμᾶς ὀλίγας τροφάς.
26 Καὶ εἴπομεν, Δὲν δυνάμε0α νὰ καταβῶμεν· ἐὰν ὁ ἀδελφὸς ἡμῶν ὁ νεώτερος ἦναι μεθ᾿ ἡμῶν, τότε θέλομεν καταβῆ· διότι δὲν δυνάμεθα νὰ ἴδωμεν τὸ πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου, ἐὰν ὁ ἀδελφὸς ἡμῶν ὁ νεώτερος δὲν ἦναι μεθ᾿ ἡμῶν.
27 Καὶ ὁ δοῦλός σου ὁ πατήρ μου εἶπε πρὸς ἡμᾶς, Σεῖς ἐξεύρετε ὅτι δύο υἱοὺς ἐγέννησεν εἰς ἐμὲ ἡ γυνή μου·
28 καὶ ὁ εÍς ἐξῆλθεν ἀπὸ πλησίον μου καὶ εἶπα, Βεβαίως κατεσπαράχθη ὑπὸ θηρίου· καὶ δὲν εἶδον αὐτὸν ἕως τοῦ νῦν·
29 ἐὰν δὲ λάβητε καὶ τοῦτον ἀπ᾿ ἔμπροσθέν μου καὶ συμβῇ εἰς αὐτὸν συμφορά, θέλετε καταβιβάσει τὴν πολιὰν μου μετὰ λύπης εἰς τὸν τάφον.
30 Τώρα λοιπὸν ὅταν ὑπάγω πρὸς τὸν δοῦλόν σου τὸν πατέρα μου, καὶ τὸ παιδίον δὲν ἦναι μεθ᾿ ἡμῶν ἐπειδή ἡ ψυχή αὐτοῦ κρέμαται ἐκ τῆς ψυχῆς ἐκείνου,
31 καθὼς ἴδῃ ὅτι τὸ παιδίον δὲν εἶναι, θέλει ἀποθάνει καὶ οἱ δοῦλοί σου θέλουσι καταβιβάσει τὴν πολιὰν τοῦ δούλου σου τοῦ πατρὸς ἡμῶν μετὰ λύπης εἰς τὸν τάφον.
32 Διότι ὁ δοῦλός σου ἐγγυήθη περὶ τοῦ παιδίου πρὸς τὸν πατέρα μου λέγων, Ἐὰν δὲν φέρω αὐτὸν πρὸς σέ, τότε θέλω εἶσθαι ὑπεύθυνος πρὸς τὸν πατέρα μου διαπαντός.
33 Τώρα λοιπόν, δέομαί σου, ἄς μείνῃ ὁ δοῦλός σου ἀντὶ τοῦ παιδίου δοῦλος εἰς τὸν κύριόν μου, τὸ δὲ παιδίον ἄς ἀναβῇ μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ·
34 διότι πῶς νὰ ἀναβῶ πρὸς τὸν πατέρα μου, ἐὰν τὸ παιδίον δὲν ἦναι μετ᾿ ἐμοῦ; οὐχί, διὰ νὰ μή ἴδω τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον θέλει εὑρεῖ τὸν πατέρα μου.
1 Τότε ὁ Ἰωσήφ δὲν ἠδυνήθη νὰ συγκρατήσῃ ἑαυτὸν ἐνώπιον πάντων τῶν παρισταμένων ἔμπροσθεν αὑτοῦ· καὶ ἐφώνησεν, Ἐκβάλετε πάντας ἀπ᾿ ἐμοῦ· καὶ δὲν ἔμεινεν οὐδεὶς μετ᾿ αὐτοῦ, ἐνῷ ὁ Ἰωσήφ ἀνεγνωρίζετο εἰς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ.
2 καὶ ἀφῆκε φωνήν μετὰ κλαυθμοῦ· καὶ ἤκουσαν οἱ Αἰγύπτιοι· ἤκουσε δὲ καὶ ὁ οἶκος τοῦ Φαραώ.
3 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσήφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Ἰωσήφ· ὁ πατήρ μου ἔτι ζῇ; Καὶ δὲν ἠδύναντο οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ νὰ ἀποκριθῶσι πρὸς αὐτόν· διότι ἐταράχθησαν ἐκ τῆς παρουσίας αὐτοῦ.
4 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσήφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ, Πλησιάσατε πρὸς ἐμέ, παρακαλῶ. Καὶ ἐπλησίασαν. Καὶ εἶπεν, Ἐγὼ εἶμαι Ἰωσήφ ὁ ἀδελφός σας, τὸν ὁποῖον ἐπωλήσατε εἰς τὴν Αἴγυπτον.
5 Τώρα λοιπὸν μή λυπεῖσθε μηδ᾿ ἄς φανῇ εἰς ἐσᾶς σκληρὸν ὅτι μὲ ἐπωλήσατε ἐδώ· ἐπειδή εἰς διατήρησιν ζωῆς μὲ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς ἔμπροσθέν σας.
6 Διότι τοῦτο εἶναι τὸ δεύτερον ἔτος τῆς πείνης ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ μένουσιν ἀκόμη πέντε ἔτη, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν θέλει εἶσθαι οὔτε ἀροτρίασις οὔτε θερισμός.
7 Καὶ ὁ Θεὸς μὲ ἀπέστειλεν ἔμπροσθέν σας διὰ νὰ διατηρήσω εἰς ἐσᾶς διαδοχήν ἐπὶ τῆς γῆς καὶ νὰ διαφυλάξω τὴν ζωήν σας μετὰ μεγάλης λυτρώσεως.
8 Τώρα λοιπὸν δὲν μὲ ἀπεστείλατε ἐδὼ σεῖς, ἀλλ᾿ ὁ Θεός· καὶ μὲ ἔκαμε πατέρα εἰς τὸν Φαραὼ καὶ κύριον παντὸς τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἄρχοντα πάσης τῆς γῆς Αἰγύπτου.
9 Σπεύσαντες ἀνάβητε πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ εἴπατε πρὸς αὐτόν, Οὕτω λέγει ὁ υἱὸς σου Ἰωσήφ· Ὁ Θεὸς μὲ ἔκαμε κύριον πάσης Αἰγύπτου· κατάβηθι πρὸς ἐμέ, μή σταθῇς·
10 καὶ θέλεις κατοικήσει ἐν γῇ Γεσὲν καὶ θέλεις εἶσθαι πλησίον μου, σὺ καὶ οἱ υἱοὶ σου καὶ οἱ υἱοὶ τῶν υἱῶν σου καὶ τὰ ποίμνιά σου καὶ αἱ ἀγέλαι σου, καὶ πάντα ὅσα ἔχεις·
11 καὶ θέλω σὲ ἐκτρέφει ἐκεῖ διότι μένουσιν ἀκόμη πέντε ἔτη πείνης, διὰ νὰ μή ἔλθῃς εἰς στέρησιν, σὺ καὶ ὁ οἶκος σου καὶ πάντα ὅσα ἔχεις.
12 Καὶ ἰδού, οἱ ὀφθαλμοὶ σας βλέπουσι καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ ἀδελφοῦ μου Βενιαμίν, ὅτι τὸ στόμα μου λαλεῖ πρὸς ἐσᾶς·
13 ἀπαγγείλατε λοιπὸν πρὸς τὸν πατέρα μου πᾶσαν τὴν δόξαν μου ἐν Αἰγύπτῳ καὶ πάντα ὅσα εἴδετε, καὶ σπεύσαντες καταβιβάσατε τὸν πατέρα μου ἐδώ.
14 Καὶ πεσὼν ἐπὶ τὸν τράχηλον Βενιαμὶν τοῦ ἀδελφοῦ αὑτοῦ, ἔκλαυσε· καὶ ὁ Βενιαμὶν ἔκλαυσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον ἐκείνου.
15 Καὶ καταφιλήσας πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ, ἔκλαυσεν ἐπ᾿ αὐτούς· καὶ μετὰ ταῦτα ὡμίλησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ.
16 Καὶ ἡ φήμη ἠκούσθη εἰς τὸν οἶκον τοῦ Φαραὼ λέγουσα, Οἱ ἀδελφοὶ τοῦ Ἰωσήφ ἦλθον· ἐχάρη δὲ ὁ Φαραὼ καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ.
17 Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Εἰπὲ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς σου, τοῦτο κάμετε· φορτώσατε τὰ ζῷά σας καὶ ὑπάγετε, ἀνάβητε εἰς γῆν Χαναάν·
18 καὶ παραλαβόντες τὸν πατέρα σας, καὶ τὰς οἰκογενείας σας, ἔλθετε πρὸς ἐμέ· καὶ θέλω σᾶς δώσει τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς Αἰγύπτου καὶ θέλετε φάγει τὸ πάχος τῆς γῆς.
19 Καὶ σὺ πρόσταξον· Τοῦτο κάμετε, λάβετε εἰς ἑαυτοὺς ἁμάξας ἐκ τῆς γῆς Αἰγύπτου, διὰ τὰ παιδία σας καὶ διὰ τὰς γυναῖκάς σας· καὶ σηκώσαντες τὸν πατέρα σας ἔλθετε·
20 καὶ μή λυπηθῆτε τὴν ἀποσκευήν σας· διότι τὰ ἀγαθὰ πάσης τῆς γῆς Αἰγύπτου θέλουσιν εἶσθαι ἰδικὰ σας.
21 Καὶ ἔκαμον οὕτως οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ· καὶ ὁ Ἰωσήφ ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς ἁμάξας κατὰ τὴν προσταγήν τοῦ Φαραώ· ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς καὶ ζωοτροφίαν διὰ τὴν ὁδόν.
22 Εἰς πάντας αὐτοὺς ἔδωκεν εἰς ἕκαστον ἀλλαγὰς ἐνδυμάτων· εἰς δὲ τὸν Βενιαμὶν ἔδωκε τριακόσια ἀργύρια καὶ πέντε ἀλλαγὰς ἐνδυμάτων.
23 Πρὸς δὲ τὸν πατέρα αὑτοῦ ἔστειλε ταῦτα· δέκα ὄνους φορτωμένους ἐκ τῶν ἀγαθῶν τῆς Αἰγύπτου καὶ δέκα θηλυκὰς ὄνους φορτωμένας σῖτον καὶ ἄρτους καὶ ζωοτροφίας εἰς τὸν πατέρα αὑτοῦ διὰ τὴν ὁδόν.
24 Καὶ ἐξαπέστειλε τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ καὶ ἀνεχώρησαν· καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Μή συγχύζεσθε καθ᾿ ὁδόν.
25 Καὶ ἀνέβησαν ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἦλθον εἰς γῆν Χαναὰν πρὸς Ἰακὼβ τὸν πατέρα αὑτῶν.
26 Καὶ ἀπήγγειλαν πρὸς αὐτὸν λέγοντες, Ἔτι ζῇ ὁ Ἰωσήφ καὶ εἶναι ἄρχων ἐφ᾿ ὅλης τῆς γῆς Αἰγύπτου· καὶ ἐλειποθύμησεν ἡ καρδία αὐτοῦ· διότι δὲν ἐπίστευεν αὐτούς.
27 Εἶπον δὲ πρὸς αὐτὸν πάντας τοὺς λόγους τοῦ Ἰωσήφ, τοὺς ὁποίους εἶχεν εἰπεῖ πρὸς αὐτούς· καὶ ἀφοῦ εἶδε τὰς ἁμάξας τὰς ὁποίας ἔστειλεν ὁ Ἰωσήφ διὰ νὰ σηκώσωσιν αὐτόν, ἀνεζωπυρήθη τὸ πνεῦμα τοῦ Ἰακὼβ τοῦ πατρὸς αὐτῶν.
28 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰσραήλ, Ἀρκεῖ· Ἰωσήφ ὁ υἱὸς μου ἔτι ζῇ· θέλω ὑπάγει καὶ θέλω ἰδεῖ αὐτόν, πρὶν ἀποθάνω.
1 Ἀναχωρήσας δὲ ὁ Ἰσραήλ μετὰ πάντων τῶν ὑπαρχόντων αὑτοῦ, ἦλθεν εἰς Βήρ-σαβεὲ καὶ προσέφερε θυσίας εἰς τὸν Θεὸν τοῦ πατρὸς αὑτοῦ Ἰσαάκ.
2 Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἰσραήλ δι᾿ ὀράματος τῆς νυκτὸς λέγων, Ἰακώβ, Ἰακώβ. Ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδού, ἐγώ.
3 Καὶ εἶπεν, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Θεός, ὁ Θεὸς τοῦ πατρὸς σου· μή φοβηθῇς νὰ καταβῇς εἰς Αἴγυπτον· διότι ἔθνος μέγα θέλω σὲ καταστήσει ἐκεῖ·
4 ἐγὼ θέλω καταβῆ μετὰ σου εἰς Αἴγυπτον καὶ ἐγὼ βεβαίως θέλω σὲ ἀναβιβάσει πάλιν· καί ὁ Ἰωσήφ θέλει βάλει τὰς χεῖρας αὑτοῦ ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς σου.
5 Καὶ ἐσηκώθη ὁ Ἰακὼβ ἀπὸ Βήρ-σαβεὲ καὶ ἔβαλον οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ Ἰακὼβ τὸν πατέρα αὑτῶν καὶ τὰ παιδία αὑτῶν καὶ τὰς γυναῖκας αὑτῶν ἐπὶ τὰς ἁμάξας τὰς ὁποίας ἔστειλεν ὁ Φαραὼ διὰ νὰ σηκώσωσιν αὐτόν.
6 Καὶ λαβόντες τὰ κτήνη αὑτῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὑτῶν, τὰ ὁποῖα ἀπέκτησαν ἐν τῇ γῇ Χαναάν, ἦλθον εἰς Αἴγυπτον, ὁ Ἰακὼβ καὶ πᾶν τὸ σπέρμα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ·
7 τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν υἱῶν αὑτοῦ μεθ᾿ ἑαυτοῦ, τὰς θυγατέρας αὑτοῦ καὶ τὰς θυγατέρας τῶν υἱῶν αὑτοῦ καὶ πᾶν τὸ σπέρμα αὑτοῦ ἔφερε μεθ᾿ ἑαυτοῦ εἰς Αἴγυπτον.
8 Ταῦτα δὲ εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, τῶν εἰσελθόντων εἰς Αἴγυπτον, Ἰακὼβ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· Ῥουβήν ὁ πρωτότοκος τοῦ Ἰακώβ·
9 καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ῥουβήν, Ἁνὼχ καὶ Φαλλοὺ καὶ Ἑσρὼν καὶ Χαρμί.
10 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Συμεών, Ἰεμουήλ καὶ Ἰαμεὶν καὶ Ἀὼδ καὶ Ἰαχεὶν καὶ Σωὰρ καὶ Σαούλ, υἱὸς Χανανίτιδος.
11 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Λευΐ, Γηρσών, Καὰθ καὶ Μεραρί.
12 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰούδα, Ἤρ καὶ Αὐνὰν καὶ Σηλὰ καὶ Φαρὲς καὶ Ζαρά· ὁ Ἤρ ὅμως καὶ ὁ Αὐνὰν ἀπέθανον ἐν τῇ γῇ Χαναάν. Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Φαρὲς ἦσαν Ἑσρὼν καὶ Ἁμούλ.
13 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσσάχαρ, Θωλὰ καὶ Φουὰ καὶ Ἰὼβ καὶ Σιμβρών.
14 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ζαβουλών, Σερὲδ καὶ Αἰλὼν καὶ Ἰαλεήλ.
15 Οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ τῆς Λείας, τοὺς ὁποίους ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἰακὼβ ἐν Παδὰν-ἀράμ, καὶ Δείναν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ· πᾶσαι αἱ ψυχαί, οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτοῦ, ἦσαν τριάκοντα τρεῖς.
16 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Γάδ, Σιφὼν καὶ Ἁγγί, Σουνὶ καὶ Ἐσβών, Ἠρὶ καὶ Ἀροδὶ καὶ Ἀριηλί.
17 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀσήρ, Ἰεμνὰ καὶ Ἰεσσουὰ καὶ Ἰεσουεὶ καὶ Βεριὰ καὶ Σερὰ ἡ ἀδελφή αὐτῶν. Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Βεριά, Ἕβερ καὶ Μαλχιήλ.
18 Οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ τῆς Ζελφᾶς, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ Λάβαν εἰς τὴν Λείαν τὴν θυγατέρα αὑτοῦ· καὶ τούτους ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἰακώβ, δεκαὲξ ψυχάς.
19 Οἱ δὲ υἱοὶ τῆς Ῥαχήλ γυναικὸς τοῦ Ἰακώβ, Ἰωσήφ καὶ Βενιαμίν.
20 Ἐγεννήθησαν δὲ εἰς τὸν Ἰωσήφ ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου Μανασσῆς καὶ Ἐφραΐμ, τοὺς ὁποίους ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν Ἀσενέθ, ἡ θυγάτηρ τοῦ Ποτιφερὰ ἱερέως τῆς Ὤν.
21 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Βενιαμὶν ἦσαν Βελὰ καὶ Βεχὲρ καὶ Ἀσβήλ, Γηρὰ καὶ Νααμάν, Ἠχὶ καὶ Ῥώς, Μουπὶμ καὶ Οὑπὶμ καὶ Ἀρέδ.
22 Οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ τῆς Ῥαχήλ, οἱ γεννηθέντες εἰς τὸν Ἰακώβ· πᾶσαι αἱ ψυχαὶ δεκατέσσαρες.
23 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Δάν, Οὑσίμ.
24 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Νεφθαλί, Ἰασιήλ καὶ Γουνὶ καὶ Ἰεσὲρ καὶ Σιλλήμ.
25 Οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ τῆς Βαλλᾶς, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ Λάβαν εἰς Ῥαχήλ τὴν θυγατέρα αὑτοῦ· καὶ τούτους ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἰακώβ· πᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἑπτά.
26 Πᾶσαι αἱ ψυχαὶ αἱ εἰσελθοῦσαι μετὰ τοῦ Ἰακὼβ εἰς Αἴγυπτον, αἵτινες ἐξῆλθον ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, χωρὶς τῶν γυναικῶν τῶν υἱῶν τοῦ Ἰακώβ, πᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἦσαν ἑξήκοντα ἕξ.
27 Καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰωσήφ, οἱ γεννηθέντες εἰς αὐτὸν ἐν Αἰγύπτῳ, ἦσαν ψυχαὶ δύο· πᾶσαι αἱ ψυχαὶ τοῦ οἴκου τοῦ Ἰακώβ, αἱ εἰσελθοῦσαι εἰς Αἴγυπτον, ἦσαν ἑβδομήκοντα.
28 Ἀπέστειλε δὲ ὁ Ἰακὼβ τὸν Ἰούδαν ἔμπροσθεν αὐτοῦ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, διὰ νὰ καταβῇ πρὸ αὐτοῦ εἰς Γεσέν· καὶ ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γεσέν.
29 Ζεύξας δὲ ὁ Ἰωσήφ τὴν ἅμαξαν αὑτοῦ, ἀνέβη εἰς συνάντησιν Ἰσραήλ τοῦ πατρὸς αὑτοῦ εἰς Γεσέν· καὶ ἰδὼν αὐτόν, ἔπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσε πολλήν ὥραν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ.
30 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Ἄς ἀποθάνω τώρα, ἀφοῦ εἶδον τὸ πρόσωπόν σου, διότι σὺ ἔτι ζῇς.
31 Εἶπε δὲ ὁ Ἰωσήφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ καὶ πρὸς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, Ἐγὼ θέλω ἀναβῆ καὶ θέλω ἀπαγγείλει πρὸς τὸν Φαραὼ καὶ εἰπεῖ πρὸς αὐτόν, Οἱ ἀδελφοὶ μου καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς μου, οἵτινες ἦσαν ἐν τῇ γῇ Χαναάν, ἦλθον πρὸς ἐμέ·
32 οἱ δὲ ἄνθρωποι εἶναι ποιμένες, διότι ἄνδρες κτηνοτρόφοι εἶναι καὶ ἔφεραν τὰ ποίμνια αὑτῶν καὶ τὰς ἀγέλας αὑτῶν καὶ πάντα ὅσα ἔχουσι.
33 Ἐὰν λοιπὸν σᾶς καλέσῃ ὁ Φαραὼ καὶ εἴπῃ, Ποῖον τὸ ἐπιτήδευμά σας;
34 θέλετε εἰπεῖ, Ἄνδρες κτηνοτρόφοι εἴμεθα οἱ δοῦλοί σου ἐκ νεότητος ἡμῶν ἕως τοῦ νῦν καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν· διὰ νὰ κατοικήσητε ἐν τῇ γῇ Γεσέν· διότι εἶναι βδέλυγμα εἰς τοὺς Αἰγυπτίους πᾶς ποιμήν προβάτων.
1 Ἐλθὼν δὲ ὁ Ἰωσήφ, ἀπήγγειλε πρὸς τὸν Φαραὼ λέγων, Ὁ πατήρ μου καὶ οἱ ἀδελφοὶ μου, καὶ τὰ ποίμνια αὐτῶν καὶ αἱ ἀγέλαι αὐτῶν καὶ πάντα ὅσα ἔχουσιν, ἦλθον ἐκ τῆς γῆς Χαναάν· καὶ ἰδού, εἶναι ἐν τῇ γῇ Γεσέν.
2 Καὶ παραλαβὼν ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ πέντε ἄνδρας, παρέστησεν αὐτοὺς ἐνώπιον τοῦ Φαραώ.
3 Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, Τί εἶναι τὸ ἐπιτήδευμά σας; οἱ δὲ εἶπον πρὸς τὸν Φαραώ, Ποιμένες προβάτων εἶναι οἱ δοῦλοί σου καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν.
4 Εἶπον ἔτι πρὸς τὸν Φαραώ, Ἤλθομεν διὰ νὰ παροικήσωμεν ἐν τῇ γῇ· διότι δὲν ὑπάρχει βοσκή διὰ τὰ ποίμνια τῶν δούλων σου, ἐπειδή ἐπεβάρυνεν ἡ πεῖνα ἐν τῇ γῇ Χαναάν· τώρα λοιπὸν ἄς κατοικήσωσι, παρακαλοῦμεν, οἱ δοῦλοί σου ἐν τῇ γῇ Γεσέν.
5 Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Ἰωσήφ λέγων, Ὁ πατήρ σου καὶ οἱ ἀδελφοὶ σου ἦλθον πρὸς σέ·
6 ἡ γῆ τῆς Αἰγύπτου εἶναι ἔμπροσθέν σου· εἰς τὸ καλήτερον τῆς γῆς κατοίκισον τὸν πατέρα σου καὶ τοὺς ἀδελφοὺς σου· ἄς κατοικήσωσιν ἐν τῇ γῇ Γεσέν· καὶ ἐὰν γνωρίζῃς ὅτι εὑρίσκονται μεταξὺ αὐτῶν ἄνδρες ἄξιοι, κατάστησον αὐτοὺς ἐπιστάτας ἐπὶ τῶν ποιμνίων μου.
7 Εἰσήγαγε δὲ ὁ Ἰωσήφ Ἰακὼβ τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ παρέστησεν αὐτὸν ἐνώπιον τοῦ Φαραώ· καὶ εὐλόγησεν ὁ Ἰακὼβ τὸν Φαραώ.
8 Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Ἰακώβ, Ὡς πόσαι εἶναι αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν τῆς ζωῆς σου;
9 Καὶ ὁ Ἰακὼβ εἶπε πρὸς τὸν Φαραώ, Αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν τῆς παροικίας μου εἶναι ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη· ὀλίγαι καὶ κακαὶ ὑπῆρξαν αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν τῆς ζωῆς μου καὶ δὲν ἔφθασαν εἰς τὰς ἡμέρας τῶν ἐτῶν τῆς ζωῆς τῶν πατέρων μου ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς παροικίας αὐτῶν.
10 Καὶ εὐλόγησεν ὁ Ἰακὼβ τὸν Φαραὼ καὶ ἐξῆλθεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τοῦ Φαραώ.
11 Καὶ κατῴκισεν ὁ Ἰωσήφ τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ, καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς ἰδιοκτησίαν ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, εἰς τὸ καλήτερον τῆς γῆς, ἐν τῇ γῇ Ῥαμεσσῆ, καθὼς προσέταξεν ὁ Φαραώ.
12 Καὶ ἔτρεφεν ὁ Ἰωσήφ τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ καὶ πάντα τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὑτοῦ μὲ ἄρτον, κατὰ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν.
13 Καὶ ἄρτος δὲν ἦτο καθ᾿ ὅλην τὴν γῆν· διότι ἡ πεῖνα ἦτο βαρεῖα σφόδρα, ὥστε ἡ γῆ τῆς Αἰγύπτου καὶ ἡ γῆ τῆς Χαναὰν ἀπέκαμον ὑπὸ τῆς πείνης.
14 Καὶ συνήγαγεν ὁ Ἰωσήφ ἅπαν τὸ ἀργύριον, τὸ εὑρισκόμενον ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου καὶ ἐν τῇ γῇ Χαναάν, διὰ τὸν σῖτον τὸν ὁποῖον ἠγόραζον· καὶ ἔφερεν ὁ Ἰωσήφ τὸ ἀργύριον εἰς τὸν οἶκον τοῦ Φαραώ.
15 Καὶ ἀφοῦ ἐξέλιπε τὸ ἀργύριον ἐκ τῆς γῆς Αἰγύπτου καὶ ἐκ τῆς γῆς Χαναάν, ἦλθον πάντες οἱ Αἰγύπτιοι πρὸς τὸν Ἰωσήφ, λέγοντες, Δὸς ἄρτον εἰς ἡμᾶς· ἐπειδή διὰ τί νὰ ἀποθάνωμεν ἔμπροσθέν σου; διότι ἐξέλιπε τὸ ἀργύριον.
16 Εἶπε δὲ ὁ Ἰωσήφ, Φέρετε τὰ κτήνη σας καὶ θέλω σᾶς δώσει ἄρτον ἀντὶ τῶν κτηνῶν σας, ἐὰν ἐξέλιπε τὸ ἀργύριον.
17 Καὶ ἔφεραν τὰ κτήνη αὑτῶν πρὸς τὸν Ἰωσήφ καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰωσήφ ἄρτον ἀντὶ τῶν ἵππων καὶ ἀντὶ τῶν προβάτων καὶ ἀντὶ τῶν βοῶν καὶ ἀντὶ τῶν ὄνων· καὶ ἔθρεψεν αὐτοὺς μὲ ἄρτον ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ ἀντὶ πάντων τῶν κτηνῶν αὐτῶν.
18 Ἀφοῦ δὲ ἐτελείωσεν ὁ ἐνιαυτὸς ἐκεῖνος, ἦλθον πρὸς αὐτὸν τὸ δεύτερον ἔτος καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, δὲν θέλομεν κρύψει ἀπὸ τοῦ κυρίου ἡμῶν ὅτι ἐξέλιπε τὸ ἀργύριον· καὶ τὰ κτήνη ἔγειναν τοῦ κυρίου ἡμῶν· δὲν ἔμεινεν ἄλλο ἔμπροσθεν τοῦ κυρίου ἡμῶν, εἰμή τὰ σώματα ἡμῶν καὶ ἡ γῆ ἡμῶν·
19 διὰ τί νὰ ἀπολεσθῶμεν ἐνώπιόν σου καὶ ἡμεῖς καὶ ἡ γῆ ἡμῶν; ἀγόρασον ἡμᾶς καὶ τὴν γῆν ἡμῶν διὰ ἄρτον· καὶ θέλομεν εἶσθαι ἡμεῖς καὶ ἡ γῆ ἡμῶν δοῦλοι εἰς τὸν Φαραώ· καὶ δὸς εἰς ἡμᾶς σπόρον, διὰ νὰ ζήσωμεν καὶ νὰ μή ἀποθάνωμεν καὶ ἡ γῆ νὰ μή ἐρημωθῇ.
20 Καὶ ἠγόρασεν ὁ Ἰωσήφ πᾶσαν τὴν γῆν Αἰγύπτου διὰ τὸν Φαραώ· διότι οἱ Αἰγύπτιοι ἐπώλησαν ἕκαστος τὸν ἀγρὸν αὑτοῦ, ἐπειδή ἡ πεῖνα ὑπερεβάρυνεν ἐπ᾿ αὐτούς· οὕτως ἡ γῆ ἔγεινε τοῦ Φαραώ·
21 τὸν δὲ λαὸν μετετόπισεν αὐτὸν εἰς πόλεις, ἀπ᾿ ἄκρου τῶν ὁρίων τῆς Αἰγύπτου ἕως ἄκρου αὐτῆς·
22 μόνον τὴν γῆν τῶν ἱερέων δὲν ἠγόρασε· διότι οἱ ἱερεῖς εἶχον μερίδιον προσδιωρισμένον ὑπὸ τοῦ Φαραώ· καὶ ἔτρωγον τὸ μερίδιον αὑτῶν, τὸ ὁποῖον ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς ὁ Φαραώ· διὰ τοῦτο δὲν ἐπώλησαν τὴν γῆν αὑτῶν.
23 Τότε εἶπεν ὁ Ἰωσήφ πρὸς τὸν λαόν, Ἰδού, ἠγόρασα ἐσᾶς καὶ τὴν γῆν σας σήμερον εἰς τὸν Φαραώ· ἰδού, λάβετε σπόρον καὶ σπείρατε τὴν γῆν·
24 καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῶν γεννημάτων, θέλετε δώσει τὸ πέμπτον εἰς τὸν Φαραώ· τὰ δὲ τέσσαρα μέρη θέλουσιν εἶσθαι εἰς ἐσᾶς διὰ σπόρον τῶν ἀγρῶν καὶ διὰ τροφήν σας καὶ διὰ τοὺς ὄντας ἐν τοῖς οἴκοις ὑμῶν καὶ διὰ τροφήν τῶν παιδίων ὑμῶν.
25 Οἱ δὲ εἶπον, σὺ ἔσωσας τὴν ζωήν ἡμῶν· ἄς εὕρωμεν χάριν ἔμπροσθεν τοῦ κυρίου ἡμῶν καὶ θέλομεν εἶσθαι δοῦλοι τοῦ Φαραώ.
26 Καὶ ἔθεσεν ὁ Ἰωσήφ τοῦτο νόμον ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου μέχρι τῆς σήμερον, νὰ δίδεται τὸ πέμπτον εἰς τὸν Φαραώ· ἐκτὸς τῆς γῆς τῶν ἱερέων μόνον, ἥτις δὲν ἔγεινε τοῦ Φαραώ.
27 Κατῴκησε δὲ ὁ Ἰσραήλ ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, ἐν τῇ γῇ Γεσέν· καὶ ἀπέκτησαν ἐν αὐτῇ κτήματα, καὶ ηὐξήνθησαν καὶ ἐπληθύνθησαν σφόδρα.
28 Ἐπέζησε δὲ ὁ Ἰακὼβ ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου δεκαεπτὰ ἔτη· καὶ ἔγειναν αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν τῆς ζωῆς τοῦ Ἰακὼβ ἑκατὸν τεσσαράκοντα ἑπτὰ ἔτη.
29 Καὶ ἐπλησίασαν αἱ ἡμέραι τοῦ Ἰσραήλ διὰ νὰ ἀποθάνῃ· καὶ καλέσας τὸν υἱὸν αὑτοῦ τὸν Ἰωσήφ, εἶπε πρὸς αὐτόν, Ἐὰν εὕρηκα τώρα χάριν ἔμπροσθέν σου, βάλε, παρακαλῶ, τὴν χεῖρά σου ὑπὸ τὸν μηρὸν μου, καὶ κάμε εἰς ἐμὲ ἔλεος καὶ ἀλήθειαν· μή μὲ θάψῃς, παρακαλῶ, ἐν τῇ Αἰγύπτῳ·
30 ἀλλὰ θέλω κοιμηθῆ μετὰ τῶν πατέρων μου καὶ θέλεις μὲ μετακομίσει ἐκ τῆς Αἰγύπτου καὶ θέλεις μὲ θάψει ἐν τῷ τάφῳ αὐτῶν. Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐγὼ θέλω κάμει κατὰ τὸν λόγον σου.
31 Ὁ δὲ εἶπεν, Ομοσόν μοι καὶ ὤμοσεν εἰς αὐτόν. Καὶ προσεκύνησεν ὁ Ἰσραήλ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς ῥάβδου αὐτοῦ.
1 Μετὰ δὲ τὰ πράγματα ταῦτα, εἶπον πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Ἰδού, ὁ πατήρ σου ἀσθενεῖ. Καὶ ἔλαβε μεθ᾿ ἑαυτοῦ τοὺς δύο υἱοὺς αὑτοῦ, τὸν Μανασσῆ καὶ τὸν Ἐφραΐμ.
2 Καὶ ἀπήγγειλαν πρὸς τὸν Ἰακώβ, λέγοντες, Ἰδού, ὁ υἱὸς σου Ἰωσήφ ἔρχεται πρὸς σέ· καὶ ἀναλαβὼν δύναμιν, ὁ Ἰσραήλ ἐκάθισεν ἐπὶ τὴν κλίνην.
3 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰακὼβ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Ὁ Θεὸς ὁ Παντοδύναμος ἐφάνη εἰς ἐμὲ ἐν Λοὺζ ἐν τῇ γῇ Χαναὰν καὶ μὲ εὐλόγησε·
4 καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Ἰδού, ἐγὼ θέλω σὲ αὐξήσει καὶ θέλω σὲ πληθύνει καὶ θέλω σὲ καταστήσει εἰς πλῆθος λαῶν· καὶ θέλω δώσει τὴν γῆν ταύτην εἰς τὸ σπέρμα σου μετὰ σὲ παντοτεινήν ἰδιοκτησίαν.
5 Τώρα λοιπὸν οἱ δύο υἱοὶ σου, οἱ γεννηθέντες εἰς σὲ ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, πρὶν ἐγὼ ἔλθω πρὸς σὲ εἰς τὴν Αἴγυπτον εἶναι ἰδικοὶ μου· ὁ Ἐφραΐμ καὶ ὁ Μανασσῆς θέλουσιν εἶσθαι εἰς ἐμὲ ὡς ὁ Ῥουβήν καὶ ὁ Συμεών·
6 τὰ δὲ τέκνα σου ὅσα γεννήσῃς μετὰ τούτους, θέλουσιν εἶσθαι ἰδικὰ σου· κατὰ τὸ ὄνομα τῶν ἀδελφῶν αὑτῶν θέλουσιν ὀνομασθῆ ἐν τῇ κληρονομίᾳ αὑτῶν.
7 Ὅτε δὲ ἐγὼ ἠρχόμην ἀπὸ Παδάν, ἀπέθανεν εἰς ἐμὲ ἡ Ῥαχήλ καθ᾿ ὁδὸν ἐν τῇ γῇ Χαναάν, ἐνῷ δὲν ἔλειπεν εἰμή ὀλίγον διάστημα διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς Ἐφραθά· καὶ ἔθαψα αὐτήν ἐκεῖ ἐν τῇ ὁδῷ τῆς Ἐφραθά· αὕτη εἶναι ἡ Βηθλεέμ.
8 Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰσραήλ τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἰωσήφ, εἶπε, Τίνες εἶναι οὗτοι;
9 καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσήφ πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ, Οὗτοι εἶναι οἱ υἱοὶ μου, τοὺς ὁποίους μοὶ ἔδωκεν ὁ Θεὸς ἐνταῦθα. Ὁ δὲ εἶπε, Φέρε αὐτούς, παρακαλῶ, πρὸς ἐμέ, διὰ νὰ εὐλογήσω αὐτούς.
10 Ἦσαν δὲ οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ Ἰσραήλ βαρυωποὶ ὑπὸ τοῦ γήρατος, δὲν ἠδύνατο νὰ βλέπῃ. Καὶ ἐπλησίασεν αὐτοὺς πρὸς αὐτόν· καὶ ἐφίλησεν αὐτοὺς καὶ ἐνηγκαλίσθη αὐτούς.
11 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Δὲν ἤλπιζον νὰ ἴδω τὸ πρόσωπόν σου· καὶ ἰδού, ὁ Θεὸς ἔδειξεν εἰς ἐμὲ καὶ τὸ σπέρμα σου.
12 Καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ὁ Ἰωσήφ ἐκ μέσου τῶν γονάτων αὐτοῦ. Καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ πρόσωπον ἕως ἐδάφους.
13 Λαβὼν δὲ αὐτοὺς ὁ Ἰωσήφ ἀμφοτέρους, τὸν Ἐφραΐμ ἐν τῇ δεξιᾷ αὑτοῦ πρὸς τὴν ἀριστερὰν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ τὸν Μανασσῆ ἐν τῇ ἀριστερᾷ αὑτοῦ πρὸς τὴν δεξιὰν τοῦ Ἰσραήλ, ἐπλησίασεν εἰς αὐτόν.
14 Καὶ ἐκτείνας ὁ Ἰσραήλ τὴν δεξιὰν αὑτοῦ ἐπέθεσεν ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ Ἐφραΐμ, ὅστις ἦτο ὁ νεώτερος, τὴν δὲ ἀριστερὰν αὑτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ Μανασσῆ, ἐναλλάξας τὰς χεῖρας αὑτοῦ· διότι ὁ Μανασσῆς ἦτο ὁ πρωτότοκος.
15 Καὶ εὐλόγησε τὸν Ἰωσήφ καὶ εἶπεν, Ὁ Θεός, ἔμπροσθεν τοῦ ὁποίου περιεπάτησαν οἱ πατέρες μου Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαάκ, ὁ Θεὸς ὅστις μὲ ἐποίμανεν ἐκ γεννήσεώς μου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης,
16 ὁ ἄγγελος ὅστις μὲ ἐλύτρωσεν ἐκ πάντων τῶν κακῶν, νὰ εὐλογήσῃ τὰ παιδία ταῦτα· καὶ νὰ ὀνομασθῆ ἐπ᾿ αὐτὰ τὸ ὄνομά μου καὶ τὸ ὄνομα τῶν πατέρων μου Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαάκ, καὶ νὰ πληθυνθῶσιν εἰς πλῆθος μέγα ἐπὶ τῆς γῆς.
17 Καὶ ἰδὼν ὁ Ἰωσήφ ὅτι ἐπέθεσεν ὁ πατήρ αὑτοῦ τὴν χεῖρα αὑτοῦ τὴν δεξιὰν ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ Ἐφραΐμ, δυσηρεστήθη· καὶ ἐπίασε τὴν χεῖρα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ διὰ νὰ μεταθέσῃ αὐτήν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ Ἐφραΐμ ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ Μανασσῆ.
18 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσήφ πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ, Μή οὕτω, πάτερ μου, διότι οὗτος εἶναι ὁ πρωτότοκος· ἐπίθες τὴν δεξιὰν σου ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ.
19 Ἀλλ᾿ ὁ πατήρ αὐτοῦ δὲν ἠθέλησε· καὶ εἶπεν, Ἐξεύρω, τέκνον μου, ἐξεύρω· καὶ οὗτος θέλει κατασταθῆ λαὸς καὶ οὗτος ἔτι θέλει γείνει μέγας· ἀλλ᾿ ὅμως ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ὁ νεώτερος θέλει εἶσθαι μεγαλήτερος αὐτοῦ καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ θέλει γείνει πλῆθος ἐθνῶν.
20 Καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς τὴν ἡμέραν ἐκείνην, λέγων, Εἰς σὲ ἀναφερόμενος θέλει εὐλογεῖ ὁ Ἰσραήλ, λέγων, Ὁ Θεὸς νὰ σὲ κάμῃ ὡς τὸν Ἐφραΐμ καὶ ὡς τὸν Μανασσῆ. Καὶ ἔστησε τὸν Ἐφραΐμ πρὸ τοῦ Μανασσῆ.
21 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰσραήλ πρὸς τὸν Ἰωσήφ, Ἰδού, ἐγὼ ἀποθνήσκω· καὶ ὁ Θεὸς θέλει εἶσθαι μὲ σᾶς καὶ θέλει σᾶς ἐπαναφέρει εἰς τὴν γῆν τῶν πατέρων σας·
22 καὶ ἐγὼ δίδω εἰς σὲ μερίδιον ἕν ὑπὲρ τοὺς ἀδελφοὺς σου, τὸ ὁποῖον ἔλαβον ἐκ τῆς χειρὸς τῶν Ἀμορραίων διὰ τῆς μαχαίρας μου καὶ διὰ τοῦ τόξου μου.
1 Ἐκάλεσε δὲ ὁ Ἰακὼβ τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ καὶ εἶπε, Συνάχθητε, διὰ νὰ σᾶς ἀναγγείλω τί μέλλει νὰ συμβῇ εἰς ἐσᾶς ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις·
2 συνάχθητε καὶ ἀκούσατε, υἱοὶ τοῦ Ἰακώβ, καὶ ἀκροάσθητε τὸν Ἰσραήλ τὸν πατέρα σας.
3 Ῥουβήν ὁ πρωτότοκός μου, σὺ ἰσχὺς μου καὶ ἀρχή τῶν δυνάμεών μου, ἔξοχος κατὰ τὴν ἀξίαν καὶ ἔξοχος κατὰ τὴν δύναμιν.
4 Ἐξέβρασας ὡς ὕδωρ· δὲν θέλεις ἔχει τὴν ὑπεροχήν· διότι ἀνέβης ἐπὶ τὴν κλίνην τοῦ πατρὸς σου· τότε ἐμίανας αὐτήν· ἐπὶ τὴν κλίνην μου ἀνέβη.
5 Συμεὼν καὶ Λευΐ οἱ ἀδελφοί, ὄργανα ἀδικίας εἶναι αἱ μάχαιραι αὐτῶν·
6 εἰς τὴν βουλήν αὐτῶν μή εἰσέλθῃς, ψυχή μου· εἰς τὴν συνέλευσιν αὐτῶν μή ἑνωθῇς, τιμή μου· διότι ἐν τῷ θυμῷ αὐτῶν ἐφόνευσαν ἀνθρώπους καὶ ἐν τῷ πείσματι αὑτῶν κατηδάφισαν τεῖχος.
7 Ἐπικατάρατος ὁ θυμὸς αὐτῶν, διότι ἦτο αὐθάδης· καὶ ἡ ὀργή αὐτῶν, διότι ἦτο σκληρά· θέλω διαμοιράσει αὐτοὺς εἰς τὸν Ἰακώβ, καὶ θέλω διασκορπίσει αὐτοὺς εἰς τὸν Ἰσραήλ.
8 Ἰούδα, σὲ θέλουσι ἐπαινέσει οἱ ἀδελφοὶ σου· ἡ χεὶρ σου θέλει εἶσθαι ἐπὶ τὸν τράχηλον τῶν ἐχθρῶν σου· οἱ υἱοὶ τοῦ πατρὸς σου θέλουσι σὲ προσκυνήσει·
9 σκύμνος λέοντος εἶναι ὁ Ἰούδας· ἐκ τοῦ θηρεύματος, υἱὲ μου, ἀνέβης· ἀναπεσὼν ἐκοιμήθη ὡς λέων καὶ ὡς σκύμνος λέοντος· τίς θέλει ἐγείρει αὐτὸν;
10 Δέν θέλει ἐκλείψει τὸ σκῆπτρον ἐκ τοῦ Ἰούδα οὐδὲ νομοθέτης ἐκ μέσου τῶν ποδῶν αὐτοῦ, ἑωσοῦ ἔλθῃ ὁ Σηλώ· καὶ εἰς αὐτὸν θέλει εἶσθαι ἡ ὑπακοή τῶν λαῶν.
11 Εἰς τὴν ἄμπελον δένει τὸ πωλάριον αὑτοῦ, καὶ εἰς τὸν ἐκλεκτὸν βλαστὸν τὸ παιδίον τῆς ὄνου αὑτοῦ· θέλει πλύνει ἐν οἴνῳ τὸ ἔνδυμα αὑτοῦ καὶ ἐν τῷ αἵματι τῆς σταφυλῆς τὸ περιβόλαιον αὑτοῦ·
12 Οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι ἐρυθροὶ ἐκ τοῦ οἴνου καὶ οἱ ὀδόντες αὐτοῦ λευκοὶ ἐκ τοῦ γάλακτος.
13 Ὁ Ζαβουλὼν θέλει κατοικήσει ἐν λιμένι θαλάσσης καὶ θέλει εἶσθαι ἐν λιμένι πλοίων· τὸ δὲ ὅριον αὐτοῦ θέλει ἐκταθῆ ἔως Σιδῶνος.
14 Ὁ Ἰσσάχαρ εἶναι ὄνος δυνατός, κοιτώμενος ἐν τῷ μέσῳ τῶν ἐπαύλεων·
15 Καὶ ἰδὼν ὅτι ἡ ἀνάπαυσις ἦτο καλή καὶ ὁ τόπος τερπνός, ἔκλινε τὸν ὦμον αὑτοῦ εἰς φορτίον καὶ ἔγεινε δοῦλος ὑποτελής.
16 Ὁ Δὰν θέλει κρίνει τὸν λαὸν αὐτοῦ, ὡς μία ἐκ τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ·
17 Ὁ Δὰν θέλει εἶσθαι ὄφις ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, ἀσπὶς ἐπὶ τῆς τρίβου, δάκνων τὰς πτέρνας τοῦ ἵππου, ὥστε ὁ ἱππεὺς αὐτοῦ θέλει πίπτει εἰς τὰ ὀπίσω.
18 τὴν σωτηρίαν σου περιέμεινα, Κύριε.
19 Τὸν Γὰδ θέλουσι πειρατεύσει πειραταί· πλήν καὶ αὐτὸς εἰς τὸ τέλος θέλει πειρατεύσει.
20 Τοῦ Ἀσήρ ὁ ἄρτος θέλει εἶσθαι παχύς· καὶ αὐτὸς θέλει δίδει βασιλικὰς τρυφάς.
21 Ὁ Νεφθαλὶ εἶναι ἔλαφος ἀπολελυμένη, δίδων λόγους ἀρεστούς.
22 Ὁ Ἰωσήφ, κλάδος καρποφόρος, κλάδος καρποφόρος πλησίον πηγῆς, τοῦ ὁποίου οἱ βλαστοὶ ἐκτείνονται ἐπὶ τοῦ τοίχου·
23 Οἱ τοξόται ἐπίκραναν αὐτὸν καὶ ἐτόξευσαν κατ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐχθρεύθησαν αὐτόν.
24 Ἀλλὰ τὸ τόξον αὐτοῦ ἔμεινε δυνατὸν καὶ οἱ βραχίονες τῶν χειρῶν αὐτοῦ ἐνεδυναμώθησαν διὰ τῶν χειρῶν τοῦ ἰσχυροῦ Θεοῦ τοῦ Ἰακώβ· ἐκεῖθεν ὁ ποιμήν, ἡ πέτρα τοῦ Ἰσραήλ·
25 καὶ τοῦτο διὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ πατρὸς σου, ὅστις θέλει σὲ βοηθεῖ, καὶ διὰ τοῦ Παντοδυνάμου, ὅστις θέλει σὲ εὐλογεῖ, εὐλογίας τοῦ οὐρανοῦ ἄνωθεν, εὐλογίας τῆς ἀβύσσου κάτωθεν, εὐλογίας τῶν μαστῶν καὶ τῆς μήτρας·
26 Αἱ εὐλογίαι τοῦ πατρὸς σου ὑπερίσχυσαν ὑπὲρ τὰς εὐλογίας τῶν προγόνων μου ἕως τῶν ὑψηλῶν κορυφῶν τῶν αἰωνίων ὀρέων· θέλουσιν εἶσθαι ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τοῦ Ἰωσήφ καὶ ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ἐκλεκτοῦ μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ.
27 Ὁ Βενιαμὶν θέλει εἶσθαι λύκος ἅρπαξ· τὸ πρωΐ θέλει κατατρώγει θήραμα, καὶ τὸ ἑσπέρας θέλει διαιρεῖ λάφυρα.
28 Πάντες οὗτοι εἶναι αἱ δώδεκα φυλαὶ τοῦ Ἰσραήλ, καὶ τοῦτο εἶναι τὸ ὁποῖον ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς ὁ πατήρ αὐτῶν καὶ εὐλόγησεν αὐτούς· ἕκαστον κατὰ τὴν εὐλογίαν αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς.
29 Καὶ παρήγγειλεν εἰς αὐτοὺς καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἐγὼ προστίθεμαι εἰς τὸν λαὸν μου· θάψατέ με μετὰ τῶν πατέρων μου ἐν τῷ σπηλαίῳ τῷ ἐν τῷ ἀγρῷ Ἐφρὼν τοῦ Χετταίου·
30 ἐν τῷ σπηλαίῳ τῷ ἐν τῷ ἀγρῷ Μαχπελὰχ τῷ ἀπέναντι τῆς Μαμβρῆ ἐν τῇ γῇ Χαναάν, τὸ ὁποῖον ὁ Ἀβραὰμ ἠγόρασε μετὰ τοῦ ἀγροῦ παρὰ τοῦ Ἐφρὼν τοῦ Χετταίου διὰ κτῆμα μνημείου·
31 ἐκεῖ ἔθαψαν τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὴν Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· ἐκεῖ ἔθαψαν τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὴν Ῥεβέκκαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· καὶ ἐκεῖ ἔθαψα ἐγὼ τὴν Λείαν·
32 ἡ ἀγορὰ τοῦ ἀγροῦ καὶ τοῦ σπηλαίου τοῦ ἐν αὐτῷ ἔγεινε παρὰ τῶν υἱῶν τοῦ Χέτ.
33 Καὶ ἀφοῦ ἐτελείωσεν ὁ Ἰακὼβ παραγγέλλων εἰς τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ, ἔσυρε τοὺς πόδας αὑτοῦ ἐπὶ τὴν κλίνην καὶ ἐξέπνευσε· καὶ προσετέθη εἰς τὸν λαὸν αὑτοῦ.
1 Καὶ ἔπεσεν ὁ Ἰωσήφ ἐπὶ τὸ πρόσωπον τοῦ πατρὸς αὑτοῦ καὶ ἔκλαυσεν ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ ἐφίλησεν αὐτόν.
2 Καὶ προσέταξεν ὁ Ἰωσήφ τοὺς δούλους αὑτοῦ τοὺς ἰατροὺς νὰ βαλσαμώσωσι τὸν πατέρα αὑτοῦ· καὶ ἐβαλσάμωσαν οἱ ἰατροὶ τὸν Ἰσραήλ.
3 Καὶ συνεπληρώθησαν δι᾿ αὐτὸν τεσσαράκοντα ἡμέραι· διότι οὕτω συμπληροῦνται αἱ ἡμέραι τῆς βαλσαμώσεως· καὶ ἐπένθησαν αὐτὸν οἱ Αἰγύπτιοι ἑβδομήκοντα ἡμέρας.
4 Ἀφοῦ δὲ παρῆλθον αἱ ἡμέραι τοῦ πένθους αὐτοῦ, ἐλάλησεν ὁ Ἰωσήφ πρὸς τὸν οἶκον τοῦ Φαραώ, λέγων, Ἐὰν τώρα εὕρηκα χάριν ἐνώπιόν σας, λαλήσατε, παρακαλῶ, εἰς τὰ ὦτα τοῦ Φαραώ, λέγοντες,
5 Ὁ πατήρ μου μὲ ὥρκισε, λέγων, Ἰδού, ἐγὼ ἀποθνήσκω· εἰς τὸ μνημεῖόν μου, τὸ ὁποῖον ἔσκαψα εἰς ἐμαυτὸν ἐν γῇ Χαναάν, ἐκεῖ θέλεις μὲ θάψει· τώρα λοιπὸν ἄς ἀναβῶ, παρακαλῶ, καὶ ἄς θάψω τὸν πατέρα μου· καὶ θέλω ἐπιστρέψει.
6 Καὶ εἶπεν ὁ Φαραώ, Ἀνάβηθι καὶ θάψον τὸν πατέρα σου καθὼς σὲ ὥρκισε.
7 Καὶ ἀνέβη ὁ Ἰωσήφ διὰ νὰ θάψῃ τὸν πατέρα αὑτοῦ· καὶ συνανέβησαν μετ᾿ αὐτοῦ πάντες οἱ δοῦλοι τοῦ Φαραώ, οἱ πρεσβύτεροι τοῦ οἴκου αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι τῆς γῆς Αἰγύπτου
8 καὶ πᾶς ὁ οἶκος τοῦ Ἰωσήφ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· μόνον τὰς οἰκογενείας αὑτῶν καὶ τὰ ποίμνια αὑτῶν καὶ τὰς ἀγέλας αὑτῶν ἀφῆκαν ἐν τῇ γῇ Γεσέν.
9 Καὶ συνανέβησαν μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἅμαξαι καὶ ἱππεῖς· ὥστε ἔγεινε συνοδία μεγάλη σφόδρα·
10 καὶ ἦλθον εἰς τὸ ἁλώνιον τοῦ Ἀτὰδ τὸ πέραν τοῦ Ἰορδάνου· καὶ ἐκεῖ ἐθρήνησαν θρῆνον μέγαν καὶ δυνατὸν σφόδρα· καὶ ἔκαμεν ὁ Ἰωσήφ διὰ τὸν πατέρα αὑτοῦ πένθος ἑπτὰ ἡμέρας.
11 Καὶ ἰδόντες οἱ κάτοικοι τοῦ τόπου, οἱ Χαναναῖοι, τὸ πένθος ἐν τῷ ἁλωνίῳ τοῦ Ἀτάδ, εἶπον, Πένθος μέγα εἶναι τοῦτο εἰς τοὺς Αἰγυπτίους· διὰ τοῦτο νομάσθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἀβὲλ-μισραΐμ, τὸ ὁποῖον εἶναι πέραν τοῦ Ἰορδάνου.
12 Καὶ ἔκαμον εἰς αὐτὸν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καθὼς παρήγγειλεν εἰς αὐτούς·
13 καὶ μετακομίσαντες αὐτὸν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἰς γῆν Χαναάν, ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ σπηλαίῳ τοῦ ἀγροῦ Μαχπελάχ, τὸ ὁποῖον ὁ Ἀβραὰμ ἠγόρασε μετὰ τοῦ ἀγροῦ διὰ κτῆμα μνημείου παρὰ τοῦ Ἐφρὼν τοῦ Χετταίου κατέναντι τῆς Μαμβρῆ.
14 Καὶ ἀφοῦ ὁ Ἰωσήφ ἔθαψε τὸν πατέρα αὑτοῦ, ἐπέστρεψεν εἰς Αἴγυπτον αὐτὸς καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ συναναβάντες μετ᾿ αὐτοῦ διὰ νὰ θάψωσι τὸν πατέρα αὐτοῦ.
15 Καὶ ἰδόντες οἱ ἀδελφοὶ τοῦ Ἰωσήφ ὅτι ἀπέθανεν ὁ πατήρ αὑτῶν, εἶπον, Ἴσως ὁ Ἰωσήφ θέλει μνησικακήσει εἰς ἡμᾶς καὶ θέλει μᾶς ἀνταποδώσει αὐστηρῶς πάντα τὰ κακὰ ὅσα ἐπράξαμεν εἰς αὐτόν.
16 Καὶ ἐμήνυσαν πρὸς τὸν Ἰωσήφ, λέγοντες, Ὁ πατήρ σου προσέταξε, πρὶν ἀποθάνῃ, λέγων,
17 Οὕτω θέλετε εἰπεῖ πρὸς τὸν Ἰωσήφ· Συγχώρησον, παρακαλῶ, τὴν ἀδικίαν τῶν ἀδελφῶν σου καὶ τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν· διότι ἔπραξαν κακὸν εἰς σέ· τώρα λοιπὸν συγχώρησον, παρακαλοῦμεν, τὴν ἀδικίαν τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ τοῦ πατρὸς σου. Καὶ ἔκλαυσεν ὁ Ἰωσήφ ὅτε ἐλάλησαν πρὸς αὐτόν.
18 Ὑπῆγαν δὲ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ πεσόντες ἔμπροσθεν αὐτοῦ, εἶπον, Ἰδού, ἡμεῖς εἴμεθα δοῦλοί σου.
19 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰωσήφ, Μή φοβεῖσθε· μήπως ἀντὶ Θεοῦ εἶμαι ἐγώ;
20 σεῖς μὲν ἐβουλεύθητε κακὸν ἐναντίον μου· ὁ δὲ Θεὸς ἐβουλεύθη νὰ μεταστρέψῃ τοῦτο εἰς καλόν, διὰ νὰ γείνῃ καθὼς τὴν σήμερον, ὥστε νὰ σώσῃ τὴν ζωήν πολλοῦ λαοῦ·
21 τώρα λοιπὸν μή φοβεῖσθε· ἐγὼ θέλω θρέψει ἐσᾶς καὶ τὰς οἰκογενείας σας. Καὶ παρηγόρησεν αὐτοὺς καὶ ἐλάλησε κατὰ τὴν καρδίαν αὐτῶν.
22 Καὶ κατῴκησεν ὁ Ἰωσήφ ἐν Αἰγύπτῳ, αὐτὸς καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· καὶ ἔζησεν ὁ Ἰωσήφ ἑκατὸν δέκα ἔτη.
23 Καὶ εἶδεν ὁ Ἰωσήφ τέκνα τοῦ Ἐφραΐμ, ἔως τρίτης γενεᾶς· καὶ τὰ παιδία τοῦ Μαχείρ, υἱοῦ τοῦ Μανασσῆ, ἐπὶ τῶν γονάτων τοῦ Ἰωσήφ ἐγεννήθησαν.
24 Καὶ εἶπεν ὁ Ἰωσήφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ, Ἐγὼ ἀποθνήσκω· ὁ δὲ Θεὸς θέλει βεβαίως σᾶς ἐπισκεφθῆ καὶ θέλει σᾶς ἀναβιβάσει ἐκ τῆς γῆς ταύτης εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὥμοσε πρὸς τὸν Ἀβραάμ, πρὸς τὸν Ἰσαὰκ καὶ πρὸς τὸν Ἰακώβ.
25 Καὶ ὥρκισεν ὁ Ἰωσήφ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, λέγων, Ὁ Θεὸς βεβαίως θέλει σᾶς ἐπισκεφθῆ καὶ θέλετε ἀναβιβάσει τὰ ὀστᾶ μου ἐντεῦθεν.
26 Καὶ ἐτελεύτησεν ὁ Ἰωσήφ ἐν ἡλικίᾳ ἐτῶν ἑκατὸν δέκα· καὶ ἐβαλσάμωσαν αὐτόν· καὶ ἐτέθη εἰς θήκην ἐν τῇ Αἰγύπτῳ.